erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/5905
Karar No: 2014/13079
Karar Tarihi: 11.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5905 E.  ,  2014/13079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 07/01/2014(28/02/2014 T. Ek Karar)

Numarası : 2013/432-2014/5

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 07/01/2014 tarihli karar ile 28/02/2014 tarihli Ek kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalının 28.02.2014 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden;

Davacı işçinin bir kısım işçilik alacaklarının tahsili için açmış olduğu davada mahkemece 07.01.2014 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar davalı vekili tarafından 09.01.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Temyizden sonra davacı asil 18.02.2014 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir. Bunun üzerinde mahkemece 28.02.2014 tarihli ek karar ile davadan feragat edildiği gerekçesi ile “esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar vermiştir. Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki karardan sonra fakat temyiz dilekçesi verilmeden önce yapılan feragatlere ilişkin mahkemece duruşma açılarak ek karar verilebilir. Ancak dosya temyiz edildikten sonra mahkemenin dosyadan elini çekmesi gerektiğinden, mahkemece buna aykırı olarak 28.02.2014 tarihli ek karar verilmiş olması isabetli olmamıştır ve hukuken geçerli bir karar değildir. Bu nedenle mahkemece verilmiş olan 28.02.2014 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmalı ve davalının mahkemenin 07/01/2014 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir. Mahkemenin kabul şekli bakımından da davacı feragati nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekirken, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmiş olması da doğru olmamıştır.

2- Davalının 07.01.2014 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Davacı, 1986 yılından itibaren mevsimlik işçi olarak çalıştığı Köy Hizmetlerinde 2001 yılından itibaren kadrolu işçi olarak çalışmaya başladığını, 2005 yılında da İl Özel İdaresi bünyesine aktarıldığını ve halen söz konusu kurumda çalışmakta olduğunu, kedisine uygulanmayan ve 2001 yılı öncesi çalışmalarında verilmeyen derece ve kademe ilerlemesi nedeni ile uğradığı ücret alacağı farkı, sosyal hak alacakları farkı ile ilave tediye alacağı farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi istemiştir.

Davalı vekilinin 09.01.2014 tarihli temyizinden sonra davacı asil 18.02.2014 hakim havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden HMK'nun 307 vd. maddeleri gereğince, hükümden sonra ortaya çıkan ve esas hükmün temyiz yoluyla incelenmesine engel olan bu durum karşısında mahkemece feragat konusunda bir karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkemece temyizden sonra verilmiş olan 28.02.2014 tarihli ek kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA; temyiz olunan 07.01.2014 tarihli kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/12417
Karar No: 2014/11629
Karar Tarihi: 21.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/12417 E.  ,  2014/11629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 11.3.2014 tarihli geri çevirme kararı ile davalılar ..., ... ve ... adlarına yeniden gerekçeli karar tebliği çıkartılarak usulünce tebliğ edilmesi istenildiği halde, geri çevirme sonrası, dahili davalı ... adına çıkartılan gerekçeli kararın No: 45'de ikamat etmesine rağmen, No: 49'da ikamet eden ...imzasına tebliğ edildiği,....'nün adresinin Numara belirtilmeksizin ... Köyü olarak belirtildiği ve yine aynı köy No: 49'da ikamet eden ... imzasına tebliğ edildiği, ...'nün vefat etmesi nedeni ile mirasçıları adına gerekçeli karar tebliğe çıkartıldığı ve mirasçılarından ... ve ... ile farklı adreste ikamet etmesine rağmen adlarına çıkartılan tebligatların kardeşleri ... imzasına tebliğ edildiği, bu halleri ile adı geçenler adına yapılan tebligatların usulsüz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın adı geçen taraflara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6799
Karar No: 2023/4816
Karar Tarihi: 30.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6799 E.  ,  2023/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.01.2023

İLK DERECE MAHKEMESİ : İpsala Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/275 E., 2018/154 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... vekili tarafından verilen talep dilekçesi doğrultusunda 29.11.2022 tarihli tashih kararı oluşturulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 02.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen toplam miktar 3.718,09 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Tashihi talep edilen asıl karar kesin ise maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine verilen ek karar da asıl karar gibi kesindir; yani temyiz edilemez. Yukarıda açıklandığı üzere asıl karar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince kesin olup bu karara ilişkin tashih talebi hakkında verilen ek karar da temyiz olunamayacağından, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6669
Karar No: 2015/4644
Karar Tarihi: 02.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/6669 E.  ,  2015/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Muhafazası için kendisine bırakılan eşyanın sahibi olduğu dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında, TCK'nın 289. maddesinin 1. fıkra son cümlesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2- TCK 50/6. maddesinde seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulama düzenlenmiş olup, infaz aşamasında seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılacağı gözetilmeden infazı da kısıtlar biçimde TCK’nın 50/6. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezasının aynı kanunun 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezasına, anılan kanunun 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına, aynı kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sonuç hapis cezası bir gün karşılığı 20.00 TL'den adli para cezasına çevrilerek 740.00 TL adli para cezasına, sonuç gün adli para cezasının 20.00 TL'ye indirilmesi ve hüküm fıkrasından TCK’nın 50/6. maddesi uyarınca ihtarat yapılmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/23083
Karar No: 2010/1486
Karar Tarihi: 21.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/23083 E.  ,  2010/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19175
Karar No: 2015/35963
Karar Tarihi: 19.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/19175 E.  ,  2015/35963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/224453

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2011/434 (E) ve 2012/553 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan E.. Y.. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/37746
Karar No: 2014/32032
Karar Tarihi: 20.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/37746 E.  ,  2014/32032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın "Aile Hukuku" başlıklı İkinci Kitabının, "Evlilik Hukuku" başlıklı 1. Kısmında yer alan hükümlerden kaynaklanmaktadır.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 2.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 2.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15094
Karar No: 2015/200
Karar Tarihi: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/15094 E.  ,  2015/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait elektrikli bisikletin, etrafı duvarla çevrili olan ve içinde site bekçisinin devriye görevi yaptığı ikametin bahçesinden çalındığının anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Müştekiye ait site içerisinde bulunan ikametinin balkonunun altına kilitleyerek park etmiş olduğu elektrikli bisikletin çalınması şeklindeki eylemin, bisikletin bulunduğu yerin müştekiye ait ikametin eklentisi niteliğinde olan site bahçesi olması dikkate alınarak TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/998
Karar No: 2010/1120
Karar Tarihi: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/998 E.  ,  2010/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/39092
Karar No: 2010/34475
Karar Tarihi: 22.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/39092 E.  ,  2010/34475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca 120 gün, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2010 tarihli ve 2006/404 esas, 2010/346 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/11/2010 gün ve 2010/13269/68962 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2010 gün ve 2010/295781 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle temel ceza olarak 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; söz konusu kararda cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, 05/09/2005 tarihinde işlenen atılı suçtan 5560 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçilmesi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesi uyarınca 5 gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesine göre kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yüksek 3.Ceza Dairesine ait olduğundan, dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11487
Karar No: 2012/3895
Karar Tarihi: 27.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/11487 E.  ,  2012/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Koruma ve tedavi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık ... Yağmur müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1134
Karar No: 2021/2320
Karar Tarihi: 30.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1134 E.  ,  2021/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/10/2015 tarihinde verilen dilekçeyle geçit hakkı talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/09/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince 25/12/2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, geçit hakkı talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bir kısım davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince 20/11/2020 tarihinde bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Kiraz Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/09/2018 gün ve 2015/216 Esas, 2018/262 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktar itibariyle kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 25/12/2020 tarihli ek kararı ile davacı avukatının 21.12.2020 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nin 362/1-a maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 20/11/2020 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 25/12/2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/18285
Karar No: 2016/18373
Karar Tarihi: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18285 E.  ,  2016/18373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15748
Karar No: 2017/17276
Karar Tarihi: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15748 E.  ,  2017/17276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada 184 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.