erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12161
Karar No: 2017/1944
Karar Tarihi: 08.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12161 E.  ,  2017/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2-5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 8,00.-TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “hazırlıkta atanan zorunlu müdafii ücreti 182,00 TL'nin ve 1 adet davetiye gideri 8 TL’nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılarak yerine, ''182 TL müdafiilik ücreti ve 8 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 190 TL'nin maliye hazinesi üzerine bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25250
Karar No: 2012/21548
Karar Tarihi: 11.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/25250 E.  ,  2012/21548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan kurum ile vekilinin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, Gayrımenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 12/11/1974 gün ve 7459 sayılı kararı ile tescil edilip 10/10/1979 gün ve 11580 sayılı kararı ile sınırları belirlenen kentsel sit alanı içinde ve aynı zamanda sivil mimarlık örneği olarak tescilli Eski Kaymakamlık Binası'na komşu parselde yer alan ... Evi'nin müdür vekili olarak görev yaptığı, öğretmen evi yönetim kurulu toplantısında alınan karar ve İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün uygun görüşü çerçevesinde binanın alt katında bulunan tuvalet ara duvarlarının yıkıldığı, gerek öğretmen evi binasının yapım aşamasında gerekse bu binada yapılacak tadilat konusunda katılan kurumdan izin alınmamış ise de, her iki işlemin de sözü edilen izin hariç olmak üzere kanuni prosedürüne uygun olarak yapılmış olduğunun, yıkılan ara bölmelerin, taşıyıcı ve yapının statiğini tehlikeye düşürücü unsurlar olmayıp binanın görüntüsünde de olumsuz bir etki yaratmadığının dosya kapsamında mevcut 28/12/2009 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, suça konu ara bölmelerin yıkılmasının suç teşkil etmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın keyfi davranışlarda bulunduğuna, bilirkişi raporunun yanıltıcı ve yetersiz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Vekalet ücretinin, kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık müdafiine ödenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafındaki “sanık müdafiinin” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine “sanığa” sözcüğünün eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1826
Karar No: 2014/8908
Karar Tarihi: 04.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1826 E.  ,  2014/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/27876
Karar No: 2010/24125
Karar Tarihi: 21.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/27876 E.  ,  2010/24125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2338
Karar No: 2008/6157
Karar Tarihi: 21.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2338 E.  ,  2008/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2000 yılında 3402 Sayılı Yasa gereğince genel arazi kadastrosu yapıldığı anlaşılmakta olup, 3402 Sayılı Yasaya göre yapılan arazi kadastrosunda dolu pafta sistemi esas olup, davalı taşınmazın arazi kadastrosu sırasında nasıl ve ne olarak tespit harici bırakıldığı kadastro müdürlüğü ve tapu sicil müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Genel arazi kadastrosuna ait orijinal kadastro paftasının aslından çekilmiş fotokopisi kadastro müdürlüğünden istenerek,

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırma işlemi yapıldığı anlaşılmakta olup, çekişmeli taşınmaza ait kamulaştırma belgelerinin,

4- Çekişmeli taşınmaza komşu 117, 118 ve 119 nolu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ve varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/13297
Karar No: 2015/2510
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13297 E.  ,  2015/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19778
Karar No: 2015/4148
Karar Tarihi: 03.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19778 E.  ,  2015/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın “kısmen dere mutlak korumu alanı” olarak ayrıldığı ve taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın açıldığı tarih itibariyle adli yargı görevli olduğundan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verilmiş olup, davanın açılmasına davalı idare sebebiyet verdiğinden, idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31658
Karar No: 2016/4354
Karar Tarihi: 18.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/31658 E.  ,  2016/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ve ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak tıbbi sekreter görevinde çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatının faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, yasal süresi içinde ,davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı ...'nın harç giderlerinden sorumlu tutulmasının doğru olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j. bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davalı ...'nın harçtan muaf olduğu gözetilmeden, harçların davalıdan tahsiline şeklinde infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendinin silinerek yerine,

"Davacı tarafından peşin olarak ödenen karar,ilam ve ıslah harcı toplamı 218,90 TL'nin davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalılar ...ile ... alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2266
Karar No: 2017/4507
Karar Tarihi: 19.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2266 E.  ,  2017/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/10/2014 tarih ve 2014/318-2014/582 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %50 oranında ortağı olduğunu, davalı ...'ın ise ana sözleşme ile şirketi her konuda temsile yetkili kılındığını, davalı ...'ın şirketin işlettiği otelin tüm departmanlarına kendine yakın elemanlar seçerek davacıyı dışlama eğilimine girdiğini, otelin muhasebe kayıtlarını gerçeğe aykırı şekilde tutarak çifte muhasebe kaydı oluşturduğunu, davacı ortağa yansıttığı muhasebe kayıtlarında şirketin iflasın eşiğinde olduğunu ifade ettiğini, fakat gerçekte şirketin işlettiği otelin 2010 yılını dolu olarak geçirdiğini, şirketin kasasına girmesi gereken paraların bu davalının hesaplarına yatırıldığını, davalı şirket müdürünün görevini kötüye kullandığını ileri sürerek, davalı ...'a ana sözleşmeyle tanınmış temsile ilişkin tüm yetkilerinin TTK'nın 161. maddesi gereğince nez olunmasına, ...'ın şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile davalı ...'ın ortaklıktan çıkarılması istemini ıslah ederek davacının davalı şirkete müdür olarak atanmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davalı ...'ın Mu Fu Turizm Otelcilik Ağız ve Diş Sağlığı Poliklinik hizmetleri Medikal İnşaat Taahhüt Emlak Ticaret ve Sanayi İthalat İhracat Limited Şirketi müdürlüğünden azline, şirket müdürlüğüne davacının atanmasına, kayyımın görevinin karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4550
Karar No: 2019/16828
Karar Tarihi: 31.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4550 E.  ,  2019/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/762 Esas – 2007/565 Karar sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de sanığın adli sicil kaydına göre Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2004 tarih, 2000/325 E. 2004/213 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilmiş 25.12.2012 tarihinde kesinleşen 8 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “ Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2004 tarih, 2000/325 E. 2004/213 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/762 Esas – 2007/565 Karar sayılı ilamındaki ceza süresine göre belirlenmesine,” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.