erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/3645
Karar No: 2020/2504
Karar Tarihi: 26.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/3645 E.  ,  2020/2504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğunu tasarlayarak öldürme, çocuğuna yönelik kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

- Çocuğunu tasarlayarak öldürme suçundan beraat.

Sanık ... hakkında;

- Çocuğuna yönelik kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçundan TCK'nin 82/1-d-e, 83/1-2-3, 62, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul bebeğe yönelik ihmali davranışla kasten öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2019 tarih, 2018/67 esas ve 2019/8 karar sayılı hükmünün Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 09/03/2020 gün ve 2020/173 esas ve 2020/948 karar sayılı ilamıyla sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28/08/2020 tarihinde "sanık hakkındaki hükmün onanması gerektiği" şeklindeki gerekçe ile itirazda bulunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Kanunun 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 308. maddesinin 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen 09/03/2020 gün ve 2020/173 esas ve 2020/948 karar numaralı karar usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2020 gününde Üyeler ... ve ...’in itirazın kabulü ile daire kararının kaldırılması gerektiğine yönelen muhalefetleri ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında, yenidoğan bebeğini iki günlük iken yalnız başına dere kenarına bıraktığı, daha sonra yapılan aramalara rağmen bulunamadığı sabit olup Hınıs Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; sanığın TCK.nin 82/1-d,e, 83/3. maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmünün yerinde olduğunu, ancak; Dairemiz çoğunluğunca sanığın eyleminin 82/1-d-e maddelerinden cezalandırılmasına, bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş olup bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından muhalefet şerhi doğrultusunda yapılan itirazın yerinde olduğunu düşündüğümüzden, vaki itirazın kabulü gerektiği gerekçesi ile Dairemizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine dair çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Esas No: 2014/8491
Karar No: 2015/2294
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8491 E.  ,  2015/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16782
Karar No: 2013/2907
Karar Tarihi: 05.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16782 E.  ,  2013/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı taşınmazına vaki müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin davada, Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesi ve Büyükçekmece 2.Asliye Hukuk (Hakem sıfatıyla) hakimince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi üzerine Dairenin 31.10.2012 gün ve 2012/6005-11623 sayılı kararı ile Büyükçekmece Asliye 1.Hukuk (Hakem sıfatıyla) mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiş olup bu kez davacı vekilince maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmekle dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, davacının taşınmazına vaki müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Büyükçekmece Asliye 1.Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa kapsamında kaldığı, hakemce çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş,

Davaya hakem sıfatıyla bakan Büyükçekmece Asliye 2.Hukuk hakimi ise, davacının 3533 sayılı yasa kapsamında kalan kuruluşlardan olmadığı, uyuşmazlığın mahkemece çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuş,

Dairece yargı yeri olarak hakem sıfatıyla Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesi tayin edilmiştir.

3533 Sayılı yasanın 1.maddesinde "umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledileceği,

Yasanın 4.maddesinde de taşınmazın aynına yönelik uyuşmazlıkların yasa kapsamı dışında olduğu öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta davacı ... İdaresinin yasanın 1.maddesinde sayılan kuruluşlardan bulunmaması, uyuşmazlığın da taşınmazın aynına ilişkin olması nedeniyle uyuşmazlığın mahkemece (Büyükçekmece Asliye 1.Hukuk) çözümlenmesi gerekmesi karşısında yargı yeri olarak Büyükçekmece Asliye 1.Hukuk Mahkemesinin belirlenmesi gerekirken, Daire kararında maddi hata sonucu karışıklığa yol açacak şekilde hakem sıfatıyla Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesi doğru görülmemiş, Daire kararının aşağıda yazılı şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairenin 31.10.2012 gün 2012/6005-11623 sayılı kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi ile HMK 21, 22 maddesi gereğince Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 5.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/152
Karar No: 2010/6
Karar Tarihi: 11.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/152 E.  ,  2010/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11322
Karar No: 2013/15088
Karar Tarihi: 01.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11322 E.  ,  2013/15088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının davacı aleyhine çeke dayalı icra takibi yaptığını, takibe konu çeklerdeki ciro imzasının ve kaşenin davacıya ait olmadığını, haciz ve muhafaza işlemi sonucunda davacının zor durumda kaldığını belirterek davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40 icra inkar tazminatına, 20.000 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, senette yer alan imzanın borçluya ait olduğunun ispat külfetinin senedi elinde bulundurup takibe girişen ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya düşeceği, imzanın borçluya ait olup olmadığının tespit edilemediği durumlarda yasada öngörülen imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması koşulunun gerçekleşmediği, toplanan delillere, Adli Tıp Kurumu raporuna, mahkemece alınan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; davaya konu iki adet çekte bulunan ciro imzaları ile davacıya ait mevcut mukayese imzalar arasında aynı el ürünü olduklarını gösterir yeterlilikte grafolojik ilişki kurulamadığı, ciro imzalarındaki imzanın davacıya ait olmadığının sabit olduğu gerekçesiyle davacının menfi tespit talebinin kabulüne, davaya konu çeklerden dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, davacının manevi tazminat ve kötüniyet tazminatı talebinin ispat edilemediğinden reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1890
Karar No: 2020/130
Karar Tarihi: 14.01.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/1890 E.  ,  2020/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair kararın hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7019
Karar No: 2017/7675
Karar Tarihi: 07.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7019 E.  ,  2017/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yönünden kabulüne, diğer davalı idareler yönünden reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/03/2017 günü temyiz eden davalı idare ile davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ...-... 20 pafta ... vd. parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davalarda taşınmaz bedeli yargılama sonucunda belirlendiğinden dava HMK'nın 107.maddesinde tanımlanan belirsiz alacak davası niteliğinde olup, davacı vekilinin toplam talebini belirleyen dilekçesine göre davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4054
Karar No: 2014/2719
Karar Tarihi: 29.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4054 E.  ,  2014/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, suç üstlenmeye azmettirme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29, 62/1, 53/1, 63 ve 54. maddelerine göre 15 yıl hapis cezası.

2-Suç üstlenmeye azmettirme suçundan beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanların yetkileri bulunmadığından, vekillerinin duruşmalı inceleme isteminin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ......’in kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında suç üstlenmeye azmettirme suçundan açılan dava ile ilgili olarak elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının beraat hükmü yönünden sübuta; katılanlar vekilinin sübuta, suç vasfına, tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye; sanık müdafiinin tahrikte indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin hükmün 7. paragrafındaki, “147,00 TL baro görevlendirmesinden oluşan toplam 1506,61 TL” ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve aynı bölümdeki “...keşif gideri” ibaresinden sonra, “ olmak üzere toplam 1359,61 TL” ibaresinin eklenmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 29/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/1007
Karar No: 2012/17882
Karar Tarihi: 28.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1007 E.  ,  2012/17882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu S.G.aleyhine iki adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, borçlunun süresinde icra mahkemesi'ne başvurarak her iki çeke yönelik imza itirazında bulunduğu, mahkemece 20.000TL bedelli çeke ilişkin olarak imza itirazının reddine, 11.860TL bedelli çeke ilişkin  olarak imza itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; takip dayanağı olan 30.06.2011 keşide tarihli, 20.000TL bedelli çeke ilişkin olarak, bilirkişi Dr. E.A. tarafından düzenlenen 15.11.2011 tarihli raporda, söz konusu çekteki keşideci imzasının borçlu S. G.ün elinden çıkmadığının belirtildiği, aynı raporda, çekin sağ üst köşesinde yapılan düzeltmeye ilişkin imzanın ise borçlu S. G.ün elinden çıktığının bildirildiği görülmektedir. Takip dayanağı 20.000TL bedelli çekin sağ üst köşesinde bulunan bedel hanesine yazılan “30.06.2011” tarihinin üstünün çizilerek “20.000” ibaresinin yazıldığı ve yapılan bu değişikliğin borçlu tarafından imzalandığı hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilmiş ise de, çekin sağ alt köşesinde keşideci adına atılan imzanın borçlu S.G.'e ait olmadığının da aynı raporda bildirilmiş olmasına göre, düzeltme işlemine ilişkin imzanın borçlu S.G.'e ait olmasının, keşideci adına atılan imzanın borçlu S.t G.'e ait olmadığı gerçeğini değiştiremeyeceği, mahkemece, belirtilen bu gerekçe ile takip dayanağı 20.000TL bedelli çeke yönelik imza itirazının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29793
Karar No: 2013/22478
Karar Tarihi: 16.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29793 E.  ,  2013/22478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve resmen teslim olunan taşınmaza el koyma

HÜKÜM : - Sanık ...'in hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük ve erteleme

- Sanık ...'ın resmen teslim olunan taşınmaza el koyma suçundan hükümlülük ve erteleme

- Sanık ...'nın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkındaki temyizinin suç vasfına yönelik olduğu ve sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz bu- lunmadığı anlaşılmakla sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde:

1- Suça konu dere yatağının, 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkra- sında sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı, köylü tarafından nasıl ve ne şekilde kullanıldığı, keşif mahallinde dinlenen ma- halli bilirkişi ve tanıklardan sorulup taşınmazın vasfı kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası da gözetilerek ortak kullanıma bırakılan yerlerden olmadığının anlaşılması halinde eylemin TCK.nun 154. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, Maliye Hazinesi davadan haberdar edilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

a) Sanık ... hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

b) Adli sicil kaydında yer alan sabıkasının hüküm tarihinden suç tarihine kadar 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesindeki 5 yıl geçmekle silinme koşulları gerçek- leşmiş olan sanık ... hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve dav- ranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kasıtlı suçtan mahkumi- yeti olduğundan bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer ol- madığına karar verilmesi,

c) Her ne kadar sanık ... hakkında hükmen hak sahiplerine teslim olunan taşınmaz mala el konulması suçundan dava açılmış ve cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanık hakkında hukuk mahkemelerince verilmiş ve usulünce infaz edilmiş bir karar bulunmadığı ve eyleminin TCK.nun 154/2. madde ve fıkrasındaki suçu oluştura- bileceği gözetilmeden, sanığın aynı yere ilişkin önceki ceza mahkumiyetine dayanılarak unsurları oluşmayan TCK.nun 290/1. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu iti- barla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasa- nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5731
Karar No: 2015/2197
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5731 E.  ,  2015/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19167
Karar No: 2024/21502
Karar Tarihi: 26.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19167 E.  ,  2024/21502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.12.2022

SAYISI : 2022/72 E., 2022/403 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.12.2022 tarihli ve 2022/72 Esas, 2022/403 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.