erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/15308
Karar No: 2014/6522
Karar Tarihi: 17.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15308 E.  ,  2014/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1, 52/(2)-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın nüfusa kayıtlı bulunduğu ... mahallesinin gerekçeli karar başlığına yazılmaması, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli 6 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a maddesinin eksik gösterilmesi, keza adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/1-a, 52/2-3 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 3. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın kişiliği ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 200 tam gün olarak belirlenmesine; sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alınarak TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 4.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13159
Karar No: 2014/16452
Karar Tarihi: 02.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/13159 E.  ,  2014/16452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2013/296-2014/232

Davacı N.. E.. vekili Avukat H. E. tarafından, davalı S.. A.. aleyhine 01/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 18/06/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/12/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil N.. E.. ve vekili Avukat H. E. geldiler, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava haksız şikayet nedeni ile tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, maliki olduğu yazlık konutta davalı ile komşu olduklarını, davalının yönetici sıfatı ile kendisi aleyhinde haksız bir dava açtığını bu nedenle kendisinin de mukabil davalar açmak zorunda kaldığını ve diğer mülk sahipleri ile de arasında husumet doğduğunu, huzurunun kaçtığını, davalının açtığı davanın reddedildiğini, uğradığı fahiş maddi ve manevi zararlarının davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Ne var ki yargılamanın son oturumunda hüküm olarak “Davanın reddine …” karar verilmişken daha sonra yazılan gerekçeli kararda “Davanın zamanaşımından reddine ...” biçiminde hüküm kurulmuş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

6100 sayılı HMK 298/2 maddesine göre gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Mahkemece kısa karar ile uyumlu olarak karar gerekçesinin de esas yönden redde ilişkin olmasına karşın sonuç olarak davanın zamanaşımından reddine yazılarak kısa karar ile çelişki oluşturacak biçimde hüküm kurulmuştur. Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.

Şu durumda kararın yukarıda açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9776
Karar No: 2016/2889
Karar Tarihi: 30.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/9776 E.  ,  2016/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında şikayetçi ve katılan olan müstahsiller tarafından yetkilisi bulunduğu şirkete satılan ürünlere ilişkin düzenlediği suça konu müstahsil makbuzlarına müstahsiller adına sahte imza atmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; mahkemenin 20.05.2013 günlü özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 25.12.2013 gün 2013/23924-20048 Esas ve Karar sayılı ilamı ile “...213 sayılı Vergi Usul Yasası'nın 235. maddesine göre, birinci ve ikinci sınıf tüccarlar ile kazancı basit usulde tespit edilenler ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçiler gerçek usulde vergiye tabi olmayan çiftçilerden satın aldıkları malların bedelini ödedikleri sırada iki nüsha makbuz tanzim etmeye ve bunlardan birini imzalayarak satıcı çiftçiye vermeye ve diğerini ona imzalatarak almaya mecburdurlar. Somut olayda müstahsillerin adlarına atfen sahte imzalar atılarak düzenlendiği iddia edilen müstahsil makbuzlarının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa göre stopaj vergisinin tevkifinde kullanıldığının ileri sürülmesi karşısında, eylemin sübutu halinde, her bir takvim yılında işlenen, kendi içinde teselsül eden ayrı ve bağımsız sahte fatura düzenlemek suçunu oluşturacağı ve 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın temini cihetine gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” nedeniyle bozularak iade edildiği, ... Vergi Dairesi Başkanlığı Kozan Vergi Dairesi Müdürlüğünün cevabı müzekkerelerinden, sanığın yetkili olduğu şirketin tarh dosyasının incelenmesinden, 192 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94. maddesinin 11. fıkrasının b-i bendi uyarınca, suça konu müstahsil alışlarından dolayı yapmış olduğu gelir vergisi tevkifatlarını süresi dahilinde daireye beyan ettiğinin bildirilmesi, Gelir İdaresi Başkanlığı ... Vergi Dairesi Başkanlığının 05.11.2014 tarihli cevabi müzekkeresinde sanık hakkında 2004-2005 ve 2006 yıllarıda düzenlendiği anlaşılan suça konu müstahsil makbuzlarıyla ilgili olarak, 213 sayılı VUK'nun zamanaşımını düzenleyen 113. maddesi ile 114. maddesindeki "Vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve tebliğ edilmeyen vergiler zamanaşımına uğrar. "hükümleri gereğince, inceleme yapılması ve mütalaa verilmesi imkanının bulunmadığının belirtilmesi karşısında; Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçunu oluşturan sanığın eylemi nedeniyle 213 sayılı VUK'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2728
Karar No: 2015/12989
Karar Tarihi: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2728 E.  ,  2015/12989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Espiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/452-2013/468

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.
Esas No: 2019/399
Karar No: 2019/1947
Karar Tarihi: 01.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/399 E.  ,  2019/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen hükümlerle ilgili yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Sanık ... ve ... hakkında;

- Kasten öldürmeye yardım suçundan beraat;

Sanık ... hakkında;

- Kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına yönelik istinaf başvurularının esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ...’in, maktul ...’e karşı kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar ... ile ...’ın ise maktul ...’e karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan beraatlerine dair İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik olarak sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf taleplerinin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.07.2018 gün ve 2018/1112 esas, 2018/1229 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin; meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması, taksirle ölüme sebebiyet vermeden ceza verilmesi, haksız tahrikten daha fazla indirim yapılması gerektiğine, katılanlar vekilinin; sanıklar Gökhan ve Onur’un suçlarının sabit olduğuna, sanık ...’nın kasten öldürme suçunu tasarlayarak işlediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 01/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/9176
Karar No: 2011/16767
Karar Tarihi: 12.07.2011

**5. Ceza Dairesi         2009/9176 E.  ,  2011/16767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet, sahtecilik ve zimmete sebebiyet vermek suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; ...'ın zimmete sebebiyet vermek, ...'in zimmet ve sahtecilik suçlarından beraetlerine dair, Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.02.2008 gün ve 2005/66 Esas, 2008/34 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının zimmet suçunun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemet Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve bunlar tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dilekçelerinin eklenmesinden ve bu temyizlerle ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12111
Karar No: 2009/12952
Karar Tarihi: 16.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12111 E.  ,  2009/12952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.04.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 08.06.1998 günlü biçimine uygun düzenlenmiş ölünceye kadar bakım sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Bakım alacaklısı mirasçıları davacının bakım borcunu yerine getirmediğini, sözleşmenin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla düzenlendiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava savunma doğrultusunda reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Ölünceye kadar bakım sözleşmeleri taraflara hak ve borçlar yükleyen sözleşmelerden olup, bakım borcuna karşılık bir taşınmazın devri kararlaştırıldığında, bakım alacaklısının ölümünden sonra onun mirasçıları mülkiyeti geçirme borcu ile yükümlüdürler. Bu yükümlülüklerini yerine getirmemeleri halinde, sözleşmeye dayanılarak tapu iptali ve tescil istemi ile dava açılabilir.

Bakım borçlusunun bakıp gözetme yükümlülüğü aksi kararlaştırılmadığı sürece, bakım alacaklısını ailesi içerisine alıp konut temini, besleme-giydirme, hastalığında tedavi, manevi yönden de her türlü yardım ve desteği sağlama gibi ödevleri kapsar. Bu görevlerin yerine getirilmesi halinde ölünceye kadar bakım sözleşmeleri taraflarına kişisel hak sağladığı için tapu iptali ve tescil davasını, bakım borçlusu ya da onun külli halefleri bakım alacaklısının mirasçılarına karşı açabilirler.

./..

2009/12111 - 2009/12952 -2-

Kuşkusuz, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin muvazaalı olarak yapıldığı her zaman ileri sürülerek iptal için dava açılabilir. Böyle bir dava açılmadığı sürece sözleşme geçerliliğini koruyacağından, hüküm ve sonuç meydana getirir. Burada hemen belirtilmelidir ki, ölünceye kadar bakma sözleşmesindeki edimlerin yerine getirilmediği iddiasını ileri sürecek kişiler o sözleşmenin taraflarıdır. Başka bir anlatımla, muris tarafından sağlığında bakım borcunun yerine getirilmediği ileri sürülmemişse mirasçılar sonradan böyle bir iddiada bulunamazlar.

Bu anlatımların sonucuna göre mirasçı olan davalılar, davacının bakım borcunu yerine getirmediğini ileri süremeyecekleri gibi sözleşmenin feshini de dava etmediklerinden, 08.06.1998 günlü sözleşme ayaktadır. Davacı buna dayanarak mülkiyetin nakli talebinde bulunabileceğinden, davanın kabulü yerine yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18193
Karar No: 2017/1827
Karar Tarihi: 09.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18193 E.  ,  2017/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.03.2013 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi yıkım ve eski hale getirme bedeli talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedeli istemine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili, davalıların ...Köyü'nde bulunan mera parsellerine tecavüz ettiklerinin ... Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulu tarafından tespit edildiğini belirterek davalıların meraya müdahalesinin önlenmesini, ekilen ürünlerin kaldırılmasını ve uğranılan zarar ve ziyanın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, mera olarak tespit edildikleri 2007 yılından sonra dava konusu taşınmazları kullanmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların meraya müdahalesinin önlenmesine ve tecavüz edilen kısımlara yönelik bilirkişi raporuyla tespit edilen eski hale getirme bedellerinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar... ve ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Somut olayda,... Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulu tarafından yapılan idari tahkikat esnasında keşif sonrası alınan fen bilirkişi raporuyla davalıların mera parsellerinin belirli kısımlarını tarım arazi olarak kullanmak suretiyle işgal ettikleri tespit edilmiş olduğundan mahkemece, meraya müdahalede bulundukları sabit olan davalılar aleyhinde eski hale getirme bedeline hükmedilmesi yerindedir. Ancak idari tahkikat sonucunda Araban Kaymakamlığı tarafından davalılar hakkında verilen 21.12.2011 tarihli men kararının 24.12.2011 tarihinde infaz edildiğine ilişkin infaz tutanağı dosyada mevcut olup davalıların infaz tarihinden sonra (dava tarihi olan 07.03.2013 tarihinden önce) meraya müdahalelerini sona erdikleri anlaşılmakla mahkemece, meraya elatmanın önlenmesi ve kal taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabule karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bent uyarınca bir kısım davalıların temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent gereğince bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/14298
Karar No: 2014/27093
Karar Tarihi: 29.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14298 E.  ,  2014/27093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/259182

MAHKEMESİ : Artova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2011

NUMARASI : 2009/94 (E) ve 2011/25 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar R.. D.., C.. D.. ve Ü.. Ç.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 17.04.2009 tarihinde jandarmaya yapılan 21.08.2008 tarihli maden hırsızlığı olayı ile ilgili ihbar üzerine 22.04.2009 tarihli aramada sanık R.. D..'ın evinde yapılan aramada eve yaklaşık 100 metre mesafede 3 öbek krom madeni bulunduğu, hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen H.. D..'ın bu krom madenini oğulları olan sanıklar Rahim ve Celil ile komşusu Ümit'in evlerine 300 metre uzaklıktaki eski maden ocağından toplandıklarını beyan etmesi üzerine henüz müracaatı olmayan katılan N.. A..'ın yetkilisi olduğu şirkete iadesini sağlamış oldukları, katılan N.. A..'ın ve tanık E.. D..'un ele geçen madenlerin daha önceki hırsızlığa konu madenler olmayıp dere yatağına biriken madenler olduğunu ifade etmeleri karşısında sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde yazılı bulunan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıklar hakkında kurulan hükümde TCK'nın 62. maddesi nedeniyle cezadan 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay cezaya hükmolunması gerekirken, cezanın 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3- UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık M.. O..'nun 25.10.2013 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının, sanıklar R.. D.., Celil

Duran ve Ü.. Ç..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün

açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar R.. D.., C.. D.. ve Ü.. Ç..'in ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.