Esas No: 2023/12688
Karar No: 2023/12492
Karar Tarihi: 06.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12688 E.  ,  2023/12492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2434 E., 2022/362 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: KDZ.... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/167 E., 2021/215 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1.Davacı vekili, müvekkilinin davalı Kurumun Armutçuk Maden ocağında çalışmakta iken 05.01.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, ilgili iş kazası sonucunda çalışma gücünün bir kısmını yitirdiğini, söz konusu kazanın meydana gelmesinde ve oluşumunda müvekkilinin hiçbir ihmali ve kusuru bulunmadığını bildirerek ıslah dilekçesindeki miktarlarla birlikte 116.167,00 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen davada; 57.350,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davada zamanaşımı olduğunu ve mükerrer olduğunu, olay nedeniyle davacının herhangi bir maluliyetinin olmadığını, dava konusu olayda müvekkil işverenin kusuru bulunmadığını ve kusurun tamamının dikkatsiz ve tedbirsiz çalışan kazalıya ait olduğunu, davacıya SGK'ca ödenen ve ilerde ödenmesi gereken gelirler, geçici iş göremezlik ödenekleriyle zarar-ziyan karşılaması olup, bu nedenle de maddi tazminat isteğinin yersiz olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "davanın kısmen kabulüne,

1-Davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle talep ettiği 116.167,00 TL maddi tazminatın 05.01.2013 iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle talep ettiği 30.000,00 TL manevi tazminatın, 20.000,00 TL’sinin kabulü ile 05.01.2013 iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, birleşen davanın kabulüne,

1- Davacının talep ettiği 57.350,00 TL maddi tazminatın 05.01.2013 iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının iş kazası sonucu çalışma gücünün % 15’ini yitirdiğini; müvekkilimin hiçbir kusuru bulunmadığını, kusur raporunu itiraz ettiklerini, kusur raporunun hatalı olduğunu; maddi tazminat hesabı için alınan veri ve donelerin hata olduğunu; maddi tazminatın hatalı hesaplandığını, manevi tazminatın oldukça düşük olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesi ile; hesap raporunun hatalı olduğunu; % 15 maluliyet için SGK tarafından davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğine, SGK'nın işverene rücu edebileceği kısmın işverenin kusuru oranında olacağından bahisle % 54'lük bir indirim uygulanması ve maddi kazanç kaybı hesaplanırken toplam kazanç kaybından geçici iş göremezlik ödeneğinin indirimli halinin eksiltildiğini, Mahkemece geçici iş göremezlik ödeneğinin tamamını toplam kazanç kaybından mahsup etmek yerine geçici iş göremezlik ödeneğinin % 54'lük kısmının mahsup edildiğini; davacının 60 yaşından sonraki pasif dönem (çalışma yaşının bittiği dönem) için hesap yapılmasının hatalı olduğunu; 09.08.2021 tarihli bilirkişi raporunun "d) zarar hesabında göz önüne alınan ilkeler" başlığının (2) no.lu alt maddesinde PMF yaşam tablosuna göre davacının bakiye ömrü 37,50 yıl olarak tespit edildiğini; Yargıtay 21. H.D. 2014/4584 esas numaralı kararında da belirtildiği gibi "…kazalı işçinin sağlıklı bir insan ile aynı bakiye ömrü taşıdığının kabulü gerçeğe uygun bir kabul değildir." sağlıklı bir insan göz önüne alınarak düzenlenmiş PMF cetvelinde belirtilen bakiye ömrün iş kazasından dolayı malul olmuş kişiler için de aynen kabul edilmesi gerçekçi bir yaklaşım olmayacağını; dolayısıyla geçirdiği iş kazası nedeniyle hakkında % 8 maluliyet tespiti yapılmış davacı için her ne kadar PMF yaşam cetveli göz önüne alınarak bakiye ömür tespitinde bulunulmuşsa da bu bakiye ömür doğrultusunda hesaplanan zarar miktarından indirim yapılması gerektiğini, manevi tazminat tutarının fazla olduğunu; kazada işveren kusuru bulunmadığını, kusur raporuna karşı teknik savunmalarını tekrar ettiklerini; davacının % 100 oranında kusurlu olduğunu; maddi tazminattan BK 52 gereğince hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan davalı %30, davacı %30, kaçınılmazlık %40 a ilişkin kusur raporu ile buna ve ilkelere uygun hesap raporunun yerinde olduğunu, davacının maddi zararının hesaplanmasında, TRH 2010 yaşama tablosundan tespit olunan bakiye ömrünün dikkate alındığını, manevi tazminatın dosya kapsamı ile uyumlu olduğu gerekçesiyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesine ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C.A.Taraf vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Sonuç olarak kabul ve red edilen manevi tazminatın Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Maddi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri ile 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 ve 16 ncı maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 ncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Maddi tazminata yönelik istem yönünden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.