erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/19288
Karar No: 2014/39417
Karar Tarihi: 01.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19288 E.  ,  2014/39417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/323115

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2012

NUMARASI : 2008/291 (E) ve 2012/1936 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre de, mağdur Yılmaz'ın ateşli silahla yaralanması üzerine hastanede alınan 13/12/2007 günlü beyanında, "mahalleden tanıdığım Diyarbakırlı İrfan'ın (İ. K.) yanında bulunan Diyarbakırlı Memi (sanık M.. K..) olarak bildiğim şahıs, Türk bayrağına ateş etmekte idi, -neden ateş ediyorsunuz?- demem üzerine bir el ayağına ateş etmek suretiyle yaralandım, yaralanmama neden olan bu şahıslardan şikayetçiyim" diye anlatımda bulunmuş ve mağdurun 23/08/2008 tarihinde ölmüş bulunduğu; olay mahallinde ele geçen 7 adet boş kovan üzerinde yapılan kriminal incelemelerde 3 adedinin 14/12/2007 tarihinde sanık Ş.. D..'da yakalanan tabancadan atıldığının; 4 adedinin ise 10/01/2008 tarihinde sanık M.. K.. ile arkadaşları S.K., M. D.'in bulundukları metruk bir binada kilim altında ele geçirilen tabancadan atıldığının belirlendiği, sanık Musa ve arkadaşları hakkında söz konusu tabanca ile ilgili olarak 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan davada Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2011 gün ve 2008/97 esas, 2011/638 karar sayılı ilamı ile beraat kararı verildiği; sanığın aşamalarda suçu inkarla mağduru tanımadığını bildirmesi, teşhis yaptırılmamış olması da dikkate alınarak; 02/03/2008 tarihinde uyuşturucu operasyonunda yakalanan ve tutuklanan . K. hakkında, mağdurun yaralanmasında azmettiren olarak, emniyetin 11/03/2008 günlü fezlekesi ile Cumhuriyet savcılığına bildirilen evrak arasında İrfan Kalır'ın ifadesi bulunmamakla, emniyetçe alınan ifadesinin araştırılması ve tanık sıfatıyla beyanına başvurulup; olaya ilişkin görgüsü, bilgisi ve sanık Musa'nın "Memi" olarak tanınıp tanınmadığının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Dosya içindeki adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti olduğu anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

3) Sanık hakkında, hapis cezası verildiği halde, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden CMUK'un 326. maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15770
Karar No: 2014/10223
Karar Tarihi: 22.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15770 E.  ,  2014/10223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/351030

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31.03.2011

NUMARASI : 2007/2964 Esas, 2011/262 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay tarihiden yaklaşık bir ay önce sanığın güvercinlerinin çalındığı, yaptığı araştırmalar sonucu mahalledeki çocukların güvercinleri mağdurun çaldığını söylemeleri üzerine kuş satışı yapılan bir yerde bulduğu mağdura karşı gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminde, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30185
Karar No: 2014/23877
Karar Tarihi: 26.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30185 E.  ,  2014/23877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve kanun maddesinin gösterilmemesi,

2-Adli para cezasının bir gün karşılığı tespit edilirken uygulama maddesinin TCK'nın 52/2 ve taksitlendirme sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 52. maddesi olarak gösterilmesi,

3-TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi, maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olması, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/6. maddesine yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 2 nolu bölümün 5. ve 6. bendinin hükümden

çıkartılarak yerine "Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" bendinin eklenmesi, 7. bentteki 52 ibaresinin 52/4 ibaresi ile değiştirilip hükmün 2. bölümünün 8. bendinin hükümden tamamen çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5623
Karar No: 2017/443
Karar Tarihi: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/5623 E.  ,  2017/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, müştekinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/627
Karar No: 2013/7635
Karar Tarihi: 25.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/627 E.  ,  2013/7635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Hükmün açıklanması-mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuk ...'in 22.11.2004 tarihinde Atburgazı Beldesi İlköğretim Okulu camlarını kırmak ve okula ait trampete tekme atarak patlatmak suretiyle o tarihte yürürlükte olan TCK'nın 516/3. maddesinde tanımlanan "nitelikli mala zarar verme" suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemece 15.11.2007 tarih ve 2006/48 E; 2007/148 K. sayılı ilâmla "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve "denetim süresi içinde bir yıldan fazla olmamak üzere (bir yıl) CMK 238/8 a bendi uyarınca; meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesi" kararları verildiği ve fakat Söke C. Başsavcılığının Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünün 1.7.2010 tarihli ihbar içerikli yazısı içeriğine göre yükümlülüklere aykırı davranması nedeniyle mahkemece CMK'nın 238/3. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmış olmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin eksik soruşturma yapıldığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5507
Karar No: 2013/7198
Karar Tarihi: 17.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5507 E.  ,  2013/7198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4. Sulh Hukuk ve Bandırma Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yerini ... adresi olduğunun anlaşılmasına göre uyuşmazlığın, Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4357
Karar No: 2013/7401
Karar Tarihi: 04.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4357 E.  ,  2013/7401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2011/341385

MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 14/06/2011, 2011/161 (E) ve 2011/173 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile mağdurun aynı kızın arkadaşı oldukları ve bu sebeple tartıştıkları, mağdurun sanığa doktor raporuna yansımayacak şekilde darp ettiği, bunun üzerine sanığın da üzerinde bulunan bıçak ile mağduru göğüs sol koltuk altından ve göğüsün yüzden yaraladığı, kalpte kesi oluşturduğu ve hayati tehlike geçirmesine sebep olduğu, tanıkların araya girerek kavgayı ayırdığı olayda; olayın oluş şekli mağdurdaki yaralanmanın niteliği, kalpte yaralanma meydana gelmiş olması darbe sayısı şiddeti ayrıca engel sebebin varlığı hususları birlikte dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nun 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınırdan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin, temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmemekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK’nun 326. maddesi gözetilmek suretiyle (BOZULMASINA), 04/12/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/2544
Karar No: 2010/3748
Karar Tarihi: 29.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2544 E.  ,  2010/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-... ile davalılar 1-... 2-SS Sevgi Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.11.2009 gün ve 2009/205-417 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi, tapu kayıtlarının iptâli ile davacı adına tescili, tapuya konulan şerhlerin terkini ile menfi zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde Gaziosmanpaşa Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme kararının temyiz eden davalılarca temyiz posta masrafının eksik yatırılması sebebiyle hakim tarafından gönderilip 04.02.2010 tarihinde davalılar vekiline tebliğ olunan 22.01.2010 tarihli muhtıra ile 50,00 TL eksik masrafın muhtıranın tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde ödenmesi bildirildiği halde davalı tarafından, 7 günlük süre geçirildikten sonra 18.02.2010 tarihinde Çatalca Mahkemeleri veznesine yatırılmış olduğu anlaşılmıştır. Hukuk Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması, masraf ve harcın süresinde yatırılmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden Yargıtay’a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434/II. maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere dosya mahalline geri çevrilmeden, doğrudan doğruya Yargıtay’da da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği 01.06.1990 günlü ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nca karara bağlanmıştır. Yukarıda gösterilen yasal nedenlerle, verilen kesin süre içinde temyiz masrafı, kararın temyiz eden davalılarca karşılanmadığından davalılar vekilinin temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8584
Karar No: 2010/12031
Karar Tarihi: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8584 E.  ,  2010/12031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendime) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1868
Karar No: 2011/241
Karar Tarihi: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1868 E.  ,  2011/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16560
Karar No: 2016/17456
Karar Tarihi: 13.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16560 E.  ,  2016/17456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalı ..........'ye tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın ........'ye tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Anılan tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.