erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/17340
Karar No: 2014/42315
Karar Tarihi: 18.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17340 E.  ,  2014/42315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin 3. fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve 5237 sayılı TCK'nin 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına karar verilmesinin gerekmesi karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun’un 50/1.-a fıkrası maddesi dışında yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası dışındaki diğer önlemlerden birine çevrilebilmesi mümkün olduğu halde adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hapis cezasından çevrilerek tayin olunan adli para cezasının bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak olarak kabul edilmiştir

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/22863
Karar No: 2008/17645
Karar Tarihi: 16.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/22863 E.  ,  2008/17645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4320
Karar No: 2012/7843
Karar Tarihi: 14.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4320 E.  ,  2012/7843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 13/10/1988-14/02/1991 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı işveren ve Kurum vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı TRT’ye ait işyerinde resim seçiciliği elemanı olarak 13.10.1988-14.2.1991 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tespitini istemiş, 14.2.1991 tarihinde devamlı kadroya geçtiğini ve çalışmaya 14.2.2005 tarihine kadar devam ettiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece bozmaya uyularak istemin kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ilamında açıkça, "...davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyerinin bir kamu kuruluşuna ait olduğu, kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması gerektiği, tespiti istenen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmadığı, öte yandan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi gereği bu tür davaların 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerektiği, ancak dinlenen tanıklar, davacının 1988 yılından 1991 yılı ilk aylarına kadar başka bir işverenin işyerinde çalışmaksızın sözleşmeli personel olarak davalı işverene ait işyerinde kesintisiz çalıştığını beyan ettikleri, davacının iddiasının da bu olduğuna göre, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordroları ile davacının görev yaptığı program kayıtlarından saptayarak ve giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi kişilerini dinleyerek aynı işverene ait işyerindeki çalışmanın 1988 yılından itibaren kesintisiz olarak devam ettiği kanıtlanırsa, hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemeyeceğinden işin esasına girip tüm delilleri değerlendirerek ve bu arada hizmet akdinin unsurlarının varlığını da tartışarak bir sonuca ulaşmak gerektiği..." belirtilmesine rağmen, mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde TRT Kurumu Genel Müdürlüğüne iadesine, 14/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10632
Karar No: 2018/8690
Karar Tarihi: 01.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10632 E.  ,  2018/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaası ve dayanağı olan 22.09.2010 tarihli Eskişehir VD. 2010/108 sayılı vergi suçu raporunun “2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olarak verildiği, iddianameye konu edilen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, birbirine dönüşemeyeceği, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden temyiz inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolduğu dikkate alınarak; kovuşturma şartı gerçekleşmeyen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan davanın düşmesi yerine iddianame dışına çıkılarak, sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/10360
Karar No: 2021/4502
Karar Tarihi: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10360 E.  ,  2021/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, ... Eski Eserler ve ... Yüksek Kurulunun 12/07/1974 tarih ve 7906 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli iki adet ıhlamur ağacının koruma altında olduğuna dair bir plakalama, levha, tabela olmadığı, fotoğraflara göre ağaçların ve çevresinin bakımsız ve korunmasız oldukları, sanık ...'nın evinin önündeki işaretlenmeyen ağacın belediye yazı cevabına göre devrilebileceği riski görülerek sanıklar ...'in sözlü talimatı ile kesildiği belirtilmişse de, sanık ...’in suçlamayı kabul etmeyip, belediye başkanlığınca da talimat verme yetkisi olmadığı belirtilen belediyede taşeron eleman olarak çalışan sanık ... tarafından talimat verildiğine ve ağacın kesildiğine dair belge sunulmadığı, ağaçların sanık ... tarafından kesilip kesilmediğinin şüpheden uzak, kesin delillerle kanıtlanamadığı, sanıklar ... ve ...'ın sadece sanık ...'nın evinin önündeki içi boşalmış ağaç ile ilgili budama ve temizlik yapılması taleplerini iletip ağacın kesimini istemedikleri, azmettirmek yoluyla ağacın kesilmesine iştirakleri olduğuna dair delil bulunmadığı, kesilen diğer ağacın kesim veya budanması ile ilgili talep olmadığı, bu ağacın neden ve kim tarafından kesildiğinin de tespit edilemediği açık olup şüphenin sanıklar lehine yorumlanması gerektiği, ceza hukukunda cezanın verilebilmesi için hiçbir tereddüt ve şüpheye yer bırakmadan sanığın müsnet suçu işlediğinin sabit olması gerektiği, sanıkların müsnet suçu işlediğine dair savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4257
Karar No: 2017/14630
Karar Tarihi: 27.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/4257 E.  ,  2017/14630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin kovuşturma aşamasında alınan beyanında, üç kişinin hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğini, bunlardan ikisinin yakalandığını, kuşlarının 10 tanesinin eksik olduğunu, yanlarındaki kişinin çalmış olabileceğini belirttiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin tamamlanmış olmasına rağmen teşebbüs hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sosyal inceleme raporu harcamasının zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 75,00 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine bilirkişi ücreti olan 75,00 TL'nin hazine üzerine bırakılmasına, geriye kalan 92,35 TL'nin ise suça sürüklenen çocuktan tahsiline cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5428
Karar No: 2019/207
Karar Tarihi: 24.01.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/5428 E.  ,  2019/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1976 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın ve Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/4455
Karar No: 2013/14697
Karar Tarihi: 31.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/4455 E.  ,  2013/14697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında 1.2.2009 tarihli eczacı, ilaç verme sözleşmesi düzenlendiğini, davalının haksız yere sözleşmeyi fesih ettiğini ileri sürerek haksız feshin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın görev ve yetki yönünden reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşme tarafının ... şubesi olduğundan ...'e Asliye Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 1.2.2009 tarihli sözleşmede yetki şartı konmuşsada, bu şart genel ve özel yetkileri kaldırmaz. Davacının ikametgahı ve sözleşmenin ifa yeri Bilecik'tir. Mahkemece davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hüküm davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2208
Karar No: 2018/11693
Karar Tarihi: 26.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/2208 E.  ,  2018/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edenine ait 1483 parsel sayılı taşınmaza, davalı idare tarafından ağaç dikilmek suretiyle el atıldığını açıklayarak, 2011 ile 2014 yılları için ecrimisil alacağına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bakanlık, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; “Davanın kabulü ile, 2011 yılı için 7.453,35 TL, 2012 yılı için 7.392,04 TL, 2013 yılı için 9.920,03 TL, 2014 yılı için 10.278,64 TL olmak üzere toplam 35.043,64 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Dava ecrimisil alacağı istemine ilişkindir.

1-Temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı taraf, 2011 ila 2014 yılları için ecrimisil alacağı talebinde bulunmuştur. Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporunun incelenmesinden, 2014 yılı için hesap edilen ecrimisil alacağının da yıl bazında hesaplandığı, davanın açılış tarihinin gözönünde bulundurulmadığı anlaşılmaktadır. Oysa ki, eldeki dava 25.7.2014 tarihinde açılmış olup, 2014 yılı ecrimisil alacağının dava tarihi baz alınarak hesap edilmesi gerekirken, toplam yıl bazında hesaplanması doğru olmamıştır.

3-5018 Sayılı Yasa uyarınca genel bütçeye dahil kuruluşlardan olması nedeniyle Bakanlıklar Harçtan muaftır. Harçtan muaf olan davalı bakanlığın, harçdan sorumlu tutulması da, doğru değildir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının 1 numaralı bentte açıklanan nedenle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15530
Karar No: 2016/10039
Karar Tarihi: 10.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/15530 E.  ,  2016/10039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin suça konu kitaplar yönünden 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahipliği belgelerini sunmadığı ve bu nedenle davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12635
Karar No: 2014/8404
Karar Tarihi: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12635 E.  ,  2014/8404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin, sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizine ilişkin olarak; Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı, 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiği bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından, sanık müdafiin suç vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre; mağdurun tanıklar ... ve ... ile birlikte daha önce genel müdür olarak görev yaptığı fabrikaya toplantı amacıyla gittiği, toplantı sırasında sanık ... ile tartışan mağdurun toplantı salonundan çıkmak için kapıya yöneldiği, bu sırada sanık ...'ın, mağdura bir yere gidemeyeceğini ve oturmasını söyleyerek içeride bulunanlara "susturun şunu" dediği, bunun üzerine de temyiz dışı ... mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bunun üzerine mağdurun cep telefonu ile polisi aramak istediği, ancak mağdurun beyanında belirttiği şekilde toplantı salonundakilerden biri tarafından mağdurun cep telefonunun elinden alındığı, bunun üzerine de mağdurun herhangi bir engelleme olmaksızın dışarı çıktığı olayda; mağdurun iki saat süreyle toplantı salonunda alıkonulduğu iddiasının aksine temyiz dışı ... mağdura vurmasından sonra mağdurun hiçbir engelleme olmadan dışarı çıkması nedeniyle hürriyetinden yoksun bırakıldığından söz edilmesinin mümkün olmadığı, bu itibarla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları oluşmadığı anlaşıldığından atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18110
Karar No: 2014/6231
Karar Tarihi: 10.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18110 E.  ,  2014/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1007
Karar No: 2015/1832
Karar Tarihi: 30.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1007 E.  ,  2015/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın mağdur .. yönelik eylemi ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-) 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-) Sanık ..'ın mağdur .. yönelik eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince:

Gece vakti, kuş alım-satımı meselesinden dolayı taraflar arasında gerçekleşen tartışma sırasında sanığın mağduru tabancayla batın sol üst kadrandan yaralaması sonucu hayati tehlike geçirdiği olayda;

Suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, yaranın yeri ve niteliği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu suçun niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralamadan hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle CMUK'nun 326/son. maddesi uyarınca ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.