erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/945
Karar No: 2024/19391
Karar Tarihi: 11.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/945 E.  ,  2024/19391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.10.2023

SAYISI : 2023/2185 E., 2023/2142 K.

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/2185 Esas, 2023/2142 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 22023/2185 E., 2023/2142 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/419
Karar No: 2018/1128
Karar Tarihi: 12.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/419 E.  ,  2018/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 08/06/2017 tarih 2016/10734 Esas 2017/4683 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24811
Karar No: 2015/3150
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24811 E.  ,  2015/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/2768
Karar No: 2006/2368
Karar Tarihi: 09.03.2006

7. Ceza Dairesi 2005/2768 E., 2006/2368 K.

**7. Ceza Dairesi 2005/2768 E., 2006/2368 K.**

**- 7201 SAYILI YASAYA MUHALEFET**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 21 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 54 ]

**"İçtihat Metni"**

7201 sayılı Kanuna muhalefetten sanık, Akın hakkında yapılan duruşma sonunda; hükümlülüğüne ve ertelemeye dair (Meriç Sulh Ceza Mahkeme-si)nden verilen 23.03.2004 tarihli hükınün Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 19.01.2005 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

7201 sayılı Kanunun 54. maddesinin "muhatap namına kendilerine tebligat yapılan kimseler tebliğ evrakını muhataplarına en kısa zamanda vermedikleri ve bundan gecikme veya zarar vukua geldiği takdirde" cezalandırılacaklarının düzenlendiği suç tarihinde köy ihtiyar heyeti azası olan sanığın suçun unsuru olan "muhatap namına kendilerine tebligat yapılan kimseler"den olmadığı gibi anılan kanunun 21. maddesine göre kendisine teslim edilen tebligatı sahibine götürüp verme zorunluluğu da bulunmadığından yasal unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraatına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı icabettirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün (BOZULMASINA), 09.03.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8796
Karar No: 2024/21056
Karar Tarihi: 26.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/8796 E.  ,  2024/21056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/199 E., 2016/385 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun’un(3298 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/10706
Karar No: 2014/25537
Karar Tarihi: 15.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/10706 E.  ,  2014/25537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/4853

Mahkemesi : Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03.12.2013

Numarası : 2013/348-2013/566

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın, katılanın boşandığı eski eşi olup müşterek çocuk Yağız'ın velayetinin katılana verildiği, olay günü sanığın, katılanı, Yağız'ın sünnet düğününü konuşmak maksadıyla bir kafeye çağırıp, burada katılana, Hakan isimli kişiyle olan ilişkisine ve Hakan'ın, Yağız'ın evde bulunduğu zamanda da evde yatıya kaldığını açıklatmaya yönelik sorular sorarak katılanın cevaplarını ve aralarındaki tüm konuşmaları, konuşmanın başlangıcında çalıştırdığı bir ses alma cihazı ile gizlice kayda alıp, ses kayıtlarının bulunduğu CD'leri avukatı aracılığıyla olaydan uzun bir süre sonra açtığı velayetin nezi davasına ait dava dilekçesi ekinde mahkemeye delil olarak sunduğu olayda;

Sanığın, velayet davasında tanıklık yapacak şahısların tanıklık yapmak istemediklerini bildirmeleri üzerine delil elde etmek amacı ile böyle bir yola başvurduğuna dair ikrar içeren beyanı, katılanın, sanığın, müşterek çocuklarının sünneti ile ilgili görüşmek üzere kendisini çağırdığı ancak görüşmeleri sırasında hep eski erkek arkadaşından söz açtığı, bu ilişkiyi hiçbir zaman saklı yaşamadığı, ailesinin haberi olduğu, sanığın kendisi ile yaptığı görüşmeleri haberi olmadan kaydetmiş olduğu ve Aile Mahkemesine sunduğuna dair anlatımı ile Aile mahkemesine sunulan ses kayıtlarına ilişkin bilirkişi raporu içeriği gözetildiğinde, sanığın, bir daha delil elde etme olanağının bulunmadığı bir durumda iken, kaybolma olasılığı bulunan mevcut delilin muhafazasını sağlamak için değil, önceden hazırlıklı ve planlı şekilde, ileride açacağı velayetin nezi davasına delil oluşturmak amacıyla, katılanı özel olarak konuşturarak gizlice kayıt yaptığı, somut olayda, sanığın, hukuka uygun davrandığının kabul edilemeyeceği cihetle, eyleminin TCK'nın 134/1-2.cümle ve 134/2. maddelerinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarını oluşturduğu gözetilerek, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı düşüncelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/451
Karar No: 2024/19388
Karar Tarihi: 11.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/451 E.  ,  2024/19388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 22.03.2023

SAYISI : 2022/2657 E., 2023/472 K.

KATILANLAR: ..., Ziraat Bankası A.Ş.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/2657 Esas, 2023/472 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/2657 Esas, 2023/472 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16362
Karar No: 2013/18356
Karar Tarihi: 25.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16362 E.  ,  2013/18356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararının süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı olan araçta yolcu olarak bulunan desteklerinin vefat ettiğini belirterek tüm davacılar için ayrı ayrı 1000,00'er TL maddi tazminatın ve davacı anne ve baba için ayrı ayrı 20.000,00'er TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davalı ... için 5000,00 TL. manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile davacı anne ve baba için maddi tazminat taleplerini yükseltmişlerdir.

Davalı ... vekili ve davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacı ...'in 15.752,00 TL davacı ...'in 16.224,00 TL maddi tazminat olmak üzere (bu meblağların 1.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren, bakiyesine ise ıslah tarihi olan 18.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) tüm davalılardan davacı ... ve ... için 10.000,00'er TL, davacılar ... ... için 3.000,00 TL, İlknur için 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden

işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya dair isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde göülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 1.293,28 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35667
Karar No: 2015/11350
Karar Tarihi: 31.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/35667 E.  ,  2015/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmının sonuna "Hükmolunan adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8228
Karar No: 2010/12804
Karar Tarihi: 06.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/8228 E.  ,  2010/12804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hüküm tarihinden sonra 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Uyarlama yapılıp yeniden hüküm kurulmakla önceki kararın ortadan kalktığı gözetilmeden, kefalet parası ve yargılama gideri konusunda karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17059
Karar No: 2015/24206
Karar Tarihi: 14.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17059 E.  ,  2015/24206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Baykan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/97-2014/213

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 5 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10600
Karar No: 2012/11037
Karar Tarihi: 11.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10600 E.  ,  2012/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/09/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  birleşen davanın davalısı M. yönünden elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin kabulüne, diğer davalılar yönünden ise reddine ilişkin olarak verilen karar davalı M. G. vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Asıl ve birleşen dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, birleşen davanın davalısı M. yönünden elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin kabulüne, diğer davalılar hakkında açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 9250 parsel sayılı taşınmazın 01.02.2001 tarihinde icrai satışa istinaden K. K. adına kayıtlı olduğu, K. K.'in 16.08.2004 tarihinde ölümü ile geride  davacıların mirasçı olarak kaldıkları, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaz üzerindeki samanlığı davalı M. G.nün  haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın kullandığı mahkemece belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı M.G.vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği ve gerek öğretide gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle işgal tazminatı, hak sahibinin kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir bedeldir.

Somut olayda; çekişme konusu taşınmazın evveliyatta davalının kardeşi İ. G.'ye aitken icrai satışta davacıların miras bırakanı tarafından alındığı, o tarihten beri davacılar ve miras bırakanları tarafından tasarruf edilmediği, davalının kullanımına da  ses çıkarmadıkları, dava tarihine kadar da bir uyarı göndermemiş oldukları sabittir. O halde davalının, dava tarihine kadar taşınmazı davacıların izni ile kullandığı ve dava açılmakla muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir.

Öyleyse, davalının ecrimisilden sorumlu tutulmasına olanak yoktur.

Hal böyle olunca, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı M. G.vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle  yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2024/5215
Karar No: 2024/16055
Karar Tarihi: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5215 E.  ,  2024/16055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 17.07.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/1601 E., 2024/1070 K.

SUÇ :Nitelikli dolandırıcılık

KARAR :Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Red

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.07.2024 tarihli ve 2024/1601 Esas, 2024/1070 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1 maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine , Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.