erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/11709
Karar No: 2021/5554
Karar Tarihi: 11.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/11709 E.  ,  2021/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

SUÇ : Rüşvet alma ve göçmen kaçakçılığı (üçer kez)

...,...

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatları, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi;

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair kararın CMK’nin 286/2-b maddesi uyarınca temyizi mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafin bu karara yönelik temyiz isteminin CMK'nin 298/1. madde ve fıkrası uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık müdafin ve katılan Ticaret Bakanlığı vekilinin sanık hakkında zincirleme rüşvet alma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince CMK'nin 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi gereğince duruşma açılmaksızın, sanığın rüşvet alma suçundan üç kez cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükümleri kaldırılıp zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle tek mahkumiyet hükmü kurularak istinaf istemlerinin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş ise de; zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilebilmesi için CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, delillerin değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, CMK'nin 280/1-a maddesi kapsamına girmediği halde duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin ve katılan Ticaret Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 tarihli ve 2012/1-941-1780 sayılı, 12/04/2011 tarihli ve 51-42 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, temyiz aşamasında geçen sürenin, CMK'nin 102. maddesinde yazılı azami tutukluluk süresinin hesabında dikkate alınmayacağı, 5271 sayılı CMK'nin 102. maddesinde öngörülen tutuklama sürelerindeki sınırların da aşılmadığı anlaşılmış olup, sürdürülen tutuklama tedbirinin orantılı bulunması ve tutuklama tarihine göre sanığın tahliye isteminin REDDİNE, bozmaya konu kararın niteliği de nazara alınarak aynı Kanun'un 304/2-b maddesi gereğince dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2832
Karar No: 2010/3982
Karar Tarihi: 11.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/2832 E.  ,  2010/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Yaralama, kavgada silah boşaltma

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Ret kararının onanması, bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hükmolunan cezanın nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı sanık ... tarafından yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümde, 647 ... Yasanın 4/5.madde ve fıkrasındaki "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" biçimindeki düzenleme nedeniyle, 765 ... TCY.nın 466/2.madde ve fıkrası uyarınca, hapis cezasından çevrilen adli para cezasının nitelik ve niceliğine göre kesin nitelikte olmayıp temyiz yoluna açık olması nedeniyle, itirazı yerinde görüldüğünden, RET KARARININ KALDIRILMASI suretiyle sanık ...'in kavgada silah boşaltma eylemi yönünden işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 ... Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,11.03 .2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2606
Karar No: 2021/10326
Karar Tarihi: 23.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/2606 E.  ,  2021/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya görüşüldü:

Hükümde "sanıklardan ...'ın cebinde bulunan siyah saplı bıçağı çıkartarak müştekiye gösterdiği ve bağırarak ''... gelecek ve parayı ödeyecek'' dediği, sanığın yanında diğer sanık ...'ın da bulunduğu, sanıkların, müştekinin oğlu olan ...'ın kendilerine borcu olduğunu,bu nedenle olay tarihinde müştekinin evine gittiklerini ve ...'ı sorduklarını,burada aralarında tartışma çıktığını ve karşılıklı olarak ağız münakaşı yaşadıklarını beyan ettikleri" şeklinde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4502
Karar No: 2019/6410
Karar Tarihi: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4502 E.  ,  2019/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, ...Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, mirasın reddine ilişkindir.

....Mahkemesince murisin son ikamet adresinin ....olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

....Mahkemesince ise, davacının kendi ikamet mahkemesi olan...Mahkemesinde babasının mirasını reddettiğinin tesciline karar verilmesini talep ettiği, mahkemenin ise murisin son ikamet adresinin .....olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verdiği, yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzerine mirasın reddinin tescili davalarında kesin bir yetki kuralının söz konusu olmadığı ve talepte bulunan mirasçının ikamet mahkemesinin de yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir (TMK 609. md - Y.2.HD 2009/12919 E. - 2009/17413 K.).

Somut olayda, müteveffanın son ikamet adresinin "..." olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın....Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12750
Karar No: 2017/294
Karar Tarihi: 19.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12750 E.  ,  2017/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Kasten yaralama ve tehdit suçlarından mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7086
Karar No: 2010/11117
Karar Tarihi: 19.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7086 E.  ,  2010/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 20.maddesinin son fıkrasında ekili arazilerin boşaltılmasının hasat sonuna bırakılacağı, hasat sonuna bırakılması mümkün olmayan hallerde ise ekin bedelinin tazmini suretiyle taşınmazın boşaltılabileceği hükme bağlanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ürün zararının, tazmin yükümlülüğü kapsamı içinde olduğu anlaşılmaktadır. Yasanın 20. maddesinde hükme bağlanmış olan tazmin yükümlülüğü, ekili taşınmazın hasat zamanı beklenmeden boşaltılması gereken hallerde, boşaltma tarihinde gerçekleşmiş olan zarar miktarıyla sınırlıdır. Başka bir anlatımla kamulaştıran idarenin hasat zamanını beklemeden el attığı taşınmazda ekili olan ürün için ödeyeceği tazminat, boşaltma tarihine kadar ilgililer (davalı) tarafından fiilen yapılmış olan harcamalardan ibarettir. Ekili ürünün hasat sonunda getireceği net gelir, henüz gerçekleşmeyen, gerçekleşip gerçekleşmeyeceği veya ne oranda gerçekleşeceği de bilinmeyen bir gelir olup, böyle bir gelirden yoksun kalındığından dolayı hesaplanan tazminatın kamulaştırma bedeline eklenmesi mümkün değildir.

Mahkemece, taşınmazın bulunduğu yörede buğday ürününün mutat ekim tarihinden el atma tarihine kadar davalı tarafından yapılan harcamaların miktarı belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

../..

-2-

2010/7086-11117

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15410
Karar No: 2018/4270
Karar Tarihi: 18.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15410 E.  ,  2018/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalanan dava dışı ...'a ait işyerinin 30.12.2011 tarihinde meydana gelen yangın sonucu hasar gördüğünü, yangın raporuna göre yangının çıkış nedenin elektrik kontağı olduğunun belirtildiğini, davalıların işyerini maliki olarak BK'nun 58.maddesi gereğince sorumlu olduğundan, davacının sigortalısına ödediği 89.443,62 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte halefiyet ilkesine dayalı olarak rücuen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava dayanağı yangının meydana gelmesinde müvekkillerinin kusuru olmadığını, olayın sigortalı kiracının sonradan müvekkilerinin bilgisi dışında usulsüz elektrik hattı çekmesinden kaynaklandığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporuna göre davacı sigortasına ait mahalde meydana gelen olayda davalılara atfedilecek bir kusurun bulunmadığı, hasarın davacı sigortalısı tarafından sıva üstü tesis edilen ve arka kısma giden kablodan meydana geldiği, davalıların yangında kusurunun bulunmadığının anlaşıldığından bahisle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına sigortalının ağır kusuru olup bina malikinin kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldırdığına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19364
Karar No: 2024/11380
Karar Tarihi: 11.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19364 E.  ,  2024/11380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/132 E., 2016/174 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.03.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/15844
Karar No: 2007/15354
Karar Tarihi: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15844 E.  ,  2007/15354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ürgüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3962
Karar No: 2016/9663
Karar Tarihi: 19.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3962 E.  ,  2016/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 152/1-a,31/3, 62, 1412 s.y. 326/son, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların taş ve tekme atmak suretiyle okul ve yatakhane binalarının giriş kapıları ve pencere camlarına zarar verdiklerinin iddia edildiği somut olayda; suça sürüklenen çocukların savunmaları, katılan beyanı, tanıkların ifadeleri, keşif ve olay yeri tespit tutanakları ve dosya kapsamından suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;suça sürüklenen çocuk ... müdafii eksik inceleme ve delillerin yanlış değerlendirildiğini, suça sürüklenen çocuklar ... ve... müdafiileri süre tutum dilekçesi vermiş ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin ONANMASINA, 19/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7586
Karar No: 2016/3223
Karar Tarihi: 22.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7586 E.  ,  2016/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, rahatsızlanması nedeniyle eşi ...'ı ...Devlet Hastanesine götürdüğü, buradan ambülansla ... Tıp Fakültesine sevk edildikleri, sanık ...'in diğer sanığın kimlik bilgilerini kullanarak eşinin girişini yaptırdığı, ...'ın bu şekilde önce acil serviste ve vefat ettiği tarih olan 22/01/2012 tarihine kadar da yoğun bakım ünitesinde tedavi gördüğü, böylelikle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda ;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.” ,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.” ,

Dokuzuncu maddesi; “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6986
Karar No: 2013/28797
Karar Tarihi: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6986 E.  ,  2013/28797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, Yarenler Köyü Kalkınma Kooperatifinin ağaç kesim işinde çalıştığı, yaklaşık 32.5 metre uzunluğundaki bir ağacı elektrikli testere ile kestiği sırada, ağacın dallarından birinin yandaki ağaca takılarak, ters istikamete fırlaması ve sanığa işinde refakat eden ölenin başına düşmesi şeklinde meydana gelen olayda; hükme esas alınan 01.02.2011 tarihli bilirkişi raporunda, sanığın asli kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; olayın, ölenin ağacın devrildiği istikamette durmasından meydana gelmediği, aksine, ters istikamette ancak yeteri kadar uzakta durmamasından dolayı, kırılan ağacın dalının fırlayarak, kendisine çarpması şeklinde meydana geldiği dikkate alındığında; sanığın tali kusurlu olduğu anlaşılmakla; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tali kusurlu olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari haddin üzerinde temel ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.