erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/940
Karar No: 2008/1673
Karar Tarihi: 31.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/940 E.  ,  2008/1673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4972
Karar No: 2014/10834
Karar Tarihi: 02.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4972 E.  ,  2014/10834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Melek'in, suça sürüklenen çocuğun babasının ölümünün ardından yanlarına taşındığını ve sonrasında eylemleri gerçekleştirdiğini beyan etmesi ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan temin edilen nüfus kayıt örneğinden suça sürüklenen çocuğun babası olan Paşa Yılmaz'ın 16.12.2005 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun 12 yaşını tamamladığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1837
Karar No: 2021/7105
Karar Tarihi: 19.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1837 E.  ,  2021/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanığın işlettiği ... işletmesinde yaz sezonunda 6 yıldan beri işçi olarak çalışan 18 yaşında işçi ...’in, olay günü işyerindeki dört işçi ile birlikte seyyar çatal demir destekli tuz nakil bandını taşıdıkları, ölen işçi ...’ın bantın altına girdiği, çatal desteğin devrilmesi ile bandın kafasına düşmesi sonucu işçinin öldüğü, sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 50/1-a, 52/3. ve CMK'nın 232/6 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/4-1a ve 52/2-4. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 18.200 TL adli para cezasına çevrilmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3393
Karar No: 2015/10954
Karar Tarihi: 22.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3393 E.  ,  2015/10954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/90-2014/136

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2014 gün ve 2013/90-2014/136 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.12.2014 gün ve 2014/13212-2014/20079 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının P.-N, NITRO-SUL ve NZN ibareli markaları bulunduğunu, P. ibaresinin birden fazla veya çoklu anlamını veren, kimyada ön ek olarak kullanılan kelime, N ibaresinin ise gübrede azot elementini temsil ettiğini, N. kelimesinin kimyasal bileşim için kullanıldığını, ibarelerin ayırt ediciliği bulunmadığını, 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca mal ve hizmetlerin karakteristik özelliğini belirtiğini ileri sürerek, markaların bir kısım sınıflar yönünden kısmen hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiş, sonradan NZN ibareli marka yönünden feragat dilekçesi vermiştir.

Davalı vekili, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığı, davaya konu markaların 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesine aykırı olmadığı, NZN ibareli marka yönünden feragat edildiği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1831
Karar No: 2020/5155
Karar Tarihi: 13.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/1831 E.  ,  2020/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak hesaplanması nedeniyle, 15.200 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 15.100 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü, sanığın teknik nezaretçi ve yeraltı üretim sorumlusu olarak çalıştığı yeraltı kurşun madeninde, hazırlık aşamasında sürülmekte olan desandre de ilerleme yapmak üzere 3 işçiden oluşan ekibin desandre arının da çalışmalarını sürdürdüğü esnada, arın bölgesi tavanınında ani göçük meydana gelmesi üzerine, sehpalı tabanca ile arında delik delmeye çalışan operatör ...'in göçen tavandan düşen taş ve kayaçların altında kalarak ölmesi ile sonuçlanan olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının bir gün karşılığı meblağın belirlenmesine dayanak olan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün üç numaralı bendinin çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 755 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 13/10/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Esas No: 2010/2270
Karar No: 2012/2117
Karar Tarihi: 23.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/2270 E.  ,  2012/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2010/63315

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 19/08/2009, 2009/144 (E) ve 2009/182 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı dikkate alınarak müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine,

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.B. mağdur Metin'e karşı eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK.nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine, tahrikin ağır olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur Mustafa'nın idaresindeki motosikletle arkasında mağdur Metin oturduğu halde seyir halinde iken, arkadan seyreden sanığa ait araca yol vermemesi, mağdur Metin'in de sanığın aracının sağ camına yumrukla vurarak kırması üzerine, sanığın bıçakla mağdur Metin'e göğse nafiz olacak şekilde bir kez vurması, taraflar arasında öldürmeyi gerektiren bir neden bulunmaması, engel olmadığı halde eylemin sürdürülmemesi, aniden meydana gelen olayda özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını, öldürme kastıyla hareket edildiğini gösterir, kesin ve yeterli her türlü

kuşkudan uzak kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanığın tutuklu kaldığı süre ve bozma sebebine göre TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu değil ise derhal salıverilmesi hususunda müzekkere yazılmasına, 23.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6420
Karar No: 2017/450
Karar Tarihi: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/6420 E.  ,  2017/450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6461
Karar No: 2018/7411
Karar Tarihi: 16.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/6461 E.  ,  2018/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Mahkemece verilen kararın davalı işveren vekili tarafından süresinde temyiz edildiği, davalı işveren vekilinin 24/11/2017 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiklerini beyan ettiği ve vekaletnamesinde temyizden feragate dair yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından davalı işveren vekilinin temyiz talebinin feragat nedeniyle reddine,

2- Davalı Kurum vekilinin temyizine gelince;

a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

b) Dava, davacının 01/05/2000-18/06/2009 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait işyerinde 01/01/2004-18/02/2008 tarihleri arasında yazılı şekilde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda davacının 18 yaşını doldurduğu tarihten itibaren davalıya ait işyerinde çalıştığının kabul edilmesi gerektiği belirtildiği, davacının 07/10/2004 tarihinde 18 yaşını doldurduğu halde 01/01/2004 - 18/02/2008 tarihleri arasında çalıştığının tespit edilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan "1- (...) T.C. kimlik numaralı davacı ...‘nun davalı şirkete ait (...) sicil nolu işyerinde; -01.01.2004 ile 30.06.2004 tarihleri arasındaki dönemde 180 gün süreyle günlük 25,94 YTL ücret karşılığında,

-30.06.2004 ile 31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde 180 gün süreyle günlük 27,23 YTL ücret karşılığında," rakam ve sözcükleri tamamen silinerek yerine,

"1-(...) T.C. kimlik numaralı davacı ...‘nun davalı şirkete ait (...) sicil nolu işyerinde; 07/10/2004-31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde 84 gün süreyle günlük 27,23 YTL ücret karşılığında,"yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Ayakkabıcılık Deri Kösele San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5668
Karar No: 2011/1314
Karar Tarihi: 17.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5668 E.  ,  2011/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalılar ...,...,..., ve ... , adlarına mahkeme kararı tebliğinin aynı çatı altında ikamet ettikleri belirtilerek .....'ye yapıldığı anlaşılmaktadır. Adı geçen davalıların ..... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin zabıta marifeti ile araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmedikleri takdirde mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin yöntemine uygun şekilde adı geçenlere tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi, temyiz süresi geçtikten sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12239
Karar No: 2022/4839
Karar Tarihi: 22.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12239 E.  ,  2022/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2021 tarih, 2016/71788 sayılı karar düzeltme talebi yerinde görüldüğünden, Dairemizin 2020/14658 Esas ve 2021/12666 Karar sayılı kararının bütün olarak kaldırılarak yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02.12.2021 tarih, 2021/69-606 Esas ve Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve benzeri oyun aletleri ve makineleri hakkında Kanun kapsamına giren alet ve makinelerle kumar oynatılması halinde hem 5271 sayılı TCK’nın 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçu hem de 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının birlikte oluşacağı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 26.04.2021 gün ve 2020/14658 Esas, 2021/12666 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek ve sanık hakkında 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın atılı suçun unsurlarının gerçekleşmediğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.03.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hüküm kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.22.03.2022
Esas No: 2009/5482
Karar No: 2009/5087
Karar Tarihi: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5482 E.  ,  2009/5087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12093
Karar No: 2013/13470
Karar Tarihi: 18.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12093 E.  ,  2013/13470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Ceza Genel Kurulunun 17/11/2009 tarih ve 2009/8-122-266 sayılı kararında belirtildiği gibi; ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu budur.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Şikayetçi ... 'a ait köpeğin sanık ...'in taş duvar ile çevrili bahçesinin dış tarafında bulunan, kim tarafından oraya konulduğu belirlenemeyen içerisinde metomil cinsi kimyasal madde bulunan kuyruk yağını yemesi neticesinde zehirlenerek ölmesi şeklinde gelişen olayda, sanığın suçlamayı kabul etmemesi de gözetildiğinde, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle, mahkemece "mala zarar verme" suçundan sanığın beraatına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O Yer C.savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.