Esas No: 2023/8587
Karar No: 2023/4949
Karar Tarihi: 28.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/8587 E.  ,  2023/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1446 E., 2022/318 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık müdafiinin temyiz talebinin sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı nedeniyle hükmedilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınması kararının gerekçesine yönelik olduğu ve kararı temyizde hukukî yararının bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.06.2015 tarihli ve 2015/1529 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin ikâmetinin salonunda bulunan pantolonunun cebinden 2.500,00 TL çaldığı iddiasıyla hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 116/1, 58 ve 53/1. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2-Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/606 Esas, 2016/559 Karar sayılı kararı ile sanığın, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından aynı Kanun'un 142/2-h, 62, 53, 116/1, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis, 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hırsızlık suçu bakımından hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/2963 Esas, 2021/18135 Karar sayılı kararı ile sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı yönünde Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan ya da Adlî Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine ilk derece mahkemesinin 24.03.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a maddesi uyarınca her iki suç yönünden ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 57/1. maddesi uyarınca koruma ve tedavi amaçlı olarak yüksek güvenlikli sağlık kurumlarından birinde korunma ve tedavi altına alınmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; sanığın akıl hastalığı sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 57/1. maddesi uyarınca koruma ve tedavi amaçlı olarak yüksek güvenlikli sağlık kurumlarından birinde koruma ve tedavi altına alınmaması gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihi olan 15.05.2015 günü saat 11.00-12.00 sıralarında katılan ...'un, eşi olan A.E. ile birlikte ikametlerinin bahçesinde fidan diktikleri, katılanın fidan dikmeden önce cebince 2.500,00 TL para bulunan pantolonunu evin salonuna astığı, bir süre sonra katılanın cuma namazına gitmek için pantolonunu giydiği ancak cebinde bulunan paraların olmadığını fark ettiği, olay günü yine katılan ile aynı bahçe içerisinde ikamet eden oğlu M.E.'nin bahçe içerisinde bir şahıs gördüğünü, bu şahsın el işaretleri ile kendisi ile konuşmaya çalıştığını ve ardından yanından uzaklaştığını belirttiği, olay yeri inceleme ekiplerince yapılan incelemede; kiler penceresi çevresinde parmak izlerinin tespit edildiği, tespit edilen bu parmak izlerinden 01 nolu olay yeri parmak izinin sanığa ait sağ el baş parmak izi olduğunun anlaşıldığı, sanığı bahçe içerisinde gören M.E.'nin 16.05.2015 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı ile sanığı usûlüne uygun olarak teşhis ettiği buna göre sanığın atılı suçları işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu, ancak Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 03.01.2022 tarih ve 44 rapor numaralı Sağlık Kurulu Raporunda, sanığın akıl hastası olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi kapsamında olduğu belirtildiğinden ve bu rapora göre sanığın akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığı, bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu anlaşıldığından sanık hakkında her iki suç yönünden ceza verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanun'un 57/1. maddesi uyarınca sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

2-Olay yeri inceleme, uzmanlık raporu ve Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 03.01.2022 tarihli rapor dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 57. maddesi gereğince, fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedileceği, hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastalarının yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınacağının hükme bağlandığı anlaşıldığından, anılan kararda bu yönde bir hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/1446 Esas, 2022/318 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.