erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/17087
Karar No: 2013/7116
Karar Tarihi: 21.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17087 E.  ,  2013/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile “Mecburi yön” levhasına rağmen ters yöne girerek, aracının sol ön kısmı ile soldan sokağı takiben gelerek sağa dönmek isteyen bisiklet sürücüsü ...'e çarpması sonucunda, bisiklet sürücüsünün sağ ayağında topuk kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın çarpma noktasından 50 metre geride bulunan mecburi yön levhasına rağmen tek yönlü yola ters istikametten girdiği anlaşıldığından, bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiğinin dikkate alınmaması ve ayrıca; bir kişinin nitelikli şekilde yaralandığı kazada, tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna, bilirkişi raporu aldırılmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “suç sebep ve saiki ve ” ibaresinin çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/34369
Karar No: 2016/9708
Karar Tarihi: 04.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34369 E.  ,  2016/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 134/2. maddesinde “...Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahküm eder(Ek cümle: 17/7/2003-4949/38 md.). Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi hâlinde para cezasına hükmolunamaz.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurarak ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece, ihalenin feshi ile alacaklı aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedildiği anlaşılmaktadır. İhalenin feshi isteminin kabulü halinde alacaklı aleyhine para cezasına hükmedilebileceğine dair yasal bir düzenleme bulunmadağı halde, alacaklı aleyhine para cezasına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile ..... Asliye (İcra) Hukuk Mahkemesi'nin 07.09.2015 tarih ve 2015/96 E.-2015/113 K. sayılı kararının hüküm bölümünün alacaklı aleyhine hükmedilen para cezasına ilişkin “Davalının ihale bedelinin %10'u oranında (72.500,00 TL.X10= 7.250,00 TL.) para cezası ile cezalandırılmasına,” hükmünün silinerek karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12279
Karar No: 2018/5648
Karar Tarihi: 20.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12279 E.  ,  2018/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Ek karar: Sürücü belgesinin iade edilmesi talebinin reddi ile dosyada delil olarak saklanmasına

Mahkemenin, 23.03.2016 tarih ve 2016/106 -286 sayılı kararı ile sanık hakkında sahte sürücü belgesi düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin 22.06.2016 tarihli dilekçesi ile sanığa ait sürücü belgesinin iade edilmesi için Mahkemeden ek karar talebinde bulunulduğu, Mahkemenin 01.07.2016 tarihli ek kararı ile de iade talebinin reddine ve suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği ve bu ek kararın süresi içinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, sanık müdafiinin iade talebinin reddine ve suç konusu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin ek kararın da itiraza tabi olacağı cihetle; sanık müdafiinin 25.07.2016 havale tarihli temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1984
Karar No: 2022/3347
Karar Tarihi: 06.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1984 E.  ,  2022/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacıların davasının reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında, Pervari İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 170 ada 2, 36, 38, 39, 40, 42, 43 ve 44 parsel sayılı 4.338,74, 2.964,28, 9.097,69, 9.774,61, 13.704,99, 6.823,36, 16.600,77 ve 5.911,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... Köy Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişme konusu taşınmazların mütegayyip eşhastan kalıp devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla, tapu kaydına ve vergi kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 170 ada 2, 36, 38, 42, 43 ve 44 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, çekişmeli 170 ada 39 ve 40 parsel sayılı taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemelerce tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbiriyle uyumlu olması zorunlu olup, bu zorunluluk, açık, ... ve güvenli yargılanma ilkelerinin gereğidir. Kısa kararda, davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm kısmında, davanın reddine, çekişmeli 170 ada 2, 36, 38, 42, 43 ve 44 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, çekişmeli 170 ada 39 ve 40 parsel sayılı taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile yazılmasına karar verilmiş olması nedeniyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki ve aykırılık oluşturulmuştur. Kısa kararın, gerekçeli karara aykırı olması, mahkemelere olan güveni zedeleyebileceği gibi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine de aykırı olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile yeniden gerekçeye uygun olarak hüküm tesis edilmesi için hükmün bozulması, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6864
Karar No: 2010/7673
Karar Tarihi: 17.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6864 E.  ,  2010/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 30.06.2008

Nosu : 419-313

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kamulaştırmasız el atma nedeniyle alacak isteminden kaynaklanmasına, dosyanın temyiz incelemesinin daha önce Yüksek 5. Hukuk Dairesi'nce yapılmış olmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1513
Karar No: 2013/1760
Karar Tarihi: 25.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1513 E.  ,  2013/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanıklar ... (...) ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2011 gün ve 2011/165 Esas, 2011/320 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile ...'ın hükümden sonra 12.12.2011 tarihinde resmen evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince medeni nikah yapıldığında kamu davası ve hükmedilen ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10210
Karar No: 2015/8287
Karar Tarihi: 19.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10210 E.  ,  2015/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/170720

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 40. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2013/170 (E) ve 2013/33 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1. Tehdit suçuna yönelik temyiz incelemesinde,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık S.. Ş.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5271 sayılı CMK'nın 328/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddeleri gereğince kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan sanık lehine karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen hükümde vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan sanık S.. Ş.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye aykırı olarak, hükmün "katılan sanık S.. Ş..'ın kendisini vekalet ilişkisine dayalı vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla avukatlık asgari ücret tarifesi ve karar tarihi dikkate alınarak 660,00 TL vekalet ücretinin şikayetçi sanıklar T.. K.. ve A.. D..'den alınarak katılana verilmesine" biçiminde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21275
Karar No: 2024/21111
Karar Tarihi: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/21275 E.  ,  2024/21111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3898 E., 2019/492 K.

KATILANLAR: ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2018/3898 Esas, 2019/492 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan ...'nın yokluğunda verilen kararın katılana tebliğ evrakının incelenmesinde tebliğ mazbatasında “Muhatabın, geçici olarak evden ayrıldığı, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre mahalle muhtarına teslim edildiği, 2 nolu haber kağıdının kapıya yapıştırıldığı ve isim ve imzadan imtina eden en yakın komşusuna haber verildiğinin” belirtildiği anlaşılmakla; tebliğ görevlisi tarafından yakın komşudan muhatabın adreste bulunmama sebebi soruşturulmadığı gibi haber bırakılan komşunun kim olduğunun açık bir şekilde tespit edilmemesi sebebiyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın, öncelikle katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğünde belirlenen usullere uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adresinde tebliğ yapılamaması halinde katılanın güncel MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11990
Karar No: 2013/475
Karar Tarihi: 18.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2010/11990 E.  ,  2013/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinde yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; basit rücu hakkına dayanan tazminat davasında, ilk peşin sermaye değerli gelirin Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunlu olup; meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalının, muhtemel aktif yaşam sonu olarak öngörülen 60 yaşını aşmış olduğu ve pasif dönem güvencesini oluşturan yaşlılık aylığından yararlandığı yönü gözetilerek, pasif yaşam dönemine ilişkin herhangi bir gelir kaybı bulunmadığı yönündeki mahkeme yaklaşımının tazminat hukuku ilkeleriyle uyumlu bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2016/6932
Karar No: 2016/12985
Karar Tarihi: 24.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/6932 E.  ,  2016/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizi isteminin reddine dair ek kararlar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin reddine dair 11/01/2016 tarihli ek kararın cezaevindeki sanığa 12/01/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, anılan ek karara karşı sanık tarafından 22/01/2016 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulması üzerine, 26/01/2016 tarihli ek karar ile yine sanığın temyiz isteminin reddine karar verildiği, ikinci ek kararın cezaevindeki sanığa 26/01/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın 17/03/2016 tarihli vekaletname ile vasisi aracılığıyla kendisine bir müdafii seçtiği, sanık müdafinin, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 29/04/2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık müdafinin temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE, 24/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26998
Karar No: 2014/18769
Karar Tarihi: 26.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/26998 E.  ,  2014/18769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/44644

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2011/258 (E) ve 2011/362 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamların gereğinin takdir ve ifası için mahkemelerine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdura ait büfeden, içinde 15 TL. bozuk para bulunan kaseyi çalıp kaçarken yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk U.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/9161
Karar No: 2022/12398
Karar Tarihi: 20.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/9161 E.  ,  2022/12398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/28536

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası cezalandırılmasına dair Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/383 esas, 2019/736 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli oturumunda kısa karar olarak, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1, 293 ve 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda anılan Kanunun 292/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2021 gün ve 2020/7743 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2021 gün ve KYB - 2021/28536 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli oturumunda kısa karar olarak hükümlünün dosya kapsamına uygun şekilde aynı gün kendiliğinden teslim olduğu gözetilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1, 293 ve 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda anılan Kanunun 292/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/383 esas, 2019/736 sayılı kararının CMK.nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; gerekçeli karardaki hükmün 2. fıkrasının çıkarılarak yerine “Ceza infaz kurumundan kaçtıktan sonra etkin pişmanlık göstererek aynı gün kendiliğinden teslim olan sanık hakkında TCK.nın 293. maddesi uyarınca 5/6 oranında indirim yapılıp 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin yazılmasına ve TCK.nın 62. maddesinin uygulandığı 3. fıkradaki "5 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "25 gün" yazılmasına, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına; dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.