erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/11933
Karar No: 2019/821
Karar Tarihi: 17.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/11933 E.  ,  2019/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 96/1. maddesinde "bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi..." ibaresi yer almakta; yasada eziyet kabul edilen eylemler tanımlanmamaktadır. Madde gerekçesinde ise "eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. Aslında bu fiiller de kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arz eder bir tarzda işlenen eziyetin özelliği, işkence gibi, kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, eziyetin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir." denilmektedir.

Somut olayda, oluş, adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde Isparta il merkezinde bulunan ... İlköğetim Okulu 1. sınıf öğrencisi olan mağdur ...'nın okulun bahçesinde oynadığı sırada, basketbol oynamak için okulun bahçesine gelen suça sürüklenen çocuk ve sanıkların mağdurdan basket sahasından ayrılmasını ve topu kendilerine vermesini istedikleri, mağdurun topu vermemesi ve basket sahasından ayrılmaması üzerine mağduru kolundan tutup okulun bahçesinin yanında bulunan alana götürerek burada birlikte mağdura vurmak ve kolunda sigara söndürmek suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamaları şeklinde gelişen eylemlerinin; sistematik ve süreklilik arz etmeyecek

şekilde, aniden gelişen bir olay olması nedeniyle, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak kişiye karşı kasten silahla yaralama suçunu oluşturacağı gözetilerek olayın oluş şekli ve birden fazla nitelikli halin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak hükümler kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile eziyet suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafi ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi .
Esas No: 2012/15690
Karar No: 2015/516
Karar Tarihi: 21.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/15690 E.  ,  2015/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

19.05.2009 tarihli tutanak içeriğine göre, suça konu aracın yakınanın ihbarından sonra yapılan çalışmalar sonucunda polis ekiplerince durdularak ele geçtiği olayda, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “yargılama giderine” ilişkin kısım çıkarılarak (zorunlu savunman ücreti çıkartıldıktan sonra kalan yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gözetilerek) "yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" karar verilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/10757
Karar No: 2019/5879
Karar Tarihi: 30.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10757 E.  ,  2019/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma ilamlarına uyularak yapılan yargılamada sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1-) Oluş, tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü katılanların işlettiği kuyumcu dükkanlarına gelerek Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü'nün 04.01.2016 tarihli raporuna göre, "inceleme Meskuk 100 lerin altın ihtiva ettiği, homojen olmadığı, yaklaşık 17 ayara tekabül ettiği ve düşük ayarlı olduğu, fiziksel ve kimyasal özelliklerinin standart değerlere uygun olmadığı, sahte ve aldatma kabiliyeti olduğu sahteliğinin ancak uzman kişilerce laboratuvar ortamında anlaşılabileceği, T.C. Darphane baskısı olmadığı, milli ziynet altınlarının taklidi olduğunun" rapor edildiği 15 adet altını satmak şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nın 198/1. maddesi delaletiyle TCK.nın 197/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve mağdur sayısına göre alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği halde yazılı biçimde parada sahtecilik suçu yanında dolandırıcılık suçundan da üç kez mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-) Bozma öncesi verilen ve yalnızca sanıklar müdafii tarafından temyiz edilen 18.04.2014 tarihli hükümde, hükmolunan hapis cezalarının ertelendiği gözetilmeden, bozma kararından sonraki hükümde sanık hakkında CMUK.nın 326/son maddesine aykırı olarak erteleme hükümleri uygulanmayarak kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/758
Karar No: 2007/3739
Karar Tarihi: 02.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/758 E.  ,  2007/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlamlı icra takibinin dayanağı olan Ankara 14. Asliye Hukuk mahkemesinin 5.2.1997 tarih ve 1997/74-61 sayılı hükmünün 4. fıkrasında protokol gereğince "baba F. S.'nin müşterek çocuğunun halen 14.500.000 TL okul taksidi ile halen 4.500 TL olan öğlen yemek bedelini iştirak nafakası olarak davalı adına her ay düzenli olarak okul idaresine ya da oraya ödenmek üzere davalıya ödenmesine, taksitler arttığı takdirde artışların da baba tarafından karşılanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Borçlu vekili müşterek çocuklarının TED Kolejine kaydedilmesinden sonra ilk iki taksidin ödendiğini, çocuğun velayeti kendisinde olan anne tarafından Ted Kolejinden alınarak Anadolu Lisesi'ne kaydettirildiğini bu nedenle okul idaresine ödemesi gereken bir meblağ bulunmadığını, alacaklının bu yönü ile okul taksidi talep edemeyeceğini, mahkeme kararının alacaklı görünene ödenmesi gereken kesin ve zorunlu bir miktarı ifade etmediğinden ilama dayanılarak takip yapılamayacağını, müvekkilinin temerrüdü bulunmadığını, faiz istenemeyeceğini, takip talebinde 32.366 YTL için işlemiş faiz isteminin yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

Borçlu tarafından takip dayanağı ilamda taraflar arasında düzenlenen protokol gereğince hüküm altına alınan iştirak nafakası yükümlülüğünün kaldırılmasına yönelik genel mahkemeden alınan bir karar ibraz edilmediğinden, takip dayanağı ilamın aynen infazı zorunludur.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.1997 Tarih ve 1997/12/517 E \_ 1997/776 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere "ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür." Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Bu durumda mahkemece borçlunun iddiaları yönünde dayanak ilam esas alınmak sureti ile gerektiğinde bilirkişiden de yararlanılarak rapor alınmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, dar yetkili icra mahkemesinde değerlendirilemeyecek hususlar esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15412
Karar No: 2017/22904
Karar Tarihi: 23.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15412 E.  ,  2017/22904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.

3-Maliye Hazinesi Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Maliye Hazinesi tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin kararın mülkiyet ihtilafıyla ilgili...Kadastro Mahkemesinde görülen davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- 2010/158 esas numaralı acele el koyma dosyasında dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmının tamamının fındık bahçesi olarak değerlendirilmesine rağmen gerekçesi açıklanmadan ve çelişki giderilmeden dava konusu taşınmazı fındık bahçesi ve fundalık olarak değerlenlendiren rapora göre hüküm kurulması,

2- Münavebeye esas alınan ürünlerin, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden resmi verileri getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4934
Karar No: 2021/7504
Karar Tarihi: 02.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4934 E.  ,  2021/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

: Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23197
Karar No: 2012/24006
Karar Tarihi: 03.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/23197 E.  ,  2012/24006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 923-665

Dava, davacının ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, ödeme emrine konu takip miktarı üzerinden davacı lehine nispi vekalet ücretine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, ...Factoring Hizmetleri A.Ş.’nin 1998/7,10 ve 1999/6,10. aylara ilişkin prim borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takip kapsamında gönderilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 6183 sayılı Kanunun 58’inci maddesidir.

03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü öngörülmüş olduğundan, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan işbu davada davacı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 2. paragrafının silinerek yerine “Hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği hesaplanan 1.200,00 TL. maktu vekalet ücretinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9847
Karar No: 2014/17664
Karar Tarihi: 18.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9847 E.  ,  2014/17664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/03/2014

Numarası : 2012/417-2014/237

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde müstahdem ve gece bekçisi olarak çalışmakta iken işveren tarafından haksız olarak sonlandırdığından bahisle kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında hizmet sözleşmesi olmadığını sorumluluğun taşeron firmada olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, yapmışsa hesaplama yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre davacının eşinin olmadığı, çocuklarının bulunduğu acıma hissi ve sosyal mülahazalarla okul lojmanında oturabilmesi için muvazaalı olarak bekçi görüntüsü verildiği aslında her ne kadar okul lojmanında çocukları ile birlikte ikamet etmesine rağmen okulda hizmetli olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bütün bu olgular davacının bekçi olarak çalıştığını göstermez. Kaldı ki okul lojmanında oturmakla sosyal hayatı ile iş hayatı da içi içe girmiştir. Bu nedenle davacının hangi saatlerde bekçilik yaptığının tespiti de mümkün değildir. Özellikle davacının normal haftalık 40 saat hizmetli olarak çalışmasının dışındaki tüm sürenin bekçi olarak çalışması, davacının konumu ve dosya içiriğine uygun düşmemektedir.

HGK içtihatlarına göre bir kişinin günlük çalışmasının en fazla 14 saat olabileceği hususu göz önünde bulundurulduğunda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamanın çok fahiş olduğu açıktır.

Tanıklardan özellikle davacının bekçi olarak çalıştığında ayrı bir kulübesinin olup olmadığı çocukları haricinde devriye görevi bulunup bulunmadığı hususları ayrıntılı olarak sorulup davacının bayan olduğu da gözetildiğinde gece bekçiliği yapıp yapmadığı tam olarak tespit edilmeli, eğer bekçilik yaptığı sonucuna varılarsa yukarıdaki anlatılan bilgiler doğrultusunda çalışma süresi belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu fahiş miktarda fazla çalışma alacağına hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15051
Karar No: 2016/4138
Karar Tarihi: 03.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15051 E.  ,  2016/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare davalılardan ... ve müdahil .............. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare, davalılardan ... ve müdahil ............ vekillerince temyiz edilmiştir

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde ve bina içerisinde bulunan makine ve diğer tesisatın demontaj, nakliye ve montaj bedelleri belirlenip tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden arsa bedeli ile demontaj, nakliye ve montaj bedellerinin davalı ve müdahil davalı tarafa ödenmesine, yapı bedeli bakımından ise, mülkiyet ihtilafı sonunda hak sahibi olduğunu ispatlayana ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare, davalılardan ... ile müdahil .......... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA davalılardan ... ile müdahil'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12026
Karar No: 2016/8934
Karar Tarihi: 19.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12026 E.  ,  2016/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme.

HÜKÜM : A- Suça sürüklenen çocuk ...:

1- TCK'nın 142/1-a, 143, 31/2, 168/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.300,00 TL adli para cezası.

2- TCK'nın 152/1-a, 31/2, 168/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.700 TL adli para cezası.

B- Suça sürüklenen çocuk ...:

TCK'nın 152/1-a, 31/2, 168/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.600,00 TL.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, iştirak iradesi içerisinde gece olduğu muhakkak olan saat 22.30-23.00 sıralarında, Dumlupınar İlkokulunun giriş kapısının sağ tarafındaki pencereyi sert bir cisimle zorlayarak açtıktan sonra, müdür sekreteri odasını ve 4-D sınıfını karıştırdıkları, kütüphane penceresini kırdıkları ayrıca mağdur ...'ın işlettiği okul kantininin kilitli olmayan kepengini kaldırıp alüminyum muhafazasını zorlayıp esneterek açtıktan sonra, kantine girerek çekmecelerde bulunan 500-600 TL'yi çalarak okuldan ayrıldıkları, iddia olunan somut olayda;

Suça sürüklenen çocukların subut bulan eylemleri yönünden mahkumiyetleri yönündeki mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.