erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/5926
Karar No: 2016/2521
Karar Tarihi: 08.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5926 E.  ,  2016/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yanında makine teknisyeni olarak çalışan sanığın yapmış olduğu iş nedeniyle müşteriden tahsil ettiği 1.000 TL'yi şirkete teslim etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve diğer deliller nazara alındığında sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/15917
Karar No: 2013/19811
Karar Tarihi: 12.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/15917 E.  ,  2013/19811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davaların açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, muhtelif tarih ve miktarlı senetler nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının asıl ve birleşen davaları, 02.02.2010 tarihinde birinci kez, 18.05.2010 tarihinde ikinci kez takipsiz bıraktığı, dosyanın bu nedenle işlemden kaldırıldığı, 18.09.2012 tarihli duruşmada da davacının hazır bulunmadığı, davalının davayı takip etmediği ve duruşma sırasında mazeret dilekçesinin dosyada görülmediği gerekçeleriyle HMK’nun 150. maddesi uyarınca asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin, 18.09.2012 tarihli duruşma için 17.07.2012 havale tarihli mazeret dilekçesi verdiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin anılan mazeret istemi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden davacı vekilinin duruşmaya gelmediği ve mazeret de bildirmediğinden bahisle HMK’nun 150. maddesi uyarınca asıl ve birleşen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/29850
Karar No: 2010/27775
Karar Tarihi: 26.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/29850 E.  ,  2010/27775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19575
Karar No: 2013/4040
Karar Tarihi: 06.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19575 E.  ,  2013/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 21.07.2006 olarak gösterilen suç tarihinin en son avans ödemesinin yapıldığı 17.08.2005 olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılan şirkette genel müdür olarak çalışan sanığın, 02.01.2005 ile 17.08.2005 tarihleri arasında şirketten 21.122,25 TL avans çektiği, bu paranın 9.915,53 TL' lik kısmını harcama ve avans iadesi olarak belgelendirdiği, geriye kalan 11.206,72 TL'nin 23.08.2005 tarihi itibariyle hak edip de alamadığı, 2.400 TL'lik maaş alacağı da hesaptan mahsup edildikten sonra 8.806,72 TL değerindeki nakit avansının uhdesinde kaldığı, ayrıca şirket demirbaşına kayıtlı Daikin marka klimayı evine taktırdığı şeklindeki eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, eylemi teselsül ettiği halde hükmolunan cezasının zincirleme suç hükümlerine göre artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan hapis cezası yanında tayin olunan adli gün birim cezasının "5 gün" olarak belirlenmesi, 62.maddenin uygulanması nedeniyle 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda "4 gün" olarak bulunan birim gün cezasının günlüğü 20,00 TL’den çevrilmek üzere "80 TL'ye" düşürülmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2008
Karar No: 2020/7839
Karar Tarihi: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2008 E.  ,  2020/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ve tavzih talebine ilişkin ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma karar gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş, hüküm ve tavzih talebine ilişkin 03.01.2020 tarihli ek karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 718 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Tashih kurumunu tanımlayan HMK'nun 304. maddesinde, tashihle sadece yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların düzeltilebileceği, tavzih kurumunu düzenleyen HMK'nun 305. maddesinde ise "hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa ....hükmün açıklanmasının veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesinin" istenebileceği belirtildikten sonra, aynı maddenin 2. fıkrasında "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.Bu durumda, davanın niteliği gereği yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı idare üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, davalıdan tahsiline karar verildikten sonra, tavzih talebinin kabulü ile 03.01.2020 tarihli ek karar ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinin mümkün olamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2543
Karar No: 2012/996
Karar Tarihi: 30.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/2543 E.  ,  2012/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

Hüküm : 1- TCK'nın 154/1, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 152/1-c, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendi arazisine giden kadastro yolunu tesviye amacıyla öncelikle kadastro teknisyeni getirtip mahallinde ölçüm yaptırması, sonrasında kiraladığı kepçe ile yol açtırdığı sırada özensizlik sonucu katılanın arazisinden bir bölümü de düzeltmesi ve arazideki birkaç zeytin ağacı fidanının sökülmesine yol açması eyleminde kastının bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, yerinde bulunmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10352
Karar No: 2013/14164
Karar Tarihi: 21.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10352 E.  ,  2013/14164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİNGÖL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının kayden malik olduğu işyerini davalının aralıksız olarak kullandığının ispatlanamadığı gibi ekonomik getirisinin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre; kayden davacı Belediyeye ait bulunan 336 ada, 20 parsel ile 1312 ada, 2 parsel (eski 1312 ada, 1 parsel) sayılı taşınmazlar üzerinde kat karşılığı yer altı çarşısı yapım işinin 2886 sayılı İhale Kanununun 51. maddesi uyarınca ihaleye çıkartıldığı, 18.07.2005 tarihinde yapılan ihale sonucunda dava dışı S.İ.Limited Şirketinin uhdesinde kaldığı, ihale komisyon kararı ile yer altı çarşısındaki dükkanların %55,44 payının dava dışı şirkete, geri kalan %44,56 payın ise davacı Belediyeye ait olduğuna karar verildiği, 30.10.2007 tarihinde işlerin geçici kabulünün yapıldığı dava konusu 51 nolu dükkanın ise 2007 yılında dava dışı yüklenici şirket tarafından davalıya teslim edilip anahtarının da verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı belediye ile dava dışı S..İnşaat Şirketi arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile mahallinde yapılan keşif sonrası dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu 51 nolu dükkanın anlaşma uyarınca davacı Belediyeye isabet eden bölümlerden olduğu, dava dışı yüklenici şirketin bu yeri davalıya teslim etmesinin davacı Belediyeyi bağlayan hukuki bir sonuç doğurmayacağı gibi, 2886 sayılı İhale Kanununun 75. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddelerinde belirtildiği üzere ''...taşınmaz mal alımına, satımına, trampa ve tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine ....'' belediye meclisi yetkili kılınmış, ayrıca aynı Kanunun 34/g maddesinde de encümenin, taşınmaz mal satımı, trampası ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulama yönünde görev ve yetkili olduğu belirtilmiştir.

Hal böyle olunca; Belediye Meclisi tarafından satışa dair alınmış herhangi bir karar da mevcut olmadığından taşınmazın yüklenici tarafından davalıya teslim edilmiş olmasında davalıya bir hak bahşetmeyeceği, dolayısıyla davalının kullanımının haksız olduğu, öte yandan davalının bu yerde hak iddia etmesinin de hukuki elatma olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2017/6059
Karar No: 2018/5
Karar Tarihi: 08.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6059 E.  ,  2018/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Zehir Katma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Zehir katma suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikâyetçi ...'nın CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18970
Karar No: 2012/39505
Karar Tarihi: 25.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/18970 E.  ,  2012/39505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, hükmün açıklanmasının geri bırakıl- madığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının belirlenmesine esas gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, sanığa hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 60 günün 30 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 50 günün 25 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 1000

TL adli para cezasının 500 TL'ye indirilmesi ve hükümden hükmolunan para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1860
Karar No: 2021/4866
Karar Tarihi: 15.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1860 E.  ,  2021/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.06.2021 günü temyiz eden davalı-davacı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf davacı-davalı ... geldi. Davalı-davacı ... vekillerinin mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Okundu dosyaya kondu. Davalı-davacı ... söz aldı. Ben de mazeret dilekçesini kabul etmiyorum dedi. Mazeretin belgelenmediği görüldüğünden mazeretin reddine karar verildi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2021 (Salı)
Esas No: 2019/4871
Karar No: 2019/8560
Karar Tarihi: 02.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4871 E.  ,  2019/8560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Sanıkların duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

A)Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın beraat hükmünün gerekçesine yönelik bir temyiz isteminin olmadığı ve temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B)Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

1-...Boya San. ve Tic.Ltd.Şti.’nin yetkilisi olan sanık ... ile şirket ortağı ve müdür vekili olan sanık ...’ın 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’in sorgusunda, 2007 yılından itibaren şirket yetkilisi olmadığını, şirketle herhangi bir ilişkisinin bulunmadığını söylemesi, sanık ...’ın sorgusunda, şirketin 2007 tarihinden sonra yetkilisinin kendisi olduğunu, şirket adına tüm işleri kendisinin yaptığını beyan etmesi, 28.03.2013 tarihli vergi inceleme tutanağının sanık ... tarafından imzalanması ve sanık ...’in 11.06.2007 tarihli vekaletname ile şirketin her türlü iş ve işlemlerinin yürütülmesi amacıyla diğer sanığı vekil tayin ettiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanıklardan ...’ın sübuta eren atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, işyerinin yetkilisi olmadığı ve suçun bu sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu şeklindeki hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi; sanık ... yönünden ise, sanığın ticaret sicil kayıtlarına göre şirket yetkilisi olduğu anlaşılmakla birlikte, sanık ...’ın beyanı da dikkate alınarak, atılı suçu ne şekilde işlediği ya da işlenmesine iştirak ettiği de gerekçeli kararda tartışılmadan hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/30378
Karar No: 2010/27772
Karar Tarihi: 26.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/30378 E.  ,  2010/27772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9763
Karar No: 2018/1785
Karar Tarihi: 20.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/9763 E.  ,  2018/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

12.06.2014 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişi raporunda sanığın krokide A harfi ile gösterilen 69 nolu parselin kenarındaki 1500 m2 lik taşlık araziye tecavüz ettiği anlaşılmakla, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi