erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12346
Karar No: 2014/2059
Karar Tarihi: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12346 E.  ,  2014/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/243309

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 65/5.maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö.. Ş.. hakkında 2.415,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair, Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Tim Komutanlığınca düzenlenen 16/06/2008 tarihli ve ET 492428 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli ve 2012/1303-1303 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 05.07.2013 gün ve 43647 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2013 gün ve KYB. 2013-243309 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20.maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33.maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22.maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a)Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak,89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayoları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve ihtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer." şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 16/06/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.03.2013 gün ve 2012/1303 D. İş Esas-2012/1303 D. İş Karar sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/476
Karar No: 2008/467
Karar Tarihi: 02.07.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-476 E.  ,  2008/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2008

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 7.İş. Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 6.6.2006 gün ve 2005/426 E. 2006/423 K.            sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 18.4.2007 gün ve  2006/25702 E. 2007/11279 K. sayılı ilamı ile, (...1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bağlı bulunduğu Sosyal Güvenlik Kuruluşundan emekli aylığı aldığı sırada davalı işyerinde çalışan davacının iş sözleşmesi 5277 sayılı Bütçe Yasasının 25/f maddesinde getirilen hüküm üzerine davacı tarafından sona erdirilmiş bulunmaktadır. Bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı isteminin kabulü hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere ve özellikle Hukuk Genel Kurulu'nun 9.4.2008 gün ve 2008/9-315 E. 319 K. ve 30.4.2008 gün ve 2008/9-349 E. 348 Karar sayılı ilamlarında da aynı ilkenin kabul edilmiş olmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, 02.07.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24732
Karar No: 2017/30294
Karar Tarihi: 20.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/24732 E.  ,  2017/30294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı bünyesinde temizlik ve yemek dağıtım elemanı olarak çalıştığını ve iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi hesaplaması doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık hüküm altına alınan alacakların, ıslah dilekçesi ile artırılan kısımlarına uygulanması gereken faiz konusundadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.042,00 TL kıdem tazminatı, 1.825,60 TL ihbar tazminatı, 4.500,00 TL fazla çalışma ücreti, 500,00 TL hafa tatili ücreti ve 1.242,00 TL kullandırılmayan ve karşılığı ödenmeyen yıllık izin ücretinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi talebiyle kısmi dava açmıştır. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundan sonra 26.05.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi vererek talep miktarını artırmıştır. Kıdem tazminatı dışında ıslahla artırılan alacak miktarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken, tüm alacaklar için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bu durum bozma sebebi ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 2. bendinin çıkarılarak yerine;

“2-2.242,99 TL brüt ihbar tazminatının 1.825,60 TL sine dava bakiyesine ıslah tarihinden, 1.379,00 TL brüt yıllık izin ücretinin 1.242,00 TL sine dava bakiyesine ıslah tarihinden, 6.962,55 TL brüt fazla çalışma ücretinin 4.500,00 TL sine dava bakiyesine ıslah tarihinden, 2.053,49 TL brüt hafta tatili ücretinin 500,00 TL sine dava bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8489
Karar No: 2015/2292
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8489 E.  ,  2015/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13557
Karar No: 2019/8923
Karar Tarihi: 26.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13557 E.  ,  2019/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç uydurma

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan;

TCK’nun 155/2, 62/1, 52/2, 58 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında;

a-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan;TCK’nun 155/2, 62/1, 52/2 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-Suç uydurma suçundan; TCK’nın 271/1, 62/1, 50/1-a ve 52/4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...’ün mahkumiyetine ilişkin hüküm ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç uydurma suçlarından sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, kasten işlemiş oldukları hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak haklarında, TCK'nın 53/1-2-3 madde ve fıkralarının uygulanmamasının ve sanık ... hakkında TCK’nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmedildiği halde, tekerrüre esas teşkil eden Bakırköy 8.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2003/288 Esas, 2008/198 Karar sayılı ve 10/02/2010 kesinleşme tarihli ilamının hüküm fıkrasında gösterilmemesinin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...’nın, diğer sanık ...’a ait olup şoförlüğünü yaptığı kamyona, katılanın yetkilisi olduğu şirket tarafından Tekirdağ’da yüklenen malları Hadımköy, Sarıgazi ve Gebze’ye taşımak üzere teslim aldığı halde, Hadımköy’de bir kısım malları indirdikten sonra, geri kalan malları gerekli yerlere teslim etmeyip temyiz dışı sanıklarla iştirak halinde hareket ederek uhdelerinde tuttukları, suça konu malların kamyondan boşaltılması üzerine, sanık ...’nın kullandığı kamyonun çalınmadığını bildiği halde, Sancaktepe Polis Merkezi Amirliği’ne giderek aracın çalındığından bahisle ihbarda bulunduğu, bu suretle sanık ...’nın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç uydurma suçlarını; sanık ...’un ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, taşıma irsaliyeleri, taşıma senedi, irsaliyeli faturalar, bilirkişi raporu, kolluk tutanakları, iletişim kayıtlarına ilişkin konuşma dökümleri, hırsızlık iddiasına ilişkin tahkikat evrakı ile oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların atılı suçları işlemediklerine ve dosya kapsamındaki çelişkilerin giderilmediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3849
Karar No: 2014/9260
Karar Tarihi: 10.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3849 E.  ,  2014/9260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafıinin, suçun sübutuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, ancak:

Suçta kullanılmayan ve kriminal polis raporuna göre de bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen adli emanete kayıtlı 10,8 cm uzunluğundaki çakı bıçağının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "bıçakların" ibaresinin çıkarılarak, aynı paragrafın sonuna "1.2 cm. uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, sırt kısmı meyilli, düz ve küt tırtıklı, namlusunda beş adet delik bulunan sustalı bıçağın müsaderesine, iki parçadan oluşan metal saplı, 10,8 cm. uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, sırt kısmı meyilli, düz ve küt namluya sahip bir adet bıçağın ise sahibine iadesine" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10398
Karar No: 2017/8132
Karar Tarihi: 31.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10398 E.  ,  2017/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 16.09.2008 tarihinde işlediği sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çatalca (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 13.02.2009 tarihli. 2008/430 esas, 2009/50 sayılı kararının itiraz edilmeden 23.02.2009 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından. Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2013 tarihli, 2013/676 esas, 2015/175 sayılı kararı ile 24.06.2013 tarihinde iki ayrı mağdura karşı işlediği sabit görülen basit cinsel saldırı suçundan dolayı TCK'nın 102/1, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay ve 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü 13.04.2014 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, sanığın savunması alınıp, 16.09.2008 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli, 2015/379 esas, 2015/672 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 293 promil alkollü olarak kullandığı araçla tek taraflı kendisinin yaralanması ve maddi hasarla neticelenen trafik kazasına sebebiyet verdiği gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir cezaya hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22273
Karar No: 2015/1227
Karar Tarihi: 27.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22273 E.  ,  2015/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YATAĞAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/171-2013/349

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; Bağyaka Köyünün yerleşim alanının kamulaştırılması üzerine yeni yerleşim yerinin belirlenerek köy yerleşim amaçlı imar planı yapıldığını, 8.108,47m2 yüzölçümündeki 85 parsel sayılı taşınmazından DOP kesintisi yapıldıktan sonra kendisine 4.865,09m2 yüzölçümlü yeni bir yer verilmesi gerekirken, 1.599,99m2 yüzölçümündeki 114 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların verildiğini, 3.265,01m2 yüzölçümlü yerinin yolsuz olarak köy tüzel kişiliği adına satış yoluyla tescil edildiğini sonradan öğrendiğini ileri sürüp 120 ada 5, 123 ada 6, 124 ada 6, 124 ada 7 ve 111 ada 1 parsellerin tapu kayıtlarının iptal edilerek 126/1000 payın adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı; iddiaların asılsız olduğunu, tüm köylülerin isteklerine uygun olarak işlemlerin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ..........Köyünde tarafların rızasıyla İmar Kanununun 15. ve 16.maddeleri uyarınca köy yerleşim alanı amaçlı parselasyon yapılıp taşınmazların köy halkına dağıtıldığı, dava dışı parsellere ilişkin aynı iddialarla açılan ancak redde sonuçlanıp temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/358E-2011/187K sayılı kararının emsal niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .................... 'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

KARAR

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Bağyaka Köyünde köy yerleşim alanı amaçlı İmar Kanunun 15. ve 16.maddeleri uyarınca uygulama yapıldığı, anılan idari işlemin halen ayakta olduğu anlaşılmaktadır. Sicil kaydının dayanağını oluşturan İmar Kanunun 15. ve 16. maddeleri uyarınca yapılan idari işlem idari yargı yerinde iptal edilmedikçe eldeki davanın dinlenmesine olanak yoktur. Bu durumda davanın reddi bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğrudur. Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün, 6100 sayılı HMK.'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 436/2. (6100 sayılı HMK'nin 370/2. md.) maddesi uyarınca bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13760
Karar No: 2021/21031
Karar Tarihi: 16.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/13760 E.  ,  2021/21031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 10.11.2015 tarih ve 2015/8-83 Esas, 2015/391 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında, 6360 sayılı Yasayla TCK.nın 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması karşısında, oluşa, dosya kapsamına göre, sanığın köylünün ortak kullanımında olan köy boşluğuna tecavüz ettiği, bu sebeple atılı suçun oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı katılan Süleymanpaşa Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/17494
Karar No: 2024/10254
Karar Tarihi: 21.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/17494 E.  ,  2024/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/15 E. , 2021/276 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.10.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece taraflar haberdar edilip duruşma açılmak suretiyle araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Gümrük İdaresi vekilinin, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği,

Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/15510
Karar No: 2010/169
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15510 E.  ,  2010/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.