erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/2624
Karar No: 2024/6769
Karar Tarihi: 21.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2624 E.  ,  2024/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/498 E., 2023/530 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.10.2023 tarihli ve 2023/4151 Esas 2023/6188 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine kurulan Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/498 Esas, 2023/530 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-c-d-e, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/498 Esas, 2023/530 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/556
Karar No: 2014/7328
Karar Tarihi: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/556 E.  ,  2014/7328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2012/2724-2013/2844

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde;davacının davalı kuruma su aboneliği için başvurduğunda, davaya konu binanın iskan raporu bulunmadığı gerekçesiyle abonelik talebinin reddedildiğini belirterek geçici su aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31.maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11.madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz" hükmü getirilmiştir. 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca yine aynı yasanın 31.maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması gerekmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi 23/11/2006 olup bu durumda İmar Kanununun 11.maddesindeki yasal şartların gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19315
Karar No: 2014/12183
Karar Tarihi: 20.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19315 E.  ,  2014/12183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanalr vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/05/2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

Suç tarihinde, sanığın acil tıp teknisyeni olarak çalıştığı ....Devlet Hastanesi aciline, yüksek ateş nedeniyle müracaat eden katılan ....'ı muayene eden tanık Dr. ....'ın, muayene sonucu ateş düşürücü ... iğne yapılması için sanığa yönlendirdiği, sanığın da enjeksiyonu yaptığı, katılan küçük ile annesi olan katılan ...'ın beyanına göre, iğneden sonra bacağını kıpırdatamadığı, kramp girmiş gibi olduğu, doktorlara gittiklerinde bu durumun üç dört gün sürebileceğini söyledikleri, bacakta kısalma oluştuğu için katılan küçüğün aksayarak yürüdüğü. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 11.06.2012 tarihli raporunda " enjeksiyon sonrası gelişen nöropatinin enjeksiyon uygulamalarından sonra ortaya çıkabilecek komplikasyon olduğunu, enjeksiyonun yanlış uygulandığına dair tıbbi belge ve bulgu bulunmadığından sanığa kusur atfedilmeyeceğini bildirmiş ve mahkemede bu nedenle beraat kararı vermiş ise de; Adli Tıp Kurumunun raporunun somut bir delile dayanmaması, arazın enjeksiyondan hemen sonra meydana gelmesi karşısında, iğnenin enjeksiyon sırasında sinire temas ettiğinin anlaşılması nedeniyle sanığın kusurlu olduğu düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Esas No: 2016/16247
Karar No: 2017/3259
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16247 E.  ,  2017/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2015/13002
Karar No: 2016/10060
Karar Tarihi: 23.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13002 E.  ,  2016/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kurum zararından kaynaklanan 272.969,31 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kurum müfettişleri tarafından düzenlenen raporda; ... Kursunda, kurumda uygulanan tüm programlar için zorunlu personel olan rehber öğretmen/psikolog çalıştırılmadığı aylarda verilen eğitim karşılığı olarak 2007 Nisan ayında üç ayrı ödeme emri belgesi ile 57.771,80 TL, 2007 Mayıs ayında 3 ayrı ödeme belgesi ile 55.614,46 TL, 2007 Haziran ayında üç ayrı ödeme emri ve belgesi ile 74.276,55 TL, 2007 Temmuz ayında iki ayrı ödeme belgesi ile 48.910,88 TL olmak üzere toplam 236.573,77 TL Eğitim Değerlendirme kurumu raporlarında işitme engelli tanısı konulmuş 21 kursiyere programın gerektiği özel eğitimi almadan verilen eğitim karşılığı olarak 2008 Mart -Nisan -Mayıs aylarına ait toplam 23.502,76 TL, eğitim değerlendirme kurulu raporlarında bedensel engelli tanısı konulmuş iki kursiyere programın gerektirdiği fizyoterapist olmadan verilen eğitim karşılığı olarak 2007 Kasım-Aralık ile 2008 Ocak-Şubat aylarına ait toplam 1.407,34 TL, ruhsatında olmayan programa özürlü çocukların kayıtlarının yapıldığının anlaşılmış olduğunu, otistik tanısı konulmuş 6 öğrenciyi kayıt ederek verilen eğitim karşılığı olarak 11.485,44 TL ödeme yapıldığının belirtildiğini, davalı kurumun ilgili yasa ve yönetmelik hükümlerine uymayarak haksız kazanç sağladığının tespit edildiğini ileri sürerek, 272.969,31 TL nin her ödemenin ayrı ayrı olmak üzere ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini istemiş; mahkemece, davalı şirketçe verilen eğitimin Valilikçe verilen çalışma izni olan eğitimciler tarafından verildiği bu eğitimin ... Araştırma Merkezi raporları doğrultusunda verilip verilmediğinin tespitinin yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davaya dayanak yapılan Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu inceleme ve soruşturma raporunda belli özür türleri ile ilgili onaylanmış eğitim programı bulundurmadan özel eğitimin verildiğinin tespit edildiği ancak eğiticiler tarafından verilen eğitimin, ... Araştırma Merkezi raporları doğrultusunda verilip verilmediğinin tespitinin yapılmadığı anlaşıldığına göre, mahkemece, eğitim veren eğiticilerin ... Araştırma Merkezi raporlarının getirtilerek eğitimlerinin RAM raporlarında yazan eğitim ile paralel olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6934
Karar No: 2015/8028
Karar Tarihi: 30.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6934 E.  ,  2015/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah.Sıf.)

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2015/134-2015/200

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) ile Bursa 3. Tüketici Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tüketici hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Bursa 3. Tüketici Mahkemesince, kararın İnegöl İlçe Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığınca verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise, taraflarca yetki itirazında bulunulmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından, İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 2015/134 E. - 200 K. sayılı kararının taraflara tebliğ edilip kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nın 22/2 maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan görevsizlik kararının mahkemesince taraflara tebliği sağlanmalı, temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/555
Karar No: 2014/7326
Karar Tarihi: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/555 E.  ,  2014/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/387-2012/1657

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde bağımsız bölümün maliki olduğunu,elektrik aboneliği talebinin kabul edilmediğini belirterek elektrik aboneliğinin sağlanmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31.maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce yürürlüğe girmiş bulunan 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11.madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.madde hükmü, aynı yasanın 31.maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması şartını getirmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi 14/07/2010 olup bu durumda İmar Kanununun 11.maddesindeki yasal şartların gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Mahkemece, geçici elektrik aboneliği tesisi davasının reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16023
Karar No: 2017/3257
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16023 E.  ,  2017/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/172
Karar No: 2018/2187
Karar Tarihi: 09.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/172 E.  ,  2018/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN MAĞDUR : ...

SUÇ : Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç vasfına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nin mağdur ile karşılıklı olarak tartıştıkları sırada eline aldığı sopa ile mağdur ...'ın kafasına vurmak suretiyle mağdurun yaralanmasına sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda; Mağdurun başına aldığı darbenin organ, damar veya sinir yaralanmasına, kemik kırığına, organ işlevinin zayıflamasına veya kaybedilmesine, hayati tehlikeye yol açıp açmadığı, yaranın ve kemik kırığının niteliği konusunda Adli Tıp Kurumundan 2. İhtisas Dairesinden ayrıntılı rapor rapor alınmak üzere, mağdurun müşahade evrakları ve soruşturma dosyası ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesince gerektiğinde muayene ettirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu

itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.