erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/6410
Karar No: 2022/10725
Karar Tarihi: 14.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6410 E.  ,  2022/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 2. Sulh Hukuk ve Muş Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Muş Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21045
Karar No: 2014/1399
Karar Tarihi: 10.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/21045 E.  ,  2014/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 13.10.2007 tarihinde ... taşması sonucu hasarlandığını, derenin ıslah çalışmasını yürüten davalının zarardan sorumlu olduğunu, hasar bedelinin davacı tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 4.800,00 TL. nın tahsilde tekerrür olmamak üzere ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dere ıslah işini yapılan ihale sonucu üstlendiğini, aşırı yağış nedeniyle derenin taştığını, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre; (dava konusu olay nedeniyle idare mahkemesinde dava dışı ... Genel Müdürlüğü aleyhine verilen hüküm sonunda davacıya yapılan ödeme yönünden) tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2010/8610 E.,2010/10844 K. sayılı, Yargıtay 7.

Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 E.,2010/6319 K. sayılı kesinleşen ilâmlarıyla, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 2011/14531 E., 2012/21553 K. sayılı, 2011/13335 E., 2013/80 K. sayılı ilamları ve Dairemizin yine aynı olaya ilişkin değişik tarihli dosyalarında yapılan temyiz incelemeleri üzerine verilen kararlarda davalı yüklenici şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına ve idare mahkemesince verilen kararın idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faizi kapsadığı, oysa davacı sigortacının yüklenici davalı şirketten dava dışı sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren ticari faiz talep edebilecek olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 245,89 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21257
Karar No: 2014/5583
Karar Tarihi: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21257 E.  ,  2014/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/357-2013/176

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi, niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Aynı yol güzergahında yer alan benzer nitelikteki yakın parsele Dairemiz denetiminden de geçerek onanan Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/553 esas, 2013/308 karar sayılı dosyasında, 2012 değerlendirme yılı itibari ile münavebe ürünü olarak 1. yıl buğday ve buğday samanı, 2.yıl kavun alınarak değer biçilmiş olup, bu ekim planından ayrılma nedenleri ile ilgili olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10049
Karar No: 2017/1987
Karar Tarihi: 17.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/10049 E.  ,  2017/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.04.2014 gün ve 2012/339 Esas 2014/125 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 24.12.2015 gün ve 12622-15085 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 261.00.-TL para cezası ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye kalan 4.60.-TL karar düzeltme harcının alınmasına, 17.04.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-K A R Ş I O Y -

Mirasbırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi için, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri elinde bulunan malvarlığının miktarı, temlik edilen malın tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanacak sınırda kalıp kalmadığı gibi olguların gözönünde tutulması gerekir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; murisin 1930 doğumlu olduğu, 3.11.1993 tarihinde davalı oğlu ...'a 8 adet taşınmazını ölünceye kadar bakma akdiyle devrettiği, devrettiği taşınmazlarda tam malik iken uhdesinde kalan 11 adet hisseli taşınmazının bulunduğu ancak alınan bilirkişi raporunda da tespit edildiği gibi mamelekinin % 70 'ini davalıya temlik ettiği dolayısıyla davaya konu edilen taşınmazların nicelik ve nitelikleri dikkate alındığında temliklerin bakım borcunun karşılığını aşar miktarda olduğu gibi evladın anne-babasına bakıp gözetmesinin ahlaki bir görev olduğu, murisin normal bakım ötesinde bakıma muhtaç olmadığı da kuşkusuzdur.Ayrıca muris ile davacı ve annesi arasındaki beşeri ilişkilerde dikkate alındığında temlikin davacıdan mal kaçırma amacıyla yapıldığı ve muvazaalı olduğu anlaşıldığından davacının davası kabul edilmeli, bu nedenle karar düzeltme talebi de kabul edilmelidir.Açıkladığım gerekçelerle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2009/14679
Karar No: 2010/10634
Karar Tarihi: 01.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14679 E.  ,  2010/10634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San. Tic. Ltd. Şti. Ile davalılar 1-... vek. Av. ..., 2-Sosyal Güvenlik Kurumu vek. Av. ... aralarındaki tespit davası hakkında Muğla 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 18.09.2009 gün ve 145/624 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK.'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa’nın 2/c maddesi ile 21.07.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00.-TL olan kesinlik sınırı 1.000,00.-TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle, 21.07.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00.-TL’yi geçmesi gerekir. HUMK.’na 5236 sayılı Yasa’nın 19. maddesi ile eklenen Ek-4. maddeye göre ise, “görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların 10,00.-TL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”Bu parasal sınır, 2006 yılında 1.090,00.-TL ve 2007 yılında 1.170,00.-TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan, 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250,00.-TL’sini geçmesi gerekir. Öte yandan, 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazete'de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.400,00.-TL’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve temyiz konusu dava değeri 1.017,64 TL olup, bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davacı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13175
Karar No: 2014/5784
Karar Tarihi: 27.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13175 E.  ,  2014/5784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, 09.06.2010 tarihinde katılanın iş yerini telefonla arayarak kendisini İl Müftü Yardımcısı ... olarak tanıttığı, akabinde birkaç gün önce ... Kuran Kursu'nda meydana gelen servis kazasında yaralanan kız çocuğuna protez ayak takılacağını, maliyetinin 16000 TL olduğunu, ancak 14000 TL'yi temin edebildiklerini söyleyerek katılandan 2000 TL yardım talebinde bulunduğu, katılanın da sanığın talebini kabul edip makbuz karşılığında yardımda bulunabileceğini söylediği, daha sonra 10.06.2010 tarihinde sanığın tekrar katılanı telefonla arayarak cenaze nedeniyle 09.06.2010 tarihinde gelemediğini belirtip parayı o gün verip veremeyeceğini sorduğu, bunun üzerine katılanın durumdan şüphelenerek ... İl Müftülüğünü aradığı ve ...isminde bir müftü yardımcısı olmadığını, yardım amaçlı böyle bir kampanya yapılmadığını öğrendiği, daha sonra katılanın sanığı yakalatmak için iş yerinde çalışan tanık ...'ye gelen şahsa para vermemesini ve oyalamasını söylediği, aynı gün sanığın katılanın iş yerine giderek kendisini müftü yardımcısı ...'in gönderdiğini beyan edip para almaya geldiğini söylediği, tanık ...'in de makbuz karşılığında parayı ödeyeceğini söyleyerek sanığı oyalamaya çalıştığı, bu esnada katılanın polise haber verdiği, ancak yakalanacağını anlayan sanığın başka bir yerden de para alacağını bahane ederek katılanın iş yerinden ayrılarak bir daha gelmediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22823
Karar No: 2015/3447
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22823 E.  ,  2015/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14023
Karar No: 2015/40322
Karar Tarihi: 05.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/14023 E.  ,  2015/40322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/289737

MAHKEMESİ : İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2011

NUMARASI : 2011/66 (E) ve 2011/203 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur A.. Ç..’ın, 19.01.2011 günü polis merkezinde alınan ifadesinde, “Sanık tarafından zorla alındığını belirttiği para ve cep telefonunu, temizlik yaparken koltuğun altında bulduğunu” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; koşulları bulunmadığı halde TCK’nın 168. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık S.. S.. savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21156
Karar No: 2015/3116
Karar Tarihi: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21156 E.  ,  2015/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2012/165-2013/531

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından davanın GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın görevden reddine karar verilmesinde ve görevsizlik hususu yasa değişikliğinden kaynaklandığından taraflar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5959
Karar No: 2012/9229
Karar Tarihi: 05.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/5959 E.  ,  2012/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının damadı olduğunu, işletmesinin ihtiyacında kullanmak üzere bankadan kredi çektiğini, çekilen krediye kendisininde kefil olarak imza attığını, maliki olduğu evide ipotek ettiğini, kredi borcunu ödeyerek ipoteği kaldırttığını, alacağının rücuen tahsili için yaptığı icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline %40 icra inkar tazminatı ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne yasal şartları olmadığından inkar tazminatı isteğinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, alacağının tahsiline yönelik icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, alacak likit bulunmayıp yargılamayı gerektirdiğinden inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 67.maddesinin 2.fıkrası hükmünce, inkar tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Borçlunun itirazının kotu niyetli olması ise yasal koşul değildir. İcra inkar tazminatı, aleyhindeki icra

takibine itiraz eden ve işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır.

Bunlardan başka, alacağın likit ve belli olması da gerekir. Alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte yada bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise; başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tesbit edebilir durumda ise alacağın likit ve muayyen olduğunu kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kurallar ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, kabul edilen asıl alacak miktarı üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir.

Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde ıcra-inkar tazminatına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün karar bölümünün (1) nolu bendinde yer alan "davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine" kısmının hükümden çıkarılmasına; yerine "davacı lehine asıl alacağın %40'ı oranında inkar tazminatına hükmedilmesine" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan 231,55 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2777
Karar No: 2024/2139
Karar Tarihi: 12.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2777 E.  ,  2024/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/916 E., 2023/689 K.

HÜKÜM : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/347 E., 2020/46 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; kooperatif tasfiye memurunun azli davasında, davalının tasfiye memurluğu görevini kötüye kullandığı yahut savsadığına yönelik iddianın usulüne uygun şekilde ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalının görevini kötüye kullandığının ispatlanamadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün davalı yararına ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.06.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.