erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/6880
Karar No: 2010/7083
Karar Tarihi: 21.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6880 E.  ,  2010/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi,

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda hayatını kaybeden kişinin yakınlarına maddi tazminat ödendiğini, sigortalı aracın alkollü sürücü tarafından kullanıldığını ileri sürerek, ödenen tazminatın davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından dava dışı hak sahiplerine ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir. Trafik Sigortası Genel Şartlar’ın B.4-d bendinde sürücünün alkollü olması nedeni ile gerçekleşen kaza sonrasında, sigortacı tarafından hak sahiplerine ödenen tazminatın, sigortalı araç işleteninden rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Ne var ki, rücu koşullarının oluşabilmesi için, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olması gerekir. Bu nedenle, sürücünün aldığı alkol düzeyi de tek başına belirleyici olmayıp, her olayın somut koşullarının değerlendirilmesi gerekir.

Kaza sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağına göre, kaza gece saat 00.30 civarında, yağmurlu bir havada ve tehlikeli bir virajda meydana gelmiştir. Mahkemece hükme esas

alınan bilirkişi kurulu raporunda, kazada başka kusurlu bir kişinin bulunmadığı bu nedenle kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği belirtilmiştir. Oysa, sadece başka bir kişinin kusuru değil, alkol dışında başka bir etkenin kazaya neden olması halinde de, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiğinden söz edilemez. O halde, mahkemece, aralarında nöroloji ve trafik alanında uzman kişilerden oluşacak başka bir bilirkişi heyetinden, kazanın meydana gelmesinde etken olan tüm hususların değerlendirildiği yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme içeren bilirkişi raporu hükme esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12644
Karar No: 2012/4042
Karar Tarihi: 16.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12644 E.  ,  2012/4042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.03.2010 tarih ve 2008/347 - 2010/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete “Tüm İşyeri Sigorta Poliçesi” ile sigortalı ...'ye ait işyerinde 20.03.2008 günü çıkan yangın sonucu hasar meydana geldiğini, 08.04.2008 tarihli ekspertiz raporuna istinaden yangının şehir şebeke elektrik kablosunda meydana gelen kısa devre sonucu başladığının anlaşıldığını, hasarın meydana gelmesinde davalı ...'ın şehir şebeke elektrik tesisatının bakım ve onarımı gereği gibi yerine getirmemesinden kaynaklanan sorumluluğu bulunduğunu, tespit edilen 30.796 TL hasar bedelinin 22.04.2008 tarihinde ibraname karşılığında sigortalıya ödenerek halef olunduğunu ileri sürerek 30.796,00 TL tazminat alacağının ödeme tarihi olan 22.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının meydana geldiği yer itibariyle Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu, esasa ilişkin olarak da sorumluluğun İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 30.796 TL nin ödeme tarihi 22.04.2008 den itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, İstanbul Valiliği Avcılar İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün düzenlemiş olduğu tutanaklardan şehir şebeke elektrik kablosunda meydana gelen kısa devre sonucu kablo izolelerinin tutuşması ile yangının başladığının tespit edilmesi gerekçesi ile ihbar edilen hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.371,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/442
Karar No: 2010/6557
Karar Tarihi: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/442 E.  ,  2010/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.05.2008 tarih ve 2006/658 - 2008/318 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı S.S. İstanbul Doğu Küçük Sanayi Sitesi Kooperatifine ait olup müvekkili nezdinde yangın kombine sigorta poliçesi ile teminat altına alınan binada davalının kiracı olarak bulunduğunu, 28.05.2006 tarihinde meydana gelen yangında binada 226.993,96 YTL hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının kiracı olarak kiralananı özenle ve tahsis amacına uygun kullanması ve aldığı şekli ile teslim borcu bulunduğunu, kira sözleşmesine aykırılık nedeniyle davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını, elektrik tesisatının müvekkilince yeni yaptırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kiracının yangın nedeniyle sorumluluğunun kusura dayalı olduğu, BK’nun 41. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davalı kiracının binayı ve tesisatı kusurlu olarak kullanması sonucu yangın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı, davalının yangın nedeniyle oluşan hasardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yangın sigortasından kaynaklanmakta olup, davacı taraf bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, yangının kiracı tarafından yangın mahalline çekilen kabloların tutuşmasından meydana geldiği hususunda ciddi itirazlar ileri sürdüğüne göre, mahkemece, davacı tarafın bu ciddi itirazları hususunda bilirkişilerden 31.05.2005 tarihli yangın raporu da nazara alınarak ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususu nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5350
Karar No: 2011/8556
Karar Tarihi: 28.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/5350 E.  ,  2011/8556 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/210303

...'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) Birinci Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/01/2010 gün ve 2014/17 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanığın tabanca ile en az beş el ateş etmesi sonucu göğse ve batına nafiz olacak şekilde, sağ 5.kot seviyesi orta koltuk hattından ve diz kapağı altı ile sol uyluk arka bölgelerinden 3 isabet alan mağdurun, karaciğer, dalak ve mide yaralanmaları nedeniyle, hayati tehlike geçirdiği, Splenoktomi (dalak çıkarılması) nedeniyle organlardan birinin işlevini yitirmesi niteliğinde yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi ile uygulanma yapıldığında meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin suç kastı bulunmadığına, verilen cezanın ağır olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/8011
Karar No: 2022/8840
Karar Tarihi: 15.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8011 E.  ,  2022/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı; adli yardım talebini mali durumuna ilişkin somut ve yeterli belgeye dayandırmadığından temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu ret kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada değerlendirilmesine yer olmadığına, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15615
Karar No: 2015/12762
Karar Tarihi: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15615 E.  ,  2015/12762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kayıtlarına göre ikamet adresinin "... Mah., ... Cad., No: 1/1 ... Merkez .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırmasında hükümlünün "... Mah., ... Cad., No: 1/1 ... Merkez .../..." adresinde 4-5 yıl önce kısa süreliğine ikamet ettiğinin tespit edildiği, hükümlü tarafından cezaevi müdürlüğüne yazılan dilekçede cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin belirtilmediği fakat vasi adayı eşinin, adresini "... Mah., ... Sk., No: 629 .../..." olarak bildirdiği ve müdddetnamede hükümlünün ikamet adresi olarak bu adresin yazıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 20.11.2015 tarihli yazısı ekinde yer alan hükümlünün yazılı beyanından cezaevine girmeden önce “... Mah., ... Sk., No: 14 Kat: 1 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16310
Karar No: 2014/15024
Karar Tarihi: 04.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16310 E.  ,  2014/15024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/444-2014/176

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacıya ait araca çarpması nedeniyle aracın hasar gördüğünü, araçta 4.600 TL. değer kaybı meydana geldiğini, tazminatın tahsili için yapılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında davaya alacak davası olarak devam edeceklerini belirterek 5.173,20 TL. tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili kusur oranını ve talep edilen tazminatı kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 4.500 TL. değer kaybının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili dava dilekçesinde aracında meydana gelen değer kaybının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili tarafından araçta meydana gelen değer kaybının delil tespiti dosyası ile belirlendiğini belirterek, dava dilekçesinde araçta 4.600 TL. değer kaybı meydana geldiğini belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçta meydana gelen hasar bedelinin 4.362,85 TL. olduğu, aracın ikinci el değerinin 30.700 TL. olduğu belirtilerek %15 oranında değer kaybedeceği gerekçesi ile 4.500 TL. değer kaybı belirlenmiş ise de bilirkişi raporundaki hesaplama yöntemi usulüne uygun değildir. Mahkemece davacıya ait aracın yılı, modeli,kaza tarihindeki yaşı, hasarlı bölümleri ve hasar miktarı dikkate alınarak olay tarihindeki ikinci el piyasadaki hasarsız değeri ve hasarlı haldeki değerinin karşılaştırılarak değer kaybının belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 4.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8960
Karar No: 2014/649
Karar Tarihi: 16.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8960 E.  ,  2014/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın fazla olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında temel cezanın tayini sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 179/2. maddesine yer verilmemesi, keza sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında yasal dayanak olan TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2-TCK.'nun 52/3 maddesine aykırı olarak sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi,

3-Hükmolunan ceza taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilk paragrafına "TCK'nın 179/3. maddesi" ibaresinden sonra gelmek üzere “delaletiyle TCK’nın 179/2. maddesi” ibaresinin yazılması, hükmün üçüncü fıkrasının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, hükmün dördüncü fıkrasının başına "TCK'nın 52/4.maddesi gereğince" ibaresinin, sonuna ise "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10609
Karar No: 2020/14241
Karar Tarihi: 21.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10609 E.  ,  2020/14241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan 12.08.2015 tarihli raporda, "alt dudak altında 2 cm çaplı dermabrazyon, sol zigomatik ark üzerinde sol maksiller kemik üzerinde dermabrazyon, sol frontal bölgede 1 cm çaplı dermabrazyon, sağ kaş üzerinde dermabrazyon, alt kesici dişte kırık bulunduğu" ifadelerine yer verildiği, ancak katılanda meydana gelen yaralanmalar sonucunda kemik kırığı olup olmadığına, yüzde sabit iz meydana gelip gelmediğine ilişkin değerlendirme yapılmadığı ve yine katılanın sanığın kendisine sallama olarak tabir edilen bıçağı sapı ile vurduğunu beyan etmesine göre bu yaralanmanın silahtan sayılan cisimle meydana gelip gelmediğine dair bir ibare bulunmadığı anlaşıldığından, katılana ait tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporlarının en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne gönderilmesi ile katılandaki yaralanmaların kemik kırığına neden olup olmadığı, kemik kırığında neden olmuşsa hayat fonksiyonlarına etki derecesi, katılanın yüzünde sabit iz oluşup oluşmadığı ve son olarak söz konusu yaralanmanın silahtan sayılan bir cisim ile meydana gelip gelmeyeceği hususlarını gösterir şekilde, TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere uygun rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz rapora istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ;

2) Adli Tıp uygulamalarına ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; diş kırığının kemik kırığı olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezadan 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11093
Karar No: 2016/11068
Karar Tarihi: 22.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11093 E.  ,  2016/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Haksız yere sahipli hayvanı öldürme, işe yaramayacak hale getirme, değerini düşürme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde müşteki Kenan'ın kuşlarını öldürmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanığın tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediğine, güvercinlerin kendisine ait olduğuna ilişkin istikrarlı savunmaları ile müştekinin her hangi bir delile dayanmayan soyut suç isnadı karşısında, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.