erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/16113
Karar No: 2024/21767
Karar Tarihi: 27.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/16113 E.  ,  2024/21767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.10.2024

SAYISI : 2019/614 E., 2019/2873 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.10.2024 tarihli ve 2019/614 Esas, 2019/2873 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.10.2024 tarihli ve 2019/614 Esas, 2019/2873 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/23996
Karar No: 2009/4313
Karar Tarihi: 03.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/23996 E.  ,  2009/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2008

Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2005/6715 esas sayılı icra takip dosyasının aslı veya tamamının tam ve eksiksiz olarak onaylı ve okunaklı örneği ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/108
Karar No: 2022/8467
Karar Tarihi: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/108 E.  ,  2022/8467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile re'sen yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün re'sen düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/25293
Karar No: 2010/14586
Karar Tarihi: 29.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/25293 E.  ,  2010/14586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Okulun pencere camını kırıp içeri girerek atılı suçu işleyen sanık hakkında, hırsızlık suçunun yanı sıra, kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma eylemleri ile ilgili zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Olay tarihinde sanığın spor kompleksinin penceresine zarar vererek, okulun içerisine girip odaları karıştırdığı, bulduğu teybi daha sonra almak üzere okulun arka bahçesine saklayıp olay yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine, yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan hazine vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/09/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/21975
Karar No: 2015/4359
Karar Tarihi: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21975 E.  ,  2015/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3584
Karar No: 2017/3232
Karar Tarihi: 14.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3584 E.  ,  2017/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davacının davalı kooperatif ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme gereğince tüm masrafların davalıya ait olduğunu, ancak davalı kat irtifakı kurmadığı için taşınmazın davacı adına tapu kaydında arsa olarak gözüktüğünü, bu sebeple tüm arsa vergilerinin, davacı adına çıktığını, davalının durumu bilmesine rağmen vergileri ödemediğini, vergilerin davacı tarafından ödendiğini, davacının rücu hakkını kullanarak davalı taraftan ödemiş olduğu vergilerin bedelini istediğini, fakat herhangi bir ödeme yapılmadığını, bunun üzerine icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının itirazının haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek, itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamından; kat karşılığı inşaat sözleşmesinin D maddesiyle inşaat ile ilgili giderlerin yüklenici davalı kooperatife ait olacağının belirlendiği, davaya konu olan vergi borcunun inşaattan kaynaklanan vergi borcu olmadığı, taşınmazın halen arsa vasfında olması nedeniyle ödenen bir vergi borcu olduğu, yapılan inşaatta kat irtifakına geçilmesi için arsa sahipleri tarafından işlem yapılmasının gerektiği, davacı tarafça tüm hissedarların kat irtifakına geçilmesine ilişkin muvafakatlarını içerir davalı tarafa verilmiş vekaletname suretinin dosyaya ibraz edilmediği, bu nedenle davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21379
Karar No: 2014/27670
Karar Tarihi: 18.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21379 E.  ,  2014/27670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2013/1557-2014/580

Davacı, Alman Rant sigortasına giriş tarihi olan 05/07/1974 tarihinin sigorta başlangıç tarihi olarak tespitine, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Alman Rant Sigortasına giriş tarihi olan 05.07.1974 tarihinin sigorta başlangıcı olduğunun tespiti ile davacıya 01.06.2013 tarihinden itibaren 506 SY hükümlerine göre bağlanması gereken yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, duruşmanın 02/04/2014 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile

“Davanın kabulü ile

1- Davacı İ.. B..'ın Türkiye sigorta başlangıç tarihinin Alman rant sigortasına giriş tarihi olan 05.07.1974 tarihi olduğunun tespitine,

2-Davacıya 31.05.2013 tarihli tahsis talebini takip eden ay başı olan 01.06.2013 tarihinden itibaren 506 sayılı geçici 81.maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, bağlanacak aylıkların yasal faizleri ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine,” denilmek suretiyle hüküm tesis edilmiş, gerekçeli kararda ise

“Davanın kabulü ile;

1-Davacı İ.. B..'ın Türkiye sigorta başlangıç tarihinin Alman Rant sigortasına giriş tarihi olan 05.07.1974 tarihi olduğunun tespitine,

2-Davacıya 31.05.2013 tarihli tahsis talebini takip eden ay başı olan 01.06.2013 tarihinden itibaren 506 SY nın geçici 81.maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,” denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa zaptın 02/04/2014 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10/04/1992 günü ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 18/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19411
Karar No: 2014/14855
Karar Tarihi: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19411 E.  ,  2014/14855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15533
Karar No: 2010/232
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15533 E.  ,  2010/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24980
Karar No: 2014/26998
Karar Tarihi: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24980 E.  ,  2014/26998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/730-2013/159

Davacı hakkında yürütülen ve Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/5966 Sor. 2011/3627 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen dosyasının getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/10132
Karar No: 2012/13258
Karar Tarihi: 11.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/10132 E.  ,  2012/13258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılmasa, tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kısmen kaldırılması ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 25.06.2009 tarihinde yapmış olduğu icra takibi ile, 01.04.2009 tarihli sözlü kira sözleşmesine göre 2009 yılı kira bedelinin 5.800,00.- TL olduğunu belirterek, 4.810,00.- TL kira alacağının davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, süresinde yapmış olduğu itirazında, taraflar arasında 01.04.2008 tarihli yazılı kira sözleşmesi göre 2009 yılı yıllık kira bedelinin 2.292,00.- TL olduğunu belirtmiştir. Mahkemece, itirazın kısmen kaldırılması ve tahliyeye karar karar verilmiştir.

Davacı taraf icra takibinde sözlü kira sözleşmesine dayanmış, buna karşılık davalı yazılı kira sözleşmesi ibraz etmiştir.Davacı itirazın kaldırılması ve tahliye talebiyle açtığı davada 20.05.2009 tarihinde alındığı belirtilen belgeye dayanmış ise de,davalı tarafından belgedeki miktara ve ait olduğu yıla itiraz edilmiş olup, bilirkişi incelemesinde, inceleme konusu belge üzerinde bulunan “2009 yılı kira bedeli 5.800.- TL.dir” yazı ve rakamları ile belge üzerinde bulunan diğer yazı ve rakamların aynı anda ya da farklı zamanlarda yazılıp yazılmadığı hususu ile ilgili olarak bir inceleme yapmanın mümkün olmadığının belirtilmiş olduğu, dayanak belgenin İİK 269/c maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı anlaşıldığından, alacağın tahsilinin yargılamayı gerektirdiği sonucuna varılarak istemin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınantemyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/31682
Karar No: 2010/29644
Karar Tarihi: 09.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/31682 E.  ,  2010/29644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2885
Karar No: 2015/4377
Karar Tarihi: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2885 E.  ,  2015/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3435
Karar No: 2011/14711
Karar Tarihi: 31.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3435 E.  ,  2011/14711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

#

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.12.2009 tarih ve 2009/677 - 2009/1645 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının A tipi yetkili acentesi olan müvekkilinin 2002 yılı poliçelerinde BSMV ödenmediğinden vergi cezası ödemek zorunda kaldığını, ancak davalı tarafından onaylanarak gönderilen poliçelerin BSMV’siz düzenlendiğini, haksız olarak ödenen miktarın tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki acentelik sözleşmesinin 13. maddesinde acentenin ödeyeceği vergilerin açık olduğunu, davacının kendi işlemlerinden kaynaklanan vergi borcunu müvekkiline ödetmeye çalıştığını, acenteye prim tahsil etme yetkisi yanında yaptıkları işlemlerin vergisini tahsil etme yetkisi de verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 2002 yılı içinde ödenmemiş olan BSMV’ni uzlaşma ile vergi dairesine 5.840 TL olarak ödediği, yasal düzenlemeler gereğince 01.08.2008 tarihine kadar olan acentelerin düzenlemiş bulunduğu sigorta poliçelerinde sigorta priminin yanı sıra BSMV’ni de tahsil etmek ve onu ilgili vergi dairesine yatırmakla yükümlü olduğu, davalı sigorta şirketinin poliçelerden vergi alınmaması yönünde bir talimatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.