erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/19272
Karar No: 2012/41639
Karar Tarihi: 20.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/19272 E.  ,  2012/41639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/226955

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2008

NUMARASI : 2008/47 (E) ve 2008/274 (K)

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılan sanık Sabahattin’in aşamalarda değişmeyen anlatımı, tanık A.. D..’nın beyanı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanık Y.. Ö..’ın diğer sanık S.. A..’e hakaret ettiği anlaşılması karşısında; sübut bulan suçtan sanık Yaşar’ın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

2-Olayı kimin başlattığının belirlenememiş olmasına ve tarafların birbirlerini karşılıklı yaraladıkları anlaşılmasına göre, katılan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanması gerikip gerekmediğinin tartışılmaması,

3- Katılan sanık S.. A..'ün dosyaya yansımış belgeye dayalı bir zararının bulunmadığı, sanık Yaşar’ın ise gömleğinin yırtıldığı iddia edildiğine göre; manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; önceden sabıkaları olmayan ve yargılama sürecindeki davranışları ve kişilikleri olumlu değerlendirilmekle cezalarından indirim yapılan, tekrar suç işlemeyecekleri kanaati ile cezaları ertelenen sanıklar hakkında sanık Yaşar'ın gömleğinin yırtılıp yırtılmadığı, kasten yaralama eylemi sonucu zararının oluşup oluşmadığı araştırılmadan, sanığın beyanı ile yetinilerek, "karşılıklı zararlarını gidermedikleri" şeklindeki gerekçe ile sanık Yaşar yönünden eksik araştırma ile, sanık Sabahattin yönünden ise hatalı gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c) Yargılama giderlerinin katılan sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık S.. A..’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/13905
Karar No: 2006/15556
Karar Tarihi: 18.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13905 E.  ,  2006/15556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Zonguldak  1. İş  Mahkemesi

Tarih               : 6.6.2006

Davacı meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  %.12  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 11.05.2006 gün ve M/732 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 21.12.1998 tarihinde % 0 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 12 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedürü işletmemesi ve doğrudan yasanın öngörmediği biçimde alınan bu rapora itibar etmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin  diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına  temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8219
Karar No: 2014/22802
Karar Tarihi: 01.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8219 E.  ,  2014/22802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/35-2014/25

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5880
Karar No: 2019/9229
Karar Tarihi: 25.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5880 E.  ,  2019/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma (TMKm.166/1-2)" olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şeklide gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyanıca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2019 (Çar.)
Esas No: 2021/6730
Karar No: 2021/4132
Karar Tarihi: 21.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/6730 E.  ,  2021/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı ek kararın; Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 08/06/2021 gün ve 2019/1936 Esas, 2021/3874 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ve karar 09.09.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Davacı, 10.12.2018 tarihinde hükmün tavzihini talep etmiştir.

Mahkemece, 22.02.2019 tarihli ek karar ile davacının tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacının ek kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 08.06.2021 tarih 2019/1936 Esas, 2021/3874 Karar sayılı ilamıyla Ek Kararın onanmasına karar verilmiştir.

Tavzih talebinin reddine yönelik ek kararın onanması kararına karşı karar düzeltme yolu açık bulunmadığından karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 21.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/5468
Karar No: 2017/5627
Karar Tarihi: 21.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5468 E.  ,  2017/5627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında yönetici (genel koordinatör) olarak 05.03.2002-21.07.2010 tarihleri arasında çalıştığını, en son aldığı ücretin net 3.000,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müdür olarak çalışmadığını, asgari ücret aldığını, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, işçilik alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı işyerinde yönetici olarak çalışan davacı işçi, aylık net 3.000,00 TL ücret aldığını iddia etmiş; davalı işveren ise davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuş; Mahkemece, davacının asgari ücretle çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak davacının davalı işyerindeki pozisyonu, kıdemi, yaptığı iş dikkate alındığında asgari ücretle çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır. Nitekim 15.10.2009 tarihli işveren kaşe ve imzası bulunan ilgili makama başlıklı yazıda da açıkça görüldüğü üzere davacının ücreti 2.000,00 TL olarak belirtilmiştir. Bu durumda söz konusu belge ile asgari ücretteki artış oranları dikkate alınarak davacının fesih tarihindeki ücreti belirlenerek dava konusu alacak taleplerinin bu ücret miktarı esas alınarak yeniden hesaplanması gerekmektedir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/18695
Karar No: 2019/3578
Karar Tarihi: 04.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/18695 E.  ,  2019/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ...... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden ...... niteliğindeki ...... Mahallesi 1255 parsel (yenileme 125 ada 16 parsel) sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve ...... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının ...... irad kaydedilmesine, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11761
Karar No: 2019/6456
Karar Tarihi: 16.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11761 E.  ,  2019/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi/.../... Mahallesi çalışma alanında bulunan 23 ada 39, 44, 45, 46, 50, 52, 54, 57 ve 58 parsel sayılı taşınmazlar, malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları tapu kaydına, irsen intikal ve taksime dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında müdahil ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, çekişmeli 23 ada 39, 44, 45, 46, 50, 52, 54, 57 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının aslının ve bir örneğinin bulunamadığı ve tutanakların ihya edilemediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle dosyanın ... Kadastro Müdürlüğü'ne iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/13903
Karar No: 2006/15554
Karar Tarihi: 18.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13903 E.  ,  2006/15554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarih               : 20.6.2006

Davacı meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  %.9  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 29.12.2005 gün ve M/1805 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 29.11.1966 tarihinde % 17,2 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 26,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedürü işletmemesi ve doğrudan yasanın öngörmediği biçimde alınan bu rapora itibar etmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  tarafların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3269
Karar No: 2015/3138
Karar Tarihi: 13.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3269 E.  ,  2015/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/218421

MAHKEMESİ : Giresun Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/03/2013, 2012/139 (E) ve 2013/47 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

1)Sanık ... hakkında mağdur ... yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; sanığın üzerinde bulunan balta ile mağduru sol omuz bölgesinden 8 cm'lik kesiye neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; TCK'nun 61. maddesinde yer alan ilkeler gözetilerek kasten yaralama suçunda 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören aynı Kanunun 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur ... yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanununun 20. maddesi delaletiyle 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62. maddesi gözetildiğinde, Tarım Kredi Kooperatifi çalışanının kendisine karşı görevi nedeniyle işlenen suçlarda kamu görevlisi sayılamayacakları gözetilemeden, yazılı şekilde sanık tarafından olay tarihi itibariyle Tarım Kredi Kooperatifinde geçici görevle müdür yardımcısı olarak çalışan mağdura yönelik silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nun 86/3. maddesinin uygulanması sırasında "e" bendinin yanında ayrıca

olayda uygulama yeri bulunmayan "c" bendi ile de uygulama yapılması, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan "ve eylemin kamu görevlisine karşı kamu görevi nedeniyle işlenmesinden dolayı TCK'nun 86/3-c maddesi gereğince" ibaresinin hükümden çıkartılmasına karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),.13/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/23072
Karar No: 2024/2661
Karar Tarihi: 04.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23072 E.  ,  2024/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/317 E., 2016/267 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteğinin; tanık beyanı ve tutanaklar ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, katılanlar tarafından haksız bir fiil gerçekleştirilmediğine ve resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin sanığın savunmasının yapıldığı 03.11.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/4311
Karar No: 2022/8212
Karar Tarihi: 30.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/4311 E.  ,  2022/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Çatalca 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle İzmir 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 14/01/2021 gün ve 2021/69 E. 2021/3 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5144
Karar No: 2019/9225
Karar Tarihi: 25.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5144 E.  ,  2019/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "Çekişmeli boşanma (TMKm.166/1-2)" olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2019 (Çrş.)