erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/10013
Karar No: 2011/417
Karar Tarihi: 14.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10013 E.  ,  2011/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçundan süpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/03/2010 tarih ve 2010/258/212 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170.maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 174.maddesi gereğince iadesine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2010 tarih ve 2010/17 iddianame değerlendirme sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/05/2010 gün ve 2010/6083/33252 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/06/2010 gün ve 2010/139650 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemece kamu görevlisi olan şüphelinin üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak, nitelikli dolandırıcılık suçunun 4483 sayılı Kanun'a göre soruşturma iznine tabi bulunduğu ve... Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun soruşturma izni verilmesine dair kararının kesinleşmediğinden bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de,... İlçe Tarım Müdür Vekili olarak görev yapan şüphelinin ... iline atanmış olması nedeniyle şahsi özlük haklarına ilişkin olarak kendisine ödenecek yolluk miktarının belirlenmesine esas olacak beyanında, bakmakla yükümlü olmadığı halde anne ve babasını da beyana eklemek suretiyle fazladan yol gideri alması şeklindeki eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158.maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı, 4483 sayılı Kanun kapsamında soruşturma iznine tabi bulunmadığı cihetle, mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebiecek deliller değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilebileceği dikkate alınmaksızın yazılı şekilde iddianamenin iadesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu, kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İncelenen dosya içeriğine göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği aynı Kanun'un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, şüpheli hakkında soruşturma izni verilmemiş olmasının iddianamenin iadesi sebepleri arasında sayılamayacağı cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde bulunduğundan, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.03.2010 gün ve 2010/258-212 sayılı iddianamenin iadesine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2010 gün ve 2007/275 iddianame değerlendirme sayılı kararının CMK'nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/664
Karar No: 2011/696
Karar Tarihi: 27.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/664 E.  ,  2011/696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... Dekoratif Cam San. Ltd. Şti. aleyhine 18/08/2008 gününde verilen dilekçe ile davalıya ait fabrika atıklarının verdiği zararın gideriminin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı temsilcisi Raşit Manış tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalıya ait fabrika atıklarının verdiği zararın giderimi istemine ilişkindir. Davacı, taşınmazında bulunan kavak ve ceviz ağaçları ile ekili mısır ürününün, davalı şirkete ait komşu taşınmazda bulunan cam üretimi yapılan tesislerin atıklarından zarar gördüğünü belirterek, 70 adet kavak ve 10 adet ceviz ağacı ile mısır ürünü zararının giderimini istemiştir. Yerel mahkemece, davacı tanıklarının anlatımları ile davacının zarar gören ağaçlar konusundaki açıklamalarına göre hesap yapan bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmiştir.

Dosyada, dava açılmadan önce zararın kapsamına ilişkin yapılmış bir tespit bulunmamaktadır. Dava 18.08.2008’de açılmış; mahkemece 20.03.2009 gününde keşif yapılmıştır. Keşifte dinlenen davacı tanıkları, davacının ceviz ağacı bulunduğunu davacının mısır ektiğini ve bunların kuruduğunu görmediklerini bildirmişler, kavak ağaçları konusunda ise sayı vermeden kuruyan kavak ağaçlarının yerine yenilerinin dikildiğini belirtmişlerdir. Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda ise kuruyan kavakların yerine dikildiği belirtilen kavak ağaçlarının sayısı belirtilmeden, davacının açıklamalarında yer alan 70 adet kavak ile 10 adet ceviz ağacı ve 7 dönüm arazide ekili silajlık mısır yönünden tazminat hesaplanmıştır.

Dosyadaki kanıtlara ve tanık anlatımlarına göre davacının ceviz ağaçlarının ve ekili mısır ürününün kuruması nedeniyle zararı olduğu iddiası kanıtlanmamıştır. Kavak ağaçlarının kuruduğu kanıtlanmış ise de kuruyan kavak ağacı sayısı konusunda yeterince inceleme yapılmamıştır.

Yerel mahkemece olay yerinde yeniden keşif yapılarak, kuruyanların yerine dikildiği belirtilen kavak ağaçlarının sayısı belirlenmeli, kuruyan kavak ağaçları konusundaki zararın kapsamı buna göre hesaplanarak kabul edilmeli, kanıtlanamayan ceviz ağaçları ile mısır ürününe ilişkin istemin ise reddine karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15302
Karar No: 2014/17792
Karar Tarihi: 02.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15302 E.  ,  2014/17792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2006/1490-2011/521

DAVA :Davacı, ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ikramiye alacağının işverence haksız olarak ödenmediğini ileri sürerek ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ikramiye ödemesinin işyerinde verimlilik ve bağlılık kriterine bağlı olduğunu ve davacının ceza yargılamasını gerektirir eylemler yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ikramiye alacaklısı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ikramiye alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, ikramiye alacağının işverence haksız olarak ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacının eylemleri nedeniyle prim ücretine hak kazanmadığını savunmuştur.

Dosya kapsamında bulunan İhracatçı Birlikleri Personel Yönergesi'nin İkramiye başlıklı 16. maddesi "Verim ve göreve bağlılığı dikkate alınarak, daimi personele bütçeden ocak, nisan, temmuz ve ekim aylarında yılda dört defa giydirilmiş ücretleri tutarında ikramiye ödenir" hükmünü amirdir.

Somut olayda, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin ve diğer yazılı belgelerin ve hükme etkili olacak tanık beyanlarının tartışılması ve değerlendirilmesi sonucunda, sunulan delillerden ve özellikle Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin E:2007/641; K:2011/485 sayılı ilamı ile davacının işyerindeki eylemleri nedeniyle hakkında cezaya hükmolunup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği de dikkate alındığında, davacının eylemlerinin göreve bağlılığa uygun olmadığının maddi bir olgu olarak tespit edidiği anlaşılmıştır. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesi'nce prim isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26305
Karar No: 2015/2110
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26305 E.  ,  2015/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/35904
Karar No: 2014/2647
Karar Tarihi: 30.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/35904 E.  ,  2014/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/204488

MAHKEMESİ : Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2010/264 (E) ve 2011/163 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, “TV M..” isimli televizyon kanalında, 20/11/2009 tarihinde yayınlanan “Malatya'dan Görünüm” programında, katılana yönelik olarak söylediği "...Malatya Belediyesinde kişisel ilişkileriyle kifayetsiz ve muhtarif halleriyle müdürlüklere atanıyorlar, Stratejik Planlamada şuraya buraya atanıyorlar ve bu tür akademik aptallıklara imza atıyorlar, aptalca cümlelere imza atıyorlar, o kuş kafasıyla ve kayme veriyor...” şeklindeki sözler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, eleştiri sınırlarını aşıp, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek mahiyette olduğunun anlaşılması ve hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b madde ve fıkrası uyarınca basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun getirilmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan O.. G..'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9884
Karar No: 2009/12510
Karar Tarihi: 09.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9884 E.  ,  2009/12510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6692
Karar No: 2012/23862
Karar Tarihi: 07.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/6692 E.  ,  2012/23862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahallinde, uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, sanığın, merdiven boşluğunu kapatmak için inşaa ettiği yapının 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca ruhsata tabi bina niteliğinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3399
Karar No: 2021/1585
Karar Tarihi: 18.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3399 E.  ,  2021/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının, kanundaki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, en aleyhe kabul ile 2006 takvim yılı bakımında 31.12.2006 ve 2007 takvim yılı bakımından ise matrahlı son KDV beyanının Mart 2007 olduğu anlaşıldığından 31.03.2007 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde kabul ve takdir kılınmış olduğu ancak;

Sanık hakkında 2002-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davada, 02.07.2013 tarihli hüküm ile 2002, 2003, 2004 ve2005 takvim yılları bakımından düşme kararları verildiği ve bunların temyiz edilmeden kesinleştiği gözetilmeksizin, suç tarihinin 2006 ve 2007 yazılması yerine 2002-2007 yazılması;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "2002-2007 yılları arasında vergi usul kanununa muhalefet suçunu" ibaresi çıkarılarak yerine “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1939
Karar No: 2014/3271
Karar Tarihi: 27.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1939 E.  ,  2014/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/154937

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 14/01/2013, 2012/292 (E) ve 2013/1 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Adem hakkında mağdur Hasan'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık Özgür hakkında mağdur Hasan'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardımdan kurulan hükümlerin sanık müdafiileri ile C. Savcısının temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Adem’in mağdur Hasan’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Özgür müdafiinin sübuta, sanık Adem müdafiinin suç vasfına, C. Savcısının iştirakin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanıklar Adem ile Özgür minibüsle seyahat ederlerken, sanık Adem’in daha önceden tanıdığı mağdur Hasan’ın da minibüse bindiği, mağdurun sanık Adem’le konuşurken işsiz olduğundan bahsederek yakındığı, sanığın da mağdurun kendisine çocukken cinsel tacizde bulunduğunu ima

ederek, herşeyin maddi manevi bir karşılığı olacağını söylediği, sonrasında mağdur Hasan’ın minibüsten inmesinden sonra sanıkların inecekleri durak olmamasına rağmen mağdurun arkasından minibüsten indikleri, Adem ile Hasan arasında yol üzerinde de devam eden tartışmanın ilk haksız hareketi kimin başlattığı belli olmayacak şekilde kavgaya dönüştüğü, sanık Adem'in birden fazla bıçak darbesi vurarak hayati tehlike geçirtecek şekilde mağduru yaraladığı olayda;

a)Sanık Adem ile Hasan arasındaki tartışmada ilk haksız hareketi kimin başlattığı tespit olunamadığından, sanık Adem lehine cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirimini öngören TCK'nun 29.maddesinin uygulanması sırasında makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması yerine yazılı şekilde haksız tahrik hükümleri uygulanmamak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

b) Sanık Özgür'ün sanık Adem'in yanında yardım eden ve fiili birlikte işleyen fail olarak olaya katıldığına ilişkin her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı nitelikte delil bulunmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan sanığın beraatı yerine mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık Adem müdafii ile sanık Özgür müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 27/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/18743
Karar No: 2013/2431
Karar Tarihi: 22.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18743 E.  ,  2013/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle birim gün üzerinden tayini yerine doğrudan 500 TL. adli para cezası olarak tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün oldu- ğundan, adli para cezasının tayinine ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak sanığın 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına "adli para cezasına esas alınan 25 gün üzerinden TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 20 gün ile mahkemenin kabulü gözetilerek TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 lirayla çarpılarak sanığın sonuç olarak 400 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7879
Karar No: 2012/44014
Karar Tarihi: 19.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7879 E.  ,  2012/44014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Tefrik, beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

Suç tarihlerinin sanık ... açısından 24/10/2004; diğer sanıklar yönünden sahtecilik suçu için 22/02/2005, dolandırıcılık suçu bakımından ise 19/12/2005 günü olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre; ... Merkez Laboratuvarında görevli olan sanıklar ..., ..., ... , diğer sanıklar tarafından gerçeğe aykırı düzenlenen fatura ve belgelere dayanarak ... firması yetkililerine haksız olarak ödeme yaptıkları, ayrıca ödemeye esas merkez komisyonu belgelerini önceki tarihli olarak gerçeğe aykırı düzenleyip kurumu 740.226.09 TL tutarında zarara uğratarak nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında; sanıklardan ...(müdür), ... (uzm. Yrd.) ve ...'nun (24/10/2004 tarihine kadar uzm. Yrd.)....Lab. Müdürlüğü'nde görevli olmaları ve 3624 sayılı ... Kurulması Hakkındaki Kanun'un 18. maddesinin son cümlesi gereğince, başkanlığın malı aleyine suç işleyen personelin devlet memuru gibi cezalandırılacağının hüküm altına alınması karşısında;temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan resmi belgede sahtecilik suçunun cezasının, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK'nın 339/1. maddesinde üç yıldan on yıla (5237 sayılı TCK'nın 204/2 maddesi gereğince üç yıldan sekiz yıla); nitelikli dolandırıcılık suçunun cezasının ise aynı Kanun'un 158/1-d-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret oldukları gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.