Esas No: 2023/6414
Karar No: 2024/2028
Karar Tarihi: 25.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6414 E.  ,  2024/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/920 E., 2022/327 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.11.2010 tarihli ve 2010/45 Esas, 2010/1361 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 04.03.2014 tarihli ve 2013/13352 Esas, 2014/5321 Karar sayılı ilâmı ile görevsizlik kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli ve 2014/632 Esas, 2014/637 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmesi üzerine Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2015 tarih ve 2014/927 Esas, 2015/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1047 Esas, 2020/1030 karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde olmak üzere 26.06.2019 tarihinde sanığın kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/920 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; suç işleme kastı bulunmadığına, kendisine iftira atıldığından bahisle delil değerlendirmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü ailevi bir sebepten dolayı mağdurun ailesi ile sanığın ailesinin kavga ettikleri, kavga esnasında mağdurun babasının silahla ateş ederek sanığın babasını yaraladığı, bu olay nedeniyle mağdura karşı husumeti bulunan sanığın aileler arasındaki kavgadan 1 saat kadar sonra kaldırımda yürüyen mağdura arabasıyla kasıtlı olarak çarpmak suretiyle mağdurun hayati tehlike geçirmeksizin basit bir tıbbi müdahele ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.11.2009 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, kaza tutanağı, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın kaldırımda yürüyen mağdura araba ile kasıtlı olarak çarpması sonucu mağdurun yaralandığı olayda; Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.11.2009 tarihli adli muayene raporunda mağdurun sağ ayak ve ayak bilek medial yüzde kemik dokuya kadar uzanan 10 santimetrelik laserasyon olduğu belirtilen yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı ve basit bir tıbbi müdahale

ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığının bildirilmesine karşın vücutta kemik kırığı olup olmadığı ve varsa derecesi yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması karşısında, mağdur hakkındaki tüm tedavi evrakları ile geçici ve kesin raporların en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek 5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87 nci maddeleri kapsamında yaralanmasının niteliği, kemik kırığı bulunup bulunmadığı varsa hayat fonksiyonlarına etkisinin derecesi belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yetersiz rapor ile sanık hakkında verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince yarı oranında artırım uygulanması;

B. Sanığın mağdura araba ile çarparak yaralamış olması karşısında, arabanın 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca silahtan sayıldığı, bu nedenle de sanık hakkında verilen cezadan aynı Kanunun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca yarı oranında artırım uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/920 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Ceza miktarı yönünden 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.