erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/10535
Karar No: 2014/1147
Karar Tarihi: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10535 E.  ,  2014/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.03.2013 tarih ve 2012/74-2013/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... Tekstil San. Tic. A.Ş'nin gerçekte tüm sermayesinin davalı tarafından üstlendiğini, akrabalık ilişkileri ve tekstil işindeki tecrübeleri nedeniyle davalının müvekkilinin kardeşi ve eşine şirkette %10'ar hisse verdiğini, müvekkilinin de genel müdür olduğunu, 18.02.2011 tarihinde müvekkilinin genel müdürlük vasfının sona erdiğini, sermaye artırımı üzerine müvekkilinin eşi ve kardeşinin paylarının %6'ya düştüğünü, davalının teminat senedi verilirse payların daha fazla düşmesini engelleyeceğini bildirdiğini, bunun üzerine müvekkili ve eşince çeşitli teminat senetlerinin düzenlenerek davalıya verildiğini, davalının ...'da kurulacak yeni fabrikada yöneticilik yapması teklifinin müvekkilince kabul edilmemesi üzerine anlaşmazlık çıktığını, davacı tarafından 90.000,00 TL bedelli bir adet bononun icra takibine konu edildiğini, ancak bono üzerindeki yazıların sonradan eklendiğini, 2005 yılında düzenlenen senet için tanzim tarihinin sonradan doldurularak 10.12.2011 olarak gösterildiğini, üzerindeki 10 Yeni Kuruş'luk pulun 2005 yılında basıldığını, teminat senedi olup kıymetli evrak niteliği taşımayan senet için borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının borç içinde bıraktığı şirketten 18.02.2011 tarihinde ayrıldığını, akrabalık ilişkisi sebebiyle müvekkilinin davacıya verdiği borç sebebiyle düzenlenen senedin teminat senedi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/43666 soruşturma sayılı dosyasında davalıya atılı güveni kötüye kullanmak ve bedelsiz senedi takibe koymak suçunun unsurlarının oluşmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, dava konusu senedin teminat senedi olarak verildiği hususunda ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, ancak bu konuda delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/240
Karar No: 2021/887
Karar Tarihi: 01.07.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/240 E.  ,  2021/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muris muvazaası nedeniyle tapu iptali ve tescil davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 16.04.2015 tarihli ve 2015/85 E., 2015/139 K. sayılı kararın onanmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 14.10.2020 tarihli ve 2017/1-1265 E., 2020/764 K. sayılı kararın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 490TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 01.07.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı taraflar arasında görülen davanın temyiz incelemesi sırasında karşı görüşümüzde belirttiğimiz gibi, yerleşik uygulama ile benimsenen ilkeler, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; miras bırakanın davalı oğlundan ev inşası için borç para aldığı, bu borcun miras bırakan tarafından listelenip 7-8 milyar civarında olduğunun ifade edildiği, nakit olarak borcunu ödeyemeyince de tespit edilen gerçek değer üzerinden borca karşılık iki dairesini sattığı, satışın mirastan mal kaçırmak amacıyla bedelsiz ve muvazaalı yapıldığının kanıtlanamadığı, miras bırakanın görüşmediği ölen davacılar murisi kızı Fatma yanında diğer eşinden olma üç kızı ve ikinci eşinin mirasçı olarak bulunduğu, murisin oğluna temlik ettiği iki daire dışında dava konusu 4010 parsel sayılı taşınmazda bir dükkan, iki daire ile köyde 12 adet taşınmazının bulunduğu, miras bırakan ile oğlu arasındaki beşeri ilişki değerlendirildiğinde, tek erkek evladı olarak kayırıldığı ve üstün tutulduğu ve bu nedenle temlikin yapıldığının da iddia ve ispat edilmediği, ekonomik yönden kendisine katkıda bulunan oğluna, bu katkının karşılığı taşınmaz devrettiği, aksine ispat yükü kendilerinde olan davacıların murisin davalıya yaptığı temlikin mirastan (terekeden) mal kaçırma amacıyla bedelsiz ve muvazaalı yapıldığını kanıtlayamadığı, dolayısı ile 01.04.1974 tarih ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtilen şekilde muris muvazaası koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin yerinde olduğu, talebin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılınmamıştır.
Esas No: 2019/6172
Karar No: 2019/16484
Karar Tarihi: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6172 E.  ,  2019/16484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/25287
Karar No: 2010/6840
Karar Tarihi: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25287 E.  ,  2010/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 170/3.maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu “anlaşılırsa” itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, düzenlenen raporda inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığının tespit edilemediğinin açıklandığı görülmektedir. Bu durumda yasada öngörülen “inkar edilen imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması” koşulu gerçekleşmemiştir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir. (HGK.nun 26.04.2006 tarih 2006/12-223 E. 2006/235 K. sayılı kararı)

O halde, mahkemece, borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yeni imza örneklerinin verilen kesin sürede borçlu vekilince ibraz edilmediği gerekçesi ile reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/8923
Karar No: 2023/7780
Karar Tarihi: 05.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/8923 E.  ,  2023/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/296 E., 2021/585 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Süreden ret

Derik Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2020/296 Esas, 2021/585 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 06.04.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararın, 12.04.2022 tarihli vekaletname ibraz eden sanık müdafii tarafından, 13.04.2022 e-imza tarihli olarak imzalandığı halde doküman oluşturma tarihinin 14.04.2022 olduğu Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) yapılan sorgulamadan anlaşılan temyiz dilekçesi ile temyiz edildiği, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/14328
Karar No: 2022/21298
Karar Tarihi: 21.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14328 E.  ,  2022/21298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 23.03.2022 günlü ve 2021/23700 E., 2022/5522 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 2.660,00 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince 2.000,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilgili hüküm fıkrasından ''... suça sürüklenen çocuğun neticeden 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,'' ibaresi çıkarılarak yerine '' ...suça sürüklenen çocuğun cezasının 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına '' ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19887
Karar No: 2014/3586
Karar Tarihi: 06.05.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/19887 E.  ,  2014/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/176280

Mahkeme:BAFRA Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 17/02/2011 – 2010/591 esas ve 2011/175 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" amacına dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5366
Karar No: 2022/1108
Karar Tarihi: 20.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5366 E.  ,  2022/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin mobese görüntülerinin incelenmesi, dinlenen tanıkların sanıklara yakın olduğundan hükme esas alınmaması ve sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/102
Karar No: 2025/112
Karar Tarihi: 13.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/102 E.  ,  2025/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1064 E., 2023/858 K.

DAVA TÜRÜ : Kişisel Eşyanın İadesi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 02.01.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairenin 21.02.2024 tarih ve 2024/1607 Esas, 2024/1052 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi talep edilmiş ve İlk Derece Mahkemesince verilen 28.05.2024 tarihli ek karar ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı, karara karşı karar düzeltme yoluna başvurmuş ve Dairenin 21.10.2024 tarih ve 2024/8532 Esas, 2024/7632 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi'nin 28.05.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve davacının karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili "Hukuk Genel Kurulu"na hitaben yazdığı dilekçe ile karar düzeltme isteminde bulunmuş olduğundan, talebin değerlendirilmesi için dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YAGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/471
Karar No: 2015/13100
Karar Tarihi: 02.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/471 E.  ,  2015/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti,

genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı iş akdinin dava dilekçesinde 28/07/2011 tarihinde feshedildiğini, 12/08/2011 tarihli noter ihtarnamesinde ise; “… 23.07.2011 tarihinde müdür..., benim ... e kamyonu götürüp getirdiğimi ve gece 3 kadarda çalıştığımı bilmesine rağmen beni ertesi gün Pazar günü içinde çalışmamı söyledi, bende, ... çok yorgunum dememe rağmen hayır çalışacaksın yoksa defolup git dedi bende Pazar günü yorgun olduğum için işe gidemedim, bunun üzerine pazartesi işe gittiğimde beni iş den kovdu ve güvenlikçilere tembih ederek anahtarları tarafıma verilmemesini sağlamıştır. Karşı taraf beni 25.07.2011 tarihinde iş den kovmuştur..”açıklamaları ile 25/07/2011 tarihinde feshedildiğini bildirmiştir. Dosyada mevcut Temmuz 2011 bordrosunda, davacıya 23 günlük ücret tahakkuk ettirildiği yazılıdır.

İş akdinin haklı nedenle feshedildiğini iddia eden ispatla yükümlüdür.

Somut olayda; davalı işveren, davacının devamsızlık yaptığını savunmuşsa da, buna ilişkin tanık dinletmemiştir.Yukarıda belirtildiği üzere davacıya 23 günlük ücret tahakkuk ettirilmesi karşısında, davacının 12/08/2011 tarihli ihtarnamesinde ki açıklamanın oluşa uygun olduğu anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak, davacının iş akdinin devamsızlık haklı nedeniyle feshedildiği, ispat yükü üzerinde olan işveren tarafından usulünce ispatlanamadığından, davacının hizmet akdinin haksız olarak 25/07/2011 tarihinde işveren tarafından feshedildiği kabul edilerek, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hesabının yapılarak, hüküm altına alınması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminatının reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9942
Karar No: 2008/10382
Karar Tarihi: 15.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9942 E.  ,  2008/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13779
Karar No: 2010/15558
Karar Tarihi: 17.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13779 E.  ,  2010/15558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo takibine konu edilen senetteki imzaya itiraz üzerine yapılan yargılama sonunda, mahkemece imzanın borçulun eli ürünü olmadığının ispat edilemediğinden bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

İİK.nun 170/3.maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu "anlaşılırsa" itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır. Somut olayda Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 20.05.2009 tarihli raporda, inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığının tespit edilemediğinin açıklandığı görülmektedir. Bu durumda yasada öngörülen "inkar edilen imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması" koşulu gerçekleşmemiştir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece borçlu itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13931
Karar No: 2022/9108
Karar Tarihi: 20.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13931 E.  ,  2022/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dairemize temyiz incelemesine gönderilen dosya kapsamına göre, davacının 20/12/2017 tarihinde Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurarak davalı ... şirketinden tazminat isteminde bulunduğu, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 17/05/2018 tarihli kararı ile başvurunun kabulüne karar verildiği, davalı vekili tarafından anılan karara karşı 28/05/2018 tarihinde itirazda bulunulduğu, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazları dikkate alınarak 13/08/2018 tarihli ara karar ile TRH-2010 Yaşam tablosuna ve 1,8 teknik faize göre tazminatın yeniden hesaplanması için ek rapor alınmasına karar verildiği, aynı ara kararda taraf vekillerinden 1 aylık ek süre istenmesine, Sigortacılık Kanununun 30/16. maddesi uyarınca taraf vekillerine bir aylık ek süre istemine açık ve yazılı muvafakatlerini bildirmeleri için ara kararın kendilerine tebliğinden başlamak üzere beşer günlük kesin süre verilmesine karar verildiği, davalı vekilinin tahkim yargılamasının 1 aylık ek süre ile uzatılmasına muvafakat etmediklerini ve görevli mahkemede uyuşmazlığın çözülmesi gerektiğini beyan ettiği, davacı vekilinin ise sürenin uzatılmasına muvafakat ettiği, bunun üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 15/08/2018 tarihli kararı ile ara kararda belirtilen işlemlerin yapılmasının 2 ayda tamamlanamayacak olması sebebiyle, 1 aylık ek süre alınmasına ihtiyaç duyulduğu ancak davalının 1 aylık ek süreye muvafakat etmediği, bu durumda sürenin uzatılamayacağı, yasada öngörülen 2 aylık süre içinde itirazın değerlendirilmesi ve sonuçlandırılması olanağı bulunmadığından, Sigortacılık Kanununun 30/16. maddesine göre uyuşmazlığın genel mahkemelerde çözümlenmesi gerektiği, bu nedenle davalının itirazının esası hakkında hüküm ve karar verilmesine yer olmadığına, işten el çekilerek dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonuna iadesine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davalı vekilinin Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 17/05/2018 tarihli kararına karşı 28/05/2018 tarihinde itirazda bulunduğu, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz yetkilisince 01/06/2018 tarihli itiraz inceleme raporunun tanzim edildiği, ancak dosyanın davalının itirazlarının incelenmesi amacıyla İtiraz Hakem Heyetine hangi tarihte sevk ve havale edildiğinin dosya kapsamı ve Uyap kayıtlarından anlaşılamadığı, buna göre İtiraz Hakem Heyetinin yeterli süre olmaması sebebiyle dosyadan el çekilmesine ilişkin kararının yerinde olup olmadığının denetimi açısından dosyada yeterli bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Şu durumda Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz yetkilisince 01/06/2018 tarihli itiraz inceleme raporunun tanzim edilmesinden sonra davalının itirazlarının incelenmesi amacıyla dosyanın İtiraz Hakem Heyetine hangi tarihte sevk ve havale edildiğinin bildirilmesi ve ondan sonra temyiz incelemesine gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklayan İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.