erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2024
Karar No: 2018/2182
Karar Tarihi: 27.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/2024 E.  ,  2018/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33971
Karar No: 2014/24321
Karar Tarihi: 22.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33971 E.  ,  2014/24321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5395 sayılı Kanun’un 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'na Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada oniki yaşını bitirmiş onbeş yaşını doldurmamış bulunan çocukların işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunacağı gözetilmeden, ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca tedbire hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının (6) nolu bendinde yer alan “sanığın 5395 sayılı Kanun'un 5/1-a bendi gereğince hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına, danışmanlık tedbirinin çocuğun eğitimi ve gelişimi ile ilgili sorunların çözümünde yol göstermesi amacı ile tatbiki ile öğrenci olmadığı anlaşıldığından

bu tedbirin yerine getirilmesi ve en geç üçer aylık süreler ile incelettirilmesi suretiyle kararın... İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü tarafından yerine getirilmesine, bu amaçla kararın bir örneğinin bu kuruma gönderilmesine” ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2315
Karar No: 2012/6883
Karar Tarihi: 08.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2315 E.  ,  2012/6883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 05.02.2009 günlü icra takibi ile davalı tarafça ödenmediği iddia olunan iki yıllık kira bedeli ile sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince muaccel hale geldiği iddia olunan son üç yılın kira bedelleri toplamı 89.689,98 TL'nin davalı bankadan tahsilini istemiştir. Davalı, sözleşmenin haklı sebeplerle feshedildiğini, 15.12.2008 günlü tutanak ile kiralananın davacı tarafa teslim edildiğini, kiralanan yerin yeniden kiraya verilmesi için gerekecek makul sürenin B.K.nun 44.maddesine göre hesap edilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda haksız fesih sebebiyle yeniden kiraya verilme süresinin 5 ay olarak belirlenmesine rağmen, B.K.nun 264.maddesindeki 1 yıl veya daha uzun süreli sözleşmelerde tazminatın 6 aylık kira bedelinden az olamayacağı gerekçesiyle, 6 aylık kira parası yönünden davacının tazminat isteğinin kabul edilerek bu kısım için kısmen icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmiştir.

Ancak mahkemece kısa kararda maddi hata yapılarak icra takibine konu edilen 89.689,81 TL üzerinden itirazın iptaline karar verildiğinden gerekçeli hüküm de aynı bedele ilişkin olarak oluşturulmuştur. Davacı vekili hükmü temyiz etmemiş, hükmün bu hali ile onanmasını istemiş, davalı vekili de kararın esasına ilişkin bir temyiz taleplerinin bulunmadığını bildirerek hükmün gerekçesi ile hüküm fıkrası ve kısa karar arasındaki çelişki ve maddi hatadan kaynaklanan farklılığın giderilmesi için hükmün bozulmasını talep etmiştir. Bu durumda, hükmün gerekçesi temyiz edenin sıfatına göre kesinleşmiş olduğundan, mahkemece 6 aylık kira bedeli tutarı 4.956 Euro'nun TL karşılığı 10.456,66 TL tazminat miktarı üzerinden icra takibinin kısmen iptali ile bu miktar üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerekirken, kısa kararın gerekçeli karara uygun olması kuralı gereği hükmedilen alacaktan fazla miktarda alacağın tahsiline karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin yargılama masraflarına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25356
Karar No: 2013/23992
Karar Tarihi: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/25356 E.  ,  2013/23992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan ....05.2013 gün ve 2013/5486 Esas - 2013/10036 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış; bu karara karşı, davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın imar planında ... İçme Suyu Yönetmeliği uyarınca dere koruma alanı olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiş olup,

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle,

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ....05.2013 gün ve 2013/5486-10036 sayılı onama ilamının kaldırılmasına hükmün yukarıda açıklanan edenlerle davalı idare vekilinin itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/11858
Karar No: 2022/12242
Karar Tarihi: 23.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11858 E.  ,  2022/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayet eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Somut olayda, şikayet edenin icra mahkemesine başvurduğu, Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11/03/2022 tarih ve 2022/64 E. - 2022/141 K. sayılı kararı ile talebin aktif husumet yokluğundan reddine karar verildiği, şikayet eden tarafından, talebin aktif husumet yokluğundan reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 02.06.2022 tarih ve 2022/1346 E. - 2022/1048 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın şikayet eden tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

2.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 25.maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/2.maddesine göre, temyiz yoluna başvurma ve incelemesi, Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre yapılır. 6100 Sayılı HMK’nun 361/1. maddesi uyarınca ise, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edene 10.07.2022 tarihinde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 01.09.2022 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

İcra dairelerinde ve icra mahkemelerinde adli tatil hükümleri (HMK m. 102/104) uygulanmaz (İİK m. 18/1). Bu nedenle, İİK'da bir sürenin bitmesi adli tatile rastlarsa, süre, adli tatil içindeki bu son günün tatil saatinde biter; bu sürenin adli tatilin bitiminden itibaren bir hafta daha uzatılmış sayılmasına imkan yoktur.

Şikayet edenin temyiz yoluna başvurusu süresinde olmadığından, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nun 364/2. maddesi ve 6100 Sayılı HMK'nun 366.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddi kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 23/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11423
Karar No: 2017/1690
Karar Tarihi: 15.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/11423 E.  ,  2017/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Anal ya da oral yoldan yapılan, eşcinsel veya grup halinde bulunulan cinsel birleşmelere ait görüntülerin veya cisimle yapılan mastürbasyon görüntülerinin tek başına “doğal olmayan” kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, bu kavramın cinsel yaşamın içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya bütün toplum tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımladığı gözetilerek, sanığa ait iş yerinde yapılan aramada ele geçirilen ve müstehcen içerikli olduğu değerlendirilen DVD, CD ve kapakların tamamı hakkında bilirkişi raporu aldırılarak yada hakim tarafından bizzat incelenerek, bu materyallerde çocukların kullanılıp kullanılmadığı, içeriklerinde şiddet kullanılarak, hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin bir ilişki türü olup olmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; ele geçirilen materyallerin sayısı göz önüne alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27139
Karar No: 2015/3052
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27139 E.  ,  2015/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7412
Karar No: 2019/1766
Karar Tarihi: 12.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7412 E.  ,  2019/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 2, 62, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, TCK'nın 52. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin mahkeme kararında belirtilmemesi, 5275 sayılı Kanunun 106/5. maddesinde infaz aşamasında nasıl hareket edileceği düzenlenmiş olup sonuca etkili olmayacağından, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” şeklinde karar verilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20146
Karar No: 2016/216
Karar Tarihi: 18.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20146 E.  ,  2016/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/912-2014/184

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15757
Karar No: 2013/4873
Karar Tarihi: 28.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15757 E.  ,  2013/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223 maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 06/10/1995 gün ve 5932 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı içerisinde kalan ruhsatlı yapının ön ve arka cephesindeki pergole ayaklarını, betonarme kolon-kiriş sistemiyle desteklediği, ayrıca yapının bahçesine 1.80 x 2.80 m ebatlarında köpek kulübesi yaptığı iddia edilmiş ise de, 2863 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 7. maddesine göre tescil edilen korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanlarının tespiti ve bu alanlar içinde inşaat ve tesisat yapılıp yapılamayacağı konusunda karar alma yetkisinin koruma kurullarına ait olduğu, 2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde de, Koruma Yüksek Kurulu'nun ilke kararları çerçevesinde Koruma Bölge Kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulamayacağının düzenlendiği, anılan hükme aykırılığın ise aynı Kanunun 65/b maddesinde yaptırıma bağlandığı, açıklanan kanun maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, Koruma Bölge Kurullarının uygun görüşü alınarak yapılan müdahaleler ile anılan Kurullarca sit alanının doğal bütünlüğü açısından sakınca görülmeyen imalatların suç oluşturan eylemler olarak kabul edilemeyeceği, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 18/12/2008 tarih ve 3690 sayılı kararında, 1. derece doğal sit alanında kalan taşınmaz üzerinde sanık tarafından gerçekleştirilen uygulamaların içerik bakımından alanın doğal yapısını olumsuz etkileyecek nitelik taşımadığının belirtildiği, yapılmasında Koruma Bölge Kurulunca herhangi bir sakınca görülmeyen imalatlar yönünden, 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinde tanımlanan suçun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla, mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.