erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/3722
Karar No: 2012/2270
Karar Tarihi: 28.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/3722 E.  ,  2012/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2010/123556

MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 28/12/2009, 2009/131 (E) ve 2009/600 (K)

SUÇ : Kızını öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İrep'in suçunun sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak üzere suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

A) Öldürülen Melek'in Mehmet ile gönül ilişkisi kurduğu, bu durumu öğrenen annesinin kendisini sorguya çektiği, öldürülenin kendi yaşamından kendisinin sorumlu olduğu açıklamalarına kızıp önce fare zehiri vermek suretiyle intihara zorladığı ancak; bunu başaramayınca maktülü boğarak öldürdüğü olayda, sanığın aşamalarda geliştirdiği ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

B) Dairemizin yerleşik içtihatlarında da belirtildiği üzere; sanığın öldürme eylemini, kendisinin ve ailesinin namus ve şerefini eksilttiği düşüncesiyle (töre saikiyle) işlediğinden, 5237 Sayılı TCK.nun 82/1-d bendi yanında 82/1-k bendi uyarınca da hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), karşı temyiz bulunmadığından 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın göz önünde bulundurulmasına, 28.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/5232
Karar No: 2015/903
Karar Tarihi: 21.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/5232 E.  ,  2015/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 26.10.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporları içeriklerinden defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının dosyada onaylı bir sureti bulunan tebliğ evrakına göre işyeri adresinde tebliğ edilmiş olması sebebiyle faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

İncelenen dosya içeriğine göre; 2006, 2007 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği takdirde bile bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı, sanığın eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden katılan gelir idaresinin zararının giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23076
Karar No: 2015/2953
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23076 E.  ,  2015/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1130
Karar No: 2015/3780
Karar Tarihi: 10.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1130 E.  ,  2015/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ....'in kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'in kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafıinin eksik incelemeye,

Haksız tahrike sanık .... ve müdafıinin suçun sübutuna, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10/06/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/10733
Karar No: 2024/10669
Karar Tarihi: 26.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/10733 E.  ,  2024/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/307 Esas, 2022/211 Karar

DAVA TARİHİ : 09.07.2013

KARAR : Kabul

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : ... vd. vekili

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili tarafından Dairemizce verilen düzeltilerek onama kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar için 6100 sayılı Kanun'da istinaf ve temyiz dışında başkaca olağan bir kanun yolu öngörülmemiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemelerinin denetiminden geçen karara karşı karar düzeltme yolu kapalıdır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,Davalı ... vd.den peşin alınan karar düzeltme harcının istek hâlinde iadesine,26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6684
Karar No: 2024/10137
Karar Tarihi: 25.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6684 E.  ,  2024/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 11.06.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/390 E., 2024/289 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararı ile şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 315. maddesi gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle Bakanlık lehine katılma kararı verilerek temyiz talebinin incelenmesi isteğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağı, bu itibarla Bakanlığın 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından, temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararında şikayetçi Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/6344
Karar No: 2016/5782
Karar Tarihi: 09.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6344 E.  ,  2016/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 2003 yılında iş akdinin haklı nedene dayanmaksızın tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında hukuki ilişki bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 10.04.1995-24.10.2005 tarihleri arasında endeks okuma işçisi olarak çalıştığı, davacı işçinin hizmet döküm cetvelinde belirtilen tarihler arasında değişik tarihlerde değişik sicil numaralarına kayıtlı işverenler nezdinde çalıştığı, iş akdinin haksız feshi nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatına ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı işyerinde 10.04.1995-24.10.2005 tarihleri arasında sigortaya bildirilen hizmet sürelerinin toplamı olan 2601 gün çalıştığı kabul edilmiş ise de, hizmet cetveline göre davacının davalıya ait işyeri yanında girişli çıkışlı olmak üzere ... sicil numaralı .... Şirketinde de 07.09.2005-24.10.2005 tarihleri arasında çalıştığı görünmekte olup bu işyerinin davalı ile bağlantısı saptanmadan hizmet süresine eklenmesi hatalı olduğu gibi dava dilekçesinde davacının davalı nezdinde 2003 yılına kadar çalıştığını beyan ve kabul ettiği halde, HMK'nun 26.maddesine aykırı biçimde talep aşılarak 24.10.2005 tarihine kadar çalıştığı kabul edilerek hizmet süresi ve buna bağlı hakların hesap edilmesi ve hatalı bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Ayrıca, davacının hizmet cetvelinde 1998 yılında 634 gün, 1999 yılında 696 gün bildirim bulunduğu ve bu sürelerde eklenerek hizmet süresinin 2601 gün olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu tespit bir kişinin yıllık bildirim süresi 360 günü geçemeyeceği için hatalı olmuştur.

Öte yandan davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması sırasında ise davacının hizmet cetvelinde görülen sürelerde değil de kesintisiz çalıştığının kabulüyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması da isabetsiz olmuştur.

O halde davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3361
Karar No: 2013/15386
Karar Tarihi: 04.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3361 E.  ,  2013/15386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalının dosyadaki belgelerden adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşıldığından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.06.2013(Salı)
Esas No: 2015/19129
Karar No: 2015/24251
Karar Tarihi: 08.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19129 E.  ,  2015/24251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretinin işveren tarafından tek taraflı düşürülmesi sebebiyle eksik ödenen ücret farkı alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı bakanlık, davacının kendi işçisi olmadığını, bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının ücretinin şirket tarafından düşürülüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamı usul ve kanuna uygun bulunduğundan uyulmasına karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı bakanlık temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece verilen kısa kararda kabul edilen fark ücret alacak miktarı ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yazılı fark ücret alacağı miktarı farklı şekilde yazılmıştır.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda hüküm altına alınan alacak miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15913
Karar No: 2023/4068
Karar Tarihi: 05.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15913 E.  ,  2023/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.06.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/1293 E., 2022/1796 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ : 15.02.2022

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı

reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.06.2022 tarihli ve 2022/1293 Esas, 2022/1796 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/1293 Esas, 2022/1796 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20115
Karar No: 2011/21373
Karar Tarihi: 30.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/20115 E.  ,  2011/21373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, limited şirketin hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin olup, temyizen inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7679
Karar No: 2013/922
Karar Tarihi: 12.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/7679 E.  ,  2013/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2008/63375

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 14/11/2007, 2006/535 (E) ve 2007/483 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı kanuna muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkındahükmolunan ceza miktarları dikkate alındığında, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine;

2-A) Aynı olay nedeniyle mağdur Cennet'i töre saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan sanık Ö.. A.. hakkında Gaziantep 1.Ağır Ceza Mahkemesinde 2007/200 esas sayılı dava açıldığı anlaşılmakla; açılan bu dava ile ilgili yargılama henüz sonuçlanmamış ise davaların birleştirilmesine karar verilmesi, dava ile ilgili olarak hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya aslı getirtilerek veya onaylı suretleri bu dosya içine konularak incelenmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi yoluna gidilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri;

B) Tanıklar C. K.. ve A.. A..ın, olayın hemen sonrasında 15.09.2006 tarihinde kollukta alınan ifadelerinde, eylemi gerçekleştirenin Ömer olduğunu öğrendiklerini söyledikleri, mağdurun 14.09.2006 tarihinde kollukta alınan ifadesinde kendisini tabancayla vuranın teyzesinin kocası Ömer olduğunu bildirdiği anlaşılmakla; tanıkların duruşmaya usulüne uygun olarak çağrılarak bilgi ve görgülerinin tespiti ile eylemi gerçekleştirenin Ömer olduğunu ne şekilde öğrendiklerinin belirlenmesi;

Gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle eksik soruşturma sonucu hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup,sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, öncelikle bu nedenlerle tebliğnamadeki düşünce gibi BOZULMASINA; 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6735
Karar No: 2008/8931
Karar Tarihi: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6735 E.  ,  2008/8931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 110 ada 7 parsel sayılı 14228,13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=118,67 m2'lik kısmın orman niteliği ile Hazine, (B)=14109,46 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.