erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/15329
Karar No: 2021/19039
Karar Tarihi: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15329 E.  ,  2021/19039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılana ait motosikletin 15/05/2015 günü çalındığı, 25/07/2015 günü tanık ...’in plakasız bir motosikleti kullanırken görülerek kolluk görevlilerince yakalandığı, motosikletin incelenmesinde, plakasının bulunmadığı, motor ve şase numaralarının kazındığı, toplama motosiklet olduğunun tespit edildiği, kriminal incelemede yapılan kimyasal işlem ile sadece motosikletin motor numarasına ulaşılabildiği, motor kısmının katılana ait olduğunun tespit edildiği, tanık...’ın ifadesinde, motosikleti kısa bir süre önce sanık ...’den emaneten aldığını beyan ettiği, sanık ...’in aşamalardaki savunmalarında ise, motosiklet tamir dükkanlarının olduğunu, dükkana kim tarafından getirildiğini bilmediği motosiklet parçalarını toplayarak söz konusu motosikleti yaptığını, motor ve şase numaralarının kazıntı olduğu hususunda bilgisinin olduğunu, çalıntı olduğunu bilmediğini savunduğu anlaşılmış ise de, motosiklet tamirciliği yapan sanığın, motor numarası kazınmış haldeki motosiklet veya motor kısmını satın alması veya kabul etmesi, kimden aldığı hususunda herhangi bir beyanda bulunmaması hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın satın aldığı motosiklet veya parçasının suç eşyası olduğunu veya olabileceğini öngörebilecek konumda bulunması nedeniyle sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12012
Karar No: 2024/19924
Karar Tarihi: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/12012 E.  ,  2024/19924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 31.05.2024

SAYISI : 2022/5729 E., 2024/991 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onaması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 31.05.2024 tarihli ve 2022/5729 Esas, 2024/991 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.05.2024 tarihli ve 2022/5729 Esas, 2024/991 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2907
Karar No: 2012/10860
Karar Tarihi: 07.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2907 E.  ,  2012/10860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :44-877

Dava, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun uyarınca çıkarılan ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın açılmasından sonra yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasa nedeniyle konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu m.168'de şöyle denilmiştir: “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir. Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.”

Maddede yer alan yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklanan iş bu davada, davacı yararına hükmedilen avukatlık ücretinin, maktu olarak belirlenmesi gereği gözetilmeyerek, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının altıncı bendinde yer alan "749,38 TL vekalet ücretinin“ rakam ve sözcüklerinin silinerek, yerine, "1.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8743
Karar No: 2022/17314
Karar Tarihi: 01.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8743 E.  ,  2022/17314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Üsküdar İlçesi, Rumimehmetpaşa Mahallesi 431 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kısmen kabulü ile tespit edilen bedelin kayyıma ödenmesi ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/32276
Karar No: 2016/17126
Karar Tarihi: 10.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32276 E.  ,  2016/17126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurun sanık ve babası ... tarafından bıçakla yaralandığı, soruşturma aşamasında alınan olay tarihli adli rapordaki bulgulara göre tanzim edilen 03/11/2008 tarihli raporda; mağdurun yaralanmasının “sol el bileğinde çizik şeklinde deri kesisi, sol gluteal bölgede aşağıdan yukarı doğru ilerleyen 1,5 cm girişi 8 cm derinliği bulunan kesi, sol baldır arka kısmında 9 cm girişi 7-8 cm derinliği olan kesi” şeklinde tarif edilerek bu bulguların basit tıbbi bir müdahale ile giderilemeyeceğinin bildirildiği, yargılama aşamasında aynı yerden alınan 19/02/2009 tarihli adli raporda ise mağdurun “sol el bileği voler yüzdeki cildi kesi”nin basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin bildirildiği, sanığın temyize gelmeyen diğer sanık ile birlikte mağduru bıçakla yaraladığının sabit olduğu ve hüküm kurmaya yeterli 03/11/2008 tarihli adli rapordaki bulgulara göre sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e maddelerine göre cezalandırılması gerekirken suç vasfından yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Yaralama suçundan, sanığın kendisine borcu olan ve bir süre ulaşamadığı mağdur ile bu durumu konuşurken babasına küfür ettiğini savunduğu, mağdurun da yargılama aşamasında küfürleştiklerini beyan ettiği olayda; Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararına göre, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışılarak çalışılarak sonucuna göre sanık lehine TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sonuç ceza miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin bu sebeblerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik  5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3178
Karar No: 2007/3603
Karar Tarihi: 12.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3178 E.  ,  2007/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, Profesyonel Futbolculuk Sözleşmesi uyarınca transferden kaynaklanan menajerlik komisyon ücretine ilişkin bulunmasına, davalının tacir olmamasına ve davacının senede değil, asıl borç ilişkisine dayanmış bulunmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1534
Karar No: 2025/1306
Karar Tarihi: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/1534 E.  ,  2025/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 20.11.2023

SAYISI : 2023/3027 E., 2023/3184 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.11.2023 tarihli ve 2023/3027 Esas, 2023/3184 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2023/3027 Esas, 2023/3184 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10019
Karar No: 2012/42824
Karar Tarihi: 04.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10019 E.  ,  2012/42824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafi Av....'a yapılan tebligat usulsüz olduğundan, temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabulü ile yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; ...Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. Şti isimli şirketin ortağı olan sanık ... ile ortağı ve yetkilisi olan diğer sanık ...'in, müşteki ... ve Dış Tic. Ltd. Şti yetkilileri ile görüşerek tekstil kimyasalları satın almaları, mal karşılığı ödemeyi çalıntı çeklerle ödemeleri şeklinde gerçekleşen eylemde dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bankanın mal varlığı olan çekin kullanılması nedeni ile TCK’nun 158/1-f son maddesi ile hükmün kurulması yerine aynı yasanın 158/1-h maddesinden hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini ve TCK'nun 43.maddesi uygulanırken hapis cezasının yanında para cezasının da artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafi ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/8257
Karar No: 2025/713
Karar Tarihi: 21.01.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/8257 E.  ,  2025/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1475 E., 2024/1171 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

3. Eksik inceleme yapıldığına,

4. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/4309
Karar No: 2018/19127
Karar Tarihi: 10.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/4309 E.  ,  2018/19127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'un katılan ...'e kuş saçması atan av tüfeğiyle 3 el ateş ederek katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilmez şekilde yaraladığı olayda; katılan hakkında düzenlenen adli raporlarda katılanın vücudunda çok sayıda küçük kuş, saçması tabir edilen saçma tanesi tespit edilmiş ise de bu yaralanmaların hayati tehlikeye neden olmadığı sanığın atış yaptığı mesafe itibariyle öldürmeye elverişli konumda olup olmadığının kesin olarak tespit edilemediği, öldürmeye elverişli mesafe konusunda bir tereddüt yaşanmasının sanık lehine yorumlanacağı, sanığın katılanı üç (3) kez ateş ederek yaraladıktan sonra mani hal bulunmadığı halde eyleme kendiliğinden son verip olay yerinden yaya olarak ayrılması, suçun işlenmesinde kullanılan araç, taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek derecede ağır bir husumet olduğunun tespit edilmemesi birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1-3-e maddeleri uyarınca meydana gelen zararın ağırlığına göre, temel cezanın alt sınırdan makul oranda hakkaniyete uygun şekilde uzaklaşılarak tayini suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20935
Karar No: 2013/3439
Karar Tarihi: 28.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20935 E.  ,  2013/3439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.