Esas No: 2015/22262
Karar No: 2018/57
Karar Tarihi: 15.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/22262 E.  ,  2018/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 06.12.2010 tarihinde kazalının, çalıştığı 2 katlı inşaatın çatı arası merdiven boşluğuna kurmuş olduğu iskelenin üzerinde merdiven arası boşluktaki tavanın alçı sıva işini yaparken bastığı iskelenin kalasının güvenli şekilde yerleştirilmemesi nedeniyle kalasın düşmesine ve 2.5 metre yükseklikteki iskeleden merdiven boşluğuna düşmesiyle ayağının kırılması şeklinde meydana gelen iş kazası sonucunda sürekli iş göremez hale gelen kazalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesidir.

Davalı, kazalının maluliyetine neden olan kazanın başka bir olaydan kaynaklandığını, kazalının ... Hastanesi'ndeki ilk tedavisinde maluliyetine ilişkin bulguların olmadığını, kazalının istirahat döneminde başka bir iş yerinde sigortasız olarak çalışırken ikinci bir kaza geçirmesi sonucu bu maluliyetin oluştuğunu, her iki hastanenin rapor ve epikrizlerinin birlikte değrelendirilmesini, maluliyete ilişkin raporun kazadan aylar sonra alındığını ileri sürerek maluliyet oranına itiraz etmiş, Mahkemece ileri sürülen bu hususlar tartışılmaksızın ve gereği şekilde bir değerlendirme yapılmaksızın %70 kusur oranı üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece verilen karar eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayalıdır.

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde ( 506 sayılı Kanunun 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

Somut olayın incelenmesinde, kazalı Nuri Ulaş'ın, olayın hemen akabinde tedavi gördüğü ... Hastanesinden alınan ilk sağlık kurulu raporunda kazalıya "diz kontüzyonu" tanısı konularak hastanın bir ay süre ile istirahat etmesine ve istirahatı sonunda işbaşı yapmasına karar verilmiştir.

Kazalının, 29.03.2011 tarihinde Bilge Hastanesine gitmesi üzerine ameliyat edilen kazalıya bu defa "tibia üst uç kırığı" tanısı konularak "06.12.2010 tarihli iş kazasının devamıdır" açıklamasıyla 3 ay süre ile istirahatine ilişkin sağlık raporu verilmiştir. İkinci raporun verilmesinin ve yapılan ameliyatın 06.12.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasına dayalı olup olmadığı hususuna açıklık getirilmemiş olup bu hususta araştırma yapılmamıştır.

Davalı vekilinin, kazalının maluliyetinin başka bir kazadan kaynaklandığı ya da başka bir kaza nedeniyle maluliyet oranının arttığı savunması karşısında Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar da dikkate alınarak meydana gelen rahatsızlığın davalı işverene ait işyerinde meydana gelen iş kazasından dolayı olup olmadığı hususunun araştırılmalı, kazalının iş kazası sonucunda yaralanması, ameliyatı ve sağlık raporları konusunda davalının itirazları değerlendirilerek tüm tedavi belgelerinin celbi ile Bilge Hastanesinden alınan ikinci raporun, 06.12.2010 tarihindeki iş kazasıyla bağlantılı olup olmadığının, söz konusu sürekli iş göremezlik derecesinin meydana gelen kaza neticesinde mi başka bir kaza neticesinde mi oluştuğunun olayın başındaki ve sonrasındaki röntgen kayıtları ve tüm tedavi evrakı da kıyaslanmak suretiyle açıklığa kavuşturulması ve gerekirse bu konuda yeniden konusunda uzman bilirkişi raporu alınarak hüküm kurulması gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın ve davalı tarafın maluliyete ilişkin itirazı irdelenmeksizin Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.