erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/11991
Karar No: 2013/14983
Karar Tarihi: 31.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11991 E.  ,  2013/14983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak (istirdat) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, elektrik faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin tahakkukunun haksız ve hakkaniyete aykırı olduğunu öne sürerek, davalıya 2011/4 ila 2012/1. dönem arası kayıp kaçak kullanım bedeli adı altında ödediği 89.912,12 TL'nin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, kayıp kaçak bedelinin yetkili Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (...) tarafından belirlenen tarife üzerinden tahakkuk ettirildiği, anılan kurul kararlarına karşı açılacak davaların ... Kanunun 12.maddesine göre ilk derece mahkemesi olarak ....’da görülmesi gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında abonelik sözleşmesi bulunduğundan uyuşmazlık yoktur. Davacı, sözleşmeye dayanılarak kullandığı elektrik bedeli karşılığı tahakkuk ettirilen kayıp kaçak kullanım bedelinin istirdadını talep etmektedir. Dava, ... kararının iptali davası olmayıp, haksız olarak ödendiği iddia edilen bedellerin istirdadı istemine ilişkindir. Dava, sözleşmenin tarafı olan davalı aleyhine, yine bu sözleşmeye dayanılarak açıldığından mahkemenin görevli olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece davanın esasına yönelik hüküm kurulması gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10358
Karar No: 2011/12853
Karar Tarihi: 27.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10358 E.  ,  2011/12853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2010 gününde verilen dilekçe ile mecra hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, su yolu mecrası kurulması istemi ile açılmıştır.

Davacı, 2108 parsel sayılı taşınmazda 1/2 pay sahibi olduğunu,taşınmazda kar ve yağmur suları ile biriken ve yer altından çıkan suyun taşınmaza zarar verdiğini belirterek fazla suyun davalılara ait 2109 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçirilmesini istemiştir.

Davalılar ...,...,...,... davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar savunmada bulunmamışlardır.

Mahkemece,davalılar ...,... ...,... yönünden açılan davanın husumetten reddine diğer davalılar yönünden açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmü,davacı temyiz etmiştir.

Bilindiği gibi Türk Medeni Kanununun 742.maddesi uyarınca, taşınmaz maliki üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suların ve özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorundadır. Komşulardan hiçbiri, suların bu akışını diğerinin zararına değiştiremez. Aynı yasanın 743. maddesinin 1.ve 2.fıkrası gereğince de "bir

arazinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise, alt taraftaki arazi maliki, üst taraftaki araziden fazla suyun boşaltılması sırasında da bu suları kabul etmek zorundadır. Alt taraftaki arazi maliki boşaltma dolayısıyla akan sulardan zarar görmekte ise gideri üstteki arazi malikine ait olmak üzere, kendi arazisinden yapılacak mecra ile suyun akıtılmasını isteyebilir."

Taraflar arasındaki çekişmenin sözü edilen yasa hükümleri gözetilerek çözümlenmesi gereklidir. Ne var ki, mahkemece anılan düzenlemelere uygun bir araştırma ve inceleme yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, uzman (ziraatçı ve jeolog) bilirkişiler aracılığı ile, yerinde yeniden keşif yapılarak davacının taşınmazından çıkan yeraltı suları ile taşınmazında biriken kar ve yağmur sularının “öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akma” durumunun söz konusu olup olmadığı, alt taraftaki taşınmazların zarar görüp görmediği, zararın varlığının belirlenmesi halinde hangi önlemlerin alınmasının gerektiğinin saptanması ve suların ne şekilde tahliyesinin gerektiğinin araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 27.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/15915
Karar No: 2014/19518
Karar Tarihi: 26.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15915 E.  ,  2014/19518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilmediği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi, için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/30340
Karar No: 2025/7176
Karar Tarihi: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/30340 E.  ,  2025/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/390 E., 2022/81 K.

SUÇ : Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddesinin 1. cümlesi delaletiyle 314/2, 220/7 maddesi 2. cümlesi, 3713 sayılı Kanun’un 3, 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hakkında hüküm kurulan sanığın gerekçeli karar başlığında suç adının hatalı olarak silahlı terör örgütüne üye olma olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/560
Karar No: 2022/9691
Karar Tarihi: 18.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/560 E.  ,  2022/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

7258 sayılı Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 5/d maddesine muhalefet eyleminden kabahatli ... hakkında ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 15/03/2021 tarihli ve 2021/713 sayılı kararı ile uygulanan 7.178,00 Türk lirası idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 07/04/2021 tarihli ve 2021/1759 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2021 tarihli ve 2021/2928 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.11.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2021 tarihli ve KYB. 2021/134232 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenleme ile aynı maddenin 4. Fıkrasında yer alan "Zamanaşımı süresi, kabahate ilişkin tanımdaki fiilin işlenmesiyle veya neticenin gerçekleşmesiyle işlemeye başlar." şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle, somut olayda idari para cezası tutanağından idarî para cezasını gerektiren fiilin 06/01/2018 tarihinde işlendiği ve idari para cezası tutanağının 15/03/2021 tarihinde düzenlendiği, bu tarih itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 05.05.2021 tarih, 2021/2928 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli hakkında uygulanan idari yaptırım kararının kaldırılmasına, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11227
Karar No: 2021/16399
Karar Tarihi: 27.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11227 E.  ,  2021/16399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanların ikametlerinin eklentisi niteliğinde olan bahçelerinde bulunan garajdan 560 kg (On dört çuval) haşhaş tohumlarının çalınması olayında; Burdur ili Yeşilova ilçesinde ... isimli şahsın haşhaş tohumlarının benzer şekilde çalınması üzerine yakalanan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın fotoğrafları temin edilerek katılanlara gösterilmesi üzerine her iki katılanın da kolluk tarafından yaptırılan teşhis işleminde, sanıklar ..., ... ve ...'ı olaydan iki-üç gün kadar önce ikametlerine gelerek kendileriyle haşhaş pazarlığı yapan kişiler olarak teşhis ettikleri, katılan ...’in kovuşturma aşamasında görme problemi olduğundan sağlıklı teşhis yapamadığını beyan ettiği ve söz konusu sağlık probleminin Mahkeme heyetince gözlem olarak tutanağa geçilmiş olduğu, katılan ...’in ise kovuşturma aşamasında,... ve ...’ı bu kez olaydan iki-üç gün kadar önce ikametlerine gelerek kendileriyle haşhaş pazarlığı yapan kişiler olarak teşhis ederken, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...’ı teşhis edemediği, haşhaş satın almak isteyen şahısları katılanların ikametine götüren tanık ...’in ise, ..., ... ve ...’nin fotoğrafları gösterilmek suretiyle Mahkemece yaptırılan teşhiste haşhaş pazarlığı yapmaya gelen şahısların..., ... ve ... olduklarını teşhis ederken, sanıkları teşhis edemediği, tanıklar ... ve ...'in olay günü katılanların ikametlerinin önünden bir aracın gittiğini gördükleri ancak bu araçta kimlerin bulunduğunu ve kim olduklarını görmediklerini beyan ettikleri, katılanların da hırsızlık amacıyla ikametlerine giren şahısları bizzat görmedikleri, sanık ...’ın suça konu haşhaşların yüklendiği aracın ... plakalı ...’ın kullandığı araç olabileceğine yönelik beyanlarından yola çıkılarak sanık ...’ın aracı kiralayan şahıs olduğu belirlenmiş ise de; 12.04.2013 tarihli ... Jandarma Genel Komutanlığı’nın uzmanlık raporuna göre; olay tarihi ve saatinde yolda seyir halinde olduğu değerlendirilen suça konu haşhaşların yüklendiği aracın kamera görüntülerinin incelenmesi sonucu kamera görüntülerinin iyi olmaması sebebiyle plakasının “??ES? 32” olduğu belirtilmekle suça konu aracın plakasının kesin olarak belirlenemediği, sanıkların üzerlerine atılı suçlamaları tüm aşamalarda reddettikleri anlaşılmakla; tüm bu hususlar dikkate alındığında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği tüm sanıkların hükümlülüklerine yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilerek, tebliğnamede sanıklar ..., ... ve ... yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 27.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/974
Karar No: 2007/1084
Karar Tarihi: 25.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/974 E.  ,  2007/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9384
Karar No: 2023/3639
Karar Tarihi: 24.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/9384 E.  ,  2023/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesine, aksi halde hükmolunan cezanın ertelenmesine ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, sanığın 15.02.2016 günü akşam 19:00 sıralarında İstanbul ili Kadıköy ilçesinde bulunan bir sokak üzerinde kardeşinin çocuğu olan 28.08.2006 doğumlu Yağmur Kaya'ya dilencilik yaptırdığı sırada kolluk görevlilerince yakalanmasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Yaşı küçük mağdur Yağmur Kaya'ya 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince zorunlu vekil atanmadan yargılamaya devam edilmesi suretiyle, mağdurun kanuni haklarını kullanmasının kısıtlanması,

2. Kabule göre de;

Sanığın, kardeşinin çocuğu olan mağdur Yağmur Kaya'yı dilendirmek suretiyle yüklenen suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda, taraflar arasındaki kan hısımlığını gösterir aile nüfus kayıt tablosu dosya içerisine alınmadan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/1191
Karar No: 2015/7106
Karar Tarihi: 11.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1191 E.  ,  2015/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz talebinin reddine ilişkin verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19208
Karar No: 2015/38210
Karar Tarihi: 19.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/19208 E.  ,  2015/38210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/197900

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık D.. Ç..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-(2.cümle), 125/1,43/2,62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.800 Türk lirası adli para cezası(iki kez) ile cezalandırılmasına dair, Espiye Sulh Ceza Mahkemesinin 28/02/2014 tarihli ve 2013/345 esas, 2014/89 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2015 gün ve 197900 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre;

1-5237 sayılı kanun'un 49/1. maddesinde "Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hâllerde bir aydan az yirmi yıldan fazla olamaz", yine aynı Kanun'un temel cezanın belirlenmesi başlıklı 61/9. maddesinde "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklindeki düzenlemeler ile sanığa atılı suçun düzenlendiği 106/l-2.cümlede yer alan "Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." hükmü ile dosya kapsamına göre Mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edildiği nazara alındığında, sanık hakkında temel cezanın 30 gün karşılığı adli para cezası olarak tayini yerine yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 43.maddeleri uyarınca belirlenen 112 tam gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 93 gün adli para cezası yerine 94 gün adli para cezası hükmedilmesi ve 52.maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak belirlenen 20 Türk lirası ile çarpılması neticesinde 1860 Türk lirası adli para cezasına hükmolunması yerine, hesap hatası yapılmak suretiyle 1880 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma isteminin, sanık D.. Ç.. hakkında basit tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlere ilişkin olması ve hakaret suçu için maddede öngörülen cezanın, basit tehdit suçu için öngörülen cezadan fazla olması karşısında, iddianamede açıklanıp hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, kanun yararına bozma isteminin kapsamına ve tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1116
Karar No: 2007/1070
Karar Tarihi: 25.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1116 E.  ,  2007/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.