Esas No: 2006/2712
Karar No: 2006/1920
Karar Tarihi: 10.05.2006

1. Ceza Dairesi 2006/2712 E., 2006/1920 K.

**1. Ceza Dairesi 2006/2712 E., 2006/1920 K.**

**- KANUN YARARINA BOZMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 29 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 305 ]

**"İçtihat Metni"**

Kasten adam öldürmek suçundan sanık Mehmet'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 448, 51/1, 59/son. maddeleri gereğince 16 yıl 3 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, (Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi)nin 13.05.2003 tarihli ve 2002/62 esas, 2003/78 sayılı kararının infazı sırasında,01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerin uygulanması talebi üzerine, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 21.07.2005 tarihli ve 2002/62 esas, 2003/78 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Onuncu Ceza Dairesinin 13.10.2005 tarihli ve 2005/10431-12718 sayılı ilamında belirtildiği üzere, sonraki kanunun unsurlarının veya özel hallerinin değişmesi, cezanın teşdiden tayini nedeni sayılacak olguların tartışılması, alt ve üst sınırlar arasında bir oran belirlenmesi ya da artırım veya indirim sebeplerinin değerlendirilmesi, cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi veya ertelenmesi hususunda mahkemece takdir hakkının kullanılması ve böylece bireyselleştirme yapılmasının zorunlu olduğu hallerde ise, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekeceği ve bu şekilde verilecek kararların da temyiz kanun yoluna tabi olması karşısında, ek kararın duruşma açılmak suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde;

Kabule göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinde belirtilen, belirli haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin hükmün sanığın aleyhine olduğu gözetilmemesinde isabet görülmediğinden söz edilerek, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.02.2006 tarih ve 6602 sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına İlişkin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2006 tarih ve 35462 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

I.) Olay:

Hükümlü Mehmet hakkındaki dosya kapsamından, Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2004 tarihinde kesinleşen, 13.05.2003 tarih, 2002/62 esas, 2003/78 sayılı kararıyla 765 sayılı TCK'nun 448, 51/1, 59. maddeleri uyarınca 16 yıl 3 ay ağır hapis, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın lehe hükümlerinin uygulanması için 7. maddesi uyarınca kesinleşmiş bu karann duruşma açılmak suretiyle ele alınarak, aynı Mahkemenin 21.07.2005 tarih ve 62-78 sayılı ek kararıyla 5237 sayılı TCY'nın 81, 29, 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandınldığı anlaşılmıştır.

II.) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Kanun yararına bozma istemi, 21.07.2005 tarih ve 62-78 sayılı ek kararın duruşma açılmadan verilmesi ve kabule göre de, 5237 sayılı TCY'nın 53. maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III.) Hukuksal değerlendirme:

1.) Dairemizce de benimsenen Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 27.12.2005 tarih ve'162-173 sayılı kararında, 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın 7/2. ve 5252 sayılı Yasanın 5349 sayılı Yasa ile değişik 9/1. maddeleri uyarınca, Türk Ceza Yasasının lehteki hükümlerinin uygulanması bağlamında takdir hakkı kullanılmak suretiyle kesin hükümlerin "zat ve mahiyetini" değiştiren kararların duruşma yapılarak verilmesi gerektiğine, ayrıca, duruşma açılarak veya Türk Ceza Yasasının lehe hükümlerinin derhal uygulanabileceği durumlarda duruşma yapılmaksızın verilen kararlara karşı temyiz yasa yolunun açık bulunduğuna işaret edilmiştir.

2.) 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesinde, 15 yıl ve daha yukarı hürriyeti bağlayıcı cezaların re'sen temyize tabi bulunduğu öngörülmüştür.

3.) 5271 sayılı CMK'nun 309/1. maddesinde, temyiz incelemesi yapılmaksızın kesinleşen karar veya hükümlere karşı "kanun yararına bozma" İsteminde bulunulabileceği öngörülmüştür.

IV.) Sonuç:

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında somut olayın değerlendirilmesi sonucunda:

Karara konu suçtan cezaevinde bulunan hükümlü getirtilmemekle birlikte hükümlü vekili ile katılanlar vekillerinin hazır bulunduğu duruşmada, 5237 sayılı TCY'nın 81, 29, 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandınlmasına ilişkin hükmün 1421 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince re'sen temyize tabi olduğu ve kesinleşmediği anlaşıldığından;

1.) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, re'sen temyize tabi olan dolayısıyla kesinleşmemiş bulunan Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 21.07.2005 tarih ve 2002/62 ve 2003/78 sayılı ek kararının, "kanun yararına bozulmasına" isteminin 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyannca (REDDİNE);

2.) Temyiz incelemesi yapılabilmesi için görüş bildirmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE) 10.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.