erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/16036
Karar No: 2010/766
Karar Tarihi: 25.01.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/16036 E.  ,  2010/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak hali hazır durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri ve 2863 Sayılı Yasa kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıklarının, kapsamda ise, hangi özelliklerinden dolayı bu sıfatın verildiğinin tespit edilerek, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz raporlara dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

Kabule göre de,

2-Karar yerinde uygulanan yasa maddesinin 2863 sayılı yasanın 67. Maddesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 67. Maddesi olarak gösterilmek suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK.nun 53. Maddesine göre hak yoksunluklarının süresinin gösterilmemesi,

4-2863 sayılı yasanın 24. Maddesi gereğince devlet malı niteliğini taşıyan taşınır kültür varlıklarının müzeye tevdii ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2010 gününde 1. Bozma nedeni yönünden oyçokluğuyla diğer bozma nedenleri yönünden ise oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Koğuşturma aşamasında suç konusu eserler üzerinde bilirkişiler Arkeolog ... hazırlık aşamasında ise müze müdür vekili ... inceleme yaparak raporlarında eserlerin 2863 sayılı yasanın 24. Maddesi kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olduğunu belirtmeleri karşısında 1 nolu bozma düşüncesine katılmıyorum.
Esas No: 2013/22243
Karar No: 2014/3508
Karar Tarihi: 19.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22243 E.  ,  2014/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/1576-2013/220

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı Etem'in maliki olduğu 779 (yeni .. ada ..) parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının yazılmadığını, 871 (yeni 104 ada 28) parsel ve 2013 (yeni .. ada 3) parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında 'Etem' olması gereken isminin 'Ethem' yazıldığını ileri sürerek kayıtların 'Mahmut ve F.. oğlu, 1.7.1900 doğumlu E.. B..' olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, gerekli araştırmaların yapılmasını istemiştir.

Mahkemece, davacının mirasbırakanı E.. B.. ile kayıt maliki E../E.. B... aynı kişi olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu yapılan 110 ada 39 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında davacının mirasbırakanı Etem'in baba adının yazılmadığı, .. ada ..ve .. ada .. parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında ise 'Etem' isminin 'Ethem' olarak yanlış yazıldığı saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, “Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğü'nün 28. (eski Tüzük 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi ve anne adı yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 75. (eski Tüzük 87.) maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

O halde; yukarıda değinilen nedenlerle mahkemece, tapu kayıtlarında "Mahmut ve Fatma oğlu, 1.7.1900 doğumlu E.. B." şeklinde, ana adı ve doğum tarihinin de kayda yazılması sonucunu doğuracak şekilde düzeltme kararı verilmesi doğru değildir.

Ancak anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının hüküm kısmının 1. bendindeki "...malik/paydaş M..oğlu E.. B.'ın;...'' ibaresinden sonra gelen "M.. ve F.. oğlu 1.7.1900 doğumlu E.. B.. olarak düzeltilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine "E.. B..: M.. oğlu olarak düzeltilmesine" ibaresinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3751
Karar No: 2012/12151
Karar Tarihi: 08.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3751 E.  ,  2012/12151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9970
Karar No: 2020/6113
Karar Tarihi: 23.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9970 E.  ,  2020/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/50 E. - 2019/58 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ilçesi Ferhandanlı mahallesi 2919 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22246
Karar No: 2015/526
Karar Tarihi: 21.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/22246 E.  ,  2015/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın farklı tarihlerde yakınandan zorla aldığı paralar için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “462,00 TL zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6110
Karar No: 2018/12441
Karar Tarihi: 27.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6110 E.  ,  2018/12441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9153
Karar No: 2010/10568
Karar Tarihi: 15.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9153 E.  ,  2010/10568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 197 ada 1 ve 2 parsel sayılı sırasıyla, 8879 m2 ve 7509 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla ve ev niteliğiyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalalır adına tespit edilmiş, davacı Hazine, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 1 ve 2 sayılı parsellerin (A) bölümlerinin (sırasıyla 4092 m2 ve 3037 m2) ham toprak niteliğiyle Hazine adına, (B) bölümlerinin tesbit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 27/06/1996 tarihinde 3302 Sayılı Yasaya göre ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 4999 Sayılı yasaya göre yapılıp 01/08/2007 tarihinde ilan edilip kesinleşen fenni hataları düzeltme çalışması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi kurulu tarafından yörede henüz 4785 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmadığı gözetilerek yapılan araştırma inceleme sonunda, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu, ancak A işaretli bölümlerde taşkın sonucu gelen dere malzemesi bulunduğu, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı,B bölümlerinde ise oluştuğu saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 15.09.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5858
Karar No: 2012/10762
Karar Tarihi: 27.09.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5858 E.  ,  2012/10762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın yörede 1963 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında hangi nedenle tapulama dışı bırakıldığını açıklar kadastro müdürlüğü yazısının,

2) Çekişmeli yeri geniş çevresindeki taşınmazlarla birlikte gösterir pafta örneğinin,

3) Pafta örneği geldikten sonra belirlenecek olan ve çekişmeli yere komşu bulunan parsellere ait kesinleşme kesinleşme şerhi de bulunan tespit tutanağı örnekleri ile varsa tespitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının dosyaya getirtilmesi,

4) Daha sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen tarım bilirkişisine verilerek keşif sırasında taşınmaz üzerinde bulundukları bildirilen ve deliceden aşılama oldukları anlaşılan zeytin ağaçlarının ayrı ayrı aşı yaşlarını açıklar raporun kendisinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/09/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2194
Karar No: 2013/1726
Karar Tarihi: 06.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2194 E.  ,  2013/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 27/05/2009 gününde verilen dilekçe ile menkul malın aynen iadesi veya bedelinin tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi ya da bedelinin tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece aile mahkemesi sıfatı ile bakılan davada istemin reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, evlenme sırasında takılan ve hediye edilen ziynet eşyalarının davalılar kayınvalide ve kayınpederi tarafından zorla alındığını, davalılar tarafından darp edilmesi nedeniyle davalıların yargılandıklarını ve mahkum olduklarını, eşi ile arasındaki boşanma davasının halen derdest olduğunu belirterek toplam 12.040.00.TL değerindeki ziynet eşyalarının aynen iadesi ya da bedelinin tahsilini istemiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesi'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Eldeki davada, davacının kayınvalidesi ve kayınpederi tarafından haksız olarak alındığı ve iade edilmediği öne sürülerek ziynet eşyalarının iadesi veya bedelinin tazmini istenmiş olup Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer almamaktadır. Bu nedenle davaya aile mahkemesinde değil, genel mahkemede bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, genel hükümlere göre ve genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gereken davada görevsizlik kararı verilmesi yerine, aile mahkemesince işin esası incelenip yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15200
Karar No: 2014/14578
Karar Tarihi: 12.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15200 E.  ,  2014/14578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/155809

Mahkemesi : Pazar (Rize) Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/02/2012

Numarası : 2011/343 - 2012/206

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde kına gecesi eğlencesi için olay yeri olan açık alanda davetlilerin toplandığı, davetlilerin bir bölümünün olay yerinden ayrıldıktan sonra, saat 00.00 sıralarında sanığın yanında, eşi Sibel, ölenin eşi Fatma ve ölenin bulunduğu sırada ruhsatlı tabancası ile 15 el ateş ettiği, bu mermilerden birinin solunda bulunan ölene isabet ettiği olayda; ölenin cesedi üzerinde yapılan otopsi sonucu düzenlenen raporda, ölenin sağ memenin 2 cm alt, 3 cm sol iç kısımdan ateşli silah girişi, sırtta trokal 7-8 seviyesinde orta skapular hatta çıkış deliği olduğunun belirlendiği, buna göre, merminin düz seyir izlediği, sanığın, 15 el ateş ettiği, ölenin yanında olduğu ve arada sırada ayağa kalktığı şeklindeki beyanı, tanıkların da 5-6 el silah sesi duydukları yönündeki anlatımları nazara alınarak; olay yerinde keşif yapılıp, şahısların olay yerindeki konumları, atış mesafesi ve şeklinin tespiti ile fiilin olası kastla işlenmiş olma ihtimali de gözetilerek, delillerin takdiri ve değerlendirme görevinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınmaksızın, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6155
Karar No: 2010/12134
Karar Tarihi: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6155 E.  ,  2010/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Didim (Yenihisar) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.06.2008 tarih ve 2000/270-2008/314 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketçe işletilen otelin genel müdürlüğünü davalını yaptığını, otelin harcamalarında kullanılmak üzere çeklerin şirketçe keşide edilerek davalı müdüre bırakıldığını, ancak bu şekilde davalıya bırakılan çeklerden yedi adedinin müdür tarafından çalındığını ileri sürerek, çeklerin iptaline kara verilmesini talep ve dava etmiş, 19.02.2001 tarihli ıslah dilekçesiyle de çek bedelleri ödendiğinden davaya istirdat davası olarak devam edilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu çeklerin tamamının davacı tarafından ödenmediğini, keşideci olan dava dışı firma tarafından ödenmesinin muhtemel olduğunu, iddiaların doğru olmadığını ve çeklerin otelin harcamaları için verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, ceza davasında davalının hizmet nedeniyle emniyeti suiistimal suçundan mahkûm olduğu ve ceza dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre de davalının davacı şirketi 10.180,00 TL zarara uğrattığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.180,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 466,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.