erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/9375
Karar No: 2022/13882
Karar Tarihi: 13.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9375 E.  ,  2022/13882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

: ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

1- Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2022/210 Esas, 2022/279 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlı adayının adresinin ....../Kayseri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

2- Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/1224 Esas, 2022/1915 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlı adayının adresinin ....../Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 432 nci maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. ”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

4721 sayılı Kanun'un 432 nci ve devamı maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2016/7326
Karar No: 2018/2497
Karar Tarihi: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7326 E.  ,  2018/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20091
Karar No: 2022/7008
Karar Tarihi: 31.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/20091 E.  ,  2022/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : 02/03/2016 - 2013/137 esas ve 2014/66 karar sayılı ek kararın ortadan kaldırılması

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında 13/08/2007 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 30/07/2008 tarihinde 10 ay hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın tedbirin gereklerine uygun davranması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5 madde gereğince 02/03/2016 tarihli ek kararı ile sanık hakkında açılan davanın düşülmesine karar verildiği, bu kararın kanun yararına bozma talebi sonucu Dairemizin 21/06/2018 tarihli kararı ile bozulduğu ve bozma sonrası 12/10/2018 tarihli ek karar ile 02/03/2016 tarihli ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verildiği görülmekle;

“Mahkûm olduğu hapis cezasının infaz edilmiş sayılması hususlarında kanun yararına bozma sonrası yeni esasla ele alınan dosyasında gereğinin takdir edileceği, bu dosya açısından usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılan sanık hakkındaki bu davanın düşürülmesine yönelik düzenlenen 2013/137 esas 2014/66 karar ve 24/08/2018 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına gerektiği anlaşılmakla” gerekçesiyle mahkemece sanık hakkında "ek kararının ortadan kaldırılmasına" şeklinde verilen karar CMK'nun 223. maddesi anlamında temyize konu olabilecek hüküm niteliğinde bulunmadığından, sanığın bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 31/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/1390
Karar No: 2017/2276
Karar Tarihi: 21.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/1390 E.  ,  2017/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... Akdın aralarındaki alacak davası hakkında ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinden verilen 22/12/2016 gün ve 2016/39 E. - 2016/38 K. sayılı hükme karşı davalı vekili tarafından kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi,gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemece verilen 22/12/2016 tarihli karara karşı davalı tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2016 yılı için 40.000 TL'dir.

Temyize konu edilen miktarın 10.000 TL olması nedeniyle 22/12/2016 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 21/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28185
Karar No: 2014/20749
Karar Tarihi: 23.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28185 E.  ,  2014/20749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç: Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında;TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nın beraatine, sanıklar ... ve ...'ün mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanıklar ... ile ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nın, sorumlu müdür olmadığına, bütün önlemlerin alındığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına; sanık ...'ün, işyerinde işçi olduğuna, kusur durumuna, katılanlar vekilinin ise hükme esas alınan raporun eksik ve hatalı olduğuna, TCK'nın 62. ve 50. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazının reddine ancak,

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının paraya çevrilmesi esnasında bir senenin 365 gün yerine 360 gün olarak kabulü ile sonuç cezanın 13.100 TL yerine 13.000 TL olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün B-4. fıkralarındaki "13.000,00" ibarelerinin "13.100 " şeklinde değiştirilmeleri suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13513
Karar No: 2015/9533
Karar Tarihi: 27.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/13513 E.  ,  2015/9533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2004/336-2013/426

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.09.2014 gününde verilen dilekçe ile satışın iptali ve paranın müvekkile iadesi veya tapu iptali ve tescil, kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 08.09.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. M.. E.. ile karşı taraftan davalı S.. K.. vekili Av. A... K... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı S.. K..'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/260
Karar No: 2017/6339
Karar Tarihi: 06.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/260 E.  ,  2017/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili ... ilçesi ... mahallesi 291 ada 8 sayılı parsel, 698,13m2 yüzölçümüyle ve arsa vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddasıyla, davalı adına yapılan tespitin iptali ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 291 ada 8 sayılı parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve davalı parsel tapulama dışı bırakılmıştır. 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu ve aynı kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve davalı parsel ... sınırları dışında bırakılarak kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince ... harç alınmasına yer olmadığına 06/07/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/18437
Karar No: 2017/10898
Karar Tarihi: 14.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18437 E.  ,  2017/10898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun, soruşturma aşamasında sanığın kendisini itmesi sonucu koltuğa düştüğünü, yerde iken sanığın yüzüne yumruk ve tekme ile vurduğunu, mahkemede bu beyanını doğruladığı ancak mahkemede sorulması üzerine sanığın elinde kesici bir şey, çatal bıçak olduğunu, bunları kullanmış olabileceğine dair vermiş olduğu beyan karşısında, mağdurun soruşturma aşamasında neden sanığın kendisini bıçakla yaraladığı hususunu belirtmediğinin sorulması, soruşturma aşaması ve mahkemedeki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesine çalışılması, buna ilişkin adli raporu düzenleyen doktorun ve mağdurun çağrılarak, rapordaki mevcut yaralanmaların daha önce meydana gelip gelmediği hususunun açıklığa kavuşturularak sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması

2) Sanık müdafiinin lehe olan tüm hükümlerin uygulanması talebi karşısında 5237 Sayılı TCK' nin 62. maddesinin karar yerinde tartışılmaması,

3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Kabule göre de;

4) Eşi olan mağduru silahla yaralamak suretiyle birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında, TCK'nin 86/2 maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Adli para cezasının gün yerine ay olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1340
Karar No: 2012/5255
Karar Tarihi: 03.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1340 E.  ,  2012/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan ve taraflar arasındaki kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespiti isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 08.08.2007 tarihinde düzenlenen, 20 maddelik koşul içeren depo kira sözleşmesi ile kiralayan davalı ... Ticaret A.Ş.'e ait ... Liman sahasındaki kapalı depoların (silonun) davacı kiracıya kiralandığı konusunda, taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

6570 Sayılı Yasanın uygulama alanı belirleyen 1.maddesinde "belediye teşkilatı olan yerlerle, iskele, liman ve istasyonlardaki gayrimenkullerin (musakkaf olmayanları hariç) kiralanmalarında, kiralayanla kiracı arasındaki hukuki münasebetlerde, bu kanun ile Borçlar Kanunu'nun bu kanuna aykırı olmayan hükümleri tatbik olunur" hükmü yer almaktadır. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin niteliğine göre, kiralananın 6570 Sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabulü gerekir. 6570 Sayılı Yasasının 11. maddesinde ise kiracı, kira müddetinin bitmesinden en az onbeş gün evvel mecuru tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdirde sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılır. Kiraya verenin bu maddeye göre sözleşmeyi fesih etme yetkisi olmayıp, aynı kanunun 7. maddesindeki sebeplere dayanarak, dava yoluyla sözleşmeyi sona erdirme hakkı vardır.

Davacı kiracı, sözleşmesinin bitiminden onbeş gün öncesi herhangi bir ihtarda bulunmadığından, sözleşmenin aynı şartlarda birer yıl uzadığının davacının kiracılığının devam ettiğinin ve taraflar arasındaki sözleşmenin halen ayakta olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20513
Karar No: 2017/703
Karar Tarihi: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20513 E.  ,  2017/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 03/04/2014 tarih 2014/2511 Esas 2014/6657 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7990
Karar No: 2022/3487
Karar Tarihi: 09.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7990 E.  ,  2022/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2017 tarih ve 2017/93 – 2017/41 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı 3713 sayılı TMK’nın 7/2-1. cümlesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanarak verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince terör örgütü propagandası yapma suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmedilen cezaların sürelerine göre koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK' nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesinin 26.09.2017 ve 13.10.2017 tarihli duruşma celseleri sırasında Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda

tutuklu olarak bulunan sanık ... ile Burhaniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanık ...’nun mahkeme huzurunda beyanda bulunma taleplerinin yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle reddedilmesi ve mahkeme salonunda hazır bulundurulmayıp SEGBİS yöntemiyle esas hakkındaki savunmalarının ve son sözlerinin sorulması suretiyle yargılama tamamlanıp hüküm kurularak 5271 sayılı CMK’nın 196/4. maddesine muhalefet etmek suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.