erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/4416
Karar No: 2014/5929
Karar Tarihi: 03.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4416 E.  ,  2014/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/190-2013/399

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlular aleyhinde bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlu şirket vekilinin, müvekkili şirketin temsil ve ilzamı için çift imzanın gerekli olduğunu, takibe konu bonoda ise sadece şirket ortağı olan diğer borçlunun imzasının bulunduğunu, bu durumda müvekkili şirketin bonodan doğan borçtan sorumlu olmadığını ileri sürerek müvekkili aleyhindeki takibin iptali ile alacaklının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulü ile takibin borçlu şirket yönünden iptaline karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun, takibe konu bonoda, çift imza yerine tek imza bulunduğu yönündeki itirazı, İİK'nun 168/5. maddesi uyarınca borca itiraz niteliğindedir. Mahkemece, dosyaya celbedilen Tekirdağ Ticaret Sicil Memurluğu yazı cevabına göre; ticaret siciline kayıtlı bulunan borçlu G.. İnşaat San. Tic. Ltd. Şti'ni temsil ve ilzama yetkili kişilerin, A.. G.., M.. G..G.. ve A..F..G..olup 10.08.2011 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yapılan ilan ile bahsi geçen yetkili kişilerden herhangi ikisinin şirket kaşesi altına birlikte atacakları imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları tespit edilmiştir. Takip dayanağı bonoda ise, tek bir yetkilinin imzalarının bulunduğu ve bu imzaların borçlu şirket ortağı ve yetkilisi M.. G.. G..'e ait olduğu, bu hususta taraflar arasında da bir uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla; mahkemece, borca itirazın kabulü ile takibin borçlu şirket yönünden iptaline karar verilmesi yerinde ise de; İİK'nun 169/a-6. maddesi uyarınca alacaklının senedi takibe koymada en azından ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekeceğinden, anılan yasa maddesi uyarınca alacaklı tarafın asıl alacak miktarının %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece, İİK'nun 169/a-6. maddesi gereğince, ayrıca muteriz borçlu lehine asıl alacak miktarının %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken, sadece takibin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1963
Karar No: 2011/8842
Karar Tarihi: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1963 E.  ,  2011/8842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/637
Karar No: 2020/1697
Karar Tarihi: 08.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/637 E.  ,  2020/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 3.200,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalının temyiz inceleme isteğinin reddine 08/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3943
Karar No: 2016/5194
Karar Tarihi: 22.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/3943 E.  ,  2016/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesat tespiti davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.06.2013 gün ve 940/360 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenmiş, Mahkeme 26.09.2014 tarihli ek karar ile bu talebi reddetmiş, davacı vekili tarafından ek karar süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu 6551 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bir kısım muhdesatların davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz isteği Mahkemenin 26.09.2014 tarihli ek kararı ile reddedilmiş, ek kararı davacı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Ne var ki; davacı ..., 29.02.2016 tarihli kimliği de usulüne uygun olarak tespit edilmiş imzalı dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini açıklayarak temyizden vazgeçmiştir.

SONUÇ: Davacı ...'ın 29.02.2016 tarihli usulüne uygun imzalı dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından ek karara yönelen temyiz isteminin vaki vazgeçme nedeniyle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11759
Karar No: 2012/19897
Karar Tarihi: 20.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/11759 E.  ,  2012/19897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 3. As. C. M.)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca üç kez 18 ay hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesine göre hapis cezalarının ertelenmesine

I-)Sanık ...’ın “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’a yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,

II-)Sanıklar ... ve ...’ün, “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerinin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği Aralık 2003 ve Aralık 2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-)Sanık ...’ün “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

20.09.2006 tarihli Vergi Suçu Raporu ile ekindeki Vergi Tekniği Raporunda, sanık ...’ın Reteks Tekstil Konf. Ür. San. Tic. Ltd. Şt.nin ortağı ve müdürü, sanık ...’ün ise sadece ortağı olduğunun belirtilmesi karşısında; adı geçen sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/25407
Karar No: 2012/28394
Karar Tarihi: 26.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/25407 E.  ,  2012/28394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aldığı kameranın adet ve kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya niteliğinde olduğu ve eyleminin TCK'nun 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesinden uygulama yapılması ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas daha ağır hükümlülüğü bulunduğu halde daha az ceza içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İadenin kovuşturma aşamasından önce gerçekleşmesi nedeniyle TCK'nun 168/1. maddesi gereği verilen cezada 1/2 oranından daha fazla miktarda indirim yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, sanığın aldığı kameranın adet ve kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya niteliğinde olduğundan ve sanığın eyleminin TCK'nun 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğundan, sanığa en üst oranda(2/3) etkin pişmanlık indirimi yapılsa dahi mahkemece hükmedilen 5 aylık sonuç cezanın sanığın lehine olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2099
Karar No: 2011/3257
Karar Tarihi: 24.10.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/2099 E.  ,  2011/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme,bozmaya uyarak isteğin Dupont Türkiye Kimyasal Ürünler San. Ve Tic. A.Ş. hakkındaki davanın kabulüne, Data Sistem İnsan Kaynakları ve Veri İşletme Hizmetleri A.Ş hakkındaki davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan Dupont Türkiye Kimyasal Ürünler San. Ve Tic. A.Ş avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/1831
Karar No: 2008/2926
Karar Tarihi: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1831 E.  ,  2008/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2.İş Mahkemesi

Tarih               :  13.11.2007

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 22,00  artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 22.03.2007 gün ve 83 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 28.05.2004 tarihinde % 60,00 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 82,00 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/29688
Karar No: 2011/30335
Karar Tarihi: 23.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/29688 E.  ,  2011/30335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 62, Avukatlık Kanunu'nun 41. ve Tebligat Kanunu'nun  11. maddeleri gereğince vekille takip edilen işlerde vekile tebligat zorunludur.

Borçlu S. A.. Örnek asıl davada, diğer borçlu Ö. C.. ise birleşen davada  22.07.2010 tarihli taşınmaz ihalesinin feshini talep etmişlerdir. İcra dosyası incelendiğinde, borçlu S. A. Ö.. vekilinin 08.02.2010 tarihinde kıymet takdirine itiraz ettiği, Gebze  İcra Mahkemesinin 27.05.2010 tarih ve 2010/94 Esas, 2010/432 karar sayılı kararı ile kıymet takdirinin 598.000,00 TL olarak tespitine karar verildiği, böylece borçlu S. A. Ö.'in takipte vekille temsil edildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca borçlu vekilinin vekaletnamesini icra dosyasına ibraz etmesine gerek yoktur. Satış ilanı vekile tebliğ edildiğine göre, mahkemece, bu ilanın borçlu asile usulüne uygun tebliğ edilmediğinden bahisle ihalenin feshine karar verilmesi doğru değildir. Diğer taraftan  birleşen davanın  davacısı olan borçlu  Ö. C..a 7201 Sayılı Kanun'un 35. maddesine göre yapılan satış ilanı tebligatının usulüne uygun olduğu tesbit edilmiş olup, mahkemece, adı geçen borçluya yapılan tebligatın  usul ve yasa uygun olmadığından bahisle ihalenin feshine karar verilmesi de yerinde görülmemiştir.

Her iki borçlu tarafından ihalenin feshi nedeni olarak ileri sürülen diğer hususlar mahkemece incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, satış ilanının borçlulara usulüne uygun tebliğ edilmediği gerekçesiyle ihalenin feshine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1967
Karar No: 2011/8851
Karar Tarihi: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1967 E.  ,  2011/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4379
Karar No: 2007/617
Karar Tarihi: 25.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/4379 E.  ,  2007/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2006

Davacı,  davalı işveren nezdinde 1.1.1970-1.5.1990 tarihleri arası çalıştığının tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tesbitini istemiştir. İstek, tanık sözlerine dayanılarak hüküm altına alınmıştır.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Yapılacak iş, davacının tesbitini istediği sürelerle ilgili olarak eğer varsa davalı işverenin ücret bordrolarında davacının imzası olanlar saptanarak imzasını içeren bordrolara geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, imzalı olmayan bordrolardaki süreler yönünden de işverence SSK’ya verilen dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar saptanarak, dinlenen tanıklar bodro tanığı ise dosyadaki beyanları değerlendirmek, bodro tanığı değillerse bodro tanıklarını tesbit edip bu tanıkların bilgilerine başvurmak, dönem bordroları yok ise işverenin komşu işyerlerinin kayıtlara geçmiş kişileri veya benzer işi yapanların kayıtlara geçmiş kimseleri tespit edilip dinlenmek, işyerine ilişkin Kurum şubesinde bulunan işyeri dosyası ile, davacıya ait işyerindeki şahsi dosyalarını celbetmek, incelemek ve tüm deliller toplandıktan sonra delilleri takdir edip ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davalı Kurum ile davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14884
Karar No: 2016/993
Karar Tarihi: 27.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/14884 E.  ,  2016/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar .... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 15/12/2009 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım isteminin kabulü ile davanın reddine dair verilen 11/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/362
Karar No: 2018/6749
Karar Tarihi: 23.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/362 E.  ,  2018/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01/06/2000 tarihli mahkumiyet kararının 09/06/2000 tarihinde kesinleştiğinin ve infazına başlandığının, 5237 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi nedeniyle 14/07/2005 tarihli ve 2003/343 E.,2000/464 sayılı uyarlama kararının hükümlüye 23/07/2005 tarihinde tebliğ edildiğinin, hükümlünün 13/11/2015 tarihinde yeniden uyarlama talebinde bulunduğunun, 18/11/2015 tarihli uyarlama talebinin reddine dair ek kararın hükümlüye 23/11/2015 tarihinde tebliğ edildiğinin ve hükümlünün kararı 25/11/2015 tarihinde temyiz ettiğinin, mahkemenin 07/12/2015 tarihli ek karar ile, sanığın bizzat kendisine tebliğ edilen 14/07/2005 tarihli ek kararın süresinde temyiz edilmemiş olması nedeniyle hükümlünün temyiz talebinin reddine karar verdiğinin anlaşılması karşısında, uyarlama talebinin reddine dair 07/12/2015 gün ve 2003/343 Esas – 2000/464 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik hükümlünün temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.