erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/1725
Karar No: 2010/2782
Karar Tarihi: 08.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1725 E.  ,  2010/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, hemzemin geçide bariyer yapmakla yükümlü olan davalının, bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini öne sürerek, kendisi tarafından yapılan otomatik bariyer bedili olan 35.097,00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafınından Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi Yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalının 3533 sayılı Yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur. Davacı ... ise 28.10.1984 tarihli 18559 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince, bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde kararnamenin 4.maddesinde, kamu iktisadi teşebbüslerinin, bu Kanun Hükmünde Kararname ile saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. O halde davacı ... 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümünde mecburi tahkime tabi değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır. Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, mecburi tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/489
Karar No: 2021/10205
Karar Tarihi: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/489 E.  ,  2021/10205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1038 E. - 2018/1281 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; armut bahçesi niteliğindeki Bursa ili, Osmangazi ilçesi, ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1931
Karar No: 2014/9210
Karar Tarihi: 09.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1931 E.  ,  2014/9210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16581
Karar No: 2011/22117
Karar Tarihi: 21.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16581 E.  ,  2011/22117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3606
Karar No: 2017/3479
Karar Tarihi: 03.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/3606 E.  ,  2017/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında; hükümlülük

- Sanık ... hakkında; hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I- Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı TCK.nun 245/2. maddesinde, sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin 3. fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu cihetle; somut olayda sanıkların başkasına ait kredi kartının manyetik şerit bilgilerini kopyalamak suretiyle elde edilen kart bilgileri ile sahte kredi kartı üretmek eylemlerinin TCK.nun 245/2, bu kartla değişik zamanlarda nakit para çekmek suretiyle yarar sağlama şeklindeki eylemlerinin ise TCK.nun 245/3 ve 43. maddelerindeki birbirinden bağımsız ayrı ayrı suçları oluşturacağı gözetilmeden, tek suç kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Uygulamaya göre de;

1- Sanıklar hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanıklar hakkında TCK.nun 245/3. maddesi uyarınca belirlenen 4 yıl hapis ve 120 gün adli para cezasından aynı yasanın 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılırken 5 yıl hapis ve 150 gün adli para cezası yerine 3 yıl hapis ve 90 gün adli para cezasına, 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay hapis ve 125 gün adli para cezası yerine 2 yıl 6 ay hapis ve 75 gün adli para cezasına, TCK.nun 52. maddesinin uygulanması ile hapis cezası yanında 2500 TL adli para cezası yerine 1500 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3- Sanık ... hakkında hükmolunan ve hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay olarak belirlenen hapis cezasının, iki yıldan fazla olarak belirlendiği de gözetilmeden, TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildikten sonra, devamında sanığın geçmiş hali, sabıka durumu ve suç işleme konusundaki eğilimi dikkate alınarak, şartları oluşmadığından bahisle, ertelenmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17142
Karar No: 2017/7285
Karar Tarihi: 16.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17142 E.  ,  2017/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, üniversite eğitimine devam ettiklerini belirterek davalıdan ayrı ayrı aylık 5.000'er TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihi olan 22/12/2015 tarihinden itibaren davacı ... için aylık 1250,00 TL, davacı ... için aylık 1250,00 TL olmak üzere aylık toplam 2500,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; yargılama sırasında, davacılar kendisini vekil ile temsil ettirmekleri halde davacılar lehine 3.600 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarı açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün beşinci fıkrasındaki "Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden kabul edilen miktar üzerinden ve yürürlükteki tarifenin 9/1 maddesi de gözetilerek tayin ve takdir olunan 3.600,00TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine" cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6575
Karar No: 2016/7845
Karar Tarihi: 15.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6575 E.  ,  2016/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ...), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, mağdura yönelik gerçekleştirilen eylemlerin mağdurun öğretmeni tanık ...'in olayları öğrendikten hemen sonra 17.05.2007 tarihinde kolluğa bildirmesiyle ortaya çıktığı, bunun üzerine mağdurun alınan kolluk beyanında, suça sürüklenen çocuk ...'in eyleminin intikal tarihinden yaklaşık iki yıl önce okulların kapanmasından sonra yaz aylarında meydana geldiğini, diğer suça sürüklenen çocuğun eyleminin ise suça sürüklenen çocuk ...'in eyleminden bir-iki ay sonra gerçekleştiğini belirttiği anlaşıldığından 2005 yılında okulların ne zaman kapandığının tespit edilmesi ve suç tarihlerinin kesin olarak belirlenmesi, sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Suça sürüklenen çocukların farklı tarihlerde mağdura karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında,... Adli Tıp Kurumu... İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.11.2012 tarihli raporda mağdurun ruh sağlığının bozulmasına hangi suça sürüklenen çocuğun eyleminin neden olduğu ya da her iki suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin ayrı ayrı neden olup olmadığı hususları açıklanmaksızın anılan olaya bağlı olarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğu yönünde bildirilen görüş dikkate alınarak eksik araştırma ile suça sürüklenen çocuklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/969
Karar No: 2021/3495
Karar Tarihi: 18.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/969 E.  ,  2021/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat, müştekiler ... ile ...'nın temyiz istemlerinin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp mağdure vekilinin, mahkeme tarafından temyiz isteminin reddine dair verilen 09.12.2016 tarihli ek kararı usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen ayrıca temyiz etmediği ve müştekiler ... ile ...’nın temyiz istemlerinin reddine dair verilen 22.11.2016 günlü ek kararın ise usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle müştekilerce sunulan 05.11.2019 havale tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Müştekiler ... ile ...’nın temyiz istemlerinin reddine dair verilen ek kararın temyiz incelemesine gelince;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz istemlerinin reddine dair verilen 22.11.2016 günlü ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, müştekiler ... ile ...’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 18.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13735
Karar No: 2012/25878
Karar Tarihi: 06.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13735 E.  ,  2012/25878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu bıçağın 06.02.2008 tarihli ekspertiz raporunda da 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğine haiz bıçaklardan olmadığının belirtilmiş olması karşısında, sanığın beraati ve bıçağın iadesi yerine yazılı şekilde mahkumiyete ve müsadereye karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6067
Karar No: 2010/534
Karar Tarihi: 09.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6067 E.  ,  2010/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 205 ada 36, 37, 38, 82, 83, 84 parsel sayılı sırasıyla 1220,20 m², 722,20 m², 722,00 m², 409,39 m², 528,07 m², 422,66 m² yüzölçümündeki taşınmazlar miras hakkına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adlarına ayrı ayrı tespit edilmiştir. Davacı ... miras hakkına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... 14.08.1933 tarih 27 sayılı 1/2 payı ortak miras bırakanı ... adına kayıtlı olan tapu kaydına dayanmıştır. Tapu kayıt maliki ...’ün 30.09.1953 tarihinde, taşınmazda zilyet bulunan ... eşi ...’ün de 03.03.1976 tarihinde vefat ettikleri dosya içeriği ile belirlenmiştir. Davacının tutunduğu tapu kaydının intikal görmediği tapu kayıt maliki ile mirasçılarının dava konusu taşınmazlar üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, üçüncü kişi durumunda oldukları belirlenen davalıların taşınmazlarda (davacının miras bırakanının ölümünden tespit gününe kadar 20 yılı aşkın süredir) zilyet olduğu, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Hal böyle olunca davacının tutunduğu tapu kaydının davalılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddesi hükmünde öngörülen şekilde hukuksal değerini yitirdiğinin kabulü gerekir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...’ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL temyiz harcının davacı taraftan alınmasına, 09.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.