erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/9591
Karar No: 2013/11375
Karar Tarihi: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9591 E.  ,  2013/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Kayseri 7. Asliye Hukuk ve Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6102 Sayılı TTK.'nun 6. kitabında düzenlenen sigorta hukukundan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın haksız fiilden kaynaklandığını, halefiyete dayalı olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi, yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Diğer taraftan 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 41/1. maddesinde, “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.” hükmüne yer verilmiştir.Somut olayda uyuşmazlık, kasko sigorta poliçesi nedeniyle ödenen bedelin yasadan kaynaklanan halefiyet ilkesi uyarınca rücuen tazminat davası niteliğinde olup, davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14809
Karar No: 2015/27984
Karar Tarihi: 07.07.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/14809 E.  ,  2015/27984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/67492

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2010/317 (E) ve 2011/1229 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Suça konu vergi levhası ve otopark sayım fişinin sanık tarafından sahte bir şekilde düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmalarında vergi kaydının bulunduğunu ve vergi levhasının gerçek olduğunu söylemesi, Ankara Kızılbey Vergi Dairesi Başkanlığı' nın 11.11.2009 tarihli yazıları ile sanığın otopark faaliyetinden dolayı mükellef kaydının bulunduğunun ancak vergi levhasındaki mührün dairelerine ait olmadığını, otopark sayım fişlerinin ise yasal olup olmadığının inceleneceğini bildirmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, suça konu vergi levhasındaki mühür ile vergi dairesinden suç tarihinde kullanılan mühür örnekleri temin edilerek benzer olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yapılması, sanık adına usulünce verilmiş/düzenlenmiş bir vergi levhasının olup olmadığının araştırılması, olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin TCK'nun 211. maddesinde düzenlenen “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi, otopark sayım fişlerinin gerçek olup olmadığının kaynağından araştırılması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olduğu cihetle, bilirkişi raporunda da 13.5 ve 9.3 cm ebatlarında vergi levhası üzerinde bilirkişi incelemesi yapıldığının bildirilmesi karşısında, gerçek vergi levhası ebatları vergi dairesinden sorulup, davaya konu belgelerin aslı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatıcılık niteliğine haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini, vergi levhasının resmi kurum tarafından düzenlenmesi nedeniyle suçun sübutu halinde eylemin TCK'nun 204/1. maddesi kapsamında resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, CMUK'nun 325. maddesi uyarınca bozma kararının gerekçesine göre hükmü temyiz etmeyen diğer sanık A.. D..' na da sirayet ettirilmesine, 07.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11239
Karar No: 2012/21903
Karar Tarihi: 18.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11239 E.  ,  2012/21903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62/1, 51/1, 51/3, 54. maddeleri gereğince erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 2 yıl denetim süresi, suça konu çekin müsaderesi

Gerekçeli kararda suç tarihi olarak gösterilen 21.11.2005 tarihi, şikayet dilekçesinin verildiği tarih olup, suç tarihinin senedin icra takibine konularak kullanıldığı 17.05.2005 olacağından, gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-)Sanığın suça konu senedi, dükkanını şikayetçi ...’e kiralarken teminat olarak aldığını, şikayetçi ödenmeyen birikmiş elektrik borçlarının kendisi tarafından ödemesinden sonra başlangıçta teminat olarak aldığı bu senedi takibe koyduğuna dair savunması, şikayetçi ...’in de sanığa ait dükkanı kiracı olarak kullandığını kabul etmesi karşısında, taraflar arasında varlığı kabul edilen kira sözleşmesinin temini ile sözleşmede, senetten bahsedilip bahsedilmediği, dükkanının elektrik aboneliğinin kiracı adına mı, yoksa mülk sahibi adına mı olduğu, 2004-2005 dönemlerinde biriken elektrik borcu olup olmadığı, varsa bu borcun sanık tarafından ödenip ödenmediği, ödenmişse, ödemenin senedin takibe konulduğu 17.05.2005 tarihinden önce olup olmadığı hususlarının araştırılıp şikayetçi ile sanığın bol miktarda yazı ve imzalarının temini ile senetteki yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğu, senet metnindeki tüm yazı ve rakamların aynı kişinin eli ürünü olup olmadığı ve bunların aynı anda yazılıp yazılmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tespiti ile senedin sahte olduğunun anlaşılması halinde eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabule göre de;

a-)5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca; suçun işlendiği 17.05.2005 tarihinde yürülükte bulunan 765 sayılı TCK. ile sonradan yürürlüğe giren 5327 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezalar kişiselleştirilerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanınbelirlenmesi gerektiği gözetilmeden, şikayet dilekçesinin verildiği 21.11.2005 tarihinin, suç tarihi olarak kabulüyle 5237 sayılı TCK uygulanmak suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

b)Suça konu senedin delil olarak dosyada saklanması yerine, müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2237
Karar No: 2015/14769
Karar Tarihi: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2237 E.  ,  2015/14769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/91-2014/432

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın kapama meyve bahçesi olan bölümü için alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda muhtelif cinste 57adet meyve ağacı bulunduğu belirlenmiştir.

1)Bu itibarla, öncelikle ağaçların yaşları da belirlendikten sonra İl Tarım Müdürlüğünden bu ağaçların bulundukları yaş ve bir dönüm itibariyle verimi, değerlendirme yılı hasat döneminde toptan kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorulup net geliri belirlendikten sonra, bu gelir kapitilizasyon faizine bölünmek suretiyle birim fiyatının bulunması ve daha sonra ağaçların taşınmazda kapladığı alanlar belirlenerek buna göre bahçenin toplam değerinin bulunması gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

Arazi niteliğindeki bölüm için ise net gelir esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

2)Dava Konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özeliklerine göre objektif değer artırıcı unsurun %100 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

3)Kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme yılı 2014 yılı olduğu halde 2013 yılı esas alınarak bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Tarafların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20990
Karar No: 2013/23645
Karar Tarihi: 28.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/20990 E.  ,  2013/23645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş; sanığa ait adli sicil belgesinin imzasız olması sebebiyle UYAP sisteminden temin edilen kayıt imzalanarak dosya içerisine konmuştur.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Sanık hakkında tayin olunan 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi, keza bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

2.) Sanığa hükmolunan adli para cezası taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak CK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının

150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine; hükmün 3. paragrafının sonuna “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8343
Karar No: 2021/4285
Karar Tarihi: 24.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/8343 E.  ,  2021/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.03.2016 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.03.2019 tarihli hükmün Bursa Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince tarafların istinaf başvurularının kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın ve davacının tashih talebinin reddine dair verilen 22.10.2021 tarihli ek kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava ecrimisil isteğine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince ve davalı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili tashih talebinde bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince tashih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ve ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 63.435,77TL olarak gösterilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2021 yılı için 78.630,00 TL'lik) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/05/2021 gün ve 2020(20)5- 451 Esas 2021/636 Karar sayılı ilamı da gözetilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a. maddesi gereğince kesin olarak verilen hükümlerin tashihi ve tavzihi istemine ilişkin verilen kararlar da kesindir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca davacı vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 24/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/10639
Karar No: 2007/11944
Karar Tarihi: 16.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10639 E.  ,  2007/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.05.2001 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.10.2002 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı,23 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydında “...” yazılan baba adının “...” olarak, 23 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kayıtlarında “...” olan isminin “...” ve yanlış yazılan doğum tarihinin de “1956” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile malikin baba adının, doğum tarihinin ve soy isminin düzeltilmesine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hüküm kurulurken davacının doğum tarihinin 1956 olarak yazılmasına karar verilmiştir. Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde taşınmaz sahibinin kimliğine ait hangi bilgilerin kütüğe yansıtılacağı bildirilmiş olup, bunların arasında doğum tarihi yer almamaktadır. Belirtilen nedenle, bu istemin de hüküm altına alınmış olması yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir. Ancak, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün ikinci ve üçüncü fıkrasındaki “ve doğum tarihinin 1956 olarak” sözcüklerinin çıkartılarak hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 16.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/40789
Karar No: 2016/5454
Karar Tarihi: 23.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/40789 E.  ,  2016/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Mağdur ...'e yönelik sair tehdit suçu bakımından yapılan incelemede;

Cumhuriyet Savcısının suçun vasfına yönelik aleyhe temyizinin bulunmaması karşısında; sanığın çektiği mesajda “ben bölge militanı HPG gerillasıyım, biz gerillalarda ihanet asla affedilmez” şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/2-d kapsamında kaldığı anlaşılmışsa da, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Sanık hakkında verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Mağdurlar ... .... ve ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Her ne kadar tebliğnamede, katılan ... ...'in daha sonra terör örgütü tarafından öldürüldüğünden bahisle sanık tarafından tehdit suçunun işlendiği ifade edilmişse de, UYAP kayıtlarında katılan ...'in öldürüldüğüne ilişkin bir kayıt bulunmadığı gibi, 11.08.2011 tarihinde kendisinin (eceliyle) öldüğünün nüfus kayıtlarından anlaşılması ve mağdurlara yönelik tehdit suçunun sübut bulmadığına ilişkin mahkeme gerekçesinin de yeterli olması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20503
Karar No: 2017/714
Karar Tarihi: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20503 E.  ,  2017/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 16/04/2014 tarih 2013/9747 Esas 2014/7508 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28229
Karar No: 2017/4961
Karar Tarihi: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28229 E.  ,  2017/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.