erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5306
Karar No: 2019/5519
Karar Tarihi: 24.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5306 E.  ,  2019/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Yapı End. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık hakkında, 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerini usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi amacıyla ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın 20.05.2013 tarihli sorgusunda ve sanık müdafiinin 18.06.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinde, şirketteki hisselerini Menemen 1. Noterliği‘nin 15.08.2008 tarihli ve 6689 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile vekalet verdiği ...isimli kişi aracılığıyla, Bakırköy 29. Noterliği‘nin 25.02.2011 tarihli ve 6668 yevmiye sayılı Limited Şirket Hisse Devri Sözleşmesine istinaden devrettiğini, defter ve belgelerin de ...aracılığı ile hisseleri devralan kişilere verildiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanık müdafiinin temyiz dilekçesine ekli vekaletname ve hisse devir sözleşmelerinin gerçekliği ilgili Noterliklerden araştırılarak, devir işlemi sonrasında şirkete yeni bir müdür atanıp atanmadığı, bu yönde bir ortaklar kurulu kararı olup olmadığının Ticaret Sicil Memurluğundan ve gerekli görülmesi halinde şirket hisselerini devralan ... ile ... isimli kişilerden sorulmak suretiyle, suç tarihinde sanığın sorumluluğunun bulunup bulunmadığının tespitine çalışılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında, defter ve belgelerin ibrazı için tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 15 günlük sürenin sonu olan “20.12.2012” yerine, “2012” olarak eksik yazılması,

b)TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/39693
Karar No: 2017/9209
Karar Tarihi: 19.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/39693 E.  ,  2017/9209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 3194 sayılı İmar Yasasının 5. maddesinde de bina kavramının "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır."şeklinde açıklanması karşısında, yapı tatil zaptında ve 02/12/2013 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen değişikliklerin, taşıyıcı unsuru etkileyen veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı hususlarında keşif yapılıp bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28040
Karar No: 2018/1173
Karar Tarihi: 12.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/28040 E.  ,  2018/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlu ...Turizm Yatırımları İnşaat Pazarlama Tic. A.Ş. ile alacaklılar arasında yapılan, uzlaşma yolu ile yeniden yapılandırma projesinin tasdikine ilişkin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07.10.2015 tarih ve 2015/418 E. - 2015/788 K. sayılı kararının, eğer karar kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli örneğinin;

2-Borçlu ...Turizm Yatırımları İnşaat Pazarlama Tic. A.Ş. ile alacaklılar arasında yapılan ve şikayete konu ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07.10.2015 tarih ve 2015/418 E. - 2015/788 K. sayılı kararı ile tasdikine karar verilen; "uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırma projesinin" okunaklı ve onaylı örneğinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6134
Karar No: 2020/715
Karar Tarihi: 05.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6134 E.  ,  2020/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, İzmir 8. İcra Müdürlüğünün 2009/10025 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 20.01.2015 tarihli sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalıya ait alacağın gerçek olmadığını, davacıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı şekilde oluşturulduğunuileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacı takip dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu, davalının senedin gerçek bir alacak-borç ilişkisine dayalı olduğuna dair delil ibraz edemediği, davalının takipten 9 gün sonra borçluya ait taşınmazların tapu fotokopilerini ibraz ederek haciz istemiş olmasının uygulamada hiç rastlanmayacak bir durum olduğu, takibe konu bononun her zaman düzenlenmesi mümkün bir senet olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/18260
Karar No: 2008/3243
Karar Tarihi: 03.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/18260 E.  ,  2008/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.12.2005 gün 2005/11334 E - 15886 K. bozma kararında özetle: “Mahkemece yeniden yapılacak keşifte, 1940’lı yıllarda yapılan orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve krokiler, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları, amanejman haritası orman bilirkişi kurulu ve ... bilirkişi aracılığıyla çekişmeli taşınmazla birlikte ... araziye de uygulanarak taşınmazların ilk orman tahdidinin dışında kaldığının belirlenmesi halinde, yukarıda değinilen belgeler ... ve orman bilirkişiler eliyle uygulanarak taşınmazların öncesinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı Hazinenin davasının reddine, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, Osmansin Köyü 122 ada 35 ve 37 parsellerin orman niteliğinde Hazine adına tesciline, karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk orman kadastrosu 1940 yılında 3116 sayılı yasaya göre yapılmış ve kesinleşmiş, daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre 1979 yılında aplikasyon ve 2. madde uygulaması yapılmış ve kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptanarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 03/03/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/5968
Karar No: 2021/7865
Karar Tarihi: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5968 E.  ,  2021/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile davalı ... vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/44 E. - 2018/339 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare ve davalılardan ... vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/44 Esas – 2018/339 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (9) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15620
Karar No: 2018/7984
Karar Tarihi: 02.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15620 E.  ,  2018/7984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4464
Karar No: 2014/6114
Karar Tarihi: 11.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4464 E.  ,  2014/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 35/2, 29/1, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün eşi olan mağdur ...'ü kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin eksik incelemeye, suç vasfına vesaireye yönelen, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen toplam 160,00 TL müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, toplam " 406,40 TL" olarak tesbit olunan miktarın " 246,40 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/12228
Karar No: 2014/11982
Karar Tarihi: 17.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/12228 E.  ,  2014/11982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2013/320-2013/266

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; davalıların annesi olan dava dışı M. S.'nin 03.07.2008 tarihinden itibaren Darülaceze Müdürlüğü'nde kaldığını, bakım ve korumasının müdürlük tarafından yapıldığını iddia ederek davalılardan aylık 600'er TL yardım nafakasının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; yardım nafakası davasını M. S. isimli şahsın bizzat kendisi, ya da vesayet altına alınmasını gerektirir rahatsızlığı varsa ve vesayet altına alınmışsa vasisi açabileceği, İ.. B..'nın dava açma yetkisi bulunmadığı gerekçeleri ile aktif husumet yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 364-366 maddelerine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Nafaka davası mirasçılıktaki sıra göz önüne tutularak açılır.

TMK'nun 365/3. maddesinde nafaka davasının, nafaka alacaklısına bakmakta olan resmi veya kamuya yararlı kurum tarafından da açılabileceği, TMK'nun 366. maddesinde ise korunmaya muhtaç kişilerin bakımının yükümlü kurum tarafından sağlanacağı ve bu kurumların yaptıkları masraflarını nafaka yükümlüsü kişiden isteyebilecekleri hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğinden, nafaka alacaklısı olan Muazzez Sürmeli'nin 15.08.1936 doğumlu olduğu 03.07.2008 tarihinde İ.. B.. Sağlık ve Sosyal Hizmetler Daire Başkanlığı İstanbul Darülaceze Müdürlüğü tarafından muhtaç olması sebebi ile koruma altına alındığı ve bakımının kurum tarafından üstlenildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, yukarıda anılan hükümler çerçevesinde nafaka yükümlüsü davalıların ekonomik ve sosyal durumu tespit edildikten sonra, ödemede zorlamayacak, zarurete düşürmeyecek şekilde, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak davacı tarafın talebinin değerlendirilmesi gerekirken, davacının dava açma ehliyeti bulunmadığından bahisle, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3368
Karar No: 2012/9650
Karar Tarihi: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3368 E.  ,  2012/9650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/04/2010 tarih ve 2009/461-2010/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 09.07.2009 tarihli ortaklar kurulunun toplantısında şirket merkezinin Ankara’dan Diyarbakır iline taşınmasına ve şirkete müdür seçilmesine ilişkin alınan kararlara müvekkilinin muhalefet ettiğini ve toplantı tutanağına şerh yazdırdığını, toplantıya ilan ve çağrı işlemlerinin usulsüz yapıldığını, hükümet komiserinin çağrılmadığını, karar nisabına uyulmadığını ileri sürerek, 09.07.2009 tarihli davalı şirketin merkezinin Diyarbakır iline nakline ilişkin genel kurul kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı adına çıkarılan tebligat bila tebliğ iade edilmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğünün davalı şirketin merkezinin 13.07.2009 tarihinde Diyarbakır iline nakledildiğinin bildirildiği, Diyarbakır Ticaret Sicil Müdürlüğünde şirketin adresinin Diyarbakır olarak kayıtlı olduğu, HUMK.'nun 17.nci maddesinde belirtilen kesin yetki kuralı gereğince davaya bakmaya davalı şirketin merkezinin bulunduğu Diyarbakır Asliye Ticaret Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8099
Karar No: 2018/9682
Karar Tarihi: 24.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8099 E.  ,  2018/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi ...'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkın bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK.nun 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2- Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın, gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi kurum vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.