erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/8598
Karar No: 2010/14401
Karar Tarihi: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8598 E.  ,  2010/14401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1- Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17764
Karar No: 2019/3216
Karar Tarihi: 08.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17764 E.  ,  2019/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 27.04.2011 tarihinde meydana gelen ve 4/b sigortalısı... 'nin vefatıyla sonuçlanan tek taraflı trafik kazası sonucu, sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm aylıkları nedeniyle uğranılan kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın, HMK.115/2 hükmü gereği dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 39. maddesine göre "Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir.”

Somut olayın tek taraflı kaza sonucu meydana gelmesi ve 5510 sayılı yasanın 39. maddesi anlamında davalıların zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde kasıtlarının bulunmaması kapsamında, esastan ret kararı verilmesi gerekirken, HMK 115/2 hükmü gereğince dava şartı yokluğundan usulden ret kararı verilmesi yerinde değil ise de verilen ret kararı netice olarak doğrudur. Bu nedenle, gerekçe ve hükümdeki aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: 1- Karar gerekçesinin son paragrafında yer alan “davanın işin ait olduğu ve üstlenen firma ve firmalara karşı açılması gerektiği, davalıların taraf sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmış, dava HMK'nın 115/2. maddesine göre dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar vermek gerekmiştir.” sözcüklerinin silinerek yerine “olayın tek taraflı kaza sonucu meydana gelmesi ve 5510 sayılı yasanın 39. maddesi anlamında davalıların zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde kasıtlarının bulunmaması kapsamında davanın reddine karar vermek gerekmiştir.” sözcüklerinin yazılmasına,

2- Hükmün 1. bendindeki “Davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle HMK'nın 115/2. maddesine göre usulden reddine” sözcüklerinin silinerek yerine “Davanın reddine” yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2039
Karar No: 2022/6891
Karar Tarihi: 14.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2039 E.  ,  2022/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etme

HÜKÜMLER : 1) Sanık ... hakkında; Katılanlar Bozan ve Uğur'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

2) Sanık ... hakkında; Katılanlar Bozan ve Uğur'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan ayrı ayrı 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak ayrı ayrı beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, eksik incelemeye, katılanlar vekilinin; sanık ... yönünden; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, cezanın en üst hadden verilmesi gerektiğine, sanık ... yönünden; beraat kararı verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyeti gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4194
Karar No: 2009/6910
Karar Tarihi: 27.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4194 E.  ,  2009/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılara ait taşınmazın duvarının davacı şirkete kasko sigortalı aracın üzerine yıkılması nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 9.590,00YTL.nin 24.5.2007 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili müvekkillerine ait taşınmaz duvarının yıkılmasında kusurları bulunmadığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan delillere göre olaydan önce duvarda herhangi bir hasar olmadığı hasara uğrayan aracın tesadüfen yıkılan bahçe duvarının önüne bırakıldığı, davalıların kusuru bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılara ait evin duvarının davacı şirkete kasko sigortalı aracın üzerine yıkılması nedeniyle meydana gelen hasar bedelinin tahsilini istemiştir.

B.K.nun 58.nci madde hükmü uyarınca, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumludur. Bu maddedeki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan ağırlaştırılmış bir kusursuz sorumluluk

halidir. Davacı davalılara ait evin duvarının davacı şirkete kasko sigortalı aracın üzerne yıkılması nedeniyle meydana gelen hasar bedelinin tahsilini istemiştir.

B.K.nun 58 nci madde hükmü uyarınca, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumludur. Bu maddedeki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan ağırlaştırılmış bir kusursuz sorumluluk hali olup B.K. 58. maddesi gereğince bina maliki meydana gelen zarardan kusursuz sorumludur.

Bu durumda, mahkemece yıkılan duvara ait tapu kayıtları getirilerek , B.K.'nun 58. madde hükümlerine göre davalıların sorumluluğunun somut olay bakımından tartışılması ve sonucuna göre davacı şirkete sigortalı araçta meydana gelen gerçek zararın belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan rapor alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2302
Karar No: 2012/4930
Karar Tarihi: 26.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2302 E.  ,  2012/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Türkiye Genel Sigorta A.Ş ve diğeri aleyhine 15/05/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kusurlu davranışları sonucu meydana gelen trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi zararlarının tazminini talep etmiştir.

Davalı kazanın meydana gelmesinde davacının da kusurlu olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından kusur oranlarının belirlenmesi amacıyla alınmış iki tane kusur raporu olduğu görülmektedir. Birinci rapor; kaza tespit tutanağı ve ceza dosyasındaki kusura dair olan raporla da örtüşen kazanın meydana gelişinde davacının %25, davalının ise %75 oranında kusurlu bulunduğu Makina Mühendisi ... tarafından düzenlenen 24.05.2010 tarihli kusur raporudur. İkici rapor ise; davacının %60, davalının ise %40 oranında kusurlu bulunduğu Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi 27.08.2010 tarihli kusur raporudur. Mahkemece Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuş ise de dosyada mevcut raporların ve tüm olayın meydana geliş şekli incelendiğinde; kaza kavşakta meydana gelmiştir. Davalı ...'in kavşağa geliş istikametinin 7.sokak, davacının kavşağa geliş istikametinin ise 14. cadde olduğu gözetildiğinde trafik kaza raporu ve bilirkişi Makina Mühendisi ... tarafından düzenlenen 24.05.2010 tarihli kusur raporu olayın oluşu ve dosya kapsamına daha uygun olup mahkemece bu durumun değerlendirilmemesi usul ve yasaya uygun bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3068
Karar No: 2016/2847
Karar Tarihi: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3068 E.  ,  2016/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Kütahya 2. Sulh Hukuk, Giresun 2. Sulh Hukuk, Kastamonu Sulh Hukuk ve Araç Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kaydına göre cezaevine girmeden önce "...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, İzmir 3 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 12.07.2015 tarihli yazı cevabına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Araç Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP ortamından yapılan araştırmada hükümlünün cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Araç İlçe Jandarma Komutanlığının 08.02.2016 tarihli yazı cevabından hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Araç Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Araç Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18258
Karar No: 2013/5029
Karar Tarihi: 21.03.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/18258 E.  ,  2013/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait... plakalı Mercedes...tipi dizel araç için yakıt almak üzere davalının işlettiği akaryakıt istasyonuna müvekkili çalışanının gittiğini, aracın dışarıdan kolaylıkla anlaşılabilecek şekilde dizel araç olmasına rağmen davalı çalışanı tarafından araca, dizel akaryakıt yerine normal benzin konulduğunu, istasyondan ayrıldıktan 15-30 km gittikten sonra aracn motorunda arıza oluştuğunu ve aracın servise çekildiğini 7.280,00 TL'lik zarar oluştuğunu belirterek olayın meydana geldiğini 01/04/2010 tarihinden itibaren bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı çalışanının böyle bir olayın meydana gelmesi halinde hayatın olağan koşullarına göre istasyondan uzaklaşmadan durumu bildirmesi gerektiğini, davacının iyiniyetle hareket etmediğini, öncelikle müvekkilinden akaryakıt alıp almadığını, almış ise hatanın aracın şoföründen mi, yoksa pompa çalışandan mı kaynaklandığının belirlenmesi gerektiğini, olayın meydana geldiği iddia edilen tarih ile tamir için harcanan bedelin faturalandırıldığı tarih arasında uzunca bir süre bulunduğunu, hasarın meydana geldiği varsayılsa bile bunun talep edilen bedelin 1/5'i harcanması ile giderilmesinin mümkün olacağını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre; davalı tarafından davacıya ait... plakalı araca 50 TL 95 oktanlı benzin satıldığı, dava konusu aracın dışarıdan kolaylıkla anlaşılabilecek şekilde dizel araç olduğunun anlaşılabildiği, bu sebeple somut olayda davalının tam kusurlu olduğu, dava konusu olay nedeniyle araçta 7.280,00 TL zarar meydana gelmiş ise de aracın yaşı itibar ile bilirkişi tarafından belirlenen %25'lik yeni malzeme ve sovtaj indirimi uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.890,00 TL'nin 25/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2520
Karar No: 2018/9439
Karar Tarihi: 09.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2520 E.  ,  2018/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 50/3, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay gecesi dosya içerisinde bulunan alkolmetre ölçüm fişine göre 282 promil alkollü olarak sevk ettiği araçla park halindeki üç araca çarpması da göz önüne alındığında mahkemenin ceza miktarı konusundaki kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki hükmedilen cezanın fazla olduğundan bahisle bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hükmedilen cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nun 179/2-3 maddesi” şeklinde gösterilmesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşın altında veya 65 yaşın üstünde olmayan sanık hakkında hükmedilen 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 50/3 maddesinin gösterilmesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin belirtilmememesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki “179/2-3” ibaresinin “179/3 maddesi delaletiyle 179/2” olarak değiştirilmek ve yine hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 180 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 25 TL olarak hesabıyla 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21808
Karar No: 2015/9451
Karar Tarihi: 25.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21808 E.  ,  2015/9451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2011/959-2014/502

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde;davacı lehine aylık 2.000 TL yardım nafakasına hükmedilmesini ve nafakanın her yıl TÜFE oranından az olmayacak şekilde artırılmasına, karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece;davalının 28/10/2013 tarihindeki ölümü ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına,karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından;yargılama sırasında davalının 28/10/2013 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Dava devam ederken taraflardan birinin ölmesi halinde, ölen kişinin taraf ehliyeti son bulur. Taraf ehliyeti dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; yargılama sırasında vefat eden davalının mirasçıları tespit edilip, bu kişiler davaya dahil edilerek; taraf teşkili sağlandıktan sonra, davanın esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma ilamı doğrultusunda sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.