Esas No: 2022/671
Karar No: 2024/2647
Karar Tarihi: 21.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/671 E.  ,  2024/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/297 E. 2011/262 K.

Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2010 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası; 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240 TL adli para cezası; 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26.04.2016 tarihli kararı ile silahla yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin reddine, silahla tehdit suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.01.2022 tarihli ve 2021/10216 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7542 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7542 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın 26/11/2009 tarihli kriminal raporunda da belirtildiği üzere, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz olmayan suça konu bıçağı kullanarak silahla tehdit suçunu işlediği kabul edilen olayda, sanığın 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09/02/2021 tarihli ve 2020/7539 esas, 2021/1860 karar sayılı ilamında yer alan "6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmayan suça konu bıçağı görevi yaptırmamak için direnme suçunda kullanıldığı ve sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,..." şeklindeki açıklamaları nazara alındığında, sanığın üzerine atılı sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden, beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. a. 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 15 inci maddesinin son fıkrası;

"Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

b. 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası;

"Yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin, ev

gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş, raspa ve benzerlerinin kullanılması bu Kanun hükümlerine tabi değildir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Kanun yararına bozma istemine konu olayda, 08.11.2009 tarihinde saat 21.30 sıralarında mağdur ... ile yaşadığı tartışma sırasında bıçak çıkararak kasten yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit eylemlerinde bulunduğu iddiası ile araştırmaya başlanan hükümlünün 09.11.2009 tarihinde saat 01.20 sıralarında yakalandığı ve yapılan kaba üst aramasında üzerinden bir adet bıçak ele geçirildiği belirlenmiştir.

4. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.11.2009 tarihli raporu ile hükümlüden ele geçen kahverenkli fiber saplı, sapı dahil tüm uzunluğu 24.3 cm olan, sapı içerisinden el yardımıyla açılıp kapanabilen 10.7 cm uzunluğunda tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt ve uç kısmından dışa doğru kavisli namlusu bulunan, sapının üst kısmında bulunan mandal vasitasıyla açılan namlusunu sapa sabit hale getiren kilitleme tertibatına haiz bıçağın imal durumu, tip ve nitelikleri itibariyle bir av bıçağı olup 6136 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığı belirlenmiştir.

5. Hükümlüden ele geçen 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olmadığı belirlenen bıçağın ayrıca kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarında da kullanıldığı ve hükümlü hakkında bu suçlardan mahkumiyet kararı verildiği ve suça konu bıçağın kasten yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit eyleminde kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığının anlaşılması karşısında, hükümlü hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son hükmü uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca hükümlünün cezasının kaldırılmasına, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.