erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/6104
Karar No: 2019/2955
Karar Tarihi: 21.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/6104 E.  ,  2019/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Olay tarihinde Cezaevi İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın muayene için hastaneye sevk edildiği, sevk yazısının alt kısmına kendi el yazısı ile “3(üç) gün yatak istirahati” yazarak “Resmi Belgede Sahtecilik” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya içerisinde bulunan 02.09.2013 tarihli tutanaktaki “ yapılan kontrolde evraktaki doktora ait yazının ve istirahati bildiren yazının uyuşmaması” şeklindeki değerlendirme ile “3(üç) gün yatak istirahati” ibaresinin sevk yazısı altına yazılmış olması dikkate alınıp, öncelikle uygulamada istirahate ilişkin rapor yazısının ayrı bir belge halinde düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak; mevcut duruma göre belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olması nedeniyle sahteciliğin ilk bakışta kolaylıkla anlaşılıp anlaşılmadığı, aldatma kabiliyetini haiz olup olmadığı tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/20464
Karar No: 2017/721
Karar Tarihi: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20464 E.  ,  2017/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 13/01/2014 tarih 2013/18312 Esas 2014/1063 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı ... ... .... A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9001
Karar No: 2019/8007
Karar Tarihi: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9001 E.  ,  2019/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2017 gün ve 2016/120 Esas, 2017/4 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun sanık ... hakkında atılı suçlardan ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden esastan, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/376
Karar No: 2008/2099
Karar Tarihi: 21.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/376 E.  ,  2008/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.07.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, dava dışı Hazine’nin yaptığı tahsis işlemine dayalı elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemlerine ilişkindir.

Davalı, taşınmazın idareye devri için işlemler yapıldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazları yerinde görülmüş reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

1234 m2 yüzölçümündeki 278 ada 2 parsel sayılı taşınmaz tapuda Hazine adına kayıtlıdır. Kaydın beyanlar hanesine 07.04.2005 tarihinde ... Genel Müdürlüğü lehine kamulaştırma şerhi düşüldüğü görülmektedir. Gerçekten, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 30.maddesi hükmünce bir Kamu Kurumu olan ...’ın Kamu Kurumları ve Tüzelkişileri arasında taşınmaz mal devri için yasanın verdiği yetkiye dayanarak kayıt malikinden ihtiyacı olan taşınmazın devrini talep yetkisi vardır. Bu gibi durumlarda izlenmesi gereken prosedür ise yasanın anılan hükmünde gösterilmiştir.

Mahkemece, davalı kurum tarafından yapılan taşınmaz mal devri işlemlerinin sonucu ve bu işlemler sonunda taşınmazın davalıya devri yapılıp yapılmadığı, dolayısıyla tahsis kararının ayakta kalıp kalmayacağı araştırılmaksızın davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir.

HUMK.nun 389.maddesince verilen karar ile iki tarafa yüklenen vazife ve hakların şüphe ve tereddüt yaratmayacak şekilde yazılması gerekirken hükmün infazında yeni bazı uyuşmazlıklara neden olacak biçimde “yıkılan bahçe duvarının davalı tarafından eski hale getirilmesine” hüküm kurulması da kabul şekline göre yanlıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 21.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/10430
Karar No: 2019/37503
Karar Tarihi: 20.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/10430 E.  ,  2019/37503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bankacılık Kanununda zımmet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli para cezasının tayini yönünden; 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zarar miktarının dikkate alınacağı, zararın bulunmaması halinde ise sadece gün adli para cezası tayin edilerek anılan maddedeki üç kat uygulamasının yapılamayacağı cihetle sanığın banka zararının tamamını ödemesi karşısında hakkında gün adli para cezası verilmesi ile yetinilmesi gerekirken banka zararının 3 katı üzerinden belirlenerek sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca; hükümden 5 numaralı bendin çıkartılarak, yerine "Sanığın neticeten 3 yıl 10 ay 20 gün hapis ve 12 TL. Adli para cezası ile cezalandırılmasına," ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9112
Karar No: 2010/7110
Karar Tarihi: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/9112 E.  ,  2010/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 16.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5710
Karar No: 2018/2895
Karar Tarihi: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5710 E.  ,  2018/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1219
Karar No: 2019/10605
Karar Tarihi: 23.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1219 E.  ,  2019/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 1.711,60 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, hükmün verildiği duruşmaya iştirak eden Cumhuriyet savcısının isim ve sicil bilgilerinin yazılmaması, mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''TAZMİNAT'' olarak yazılması ise mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin davacı hakkında yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğuna, tutuklama tedbiri haksız olmamasına rağmen davacı lehine tazminata hükmolunmasının usule ve yasaya aykırı olduğuna, davanın ön koşullarının bulunmadığına, tazminat miktarına, vekalet ücretine, faize, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7763
Karar No: 2013/10398
Karar Tarihi: 13.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7763 E.  ,  2013/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken dava harcının alınmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, şeker pancarı ve sılajlık mısırın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15813
Karar No: 2015/16883
Karar Tarihi: 30.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/15813 E.  ,  2015/16883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 07.04.2015 gün ve 21902-6618 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadın temyiz dilekçesinde velayeti kendisine verilen müşterek çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişkiyi de temyize getirmiş ancak, bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırılmıştır. Davalı-karşı davacı kadının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne (HUMK.md.440/1,4) karar vermek gerekmiş; hükmün bu bölümüne ilişkin temyiz incelemesinde ise;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı-karşı davacı kadının diğer yönlere ilişkin karar düzeltme taleplerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, müşterek çocuklarla baba arasında kurulan kişisel ilişkiye yönelik karar düzeltme talebinin ise yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple KABULÜNE, hükmün bu bölümünün aynı bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.30.09.2015 (Çrş.)
Esas No: 2017/1066
Karar No: 2021/3986
Karar Tarihi: 01.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/1066 E.  ,  2021/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak, dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 17.04.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1689
Karar No: 2016/5449
Karar Tarihi: 23.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/1689 E.  ,  2016/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

a-Şartları oluştuğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

b-Olayın tek tanığı ...'un aşamalardaki beyanlarına göre; sanığın, mağduru “seninle görüşeceğiz, ayağını denk al” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, aynı maddenin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit olarak kabulü ile fazla ceza tayin edilmesi,

c-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2998
Karar No: 2012/617
Karar Tarihi: 11.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/2998 E.  ,  2012/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 Sayılı CMK'nun 231/6 maddesinin a bendinde yazılı '' kasıtlı bir suçtan mahkum olmama '' koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken tayin edilen temel ceza üzerinden 765 Sayılı TCK'nın 522. maddesiyle yapılan indirimde 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla yetinilmesi yerine ayrıca, 1 yıl hapis cezasının fazla yazımı, sonuç cezanın duraksamasız olarak doğru hesaplanması karşısında, bu husus yerinde hükümden çıkartılması olanaklı yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23127
Karar No: 2013/28215
Karar Tarihi: 04.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23127 E.  ,  2013/28215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/2. madde uyarınca hapis cezası yanında birim gün adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen para cezasına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “sanığın hapis cezası yanında 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 375 TL adli para cezası ile mahkumiyetine” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.