erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/8637
Karar No: 2012/24209
Karar Tarihi: 11.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8637 E.  ,  2012/24209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tecavüzün keşif tarihinde devam etmesi ve zararın giderilmemesi karşısında dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafıyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası gerekçeleri gösterilerek adli para cezasına çevrildiği ve TCK.nun 51/1. maddesi uyarınca adli para cezasının ertelenmesi mümkün olmadığından tebliğnamenin 2 ve 3. bentlerindeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, hukuki kesintinin oluştuğu iddianame tarihi olan "20.05.2009" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,

2- Sanık hakkında TCK.nun 154/3. maddesi uygulanırken hapis cezası yanında belirlenen 5 gün karşılığı adli para cezasının, TCK.nun 62. maddesi uygulaması ile 4 güne indirilmesinden sonra, günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5 gün üzerinden hesaplama yapılarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 5 gün karşılığı 100 TL olarak belirlenen sonuç adli para cezasının, 4 gün karşılığı 80 TL'ye indirilmesi ve adli gün para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesine ilişkin hüküm fıkrasının 5. bendinin başına "TCK.nun 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5289
Karar No: 2015/5289
Karar Tarihi: 26.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5289 E.  ,  2015/5289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK 445. madde). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; dava dilekçesi ile cevap dilekçesinin bütün sayfaları elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen evraklarla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5309
Karar No: 2014/6531
Karar Tarihi: 22.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5309 E.  ,  2014/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2012/288-2014/52

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. A.. S.. ile davacı vekili Av. A.. Ş..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin ortaklıktan istifa ederek ödediği aidatların iadesini istediğini, davalı kooperatifin yönetim kurulu kararıyla istifanın kabul edilerek ödenen aidatların iadesine 17.07.2009 tarihinde karar verilmesine rağmen az bir miktar dışında ödeme yapılmaması üzerine 46.300,00 TL asıl alacak ile işlemiş faiz ve masraf olmak üzere toplam 55.122,65 TL' nin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının ortaklıktan istifa etmediğini, 17.07.2009 tarihli dilekçe ile payını Z.. Ü..isimli kişiye devir ettiğini, yönetim kurulunca anılan kişinin ortaklığa kabul edildiğini, payını devir eden ortağa yönetim kurulunca yapılan hatalı ödemenin davacıya hak kazandırmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının payını devir etmediği, 17.07.2009 tarihli istifasının yönetim kurulunca kabul edilerek yapılan toplam 60.300,00 TL aidat ödemesinin belirlenen vadelerde iadesine karar verildiği, davalı kooperatifçe ödeme belgesi sunulmamasına rağmen davacının kısmi tahsilat yaptığının kabulü karşısında iadesi gereken aidatın 46.300,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 46.300,00 TL asıl alacak ile 8.569,35 TL işlemiş faize vaki itirazın iptali ile alacağın %20' si oranında 9.260,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5876
Karar No: 2018/194
Karar Tarihi: 22.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/5876 E.  ,  2018/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK'nın 106/2-c, 62, 53, 63, 58.maddeleri gereğince 1 er yıl 8 er ay h.c

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20974
Karar No: 2013/12788
Karar Tarihi: 06.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20974 E.  ,  2013/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanının kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, davalılara ait işyeri dosyası ve dönem bodrolarının istenmediği, taraf tanıklarının hizmet döküm cetvelerinde davalılara ait işyerinden bildirimleri var ise de talep edilen tüm dönemi kapsar çalışmalarının bulunmadığı, ayrıca, işyerinin davalılar arasında devri konusunda araştırma yapılmadığı, bu bağlamda, vergi dairesinden işyeri ile ilgili ve devir ile ilgili kayıt ve belgelerin istenmediği anlaşılmıştır.

Şu halde; Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi ışığına; davalılara ait işyeri dosyası ve talep dönemini içeren bodrolar Kurumdan istenmeli, tüm dönemi kapsar bodro tanıkları re'sen belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı; bodro tanıklarının bulunmaması halinde, aynı çevrede işyeri olan komşu işyeri işverenleri ya da, bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; vergi dairesinden işyeri ile ilgili ve devir ile ilgili kayıt ve belgeler istenmeli, işyerinin devri söz konusu ise, devir tarihi belirlenmeli, ilgili askerlik şubesinden davacının hangi tarihler arasında askerlik yaptığı sorulmalı, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; davalı ...'un gerekçeli karar başlığında iki kez davalı olarak gösterilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ...'a iadesine, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/145
Karar No: 2021/564
Karar Tarihi: 25.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/145 E.  ,  2021/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı kadının temyiz başvurusunun reddine dair verilen 03.07.2020 tarihli ek kararın davalı erkeğe tebliğ edildiğine dair evrak dosyada ve UYAP'ta bulunmadığından, söz konusu ek karar davalı erkeğe tebliğ edilmiş ise buna ilişkin tebligat evrakının dosyanın arasına konulması, ek karar tebliğ edilmemişse ek kararın davalı erkeğe usulünce tebliğ edilerek temyiz kanun yoluna başvuru süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.01.2021 (Pzt.)
Esas No: 2021/5673
Karar No: 2021/7053
Karar Tarihi: 11.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5673 E.  ,  2021/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Tasarrufun İptali, Mümkün Olmaması Halinde Katkı Payı :ve Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacının asıl dava konusu 865 ada 91 parsel 25 nolu meskenin değerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar tasfiye edilir (4721 Sayılı TMK mad.235/1). Eşlere ait kişisel ve edinilmiş mallar, mal rejiminin sonra ermesi anındaki durumlarına (nitelik, seviye, aşama vb.) göre değerlendirilir (TMK mad.228/1). Bu malların, kural olarak tasfiye anındaki (TMK mad.227/1 ve 235/1), sürüm (rayiç) değerleri (TMK mad.232 ve 239/1) hesaba katılır. Yargıtay ve Dairemizin uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir. Mahkemece, tasfiye konusu malın karara en yakın tarihteki sürüm değeri belirlenmelidir.

Tasfiyeye konu mal elden çıkarılmışsa, mahkemece hakkaniyete uygun olarak değer tespiti yaptırılmalıdır (TMK mad. 227/2). Artık değere katılma alacak isteği söz konusu olduğunda, davalı eş TMK'nin 229. maddesinde belirtilen amaç doğrultusunda malı elden çıkarmışsa, başkasına devredilen malvarlığı mevcutmuş gibi tasfiye hesabına dahil edilir ve devir tarihindeki durumu gözetilerek değerlendirme yapılır (TMK mad. 235/2).

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, mahkemece, dava konusu 865 ada 91 parsel 25 nolu meskenin devir tarihindeki durumu (nitelik ve özellikleri) dikkate alınarak tasfiye tarihi itibariyle (bozma ile günceliğini yitireceğinden verilecek karar tarihine en yakın tarih itibariyle) sürüm (rayiç) değerinin belirlenerek, buna göre artık değere katılma alacağı hesaplanması gerekirken, taşınmazın devir tarihindeki değeri esas alınarak artık değere katılma alacağı hesaplanması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.10.2021 (Pzt.)
Esas No: 2015/28216
Karar No: 2018/3169
Karar Tarihi: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28216 E.  ,  2018/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5888
Karar No: 2015/13206
Karar Tarihi: 09.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5888 E.  ,  2015/13206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2011/418-2013/140

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2013 gün ve 2011/418-2013/140 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/01/2015 gün ve 2014/18602-2015/795 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil şirkette pay devirlerinden sonra yalnızca %5 payı kalan ve yetkili müdür unvanını koruyan davalı E.. Ö..'ın eşinin de davalı Ö... Ltd. Şti'nin ortağı olduğunu, davacı Şirket bünyesinde alınmış bir ortaklar kurulu kararı olmaksızın şirketin tek malvarlığı olan tescilli "Ü..." markasının davalı Ö... Ltd. Şti’ye 04.02.2000 tarihinde sadece 150 TL'ye devredildiğini, söz konusu devir bedelinin de şirket kayıtlarına geçmediğini, sonrasında davalı E.. Ö..'ın şirketteki %5 payını da devrederek şirketle ilişkisini kestiğini ve davalı Ö... Ltd. Şti'ye yetkili müdürü olduğunu, yetkili müdür olmasına rağmen şirketin tek malvarlığı olan markanın devrine dair müdüre özel bir yetki verilmediğini, yetkisini aşarak ve kötüniyetle yapılan marka devrinden 2008 tarihinde haberdar olunduğunu, haberdar olunana kadar da markayı fiilen kullanmaya devam ettiklerini ileri sürerek "tescilli marka devir sözleşmesi" konulu sözleşmenin yoklukla malul olduğunun tespiti ile bu markanın halihazırda davalılardan Ö... Ltd. Şti. adına olan tescilinin terkinine, mümkün olmadığı takdirde söz konusu sözleşmenin muvazaalı marka devri nedeniyle iptali ile tescilli markanın terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5759
Karar No: 2019/19705
Karar Tarihi: 12.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5759 E.  ,  2019/19705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 12/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/18482
Karar No: 2022/7900
Karar Tarihi: 19.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/18482 E.  ,  2022/7900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 25.02.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5422
Karar No: 2018/7347
Karar Tarihi: 05.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/5422 E.  ,  2018/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, yerel mahkemenin 04/12/2014 tarihli 2013/99- 2014/129 sayılı ek karar ile mala zarar verme suçu yönünden temyiz isteminin reddine karar verdiği, sanık ...'ın ek kararı temyiz ettiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/02/2015 tarihli tebliğnamesinde, sanık ...'ın ek karara yönelik temyiz istemi hakkında görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.