erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/765
Karar No: 2025/5939
Karar Tarihi: 26.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/765 E.  ,  2025/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2699 E., 2024/1817 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/2412
Karar No: 2007/3172
Karar Tarihi: 26.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2412 E.  ,  2007/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.05.2006 gününde verilen dilekçe ile zararın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 02.05.2006 günlü dava dilekçesi ile, davalının 11 sayılı parselinden kendi 5 parsel sayılı taşınmazına yağmur sularının ve pis suların sızmasının önlenmesine karar verilmesini istemiş, davalı 11 sayılı parseli kendisinin kullanmadığını, kiraya verdiğini, şayet bir zarar söz konusu ise, kiracıya karşı dava açılması gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan zararın giderilmesi davasıdır.

25.08.2006 tarihinde mahallinde yapılan keşif sırasında davalıya ait 11 parsel sayılı taşınmaz ile davacıya ait 5 sayılı parselin bitişik olduğu, 11 parselde davalının kiracısı ... adlı şahıs tarafından işletilen ... Seramik Turgay Yapı Malzemeleri Şirketinin faaliyet gösterdiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi sıfatıyla bilgisine başvurulan İnşaat Mühendisi Yrd.Doç.Dr. ...; davacının davalıya ait taşınmazdaki tuvalet ve yağmur suyu sisteminden gelen suların binasına zarar verdiğini söylediğini, davacı tarafa ait binada ayrıca bodrum bulunması ve yeraltı su seviyesinin yüksek olmasından dolayı binayı korumak amacıyla toplama çukuru açıldığını ve buraya konan bir pompa ile binaya zarar veren yeraltı ve yüzeysel suların burada toplanarak uzaklaştırıldığını, keşif sırasında davacıya ait binanın bodrum katı kapalı olduğu için incelenemediğini, davalı taraftaki tuvaletin depo olarak kullanıldığını, ayrıca çatıya ait yağmur suyu drenaj sisteminin keşif sırasında kiracı tarafından iptal edildiğini, davacının binasında dışarıdan bir zarar oluşmadığını, ancak bodrum katın kapalı olması nedeniyle incelenememekle birlikte, davacı tarafta açılan toplama çukuru sayesinde bodrum katın zarar görmesi ihtimalinin düşük olduğunu, davalı tarafta bulunan tuvaletin kapalı olmasından ötürü bir sorun yaratmadığını, yağmur suyunun da sistemin keşif sırasında iptal edilmiş olması nedeniyle zarar veremeyeceğini, ancak davalı taraftaki foseptik çukurunun ilerde bir tehlike oluşturmaması için yıkılarak dolgu yapılması gerektiğini bildirmiştir.

Bu durumda, davalı parselinden gelen yağmur ve foseptik suları nedeniyle bir zarar oluşmadığı sabittir. Muhtemel zarar nedeniyle açılan zararın giderilmesi davasının ise dinlenme olanağı yoktur. Bu husus gözönünde tutularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/10942
Karar No: 2019/9694
Karar Tarihi: 08.07.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/10942 E.  ,  2019/9694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5607 sayılı Kanunun 25. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan akaryakıtın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanunun geçici 3. maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde ... Bakanlığı, ... Müsteşarlığı ile ... Bakanlığı Tasfiye İşleri ... Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında, somut olayda; 08.05.2009 tarihinde el konularak sanığa yediemin olarak teslim edilen madeni yağ ve nevi tespit edilemeyen şüpheli kimyasal maddelerin kanunun amir hükümlerine rağmen ilgili kanunda belirtilen kurumlar yerine sanığa teslim edilmesi ve sanıktan, öngörülen üç aylık süre geçtikten sonra, 27.11.2013 tarihinde tesliminin istenmesi nedeniyle zamanında da tasfiye edilmemiş olduğu anlaşılmakla; sanığa suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1496
Karar No: 2020/8603
Karar Tarihi: 06.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1496 E.  ,  2020/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kastan yaralama

HÜKÜMLER:1)Sanığın basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/06/2018 gün ve 2018/187 Esas, 2018/353 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/09/2018 gün ve 2018/1916 Esas, 2018/1761 Karar sayılı kararı

3)Temyiz isteminin reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 26/11/2019 günlü ek kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.11.2019 gün ve 2018/1916 Esas, 2018/1761 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.11.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Mustafakemalpaşa 3.Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15564
Karar No: 2010/254
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15564 E.  ,  2010/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5487
Karar No: 2012/9029
Karar Tarihi: 04.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5487 E.  ,  2012/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.07.2011 gününden başlayarak aylık 3.500 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, işyeri kirasının tesbitine ilişkin olup, mahkemece kiranın net olarak tesbitine karar verilmiştir. Vergi yasaları uyarınca kiralayanın mükellef olması ile kira parasının bir bölümünün vergi dairesine kiracı tarafından ödenmesi Vergi Hukukunda düzenlenen bir konu olup, vergi kira parasının tesbitinde unsur değildir. Kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de bulunduğu, fon ve vergi stopajı indirilerek kira parası tesbit edilemeyeceği gözetildiğinde, kiranın brüt olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece net olarak tesbitine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Öte yandan hükme esas alınan bilirkişi raporu da yetersiz olup, üç kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı YİBK. kararına uygun biçimde yerin boş olarak kiralanması halinde getirebileceği kira parasının emsallerle karşılaştırılarak ve kira parasına etki eden hususlar üzerinde durularak belirlenmesi, daha sonra mahkemece hak ve nesafet kurallarına göre indirim yapılarak uygun bir kiranın tesbiti gerekmektedir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6211
Karar No: 2015/1274
Karar Tarihi: 12.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6211 E.  ,  2015/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2011/120-2013/599

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananda bulunan ayıp nedeniyle uğramış olduğu zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin kiralananda 20 yılı aşkın zamandır kiracı olduğunu 03.04.2010 tarihine kadar faaliyette bulunduğunu taşınmazın çatısının tamir edilmesi için mal sahibine şifahi müracaatta bulunulmasına rağmen geri çevrildiğini, sağanak yağmur neticesinde işyerini su bastığını, müvekkil şirketin ekipmanlarının birçoğunun hasar gördüğünü, kurtarılacak olanların kurtarıldığını ve temizlendiğini, zayi olan malzeme, yedek parça v.s, emtiaları hakkında zararın belirlenmesi amacıyla Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010 / 50 D. İŞ dosyası ile yapılan keşifte tavan çatısının tamir ve tadilata gereksinim olduğunu, tavandan akan su baskını neticesi müvekkili şirketin uğradığı zararın 199.732,78 TL olduğunun tespit edildiğini, tespit edilen 199.732,78 TL maddi zararın tespit tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece dava dilekçesinde davacının eşyalarına zarar veren yağmurun 12.02.2009 tarihinde yağdığının belirtildiği, ancak tespit raporunun 26.02.2010 tarihinde yapıldığı, aradan uzun zaman geçtiğini bu nedenle tespit raporuna dayanılamayacağını bunun haricinde de delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı her ne kadar eşyalara zarar veren yağmurun 12.09.2009 tarihinde yağdığını belirtmiş ise de cevaba cevap dilekçesinde bu tarihin senesinin sehven 2009 olarak yazıldığını ve yağmurun 12.09 2010 tarihinde yağdığını belirtmiştir. 26.02.2010 tarihli tespit dosyası içinde bulunan CD'de hasara ilişkin dijital fotoğraflar bulunmaktadır. Bu fotoğraflardan hangi tarihte çekildiğinin tespiti teknik inceleme sonucu belirlenebileceğinden hasara neden olan yağmurun hangi tarihte yağdığını gerekirse alanında uzman bilirkişi marifeti ile belirlendikten sonra meteoroloji genel müdürlüğünden iddia olunan güne ilişkin hava durumu raporu da getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2237
Karar No: 2015/6138
Karar Tarihi: 14.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2237 E.  ,  2015/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/151393

MAHKEMESİ : Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/01/2014, 2012/264 (E) ve 2014/13 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık T.. Ç..'in mağdur T.. B..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık müdafiinin vasfa, tahrik indiriminin üst hadden uygulanmamasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi gereğince, sanık için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak zorunlu müdafii ücreti olan 721 TL'nin çıkartılmasına ve yargılama giderleri toplamının "2016,35TL" olarak, ayrıca hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ise “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2011/14441
Karar No: 2012/21202
Karar Tarihi: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14441 E.  ,  2012/21202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2011 tarih ve 2009/109-2011/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İsviçre’de kurulu bir Holding olup, su şartlandırma kimyasalları alanında faaliyet gösterdiğini ve helamin ürününü ürettiğini ancak davalının söz konusu ibareyi kendi ticaret unvanında kullandığını ve internet alan adı olarak tescil ettirdiğini ileri sürerek, helamin ibaresinin davalının ticaret unvanından çıkartılmasına, www.helamin.com.tr internet alan adına erişimin engellenmesine, davalının eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait markanın tanınmış marka statüsünde olup davalının kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının davacıya ait marka hakkına tecavüz ettiğinin tespitine, “Helamin” sözcüğünün davalının ticaret unvanından terkinine ve www.helamin.com.tr internet alan adına erişimin engellenmesine ve kullanımının yasaklanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4936
Karar No: 2012/2904
Karar Tarihi: 12.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4936 E.  ,  2012/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismar suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.06.2007 tarih ve 2007/120 Esas, 2007/396 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin olunan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 11.07.2003 olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ile sanığın tevil yollu savunması ve tüm dosya kapsamından, sanığın asansörün içinde mağdurenin karşı çıkmasına rağmen bir elini tutup göğsünü sıkıştırmak şeklindeki bedensel teması içeren eyleminin TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen cinsel istismar suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde cinsel taciz kabul edilerek yerinde bulunmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.