erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/16646
Karar No: 2014/9118
Karar Tarihi: 07.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16646 E.  ,  2014/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

.... Gıda isimli şirkette tır şöförü olarak çalışan katılanın, kullandığı aracın bakımını yaptırmak için götürdüğü servise aracını getiren sanık ile tanıştığı, bir süre sohbet ettikleri, sanığın katılana şöförlüğün zor iş olduğunu, dayısının havalimanında genel müdür olduğunu, kendisine yardımcı olabileceğini söyleyip katılandan telefon numarasını aldığı, birkaç gün sonra arayarak havalimanına şöför alınacağını söyleyerek sağlık kurulu raporu almak için 300 TL vermesini istediği, katılanın 300 TL vermesinin ardından bu kez işin tamam olduğunu, pasaport çıkarılması gerektiğini söyeyerek 2.300 TL daha vermesini istediği, katılanın 2.300 TL'yi de sanığa verdiği, 2 gün sonra işe başlayacağını söyleyen sanığa katılanın parayı verdikten

sonra bir daha ulaşamadığının anlaşıldığı olayda, sanığın eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda olmak üzere katılandan birden fazla kez menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/21442
Karar No: 2018/22138
Karar Tarihi: 19.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/21442 E.  ,  2018/22138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın, katılanın kamu görevini gereği gibi ifa etmemesi nedeniyle tartıştıklarını beyan etmesi ve bu hususun katılan ve tanıklar tarafından da doğrulanması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

b)Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de; adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 6545 sayılı Yasanın 72. maddesinin yürürlük tarihinden önce kesinleştiği gözetilmeden sanık hakkında yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Esas No: 2012/29528
Karar No: 2013/22636
Karar Tarihi: 30.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/29528 E.  ,  2013/22636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilerek; suç tarihi itibariyle sanık hakkında 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 93/1.maddesi uyarınca temel cezanın tayininden sonra ayni kanunun 93/2 maddesi ile arttırım yapılmak suretiyle hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza doğru olduğundan; suç tarihinin 8/2/2008 tarihinden sonra olması nedeniyle sanığın suça konu sahadan ağaç keserek açma yapması nedeniyle eyleminin ayrıca 5728 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 91/1 maddesi kapsamındaki suçu da oluşturduğu halde, kesme suçundan açılmış bir dava bulunmadığından ve zamanaşımı süresi içinde bu eylemi yönünden dava açılıp karar verilmesi mümkün görüldüğünden bu hususlar bozma sebebi yapılmamıştır.

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2021/1486
Karar No: 2022/2229
Karar Tarihi: 23.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1486 E.  ,  2022/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs

Hüküm : CMK’nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar Harun ve İbrahim vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Marmaraereğlisi Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/103 Esasına kayden yapılan yargılama sonunda, katılanlar Harun ile İbrahim’e yüklenen 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat kararı verilip, katılanlar hakkındaki beraat kararının temyiz edilmesi nedeniyle Yargıtaya gönderildiği esnada, sanık ...’ın, Hürriyet, Milliyet ve Tekirdağ Şafak gazetelerine, henüz kesinleşmeyen beraat kararını “açık hukuka aykırılık” olarak nitelendiren ilanlar vermek suretiyle zincirleme şekilde TCK’nın 288/1. maddesindeki adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerek Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 tarihli ve 65 – 69, 22.10.2002 tarihli ve 234 – 366, 04.07.2006 tarihli ve 127 – 180, 03.05.2011 tarihli ve 155 – 80, 21.02.2012 tarihli ve 279 – 55, 15.04.2014 tarihli ve 599 - 190, 28.03.2017 tarihli ve 214 - 206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25.03.2003 tarihli ve 41 - 54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında adliyeye karşı işlenen adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında; sanığa atılı suçun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçiler Harun ile İbrahim’in sanığa yüklenen suçun mağduru olmadıkları ve suçtan doğrudan zarar görmemeleri nedeniyle davaya katılmalarına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçiler Harun ve İbrahim vekili tarafından yapılan temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 23.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11044
Karar No: 2010/7874
Karar Tarihi: 23.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/11044 E.  ,  2010/7874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 23.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/30760
Karar No: 2018/6593
Karar Tarihi: 30.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30760 E.  ,  2018/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2087
Karar No: 2015/6613
Karar Tarihi: 09.02.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/2087 E.  ,  2015/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/300833

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Yalova Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, itiraz tarihine, Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin faaliyete başlama tarihine ve Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2014 gün ve 2014/1343 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20434
Karar No: 2017/693
Karar Tarihi: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20434 E.  ,  2017/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 06/05/2013 tarih 2013/3812 Esas 2013/8039 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3725
Karar No: 2019/3062
Karar Tarihi: 17.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3725 E.  ,  2019/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03/06/2015 gün ve 2014/126-2015/379 sayılı kararı onayan Daire'nin 17/04/2017 gün ve 2015/13981 - 2017/2153 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin sadece resmiyette ortağı ve müdürü olduğunu, davalı şirketin gerçekte fiilen sahibi ve kurucusunun dava dışı ... olduğunu, davalı şirketin ...'ın hileli davranışları sonucunda ve muvazaalı olarak müvekkili ve diğer davalı tarafından kurulduğunu, müvekkilinin diğer davalı abisinin baskısı ile davalı şirketin kurucu ortağı olduğunu, müvekkilinin şirket ortaklığından ayrılmak istemiş ise de ... tarafından şirketin borçlarının yapılandırılmasına kefil olmaya zorlandığını, müvekkilinin şirket müdürü olduğunu dahi bilmediğini ileri sürerek müvekkilinin davalı şirkette bulunan hissedarlık ve müdürlük sıfatının geçmişe etkili olarak hissedar ve müdür olduğu tarihten itibaren iptaline ve hiçbir amacı ve faaliyeti bulunmayan şirketin haklı nedenlerle feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15056
Karar No: 2014/5212
Karar Tarihi: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15056 E.  ,  2014/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, suça sürüklenen çocuğun 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve yasal temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/36504
Karar No: 2018/20966
Karar Tarihi: 04.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/36504 E.  ,  2018/20966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen kasten yaralama ve silahla tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından;

1-Sanık hakkında kasten yaralama eylemine ilişkin olarak katılan ... vekili ile sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanığa yükletilen silahla tehdit eyleminden kurulan hükümde ise,

Adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanığın cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,

./..

-2-

Kanuna aykırı ve katılan ... ile sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hüküm fıkrasına “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Adana 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/745 E.- 2008/6 K. sayılı ilamı ile 6136 Yasanın da 13/1. maddesi gereğince verilen 10 ay hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Esas No: 2011/35383
Karar No: 2011/19938
Karar Tarihi: 20.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/35383 E.  ,  2011/19938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın keşide edip imzaladığı Suça konu 05.02.2006 tarih ve 0000043 seri nolu çekin süresinde bankaya ibrazında hesap bakiyesinin çek bedelini karşılamadığı, Şikayetçi ile sanığın soruşturma evresindeki beyanlarında çek bedelinin 3750 lira olduğunu belirtmiş olmaları, Çekin rakam hanesinde meblağın 3750 YTL olarak belirtilmiş olması, yazı hanesinde "üçbin yedi yüz elli bin" ibarelerindeki "bin " kelimesinin hataen yazıldığının kabulü gerektiği bu nedenle çekteki rakam ve yazı hanesinin Türk Ticaret Kanunun 588.maddesi anlamında farklılık arzetmeyip muayyen bir bedeli ifade edeceği konusunda duraksama bulunmadığının anlaşılması karşısında: 5237 sayılı yasanın 2 ve 7.maddeleri gözetilerek sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 Sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14976
Karar No: 2013/2632
Karar Tarihi: 26.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14976 E.  ,  2013/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç hususunda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasına "13- Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.