erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/2525
Karar No: 2018/9008
Karar Tarihi: 02.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2525 E.  ,  2018/9008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmedilen cezanın fazla olduğuna ve taksit sayısının artırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/910
Karar No: 2021/5086
Karar Tarihi: 26.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/910 E.  ,  2021/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17/12/2019 tarih, 2017/33 esas ve 2019/575 sayılı kararı ile

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi’nin 05/10/2020 tarih, 2020/1726 esas ve 2020/233 sayılı kararı ile

a)İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi;(Sanık ... yönünden)

b)İstinaf başvurusunun esastan reddi; (Sanık ... yönünden)

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün sanık müdafii tarafından süresinde 23/11/2020 tarihinde temyiz edilmesinden sonra, sanığın, hükmen tutuklu bulunduğu Tekirdağ 1 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığı ile gönderdiği 04/01/2012, 20/01/2021 ve 18/02/2021 tarihli dilekçelerinde yer alan “...Dosyamın onaylanmasını istememe rağmen, dosyam ilgili dairenize gönderildi. Dosyamın onaylanmasını arz ve talep ederim...Dosyamın biran önce onaylanmasını arz ederim... Açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmem için hükmümün onaylanması gerekiyor. Bu nedenle mahkemenizde bulunan ... dosyamın onaylanarak hükmün gönderilmesini, temyiz talebimin iptal edilmesini, hükmün onanmasını ... arz ve talep ederim...” şeklindeki taleplerinin temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde,

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1024
Karar No: 2015/2212
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1024 E.  ,  2015/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10365
Karar No: 2016/14705
Karar Tarihi: 12.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/10365 E.  ,  2016/14705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret fark alacağı, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma, hafta sonu, ücret ile yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, fazla mesai ve diğer alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin çalışma saatleri ve fazla çalışma alacağı olup olmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğinden davacının kaloriferci ve temizlik elemanı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ısınma ihtiyacının bulunmadığı ve kalorifer kazanının yakılmadığı yaz aylarında davacının fazla mesai yaptığı düşünülemez. Oysa ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yaz ve kış dönemine ilişkin çalışma saatlerinin aynı olduğu tespitine göre hesaplama yapılmıştır. Kurumlar ve zabıta aracılığı ile kaloriferlerin yakılmadığı yaz aylarının tespit edilerek fazla mesai hesabında o ayların dışlanması suretiyle hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Esas No: 2006/6479
Karar No: 2006/8108
Karar Tarihi: 07.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6479 E.  ,  2006/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.10.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.02.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

16.05.1956 tarih 1/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere yöntemince kamulaştırma işlemi yapılmadan taşınmazı kısmen veya tamamen yola katılan kişi ilgili kamu tüzel kişisi aleyhine elatmanın önlenmesi davası açabileceği gibi mevcut duruma rıza göstererek elatılan kısmın mülkiyetini kamu tüzel kişisine geçirmek koşuluyla bedelde isteyebilir.

Somut olayda; davalı ... dava konusu yere ilişkin kamulaştırma işlemlerine girişildiğini, kamulaştırma görüşmelerinin uzlaşmayla sonuçlandırıldığını savunmuş, buna ilişkin belgeleri delil olarak dosyaya vermiştir. Ancak davacı mülkiyet sahibi kamulaştırma işlemlerindeki imzanın kendisine ait olmadığını, bu konuda C.Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu iddia etmiştir. Şayet yöntemine uygun kamulaştırma yapılmışsa davacı mülkiyet hakkına dayanarak elatma talebinde bulunamayacağından bu yönün araştırılması gerekir. Mahkemece, açıklanan doğrultuda inceleme ve araştırma yapılarak elde edilecek sonuca uygun hüküm kurulması yerine davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9673
Karar No: 2015/21311
Karar Tarihi: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9673 E.  ,  2015/21311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/984-2014/245

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6459
Karar No: 2015/5177
Karar Tarihi: 01.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6459 E.  ,  2015/5177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Kaçırma suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2542
Karar No: 2020/7473
Karar Tarihi: 08.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2542 E.  ,  2020/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki adi ortaklığın tespiti ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 08/12/2020 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekilleri Av. ... ve Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

24.457,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/10723
Karar No: 2013/14938
Karar Tarihi: 19.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10723 E.  ,  2013/14938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun Geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında ilam harcı ve taraflar lehine hükmoluncak vekalet ücretinin maktu olarak takdir edilmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 6 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.320,00TL maktu vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine)cümlesinin yazılmasına

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 5 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Davanın niteliği gereği alınması gerekli 24,30-TL maktu ilam harcının davacı tarafından peşin yatırılan 3.192,25 TL harctan mahsubu ile bakiye 3167,96-TL harcın talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafından karşılanan 24,30-TL harcın davalı idareden alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) Gerekçeli kararın 7 nolu bendinden (4610,25) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1442,29) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/534
Karar No: 2017/1963
Karar Tarihi: 16.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/534 E.  ,  2017/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sahte araç muayenesi yapmak suçundan açılan kamu davasında, dosya içeriğinden ve UYAP ortamında yapılan araştırmada sanığın benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle derdest, onanmış ve mahkumiyetine karar verilip temyiz süreci devam eden dosyalarının da bulunduğu anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 Esas, 2014/202 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nun “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişinin de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği de gözetilerek açıklanan ilkeler doğrultusunda sanığın fiillerinin her biri yenilenen kastla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünü, kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, Saray Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/224 Esas ve 2010/60 karar sayılı ilamın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği de gözönüne alınarak bu dosya ile benzer nitelikteki Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/757 Esas, 2016/257 Karar ve 2010/341 Esas, 2011/85 Karar sayılı dosyaları ile yukarıda bahsedilen kesinleşmiş dosyanın ve UYAP ortamından ve sair surette tespit edilebilecek derdest dosyaları mümkünse birleştirilip, mümkün olmazsa ilgili belgelerin onaylı örnekleri alındıktan sonra, zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı, bu kapsamda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.03.2016 gün ve 2014/847 E. 2016/128 K. sayılı ilamı da gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Suça konu belgenin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/29710
Karar No: 2013/22586
Karar Tarihi: 02.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29710 E.  ,  2013/22586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 sayılı Yasının 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)”yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hükmün gerekçesinde sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildiği belirtilerek ve bu karar doğrultusunda hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1.maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adlı para cezasının 100 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6502
Karar No: 2019/4053
Karar Tarihi: 18.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6502 E.  ,  2019/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında dükkanı kapattığı esnada ortağı ...'in kendi adına matbaadan tekrar faturalar bastırdığını ve dükkanı dağıttığını, adına imza sirküleri çıkarttıklarını ve sahte fatura bastırdıklarını, muhasabe işlerini takip etmek için ...'in ...... lakaplı arkadaşı ile kendisinden vekalet aldıklarını, bütün faturalarının evde durduğunu belirtmesi; şirketin %25 ortağı olan ...'in 25.06.2010 tarihli Vergi Dairesi Müdürlüğüne verdiği dilekçesinde 703 033 6138 vergi numaralı Öznisan İnş. Tem. Orm. Ür. Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ortaklarından olduğunu, bugüne kadar şirketle hiçbir ilgisinin ve işinin olmadığını, şirket hissesini devretmek veya kapatmak istediğini, fakat şirketin müdürünü (ortaklarını) bulamadığını, bu nedenle şirketin kapatılmasını istediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; öncelikle her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi ile bu faturaların sanığa gösterilerek faturalardaki imza ve yazıların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediği takdirde ise suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri/kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve gerekirse yüzleştirme yapılması; ilgili noterlikten ve vergi dairesinden sanığın şirketin temsili konusunda birilerine vekalet verip vermediğinin araştırılması ile verildiğinin tespiti halinde vekaletnamenin onaylı örneğinin dosya arasına alınması; şirketin diğer ortağı olan ...'in açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılması ile bu kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi gerekirse imza ve yazı örneklerinin alınması; suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve ...'e ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...