Esas No: 2012/25711
Karar No: 2012/25549
Karar Tarihi: 15.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25711 E.  ,  2012/25549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı işyerinde 27.06.2006 tarihinden itibaren bilgi sistemleri sorumlusu (teknisyen) olarak asli ve sürekli işlerde çalıştırıldığını, iş sözleşmisinin geçerli bir sebep olmaksızın belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi nedeni ile 27.06.2012 tarihinde feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı işveren davacı ile yapılan sözleşmelerin belirli süreli sözleşmeler olduğunu, davacının görevi ve yaptığı işin niteliği itibariyle iş sözleşmesinin birer yıllık sürelerle ve belirli süreli sözleşmeler ile uzatıldığını, davacının 27.06.2011-27.06.2012 tarihli iş sözleşmesinin süresinin bitiş tarihi itibariyle davacının kurumdaki görevinin de sona erdiğini, ilgili dönemler bakımından duyulan ihtiyaca binaen davacının işe alındığını, esaslı sebebe dayalı olarak yapılan zincirleme iş sözleşmelerinin belirli süreli olma özelliğini koruduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile davalı işveren arasında düzenlenen altı adet belirli süreli iş sözleşmesinde, davacının tam zamanlı statüde teknisyen olarak görev yapacağının düzenlendiği, davacının işinin asli ve sürekli işlerden olduğu, davalıya ait süreklilik arz eden işte teknisyen olarak çalışan davacı işçi ile belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasını gerektirir objektif haklı bir sebep bulunmadığı, bu sebeple, sözleşmenin başlangıçtan itibaren belirsiz süreli olduğu, davalı işverence fesih için geçerli bir sebep ileri sürülmediği gibi, fesih sebebini açıkça ve kesin bir şekilde belirten yazılı bir fesih bildiriminin de bulunmadığı, gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasında davanın kabulüne karar verilmekle birlikte davalı taraf aleyhine hükmedilen yargılama harçlarına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır. 278 sayılı Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumun Kurulması Hakkında Kanunu'nun 14/1-c. maddesi: “Taraf olduğu dava, icra ve benzeri takiplerde 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununda sayılan yargı harçlarından, muaftır” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacı ile davalı işveren arasında düzenlenen altı adet belirli süreli iş sözleşmesinde, davacının tam zamanlı statüde teknisyen olarak görev yapacağının düzenlendiği, davacının işinin asli ve sürekli işlerden olduğu, davalıya ait süreklilik arz eden işte teknisyen olarak çalışan davacı işçi ile belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasını gerektirir objektif haklı bir neden bulunmadığı, bu sebeple, sözleşmenin başlangıçtan itibaren belirsiz süreli olduğu, davalı işverence fesih için geçerli bir sebep ileri sürülmediği gibi, fesih sebebini açıkça ve kesin bir şekilde belirten yazılı bir fesih bildiriminin de bulunmadığı, bu nedenle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine ilişkin mahkemenin kabul kararı yerindedir.

Ancak, davalı kurumun 278 sayılı Kanun'un 14/1-c. maddesi uyarınca yargılama harçlarından muaf olmasına rağmen mahkemece “davacı tarafından yapılan 21,15 TL başvurma harcı, 21,15 TL peşin harç olmak üzere toplam 42,30 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde davalı kurumun yargılama harçlarından sorumlu tutulması hatalı ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının III. bendinde yazılı olan “Davacı tarafından yapılan 21,15- TL başvurma harcı, 21,15-TL peşin harç olmak üzere toplam 42,30 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmasına ve yerine "davacı tarafça yatırılan 21,15-TL başvuru harcı ve 21,15-TL karar harcının, davalı kurum harçtan muaf olduğundan, talep halinde davacıya iadesine" ifadesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.