erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1611
Karar No: 2015/243
Karar Tarihi: 19.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1611 E.  ,  2015/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalı ...'ye tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın ...'ye tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Anılan tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13519
Karar No: 2011/1690
Karar Tarihi: 15.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13519 E.  ,  2011/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.10.2008 gün ve 2007/463-2008/491 sayılı kararı bozan Daire’nin 12.07.2010 gün ve 2009/2361-2010/8213 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 17.01.1995 tarihinde kurulduğunu ve sağlık kuruluşlarına tıbbi ve kimyasal madde pazarladığını, müvekkili firmanın kurulduğu günden beri “Esmed” hizmet markası ile Türkiye genelinde tanınan bir şirket olduğunu, faaliyet konusu hizmetlerin 35. sınıfın 8. grubuna dahil hizmetler olduğunu, ESMED markası üzerindeki öncelik hakkının müvekkilinde bulunduğunu, ancak davalının “ES-MED+şekil” ibareli markayı 2003/11785 ve 2005/14010 numaralar ile adına tescil ettirdiğini, 556 sayılı KHK’nın 8/III ve 42/f maddeleri uyarınca davalı markasının terkininin istenebileceğini, müvekkili şirketin 1995 yılında, davalı firmanın ise 13.06.1997 tarihinde kurulduğunu, TTK’nun 47/2, 52, 54, 57/5. maddeleri uyarınca davalının ticaret unvanında yer alan ESMED ibaresinin müvekkili ticaret unvanı ile iltibas yarattığını ileri sürerek, davalı adına tescilli markaların 35/8. sınıf yönünden hükümsüzlüğünü, davalının ticaret unvanındaki “ES-MED” ibaresinin ticaret sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili firmanın tescilden yaklaşık 6-7 yıl önce Esmed ibaresini kullanmaya başladığını, 2003 yılında ilk marka tescil belgesini aldığını, her iki firmanın da sektörde 10 yıldan fazla süredir faaliyet gösterdiğini, davacının 2005 yılında müvekkilinin markasından haberdar olduğunu ancak sessiz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/669
Karar No: 2014/9359
Karar Tarihi: 14.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/669 E.  ,  2014/9359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2011/355717

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2011

NUMARASI : 2010/925 (E) ve 2011/906 (K)

SUÇ : Genel güvenliği taksirle tehlikeye sokacak şekilde yangın çıkarma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Eskişehir Belediyesi hal binası içe- risinde bulunan sanığa ait işyerinin muzların muhafaza edildiği, içerisinde muzların sarartılmasında kullanılan karpit ve tüplerin de bulunduğu bölümünde sıkışan etilen gazı- nın işyeri çalışanı olan M.. K..'in projektörün fişini çekmesi sonucu çıkan kıvılcımla parlaması neticesinde meydana gelen yangında sanık tarafından alınabilecek güvenlik önlemi bulunup bulunmadığı ve sanığın kusur durumu iş güvenliği uzmanı bilirkişiden gerektiğinde keşif icra edilerek alınacak raporla kesin biçimde saptandıktan sonra, sonu- cuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araş- tırma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11164
Karar No: 2013/9822
Karar Tarihi: 13.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11164 E.  ,  2013/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.03.2011 tarih ve 2005/209-2011/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Nacak Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait işyerinin , müvekkili tarafından işyeri paket sigorta poliçesiyle sigortalandığını, 17/08/2004 tarihinde yağan yağmur sonucu sel sularının işyerine zarar verdiğini ve bu zarar bedelinin 24.02.2005 tarihinde sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 12.835,73 TL'nin 24/02/2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline izafe edilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı idarenin sorumluluğunda olan temiz su isale hattı ya da kanalizasyon şebekesinde oluşan bir arıza veya alt yapı eksikliğinin hasara neden olmadığı, hasara aşırı yağmurun sitede yukarı kottan alt konumdaki dükkanlara kısa sürede girmesinin neden olduğu, buna göre davalıya yüklenebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/22012
Karar No: 2019/8437
Karar Tarihi: 15.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/22012 E.  ,  2019/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın iki kez 6000 ve 80 TL adli para cezası üzerinden yapılması ve adli para cezalarının ödenmemesi halinde de infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezasını geçemeyeceğinin belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “sanığa iki kez 6000 TL ve 80 TL adli para cezası tayinine ve adli para cezalarının ödenmemesi halinde, sonuç ceza olan 1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezasının infaz edilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “sanığın iki kez 6000 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezalarının ödenmemesi halinde infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezasını geçemeyeceğine" ibaresinin eklenmesi suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11859
Karar No: 2021/589
Karar Tarihi: 25.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11859 E.  ,  2021/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler.....haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 24/10/2019 tarihli ve 2019/81994 soruşturma, 2019/6382 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/11/2019 tarihli ve 2019/26909 soruşturma, 2019/3348 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2019 tarihli ve 2019/1908 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/10/2020 gün ve 94660652-105-07-5663-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2020 gün ve 2020/88549 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...."şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin hesabından şüphelinin hesabına gönderilen paranın Derince/Kocaeli adresinde bulunan Ziraat Bankası ATM cihazından çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2019 tarih ve 2019/1908 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 25/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4353
Karar No: 2023/287
Karar Tarihi: 12.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/4353 E.  ,  2023/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/16 E., 2022/47 K.

DAVA TARİHİ : 05.02.2016

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı Kurumun 08.03.2021 tarihli yazı cevabı dikkate alındığında davacı adına düzenlenen 2000/04. ayına ilişkin tevkifat kesintisi yüklemesinin Kurumca gerçekleştirildiği anlaşıldığından 2000/04. ay tevkifat kesintisine karşılık gelen ve Kurumca kabul edilen hizmet sürelerinin Kurumdan sorulup alınacak yazı cevabı ile birlikte hizmet dökümü belgesinin dosyaya celbi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1556
Karar No: 2010/4724
Karar Tarihi: 23.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1556 E.  ,  2010/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tecsil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Kıymet Takdir Komisyonunca taşınmaza yaklaşık 1 yıl önce takdir edilen bedel ile emsallerin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas m² değerleri arasındaki oranlama ve aynı amaçla yapılan kamulaştırma nedeniyle görülen dava dosyalarında çevredeki taşınmazlara takdir edilen bedeller dikkate alındığında, hükme esas bilirkişi kurulu raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu nedenle; taraflara yakın yerlerden yakın zamanda satışı yapılan ve benzer yüzölçümlü satışları emsal olarak bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak rapor alındıktan sonra dava konusu taşınmazın ve emsallerin değerlendirme tarihindeki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporunun denetlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10634
Karar No: 2015/12512
Karar Tarihi: 05.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10634 E.  ,  2015/12512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/182-2014/468

Davacı M.. B.. vekili Avukat Ünal tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 25/04/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 20/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı kurumca Kartal 1.İş Mahkemesinin ilamına dayalı olarak müvekkili hakkında ilamlı icra takibi başlatıldığını, müvekkiline icra emri tebliğ edildiğini, ancak aleyhine takip yapılan müvekkilinin İş Mahkemesindeki dava konusu olayla hiçbir ilgisinin olmadığını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının dava konusu talebini süresiz şikayet yoluyla icra mahkemesine bildirmesi gerektiği ve genel mahkemede menfi tespit davası açmasında hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hukuki yarar; davacının sübjektif hakkına hukukî koruma sağlanması hususunda mahkemeye başvurmasında hukuken korunmaya değer bir yararının bulunmasıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; Kartal 1. İş Mahkemesinin 2001/490 esas, 2002/595 karar sayılı dosyasında davacının SSK Başkanlığı olduğu, davalının ise Atlas Organizasyon ve Sosyal Hizmetler adına M.. B.. olduğu, ancak sözü edilen dosyada davalı M.. B..'in açık kimlik bilgilerinin ve adresinin olmadığı anlaşılmıştır. Davalı kurumca, davacı M.. B.. aleyhine Kartal 1. İş Mahkemesinin 2001/490 esas, 2002/595 karar sayılı ilamına istinaden ilamlı icra takibi başlatılmıştır. İş Mahkemesinin yukarıda anılan dosyasında M.. B.. adlı kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin olmadığından, hakkında icra takibi başlatılan davacı (takip borçlusu) M.. B.. ile İş Mahkemesi dosyasındaki davalı M.. B..'in farklı kişiler olabileceği ihtimali bulunmaktadır. Bu sebeple davacının borçlu olmadığını tespit ettirmek için genel mahkemede menfi tespit davası açması mümkündür.

Şu halde; davacının dava açmakta hukuki yararı vardır ve davanın esastan incelenmesi yerine belirtilen gerekçeyle ve eksik inceleme ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24616
Karar No: 2016/7706
Karar Tarihi: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24616 E.  ,  2016/7706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.