erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/13714
Karar No: 2012/7766
Karar Tarihi: 09.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13714 E.  ,  2012/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.Elif Ülkü Ulusoy'un gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, ... Yapı Ltd.Şti.tarafından keşide edilerek diğer müvekkili ...’a verilen çeklerin kaybolduğunu, daha sonra icra takibine konulduğunu öğrendiklerini, ...’ın cirosundaki imzanın sahte olduğunu belirterek müvekkillerinin icra takibine konu çeklerden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ...’ın imzasını taşıyan sevk irsaliyesiyle teslim edildiği keresteler karşılığında çekleri ...Mobilya Ltd.Şti.’ne verdiğini, çeklerin kaybolmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... hakkında dolandırıcılık suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda takipsizlik kararı verildiği, çeklerdeki ciro imzasının ...’a ait olmadığının bilirkişi raporuyla anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Türk Ticaret Kanunun 589’uncu maddesine göre “Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kimselerin imzasını, sahte imzaları, mevhum şahısların imzalarını yahut imzalayan veya namlarına imzalanmış olan şahısları herhangi bir sebep dolayısıyla ilzam etmeyen imzaları taşırsa, diğer imzaların sıhhatine bu yüzden halel gelmez.” “İmzaların istiklali ilkesi” olarak da ifade edilen ve aynı Kanunun 730/3 hükmü uyarınca çekler hakkında da uygulanan bu hüküm uyarınca cirantanın imzasının sahte olması, çekteki imzasını inkar etmeyen keşideci davacı .... Şti’nin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Mahkemece anılan kanun hükmü gözetilmeden çekin keşidecisi olan davacı .... Şti yönünden davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 900.TL vekalet ücretinin davacı .... Şti’nden alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28931
Karar No: 2020/853
Karar Tarihi: 21.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/28931 E.  ,  2020/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı def’inde bulunarak davanın reddini talep etmiştir.Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz:Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.2-Davalı Bakanlığın harç giderlerinden sorumlu tutulmasının doğru olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.492 sayılı Harçlar Kanun'un 13/j bendinde genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.Mahkemece, davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu gözetilmeden, harç giderlerinden sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.Her ne kadar bu husus bozma sebebi ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının 5.ve 8. bendlerinin silinerek yerlerine,"5-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 335.87 TL harcın talep halinde davacıya iadesine,

8-Davacı tarafından yapılan 275,00 TL bilirkişi gideri, 259,00 TL tebligat ve posta giderinden oluşan toplam 534,00 TL nin davanın kabul ve ret oranı dikkate alınarak takdiren 301,04 TL yargılama giderinin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına," rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9230
Karar No: 2015/2347
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9230 E.  ,  2015/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/28880
Karar No: 2010/25804
Karar Tarihi: 02.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/28880 E.  ,  2010/25804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1399
Karar No: 2018/8729
Karar Tarihi: 04.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1399 E.  ,  2018/8729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti belediyeye ait 347 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 28/02/2012 tarihli encümen kararıyla davalıya satış suretiyle temlik edildiğini işlemin iptali için idare mahkemesine açılan davada encümen kararının yürütmesinin durdurulmasına karar verildiğini ileri sürerek 347 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve belediye adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 2170 ve 2171 parsel nolu taşınmazlarda inşaat yapmak üzere ruhsat talebiyle belediyeye başvurduğunda yetkililerce, kendisine ait taşınmazların bitişiğinde belediyeye ait atık vaziyette olan 6 parsel sayılı taşınmazı satın aldığı takdirde ruhsat verilebileceğinin bildirildiğini, bunun üzerine taşınmazı satın aldığını tevhid işlemi yapılarak taşınmazların birleştirildiğini, inşaata başladıktan sonra diğer komşu parsel malikleri tarafından satış işleminin iptali için İdare mahkemesine açılan davada yürütmenin durdurulmasına karar verildiğini, söz konusu olayda bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iyiniyetli olmayan Belediyenin, davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu taşınmazın davalıya belediye meclis kararı uyarınca usulüne uygun olarak satıldığı, idare mahkemesinde meclis ve encümen kararının iptali için açılan davanın reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10.70.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7227
Karar No: 2012/8261
Karar Tarihi: 10.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7227 E.  ,  2012/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat Özgür Ökmen tarafından, davalı ... aleyhine 25/05/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 10/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/392
Karar No: 2019/1812
Karar Tarihi: 19.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/392 E.  ,  2019/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazının haksız olduğunu, senetteki imzanın davalı borçluya ait olduğunu, müvekkilinin yanında bonoyu imzaladığını, imzalarken okuma yazma bilmediğini beyan etmediğini belirterek itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, davalı borçlunun %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ile mahkum edilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı duruşmada kendisine gösterilen senetteki imzanın kendisine ait olup olmadığını bilmediğini, davacının kuyumcu olup kendisi ile sürekli alışverişleri olduğundan dükkanına gittiği sırada bu senedin imzalatılmış olabileceğini, böyle bir senedi imzaladığını hatırlamadığını, bu senet karşılığında davacıdan herhangi bir para almadığını beyan etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu senetteki imzanın borçluya ait olup olmadığı yönünde alınan raporda kesin kanaat bildirilmediği, bu kapsamda davacı tarafça açılan davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, adi senet nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı vekili icra takip dosyasına yaptığı itirazında takip dayanağı senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirttiği gibi, 09.12.2014 tarihli ön inceleme duruşmasında davalı adi senet altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığını bilemediğini ve bir adi senet imzaladığını hatırlamadığını bildirmiştir. Davalı tarafın takip konusu senetteki imzaya itirazı nedeniyle mahkemece alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında takip dayanağı senedin düzenlenme tarihi olmadığından senedin ödeme tarihi olan 15.07.2013 tarihinden sonrasını içeren mukayese imzalı belgeler dikkate alınarak imza incelemesi yapılmıştır. Mukayese belgelerin tarihinin 15.07.2013 tarihinden sonra olması nedeniyle raporların hükme esas alınması doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş, belgedeki ödeme tarihi ve bu tarihten önceki tarihlere ait davalıya ait imza asıllarının ilgili yerlerden getirtilerek, usulüne uygun imza incelemesi yapılarak imzanın davalıya ait olup olmadığının tespiti yönünde rapor alınmasından ibarettir. O halde tüm deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3153
Karar No: 2015/4398
Karar Tarihi: 29.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3153 E.  ,  2015/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkemenin sanık hakkında eski hale getirme ve temyiz talebi üzerine verdiği 04/10/2011 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle ve sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanığın bildirdiği adrese Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebliğ yapılmış ise de, 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanunun 35/2 maddesine göre, adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi araştırılmadan yapılan tebligat usule uygun olmadığından sanığın temyiz istemi öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanığın katılan şirkete ait mağazada müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, görev yaptığı süre içerisinde nakit alış veriş yapan müşterilere satış yaptığı bazı mallar için fiş düzenlerken fişlere eksik mal yazarak fiş miktarının üzerindeki kısmı kendisine aldığı, bu şekilde mağaza stoklarında gözükmesine rağmen ellerinde olmayan 229 adet emtiayı satarak parasını uhdesine geçirerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'da gün para cezası sistemi kabul edilmiş olup, sanık hakkında TCK'nın 155/2 maddesi gereğince ceza belirlenirken öncelikle adli para cezasına esas teşkil edecek tam gün sayısının belirlenerek bir gün karşılığı mahkemece takdir ve tayin olunacak miktarla çarpılarak para cezası miktarının belirlenmesi gerekirken, infazda tereddüt doğuracak şekilde doğrudan para cezasının belirlenmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

3- Gerekçesiz olarak hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/11223
Karar No: 2018/6085
Karar Tarihi: 08.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11223 E.  ,  2018/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27/05/2015 gün ve 2014/112 - 2015/96 sayılı kararı onayan Daire'nin 06/06/2016 gün ve 2015/11291 - 2016/6184 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde “cebine göre” ibareli markanın adına tescili istemiyle marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun “cebine göre” ibaresinin fiyatı uygun, bütçeye uygun v.b anlamlara geldiği, bu ibarenin ret konusu mallar ve hizmetler yönünden markasal ayırt ediciliğe haiz olmadığı, doğrudan tanımlayıcılık arz ettiği, tek başına bir işletmenin tekeline bırakılamayacağı, başvuru sahibi adına tescilli markaların başvuru açısından kazanılmış hak oluşturmayacağı gerekçesiyle 556 Sayılı KHK'nın 7/1-a,c maddeleri uyarınca reddedildiğini, söz konusu kararın hukuka uygun olmadığını ileri sürerek ... ... tarafından verilen 02.01.2014 tarih 2013-M-8667 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkil kurum tarafından verilen kararın hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, başvuruya konu markanın ... kararından belirtildiği üzere tanımlayıcı nitelik arz ettiği, bu ibarenin tek başına bir işletmenin tekeline bırakılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12149
Karar No: 2018/6750
Karar Tarihi: 12.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12149 E.  ,  2018/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında ortağı oldukları Delta Lojistik Uluslararası Taşımacılık ve Ticaret Limited Şirketi'nde 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri, ayrıca sanık ...'nın defter ve belgeleri ibraz etmediği iddiası ile açılan davada; sahte fatura düzenlemek ve defter belge gizlemek suçlarının ayrı suçlar olduğu, yine her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi suçtan ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5782
Karar No: 2022/225
Karar Tarihi: 12.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/5782 E.  ,  2022/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan isteme yazısının tebliğ edildiğine dair tebliğ alındı belgesinde; sanığın hem iş yeri adresinin hem de ikamet adresinin yazılı olması ve tebliğin hangi adrese yapıldığının tam olarak tespit edilememesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; suç tarihinde mükellefin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın atılı suç yönünden hukuki sonuç doğurmayacağı; tebligat usulüne uygun yapılmışsa sanığın savunmasında söz konusu belgelerin Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/160 Esas sayılı dosyasında olduğunun belirtilmiş olması ve vergi dairesi tarafından bu dosyanın konusunu teşkil eden “sahte fatura kullanma” suçu ile ilgili olarak 2009 yılı defter ve belgelerinin incelendiğinin dosya arasındaki tutanaklardan anlaşılmış olması karşısında; defter ve belgelerin incelendikten sonra vergi dairesi tarafından sanığa teslim edilip edilmediği, Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/160 Esas sayılı dosyasında incelenmiş ise bu incelemeden sonra sanığa teslim edilip edilmediği tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.