erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/15619
Karar No: 2010/721
Karar Tarihi: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15619 E.  ,  2010/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/433
Karar No: 2015/3080
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/433 E.  ,  2015/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/20281
Karar No: 2011/614
Karar Tarihi: 15.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20281 E.  ,  2011/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Taşınır satışlarında da uygulanması gerekli olan İİK.nun 134/2. madde hükmü gereği ihalenin feshini ilgililer ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler. Öte yandan, anılan Kanunun 6.fıkra hükmüne göre satış ilanı tebliğ edilmemiş veya satılan malın esaslı vasıflarındaki hataya veya ihalede fesada bilahare vakıf olunmuşsa şikayet süresi ıttıla tarihinden başlar. Şu kadarki, bu müddet ihaleden itibaren bir seneyi geçemez.

Somut olayda borçluya satış ilanı tebliğ edilmemiştir. Taşınır satışlarında borçluya satış ilanı tebliği zorunlu olmadığından, bu husus ihalenin feshini gerektirmez ise de borçlu kendisine satış ilanı tebliğ edilmediği iddiasıyla ihaleyi öğrendiği tarihten itibaren 7 günlük sürede ihalenin feshi isteminde bulunabilir. Öğrenme tarihinin aksi ancak yazılı belge ile ispatlanabilir. Borçlunun şikayet tarihinden daha önce ihaleyi öğrendiği iddia ve isbat edilmediğine göre ihalenin feshi isteminin yasal sürede olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece şikayetin esasının incelenerek, ihalenin şekil şartlarına ve yasaya uygunluğu denetlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken istemin süre aşımı nedeniyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4724
Karar No: 2018/3406
Karar Tarihi: 07.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4724 E.  ,  2018/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez), çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (on kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya suça sürüklenen çocuk müdafiin katılmadığı anlaşılmakla incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Gerçekleştirilen yargılama sırasında düzenlenen 02.02.2016, 16.02.2016, 05.05.2016 tarihli celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası olmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan kontrole göre anılan duruşma tutanaklarının elektronik imza ile de imzalanmadığının anlaşılması karşısında, anılan imza eksikliğinin usulüne uygun şeklide giderilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 219. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan mağdurlar ... ve Umut vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14289
Karar No: 2017/2469
Karar Tarihi: 20.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14289 E.  ,  2017/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, müştekinin cebine elini sokarak 20 lirayı aldıktan sonra 10 lirasını alıp 10 lirasını geri verdiği olayda, kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca mağdur ...’ten etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının açıkça sorulmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Yağma suçunun, silahtan sayılan şişle ve konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK.nın 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, (2) numaralı bozma nedeni yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesini yollamasıyla CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19055
Karar No: 2016/11556
Karar Tarihi: 13.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19055 E.  ,  2016/11556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, tamamına yönelik olarak; davacı kadın tarafından ise kişisel ilişki, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun beş yaşını doldurmadan öncesi ve sonrası ayrı ayrı düzenlenmiş beş yaş sonrası için ise tarafların aynı şehirde ya da ayrı şehirde olmalarına göre alternatifli olarak , kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocukların yaşları ve eğitim durumları gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesi ileriki yıllarda her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken, gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden müşterek çocuk ile davacı baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması doğru olmadığı gibi, günümüzdeki ulaşım olanakları gözetildiğinde talep olmadan tarafların aynı, ya da ayrı şehirde yaşamalarına göre farklı düzenleme yapılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.06.2016 (Pzt.)
Esas No: 2009/15616
Karar No: 2010/723
Karar Tarihi: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15616 E.  ,  2010/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/21748
Karar No: 2012/11798
Karar Tarihi: 22.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21748 E.  ,  2012/11798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2009 gün ve 2008/1903 Esas, 2009/2548 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

TCK.nın 234/1. maddesinde düzenlenen suçun mağduru kaçırılan ya da alıkonulan çocuğun kanuni temsilcisi olduğundan, usulüne uygun olarak davaya katılıp müdahil sıfatını alan ve kanun yoluna başvurma ... bulunan, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydına göre, suç tarihi itibarıyla 9 yaşı içerisinde bulunan küçük ...'in babası ... ... ve vekilinin gıyabında verilen hükmün, adı geçen vekili Av. ...'e tebliğ olunduğuna ilişkin tebligat parçasının dosya içinde bulunmadığından, varsa eklenmesi, aksi takdirde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile alındı belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin içerisine konmasından sonra iadesinin temini için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/393
Karar No: 2015/3079
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/393 E.  ,  2015/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4345
Karar No: 2019/6183
Karar Tarihi: 25.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4345 E.  ,  2019/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/274-300 27/11/2010 tarih; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Somut olaya gelince; sanık tarafından verilen 16/05/2015 tarihli eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına ilişkin dilekçede karar ve tebliğ tarihi itibariyle sanığın cezaevinde bulunduğunun belirtildiği, Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinde "Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder." hükmü gereğince sanığın karar ve tebligat tarihinde cezaevinde bulunması halinde, sanığa yapılacak tebligatın Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinin düzenlediği şekilde yapılması gerektiği, bununla birlikte sanığın mahkemedeki adresine yapılan tebliğde, sanığın cezaevinde bulunduğuna ilişkin bir not bulunmadığı, cezaevi kayıtlarının incelenmesinde ise sanığın, 25/02/2009 tarihli karar tarihinde ve sanığın kovuşturma evresinde sorgusu esnasında bildirdiği adrese gerekçeli kararın tebliğ edildiği 17/03/2009 tarihinde cezaevinde olduğu ve dolayısıyla tebliğin geçersiz olduğu sonucuna varılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine verildiği ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, mahkumiyet kararının verildiği 25/02/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9648
Karar No: 2011/11257
Karar Tarihi: 02.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9648 E.  ,  2011/11257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARTAL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 1289 ada 11 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından işgal edildiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemiştir.

Davalı, dava konusu yerde kiracı olarak bulunduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının Solmaz Yıldırım ile yaptığı kira akdine binaen taşınmazda kiracı olarak oturduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, özellikle dinlenilen tanık beyanlarından dava dışı S. ile davalı arasında bir kira ilişkisi kurulduğu, bu ilişkiye davacının dahil olmadığı, kira paralarının dava dışı S.'a ödendiği, davacıya intikal etmediği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, kira ilişkisi kurulabilmesi için mutlaka taşınmazın maliki olmaya gerek yoktur. Malik olmayan bir kimsenin kurduğu kiracılık ilişkisine malik Borçlar Kanununun 38.maddesi hükmü uyarınca icazet vermediği takdirde kurulan ilişkinin maliki bağlamayacağı, başka bir deyişle malikin Türk Medeni Kanununun 683. ve devam eden maddelerindeki yetkilerini kullanmasına engel olmayacağı kuşkusuzdur. Buna göre davacının kira ilişkisine icazet vermediği dosya kapsamı ile sabit olduğundan davacının kira ilişkisi ile bağlılığından söz edilemez.

Öte yandan, aslında taşınmazın çekişmeli bölümünün S.'ın eşine ait olması gerektiği ve bu nedenle S. ile davalı arasında kira sözleşmesi yapıldığı yönündeki savunma mahiyeti itibariyle inançlı işlem niteliği taşıdığından açılacak bir iptal ve tescil davasının konusunu teşkil edeceği, oysa böyle bir davanın varlığı iddia ve ispat edilmiş olmadığı gibi çap iptale kadar geçerlidir kuralı gereğince davacının mülkiyet hakkına değer verilmesi gerekeceği tartışmasızdır. Öyleyse elatmanın önlenmesi isteğinin kabulü gerekir.

Ecrimisil isteğine gelince; bilindiği üzere ecrimisil kötü niyetli zilyedin taşınmaz malikine ödemekle yükümlü olduğu en azı kira bedeli en fazlası mahrum kalınan gelir kaybı olan haksız işgal tazminatıdır. Somut olayda davacı uzunca süren davalının taşınmazı kullanmasına ses çıkarmamış, bir ihtar veya ikazda bulunmamıştır. Öyleyse, davalının kullanımının muvafakata dayalı olduğunun dava açılmakla da muvafakatın geri alındığının kabulü gerekir.

Öyleyse, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde davanın reddedilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3843
Karar No: 2017/2464
Karar Tarihi: 22.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3843 E.  ,  2017/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasının çıkartılarak, ''Toplam 8 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100.maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine," tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9429
Karar No: 2025/522
Karar Tarihi: 13.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/9429 E.  ,  2025/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/400 E., 2021/766 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.12.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin, kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.