erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/7631
Karar No: 2018/4960
Karar Tarihi: 26.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7631 E.  ,  2018/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 51/1-6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa atılı suçun tanımında seçimlik ceza bulunmamasına rağmen, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçimlik olarak öngörüldüğünden sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının yasal zorunluluk nedeniyle TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca TCK'nın 50/1-a maddesinde öngörülen seçenek yaptırım olan adli para cezasına çevrilmesine YER OLMADIĞINA” ve “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi dışında yer alan diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesine takdiren YER OLMADIĞINA” şeklinde dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçeler ile karar verilmek suretiyle hükümde karışıklığa sebep olunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi esnasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1572
Karar No: 2008/7202
Karar Tarihi: 16.04.2008

2. Ceza Dairesi 2008/1572 E., 2008/7202 K.

**2. Ceza Dairesi 2008/1572 E., 2008/7202 K.**

**- KANUN YOLUNUN BELİRLENMESİNDE YANILMA**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 264 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık M.... B....'in yapılan yargılaması sonucunda; adli kontrol tedbiri uygulanmasına dair (BİSMİL) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 9.5.2006 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 30.l.2008 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Sanık hakkında 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanununun 20.maddesi gereğince verilen tedbir kararının, aynı kanunun 14. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, 5271 sayılı CMK’nun 264. maddesi hükmü dikkate alınarak, sanık müdafiinin yasal süre içerisinde verdiği temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilip bu hususta merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 16.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13448
Karar No: 2010/17282
Karar Tarihi: 25.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13448 E.  ,  2010/17282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalı babasının evi terk ederek kendisine ve annesine bakmadığı ileri sürülerek aylık 2000,00 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

TMK’nun 364.maddesine göre, herkes yardım edilmediği taktirde yoksulluğa düşecek olan alt ve üst soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.

Hukuk Genel Kurulunun 7.6.1988 gün 656 E,688 K.sayılı ilamında "... yeme, giyinme, barınma, sağlık ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Somut olayda, dava açıldığı tarihte davacının çalıştığı ve bu çalışması sonucunda gelir elde ettiği ispatlanmış değildir. Yine, sunulan doktor raporlarına göre çeşitli rahatsızlıkları nedeniyle tedavi gördüğü de anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı babanın elde ettiği gelire göre hakkaniyete uygun bir miktar yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken davacının hastalığının çalışmasına engel olmadığı ve bir tekstil firmasında çalıştığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/251
Karar No: 2022/732
Karar Tarihi: 03.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/251 E.  ,  2022/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

...

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17/09/2019 tarihinde verilen dilekçeyle komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/07/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 10/12/2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 10/11/2021 tarihinde davalı vekili istinaf başvurusunun esastan reddine dair 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 10/12/2021 tarihli ek kararı ile davalı avukatının 01/12/2021 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 361/1 maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 10/11/2021 tarihli kararıyla, başvurunun esastan reddine dair kararı HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 10/12/2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 03/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Esas No: 2015/926
Karar No: 2015/42474
Karar Tarihi: 07.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/926 E.  ,  2015/42474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/85099

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2013/224 (E) ve 2014/279 (K)

SUÇ : Yağma, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ö.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünün içinden zorunlu savunman ücretleri çıkartılarak diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13500
Karar No: 2010/13717
Karar Tarihi: 30.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/13500 E.  ,  2010/13717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının CMK.nun 223/7 mad.si uyarınca reddine

Sanık hakkında daha önce Bursa Defterdarlığı’nın 25.06.2004 gün ve B.07.4.DEF.0.16/21.150.03.160/4797 sayılı mütalaası ile 2001-2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve incelenmek üzere istenildiği halde 2001 yılına ait ticari defterlerini ibraz etmemek suçlarından ihbarda bulunulması üzerine ek bir takipsizlik kararı verilmeden Bursa C. Başsavcılığı’nın 20.07.2004 gün ve 24804/10779/809 sayılı iddianamesi ile suç tarihi 2001-2002-2003 yılları gösterilerek sahte fatura düzenlemek ve defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından 213 sayılı V.U.K.nun 359/b-1 ve 359/a-2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ve kamu davasının açıldığı, yargılamanın yapıldığı Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 14.03.2006 gün ve 271/98 sayılı karar ile gösterilen sevk maddeleri ile bağlı bulunulmadığı, ek savunma hakkı verilerek hüküm kurulmasının mümkün bulunduğu gözetilmeden sadece 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından hüküm kurulup sahte fatura düzenlemek suçundan sevk maddesinin 1 kez gösterildiği gerekçesi ile 2002 ve 2003 takvim yıllarına ilişkin yeniden iddianame düzenlenmesi için suç duyurusunda bulunulması üzerine Bursa C. Başsavcılığınca 28.06.2006 gün ve 27804/12455/8212 sayılı iddianame ile 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından 213 sayılı V.U.K.nun 359/b-1. maddesi uyarınca 2 kez cezalandırılması istemi ile yeniden kamu davası açıldığı anlaşılmakla; açılan ikinci davanın mükerrer olduğu, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin belirtilen biçimdeki kararının açılmış bir davayı ortadan kaldıramayacağı cihetle, tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamış ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin anılan dosyası üzerinden yargılamaya devamla hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında aynı eylemler nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2011/11340
Karar No: 2011/11149
Karar Tarihi: 27.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11340 E.  ,  2011/11149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 4000 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacıya ait taşınmazların davalı ....’nin inşa ettirdiği baraj alanı içinde kaldığını, bu nedenle davacının bu taşınmazından yararlanamadığını beyan ederek şimdilik 4000 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Dosyada mevcut bilirkişi raporunda davalının bu eylemi nedeni ile davacının 94.965 TL. zararının meydana geldiği bildirilmiş, davacı taraf da dilekçesini bu zarar tutarına göre ıslah etmiştir. Islah usulüne uygun olarak yapılmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

HUMK'nun 275. maddesi uyarınca "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir; hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez."

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2000-2002 yılları arası 2 yıllık döneme ilişkin zarar hesabı yapılmış, 94.965 TL tutarında hesaplanan zararın nedenleri yeterince açıklanmamıştır. Davacının uğradığı gelir kaybı objektif esaslara göre dayanakları somut olarak gösterilmek suretiyle yeniden bilirkişi incelemesi yapılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8610
Karar No: 2021/9935
Karar Tarihi: 22.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8610 E.  ,  2021/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un, 5133 sayılı Kanun'la değişik 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun; üçüncü kısmı (TMK m. 396-494) hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların aile mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Davanın konusu Türk Medeni Kanunu'nun İkinci Kitabında yer almaktadır. Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, aile mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 Sayılı Kanun'un 2. maddesiyle o yerdeki asliye hukuk mahkemelerine verilmiştir. Bu durumda, ilk derece mahkemesince davanın "Aile Mahkemesi sıfatıyla" görülerek karara bağlanması gerekirken "Asliye Hukuk Mahkemesi" sıfatıyla görülüp karara bağlanması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de; Mahkemece, davalı erkeğin davaya cevap vermediği belirtilmiş ise de davalı erkeğe dava dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebligat parçası dosya içerisinde bulunmamaktadır. Davalıya usulünce tebligat yapılarak duruşmaya katılma ve savunma hakkını kullanma imkânı tanınmadan yargılama yapılıp hüküm kurulması, hukuki dinlenilme hakkının (HMK. md. 27) ihlali sonucunu doğuracağından dilekçelerin karşılık verilmesi aşaması tamamlanmadan yargılamaya devamla hüküm verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 22.12.2021 (Çar.)
Esas No: 2010/16533
Karar No: 2011/10385
Karar Tarihi: 11.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/16533 E.  ,  2011/10385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 04.12.2008 tarih ve 2005/1070 esas ve 2008/982 sayılı mahkumiyete dair sanığın yokluğunda verilen kararda temyiz süresinin başlangıcı konusunda tarafları yanıltacak ayrıca yasa yolu şeklinide belirtmiyecek şekilde tebliğ olunmuştur. Yargıtay CGK’nun Dairemizce de benimsenen 30.01.2007 ..., 2007/3-9 esas ve 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve Anayasa’nın 40. maddesi hükümlerine göre kararda yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekmektedir.Belirtilen yasa maddelerine aykırı davranılmış olmakla, yasa yolu süresinin işlemeye başlayacağından söz edilemeyeceğinden, sanığın 05.02.2009 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 03.06.2004 günü yerine 03.06.2005 günü olarak yazılması mahallinde düzeltilebilinir yazım hatası görülmüştür.

Yaralanma sonucu yaşamsal tehlike geçirmeyen mağdurda sol ayak 5.metatars kaide kırığı meydana gelmiş olmasına göre suç tarihi nazara alınarak atılı eyleme karşılık gelen 765 sayılı TCK'nun ilgili hükümleri ve 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 4. Maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 87/3 maddesinde yapılan değişiklikten önceki ve sonraki düzenlemeler arasında 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca yapılacak karşılaştırma ve değerlendirmede lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle saptanması ve her üç düzenlemeyle ilgili uygulamanın Yargıtay denetime imkan verecek ve ayrıntılı şekilde kararda gösterilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden lehe yasa karşılaştırması yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenle isteme aykırı olarak CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/427
Karar No: 2015/588
Karar Tarihi: 30.03.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/427 E.  ,  2015/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. Madde İle Görevli)

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314 ve 220/7. maddesi yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 220/7. son cümle, 62/1, 53, 58/9-6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 220/7. madde ve fıkrasının son cümlesi uyarınca 1/3 indirilerek 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılmak suretiyle 4 yıl 12 ay sonuç cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden cezanın tertip ve tayinine ilişkin TCK'nın 61. maddesinde gösterilen sıralamaya uyulmadan yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tayin olunan temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 220/7. madde ve fıkrasının son cümlesi uyarınca 1/3 indirilerek 3 yıl 4 ay hapis ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca yarı oranında artırılarak

sonuç cezanın 4 yıl 12 ay hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle diğer yönleri usül ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6222
Karar No: 2023/323
Karar Tarihi: 19.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6222 E.  ,  2023/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabülüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteğinin reddine karar verilmiş; iş bu ek kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan inceleme sonunda, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, belirtilen eksikliklerin giderilmesi amacıyla davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.02.2021 tarihli ek karar ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ıncı alt bendi uyarınca verilen kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ıncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 12.02.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Davanın yeniden görülmesi için verilen kaldırma kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1-a bendi uyarınca kesin olduğundan, aynı Kanun’un 362. maddesinin 1-g bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından verilen 12.02.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 120,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.