erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/2253
Karar No: 2015/7584
Karar Tarihi: 25.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2253 E.  ,  2015/7584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2014/183-2014/672

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın davalı borçlu Ç.. B..'e tahsis ettiği kredi kartının kullanılmasından kaynaklanan borcu ödememesi üzerine Adana 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9316 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, borçlunun çalıştığı işyerine maaş haczi için yazı gönderildiği, müvekkilinin haczinin ikinci sırada olduğunun bildirildiğini, birinci sırada Adana 4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/4813 esas sayılı dosyasının alındığını, bu dosya takip alacaklısının borçlu ile aynı iş yerinde çalıştığı, takibin kambiyo takibi olduğu, bononun her zaman düzenlenebileceğini, alacağın muvazaalı olduğunu belirterek borçlunun maaşı üzerindeki hacizler için sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ö.. Ş.. vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin bonoya dayalı alacağının bulunduğunu, ispat yükünün davacıda olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı usulüne uygun tebliğe rağmen süresinde cevap vermemiş, sonraki beyanında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; maaş hacizlerinin İİK'nın 355. madde hükmü uyarınca bildirilmesi üzerine borçlunun çalıştığı işyerince düzenlendiği ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemeyeceği, bu durumda İİK'nın 142/1. maddesi uyarınca açılan muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında olduğu gibi ispat yükünün davalıda olduğu düşünülemeyeceği, davanın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 19 ve 818 sayılı BK'nın 18. maddesinde düzenlenmiş muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olup ispat yükü yönünden genel ilkelere uygun olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiği, davacı tarafından davalılar arasındaki muvazaayı kanıtlayacak şekilde herhangi bir delil gösterilmediği, ispat yükünün davacıda olduğu ve iddianın ispatlanamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2264
Karar No: 2021/2992
Karar Tarihi: 29.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/2264 E.  ,  2021/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Enez Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02.10.2019 tarih ve 2010/86 E. - 2019/97 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulü ile davanın reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2020/1250 E. - 2020/363 K. sayılı kesin kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 02.02.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; davalı banka tarafından temlik edilen 28.284,00 TL alacaktan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti ve istirdat talebine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurarak farklı bir gerekçe ile davanın reddine kesin olarak karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.02.2021 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19337
Karar No: 2015/2803
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19337 E.  ,  2015/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3569
Karar No: 2015/5563
Karar Tarihi: 26.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3569 E.  ,  2015/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini öne sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, müdür vekilliği tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 10/04/2010 tarihinde işyeri devri nedeniyle davacının işine son verildiğini, çalışma koşullarında hiçbir değişiklik olmadığı halde davacının kötüniyetli olarak işyeri devrini kabul etmediğini, davalı şirketin de davacının iş akdine son vermek zorunda kaldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının çalışma süresi bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 01.07.2004-10.04.2010 tarihleri arasında çalıştığı iddiası ile alacak talebinde bulunmuş olup, mahkemece tanık beyanlarına itibarla davacının çalışmasını kesintisiz kabul eden bilirkişi raporuna değer verilerek hüküm kurulmuştur. Ne var ki, SGK kayıtlarına göre davacının 20.12.2005-08.03.2007 tarihleri arasında davalı işyerinden bildirilen çalışması bulunmadığı gibi, taraf tanıkları da davacının bu süre zarfında davalı işverene ait işyerinde çalışıp çalışmadığı hususunda net bir beyanda bulunmamışlardır.

Hal böyle olunca, mahkemece taraf tanıkları yeniden dinlenerek davacının anılan dönemde işyerinde çalışıp çalışmadığı araştırılarak davacının hizmet süresi belirlenip işçilik alacaklarını bu süreye göre hesaplattırıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacının bu dönemde çalışıp çalışmadığı netleştirilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2433
Karar No: 2022/8776
Karar Tarihi: 10.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2433 E.  ,  2022/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) ... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2021 tarih, 2019/730 Esas, 2021/147 Karar sayılı, sanığın, maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçunda TCK'nin 82/1-a, 53/1, 63 maddeleri gereğince iki kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkumiyetine dair kararı.

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarih, 2021/1534 Esas, 2021/2588 Karar sayılı, istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarih, 2021/1534 Esas, 2021/2588 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarih, 2021/1534 Esas, 2021/2588 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin suç vasfına, öldürme kastı olmadığına, haksız tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin sanığın suçu töre saiki ile işlediğine, üst hadden, takdiri indirim yapılmadan hüküm kurulması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6130
Karar No: 2021/6941
Karar Tarihi: 25.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/6130 E.  ,  2021/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

6736 sayılı Yasa kapsamında yapılan yapılandırma sonucu işbu davanın konusu kaldığı anlaşılmakla, anılan Yasanın 10. maddesi 13. bendi (ç) alt bendinde düzenlenen; "bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz." düzenlemesi gereği davacı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücreti takdir edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davalı Kurum lehine vekâlet ücretini düzenleyen, “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Av. As. Üc. Tarifesi gereğince 2.180,00 TL. maktu vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” şeklindeki 5. paragrafının tamamen silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2010/4759
Karar No: 2010/7914
Karar Tarihi: 09.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4759 E.  ,  2010/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

... doğmuş bebeğini öldürmekten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (VAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/11/2009 ... ve 314/475 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi yerine ihbar tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, düzeltme nedeni dışında oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, C.Savcısının ve sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi gereğince belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53/3.fıkrası gereğince şartla tahliye tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine;

b) Suç tarihinde bekar olan sanığın, babası belli olmayacak şekilde çocuk edindiği, yaşadığı sosyal ... itibariyle hakkında yaşam tarzı ile ilgili çıkarılabilecek dedikoduların kendisinin ve ailesinin namusunu ve şerefini ekseltilebileceği inancıyla, töre saikiyle eylemini gerçekleşmesi karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, e. maddesi yanında 82/1-k maddesinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun 82/1.maddesinin (d), (e) bendinin yanına aynı kanun maddesinin (k) bendinin de eklenmesine,

Karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 09/12//2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/13968
Karar No: 2022/16551
Karar Tarihi: 22.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13968 E.  ,  2022/16551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : ......

Dava aksine işlemin iptali ile yaşlılık aylığı tahsisi ve ödenmeyen aylıkların yasal faizile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemesince bozmaya uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine 13.09.2022 tarihli Ek Kararla temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemesince verilen ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi uyarınca istinaf kararlarına karşı temyiz başvuru süresi, kararın tebliğinden itibaren iki haftadır. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır.

Mahkemece verilen kararın 24.08.2022 tarihinde usulüne uygun olarak e-tebligat ile davacı vekiline tebliğ edildiği, davacı vekilinin 13.09.2022 tarihinde iki haftalık yasal süreden sonra temyiz isteğinde bulunduğu, Mahkemesince 13.09.2022 tarihinde verilen ek kararla davacı vekilinin temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın, 7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi hükmüne uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın onanması gerekmektedir.

S O N U Ç : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ... 1. İş Mahkemesinin Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8894
Karar No: 2012/12775
Karar Tarihi: 21.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8894 E.  ,  2012/12775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası(ilk kez) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili, dilekçesinde küçük ... ve ... için aylık ayrı ayrı 200 TL iştirak nafakası talep etmiştir.Mahkemece herbir çocuk için ayrı ayrı 175 TL iştirak nafakası ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece kısa kararda "Kararın kesinleşme günü baz alınarak DİE'nin açıklayacağı ÜFE artış oranları ortalamasına göre her yıl iştirak nafakasının re'sen artırılmasına" hükmü yeraldığı halde; bu hükme gerekçeli kararda yer verilmediği görülmüştür.Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü Ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 21/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/558
Karar No: 2020/3817
Karar Tarihi: 25.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/558 E.  ,  2020/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu aleyhine kambiyo takibi yaptıklarını, borçlunun adına kayıtlı taşınmazı başkasına devretmesi nedeniyle tasarrufun iptali davası açtıklarını, davanın kabul edildiğini, şikayet olunan dosyasından taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın ipotek alacağına birinci sırada yer verildiğini, müvekkili dosyasının 2. sıraya alındığını, tasarrufun iptali nedeniyle öncelikle müvekkili dosyasına ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, dava konusu taşınmaz üzerine tapu sicil kaydına güvenerek müvekkili bankanın ipoteğinin bulunduğunu, ipoteğin şikayetçinin takibinden önce tesis edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yaptıklarını, ipotek alacaklısının rüçhan hakkı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre tasarrufun iptali davasında verilen ihtiyati haczin ve şikayetçiye verilen taşınmazın satışını talep yetkisinin, rüçhan hakkı tanıyan ipotek hakkının önüne geçemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince; İİK'nun 283. maddesine göre, tasarrufun iptali davasını kazanan alacaklı, tasarruf konusu mal borçlununmuş gibi haczini ve satışını isteyebileceği, sonradan tasarrufa konu taşınmaz üzerinde lehine ipotek tesis edilen alacaklılar ile haciz uygulayan alacaklıların iptal edilmiş tasarruf oranında davayı kazanmış alacaklıya karşı önceliğinin bulunmadığı gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/16353
Karar No: 2013/20964
Karar Tarihi: 16.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16353 E.  ,  2013/20964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.05.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalının, davacı eşinin birden fazla taşınmazının bulunduğunu, bunlardan gelir sağladığını ve boşanmayla yoksulluğa düşmeyeceğini iddia ettiği, ancak davacının kız kardeşinin yanında kalıp, sadece kira geliri getiren bir dairesinin mevcut bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının kendisinin oturucağı başka bir konutu ve sabit bir gelirinin bulunduğu kanıtlanamadığına göre; mevcut kira gelirinin onu yoksulluktan kurtarmayacağı açıktır. O halde; yoksulluk nafakasını içeren ikinci hükmün davacı tarafından temyiz edilmemiş olması sebebiyle diğer taraf yararına oluşan usulü kazanılmış hak ve davacının sağladığı kira geliri de nazara alınarak, tarafların mali gücü oranında uygun miktarda yoksulluk nafakasına (TMK.md.175) hükmedilmesi gerekirken; bu konudaki davacı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.09.2013(Pzt.