Esas No: 2015/8474
Karar No: 2016/3241
Karar Tarihi: 23.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8474 E.  ,  2016/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2014 tarih ve 2013/124-2014/286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin "..." esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalının bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “... ...+..” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı...’ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak... tarafından reddedildiğini, oysa, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer olduğunu, tanınmışlığından haksız yararlanacağını ileri sürerek hukuka aykırı 2013-M-1663 sayılı ... kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... vekili; yanıtında özetle; davalı başvurusu ile davacı markaları arasında benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvurunun “... ...+şekil” ibarelerinden oluştuğu, kapsamında 25.sınıftaki "Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, ayak giysileri, baş giysileri" mallarının bulunduğu, itiraza dayanak markaların ise "... by ralph lauren", "... by ralph lauren", "... jeans co.", "... ralph lauren", ". ... sport", "şekil", "... sport ralph lauren şekil", "... jeans co", "...", "..." ibaralerinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında çekişmeli 25. Sınıftaki malların yer aldığı, “...” ibaresinin her iki markada da yer aldığı ve "At üzerinde dörderli iki takım oyuncularının özel oyun sopalarıyla bir topa vurarak gol atması" esasına dayanan bir oyun adı olduğu, itiraza dayanak markaların belirlenen anlamı itibariyle başlangıçta yüksek bir ayırt edicilige sahip olduğundan söz edilemeyeceği, markanın davacı tarafından 25. sınıftaki giyisiler yönünden belirli bir yoğunlukta kullanıldığı, diğer taraftan davacının tanınmışlık ve Türkiye'deki kullanımlara, reklam ve basın haberlerine dair sunduğu delillerde davacının "......" markasının yer aldığı, tek başına "..." ve "at üzerinde ... oynayan oyuncu" figürü davacı adına marka olarak tescilli ve bu ./..

tesciller bir çok ülkede mevcut ise de, tek başına bu tescillerin "..." ve "şekil" markalarının kullanımla yüksek ayırtediciliğe sahip olduğu ve derhal davacı markaları olarak tüketicide bir algı ve kabul yarattığının hiçbir somut delille kanıtlanamadığı, dolayısıyla davacının "......+şekil" markaları dışındaki tek başlarına "At üzerinde ... oyuncusu" ve "..." kelime markalarının davacı markaları olarak yüksek seviyede ayırtediciliğinden söz edilemeyeceği, kaldı ki davalının marka başvurusunda asıl ve ön plana çıkan unsurun "..." sözcüğü olduğu, davacı markalarından genel görünüm olarak tamamen farklı ve bisikletli bir ... oyuncusuna yer verildiği ve ortalama tüketicide davacının tüm markalarından işitsel, görsel, kavramsal olarak tümüyle farklı bir genel izlenim yarattığı, salt "..." sözcüğünün ortak olmasından hareketle, başvurunun davacı markalarıyla benzer olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı, dolayısıyla başvuru ve itiraza dayanak markaların işitsel, görsel ve kavramsal olarak benzer olmadıkları gibi genel izlenimlerinin de karıştırma ihtimaline neden olacak bir benzerlik içermediği, bu nedenle ortalama tüketicinin karıştırma riskinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; ... kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Dosya içerisindeki belgelerden davalı ... tarafından tescil başvurusuna konu yapılan marka ile davacı markasının aynı sınıfta yer alan mal ve hizmetleri (25. sınıf) kapsadığı, davacının “...” ...+şekil” “... ...” “at üzerinde ... oynayan oyuncu şekli” ve çok sayıda benzer tescilli markasının bulunduğu, davalı markasının “... ...+şekil” ibaresinden oluştuğu, her iki taraf markasında da ... oyuncusu bulunduğu tespit edilmiş olup, mahkemenin kanaatinin aksine davacı yana ait ... ibareli seri markalar ile ... sporu yapan, sopası havada, at üzerinde hafif sağa eğilmiş insan figürü tüketici nezdinde birbirini çağrıştırmaktadır. Davalı markasındaki ... oyuncusu bisiklet üzerinde olsa da insan figürü ve ... sopası davacı markasını çağrıştırmakta, markaya ... ibaresi tek başına yeterli ayırt edicilik sağlamamakta ve işletmesel köken bakımından tüketici nezdinde karşıklık ve iltibas yaratması kaçınılmaz olmaktadır. Bu durumda markalar arasında, kullanılan simge ve ... ibaresinin aynıyeti, markaların genel kompozisyonu, şekli unsurları itibariyle 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında markalar arasında benzerlik bulunduğu, ayrıca davacının markalarından “...” ve “at üzerinde ... oynayan insan figürü şekli” nin KHK 8/4 kapsamında tanınmış nitelikte olduğu ve taraf markalarının aynı sınıfta yer alan hizmetleri kapsadığı dikkate alındığında davalı şirketin davacı markasına yaklaşma, davacı markasının tanınmışlığından haksız istifade etme gayretinde olduğunun ve davacı markasının ayırt edicilik gücüne zarar verebileceğinin kabulü ile sonuca varılması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.