erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/1519
Karar No: 2018/2979
Karar Tarihi: 03.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1519 E.  ,  2018/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen "açığa imzanın kötüye kullanılması" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının kesici en son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 16.11.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde...Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi başkanı olan sanık ...'in, kooperatifin...Terminalinde perona sahip olması amacıyla başka bir kooperatife 44.000 TL verilmesi gerektiğinden paranın toplanması ve teminat altına alınması gayesiyle üyelerden senet aldığı, bu bağlamda katılanın borçlu, sanık ...'in kefil olarak yer aldığı, 4.000 TL meblağlı, düzenleme ve vade tarihleri ile alacaklı kısmı boş olan senedin katılan tarafından sanık ...'e teslim edildiği, ancak peron alma işinin sonuçsuz kalması üzerine suça konu senedin katılana iade edilmesi gerekirken, sanık ...'in şahsi borcu nedeniyle sanık ...'a teslim ettiği, sanık ... tarafından sanık ... ve katılana karşı icra takibine geçildiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, teminat olarak kendisine verilen bonoyu, teminatı gerektiren ilişkinin ortadan kalkmasından sonra katılana iade etmesi gerekirken, şahsi borcu için diğer sanığa teslim etmesi karşısında eylemin TCK'nın 209/2. maddesindeki suçu oluşturduğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/731
Karar No: 2018/3123
Karar Tarihi: 04.07.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/731 E.  ,  2018/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

271 sayılı CMK.nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafinin temyiz dilekçesinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair dosyada delil bulunmadığını, ikrarın delil olarak kabul edilemeyeceğini belirtmesi karşısında temyiz isteminin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında TCK 188/3-4-a, 43/1 maddeleri uyarınca belirlenen 20 yıl hapis ve 9 gün adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası neticesinde "16 yıl 8 ay hapis cezası ve 7 gün adli para cezası" yerine "16 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 7 gün adli para cezası" belirlenmesi suretiyle fazla hapis cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 05/10/2017 - 2017/2003 esas ve 2017/1696 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/07/2017 gün ve 2017/83 esas ve 2017/192 karar sayılı kararında TCK'nın 62. ve 52/2.maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarında yer alan "...16 yıl 8 ay 7 gün" ibaresinin çıkartılarak yerine "... 16 yıl 8 ay..." ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi hükmünün düzeltilerek ESASTAN REDDİNE, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/11670
Karar No: 2008/2509
Karar Tarihi: 21.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/11670 E.  ,  2008/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ          : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ                    : 19/04/2007

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının kesinleşen kısmi davada bilirkişi tarafından belirlenen bakiye maddi tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının tazminatının hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunludur. Öte yandan asgari ücret kamu düzenine yönelik olduğundan, hakim bu hususu re'sen nazara almakla yükümlüdür. Oysa mahkemece kesinleşen dosyada esas alınan hesap raporundaki davacı yönünden ek dava konusu yapılan miktardan daha önce hüküm altına alınan miktar ile tahsisler indirilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Yapılacak iş hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak yeniden hak sahiplerinin tazminatını belirlemek ve belirlenen bu zarardan  4447 sayılı yasanın ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanarak kurumca  bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek ve kesinleşen dosyadaki hesap raporunda belirlenen ve ek dava konusu yapılan miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yeniden hesap yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/396
Karar No: 2018/9110
Karar Tarihi: 19.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/396 E.  ,  2018/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

savcısı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Zimmet suçundan zarar gören Hazinenin, vekili aracılığıyla vermiş olduğu 10/11/2016 tarihli dilekçeyle davaya katılma isteminde bulunup hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18 ile CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Sultandağı Belediye başkanı olan sanığın, 31/03/2007 tarihinde satın alınan ve bedeli belediye bütçesinden ödenen dizüstü bilgisayarı belediye ile bir ilgisi bulunmayan ... isimli şahsa 23/06/2008 tarihine kadar kullandırdığı iddia edilen olaya ilişkin olarak bilgisayarın mülkiyetinin kime ait olduğu hususu suç vasfının tayininde önemli olduğu cihetle; UYAP sisteminden yapılan incelemede, davaya konu soruşturma dosyasından ayrılan ve Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 09/12/2010 günlü mahkumiyet hükmünün Yargıtay 13. Ceza Dairesince bozulması üzerine mahkemece 10/05/2018 tarih, 2014/324 Esas ve 2018/302 Karar sayılı ilamla mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu dosyanın akıbeti araştırılarak, derdest hale gelmesi durumunda davaların birleştirilmesi, kesinleşmesi halinde ise onaylı sureti dosya arasına alınıp incelenmesi sonrasında sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12017
Karar No: 2014/16570
Karar Tarihi: 09.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/12017 E.  ,  2014/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8478
Karar No: 2018/3561
Karar Tarihi: 28.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8478 E.  ,  2018/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19721
Karar No: 2015/2819
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19721 E.  ,  2015/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5448
Karar No: 2018/4582
Karar Tarihi: 18.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5448 E.  ,  2018/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraat kararı verilmesi gerektiğine, kusuru bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına, hatalı bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulduğuna, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a. maddesi şeklinde gösterilmesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi ve bir tam gün karşılığı takdir edilen adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın TCK'nın 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının beşinci paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “Suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/26131
Karar No: 2022/1608
Karar Tarihi: 08.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26131 E.  ,  2022/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...´nın ... isimli marketin içki reyonundan 1 adet 70´lik JB viski ile 1 adet 70´lik Tekirdağ rakı alarak çantasının içerisine koyduğu, sonrasında herhangi bir ödeme yapmadan kasalardan geçtiği ve marketten çıkışı sırasında güvenlik görevlilerince farkedilerek yakalandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/528 E., 2011/1412 K. sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan daha önce verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle 7300 TL. adli para cezasına hükmedilmiştir. 6545 sayılı Yasa'nın 85. maddesi ile 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 2. maddesinde ''Bu kanun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir.'' denmiştir. Buna göre kesinleşmiş olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama yapılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekmekte olup, denetim süresine uyması ve uyduğu taktirde davanın düşmesine hükmolunması ihtimali bulunduğundan, bu mahkûmiyetin tekerrüre esas alınamayacağı,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1223
Karar No: 2011/1228
Karar Tarihi: 03.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1223 E.  ,  2011/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüyle mirası reddedenlerin tamamının alt soyu mirasçı gösterilmek suretiyle yeni mirasçılık belgesi verilmiş ise de, oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

T.M.K.nın 612. maddesi “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” hükmünü düzenlemiştir.

Mirastan çıkarma ve yoksunluk sebeplerinin gerçekleşmesi ya da mirasın reddi veya mirastan feragat edilmiş olması ilgili kişinin mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gösterilmesine ve kendisine mirastan pay verilmesine engel bir neden değildir. Ne var ki, bu olguların hukuki sonuçlarının terekenin bölüştürülmesi (tasfiyesi) sırasında gözetileceğinin hüküm yerinde gösterilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinde toplanan delillerden miras bırakan ... ... Tok'un 14.04.2004 günü öldüğü, geride mirasçı olarak eşi Şadiye ile çocukları ..., ..., ..., ..., ...’yı bıraktığı ve adı geçenlerin tamamının İzmir 4.Ahkamı Şahsiye Mahkemesinin 2004/321-2004/2638 E.K. sayılı ve 2004/1778-3182 E.K. sayılı ilamlarıyla mirası reddettikleri, miras bırakanın en yakın yasal mirasçılarınca mirasın reddedilmesi üzerine davalı ... tarafından İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/524-498 E.K. sayılı mirasçılık belgesinin alındığı, bu mirasçılık belgesinde miras bırakanın mirasçıları olan eş ve çocuklarının mirasçı gösterilmedikleri; mirasın onların altsoyuna verildiği, eldeki dava ile de bu mirasçılık belgesinin iptalinin istendiği anlaşılmaktadır.

Az yukarıda açıklanan hukuksal olgular ve mirasın en yakın yasal mirasçılar tarafından reddedildiği dikkate alındığında mirasın reddeden mirasçıların altsoyuna geçmeyeceği terekenin Sulh hakimi tarafından tasfiyeye tabi tutulacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece davanın kabulü ile hatalı olarak düzenlenmiş olan mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davalı ...'un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5480
Karar No: 2018/8889
Karar Tarihi: 07.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5480 E.  ,  2018/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Memurun resmi belgede sahteciliği suçunun oluşabilmesi için, düzenlenen sahte belgenin memurun görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu bir belge olmasının gerekli olduğu; ... Belediye Başkanlığının muhasebe servisinde daimi işçi olarak görev yapan sanık ...'ın, aldığı maaş miktarını yüksek gösteren maaş bordrosu düzenleyerek bankadan kredi aldığı iddiası ile açılan davada; ... Belediye Başkanlığının 12.05.2010 tarihli yazısında, sanığın belediyenin muhasebe servisinde daimi işçi olarak çalıştığının belirtildiği; bozma kararı üzerine sanığın getirtilen özlük dosyasında muhasebe servisinde görevlendirildiğine dair bir belge bulunmadığı; İl Özel İdaresi Mali Hizmetler Müdürlüğünün 14.12.22016 tarihli yazısında sanığın muhasebe ve mutemet olarak başkanlık tarafından görevlendirildiğine dair herhangi bir yazıya rastlanılmadığının, bankalara yazılan yazılarda ve bütçe işlemlerine ait belgelerde sürekli işçi kadrosunda olan ...'ın, 2006-2008 yıllarında muhasip vekili veya muhasibi olduğunun belirtilmiş olması karşısında; her ne kadar sanığın fiilen muhasebe işlerine baktığı belirlenmiş ise de, daimi işçi kadrosunda olan sanığın, muhasebe işlerini yapmak üzere herhangi bir görevlendirilmesinin olmadığından, sanığın bu belgeleri hazırlama, imzalama görev ve yetkisinin bulunmadığı; bu durumlar karşısında, sanığın görevi gereği düzenlemeye yetkili olmadığı suça konu maaş bordrosunu sahte oluşturması suretiyle gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 204/1 maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanığın kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkûmiyetine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7840
Karar No: 2013/7520
Karar Tarihi: 07.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7840 E.  ,  2013/7520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar baba-kız olup, uyuşmazlık davacı kız tarafından açılan kişisel mala ilişkin alacak ve iade davasıdır. Bu nedenle dava menkul eşyalara ilişkin alacak davasıdır.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.