erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12941
Karar No: 2015/11002
Karar Tarihi: 08.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12941 E.  ,  2015/11002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/331-2014/291

Davacı U.. S.. vekili Avukat Murat vekili tarafından, davalı A.. S.. aleyhine 25/07/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2671
Karar No: 2019/19674
Karar Tarihi: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2671 E.  ,  2019/19674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/691 E. - 2017/571 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Süleymanpaşa ilçesi, Güveçli mahallesi, 151 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8853
Karar No: 2020/12575
Karar Tarihi: 05.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/8853 E.  ,  2020/12575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan “1 yıl 3 ay” hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nin 49/2. maddesi gereği kısa süreli olmadığı uzun süreli hapis cezası olduğu ve ertelendiği, sanık hakkında TCK'nin 53/3. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak hak yoksunlukları hapis cezasının kanuni sonucu olması sebebiyle bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün (4-d) bendinde yer alan “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olduğundan 5237 sayılı TCK'nin 53/4 maddesi gereği, TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” cümlesinin çıkartılarak yerine “sanık hakkında mahkum olunan uzun süreli erteli hapis cezası için TCK’nin 53/3. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesine” cümlesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13671
Karar No: 2012/18282
Karar Tarihi: 03.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13671 E.  ,  2012/18282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; .'nın müvekkili bankadan kredi çektiğini, borçlunun borç ödenmeden vefat ettiğini, kredi borcundan dolayı mirasçıları ve kefilleri hakkında icra takibi başlatıldığını, davalıların borcu sigorta şirketinin ödemesi gerektiği yönündeki itirazlarını müvekkiline karşı ileri sürmelerinin hukuken mümkün olmadığını belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar vekili; davacı banka ve .arasında yapılan kredi sözleşmesinde ve bunun eki olan sigorta şirketi ile yapılan sözleşmede bu tip ölümlere ilişkin ölüm sonrası kredi borcunun sigorta şirketi tarafından ödeneceğinin belirtildiğini, sigorta şirketinin prim borcunu alınan krediden peşin olarak tahsil ettiğini, borçlunun ölümü neticesinde primi alan ve aynı banka bünyesinde çalışan, banka ile aynı tüzel kişiliğe sahip sigorta şirketi borcu ödemesi gerekirken müvekkillerinden talep edilmesinin haksız olduğunu belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece toplanan delillere göre; .nın kredi sözleşmesini imzalarken aynı tarihli hayat sigortasını primini peşin yatırmak suretiyle yaptırdığı, ancak sözleşmeden 3 ay sonra vefat ettiği, iki ayrı ex raporundan birinde kalp kirizinden vefat ettiğinin, diğerinde karaciğer sirozu, cardiyopulmoner arrest'den vefat ettiğinin bildirildiği, hayat sigorta poliçesi başvuru formunda murisin ... sorunu olup olmadığına ilişkin her hangi bir bildirimde bulunmadığı, formun altında imzasının bulunmadığı, müteveffanın rahatsızlığını kasten gizlediğine yönelik bir belge ve emarenin ispat edilemediği, ... sigortasının her halükarda geçerli olduğu,dolayısıyla kredi borcundan öncelikle sigorta şirketinin sorumlu olduğu, davalıların itirazlarında haklı oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı banka, yerel mahkeme'nin gerekçesinde sözü edilen hayat sigortasının tarafı değildir. Dava, banka genel kredi sözleşmesine dayanmakta olup asıl borçlunun mirasçıları ve müteselsil kefiller aleyhine açılmıştır. Bu durumda Mahkemece sözleşme çerçevesinde banka kredileri konusunda uzman bir bilirkişi veya bilirkişi kuruluna banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/16808
Karar No: 2025/5153
Karar Tarihi: 24.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/16808 E.  ,  2025/5153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1548 E., 2024/1593 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/273 Esas, 2021/838 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/498 Esas, 2023/596 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/498 Esas, 2023/596 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.03.2024 tarihli ve 2023/383 Esas, 2024/337 Karar sayılı mahkûmiyet kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın,Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 19.09.2024 tarihli ve 2024/1548 Esas, 2024/1593 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 19.09.2024 tarihli ve 2024/1548 Esas, 2024/1593 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15926
Karar No: 2014/1656
Karar Tarihi: 12.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15926 E.  ,  2014/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynatmak suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 567/1, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/1.maddeleri gereğince 259.974.00 Türk Lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 tarihli ve 2003/1650 esas, 2003/1512 sayılı ceza kararnamesini müteakip, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe olan hükümlerinin belirlenmesi amacıyla yapılan uyarlama yargılaması sonucunda anılan Kanun'un sanık lehine hüküm getirmediği ancak 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun hükümlerine göre uyarlama yapılması gereğinden bahisle bu kez adı geçen sanığın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 567/1, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/1.maddeleri gereğince 112,00 Yeni Türk Lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 14.06.2005 tarihli ve 2003/1650 esas ve 2003/1512 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.08.2013 gün ve 53816 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2013 gün ve KYB. 2013-298174 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7.maddesinin başlığı, 5349 sayılı Kanunla "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilerek aynı maddenin birinci fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür." hükmüne yer verildiği, kumar oynatmak eyleminin ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama" başlıklı 228.maddesinde düzenlendiği anlaşılmakla, mahkemesince önceki hükümde tespit edilen hafif para cezasının, 5237 sayılı Kanun'a göre lehe olduğunun değerlendirilmesi karşısında, 5252 sayılı Kanun'un 7.maddesinin birinci fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu ve idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianameye, hükmü konusuna ve Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından verilen Dairelerin iş bölümüne ilişkin kararlara göre, inceleme görevi daha önce inceleme yapan Yargıtay Yüksek 2.Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/349
Karar No: 2017/2113
Karar Tarihi: 28.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/349 E.  ,  2017/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

-

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı tarafından istenilmekle, daha önceden belirtilen 28.02.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı ve adına gelen olmadı. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat ....00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ........TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,... duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen ....480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine,

6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren ... günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.02.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.

-
Esas No: 2015/23406
Karar No: 2016/5968
Karar Tarihi: 24.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/23406 E.  ,  2016/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Altsoyun Denkleştirme Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, birlikte yaşadığı miras bırakanı ... 'nin sağlığında bir kısım sağlık ve bakım giderlerini ödediğini belirterek diğer mirasçılar olan davalıların paylarına düşen miktarın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının davasını kanıtlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Ana ve baba veya büyük ana ve büyük baba ile birlikte yaşayan ve emeklerini ya da gelirlerini aileye özgüleyen ergin altsoylar, borçlunun ölümü halinde buna karşılık uygun bir bedel isteyebilirler. Bu alacak zaman aşımına uğramayacak ise de en geç miras bırakanın terekesinin taksimi anına kadar istenebilecektir (TMK m. 370, 371). Somut olayda, miras bırakanın 29.08.2004 tarihinde ölümünden sonra terekesinin paylaşıldığı, miras bırakana ait taşınmazın 18.11.2011 tarihinde taksim yolu ile mirasçılar adına tescilinin yapıldığı davanın ise bundan sonra 07.02.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece davanın bu sebeple reddi gerekirken kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddi isabetsiz ise de davanın reddi sonucu itibariyle doğru olduğundan hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK 438/son).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçesi düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.03.2016(Prş.)
Esas No: 2016/11246
Karar No: 2019/8747
Karar Tarihi: 19.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/11246 E.  ,  2019/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz sağlık yardımlarının faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurumun, sahte sigortalılık bildirimi olduğundan bahisle sigortalılık süresini iptal ettiği sigortalılara ve hak sahiplerine yaptığı yersiz sağlık yardımlarının yasal faiziyle tahsili için sağlık yardımı yaptığı sigortalılara ve Kuruma sahte sigortalılık bildirimi yaptığını iddia ettiği işveren ve muhasebecilere eldeki davayı açtığı, Mahkemece bir kısım davalılar hakkında davanın kabulü şeklinde hüküm kurulmuş ise de bir kısım davalı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun “Hükmün kapsamı” başlıklı 297.maddesinin 2. bendinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlenmesi gereği davacının talebini yönelttiği tüm davalılar hakkında, kabul veya red yönünde verilen kararın ne olduğu belirtilmelidir. Bu nedenle davanın tarafı olan bir kısım davalı hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, isabetsiz görülmüştür.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, sair yönleri incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2018/4750
Karar No: 2018/8310
Karar Tarihi: 29.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/4750 E.  ,  2018/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince temyiz yoluna başvuru harcı yerine istinaf yoluna başvurma harcı, maktu temyiz karar harcı yerine maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç adı doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/25337
Karar No: 2019/12758
Karar Tarihi: 08.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/25337 E.  ,  2019/12758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Tehdit suçu bakımından; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, TCK'nın 125/1. maddesi kapsamında hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de; sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK’nın 141/1. maddesine uyan suçun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ferit Çelik'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (2) nolu madde dışında diğer yönler incelenmeksizin HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.