erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/12867
Karar No: 2011/19305
Karar Tarihi: 29.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12867 E.  ,  2011/19305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ve Hazine vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bedelinin tesbiti ile mülkiyeti ihtilaflı olduğundan üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Hazine vekilinin temyizine gelince;

1-Hazine yasal hakkını kullanarak dava konusu taşınmazın niteliği konusunda süresinde itirazda bulunmuştur. Açıklanan nedenle davasının reddine karar verilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2-Davacı ... harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin son paragrafına kadar olan bölümünün tümüyle çıkartılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına, (Karardan sonra tahsil edildiğinden tahsiline yer olmadığına,)

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/15101
Karar No: 2020/7263
Karar Tarihi: 30.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15101 E.  ,  2020/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının 17.03.2015 tarihli temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek ve 24/04/2009 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 09/06/2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 14/01/2012 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

2-Oluşa ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun suça doğrudan ve birlikte katıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi gereğince yardım eden sıfatıyla cezasında indirim yapılması sonucu suça sürüklenen çocuğa eksik ceza tayin edilmesi,

3- Okuldan çalınan bilgisayar parçalarının bir kısmının iade edildiği olayda, hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği gözetilerek kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği müşteki okul müdüründen sorulmadan, doğrudan sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması,

4- Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

5-Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53/1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/20434
Karar No: 2007/19404
Karar Tarihi: 25.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20434 E.  ,  2007/19404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28742
Karar No: 2015/17817
Karar Tarihi: 05.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/28742 E.  ,  2015/17817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/03/2015 (Ek Karar Tarihi:19/06/2015)

Numarası : 2014/884-2015/285

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen19.06.2015 tarihli ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yerel Mahkemece 19/06/2015 tarihli ek karar ile temyiz edilen miktarın kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı vekiline tebliğ edildikten sonra davalı tarafça süresi içinde ek karar temyiz edilmiştir. Mahkemece taleple bağlı kalınarak alacaklar hüküm altına alınmış olup, davacının 2.553,60 TL ihbar tazminatı alacağı olduğu belirlenmiştir. Davacının fazlaya ilişkin alacağının saklı tutulmasına karar verilmiştir. Davacının mahkemece belirlenen alacağı toplam 2.553,60 TL'dir. Karar tarihinde kesinlik sınırı 2.080,00 TL olup davacının belirlenen alacağı kesinlik sınırının üzerindedir. Mahkemenin davalının temyiz talebinin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair verdiği 19/06/2015 tarihli ek kararı hatalı olduğundan bozulup kaldırılmalı ve davalının 31.03.2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle her ne kadar dosya içerisinde davacının iş sözleşmesini feshettiğine yönelik belge bulunmakta ise de aynı tarihte işten çıkarılan çok sayıda işçinin açtığı ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen dosya içeriklerine göre bu belgenin işçinin iradesi dışında alındığı anlaşılmakla sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 19.06.2015 tarihli ek kararın BOZULUP KALDIRILMASINA, temyiz olunan 31.03.2015 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1135
Karar No: 2018/1214
Karar Tarihi: 20.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/1135 E.  ,  2018/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Hakaret

HÜKÜM : Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında, katılan ...'ya yönelik hakaret suçundan verilen "ceza verilmesine yer olmadığına dair" karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2 - Sanık ... hakkında, katılan ...'ya yönelik yağma suçundan verilen beraat hükmüne karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in olay tarihinde katılan ...'nın telefonuna "lan bozuk delikanlı, yarın görüşürüz oğlum herkes cezasını çekecek, yarında var yarın da, ... aç telefonu, açsana bozuk delikanlı" diyerek tehdit içerikli mesaj gönderdiği, katılanın mesajları gönderen kişiyi tespit etmek için gelen numaradan aradığında da sanığın katılana "Nuray'a bilezik alıp, para vereceksin, yoksa seni öldürürüm..." şeklinde tehdit ettiği, sanık ...'ın alınan savunmasında arkadaşı Nuray Tuncer'in katılana borç olarak verdiği bilezikleri istemek için aradığını, tehdit etmediğini ifade ettiği, tanık olarak dinlenen Nuray Tuncer'in de ifadesinde katılana, arkadaş oldukları dönemde 5.000.-TL değerinde iki adet bilezik verdiğini, bu bileziklerini alması için sanıktan ricada bulunduğunu, tehdit

olmadığını beyan etmesi karşısında; öncelikle taraflar arasında bilezik alışverişi olup olmadığı katılana sorularak tespit edillmesi ve sonucuna göre, 5237 sayılı Yasanın 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmak suretiyle, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19696
Karar No: 2017/7327
Karar Tarihi: 31.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/19696 E.  ,  2017/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, çekişmeli taşınmazı edinme sebebi olarak tespit maliki .... ile aralarındaki ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayanmış olduğu halde dosyada bulunmadığı anlaşılan sözleşmenin (davacıdan temin edilerek) dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE

, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/31623
Karar No: 2012/36592
Karar Tarihi: 29.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/31623 E.  ,  2012/36592 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'nin, anılan Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2010 tarihli ve 2009/1410 esas, 2010/794 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak

Suç tarihine göre sanık hakkında, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1. maddesinin 5728 sayılı Kanun'un 156. maddesiyle değiştirilmeden önceki hâline göre 450,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.10.2012 gün ve 55821 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 18.10.2012 gün ve KYB/2012/261479 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2. maddesinde yer alan “Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 30 gün adli para cezası tayini isabetsiz olduğundan,

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2010 tarih ve 2009/1410 esas, 2010/794 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca (BOZULMASINA), hükümden “1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığa verilen 30 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL’den 600 TL adli para cezasına çevrilmesine” ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca "1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin ilavesi suretiyle, diğer hususların aynen muhafazasına ve kararın bu şekilde infazına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3211
Karar No: 2013/21742
Karar Tarihi: 26.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3211 E.  ,  2013/21742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/1, 2-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Rito Tohumculuk A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı olduğu, soruşturma aşamasındaki beyanında şirketlerin işletmesinde olan seralar yönünden iki ziraat mühendisini görevlendirdiklerini beyan ettiği, tanık Ali Akın'ın da müfettişe verdiği ifadede, 15.05.2007 günü 8 nolu camdan yapılmış seranın üst tavan kısmının gölgelendirilmesi işi için ...'u ve diğer işçileri görevlendirdiğini beyan ettiği, görevlendirilen ...'un da beyanında seraların üstüne gölgelik denen tozun serilmesi işini kontrol ettiğini kabul etmesi karşısında, sanığa olayda atfedilecek bir kusurun bulunmadığı gözetilmeyerek oluşa uygun olmayan bilirkişi raporuna itibarla mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9966
Karar No: 2012/8397
Karar Tarihi: 19.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/9966 E.  ,  2012/8397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın olay gecesi tartıştığı mağdura bıçakla 8 kez vurarak, göğse nafiz, pnömotoraks ve yaşamsal tehlike geçirecek şekilde mağduru yaraladığı olayda, 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uyarınca teşebbüs indirimi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığına göre, alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın ...'u öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, meşru savunmaya, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1928
Karar No: 2014/9231
Karar Tarihi: 09.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1928 E.  ,  2014/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14545
Karar No: 2012/22480
Karar Tarihi: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14545 E.  ,  2012/22480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62, 53/1-3. maddeleri uyarınca 1 Yıl 8 ay hapis cezası, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

1) Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması bakımından, suça konu çekteki keşideci imzasının katılana veya çek hesabı sahibi Mak-İn Mühendislik İnşaat Tic. Ltd. Şti. yetkililerine ait olup olmadığı araştırılıp tespit edilmeksizin eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Kabule göre de;

2)Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinin “karşılıksız çek keşide etmek” ve “çek defterlerini geri vermemek” suçlarına ilişkin olup, hüküm tarihinde “çek defterlerini geri vermemek” suçuna ilişkin kaydın silinme koşullarının oluştuğu , ayrıca “karşılıksız çek keşide etmek” suçuyla ilgili olarak da gerek mülga 3167 sayılı Yasanın 16/b-3 ve 16/c-4. maddeleri gerekse de 5941 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dahi şikâyetten vazgeçme ve gecikme bedeli ile birlikte karşılıksız çek bedelinin ödenmesi durumunda hükmün bütün sonuçları ile ortadan kaldırılabilme imkânının bulunduğu cihetle niteliği itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği , suçun işlenmesiyle katılanın uğradığı somut bir zararın da bulunmadığı gözetilmeden, "koşulları bulunmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususlarının tartışmasız bırakılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1954
Karar No: 2012/3258
Karar Tarihi: 06.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1954 E.  ,  2012/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2009 gün ve 2006/6-2009/170 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/10/2011 gün ve 2011/11797-2011/14047 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 1983 yılından bu yana “Poliya Poliester ve Yardımcı Maddeleri Sanayi” unvanı ile poliester ve yan ürünlerinin üretimi yaptığını ve tescil ettirdiği “Polivaks” markasını "Polivaks SV-6", "Polivaks Normal" ve "Polivaks Ekonomik" çeşitleri ile piyasaya sürdüğünü, davalının ticaret sicilinde bu şekilde kayıtlı olmadığı halde “Poltem Poliester ve Yardımcı Maddeleri Sanayi” unvanını kullanarak "Polyaks SV8", "Polvaks Normal" ve "Polvaks Ekonomik" isimli ürünleri piyasaya sunmak suretiyle haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespitini, men'ini, davalının Poltem Poliester ve Yardımcı Maddeleri Sanayi unvanını kullanmasının önlenmesini, maddi ve manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, polivaks maddesinin uzun yıllardan bu yana hammadde olarak davacı şirket de dahil olmak üzere kullanılan bir kimyasal madde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 06/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.