erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/976
Karar No: 2019/1897
Karar Tarihi: 04.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/976 E.  ,  2019/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2018 tarihli ve 2018/155 Esas, 2018/365 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.01.2019 tarih ve 2018/16309 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2019 tarih ve 2019/4400 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemini katılanla karşılıklı tartışmaları esnasında gerçekleştirmesi ve bu doğrultuda sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karşın, atılı suç yönünden hüküm kurulurken haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak yazılı şekilde fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2018 tarihli ve 2018/155 Esas, 2018/365 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince sanığın cezasında (½) artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 35. maddesi gereğince cezasında (1/4) indirim yapılarak 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/2) indirim yapılarak 67 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 55 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1.100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4667
Karar No: 2006/6233
Karar Tarihi: 05.10.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4667 E.  ,  2006/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 29 parsel sayılı 166800 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, hisse hibe ve satışı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adlarına tesbit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ... , tapu kaydına, Hazine, taşınmazın Hazine yeri olduğu kaçak ve yitik kişilerden kaldığı iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında ... Evvel 1288 tarih yok.60 nolu kayda dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin müdahil davacı Hanifi Akmaz’ın murisi ... mirasçıları adlarına payları oranında tescile karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın müdahilin dayanağını oluşturan K.Evvel 1288 tarih 60 nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince Devlete intikal eden yerlerle ilgisinin bulunmadığı, müdahil ...’ın dayanağını oluşturan K.Evvel 1288 tarih 60 nolu kaydın bu taşınmaza ait olup, taşınmazın kayıt malikinin mirasçısı olan adına tescil kararı verilenlerce 30 yılı aşkın süre kullanıldığı Çay, Karo Tarlası, Kıraç ve Dere hudutlu kaydın gayri sabit hudutlu olup eylemli durumda doğuda genişletilmeye müsait kıraç’ın mevcut olduğu mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile belirlenmiştir. Bu durumda kıraç hudutlu ve 10 dönüm miktarlı kaydı sabit hudutlu kabul edip taşınmazın tamamının kayıt malikleri adına tesciline karar verilmesi doğru bulunmamaktadır. Kayıt miktarı 10 dönümdür. Tesbit tarihi itibariyle zilyetlikle iktisap edilebilecek arazi ise 100 dönümdür. Sabit huduttan başlamak üzere ifraz edilecek 110 dönüm arazinin kayıt malikinin mirasçıları adına, geri kalan 56800 metrekarelik bölümünde Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekir. Mahkemece kaydın taşınmazın tamamını kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/15097
Karar No: 2022/17340
Karar Tarihi: 20.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/15097 E.  ,  2022/17340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, davalı ..... Taah. Petr. Emlak Alım Satım Ltd. Şti. aleyhine 20.07.2015 gününde verilen dilekçe ile haksız ihtiyati tedbir nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 17.12.2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dairemizin 12.12.2018 gün, 2016/13004 E- 2018/7882 K sayılı ilamı ile “…Dosyanın incelenmesinde; uyuşmazlığa konu çekin keşidecisinin dava dışı ... lehtarının davacı şirket olduğu, davalının çek iptali için açmış olduğu dava sebebiyle mahkemenin ihtiyati tedbir kararı verdiği, davacının keşide tarihi olan 21.06.2015’te çeki bankaya ibraz ettiği, bankanın Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/281 Esas sayılı dosyasında alınan tedbir kararına istinaden ödeme yapılmadığı şerhinin düşüldüğü, davalının çekin iptali davasından 01.07.2015 tarihinde feragat ettiği ve çek üzerindeki ihtiyati tedbirin 15.07.2015 tarihinde mahkemece bankaya yazılan müzekkere ile kaldırılmasının istendiği anlaşılmaktadır. Şu halde; davacının lehdarı olduğu davaya konu çekin, davalı tarafça zayi olduğundan bahisle ödeme yasağı konulduğu ve ödemesinin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulduğu, davalının söz konusu çekte hamil olduğuna dair cirosunun bulunmadığı, bilahare davalının bu talebinin sehven olduğunu belirtmek suretiyle çek iptali davasından feragat etmiş olduğu dikkate alınarak davacının çek üzerine konulan ihtiyati tedbir sebebiyle zararının oluştuğu kabul edilmelidir. Mahkemece, zarar kapsamının tespit edilmesi suretiyle sonuca gidilmesi gerekir” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın reddine karar verilmiş; söz konusu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız ihtiyati tedbir nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozmanın gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında davacının ihtiyati tedbir sebebiyle zararının oluştuğu kabul edilerek zarar kapsamının tespitinin gerektiğinin belirtildiği ve mahkemece bozmaya uyulduğu halde gereği yerine getirilmeyerek davanın reddine karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulmakla, bozma ilamı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşur ve bozma ilamının gereğinin yerine getirilmesi gerekir. Şu durumda mahkemece, davacının zarar kapsamı belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, anılan yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1952
Karar No: 2020/4989
Karar Tarihi: 12.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1952 E.  ,  2020/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.06.2015 gün ve 2014/259 - 2015/185 sayılı kararı onayan Daire'nin 17.10.2018 gün ve 2017/326 - 2018/6407 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin hızlı yapıştırıcı kategorisinde piyasada maruf hale geldiğini, 2000/23084 sayılı “mitreapel”, 2009/38150 sayılı “mitreapel”, 2009/21900 sayılı “mitrebond”, 2009/38790 sayılı “mitreshock”, 2004 28826 sayılı “mitre” markasının sahibi olduğunu, davalı yanca 2011/95775 sayılı “mitreman” markasının müvekkili adına tescilli markalar ile iltibas yaratacak düzeyde benzer olduğunu, yaptıkları itirazın nihai olarak TPMK YİDK'nın 2014-M-5482 sayılı kararı ile reddedildiğini ileri sürerek Kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin 2000 yılından beri faaliyetlerini sürdürdüğünü ve o tarihten bu yana “mitre” asıl unsurlu markalı ürünlerin satış ve imalatını gerçekleştirdiğini, davacı yanın müvekkilinin bugüne kadarki kullanımlarına ses çıkarmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, TPMK YİDK'nın 14/04/2014 tarih 2014-M-5482 sayılı kararının 35,06 grupta yer alan müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için her türlü kimyasal yapıştırıcı ve kimyasal izolasyon malzemelerinin bir araya getirilerek sunulması hizmetleri yönünden iptaline, (belirtilen hizmetler perakende toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir), fazlaya dair talebin reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15895
Karar No: 2013/23051
Karar Tarihi: 28.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/15895 E.  ,  2013/23051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler gerekçe gösterilerek kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildiği halde; bu kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması tartışılırken, yargılama sürecinde gözlemlenenen tutum ve davranışları nedeniyle pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluşmadığından bahisle şeklindeki birbiriyle çelişkili ifadeler kullanılmış ise de sanığın kasıtlı suçtan adli sicil kaydının bulunması nedeniyle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak,

01.03.2008 tarih ve 26803 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.02.2008 tarih ve 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesiyle, 5275 sayılı Yasa'nın 106/10. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre kısa süreli hapis cezasından çevrilen adlî para cezalarının infazında, aynı maddenin altıncı ve yedinci fıkraları hükümleri saklıdır." şeklindeki hükmün yürürlükten kaldırılmış ve yine aynı Yasa'nın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 50/6. maddesinde yer alan "yaptırımın" ibaresinin "tedbirin" şeklinde değiştirilmiş olması karşısında, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının infaz rejimleri arasında bir fark kalmadığı gözetilerek hüküm tesisi yerine, hapisten çevrilen adli para cezasının 5275 sayılı Yasa'nın 106/10. maddesine ilişkin hükmü gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 50/6. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ve bu kararın derhal infaz edileceği hususunda ihtarat yapılmasına karar verilmesi ,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

hükümde yer alan "....Hapisten çevrilen adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin (10). fıkrası hükmü gözetilerek, TCK.nun 50/6.maddesi uyarınca, mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ve bu kararın derhal infaz edileceğinin sanığa ihtarına ( İHTARAT YAPILDI ),...." şeklindeki bendin hükümden çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/29816
Karar No: 2022/3676
Karar Tarihi: 07.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/29816 E.  ,  2022/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bozma ilamının 1 nolu bendi uyarınca uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12100
Karar No: 2013/6502
Karar Tarihi: 02.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/12100 E.  ,  2013/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptaline ilişkin olup, ödeme emrine konu miktar toplam 1.225,40 TL dir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

11.06.2009 tarihli hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.400 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde, alacağın tamamının gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, (6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi gereğince), HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hükmedilen 1.225,40 TL alacak tutarı yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Esas No: 2015/29806
Karar No: 2016/224
Karar Tarihi: 12.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29806 E.  ,  2016/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Sanık ...'ın temyiz dilekçesi içeriğinden hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümler temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

Sanık ...'nun hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan zorunlu olarak hapis cezası tercih edilmiş olmakla birlikte, bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/2 maddesine aykırı olarak TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç ceza adli para cezası olduğundan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamaması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesi, 5237 sayılı TCK'nin 50/1. maddesinde sayılan adli para cezası seçenek yaptırımı dışındaki kısa süreli hapis cezasına seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulamayı düzenlemiş olup, bu tedbirlerin yasal süresi içerisinde yerine getirilmeye başlanmaması ya da yerine getirilmeye başlandığı halde devam edilmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemece hapis cezasının kısmen ya da tamamen infazına dair bir karar verileceği, adli para cezası seçenek yaptırımının yerine getirilmemesi halinde ise 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince Cumhuriyet savcısının kararı ile adli para cezasının ödenmeyen kısmına karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrileceği gözetilmeksizin, hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığa 5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesine göre ihtarat yapılmasına karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının TCK'nin 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. paragrafının karar metninden çıkarılması ve yerine "Sanığa verilen adli para cezasının taksitlerinden birinin süresinde ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/24757
Karar No: 2015/3032
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24757 E.  ,  2015/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7375
Karar No: 2012/14432
Karar Tarihi: 11.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7375 E.  ,  2012/14432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :874-169

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasının 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalılardan ... Güvenlik Tem. ve Sos. Hiz. Tic. ve San. A.Ş.’nin karar başlığında ünvanının “... Güvenlik Tem. ve Sos. Hiz. Tic. ve San. A.Ş.” olarak gösterilmesi,

2-492 sayılı Harçlar Kanunu ile buna bağlı olan tarife uyarınca, kabul elden miktar üzerinden (8.557,03 x %0 59,4=) 508,29 TL nispi harca hükmedilmesi gerekirken, eksik harca hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilen ... Güvenlik Tem. ve Sos. Hiz. Tic. ve San. A.Ş.’nin ünvanının başına “Trenkwalder” sözcüğünün eklenmesine, hüküm fıkrasının harç ile ilgili bendinde yer alan “127.07” rakamlarının silinerek yerine “508,29” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 11.09.2012, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.