Esas No: 2022/2253
Karar No: 2024/2007
Karar Tarihi: 28.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/2253 E.  ,  2024/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/1979 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu’nun 282. maddesine aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında İnegöl Kaymakamlığının 11.12.2020 tarihli ve 2020/3526 defter sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 3.180,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile anılan idarî yaptırım kararının kaldırılmasına dair İnegöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.02.2021 tarihli ve 2020/4678 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın Bursa 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.03.2021 tarihli ve 2021/1979 değişik iş sayılı kararıyla, kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, kabahatli hakkında uygulanan idarî yaptırım kararının 2.280,00 Türk lirası tutarındaki kısmının kaldırılmasına, idarî yaptırım karar tutanağının 900,00 Türk lirası olarak uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 18.11.2021 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.12.2021 tarihli ve KYB-2021/144785 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.12.2021 tarihli ve KYB-2021/144785 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında 15/12/2020 tarihli tutanağa göre, .......,Mahallesi Park Caddesi Yolu üzerinde bulunan boş arsada kuşlarını uçurduğu sırada görüldüğünden bahisle, Bursa Valiliği İl Hıfzıssıhha Kurulunun 01/12/2020 tarihli ve 146 sayılı kararı ile getirilen sokağa çıkma kısıtlaması kuralını ihlal ettiği tespit edilerek 1593 sayılı Kanun uyarınca idari yaptırım kararı uygulandığı anlaşılmış ise de, kabahatlinin başvuru dilekçesindeki evinin karşısındaki kümeste bulunan kuşlarını beslemeye gittiği, kuşlarını beslemesinin zorunlu olduğu, aksi halde telef olacaklarına yönelik beyanları, bu beyanların idari para cezasına dayanak tutanakta yer alan "Not: Şahıs Park Caddesi yolu üzerinde bulunan boş arsada kuşlarını uçurttuğu şeklinde görüldü." şeklindeki şerh ile uyumlu oluşu ve anılan İl Hıfzıssıhha Kurulu Kararı ekinde sokağa çıkma kısıtlamasından muaf yerler ve kişiler arasında 14. nolu maddede "İkametinin önü ile sınırlı olmak kaydıyla evcil hayvanlarının zorunlu ihtiyacını karşılamak üzere dışarı çıkanlar," şeklindeki açıklama karşısında, kabahatlinin anılan Kurul Kararı kapsamında sokağa çıkma kısıtlamasından muaf kişilerden sayıldığı ve bu bakımdan İnegöl Sulh Ceza Hakimliğinin 02/02/2021 tarihli kararının sonucu bakımından yerinde olduğu gözetilerek, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Her ne kadar kabahatli hakkında COVID-19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlere riayet etmemesi nedeniyle uygulanan idarî para cezasına karşı başvurusuna yönelik verilen kararın kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de; 09.11.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi ile "24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında COVID-19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını önlemek amacıyla 11/3/2020 tarihinden itibaren bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar verilen ve bu Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla ilgilisine tebliğ edilmemiş olan idari para cezaları tebliğ edilmez, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilir. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce işlenen söz konusu kabahatler için idari para cezası verilmez, tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez." şeklinde düzenleme getirildiği, bilahare Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2023/44 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile son cümledeki "... tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez.." ibaresinin iptal edilmesi üzerine, bu kez 15.07.2023 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesine "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen idari para cezaları, 31/12/2024 tarihine kadar tahsilatı yapan idari birime yapılacak başvuru üzerine Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek usul ve esaslara göre iade edilir." şeklinde bir fıkra eklendiği, bu düzenlemeler ile COVID-19 pandemisi kapsamında alınan tebirlere riayet etmemek fiilleri ile ilgili olarak 5326 ve 1593 sayılı Kanun'lar uyarınca idarî para cezası verilmemesinin, verilen idarî para cezalarının ilgilisine tebliğ edilmemesinin, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilmesinin, tahsil edilenlerin ise ilgilinin başvurusu halinde iade edilmesinin öngörüldüğü cihetle, kanun yararına bozma müessesinin ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olduğu da gözetildiğinde, isteme konu kararın kanun yararına bozulmasında bir hukuki yarar kalmadığı anlaşılmıştır.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.