erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/16333
Karar No: 2017/5688
Karar Tarihi: 25.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16333 E.  ,  2017/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ...Mahallesi çalışma alanında bulunan 168 ada 10 parsel sayılı 39,67 metrekare yüzölçümündeki (...) taşınmaz 1976 yılında Belediye tarafından üzeri kapatılarak dükkan inşa edilmesi ve Belediye adına tescil edilmesi nedeniyle 1580 sayılı Yasa’nın 156 ve 160 maddeleri ila 2613 sayılı Yasa’nın m. (22D) ve (E) bentleri gereğince kargir dükkan vasfıyla ... Belediyesi adına tespit ve tescil edilmiş, satış ile 1/2 payı ..., satış ve intikal ile 1/8 payı ... ve 3/8 payı ... adlarına tescil edilmiştir. Davacı Hazine, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan ... üzerine, beton atılmak suretiyle bina yapıldığını ileri sürerek, kadastro sonucu Belediye adına oluşan ve davalılara satılan taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile paftasında dere olarak gösterilmesi, elatmanın önlenmesi, kal ve yıkım masraflarının tazmini istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., fer'i müdahil olarak davalı yanında davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 168 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile; taşınmazın tespit dışı bırakılmasına, paftasında ...olarak gösterilmesine, davalıların davaya konu taşınmaza vaki müdahalelerinin önlenmesine, taşınmaz üzerindeki kagir dükkan vasfındaki binanın ve taşınmazın bulunduğu alandaki ... üzerini kapatan beton zeminin kaline, davacı tarafın yıkım masraflarının tazmini talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ..., dahili davalılar ... ve arkadaşları vekili ile fer'i müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla yatırılan bakiye temyiz karar harcının temyiz eden müdahile iadesine, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 25.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/19090
Karar No: 2017/3987
Karar Tarihi: 15.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19090 E.  ,  2017/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,ölüm aylığının kesilme işleminin iptali ile ölüm aylığının kesildiği 2010 Eylül ayından itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

15/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2387
Karar No: 2018/2253
Karar Tarihi: 15.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2387 E.  ,  2018/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.06.1998, 1998/11-154 E., 1998/213 K. ve Dairemizin, 02.02.2012, 2011/11383 E., 2012/950 K. sayılı kararlarında açıklandığı üzere, VUK'nın 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere gönderilen, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi yönünden yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığından suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın sanığın ikametine 10.11.2010 tarihinde yapıldığı, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesinin istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti açısından; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyetin devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağı gözetilerek bu hususlar araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunu belirlenmesi gerekirken, ticaret sicili kaydına göre, şirketi müdür olarak 10 yıl temsile yetkili kılınan sanığın sorumlu olmadığından bahisle eksik araştırma ile beraatine karar verilmesi,

2-)26.11.2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına eksik olarak yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3910
Karar No: 2014/10838
Karar Tarihi: 02.07.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3910 E.  ,  2014/10838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/21-2013/740

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili ile davalının oğlunun gayrı resmi olarak 8 yıl birlikte yaşadıklarını, bu birliktelikten küçük Rumeysa'nın dünyaya geldiğini ancak davalının oğlu olan Ö.. Y..'nun 08.11.2012 tarihinde vefat ettiğini iddia ederek çocuğun ihtiyaçlarını karşılamak üzere davalıdan aylık 300TL yardım nafakası talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkilinin, oğlu ve davacı arasındaki ilişkiyi asla onaylamadığını, küçük Rumeysa'yı torunu olarak benimseyemediğini, oğlunun resmi nikahlı eşinden de iki çocuğu olduğunu, müvekkilinin 70 yaşında olduğu ve eşi nedeniyle aldığı emekli aylığınından oğlunun borçlarının kesildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; tarafların gelir ve giderleri kıyaslandığında, davalının dul aylığından yapılan borç kesintilerden sonra davalının eline geçen para miktarı ile geçimini sağlamakta zorlandığı, davalının 71 yaşında olup çalışıp ek gelir elde edecek durumda da olmadığı, aleyhine nafakaya hükmedilmesinin davalıyı zarurete düşürüceğinden hakkaniyete uygun düşmeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 364.maddesinde "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür" hükmü düzenlenmiştir. Bu hüküm uyarınca davalı babaanenin de torunu olan küçük Rumeysa'nın bakım giderlerine katılma yükümlülüğü mevcuttur.

Somut olayda davalının 70 yaşında olup, vefat eden eşi nedeniyle kendisine dul aylığı bağlandığı, 01.07.2013 tarihi itibariyle 1.187,66TL maaş aldığı, eşi adına kayıtlı evde oturduğu, davacının ise dava tarihinde çalışmadığı ve gelirinin olmadığı, küçük Rumeysa'nın ise 5 yaşında olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece; yukarıda anılan hüküm ve tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözönünde bulundurularak, istemin yardım nafakası olmasına göre hakkaniyete uygun az dahi olsa bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın tümüyle reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11309
Karar No: 2021/7867
Karar Tarihi: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11309 E.  ,  2021/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/421 E. - 2018/178 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/421 Esas – 2018/178 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (6) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19678
Karar No: 2015/11235
Karar Tarihi: 09.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/19678 E.  ,  2015/11235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Tasfiye Halinde... vekili avukat ... ile davacı ... vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete 2003 yılı destekleme programı çerçevesinde, sözleşme düzenlemek suretiyle yazılım programı desteği verildiğini, davacının gerçeğe aykırı beyanda bulunarak, haksız yere destek aldığı anlaşıldığını ileri sürerek, ödenen 18601,00 TL.nın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cevap vermemiş duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalıya dava dilekçesi sözleşmedeki adresine Tebligat Kanunu 35.maddeye göre yapılmıştır. Bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi için daha önce adrese usule uygun biçimde bir tebligat yapılması gerekir. Dosyada önceden yapılmış bir tebligat bulunmamaktadır. Yapılan tebligat usule uygun değildir. Mahkemece, taraf teşkili sağlanmadan savunma hakkını kısıtlayıcı şekilde yargılama yapılarak hükmün kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bent uyarınca diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 276,25 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/919
Karar No: 2018/7985
Karar Tarihi: 02.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/919 E.  ,  2018/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2395
Karar No: 2016/5350
Karar Tarihi: 22.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/2395 E.  ,  2016/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların mağdurdan yağmaladıkları suça konu cep telefonunu bir cep telefoncuya sattıklarını belirtip yerini gösterdikleri, telefonun bu işyerinden alınarak yakınana tesliminin yapıldığı, ancak satın alan kişinin zararının giderilip giderilmediği araştırılmadan sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından; Uygulamaya göre de, 5237 sayılı TCK 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından zorunlu savunman ücretinin sanıklara yükletilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16190
Karar No: 2015/3553
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16190 E.  ,  2015/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/867
Karar No: 2014/2245
Karar Tarihi: 08.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/867 E.  ,  2014/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım.

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 35, 62, 53/1.maddeleri uyarınca 7 sene 6 ay hapis cezası.

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, TCK.nun 81, 35, 62, 53/1.maddeleri uyarınca 3 sene 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıkların mağdurun bulunduğu aracı durdurarak, sanık ...'in öncelikle mağdura taşla vurduğu, araçtan indirdikten sonra sanık ...'in mağduru bıçakladığı, bu arada ...ve ...’in de tekme ve yumrukla mağdura vurdukları olayda, tüm sanıkların fikir ve eylem birliği ile hareket ederek, eylem üzerinde hakimiyet kurdukları ve beraberce mağduru öldürmeye teşebbüs ettikleri gözetilerek, tüm sanıklar hakkında TCK'nun 37/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması yerine, ... dışındaki sanıkların eyleminin suça yardım eden sıfatıyla katılma olarak kabulü ile eksik ceza tayini,

b) Sanıkların, mağduru batın bölgesinden bıçakla kolon yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine, sol femur ve sol fibulada hayat fonksiyonlarını 5. derecede etkileyen kemik kırığına, sol uylukta kesiye, kafada künt travmatik lezyona neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettikleri, jandarmanın müdahalesi ile eyleme son verdikleri olayda; eylem nedeniyle meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi uyarınca, alt sınırdan uzaklaşılarak makul bir ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde 9 yıl ceza verilerek eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ..., ...ve ...’in mağdura yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ...müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanıklar ...ve ... müdafiinin sübuta, haksız tahrike, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanıklar ..., ...ve ... hakkında kurulan hükümde, suça yardım eden olarak katıldıklarının kabul edilip cezadan indirime gidildiği anlaşıldığı halde, uygulama maddesinin gösterilmemiş olması yasaya aykırı olduğundan, CMUK.nun 322. maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "5237 sayılı TCK.nun 39. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/04/2014 gününde oybirliği ile karar veridi.
Esas No: 2021/1421
Karar No: 2022/5533
Karar Tarihi: 27.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/1421 E.  ,  2022/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 26. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.12.2014 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.12.2019 günlü hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.09.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

İncelenmesi gereken; Anadolu 4. İcra Müdürlüğünün 2014/13154 Esas sayılı takip dosyanın ve İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/303 Esas sayılı dosyanın ilgili mahkemesinden getirtilerek evraka eklenmesi, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.