erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/8218
Karar No: 2021/11217
Karar Tarihi: 15.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8218 E.  ,  2021/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında Bursa Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 28 parsel sayılı 4.620,11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine, taşınmazın 2/B vasfıyla orman sınırları dışarısına çıkarıldığı ve 1992 yılından beri davalı ... ın kullanımında olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... İdaresi, taşınmazın eylemli orman olduğunu ileri sürerek, beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin terkini ve taşınmazın vasfının orman olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından istinaf edilmekle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ve iş bu kara, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 15.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14992
Karar No: 2017/22570
Karar Tarihi: 18.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14992 E.  ,  2017/22570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI :... Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 127 ada 61 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18271
Karar No: 2016/18359
Karar Tarihi: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18271 E.  ,  2016/18359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1941
Karar No: 2024/1366
Karar Tarihi: 08.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/1941 E.  ,  2024/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2022/640 E., 2022/1304 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece bozma üzerine kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 24.11.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 08.02.2023 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, asıl hükme yönelik temyiz süresini geçirmediğine, bu nedenle kararın bozularak beraatine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 30.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî sürenin Mahkemece sanıkta yanılgı oluşturacak şekilde 15 gün olarak belirtilmesi nedeniyle, 15 günlük sürenin de geçmesinden sonra 01.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/10097
Karar No: 2006/12711
Karar Tarihi: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10097 E.  ,  2006/12711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... (...) ...'ın baba hanesinden itibaren eş ve çocuklarını da gösterecek şekilde nüfus kayIt tablosu ile Kemalpaşa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/336 Esas dosyasının eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dava dosyasının MAHKEMESİNE ÇEVRİLMESİNE, 7.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1313
Karar No: 2014/1926
Karar Tarihi: 24.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/1313 E.  ,  2014/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Uyuşturucu ve uyarıcı madde suçlarının 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, kişilerin ve kurumların, CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılmalarına olanak bulunmaması nedeniyle, ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10053
Karar No: 2011/12501
Karar Tarihi: 13.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10053 E.  ,  2011/12501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, tutkal işi yapan davalı kurum abonesi olan müvekkiline endeks esaslı olmayan ek tahakkuk adı altında 15.232,30 TL. borç çıkartıldığını belirterek bu tutarda borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, davacının 15.232,30 TL.'den 10.687,18 TL'sinden borçlu olduğunun tespitine, fazla kısımdan borçlu olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 23.12.2010 günlü duruşma oturumuna mesleki mazeretini bildirip, duruşmanın başka bir güne ertelenip, ekte sunduğu posta pulu kullanılarak duruşma gününün tarafına tebliğini istemiş ve bu nedenle son oturuma (23.12.2010 günlü) gelmemiştir. Bu durumda mahkemece, duruşmaya gelmeyen davacı vekilinin bildirdiği mazeretin kabulü veya reddi hakkında bir karar verilip, mazeretin kabulü halinde yeni bir duruşma günü belirleyip davacı vekilini bu duruşmaya (davetiye ile) çağırması gerekirken, davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiğinin zapta geçirilmesinden sonra mazeret hakkında olumlu veya olumsuz bir ara karar oluşturulmadan davalı vekili huzuru ile yargılamaya son verilip, yargılamayı sonuçlandıran kısa kararda “ davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile hüküm özetinin kendisine meşruhatlı davetiye ile bildirilmesine” denmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11312
Karar No: 2021/5772
Karar Tarihi: 19.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11312 E.  ,  2021/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/287 E. - 2018/363 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Yenişehir İlçesi, ... Mahallesi 115 ada 292 ve 296 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15023
Karar No: 2018/15992
Karar Tarihi: 19.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/15023 E.  ,  2018/15992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş olup, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan adli gün para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 4 gün adli para cezasına indirilmesine ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/26506
Karar No: 2009/6808
Karar Tarihi: 31.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26506 E.  ,  2009/6808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Anamur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 31.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/931
Karar No: 2015/4737
Karar Tarihi: 05.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/931 E.  ,  2015/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30.10.2014 tarih ve 2014/19448-25345 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun takip dayanağı senetteki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek takibin durdurulması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlunun ihtarlı tebligata rağmen duruşmaya katılmadığından bahisle imzaya itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

Borçlu vekilinin 12/03/2014 günlü duruşma için 12/03/2014 havale tarihli mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeret dilekçesinde vekilin "mazeretinin kabulü ile yeni duruşma gün ve saatinin kalemden öğrenilmesini" talep ettiği, 12/03/2014 tarihli duruşmada mahkemece adı geçenin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde yokluğunda yargılamaya devam edilerek davanın reddine dair hüküm kurularak yargılamanın sona erdirildiği görülmektedir.

Bu şekilde, borçlu vekilinin mazeretinin kabul edilmesi durumunda, yeni bir duruşma günü verilerek savunma hakkının kullanılmasının sağlanması zorunludur.

O halde, mahkemece, borçlu vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, yeni bir duruşma günü verilip duruşma gününün borçlu vekiline bildirilmesi gerekirken, yokluğunda yargılamaya devam edilerek, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle sonuca gidilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.10.2014 tarih ve 2014/19448 E.-25345 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1235
Karar No: 2023/3160
Karar Tarihi: 25.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/1235 E.  ,  2023/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Temyiz talebinin reddi (süre nedeniyle)

İadesi talep edilen ... hakkında Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2023 tarihli ve 2022/4546 D. İş sayılı ek kararının, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adlî İş Birliği Kanunu'nun 18 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 285 inci maddesi fıkrası uyarınca temyiz edilebilir ve hüküm eteğinde temyiz süresinin 15 gün şeklinde yanıltıcı olarak gösterilmesi nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 298 inci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/4556 D. İş sayılı kararı ile Kazakistan ülkesi tarafından dolandırıcılık suçundan yargılanmak üzere iadesi talep edilen ... hakkında, geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin karar verilmiştir.

2. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2022/4556 D. İş sayılı ek kararı ile iadesi talep edilenin temyiz başvurusu hakkında 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

İadesi talep edilenin ve müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyizleri, iadesi talep edilenin yasal süreci bilmediğine, dolayısıyla hükmü öğrenmeyle süresinde temyiz ettiğine, Türkiye'de ailesiyle sabit ikametgah sahibi olduğuna ve ailesinin geçimini temin ettiğine, Kazakistan ülkesine iade edilmesi halinde can güvenliğinin tehlikeye gireceğine tüm bu sebeplerle iade talebinin kabulüne ilişkin kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/4556 D. İş sayılı geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin kararın, iadesi talep edilen ve müdafiinin yüzüne karşı verilmiş, olup anılan karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 19.01.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, Mahkemesince 23.01.2023 tarihli temyiz talebinin süreden reddine ilişkin ek kararda isabetsizlik görülmediğinden bu ek karara yönelik iadesi talep edilen ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2022/4556 D. İş sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden iadesi talep edilen ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.