erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/8469
Karar No: 2008/10555
Karar Tarihi: 26.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8469 E.  ,  2008/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemesince kısa kararda 31.01.2007 tarihli muhtıranın iptaline karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda 30.01.2007 tarihi itibariyle 176.300.YTL. olarak bakiye alacağın tespitine, ayrıca, kısa kararda yer almamasına rağmen gerekçeli kararda hükümde 2.bent kurularak icranın geri bırakılmasına, takibin 450.YTL. üzerinden devamına ...biçiminde kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmüştür. 10.4.1992 günlü ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince her iki karar arasındaki çelişki giderilmek üzere, verilen kararlarla bağlı olmaksızın, yeni bir karar verilmesi için mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6099
Karar No: 2019/5368
Karar Tarihi: 06.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6099 E.  ,  2019/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21, 23. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur.

Davacı kadın vekiline tebliğe çıkarılan davalı tarafın temyiz başvuru dilekçesi, davacı kadın vekiline tebliğ edilmiş ise de; tebligattan haberdar edilen kişinin sadece imzadan imtina etme hakkına sahip iken isim vermekten de imtina ettiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalı kadına yapılan temyiz başvuru dilekçesinin tebliği geçersizdir. Buna göre bahsedilen usullere uygun biçimde davacı tarafa temyiz başvuru dilekçesi tebliğ edilerek temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 06.05.2019 (Pzt.)
Esas No: 2017/6425
Karar No: 2017/12811
Karar Tarihi: 15.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6425 E.  ,  2017/12811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ... hakkında 21.03.2008 tarihli iddianameyle nitelikli yağma ve silahla yaralamaya yardım etme suçlarından kamu davası açıldığı, Sincan 2 Ağır Ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonucu 20.04.2011 tarihinde nitelikli yağma ve silahla yaralamaya yardım etme suçlarının sabit olmadığı ancak sanığın eyleminin suç delillerini gizleme kapsamında kaldığı kabulle mahkumiyet kararı verildiği, Cumhuriyet Savcısının nitelikli yağma ve silahla yaralamaya yardım etme suçlarının sübutunun oluştuğu gerekçesiyle aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi 06.05.2015 tarih, 2012/13744 esas - 2015/40416 karar sayılı ilamıyla "CMK.nun 225/1. maddesine aykırı olarak kamu davasının sınırı dışında karar verildiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karşın, dava konusu edilen eylemlerden yeniden hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; TCK'nun 281/1-son maddesindeki "Kendi işlediği veya işlenişine iştirak ettiği suçla ilgili olarak kişiye bu fıkra hükmüne göre ceza verilmez." hükmü uyarınca, öncelikle sanık hakkında 21.03.2008 tarihli iddianameyle nitelikli yağma ve silahla yaralamaya yardım etme eylemlerinden açılan kamu davasına yönelik karar verilmeden 06.10.2015 tarihli iddianameyle açılan davada sanığın suç delillerini gizleme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/17620
Karar No: 2021/1818
Karar Tarihi: 25.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/17620 E.  ,  2021/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Erteli ilamın aynen infazına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 13.11.2012 tarihli erteli mahkumiyetine dair kararının 28.03.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, TCK'nin 51/7. maddesi gereği dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 07.06.2016 tarihli hükmün 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, dosyanın itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/2297
Karar No: 2025/4712
Karar Tarihi: 07.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/2297 E.  ,  2025/4712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/184 E., 2025/327 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/847 E., 2022/503 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne,

2. Davacı kadının diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15830
Karar No: 2014/28100
Karar Tarihi: 23.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15830 E.  ,  2014/28100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal” olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan davacının sürekli iş göremezlik durumunun 01/06/2012 tarihinde kontrolünün gerektiği gelir bağlama kararında belirtilmiş olup, Kontrol kaydının kaldırılıp kaldırılmadığı belli değildir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılar vekili Av....'e gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten gönderilmek,

2-Davacının sürekli iş göremezlik durumundaki kontrol kaydının sona erip ermediğinin Sosyal Güvenlik Kurumundan sorularak alınacak cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16974
Karar No: 2014/1580
Karar Tarihi: 21.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/16974 E.  ,  2014/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2009/332-2013/224

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin tır şoförü olarak işe başladığı tarihte kullanacağı aracın kazaya karışması halinde zararın teminatı olarak takibe konu edilen bononun boş olarak müvekkiline imzalattırıldığını, diğer tır şoförlerine de bu şekilde boş senetler imzalattırıldığını, müvekkilinin 2007 yılında emekli olarak işyerinden ayrıldığını, ancak işçi alacaklarının ödenmemesi nedeniyle İş Mahkemesinde dava açtığını, bononun gerçek bir borcu yansıtmadığını belirterek, müvekkilinin takip konusu bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin uzun zamandır şirkette çalışmakta olan ve maddi bakımdan zor duruma düştüğünü ifade eden davacının kendisinden borç para istemesi üzerine davacının istediği borç parayı verdiğini, bononun müvekkilinin önünde davacı tarafından hazırlatılıp getirildiğini, işçilerden boş bonolar alınmadığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, senedin işe girerken teminat senedi olarak alındığı, teminatı gerektirir davacının herhangi bir eylemi sözkonusu olmadığının sabit olduğu, davacının işçi olduğu, davalının davacının gerçekten borçlu olup olmadığını bilebilecek durumda olması sebebiyle takipte haksız ve kötüniyetli olduğunun kabul edildiği belirtilerek, davanın kabulü ile Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü' nün 2009/14025 sayılı takip dosyasına dayanak senet nedeni ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, senedin iptaline, davacının kötüniyet tazminatının kabulü ile asıl alacağın %40'ı olan 16.000-TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davalı tarafın tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığa konu edilen bononun hizmet ilişkisi nedeniyle düzenlendiği davacı tarafından iddia edilmektedir. Bu durumda uyuşmazlığın iş hukuku kurallarına göre çözümlenmesi gerektiği ve davanın İş Mahkemesinin görevine girdiği gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/19154
Karar No: 2008/2703
Karar Tarihi: 03.03.2008

2. Hukuk Dairesi 2007/19154 E., 2008/2703 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/19154 E., 2008/2703 K.**

**- DERNEK MALLARININ TASVİYESİ

- GÖREVLİ MAHKEME**- 5235 S. ADLİ YARGI İLK DERECE MAHKEMELERİ İLE BÖLGE ADL... [ Madde 6 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 15 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, mahkeme kararıyla kendiliğinden sona erdiği tespit edilen derneğin, para, mal ve haklarının tasfiyesi isteğine ilişkindir.

Feshedilen veya münfesih hale düşen derneklerin para, mal ve haklarının tasfiyesi tüzüklerinde gösterilen esaslara göre yapılır. Tasfiye hususunda genel kurul tarafından bir karar alınmamış veya genel kurul toplanamamışsa yahut dernek mahkeme kararıyla feshedilmişse, derneğin bütün para, mal ve haklarının, mahkeme kararıyla tasfiye edileceği hükme bağlanmıştır (5253 s. Dernekler K. m. 15/1). Kanun, bu hususta görevli mahkemenin hangi mahkeme olduğunu göstermemiştir. Bu durumda, görevli mahkeme genel hükümlere göre belirlenecektir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun'un, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 6. maddesi gereğince; Sulh Hukuk Mahkemeleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile diğer kanunlarda belirtilen görevleri yerine getirirler. Asliye Mahkemeleri, Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevleri dışında kalan dava ve işlere bakarlar.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu dava ve işler sayılmıştır. Bunlar arasında, mahkeme kararıyla feshedilen veya münfesih hale düşen derneğin para, mal ve haklarının tasfiyesine ilişkin davalar bulunmamaktadır. Dernekler Kanunu'nda ve Türk Medeni Kanunu'nun tüzel kişilere ilişkin genel hükümlerinde, sona eren derneğin para, mal ve haklarının tasfiyesinde açıkça Sulh Mahkemesinin görevli olduğuna dair bir hüküm de yoktur. Derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespitine (münfesih hale düştüğüne) Sulh Mahkemesince karar verilmiş olması, tasfiyesinin de bu mahkemece yapılacağı anlamına gelmez. O halde, görevli mahkeme Asliye Mahkemesidir. İşin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi görevsizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple (BOZULMASINA), işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4664
Karar No: 2021/549
Karar Tarihi: 21.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/4664 E.  ,  2021/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-) Başka suçtan Kırklareli Açık Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-) Kabule göre de; gerekçede “olay günü müştekinin açık alanda bulunan deposundan iki adet vinç demirini araca yükleyerek olay yerinden ayrıldıkları” şeklinde eylemin basit hırsızlık olarak kabul edildiği; hüküm fıkrasında ise “atılı ve sübuta eren eylemine uyan 5237 sayılı TCK 142/1 maddesi gereği cezalandırılmasına” denilerek TCK'nın 142/1 maddesi ile hüküm kurulması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17235
Karar No: 2014/14418
Karar Tarihi: 11.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17235 E.  ,  2014/14418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/145889

Mahkemesi :Bergama 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi :19.02.2013

Numarası :2012/798 - 2013/217

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; Olay günü gece saat 23:40 sularında polis merkezine yapılan ihbarda, sanığın alkollü olduğunun ve tehlikeli şekilde araç sevk ve idare ettiğinin bildirilmesi üzerine, kolluk görevlilerince yapılan araştırmada, sanığın ilçe merkezinde cadde üzerinde, sevk ve idaresindeki otomobille seyir halindeyken görüldüğü ve saat 00:01 itibariyle yapılan ölçümde 95 promil alkollü olduğunun belirlendiği, Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre, alkol derecesinde her saat, 15 promil azalma olduğu göz önüne alındığında, sanıktaki alkol derecesinin 100 promilin üzerinde olduğu ve polis merkezine yapılan ihbar içeriğiyle de sabit olduğu üzere, sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6244
Karar No: 2021/9768
Karar Tarihi: 20.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6244 E.  ,  2021/9768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Velâyet Hakkına Sahip Annenin Ortak Çocuğun Soyadının Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz başvuru dilekçesinin, davalı ... ...'a tebliğine ilişkin mazbatada, tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesi gereğince, mahalle muhtarına yapıldığı görülmektedir. Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalanması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur (Y.H.G.K'nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı). Dosyamızdaki mazbatada beyanına başvurulan kişinin imzadan imtina ettiğinin yazıldığı, ancak isminin belirtilmediği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalı ... ...'a temyiz başvuru dilekçesinin tebliği geçersizdir. Davalı ... ...'a temyiz başvuru dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra tebliğ belgesi de eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE

oy birliğiyle karar verildi.20.12.2021 (Pzt.)