erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/1816
Karar No: 2011/22115
Karar Tarihi: 18.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/1816 E.  ,  2011/22115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet vermeye teşebbüs suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2005/163 Esas, 2005/338 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunupta katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6203
Karar No: 2014/22050
Karar Tarihi: 04.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6203 E.  ,  2014/22050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) 6136 SK'na aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 15/1 maddesi gereğince "tehlikenin azlığı dikkate alınarak" takdiren alt sınırdan 6 ay hapis cezası verilmesine rağmen 25 gün adli para cezası yerine 30 gün adli para cezası tayin edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, cezanın tayinine ilişkin kısımlarının " ...'ın kendisine ait sustalı bıçağı taşıyıp suçta kullanması nedeni ile yakalanmak suretiyle atılı “yasak bıçak taşımak“ suçunu işlediği, tevilli ikrarı, ele geçen bıçak, olay tutanakları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı ile sübuta erdiğinden, eylemine uyan 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi gereğince suçun işlenmesindeki özellikleri, suç yeri ve zamanı, suç konusunun değer ve önemi, tehlikenin azlığı dikkate alınarak 6 ay hapis ve 25gün para cezası ile cezalandırılmasına, çocuk suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda bulunduğundan TCK'nin 31/3 maddesi gereğince cezası 1/3 oranında indirilerek 4 ay hapis ve 16 gün para cezası ile cezalandırılmasını, çocuğa verilen hapisten çevrilme gün para cezası da TCK'nin 52/1-2-3 maddeleri gereğince şahsi ve ekonomik halleri dikkate alınarak 1 gün karşılığı taktiren 20 TL’den 2400 TL para cezasına çevrilerek neticeten hapisten çevrilme 2400 TL ve asıl para cezası 320 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilerek diğer kısımlarının aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14154
Karar No: 2014/17183
Karar Tarihi: 01.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14154 E.  ,  2014/17183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2012/88-2012/460

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Z. A. arasında yapılan genel kredi sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için yapılan icra takibinin haksız kısmi itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek davalının 34.561,55 TL'ye itirazının iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı asıl borçlu Z. A. kullandığı kredinin teminatı olarak kendi evini ipotek ettirdiğini, davacının anılan dava dışı asıl borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yaptığını, kredi borcuna mahsuben ödemelerde bulunulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davalının, takibin 53.600-TL'sini aşan 34.561,55-TL'lik kısmına itiraz ettiği, itiraz edilen miktarın 21.312,06-TL'sine ilişkin itirazının haksız olduğu, 13.249,49-TL'lik kısmına itirazının ise haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının 34.561,55-TL'ye yönelik itirazının 21.312,06-TL alacak miktarına ilişkin olan kısım yönünden iptaline, itiraza konu 13.249,49-TL alacak miktarına ilişkin olan kısım yönünden kabulüne, takibin toplam 21.312,06-TL olarak devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, itirazın iptali davasıdır. Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca itiraza konu olan 34.561,55-TL'nin 21.312,06-TL'lik kısma yönelik itirazın iptaline karar verilmiştir. Fazlaya ilişkin kısım için istemin reddine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüte düşülecek şekilde hükmün b fıkrasında ''itirazın itiraza konu 13.249,49-TL alacak miktarına ilişkin olan kısım yönünden kabulüne'' karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10082
Karar No: 2019/11682
Karar Tarihi: 02.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10082 E.  ,  2019/11682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müşteki ...’a ait inşaattan inşaat demiri çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nun 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141. maddesinden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-UYAP sisteminden yapılan sorgulamada suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 2014/197 Esas sayılı dosyasında 25.11.2014 tarihli celsede dinlenen tutanak tanığı ...’ın beyanında sanığın ve suça sürüklenen çocukların at arabasında bulunan malzemeleri çaldıkları yeri tarif ettiklerini belirttiği, dosya içeriğinden müştekilerin çalınan malzemelerinin teslim edildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında müştekilere yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16923
Karar No: 2014/169
Karar Tarihi: 14.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16923 E.  ,  2014/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Andırın Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 15/01/2013

Numarası : 2011/84-2013/5

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hüküm, taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.01.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı G.. İnş.San.Tur.A.Ş. ile D.. Enerji Ür.Tic.San.A.Ş. vekili Av.Ö..K.. ve davacı S.. C.. mirasçıları Y.., G.. ve S.. E.. C.. vekili Av.Y.. T.. geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle de bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı S.. C.. mirasçıları Y.., G.. ve S..E.. C..in tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacının genel tatil alacağı bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı genel tatillerde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederken davalı ise davacı iddiasının doğru olmadığını genel tatil ücretlerini aldığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının genel tatillerde çalıştığı ancak çalışma karşılığı ücretinin ödenmediği belirtilerek hesaplama yapılmış, mahkeme, davacının genel tatillerde çalıştığı kabul edilerek genel tatil alacağı hüküm altına alınmıştır.

Ancak davacı ile davalılardan D.. Enerji Ür.Tic.San.A.Ş. arasında bağıtlanan işe başlama tarihi 01.05.2008 olarak belirlenmiş olan iş sözleşmesinin ücreti düzenleyen 21.maddesinde, "İşveren yukarıda tanımlanan işine karşılık işçiye günlük...... TL çıplak ücret (Bu ücretin içine dini bayramlar ve Yılbaşı tatili dışında kalan 23 Nisan, 19 Mayıs, 29 Ekim Genel Tatil çalışmaları dahildir)...." şeklinde düzenleme olduğu görülmüştür.

O halde taraflar arasında bağıtlanan sözleşmenin bu hükmü dikkate alınmaksızın genel tatil alacağının hüküm altına alındığı anlaşılmıştır.

Mahkemece söz konusu sözleşme hükmü gözetilerek davacının aylık ücreti içerisinde 23 Nisan, 19 Mayıs ve 29 Ekim genel tatil günleri çalışma karşılığı ücretinin de dahil olduğu kabul edilerek bu günler dışında varsa genel tatil çalışmasının belirlenip sonuca gidilmesi gerekir.

Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak genel tatil alacağının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11003
Karar No: 2014/13775
Karar Tarihi: 15.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11003 E.  ,  2014/13775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 35. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2014/89-2014/85 D.İŞ

İstanbul (Kapatılan) 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.02.2014 tarih ve 2014/89-2014/85 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Talep ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

İhtiyati haciz talep eden banka vekili, borçlulardan F. Kimyasal Maddeler San. Tic. Ltd. Şti. ile müvekkili arasında düzenlenen kredi sözleşmesinde diğer borçluların müşterek borçlu müteselsil kefil olarak yer aldığını, alacağın ödenmemesi üzerine hesabın kat edilip, ihtar gönderildiğini, alacağın muaccel hale geldiğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, borçlulardan F. Kimyasal Maddeler San. Tic. Ltd. Şti. dışındaki diğer borçluların müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla borçlu oldukları, hesabın kat edilip, tüm borçlulara ihtar gönderildiği, ancak kefiller açısından muacceliyet şartının öncelikle asıl borçluya ihtarda bulunulması şartına bağlı olduğu gerekçesi ile kefiller yönünden ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece kefiller yönünden TBK'nın 586/1. maddesindeki koşulun gerçekleşmediği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir. Ancak talepte bulunan bankanın, asıl borçlu ve kefillere, birlikte ihtarname göndermiş olması, TBK'nın 586/1. maddesine aykırılık teşkil etmemekte olup, bu ihtarnamenin asıl borçluya tebliğ edilmesi ve buna rağmen asıl borçluya ihtarnamede tanınan sürede borcun ödenmemesi halinde kefile müracaat koşulunun da oluştuğunun kabulü gerekir. Bu durumda, alacaklının asıl borçlu ve kefiller için notere kat ihtarını tevdi ettiği gözetilerek taraflar arasındaki sözleşmede yer alan tebligat hükümleri de gözetilmek suretiyle asıl borçluya kat ihtarının tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise borcun ödenmesi için tanınan sürenin dolup dolmadığı, bu suretle kefillere müracaat koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği incelenerek oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken TBK'nın 586/1. maddesinin yorumunda hataya düşülerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün alacaklı banka yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden ihtiyati haciz talep edene iadesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/697
Karar No: 2021/9626
Karar Tarihi: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/697 E.  ,  2021/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kaçakçılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında suç konusu 219 adet güvercin yediemin olarak sanığa teslim edilmiştir.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 11. maddesinde el konulan eşyanın muhafazası, 16. maddesinde tasfiye hususları düzenlenmiş, ilgili yönetmeliğin 5, 6 ve 11. maddelerinde ise suç konusu eşyaların kimlere teslim edileceği, nasıl muhafaza edileceği gibi hususlara yer verilmiştir.

Yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşya veya hayvanların sahiplerine teslim edilemeyeceği, muhafaza için gerekli masrafların Bakanlık Döner Sermaye İşletmesince karşılanarak, canlı hayvanların, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının ilgili birimlerine teslim edileceği ve adet başına yem, tedavi ve ilaç giderlerinin karşılanacağı belirtilmiştir

Somut olayda, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen 219 adet güvercinin, yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ilgili kamu birimlerine değil sanığa teslim edildiği, ayrıca hayvanlarla ilgili olarak yem, ilaç ve tedavi giderlerinin de ödenmediği görülmüştür.

Suçun konusunu oluşturan hayvanların yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak sanığa teslim edilmesinin yanı sıra uzun sayılabilecek süre içinde hiçbir giderinin karşılanmaması karşısında kişileri külfet altına sokacak şekilde muhafaza görevinin söz konusu olamayacağı gözetildiğinde teslim olunan eşya üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu ileri sürülemeyeceğinden unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27585
Karar No: 2015/3064
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27585 E.  ,  2015/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/28129
Karar No: 2011/1895
Karar Tarihi: 16.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/28129 E.  ,  2011/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu görevlisine mukavemet ve hakaret suçlarından sanık ... Eyaz (Duman)'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a, 43, 62, 265/1, 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezalarının ertelenmesine dair Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2007 tarihli 2006/96 esas, 2007/12 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 11.10.2010 gün ve 2010/62491 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2010 gün ve 2010/270451 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “ 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı T.Ceza Yasasının 53/4 maddesinde "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." Aynı Yasanın 49/2 maddesinde ise "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, mahkemece anılan yasa hükümleri gözetilmeden kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, anılan Yasanın 53/1 maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına karar verildiği görülmektedir. Mahkemenin uygulamasının hukuka uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, yasa yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanık ... hakkında, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 15.1.2007 gün ve 2006/96-2007/12 sayılı kararın, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, sanık hakkında her iki suçtan verilen cezalar için ayrı ayrı 5237 sayılı Yasanın 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden ÇIKARILMASINA, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 16.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.