erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/2828
Karar No: 2024/8459
Karar Tarihi: 04.07.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2828 E.  ,  2024/8459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/788 E., 2024/537 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.03.2024 tarihli ve 2024/788 Esas, 2024/537 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 12.06.2024 tarihli dilekçe ile cezasının onaylanması ve müddetname düzenlenmesi isteminde bulunduğu ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/22080
Karar No: 2010/4095
Karar Tarihi: 23.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22080 E.  ,  2010/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlattığı takibe dayanak çekteki imza borçlu tarafça inkar edilmiştir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunun ispat külfeti senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir. (HGK'nun 26/04/2006 tarih ve 2006/12-259 Esas)

İcra mahkemesince yapılması gereken iş, İİK'nun 170/b maddesinin göndermesiyle somut olayda uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere, tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden (İİK'nun 170/3. maddesi göndermesi ile aynı yasanını 68a/4. maddesi uyarınca HUMK'nun 309. maddesi hükümleri de uygulanmak suretiyle ) reddedilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirilmesi halinde İİK'nun 170/3. maddesi gereğince itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına, aksi halde itirazın reddine karar vermekten ibarettir.

Bu kurallar ışığında somut olayın incelenmesinde; borçluya resmi mercilerdeki örnek imzaları getirmesi için verilen kesin süre içerisinde, borçlunun imza örneklerinin 2007/318 Esas sayılı dosyada bulunduğu bildirildiğinden, mahkemece bildirilen dosya getirtilerek ayrıca huzurda atılan imzalar ve icra dosyasındaki belgelerle yukarıda açıklanan maddeler uyarınca dosyanın bilirkişiye tevdii ile oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, istemin reddine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23397
Karar No: 2017/5370
Karar Tarihi: 10.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23397 E.  ,  2017/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısının kiracı, davalının kiralayan olduğu iş yerinde tıkanan çatı oluklarından yağmur sebebi ile sızan sular sonucu hasar meydana geldiğini açıklayıp sigortalıya ödenen tazminatın rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 505,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar alınmasına 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/26181
Karar No: 2024/21374
Karar Tarihi: 25.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/26181 E.  ,  2024/21374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.04.2023

SAYISI : 2022/4371 E., 2023/1153 K.

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 25.04.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3737
Karar No: 2015/4496
Karar Tarihi: 14.09.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3737 E.  ,  2015/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'nın, kardeşi mağdur ..'i silahla kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak;

a- TCK'nun 86/1 ve 86/3-a-e maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 87/2-b-son maddesinin tatbiki ile 2 kat artırım yapılarak cezanın 12 yıl 18 ay yerine 13 yıl 6 ay hapis cezası olarak, 62. maddenin uygulanması ile 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın 10 yıl 15 ay yerine sanık aleyhine 11 yıl 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki 13 yıl 6 ay hapis cezasının 12 yıl 18 ay hapis cezası, 11 yıl 3 ay hapis cezasının 10 yıl 15 ay hapis cezası olarak değiştirilmesine,

b- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin .. bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıktan tahsiline karar verilen "533,00 TL" müdafii ücretinin hükümden çıkartılmasına ve toplam "1.391,73 TL" olarak tespit olunan yargılama giderinin "858,73 TL" olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 14/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/15381
Karar No: 2015/2608
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15381 E.  ,  2015/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6723
Karar No: 2014/11775
Karar Tarihi: 16.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6723 E.  ,  2014/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...e Hukuk Hakimliğinden verilen 10.12.2013 gün ve 1145-1635 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere, .... oğlu 1.7.1922 doğumlu, .... numaralı .... anne, baba ve kardeşlerini gösterir şekilde aile nüfus kayıt tablosunun merciinden temin edilerek evrakına eklenmesine, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/762
Karar No: 2025/4016
Karar Tarihi: 13.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/762 E.  ,  2025/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/193 Esas sayılı dosyasında 23.01.2025 tarihinde karar verilmiş olmasına göre, bu aşamada fiilen birleştirme imkanı bulunmadığından, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/115 Esas sayılı davası ile Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/193 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2024 tarihli ve 2023/115 Esas, 2024/390 sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/31931
Karar No: 2015/34992
Karar Tarihi: 10.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/31931 E.  ,  2015/34992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili ile genel tatil ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; proje bitimi sebebiyle iş ilişkisinin sona erdiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı yurtdışı şantiyesi çalışanı olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları ve 2010 yılında 6 ay mazeret izinli olduğunun kayıt altına alındığı ve Türkiye'ye giriş çıkış kayıtlarından da davacının bazı dönemlerde Türkiye'de bulunduğu gözlenmektedir. Bu durum bilirkişi ek raporunda da açıklanmış, mahkemece ek raporda yapılan tespit doğrultusunda bu aylara ilişkin mesai çizelgelerinde izin ücreti ödendiği ve mazeret iznine ilişkin belge bulunmadığı gerekçesiyle davacının mazeret izninde bulunduğu dönemler de hesaplamalara esas alınmış ise de, oluşturulan gerekçe savunmayı karşılamaya yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş davacı asilden mazeret izinli olup olmadığını sormak ve mazeret izinli olduğu iddia edilen dönemde Türkiye'de bulunmasının nedeni açıklığa kavuşturularak davacının hesaba esas kıdemini belirleyerek sonuca gitmektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca davada birden fazla davalı olduğu halde yargılama giderlerinin tahsiline yönelik kurulan hükümde, "...davalıdan alınarak davacıya verilmesine " ve "...davacıdan alınarak davalıya verilmesine " şeklinde ibareler kullanılmıştır.

6100 sayılı HMK’nun 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı tek tek karar yerinde açıklanmalıdır.

Mahkemece, hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması ve kimin ne kadarından sorumlu olduğunun belirtilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/368
Karar No: 2021/5088
Karar Tarihi: 08.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/368 E.  ,  2021/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Hatay İli, Reyhanlı İlçesi, ... Köyü 258 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin 2. paragrafında geçen (kararın kesinleşmesine kadar) ve (kesinleşme tarihine kadar) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemizin karar tarihine kadar) kelimelerinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin 2. paragrafında geçen (kararın kesinleşmesinin ardından) ve 5 numaralı bendinde geçen (kararın kesinleşmesinden sonra) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/15059
Karar No: 2021/19604
Karar Tarihi: 23.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15059 E.  ,  2021/19604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu eşya ile ilgili olarak, ASKİ görevlisinin “Çalınan rögar kapağının (ızgaranın) yağmur sularının toplandığı giderlerin üzerinde koruyucu görevi yaptığına” yönelik beyanı dikkate alındığında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/11738
Karar No: 2025/5974
Karar Tarihi: 07.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11738 E.  ,  2025/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/441 E., 2022/3299 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi'nin 28.05.2024 tarihli 2022/441 Esas, 2022/3299 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.07.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.05.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/101
Karar No: 2015/3562
Karar Tarihi: 02.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/101 E.  ,  2015/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1- Sanık ...’ın mağdur ...’i 4 bıçak darbesiyle, sol üst kadranda batına nafiz ince barsak yaralanmasına neden olacak, sol gluetal sol radyal bölgelerden ve sol femur arkasından yaşamını tehlikeye sokan, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; 9-15 yıl arasında ceza öngörülen teşebbüs uygulaması sırasında, isabet yerleri, yaraların niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığı TCK’nun 3. ve 61. maddeleri birlikte göz önüne alınarak makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 10 yıl ceza verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, ...’ın mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yasal savunmaya, yasal savunmada sınırın aşıldığına, vasfa, teşdide, haksız tahrikte makul oranda indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında sanıktan alınmasına karar verilen "290" yargılama giderinin "108 TL” olarak değiştirilmesine, zorunlu müdafii ücreti olan "182 TL.nin" hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/06/2015 gününde oybirliği ile karar verilidi.