erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/31538
Karar No: 2014/32072
Karar Tarihi: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31538 E.  ,  2014/32072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/508-2014/614

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/21626
Karar No: 2022/17614
Karar Tarihi: 19.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21626 E.  ,  2022/17614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01/11/2019

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 01/11/2019 tarihli, 2018/147 Esas - 2018/243 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/8490
Karar No: 2021/1003
Karar Tarihi: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8490 E.  ,  2021/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Davacı, ... İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde seyyar görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken seyyar görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, dava konusu seyyar görev tazminatı talebinin reddine dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli ilamı ile bozulmuştur.Dairemizin belirtilen bozma ilamına Mahkemece, davacının ... İl Tarım Müdürlüğünde görev yapmakta oluşu, gidilen yerlerin tamamının davacının görev yaptığı ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde olması, davacının da bu yerlere Kurumunca sağlanan taşıt araçlarıyla gidip, yine Kurumunca sağlanan araçla geri gelmesi karşısında gidilen yerlerin tamamı; Harcırah Kanunun 3/g maddesi ile 27.11.2014 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Harcırah Kanunu Genel Tebliğinin 3.bendine göre "memuriyet mahalli" olduğu gerekçesi ile direnilmiştir.Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40. maddesi ile eklenen, olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli bozma ilamı ORTADAN KALDIRILARAK, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/14869
Karar No: 2013/15944
Karar Tarihi: 18.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14869 E.  ,  2013/15944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalı ...’ye zorunlu mali mesuliyet sigortalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere hasar nedeniyle meydana gelen 2.000,00 TL değer kaybı tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalı vekili yetki itirazında bulunup değer kaybının trafik sigortası kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre değer kaybının mecburi mali mesuliyet sigortası teminat kapsamı dışında kaldığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan hasar nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

2918 Sayılı KTK.nun 91/1. maddesi yollaması ile 85.maddesi ve Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının 1. maddesine göre trafik sigortası işletene düşen hukuki sorumluluğu azami sigorta limitine kadar teminat altına almaktadır. Davalı .... kazaya karışan karşı aracın zorunlu trafik sigortacısı olup davacı aracında meydana

gelen gerçek zararı limiti dahilinde karşılamakla yükümlüdür. Dava konusu trafik kazası sonrasında davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybı da gerçek zarar kalemleri arasında bulunmaktadır. O halde, davalı sigortanın sigortacısı olduğu aracın kazadaki kusur oranına göre değer kaybından sorumluluğuna hükmetmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4990
Karar No: 2019/193
Karar Tarihi: 09.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4990 E.  ,  2019/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

Defter ve belgeleri gizleme suçundan: Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

A) Sanık hakkında defter ve belge gizleme ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz isteminin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekillerinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, katılan vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün istem gibi ONANMASINA,

C) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, 2009 takvim yılında farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlemesine karşın, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde niteliği belirlenmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İ.Ç
Esas No: 2014/6913
Karar No: 2016/11387
Karar Tarihi: 12.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/6913 E.  ,  2016/11387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından doğan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirket nezdinde sigortalı işyerinde su borusunun patlaması sonucu 13/03/2010 tarihinde başlayan ve 15/03/2010 tarihine kadar devam eden su sızması nedeniyle endüstriyel ürünlerin zarar gördüğünü, sigortalının söz konusu işyerinin davalı ile aralarında bulunan kira sözleşmesine istinaden kullandığını, davalı kiraya verenin taşınmaz malikinin sorumluluğu gereğince yükümlülüğünü yerine getirmediğinden zararın meydana geldiğini ve ekspertiz incelemesine göre tespit edilen 96.955.00 TL tazminatın ödendiğini belirterek ödeme tarihi olan 09/06/2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 25.02.2011 tarihinde komşuluk mali mesuliyet teminatından yaptığı 19.851 TL ödeme için ıslah talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; davalı şirkete geç bildirimde bulunulduğunu, meydana gelen zararın sigortalının her hafta sonu kapattığı su vanalarının ihmalen kapatmaması sonucu meydana geldiğini, zararın dava dışı sigortalının kendi kusuru ile meydana geldiğini, bu sebeple kendilerinden talep edilemeyeceğini, yine dava dışı sigortalının kusuru ile zararının arttığını ve ekspertiz raporunun da dikkate alınamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kullanımdan kaynaklanan ve kullanım sırasındaki bakım yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan bir zarar söz konusu olduğu kanaatine varıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6245
Karar No: 2012/1265
Karar Tarihi: 07.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6245 E.  ,  2012/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1.Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 29/12/2003-29/12/2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının 29/12/2003—15/07/2008 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 29/12/2003—15/07/2008 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Resmi kurum çalışmalarının belgelere dayanması asıldır. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması gerekmektedir. Nitekim, davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının, tespiti istenilen çalışmalarının gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerle davalı belediyenin diğer çalışanlarını dinlemek, aylık prim ödeme gün

sayısının 30 günün altında bildirilen aylarda davacının yerine temizlik işlerini kimin yaptığını sormak, davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilmek suretiyle araştırma

genişletilerek sonuca varmak gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı Karapınar Belediğe Başkanlığına iadesine, 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/43763
Karar No: 2015/36034
Karar Tarihi: 09.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/43763 E.  ,  2015/36034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hissedar olduğu, taşınmazın diğer hissedarı olan davalının taşınmazdaki ağaçların tamamını kesip, satmak suretiyle gelir elde ettiğini ileri sürerek, hissesine düşen 4657 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya konu ağaçların babası Nazım tarafından dikilip büyütüldüğünü, taşınmaz üzerindeki ağaçların tamamının kendilerine ait olduğu hususunda davalı ile şifahi anlaşma yapıldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşı olunan taşınmazdaki ağaçların diğer hissedar tarafından kesilmesi ve satışı nedeniyle temin edilen gelirden hisse oranında tahsili isteğine ilişkindir. Toplanan delillerden ve dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın ve üzerindeki ağaçların davacı ile birlikte davalının murisine ait olduğu anlaşılmaktadır. Davalı savunmasında davaya konu ağaçların babası Nazım tarafından dikildiği,ağaçların tamamının kendilerine ait olduğu hususunda davalı ile şifahi anlaşmaya varıldığını bildirmiştir. Her ne kadar, mahkemece, tanık beyanları esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de, davalı davacı ile aralarında ağaçlar konusunda sözleşme bulunduğunu yasal delillerle ispat edememiştir. HUMK.nun 289. maddesi anlamında davacının açık muvafakati bulunmadığından olayda miktar itibariyle tanık dinlenemez ve dinlenilen tanıkların beyanlarına da itibar olunamaz. Hal böyle olunca, davalının savunmasını ispat edemediği gözetilerek hisse oranında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29181
Karar No: 2013/16782
Karar Tarihi: 19.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29181 E.  ,  2013/16782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/2-b, 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde her iki yanında banket mevcut olan 7 metre genişliğindeki yolda sağ şerit üzerinde seyrini sürdürürken beyanına göre sağ önünde gitmekte olan katılanın idaresindeki motorsikletin aracının önüne manevra yapması üzerine arkadan çarpması sonucu katılanı yaralaması şeklinde gelişen olayda, sanığın 15.11.2010 tarihli beyanında katılanın önceden farkedip uyardığı yöndeki beyanı ve olayın oluş şekli incelendiğinde sanığın sağ şeritte giderken yolun sağ kenarından giden motorsikleti farkettiği zaman aracının görsel ve işitsel ikaz enstrümanlarını yeterince kullanmadığı motorsiklete iyice yaklaştığında ise aracını müteyakkız vaziyette kullanıp meydana gelen kazayı önleyemediği, çarpma noktası, araçlarda meydana gelen hasar ve beyanlardan anlaşılmakla sanığın tali kusurlu olduğu yönündeki bilirkişi raporunun dosya kapsamı ile uyumlu olduğu,

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın tali kusurlu olduğu yaralama eyleminden dolayı katılanın hayati tehlike geçirip ve vücüdunda hayati fonksiyonlarına etkisi ağır olacak derecede kemik kırığı meydana geldiği, beyanında sanığın olaydan sonrasında kendisi ile ilgilenmediğini söylediği görülmekle cezanın alt ve üst sınırı da nazara alındığında temel cezanın mahkemece isabetli bir şekilde belirlendiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet savcısının ise kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/5673
Karar No: 2018/2768
Karar Tarihi: 20.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/5673 E.  ,  2018/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemiz tarafından da benimsenen 09.12.2014 tarih ve 2013/10-466 Esas 2014/542 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde yapılan araştırmada kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12426
Karar No: 2018/11984
Karar Tarihi: 07.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/12426 E.  ,  2018/11984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 22/01/2015 tarihli karar ile hükümlülük, müsadere, tasfiye; 30/03/2016 tarihli ek karar ile temyiz ve infazın durdurulması taleplerinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 30.03.2016 tarihli ek kararın, aynı tarihli müzekkere ile ceza infaz kurumunda bulunan sanığa tebliği istenilmiş olup, tebellüğ belgesinin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, ek kararın sanığa tebliğine ilişkin tebellüğ belgesinin dosya içerisine alınması ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde dosyada sanığa ilişkin 05.05.2016 tarihli dilekçe de bulunduğu gözetilerek bu dilekçe hakkında ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14952
Karar No: 2015/2649
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14952 E.  ,  2015/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.