erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/894
Karar No: 2006/2130
Karar Tarihi: 25.05.2006

1. Ceza Dairesi 2006/894 E., 2006/2130 K.

**1. Ceza Dairesi 2006/894 E., 2006/2130 K.**

**- ADAM ÖLDÜRME

- BİLİNÇLİ TAKSİR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 22 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 23 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 85 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

**"İçtihat Metni"**

Faillerin iradesinden hariç gayri melhuz esbabın inzamımı sonucu İsmail'in ölümüne sebebiyet vermekten sanıklar Bektaş, Altan, Mahir ile Ulaş, işbu kavgaya katılmaktan adıgeçen sanıklar ile kavgada silah boşaltmaktan adı geçen sanık Ulaş'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; Mahir'in öldürme, Ulaş'ın kavgada silah boşaltmaktan hükümlülüklerine, Altan, Ulaş ile Bektaş'ın atılı suçtan beraatlerine ilişkin (Nevşehir Ağır Ceza Mahke-mesi)'nden verilen 20.09.2005 gün ve 139/235 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar Mahir ve Ulaş müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Sanık Ulaş'ın kavgada silah boşaltmak suçundan mahkumiyetine dair 11.03.2004 tarih 170/94 sayılı karar temyiz konusu olmayıp, Dairemizin 17.03.2005 tarihli bozma kararında da inceleme dışı bırakılarak kesinleşmiş olduğundan, bu yönde tekrar karar verilmesi hukuken yok sayılmıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mahirin suçunun sübutu kabul, takdire dayalı cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Ulaş, Altan ve Bektaş hakkında öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir

kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Mahir müdafiinin eksik soruş turmaya, suçun sübut bulmadığına vesaireye, müdahiller vekilinin sanıklar Altan, Ulaş ve Bektaş yönünden suçlarının sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar Ulaş, Altan ve

Bektaş'ın beraatlerine dair hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

3)Sanık Mahirin mahkumiyetine dair hükmün değerlendirmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kavga ortamında sanığın yumruk atması sonucu yere düşen maktulün, kendisinde kalp damar hastalığının olayın stresi ve eforu ile aktif hale geçmesi sonucu gelişen solunum ve dolaşım yetmezliğinden öldüğü olayda, küçük bir yerleşim yeri olan köy ortasında maktulün kalp hastası olduğunu bilip bilmediği detaylı bir şekilde araştırılarak, sonucuna göre, bilmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 22, 23 ve 85. maddeleri kapsamında bilinçli taksir sonucu öldürme, aksi halde 5237 sayılı TCK'nın 86/2 aracılığı ile 85. maddeleri kapsamında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken 765 sayılı TCK'nın 452/2. maddesinin lehe olduğundan bahisle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25.05.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2853
Karar No: 2019/4149
Karar Tarihi: 10.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/2853 E.  ,  2019/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 10/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6968
Karar No: 2014/4714
Karar Tarihi: 08.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6968 E.  ,  2014/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15598
Karar No: 2010/706
Karar Tarihi: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15598 E.  ,  2010/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15325
Karar No: 2013/14908
Karar Tarihi: 05.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15325 E.  ,  2013/14908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan; satışı, dava tarihinden sonraki tarihte ve tarla niteliği ile satışı yapılan 4151 ada 1 parselin somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3291
Karar No: 2011/4915
Karar Tarihi: 14.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3291 E.  ,  2011/4915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R

Heyetçe incelenmesi gerekli olduğundan ..." anne, baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt tablosunun temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/351
Karar No: 2007/1190
Karar Tarihi: 13.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/351 E.  ,  2007/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.07.2005 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi, ağaçların kesilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, kısmen reddine dair verilen 15.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı hissedarı olduğu ve kullanımında bulunan 1176, 1177, 1182 ve 1183 parsel sayılı taşınmazlar sınırına davalının ağaçlar dikerek taşınmazda bir miktar yeri sürülemez hale getirdiğini, davalı tarafından dere yatağına atılan atık maddelerin suyun yönünü değiştirmesi nedeniyle taşınmazına zarar verdiğini ve davalının taşınmaz sınırında bulunan tel örgünün yerinde oynama yaparak taşınmazının bir kısmına el attığını belirterek, davalının el atmanın önlenmesini talep etmiş, mahkemece ilk iki talep yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, üçüncü talep yönünden davanın reddine dair karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan kanıtlara, yapılan yargılamaya ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı tarafından yapılan el atmayı taşınmazın üç ayrı yerinde üç ayrı biçimde açıklamıştır. Bunlardan ikisi kanıtlanamamıştır.

Sadece 1179 ile 1183 parseller sınırında davalının kendi taşınmazına diktiği ağaçların davacı taşınmazında bir miktar yeri sürülemez hale soktuğu ve davadan sonra ağaçların budanması sonucu bu tecavüzünde ortadan kalktığı yapılan keşif ve tanık anlatımları ile sabittir. Açıklaması yapılan bu eylem davanın açılmasına neden olduğundan yargılama giderlerinin red ve kabul edilen kısımlara göre taraflara paylaştırılmış biçimde yükletilmelidir. Bu yön bozma nedeni kabul edilmiştir. Ayrıca dava Sulh Hukuk Mahkemesinde açılmıştır. Değere itiraz edilmediğine göre davacı yararına tayin ve takdir edilecek ücreti vekalet sulh hukuk mahkemeleri için tarifede öngörülen miktarı aşmamalıdır. Bu konudaki mahkeme takdiri de yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince davalının temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/11949
Karar No: 2014/9997
Karar Tarihi: 16.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11949 E.  ,  2014/9997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın yapılan incelenmesinde, sanık ... ve mağdurenin beyanında geçen eve hırsızlık amacı ile giren şüpheliler hakkında yargılama yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise buna ilişkin dava dosyasının aslının veya onaylı örneğinin, bu dosya içerisine eklenip iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11437
Karar No: 2010/2087
Karar Tarihi: 18.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/11437 E.  ,  2010/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı Kurum, bıçakla öldürme eylemi nedeniyle, sigortalının hak sahibi oğluna yapılan 1.201,00 TL tedavi giderinin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Mahkemece,1/4 takdiri indirim ile 900,75 TL tedavi gideri yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; 20.09.2007 günlü karar davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2007 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.170 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddine karar verilen 300,25 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

.....

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 18/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi .

.....
Esas No: 2015/647
Karar No: 2016/2153
Karar Tarihi: 25.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/647 E.  ,  2016/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 12.09.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davaılı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere;

“Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir.

Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 10.09.2014 günlü kısa kararda ... ili, ... İlçesi, ... Beldesi, ... Mah., ... mevkii, Ada No:..., Parsel No:4, ... ili, ... İlçesi, ... Beldesi, ... Mevkii, Ada No:..., Parsel No:24, ... İlçesi, ... Beldesi, ... Mah. ... Mevki, Ada No:..., Parsel No:35 ve ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevki., Ada No:..., Parsel No:43'de kayıtlı taşınmazlardaki ortaklığın giderilmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm sonucunda anılan taşınmazların ortaklığının giderilmesi yanında ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii, Ada: ..., Parsel:4'da kayıtlı, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii, Ada: ..., Parsel:15'da kayıtlı, ... İlçesi, ... Mahallesi, Ada: ..., Parsel:4 sayılı taşınmazda ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Bu itibarla gerekçeli karar ile tefhim edilen hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/13215
Karar No: 2006/11625
Karar Tarihi: 06.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13215 E.  ,  2006/11625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarih               :  11.5.2006
Esas No: 2015/12986
Karar No: 2015/13230
Karar Tarihi: 24.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12986 E.  ,  2015/13230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/180334

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2012

NUMARASI : 2011/230 (E) ve 2012/527 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar M.. C.., S.. D.., Ö.. Ö..' in ve sanık B.. T.. müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Sanıklar M.. C.. ve B.. T.. hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanıkların kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

2-) Sanıklar S.. D.. ve Ö.. Ö.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51 maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilen uzun süreli hapis cezasının yasal sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunması gerekirken TCK 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. C.., S.. D.., Ö.. Ö..' in ve sanık B.. T.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanıklar M.. C.. ve B.. T.. hakkında “sanıklar hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına” ve sanıklar S.. D.. ve Ö.. Ö.. hakkında “Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmamasına,” şeklinde yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.