erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/221
Karar No: 2015/375
Karar Tarihi: 22.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/221 E.  ,  2015/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; davacı eczacı ile davalı kurum arasındaki sözleşmenin feshinin iptali istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11389
Karar No: 2015/20818
Karar Tarihi: 16.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11389 E.  ,  2015/20818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 299.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması,ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi,için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/8363
Karar No: 2021/8117
Karar Tarihi: 10.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8363 E.  ,  2021/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına,

dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7859
Karar No: 2012/6862
Karar Tarihi: 20.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7859 E.  ,  2012/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de benimsenmiş olması nedeniyle, ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda;

1- İstanbul Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün 17 Nisan 2009 tarih ve 13483 sayılı yazısına göre 15 Temmuz 2008 havale tarihli dilekçe ile ticareti terk suçundan dolayı şikayette bulunulan borçlu şirket hakkında, 31/12/2007 tarihi itibariyle re'sen terk işlemi yapıldığı, 21/02/2009 tarihli zabıta araştırmasına göre de işyerinin boş olduğu ve 1,5 yıl önce bu adresteki işyerini kapatarak gittiği ve açık adresinin tespit edilemediğinin bildirilmesine göre atılı suçun oluştuğunun kabulünün gerekmesi karşısında, sanığa usulüne uygun olarak duruşma davetiyesinin (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) tebliğini müteakip, varsa sanığın savunmasında gösterdiği deliller de toplanarak sonucuna göre hukuki durumunun takdiri yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak aynı sanık tarafından ancak bir kez işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen ve tarafları aynı olan atılı suçtan dolayı İstanbul 5. İcra Mahkemesinin 2008/3667 Esas, 2009/1091 karar sayılı dosyasında da yargılama yapıldığının anlaşılması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanıp uygulanamayacağı hususların tartışılıp değerlendirilmek üzere bu dava dosyasının anılan dava dosyası ile birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11973
Karar No: 2011/20475
Karar Tarihi: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11973 E.  ,  2011/20475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22757
Karar No: 2016/6266
Karar Tarihi: 21.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22757 E.  ,  2016/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dava dışı A...nin 2008/1-2010/1. dönemleri arasındaki muhtelif aylara ilişkin idari para cezası borçlarının tahsili açısından, davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasanın 102 ve 103. maddelerinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiş olup; idari para cezası, sonucu itibariyle bir cezai yaptırım olduğu ve cezaların şahsiliği ile kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, işveren tüzel kişilik hakkında düzenlenen idari para cezasından, şirket müdürü sıfatıyla davacının sorumluluğuna gidilmesi mümkün olmadığından idari para cezasına ilişkin ödeme emirlerinin iptali ile davanın bu ödeme emirleri yönünden kabulü yerine, reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

2-) 03.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü öngörülmüş olduğundan, 6183 sayılı Kanun'dan kaynaklanan işbu davada davacı ve davalı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması da isabetsiz bulunmuştur.

O halde, tarafların avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10847
Karar No: 2010/10630
Karar Tarihi: 28.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10847 E.  ,  2010/10630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10059
Karar No: 2006/11983
Karar Tarihi: 12.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10059 E.  ,  2006/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı -dvl ... Metal Mermer San. ve Tic.A.Ş vek.Av. ... ... (...) ile davalı-dvc ...- Han İç ve Dış Tic.Ltd.Şti. vek.Av.... ... ... aralarındaki alacak davası hakkında Hakem heyetince verilen 7.6.2006 gün ve 2005/1 Esas sayılı hükmün davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmesi ve ... Ticaret Mahkemesince Dairemize intikal ettirilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı tarafın belirlediği hakem İsa Gök hakemlik görevinden çekildiği ve verilen süre içerisinde davacı tarafın yeni bir hakem ismi bildirmeyeceğini beyan etmesi nedeniyle iki kişiye düşen heyetle hüküm kurulamayacağına dosyanın kararın taraflara tebliği için yetkili ve görevli ... Asliye Ticaret Mahkemesine tevdiine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın hakemi, hakemlikten çekildiğini bildirmiş, mahkemece davacı tarafa yeni bir hakem ismi bildirmesi için süre verilmiş ancak davacı vekili yeni hakem ismi bildirmeyeceklerini açıklamıştır. Başka bir anlatımla yeni hakem seçiminde temerrüde düşmüştür. Görevden ayrılan hakem seçiminde temerrüde düşülmesi halinde hakemin HUMK.nun 520.maddesinin 2.cümlesine kıyasen mahkemece atanması gerekir. (..., E-..., İ.Uygulamada İhtiyari Tahkim ve Yabancı Hakem Kararlarının Tenfizi Tanınması, ... 1997, sh 182).

Hakem heyetince bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hakem kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28433
Karar No: 2018/4819
Karar Tarihi: 12.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/28433 E.  ,  2018/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay günü taraflar arasında meydana gelen kavgada sanığın önce müştekinin üzerine bıçakla yürüdüğü, bıçağı ona salladığı, araya girenlerce engellendiği sanığın da bu arada elindeki bıçağı yere attığı, ancak o esnada müştekinin, sanığın kuzenini sırtından bıçaklayıp kaçmaya başlaması üzerine sanığın da, yere attığı bıçağı tekrar alarak müştekiyi kovalamaya başladığı ve soruşturma aşamasındaki anlatımında da müştekiyi yaralamak amacıyla kovaladığı, tehdit sözleri söylemediğini savunması gözetildiğinde, sanığın eyleminde silahla tehdit suçunun yasal öğelerinin ne surette oluştuğu yöntemince açıklanıp kanıtları gösterilmeden yetersiz gerekçe ile eylemin silahla tehdit suçu olarak kabul edilip hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9819
Karar No: 2014/4142
Karar Tarihi: 28.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/9819 E.  ,  2014/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı takdirde Yargıtay Kanununun 14. maddesiyle sınırlıdır.

Asliye Hukuk Mahkemesinde açılıp karara bağlanan inceleme konusu kararın, serbest çalışan eczacı olan davacı ile Kurum arasındaki sözleşmeden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin olup; Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca, davanın temyiz incelemesi, belirgin bir şekilde Dairemizin görev alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 13. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 28.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11841
Karar No: 2010/5946
Karar Tarihi: 12.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11841 E.  ,  2010/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı-karşı davalı vekilince duruşmasız, davalı-karşı davacı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı vek.Av....ile davalı-karşı davacı şirket temsilcisi ... ve vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı şirket temsilcisi ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava davalıya satılan mal bedelinin ödenmeyen 71.093,79 TL.lik kısmının tahsili için girişilen takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili davacı şirket yetkilisinin müvekkili şirket için metal kaplama tesisi yapımı için proje çizdiğini, ticari bağlantılar kurduğunu, üretime başlanmasının ardından talebin hızla artması karşısında tesisin genişletildiğini ve bu aşamayı da davacı yanın üstlendiğini; tesiste kullanılacak kimyasalların da davacı tarafından temin edildiğini ancak üretimin istenilen kalitede olmadığını,bu nedenle zarara uğradıklarını ileri sürerek davacıya borçlarının bulunmadığını bildirmiş ve davanın reddi gerektiğini savunmuş; öte yandan oluşan zararlar için şimdilik 10.000,-TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacının iki adet fatura karşılığı malı teslim ettiğini kanıtlayamadığı, teslim edilmeyen malların bedelinin indirilmesinden sonra 40.570,94 TL alacaklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle asıl davanın bu miktar üzerinden kabulüne; itirazın iptaline, takibin takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile devamına; karşı davada ise davalının eser sözleşmesini kanıtlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin birbirlerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 12.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16761
Karar No: 2015/2666
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16761 E.  ,  2015/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8597
Karar No: 2010/14300
Karar Tarihi: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8597 E.  ,  2010/14300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.