erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2925
Karar No: 2013/2707
Karar Tarihi: 18.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2925 E.  ,  2013/2707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....2011 tarih ve 2010/595-2011/510 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Sistem Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti'nin ortakları olduğunu, şirketin vergi borcundan dolayı davalının ödemesi gereken ....699,01 TL'yi müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek ....699,01 TL alacağın 07.11.2005 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki, iş bölümü ve zamanaşımı itirazında bulunarak, müvekkilinin dava konusu şirketteki hissesinin tümünü ....11.1999 tarihinde tüm hak ve borçları ile birlikte...'a devrettiğini, müvekkilinin şirketin ortağı olduğu dönemde şirketin herhangi bir vergi borcu bulunmadığını, vergi borcundan dolayı sorumluluğun tüzel kişiliğe ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın limited şirketin eski ortağı olan davalıdan şirketin vergi borcu nedeniyle ödenen paranın tahsiline ilişkin olduğu, vergi borcunun sorumlusu şirket olup şirket ortaklarının şirketin vergi borcundan dolayı şahsi sorumlulukları bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, dava dışı limited şirketin ortağı iken şirketin vergi borcu nedeniyle ödemek zorunda kaldığı bedelin davalı ortaktan tahsilini talep etmiştir. Şirketin vergi borcunun 07.11.2005 tarihinde davacı ortaktan tahsil edildiği sunulan tahsilat alındısından anlaşılmıştır. Kalekapı Vergi Dairesinin ....2011 tarihli yazısında ödenen vergi borcunun 1997-1998 dönemleri ile ilgili olduğu bildirilmiş olup her ne kadar davalının ....06.1999-....11.1999 tarihleri arasında ortaklığı bulunmakta ise de, ortaklığı devralırken 1997 yılı vergi borcu dahil olmak üzere tüm borç ve alacakları ile devraldığı 22.07.1999 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayınlanan ....06.1999 tarih ... karar sayılı ortaklar kurulu kararından anlaşılmakla mahkemece, davacının ödediği vergi borcundan davalının ne miktarda sorumlu olduğu belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2013 arihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/262
Karar No: 2020/1173
Karar Tarihi: 22.06.2020

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2020/262 E.  ,  2020/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 25.05.2017 tarih 2016/8520 esas, 2017/4187 karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 22.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13751
Karar No: 2015/18692
Karar Tarihi: 27.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13751 E.  ,  2015/18692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/255-2014/139

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargının görevinde olduğundan bahisle davanın görev nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli imar planında temel eğitim alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşıldığından, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3315
Karar No: 2018/11075
Karar Tarihi: 22.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/3315 E.  ,  2018/11075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı; eczacı olduğunu, kuruma fatura edilen 31 adet reçetenin arkasında yer alan imzaların reçete sahiplerine veya ilaçların teslim edildiği yakınlarına ait olmadığının tespit edildiği gerekçesi ile hakkında cezai işlem uygulanarak toplam 37.024,44 TL'nin alacaklarından mahsup edileceğinin bildirildiğini, ancak işlemin beyana istinaden yapıldığını ve imza incelemesi yapılmaksızın tesis edilen işlemin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek anılan cezai işlem nedeni ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında söz konusu miktarın davacıdan tahsili üzerine dava istirdat davasına dönüşmüştür. Davalı, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine davanın kabulü ile 34.155,64 TL alacağın davalı kurumca mahsup edildiği tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile davalı idare tarafından aralarındaki protokolün 6.3.3. maddesi kapsamında uygulanan 37.024,44 TL cezai işlem nedeni ile borçlu olmadığının tespitini istemiş; davacının talebi, yargılama sırasında söz konusu miktarın davalı tarafından tahsil edilmesi nedeni ile tahsil tarihi itibari ile Kanun gereği istirdat davasına dönüşmüştür. Alınan bilirkişi raporunda, yalnız hasta yakınlarından biri tarafından reçete konusu ilaçların alınmadığı, diğer hastalara ait reçetelerdeki ilaçların davacının eczanesinden alındığı ve kullanıldığı gerekçesi ile davacının 34.155,64 TL alacaklı olduğu yönünde kanaat bildirilmiş; Mahkemece, buna uygun olarak davanın kabulü ile 34.155,64 TL alacağın davalı kurumca mahsup edildiği tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ne var ki; davacının başlangıçtaki talebinin 37.024,44 TL'lik cezai işlem yönünden borçlu olmadığının tespitine ilişkin olması karşısında, Mahkemece kabul görmeyen 2.868,8 TL hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden davanın tümü hakkında kabul kararı verilmesi HMK'nın 297. maddesinin 1/c ve 2. bendlerine aykırı olduğundan kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/28489
Karar No: 2010/26273
Karar Tarihi: 22.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/28489 E.  ,  2010/26273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4. maddesi gereğince 343 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair (SINDIRGI) Asliye Ceza Mahkemesinin 30/01/2007 tarihli ve 2003/27 esas, 2007/21 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/07/2010 gün ve 2010/9087/47953 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/08/2010 gün ve 2010/183335 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın kasten yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 343 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması peklinde hüküm kurulmuş ise de; suç tarihi olan 05/12/2003 itibariyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86. maddesi uyarınca temel ceza olarak 5 gün adlî para cezasının sanık lehine olduğu cihetle, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, adli para cezası tercih edilip, erteleme hükmünün uygulanmaması karşısında, suç tarihi itibariyle, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğunda tereddüt bulunmamakla, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (SINDIRGI) Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 30.01.2007 gün ve 2003/207, 2007/21 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, silahla kasten yaralama suçundan eylemine uyan, 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek, adli para cezasında gün sayısının alt sınırdan 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, eylemini silahla gerçekleştirdiğinden, aynı yasanın 86.maddesinin 3.fıkra (e) bendi uyarınca yarı oranında artırım ile 7 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanığın 140,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 22.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10051
Karar No: 2022/9198
Karar Tarihi: 15.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/10051 E.  ,  2022/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyiz incelemesi sonucu bozularak dosyanın CMK'nın 304. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar Asim ve Mesut müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1993
Karar No: 2018/2385
Karar Tarihi: 13.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1993 E.  ,  2018/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; davalı eş ve müşterek çocuğun oturduğu konutun aidat ve diğer giderlerinin, malik olan davacı eş tarafından ödendiği iddiasıyla alacak istemine ilişkindir.

Davanın, 4721 Sayılı TMK'nın "Aile Hukuku" başlıklı İkinci Kitabının, "Evlilik Hukuku" başlıklı 1. Kısmında yer alan "Eşlerin Temsil Yetkisi başlıklı 188.maddesinden kaynaklanmasına göre, temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir.

Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine 13.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/4467
Karar No: 2012/8458
Karar Tarihi: 28.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4467 E.  ,  2012/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1500 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 1500 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davanın konusu hazine ile belediye arasındaki alacağın tahsili talebine ilişkindir. 3533 Sayılı Kanunun 1.maddesi hükmünce “umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan dava ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.” Davada taraflar, 3533 Sayılı Kanunun 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.Mahkemece tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9778
Karar No: 2020/6698
Karar Tarihi: 24.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9778 E.  ,  2020/6698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27/12/2007 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 25/09/2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7825
Karar No: 2022/17487
Karar Tarihi: 05.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7825 E.  ,  2022/17487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Maksutlu Mahallesi, 3 ada, 21 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3302
Karar No: 2013/3703
Karar Tarihi: 19.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/3302 E.  ,  2013/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’ya ZMSS poliçesi ile sigortalı olan ve davalı ...'in sürücüsü olduğu aracın, yaya olan müvekkillerinin murisi ...'a çarpması sonucu murisin vefat ettiğini belirterek anne ve baba için ayrı ayrı 5.000'er TL maddi tazminatın ve ayrı ayrı 20.000'er TL manevi tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kusur oranında ve teminat limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili ise, kazada sürücünün kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalının %25 kusuruna göre anne için 2.669,42 TL, baba için 3.460,16 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline; 5.000'er TL manevi tazminatın davalı ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 861,81 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 19.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19187
Karar No: 2011/26516
Karar Tarihi: 02.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/19187 E.  ,  2011/26516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2011 tarih ve 2010/354 E., 2011/45 K. sayılı "haksız tutuklama nedeniyle tazminata" ilişkin kararına istinaden, alacaklı tarafından borçlu hakkında maddi ve manevi tazminat istemiyle yapılan takip üzerine borçlu takibe konu ilamın kesinleşmediğinden ve dolayısıyla takibe konulamayacağından bahisle icra mahkemesine şikayette bulunmuş, mahkemece istemin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Ceza mahkemelerinin, tazminata ve yargılama giderlerine ilişkin hükümleri ilamlı icra takibine konu edilebilir. 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükümleri kesinleşmedikçe infaz olunamaz. Mahkumiyet kararının eklentisi olarak hükmolunan tazminat, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin de hüküm kesinleşmedikçe asla tabi olarak infazı istenemez.

Somut olayda ise takibe konu edilen Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin yukarıda anılan ilamının konusu ceza mahkumiyeti içermeyen, haksız tutuklama nedenine dayalı olarak tesis edilen tazminata ilişkin olup, takibe konulabilmesi için kesinleşmesine gerek bulunmamaktadır. O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.