erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/4763
Karar No: 2012/1317
Karar Tarihi: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/4763 E.  ,  2012/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 61/b maddesine aykırı davranmaktan ... hakkında, ... Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 27.12.2008 tarihli ve 142407 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile verilen 55,00 yeni Türk lirası idari para cezasına karşı başvurunun reddine ilişkin Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.11.2009 tarihli ve 2009/322-322 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.03.2010 gün ve 18656 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2010 gün ve KYB. 2010-81502 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre; 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun "Kişisel Suçlarla Soruşturma ve Kovuşturma" başlıklı 93. maddesinde yer alan, "Hakim ve Savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile sorgu hakimine ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir." şeklindeki düzenleme karşısında, sürücünün trafik kurallarına aykırı davrandığını gören görevli trafik zabıtasının eylemi tesbite yönelik tutanak düzenleyebileceği, ancak, sürücünün 2802 sayılı Kanuna tabi kişilerden olması halinde, idari para cezasını gerektiren eylemin aynı Kanunun 93. maddesi kapsamında kişisel suç olarak değerlendirilmesi gerektiğinden, evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden verilen idari para cezasına karşı itiraz üzerine, görevsizlik kararı verilerek dosyanın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.11.2009 gün ve 2009/322-322 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 06.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1503
Karar No: 2016/1586
Karar Tarihi: 11.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/1503 E.  ,  2016/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ KARARI

Asliye Hukuk Mahkemesinin 25/01/2016 tarihli yazıları ile Dairemizin 24/12/2015 gün ve 2014/16572 esas, 2015/15166 karar sayılı onama ilamında davalıya yükletilmesine karar verilen harç tutarında maddi hata olup olmadığı sorulmuştur.

Dairemizin 24/12/2015 gün ve 2014/16572 esas 2015/15166 karar sayılı ilamında aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine denilerek harç tutarının 1.721,00 TL olarak gösterildiği görülmüştür.

492 sayılı Harçlar Kanunu 2 ve devam eden maddelerinde düzenlenen Yargı Harçları bölümüne göre, dava konusunun değer ölçüsüne göre harca tabi işlemlerden olması nedeniyle kanuna ekli 1 sayılı tarife hükümlerine göre onama harcının 1.721.000,00 TL olması gerektiği, Dairemizin onama kararının yazımı sırasında maddi hata yapıldığı anlaşılmıştır. Söz konusu yazım hatası her zaman düzeltilmesi mümkün nitelikte görüldüğünden Dairemizin 24/12/2015 tarih ve 2014/16572 esas, 2015/15166 karar sayılı ilamının altında HARÇ başlığı altında "1.721,00 TL" yazılı rakamın "1.721.000,00" TL olarak düzeltilmesine 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2298
Karar No: 2020/15450
Karar Tarihi: 14.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/2298 E.  ,  2020/15450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 22.04.2015 tarihli ilk hükümde, neticeten 10 ay hapis ve 800 TL adli para cezasına hükmedildiği bozmadan sonra kurulan son hükümde ise 6136 sayılı yasanın 13/1. ve TCK'nun 62. maddelerinin uygulanmasıyla 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezalarının tespitinden sonra doğrudan hükmedilen 25 gün süreli gün para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmemesi ve bozma öncesinde de hükmedilmeyen 10 ay hapis cezası ve 400 TL adli para cezasına kazanılmış hak olduğundan bahisle hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından; cezanın 10 ay hapis ve 400 TL adli para cezaları üzerinden infaz edilmesi gerekirken sonuç ceza olarak tayini mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulanmasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sanığın suç işleme kastının bulunmadığına yönelik yerine görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1519
Karar No: 2018/5478
Karar Tarihi: 02.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1519 E.  ,  2018/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5505
Karar No: 2019/18163
Karar Tarihi: 27.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5505 E.  ,  2019/18163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, sanıkların hırsızlık amacıyla katılanın evinin eklentisi niteliğinde olan apartman boşluğuna girmesi ile suçun tamamlandığı gözetilmeden, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması ve aynı suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4765
Karar No: 2014/10871
Karar Tarihi: 09.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4765 E.  ,  2014/10871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.12.2013 tarih ve 2011/148-2013/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar ... ve ... arasında harici ortaklık sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşme uyarınca müvekkilinin kullanma hakkına sahip olduğu ve davalı şirketin faaliyete geçebilmesi için gerekli olan ... ruhsatını davalı şirkete % 50 ortak olma koşuluyla verdiğini, ruhsat bedelinin 300.000 TL olduğunu, bu bedelin yarısının diğer ortak ... tarafından müvekkiline ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bu kapsamda müvekkilinin aldığı 150.000 TL'yi ....Sağlık Hizmetleri ve Medikal Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne borç olarak verdiğini, şirkete para akışı sağlanması halinde borcun ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak müvekkiline ait ruhsatın kullanılmasına rağmen dava tarihine kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını, ayrıca müvekkilinin davalı şirkete müdür olarak atanmasına karar verileceğinin kararlaştırılmasına rağmen bunun da yerine getirilmediğini ile sürerek yapılmayan atama nedeniyle şimdilik 1.000 TL ve verilen 150.000 TL'nin davalılardan yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının yapılan protokol kapsamında ruhsat devri gerçekleştirmediğinin sabit bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4819
Karar No: 2017/4594
Karar Tarihi: 30.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/4819 E.  ,  2017/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında son soruşturmanın açılması talebini kapsayan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/01/2017 tarihli ve 2016/12626 soruşturma, 2017/2 esas, 2017/2 sayılı iddianame üzerine, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2017 tarihli ve 2017/4 esas, 2017/28 sayılı kararına karşı vaki itirazın reddine ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2017 tarihli ve 2017/321 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'nin, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılandığı Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/36 esas sayılı dosyası üzerinden mahkumiyetine karar verildiği, müştekinin bu aşamada avukat olan sanık ... ile görüşerek kendini temsil etmesi için vekalet verdiği, sanığın müştekiyi Yargıtay aşamasında tahliyesini sağlayacağını vaad ederek müştekiden 8.000,00 TL para almasına karşın, sanığın 18/09/2013 tarihinde Yargıtay da yapılan duruşmaya katılmayarak yetki belgesi ile başka bir avukatın katılmasını sağladığı gibi ayrıca müştekiye Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru yolunu da takip edeceğini söylemesine rağmen bu yönde bir başvuruda bulunmadığı, müştekinin de başvuru süresini geçirdikten sonra bizzat başvuruda bulunduğu, bu şekilde gerçekleşen olayda sanığın müştekinin mağduriyetine sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında, mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 25/07/2017 gün ve 94660652-105-59-5540-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

17/12/2012 tarihli vekaletname içeriğinden müştekinin sanığa tevkil yetkisi verdiği, sanık ile müşteki arasında bireysel başvuru yoluna ilişkin bir anlaşma yapıldığına dair delil bulunmadığı anlaşıldığından, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2017 tarihli ve 2017/321 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3308
Karar No: 2021/4919
Karar Tarihi: 16.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3308 E.  ,  2021/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile TMK' nın 166/1. maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına ve ortak çocuk yararına aylık 300 TL tedbir nafakası ile aylık 400 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı, davalı erkek vekili tarafından hükmün tamamına yönelik istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Yapılan incelemede, bölge adliye mahkemesince istinaf kanun yolu değerlendirmesinin, ortak çocuk yararına hükmedilen nafakalar ve baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki yönünden yapıldığı, boşanma bölümünün ise inceleme kapsamı dışında bırakıldığı anlaşılmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesinde; istinaf incelemesinin, kamu düzenine aykırılık görülen haller dışında, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı düzenlenmiştir. Davalı erkek vekili tarafından, ilk derece mahkemesi kararı, tüm yönlerden istinaf edildiği halde bölge adliye mahkemesince eksik inceleme yapılarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2021 (Çar.)
Esas No: 2016/5726
Karar No: 2018/1986
Karar Tarihi: 25.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5726 E.  ,  2018/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanığın ...'i kasten öldürmek suçundan TCK'nun 81/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 63, 54. maddeler uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin suç vasfına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Maktulle sanığın aynı iş yerinde ortak görevde çalışan işçiler olduğu, olay günü taşıma işinden doğan ihtilaf üzerine aralarında kimin haklı ve önce başlattığı belli olmayan kavgayla birbirlerine vurdukları ve sanığın da adli raporda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığı, kavganın orada bulunan çalışanlarca ayrıldığı ve gün bitimine kadar farklı yerlerde çalışmaya devam ettikleri, gün sonunda sanığın iş yerine hesap vereceği sırada bir kaç kez maktulün ayakta beklediği yerden gelip gittiği esnada önceki meseleden kaynaklı kimin başlattığı belli olmayan tartışma olduğu, bundan dolayı sanığın maktulü bıçakla yaraladığı ve etrafta bulunan kişilerce olayın sonlandırıldığı ve maktulün vefat ettiği olayda, sanık hakkında TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerekirken uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

TCK'nun 53. maddesi yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/04/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ün yokluğunda 26/04/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2015/7125
Karar No: 2015/7012
Karar Tarihi: 23.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/7125 E.  ,  2015/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2013/199-2014/626

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.03.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 09.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile duruşmasız olarak davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ve vekili Av. B.. E.. ile karşı taraftan davalı vekili Av. Ş.. Ö.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6019
Karar No: 2018/16746
Karar Tarihi: 26.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6019 E.  ,  2018/16746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, sanık askerdeyken birlik adresine tebliğ edildiği, tebliğin "Mutemet Subayına" yapıldığının belirtildiği, ancak tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmediği, Tebligat Kanunu’nun 14. maddesinin “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır” şeklindeki hükmü ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 22. maddesinde yer alan “Er ve erbaşlara yapılacak tebliğ, kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılır. Nöbetçi amiri veya subayı, tebliğ memurunun en yakın üste tebliğ yapmasını temin eder.” biçimindeki düzenlemesi karşısında, bu maddelere aykırı olarak yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Müştekinin satılığa çıkardığı motosikletini müşteri olan sanığa deneme sürüşü yapması amacıyla verdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d. maddesindeki hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden TCK'nın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına 26.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/17226
Karar No: 2011/5150
Karar Tarihi: 14.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/17226 E.  ,  2011/5150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların kişilik özellikleri duruşmadaki tutum ve davranışları gözönüne alınarak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaat oluşmadığından takdiren CMK 231/5. maddesinin uygulanmaması gerekçesi karşısında tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Orman sahasının müsaderesine karar verilemeyeceği, buğday tarlasının m2 si belirtilerek köy muhtarına yediemin senedi ile teslim edildiği dosyadan anlaşılmasına göre, mahsulün yediemine alınmadığı gözetilmeden müsadere kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi uyarınca buğdayın müsaderesine ilişkin 11. fıkranın karardan kaldırılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.