erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/6447
Karar No: 2022/16719
Karar Tarihi: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6447 E.  ,  2022/16719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasaya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar faiz işletilmesine ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 numaralı bendinde yer alan (kararın kesinleşme tarihine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 23.11.2022 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

b) 3-a bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal ) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/556
Karar No: 2018/12890
Karar Tarihi: 26.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/556 E.  ,  2018/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Mahkemece 19.04.2016 tarihli ek karar ile temyiz süresi geçtiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 07.03.2007 tarihinde davalı ... idaresindeki ... plakalı otomobilin, TEM otoyolunda, ... yönüne seyir halinde iken kaza mahalli olan ... mevkiinde yoğun sis nedeni ile yolun orta şeridinde durduğunu, aynı yöne seyir halinde olan ... idaresindeki ... plakalı aracın duran araca arkadan çarptığını, bu suretle ölümlü ve yaralamalı kaza meydana geldiğini, davacının ... plakalı araç içinde olduğunu ve tedavisinin halen devam ettiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 6.000,00 TL maddi tazminatın, kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş; mahkemece 19.04.2016 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz süresini geçirmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan 19.04.2016 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz talebinin reddi ile ve 19.04.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1521
Karar No: 2012/3147
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1521 E.  ,  2012/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali-Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali ve kiralananın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptaline ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 01.02.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2713 TL Ocak 2010 ayı kirasının tahsilini istemiştir. Taraflar arasında kira sözleşmesinin varlığı ve kira miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı ödeme savunmasında bulunmuştur. Kural olarak kira bedelinin ödenmesini davalı kiracı, dava konusu alacak miktarına göre yazılı delil ile kanıtlamalıdır. Şirket olan kiracı delil listesinde ticari defterlerine dayanmıştır. Ticari defterler usulüne uygun olarak tutulmuş ise H.M.K. nun 222. ve sonraki maddeleri anlamında “delil” niteliğindedir. Öte yandan, ticari defterlerin ispat kuvvetini düzenleyen T.T.K. nun 82.maddesindeki hüküm, ticari işlerden dolayı tacirler arasında çıkan uyuşmazlıklarda ticari defterlerin (maddede gösterilen koşulların mevcut olması kaydıyla), kesin delil niteliğinde bulunduğunu öngörmektedir. Davalı cevap dilekçesi ile birlikte şirket defterlerine de dayanmıştır. Bu durumda davalıya şirket defterlerini ibraz etmesi için uygun bir ihtarlı mehil verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14440
Karar No: 2008/13218
Karar Tarihi: 20.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14440 E.  ,  2008/13218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararın 1.maddesi gereğince, çekişmenin (İİK.nun 10.bab’ında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle, Dairemizin görev alanı dışında kalıp Yargıtay 6.Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 20.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1845
Karar No: 2010/1459
Karar Tarihi: 15.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1845 E.  ,  2010/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Bitlis Merkezinde bulunan ilköğretim okullarına ilişkin binaların PVC doğrama imalâtının yapımı nedeniyle ödenmeyen iş bedelinin tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptâline ilişkindir.

Davalı Hazine vekili husumet def'inde bulunmuş, ayrıca Kamu İhale Kanunu'na uygun yapılmış ihale bulunmadığından davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

222 Sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 78. maddesinde, şehir İlköğretim Kurumlarının yapım, tadil, esaslı onarım gibi işlemlerinin 76. madde uyarınca Özel İdare bütçelerine devlet gelirlerinden ayrılacak ödenekle karşılanacağı hükmüne yer verilmiştir. Yine, 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 6. maddesinde, ilköğretim binası yapım işinin, İl Özel İdaresi görevleri içinde yer aldığı belirtilmiştir.

Somut olayda Bitlis Merkez'de bulunan ilköğretim okullarının herhangi bir ihale yapılmadan ve sözleşmeye bağlanmadan, PVC doğrama imalâtlarının davacı tarafından yapıldığı iddiasıyla bedelin ödenmesi için Milli Eğitim Bakanlığı hakkında takibe geçilmiştir. Her ne kadar okul müdür ve yardımcısı tarafından düzenlenen belgelerle işin davacıya yaptırdığı kabul edilmiş ise de, az yukarıda değinildiği üzere ilköğretime dahil bu işleri yaptırmak görevi İl Özel İdaresine ait olduğundan ve 4734 Sayılı Yasaya uygun Bakanlık adına yapılmış bir ihalenin varlığı da ileri sürülmediğinden, Milli Eğitim Bakanlığı'nın davada pasif husumetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu nedenlerle, Milli Eğitim Bakanlığı yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Kabule göre de, yazılı sözleşme bulunmadığı, alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiği ve likid bir alacaktan sözedilemeyeceği gözetilmeden, ayrıca asıl alacak üzerinden hesaplanması gerektiği halde işlemiş faizin de katıldığı toplam alacak tutarından inkâr tazminatına hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14835
Karar No: 2022/9902
Karar Tarihi: 01.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14835 E.  ,  2022/9902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Bozma öncesi ilk karar ile tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark 75.317,92-TL'nin üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilmiş olup, bu bedel ilk karar tarihi itibarıyla davalıya ödenmediğinden, ödenmesi yönünde hüküm kurulan son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 numaralı bendindeki (ilk karar tarihi olan 22/02/2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (son karar tarihi olan 13/07/2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9819
Karar No: 2024/19194
Karar Tarihi: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9819 E.  ,  2024/19194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2021/821 E., 2021/987 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca;Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13.05.2024 tarihli ve 2021/821 Esas, 2021/987 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1541
Karar No: 2014/8126
Karar Tarihi: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1541 E.  ,  2014/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5116
Karar No: 2021/5533
Karar Tarihi: 14.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5116 E.  ,  2021/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/532 E. - 2018/336 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, ... Mahallesi, 4969 ada 233 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke edilerek davalıya ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13619
Karar No: 2019/2855
Karar Tarihi: 19.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/13619 E.  ,  2019/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında yapılan vergi incelemesi sonucunda düzenlenen ... Vergi Dairesi Başkanlığının vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile 22/05/2010 tarihli mütalaasında, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mütalaa verilmesine rağmen, bu suçlarla ilgili dava açılmamış ise de, bu hususta Cumhuriyet savcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

1-213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanıklardan yalnızca ... hakkında ve "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu; Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 22.11.2011 tarih ve 2011/1664 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında “2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; sanıklar hakkında mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması,

2-Sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalanın dava şartı olduğu; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan "mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanma" suçundan açılan davaya devamla, hükmün gerekçe bölümünde sanıklar ... ve ...'in sahte fatura kullanma suçunu işledikleri anlatılıp hüküm fıkrasında adı geçenler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/25046
Karar No: 2015/3162
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25046 E.  ,  2015/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.