erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/9739
Karar No: 2011/12564
Karar Tarihi: 08.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9739 E.  ,  2011/12564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti belediyeye ait gecekondu önleme bölgesi içinde bulunan taşınmazın davalı şirkete hizmet alanı olarak tahsis ve tescil edildiğini, ancak davalı şirket tarafından amaca aykırı olarak taşınmazın ifraz edilerek, ifrazen oluşan 5559 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ihale ile satış sürecinin başlatıldığını, 775 Sayılı Yasa uyarınca gecekondu önleme bölgelerinde yapılan tahsisin amaç dışı kullanım ve ihtiyaç olmaması durumunda iptali gerektiğini, ayrıca yasaya aykırı devir işlemi yapıldığını ileri sürerek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı süreninin geçtiğini, yapılan işlemlerin yasal olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, TMK’nun 712. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, mülkiyeti belediyeye ait ve gecekondu önleme bölgesi içinde bulunan taşınmazın davalı şirkete hizmet alanı olarak tahsis ve tescil edildiği, ancak davalı şirket tarafından amaca aykırı olarak taşınmazın ifraz edilerek satış için ihale süreci başlatıldığı, 775 Sayılı Yasa uyarınca gecekondu önleme bölgelerinde yapılan tahsisin, amaç dışı kullanım ve ihtiyaç olmaması durumunda iptali gerektiği, ayrıca devrin yasaya aykırı olduğu iddiası ile açılmış tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, TMK’nun 712. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, Belediye taşınmazlarının satışında yetki gerek 1580 Sayılı Yasanın 70. maddesi ve gerekse sonradan yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasanın 18 ve 34. maddeleri uyarınca belediye meclislerine ait olup, belediye meclisinin satılacak taşınmazı tam olarak tanımlaması, özellik ve niteliklerini belirtmesi ve satış fiyatının meclis kararında yer alması zorunludur. Aksi durumda genel ifade ve yetkiler içeren meclis kararlarının, yasaca belediye meclisine verilen bir yetkinin ve görevin, belediye encümenine devri anlamını taşır ki bu durum Anayasa’ya açıkça aykırılık teşkil eder.Bu durumda sözü edilen iddiaların kanıtlanması halinde, olayda davalının ilk el olduğu da gözetildiğinde yolsuz tescilin muhatabı olması nedeniyle iyiniyetin koruyuculuğundan da yararlanamayacağı, o halde olayda TMK’nun 712. maddesinin uygulama yeri olmadığı kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, tarafların tüm delillerinin toplanması, iddialar yönünden eksiksiz araştırma ve inceleme yapılarak işin esası yönünden karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10298
Karar No: 2011/10517
Karar Tarihi: 05.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/10298 E.  ,  2011/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülük ve müsadere; sanık ...'ın kavgada silah boşaltma suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Müdafiinin sanık ... hakkında verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı bulunmadığından, beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güveliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:Tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda cezayı artırım nedeni olarak düzenlen- meyip infaz kurumu olarak kabul edilmesi nedeniyle aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında 22.09.2004 tarihinde işlenen suç nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanamacağından, 6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçu yönünden 5237 sayılı TCK.nun, 765 sayılı TCK.na nazaran sanık lehine olduğu, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçu yönünden ise suç tarihi itibariyle sanık

hakkında mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı bi- çimde uygulama yapılması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin olarak hükümden TCK.nun 81. maddesinin uygulan- masına ilişkin bölümün çıkarılıp, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç cezanın 1 yıl hapis ve 440 Türk lirası adli para cezasına indirilmesi, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin hüküm fıkrasından "765 sayılı TCK.nun 59/2. madde ve fıkrası", ibaresi çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi" ibaresinin yazılması ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçuna ilişkin olarak da "5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi ge- reğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık hakkında cezanın infa- zından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/20254
Karar No: 2011/2451
Karar Tarihi: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20254 E.  ,  2011/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası ile Kamulaştırma Kanununun 38. maddesine dayanan tapu kaydının iptali istemine ilişkin karşı davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak tapu iptaline ilişkin karşı davanın reddine, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken asıl olan benzer yüzölçümlü satışların esas alınmasıdır.

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü 7468 m2, emsal taşınmazın satışa konu payının yüzölçümünün ise 44,65 m2 olduğu dikkate alındığında emsal olarak değerlendirmeye alınması uygun değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı-karşı davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15534
Karar No: 2012/14192
Karar Tarihi: 17.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15534 E.  ,  2012/14192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki hükümlüye vasi atanmasına ilişkin davada ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi ve Burdur Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Talep, hükümlüye vasi atanması istemine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi, 06.05.2011 gün, 884–894 sayılı kararı ile; kısıtlanması istenenin cezaevine girmeden önceki son adresinin Burdur sınırları içinde kaldığını belirterek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Burdur Sulh Hukuk Mahkemesi ise, gün, sayılı kararı ile; kısıtlanması istenenin cezaevine girmeden önceki son adresinin ... sınırları içinde kaldığını belirterek yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, “küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.” Aynı Yasa’nın 19. maddesine göre bir kimsenin ikametgâhı, “yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya içerisinde yer alan Burdur Emniyet Müdürlüğü’ne ait 30.05.2012 ve ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’ne ait 29.06.2012 tarihli yazılarda, kısıtlanması istenenin nüfus kaydında geçen adresin ... E Tipi Kapalı Cezaevine ait olduğunun belirtildiği, ayrıca hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce bildirdiği son adresin ... MH. 869. Sk. No:44 ..., ... olduğunun bildirilmesi nedenleriyle, uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1032
Karar No: 2007/1715
Karar Tarihi: 01.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1032 E.  ,  2007/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Derik Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2005 gün 3 sayılı davanamesi ile davalı ... Duyar'ın 17.10.1965 olan doğum tarihinin genel görünüm ve Sağlık Kurulu raporuna uygun olacak biçimde düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile Bessi Dayan'ın doğum tarihi 17.10.1941 olarak düzeltilmiştir. Hüküm davalı Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1737
Karar No: 2018/10313
Karar Tarihi: 05.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1737 E.  ,  2018/10313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ölenin aracına binmesinden haberdar olmadığına, ölenin olayda kusurunun olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5027
Karar No: 2021/7840
Karar Tarihi: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5027 E.  ,  2021/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Esas No: 2007/19585
Karar No: 2007/17964
Karar Tarihi: 05.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19585 E.  ,  2007/17964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivrice İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 05.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17809
Karar No: 2017/259
Karar Tarihi: 16.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/17809 E.  ,  2017/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

24.10.1994 tarihli,994 sayılı ... Belediye Başkanlığı Encümeni Kararı’nın dayanağı meclis kararı ve diğer bilgi ve belgelerin davalı belediye başkanlığından temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/317
Karar No: 2017/8332
Karar Tarihi: 18.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/317 E.  ,  2017/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanıklara çıkarılan duruşma davetiyesinde 2004 sayılı Kanun'un 349. maddesindeki açıklamanın bulunmaması nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının gözetilmemesi,

2-Suça konu İstanbul İli, Bağcılar İlçesi, Bağcılar Köyü ...Ada.. Parselde bulunan 239,41 metrekare yüzölçümüne sahip arsa vasıflı taşınmazda sanık ...’a ait 3/32 hissenin suç tarihi olan 16.05.2012 tarihi itibariyle ve İstanbul İli, Bağcılar İlçesi Bağcılar Köyü .. Ada.. Parselde bulunan 167,98 metrekare yüzölçümüne sahip tarla vasıflı taşınmazda sanık ...’a ait 15/1952 hisse ve sanık ...’a ait 15/1952 hissenin suç tarihi olan 01.06.2012 tarihi itibariyle gerçek değerlerinin bilirkişi vasıtasıyla tespiti yaptırılarak, sanıklar ve taşınmazı satın alan kişiler dinlenip, taşınmazı satın alan şahıslar ile sanıklar arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, satış bedellerinin ödenip ödenmediği araştırılmadan ve bu satış işleminin alacaklıyı zarara uğratma kastıyla yapılıp yapılmadığı tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3566
Karar No: 2022/4324
Karar Tarihi: 20.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3566 E.  ,  2022/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Çan Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18/02/2020 tarihinde verilen dilekçeyle muhtesatın aidiyetinin tespiti talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02/02/2021 tarihli hükmün Bursa Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 63.797,06 TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan 2022 yılı için 107.090,00 TL temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2. maddeleri uyarınca davacı vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 20/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/7758
Karar No: 2014/6976
Karar Tarihi: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7758 E.  ,  2014/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

"(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı vekilin hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11519
Karar No: 2018/4731
Karar Tarihi: 24.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11519 E.  ,  2018/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK 179/3-2, 62, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın evde alkol aldığına, annesi hastalanınca mecburen alkollü araç kullandığına, hakkında verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.