erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/4281
Karar No: 2021/7896
Karar Tarihi: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4281 E.  ,  2021/7896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma ve düzenleme

Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulurken mütalaa, vergi raporları ve iddianameye uygun olarak sübutu kabul edilen eylemin sahte fatura düzenleme suçu olduğu belirtildiği halde suç adının hüküm fıkrasında “sahte fatura kullanma" şeklinde belirtilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Suç tarihlerinin en aleyhe kabulle; 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda 25.01.2008, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2008, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda ise mükellefiyet kaydının 30.01.2009 tarihinde re'sen terkin edilmesi ve en son 2009 Ocak ayında matrahlı KDV beyannamesi verilmiş olması nedeniyle "31.01.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, katılan vekili ile sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10739
Karar No: 2010/5026
Karar Tarihi: 31.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10739 E.  ,  2010/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 264/7 ve 466/2. madde ve fıkralarında düzenlenen suçları oluşturacağı 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasaya göre ise aynı yasanın 170/1-c ve 106/2. madde ve fıkralarına aykırılık oluşturuyor ise de yeni yasal düzenlemeye göre aynı yasanın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 106/2. madde ve fıkrasında düzenlenen silahlı tehdit suçundan ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden 765 sayılı TCK.nun 466/2. madde ve fıkrasına aykırılıktan hüküm kurulması, hümedilen ceza miktarına göre alehine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık ... müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, adı geçen sanık hakkındaki hükmün oybirliğiyle, (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyizin incelemesinde:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 31.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16511
Karar No: 2016/1616
Karar Tarihi: 11.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16511 E.  ,  2016/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Müdürlüğü aleyhine 10/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemeinin görevsizliğine dair verilen 17/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 21/03/2008 günü yağan yağmur neticesinde, yönetici ofisini ve kapıcı dairesini yağmur ve kanalizasyon suyu bastığını belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, ayrıca "Avukatlık Ücret Tarifesi'ne göre davalı vekiline 660 TL vekalet ücreti takdirine, davacıdan alınarak, davalı tarafa verilmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 331/2 maddesinde; “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder.” biçiminde düzenleme yapılmıştır.

Yukarıda belirtilen maddede “davaya bir başka mahkemede devam edilmesi” hali düzenlenmiştir. Dolayısıyla davanın gönderildiği mahkemece yapılacak yargılama sonunda, yargılama giderlerinden olan vekalet ücretine de hükmedilecek olması nedeniyle, temyize konu görevsizlik kararında vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde değildir. Bu hususun gözetilmemiş olması nedeniyle kararın bozulması gerekir ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’ nun geçici 3. maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.’ nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "Avukatlık Ücret Tarifesi'ne göre davalı vekiline 660 TL vekalet ücreti takdirine, davacıdan alınarak, davalı tarafa verilmesine" cümlesinin silinmesine, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15140
Karar No: 2015/22354
Karar Tarihi: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15140 E.  ,  2015/22354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/394-2014/165

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı kayyım vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar kayyumu vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa emsal alınan taşınmaz farklı mahalleden alındığı gibi şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Taraflara yeniden emsal bildirmeleri için mehil verilip, bildirilen emsaller celp edildikten sonra ve gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahalinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı kayyım vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9008
Karar No: 2021/2343
Karar Tarihi: 18.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/9008 E.  ,  2021/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, hasat ettiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri söktüğünü belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 18.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/12143
Karar No: 2015/9392
Karar Tarihi: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12143 E.  ,  2015/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mahallesi .... Cadde No:... .../...” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Cad. No:... İç Kapı No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe ... Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Cad. No: ... İç Kapı No: ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20991
Karar No: 2014/4599
Karar Tarihi: 28.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20991 E.  ,  2014/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında .... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ....Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, haksız tahliye nedeniyle uğranılan maddi zararların tazmini istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi, taraflar arasında kira akdine dayalı bir kullanım söz konusu olmadığı ve HMK'nın 4/a maddesi kapsamında kalan bir talep bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, HMK'nın 4/a maddesi gereğince kira ilişkisinden doğan alacak davalarında Sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda davacı, davalı ile aralarında düzenlenen kira sözleşmesi uyarınca taşınmazı kullanmaya başladığını, davalının taşınmazı boşaltmasını istediğini, tahliye edilmemesi üzerine taşınmazın maliki olan kızına müdahalenin önlenmesi davası açtırdığını, bu davanın kabul edilmesi nedeniyle mahkeme masrafı, vekalet ücreti ve sair giderler yapmak durumunda kaldığını ve maddi zarara uğradığını belirterek bu zararın tazminini talep etmiştir buna göre, uyuşmazlığın kira sözleşmesinden değil haksız fiil nedeniyle uğranılan zararların tahsiline ilişkin olduğu ve haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olduğunun anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince .... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7873
Karar No: 2022/15945
Karar Tarihi: 03.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/7873 E.  ,  2022/15945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 245/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 1000 günün 5 güne, 5237 sayılı TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 20.000 TL adli para cezasının 100,00 TL'ye indirilmesi ve hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin "Sanığa verilen adli para cezasının miktarı ve ekonomi şartları dikkate alınarak TCK.nın 52/4. maddesi gereğince takdiren birbirini takip eden 24 ayda 24 eşit taksitle tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine, bu hususta sanığın ihtarına (yapılamadı)" bölüm çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2016/13667
Karar No: 2019/170
Karar Tarihi: 17.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13667 E.  ,  2019/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 13/01/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarına gelince;

Dava, su baskını sonucu taşınmazda meydana gelen zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; ikamet ettiği bölgede davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğünün yol çalışması yapım işini üstlendiğini, yapım çalışmaları sırasında evinin kavşak içerisinde ve yol seviyesi altında kaldığını, bölgede etkili yağmur yağması nedeni ile evini tamamen su bastığını ve evdeki eşyalarının kullanılmaz hale geldiğini, diğer davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün de yağmur suyunun tahliyesi için gerekli bakım, onarım ve denetim görevlerini yerine getirmediğini bu nedenle zarardan sorumlu olduğunu, belirterek oluşan maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, meydana gelen olayda davalıların kusuruna ve zarar miktarının belirlenmesine ilişkin bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin görevli olup olmadığı hususu kamu düzenine ilişkin olup re'sen veya talep üzerine her zaman dikkate alınması gerekir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendi gereğince, görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi mahiyetindeki idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan zararlardan dolayı idare aleyhine idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir.

Mahkemece, davalı ... Müdürlüğünün kamu hizmetinin yürütülmesi esnasında verdiği zararların tazmini istendiğinden, bu davalı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yanılgılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... lehine BOZULMASINA, davalı Kocaeli Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine 17/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7195
Karar No: 2021/4674
Karar Tarihi: 02.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7195 E.  ,  2021/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 08.08.2011 tarih ve 2011/18603 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davaları açıldığı, her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, birbirlerine dönüşemeyeceği gözetilerek her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen " 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 06.11.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/255
Karar No: 2021/763
Karar Tarihi: 23.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/255 E.  ,  2021/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Gençlik ve Spor Bakanlığı (Devredilen ...) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/10/2017 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/12/2018 günlü karara karşı davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; tarafların istinaf taleplerinin ayrı ayrı kısmen kabulü ile, HMK. 353/1-b-2 maddesi gereğince Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04/09/2018 tarih, 2017/509 esas ve 2018/477 sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, dava konusu 71.040,00 TL kira ücreti, 3.552,00 %5 GMP bedeli olmak üzere toplam 74.592,00 TL stadyum kira bedeli ile 75.260,67 TL naklen yayın bedeli (TV tesis giriş bedeli) olmak üzere toplam 149.852,67 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen 11/12/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı Gençlik Hizmetleri ve Spor Genel Müdürlüğü’nün, 09/07/2018 tarihli ve 30473 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 703 sayılı Anayasada yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 12.maddesi ile tüzel kişiliğinin kaldırıldığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı tüzel kişiliğine dahil olması nedeni ile mahkemece gerekçeli karar başlığında davacı adının Gençlik ve Spor Bakanlığı olarak yazılmamış olması hatalı olup mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/02/2021 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.