Esas No: 2021/16983
Karar No: 2024/1111
Karar Tarihi: 08.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16983 E.  ,  2024/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/28 E., 2020/784 K

Sanık ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüsten verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı,

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından verilen esastan ret kararı nazara alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına ilişkin istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan red kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından verilen diğer kararların ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Banaz Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2017 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan ayrı ayrı beraat, sanıklar Asım ve Naim hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet, sanık ... hakkında ise kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat kararı verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli kararıyla, sanıkların üzerine atılı katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçu ile sanık ...'ın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükümlerle ilgili istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesi ile ilgili verilen hükümlerin ise kaldırılarak sanıkların cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine, sanık ... hakkında bu suçla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; sanıkların atılı suçları işlemediğine, haklarında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesindeki teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının hatalı olduğuna, beraat kararları nedeniyle lehe vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanık ...'in olay günü anne ve babası olan diğer sanıklarla birlikte eski nişanlısı olup, kendisinden ayrılan mağdur katılan ...'yi kaçırmak amacıyla zorla araçtan indirmeye çalıştıkları, bu esnada katılan ...'a biber gazı sıktıkları, çevredeki kişilerin müdahalesi nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, olay esnasında mağdur katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları, bu olay öncesinde de katılan ...'ın araç lastiklerini kesmek suretiyle atılı suçları işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan ayrı ayrı beraat, sanıklar ...ve .... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı mahkumiyet, katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması, sanık ... hakkında ise katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve katılanlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince verilen karara ilişkin istinaf başvurusu üzerine, sanıkların üzerine atılı katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçu ile sanık ...'ın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümleri ile ilgili istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine, sanıkların katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine sanık ... hakkında cebir tedhit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmü yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz kanun yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden, bu hükmün incelenmeksizin mahalline iadesine,

B. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Katılanların aşamalardaki istikrarlı beyanları ile bu beyanları destekleyen tanıklar A.G. ve N.G.'nin ifadeleri, 01.03.2016 tarihli Bilgi Teknolojileri Kurumu'ndan gelen yazı cevabına göre suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan sanık savunmaları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından diğer sanıklarla birlikte işlendiğinin sabit olduğu anlaşıldığından Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

D. Sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra sanığın 03.05.2021 tarihinde vefat ettiğinin görülmesi karşısında; bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmü yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden bu hükmün incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik birden fazla kişi ile birlikte cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçenin (C) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/28 Esas, 2020/784 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

D. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçenin (D) bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/28 Esas,2020/784 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.