erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5316
Karar No: 2016/5489
Karar Tarihi: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5316 E.  ,  2016/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçeşinde; davalının babası olduğunu, ... öğrencisi olduğunu, gelirinin bulunmadığını, bu nedenle aylık 850,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 500 TL yardım nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 28.11.1958 tarih ve 15/15 sayılı İBK.'na göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, nafakaya dair taleplerin kabulünde, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere karar verilmesi gerekirken, kararda nafakanın geçerlik tarihinin gösterilmemesi usul ve yasaya uygun bulunmamış olsa da, belirtilen bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün 1.bendinde yer alan; “davanın kısmen kabulü ile;" sözcüklerinden sonra "dava tarihinden itibaren" ifadelerinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3107
Karar No: 2018/5296
Karar Tarihi: 18.07.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/3107 E.  ,  2018/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.03-2014 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın reddine dair verilen 27.12.2016 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce 02.03.2018 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, elatmanın önlenmesi ve eski hale iade talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce 09.01.2018 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli, 2015/92 Esas, 2016/962 sayılı Kararının, 6100 sayılı Yasanın 353/1- a maddesinin 3. bendi ve 355. maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın, daire kararma uygun şekilde yeniden bir karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/(l)-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2018 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin 16/03/2018 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollamasıyla HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 09.01.2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1 -a-3 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1 -a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 02.03.2018 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/2218
Karar No: 2021/5068
Karar Tarihi: 28.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/2218 E.  ,  2021/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Açıklanması geri bırakılan hükümde suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmesine rağmen, denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle hüküm açıklandığında, suça konu ürünlerin müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığa ait araçta 23 adet bandrolsüz kitap, 163 adet sahte bandrollü kitap ile 12 adet sahte bandrolün ele geçirildiği nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi gereğince 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 81/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5514
Karar No: 2010/3576
Karar Tarihi: 08.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5514 E.  ,  2010/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 177 ada 8 parsel sayılı 1497,30 m² yüzölçümündeki taşınmaz, malikinin kim olduğu belirlenemediğinden söz edilerek tarla niteliği ile davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile taşınmazın davacı ...'ın ortak miras bırakanı ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 177 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı ...'ın ortak miras bırakanı ... mirasçıları yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kadastro davalarında husumet kanun gereğince adına tespit yapılan gerçek veya tüzel kişilere yöneltilir. Başka bir anlatımla kadastro davaları hakları çatışanlar arasında görülür. Dava konusu taşınmazın tespiti hazine adına yapılmış olup ... adına yapılmış bir tespit bulunmamaktadır. Mahkemece ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmemesi isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1 nolu bendinde yazılı “davanın kabulüne” sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine “hazine aleyhine açılan davanın

kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 08.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/19552
Karar No: 2015/42823
Karar Tarihi: 14.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/19552 E.  ,  2015/42823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/390719

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2011/191 (E) ve 2011/324 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. E.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “498 YTL müdafi avukat giderlerinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6219
Karar No: 2016/7133
Karar Tarihi: 02.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6219 E.  ,  2016/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-S... adına Av. E.D. 2-A.... Şti. arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesi’nden verilen 03.11.2015 gün ve .../... E.-.../...K. sayılı hükmün, Dairemizin 08.02.2016 tarih ve .../... E. .../...K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Davacı avukatı tarafından bu kez maddi hataya dayalı Dairemizin anılan kararının düzeltilmesi 17.03.2016 tarihli dilekçe ile istenilmiş bulunmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin son fıkrasında, iş mahkemelerinden verilen hükümlerin Yargıtay tarafından incelenip karara bağlanmasından sonra bu kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş olup, bozma ilâmımızda herhangi bir maddi hata da bulunmadığından, davacı avukatının başvurusunun reddi gerekmektedir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle, Dairemizin 08.02.2016 tarih ve .../...Esas, .../...Karar sayılı bozma ilâmının düzeltilmesi isteminin REDDİNE, 02.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/8464
Karar No: 2013/2157
Karar Tarihi: 24.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8464 E.  ,  2013/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'in suç tarihi olan 23.04.2008 tarihinde, yönetimindeki minibüsü ile, alerji ve astım hastası olan oğlunu hastaneye götürmek üzere yerleşim yeri içerisinde seyir halinde iken, olay yeri ışık kontrollü kavşağa saat 22:00 sıralarında geldiğinde, kendisine hitap eden kırmızı ışığa rağmen hız azaltmadan ve süratli şekilde kavşağa girip, ilk geçiş hakkını yeşil ışıkta kavşağa giren ölenin idaresindeki otomobile bırakmaması nedeniyle otomobile çarparak maktulün ölümüne, otomobilde yolcu olarak bulunan bir kişinin de kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kazanın oluşumunda, kavşağa süratli bir şekilde girerek, hız azaltmadan, kırmızı ışıkta geçen sanığın tam ve asli kusurlu olduğu, ayrıca bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan; katılanlar vekilinin de, oluşa göre az ceza verildiğine ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkin bütün temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11192
Karar No: 2012/8497
Karar Tarihi: 21.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11192 E.  ,  2012/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, hak ettiği tarih itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına ve ödenmeyen aylıklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının 13.4.2009 tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, davacının 1.8.2009 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve 1.8.2009 tarihinden itibaren aylıklarının ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesi uyarınca Kanun'da sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine 1/4' ü sigortalılık süresi olarak eklenir. Aynı Kanunun Ek 39. maddesi uyarınca; "Bu Kanunun Ek 5 ve Ek 6 ncı maddeleri gereğince sigortalılık süresine ilave edilen gün sayıları, beş yıldan çok olmamak üzere bu Kanunun 60 ve Geçici 81 inci maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilir."

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 22.2.1968 doğumlu davacının, 1.2.1986 – 30.4.2008 tarih aralığında 7274 gün çalışması olduğu, bu çalışmanın 6533 gününün itibari hizmet niteliğinde olduğu, 13.4.2009 tarihinde tahsis talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanun'un Ek 5 ve Ek 39. maddeleri uyarınca davacı, 506 sayılı Kanunun Geçici 81/c maddesinde belirtilen şartların gerçekleşmesi halinde yaşlılık aylığına hak kazanacaktır. Buna göre, Ek 5. maddedeki sürenin sigortalılık süresine dahil edilmesi ve Ek 39. madde uyarınca aynı sürenin yaş haddinden indirilmesi sonucu davacının 1.9.2009 tarihinde emekli olması gerekmektedir. Buna rağmen mahkemece, davacının 1.8.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı şeklinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. paragrafının silinerek yerine, "Davanın KABULÜ ile, davalı kurumun 25/05/2009 tarih 021981 sayılı yazısı doğrultusunda yapılan kurum tespitinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla İPTALİNE, davacının 01/09/2009 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve 01/09/2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylıklarının ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 21.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/33169
Karar No: 2024/18980
Karar Tarihi: 18.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/33169 E.  ,  2024/18980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: Sanığın CMK 223/2-e bendi uyarınca beraatine ilişkin hükmün kaldırılarak; TCK'nın 314/3 ve 220/7 yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1,2,3 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7323
Karar No: 2015/40932
Karar Tarihi: 28.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/7323 E.  ,  2015/40932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi Işığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılıp yerine, “Yargılama sırasında yapılan 60 TL davetiye gideri ve 30 TL posta gideri olmak üzere toplam 90 TL masrafın 30 TL'sinin sanık ...'dan, 30 TL'sinin sanık ...'dan ve 30 TL'sininde sanık ...'dan ayrı ayrı tahsili ile hazineye gelir olarak kaydına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/83
Karar No: 2015/13435
Karar Tarihi: 23.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/83 E.  ,  2015/13435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2014

NUMARASI : 2011/5-2014/157

Davacı O.. K.. vekili Avukat G.. G.. tarafından, davalı H.. Ü.. aleyhine 12/01/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vasisi tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

H..K.. değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Y.. K.. göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

Dosyanın temyiz incelemesine elektronik ortamda gönderildiği, kararı temyiz eden davalı H.. Ü.. vasisi F.. Ü..’dan temyiz harcı alınmadığı görülmüştür. Bu nedenle; muhtıra tebliği yapıldı ise bu tebligat parçasının, temyiz harcı yatırıldı ise makbuzun eklenmesi, aksi halde yukarıda açıklanan biçimde işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.