erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/13932
Karar No: 2022/3496
Karar Tarihi: 14.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13932 E.  ,  2022/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2018 tarih ve 2017/292 - 2018/535 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK 62, 53 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm,

24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine

devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ.'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Sanık savunması, dosya kapsamı göz önüne alındığında para yatırma işleminin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin bankacılık işlemi sonucu olduğu anlaşılan, sanığın örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27446
Karar No: 2014/19540
Karar Tarihi: 13.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/27446 E.  ,  2014/19540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa esas hakkındaki son savunmasının ardından herhangi başka bir işlem yapılmadan yargılamanın bitirilmesinde, sanığın hak kaybının söz konusu olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesinin uygulanması sırasında, 1/3 oranında indirim yapılmasına rağmen oranın 1/2 olarak gösterilmesi, sonuç cezanın doğru tayini karşısında maddi yazım hatası olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğu, yağma suçundan kurulan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Zorunlu savunman giderinin sanıktan alınmasına” ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTEREK ONANMASINA, 13.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15293
Karar No: 2013/11809
Karar Tarihi: 05.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15293 E.  ,  2013/11809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6557
Karar No: 2024/664
Karar Tarihi: 22.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6557 E.  ,  2024/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 27.12.2017

EK KARAR SAYISI : 2011/318 E., 2012/842 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

EK KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteğinin reddi

İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2017 tarihli ve 2011/318 Esas, 2012/842 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 02.01.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen temyizin reddine ilişkin ek karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.05.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/25748
Karar No: 2015/3577
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25748 E.  ,  2015/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13434
Karar No: 2012/18138
Karar Tarihi: 28.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13434 E.  ,  2012/18138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/07/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; haksız eylem nedeni ile tazminat talebine ilişkindir.

Davacı; dava dilekçesinde olay mahallinde belediye adına yol çalışması için kumlama yapılırken dava dışı ... 'nın da kendi traktörü ile gönüllü olarak yardım ettiğini, traktörü ile davalının evinin önünden geçerken, davalı, ...'ın traktörünün önüne odun gibi cisim atarak yolunu kestiğini; ...'la davalının daha önceden husumetli olduğunu ve tartışmaya başladıklarını, davacının ayırayım derken davalı tarafından sert cisimle vurarak kaşının yara aldığını, küfür ve hakaret ettiğini beyan ederek davalıdan manevi tazminat talep etmiştir.

Yerel mahkeme ise davayı kısmen kabul ederek davalı aleyhine manevi tazminata ve davacının talebi olmamasına rağmen olay tarihi itibariyle yasal faize karar vermiştir.

Dava dilekçesinde davacı taraf faiz isteminde bulunmadığı halde mahkemece talep dışına çıkılarak olay tarihi itibariyle yasal faize hükmedilmesi bozma nedeni ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı bulunan “olay tarihi olan 07.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte” ibaresinin çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2 ) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı bulunan “olay tarihi olan 07.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte” ibaresinin çıkartılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5844
Karar No: 2018/5668
Karar Tarihi: 17.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/5844 E.  ,  2018/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 07/04/2015

Suç : Taksirle Yaralama, yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b-d-e, 53/1-3, 98/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması ve uzlaşma hükümlerinden faydalanma talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının, taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, taksirle yaralama suçundan verilen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, taksirle yaralama suçundan verilen hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1-3. maddeleri gereğince hükmedilen hak yoksunluğuna ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Ehliyetsiz ve aşırı alkollü olan sanığın meskun mahalde, gece vakti, tek yönlü ıslak zeminli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, karşıdan karşıya geçmek isteyen katılana çarparak nitelikli şekilde yaralanmasına sebep olduğu somut olayda; sanığın kazadan sonra durmayarak yoluna devam ettiği, katılanı yaralı vaziyette kaza mahallinde bıraktığı anlaşılmış ise de, olay yerinde tanık olan kişilerin de bulunduğu, çevrede bulunanların yardımı ile katılanın olaydan hemen sonra kısa süre içinde hastaneye götürüldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunun kanuni unsurları oluşmadığından, atılı suçtan beraati yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5558
Karar No: 2014/19293
Karar Tarihi: 12.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/5558 E.  ,  2014/19293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kredi kartının kötüye kullanılması, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı

CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 5 adet çağrı gideri 35.00 TL, posta gideri 1,00 TL, bozma sonrası çağrı gideri 16,00 TL ve posta gideri 14,90 TL olmak üzere toplam 66,90 TL olmak üzere Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8238
Karar No: 2016/5163
Karar Tarihi: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8238 E.  ,  2016/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik (değişen suç vasfına göre 5809 sayılı Yasaya muhalefet)

HÜKÜM : Temyizin reddi

Mahkemece ..... tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararla, .... tarihli ek kararın aynı hukuki mahiyette olduğu anlaşıldığından, .... tarihli ek kararın yok hükmünde ve sanık müdafinin temyizinin....tarihli red kararına ilişkin ek karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü.

Sanık hakkında hükmedilen para cezasının tür ve miktarına göre kesin olması nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi yerine henüz yürürlükte bulunmayan 5271 sayılı CMK'nın 296. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, .... tarihli ek karardaki "CMK 296. maddesi" ibaresinin hükümden çıkartılması ile yerine "5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1685
Karar No: 2007/1521
Karar Tarihi: 20.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1685 E.  ,  2007/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kadastro tespiti öncesi zilyetlik hukuki sebebine dayanılarak açılmış tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, dava konus taşınmazında senetsizden tespit ve tescili yapılmış bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 20.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/15831
Karar No: 2022/3008
Karar Tarihi: 25.05.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15831 E.  ,  2022/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarih ve 2017/161 - 2018/191 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2016 tarihli ve 2016-17/939 - 2016/465 sayılı kararı ile Dairemizin 16.01.2018 tarihli ve 2017/3415 esas 2018/495 sayılı kararında açıklandığı üzere;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılaması yapılan sanığın,

yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafi görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütüne yardım etme" suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın eşinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12759
Karar No: 2013/14271
Karar Tarihi: 16.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/12759 E.  ,  2013/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/05/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın idari yargı yolu nedeniyle reddine, mahkemenin görevsizliğine dair verilen 07/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak davasıdır. Mahkemece, yargı yolu nedeniyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... Genel Müdürlüğü, davalı ... tarafından orman sınırları içinde kalan araziye reklam panoları konulması nedeniyle idarenin tahsis bedeli alacağını istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyenin orman sınırında kalan yere reklam panoları koydurmasının hizmet kusuru olduğu, bu durumda idare mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Davada taraflardan biri .... diğeri ise belediye olup, tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın "tahkim" usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.