erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/26655
Karar No: 2015/569
Karar Tarihi: 14.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/26655 E.  ,  2015/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan ilâmsız takipte, borçlunun itirazı üzerine icra müdürlüğünce takibin durdurulmasına ilişkin kararın iptali istemi ile alacaklının icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebligat selahiyetli mümessillerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de, tebliğ yapılacak bu kişiler, herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde, tebliğ orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21/1. maddesinde; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, borçlu şirkete yapılan ödeme emri tebliğine ilişkin belgenin incelenmesinde, ödeme emrinin 09.10.2012 tarihinde “ şirket sahibi İstanbulda olduğundan şirket müdürü .... imzadan imtina ettiğinden TK 21. madde gereğince muhtara tebliğ edilerek muhatabın kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırılmıştır " şeklinde tebliğ edildiği görülmektedir. Buna göre, ödeme emri Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmiş olup, yapılan tebliğ işleminde ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır.

Bu durumda borçlu şirkete ödeme emrinin 09.10.2012 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebliğ edildiği, borçlunun yasal süre geçtikten sonra itiraz ettiği görülmektedir.

O halde, mahkemece şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20629
Karar No: 2017/763
Karar Tarihi: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20629 E.  ,  2017/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 11/02/2016 tarih 2015/10324 Esas 2016/2144 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/91
Karar No: 2007/1702
Karar Tarihi: 01.03.2007

18. Hukuk Dairesi 2007/91 E., 2007/1702 K.

**18. Hukuk Dairesi 2007/91 E., 2007/1702 K.**

**- NÜFUS KAYDININ İPTALİ**- 5490 S. NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Aydıncık Cumhuriyet Başsavcılığının 20.6.2006 gün 2006/96-1 sayılı davanamesi ile M........ 'in kayden H..... olan anne adının B…

…. olarak düzeltilmesi; davacı H..... tarafından açılıp bu dosya ile birleştirilen davada ise nüfusta H..... üzerine kayıtlı M........'ün kaydının iptali istenilmiştir.

Mahkemece, 17.03.2002 doğumlu M........ 'ün Aydıncık E…

… Köyü Cilt No:7 Hane No:125'teki nüfus kaydının iptaline, gerçek annesi olduğu anlaşılan B.... E...'in Aydıncık E…

… Köyü Cilt No:7, Hane No:83'teki kızlık hanesine baba yönünden nesepsiz ve ayrıca soyadının E…

… olarak tashih edilmek suretiyle kaydedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden kaydı düzeltilmesi istenen M........ Y..... A..... 'ün annesinin H..... olmayıp, B…

…. E…

… olduğu kanıtlanmıştır. Nüfus Hizmetleri Kanununun 28. maddesinin dördüncü fıkrası "Tanınan çocuklar babalarının hanesine baba adı ve soyadı ile analarının kimlik ve kayıtlı olduğu yer bilgileri belirtilmek suretiyle tescil edilir." bu fıkra hükmüne göre babası tarafından tanınmış ve onun hanesine kaydedilmiş olan M........ Y.....'in bu hanedeki "H....." olan anne adının iptali ile "B…

…." olarak düzeltilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5873
Karar No: 2010/19456
Karar Tarihi: 15.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5873 E.  ,  2010/19456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı bonolarda keşideci ile lehdarın aynı kişi olduğu, bunun üzerine bir başka  isim yazılmış ise de bu değişikliğin paraf imza ile tasdik edilmediği görülmektedir. TTK'nun 585. maddesi hükmüne göre, poliçe keşidecinin emrine yazılı olabileceği gibi bizzat keşideci üzerine veya bir üçüncü şahıs hesabına da keşide edilebilir. Ancak TTK' nun 690. maddesi aynı yasanın 585. maddesine yollama yapmadığından anılan madde bonolar için uygulanamaz. Bir kimse poliçelerde olduğu gibi kendi emrine bono tanzim edemez. Bir başka anlatımla bonoyu tanzim eden, kendisini lehtar göstererek bono düzenleyemez. Zira, poliçedeki keşideci ile bonodaki keşideci aynı konumda olmayıp; poliçede kabul eden muhatap, bonodaki keşideci durumundadır. Eğer böyle bir şey mutlaka isteniyorsa, bu husus poliçe düzenlemek sureti ile gerçekleştirilebilir. Değişiklik keşideci tarafından paraf edilmediğinden bağlayıcı ve geçerli değildir. Ayrıca 30.04.2009 vadeli senette keşide yeri bulunmadığı gibi keşideci ismi yanında da idari birim yazılı değildir. Bu durumda, takip dayanağı belgeler, bono niteliğinde olmadığından, alacaklının anılan senetlere dayanarak kambiyo takibi yapması mümkün değildir. Öte yandan itiraz dilekçesinde yer alan: “belirtilen miktarda borcum bulunmamaktadır” ifadesi de İİK'nun 170a/son maddesi kapsamında borcu kabul anlamına gelmez. O halde mahkemece İİK'nun 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/268
Karar No: 2017/2115
Karar Tarihi: 28.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/268 E.  ,  2017/2115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 28/02/2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat ....00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ...,821,35.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre ... duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için takdir edilen ....480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren ... günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2670
Karar No: 2021/10255
Karar Tarihi: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2670 E.  ,  2021/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3.bendinden (üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak nemalandırılması amacıyla Ziraat Bankası Maden Şubesine müzekkere yazılmasına, aynı zamanda bu bedelin kararın kesinleşme tarihine kadar bloke altına alınmasına, karar kesinleştiğinde talep halinde davalı tarafa hisseleri oranında ödenmesine) cümlesinin çıkartılmasına, yerine (işlemiş nemaları ile derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

b)4.bendinin son cümlesinde yazılı (kararın kesinleşme tarihine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 23/09/2021 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

c)7.bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/32505
Karar No: 2017/8098
Karar Tarihi: 12.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32505 E.  ,  2017/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, sanık mahkemece yapılan uzlaşma teklifini kabul etmediğini beyan etmişse de, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaı müessesine yer verilmemiş olmasına göre, sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarına ayrı ayrı hükmolunması gerektiği gözetilmeden, “sanığa hükmedilen adli para cezaları içtima edilerek sanığın neticeten 6080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

3- Sanık hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrili 6.000 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 80 TL adli para cezasına hükmedildiği halde, “sanığa verilen adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine” denilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hangi adli para cezasının taksitlendirildiğinin belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1740
Karar No: 2023/1163
Karar Tarihi: 09.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1740 E.  ,  2023/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/318 E., 2021/110 K.

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

İTİRAZA KONU KARAR : Düşme

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.12.2022 tarihli ve 2022/9803 Esas, 2022/16876 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.12.2022 tarihli ve KD-2021/91016 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

CMK'nın 308/1-2. cümle. maddesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı; sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/91016 nolu tebliğnamesi ile talepte bulunulan 'mühür bozma' suçu yönünden de karar verilmesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 203/1.maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının sanık hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 22.04.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarihli ve 2019/318 Esas, 2021/110 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden mühür bozma suçundan kurulan hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11924
Karar No: 2021/2110
Karar Tarihi: 01.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11924 E.  ,  2021/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından meçhul şüpheliler hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2020 tarihli ve 2020/27706 soruşturma, 2020/4335 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez özel belgede sahtecilik suçundan yapılan soruşturma sırasında suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2020 tarihli ve 2020/18910 soruşturma, 2020/1017 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/309 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/10/2020 gün ve 94660652-105-34-9426-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/93140 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sahte belge ile Bursa ili Osmangazi Belediyesinde yapılan ihaleye katıldığı yönündeki şikayet kapsamında, iddiaya konu özel belgede sahtecilik suçuna konu Tehlikesiz Atıklar Toplama Ayırma Belgesinin kullandığı Bursa ili olduğunun anlaşılması karşısında, merciince Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılarak yetkili savcılık olarak belirlenmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sahte belgenin ihalaye girilerek haksız menfaat temini amacıyla kullanıldığı yerin yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/309 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 01/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10173
Karar No: 2025/4307
Karar Tarihi: 10.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/10173 E.  ,  2025/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/229 E., 2020/160 K.

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, suç tarihlerinde tebligat servisinden imza karşılığı aldığı tebligat evraklarını keyfi olarak uhdesinde tuttuğu ve tebliğ işlemlerinde 16-31 gün arasında değişen gecikmelere neden olup iş sahiplerinin yakınmalarına neden olarak görevi kötüye kullanma suçunu işlediği eylemi nedeniyle, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi 21.06.2018 tarihli ilamıyla zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşıldığından, Mahkemenin 30.06.2020 tarihli kararında yeniden verilen düşme kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Anadolu Yakası ... Başmüdürlüğüne bağlı posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın bir kısım tebliğ evraklarının tebliğ işlemlerinin gerçekleştirilmesi sırasında tebligatlara ait teslim belgeleri ve tebliğ mazbatası ile tebliğ alındılarında muhatapların yerine imza attığı somut olayda,

l.Her ne kadar mahkemece 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiş ise de; Mahkemece sübutu kabul edilen sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 204/2 maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, bahse konu suçun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu olağan zamanaşımı süresinin TCK’nın 66/1-d maddesi uyarınca 15 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise TCK’nın 67/4 maddesi uyarınca 22,5 yıl olduğu anlaşıldığından, suç ve hüküm tarihleri itibarıyla suça ilişkin olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gözetilerek, yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2. 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince kamu davaslarının düşmesine karar verilmesi yerine, kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. Maddesi uyarınca sahtecilik suçundan kurulan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.