erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/5944
Karar No: 2022/14700
Karar Tarihi: 26.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5944 E.  ,  2022/14700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Bursa İli, Yıldırım İlçesi, Görükle/Dumlupınar Mahallesi, 5653 ada 1 parsel (eski Görükle Mahallesi 242 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan temyiz harcın davalı idareden alınmasına, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/19246
Karar No: 2008/23333
Karar Tarihi: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/19246 E.  ,  2008/23333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.05.2008 tarih, 9498/10353 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı S... S.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 170.YTL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 28.90.YTL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 26/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29724
Karar No: 2015/41
Karar Tarihi: 12.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/29724 E.  ,  2015/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/46549

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2010

NUMARASI : 2010/88 (E) ve 2010/307 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. B.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 3 adet davetiye gideri 15,00 TL, 1 adet PTT gideri 0,80 TL, 2 adet adli tıp gideri 60 TL olmak üzere toplam 75,80 TL mahkeme masrafının, S.S.çocuktan alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4507
Karar No: 2012/23524
Karar Tarihi: 17.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4507 E.  ,  2012/23524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

K A R A R

Mahkemece verilen 18.01.2012 tarihli hüküm ile, 22.499,67 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verildiği, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda davacının PMF yaşama tablosuna göre bakiye ömrü tespit edilerek pasif dönem hesabı yapıldığı, davalı vekilince temyiz dilekçesine eklenen ... 2. ... Mahkemesi’nin 2009/827 esas 2011/644 sayılı kararında davacının 20/08/2009 tarihinde yaşlılık aylığı almak için SGK’ya başvurduğu belirtildiğinden, davacının emekli olup olmadığı, yaşlılık aylığı almaya hak kazanıp kazanmadığı sorulmak ve eklemek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7590
Karar No: 2019/7889
Karar Tarihi: 15.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7590 E.  ,  2019/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Boya Yapı Kimyasalları İnş. Tur. Nak. Oto Gıda Mob. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... San. ve Tic. A.Ş. aralarındaki menfi tespit davasına dair Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 14/07/2016 tarihli ve 2016/279 E - 2016/1048 K sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 27/09/2018 tarihli ve 2017/8640 E - 2018/9230 K sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK' nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığı gibi davalı tarafından ilk karar temyiz edilmediğinden oluşan usuli müktesep hak nedeniyle vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 370.00 TL para cezası ile 17.70 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21188
Karar No: 2015/3118
Karar Tarihi: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21188 E.  ,  2015/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/691-2013/506

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından davanın GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın görevden reddine karar verilmesinde ve görevsizlik hususu yasa değişikliğinden kaynaklandığından taraflar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11879
Karar No: 2012/435
Karar Tarihi: 23.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11879 E.  ,  2012/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, meskene dönüştürme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan 1 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin davalı malikçe vakıf merkezi şeklinde işyeri olarak kullanıldığı ileri sürülerek Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesi gereğince tapudaki mesken olan eski haline getirilmesi istenilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki tapu kaydına göre dava konusu 1 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin niteliği mesken olup davalı ... adına kayıtlıdır. Anataşınmaza ait yönetim planının 27.maddesinin (c) bendinde tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümlerin çalışma bürosu olarak kullanılabileceği hükmü yer almakta ise de yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu bağımsız bölümlerde 13-14 kişinin personel olarak çalıştığı, 1 nolu bağımsız bölüm odalarında muhasebe, teknik ve bilgi işlem işlerinin yapılmakta olduğu, 3 nolu bağımsız bölümün genel müdür odası ve çalışma ofislerine dönüştürüldüğü ve dava konusu bağımsız bölümlerin vakıf merkezi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Yargıtay uygulamalarına göre vakıf merkezleri büro kapsamında değerlendirilemez. Bu nedenle tapuda mesken niteliğinde olan bağımsız bölümün mevcut biçimde kullanımı yasaya aykırı olup, kullanan kuruluşun vakıf veya dernek ya da başka bir nitelikte olması sonuca etkili değildir. Bu durumda Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinde ve bu maddeye göre yapılan uygulamalardaki istisnalar arasında yer almayan ve vakıf merkezi olarak kullanılan bağımsız bölümün bu tür kullanımına son verilmesi ile tapuda belirtilen mesken niteliğine uygun olarak eski haline getirilmesine karar verilmesi gerekirken 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesi gereğince büro kapsamında kaldığı ve yönetim planının 27/c maddesi gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5112
Karar No: 2016/8287
Karar Tarihi: 23.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/5112 E.  ,  2016/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/04/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yargı yolu nedeniyle görevsizliğine dair verilen 15/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .... tekniker olarak çalıştığını, 2001-2013 yılları arasında şoför olarak görev yaptığı dönemde bir çok defa çeşitli dönemlerde valilik yazı işleri müdürlüğünde geçici görevli olarak görevlendirildiğini, vali yardımcılarına makam şoförlüğü yaptığını, vali yardımcısının talimatıyla sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından adına 500,00 TL avans çıkarıldığını ve kendisinin teslim aldığını, 2,5 günlük görev sonunda 76,00 TL harcandığını, kalan 424,00 TL'yi vakıf müdürüne teslim ettiğini, 3 yıl geçtikten sonra vakıf müdürü hakkında soruşturma başlatıldığını, kendisinin ifadeye çağrıldığını, iade ettiği avans paranın kayıtlarda görünmediğini ve kendisinden iade makbuzunun sorulduğunu, 3 yıl süre geçtiği için makbuzu bulamadığını, il idare kurulu tarafından hakkında dolandırıcılıktan suç duyurusunda bulunulduğunu; fakat takipsizlik kararı verildiğini, il idare kurulu raporunun el altından basına sızdırılarak, basın yayın yoluyla tüm kamuoyuna olayın duyurulduğunu, haysiyet ve şerefinin ayaklar altına alındığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın hizmet kusuruna dayandığı gerekçesiyle yargı yolu nedeni ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Davacı, haksız şikayet ve basına haber sızdırma nedenleri ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacının bu istemleri haksız fiile dayandığından davanın yargılama yeri idari yargı olmayıp, adli yargıdır.

Şu halde, davanın yargılama yeri genel görevli asliye hukuk mahkemesi olduğuna göre, işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22804
Karar No: 2015/3446
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22804 E.  ,  2015/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4909
Karar No: 2021/10292
Karar Tarihi: 19.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4909 E.  ,  2021/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : BURSA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2011/202 ESAS

DAVALILAR : ..., 2-EKMASAN ALTINBAŞAK UN FABRİKASI A.Ş. VEK. AV. ... YALÇIN

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, taraflarca duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 19/10/2021 tarihinde davacılardan ... ile davacılar vekilleri Av. ... ve Av. ... ile davalılardan ... ile davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın içerisinde bulunması gereken; dava dilekçesi, cevap dilekçesi gibi belgelerin bulunmadığı, dosyanın tensip tutanağı ile başladığı ve klasörün kapağında 2 torbanın kalemde olduğunun belirtildiği anlaşılmakla; dosyanın eksiksiz olarak tamamının ikmali ile birlikte, incelenmesine gerek görülen Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/413 E ve 2010/267 K sayılı dava dosyası, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/550 E sayılı dava dosyası ile Birleşen Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/202 E ve 2011/282 K sayılı dosyanın ilgili yerlerden celbi ile eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/28310
Karar No: 2015/4875
Karar Tarihi: 10.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28310 E.  ,  2015/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/136675

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2009/346 (E) ve 2013/386 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün gerekçesinde sanığın babasına karşı kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilmiş olmasına rağmen, müştekinin beyanına neden itibar edilmediği, tanık G.. S..'in beyanına neden itibar edildiği tartışılmadan doğrudan tanık G.. S..'in beyanına itibar edildiği belirtilerek sanık hakkında delil yetersizliği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi suretiyle hükmün gerekçesinde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3514
Karar No: 2015/6063
Karar Tarihi: 01.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3514 E.  ,  2015/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 02/04/2013

Numarası : 2012/1215-2013/153

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Davalı işyerinde 23/02/1976-14/03/2011 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak işçi olarak çalıştığını, iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiğini, 2006-2009 yılları arasındaki yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı İl Özel İdaresi harçtan muaf olmamasına rağmen, harçla sorumlu tutulmamış olması hatalı olmuştur. Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup re'sen gözetileceğinden temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın karar bozulmalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “2” ve “4” numaralı bentleri çıkarılarak yerlerine;

“2)Alınması gereken 639,79 TL harçtan peşin alınan 197,00 TL harcın mahsubu ile kalan 442,79 TL. harcın davalıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4)Davacı tarafça yatırılan 197,00 TL peşin harç ve 253,50 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 450,50 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8473
Karar No: 2014/11546
Karar Tarihi: 19.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8473 E.  ,  2014/11546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tuz. Kimyasal Gıd. Nak. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.02.2014 gün ve 2013/45 E. - 2014/66 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.893,60 TL’dir.

Temyize konu edilen miktarın 1.106,06 TL olması nedeniyle 18.02.2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 1/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.