erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/2507
Karar No: 2011/9357
Karar Tarihi: 17.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2507 E.  ,  2011/9357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline kasko poliçesi ile sigortalı olan ...5 plakalı aracın, davalı belediyeye ait olup diğer davalı tarafından işletilen otoparka park edildiğini, otoparkta meydana gelen patlama sonucu aracın hasar gördüğünü, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, aracın davalıların sorumluluk ve gözetimine bırakıldığını ancak hasarlı şekilde teslim edildiğini, bu nedenle hasar bedeli olarak ödenen 6.760,21 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Oto Ltd.Şti.vekili,otoparkta meydana gelen patlamanın bir terör olayı olduğunu, davacıya kaskolu araçta meydana gelen hasarda müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, otoparka parkedilen araçların her türlü emniyet tedbirinin otoparkın kiracısı tarafından alınacağını, kendilerinin sorumluluğunun olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların olayda kusursuz olduğu, terörist faaliyet sonucu meydana gelen zarardan davalıların sorumlu olmadıkları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1305
Karar No: 2015/2531
Karar Tarihi: 03.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1305 E.  ,  2015/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... 11. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “....”adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, vasi adayının beyanına göre “...”adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “...adresinde ikamet ettiği belirtilmiş ise de, kısıtlı adayının bu adreste bulunmadığı, “3....” adresinde kızı ile birlikte ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın... 11.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5971
Karar No: 2012/7083
Karar Tarihi: 17.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/5971 E.  ,  2012/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2011 gününde verilen dilekçe ile mecra hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, su yolu mecrası kurulması istemi ile açılmıştır.

Davacı, 1626 parsel sayılı taşınmazda paylı malik olduğunu,taşınmazda kar ve yağmur suları ile biriken suyun taşınmaza zarar verdiğini belirterek fazla suyun davalılara ait 1625, 1623, 1624 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçirilmesini istemiştir.

Davalılar ..., ..., , ..., davanın reddini savunmuşlar diğer davalılar savunmada bulunmamışlardır. Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılar ..., ..., ... temyiz etmiştir.

Bilindiği gibi Türk Medeni Kanununun 742. maddesi uyarınca, taşınmaz maliki üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suların ve özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorundadır. Komşulardan hiçbiri, suların bu akışını diğerinin zararına değiştiremez. Aynı yasanın 743. maddesinin l.ve 2.fıkrası gereğince de "bir arazinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise, alt taraftaki arazi maliki, üst taraftaki araziden fazla suyun boşaltılması sırasında da bu suları kabul etmek zorundadır. Alt taraftaki arazi maliki boşaltma

dolayısıyla akan sulardan zarar görmekte ise gideri üstteki arazi malikine ait olmak üzere, kendi arazisinden yapılacak mecra ile suyun akıtılmasını isteyebilir."

Mahkemece her ne kadar davacının talebi doğrultusunda uyuşmazlık mecra hakkı tesisi olarak nitelendirilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de taraflar arasındaki çekişmenin yukarda sözü edilen yasa hükümleri gözetilerek çözümlenmesi gereklidir.

Hal böyle olunca, uzman (ziraatçı veya jeolog) bilirkişiler aracılığı ile, yerinde yeniden keşif yapılarak davacının taşınmazında biriken kar ve yağmur sularının "öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akma" durumunun söz konusu olup olmadığı, alt taraftaki taşınmazların zarar görüp görmediği, zararın varlığının belirlenmesi halinde hangi önlemlerin alınmasının gerektiğinin saptanması ve suların ne şekilde tahliyesinin gerektiğinin araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 17.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/4096
Karar No: 2021/20336
Karar Tarihi: 23.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4096 E.  ,  2021/20336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kararın yazımı sırasında “değer azlığı nedeni” ile uygulama yapılırken TCK'nın 145. maddesinin hükümde gösterilmemesi, yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdur tarafından dosyaya sunulan 17.11.2014 tarihli dilekçede suça sürüklenen çocuğun zararın soruşturma aşamasında giderdiği anlaşılmakla, zararın soruşturma aşamasında giderildiği kabul edilip suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK' nın 145. maddesinin uygulanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11692
Karar No: 2011/5230
Karar Tarihi: 24.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11692 E.  ,  2011/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın seyir halindeyken altının yoldaki taşa çarpması nedeniyle hasar gördüğünü, sigorta şirketinin karterde meydana gelen hasarı ödediği halde aracın motor kısmında meydana gelen hasarı ödemediğini belirterek 12.000 TL. hasar bedelinin 30.9.2008 tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, araçta meydana gelen hasar bedelinin ödendiğini, motor hasarının davacının araç hasar gördükten sonra hareket ettirmesi nedeniyle oluştuğunu, davalının bu hasardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının koruma ve kurtarma yükümlülüğünü yerine getirmeyerek hasarın artmasına neden olduğu, aracın motor kısmında meydana gelen hasardan davalı ... şirketinin sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 24.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5414
Karar No: 2009/821
Karar Tarihi: 23.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5414 E.  ,  2009/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından trafik sigortası ile sigortalanan aracın, alkollü sürücü tarafından kullanılması nedeni ile meydana gelen kazada diğer araçta oluşan 5.750,00 YTL tutarında maddi hasarın müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürerek, ödenen tazminatın sigortalı davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, rücu koşulları oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada 2/8 oranında, dava dışı diğer araç sürücüsünün 6/8 oranında kusurlu olduğu, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve her ne kadar kaza tespit tutanağı ile bilirkişi raporu arasında kazanın oluş biçimi yönünden çelişki bulunmakta ise de, bilirkişi raporu, her iki araç sürücüsünün kazanın meydana geliş şekli ile ilgili olarak birbiri ile benzer beyanları dikkate alınarak düzenlenmiş olduğundan, maddi vakıa doğru değerlendirildiğinden, anılan raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 1.60.-TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 23.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11669
Karar No: 2015/2384
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11669 E.  ,  2015/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6325
Karar No: 2020/2692
Karar Tarihi: 11.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6325 E.  ,  2020/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/3, 52 /2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla Halil Ürün Caddesinde otogar istikametine seyrederken akaryakıt istasyonu önüne geldiğinde, ışıklı önündeki araçların kavşakta durmak üzere frene bastığı, hızlı ve yakın mesafeden takip etmesi nedeniyle duramayacağını anlayınca sağa manevra yapıp aracın kontrolünü kaybettiği, akaryakıt istasyonundan yola çıkmak üzere bekleyen katılan ...’nun sevk ve idaresindeki araca çarparak ...’nın ve aracında bulunan yolcu olarak ...’nun dosyada mevcut doktor raporlarında belirtildiği gibi basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda alınan bilirkişi raporlarında; sanığın aracının hızını; yol, hava, teknik durumlara uydurmamaktan ve hız sınırının üzerinde seyretmekten asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1-25.02.1992 doğumlu olan ve suç tarihi itibarıyla da 18 yaşını dolduran sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında; TCK’nın 50/3. maddesinin amir hükmü göz önüne alınarak adli para cezasına çevrilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının kanun maddesi ile kısa süreli hapis cezasının taksitlendirilmesi sırasında tatbik edilen kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1.c paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14307
Karar No: 2015/19425
Karar Tarihi: 21.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/14307 E.  ,  2015/19425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine, ''suç'', ''dava tarihi'' yerine, ''suç tarihi ve saati'' ile ''suç yeri'' ibarelerine yer verilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tamamen reddedilmesi karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı hazine yararına vekalet ücreti yerine, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

İsabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü bendi hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı hazine lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre ''3.000'' TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8975
Karar No: 2013/12359
Karar Tarihi: 11.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8975 E.  ,  2013/12359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİPAŞA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/12/2012

Yanlar arasında görülen eletamanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi,yıkım ve komşuluk hukukundan kaynaklanan muarazanın giderilmesi isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kayden davacıya ait 1076 ve 1306 parsel sayılı taşınmazlara bilirkişi raporunda gösterildiği şekilde davalıların müdahale ettiği keşfen saptanmıştır.

Öte yandan, davalı kesin hüküm bulunduğu yönünde savunmada bulunmuş ise de; elatma haksız eylem niteliğinde olduğundan, devam ettiği müddetçe her zaman dava açılabilir. Kesin hüküm ancak hüküm anındaki durumu tespit eder. Hükümden sonraki döneme etkili değildir. Bu nedenle yeni meydana gelen vakıalara dayanarak açılan ikinci dava, birinci davadaki kesin hükme aykırı düşmez, davanın dinlenmesi gerekir.

Bu durumda, mahkemece 1076 ve 1306 parsel sayılı taşınmazlara yönelik elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, TMK nun 742. maddesinin 1. fıkrasına göre;  taşınmaz maliki, üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suların ve özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorundadır.

Somut olaya gelince; taraflara ait taşınmazlar arasında kot farkının bulunduğu, üst tarafta bulunan davalılara ait taşınmazdan yağmur sularının alt seviyede bulunan davacıya ait taşınmazlara aktığı bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır.

O halde, davalıların eyleminden kaynaklanan bir zararın doğduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. TMK nun 742. maddesi uyarınca doğal olarak akan yağmur sularının akışına davacı katlanmak zorundadır.

Hal böyle olunca, komşuluk hukukuna aykırılık iddiası ile açılanan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların bu hususa ilişkin temyiz itirazları  yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.09.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2012/8215
Karar No: 2012/9349
Karar Tarihi: 14.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8215 E.  ,  2012/9349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... 1.Aile, ... 1.Aile, ... Asliye Hukuk (Aile), ... 1.Aile ve ... 2.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, 09.03.2012 tarihli geri çevirme kararı ile ... Emniyet Müdürlüğünden ... ...'ın "... Mahallesi, ... Sokak NO:41 .../ ..." adresinde ikamet edip etmediği gibi, ... projesinden alınan ... Mahallesi,... Yokuşu Sokak No:29/1 .../ ..." adresinde de ikamet edip etmediği,etmiyorsa tebligata yarar açık adresinin zabıta araştırması yapılarak tespit edilmesi istendiği halde, 06.05.2012 tarihli tutanakla söz konusu ... adresinde ikamet etmediği ve .../... adresine nakil aldığı tespit edilmiş olup, ... adresinde veya herhangi bir adreste ikamet ettiği araştırılarak tespit edilemediği görülmüştür.

Bu durumda, 09.03.2012 tarihli geri çevirme kararı doğrultusunda veli ...'ın zabıta araştırması yapılarak yerleşim yeri adresinin tespiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11676
Karar No: 2017/9764
Karar Tarihi: 03.07.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11676 E.  ,  2017/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın duruşmada savunması alınırken bildirdiği adres ile mernis adresi aynı olduğundan; sanığa gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği yapılarak, sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken, bu işlemler yapılmadan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre işlem yapılarak sanığın en yakın komşularından birine, yönetici veya kapıcıya bildirilmeden doğrudan muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.