Esas No: 2023/13536
Karar No: 2024/26035
Karar Tarihi: 16.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13536 E.  ,  2024/26035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 14.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/5131 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63156 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63156 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli ve 2022/13973 esas, 2022/19790 sayılı ilâmında yer alan, " ... 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 07/01/2016 tarihli duruşmada hazır olan sanıktan son sözü sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA ... " şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 216/3. maddesinde yer alan "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, somut olayda son sözün duruşma esnasında mevcut bulunan sanığa verilmediği anlaşıldığından, savunma hâkkını kaldıracak ve kısıtlayacak şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 02.12.2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2022 tarihli ve 2021/117503 Soruşturma, 2022/5808 Esas, 2022/4290 sayılı iddianamesi ile Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

B. Şüpheli hakkında, 19.10.2021 tarihli aynı nitelikteki suçtan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2022 tarihli ve 2022/52907 Soruşturma, 2022/22658 Esas, 2022/16453 sayılı iddianamesi ile birleştirme talepli açılan kamu davasının, yine 12.01.2022 tarihli aynı nitelikteki suçtan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2022 tarihli ve 2022/5179 Soruşturma, 2022/9683 Esas, 2022/7111 sayılı iddianamesi ile birleştirme talepli açılan kamu davasının ve 26.01.2022 tarihli aynı nitelikteki suçtan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2022 tarihli ve 2022/10837 Soruşturma, 2022/9807 Esas, 2022/7125 sayılı iddianamesi ile birleştirme talepli açılan kamu davasının Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/150 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.09.2022 tarihli ve 2022/150 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesinde yer alan "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, somut olayda hükmün tefhim edildiği 06.09.2022 tarihli celsede hazır bulunan sanığa, CMK'nın 216/2-3. maddelerine aykırı olacak şekilde, Cumhuriyet savcısının esas hakkında mütalaası üzerine esas hakkında savunması sorulmadan ve son söz hakkı verilmeden hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2022/150 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.