erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/7330
Karar No: 2018/520
Karar Tarihi: 29.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/7330 E.  ,  2018/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan...’in maliki olduğu 1193,1174 ve 925 parsel sayılı taşınmazları dava dışı torunu ...’nın eşi davalı ...’a vasiyet ettiğini, mirasbırakana ait başkaca malvarlığı bulunmadığını, saklı paylarının zedelendiğini ileri sürerek, tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakana uzun süre baktığından dolayı taşınmazların bağışlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların saklı paylarını ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın maliki olduğu 925, 1193 parsel sayılı taşınmazlar ile paydaşı olduğu 1174 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payını 19.09.2008 tarihinde davalı ...'a bağış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 15.10.2012 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak torunları davacılar ... ve ... ile dava dışı ..., ..., ..., ..., ..., ...'nun kaldığı, davalının, mirasçılardan ...'nın eşi olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve TMK’nın 565/4 maddesinde düzenlendiği üzere mirasbırakanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığı açık olan kazandırmalar tenkise tabidir.

Somut olayda, davacı taraf tanık deliline dayanmamış, dinlenen davalı tanıkları ise mirasbırakanın ölmeden 2-3 yıl kadar önce ayağının kırıldığını, son 2 yılı yatağa bağımlı halde geçirdiğini, bakımının davalı ve eşi tarafından yapıldığını, mirasbırakanın 10-11 yıl eşinin 7-8 yıl kadar davalı ile birlikte aynı evde yaşadıklarını, mirasbırakanın bakıma muhtaç olduğunu ve bakım karşılığında taşınmazları temlik ettiğini ifade etmişlerdir.

Davacılar, bağış işleminin saklı pay kurallarını zedeleme kastıyla yapıldığını kanıtlamış değildir. Bu durumda tenkis koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/13243
Karar No: 2007/15872
Karar Tarihi: 06.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13243 E.  ,  2007/15872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ....., Mevkii 224 ada 20 parsel sayılı 370.99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, arsa niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ...., adına tesbit edilmiştir. Davacı, Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle edinilemeyeceği iddiasıyla tesbitinin iptali ve adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 yılında yapılıp, 26.08.1949 tarihinde ilan edilerek 26.11.1949 tarihide kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükümlerine göre yapılıp, arazi kadastrosu sonuçları ile ilan edilen aplikasyon uygulaması vardır.

Kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma ve keşifte, çekişmeli taşınmazın üzerinde bir adet ... ağacı bulunan ... niteliğinde olduğu mahkeme gözlemi olarak keşif tutanağına geçirilmiş, yerel bilirkişi ve tanıklar çekişmeli taşınmazın komşu parseller ile bir bütün olarak davalının dedesi ...’e aitken ondan ...’a, ondan da taksim ile davalıya kaldığını, taşınmazın davalı tarafından hayvanların bağlanarak otlatıldığı boşluk olarak kullanıldığını. evin önündeki boşluk olarak tasarruf edildiğini, orman bilirkişisi taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığını, orman sayılan yerlerden olmadığını, ziraat uzmanı bilirkişi ise taşınmazın üzerinde bir ... ağacının bulunduğunu, çimen olan bitki örtüsü üzerine hayvanlar bağlandığını bildirmişlerdir.

3402 Sayılı Yasanın 14/1 maddesi gereğince, “Tapuda kayıtlı olmayan ... taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri ... sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.” Ancak, doğal olarak çimlerle kaplı taşınmazın üzerine, davalı tarafın otlatmak veya gölgelendirmek amacıyla hayvanlarını bağlamak suretiyle sürdürdükleri zilyetliğin, çekişmeli taşınmazın ekonomik amacına uygun zilyetlik olamayacağı, bu şekildeki zilyetliğin süresi kaç yıla ulaşırsa ulaşsın, Kadastro Yasasının 14. maddesindeki koşulların davalı yararına gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği gözetilerek, Hazinenin davasının kabulüne taşınmazın belirlenen bu niteliği nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde davanın red edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 06.12.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/9959
Karar No: 2018/9516
Karar Tarihi: 27.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9959 E.  ,  2018/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, suç tarihinde sahibi olduğu iş yerinde, katılanın kimlik bilgileri kullanılarak GSM hattı alındığı iddiası ile açılan kamu davasında, sözleşmenin sanığın iş yerinde düzenlenmesi, imzanın katılana ait olmadığının bilirkişi raporu ile tespit edilmesi ve sağlanan menfaatin sanığa ait olması karşısında; suçun sübut bulduğu gözetilerek, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun’un 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz." ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz." hükmü ve TCK'nin 7/2 maddesi uyarınca, sahte abonelik sözleşmesi düzenleyen sanığın fiilinin özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/12508
Karar No: 2012/44051
Karar Tarihi: 21.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12508 E.  ,  2012/44051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2009 tarihli ve 2006/411 esas, 2009/210 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/06/2012 gün ve 2012/10933/38706 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2012 gün ve 2012/180265 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık hakkında sonuç olarak, 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 14/09/2006 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği ve para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2009 tarih ve 2006/411 esas, 2009/210 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlü ...’ın 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca 20.00.-TL olarak belirlenen miktar ile çarpılması suretiyle 80.00.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10330
Karar No: 2015/44468
Karar Tarihi: 28.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/10330 E.  ,  2015/44468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (Değişen suç vasfı nedeniyle hırsızlık)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık... savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası’nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden, sadece sanık ... hakkında hükmolunan “1066,00 TL zorunlu müdafii gideri” ne ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine, "Yargılama giderinin sebebiyet verdikleri oranda sorumlu tutulmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Karar duruşmasında yaşı küçük sanık ...'ın müdafii hazır bulundurulmayarak 5271 sayılı CMK'nın 188/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7878
Karar No: 2017/6743
Karar Tarihi: 26.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7878 E.  ,  2017/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun

basit cinsel istismarı (iki kez), müstehcenlik (iki kez),kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret,

tehdit, hayasızca hareketlerde bulunma (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın, mağdure ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit, müstehcenlik

suçlarından mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hayasızca hareketler bulunma

suçlarından beraatine, hakaret suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine, çocuğun basit cinsel istismar suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına, mağdure...'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile müstehcenlik, hayasızca hareketlerde bulunma suçlarından beraatine ve tehdit, hakaret suçlarından açılan kamu davalarının şikayatten vazgeçme nedeniyle düşmesine Politikalar Bakanlığı vekili, kısmen re’sen

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararda, hüküm duruşmasına katılan zabıt katibinin (153841) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13212
Karar No: 2018/7804
Karar Tarihi: 08.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/13212 E.  ,  2018/7804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan; hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan, 213 sayılı kanunun 359/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık müdafii tarafından ve sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ise, katılan vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan mahkumiyet, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ayrıntıları Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 14/05/2013 tarih ve 20-26 E, K sayılı ve bu konudaki benzer kararlarında belirtildiği üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizinin mümkün bulunmadığı ve Dairelerin görevlerinin belirlenmesinde dikkate alınamayacağı, sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise temyize tabi olduğu anlaşılmakla;

Mahkumiyet kararındaki nitelendirme, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesine göre, temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 08/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13385
Karar No: 2012/2872
Karar Tarihi: 06.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13385 E.  ,  2012/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59. maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Sanığın önceden başkanlığını yaptığı Kooperatife ait suça konu çek ve senetleri yetkisi olmadığı halde sahte olarak düzenlediğinin iddia edilmesi, sanığın ise yeni yönetim değişikliğinden sonra da Kooperatifin işlerini kendisinin takip ettiğini, bu konuda kendisine yetki verildiğini savunup buna ilişkin belge sunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için, sanığın yönetimde bulunmadığı 15.10.1999 tarihinde düzenlendiği anlaşılan senetlerin sanığın eline ne şekilde geçtiği ve hangi hukuki ilişkiye dayalı olarak verildiklerinin senet borçluları ile senetleri takibe koyan Uysal İnşaat Ltd. Şti. yetkilisi tanık olarak dinlenilerek tespit edilip, suça konu çeki sanıkla birlikte keşide eden diğer imza sahibinin kimliği ve keşide tarihinde kooperatifi temsile yetkili olup olmadığı, çekin kooperatifin borcuna karşılık düzenlenip düzenlenmediği ile sanığa kooperatifin işlerini yürütmesi konusunda yetki verilmesine ilişkin kooperatif yönetimi tarafından alınmış bir karar bulunup bulunmadığı da araştırılarak, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19505
Karar No: 2016/979
Karar Tarihi: 25.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19505 E.  ,  2016/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2013/1007-2014/727

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek, mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere, bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/417
Karar No: 2014/9966
Karar Tarihi: 30.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/417 E.  ,  2014/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/152343

Mahkemesi : Ayaş Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08.02.2012

Numarası : 2010/80 - 2012/40

Suç : Tehdit, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının "infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma" yerine "görevi kötüye kullanma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın söylediği iddia ve kabul edilen "benimle uğraşma, ayağını denk al, yakarım seni" şeklindeki söz ve davranışının TCK'nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde tanımlanan sair tehdit suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden anılan fıkranın 1. cümlesi ile hüküm kurulması,

2- İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanığa yüklenen infaz kurumunda veya tutukevine yasak eşya sokma suçunun TCK'nın 297/2. maddesinde düzenlendiği, ancak anılan maddenin Anayasa Mahkemesinin 07.07.2011 tarih ve 2010/69 esas, 2011/116 sayılı kararı ile iptaline karar verildiği ve yasal düzenlemede bir boşluk doğmaması bakımından iptal hükmünün kararın yayımından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesinin kararlaştırıldığı, söz konusu kararın 21.10.2011 tarih ve 28091 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmasına karşın yürürlüğe girdiği 21.04.2012 tarihine kadar yeni bir yasal düzenleme gerçekleştirilmemesi karşısında, sanığa yüklenen eylemin suç olmaktan çıktığı gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Her iki suç yönünden kabule ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanması sırasında Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2007 tarih, 2007/629-953 sayılı kararının elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olduğu ve hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 82, 83 ve geçici 2. maddeleri ile değiştirilmesi nedeniyle bu mahkûmiyetin tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7930
Karar No: 2018/4792
Karar Tarihi: 04.06.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/7930 E.  ,  2018/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükme esas alınan Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesin 25/11/2008 tarih ve 4408 numaralı raporuna göre sanığın uyuşturucu madde kullanma alışkanlığının bulunduğunun belirtilmesine rağmen rapora esas alınan laboratuvar tahlil sonuçlarının dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; söz konusu laboratuvar sonuçlarının getirtilerek bu dosya içine konması ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.