erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/23314
Karar No: 2013/18453
Karar Tarihi: 23.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/23314 E.  ,  2013/18453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın eylemi 5607 sayılı Yasa'nın 3/5.maddesinde öngörülen kaçakçılık ve sigaraların bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, fikri içtima nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 44.maddesi uyarınca sanığın daha ağır ceza öngören 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4.maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1 .maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca hükmün 5237 sayılı kanunun 53.maddesine ilişkin 4 numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20420
Karar No: 2017/597
Karar Tarihi: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20420 E.  ,  2017/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 14/04/2014 tarih 2014/4785 Esas 2014/7173 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11894
Karar No: 2015/41428
Karar Tarihi: 16.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/11894 E.  ,  2015/41428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/240349

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

NUMARASI : 2011/54 (E) ve 2011/48 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla

CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “Sanığın yapılmasına sebebiyet verdiği yargılama gideri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4283
Karar No: 2018/2784
Karar Tarihi: 19.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4283 E.  ,  2018/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu... isimli şirketten satın almış olduğu kırtasiye malzemeleri karşılığında suça konu 10.000 TL bedelli çeki verdiği, ancak daha sonra sanığın söz konusu çek hakkında ödemeden men talimatı verdiği bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları ile 20/06/2013 tarihli bilirkişi raporuna göre suça konu çekteki yazı ve imzaların sanığa ait olmayıp çekteki yazıların çek emrine düzenlenen .... Yayınları isimli şirketin yetkilisi olan tanık ...’ya ait olduğunun belirtilmesi nedeniyle mahkemece sanık hakkında üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12482
Karar No: 2010/17114
Karar Tarihi: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12482 E.  ,  2010/17114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin dava ile maddi hata düzeltim istemli muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkin birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili; birleşen dava ise maddi hata düzeltim istemli muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ağaçlar için; yaş, cins ve verim durumlarına göre, beton çite de maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Zemin bedeli yönünden hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın tarihli olması, ancak özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa emsal satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle bu taşınmaz emsal olarak alınamaz.

Taraflara taşınmaza yakın bölgelerden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kuruması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11284
Karar No: 2015/5264
Karar Tarihi: 26.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11284 E.  ,  2015/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarına ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine, sanık müdafinin ise kusura, illiyet bağının gerçekleşmediğine ve sair temyiz itirazının reddine ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, sanık hakkında 14.600 TL yerine sehven hesap hatası sonucu 7.300 TL adli para cezasına hükmolunarak eksik ceza tayin edilmesi,

3- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “saikleri” ibaresinin çıkartılmasına, yine hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 730 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 14.600TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12771
Karar No: 2015/16100
Karar Tarihi: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12771 E.  ,  2015/16100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2015

NUMARASI : 2014/1028-2015/319

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, bozma kararına uyulmuşsa da gereği tam olarak yapılmamıştır. Şöyle ki;

Dosyada mevcut bozma öncesi bilirkişi kurulu raporlarında emsal kabul edilen 864 ada 18 parsel sayılı taşınmaz dışında mahkemece taraflara yeniden emsal bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, dava konusu taşınmaz başında keşif yapılarak, emsal taşınmazların akit tabloları ve dava konusu taşınmaz ile emsallerin arsa m² rayiç bedeli takdir komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas değerleri ve emsallerinin imar durumları getirtilip, eksik veya üstün yönlerindende denetleme yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuş, ancak bilirkişiler başkaca bir emsal temin edilemediğinden serbet piyasa araştırmasına göre m2 birim fiyatı belirlemişlerdir. Serbest piyasa araştırmasından söz edilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, uygun emsal bulunmaması durumda yakın il ve ilçelerden emsal araştırılması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11206
Karar No: 2013/9839
Karar Tarihi: 02.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/11206 E.  ,  2013/9839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden "CMK uyarınca

./..

-2-

çıkarılan yönetmelik hükümleri gereği, sanık müdafii için 400 TL vekalet ücretinin vekeletin Hazineden alınarak adı geçen müdafiye verilmesine" ilişkin bölümün çıkartılmasına ve hükümde toplam 977.56 TL olarak sanıktan tahsiline karar verilen yargılama gideri miktarının 577.56 TL'sına indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/20893
Karar No: 2014/13441
Karar Tarihi: 02.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20893 E.  ,  2014/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, katılanlar vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca uzun süreli olmasına rağmen, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında yanlış maddenin gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 3. paragrafının yerine "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına"ibareleri ile hükme'' katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.200 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine'' ibaresinin eklenmesi,4.paragraftaki "52/2" ibaresinin "52/4" şeklinde değiştirmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/23045
Karar No: 2014/30834
Karar Tarihi: 18.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23045 E.  ,  2014/30834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2014/285-2014/408

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi 3.kişinin, maaş haczine ilişkin müzekkerelerin usulsüz tebliğ edildiğini ileri sürerek, tebliğ tarihlerinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; tebligat geçersiz ise de 24/01/2014 tarihinde borçlunun iş yerinde iş yeri çalışanının huzurunda hacze gelinmesi karşısında, şikayetçinin öğrenme tarihinin 24/01/2014 olduğunun kabulünün gerektiği gerekçesi ile istemin süre aşımından reddine karar verildiği görülmektedir.

Takip dosyasında bulunan tebligat mazbatalarının incelenmesinde; tebligatların borçlunun işyeri adresinde TK'nun 21/1. maddesine göre yapıldığı anlaşılmaktadır.

Tebligat mazbatasında çalışanın işyerinde hazır olduğunun belirtildiği ve tebellüğden imtina ettiğine dair bir kayıt da bulunmadığına göre, TK'nun 17. maddesi ve Tebligat Yönetmeliği'nin 26. maddesi uyarınca; muhatabın bulunmaması halinde daimi çalışanına tebligat yapılması gerekirken, tebliğin aynı Kanunun 21/1. maddesi uyarınca yapılması usulsüz olduğu gibi, ayrıca beyan sahibinin imzasının alınmadığı veya imzadan imtina durumunun da belirlenmediği görüldüğünden, bu haliyle de tebliğ işlemleri mahkemenin de kabulünde olduğu üzere usulsüzdür.

Tebligatın usulüne uygun yapılmadığı durumlarda, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince tebliğ tarihinin belirlenmesi zorunludur. Anılan maddede; "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliği tarihi addolunur" hükmüne yer verilmiştir. Buna göre şikayetçinin bildirdiği öğrenme tarihi esas olup, bu tarihin aksi karşı tarafça ancak yazılı delil ile ispatlanabilir. Hukuk Genel Kurulu'nun 12/02/1969 tarih ve 1967/172-107 sayılı kararında da benimsendiği üzere, beyan edilen öğrenme tarihinin aksi tanık beyanıyla kanıtlanamaz.

Öte yandan şikayetçinin hazır bulunmadığı sırada, borçlunun borcu için şikayetçinin adresine hacze gelinmiş olması, şikayetçinin, daha önce gönderilen maaş haczine ilişkin müzekkerelerin usulsüz olarak yapılan tebliğ işlemlerini öğrendiği sonucunu doğurmaz.

O halde mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, istemin süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.