Esas No: 2021/1041
Karar No: 2024/1390
Karar Tarihi: 21.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1041 E.  ,  2024/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74/1, 74/1.2.cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 51, 53, 54 üncü maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

14.12.2015 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre; olay günü günü Osmanlı köyü muhtarı tarafından dere yatağında iş makinasının çalıştırıldığına yönelik ihbar alınması üzerine ilgili jandarma görevlileri tarafından olay yerine intikal edilerek gözleme başlanıldığı, olay yerinde çalışır vaziyette olan kepçe ve kepçenin yanında şahıslar görüldüğü, olay yerine gidildiğinde kazılmış oyuğun içerisinde biri kadın ikisi erkek toplamda üç şahsın bulunduğu, yanlarında ateş yandığı bu şahısların kolluk görevlilerinin geldiğini farketmediği, kazılmış yerin girişinde bulunan diğer dört erkek şahsa burada ne yaptıkları sorulduğunda “Komutanım bir umut belki bir şeyler buluruz diye kazıyoruz” şeklinde beyanda bulundukları, kazı işlemi ile ilgili olarak herhangi bir izin belgelerinin olup olmadığı sorulduğunda “Komutanım bizi affedin, biz belki define buluruz diye burayı kazdık” diye cevap verdikleri, kazılan yerin içerisinde bulunan şahısların oyuğun dışarısına çağrılarak ne yaptıkları sorulduğunda herhangi bir cevap vermediklerinin belirtildiği, olay yerinden beş adet kürek, iki adet kazma, mala, keser , murç, ışıldak, ve dört çift iş eldiveninin ele geçirildiği, olay yerindeki şahısların yapılan kimlik kontrolü neticesinde sanık ... ve temyiz dışı diğer sanıklar olduklarının belirtildiği, anlaşılmıştır.

Sanığın kolluk ifadesinde; haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer sanıklar Erçin, Dönüş ve Osmanla ... ile gezmeye çıktıklarını, kendisinin define olduğunu düşündüğü yeri gösterdiğini burada kazı yapmaya karar verdiklerini ve daha sonrasında kepçe operatörü temyiz dışı sanık ...’u arayarak birlikte olay yerine gittiklerini, kepçe ile yaklaşık 3-5 saat kazı yaptıklarını bir şey bulamadıklarını bu sırada jandarmanı geldiğini beyan ettiği, mahkeme aşamasındaki savunmasında ise kolluk ifadesini inkarla olay günü temyiz dışı ... ile birlikte tarla arazisi yapmak için dolaşmaya çıktıklarını bu sırada, kanal çalışması yapıldığını fark ettiklerini merak edip bakmak için gittikleri esnada aniden jandarma görevlilerinin geldiğini beyanla atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...’in talimatla alınan mahkeme savunmasında ise sanık ...’in kendisine "burada bir şeyler var merak ettiğimden dolayı burayı kazdırıyorum" şeklinde beyanda bulunduğunu belirttiği, tüm dosya kapsamından sanık ... ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer sanıkların savunmalarının ve olaya dair anlatımlarının birbiriyle tutarlı olmadığı, anlaşılmıştır.

23.12.2015 havale tarihli Müze Müdürlüğü raporunda; kazı yapılan yerin mevcut durumda tescilli sit alanı veya koruma alanı olmadığı ancak kazı yapılan alanda 2863 sayılı yasa kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarından olduğu belirtilen 2.5 metre yükseklikte bir girişe sahip, kemerli tavan yapılı, keşiş odası olarak tanımlanabilecek bir mağara bulunduğu ve mağaranın giriş kısmına fiziki olarak giderilmesi mümkün olmayacak şekilde zarar verildiği, söz konusu yerin 2863 sayılı yasa kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilebilmesi için gerekli çalışmalara başlanıldığı belirtilmiştir.

Mahkemece, sanık savunması, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın sit alanı veya 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli olmayan alanda kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptığı sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Müze Müdürlüğü görevlilerince yerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 23.12.2015 havale tarihli raporda; kazı yapılan alanın halihazırda korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğuna dair tespitin yer aldığı dikkate alındığında; mahkemece kazı yapılan yerde arkeolog bilirkişi refakati ile keşif icra edilerek, suça konu yerin özellikleri ile 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olup olmadığı, sit alanı sınırları içinde yer alıp almadığının tereddütsüz şekilde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin, “kazı yapılan yerin, sit alanı veya kanuna göre korunması gerekli bir yer olmadığı” gerekçesiyle sanık hakkında 74/1-2. cümlesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.