erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/12987
Karar No: 2022/15323
Karar Tarihi: 07.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12987 E.  ,  2022/15323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada Bursa Tereke ve Rize 2. Sulh Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

Bursa Tereke Mahkemesince, murisin ikamet adresinin Topkaya Köyü/ Rize olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Rize 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, murisin son yerleşim yeri adresinin ''Gümüştepe Mahallesi,.... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir

Türk Medenî Kanunu’nun 589. maddesi gereğince mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır, aynı Kanun'un "19/1. maddesi gereğince de yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olup dosya kapsamında yapılan incelemede, Rize Merkez İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan kolluk araştırmasında, murisin vefat etmeden önce “Gümüştepe Mahallesi, .....'” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa Tereke Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bursa Tereke Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2007/7307
Karar No: 2007/7081
Karar Tarihi: 10.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7307 E.  ,  2007/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  10.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17416
Karar No: 2012/4681
Karar Tarihi: 22.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/17416 E.  ,  2012/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkümiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin mağdurun asli kusurlu olduğuna, eksik inceleme ila karar verildiğine, katılan vekilinin sanığın kusurunun olası kast düzeyinde olduğu bu nedenle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca hüküm tesis edilirken seçimlik ceza olarak adli para cezasının seçildiği ve cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde suç tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunla değişiklik öncesi uygulanan maddedeki adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu nazara alınmadan, asgari haddin 90 tam gün olduğu kabul edilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyraınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilgili kısmının " Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca 5 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılması, TCK'nın 89/2-b-e gereğince yarı oranında arttırılarak 7 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına , TCK'nın 62/1. maddesi gereğince verilen cezanın 1/6 oranında indirilerek 5 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılması, TCK'nın 52. maddesi gereğince gün adli para cezasının günlüğü 20 Tlden paraya çevrilerek sonuç olarak 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6793
Karar No: 2016/9542
Karar Tarihi: 23.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/6793 E.  ,  2016/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların hırsızladıkları oto teybini okul bahçe duvarı iç kısmına saklayıp olay yerinden kaçtıktan sonra yapılan çevre aramasında oto teybinin saklanılan yerde bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların eylemlerinin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde haklarında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocukların eylemleri 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suça uyduğu halde aynı yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/8773
Karar No: 2010/16827
Karar Tarihi: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8773 E.  ,  2010/16827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13688
Karar No: 2008/13070
Karar Tarihi: 05.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13688 E.  ,  2008/13070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar ile aralarında düzenlenen protokol uyarınca, orman arazilerinden izinsiz geçirilen enerji nakil hattı dolayısı ile oluşan alcaklarının ödenmesinin kararlaştırıldığını, ancak alacağın ödenmediğini ileri sürerek 12.758.20 YTL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 3533 Sayılı Kanun uyarınca hakem sıfatıyla bakılacağından görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davacının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur. Davalı ... ise bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 2008/13688-13070

4.maddesinde, kamu iktisadi teşebbüslerinin, bu Kanun Hükmünde Kararname ile saklı tutulan hususlar dışında ... hukuk hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. O halde davalılar 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümünde de hakem sıfatı ile mahallin yüksek dereceli hukuk hakimi görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır.

Mahkemece, davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, mecburi tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Avukatlık asgari ücret tarifesi 7. maddesi hükmüne aykırı olarak davalılar yararına dava değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de yanlış olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 5.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26286
Karar No: 2015/2109
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26286 E.  ,  2015/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8151
Karar No: 2018/2820
Karar Tarihi: 08.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8151 E.  ,  2018/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Okul kantininde meydana gelen olayda suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden, mala zarar verme suçu bakımından TCK'nın 152/1-a maddesi kapsamında kalmasına rağmen 151. maddesinden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından, bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1932
Karar No: 2022/2820
Karar Tarihi: 08.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1932 E.  ,  2022/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.10.2019 tarihinde verilen dilekçeyle miras ortaklığına temsilci atanması talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.09.2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf kararının kaldırılarak davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-b maddesinde "4. maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hükmü yer almaktadır. HMK'nın 4. maddesinde münhasıran Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına giren miras ortaklığına temsilci atanmasına ilişkin olan ve temyizi kabil olmayan kesin karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı temyiz dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararının kesin olması nedeniyle HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla 346. maddesi gereğince REDDİNE, gereksiz yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 08/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/8787
Karar No: 2010/16828
Karar Tarihi: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8787 E.  ,  2010/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3751
Karar No: 2022/19734
Karar Tarihi: 22.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/3751 E.  ,  2022/19734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.09.2022 günlü ve 8-2016/138286 sayılı itirazının, 6325 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 308/3. maddesi gereğince kabulüyle, Dairemizin 22.06.2022 gün ve 2021/2141 Esas, 2022/10462 Karar sayılı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve TCK.nın 62. maddeleri uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan 25 birim gün para cezasının TCK.nın 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin ve adlî para cezasının ödenmemesi halindeki hukuki sonuçların usulüne uygun şekilde bildirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının b bendinden sonra gelmek üzere ''sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 25 günün TCK.nın 52/2-3. maddesi gereğince bir gün karşılığının takdir olunan 20 TL ile çarpılarak sanığın 500 TL adli

para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözetilerek, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmesi için mehil verilmesine ve taksit yapılmasına yer olmadığına ve adlî para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/6912
Karar No: 2007/6717
Karar Tarihi: 05.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6912 E.  ,  2007/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  05.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8301
Karar No: 2022/6512
Karar Tarihi: 26.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8301 E.  ,  2022/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki samimi anlatımları, bu anlatımı destekleyen adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü, mağdur ile suça sürüklenen çocuk ...’un aralarında önceye dayalı husumet nedeni ile kavga ettikleri ve sonrasında diğer suça sürüklenen çocuk ... ile yaşı nedeni ile soruşturması ayrı yürütülen Barış Yılmaz’ın araçla gelerek, mağdur çocuğu hep birlikte ve zorla araç içerisine bindirip, imam hatip okulunun yanındaki karanlık bir yere götürdükleri, burada mağdur üzerinde hakimeyet kurduktan sonra ayrıca darp ettikleri ve orada bırakıp uzaklaştıkları anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22907
Karar No: 2014/8587
Karar Tarihi: 17.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22907 E.  ,  2014/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/07/2013

Numarası : 2012/720-2013/466

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının Üniversite hastanesinde taşeron firmada işçi olarak çalıştığını, ÇSGB tarafından davalı ile taşeron firma arasında yapılan sözleşmelerin muvazzalı olduğuna dair rapor düzenlendiğini, rapora itiraz olmaması sebebiyle raporun kesinleştiğini, davacının asıl işveren işçisi sayılması ve buna göre de 6772 sayılı Yasa kapsamında ilave tediye ücretlerinin ödenmesinin gerektiğini belirterek alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 657 sayılı Yasanın 36. maddesi gereği hastanenin hizmet alımı yapabileceğini, düzenlenen müfettiş raporunun 31/12/2010 tarihi itibari ile sona eren sözleşmeye ilişkin olduğunu, 4857 sayılı Yasanın 2/8 maddesi gereği davacının talepte bulunamayacağını, talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı Ç.Üniversitesi Rektörlüğüne bağlı olarak taşeron firma nezdinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı, davacının yaptığı işin davalı Üniversiteye bağlı hastanenin asıl işlerinden olduğu, bu nedenle 4857 sayılı Yasanın 2. Maddesi uyarınca alt işverene verilemeyeceği, kaldı ki ÇSGB raporu ile saptanan muvazaanın taraflarca itiraz edilmeyerek kesinleştiği, bu itibarla baştan beri kamu ve davalı işçisi sayılan davacının 6772 sayılı Yasadan kaynaklanan ilave tediye ücret alacağına hak kazandığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işyerinde elektrik teknisyen olarak çalışmıştır. Elektrik teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılan davacının bu ihalelerin hangisinde ve hangi dönemde ne tür iş yaparak çalıştığı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra eğer çalışması destek hizmet alım sözleşmesi kapsamında geçmiş ise mevzuata ve usulüne uygun bir ihale aşamasından geçerek çalıştırılmış olması nedeniyle ilave tediye istenen dönem itibariyle herhangi bir muvazza olgusundan bahsedilemeyeceğinden bu döneme ilişkin ilave tediye alacağına yönelik talebin dolayısıyla davanın reddine karar vermek gerekecektir. Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/12473
Karar No: 2022/11961
Karar Tarihi: 17.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/12473 E.  ,  2022/11961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-) Mahkûmiyet; Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi

12.01.2021 tarihli 2020/294 esas ve 2021/14 karar

2-) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 17.03.2021 tarih, 2021/652 esas ve 2021/722 karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.