erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/6949
Karar No: 2021/9129
Karar Tarihi: 22.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/6949 E.  ,  2021/9129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü katılanın bir iş için Ofis Market isimli iş yerine gittiği, binanın giriş kapısından başka bir tarafa açılan kapıya yöneldiği sırada yük salının / yük asansörünün bulunduğu yerdeki asansör boşluğuna düşerek, vücudunda 5. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, olaya konu yük salı imal, inşa ve montajcısının yük salının imal ve montajından sonra 2 yıl sorumlu olduğu gerekçesi ile Akiş Hidrolik Asansör ve Kaldırma Araçları Sanayi Tic. Ltd. Şirketinde müdür olarak çalışan sanık hakkında dava açılarak mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 10.09.2019 tarih 2017/8723 esas, 2019/8546 sayılı kararı ile "Suça konu yük salının 1997 yılında forklift aletinin sabitini yukarıya kaldırmak için inşa edildiği iddia edilmekle, yük salının gerçekte yapıldığı tarihin, yapıldığı tarihten olay tarihine kadar değişiklik yapılıp yapılmadığının ve yapıldığı tarihten olay tarihine kadar bakımlarının kim ya da kimler tarafından yapıldığının tespiti ve buna ilişkin var ise bakım sözleşmesinin getirtilmesi, tüm bu eksiklikler giderildikten sonra sanığın kusur durumunun tespiti için uzman bilirkişilerden rapor aldırılarak sanığın hukuki durumunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması," gerekçesiyle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulduğu, bozma sonrasında yapılan yargılamada, sanığın, yük asansörünü 1997 yılında inşaa ettiklerini, bakımı konusunda anlaşma yapmadıklarını beyan ettiği ve tanık ...’nın beyanında da, sanığa yük asansörünü kurdurduklarını, anılan asansörü sadece et indirmek için kullandıklarını, sanık ile asansörün bakımı için sözleşme yapmadıklarını, asansörün kurulması için de sözleşme imzalamadıklarını beyan ettiği görülmekle,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25451
Karar No: 2020/10097
Karar Tarihi: 30.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/25451 E.  ,  2020/10097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... sözleşmesinin haksız feshedildiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının istifa ettiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının istifa ile işten ayrıldığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki ... ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Genel olarak ... sözleşmesini fesih hakkı, hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken ... taraflı bir irade beyanı ile ... sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 sayılı ... Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı kanunun 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında 4857 sayılı Kanun'da işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın ... sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte ... ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda ... sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

... sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde işçinin ... güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanılamaz.

Somut olayda, davalı tarafça, davacıdan boşluk doldurma şeklinde matbu ve yazım tarihi belli olmayan istifa dilekçesi alındığı görülmüştür. Davacıdan alınan tarihsiz istifa dilekçesinin matbu ve boşluk doldurma şeklinde olduğu gözönüne alınarak dilekçeye değer verilmeksizin davacının ... sözleşmesinin işveren tarafından, haklı bir fesih sebebine dayanmaksızın ve ihbar öneli de tanınmaksızın feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8745
Karar No: 2020/2178
Karar Tarihi: 02.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8745 E.  ,  2020/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, yapılan yol kontrolünde sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak nitelikte 1,07 promil alkollü vaziyette araç kullandığının tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, emniyet görevlilerinin ölçüm cihazının hatalı olduğuna, hastanede yapılan ölçümde alkol miktarının daha az çıktığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 52/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin ve hükmün 6. fıkrasının “10 eşit taksitle” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 52/4 maddesi gereğince” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6032
Karar No: 2017/12088
Karar Tarihi: 26.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/6032 E.  ,  2017/12088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, yolda karşıdan karşıya geçerken davalının otomobili ile kendisine çarparak iki ayağı ve belinde çatlak oluşmasına sebep olduğunu, beş ay yatağa mahkum olup çalışamadığını, iki bacağından ameliyat geçirdiğini, kazada davalının kusurlu olduğunu belirterek 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, SGK'ya 337,29 TL ve Çetin Medikal'e 170.00 TL'nin kendisi tarafından yatırıldığını, davacının hastalığı ile ilgili olarak hastaneye götürülmesi ve tedavisinin yapılması için masraf yaptığını, davacının art niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; toplam 938,00 TL'nin davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile: 2.500,00 TL manevi tazminatın davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden davacı yönünden hükmedilen 938,00 TL maddi tazminat miktarı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi,

01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalının maddi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalının manevi tazminata yönelik bulunan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının maddi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 112,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 26/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/20505
Karar No: 2014/30002
Karar Tarihi: 15.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20505 E.  ,  2014/30002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14450
Karar No: 2013/14923
Karar Tarihi: 05.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/14450 E.  ,  2013/14923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı silahlı terör örgütüne yardım suçu için 765 sayılı TCK'nın 169. maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, suç tarihinde yürürlükte olan ve dava zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK'ya göre sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesine istinaden sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/11142
Karar No: 2025/4485
Karar Tarihi: 10.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11142 E.  ,  2025/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/634 E., 2020/347 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, SEGBİS yoluyla savunmasının alınmasının yüzyüzelik ilkesini ihlal ettiğine, müdafii hakkından faydalandırılmadığına, siyasilere yönelik eleştiri sınırının geniş tutulması gerektiğine, sözlerinin suç unsuru taşımadığına ve ifade özgürlüğünün kısıtlandığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın 19.06.2018 ve 12.02.2019 tarihli oturumlarda müdafi istemediğini ve savunmasını bizzat yapacağını beyan ettiği, sorgusunun SEGBİS vasıtasıyla yapılmasına yönelik bir itirazının da bulunmadığı anlaşılmakla temyiz sebebi olarak ileri sürülen savunma hakkının ihlali yönünden Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği belirlenmiş, davaya konu dilekçede geçen ifadelerin katılanın şeref, onur ve saygınlığını rencide edecek boyutta olması sebebiyle hakaret suçunun unsurlarının oluştuğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/2549
Karar No: 2018/1656
Karar Tarihi: 26.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2549 E.  ,  2018/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in 01.10.2009 günü ormanlık alanda, mağdur ... Başdemir'den para istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine, "sen bulursun, bulamazsan kötü olur" şeklinde sözlerle sarf etmesi üzerine mağdurun babasına ait işyerine giderek buradan temin ettiği 255,00 TL parayı sanık ...'e verdiğinin ileri sürüldüğü olayda;

Mağdur ...'in 01.11.2009 günü kolluk müracaatında sanığın kendisine yönelik gerçekleştirdiği 01.11.2009 gününden önceki yağma olaylarından bahsettiği, ancak 01.11.2009 günü gerçekleştiğini ileri sürülen bu yağma olayından bahsettmediği ve bu olaydan ilk kez Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/369 Esasında kayıtlı olarak görülen davanın 25.12.2009 günü yapılan duruşmasında anlattığı ve beyanında korktuğu için bu olayı anlatmayı unuttuğunu belirttiği,

Mağdurun babası ..... 01.11.2009 günlü kolluk ifadesinde; 01.11.2009 günü, çantasında bulunan 3 adet bilezikten bir tanesinin bulunmadığını ve mevcut paradan da 150,00 TL sinin eksik olduğunu belirttiği, ancak 255,00 TL'nin eksik olduğuna ilişkin bir beyanının bulunmadığı,

Tanık ...'in mağdur ...'in babasının işyerinden para alarak sanık ...'e verdiğine ilişkin bir görgü ve bilgisinin bulunmadığı belirttiği,

Tanık ...'ın ise sanık ...'in elinde bıçakla yere "M" harfi çizdiğini, bu sırada sanığın mağdura " parayı vermezsen bir şey yaparım" gibi ya da tehdit içeren herhangi bir söz söylediğini hatırlamadığını belirttiği,

Sanık ...'in olay günü Atatürk Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi'nde bulunan dersine katıldığını, üzerine atılı suçlamayı tüm aşamalarda reddettiği,

Atatürk Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi Müdürlüğü'nün 13.11.2012 gün, 220.00/1314 sayılı yazısı ve ekinde bulunan yoklama fişinden sanık ...'in 01.11.2009 günü 08:30 - 15:00 arası derse katıldığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca;

Mağdurun zaman ve mekan göstermeden sonradan değişen ve genişleyen ve tanık delillerle tam örtüşmeyen beyanına hangi sebeplerle üstünlük tanındığı karar yerinde açıklanıp denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden genel geçişli ifadelere yer verilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle steme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13279
Karar No: 2024/18030
Karar Tarihi: 25.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2020/13279 E.  ,  2024/18030 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/24 E., 2019/358 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 02.06.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/8636
Karar No: 2013/5818
Karar Tarihi: 28.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8636 E.  ,  2013/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23603
Karar No: 2016/17133
Karar Tarihi: 24.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23603 E.  ,  2016/17133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, çalıştığı süre boyunca işveren tarafından ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini bildirerek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalının Medeni Kanun hükümlerine göre kurulan bir vakıf olması ve davalı hakkında yargı harcı alınmaması konusunda özel bir yasal düzenleme bulunmaması, ayrıca 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK gözönünde tutulduğunda davalıdan harç alınması gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının harçtan muaf olduğu gerekçesi ile harçtan sorumlu tutulmamış olması hatalı olup kamu düzenine ilişkin bu durum temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının "2-" numaralı bendinin çıkarılarak yerine; "2- Alınması gereken 648,86 TL harçtan, peşin alınan 189,62 TL harcın mahsubu ile bakiye 459,25 TL harcın davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 189,62 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.