erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/4418
Karar No: 2019/14554
Karar Tarihi: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4418 E.  ,  2019/14554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraatine dair verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/06/2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı kararında; “Suç tarihinde ekonomik değeri yüksek olan bir aracı kimlik bilgilerini ve açık adresini bilmediği arkadaşı "...." lakaplı Müslüm isimli kişiden emanet aldığını söylemesi, aşamalarda aracı emanet aldığı bu kişinin ismini kısmen değiştirerek ifade etmesi, soruşturma ve kovuşturma makamlarının ısrarına rağmen aracı emanet aldığını iddia ettiği kişiye ait kimlik ve adres bilgileri vermekten kaçınması ve sabıkalı geçmişi de dikkate alındığında hırsızlık suçlamasıyla muhatap olan sanığın sadece hayali bir isim zikretmekle suçlamadan kurtulmayacağını bilecek yaşam ve adli tecrübeye sahip olması ve gerçekte var olan bir kişiden aracı emanet alması durumunda suçlamadan kurtulmaya yönelik olarak aracı emanet aldığını söylediği kişinin bulunması için daha etkin bir çaba göstermesi gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu değil, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.” şeklindeki açıklamalar ışığında, sanığın suça konu motosikleti soruşturma aşamasında Bekir isminde, soyismini ve açık adresini bilmediği bir şahıstan satın aldığını , mahkemede ise ... isimli kişiden satın aldığını savunması, bu kişilerin açık adresini, kim olduğunu, gösterememesi, bu kişinin tespiti ve bulunması yönünden hiçbir çabasının olmaması, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik soyut beyanlarına Ceza Genel Kurulu kararında da ifade edilen olayda olduğu gibi itibar edilmesinin mümkün olmadığı hususu karşısında; sanığın eyleminin motosikletin çalındığı yer belirlenerek sonucuna göre TCK'nun 142/1-e veya 142/2-h ve 116/1 maddelerindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu ve bu suçlardan birleştirme talepli kamu davası açılması sağlanıp bu dosya ile hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2)Sanığın savunmasında yer alan suça konu motosikleti 600 TL karşılığında satın aldığını söylediği ... isimli kişi hakkında araştırma yapılarak ve tanık sıfatıyla dinlenerek sonucuna göre ...’tan aldığının tespit edilmesi halinde uzlaştırmaya tabi suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun oluşacağı gözetilmeden beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14744
Karar No: 2013/16139
Karar Tarihi: 10.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/14744 E.  ,  2013/16139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın 16.04.2013 tarihli dilekçesi ile “hükmedilen cezanın onanması” yönündeki isteğinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait olduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek, yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden yargılama giderlerine ilişkin bölüm de çıkartılarak yerine '' Yargılama sırasında yapılan posta gideri 23,80 Türk Lirası ve tebligat gideri 118,00 Türk Lirası, bozmadan sonra posta masrafı 13,50 Türk Lirası, tebligat masrafı 28,00 Türk Lira olmak üzere toplam 183,30 Türk Lirasının, sanıkların neden oldukları payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16911
Karar No: 2024/7392
Karar Tarihi: 11.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/16911 E.  ,  2024/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2017/5 E., 2021/2 K.

KARAR : Davacı ...'in davasının kabulüne, davacı ... ve arkadaşlarının davasının usulden reddine

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının, müdahiller ...ve ...'e tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla gerekçeli kararın;

1. Adı geçen kişilere tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ edilmemiş ise kararın adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın, İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13595
Karar No: 2014/15851
Karar Tarihi: 02.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13595 E.  ,  2014/15851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/384-2013/621

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 Sayılı HMK'nun 305. maddesinde; "(l) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez" hükmü yer almaktadır. Yasa maddesinde öngörüldüğü üzere, açık olmayan veya çelişkili fıkraları kapsayan hükümlerin tavzihi istenebilir. Hakim verdiği hüküm ile bağlıdır. Hakim, sonradan hükmün yanlış olduğu veya kararda eksik hususlar bulunduğu kanaatine ulaşsa bile hüküm temyiz edilip bozulmadıkça veya yargılamanın iadesine karar verilmedikçe verdiği kararı değiştiremeyeceği gibi, unutulan bir husus hakkında karara sonradan ekleme yapması veya bu konuda ek bir karar vermesi mümkün değildir.

Somut olayda, şikayetçi tarafından Adana 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10121 Esas sayılı takip dosyasında borçlunun 1096 parsel sayılı taşınmazdaki hissesi üzerine konulan haczin kaldırılması talep edilmiş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, kararın gerekçe kısmında şikayet başvurusunun konusunu oluşturan Adana 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10121 Esas sayılı dosyası incelenmiş, ancak hüküm kısmında sehven Adana 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6740 Esas sayılı takip dosyasındaki haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Şikayetçi tarafından, hacizlerin kaldırılmasına karar verilen takip dosyasının belirlenmesi için hükümdeki tereddüt ya da aykırılığın giderilmesi amacıyla tavzih isteminde bulunulmuş, mahkemenin 07.01.2014 tarihli ek kararıyla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece kararın gerekçe kısmında şikayet başvurusunun konusunu oluşturan Adana 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10121 Esas sayılı dosyası incelenmiş olup, tavzih yoluyla tereddütün giderilmesi, asıl hükmü değiştirecek ve kesin hükmün sonucunu ortadan kaldıracak biçimde ilk hükme ekleme niteliğinde olmadığından tavzih talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararın belirtilen nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26948
Karar No: 2013/23313
Karar Tarihi: 24.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26948 E.  ,  2013/23313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, bir sebebe dayanma- yan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21033
Karar No: 2015/22440
Karar Tarihi: 16.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/21033 E.  ,  2015/22440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ulusal bayram genel tatil alacağı daha fazla hesaplanmasına rağmen mahkemece gerekçesiz olarak daha azına hükmedilmesi hatalı ise de; temyiz edenin sıfatı gözetildiğinde bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir. Davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalı idarenin harçla sorumlu tutulmuş olması, ayrıca davada tek bir davalı olmasına rağmen mahkemece yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi hatalıdır. Ancak bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2.bendinin silinerek yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 115,00 TL harcın talep halinde davacıya iadesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 3.bendinden "…461,09 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen…" rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine "…346,09TL yargılama giderinin davalıdan…" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Esas No: 2015/4116
Karar No: 2015/4579
Karar Tarihi: 01.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4116 E.  ,  2015/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, babası olan murisin ..parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "... oğlu ..." olarak yazılı isminin nüfus kaydına uygun .... oğlu ..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere;taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın 1953 tarihinde düzenlenen kadastro tutanağının edinme sebebinde ... oğlu ...'in tasarrufunda iken 1312 de ölümü ile çocukları ..'nın da 1327 de ölümü ile kocası ...ile başka kocadan olma çocuğu ... ile ...dan olma isimsiz çocuğunu terk ettiği" belirtilmek suretiyle zilyetliğe dayanılarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Nüfus müdürlüğünden yapılan araştırmada .... oğlu...."'nun annesinin adının... olduğu ancak anılan kişinin anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kayıtlarına rastlanmadığı bildirilmiştir.Dosyada,davacının iddiasını ispatlayacak keşifte dinlenen soyut tanık beyanları dışında hiç bir delil bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, davacı iddiasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10053
Karar No: 2014/16611
Karar Tarihi: 08.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10053 E.  ,  2014/16611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/290 Karar no:2011/133

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı bankanın aile konutu şerhi konulmasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı bankanın ipoteğin kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine

gelince:

Dava, aile konutu olduğu iddia edilen taşınmaz üzerine davalı banka lehine konulan ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince, aile konutu olan taşınmaz üzerinde hak sahibi olan eşin tasarrufu, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. Mahkemece, davacı (kadın)'ın rızası alınmadan davalı (koca) adına tapuda kayıtlı olan ve aile konutu niteliğindeki taşınmaza, davalı banka tarafından, ipotek konulduğu belirtilerek davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir. Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK md, 6). İpotek tesisine ilişkin işlemden önce taşınmazın tapu kütüğünde "aile konutu“ olduğuna ilişkin bir şerh bulunmamaktadır. Bu durumda davalı bankanın ipoteğe ilişkin kazanımı iyi niyetli ise korunur (TMK md. 1023). Kanunun iyi niyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda asıl olan iyi niyetin varlığıdır. İyi niyetin varlığı asıl olduğuna göre lehine ipotek tesis edilenin kötü niyetli olduğunu kanıtlama yükümlülüğü bunu iddia edene düşer (TMK md. 6). Davacı, lehine ipotek tesis edilen davalı bankanın kötü niyetli olduğunu kanıtlayamamıştır. Şu hale göre tapuya güven ilkesini esas alan Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi koşulları işlem tarafı olan davalı banka lehine gerçekleşmiştir. İpoteğin kaldırılmasına ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir (HGK'nun 24.04.2013 tarih, 2012/2-1567 esas. 2013/579 karar sayılı ilamı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ipoteğin kaldırılması yönünden BOZULMASINA, aile konutu şerhi konulmasına yönelik temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 08.09.2014 (Pzt.)

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.

Yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunu düşünüyorum. Bu nedenle değerli çoğunluktan farklı düşünüyorum.
Esas No: 2012/2331
Karar No: 2013/12690
Karar Tarihi: 02.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/2331 E.  ,  2013/12690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58. maddesinin uygulanmaması ve sanığın müştekinin oturduğu apartmanın boşluğuna girmesi ile müştekiye karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlanmış olmasına karşın sanık hakkında verilen cezada TCY'nın 35. maddesi ile indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6539
Karar No: 2016/7350
Karar Tarihi: 21.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/6539 E.  ,  2016/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yağma suçunu işyerinde işlediği halde, 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (h) bentlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılmaması; kabule göre de, suçun silahla gece vakti işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 149.maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentlerinin ihlal edilmiş olması karşısında, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12130
Karar No: 2012/13055
Karar Tarihi: 09.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12130 E.  ,  2012/13055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.Bu nedenle yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda tüm şüphe ve teretdütler giderilmeli ve tapu malikinin kaydı nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmelidir.

Somut olayda;davacı 112409 ada 3 ve 112412 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda murisinin “... kızı ...“ olan kaydının nüfus kaydına uygun düzeltilmesini istemiştir.Murisin nüfus kaydı incelendiğinde “... kızı ...” olarak kayıtlı olduğu,soyadının bulunmadığı görülmektedir.Toplanan delillerden tapu malikinin davacının murisi olduğu tespit edildiğinden baba adının düzeltilmesi kararı doğrudur.Ancak dosya içinde bulunan nüfus kayıt örneğinde murisin soyadı bulunmadığı halde murise “...” soyadının eklenmesi doğru görülmemiştir.Bu nedenle murisin nüfus kaydında soyadı alıp almadığı yeniden araştırılmalı ve soyadı almamış ise bu talebin reddine, almış ise şimdiki gibi davanın kabulüne karar verilmesi gerekir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma yeterli görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 09.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.