erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/853
Karar No: 2011/3138
Karar Tarihi: 01.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/853 E.  ,  2011/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., 10.04.2009 tarihli dilekçesi ile adına tespit edilen 116 ada 9 parsel sayılı taşınmazın doğusunda bulunan ve dere yatağı olarak tescil harici bırakılan 944,83 metrekare yüzölçümündeki bölümün kendisine ait olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Of Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından, vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili’nin temyizi, vekalet ücretine yöneliktir. Mahkemece yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına 50 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; varılan sonuç davanın niteliğine ve dosya içeriğine uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 31. maddesinde "avukat veya dava vekili ile takip edilen davalarda vekalet ücretinin, davanın önemi, vekilin sarfettiği emek, tarafların davada iyiniyetli hareket edip etmediği, hak ve eşitlik kuralları göz önünde tutularak maktuen takdir ve tayin olunacağı, takdir edilecek vekalet ücreti miktarının keşif yapılmış ise taşınmaz malın değerine göre Avukatlık Ücret Tarifesinin tayin ettiği nispi vekalet ücreti sınırlarının üstünde olamayacağı" açıklanmıştır. Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesi hükmünde de kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gerekleri ya da haklı sebepleri göz önünde tutmayı emrettiği konularda hakimin, hukuka ve hakkaniyete göre karar vereceği belirtilmiştir. Açıklanan bu hükümler gözetildiğinde, kadastro davalarında hükmedilecek maktu vekalet ücretinin miktarını belirleme kural olarak hakimin takdirinde ise de, takdirilik keyfilik olmayıp, hakimin, takdir yetkisini yukarıda açıklanan yasal düzenlemeleri de dikkate alarak, hakkaniyete uygun şekilde belirlemesi gerekir. Somut olayda dosyanın geçirdiği safahat gözetildiğinde, mahkemece hükmedilen vekalet ücreti az ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin 2.satırındaki "50” sayısının hükümden çıkartılarak yerine “500” sayısının yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 01.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2001/7659
Karar No: 2002/3817
Karar Tarihi: -

11. Ceza Dairesi 2001/7659 E., 2002/3817 K.

**11. Ceza Dairesi 2001/7659 E., 2002/3817 K.**

**- 813 SAYILI YASAYA AYKIRILIK

- PİŞMANLIK KOŞULLARI**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 13 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 359 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 371 ]

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Mustafa'nın yapılan yargılanması sonunda: Beraatine dair (Söke Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 31.1.2000 gün ve 1997/1374 Esas, 2000/37 Karar sayılı hükmün suresi içinde Yargıtayca İncelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 14.6.2001 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

213 sayılı Yasanın 359. maddesinde 4369 sayılı Yasayla yapılan değişiklikte getirilen "371. maddedeki pişmanlık sarflarına uygun olarak durumu ilgili makamlara bildirenler hakkında bu madde hükmü uygulanmaz\* şeklindeki düzenlemenin uygulanabilmesi için aynı Yasanın 371. maddesine gönderme yapıldığı ve. bu maddede yer alan "mükellefin keyfiyeti haber verdiği tarihten önce bir muhbir tarafından herhangi bir resmi makama bir ihbarda bulunulmamış olması, dilekçenin vergi incelemesine başlanılmasından veya olay takdir komisyonuna intikal ettirilmeden önce verilmiş olması, hiç verilmemiş olan vergi beyannamelerinin mükellefin haber verme dilekçesinin verildiği tarihten başlayarak 15 gün içinde tevdi olunması, eksik veya yanlış yapılan vergi beyanının haber verme tarihinden itibaren 15 gün içinde tamamlanması veya düzeltilmesi, ödeme süresi geçmiş vergilerin faizi ile birlikte 15 gün içinde ödenmesi" koşullarının gerçekleşmesi gerektiği, somut olayda, sözü edilen bu koşullardan hiçbiri gerçekleşmemiş olduğu gibi yalnızca faturaların çalındığının vergi dairesine dilekçe ile bildirilmesinin anılan madde kapsamında pişmanlık olarak kabulüne olanak bulunmadığı, ancak; savunma, oluş, sanığın iştigal alanı, iş koşulları ve faturaların bir kısmının kullanılmış ve kullanılan kısmının defterlere geçirilmiş olması itibariyle geçerli sayılan çalınma olayından dolayı 213 sayılı Yasanın 13. maddesindeki mücbir sebebin uygulanması gerektiği anlaşıldığından müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraate ilişkin hükmün (ONANMASINA), 6.5.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10543
Karar No: 2017/1745
Karar Tarihi: 01.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/10543 E.  ,  2017/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Katılan temsilcisinin temyiz talebinin incelenmesinde;

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nın 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nın 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinden verilen hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde öngörülen suçun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7516
Karar No: 2018/558
Karar Tarihi: 26.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7516 E.  ,  2018/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.04.2015 gün ve 2014/8017 Esas, 2015/2377 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin, takip borçlusundan miras taksimi ile ortaklığın giderilmesi ve menfi tespit davalarından kaynaklı olarak vekalet ücreti alacakları bulunduğunu, söz konusu davaların bedeli paylaşıma konu taşınmazlar ile ilgili bulunduğunu, bu davalar sonucunda taşınmazların takip borçlusuna kazandırıldığını, Avukatlık Kanunu'nun 166. maddesi uyarınca bu durumda vekalet ücreti alacağının rüçhanlı alacak olarak sıra cetveline kaydı gerektiğini, ancak müvekkilinin anılan yasal düzenlemeye aykırı olarak şikayet olunanlardan sonra 4. sıraya kaydedildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının rüçhan hakkı gözetilerek 1. sıraya kaydını istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir. Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne dair verilen karar, şikayet olunan ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 09.04.2015 tarih ve 2014/8017 E., 2015/2377 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,20 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/11
Karar No: 2019/8253
Karar Tarihi: 09.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/11 E.  ,  2019/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan şikayetçinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kızının ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan ölenin babası olan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; müşteki vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın “Delillerin tartışılması” başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; “Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından; 20.05.2015 tarihli duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan duruşmaya son verilmesi;

Kanuna aykırı olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18838
Karar No: 2013/3174
Karar Tarihi: 20.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/18838 E.  ,  2013/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların katılana ait fabrikayı noterden yaptıkları sözleşme ile 3 yıllığına kiraladıkları, ancak bir yıl çalıştırıldıktan sonra katılan tarafından dosyaya ibraz edilen demirbaş listesinde bulunan eşyalardan bir kısmını yeni fabrikalarına taşıdıkları, bir kısmını ise hurdacılara sattıkları iddia olunan olayda, katılanın ibraz ettiği demirbaş listesinde sanıklarının imzalarının bulunmadığı gibi Hukuk Mahkemesinde katılanın açtığı tespit davalarında alınan bilirkişi raporlarında hangi aletlerin bulunmadığına yönelik bir tespitin yapılmadığı, sanıkların temyiz dilekçe ekinde ibraz ettikleri kira sözleşmesinin sona erdirildiği, sözleşme sebebiyle hiçbir hak ve alacağın kalmadığı ve birbirlerini ibra ettikleri hususunun imza altına alındığı Tekirdağ 3.Noterliği’nin 13/03/2006 tarih 1452 yevmiye numaralı fesihname düzenlemeleri karşısında; sanıkların yeni işyerlerinde iddia edilen malzemelerin bulunup bulunmadığı hususunda tespit yaptırılmadan ve anılan fesihname getirtilerek tarafların bu hususta beyanları alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar ile katılan arasındaki ilişkinin hizmet ilişkisi niteliğinde olmadığı, dolayısıyla TCK.nun 155/2 maddesinde düzenlenen “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak” suçunun unsurlarının oluşmadığı, eyleminin aynı maddenin 1.fıkrasında düzenlenen ve takibi şikayete bağlı olan güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/2165
Karar No: 2013/4210
Karar Tarihi: 21.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2165 E.  ,  2013/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı ..., kadastro tespiti sırasında davalının babası adına tescil edilen 105 ada 39 parsel sayılı taşınmazın öncesinin kadim mera olduğunu iddia ederek tapunun iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar Dairemizce eksik inceleme nedeni ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş, taraf delilleri toplanmış, mahallinde keşif yapılmış ve bu kez davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, kadim mera iddiasına dayalı tapu iptali ve sınırlandırma istemine ilişkindir. İl Tarım Müdürlüğünün dosya içinde bulunan yazısında dava konusu yerde mera komisyon çalışmalarının yapıldığı, mera olan taşınmazların tespitinin yapılarak tahsisin kesinleştiğini bildirilmiştir. Dava konusu taşınmaz mera parselleri içinde yer almamıştır. Mahallinde iki kez keşif yapılmış ve alınan uzman bilirkişi raporlarında dava konusu yerin uzun zaman kullanılmadığı, hayvan otlatmaya müsait ancak geleneksel (kadim) mera olmadığı, 30-35 yıllık ceviz ağaçları ve meşe ağaçlarının olduğu belirtilmiştir.

Davalı tanıkları ise bu yerin davalının babası tarafından 30-35 yıl önce otu biçilerek kullanıldığını belirtmişlerdir. Dava konusu taşınmazın sınırında da orman ve şahıs arazileri bulunmaktadır.

Dosya kapsamına, toplanan delillere göre dava konusu yerin mera olduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/20595
Karar No: 2017/656
Karar Tarihi: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20595 E.  ,  2017/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 21.04.2014 tarih 2014/4697 Esas 2014/7723 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı taraf vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5420
Karar No: 2022/733
Karar Tarihi: 08.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5420 E.  ,  2022/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İHBAR OLUNAN : AXA SİGORTA A.Ş. VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 08/02/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... ve ihbar olunan vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine,

21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/3282
Karar No: 2016/10643
Karar Tarihi: 12.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3282 E.  ,  2016/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, çalıştığı süre boyunca işveren tarafından ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini bildirerek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalının Medeni Kanun hükümlerine göre kurulan bir vakıf olması ve davalı hakkında yargı harcı alınmaması konusunda özel bir yasal düzenleme bulunmaması, ayrıca 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK gözönünde tutulduğunda davalıdan harç alınması gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının harçtan muaf olduğu gerekçesi ile harçtan sorumlu tutulmamış olması hatalı olup harç konusu kamu düzenine ilişkin olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının "3-" numaralı bendinin silinerek yerine ; "3- Alınması gereken 651,41 TL harçtan, peşin alınan 160,08 TL harcın mahsubu ile bakiye 491,33 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 160,08 TL harcın davalıdan alınarak" davacıya verilmesine rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/179
Karar No: 2020/3136
Karar Tarihi: 20.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/179 E.  ,  2020/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlunun çalıştığı işyerine maaş haczi için yazı gönderildiğini, müvekkilinin haczinin ikinci, üçüncü ve dördüncü sırada olduğunun bildirildiğini, 1. sırada yer alan davalı alacaklı ...'nin takibe dayanak bononun her zaman düzenlenebileceğini, muvazaalı olduğunu ileri sürerek, borçlunun maaşı üzerindeki hacizler için sıra cetvelinin yeniden düzenlemesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, aralarında altın ve nakit borç para verme ilişkisinin bulunduğunu, ayrıca bal sattıklarını, ispat yükünün davacıda olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; maaş hacizlerinin İİK'nın 355. maddesi uyarınca bildirilmesi üzerine borçlunun çalıştığı işyerince düzenlenen ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemeyeceği, dolayısıyla ispat yükünün de davalıda olduğnun kabul edilemeyeceği, ispat yükü üzerinde olan davacı tarafından davalılar arasındaki muvazaayı kanıtlayacak şekilde herhangi bir delil gösterilmediğinden, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.