Esas No: 2024/984
Karar No: 2024/4572
Karar Tarihi: 27.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/984 E.  ,  2024/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2091 E., 2022/1958 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.11.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının a bendi ve 62 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında ikinci kez mükerrir olmasına rağmen birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması eleştirilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; tapelerin delil niteliği bulunmadığına, 5237 sayılı Kanunun 140 ıncı maddesi uyarınca gerekli kararın alınmadığına, miktar nedeniyle işlenemez suçun söz konusu olduğuna, teşhisin usule uygun olmadığına ve yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği özetle; yeterli delil bulunmadığına ve ikinci kez mükerrir olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, tape kayıtları doğrultusunda yapılan fiziki takip neticesinde önce uyuşturucu madde alışverişi konusunda sanık ile S. D.'nin telefonla görüştükleri, buluşma yeri kararlaştırdıkları, sanık ile S. D.'nin işyeri önünde buluştukları ve aralarında uyuşturucu madde alışverişinin gerçekleştiğinin anlaşıldığı, yapılan fiziki takip sonrasında S. D.'nin durdurularak yapılan aramasında, sanıktan satın aldığı eroin maddesinin ele geçirildiği, S. D. alınan beyanlarında ve teşhis işlemlerinde, olay günü sanık ile telefonla konuşarak buluşma yeri belirledikten sonra, fiziki takipte belirtildiği şekilde sanık ile buluşarak üzerinden ele geçen maddeyi satın aldığını beyan ederek teşhiste bulunduğu, olay günü fiziki takip tutanaklarından da anlaşılacağı üzere sanığın ifadesinde belirttiği şekilde S.'ye motoru verdiği ve S.'nin motosiklet ile olay yerinden ayrıldığını gösterir bir tespitin de bulunmadığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, tutanak tanıklarının ve tanık beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan rapor mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Tape kayıtları doğrultusunda yapılan fiziki takip neticesinde önce uyuşturucu madde alışverişi konusunda sanık ... ile S. D.'nin telefonla görüştükleri, buluşma yeri kararlaştırdıkları, sanık ile S. D.'nin işyeri önünde buluştukları ve aralarında uyuşturucu madde olduğu değerlendirilen madde alışverişinin gerçekleştiğinin görülmesi üzerine S.D.'nin durdurularak yapılan aramasında sanıktan satın aldığı eroin maddesinin ele geçirildiği, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında ikinci kez mükerrir olmasına rağmen birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması hususu eleştirilerek, sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve suçun vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yapılan fiziki takibin hukuka aykırı olduğuna, toplanan delillerin hükme esas alınamayacağına, teşhis işleminin hukuka aykırı

olduğuna ve sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra adli para cezasının zamanında ödenmemesi halinde kalan miktarın tamamının tahsil edileceği belirtilmiş ancak ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/2091 Esas, 2022/1958 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği,

Hüküm fıkrasının ilgili bölümüne "Türk Ceza Kanunu'nun 52/4 üncü maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.

...