erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/17140
Karar No: 2015/23872
Karar Tarihi: 23.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/17140 E.  ,  2015/23872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/350330

Konut dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarından sanık E.. P..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 35/2, 116/1 ve 119/1-c. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar anılan Kanun'un 53/1-a-b-d-e maddesindeki haklardan, koşullu salıverilinceye kadar ise aynı Kanun’un 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına dair ÇATALCA Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2012 tarihli ve 2006/214 esas, 2012/542 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15.10.2015 gün ve 2015-20384/66028 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2015 gün ve 2015/350330 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/2. maddesinde yer alan "Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz.” ve 3. fıkrasındaki “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğu ile anılan maddenin 1. fıkrası a, b, d ve e bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma yasa yoluna usulüne uygun kesinleşmiş kararlara karşı başvurulması mümkün olup, bozma istemine konu Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.11.2012 gün ve 2006/214, 2012/542 sayılı kararı sanık E.. P.. yönünden 11.01.2013 tarihinde kesinleştirilmiş ise de, sanığın, 07.05.2013 tarihli dilekçesinde temyiz hakkı verilmesi isteminde bulunduğu ve yerel mahkemenin 21.05.2013 tarihli ek kararının temyiz isteminin reddi niteliğinde olduğu belirlenmekle, red kararına karşı 28.05.2013 tarihli temyiz istemi nedeniyle temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerekip, temyiz yasa yolu sonuçlandırılmadan kararın usulen kesinleştiği kabul edilemeyeceğinden, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi'nin henüz kesinleşmeyen 14.11.2012 tarihli kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7892
Karar No: 2025/4443
Karar Tarihi: 20.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2021/7892 E.  ,  2025/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/276 Esas, 2016/186 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresine tabî olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 06.10.2015 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, keza Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kaydından sanıklardan ...'nın 27.12.2022 tarihinde, hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının ölüm ve zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/145
Karar No: 2015/3073
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/145 E.  ,  2015/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5402
Karar No: 2011/171
Karar Tarihi: 20.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5402 E.  ,  2011/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava; mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir.

743 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 443/1. maddesinde ”Nesebi sahih olmayan hısımlar, ana tarafından nesebi sahih hısımlar gibi mirasçılık hakkını haizdir. Bunların, baba cihetinden mirasçı olabilmeleri; babalarının kendilerini tanımış veya babalıklarına hüküm sudur etmiş bulunmasına mütevakkıftır.” hükmü yer almaktadır.

Somut olaya gelince; miras bırakan ... Argın 01.02.1988 yılında vefat etmiş ve nüfus kayıtlarına göre resmi nikahlı eşi ... ve çocukları geride kalmıştır. Miras bırakanın mirasçılarını gösterir Ümraniye 2.Sulh Hukuk mahkemesinin 2005/522 E.-2005/26 K. ilamıyla mirasçılık belgesi alınmıştır. Davacı; miras bırakanın nikahsız eşi .... ile evliliğinden 1930 yılında dünyaya geldiğini babası yerine amcasının nüfusunda kayıtlı olduğunu, gerçek babasının miras bırakan olduğunu ileri sürerek tanık dinletmiştir. Miras bırakanın nüfus hanesinde davacının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece dinlenen tanık beyanlarına göre, miras bırakanın, davacının babası olduğu benimsenerek önceki günlü mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmiştir.

Mirasın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan Türk Medeni Kanunu’nun 443.maddesine göre, nesebi sahih olmayan kişilerin baba yönünden mirasçı olabilmeleri ancak babalarının kendilerini tanımış veya babalığa hükmedilmiş olmasına bağlıdır. Dosyamızda davacının miras bırakan tarafından tanınması veya mahkemece babalığa hükmedilmesi söz konusu olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, davalılar tarafından yatırılan peşin temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 20.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3812
Karar No: 2014/8030
Karar Tarihi: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3812 E.  ,  2014/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde hükmü temyiz eden davacı ... Üçler'in temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını istediği anlaşılmakla dosyanın fiziki olarak gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Esas No: 2014/8298
Karar No: 2014/16340
Karar Tarihi: 23.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8298 E.  ,  2014/16340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17.07.2012 gün ve 2011/91 esas 2012/473 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 24.09.2013 gün ve 14555-13213 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 226.00.'er-TL para cezası ile 52.40.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10831
Karar No: 2014/16452
Karar Tarihi: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/10831 E.  ,  2014/16452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, Mühür bozma

Hüküm : Her iki suçtan; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve mühür bozma suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar gördüğünden davaya katılmasına karar verilen Kültür ve Turizm Bakanlığı adına hazine vekilinin, mühür bozma suçundan tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin anılan suça yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçuna ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

27/06/2014 günü Ulusal Yargı Ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 11/10/2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1674
Karar No: 2017/1873
Karar Tarihi: 06.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1674 E.  ,  2017/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4741
Karar No: 2014/7938
Karar Tarihi: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4741 E.  ,  2014/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Esas No: 2019/13632
Karar No: 2020/2454
Karar Tarihi: 09.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13632 E.  ,  2020/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 4.153,33 TL maddi ve 9.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarlarının az olduğuna ilişkin tüm, davalı vekilinin, davanın süresinde açılmadığına, dava dilekçesinin tamamen soyut iddialar içerdiğine, tutuklama tedbirinin yasalara uygun olduğuna, davacının faiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmolunan manevi tazminat miktarının fazla olduğuna ve yerinde görülmeyen sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Eczacılık yapan davacının tutuklanması üzerine yerine mesul müdür olarak atanan eczacıya ödenen ücret ile ilgili olarak tahliye tarihi olan 01/05/2008 tarihine kadar hesaplama yapılarak 3.546,66 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde maddi tazminatın fazla tayini,

2- Karar tarihinde yürürlükte bulunan 694 sayılı KHK'nın 144. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesine eklenen 9. fıkraya göre, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nispî avukatlık ücreti ödeneceği ancak ödenecek miktarın Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı dikkate alınmadan, davacı lehine fazla miktarda vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden maddi tazminat miktarının 3.546,66

TL'ye ve buna göre değişen toplam tazminat miktarı da dikkate alınarak vekalet ücreti miktarının da 1.505,60 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1234
Karar No: 2009/9222
Karar Tarihi: 28.04.2009

12. Hukuk Dairesi 2009/1234 E., 2009/9222 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/1234 E., 2009/9222 K.**

**- İMZA İNCELEMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu hakkında 22.09.2007 keşide tarihli çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip yapıldığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliğ edilmesinden sonra yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, çekte ciro imzasının ve bu nedenle borçlu sıfatının bulunmadığını ileri sürdüğü anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çekin arka yüzünde muteriz borçlu Yücel'in ad ve soyadının yazılı olduğu, ayrıca imzasının bulunmadığı görülmektedir. Alacaklı, bu ismin borçlu tarafından yazılıp yazılmadığının incelenmesi gerektiğini iddia etmiştir.

BK'nın 14. maddesi (imza, üzerine borç alan kimsenin el yazısı olmak lazımdır) düzenlemesini getirmiştir. El yazısı ile atılacak imzanın ne şekilde olacağı konusunda ayrı bir şekil şartı yoktur. Kişi, kendisine özgü, belirli karakteri içeren sembolleri göstererek imza atabileceği gibi, ad ve soyadını yazmak suretiyle de imza atabilir. Ancak kişi, bu şekilde karakterleri ve sembolleri kullanırken veya ad veya soyadını yazarken imza atmayı amaç edinmelidir. Bu husus kişinin uygulamada hangi imza şeklini benimsediğinin tespiti ile anlaşılabilir. Alacaklıya yukarıdaki açıklamalar ışığında delil ve örnek imza sunması için imkan tanınmamıştır. Davanın niteliği gözetildiğinde, ispat külfetinin alacaklıya ait olduğu düşünülerek borçlunun ad ve soyadını yazmak suretiyle imza atmak şeklinde bir uygulaması olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Sonu ç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12022
Karar No: 2014/2615
Karar Tarihi: 24.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12022 E.  ,  2014/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/231402

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö..Hafriyat Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 yeni Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Kısım Komutanlığının 10/05/2008 tarihli ve ET 491267 sıra nolu İdari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli ve 2012/1325-1325 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19/06/2013 gün ve 39215 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/07/2013 gün ve KYB. 2013/231402 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla İdari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 10/05/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/03/2013 gün ve 2012/1325 D. İş Esas - 2012/1325 D. İş Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23705
Karar No: 2017/14854
Karar Tarihi: 30.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/23705 E.  ,  2017/14854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlunun, icra mahkemesine yaptığı başvuruda, diğer iddialarının yanında senette bulunan imzaya da itiraz ettiği, mahkemece bilirkişi incelemesi yapılmaksızın, borçlunun senetteki imzanın kendine ait olduğunu ikrar ettiği gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, takibe dayanak bononun, muteriz borçlu ile birlikte dört kişi tarafından düzenlendiği, senet üzerinde her biri ikişer tane dört farklı imzanın atılı bulunduğu, borçlunun itiraz dilekçesinde açıkça senetteki imzasına itiraz ettiği, isminin altındaki imzayı kabul etmediği 06.06.2016 tarihli duruşmada da imzaya itiraz ettiğini tekrar beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Senette aslolan imza olup, ismin yazıp yazmaması ya da imzanın ismin altına tekabül edip etmemesi sorumluluk açısından önem arzetmeyip, çözümlenmesi gereken sorun senet üzerindeki imzalardan birinin borçluya ait olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

O halde mahkemece, bono üzerinde atılı tüm imzalar nazara alınarak borçlunun imzasının bulunup bulunmadığı hususunda usulüne uygun bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.