erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/4537
Karar No: 2012/11041
Karar Tarihi: 26.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4537 E.  ,  2012/11041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/07/2010 tarih ve 2008/174-2010/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin zücaciye imalat ve ticareti ile uğraştığını, üreterek pazarladığı çatal, kaşık takımlarının muhafazası ve müşteriye sunulması amacı ile çekmeceli bir dolap kullandığını, davalının bu dolapların şeklini tasarım belgesi ile kendi adına tescil ettirdiğini, ancak davalının kendi adına yaptırdığı bu tescilin tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olmaması nedeniyle hükümsüz bulunduğunu, davalının tasarımı ile müvekkilinin dolapları arasında bir iltibasın mevcut olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğüne, davalı tasarımı ile müvekkili tasarımı arasında bir benzerlik ve ayniyet olmadığından müvekkilinin tasarımının davalı tasarımına tecavüz oluşturmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama sonucunda, dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığının ispatlanamadığı, davacı tanıklarının aksi yöndeki beyanlarının tescilli bir tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığını ispata yeterli olmadığı, bu yöndeki iddianın tanık beyanı dışında bir takım somut deliller ile de desteklenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/530
Karar No: 2015/3589
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/530 E.  ,  2015/3589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4603
Karar No: 2011/3611
Karar Tarihi: 06.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4603 E.  ,  2011/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yı kangütme saikiyle öldürmekten, konut dokunulmazlığını bozmaktan ve hürriyeti sınırlamaya kalkışmaktan sanıklar ..., ... ile ..., konut dokunulmazlığını bozmaya ve hürriyeti sınırlamaya kalkışmaya azmettirmekten sanık ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanıklar ... ile ...'nın üzerlerine atılı suçtan beraatlerine ilişkin (ÜNYE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2009 gün ve 75/162 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar .... ile ....., duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar ....ve ....., hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahilin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 20/12/2010 gün ve 2010/3551-8211 esas, karar sayılı ilamı ile "1- Izrar suçundan zarar gören Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş. Korgan İşletme Müdürlüğüne duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı gönderilmediği gibi yoklukta verilen gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşılmakla; CMK.nun 260.maddesi uyarınca suçtan zarar gören, davaya katılma ve kararı temyiz etme hakkı bulunan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş. Korgan İşletme Müdürlüğüne gerekçeli kararın tebliğ edilmediği,

2- Sanıklar ... ve ....., hakkında öldürmeye yardım suçlarından verilen beraat hükmü ile ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla;

Dosyanın mahalline gönderilerek suçtan zarar gören Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş. Korgan İşletme Müdürlüğüne kararın tebliğ edilerek, tebliğe ilişkin evraklar ile temyiz dilekçesi verildiği takdirde mala zarar verme suçundan kurulan hükümler ile tebliğnamede görüş bildirilmeyen öldürmeye yardım suçundan kurulan hükümler ile ilgili olarak "ek tebliğname" düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE)" karar verildiği, Dairemizin bir numaralı tevdii kararına uyularak Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş.organ

İşletme Müdürlüğüne gerekçeli kararın tebliğ edildiği, ancak iki numaralı tevdii kararının gereği yerine getirilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; katılan ...'nın 02/10/2009 tarihli temyiz dilekçesi nedeniyle, sanıklar ... ve ... hakkında öldürmeye yardım suçlarından verilen beraat hükmü ile ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığından, tebliğnamede görüş bildirilmeyen sanıklar ... ve ...'nın öldürmeye yardım suçundan kurulan hükümler ile ilgili olarak "ek tebliğname" düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanıklar ......, ve ....'in tahliye istemlerinin reddine, 06/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

06/06/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ile ... müdafii Avukat ...nün yokluğunda 09/06/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2023/3834
Karar No: 2023/4818
Karar Tarihi: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3834 E.  ,  2023/4818 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.09.2022 Tarihli ve 2020/1287 Esas, 2022/1072 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi 23/11 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Karasu Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.02.2023 Tarihli ve 2023/61 Esas, 2023/75 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi Dere ... Küme Evleri No:8 .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2011/12996
Karar No: 2011/13094
Karar Tarihi: 07.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/12996 E.  ,  2011/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/01/2007 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu bakımından reddine dair verilen 07/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı idarenin memurları tarafından usulüne uygun düzenlenmeyen reçeteler nedeniyle kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesi ile yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, idarenin hizmet kusuruna değil, davalı idare çalışanlarının haksız eylemine ve taraflar arasında düzenlenen protokole dayanmıştır. Bu nedenle idari yargı yolunun görevli olduğuna ilişkin mahkeme kararı doğru bulunmamıştır.

3533 Sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar, o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Yerel mahkemece tarafların durumu gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen Yasa'daki düzenleme uyarınca, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5599
Karar No: 2011/4484
Karar Tarihi: 21.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5599 E.  ,  2011/4484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Tapu iptali ve tescil davasında Orman İdaresi taraf olup, taşınmazın niteliğinin tespiti için orman mühendisi bilirkişi vasıtasıyla inceleme yapılmış ve hüküm Orman İdaresi tarafından temyiz edilmiş bulunduğuna göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12382
Karar No: 2022/2497
Karar Tarihi: 28.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12382 E.  ,  2022/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2018 tarih ve 2018/209 - 2018/483 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "04.02.2015"

yerine; bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlığında "25.04.2018" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3737
Karar No: 2018/1424
Karar Tarihi: 27.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3737 E.  ,  2018/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafi giderinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/17631
Karar No: 2010/497
Karar Tarihi: 04.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/17631 E.  ,  2010/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte parayı tedavüle koymak suçunun vasfında vaki değişiklik nedeniyle dolandırıcılık

... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararındaki sevke, temyizin kapsamına ilk temyiz incelemesinin Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılmış bulunmasına ve Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 8. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2014/2826
Karar No: 2015/10293
Karar Tarihi: 08.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2826 E.  ,  2015/10293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2011/563-2013/497

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı C.. M.. vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının sevk ve idaresindeki araç ile davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın çarpışması sonucu yaşanan trafik kazasında müvekkilinin saçlı bölgede 3cm deri kaybı oluşacak şekilde yaralandığını, tek şeritli yola ters yönden giren davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunu belirterek 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı C.. M.. vekili, kazanın meydana geldiği yolun çift yönlü olarak kullanıldığını ve dönüş yasağına ilişkin bir levhada bulunmadığından kusursuz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, kusur durumuna itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden (26.11.2010) itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı C.. M.. vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.(TBK56.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı

C.. M.. vekilinin ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 40,60 TL fazla alınan harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 203,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı C.. M..'dan alınmasına 8.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27681
Karar No: 2015/3586
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27681 E.  ,  2015/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14744
Karar No: 2022/3060
Karar Tarihi: 30.05.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/14744 E.  ,  2022/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarih ve 2018/202 - 2018/196 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı Kanunun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 53, 62, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, bölge adliye mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "25.02.2015" yerine “12.06.2017” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.