erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/1808
Karar No: 2008/3008
Karar Tarihi: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1808 E.  ,  2008/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik  oranında  % 21,20  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 23.08.2007 gün ve 1857 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 11.05.1992 tarihinde % 19,00 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 40,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Hal böyle olunca yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,  26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7526
Karar No: 2015/8501
Karar Tarihi: 08.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7526 E.  ,  2015/8501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2015

NUMARASI : 2014/1290-2015/77

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,paydaşı olduğu 869 ada 15 parsel sayılı taşınmazla ilgili Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1839 Esas sayılı dosyasından ortaklığın giderilmesi davası açtığını, ancak bazı paydaşların soyadlarının, bazı paydaşların baba adlarının tapu sicil kaydına yazılmamış olması, bazı paydaşların da isimleri ile baba adlarının yanlış yazılması sebebi ile bu kayıtların düzeltilmesi için dava açması konusunda yetki verildiğini ileri sürerek, yetki belgesine konu maliklerin kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, “..dava konusu 869 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında bir kısım paydaşların kimlik bilgilerinin yanlış ve/veya eksik yazıldığı saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı,ancak, bilirkişi rapordaki tüm nüfus bilgileri tekrar edilmek ve özellikle rapordaki muğlak ve tahmine dayalı ifadeler de aynen hükme derçedilmek suretiyle HMK'nun 297/2. maddesine aykırılık teşkil edecek şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Yağmur Arslan Gencer'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3112
Karar No: 2014/15843
Karar Tarihi: 29.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3112 E.  ,  2014/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/88079

MAHKEMESİ : İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2007

NUMARASI : 2006/220 (E) ve 2007/486 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 08/12/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık S.. A..'a yüklenen yağma eylemi için kanun maddesinde öngörülen cezanın alt sınırına göre, 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca atanan zorunlu savunmanı hazır bulundurulmadan hüküm kurulması suretiyle, anılan yasanın 188/1. ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar C.. B.., R.. K.. ve S.. A.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/40938
Karar No: 2017/21895
Karar Tarihi: 16.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40938 E.  ,  2017/21895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, müdür unvanının iadesini, dört maaş tutarında tazminatın ve haksız uygulama sonucu uğradığı parasal kayıpların tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince hakimin, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, ... 3. İş Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli kararında hangi gerekçe ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiğine dair hiçbir ifade yer almamaktadır. Tarafların hukuki dinlenme haklarını ihlal etmeden usul kurallarının açık hükümlerine uygun şekilde gerekçeli olarak karar verilmesi gerekir. Aksi hal, karara karşı temyiz yollarına başvurmak isteyenin açıklama hakkını kısıtlayacağı gibi temyiz merciince kararın hukuki denetiminin yapılmasına da engel olur. Gerekçesiz bir şekilde, dava hakkında karar verilmesi, Anayasanın 141. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine aykırıdır. Bu itibarla, Mahkemece, anılan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde gerekçesi olmayan karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiye iadesine, 16.10.2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2019/740
Karar No: 2020/17119
Karar Tarihi: 19.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/740 E.  ,  2020/17119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

a- Sanık ... ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

21.11.2013 tarihli iddianame ile sanık ...'nın Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/2279 Karar, 2011/3531 soruşturma numaralı dosyaları üzerinden, mağdura yönelik, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak için hukuka aykırı fiil isnat ettiğinden bahisle iftira suçundan kamu davası açılıp, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; ilgili soruşturma dosyaları üzerinden yapılan incelemede, mağdura yönelik müracaatların sanık ... ve kızı ... tarafından yapıldığı, sanık ...'nın mağdura karşı herhangi bir isnadının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine, dosya kapsamına uymayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

b- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Sanığın temyiz dilekçesi ve ekinde bulunan Iğdır Devlet Hastanesi ve Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen raporlara göre "Antisosyal kişilik bozukluğu ve uyum bozukluğu" rahatsızlıklarının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, TCK.nın 32. maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25864
Karar No: 2015/3183
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25864 E.  ,  2015/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5003
Karar No: 2013/6820
Karar Tarihi: 10.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5003 E.  ,  2013/6820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tapu kaydında düzeltme istemine ilişkin davada Ceyhan Asliye Hukuk ve Ceyhan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydında baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, tapu kaydında düzeltim davasının çekişmesiz yargı işi olduğu belirterek görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, HMK. Geçici 1/1 maddesi uyarınca görev hususunun dava konusunun değerine göre belirleneceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarında Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden tapu malikinin adı ile soyadı, baba adındaki yanlışlıkların düzeltilmesi istenebilir.

Diğer taraftan, 6100 Sayılı HMK.'nun geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir. Dava tarihinin 12.04.2011 olması dikkate alındığında, görev hususu taşınmazın dava tarihindeki değerine göre belirleneceğinden, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik gerekçesi yerinde değildir.

Somut olayda, Asliye ve Sulh Hukuk Mahkemelerince taşınmazın dava tarihindeki değerine ilişkin herhangi bir tespit yapılmamış ise de günün ekonomik koşulları, paranın

satın alma gücü ve taşınmazın niteliğine göre dava konusu taşınmazın değerinin dava tarihi itibariyle görev sınırı olan 7.780,00 TL'den bariz bir şekilde fazla olduğu anlaşıldığından, yargılama usûl ekonomisi bakımından uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Ceyhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1998
Karar No: 2010/6391
Karar Tarihi: 03.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1998 E.  ,  2010/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.03.2004 gün ve 2004/213 - 2007/458 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.10.2009 gün ve 2008/5726 - 2009/10479 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılardan ...’ın müvekkillerine ait fabrikada müdür olarak görev yaptığını, doğal soda üretimi konusunda bir İngiliz firmasıyla müvekkilleri arasında gizli ticari anlaşması yapıldığını ve bu gizliliğe bağlı kalacağına dair davalı müdürün de taahhüdünün alındığını ancak bu gizlilik taahhüdüne aykırı olarak davalı şahsın istifa ederek müvekkiliyle aynı iş kolunda faaliyet gösteren diğer davalı firmada çalışmaya başlamasıyla haksız rekabet oluştuğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespit ve men'ine, gizli bilgilerin kullanılmasının önlenmesine ve 100.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların uğradığı bir zararın oluşmadığını ve iddiaların soyut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, gizlilik anlaşmasına konu bilgilerin kullanıldığına dair delil bulunmadığı, davalı çalışanın işten ayrılma halinde 5 yıl benzer işte çalışmama taahhüdünün çalışma özgürlüğünü zedeler ağır hüküm olduğundan geçersiz olduğu ve davalı firmanın davalıyı işe almasının iyiniyet kurallarına aykırılık olduğunun ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 12.08.2009 tarihli kararında yazılı gerekçeyle onanmıştır.

Davacılar vekili bu kez karar düzletme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6391
Karar No: 2012/7636
Karar Tarihi: 21.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6391 E.  ,  2012/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak değer biçilmiştir. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden ayrıca ek raporda taşınmazın yan parsellerindeki taşınmazların sulu oluşu ve buna sebep olarak da yanı başındaki su kuyusu oluşu sebep olarak gösterilmiş ise de bahse konu kuyu üzerinde herhangi bir irtifak bulunmadığı da anlaşıldığı halde taşınmazın sulanabilir arazi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-Taşınmazın şehir merkezine, karayollarına, demiryollarına, ürün toplama merkezlerine yakın olması gibi nedenler tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en çok %20 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden %30 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın tamamı 35661,67 m² olup, bunun 5922,56 m² si kamulaştırılmış, geriye 10820,20 m² ve 18918,91 m²'den oluşan iki ayrı kısım kalmıştır. Artan kesimlerin yüzölçümü, geometrik şekli ve tarımsal bütünlüğü ile işletme teknikleri dikkate alındığında herhangi bir değer kaybı olmayacağının düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/814
Karar No: 2018/930
Karar Tarihi: 05.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/814 E.  ,  2018/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Satmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçundan İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2012/584 esas, 2013/54 sayılı Kararı ile 5 yıl hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair Tekirdağ 1. İnfaz Hâkimliğinin 03/02/2015 tarihli ve 2015/112 esas, 2015/89 sayılı Kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin İstanbul İnfaz Hakimliğinin 14/01/2016 tarihli ve 2016/19 esas, 2016/19 sayılı Kararı üzerine 11/02/2016 tarihinde cezasının infazı için alındığı Silivri 8 nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bakiye cezasını infaz ederek 23/03/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliyesine dair Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2016/471 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Satmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5 yıl hapis cezasına hükümlü ...’ın, bu suç nedeniyle 05/10/2012 tarihi ile 24/04/2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığı 201 gün, cezasının kesinleşerek infaza başlanıldığı 24/04/2013 ile 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile tahliye olduğu 03/02/2015 tarihleri arasında geçen 650 gün ve 03/02/2015 tarihinden denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiği 23/12/2015 tarihi arasında geçen 323 gün olmak üzere, toplam 1174 günlük infaz süresi mahsup edildiğinde, hükümlünün 5275 sayılı Kanunun 107/2. maddesi uyarınca bakiye 42 gün hapis cezası kaldığı, infazına 14/01/2016 tarihinde başlanıldığı ve 24/03/2016 tarihi itibari ile koşullu salıvermeye hak kazanacağı gözetilmeden, 23/03/2016 tarihinde şartla tahliyesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/02/2017 gün ve 94660652-105-34-7743-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2016/471 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4982
Karar No: 2019/137
Karar Tarihi: 22.01.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4982 E.  ,  2019/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yangın, su baskını, tahrip, batırma, bombalama ya da nükleer, biyolojik, kimyasal silah kullanarak öldürmeye teşebbüs, tehdit, tehlikeli maddeleri izinsiz bulundurmak.

HÜKÜM : 1- Sanık ...'un ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-c, 35/1-2, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası,

2- Sanığın ...'i tehdit suçundan TCK'nin 106/1-1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası,

3- Sanığın tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurmak suçundan TCK'nin 174/1, 62/1, 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası 80 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mahkemece verilen 03/05/2016 tarih, 2016/82 esas 2016/210 karar sayılı hüküm yasal süresi içinde müdafii tarafından 04/05/2016 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanık 17/0/2018 tarihli cezaevi kanalı ile gönderdiği dilekçesinde, cezasının onanmasını beyan ettiğinden, sanığın 5271 sayılı CMK'nin 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme niteliğinde bulunan talebi nedeniyle, hükümler ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi olmadığı ve aleyhe temyiz bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.