erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/8400
Karar No: 2014/1137
Karar Tarihi: 21.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/8400 E.  ,  2014/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Başkasına ait olup haksız surette ele geçirilen banka kartının kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik haksız surette ele geçirilen banka kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen haksız surette ele geçirilen banka kartının kötüye kullanılması suçu için 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca “3 yıldan 7 yıla kadar hapis ve 5000 güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda yüklenen suçtan “suçun işleniş biçimi ile meydana gelen zarar miktarı” dikkate alınarak hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 24 gün olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın sırasıyla 43/1, 168/1, 62/1 maddelerinin tatbiki sonucunda adli para cezasının 1 gün adli para cezası olarak

belirlenerek, 1 birim gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin bir gün karşılığı olarak belirlediği 20.00 TL ile aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca hesaplanarak adli para cezasının 20.00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7724
Karar No: 2013/11458
Karar Tarihi: 28.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/7724 E.  ,  2013/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 26.12.2011 günü öldüğü bilgisi yer aldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi ile hükümlünün ve sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiş olması nedeniyle hükmün kesinleşmesinin önlenmesi ve ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılmasında zorunluluk bulunduğundan, nüfus kaydında temyiz inceleme tarihinden önce öldüğü bilgisi yer alan sanık hakkındaki kararın kesinleşmesinin önlenmesi ve gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 64 ile 5271 sayılı CMK.nun 223.maddeleri uyarınca gereken hükmün mahkemesince verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı icabettirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte buluna 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/15057
Karar No: 2020/11362
Karar Tarihi: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15057 E.  ,  2020/11362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/07/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 14/04/2016 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 193/2. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 116/4, 66/1-e. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu anılan Kanun’un 7/2, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve suç tarihi olan 16/02/2005 gününden karar tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2605
Karar No: 2015/4046
Karar Tarihi: 02.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/2605 E.  ,  2015/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/32570

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013 - 11/12/2013

NUMARASI : 2013/346 (E) ve 2013/935 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yoklukta verilen 11.12.2013 tarihli ek kararın, sanığın geçici olarak adresinde bulunamaması üzerine, 7201 sayılı Kanun'un 16. maddesine göre aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerine tebliğ yapılabileceği halde sanığın komşusu C.. K.... imzasına yapılan tebligatın usulsüz ve sanığın, ek karara yönelik 08.01.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 11.12.2013 gün ve 2013/346 – 2013/935 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 02/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7355
Karar No: 2018/6240
Karar Tarihi: 23.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7355 E.  ,  2018/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17049
Karar No: 2015/32279
Karar Tarihi: 16.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17049 E.  ,  2015/32279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/90621

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/97, 2011/533

SANIK : C.. E..

KATILAN : M.. B..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti, resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine yönelik hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanığın üzerine atılı suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, isteme uygun olarak hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Edirne Uzunköprü'de ayakkabıcılık yapmakta olan sanığın Ülkem Deri Ürünleri Konfeksiyon Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'nin bilfiil işleticisi olduğu, ancak şirketin hissedarlarının yeğeni İsmail ile eşi olduğu, şirket müdürünün İsmail olması nedeniyle çek keşide etme yetkisinin de İsmail'e ait bulunduğu dönemde katılan M.. B..'ın Konya'da ürettiği ayakkabıları Uzunköprü'de satan aracı tanık Kenan'dan aldığı ayakkabılar karşılığında suç konusu çeki yetkisiz olduğu halde, keşide ederek Kenan'a verdiği, Kenan'ın da katılana teslim ettiği, çekin süresinde bankaya ibraz edilmesinde karşılığının bulunmadığı iddia edilen olayda; şirketin fiilen sanık tarafından yönetildiği, tanık İsmail'in rızası ile çekleri düzenlediği ve yapılan icra takibinde borca itiraz edilmediği de gözetildiğinde resmi belgede sahtecilik suçunun oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmaması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25823
Karar No: 2016/5907
Karar Tarihi: 08.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25823 E.  ,  2016/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1) Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun da yaralandığının anlaşılması karşısında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 esas 367 karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde, bu hususun karar yerinde tartışılmaması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d maddesi uyarınca sanığın belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanması yaptırımına çevrilebileceği, bu madde kapsamında sanığın, yaşamını sürdürmesi için gerekli olan bir kısım haklarını ihlal etmeyecek şekilde esasen serbestçe gidebileceği belirli yerlere gitmesinin veya serbestçe yapabileceği belirli etkinlikleri yapmasının yasaklanmasına karar verilebileceği düşünülmeden, günümüz şartlarında insanların temel ihtiyaç maddeleri olan gıda, temizlik, kozmetik, kırtasiye, giyim vb. malzemeleri temin ettiği hemen her market, süper market, alışveriş merkezinde alkollü içki satışının yapılmasının da mümkün olabileceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının sanığın yaşamını sürdürmesini zorlaştıracak ve infaz kabiliyeti olmayacak şekilde ''alkol ve içki servisi yapılan yerlere gitmekten yasaklanması yerine "alkol ve içki satılan yerlere gitmekten yasaklanma" seçenek tedbirine çevrilmesi,

3) Kabul ve uygulamaya göre de, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nin 50/1-d maddesi gereği seçenek yaptırıma çevrilirken, mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle belirli yerlere gitmekten yasaklanmasına karar verilebileceği ve cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olduğu gözetilmeden seçenek yaptırımın süresinin ''3 ay 10 gün yerine'' 6 ay olarak, hükmolunan cezadan daha fazla belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14910
Karar No: 2023/9468
Karar Tarihi: 19.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14910 E.  ,  2023/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/590 E., 2021/429 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık hakkında verilen hükmün, bulunduğu cezaevi aracılığıyla SEGBİS ile duruşmaya bizzat katılımı sağlanan sanığın yüze karşı tefhim edildiği ancak sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın 24.06.2021 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının "bina dahilinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık" yerine "kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının, 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına “sanık hakkında hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak infazına” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1472
Karar No: 2020/2339
Karar Tarihi: 04.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/1472 E.  ,  2020/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye

bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/34080
Karar No: 2015/17073
Karar Tarihi: 13.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/34080 E.  ,  2015/17073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, kavga sırasında korkutmak için silahla yere doğru ateş etmesi şeklindeki eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan, sanık müdafiilerinin ise, mahkumiyete yeterli somut delil olmadığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 13.05.2015 gününde genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde ateş etme suçundan kurulan hüküm yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etmek suçlarından 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 170/1-c maddelerinden cezalandırılması için dava açılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53, 52. maddelerinden 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 170/1-c, 53 maddelerinden 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararları, süresi içerisinde sanık ve savunmanları tarafından temyiz edilmiştir.

Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün vasıf yönünden bozulması gerekirken, onanmasına karar verilmesi yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanığın önceki kavga nedeniyle aralarında husumet bulunan mağdur sanık ...’in ayağına doğru korkutmak amacıyla silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve suçun vasfında kazanılmış hak olmayacağı gözetilmeden, yerel mahkemece suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı tutularak, vasıf yönünden bozulması yerine, yerel mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 13.05.2015
Esas No: 2011/3305
Karar No: 2011/179
Karar Tarihi: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3305 E.  ,  2011/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hayrabolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9994
Karar No: 2019/6253
Karar Tarihi: 04.07.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/9994 E.  ,  2019/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemenin 02.11.2016 tarihli ek kararı ile davacının temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş olup, bu defa davacı tarafından ek kararın temyizi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyap sistemine kayıtlı 02/11/2016 tarihli ek kararın davacı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgesine dosyada rastlanmamıştır. Mahkemece, ek karar tebliğ edilmiş ise buna ilişkin belgelerin dosyasına konulması, tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26272
Karar No: 2015/3036
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26272 E.  ,  2015/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.