erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/19918
Karar No: 2015/6233
Karar Tarihi: 14.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19918 E.  ,  2015/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2010/246-2014/30

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 14.04.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; davacı vekili Av. Ç.. D.. geldi. Karşı taraf davalı asil M.. A.. ile vekili Av. Y.. A.. Ö.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının davalıdan 26.03.2008 tarihli harici sözleşme ile araç satın aldığını, 60.000 Euro ödenmesine rağmen davalının aracın devrini vermediğini belirterek 60.000 Euro'nun ödeme tarihinden itibaren mevduata yüklenen en yüksek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, aracın 35.000 USD'ye davacıya satıldığını, bu bedelin davacıya iade edildiğini beyan etmştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 26.000 USD (40.211.60 TL)nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Ancak, kısa kararda “Davanın kısmen kabulü ile 26.000 USD'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline” karar verildiği, faiz ile ilgili gerekçeli karar arasında farklı hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya kapsamı gereğince mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen taraflar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100'er TL vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3877
Karar No: 2014/13576
Karar Tarihi: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3877 E.  ,  2014/13576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: (Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9569
Karar No: 2013/13831
Karar Tarihi: 28.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9569 E.  ,  2013/13831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2011 gün ve 2009/160-2011/70 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.03.2013 gün ve 2012/5154-2013/4641 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Galatasaray Spor Kulubü Derneği Yönetim Kurulu'nca alınan 20 Mart 2000 tarihli kararı gereği "Galatasaray Profesyonel Futbol Takımının posterini ayrı basım veya gazete sayfası olarak yayınlamak, tamamen veya futbolcuların resimleri ile takvim yapmak, kulüp adı ve/veya logosu ile promosyon malzemesi olarak vermek için öncelikle Galatasaray Kulübü'nden izin alınması ve sözleşme yapılması gerektiğini, GSK Yönetim Kurulu'nun 2. maddesinde yayınlananın emtia olması halinde talebin değerine göre olacağı, 3. maddesinde de her bir birim için 50.000 USD talep edileceğinin belirlendiğini, davalının basım ve yayımı gerçekleştirilen PAS FOTOMAÇ Gazetesi'nin 21 Ekim 2008 tarihli nüshasında profesyonel futbolcuların posterini dev poster adı altında sözleşme yapmaksızın ve önceden izin alınmaksızın yayınlamış bulunduğunu ileri sürerek telif hakkı ihlali sebebiyle isim hakkı bedeli olan 50.000 USD'nin karar tarihinde aynen ödenmesine, aynen ödemeye karar verilmez ise dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.03.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15490
Karar No: 2010/125
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15490 E.  ,  2010/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3333
Karar No: 2017/7286
Karar Tarihi: 10.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3333 E.  ,  2017/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca 765 sayılı (mülga) TCK'nın 459/2, 45/3, 72, 647 sayılı kanunun 4. ve 2918 sayılı kanunun 119. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, 29/01/2010 tarihli karar ile sanığın, 765 sayılı (mülga) Türk Ceza Kanunu'nun 459/2, 45/3, 72. maddeleri uyarınca 457,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın, itiraz edilmemesi üzerine 15/03/2010 tarihinde kesinleştiği ve belirtilen tarih itibariyle beş yıllık denetim süresi başladığından, 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu, daha sonra sanığın, 22/04/2010 tarihinde “uyuşturucu ve uyarı madde imal ve ticareti” suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/10/2011 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği, anılan mahkumiyet hükmünün temyizde onanmak suretiyle 10/05/2015 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlendiğinden, anılan suçun işlendiği 22/04/2010 tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı (mülga) Türk Ceza Kanunu'nun 459/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran aynı kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, zamanaşımının durma süresi de gözetildiğinde, suç tarihi olan 26/01/2003 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7478
Karar No: 2006/9444
Karar Tarihi: 23.11.2006

11. Ceza Dairesi 2006/7478 E., 2006/9444 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/7478 E., 2006/9444 K.**

**- ÇALINAN TİCARİ DEFTER VE KAĞITLAR HAKKINDA KAYIP BELGESİ VERİLMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 204 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 68 ]

**"İçtihat Metni"**

Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan sanık M…

….'nın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1 ve 81/1-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2004 tarihli ve 2003/325 esas, 2004/104 sayılı kararının infazı sırasında 01.06.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine 765 sayılı Kanun'un lehe olduğunun kabulü ile sanığın aynı ceza ile cezalandırılmasına ilişkin ANKARA 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2005 tarihli ve 2005/253 esas, 2005/143 sayılı kararının, dosya kapsamına göre; mahkemece sanık hakkında 765 sayılı Kanun'nu 342/1 ve 81/1-3 maddeleri gereğince ceza takdir edilmiş ise de, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve infaz rejimi ile ilgili bulunan, tekerrüre esas mahkümiyetin uyarlama kararında artırım sebebi yapılamayacağı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1 ve 53/1. maddelerinden kurulacak hükmün lehe olacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 06.10.2006 gün ve 45741 sayılı yazılı emirlerine atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 06.11.2006 gün ve YE.2006251351 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre yasa yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde bulunduğundan Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2005 gün ve 2005/253 esas, 2005/143 sayılı kararının CMK. nun 309/1-3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK. nun 309/4-d. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, hükümlü M…

…. O…

….'un sabit olan resmi belgede sahtecilik suçundan mahkemenin kabul ve uygulaması gözetilerek, 5237 Sayılı TCK. nun 204/1. maddesi uyarınca takdiren 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

Hükümlünün TCK. nun 53. maddesinin 1. fıkrasının ©

© bendinde yeralan haklardan koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına infazın bu ceza üzerinden yapılmasına, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına İadesine, 23.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/18317
Karar No: 2010/371
Karar Tarihi: 21.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18317 E.  ,  2010/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

D. DAVALILAR : ... (ÖLÜ) VE ARK.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan ... oğlu ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ... mevkii 109 ada 60 parsel sayılı 16737,62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2'şer pay ile ... ve ... ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, ... oğlu ... ... taşınmazın 1/2'şer pay ile ağabeyi ... ile kendisine ait olduğunu, davalı... oğlu ... ... ile ilgisinin olmadığını, bu kişi adına yapılan tespitin iptali ve adına tescili iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, ... oğlu ... ...'nın davasının reddine ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm katılan ... oğlu ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve resmi belge niteliğindeki eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporuyla çekişmeli parselin öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu belirlenip, her ne kadar tanıklar dayanılan Nisan 1935 tarih no 10-14 sayılı tapu kaydının çekişmeli parseli kapsadığını bildirilmişlerse de, değişebilir nitelikteki güneyi dere okunan ve fiilen batısında bulunan sırt sınırı itibariyle 3402 Sayılı Yasanın 20/c maddesi gereğince kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, doğusundaki ... Deresinden başlanarak uygulandığında çekişmeli parseli kapsamayacağı; kaldı ki, bir an için çekişmeli taşınmazı kapsadığı kabul edilse dahi, 4785 Sayılı Yasa gereği bu tapu kaydına değer verilemeyeceği gözetilerek Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre katılan ... oğlu ... ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/12518
Karar No: 2009/13637
Karar Tarihi: 26.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12518 E.  ,  2009/13637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

Davacı,ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine gerekir.

2-Dava davacının, ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 1.7.1999-26.1.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar veriLmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tarım Bağ kura ilk pirim kesintisinin 21.5.1999 tarihinde yapıldığı, 2001 yılında pirim kesintilerinin bulunduğu, 9.11.1973 tarihinden itibaren ziraat odasına, 15.5.1987 tarihinden beri de kooperatife kayıtlı olduğu, tarım arazisinin bulunduğu uyuşmazlık döneminde 20.9.2004-28.2.2005 tarihleri arasında 5 ay 8 gün kısa süreli 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğu anlaşılmaktadır

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacının tarım Bağ kur sigortalılık süreleri ile çakışan kısa süreli 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı çalışmaları dışlanarak sonuca gidilmesi gerekirken mahkemece çifte sigortalılık yaratacak şekilde çakışan sürelerde de tarım Bağ kur sigortalığın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidır.

.Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinin tümüyle silinerek yerine;

“ Davanın kısmen kabulü ile davacının, 1.7.1999-26.1.2007 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğu süreler dışında kalan dönemlerde tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA 26.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/6492
Karar No: 2017/1552
Karar Tarihi: 23.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6492 E.  ,  2017/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının herhangi bir hizmet karşılığı olmaksızın ve neye göre nasıl hesaplandığının belli olmayan zamlı konaklama cezası tahakkuk ettirdiği cezanın kapasitesi ihtiyaca cevap vermeyen havalimanlarının kullanımında yaşanan sorunlardan kaynaklandığını, toplam 136.191,55 TL zamlı konaklama cezasının ihtirazı kayıtla ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; havayolu şirketlerinin belirlenen iniş ve kalkış saatlerine uymamaları hallerinde zamlı ücret uygulaması yapıldığı, ancak bu uygulamanın verilen ek bir hizmet karşılığı olmadığı gibi, havayolu şirketlerine tanınan bir ayrıcalığı olmadığı, ... Hava Limanının ihtiyaca cevap vermemesi ve havayol trafiğinin yoğunluğunun davalı ...'nin sorumluluğunda olduğu, uçakların iniş kalkış saatlerinin değişmesinin hava alanını kullanan havayolu şirketlerinden kaynaklı olmadığı, dava konusu olayda da, davacı havayolu şirketinden kaynaklı bir kusurun olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece slot cezası uygulayan davalının kendi kusurlu eylemine dayanamayacağı gerekçesiyle dava kabul edilmiş ise de yapılan inceleme karar vermek için yeterli görülmemiştir. Bilirkişi 15.09.2014 tarihli raporunda faturaların tarifelere uygun olduğuna, açılıştaki gecikmenin "havaalanı yoğunluğu, hava şartları, slot değiştirme talebinden kaynaklı olup olmadığı" konusunu değerlendirmediğine, bunlar için ek belgelere ihtiyaç olduğunu bildirmiş olmasına rağmen, bu konularda ek belgeler getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece gerekli belgelerin neler olduğu bilirkişiden ön rapor alınarak belirlenmesi, akabinde bu belgeler getirtilerek dosya yeniden bilirkişiye devdi edilip ek rapor alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususlara riayet edilmeden teknik bilgiyi gerektiren bir konuda yeterli inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.