erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8491
Karar No: 2018/13809
Karar Tarihi: 21.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8491 E.  ,  2018/13809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan sanık ...’ın 02.03.2016 havale tarihli dilekçeyle temyiz talebinde bulunduğu, mahkemece 14.03.2016 tarihli 2015/86 E. -2016/429 K. sayılı ek karar ile katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçu yönünden verilen kararın kesin olduğundan talebin reddine karar verildiği; ek kararın 06.04.2016 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra katılan sanığın 08.04.2016 tarihli dilekçesi ile ek karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, katılan sanık ...’ın hakkındaki kasten yaralama suçuna yönelik temyiz isteminin reddine dair 14.03.2016 tarihli ek kararda isabetsizlik bulunmadığından katılan sanık ...’ın ek karara yönelik temyiz talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA;

II) Katılan sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14289
Karar No: 2011/7129
Karar Tarihi: 13.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14289 E.  ,  2011/7129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2009 tarih ve 2007/601-2009/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı olan Akay Giyim adlı işyerinin 25.01.2006 tarihinde davalıya ait daireden kaynaklanan dahili su hasarı nedeniyle hasar gördüğünü, 26.01.2006 tarihinde yapılan inceleme sonucu eksper tarafından düzenlenen rapor neticesinde sigortalıya 6.936,00-TL. ödendiğini ileri sürerek bu miktarın 29.05.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, sigortalı dükkanda meydana gelen hasara sebebiyet verdiklerinin ispat edilemediğini, davacının iddialarının yersiz olduğunu, kendilerinin de zarar gördüklerini, dahili su hasarının apartmanın genel giderlerinden kaynaklandığını tahmin ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigortalı ve davalıya ait dükkanların bulunduğu binanın yıkılmış olması nedeni ile depoda muhafaza edilen ve zarar gören giyim eşyalarının incelenmesi ile toplam zararın 6.176,30 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6.176,30 TL'nin 29.05.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava, işyeri paket sigorta poliçesine dayalı olarak sigortalıya ödenen tazminatın TTK. 1301. maddesi uyarınca rücuen tahsili istemine ilişkindir. Davalı taraf savunmasında diğer itirazlarının yanısıra, hasara kendilerinin neden olmadığını, hasarın binanın ortak mahallerinden kaynaklandığını, kendi işyerlerinin de hasar gördüğünü, haksız eylemden müvekkilinin sorumlu olmadığını savunduğuna göre, mahkemece davalının bu savunmasının hangi delillere göre aşıldığı karar yerinde gösterilip tartışılarak neticesine göre karar verilmesi gerekirken, bu savunma üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/12882
Karar No: 2025/5129
Karar Tarihi: 18.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12882 E.  ,  2025/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/802 E., 2021/1113 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.05.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/12818
Karar No: 2010/4031
Karar Tarihi: 12.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12818 E.  ,  2010/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 4.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 tarih ve 2006/1227 - 2008/529 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili ile dava dışı ... arasındaki kredi kartı üyelik sözleşmesini garantör sıfatıyla imzaladığını, davalının üyenin fiilini taahhüt adı altında ve asıl borçludan bağımsız olarak imzaladığı başka bir sözleşme daha bulunduğunu ileri sürerek, (2.851) YTL’nı temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu kredi sözleşmesinin kefili olduğunu ve sorumluluğunun kefalet limitiyle sınırlı bulunduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının kefil sıfatıyla ve (300) YTL limitle sınırlı şekilde sorumlu olduğu, davacı bankaya 450 YTL ödemede bulunduğu, ödeme tarihinde gerçek borç miktarının 345,92 YTL olduğu, dolayısıyla davalının borcundan fazla ödeme yaparak dava tarihinden önce borcu tasfiye ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının dava konusu sözleşmeye garanti eden sıfatıyla da katılmış olsa dahi yerleşmiş Yargıtay kararlarına göre tarafların kefaleti amaçladığının ve davalının müteselsil kefil olduğunun kabulünün gerekmesine, bu durumda her ne kadar dava konusu kredi sözleşmesinde herhangi bir limit gösterilmemesi nedeniyle davalının kefaleti ayakta kalamaz ise de davalının kefalet limitinin (300) YTL. olduğunu açıkça kabul etmesi karşısında, mahkemece davalının anılan meblağ üzerinden ve kendi temerrüdünden sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20496
Karar No: 2017/736
Karar Tarihi: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20496 E.  ,  2017/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin tarih 05/06/2014 Esas 2014/5693 Karar 2014/10533 sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5905
Karar No: 2018/7163
Karar Tarihi: 25.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/5905 E.  ,  2018/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki komşuluk hukukundan kaynaklanan alacak nedeniyle yapılan icra takibine itirazın iptali davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dosya içerisinde rastlanamadığından;

1) Davalı ...'in vekaletnamesinin hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. ...ı'dan temin edilmesi,

2) Dava konusu 23705 ada 2 ve 8 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

3) Davaya konu ... 32. İcra Müdürlüğünün 2011/6828 Esas sayılı icra dosyası aslının icra müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/29610
Karar No: 2013/18206
Karar Tarihi: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/29610 E.  ,  2013/18206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak

HÜKÜM : Asıl Karar; mahkumiyet

Ek Karar; temyiz talebinin reddi

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, gerek 08.04.2010 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararda, gerek 29.11.2007 günlü kararda temyiz mercii ile yasa yolu başvuru mercii ve şeklinin gösterilmediği anlaşıldığından; öğrenme üzerine sanığın asıl hükme yönelik 08.04.2010 ve ek karara yönelik olduğu değerlendirilen 14.06.2011; müdafiinin 05.07.2010 havale tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz istemlerinin süresinde olduğunun kabulü ile, mahkemenin 08.04.2010 gün 2005/1310 Esas, 2007/854 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sahte bilgi ve belgelerle sahte banka kartı düzenlettirme şeklinde gerçekleşen eylemde bankanın zarar gören konumunda olacağı cihetle, suçtan zarar gören ve mahkemece usulüne uygun şekilde davetiye çıkartılıp davadan haberdar edilmeyen Garanti Bankası, Finansbank ve Anadolu Finans bankasına gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair dosyada belgeye rastlanılmadığından, tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ olunarak buna dair belgeler ile verilmesi halinde temyiz dilekçelerinin eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/7289
Karar No: 2019/11487
Karar Tarihi: 25.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7289 E.  ,  2019/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "Çekişmeli boşanma (TMK m. 166/1-2)" olarak görülmesi gerekir. Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şeklide gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.11.2019 (Pzt.)
Esas No: 2011/1033
Karar No: 2011/7644
Karar Tarihi: 15.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1033 E.  ,  2011/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasızsız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkin davada Akçakale Asliye Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; enerji nakil hattının geçmesi nedeni ile belirlenen irtifak bedelinin 5.050,64TL olan değerine göre yargılama görevinin Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi de; davaya konusu taşınmazdaki toplam değerin 7.623,42 Tl olduğu, bu değerin Asliye Hukuk Mahkemesinin görev sınırı içinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 37. maddesine göre bakılacak davalarda kamulaştırma işleminin yapılmış olması aranmaktadır. Davalı idare tarafından yapılmış bir kamulaştırma işlemi bulunmadığından görev, davanın değerine göre belirlenecektir.

Somut olayda, 21.01.2010 günlü keşif sonrası yapılan bilirkişi incelemesinde ek raporla taşınmazdaki enerji nakil hattı irtifak alanının 3184,64 m2 ve değerinin 5.050,64 Tl olduğunun bildirilmesi üzerine Sulh Hukuk Mahkemesince Asliye hukuk mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş isede dava, ecrimisil istemi ile birlikte toplam 7.150,00 TL tazminat bedeli gösterilerek açılmış olup, 24.02.2010 günlü ziraat bilirkişi raporuna göre belirlenen 2.572,78 TL ecri misil bedeli Asliye Hukuk Mahkemesince dikkate alınmadığı görülmüştür.Bu durumda davanın toplam değerinin Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırı olan 7.080,00 TL ‘yi aştığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın Akçakale Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

2011/1033

2011/7644

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Akçakale Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18560
Karar No: 2024/8832
Karar Tarihi: 01.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/18560 E.  ,  2024/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/159 Esas, 2015/168 Karar

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/159 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararının, katılan ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.12.2016 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup yine katılan ile vekili arasındaki vekalet ilişkisi ölümle son bulunduğundan mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/2778
Karar No: 2018/6988
Karar Tarihi: 21.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2778 E.  ,  2018/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1-2.cümle, 43/2, 62, 53/1, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cep telefonunda kimliği tespit edilemeyen mağdurlara ait etek altı görüntüler nedeniyle şikayete tabi bir suç olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ihbarda bulunulmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamına göre; sanığın, çantasına yerleştirdiği kamera fonksiyonu çalışır haldeki cep telefonu ile otobüste ayakta yan yana yolculuk yapan katılanların etek altı görüntüsünü video kaydına aldığı ve daha sonra otobüsten inen katılanları takip ederek yine etek altı görüntülerini kaydetmeye devam eden sanığın sübut bulan eyleminin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında bir fiil ile birden fazla katılana karşı aynı suçu işlemesi nedeniyle zincirleme şekilde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiş, ancak, TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanun'un 3/1. maddesi gereğince işlenen fiillerin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddelerde öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

2 Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20509
Karar No: 2017/699
Karar Tarihi: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20509 E.  ,  2017/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 13.10.2014 tarih 2013/18263 Esas 2014/14982 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/18863
Karar No: 2024/16184
Karar Tarihi: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18863 E.  ,  2024/16184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/299 E., 2022/1724 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama,başkalarına ait kimlik veya bilgilerini kullanma

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.11.2022 tarihli ve 2022/299 Esas, 2022/1724 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 14.11.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.