erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/4113
Karar No: 2013/9737
Karar Tarihi: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4113 E.  ,  2013/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 289/1-son cümle, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesinde seçimlik ceza öngörülmeyip hapis ve adli para cezasının birlikte uygulanması gerektiği adli para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırının altında olamayacağına ilişkin TCK'nın 61/9. maddesindeki düzenlemenin ise Kanun maddesinde seçimlik ceza öngörüldüğü durumda uygulanabileceği gözetilmeden mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği kabul edilmesine rağmen TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca gün adli para cezasının 5 gün yerine TCK'nın 289/1. maddesinde uygulama yeri olmayan TCK'nın 61/9. maddesine yanlış anlam verilerek 90 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün adli para cezasının 5 gün

olarak belirlenerek, aynı Kanunun 289/1-son cümle gereği 1/2 oranında indirim yapılıp 2 gün adli para cezası ve 52. maddesi gereğince de günlüğü 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sonuç gün adli para cezasının 40,00 TL'ye indirilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15382
Karar No: 2015/2609
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15382 E.  ,  2015/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3898
Karar No: 2018/1551
Karar Tarihi: 27.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3898 E.  ,  2018/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesinin 6. fıkrası gereğince hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında, tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi; mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakma tedbirinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin; infaz aşamasında her zaman gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, yargılama giderlerine ilişkin miktardan “Zorunlu müdafii ücreti 561,00 TL”nin çıkartılıp, yerine “zorunlu savunman giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/203
Karar No: 2025/6783
Karar Tarihi: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/203 E.  ,  2025/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/968 E., 2023/1705 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/536 E., 2022/61 K.

Taraflar arasındaki, hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; önceki geri çevirme kararında ".. eldeki davada davacının bildirimlerinin 82600 sicil sayılı Bucaspor Gençlik Kulübünden olduğu anlaşılmakla; öncelikle davalı ... Kulübüne ait iş yeri sicil dosyasının Kurum nezdinde var olup olmadığı sorulmalı, şayet var ise iş yeri sicil numarası bildirilerek, bu iş yerinn kapsam ve mahiyeti, talep konusu döneme ait bordrolarının celbi gerekmektedir. Öte yandan davacının hizmet cetveli irdelendiğinde, 26600 sicil numaralı iş yerinden bildiriminin varlığı karşısında bu işyeri sicilinin hangi işverene ait olduğu sorularak, bu işverene ait iş yeri sicil dosyası kapsamına dahil etmek üzere ikmal edilerek gönderilmesi gerektiği anlaşılmıştır..." şeklinde karar verilmekle; geri çevirme kararı sonrası dosya kapsamına 82600 iş yeri sicil numaralı Buca Gençlik Spor Kulübüne ait bordroların geldiği anlaşılmakla; geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği belirlenmiştir.

Bu itibarla, yeniden geri çevirme kararı verilmesini gerektirmeden, sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4956
Karar No: 2019/10163
Karar Tarihi: 04.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4956 E.  ,  2019/10163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuğun, ... İlköğretim okulunun yıkık duvarından içeri girerek müştekiye ait eski kalorifer peteklerini, çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 22/11/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3179
Karar No: 2015/1599
Karar Tarihi: 20.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3179 E.  ,  2015/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Düşme ve suç duyurusu

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından vergi incelemesi yapılarak her iki yıl için de mütalaa verilmesine rağmen 2007 yılı yönünden açılmış dava bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

28.08.2009 gün ve VDENR-2009-1584/56 sayılı vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporlarının 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaada vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporlarına atıf yapılarak '' 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verildiği halde 12.09.2009 gün ve 2009/21245 esas sayılı iddianamede mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporlarına aykırı şekilde "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan, 01.12.2009 tarihli ek iddianamede ise "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan davalar açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine de dönüşmeyeceği dikkate alınarak, sahte fatura kullanmak suçundan açılan davada CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, idareden, '' 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak '' suçundan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin sorulması, ek iddianame ile sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında ise yargılamaya devamla esastan bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sahte fatura kullanmak suçundan

açılan davada mütalaa bulunmadığı gerekçesiyle düşme kararı verilmesi ve ek iddianame ile açılan sahte fatura düzenleme suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilerek suç duyurusunda bulunulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22189
Karar No: 2015/23163
Karar Tarihi: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/22189 E.  ,  2015/23163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.09.2015

No : 2014/760-2015/482

.

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava dosyası incelendiğinde, hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, bilinmeyen dönemdeki kazanç yönünden yıllık %10 oranında artırım yapılıp %5 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesap yapıldığı anlaşılmıştır. İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranında artırım ve iskonto uygulanması gerektiğinin gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 24.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/5790
Karar No: 2022/7664
Karar Tarihi: 05.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5790 E.  ,  2022/7664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Kasten yaralama

HÜKÜM :TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35, 29, 58, 53. maddeleri uyarınca "1 ay 15 gün" hapis cezasına ilişkin hükmün A bendinin 7. Paragrafında bulunan tekerrür uygulaması kısmının çıkarılmasına dair ek karar

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya okunarak incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerel Mahkemece 06.01.2015 tarihinde verilen kararın, 09.03.2015 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde, mahkemenin dosyadan el çektikten sonra vermiş olduğu kararda değişiklik yapamayacağı, bu nedenle sanık hakkında 17.09.2021 tarihli ek karar ile tekerrür uygulamasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılmasına karar verilmiş ise de, bahse konu bu ek kararın yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, esası incelenmeyen dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14370
Karar No: 2015/7090
Karar Tarihi: 24.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14370 E.  ,  2015/7090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/246637

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2012

NUMARASI : 2011/6 (E) ve 2011/636 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte okul bahçesindeki kamelyanın tahtalarına ve aydınlatma lambalarına zarar verip yakarak kaçtıkları anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/12564
Karar No: 2013/9111
Karar Tarihi: 24.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/12564 E.  ,  2013/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Çerkezköy Sulh Ceza Mahkemesi, Silivri 2. Sulh Ceza Mahkemesi ve Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve Çerkezköy Sulh Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Silivri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/08/2012 gün ve 2012/438 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/9394
Karar No: 2007/9428
Karar Tarihi: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9394 E.  ,  2007/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27886
Karar No: 2015/39742
Karar Tarihi: 20.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27886 E.  ,  2015/39742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/56139

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

NUMARASI : 2007/338 (E) ve 2010/313 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki Ş.. Ç.. ve tanık A.. K..'un beyanlarında; sanık S.. A..'ın, üzerinde bıçak olan kardeşi Gökhan ile birlikte müştekinin evine girerek oğlu Samet'i sorduklarını, evde olmadığının söylenmesi üzerine Samet'in eve girdiğini gördüklerini, kendilerine borcunun olduğunu söyleyerek bıçak teşhir etmek suretiyle tehdit ve hakaret ettiklerini, Samet'in borcunun olmadığını söylemeleri karşısında sanığın eylemi TCK'nın 149/1-a-c-d, 35 maddesine uygun yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki eylemin tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozma isteyen düşünceye bu sebeple katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 3. fıkrasındaki “(432,20) TL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “Davetiye ve müzekkere giderinden ibaret toplam 32,20-TL” yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2205
Karar No: 2015/4435
Karar Tarihi: 16.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2205 E.  ,  2015/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı B... İnş.Taah. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü 2-Y.. A.. ile birleşen 2010/816 Esas sayılı davada davacı B... İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. ve davalılar 1-T.. M.. 2-Y.. A.. arasındaki davadan dolayı Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.01.2013 gün ve 2006/267-2013/17 sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 09.04.2014 gün ve 2014/1026-2014/2485 sayılı ilâmı aleyhinde davalı T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezası ile bakiye 5,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'ne yükletilmesine, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/35950
Karar No: 2014/25312
Karar Tarihi: 03.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35950 E.  ,  2014/25312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..