erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/3776
Karar No: 2024/6558
Karar Tarihi: 02.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3776 E.  ,  2024/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1973/722 E., 1976/182 K.

HÜKÜM : Kabul

Mahkeme kararı davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 432/1-4. fıkraları uyarınca mahkemelerce verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin yasal 15 günlük temyiz süresinden sonra verilmesi halinde anılan Kanun maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 01.06.1990 tarih ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda, Çatalca Asliye Hukuk Mahkemesince 06.05.1976 tarihinde verilen karar davalının birlikte yaşadığı kızı Saniye Yıldırım’a 15.07.1976 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra davalının mirasçıları tarafından 21.05.2024 tarihinde verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalı mirasçılarına iadesine,

Dosyanın kararı veren Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21039
Karar No: 2015/2873
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21039 E.  ,  2015/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13822
Karar No: 2017/3905
Karar Tarihi: 17.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13822 E.  ,  2017/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ilişkin olarak verilen hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesi mahkemenin 09/03/2015 tarihli ek kararı ile tavzih kararı verilmesi bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 2008 yılından bu yana süre gelen ticari ilişki sebebiyle davalıya emtia satıldığını, bakım-onarım hizmeti verildiğini ve hizmet sebebiyle müvekkili şirketin davalıdan 118.365,13 TL alacak hakkı doğduğunu, alacağın tahsili için yapılan görüşmelerin sonuçsuz kaldığını beyan ederek, dava konusu alacağın temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu borcu kabul ettiklerini, ancak borç inkar edilmediğinden bütçe imkanlarına göre ödenebildiğini,davacının dava açmakta hukuki menfaati olmadığını savunarak, davanın usulden reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının davayı kabul ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, mahkemenin 09/03/2015 tarihli ek kararı ile, ilamın başlık kısmındaki dava tarihinin 02/05/2013 olarak, hüküm kısmının 4.maddesinin ise “alınması gereken 8.085,52 TL nispi karar harcında, peşin alınan harcın mahsubuna,6.4064,12 TL harcın davalıdan alınıp hazineye gelir kaydedilmesi “ şeklinde tavzihine karar verilmiş, bu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.’nın 305/2. maddesinde “hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz,genişletilemez ve değiştirilemez” denilmektedir. Somut olayda anılan Yasa hükmüne aykırı şekilde hüküm fıkrasının harçla ilgili bölümünde harç sorumluluğunun değiştirilmesine yol açacak şekilde tavzih kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ek kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/905
Karar No: 2025/1904
Karar Tarihi: 10.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/905 E.  ,  2025/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/129 E. 2023/387 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 26.08.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, taraflar haberdar edilmek suretiyle duruşma açılarak, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/1203
Karar No: 2020/9024
Karar Tarihi: 02.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1203 E.  ,  2020/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin bendinin 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki... İli,... İlçesi, ... Mahallesi 426 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün faize ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5963
Karar No: 2017/2628
Karar Tarihi: 06.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5963 E.  ,  2017/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında; 10.11.2010 tarihli vergi suçu raporunda belirtilen 08/11/2010 tarih 863/13 ve 14 sayılı Vergi İnceleme Raporlarının dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından; gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti bakımından; ilgili vergi inceleme raporlarının getirtilerek incelenmesi, sahte olduğu iddia edilen faturaların hangi vergi türü için kullanıldığının ve suç tarihinin tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/12246
Karar No: 2016/3981
Karar Tarihi: 20.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/12246 E.  ,  2016/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11648
Karar No: 2016/8483
Karar Tarihi: 27.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11648 E.  ,  2016/8483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03/01/2014 gün ve 2012/55 - 2014/2 sayılı kararı onayan Daire'nin 14/04/2015 gün ve 2014/9556 - 2015/5188 sayılı kararı aleyhinde birkısım davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekilleri, lehdarı müvekkillerinin murisi ... olan 02/09/2002 ödeme tarihli 70.000,00 TL bedelli davaya konu bonoyu müvekkillerinin ağustos ayı içerisinde bulduklarını, bono borçlusu ...'nun davalıların murisi olduğunu, Borçlar Kanunu'na göre bir alacağı talep etmenin azami süresinin 10 yıl olduğunu, Türk Ticaret Kanununun ilgili maddeleri gereğince bononun zamanaşımı süresinin 3 yıl olsa dahi sonrasında genel zamanaşımı süresi olan 10 yıl içinde dava açılması önünde herhangi bir engel olmadığını, bononun usul hukuku kuralları gereğince yazılı delil başlangıcı sayıldığını, yazılı delil başlangıcı sayılan bir belgeye dayanan tarafın yine usul hukuku kuralları gereğince senetle ispat sınırının üstünde bir alacak olsa dahi tanık dinletebileceğini, davalıların mirasçısı olduğu ... ile davacıların mirasçısı olduğu ...'nun kardeş ve birinci derece akrabalık bağı mevcut olduğundan alacağın senetle ispatı zorunluluğu dahi mevcut olmadığını, davalıların mirasçısı oldukları ve aynı zamanda kardeş olan ...'nun dava dışı ...'e olan borcunu ödeyip karşılığında davanın dayanağı bonoyu aldığını, ...'nun söz konusu bonoyu ödemediğini ileri sürerek, 70.000,00 TL'nin vade tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bir kısım davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, bir kısım davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen bir kısım davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2074
Karar No: 2011/3547
Karar Tarihi: 21.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2074 E.  ,  2011/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen; “...’ın” anne, baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt tablosu idareden getirtilerek evraka eklendikten sonra Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın, MAHALLİNE İADESİNE, 21.03,2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/16091
Karar No: 2014/613
Karar Tarihi: 20.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16091 E.  ,  2014/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2011/675-2013/265

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının maaşından eksik kesilen gelir vergisinin Hastanenin döner sermaye bütçesinden vergi dairesine yatırıldığını, vergi konusunda asli mükellefin personel olduğunu, vergi dairesine davalı adına vergi ve gecikme faizinin ödendiğini, fazlaya ilişkin haklarının saklı olduğunu belirterek 2.400.61.-TL'nın ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Aynı ilkeler HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde de düzenlenmiştir.

Somut olayda ise; hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi mali müşavir olup uyuşmazlığın doğru olarak tesbiti ve çözümlenmesi için gerekli uzmanlığa sahip değildir.

Bu durumda mahkemece; döner sermaye saymanı, vergi denetmeni ve hastane idarecisinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan uyuşmazlık hakkında rapor aldırılması ve sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, konunun uzmanı olmayan bilirkişice hazırlanan raporun esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4783
Karar No: 2019/275
Karar Tarihi: 15.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/4783 E.  ,  2019/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 12.03.2013 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfasında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından yokluğunda verilen hükmün katılan ...'e tebliği için çıkartılan tebligatın, adı geçenin 17.03.2009 tarihli duruşmada beyan ettiği son adresine gönderilip bila tebliğ iade edilmesi üzerine 11.10.2010 tarihli kolluk adres araştırma tutanağına göre katılanın babasının ikamet ettiği tespit olunan adrese koşulları oluşmadığı halde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın katılan ...'e usulünce tebliğiyle tebligat parçası ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11960
Karar No: 2022/11274
Karar Tarihi: 01.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11960 E.  ,  2022/11274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede;

Mahkeme tarafından 17/09/2013 tarih ve 2012/996 Esas -2013/715 Karar sayılı hükümle sanık hakkında verilen mahkumiyet kararı temyiz edilmeksizin kesinleştiği halde, incelemeye konu dava dosyası üzerinden yargılama yapıldığı ve 15/06/2021 tarihinde yeniden sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, kesinleşmeden sonra yapılan tüm işlemlerin yok hükmünde olduğundan, yeniden bu hususta karar verilmesi mümkün görülmemekle temyiz isteminin, bu sanık yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede ise;

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımının kesildiği 17/09/2013 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme tarihi arasında zamanaşımını kesen herhangi bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin 17/09/2021 tarihinde inceleme sırasında dolmuş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın DÜŞÜRÜLMESİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12497
Karar No: 2017/9779
Karar Tarihi: 05.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12497 E.  ,  2017/9779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet ile temyiz talebinin reddine dair ek karar

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen ve 28.04.2016 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü, sanığın 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 05.10.2016 tarihinde temyiz ettiği, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 08.11.2016 tarihli ek kararın da herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1731
Karar No: 2015/2752
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1731 E.  ,  2015/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.