Esas No: 2013/11818
Karar No: 2013/16342
Karar Tarihi: 23.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11818 E.  ,  2013/16342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.02.2013 tarih ve 2012/454-2013/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden... ve 'in oğlu, ... ve ...'in kardeşi, ..., Nebahat ve ...'in torunu olan ...'ın davalıların işlettiği minyatür trende meydana gelen kazada vefat ettiğini, güvenlik görevlisi bulundurmayan, çocuklar için turnike oluşturmayan, treni çeken traktör sürücüsüne eğitim vermeyen davalıların yeterli güvenlik önlemlerini almadıklarını ileri sürerek anne ve baba için toplam 18.600,41 TL maddi tazminatın, anne ... ve baba... için ayrı ayrı 40.000,00 TL, kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00 TL, anneanne ... için 2.000,00 TL, babaanne... için 2.000,00 TL, büyükbaba ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılarda tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Koza Kültür Sanat ve Turizm İşletmeleri A.Ş. vekili, trene biletsiz binerek vagonların bağlantı kısmında seyahat eden, trendekilerin tehlikeli bularak bağırıp kızmaları üzerine trenden atlayarak kazaya sebep olan müteveffanın ve gözetimini yapmayan annesinin kazada birinci derecede kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, kazanın olduğu parkın mülkiyetinin müvekkiline ait olmasına rağmen trenin işletmesini diğer davalı Koza Kültür Sanat ve Turizm İşletmeleri A.Ş.'nin yaptığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, kazaya ölenin kendi kusurunun sebep olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminata ilişkin hükmün kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalıların kusur oranları, ölenin yaşı gözetilerek manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle anne ... için 24.000,00 TL, baba ... için 24.000.00 TL, kardeş ... için 3.500.00 TL, kardeş ... için 3.500.00 TL, kardeş ... için 3.500.00 TL, anneanne ... Gezginci için 1.200,00 TL, babaanne Nebehat Saçcı için 1.200,00 TL, büyükbaba ... için 1.200.00 TL olmak üzere 62.100,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.995,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.