erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/13098
Karar No: 2024/2607
Karar Tarihi: 19.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/13098 E.  ,  2024/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/522 E., 2016/622 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2017 tarihli ve 2017/492 Esas, 2017/460 Karar sayılı kararında her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte hareket eden ve isnat edilen eylemleri gerçekleştirdiği beyan edilen yaşı büyük sanıklar ... ve ... hakkında ayrı yürütülen soruşturma neticesinde Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/202 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yargılamanın yürütüldüğü, yargılama neticesinde 16.06.2016 tarihinde sanık ... yönünden delil yetersizliği yönünden beraat, diğer sanık ... yönünden ise hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkemenin 16.06.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/815 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verilip, bu kararın da temyizi üzerine dosyasının Yargıtay’a gönderildiği, çelişkili kararların önüne geçilmesi bakımından ayrı yargılanıp, mahkûm olan suça sürüklenen çocuk ... bakımından da istinaf talebinin temyiz talebi olarak kabul edilip, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ise de, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün 26.12.2016 tarihinde verildiği, dosyanın daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmediği, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8/1. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı ve hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21693
Karar No: 2018/1729
Karar Tarihi: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/21693 E.  ,  2018/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6246
Karar No: 2021/9129
Karar Tarihi: 24.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6246 E.  ,  2021/9129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 14/07/2021 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olduklarını beyan etmiş, ibraname, feragat ve sulh anlaşmasını sunmuş; davalı vekili de feragati kabul ettiklerini feragat nedeniyle davanın reddedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Bu durumda, davacı vekili tarafından imzalanan ibraname, feragat ve sulh anlaşmasının içeriğinin değerlendirilmek ve bu konuda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13953
Karar No: 2014/17226
Karar Tarihi: 11.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13953 E.  ,  2014/17226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 10. İş Mahkemesi

Tarihi :28.03.2014

No :2013/2165-2014/377

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan TAİ T. Havacılık Uzay San AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Meral Yıldırım tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Dairemiz bozma kararı ile, davalı TAİ T. Havacılık Uzay San AŞ'ye ait hangar inşaatının ''dış cephe ve çatı kaplama'' işini alan davalı limited şirkette işçi olarak çalışan sigortalının seyyar iskelenin ayağındaki tekerleğin piminin çıkması sonucu 4-5 metre yükseklikten düşerek yaralanması şeklinde gerçekleşen iş kazasında, TAİ T. Havacılık Uzay San AŞ’nin işten tamamen el çekmesi ve asıl işveren sıfatının bulunmaması nedeniyle, 506 sayılı Yasa'nın 26/2. maddesi uyarıca 3. kişi olarak bir kusurunun bulunup bulunmadığı yönünde irdeleme yapılması gerektiği belirtildiği ve bozma ilamına uyulduğu halde, bozma sonrası, sigortalının davalılara karşı açtığı tazminat dosyasındaki rapor hükme esas alınmışsa da, bu raporda davalı TAİ T. Havacılık Uzay San AŞ’e asıl işveren sıfatıyla kusur verildiği, bu haliyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden yeniden rapor alınarak TAİ T. Havacılık Uzay San AŞ'nin 506 sayılı Yasa'nın 26/2. maddesi uyarıca 3. kişi olarak iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunup bulunmadığı yönünde irdeleme yapılması sağlanmalıdır.

O hâlde, davalılardan TAİ T. Havacılık Uzay San AŞ. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan TAİ T.Havacılık Uzay San AŞ.'ye iadesine, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5914
Karar No: 2008/6205
Karar Tarihi: 01.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5914 E.  ,  2008/6205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 14.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :19.12.2006
Esas No: 2012/9391
Karar No: 2014/6137
Karar Tarihi: 07.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9391 E.  ,  2014/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14241
Karar No: 2018/3802
Karar Tarihi: 22.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14241 E.  ,  2018/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, kendi tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarı ile erkek yararına hükmolunan vekalet ücreti yönünden, davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, kendi tazminat taleplerinin reddi, nafaka, velayet, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına hükmedilmiş ise de; davalı erkeğin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 127. 128. 129. maddeleri gereğince davaya süresinde cevap vermediği anlaşılmıştır. Davalı erkek süresinde cevap dilekçesi vermediğinden kadının kusurlu olduğuna yönelik bir vakıa ileri sürülemez ve davacı kadına kusur yüklenemez. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) taleplerinin reddedilmesi doğru değildir.

3-Davalı erkek süresinde cevap dilekçesi vermediğinden erkeğin maddi ve manevi tazminat talebi ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına'’ şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırıdır.

4-Kişisel ilişki düzenlemesinde çocuğun menfaatleri yanında analık ve babalık duygularının tatmini de esastır. Ortak çocuk ... 2013 doğumludur. Baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygusunun tatminini sağlamaktan uzak olup, ortak çocuğun ayın belli hafta sonları, bayram, yarı yıl ve yaz tatillerinde baba yanında yatılı kalmasına olanak sağlayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekir. Ayrıca değişen koşullar, çocuğun yaşı ve eğitim durumu gözetilerek kişisel ilişki düzenlemesi ileriki yıllarda her zaman yeniden istenebileceğinden ortak çocuk ile baba arasında kademeli bir şekilde ileri ki yıllardaki ilişkinin ne şekilde gerçekleştirileceğinin belirlenmesi de doğru olmamıştır.

5-Davacı kadının davası kabul edildiğine göre, davalı erkeğin bir davası bulunmamasına rağmen, davalı erkek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3., 4. ve 5. bentlerde gösterilen sebeplerle

BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2018 (Prş.)
Esas No: 2014/35822
Karar No: 2018/21489
Karar Tarihi: 11.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/35822 E.  ,  2018/21489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Esas No: 2022/9516
Karar No: 2022/17792
Karar Tarihi: 07.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9516 E.  ,  2022/17792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Malkara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, HMK'nın 355. maddesi gereği kamu düzeni ilkesi resen gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Malkara İlçesi, Kadıköy Mahallesi 166 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile davalı idarenin usulü kazanılmış hakkı gereği faiz hükmü yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16749
Karar No: 2013/1510
Karar Tarihi: 17.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/16749 E.  ,  2013/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın cezanın ertelenmediğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulun- madığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 60 günün 30 güne indirilmesi, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 50 günün 25 güne indirilmesi ve TCK.nun 50. maddesi uyarınca adli para cezasının bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile çarpılması sonucu bulunan hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının ictimaına yönelik olarak 7000 TL yazılmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, sanığın 6000 TL ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8183
Karar No: 2012/14697
Karar Tarihi: 19.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8183 E.  ,  2012/14697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi, ... Köyü, 1413 ada 2 parsel sayılı 0474.27 m² yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve bahçe olarak 30 yıldan beri ... oğlu ...'in kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerindeki 2 katlı binanın da bu kişi tarafından kullanıldığı, taşınmazın tamamının göl mutlak koruma alanında kaldığı belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 1413 ada 2 sayılı parselin tesbit gibi 2/B vasfı ile ... adına tapuya tesbit ve tesciline, beyanlar hanesinin aynen bırakılmasına, ayrıca beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan binanın teknik bilirkişi ... 'un 26/09/2011 günlü krokili raporunda ... renge ... olarak gösterilen 45.29 m²'lik kısmının orman tahdit hattı içinde kaldığı hususunun dercine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalı ...'den onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 19.12.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/13278
Karar No: 2013/29626
Karar Tarihi: 26.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/13278 E.  ,  2013/29626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suçta kullanılan ve adli emanette bulunan sanığa ait ruhsatlı silahın müsaderesi hakkında zamanaşımı içinde karar verilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ile mağdur arasında çıkan kavga esnasında, mağdurun beyanına göre, sanığın, “tabancayı çıkartıp mermiyi ağzına vererek, doğrultur gibi yapıp "seni vurmazmıyım" deyip ayağına doğru bir el ateş etmesi” şeklindeki eyleminin kül halinde silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturabileceği ve somut yaralamanın da gerçekleşmemesi karşısında, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan cezalandırılması yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden, tüm suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu kabul edilerek TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında, TCK'nın 51 ve CMK'nın 231. maddeleri değerlendirilirken “ ileride bir daha suç işlemeyeceği” kanatine ne şekilde ulaşıldığı açıklanmadan, yetersiz gerekçe ile erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Sanığın, suçta kullandığı silahın kendisine görevi gereği verilip verilmediği araştırılarak, sonucuna göre TCK'nın 266. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/412
Karar No: 2014/6130
Karar Tarihi: 06.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/412 E.  ,  2014/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.