erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/14701
Karar No: 2016/17037
Karar Tarihi: 15.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/14701 E.  ,  2016/17037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı 3.kişi vekili, hacze konu mahcuzların borçluya ait olmadığını, müvekkili tarafından satın alındığını açıklayarak istihkak davasının kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacının iddiasının mesnetsiz ve muvazaaya dayalı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, haczedilen malların müvekkil şirkete ait olmadığını açıklamıştır.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarıyla borçlu şirketin çalışanlarının borçlu şirket kapandıktan sonra davacı şirkette çalışmaya başladığı, her iki şirketin de faaliyet konusunun aynı olduğu, borçlu ile davacı arasındaki ilişkinin ticari işletme devri niteliği taşıdığı İİK'nun 44. BK'nun 202. maddelerinde öngörülen koşulların yerine getirildiğinin iddia ve ispat edilmediği, bu durumda devrin alacaklıların haklarını etkilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 96.maddesine dayalı 3.kişinin istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; takip borçlusu ... Deri Mamulleri San.Tic.A.Ş hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce (Ticaret Mahkemesi sıfatı ile) verilen ... sayılı iflas kararı ... tarihinde kesinleşmiş olup, borçlu hakkındaki takipler ve hacizler İİK’nun 193/2. maddesi uyarınca düşmüştür. Bu durumda istihkak davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ve istihkak davasındaki haklılık durumuna göre vekalet ücreti ve yargılama gideri takdirine karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3768
Karar No: 2008/10124
Karar Tarihi: 09.10.2008

11. Ceza Dairesi 2006/3768 E., 2008/10124 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/3768 E., 2008/10124 K.**

**- DOLANDIRICILIK

- KREDİ KARTININ KÖTÜYE KULLANILMASI

- LEHE OLAN KANUNUN UYGULANMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 245 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 504 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık N…

… T…

…'nun yapılan yargılaması sonunda: Mahkûmiyetine dair A…

… 7.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2005 gün ve 2005/53 Esas, 2005/209 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C. Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 16.05.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafisinin eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, O Yer C. Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın yakınına ait kredi kartını ele geçirip hakkında beraat kararı kesinleşen diğer sanık S…

…'ın işyerindeki P.O.S. cihazından geçirerek, alışveriş yapılmadığı halde yapılmış gibi 3 milyar TL'yi işyeri hesabına aktarmak suretiyle menfaat temin etmekten ibaret eyleminin 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK nun 245/1 maddesinde düzenlenen kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu ve suç tarihinde eylemine uyan 765 sayılı T.C.K.nun 504/3. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesinin birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun uygulanması gerekirken fiilde uygulanma yeri bulunmayan 158/1-f maddesiyle karşılaştırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, O Yer C. Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2382
Karar No: 2020/2022
Karar Tarihi: 22.04.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/2382 E.  ,  2020/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet: Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi, 28/06/2019- 2019/136 esas ve 2019/214 karar

İstinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi, 12/09/2019 - 2019/3600 esas ve 2019/1423 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Bandırma 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 09/03/2020 tarihli dilekçesindeki “... cezamın onaylanmasını talep ediyorum.” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi'ne, karardan bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine 22.04.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/21051
Karar No: 2015/4357
Karar Tarihi: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21051 E.  ,  2015/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/203
Karar No: 2011/1357
Karar Tarihi: 15.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/203 E.  ,  2011/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6; 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın dört kişinin nitelikli şekilde taksirle yaralanmasına neden olma eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 459/3. maddesine uyduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, zarar giderilmemiş bulunduğundan 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe itibar edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

765 sayılı TCK'nın 19 ve ek 1, 2, 4. maddeleri hükmü karşısında, anılan Kanunun 459/2. maddesi uyarınca tayin olunan adli para cezasının suç tarihi itibariyle 440 TL'yi aşamayacağı gözetilmeyerek teşdiden yapılan uygulama sonucu fazla adli para cezası tayini,

Asli kusurlu olmayan sanığın sürücü belgesinin 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesi gereğince ceza süresini aşmayacak şekilde geri alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi uyarınca 12 ay hapis ve 440 TL adli para, aynı Kanunun 59. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 366 TL adli para, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın beher günü 11 TL'den adli para cezasına çevrilerek 3300 TL adli para cezasıyla, TCK'nın 72. maddesi gereğince aynı nevi olan adli para cezaları toplanarak sonuç adli para cezasının 3666 TL olarak tespitine, sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin fıkranın ise "2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesi gereğince 10 ay süre ile geçici olarak geri alınmasına" şeklinde düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/8250
Karar No: 2012/14339
Karar Tarihi: 28.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8250 E.  ,  2012/14339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/8141
Karar No: 2024/2094
Karar Tarihi: 22.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8141 E.  ,  2024/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1768 Esas, 2023/1030 Karar

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) mülga 17 nci maddesine dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalı ... yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ile bir kısım davalılar vekili Avukat ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, bir kısım davalılar vekili Avukat ... tarafından İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmadığı gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesince yeniden kurulan hükümde bir kısım davalılar vekili Avukat ...'in müvekkilleri aleyhine düzeltilen hususlarla sınırlı olarak temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının bir kısım davalılar vekili Avukat ... tarafından temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen harçların yatırılmadığı belirlenmiştir.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4947
Karar No: 2021/9220
Karar Tarihi: 20.05.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4947 E.  ,  2021/9220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “Davacının ödediği 27.70 TL başvurma harcı ile 27.70 TL peşin harç masrafının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine “3-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan 27.70 TL başvurma harcı ile 27.70TL peşin harç toplamı 55.40 TL 'nin talep halinde davacıya iadesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.05.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/6285
Karar No: 2021/9737
Karar Tarihi: 15.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6285 E.  ,  2021/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Sancaktepe İlçesi, Sarıgazi Mahallesi, 525 ada 15 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kısmen kabulü ile hükmün tescil ve harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 15/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25836
Karar No: 2014/1431
Karar Tarihi: 23.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25836 E.  ,  2014/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/70217

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2011

NUMARASI : 2011/542 (E) ve 2011/2083 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek.

1- Anayasa’nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşmaya çağrı kağıdının ya da mahkeme kararının sanığın terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından, sanık Ö.. A..'a Tebligat Kanununda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle yeniden usulüne uygun olarak duruşmaya çağrı kağıdının tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Kemer Vergi Dairesi Müdürlüğünün 29.06.2011 tarih ve 3347 sayılı cevabi yazısında şirketin gayrifaal mükellef olup 2008/09 vergilendirme döneminden itibaren beyannamelerini vermediği belirtildiğinden şikayet tarihi itibariyle mükellefiyetin devam edip etmediği sorularak, devam ediyorsa buna ilişkin beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3849
Karar No: 2019/19730
Karar Tarihi: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3849 E.  ,  2019/19730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Sakarya ili, Adapazarı ilçesi, Rüstemler mahallesi, 94 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Bozma sonrası depo edilen fark bedelin 3 er aylık hesapta nemalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına; dördüncü paragraf olarak (Bozma sonrası tespit edilen 92.154,81 TL fark bedelin davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17537
Karar No: 2022/154
Karar Tarihi: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/17537 E.  ,  2022/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde soruşturma evrakının bulunmadığı, ancak bu dosyayla bağlantılı olan, Dairemizin 2021/17332 esas sayılı dosyasında tüm soruşturma evrakının bulunduğu anlaşılmakla, bahse konu dosya ile birlikte inceleme yapılmıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.