erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2080
Karar No: 2017/1618
Karar Tarihi: 29.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/2080 E.  ,  2017/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “bazı kaçakçılık suçlarının cezalandırılmasında usul” başlıklı 367. maddesinin birinci fıkrası “(Değişik fıkra: 23/07/2010-6009 S.K/13.md.) Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” hükmü bulunmaktadır.

Somut olay açısından; sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmeni ...tarafından düzenlenen vergi suçu raporuna istinaden, Vergi Dairesi Başkanı 12.11.2010 tarihli mütalaa ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere 12.11.2010 tarihi itibariyle rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirtildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/2874
Karar No: 2006/3890
Karar Tarihi: 13.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2874 E.  ,  2006/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili dava dışı borçlu ... ...’ya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkillerinin işçi alacağı niteliğindeki alacaklarına, İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesine aykırı olarak üst sıranın verilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili dava dışı borçlu ... ...’nın davacıların işvereni olmadığı, adı geçenlerin Sentez Kimya San. ve Tic. AŞ.nde işçi olarak çalıştıklarını ve borçlunun da bu şirketin borçları için düzenlenen bonolara kefil sıfatıyla imza koyduğunu; alacağın bonoya bağlanması ile işçi alacağı niteliğini kaybettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce davacıların bonoyu ve protokolü takip dayanağı olarak gösterdikleri, ilama bağlanmış bir alacak olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanın istemi, işçi alacağına dayalı taleplerinin, İİK.nun 206 ncı maddesi çerçevesinde imtiyazlı sayılmasına ilişkindir. Anılan Kanun hükmüne göre, belirli nitelikleri taşıyan alacakların diğerlerinden daha önce tatmin edilmesi gerekir. Kanun, düzenlemesinde, imtiyaz hakkını alacaklıya değil fakat alacağa tanımıştır. Bu itibarla alacaklının ölümü halinde mirasçılara geçen veya borcu ödeyerek alacaklının haklarına halef olan kefile intikal eden alacak bakımından da imtiyaz mevcudiyetini korur (KURU, İcra ve İflas, III, s.3011; POSTACIOĞLU, İflas, s.194).

Somut olayda ise, imtiyazın borca kefil olan kişiye karşı ileri sürülüp sürülemeyeceği hususu gündeme gelmiştir. Taraflar arasında akdedilen protokolde dava dışı ...’ın şirket yetkilisi sıfatıyla imzası bulunmakta ise de, borcu deruhte eden kimse sıfatıyla imzası bulunmamaktadır. Bu şahıs dava dışı şirket tarafından keşide edilen bonoya kefil (avalist) sıfatıyla imza atmıştır. TTK.nun 636/I nci maddesine göre, aval veren, poliçedeki borç dolayısıyla, lehine aval verdiği şahıstan müstakil olarak ve diğer bütün poliçe borçlularıyla birlikte müteselsilen sorumlu olur. Bu durumda avalistin borcu, hizmet sözleşmesinin tarafı olması nedeniyle yükümlüsü bulunduğu bir borç olmayıp; imzaladığı ve illetten mücerret olan bonoda mündemiç olan para borcundan ibarettir. Açıklanan nedenlerle dava dışı ...’ın taşınmazlarının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davacılara İİK.nun 206 ncı maddesi anlamında imtiyaz tanınmaması gerektiği yönündeki yerel mahkeme kararı isabetlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.04.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/18010
Karar No: 2018/15980
Karar Tarihi: 02.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/18010 E.  ,  2018/15980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Mahallesi 144 ada 12 parsel sayılı taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti doğru olmadığı gibi,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 maddesi gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün, yukarıda açıklanan gerekçelerle bir kısım davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6699
Karar No: 2024/12199
Karar Tarihi: 23.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/6699 E.  ,  2024/12199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.11.2019

EK KARAR SAYISI : 2018/3701 E., 2019/509 K.

SUÇ : 2937 sayılı Kanun’a muhalefet

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.11.2019 tarihli ve 2018/3701 Esas, 2019/509 sayılı Ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.11.2019 tarihli ve 2018/3701 Esas, 2019/509 sayılı Ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/15617
Karar No: 2014/21650
Karar Tarihi: 18.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15617 E.  ,  2014/21650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/228933

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/226 (E) ve 2013/212 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı CMK nın 147, 191/3 ve 193. maddelere aykırı olarak usulünce dinlenip ifadesi alınmadan, gıyabında, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun mağdura telefonu iade etmiş olduğuna dair ilk ve tek savcılık savunmasında, mahalleden tanıdığı adres ve açık kimlik bilgilerini bilmediği B..D..'u tanık olarak göstermiş olması karışında, bahse konu tanık hakkında kolluk marifetiyle detaylı araştırma yapılarak, açık kimlik bilgilerinin tespit edilmesi halinde beyanı alındıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3-Suça sürüklenen çocuğun yakını ile konuşma bahanesi ile mağdurdan almış olduğu cep telefonunu daha sonra iade etmeyerek kaçması şeklindeki eylemin subutu halinde TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1583
Karar No: 2013/2035
Karar Tarihi: 01.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1583 E.  ,  2013/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışı nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinde ... Mayıs Vergi Dairesi'nin alacağının rüçhanlı olarak birinci sırada yer alması gerektiğini, şikayet olunan bankanın alacağının taşıt alım kredisine değil kambiyo senedine bağlı alacak olduğunu, bu nedenle birinci sırada yer almaması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile alacaklarının birinci sıraya yazılmasını talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, borçlu şirketin kullandığı ve diğer borçlunun da kefil olduğu kredi için ... plaka sayılı aracın rehin verildiğini, kambiyo alacağı olsa bile rehinle temin edilen alacağın birinci sırada yer alması gerektiğini, aracın fiili haczinin yapıldığını, satış sonrası sıra cetveli düzenlendiğini, İİK'nın 206. maddesi gereği müvekkilinin alacağının, aracın aynından kaynaklanan vergi borcu dışındaki borçlara göre rüçhanlı olduğunu, şikayetçinin alacağının ise aracın aynından kaynaklanmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair kararın Daire'mizin 31.....2012 gün ve 2012/4432-6258 Esas ve Karar sayılı ilamı ile "...şikayet olunanın alacağının taşıt alım kredisinden kaynaklanmadığını ve dolayısıyla rehnin bu alacağı kapsamadığını ileri sürmüş olup, ... mahkemesince şikayet olunanın kredi sözleşmesi ve rehinle igili belgeler getirtilip incelenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği..." gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, araç üzerinde rehin şerhinin bulunduğu, rehnin kalktığının iddia ve ispat edilemediği, İİK'nın 206. maddesine göre rehne dayalı alacağın rüçhanlı olduğu, ... takibi yapılmasa bile rehinli alacağın öncelikle ödenmesi gerektiği, rehin hakkı sahibi şikayet olunan bankaya öncelikle ödeme yapılmasında yasaya engel bir hal bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3335
Karar No: 2010/3572
Karar Tarihi: 09.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3335 E.  ,  2010/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Mahkemece verilen kararı temyiz etmeyen davalılar ... ve ... yönünden, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin, ilk hükümdeki miktardan fazlasına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/649
Karar No: 2016/3212
Karar Tarihi: 15.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/649 E.  ,  2016/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 05/11/2015 tarihli ek kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece, davacının davasının kabulüne dair 18.09.0215 tarih ve 2014/659 E.-2015/399 K. sayılı kararı ile davacının fazla mesai alacağının kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından 02.11.2015 tarihinde kararın tebliği üzerine 04.11.2015 tarihinde temyiz edilmiştir. Mahkemece 05.11.2015 tarihli ek kararla davalı vekilinin süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karar da davalı vekiline 17.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, bunun üzerine davalı vekilince 18.11.2015 tarihinde ek karar temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı ... Belediye Başkanlığı’nın temyiz talebinin tefhimden itibaren 8 gün içinde yapılmadığı gerekçesi ile 05.11.2015 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiş ise de, karar 6100 sayılı HMK'nun 297 ve devamı maddelerine göre tüm unsurları ile tefhim edilmediğinden temyiz süresinin gerekçeli kararın tebliği ile başlamasına, davalının gerekçeli kararın 02.11.2015 tarihinde tebliğ üzerine yasal 8 günlük süre içinde kararı temyiz etmesine göre temyiz talebinin reddine ilişkin mahkeme kararı hatalı olduğundan mahkemenin 05.11.2015 tarihli ek kararı bozularak ortadan kaldırılmalı, davalı ... Belediye Başkanlığı’nın 18/09/2015 tarihli karara yönelik temyiz talebi esastan incelenmelidir.

2) Davalının 18.09.2015 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar verilmelidir.

SONUÇ: Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin 05.11.2015 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin kabulü ile ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, davalının 18.09.2015 tarihli karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile 18.09.2015 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23114
Karar No: 2015/2957
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23114 E.  ,  2015/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3689
Karar No: 2019/12008
Karar Tarihi: 20.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/3689 E.  ,  2019/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... haklarında beraat, diğer sanıklar haklarında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) EPDK vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan EPDK vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık ... vasisi ile sanık ...’nın temyiz talepleri ile katılan ... İdaresi vekilinin tüm sanıklara yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi olan 12.11.2005 tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK’nun 66. ve 67. maddeleri uyarınca öngörülen 12 yıllık uzatılmış zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık ..., sanık ... vasisi ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, nakil vasıtası olan 06 AE 3399 ve 55 AS 264 plakalı araçların sahibine iadesine, trafik kaydındaki şerhin kaldırılmasına, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1463
Karar No: 2009/10856
Karar Tarihi: 18.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1463 E.  ,  2009/10856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sebepsiz zenginleşme davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı oto galericisi ile yaptığı oto alım sözleşmesi gereğince ... plaka sayılı aracı haricen satın alıp, sözleşmenin yapıldığı gün 10.000.000.000 TL ödediğini, bakiye 8.500.000.000 TL’yi ise, 3.3.2003 tarihinde davalıya havale ettiğini, ancak aracın devrinin yapılmadığını ve aracın müvekkilinin elinden alındığını, davalı ile yapılan protokol ve bu protokole dayanarak yapmış olduğu ödemeler sonucu 18.750.000.000 TL zarara uğradığını, talebe rağmen davalının bu parayı iade etmediğini iddia ederek 18.750.000.000 TL’nin yasal faizi ile birlikte istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, taraflar arasında oto alım-satım sözleşmesinin mevcut olmadığını, iddiaların asılsız olduğunu, müvekkilinin söz konusu aracı piyasa koşullarının daha iyi olması nedeniyle Isparta’da satması için arkadaşı olan davalıya verdiğini, araç davacının elindeyken ruhsat sahibi tarafından alınıp götürüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,toplanan delillere göre trafikte kayıtlı aracın alım- satımının noter aracılığı ile yapılması zorunlu olup, harici yapılan alım satım sözleşmelerinin geçersiz olduğu, geçersiz sözleşme gereğince tarafların birbirlerine ödemiş bulundukları bedeli talep edebilecekleri, davacının davalıya 10.000 YTL’yi elden ödediğini beyan etmiş ise de, bu hususta bir belge ibraz olunmadığı, davalı yana bu yönde yemin teklifinde bulunulmadığı, davacı tarafından davalıya banka havalesi ile 8.750 YTL gönderildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince, altındaki imza davalı tarafça inkar edilen davaya konu oto satış sözleşmesindeki imzanın davalı satıcıya ait olduğu yargılama sırasında alınan uzman bilirkişi raporu ile saptanmıştır. Söz konusu sözleşmede davacının davalıya 10 milyar lira ödeme yaptığı yazılı olup, mahkemece bu yön gözardı edilerek bu miktar alacağın yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 18.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.