Esas No: 2019/8565
Karar No: 2020/1693
Karar Tarihi: 05.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/8565 E.  ,  2020/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Erzurum 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Erzurum 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Yakutiye İlçe Belediyesinde işçi statüsünde usta olarak çalıştığını, 03.08.2008 tarihinde 5747 sayılı Kanun kapsamında Erzurum DSİ 8. Bölge Müdürlüğüne atandığı ve çalışmaya devam ettiğini, 14. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. maddesinde ''işçilerin brüt çıplak ücretleri iş bu Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmaya başladıkları tarih itibariyle aynı kıdemdeki emsali işçilerin; aynı kıdemde emsali işçi olmaması halinde en yakın kıdemdeki emsali işçilerin ücretlerinden düşük olmayacağı, emsal mukayesesinde devir ile gelen işçiye DSİ tarafından verilen görevin dikkate alınacağı işe giriş tarih hususunda devreden kamu işverenindeki kıdemi esas alınır'' hükmü gereğince emsal ücret alınmadığını ve müvekkilinin fark alacaklarının olduğunu beyan ederek alacak talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduğunu, davacının Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan tüm haklarının verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle dava konusu alacakların belirsiz alacak davasına konu edilmeyip davanın kısmi dava olarak açıldığı, Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. maddesindeki “…bu işçilerin brüt çıplak ücretleri iş bu toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladıkları tarih itibariyle aynı kıdemdeki emsali işçilerin; aynı kıdemde emsali işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsali işçilerin ücretlerinden düşük olmayacaktır. Bu işçilere uygulamanın yapıldığı dönem için ayrıca ücret zammı yapılmayacaktır. Emsal mukayesesinde devirle gelen işçiye DSİ tarafından verilen görev dikkate alınacaktır. Devirle gelen işçilerin işe giriş tarihi hususunda (Sadece bu fıkranın uygulaması bakımından) devreden kamu işverenindeki kıdemi esas alınır...” hükmüne göre karara esas alınan bilirkişi raporunda, davacı ile aynı kıdemdeki emsal işte çalışan işçilerin; aynı kıdemde emsal işte çalışan işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsal işte çalışan işçilerin ücretleri esas alınarak hesaplama yapılmış olması karşısında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı, benzer mahiyetteki dosyaların Yargıtay temyiz incelemesinden onanarak kesinleştiği( Y.22.HD. 2019/2007-8521 esas-karar sayılı ilam vd.)gerekçesiyle davalı tarafın istinaf itirazları yerinde görülmemiş ve talebin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında davalı işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine göre davacının intibakının doğru şekilde yapılıp yapılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı işyerinde uygulanan Kamu-İş ve Tes-İş sendikası arasında imzalanan 14. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. maddesinde “… bu işçilerin brüt çıplak ücretleri iş bu toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladıkları tarih itibariyle aynı kıdemdeki emsali işçilerin; aynı kıdemde emsali işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsali işçilerin ücretlerinden düşük olmayacaktır. Bu işçilere uygulamanın yapıldığı dönem için ayrıca ücret zammı yapılmayacaktır. Emsal mukayesesinde devirle gelen işçiye DSİ tarafından verilen görev dikkate alınacaktır. Devirle gelen işçilerin işe giriş tarihi hususunda (Sadece bu fıkranın uygulaması bakımından) devreden kamu işverenindeki kıdemi esas alınır...” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece emsal işçi olarak Türkan Günal isimli işçi esas alınarak talep konusu alacaklar hesaplanmış ise de, söz konusu işçinin “puvantör” sıfatıyla görev yaptığı, davacının ise “düz işçi” olarak çalıştığı ve Türkan Günal isimli işçinin davacının emsali olmadığı anlaşılmıştır. O halde; Mahkemece davacı işçinin görevi ve kıdemi itibariyle emsali olan işçi tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yanlış değerlendirmeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda yazılı nedenle, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka aykırı olmasına rağmen, istinaf başvurusunun yazılı gerekçeyle esastan reddine karar verilmesi hatalı olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi gereğince dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.