Esas No: 2022/9973
Karar No: 2023/1654
Karar Tarihi: 06.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9973 E.  ,  2023/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 9. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında Hollanda Devleti Gelderland Mahkemesinin apostil şerhini içerir 14.01.2015 tarih, 268611 FZ RK 14-1856 sayılı ve 23.02.2015 kesinleşme tarihli boşanma kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 03.02.2020 tarih ve 2019/74 Esas, 2020/91 sayılı kararı ile davacının davasının kabulü ile Gelderland Mahkemesi (Gençlik ve Aile Mahkemesi Bölümü) kararının 14.01.2015 tarih, 268611 FZ RK 14-1856 dosya numaralı 23.02.2015 kesinleşme tarihli boşanma kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili; ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesi talebi ile istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.09.2021 tarih ve 2020/1523 Esas, 2021/2061 Karar sayılı kararı ile davacı tarafından dosyaya sunulan yabancı mahkeme kararının Türkçe tercümesi, bir tercüme bürosunun tercümesi olup, konsolosluk tarafından veya tercüme noter tarafından da onaylanmadığı, sunulan tercümenin yetkili Türk makamları (Türkiye'de noter, yurt dışında Türk Konsolosluğu tarafından) tarafından onaylanması zorunlu olduğu, sunulan Türkçe tercüme bu haliyle, tanımaya elverişli olmadığı, mahkemece ; davacıya tanınması talep edilen yabancı mahkemece verilen kararın usulünce onaylanmış Türkçe tercümesini sunması için uygun süre verilmesi, eksiklik tamamlandığı takdirde, tanıma talebinin şartları incelenip, hasıl olacak sonucu uyarınca karar verilmesi, verilen süre içinde eksiklik tamamlanmaz ise, davanın usulden reddine karar vermesi gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Gelderland Mahkemesi (Gençlik ve Aile Mahkemesi Bölümü) kararının 14.01.2015 tarih, 268611 FZ RK 14-1856 dosya numaralı 23.02.2015 kesinleşme tarihli boşanmaya ilişkin karar ve onaylı tercümesi incelendiği, kesinleşme şerhi ve gerekçeli kararın aslının ve tercümesi aslının dava dilekçesi ekine eklendiği bu hali ile eksiklik bulunmadığının anlaşıldığı, ayrıca tanınması ve tenfizi talep edilen kararın Mahkeme kararı olduğu, kesinleşmiş olduğu, kararın kamu düzenine aykırı olmadığı (Anayasa ile düzenlenen temel hak ve hürriyetlere, milletlerarası hukukta kabul edilen temel ilkelere, Türk hukuk düzeninin temelini oluşturan ilkelere aykırı olmadığı) Mahkemece dürüstlük kuralına da aykırılık görülmediği gerekçesi ile davacının davasının kabulü ile Hollanda Devleti Gelderland Mahkemesi (Gençlik ve Aile Mahkemesi Bölümü) kararının 14.01.2015 tarih, 268611 FZ RK 14-1856 dosya numaralı 23.02.2015 kesinleşme tarihli boşanma kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini belirterek, istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk derece mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yabancı mahkeme ilamının tanıma ve tenfiz koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 5718 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 54 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.