erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/3321
Karar No: 2023/21457
Karar Tarihi: 21.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/3321 E.  ,  2023/21457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/141 E., 2021/1604 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2020 tarihli ve 2019/518 Esas, 2020/272 Karar sayılı kararı ile sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin ilk ve ikinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca neticeten 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/141 Esas, 2021/1604 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu sonucunda, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 07.03.2022 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, usulsüz tebligat nedeniyle ek kararın bozularak hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 07.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 03.03.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/2890
Karar No: 2016/3875
Karar Tarihi: 18.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2890 E.  ,  2016/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üçer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (üç kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, suç tarihinde cadde üzerinde gördüğü onbeş yaşından küçük üç mağdureyi para vereceğini beyanla kandırıp kapalı spor salonunun arkasına götürerek hileyle hürriyetlerinden yoksun bıraktığı ve mağdurelere karşı basit cinsel istismarda bulunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın mağdureleri alıkoyması eyleminin tek fiille birden fazla mağdureye yönelik işlenmesi nedeniyle zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mağdur sayısınca hüküm kurulması,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7423
Karar No: 2016/6490
Karar Tarihi: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/7423 E.  ,  2016/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

İşyerinde elektrik teknisyeni olarak görev yapan davacının ünvanının gerekçeli kararda temizlik elemanı olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'na yükletilmesine, 17/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7288
Karar No: 2016/7145
Karar Tarihi: 24.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7288 E.  ,  2016/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Beraat 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazları ile 2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazları, 2008 takvim yılında ise sahte fatura düzenlemek suçundan yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/5146
Karar No: 2025/2092
Karar Tarihi: 03.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/5146 E.  ,  2025/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikâyetçi Ayten Otçu'nun 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince oy birliğiyle REDDİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/2876
Karar No: 2020/4047
Karar Tarihi: 05.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/2876 E.  ,  2020/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 05/03/2020 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Kısmen kapama zeytin, kısmen kiraz bahçesi niteliğindeki ... ilçesi, ... Köyü 432 parsel sayılı taşınmaza taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca bozma kararı sonrası oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan (30.05.2018) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına, Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3482
Karar No: 2024/959
Karar Tarihi: 07.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3482 E.  ,  2024/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 31.08.2022

EK KARAR SAYISI : 2017/1849 E., 2017/1613 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; ek karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında, Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2017 tarihli kararı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan "5 ay" hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile 09.05.2017'de kesinleştiği, hükümlünün yargılama konusu eylemi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin birinci fıkrasına göre basit yargılama usulüne tabi ise de, Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. 1982 Anayasasının 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği belirtilmiş ve seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulüne ilişkin kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı ve buna ilişkin verilen ek kararın temyizinin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerin temyiz edilebileceği, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7188 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmayan hükümlerin niteliği itibariyle temyiz edilemez olduğu, ayrıca yasa değişikliğinin uygulanmasına dair temyiz başvurusunun da "Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği belirtilmiş ve seri muhakeme usulü ilişkin kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı" gerekçesi ile reddine dair ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan,hükümlünün ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 31.08.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlünün temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/11072
Karar No: 2012/6784
Karar Tarihi: 01.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11072 E.  ,  2012/6784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma" nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nun 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Sanığın kasıtlı suçtan aldığı mahkumiyetin sonucu olarak yalnızca 5237 sayılı Yasanın 53.maddesi 1.fıkrası b bendinde yazılı haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmiş olup aynı maddenin diğer bendlerinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmaması infaz sırasında gözetileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında temel ceza olarak belirlenen gün adli para cezası üzerinden tüm artırımlar ve indirimler yapıldıktan sonra kalan gün sayısının 20-100 TL arasında tespit edilecek miktar ile çarpılması ile elde edilecek miktarın sonuç adli para ceza olarak tayini gerekirken gün adli para cezası önce miktara çevrilip artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması sonucu sanığa fazla adli para cezası tayini,Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 62/1.maddesi ile yapılan indirim paragrafında hapis cezası sabit kalmak suretiyle 833 YTL adli para cezası ibaresi çıkarılarak "41 gün adli para cezası, 20 TL hesabı ile paraya çevrilerek 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5373
Karar No: 2019/1730
Karar Tarihi: 18.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/5373 E.  ,  2019/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine 18.11.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında finansal kiralama sözleşmesi akdedildiğini, davalı şirketin sözleşme hükümlerine aykırı davranması sebebiyle,davalı şirkete ihtarname keşide edilerek 60 günlük yasal süre içinde kira borcunun ödenmesi, aksi takdirde sözleşmenin fesih edileceği ve fesih süresi sonundan itibaren 3 gün içerisinde sözleşme konusu malları tesliminin ihtar edildiğini, davalı kiracının işbu ihtara rağmen borçlarını ödemediği gibi, kendisine yüklenen edimleri kanuni süresi içinde yerine getirmediğinden finansal kiralama sözleşmelerinin münfesih olduğunu, davalının kiralama konusu malları taraflarına iade etmediğini belirterek söz konusu malların davacı şirkete aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket ile davalının anlaştığını ve dava konusu 1 adet 2013 model HMK300LC-3 Tipinde, Hidrojen Marka Ekskavatörün davacıya teslim edildiğini, ekskavatörün iadesi için açılan iş bu dava ekskavatörün davacının uhdesinde olduğu için davanın konusuz kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının davacıya fınansal kiralama sözleşmesi kaynaklı kira borcu bulunduğu, davacının haklı nedenle Fınansal Kiralama Kanunu 31 .maddeye göre sözleşmeyi feshettiği,davalının Fınansal Kiralama Kanunu 33. maddeye göre fınansal kiralama konusu malı davacıya iade etmesi gerektiği gerekçesiyle, davacının davasının kabulü ile davaya ilişkin fınansal kiralama sözleşmesine konu malın ekipmanları ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine davalı vekilinin eksik temyiz harcı yatırdığı,muhtıra tebliğine rağmen süresi içerisinde eksik harcı ikmal etmediği gerekçesiyle yerel mahkemece verilen 18.11.2015 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş,ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin eksik temyiz harcı ikmaline yönelik muhtıra gereğini yasal süresinde ifa etmediği anlaşıldığından ve yerel mahkemenin belirtilen 18.11.2015 tarihli ek kararının usulüne uygun olduğu görüldüğünden davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle EK KARARIN ONANMASI gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 18.11.2015 günlü ek kararına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5166
Karar No: 2014/13147
Karar Tarihi: 25.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5166 E.  ,  2014/13147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlığa Kalkışma, kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar vermek ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde,

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayalı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükümlerin temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında yakınanlara yönelik ayrı ayrı hırsızlığa kalkışma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın ...maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “350,00 TL zorunlu müdafii ücretinin alınması” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...