erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/13223
Karar No: 2014/2012
Karar Tarihi: 03.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13223 E.  ,  2014/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/26738

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2010

NUMARASI : 2010/434 (E) ve 2010/579 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizde incelenen aynı yere ilişkin dosyalarda bulunan Batman Belediye Başkanlığının ve Batman Valiliğinin 02.05.2012 tarihli yazıları ve eklerinden, suça konu Aydınkonak köyü parselin 12.06.2002 tarihli meclis kararıyla Çamlıtepe Mahallesi sınırları içine alındığı, 07.08.2009 tarihli meclis kararıyla da parselin bir kısmının imar planının uygulama alanı içine alındığının belirtilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle taşınmazın Belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan ve taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak sonucuna göre, taşınmazın Belediye sınırları içinde olduğunun anlaşılması durumunda TCK.nun 154/2. maddesinin uygulanamayacağı cihetle gerekti- ğinde Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilerek, TCK.nun 184. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18265
Karar No: 2016/18353
Karar Tarihi: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18265 E.  ,  2016/18353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10453
Karar No: 2015/35088
Karar Tarihi: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10453 E.  ,  2015/35088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/212508

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/120 (E) ve 2013/61 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında TCK'nin 62 maddesince takdiren (1/6) oranında indirim uygulanırken yapılan hesaplamanın doğru olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanıklar tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek karşı taraf ile kavga ettiklerini, ellerinde sopa veya bıçak olmadığını söyledikleri, karşı taraf olan mağdurlar ve yakınları beyanlarında sanıkların ellerinde bıçak gördüklerini söylemedikleri, mağdur Adnan ilk ifadesinde kavga sırasında arkadan birisinin bıçakladığını, bıçaklayan kişiyi görse tanıyacağını belirtmesi üzerine 12.05.2008 tarihinde kollukça temin edilen ve sanıklarında aralarında bulunduğu şahısların fotoğrafları teşhis için gösterilince, kendisini bıçaklayanı teşhis edemediğini bildirmiş, duruşmalarda kendisini kimin bıçakladığını bilmediğini ve görmediğini belirtmiştir. Olay sırasında kollukça olay yerine gidilmesi üzerine mağdurun yakını M.. T..'nun elindeki sallama tabir edilen bıçak ele geçirilmiş ve adli emanete alınmıştır. Mağdur Adnan'ı bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamak suçundan sanıkların akrabaları olan suça sürüklenen çocuklar Halis ve Hüsamettin haklarında dava açılmış ve 5560 sayılı yasa ile değişiklikten önceki 5395 sayılı Yasanın 24.maddesince uzlaşma sağlandığından kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuk Halis'in tanık olarak alınan ve mağdur Übeyit'i bıçakla kendisinin yaraladığına dair ifadesine dayanılarak, sanıkların mağdur Übeyit'e yönelik yaralama eylemlerinden beraat kararı verildiği görülmüştür. Sanıkların mağdur Adnan'ı bıçakla yaralamadıklarına dair savunmalarının aksine herhangi bir delil edilemediği halde, atılı suçu işlediklerine dair yeterli gerekçe gösterilmeden, sanıklar hakkında yazılı

şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15795
Karar No: 2017/1224
Karar Tarihi: 20.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15795 E.  ,  2017/1224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddelerinin eksik gösterilmesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının, (4). paragrafında yer alan "50" ibaresinin çıkarılarak yerine "50/1-a-4 ve 52/2" ibaresinin yazılması; (5). paragrafından “tahsiline ve ödenmeyen para cezasının HAPİS CEZASINA ÇEVRİLECEĞİNE” ibaresinin çıkarılarak yerine “tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa bildirilmesine”, ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16889
Karar No: 2013/5341
Karar Tarihi: 04.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16889 E.  ,  2013/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece müşterek çocuklardan ...'ın velayeti anneye, müşterek çocuk ...'ın velayeti babaya bırakılmış ve kişisel ilişki düzenlenmiştir. Düzenlenen kişisel ilişki çocukların birbirlerini göremeyecekleri şekilde tesis edildiğinden doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 ve 9 nolu bentlerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine 8. bent olarak, " tarafların ayrı il mülki sınırları içerisinde oturmaları halinde küçük ...'ın okul durumuna engel olmayacak şekilde her yıl 1 Ağustos saat 10.00'dan 30 Ağustos günü 19.00'a kadar, dini bayramların üçüncü günü saat 09.00'dan akşam 19.00'a kadar anne ile kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin, 9. bent olarak " tarafların aynı il mülki sınırları içinde oturmaları halinde küçük ...'ın okul durumuna engel olmayacak şekilde her hafta Cumartesi günü saat 10.00'dan akşam 19.00'a kadar, dini bayramların 3. günü saat 10.00'dan akşam 19.00'kadar ve her yıl 1 Ağustos saat 10.00'dan 20 Ağustos saat 19.00'a kadar anne ile kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle , temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.03.2013 (Pzt.)
Esas No: 2006/2041
Karar No: 2006/4238
Karar Tarihi: 23.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2041 E.  ,  2006/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulüyle bu niteliğine göre değerinin tespitinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1-Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden dava konusu edilen 1728 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin tapu kayıt maliki davalı ... ile Maliye Hazinesi arasında çekişmeli olup, Ceyhan 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/48 Esas sayılı tapu iptali davasının derdest bulunduğu anlaşılmaktadır. 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 18. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca eldeki bu davada taraf olmayan, mülkiyet çekişmesiyle ilgili davanın tarafı bulunan Hazine'ye anılan yasanın 10. maddesi uyarınca gerekli tebligatın ve ilanın yapılması, taşınmazın tespit edilen kamulaştırma bedelinin mülkiyet çekişmesiyle ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere idarece mahkemenin belirttiği bankaya 10. madde uyarınca ve üçer aylık vadeli hesaba yatırtılıp bu bedelin ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yukarıda değinilen hususlar gözetilmeden, tespit edilen kamulaştırma bedelinin doğrudan davalıya ödenmesine hükmedilmiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerinde T.C.Ziraat Bankası lehine konulmuş bulunan ipoteğin kamulaştırma bedeline yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5045
Karar No: 2020/547
Karar Tarihi: 17.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/5045 E.  ,  2020/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Devrek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05/06/2017 tarihinde verilen dilekçeyle komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 06/03/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin HMK'nın 352/1-b maddesi gereğince ayrı ayrı reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce 04/12/2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

KARAR

Davacı vekili, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce 31/10/2019 tarihinde istinaf başvurusunun HMK'nın 352/1-b maddesi gereğince ayrı ayrı reddine, 6100 Sayılı HMK'nın 352. maddesi uyarınca kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 04/12/2019 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin 02/12/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 31/10/2019 tarihli Kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 352. maddesi gereğince kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 352. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 04/12/2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/23071
Karar No: 2009/19407
Karar Tarihi: 15.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/23071 E.  ,  2009/19407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/19695
Karar No: 2007/22373
Karar Tarihi: 29.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19695 E.  ,  2007/22373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı 20.12.2006 vade tarihli 3.000 YTL bedelli bonodur. Takip lehtar ...... . tarafından yapılmaktadır. Senedin (.......) tarafından keşide edildiği görülmektedir. Borçlu vekili itirazında; ... bonoda ismi yer almadığından borçtan sorumlu olmadığını bildirmiştir.

Alacaklı tarafından dosyaya sunulan 13.09.2006 tarih ve 02438 yevmiye nolu imza sirkülerinde bononun tanzim tarihi itibariyle ...  10 yıl süre ile münferiden şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğu tespit edilmiştir. İncelenen itiraz dilekçesinde İİK.nun 168/4. maddesinde yazılı olan (açıkça bir imza inkarı) da mevcut değildir. TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için (…. Senedi tanzim edenin imzasını) ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında uygulanması gereken 589. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Senet üzerinde iki adet imza bulunması nedeniyle ve bu imzaların inkar edilmediği de gözetilerek imzalardan birinin .....….  diğerinin ise .... adına atıldığının kabulü gerekir. Mahkemece yukarıda belirtilen nedenlerle itirazın reddi gerekirken yazılı şekilde takibin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8447
Karar No: 2020/2204
Karar Tarihi: 05.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8447 E.  ,  2020/2204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından: Beraat

Sanık ... ve ... hakklarında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından: Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile, sanık ... hakkında aynı takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımı sürelerinin, suç tarihlerinden ( 2007 takvim yılı için 30.12.2007, 2008 takvim yılı için 31.01.2008) temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, sanığın hükümlerden sonra 16.12.2019 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

05.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.