erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5628
Karar No: 2019/6682
Karar Tarihi: 25.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5628 E.  ,  2019/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, defter ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmeme suçlarından: Beraat

2008-2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından: Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmeme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonucunda, sanığın yüklenen defter ve belge ibraz etmeme suçunu, işlemediği sabit olduğundan CMK'nin 223/2-b madde ve bendi uyarınca ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2008-2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23/08/2011 tarihli 2011/31827 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarına ilişkin hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın; her iki eylemi kapsayacak şekilde tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında. Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASlNA. 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5117
Karar No: 2017/2228
Karar Tarihi: 27.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5117 E.  ,  2017/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Red

Her şirket yönünden, her takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu cihetle; sanık hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/1784 esas sayılı 24.02.2011 tarihli iddianamesi ile 19 Mayıs Vergi Dairesi Müdürlüğünün 196 005 8413 vergi kimlik numaralı mükellefi iken 2005 takvim yılında sahte fatura komisyonculuğu yaptığından bahisle dava açıldığı anlaşılmakla; mahkemece, aynı sanık hakkında Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/132 esas sayılı dosyanın mükerrer olduğu belirtilmiş ise de, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/132 esas sayılı dosyasının 05.01.2010 tarih 2010/122 esas sayılı iddianame ile 001 004 9657 vergi kimlik numaralı yetkilisi ....'ın olduğu...Ticaret isimli işyeri hakkında açıldığı, dava konusu mükellefin farklı vergi numaralı mükellef olduğu gözetilmeden, davanın mükerrer olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4364
Karar No: 2015/11714
Karar Tarihi: 17.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/4364 E.  ,  2015/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 16.01.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin düzenlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 02.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılıp ve davacı tarafça süresinde yenilendikten sonra 10.07.2014 ve 09.10.2014 tarihli celselere gelmeyerek mazeret dilekçesi göndermek suretiyle duruşmayı sürüncemede bıraktığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/1. maddesinde “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Anılan yasanın 320/4 maddesine göre; basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olup dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır.

Somut olayda; davacı vekili mazeret dilekçesine bir başka mahkemeye ait tensip zaptını da eklemek suretiyle 02.12.2014 günlü oturuma ilişkin mazeretini belgelendirdiği ve nüfus müdürlüğüne ''müteveffa Rukiyye'nin oğlu olarak gözüken ..un nüfusa kaydına esas belgelerin gönderilmesi için'' gönderilen yazı cevabı da beklendiğine göre davacının mazeret talebinin haklı sebebe dayalı olduğu ve yazı cevabı beklendiğinden yargılamayı uzatmaya yönelik olmadığının kabulü gerekir. Bu sebeple mazeretin reddi ile

02.12.2014 günlü celsede HMK'nın 320/4 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/26784
Karar No: 2015/36794
Karar Tarihi: 24.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/26784 E.  ,  2015/36794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde sorumlu yönetici, iş sağlığı ve güvenliği mühendisi, kimyasal kullanım ve MTL eğitimcisi olarak 09.06.2008 tarihinde işe başladığını ve 27.07.2012 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, davacının son aldığı maaşın brüt 3.128,00-TL olduğunu, iş akdinin herhangi bir sebep gösterilmeksizin işverence haksız olarak feshedildiğini, haksız fesih sebebiyle işe iade davası açtığını, açılan işe iade davasında feshin geçersizliğine karar verildiğini ve kararın Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini, davacının işe iade talebinin davalıya tebliğ edilmesine rağmen davacının 1 aylık sürede işe başlatılmadığını ileri sürerek, boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işe iade kararı sonrası davacı işçi tarafından yapılan işe başlatılma başvurusuna karşın davalı işverenin davacıyı işe başlatmadığı, işe davete veya başlatılmasına ilişkin herhangi bir savunma veya ispat vasıtası da ortaya konulamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır. İşe başlatmama tazminatının fesih tarihindeki çıplak brüt ücrete göre hesaplanması gerekir. İşçinin işe başlatılmadığı tarih, işe başlatmama tazminatının muaccel olduğu andır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işe başlatmama tazminatı hesaplanırken yukarıdaki ilkenin aksine işe başlatmama tarihindeki giydirilmiş brüt ücretin esas alınarak hesaplama yapılması isabetsizdir.

3-Hükmedilen miktarların “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma sebebidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6583
Karar No: 2014/5398
Karar Tarihi: 10.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/6583 E.  ,  2014/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1) Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2) Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3) Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4) Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5) Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6) Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1- Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2- Süretutum dilekçesi vererek gerekçeli kararın tebliğini talep eden davalı vekiline, gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve buna ilişkin evrakın dosya içine alınması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/742
Karar No: 2016/950
Karar Tarihi: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/742 E.  ,  2016/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, adres kayıt sistemine göre küçüğün ikamet adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre küçüğün “...” adresinde ikamet ettiğinden bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Sivas İl Emniyet Müdürlüğünün 03.11.2015 tarihli yazısı ekindeki tutanaktan küçüğün "..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19475
Karar No: 2023/10131
Karar Tarihi: 28.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/19475 E.  ,  2023/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.09.2018

SAYISI : 2018/1334 E., 2018/1637 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/1334 Esas, 2018/1637 Karar sayılı kararının ve 28.09.2018 tarihli 2018/1334 Esas, 2018/1637 Karar sayılı ek kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden

Her ne kadar sanık ...'ın kendisine 11.10.2018 tarihinde tebliğ edilen ek kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süreden sonra 19.10.2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmış ise de; anılan ek kararın tebliğ işleminin usûlsüz olduğu zira bu tebliğ işleminde 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesi uyarınca cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen kararın okunup ''okunup anlatılmadığı'' anlaşılmakla, sanığın ek karar yönelik temyiz isteminin süreside olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı 11.07.2018 tarihinde verilen karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 291/1.maddede belirtilen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.09.2018 tarihinde temyiz isteminde bulunulması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.09.2018 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II-Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3688
Karar No: 2019/6975
Karar Tarihi: 18.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/3688 E.  ,  2019/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1996-2006 yılları arasında geçen kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Asıl ve birleşen davada davacı, davalı işverenlere ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 05/11/2013 tarihinde HMK 150 ve 320/4. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 07/05/2019 tarihli celsesinde davanın 2. kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın HMK 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekilinin 06/05/2019 tarihli mazeret dilekçesinde aynı gün aynı saatte ...67. Asliye Ceza Mahkemesi 2018/2 ve ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/392 Esas sayılı dosyalarında duruşması olduğundan duruşmaya katılamayacağını beyan ettiği, Mahkemece, 07/05/2019 tarihli celsede, davacı vekilinin belgelendirmediği mazeretinin reddine, davanın açılmamiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekilinin mazeret dilekçesinin mahkemeye intikal etmiş olması, duruşmaların esas numaralarını da belirterek meslekî mazeretini somutlaştırması ve UYAP sisteminden de bu durumun tespit edilebilecek olmasına göre, mazeret dilekçesi geçerli kabul edilerek, yargılamaya devam edilmesi gerekirken HMK 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4203
Karar No: 2021/7826
Karar Tarihi: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4203 E.  ,  2021/7826 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Esas No: 2022/6049
Karar No: 2022/9386
Karar Tarihi: 26.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6049 E.  ,  2022/9386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 9. Sulh Hukuk ve Tatvan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün MERNİS adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Tatvan Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini “...” olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.