erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/5238
Karar No: 2020/7444
Karar Tarihi: 23.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5238 E.  ,  2020/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu vekil ücretinin yargılama giderinden sayılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümden ''mağdur için atanan vekil CMK avukatlık ücreti gideri (soruşturma ve kovuşturma) 764 TL olmak üzere toplam 834 TL'' ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/43214
Karar No: 2010/27365
Karar Tarihi: 14.12.2010

10. Ceza Dairesi 2010/43214 E., 2010/27365 K.

**10. Ceza Dairesi 2010/43214 E., 2010/27365 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Lehe kanun belirlenirken, infaz kanunları dikkate alınmadan, suç tarihinde yürürlükte olan 3167 sayılı Kanunla sonradan yürürlüğe giren 5941 sayılı Kanunun karşılaştırılması ve lehe sonuç doğuran kanun uyarınca hüküm kurulması, infaz aşamasında ise 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince koşullu salıverme yönünden yeniden karşılaştırma yapılarak hükümlünün lehine olan infaz kanununun uygulanması gerektiği gözetilmeden; para cezalarının ödenmemesi durumunda dönüştürülecek hapis cezalarının miktarına göre 3167 sayılı Kanunun lehine olduğu gerekçesiyle, sanığın bu kanun gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün (BOZULMASINA), 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13150
Karar No: 2018/9232
Karar Tarihi: 04.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/13150 E.  ,  2018/9232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereği açıklanan TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre asli kusurlu olduğu belirlenen sanık hakkında; sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı ve maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle temel ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmaması sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanunu'nun 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Sinop Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/06/2010 tarihli ve 2008/122 esas 2010/50 karar sayılı kararının 27/07/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın deneme süresi içerisinde 05/03/2014 tarihinde “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçunu işlediği ve Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 13/01/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair kararını kapsayan dosya incelendi;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sanığın engellilik durumu ve meydana gelen zararın sigorta şirketince karşılanması nedeniyle, hükmün açıklanmasına karar verilirken yeni bir değerlendirme yapılması ve hükmedilen cezanın paraya çevrilmesi veya ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10042
Karar No: 2012/11138
Karar Tarihi: 12.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10042 E.  ,  2012/11138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, boşandığı eski eşi ... ile yarı yarıya paydaşı olduğu 397 ada 76 parseldeki ortaklığın giderilmesi amacıyla dava açtığını, bu davadan haberdar olan ...'un payını diğer davalı ...'e sattığını, bu kez İsmail aleyhine önalım davası açtığını, ancak eski malik Malkoç tarafından mutlak yetki kuralı da ihlal edilerek Kırklareli Asliye Hukuk Mahkemesinde satış bedelinin ödenmediğinden bahisle İsmail aleyhine açılan davanın kabul edilerek tekrar Malkoç adına tesciline karar verildiğini, açılan önalım davasının ise konusuz kaldığı gerekçesiyle reddedildiğini ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesi isteğinin kabulü ile Kırklareli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/460 esas 2010/480 karar sayılı kesinleşmiş kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 1 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı ve davacının dava açmada hukuki yararının bulunmadığının anlaşıldığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 1086 sayılı HUMK. 445. maddesindeki koşullardan hiçbirisinin gerçekleşmediği, ayrıca yargılamanın yenilenmesi yoluyla ortadan kaldırılması istenen davada davacının taraf olmadığı gözetilerek karar verildiği anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5594
Karar No: 2019/1003
Karar Tarihi: 22.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5594 E.  ,  2019/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesinin son cümlesi uyarınca taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratı isabetli bulunmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik tebliğnamedeki düzelterek onama içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. bendin hükümden çıkarılarak yerine “sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 455 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2680
Karar No: 2010/4218
Karar Tarihi: 08.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/2680 E.  ,  2010/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Balıkesir 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.10.2008
Esas No: 2011/18179
Karar No: 2012/1849
Karar Tarihi: 02.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18179 E.  ,  2012/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen Reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı borçlu hakkında yaptığı icra takibine davalının itiraz ettiğini, borcun taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle iki adet emanet fişine dayandığını, davalının imzaya ve belgelere itiraz etmediğini belirterek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı senetlerdeki imzalara itirazı olmadığını, emanete konu pamuğun gerçek sahibinin davacı olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,emanete konu pamukların davacıya ait olmadığının ve parasının ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının icra dosyasına yaptığı itirazın 11.191,08 TL yönünden iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davacının 11.700 TL asıl alacak ve faizi ile birlikte tahsili yönünde yaptığı icra takibine davalının vaki itirazının iptali istemi ile ilgili olarak davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline,icra takibinin emanet fişlerinde yazılı olan pamuk miktarının Gaziantep Ticaret Borsası tarafından bildirilen ortalama fiyatla çarpımı neticesinde bulunan 11.191,08 TL üzerinden devamına karar verilmesi nedeniyle, reddedilen miktar yönünden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücreti hususunda bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'un 438/7. maddesi hükmü gereğidir

SONUÇ: 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümüne ayrı bir bent halinde, (Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 2011/321 sayılı kararı ile AAÜT'nın 12.madde "Belirlenen bu ücret tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz" şeklinde yer alan son cümlenin yürütmesinin durdurulmasına karar verildiğinden red edilen kısım üzerinden 61,07 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine) sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 167,00 TL peşin alınan harcın temyiz edene iadesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20463
Karar No: 2017/720
Karar Tarihi: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20463 E.  ,  2017/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 23.09.2013 tarih 2013/10421 Esas 2013/14489 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9022
Karar No: 2018/2729
Karar Tarihi: 10.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/9022 E.  ,  2018/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınanlar ... ve ...’a karşı nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK’nın 53.madde uygulamasının infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC.Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve savunmanları ile sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanıklar için atanan zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1487
Karar No: 2011/4225
Karar Tarihi: 04.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/1487 E.  ,  2011/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'u töre saikiyle öldürmeye teşebbüsten, ...'yi olası kastla yaralamaktan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/11/2009 gün ve 67/265 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 04/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/20441
Karar No: 2010/11179
Karar Tarihi: 28.06.2010

6. Ceza Dairesi 2006/20441 E., 2010/11179 K.

**6. Ceza Dairesi 2006/20441 E., 2010/11179 K.**

**- HIRSIZLIK

- SUÇ EŞYASININ KABUL EDİLMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 165 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın aşamalardaki savunmaları ile tanık İlhan'ın anlatımları doğrultusunda, mağdurun ahırından çalındığı anlaşılan iki adet ineği, tanımadığı ve açık kimliğini veremediği bir kişiden geçici olarak bakmak için alıp kendi ahırına koyan ve 10 gün kadar elinde tutan sanığın bir ihbar üzerine yakalandığında, ineklerin evinin bahçesinde bulunan ahırda ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan "suç eşyasının kabul edilmesi" suçunun sübut bulup bulmadığına ilişkin kanıtlar ve bu doğrultuda suç kastının varlığı tartışılmadan, hırsızlık suçunun manevi unsuru oluşmadığından bahisle beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak (BOZULMASINA), 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9568
Karar No: 2022/3034
Karar Tarihi: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9568 E.  ,  2022/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/341 Esas - 2019/134 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre kapama ceviz bahçesi niteliğindeki ... İlçesi, Naip Köyü, 186 ada 55 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve irtifak hakkı ve pilon yeri bedeli karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/784
Karar No: 2015/3778
Karar Tarihi: 10.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/784 E.  ,  2015/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle ve tasarlayarak uyuyan kızını öldürme

1- Sanık müdafıinin bir haftalık yasal süre geçtikten sonra vaki duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanığın eylemini maktül uyuduğu sırada gerçekleştirdiği iddia ve kabul edilmesine rağmen hakkında TCK’nun 82/1-e maddesinin ayrıca uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ......'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.