Esas No: 2010/6858
Karar No: 2011/765
Karar Tarihi: 17.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6858 E.  ,  2011/765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, tescil, katkı payı alacağı ve ecrimisil

Davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ... aralarındaki tapu iptali, tescil, katkı payı alacağı ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bursa 4. Aile Mahkemesinden verilen 22.04.2008 gün ve 134/461 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı vekilleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı-karşı davalı ... vekili 2007/ 134 Esas sayılı dosyada mevcut dava dilekçesinde; evlilik birliği içinde edinilen 2082 ada 201 parsel (kadastro yenileme çalışmaları ile 3872 ada 4 parsel) sayılı taşınmazda 4 no.lu bağımsız bölümün ½ hissesinin davalı adına tescil edildiği halde taşınmazın satın alım bedelinin vekil edeni tarafından karşılandığını açıklayarak, davalı üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir

Davalı-karşı davacı ... vekili, vekil edeni tarafından yürütülen sigortacılık faaliyetlerine ilişkin işyeri kayıtlarının o dönem şartlarının gereği olarak davacının adına oluşturulduğunu, davacının tabela sahibi olduğunu, kaldı ki davalının bu işin yanı sıra pek çok kazanç getirici ticari faaliyeti de bulunduğunu ve dava konusu taşınmazın vekil edeninin çalışması karşılığı edinilen kazanç ile satın alındığını açıklayarak tapu iptali ve tescil davasının reddini; dava konusu taşınmazın tüm bedeli vekil edeni tarafından karşılandığından davacı-karşı davalı adına kayıtlı ½ paya ilişkin şimdilik 1000 TL katkı payı alacağının davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı-karşı davacı ... vekili, birleşen Bursa 3. Aile Mahkemesinin 2007/ 762 Esas sayılı dosyasında; 2082 ada 201 parselde bulunan 4 no.lu bağımsız bölümün ½ payının vekil edenine ait olduğu halde boşanma davasının açıldığı tarihten beri davalı ... tarafından kullanıldığını, ihtara rağmen haksız işgalin sürdüğünü, vekil edeninin payına karşılık haksız işgal ettiği dönem nedeniyle 6000. TL ecrimisile hükmedilmesini; birleşen Bursa 4. Aile Mahkemesinin 2007/ 244 Esas sayılı dosyasında ise yine vekil edeni tarafından satın alınan ve Füsun üzerine tescil edilen 3872 ada 4 parselde 2 numaralı bağımsız bölüm ile 16 AS 707, 16 FY 230, 16 LU 520 ve 16 P 3181 plakalı araçların ve halen davalının oturduğu evde bulunan ev eşyalarının bedellerinin vekil edeni tarafından karşılandığını bildirerek, dava tarihi itibariyle belirlenecek değerlerinin-şimdilik 6000 TL'nin faiziyle davalı ...’dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 2007/134 Esas sayılı dosya ile davacı ...’un açtığı 4 no.lu bağımsız bölüme ilişkin tapu iptali ve tescil davası ile bu dosyada açılan karşılık davanın reddine; birleşen davalı-karşı davacı ...’nin 2007/762 Esas ile açılan davanın kabulüne ve 6000 TL ecrimisil alacağının Füsun’dan tahsiline; birleşen 2007/244 Esas ile açılan davanın kısmen kabulü ile 3.Aile Mahkemesinin 2006/ 47 D.İş dosyası ile tespiti yapılan ev eşyalarının taraflarca müştereken alındığının ve müşterek mülkiyetlerinde bulunduğunun tespitine, fazla talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı-karşı davalı ... vekili ile davalı-karşı davacı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Taraflar 24.11.1975 tarihinde evlenmiş, 31.7.2003 tarihinde Bursa 3. Aile Mahkemesine açılan 2003/ 117 Esas ve 2004/ 1602 Karar sayılı boşanma davasının kabulü ve 2.2.2005 tarihinde kesinleşmesi ile evlilik birliği son bulmuştur.Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 1.1.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı 31.7.2003 tarihine kadar ise 4721 sayılı TMK.nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.

Dava konusu 2082 ada 4 parselde (kadastro yenileme çalışmaları ile 3872 ada 4 parsel) 99/1158 arsa paylı 4 no.lu bağımsız bölüm 10.3.2000 tarihinde satın alma suretiyle ½ şer payla davacı ve davalı adına edinilmiştir. Aynı parselde 84/1158 arsa paylı 2 no.lu bağımsız bölüm ise 28.2.2001 tarihinde satın alma yoluyla davacı-karşı davalı ... adına kayıtlı iken 8.3.2007 tarihinde 3.kişiye satışla devredilmiştir.

Dava konusu 16 FY 230 plakalı araç 12.11.1997 tarihinde karşı davalı ... adına satın alınmış ve boşanma davasının açıldığı tarihten sonra 1.8.2005 tarihinde 3. kişiye satılmıştır. 16 AS 707 plakalı araç 25.1.2002 tarihinde, 16 P 3181 plakalı araç ise 18.5.1998 tarihinde karşı davalı ... adına satın alınarak sırasıyla 8.7.2004 ve 17.12.2003 tarihinde 3.kişilere satışla devredilmiştir. 16 LU 520 plakalı aracın ise dosyadaki kayıtlara göre taraflarla irtibatı saptanamamıştır.

Dava konusu taşınmazlar ve araçlar mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiğinden, uyuşmazlık Borçlar Kanunu’nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulacaktır. Buna göre, eşlerin birbirlerinin mal varlıklarının edinilmesine katkılarının kanıtlanması durumunda, katkı oranında alacak hakkı doğar. Davacı-karşı davalı ..., dava konusu 4 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının davalı ... üzerindeki ½ hissesine ilişkin bölümünün iptal ve tescilini istemiştir. 7.10.1953 tarihli 8/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; katkıda bulunduğunu iddia eden davacı, bu katkısına dayanarak ayın (mülkiyet) talep edemez. Buna göre davacı-karşı davalı ...’un açtığı tapu iptali ve tescile ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davalı-karşı davacı ... ise aynı taşınmazın davacı-karşı davalı üzerine kayıtlı ½ payı ile 2 no.lu bağımsız bölüm ve araçlar bakımından katkı payı alacağı isteğinde bulunmuştur. Uyuşmazlık konusu mal varlığının edinildiği dönemde taraflar çalıştığına ve gelirleri bulunduğuna göre, kayıtlarla çelişen davacı-karşı davalının çalışmadığı görüşüne itibar edilemez. Kaldı ki, davacı-karşı davalının çalışmadığı kabul edildiği takdirde dahi, nizalı taşınmazlar ve araçların adına kaydedilmiş olmasının bağış niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Borçlar Kanununun 244 ve devamı maddeleri gereğince bağıştan rücuyu öngören usule uygun olarak açılmış bir dava ve istek de bulunmadığına göre karşı-birleşen davaların açıklanan bölümlerinin reddine karar verilmiş olmasında da herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tarafların aile konutu olarak kullanılmakta iken, halen davacı-karşı davalı ...’un oturduğu 4 numaralı bağımsız bölümün ½ payı davalı-karşı davacı adına kayıtlı bulunduğuna, boşanmanın kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar dönem bakımından tarafların üzerinde mutabık kaldığı muhtemel kira bedelinin ½ payı karşılığının taleple bağlı kalınarak davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya ödenmesine karar verildiğine göre hükmün buna ilişkin kısmına yönelik temyiz itirazları da yerinde değildir.

Davacı-karşı davalı ... vekilinin aşağıdaki husus dışında, davalı-karşı davacı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile 2007/ 134 Esas, birleşen 2007/762 Esas ve ev eşyalarına ilişkin talep dışında birleşen 2007/ 244 Esas sayılı davalara ilişkin hüküm bölümlerinin ONANMASINA,

Davacı-karşı davalı ... vekilinin ev eşyalarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; eşlerden hangisine ait olduğu ispat edilemeyen eşyalar TMK.nun 222/2. maddesi gereğince karı ve kocanın paylı mülkiyetinde sayılır. Somut olayda eşyaya ilişkin davanın davalısı Füsun dosya arasına mübrez adına tanzim edilmiş fatura ve satış belgeleri ile uyuşmazlık konusu ev eşyalarının kendisine ait bulunduğunu ispat etmiştir. Bu durumda ev eşyalarına ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tarafların paylı mülkiyetinde olduğunun tespitine karar verilmiş olması doğru değildir.

Açıklanan nedenle davacı-karşı davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün ev eşyalarına ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 81,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 537,40 TL’ nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına 17.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.