erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/19418
Karar No: 2015/10945
Karar Tarihi: 01.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19418 E.  ,  2015/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KORKUTELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2011/464-2014/182

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, B. Köyü çalışma alanında bulunan 128 ada 80 parsel sayılı 11.670,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı S.. A.. adına tespit edildikten sonra dava dışı şahıslar tarafından açılan tespite itiraz davası sonucu taşınmazın diğer kısımları ifrazen dava dışı şahıslar adına tescil edilip, geriye kalan bölümü 1.858,50 metrekare yüzölçümüyle davalı S.. A.. adına tescil edilmiştir. D.. Ç.. tarafından S.. A.. aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davası sonucu ise; davalı S.. A..'ın kabul beyanı doğrultusunda keşif yapılmaksızın taşınmazın tamamı D.. Ç.. adına tescil edilmiştir. Davacılar Y.. A.., B.. C.. ve S.. A.. 128 ada 80 parsel sayılı taşınmazı kadastro tespitinden önce davalı S.. A..'dan satın aldıkları iddiası ile tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişme konusu 128 ada 80 parsel sayılı taşınmazın 25.02.2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerinin davacı B.. C.., (E) harfi ile gösterilen bölümünün Y.. A.., geriye kalan ve (F) harfi ile gösterilen bölümünün ise davacı S.. A.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı D.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 01.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2796
Karar No: 2019/12612
Karar Tarihi: 16.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2796 E.  ,  2019/12612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut (iş yeri) dokunulmazlığının ihlali, kamu mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık- konut (iş yeri) dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

1-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması infaz aşamasında gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'un temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut (iş yeri) dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyizi incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın müştekinin müdür yardımcılığı yaptığı okulun camını kırarak içeri girmek sureti ile müdür yardımcısı odasından bir adet Asus marka bilgisayarı çaldığı olayda, sanık hakkında hırsızlık suçundan, suç tarihine göre TCK'nın 142/2-h maddesi yerine 142/1-a'dan hüküm kurulması; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/2. maddesi yerine 116/1'den hüküm kurulması,

3- Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son fıkrasının gözetilmesine 16/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1855
Karar No: 2015/7607
Karar Tarihi: 03.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1855 E.  ,  2015/7607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2011/125-2014/260

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 gün ve 2011/125-2014/260 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, eser sahipliğinden doğan haklarının ihlal edildiği iddiasıyla FSEK kapsamında açılan maddi ve manevi tazminat davası olup, Dairemizce yapılan incelemede, dava konusu ve davalı M.. S..'ın 2006 basım "E. Ç.K. M. ve 2010 basım "E.Ç. K. M." kitabı ile davacı E.. Y..en'in 2006 basım "M. K. Ç." isimli kitabının dosyaya delil olarak sunulduğu ancak dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla, işbu kitapların dosyaya eklenerek temyiz incelemesinin yapılabilmesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1629
Karar No: 2019/2355
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1629 E.  ,  2019/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2008/9023
Karar No: 2008/11357
Karar Tarihi: 03.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9023 E.  ,  2008/11357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular vekili takibe konu senetlerdeki imzanın murisleri R. Sa ait olmadığını iddia etmişler, mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda takibe konu 02.07.1999 tanzim tarihli, 16.11.2004 vadeli 27.000 Amerikan dolar bedelli bonodaki imzanın murisin eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin yazılı olduğu anlaşılmıştır. Bunun üzerine mahkemece takibin iptaline ve alacaklının kötüniyetli olduğundan bahisle tazminata ve para cezasına hükmetmiştir.

Mahkemenin kararını her iki tarafta temyiz etmiştir.

1) Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece yapılan yargılama sonunda Konya 7.İcra Müdürlüğü'nün 2005/3951 takip sayılı dosyasındaki senet yönünden inceleme yapılmışsa da, Konya 5.İcra Müdürlüğü'nün 2005/5271 sayılı takip dosyasında da keşideci R..S...mirasçıları takibe konu 14.01.1999 tanzim, 16.11.2003 vadeli senet yönünden de imzaya itiraz etmişler, buna ilişkin itiraz davasında Konya 1.İcra Mahkemesi 13.12.2005 tarih ve 2006/16-1418 sayılı kararıyla bu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği görülmüştür. Mahkemece bu senet yönünden de imza incelemesi yaptırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Karara esas alınan Adli Tıp Kurumu'nun raporunda imzanın muris R..S...ait olup olmadığının tespit edilemediği saptanmıştır. Bu durumda imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi isabetli ise de, İİK'nun 170/3.maddesi uyarınca imzaya itirazın kabulü halinde takibin duracağı hüküm altına alınmıştır. Bu durumda takibin durdurulmasına karar vermek gerekirken iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ayrıca imzanın yaptırılan bilirkişi incelemesine rağmen murise ait olup olmadığı anlaşılamadığından, bu durumda alacaklının takibe koymada neden dolayı kötüniyetli olup olmadığı karar yerinde tartışılmadan alacaklı aleyhine tazminata ve para cezasına da hükmedilmesi isabetsizdir.

Takibe konu bonoların incelenmesinde keşidecinin O,,S..olup R..S..n kefil olarak imza attığı görülmektedir. Alacaklı vekilince R..S..murislerine karşı takip yapıldığı gibi ayrıca keşideci O... S... hakkında da takip yapılmıştır. Mahkemece muris R.. S....n mirasçısı olarak O...S..yönünden karar verilmesi doğru ise de; keşideci sıfatıyla sorumluluğunu ortadan kaldıracak şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (1) ve (2) bentlerde açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2792
Karar No: 2007/4100
Karar Tarihi: 10.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2792 E.  ,  2007/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde ... koruması altında bulunan ...'ın annesinin davalı ... olup olmadığının tespitini istemiştir. Mahkemece davanın HUMK.nun 193. maddesine göre açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, davalı ...'ın küçük ...'ın annesi olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece 1.3.2006 günü tarafların yüzüne karşı verilen görevsizlik kararı üzerine davacı 11.5.2006 günü dosyanın görevli ve yetkili asliye hukuk mahkemesine gönderilmesini istemiş, anılan mahkemeye dosyanın intikal etmediğini öğrenince de 8.9.2006 günü tekrar gönderme isteminde bulunmuştur.

HUMK.nun 193. maddesine göre görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli ve yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Bu durumda karara karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay'ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Somut olayda, Aile Mahkemesi tarafından verilen karar davacı vekiline 18.5.2006, davalı vekiline ise 23.5.2006 tarihlerinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili 11.5.2006 günlü dilekçesi ile dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesini istemiş olmakla kararı temyiz etmeyeceğini zımnen bildirmiştir. Bir kimsenin ileride doğacak olan bir hakkın ona sağlayacağı olanaklardan hak doğmazdan önce yararlanmak istemesi her zaman mümkündür. Burada dikkat edilecek olan, ileride doğacak bir haktan vazgeçilmediği gibi bilhassa böyle bir haktan yararlanılmak istendiği hususudur. Bu durum gözetilerek, mahkemece usuli işlemlerin gerçekleştirilmesi ve davanın esasına girilerek delillerin toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden davanın açılmamış sayılması yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8507
Karar No: 2017/4625
Karar Tarihi: 01.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8507 E.  ,  2017/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, 146 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/14804
Karar No: 2006/17423
Karar Tarihi: 12.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14804 E.  ,  2006/17423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 14/02/2002 tarihinde açılan ... taşıma işinde sigorta edilen ve hasar gören malların sigortasına ödenene bedelin davalıdan istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, davacı ... şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3519
Karar No: 2012/20004
Karar Tarihi: 11.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3519 E.  ,  2012/20004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kararı temyiz eden , icra müdür yardımcısı olup, mahkeme kararını temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6692
Karar No: 2017/942
Karar Tarihi: 28.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6692 E.  ,  2017/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ...’nin ... Köyünde sulama amacıyla köy halkı ile dayanışma içinde su getirdiklerini, bu dayanışmanın daha sonra adı geçen davalı kooperatif haline dönüştüğünü, kooperatife üyelik için şifahen başvurduğunu ancak üyeliğinin yapılmadığını, bunun üzerine Kooperatif İşbankası hesabına 100,00 TL üyelik giriş aidatı yatırarak 30.04.2014 tarihinde noterden çekilmiş ihtarname ile üyeliğinin yapılmasını istediğini ancak bu talebinin de kabul edilmediğini, kooperatif anasözleşmesi gereğince üyeliğe hak kazandığını, ne kooperatifin eski hali olan Dayanışmaya ne de Kooperatife herhangi bir borcu olmadığını ileri sürerek, üyeliğinin tespit ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının hem kooperatif anasözleşmesi hem de yönetim kurulu kararı uyarınca üyelik şartlarının oluşmadığı, hakkında açıkça alınan bir üyelik kararının bulunmadığı, zımni de olsa üyeliğinin kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Kooperatiflerde açık kapı ilkesi geçerlidir. Kooperatif üyesi olma şartları anasözleşmede belirlenir. Kooperatif kurulmadan önce var olan birliğin borçlarının ödenmemesi nedeniyle davacının üyeliğe alınmaması, yukarıda açıklanan açık kapı ilkesine aykırıdır. Bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi yanlıştır.
Esas No: 2016/8991
Karar No: 2020/481
Karar Tarihi: 28.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8991 E.  ,  2020/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekilinin davalı firmaya yemek hizmeti verilmesine rağmen davalının ödeme yapmadığını, bu nedenle yapılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek itirazının iptaline ve asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket müdürü olan ...’a ödeme yaptığını savunarak davanın reddini ve davalı aleyhine alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmalarına, benimsenen bilirkişi raporu, dosya kapsamına göre; TBK’nın temsile ilişkin 41 ve 42. maddeleri gereğince davalı tarafından öncesinde şirketi temsil yetkisine haiz dava dışı ...’a yapılan ödemelerin davacı şirkete yapılmış sayılmasının kabulünün gerekeceği, dava konusu edilen miktarın dava dışı ödeme tarihi itibariyle şirket müdürü olan ...'ın davacı şirket adına aldığının sabit olduğu, iyiniyetle davalı tarafından yapılmış bu ödemelerin davacının ödeme tarihi itibariyle ortağı ve müdürü olan kişinin hesabına yapılmış olduğundan, şirket adına yapılmadığından bahisle ödemenin şirkete yapılmadığını iddia etmenin MK'nın 2. maddesindeki iyi niyet kuralı ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine, ödemenin iyi niyetle yapılması ve ödemeyi alan kişinin şirket müdürü olmasından davacının kötü niyet ile takip yaptığı hususu ispat edilemediğinden kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekileri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13868
Karar No: 2015/16983
Karar Tarihi: 03.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13868 E.  ,  2015/16983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/314504

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2012

NUMARASI : 2011/1499 Esas, 2012/2730 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan “Olay tarihinde şüpheli T.. Ç..'ın İstanbul 6. İdare Mahkemesinde mübaşir olarak görev yaptığı, diğer şüpheli G.. S..'nün ise bir hukuk bürosunda evrak takip işlerine baktığı, 2007 yılı içerisinde T.. Ç..'ın G.. S..'nün işlemlerini hızlandırmak için G.. S.. ile özel ve samimi ilişkiler kurduğu, G.. S..'nün takip ettiği evraklarda G.. S..'ye yardımcı olduğu, bu hizmetler karşılığında G.. S..'nün T.. Ç..'a zaman zaman para verdiği, 12/09/2007,08/12/2007,09/12/2007 tarihlerinde T.. Ç..'ın G.. S.. ile birlikte otelde konakladıkları…” şeklindeki isnadın sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 257/3. maddesinde yazılı suçu oluşturabileceği gözetilerek, K.U hakkında yürütülen işlemin sonucu araştırılarak dava açılmış ise, irtibat bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesi, kesinleşmiş olması halinde ise onaylı dosya suretinin dosyaya eklenip delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.