erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/13088
Karar No: 2012/2523
Karar Tarihi: 05.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/13088 E.  ,  2012/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiş; asıl hükmün "temyiz sınırının altında kaldığı ve kesin nitelikte olduğu" gerekçesiyle, 08.11.2010 tarihli Ek karar ile red edilmiş, bu defa; davacı 3.kişi vekili tarafından süresi dışında temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, 15.9.2010 tarihinde davanın reddine karar verilmiş, bu esas hükme yönelik olarak davacı 3.kişi vekilinin temyiz talebi, mahkemece; asıl hükmün “temyiz sınırının altında kaldığı ve kesin nitelikte olduğu” gerekçesiyle, 08.11.2010 tarihli Ek karar ile red edilmiş, bu defa; davacı 3.kişi vekili Ek kararın ortadan kaldırılarak hükmün bozulması yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin temyize konu edilen 08.11.2010 tarihli Ek kararı davacı vekiline 01.12.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, davacı vekili tarafından HUMK.nun 432/son maddesinde öngörülen “Ek kararlara karşı” (7) günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 13.12.2010 tarihinde havalesi yaptırılıp, temyiz defterine kaydettiril-

miştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davacının mahkemenin Ek kararına karşı yapmış olduğu temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3.kişi vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 5.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1009
Karar No: 2016/14109
Karar Tarihi: 01.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/1009 E.  ,  2016/14109 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ...... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.5.2014 gün ve 850-355 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasında davacı eczacı hakkında varsa idari ve adli soruşturma dosyalarının eklenmesi için 01/10/2015 tarihinde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesine rağmen istenen soruşturma dosyaları eklenmeden dosyanın yeniden dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca idari ve adli soruşturma tamamlandıktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/28914
Karar No: 2024/21616
Karar Tarihi: 26.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28914 E.  ,  2024/21616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1290 E., 2023/901 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/1290 Esas, 2023/901 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4411
Karar No: 2019/15463
Karar Tarihi: 28.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4411 E.  ,  2019/15463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... Göğce’nin temyiz incelemesinde;

Sanığın yerine aynı ceza infaz kurumunda tutuklu olan ... yanlışlıkla duruşmaya getirilmiş ise de adı geçenin sanık ... hakkında verilen hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİ,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddi ile;

1-Aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunan ve duruşmaya katılmak istediğini yazılı olarak bildiren sanık yerine sehven aynı isimde başka bir tutuklunun getirilmesi nedeniyle sanığın son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Anayasanın 141, CMK’nın 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/5508
Karar No: 2015/22621
Karar Tarihi: 29.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5508 E.  ,  2015/22621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/255019

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/47 (E) ve 2014/440 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlemediğini ve suça konu bıçağın kendisine ait olmadığını savunmasına, 06.12.2013 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre de, olaydan sonra kavga ihbarı üzerine kolluk görevlilerinin mağdur İ.. Y..'a ait aracı durdurmaları üzerine mağdur İlker Kadir'in bahse konu bıçağı suça sürüklenen çocuğa ait olduğu iddiasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılmasına ve tüm dosya kapsamına göre, suça konu 6136 sayılı Kanun kapsamında taşınması yasak bıçağın suça sürüklenen çocuğa ait olduğuna ve suça sürüklenen çocuğun bu bıçakla mağdurlara saldırarak yaralamaya teşebbüs ettiğine dair mağdurların soyut beyanlarından öte delil bulunmadığı halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9405
Karar No: 2010/8597
Karar Tarihi: 06.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9405 E.  ,  2010/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4652
Karar No: 2013/8376
Karar Tarihi: 18.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4652 E.  ,  2013/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla, dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 1984 ile 1987 tarihleri arasında 3 yıl süreyle usta öğretici olarak çalışıldığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonunda davacının 1986/1. dönemde 50 gün, 1986/2. dönemde 26 gün ve 1.1.1987 ile 1.10.1987 tarihleri arasında ise sürekli çalıştığı kabul edilmiş ise de; 1.1.1987 tarihinde sonraki süreye ilişkin olarak mahkemenin kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Önceki bozma ilamında; uygulama ve mevzuat gereği usta öğreticilerin kısmi zamanlı çalışmalarının esas olduğu; davacının çalışmalarının tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğu konusunda işverenin resmi Kurum olması nedeniyle, ücret ödemelerinin kayıtlara dayalı olması gerektiği dikkate alınarak, Kurum kayıtlarının aksinin hüküm kurmaya elverişli kanıtlarla ortaya konulması gereği üzerinde durulmuş olup, bozma sonrası mahkemece; davacının tam zamanlı çalışmanın haklı gerekçeleri ve delillerinin ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin niteliği gözetilerek, aynı dönemde aynı işi yapan diğer usta öğreticilerin kaç saat ders verdikleri, davacının belirlenen ders saatlerinden sonra kursta kalmasının haklı bir gerekçesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de, davalı ... genel bütçeye dahil olduğu ve harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harçla sorumlu tutulması isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6196
Karar No: 2011/10141
Karar Tarihi: 19.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6196 E.  ,  2011/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde yapılan genel arazi kadastrosu sonucunda düzenlenen kadastro paftasının (çekişmeli 1052 ada 1 nolu parseli içerecek şekilde) orjinalinden çekilmiş onaylı fotokopi örneğinin,

2) Kahramanmaraş ili merkez Karacasu kasabası ... (köyü) mahallesinde 3194 sayılı Yasaya göre imar ve revizyon uygulaması yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihte yapılıp kesinleştiği, dava konusu taşınmazın ilk imar uygulaması kapsamına hangi tarihte alındığı ve uygulamaya ilişkin imar planı ve haritasının ... İmar ve Şehircilik Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/25298
Karar No: 2013/23293
Karar Tarihi: 25.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25298 E.  ,  2013/23293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 139 ada 32 parsel sayılı 2957,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece araştırmaya ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konu 139 ada 32 parsel sayılı taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davalılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen koşulların gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Gerçekten kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında da taraflar bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Dava konusu taşınmazın batı, kuzey ve güney sınırında 139 ada 31 sayılı eylemli mera parselinin bulunduğu, taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edildiği belirlenmiştir. Çekişmeli taşınmaz ile sınırındaki dava ve temyize konu olmayan mera parseli arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır yeri bulunmamaktadır. Kaldı ki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür.

Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın sınırlarını oluşturan 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen meraya el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Öte yandan objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilemez. Hal böyle olunca ziraatçi bilirkişinin taşınmazın mera olmadığı yolundaki raporunun da yasal bir dayanağı bulunmadığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/23620
Karar No: 2008/8080
Karar Tarihi: 27.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23620 E.  ,  2008/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malkara Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2007

Davacı, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 10.04.2007 tarihinde temyiz eden davalıların  yüzüne karşı tefhim  edilmiş temyiz ise 09.08.2007  tarihinde  yapılmıştır. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 1.6.l990 Tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak  davalıların temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi gerekmiştir.

2.Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin uğramış oldukları maddi ve manevi  zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan hak sahiplerinin ve sigortalının maddi zararının hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunludur. Öte yandan, asgari ücret kamu düzenine yönelik olduğundan, hakim bu hususu resen nazara almakla yükümlüdür. Oysa, mahkemece temyize konu 10.4.2007 tarihli kararla  temyize konu 10.4.2007 tarihli kararla yeniden hesap raporu alınmadan, 10. Hukuk Dairesinin bozma kararından  önce alınan 02.10.2003 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen tazminat miktarından ,22.07.2007 tarihli Peşin Sermaye değeri düşüldükten sonra kalan miktara  hükmedilmiştir.

Yapılacak iş, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak yeniden hak sahiplerinin gerçek zararını belirlemek ve belirlenen bu zarardan  4447 sayılı Yasa'nın ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanarak kurumca bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle kalan kısma hükmedilmesi gerekmektedir.

3. Öte yandan mahkemece davacının temyiz aşamasında yaptığı giderler, ıslah dilekçesiyle yatırdığı nispî harç dikkate alınmadan yargılama giderlerinin belirlenmesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde  davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli   hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 27.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12251
Karar No: 2019/4628
Karar Tarihi: 21.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/12251 E.  ,  2019/4628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.01.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.01.2014 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 1387 parsel sayılı taşınmazı lehine davalılara ait bitişik parsel üzerinden mahkemece belirlenecek en uygun geçit hakkının tesis edilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, HMK'nin 26. maddesi gereğince istemle bağlı kalınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, temyiz eden davacı vekilinin muhtıraya rağmen verilen 7 günlük süre içerisinde gerekli temyiz giderlerini yatırmadığından HMK 434/3 maddesi gereğince temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair verilen ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz masraflarının mahkemesine yatırılmadığı görülmüş olup, temyiz masraflarını yatırmadığından söz edilerek temyizden vazgeçmiş sayılması kararı verilmesine ilişkin ek karar yerindedir. Bu nedenle yerel mahkemece tesis edilen ek karar ve dayanılan gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 07.01.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle 07.01.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9961
Karar No: 2014/19155
Karar Tarihi: 20.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9961 E.  ,  2014/19155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/03/2014

Numarası : 2012/315-2014/157

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin 22.07.2012 tarihinde mağaza müdürü tarafından, aldığı talimat üzerine işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının mağaza müdür yardımcısı olmak istediğini, aksi halde çalışmayacağını söyleyerek 22.07.2012 tarihinde iş yerini terk ettiğini ve işe gelmediğini bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı itibariyle davacının haklı nedenle sözleşmeyi feshettiği kanaatine varılarak ihbar tazminatının reddi diğer taleplerin kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Somut olayda; dava dilekçesi ile davacının 20.11.2009 tarihinde, cevap dilekçesi ile 06.04.2010 tarihinde işe girdiği belirtilmiştir. Davacının SGK hizmet dökümü ve 30.03.2010 tarihli taraflarca imzalı iş sözleşmesi incelendiğinde davacının işe giriş tarihinin 06.04.2010 olduğu sabittir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda SGK hizmet cetveli ile imzalı belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının işe giriş tarihinin 06.04.2010 olduğu görülmüştür denilerek işe giriş tarihinde resmi kayıtların esas alınacağı belirtildiği halde maddi hata sonucu sehven davacının işe giriş tarihi 06.04.2009 olarak belirlenmiş ve bu tarih dikkate alınarak hizmet süresi belirlenmiştir. Hizmet süresi belirlenirken davacının işe giriş tarihi 06.04.2010 olarak belirlenmeli ve buna göre tüm alacakları değerlendirilip karar verilmesi gerekmektedir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7083
Karar No: 2008/6873
Karar Tarihi: 18.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7083 E.  ,  2008/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 25.06.2008 gün ve 92-212 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı eczacı ile davalı kurum arasındaki sözleşmeden kaynaklanmış olduğundan ve Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'nin bozma ilâmı üzerine verilen kararın temyizi istenildiğinden, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.