Esas No: 2009/10319
Karar No: 2010/5923
Karar Tarihi: 13.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10319 E.  ,  2010/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/04/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ...’un tüm, diğer davacılar ... ile ...’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar ... ile ...’un diğer temyiz itirazına gelince; dava, önlemsizlik ve özensizlik nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılardan ... ile ...'un 8 yaşındaki oğlu ..., davalının kendi taşınmazına açtığı sulama kuyusuna düşerek yaşamını yitirmiştir. Kuyunun çevresinin bir bölümü dikenli tellerle çevrili ise de kuyunun bulunduğu yere girişi engellemekten uzak olan bu önlemin yeterli olduğu kabul edilmez. Ceza mahkemesinde yapılan yargılamada kusurlu bulunan davacı cezalandırılmıştır. Yerel mahkemece alınan yeni bilirkişi raporunda davalının olayda 6/8 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Olay günü 8 yaşında olan küçüğün ölümü nedeniyle ayrı ayrı 200.000,00'er TL manevi tazminat isteyen anne ... ile baba ... yararına ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminat takdir edilmiştir.

Davalının olayın meydana gelmesindeki kusuru, olayın oluş biçimi ve davacıların ölene yakınlıkları gözetildiğinde, davacılardan anne ... ile baba ... yararına ayrı ayrı takdir edilen 10.000,00'er TL manevi tazminat, adı geçen davacıların uğradığı elem ve üzüntüyü hafifletmekten uzak olup azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan anne ... ile baba ...'un her biri yararına ayrı ayrı 20.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…10.000..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…20.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "…2.047,14…" ve "…2.034,04…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…3.127,14…" ve "…3.114,04…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacılardan ...’un tüm, diğer davacılar ... ile ...’un öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.