erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/36014
Karar No: 2021/4710
Karar Tarihi: 21.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36014 E.  ,  2021/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in sevk ve idaresindeki kırmızı renkli .... marka otomobil ile katılan ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobile çarptığı, sanık ...'ın sanık ...'in müdür olarak görev yaptığı .... Otomotiv isimli işyerinde çalıştığı, ... ve katılanın birlikte düzenlediği maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağında ve ...'ın getirdiği ruhsat fotokopisinde kazaya karıştığı belirtilen .... plaka sayılı otomobilin beyaz renkli ... marka bir araç olduğu, sanıkların yanlışlık olduğunu iddia ederek kazanın .... plakalı araçla yaşandığını iddia ettikleri, katılanın ise sanık ...'ın kendisine.... plaka sayılı otomobil ile çarptığını, aracın sıfır olduğunu, satış için götürdüklerini söylediğini belirterek şikayetçi olduğu, Trafik Tescil Şube Müdürlüğü ile yapılan yazışma sonucu kaza sırasında ...'in kullandığı bildirilen .... sayılı plakanın yanlış olduğu, müdürlüklerince böyle bir geçici plaka verilmediğinin tespit edildiği, sanıkların iştirak halinde hareket ederek, katılan ...'ın kullandığı .... plakalı otoya çarpan sanık ...'ın kullandığı .... geçici plakalı sıfır otonun hasarını gizlemek için katılana iki farklı otoya ait belgeleri göndererek olayla hiç ilgisi bulunmayan ... plaka sayılı otoya göre sahte kaza tespit tutanağı düzenledikleri ve kazaya karışan gerçek araçlara ait kaza tespit tutanağı bulunmadığından sigorta firmalarının katılana ödeme yapmadığı, katılanın zararlarının karşılanmadığı dolayısıyla sahte maddi hasarlı trafik tespit tutanağı düzenleyerek atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda; yüklenen suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Cumhuriyet savcısının, özel belgede sahtecilik suçundan sanıkların beraatine karar verilmiş ise de sanık ...'ın birlikte düzenledikleri trafik kazası tespit tutanağını katılana vermesinin sahte belgeyi kullanma niteliğinde olduğuna, sanıkların beraatlerine karar verilmesinin usule yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 21/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1546
Karar No: 2014/8131
Karar Tarihi: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1546 E.  ,  2014/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15742
Karar No: 2017/12313
Karar Tarihi: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15742 E.  ,  2017/12313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki .... Mahallesi 122 ada 13 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5862
Karar No: 2019/17110
Karar Tarihi: 24.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5862 E.  ,  2019/17110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekilllerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-) Kamulaştırma bedelinin, davacı idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden fazla olan kısmının davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesaba yatırılması gerektiği halde, maddi hata ile kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelin vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

2-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin 2’nci paragrafında yer alan (55.235,80) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (92.552,20) sayısının yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18302
Karar No: 2015/21989
Karar Tarihi: 08.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/18302 E.  ,  2015/21989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2015/279-2015/429

Davacı, davalı Kuruma ödenen 25.623.75.TL.'nin ve maaşından kesilen 209.86.TL.'nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ancak davalı Kurum aleyhine 3.100,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davalı Kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 5. paragrafının tamamen silinerek yerine “Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. Gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı Kurum'dan alınarak davacıya verilmesine“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5771
Karar No: 2016/2060
Karar Tarihi: 29.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5771 E.  ,  2016/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2 ve 53 maddelerine göre 2 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53, 58

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ...ilçesinde taksicilik yaptığı, olay tarihinde sanığın katılanın yanına gelerek Balıkesir'e gideceğini söylediği, ayrıca Demirci ilçe merkezinde bulunan dersanede öğretmen olduğunu ifade ettiği ve tarafların taşıma ücretinin 200 TL olması konusunda anlaştıkları, sanığın dersanede bir işi olduğunu söyleyerek katılana önce kendisini dersaneye götürmesini söylediği, dersane önünde sanığın araçtan indiği, dersaneye girip çıktığı ve dersane önünde katılanın göreceği şekilde dersane müdürü ile bir konuşma yaptığı ve buna katılanın şahit olduğu, böylelikle katılanın sanığın bu dersanede çalıştığına ilişkin bir inanca sahip olduğu, daha sonra sanığın araca tekrar binerek Balıkesir'e doğru yolculuk yaptıkları ve sanığın katılana Balıkesir'de bilgisayar ihalesi olduğunu ihaleye gireceğini söylediği, katılana kendi banka kartını unuttuğunu, kendisinde bir hesap numarası olup olmadığını söylediği, katılanın da sanığa yardımcı olmak amacıyla banka kartını verdiği, daha sonra telefonda müdür olduğunu söylediği şahısla bir konuşma yaparak bu hesaba para yatırmasını söylediği, Balıkesir il merkezine geldiğinde sanığın katılanın banka kartını alarak bankamatiğe doğru gittiği, geri geldiğinde katılana hesaba para yatmış, ancak çekilmiyor, sen bana 2.050 TL ver, daha sonra hesabımdan parayı çekersin dediği, katılanın sanığa inanarak 2.050 TL verdiği, sanığın bilgisayarları alıp geleceğini söyleyerek katılanın yanından ayrıldığı ve bir daha

geri dönmediği, katılanın hesabını kontrol ettiğinde hesabına bir havale yapılmadığını öğrendiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın tevil yollu beyanı, katılan anlatımı, görüntü kayıtları, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK 53 ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/25621
Karar No: 2024/16841
Karar Tarihi: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25621 E.  ,  2024/16841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 29.05.2023

SAYISI : 2023/1014 E., 2023/1255 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.05.2023 tarihli ve 2023/1014 Esas, 2023/1255 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın yüzüne karşı 04.10.2022 tarihinde hüküm verildiği, sanığın 7 günlük istinaf süresi geçtikten sonra 13.10.2022 tarihinde istinaf dilekçesi verdiği, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 28.04.2023 tarihli, 2023/1014 Esas, 2023/1255 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, sanığın itirazı üzerine de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/1014 Esas, 2023/1255 Karar Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1544
Karar No: 2014/8129
Karar Tarihi: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1544 E.  ,  2014/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/5770
Karar No: 2006/8193
Karar Tarihi: 30.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5770 E.  ,  2006/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Çatalca İcra Müdürlüğünün 2004/76 esas sayılı takip dosyasının getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3910
Karar No: 2018/8370
Karar Tarihi: 24.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3910 E.  ,  2018/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Vergi mükellefi olan sanığın, 2004 yılı defterlerinin vergi incelemesi için istendiği halde verilen yasal süre içinde ibraz etmediğinin iddia olunduğu davada; 213 sayılı VUK'nin 139 maddesine göre, incelemenin işyerinde yapılması gerektiği, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 10.04.2009 tarihinde sanığın ikamet adresinde eşine yapıldığı, vergi suçu raporu ile ekindeki vergi inceleme raporları içeriğinden, ticari faaliyetini sona erdirdiğine ilişkin bir tespit yapılmadığının anlaşılması karşısında; hesapların dairede incelenmesine imkan veren VUK' nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyete devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasını gerektiren bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de;

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarihli, 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünden mahkemeye kanaat geldiğinden cezası ertelenen sanık hakkında, 765 sayılı TCK’nin 95/2. ile 3682 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 8. maddesindeki düzenlemelere göre adli sicil kaydında bulunan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp, sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin aradığı objektif ve sübjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, kamu zararının giderilemediği şeklindeki hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/25037
Karar No: 2015/3161
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25037 E.  ,  2015/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/31629
Karar No: 2010/29651
Karar Tarihi: 09.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/31629 E.  ,  2010/29651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu?nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararın 1.maddesi gereğince, çekişmenin (İİK.nun 10.babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle, Dairemizin görev alanı dışında kalıp Yargıtay 6.Hukuk Dairesi'nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.