erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/4427
Karar No: 2012/470
Karar Tarihi: 19.01.2012

**19. Hukuk Dairesi         2011/4427 E.  ,  2012/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

Davalı : Cimaş Gıda Konf. Ayak Tur. Mat. Kuy. Orm. Ürn. İnş. Besi Oto. Nakl. ve Kom. San. Tic. A.Ş. vek. Av. ... ...

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ... ile davalı vek. Av. ... ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkide davacının sipariş ettiği malın ödemesini çekle yapıp, sonrasında malın davalı yanca gönderildiğini, bu suretle davalıya sipariş olunan mal karşılığı 30.09.2008 keşide tarihli, 14.000,00 YTL. tutarlı çekin verildiğini, ancak davalının malı teslim etmediğini, çek bedelsiz kaldığı halde aleyhe icra takibine giriştiğini belirterek, davacının icra takibi dolayısıyla borçlu olmadığının tespitine, %40'tan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin avans çeki olduğunun yazılı delille ispatı gerektiğini bildirerek, davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; tarafların 2008 yılı hesaplarının karşılıklı incelemesinde, menfi tespit konusu çekin keşide edildiği tarihe kadar davacının mal alışı için davalıya avans olarak fazla ödeme yaptığının görüldüğü, davalının, davacı adına düzenlediği, irsaliyeli faturanın davacı defterinde kayıtlı olmadığı gibi, teslim alan ve teslim eden imzalarının da bulunmadığı, davacının mal teslim edilmediğini ileri sürdüğü, bu durumda tarafların avans ödemeleriyle çalıştıkları sabit olduğundan davalının irsaliyeli fatura içeriği malları davacıya teslim ettiğini kanıtlama yükümlülüğünde olduğu, ancak davalının mal teslimini sunduğu delillerle kanıtlayamadığı gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulüne, icra takibine konu 14.000,00 TL. tutarlı çekten dolayı davacının, davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin dayanağı belge ve imzaya itiraz olmadığından davalının kötü niyetli olduğunun kabulü de mümkün görülmemekle davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 900,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin yek diğerinden alınarak bir diğerine ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2900
Karar No: 2020/4442
Karar Tarihi: 09.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/2900 E.  ,  2020/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-a, c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait 14 adet büyükbaş hayvanın, bir kısmı I. derece arkeolojik sit alanı, bir kısmı I. derece doğal sit alanı içerisinde kalan İzmir Kuş Cennetine, otlatmak maksadıyla sokulduğuna ilişkin dosya kapsamında, mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan arkeolog bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporu ile, sit alanında herhangi bir zarar meydana gelmediği tespit edilmiş olmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı oldığuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17204
Karar No: 2015/20560
Karar Tarihi: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17204 E.  ,  2015/20560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/154984- Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık A.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a ve 52. maddeleri uyarınca 900,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve 2013/1047 esas, 2014/172 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 15.04.2015 tarih ve 2015/8463–26787 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.05.2015 tarih ve 2015/154984 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde "Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması halinde, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlemenin yer aldığı ve kasten yaralama suçu sebebiyle hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik ceza olarak düzenlendiği, 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 61/9 maddesinde de "Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sının da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklinde yapılan düzenleme karşısında, sanık hakkında seçimlik cezalardan adli para cezasının seçilmiş olmasına göre, bu cezanın gün biriminin alt sınırının hapis cezasının alt sınırından az olmayacak şekilde adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesinde, “Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” hükmünün yer aldığı, anılan hüküm gereğince, hükmedilen adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi halinde taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hususunun da, kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine; 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1266
Karar No: 2015/1712
Karar Tarihi: 24.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1266 E.  ,  2015/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık .. ile mağdurun halasının oğlu .. komşu balıkçı dükkanları bulunduğu, olay günü sanık ile .. tezgahların dışarıya bırakılması meselesini konuştukları, konuşmanın arasına sanığın çalışanı ..'ın girerek herkesin tezgahının önde olduğunu söylediği, .. ile .. tartışmaya başladığı, tartışmanın kavgaya dönüşmeden bittiği, bu olaydan kısa bir süre sonra mağdur ..'in, .. dükkanına geldiği, beraber .. yanına gittikleri, tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın da kavgaya dahil olduğu, mağdurun sanığı çeşitli yerlerinden basit şekilde yaraladığı, çevredekilerin kavgayı ayırdığı, mağdurun .. dükkanına gittiği, sanığın ise dükkanından bıçak alıp .. dükkanına giderek mağduru göğüs bölgesinden iki kez göğse nafiz olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, mağdurun basit yaralama niteliğindeki eyleminden dolayı sanık hakkında cezasından TCK.nun 29. maddesi gereğince asgariye yakın oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın, mağdur ..'i öldürme suçuna teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, vasfa, meşru savunmanın varlığına, tahrikin dercesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/03/2015 oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2989
Karar No: 2011/210
Karar Tarihi: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2989 E.  ,  2011/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5982
Karar No: 2011/7265
Karar Tarihi: 19.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5982 E.  ,  2011/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

1- Teknik bilirkişi ... ve ... tarafından düzenlenen 07.12.2010 tarihli rapor ve eki kroki ile yine aynı bilirkişiler tarafından kroki ekinde sunulan büyük çaplı kroki eklenmek suretiyle dava konusu yerin Kızıltepe İlçesine bağlı Çatalca, Arıklı ya da Oda Köyünden hangisinin idari sınırları içerisinde kaldığı ve tapulama çalışmaları sırasında hangi köyün tapulama çalışma alanı içerisinde yapılan kadastro çalışması sırasında tespit dışı bırakıldığı hususlarının,

2- Bir nolu bentte belirtilen rapor ve krokiler gözetilerek dava konusu taşınmazın yer aldığı ve çevresini de gösterir biçimde birleşik ve onaylı kadastro paftasının,

3- Dava konusu taşınmazın hangi tarihte yapılan tapulama çalışmaları sırasında ve ne niteliğiyle tespit dışı bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden,

4- Teknik bilirkişilerin rapor ve krokisiyle rapor ekinde sunulan 801, 802, 804, 805, 806, 807, 808, 809, 810, 811, 812, 813, 814, 815, 816 sayılı parsellerin yer aldığı kadastro paftasının onaylı fotokopisi eklenmek suretiyle dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığı hususunun Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- Dava konusu taşınmaza komşu olduğu anlaşılan 801, 802, 804, 805, 806, 807, 808, 809, 810, 811, 812, 813, 814, 815, 816 sayılı tapulama parsellerine ait kadastro tutanak ve ekleriyle kadastro sırasında revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının onaylı örneklerinin yine Tapu Sicil Müdürlüğünden,

6- Davacı ... vekaletnamede yer alan bilgiye göre; Mehmet Sadık ve Naile'den olma 02.03.1944 doğumlu, Kızıltepe İlçesi, Akyüz Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu belirtilerek ...'a ait nüfus aile kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması,

7- 56332332906 Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaralı ve Çatalca Köyü Kızıltepe'de oturduğu anlaşılan ...'un anılan adreste oturup oturmadığına ilişkin ilgili muhtarlıktan alınacak ikametgah belgesinin dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4604
Karar No: 2015/4301
Karar Tarihi: 26.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/4604 E.  ,  2015/4301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BUCAK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2009/747-2013/448

Taraflar arasında görülen davada;Davacı vekili, davacı Belediye'nin maliki olduğu 5144 parsel sayılı taşınmazın 21.03.2008 tarihli Belediye Encümen kararı ile gerçek değerinin altında bir bedelle davalılara satıldığını, bu konuda encümene yetki veren Belediye Meclis Kararının; taşınmazın ada parsel numarası, özellikleri ve rayiç bedelinin belirtilmemesi sebebi ile geçersiz olduğunu, öte yandan taşınmazın satışı ilan edilmediği gibi, satış bedelinin neye göre belirlendiğinin de belli olmadığını, tespit dosyasından alınan bilirkişi raporunda taşınmazın değeri 5.581,20-TL olarak belirlendiği halde, 640,05.-TL'ye satılarak Belediye'nin aynı zamanda zarara uğratıldığını, ileri sürerek taşınmazın satışının iptali ile Belediye adına tescile karar verilmesini istemiştir. Davalılar, yapılan imar uygulaması ile çekişme konusu taşınmazın maliki oldukları taşınmazlar ile şüyulandırıldığını ve 118 ada 1 nolu imar parselinde Belediye ile paydaş olduklarını, bu nedenle dava konusu taşınmazı satın aldıklarını, özel kişilerle şuyulu olan taşınmazların satışının farklı olduğunu, iddiaların doğru olmadığını, tespitin yokluklarında yapıldığını, taşınmaz üzerindeki binanın ekonomik değerinin de olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, çekişmeye konu taşınmazın imar neticesinde 118 ada 1 nolu parsel olduğu ve imar parselinde davalılarla birlikte paydaş olan davacı Belediye'nin payının 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 17. maddesi hükmü gereğince diğer paydaşlara satışında Belediye Meclisi'nin değil Belediye Encümeni'nin yetkili olduğu ve bu kapsamda satışın gerçekleştirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..................ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; çekişmeye konu taşınmazın davalılara devrine dayanak idari işlemin ayakta bulunduğu, öte yandan, taşınmazın imar parseli olup, davacı Belediye'nin 3194 İmar Kanunu'nun 17/3. maddesi hükmü gereğince payını, taşınmazda paydaş olan davalılara sattığı, bu kapsamda yapılan satışın Devlet İhale Kanunu'na tabi olmadığı ve Belediye Meclisi'nin satış için önceden karar alması gerekmediğine yönelik Danıştay 6. Dairesinin kararları gözetilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3,40 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/7049
Karar No: 2007/7819
Karar Tarihi: 28.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7049 E.  ,  2007/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı karşı davalı ... ile davalı karşı davacı ... aralarındaki projeye aykırılıkların giderilmesi ve kuş beslemesine son verilmesi davasına dair Karaburun Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 18/10/2006 günlü ve 2004/97-2006/168 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 02/04/2007 günlü ve 2007/1613-2952 sayılı ilama karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteklerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileklerinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteklerinin REDDİNE, takdiren 160,00'ar YTL para cezalarının düzeltme isteyenlerden 27,00 YTL karar düzeltme ret harcının ise düzeltme isteyenlerden davacı karşı davalıdan alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 28.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/19042
Karar No: 2020/1017
Karar Tarihi: 16.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19042 E.  ,  2020/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kesinleşen katılan suça sürüklenen çocuk ... ile ...'ün...Avukat...Anadolu Lisesinde öğrenci oldukları, olay tarihinden bir süre önce aralarında karşılıklı ilişkiler nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, 01/12/2014 tarihinde ders arasında tarafların koridorda konuştukları esnada ...'in, ...'e “aslanım benim” diyerek omzuna temas etmesi ve bundan ...'ün rahatsız olması üzerine karşılıklı tartıştıkları ve itiştikleri, diğer öğrenci ve hocaların araya girmesi üzerine uzaklaştıkları, aynı gün okul çıkışında aralarındaki anlaşmazlığı konuşmak amacıyla buluşmaya karar verdikleri, burada aralarında geçen tartışmada her ikisinin de birbirine yumruk ile vurduğu, karşılıklı darbeler neticesinde ikisinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı şeklinde gelişen olayda;

Suça sürüklenen çocuk ...'ün eylemini, ...'in kendisini daha önce de rahatsız etmesi, olay günü okulda “aslanım benim” diyerek omuzuna temas etmesi nedeniyle aralarında tartışma çıkması, karşılıklı itişmeleri nedeniyle haksız tahrik altında gerçekleştirdiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ve cezasından 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmasına karar verilmesi gerekirken, meşru müdafaa şartlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4129
Karar No: 2020/6287
Karar Tarihi: 24.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/4129 E.  ,  2020/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ile eski eşi olan tanık ... arasında Aile mahkemesinde görülen boşanma davasında teyzesi ... lehine tanıklık yapan mağdurenin 07.10.2010 günlü duruşmada, sanığın 2009 yılı Ekim ayında işlediğini belirttiği kalça ile göğse dokunma şeklinde ve dava konusu edilmeyip, dokuz yaşından itibaren gerçekleştiğini iddia ettiği cinsel saldırı eylemlerinden bahsetmesine rağmen, 27.09.2013 tarihine kadar bu hususta herhangi bir başvuruda bulunmayıp, belirtilen tarihte savcılığa verdiği şikayet dilekçesi üzerine soruşturmaya başlanılması şeklindeki olayın adli makamlara intikal biçimi ve zamanı, olayın tek görgü tanığı olduğu belirtilen ... ile sanık arasında husumet bulunup, diğer tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmaması, sanığın aşamalarda nafaka ve mal paylaşımı davalarında istediklerini elde edememesi nedeniyle kendisini anlaşmaya zorlamak için tanık ...'ın mağdureyi yönlendirdiği ve çocukları olan tanıklar Mutlu ile Mesut'un ise kendisine ait şirketleri yönetmek istemelerine karşı çıkmasından dolayı eski eşi ...'ın çocuklarıyla birlikte hareket etmeye başladığına dair savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/983
Karar No: 2019/8540
Karar Tarihi: 10.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/983 E.  ,  2019/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, TCK'nın 52/4. maddesine yönelik tebliğnamedeki bu nedenle düzeltilerek onama içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, eksik araştırmaya ve TCK’nın 51. maddesi ile CMK’nın 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise cezanın adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin (TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, uygulama olanağı bulunmayan TCK’nın 50/3 maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.