erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/8747
Karar No: 2022/17771
Karar Tarihi: 07.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8747 E.  ,  2022/17771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Maksutlu Mahallesi 4 ada 10 parsel ve 5 ada 52 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22827
Karar No: 2015/2940
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22827 E.  ,  2015/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/33700
Karar No: 2013/3929
Karar Tarihi: 20.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33700 E.  ,  2013/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : Maddi tazminat hususunda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 3000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.05.2010 gün ve 2010/4846 karar sayılı bozma ilamı öncesi 23.06.2008 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden maddi tazminata ilişkin hükmün onanmış olduğu nedeniyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7951
Karar No: 2014/7341
Karar Tarihi: 08.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7951 E.  ,  2014/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın davacıların anne, baba ve kardeşlerinin 11 aylık yaya olan desteklerine çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, kazanın meydana gelişinde tamamen davalı tarafın kusurlu bulunduğunu belirterek 15.000,00 TL destekten kalma tazminatı ile 1.000,00 TL cenaze ve defin giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacı baba Adnan için 4.848,00 TL, davacı anne ... için 5101,91 TL maddi tazminatın ve 575.00 TL defin, cenaze giderinin 13/06/2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (ZMMS Poliçesindeki miktarla sınırlı olmak üzere) davalıdan alınarak davacılara ödenmesine fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı kardeşlerin davalarını reddine

karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 8.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9759
Karar No: 2018/3574
Karar Tarihi: 28.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9759 E.  ,  2018/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28569
Karar No: 2016/1277
Karar Tarihi: 25.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/28569 E.  ,  2016/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin yaşı küçük sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ... ve ... ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmolunan “348,81.- TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "zorunlu savunmana ilişkin yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8956
Karar No: 2009/10260
Karar Tarihi: 16.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8956 E.  ,  2009/10260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar ... , ... (... oğlu), ..., ... ve ...'a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği Tebligat Yasasının 21.maddesi ve Tüzüğün 28.maddesi hükümlerine uygun değildir.

Şöyle ki;

Muhatapların adreste bulunmadıklarının kimden sorulduğu adı ve imzası alınarak tebligat mazbatalarına yazılmadığı gibi davalı ... ve ...'in durumun haber verildiği en yakın komşularının adı yazılmışsa da imzasının alınmadığı, diğer davalılar için ise en yakın komşularına ad ve imzası alınarak haber bırakılmadığı anlaşıldığından yapılan tebligatlar usulüne uygun değildir.

Bu nedenle yukarıda adı geçen davalılara gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilmesi, bu hususun yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi ile temyiz ve cevap sürelerinin de beklenmesinden sonra iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1880
Karar No: 2020/13978
Karar Tarihi: 07.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/1880 E.  ,  2020/13978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'e gıyabi kararın, Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğundan, 14.11.2013 tarihinde tebliğ-tebellüğ belgesi ile bizzat tebliğ edildiği ancak, 5271 sayılı CMK'nun 35/3 maddesindeki "ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" şeklindeki düzenleme karşısında, tebligatın usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, sanığın cezaevinden gönderdiği 14.11.2013 tarihli temyizi süresinde olduğu kabul edilerek; mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin 17.06.2019 tarih ve 2019-689 değişik iş sayılı ek kararı kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Olay tutanağına göre; istihbari bilgiler değerlendirilerek kolluk kuvvetlerince cadde üzerinde sanığın elinde siyah ve renkli iki ayrı poşet ile görüldüğü; çanta içlerinde yapılan incelemede siyah poşetler içerisinde 67 paket sigara ele geçirildiği belirtilmiş ise de; sanığa ait çanta içerisinde arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması, sanığın aşamalarda suça konu sigaraları içmek için aldığını söylemesi karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2., 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/36612
Karar No: 2018/878
Karar Tarihi: 13.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/36612 E.  ,  2018/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 62, 52/2-4, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklar ... ve ...’ın internette satılık cep telefonu ilanı verdikleri, bu ilanı görüp ilanda bildirilen numarayı arayan katılan ile 529 TL karşılığında anlaştıkları, katılanın PTT havalesiyle sanık ...’ya ait 8879561 numaralı posta çeki hesabına parayı gönderdiği, ancak sanıkların parayı almasına rağmen katılana cep telefonu yerine değeri çok daha düşük olan bitki çayları, merhem ve deodorant göndererek kendisine haksız menfaat temin ettikleri ve bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, maddesi gereği "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı kanunun 157/1 maddesi gereğince basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi gereğince sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25444
Karar No: 2018/11615
Karar Tarihi: 22.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25444 E.  ,  2018/11615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından ortak çocuk ... Bulur'un velayeti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların ortak çocuğu ... 2013 doğumlu olup velayeti davacı babaya bırakılmıştır. Mahkemece sosyal hizmet uzmanından alınan raporda, sadece baba ve çocuk ile görüşülerek, babanın ortamı gözlemlenerek baba ile yaşamaya devam etmesinin uygun olacağı belirtilmiştir. Mahkemece, anne ile görüşme yapılmadan hazırlanan velayet düzenlenmesine esas alınan uzman raporu hüküm kurulması için yeterli değildir. Velayetin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun üstün yararıdır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan rapor istenip; her iki ebeveyn ve çocukla görüşmek suretiyle, annenin yaşadığı yerde de inceleme yapılarak tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve diğer deliller de gözönüne alınmak suretiyle ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2018 (Pzt.)
Esas No: 2015/8004
Karar No: 2015/9395
Karar Tarihi: 04.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/8004 E.  ,  2015/9395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 11 nolu dairede dahil edilerek arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 15.01.2015 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmeden Bahçelievler Tapu Müdürlüğü'ne yazılan müzekkere cevabı beklenmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmıştır.

Bahçelievler Belediye İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 16.03.2015 tarih ve 5545 sayılı yazısı ekinde dosyaya gönderilen 08.12.1986 tarihli röleve projesinin onay tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda kat maliki olanları gösteren tapu kayıtlarının ve bu maliklerin röleve projesine muvafakatlerini gösteren bilgi ve belgelerin tapu müdürlüğünden sorularak dosya içerisine getirtilmesinden ve noksanlıkların giderildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/360
Karar No: 2017/1366
Karar Tarihi: 08.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/360 E.  ,  2017/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Mahkemece verilen hükmü davalı ... vekili adli yardım talepli olarak temyiz etmiş, davalının adli yardım talebi Dairemizin 22.06.2016 tarih 2015/11437 esas - 2016/6886 karar sayılı ilamıyla reddedilmiş olup red kararına karşı davalının itirazları da Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nce incelenmiş ve itirazın reddine karar verilmiştir. Bu defa mümeyyiz davalı Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 02.12.2016 tarih ve 2016/31442 esas - 2016/24818 karar sayılı red kararına karşı itirazlarını sunmuş olup, işbu itirazları inceleme görevi de Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'ne gönderilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 08/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26284
Karar No: 2014/4233
Karar Tarihi: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26284 E.  ,  2014/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/759-2013/672

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kısa kararda 4.223,51-TL hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 5427,43-TL'ye hükmedildiğinden, kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.