erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/19420
Karar No: 2014/14864
Karar Tarihi: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19420 E.  ,  2014/14864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8818
Karar No: 2013/23096
Karar Tarihi: 17.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8818 E.  ,  2013/23096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.12.2011 tarih ve 2010/918-2011/983 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı ve genel müdürü sıfatıyla çalıştığı dönemlere ilişkin Bağ-Kur primlerinin davalı şirket tarafından yatırılmadığını ve 30.10.2010 tarihli Bağ-Kur prim borcunu müvekkilinin bizzat kendisinin ödediğini ve ödenen prim borcunun davalıdan tahsili için Beyoğlu 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/42050 esas sayılı dosyası ile davalı hakkında başlatılan icra takibine karşı, davalının Bağ-Kur prim borcunu ödeme yükümlülüğünün sigortalıya ait olduğu gerekçesi ile itiraz ettiğini ileri sürerek haksız ve hukuka aykırı itirazın iptaline, takibin devamı ile borçlunun %40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Bağ-Kur Kanunu'na göre prim ödeme yükümlülüğünün iş verene ait olmayıp sigortalıya ait olduğunu savunarak davanın reddine ve davacının %40 oranında kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirketin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olarak ve şirketi temsilen genel müdür olarak görev yaptığı ve bu nedenle davalı şirket ile arasındaki hukuki ilişkinin vekalet akdine dayandığı, kendi adı ve hesabına çalışan kişinin Bağ-Kur sigorta primini kendisinin ödemesi gerektiği ve dolayısı ile davacı tarafından ödenen Bağ-Kur sigorta priminin hizmet akdine bağlı çalışanı olmadığı, kurum ortağı olduğu için davalı şirketten talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9037
Karar No: 2019/534
Karar Tarihi: 10.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9037 E.  ,  2019/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Davalı ... ...Tur. İnş. Taah. İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ünvanının gerekçeli karar başlığında " ... Med. Tur." şeklinde eksik yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, davalı T.C ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Genel bütçeye dahil olan davalı T.C. ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı T.C. ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“2-Davalı ... Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

Davacı tarafından yapılan harçlar hariç, 2 yazı gideri 22,00 TL, 14 davetiye gideri 127,00 TL, 250,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 399,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, toplam 167,00 TL. harç masrafının ise, sadece davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,

3-Harçlar Yasasına göre alınması gereken 353,01 TL harçtan davacının yatırdığı toplam 141,60 TL. harcın mahsubu ile kalan 211,41 TL harcın davalı şirketten alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,“ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 10/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1529
Karar No: 2015/2739
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1529 E.  ,  2015/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19423
Karar No: 2014/14867
Karar Tarihi: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19423 E.  ,  2014/14867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3101
Karar No: 2013/20119
Karar Tarihi: 11.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3101 E.  ,  2013/20119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.06.2012 gün ve 2009/264-2012/296 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi feri müdahil vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirket hissesinin %65'ine sahip olduğunu, şirket ana sözleşmesi ile 10 yıllığına şirket müdürü olarak atanan ...'in müvekkillerinin bilgisi dışında 4/10/2007 tarihinde hisselerini İlhan ...'e devrettiğini, ...'in de müvekkillerinin haberi olmadan 05/10/2007 tarihinde ortaklar kurulu kararı alarak kendisini müdür olarak atadığını, bu kararda müvekkilinin yerine başkasına imza attırıldığını ve yapılan bu değişikliğin hukuki olmadığını ileri sürerek alınan ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ve iptali ile şirkete kayyum atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket müdürlüğünden haberdar olmasına rağmen davayı 1 yıl sonra açtığını, Olaf dışındaki davacıların da karardan sonra şirkete ortak olduklarını savunarak davanın reddini istemiş, 06/06/2012 tarihli duruşmada davayı kabul etmiştir.

Feri müdahil vekili, yargılama sırasında davaya müdahil olarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, kabul nedeniyle davalı şirketin 05/10/2007 tarih ve 2007/04 sayılı ortaklar kurulu kararı ile 08/08/2007 tarihli 2007/1-ek sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

Üçüncü şahsın iki taraftan birinin yanında katılmak üzere davaya müdahalesi, yani feri müdahale, HUMK’nın 53. vd. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Yasa'nın 57. maddesinin birinci cümlesi uyarınca feri müdahil, lehine müdahale ettiği taraf ile birlikte hareket edebilir.

İlhan ... vekili, feri müdahil olarak davalının yanında davaya katılmıştır. Davalının kararı temyiz ettiğine dair bir dilekçe olmaması karşısında, feri müdahilin tek başına kararı temyiz etme yetkisi bulunmadığından, feri müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle feri müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden feri müdahilden alınmasına, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4898
Karar No: 2013/6677
Karar Tarihi: 28.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4898 E.  ,  2013/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kars Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2011 gün ve 2010/177 Esas, 2011/239 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafii tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise de; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 01.01.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

(UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 01.01.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2014/7154
Karar No: 2017/1121
Karar Tarihi: 04.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/7154 E.  ,  2017/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Yaralama

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.06.2008 gün 2008/22 Esas ve 2008/449 Karar sayılı kararla verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karar için 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine yerinde ihbarda bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüş,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC.Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları, katılan ... ve vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 561,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19424
Karar No: 2014/14868
Karar Tarihi: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19424 E.  ,  2014/14868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10482
Karar No: 2022/4784
Karar Tarihi: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/10482 E.  ,  2022/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ve davalı Hazine vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazların yapılan kadastro çalışmaları sonucunda davacılar murisi ... ve diğerleri adına tespit edildiği, Orman İşletme Müdürlüğü tarafından, tapulama tespitine itiraz talepli olarak Çatalca 1. Tapulama Mahkemesi'nin 1984/152 Esas, 1985/304 Karar sayılı dosyası ve Çatalca 1. Tapulama Mahkemesi'nin 1984/153 Esas 1985/305 Karar sayılı kararları ile dava konusu taşınmazların kesinleşmiş orman sınırı içinde kaldığı ve orman olarak tapuya tescil edildiği gerekçe gösterilerek orman niteliği ile tapu kütüğüne aktarılmasına karar verildiği, kararın 09/05/1988 tarihinde kesinleştiği, taşınmazların 12/12/1989 tarihinde orman niteliği ile hükmen ... adına tescil edildiği, eldeki davanın 13/12/2013 tarihinde, 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığı anlaşıldığından davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.