erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/975
Karar No: 2012/3887
Karar Tarihi: 02.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/975 E.  ,  2012/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından dava dışı borçlu Es-Sa Hayvancılık Tar.Ürn.Gıda Tem....ve Tic.Ltd.Şti. aleyhine yürütülen takipte, Tavşanlı İcra Müdürlüğünün 2010/434 Tal. sayılı dosyasından uygulanan 29.6.2010 tarihli haciz işleminde borçlu ile ilgisi bulunmayan davacıya ait işyerindeki menkullerin haczedildiğini ileri sürerek istihkak davasının kabulü ile mahcuzların davacıya teslimine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; mülkiyet karinesi alacaklı lehine ise de dosya kapsamına göre mahcuzların davacı 3.kişi tarafından satın alınmış olduğu, bu durumda mülkiyet karinesinin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu takip, 27.10.2008 tanzim tarihli senede dayalı olarak başlatılmış olup 29.6.2010 tarihli haciz işlemi, takip borçlusu tarafından borcun doğumundan sonra davacı 3.kişiye kiraya verilen adreste yapılmıştır.

Bununla birlikte, kira sözleşmesi ile aynı tarihte borçluya ait bir kısım menkuller davacı 3.kişiye satılarak devredilmiş, davacı 3.kişi borcun doğumundan sonra borçlu ile

aynı konuda ticari faaliyete başlamıştır. Davacı tanığı da devir yapıldığını belirtmiştir.

Bu durumda, İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısı ile alacaklı yararına olduğu ve borçlu ile 3.kişi arasında alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı işlemler yapıldığı kabul edilmelidir. Yapılan bu işlemlerin alacaklının haklarını etkilemeyeceği açıktır. Bir an için yapılan devir işlemlerinin danışıklı olmadığı düşünülse dahi, borçlu ile davacı arasındaki ilişki ticari işletme devri niteliğinde bulunduğundan, İİK’nun 44. ve BK’nun 179. Maddelerinin uygulanması gerektiği de açıktır. Anılan maddelerde öngörülen koşulların yerine getirildiği iddia ve ispat edilmemiştir. Gerçekten borçlunun devri kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirerek ilan ettirdiği ve mal beyanı verdiğine ilişkin dosyada hiç bir kanıt yoktur. Bu durumda, devir alacaklının haklarını etkilemeyeceği gibi, devralan davacı da B.K’nun 179.maddesi gereği işletmenin borçlarından sorumludur.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre, mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken dosya içeriği ile uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 2.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11314
Karar No: 2012/271
Karar Tarihi: 19.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11314 E.  ,  2012/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kişisel eşyaların iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece istemin kısmen kabulü üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden nazara alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davalarında Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; dava kişisel malların iadesi veya bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Kişisel eşyaların iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4255
Karar No: 2014/7491
Karar Tarihi: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4255 E.  ,  2014/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22235
Karar No: 2016/2418
Karar Tarihi: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22235 E.  ,  2016/2418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Asıl dava dilekçesinde, 21.01.2010 tarihli kat malikleri kurulu kararının ve 2010 yılı işletme projesinin iptali ile geçmiş dönemlere ilişkin kesin hesabın çıkartılarak borçlu olmadığının tespiti ve şimdilik 1.000 TL nin tahsili, birleşen davada ise; 6.175,92 TL nin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "mahkememizin asıl dosyasında, 21.01.2010 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptaline" denildiği halde gerekçeli kararda "mahkememizin asıl dosyasında, 21.01.2010 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptaline, 1.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline" şeklinde karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24256
Karar No: 2013/3491
Karar Tarihi: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24256 E.  ,  2013/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, cezasının paraya çevrilmediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5728 sayılı Kanunun 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/3. maddesi uyarınca para cezasına esas alınacak birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan 500 lira adli para cezasına hükmolunup indirimin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında mükerrir- lere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, en ağırının esas alınması gerek- tiği gözetilmeden iki ayrı cezanın tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen 500 TL temel adli para cezası ile TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 416 TL adli para cezasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak ''20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve ''TCK.nun 52/2. maddesine göre bir gün 20 TL'den çarpılarak neticeden 400 TL adli para cezasına hükmedilmesi'' ibaresinin eklenmesi ve hükmün tekerrür uygulanmasına ilişkin 8 fıkrasından ''151/1, ve 1 yıl'' ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLE- REK ONANMASINA), 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7673
Karar No: 2016/9723
Karar Tarihi: 16.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7673 E.  ,  2016/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 02/03/2016

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Karar: TCK'nın 155/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası

Ek karar: Süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bulunduğu cezaevi yönetimi eliyle 03.02.2016 tarihinde yöntemince tebliğ edildiği, sanığın 29.02.2016 tarihinde yasal süresi geçtikten sonra temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 02.03.2016 günlü ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4699
Karar No: 2016/9627
Karar Tarihi: 21.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/4699 E.  ,  2016/9627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.08.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, alacaklının açtığı ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı (alacaklı) ..., borçlu ... aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2009/13830 sayılı icra dosyası ile icra takibi başlatmış, borçlu ...'e babası ...'ten miras yoluyla geçen taşınmazlar için yetki belgesine dayalı ortaklığın giderilmesi davası açmış, borçlu ...'in ölmesi üzerine mirası, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/592 sayılı dosya ile en yakın mirasçılarının tümü tarafından reddedilmiştir.

En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından ret olunan miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK m. 612)

En yakın yasal mirasçılardan maksat miras bırakanın ölümünde doğrudan doğruya mirasçılık sıfatını kazanan mirasçılardır.

Mirası reddedenler aleyhine ortaklığın giderilmesi davası açılamaz. Ancak mahkemece terekenin re'sen tasfiyesi için görevlendirilen tereke tasfiye memuru, mirasbırakana ait malların paraya dönüştürülmesi amacıyla başkalarıyla ortak olduğu elbirliği halindeki malların ortaklığının giderilmesi davası açabilir.

O halde, mahkemece ... Sulh Hukuk Mahkemesince terekenin resen tasfiye edilip edilmediğinin araştırılması, terekenin resen tasfiyesi yapılmamış ise bu mahkemenin harekete geçmesi için yazı yazılması, muris (borçlu) ... terekesi tasfiye edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1113
Karar No: 2013/6772
Karar Tarihi: 29.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1113 E.  ,  2013/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2011 gün ve 2007/436 Esas, 2011/152 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 22.12.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahallinde gerekli araştırma yapılarak sanığın gerçekten öldüğünün saptanması halinde 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3356
Karar No: 2014/12327
Karar Tarihi: 22.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3356 E.  ,  2014/12327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili, davalı...aleyhine boşanma davası açtıklarını ancak davalı ...’in, dava konusu taşınmazını davalı ...’a devrettiğini belirterek tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı...davanın reddini istemiş ölümünden sonra mirasçıları tasarrufun iptalini kabul etmişlerdir.

Diğer davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, boşanma davasında hükmedilen tazminatın ödenmiş olmasından dolayı davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının talebinin dayanağını oluşturan tazminatın ödendiğinin açık olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 22/09/2014 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/26153
Karar No: 2014/9306
Karar Tarihi: 02.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26153 E.  ,  2014/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 2.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Bu nedenle davalı idareden harç alınması gerekirken, muaf olduğu gerekçesiyle aleyhine harca hükmedilmemesi,

Doğru değilse de; Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4.paragrafının hükümden çıkartılmasına, yerine, (peşin alınan harçın mahsubu ile eksik 10.30 TL.harcın davalı DSİ'den alınarark Hazineye gelir kaydına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6557
Karar No: 2016/5883
Karar Tarihi: 05.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6557 E.  ,  2016/5883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 06/01/2016

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda beyan ettiği adresine 17/12/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra 28/12/2015 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 06/01/2016 gün ve 2015/101 Esas, 2015/935 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8906
Karar No: 2014/5650
Karar Tarihi: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8906 E.  ,  2014/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6142
Karar No: 2012/12815
Karar Tarihi: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6142 E.  ,  2012/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkûmiyetine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2008 gün ve 2006/356 Esas, 2008/154 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın 08.02.2008 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların DÜŞMESİNE, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18260
Karar No: 2014/10780
Karar Tarihi: 05.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18260 E.  ,  2014/10780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2,4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa atılı taksirle yaralama suçuna ilişkin yaptırımın TCK'nın 89/4 maddesinde düzenlendiği ve eylemin cezasının 6 aydan 3 yıla kadar hapis cezası olduğu gözetilmeksizin adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,gerekçeli kararın gerekçe kısmındaki”adli para cezası” ibaresinin “hapis cezası” şeklinde, hükmün temel cezanın belirlendiği 1.paragrafındaki”240 gün karşılığı adli para ”ibaresinin “8 ay hapis”, 2. paragrafındaki “200 gün karşılığı adli para" ibaresinin “6 ay 20 gün hapis" şeklinde, 3. paragrafının” Sanığa verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 200 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilerek hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.