erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/14489
Karar No: 2012/19926
Karar Tarihi: 26.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14489 E.  ,  2012/19926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.682,80 TL'lik takibe vaki itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, kaçak elektrik kullanım faturalarının tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki davalının itirazının iptali davasıdır.Mahkemece, davacı tarafın dayanmış olduğu yönetmeliğe göre zararı aşan oranda tazminat hesaplayıp talep ettiği, oysa dayanılan yönetmeliğin dayanağı olan yasal düzenleme de zararı aşan oranda tazminat öngörülmediği, zararı aşan oranda tazminatın bir medeni ceza niteliğinde olmasından dolayı yönetmelikle düzenlenmesinin yani böyle bir istisnanın yönetmelikle getirilmesinin mümkün olmadığı, ancak yasa ile öngörüleceğinden dolayı zararı aşan oranda tazminat talebinin mümkün olamayacağı, davacı tarafın dayanmış olduğu kaçak elektrik tespit tutanaklarında davacı çalışanları tarafından tespit edilen kurulu güce ve tutanak tarihinde ki tarifeye göre hesaplanan gerçek zararın ise 2453,33 TL olduğu, bunun işlemiş faizinin 3169,50 TL olduğu, bunun üzerinde fazla tazminat talep edilmesinin aynı eylemin hem ceza kanunun da cezalandırıldığı halde bir kez de tazminatla cezalandırılması anlamına geleceği bununda doğru olamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından, asıl alacak miktarı, icra inkar tazminatının ve KDV'nin reddi yönünden temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece davalının kullanım durumu gözetilerek, yönetmelikler çerçevesinde hesaplanacak gecikme zammı ve bunun KDV'sine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.Öyle ise mahkemece yapılması gereken, denetime elverişli bir rapor alınarak, gecikme zammı ve bunun KDV'side hesaplanmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar vermektir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24021
Karar No: 2014/23137
Karar Tarihi: 08.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24021 E.  ,  2014/23137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söğüt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2014/21-2014/307

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalılara tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davalılara tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Davalı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10551
Karar No: 2011/12343
Karar Tarihi: 07.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10551 E.  ,  2011/12343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kandırılmak suretiyle 352 ve 1826 parsel sayılı taşınmazlarının davalı tarafından elinden alındığını ileri sürerek tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takip edilmediği ve süresinde yenilenmediği gerekçesiyle HUMK'nun 409/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HUMK'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 7.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/922
Karar No: 2020/4277
Karar Tarihi: 20.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/922 E.  ,  2020/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 06.11.2019 tarih ve 2019/626 E. 2019/851 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; dava dışı şirkete ait emtianın Tire'den Gaziantep'e taşınması için dava dışı şirketle müvekkilinin anlaştığını, müvekkili tarafından bu anlaşma kapsamında taşımanın davalılar ile yaptırıltığını, taşıma sırasında araçta çıkan yangın nedeniyle taşınanın hasara uğradığını, bu hasar nedeniyle dava dışı şirkete 65.739,23 TL ödemede bulunduğunu, ödenen bu bedelin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; çıkan yangın nedeniyle hasarın meydana geldiğini, kusurunun bulunmadığını, aracı da haricen diğer davalıdan haricen devraldığını, diğer davalının bu taşımada bir iştirakinin bulunmadığını, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; mahkemenin yetkisiz olduğunu, aracı haricen devrettiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; miktar itibari ile davacının akdi ilişkinin varlığını yazılı delille ispatlamasının şart olup tanık dinlenmesinin mümkün olmadığı, davacının ibraz ettiği sözleşmenin davacı ile davalı ... arasında düzenlendiği, sözleşmede davalı ...’ın taşıyıcı sıfatı ile isminin ve imzasının bulunduğu, davacı ... tarafından adına kayıtlı olan aracı olay tarihinden önce diğer davalıya haricen devrettiğine ilişkin harici satış sözleşmesinin dosyaya ibraz edildiği gerekçeleri ile davanın, davalı ... yönünden kabulüne ve davanın davalı ... Dayan yönünden ispat edilemediği gerekçesi ile davalı ... Dayan yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13773
Karar No: 2009/13519
Karar Tarihi: 19.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13773 E.  ,  2009/13519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyenin kanal boyundaki 299 nolu standının 1998 yılından beri kiracısı olduğunu, stand sayısının belediyece 60’dan 100’e çıkarılıp zorunlu tadilatlar yaptırdığını, 6.4.2005 tarihli Belediye Meclisi kararı ile stand ücretini Belediye Gelirleri Kanunu 97. maddesine göre % 100 oranında arttırarak 9.000,00 YTL olarak tespit ettiğini, 2006 yılında da aynı şekilde tespit yaptığını, bunun çok fahiş olduğunu ileri sürerek fazlasını saklı tutarak hukuka aykırı artıştan borçlu olmadığının tespitine,fazladan yapılan ödemenin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, arada kira sözleşmesi olmadığını, kamuya ait alanda el emeği ürünlerin satışı için yer tahsis edildiğini,Turistik Eşya Satış yeri kullanım şartnamesi imzalandığını,2464 sayılı Belediye Gelirleri kanunu 97. maddesi gereğince şartnamede belirtilen şekilde her yıl Belediye Meclisince kullanım ücreti belirlenmesinin kararlaştırıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının Belediye Meclis Kararının iptalini istediğine ve davalının da Belediye Gelirleri Kanununun 97. ve 52. maddesine göre işlem yaptığına dayanılarak mahkemenin görevsizliğine , Vergi mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilaf; belediye sınırları içinde bulunan kaldırım üzerine davalının tahsisi suretiyle davacı tarafından kurulan stanttan alınan kira bedeli ile ilgilidir.Davacı, Belediye meclisi tarafından stanttan alınan kiranın tek taraflı ve fahiş oranda arttırıldığını ileri

2009/13773-13519

sürerek eldeki davayı açmıştır.Taraflar arasında bir kira sözleşmesinin bulunduğu ve bu haliyle ihtilafın, kira sözleşmesinden kaynaklandığı açıktır. Hal böyle olunca özel hukuk hükümleri uyarınca , davaya bakmak adli yargıdaki genel mahkemelerin görevidir. Mahkemece, taraflardan delilleri toplanıp, işin esasına girilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı düşüncelerle Vergi Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8542
Karar No: 2019/8104
Karar Tarihi: 19.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8542 E.  ,  2019/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 24.11.2010 tarih ve VDENR-2010-790/87 sayılı vergi tekniği raporunda; söz konusu faturaların yasal deftere kaydedildiğinden bahsedilmiş ise de; sahte fatura kullanma suçunun oluşabilmesi için faturaların bir beyanname türünde kullanılmasının zorunlu olduğu ve sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda hangi beyanname türünde faturaların kullanıldığının tespit edilemediği, ayrıca sahte fatura kullanma suçunun faillerinin ancak mükellef, vergi sorumlusu, tüzel kişilerin kanuni temsilcileri, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin idarecileri veya bunların temsilcileri olabileceği, bu suça vergi mükellefi olmayan kişilerin ancak genel hükümlere göre iştirak edilebileceğinin anlaşılması karşısında; öncelikle suça konu faturaların hangi beyanname türünde kullanıldığının tespit edilmesi, daha sonra vergi mükellefi olan kurum yetkilileri hakkında herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığı ve haklarında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının anlaşılması halinde mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/923
Karar No: 2010/2209
Karar Tarihi: 01.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/923 E.  ,  2010/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 772 parsel sayılı taşınmazının davalı oğulları tarafından kandırılmak suretiyle adlarına tescilinin sağlandığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteminde bulunmuş, yargılama sırasında davadan vazgeçtiğini bildirmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.55 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 1.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8056
Karar No: 2021/294
Karar Tarihi: 14.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2017/8056 E.  ,  2021/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nevşehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 18/11/2013 tarih, 2013/552 değişik iş nolu arama kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde, yatak odasında bulunan gardrop çekmecesinde, kutu içerisinde kağıda sarılı vaziyette 3 adet sikke ele geçirildiği ve sanığın kolluktaki beyanında; sikkelerin babası tarafından 6-7 yıl önce bahçede bulunduğunu, duruşmadaki savunmasında ise; babası ile birlikte ikamet ettiğini, babasının hurdacılık yaptığını, sikkeleri nereden aldığını bilmediğini ileri sürdüğü ve kolluk ekiplerince sanığın sosyal ve ekonomik durum araştırmasına ilişkin olarak düzenlenen 03/04/2015 tarihli tutanak içeriğinde, sanığın babası ile birlikte ikamet edip etmediğine dair bilginin yer almadığı dosya kapsamında;

Dava konusu 3 adet sikke üzerinde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıkları, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğinde olup olmadıkları tespit edilerek, anılan niteliğe haiz ise; sanığın, arama yapılan ikametinde, suç tarihi itibariyle babası ile birlikte ikamet edip etmediği, eserlerin bulunduğu odanın kimin kullanımında olduğu, sikkelerin babasına mı ait, yahut sanığa babasından kalan eserler mi olduğu hususlarının, sanığın babasının da beyanına başvurulmak suretiyle tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespiti ile, sanığa ait ise; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, babasına ait eserler ise; babası hakkında işlem tesis edilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Dava konusu eserlerin, Müze Müdürlüğüne teslimine yönelik uygulama sırasında, yasa maddesinin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi yerine, 25. maddesi şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3543
Karar No: 2018/13942
Karar Tarihi: 03.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3543 E.  ,  2018/13942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu’nun 181. maddesinin (2.) fıkrası, boşanma davası devam ederken eşlerden birinin ölümü halinde ölen eşin mirasçılarına, diğer eşin kusurunun tespiti için davaya devam etme hakkı tanımıştır. Hükümde, bu halde yukarıdaki fıkra hükümlerinin uygulanacağı belirtildiğine göre, ölen eşin mirasçılarından herhangi birisinin davayı devam ettirmesi ve diğer eşin kusurlu olduğunun sabit olması halinde, sağ eş maddenin birinci fıkrasında belirtildiği gibi ölenin eşi sıfatıyla yasal mirasçısı olmayacak ve boşanmadan önce yapılmış olan ölüme bağlı tasarruflarla kendisine sağlanan hakları, aksi tasarruftan anlaşılmadıkça kaybedecektir. Madde gerekçesinde; bu halde "Ölenin mirasçılarından birinin devam ettirdiği davanın, boşanmaya yönelik olmayacağı, devam edilen davada, diğer eşin kusurlu olup olmadığının karara bağlanacağı" açıklanmıştır. Bu bakımdan boşanma davası hangi sebebe dayanırsa dayansın dava devam ederken eşlerden birinin ölmesi halinde bu hüküm uygulanır.

Somut olayda, davacı erkek dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, mahkemece 04.06.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında, taraflara delillerini bildirmeleri için iki hafta kesin süre verilmiş, davacı erkek süresinden sonra 07.07.2015 tarihli delil listesi ile ...., ..., .... ve ...’ı tanık olarak bildirilmiştir. 11.09.2015 tarihli ön incelemeyi takip eden celse hazır bulundurulan tanık ... dinlenilmiş, tanık... için talimat yazılmasına, tanık ...'nın davetiye ile celbine karar verilmiştir. 19.11.2015 tarihli üçüncü celse davacı taraf tanıklarını hazır etmiş, mahkemece süresinde bildirilmeyen tanıkların dinlenilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. Mahkemece dinlenilen tanıklar.... ve ...'ın beyanlarına itibar edilerek karar verilmiştir. Tanık ...'nın beyanları duyuma dayalı aktarımlardan ibaret olduğu gibi, kesin sürede bildirilmeyen tanık ...'ın dinlenerek bu tanığın beyanına dayanılarak kadına kusur yüklenmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece davalı kadının kusurunun tespitine yönelik olarak devam ettirilen davada, "Davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunmadığının tespitine" karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2018 (Pzt.)