erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/3907
Karar No: 2024/1832
Karar Tarihi: 05.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3907 E.  ,  2024/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 407 nci maddesi gereğince; bir sene veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile hükümlü bulunan kişiye sulh mahkemesince bir vasi tayini zorunlu olup bu halde tebligatın Tebligat Kanunu’nun 16 ncı maddesi hükmü gereğince vasiye yapılması gerekir. Yine 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 513 üncü maddesi hükümlerine göre aksi sözleşmeden veya işin niteliğinden anlaşılmadıkça vekalet, gerek vekilin gerekse müvekkilin ehliyetinin ortadan kalkması ile son bulur.

Dosyanın incelenmesinde davacı vekili, 07.05.2024 tarihli vekillikten çekilme dilekçesinde davacı asil ile irtibata geçemediğini, cezaevinde olduğunu öğrendiklerini belirtmiştir. Karar tebliğ tarihinde davacı asilin hükümlü olup olmadığı, fiil ehliyetinin bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır.

Bu durumda Mahkemece davacının karar tebliğ tarihinde ve halen hükümlü olup olmadığı, tahliye edilip edilmediği belirlenerek karar tebliğ tarihinde kısıtlı ise vekalet görevi sona ermiş olacağından vekile yapılan tebligatın geçersiz olduğu gözetilerek kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden;

A- Davacıya vasi tayin edilip edilmediği araştırılarak, vasi tayin edilmemişse vasiye teligat yapılarak temyiz süresinin beklenmesi, temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun) 77/1 maddesi uyarınca temyiz isteminde bulunan avukata davacı vasiinden alacağı vekaletnameyi ibraz etmesi yahut davacı vasiine yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçeyle bildirmesi için usulüne uygun olarak kesin süre verilmesi,

B- Kısıtlılık hali sona erdiyse davacıya gerekçeli kararın yöntemince tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun) 77/1 maddesi uyarınca temyiz isteminde bulunan avukata alacağı vekaletnameyi ibraz etmesi yahut davacıya yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçeyle bildirmesi için usulüne uygun olarak kesin süre verilmesi,Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derce Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6834
Karar No: 2014/12312
Karar Tarihi: 08.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/6834 E.  ,  2014/12312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1473
Karar No: 2018/5224
Karar Tarihi: 12.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/1473 E.  ,  2018/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin ... AŞ’nin üyeleri olduklarını, her bir şirketin davalı ile elektrik enerjisi satış sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşmeye göre .... AŞ. üyesi olan müvekkillerinin daha uygun fiyatlarda elektrik enerjisi temin ettiklerini ve .... AŞ’ye komisyon ödediklerini, ayrıştırılmış tarife uygulandığını ve bu tarifeye kayıp kaçak bedellerinin de dahil olmasına rağmen mükerrer olarak kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini, davalının sözleşmeyi süresinden önce haksız olarak feshettiğini ileri sürerek mükerrer ödenen kayıp kaçak bedelinin ve sözleşmenin haksız olarak feshi nedeni ile uğranılan zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, elektrik tarifesinin EPDK tarafından belirlendiğini, pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını EPDK’ya karşı açılacak davalarda idari yargının görevli olduğunu, davalıların faturanın kendilerine tebliğinden itibaren 1 ay içerisinde itirazda bulunmadıklarını, kayıp kaçak bedelinin davacı şirketler tarafından ödeneceğinin sözleşmede açıkça yazdığını, mükerrer tahsil olmadığını, sözleşmelerin doğal gaza gelecek fiyat artışının normalin üzerine çıkarak elektrik fiyatı dengesini bozması ve bu durumun mücbir sebep olması nedeni ile feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre kayıp kaçak bedelinin sözleşmeye göre belirlenen birim fiyatları üzerinden faturaya ilave edildiği ve bunun sözleşme hükümleri ile taraf iradelerine uygun olduğu, davalı tarafından tahakkuk ettirilen faturaların miktar ve içeriğine itiraz edilmeden ve itirazi kayıt ileri sürülmeden ödendiği gerekçesi ile kayıp kaçak bedelinin istirdadına ilişkin talebin reddine, davalının sözleşmeyi haksız olarak feshettiği ve bu nedenle davacıların sözleşme süresince elde etmeyi umdukları kardan yoksun kaldıkları, başka tedarikçilerden 15.06.2012 tarihinden itibaren daha pahalı elektrik kullandıkları gerekçesi ile tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden taraflardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8860
Karar No: 2015/9823
Karar Tarihi: 21.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8860 E.  ,  2015/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2015/194 - 2015/292

Taraflar arasındaki davada Bursa 2. Asliye Hukuk ile Bursa 6. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kayıtlarında düzeltim istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesi; taraflar arasındaki uyuşmazlığın soybağının kurulması ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile mahkemesi tarafından ise, davacının talebinin nüfus kayıtlarında Ömer olarak kayıtlı büyük dedesinin aslında Ö.. Ö. olduğunu nüfus kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesi yönünde olduğu, soybağı kurulması ile ilgili bir durumun söz konusu olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı büyük dedesi olan ve Soyadı Kanunundan önce ölen Ömer'in Osmanlı İmparatorluğu döneminde soy isminin “Ömeroğlu” olduğunu nüfus kayıtlarına bu hususun işlenmesini talep etmiştir. Bu haliyle 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgili asliye hukuk mahkemesinde açılacağı açıkça hükme bağlandığından, anılan madde uyarınca davanın asliye hukuk mahkemesi tarafından görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5022
Karar No: 2024/13374
Karar Tarihi: 19.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5022 E.  ,  2024/13374 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3025 E., 2024/531 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Düzeltilerek esastan ret(düşme)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2022/3025 Esas, 2024/531 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden önce 28.12.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1 maddesi uyarınca İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/454
Karar No: 2015/3112
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/454 E.  ,  2015/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15688
Karar No: 2014/73
Karar Tarihi: 13.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15688 E.  ,  2014/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/115-2013/156

Taraflar arasında görülen satıcının hakem kurulu kararına itirazı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davacı elektrik idaresi, Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 28.02.2013 tarih ve 302 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, kayıp kaçak bedeli ve sayaç okuma bedelinin davalı tüketiciden tahsil edilip, edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un “Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Öyle ise mahkemece, bu ilke ve esaslar gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/827
Karar No: 2014/5563
Karar Tarihi: 21.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/827 E.  ,  2014/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/190529

MAHKEMESİ : Zile Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/80 Esas, 2012/117 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tefecilik suçunun, 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/07/1995 tarih ve 1995/207-236 sayılı Kararında da belirtildiği üzere birden fazla kişiye sürekli ve sistemli bir şekilde faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle çıkar sağlanması, başka bir anlatımla ödünç para verme işinin meslek haline dönüştürülmesi durumunda oluştuğu, suçun yaptırımının ise 2279 sayılı Yasanın 17. maddesinde düzenlendiği,

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde ise tefecilik suçunun; "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,..." biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği anlaşılmakla;

Şikayetçi D.. B..'ın kazanç karşılığı 18.000 TL ödünç para aldığına dair beyanı, tanıkların anlatımları, Zile İcra Müdürlüğünün 2010/509 Esas sayılı dosyasında takibe konulan senet, tüm dosya kapsamı ve hayatın olağan akışı karşısında sanığın şikayetçiye kazanç karşılığı ödünç para verdiği hususunun sabit olduğu ve yüklenen tefecilik suçunun tüm unsurları ile oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10449
Karar No: 2014/11999
Karar Tarihi: 02.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10449 E.  ,  2014/11999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7482
Karar No: 2011/10415
Karar Tarihi: 17.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7482 E.  ,  2011/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı 1205 parsel sayılı taşınmazın 620 m²'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteminde bulunmuştur.

Davalılar,  davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “....hükümsüz hale gelen önceki yasa döneminde hazırlanan kıyı kenar çizgisinin iptali için İdare Mahkemesinde dava açılmasına gerek olmadığı 07.04.1990 tarihinde yürürlüğe giren ve eldeki davaya uygulanması gereken 3621 sayılı Yasa hükümleri gereğince işlem yapılması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine  karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu iptali, kayıt terkini  elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.  Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince mahallinde keşif yapılarak çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi  dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ne varki, bilirkişi kurulunun 24.05.2010 tarihli raporu ve 29.09.2010 tarihli ek raporunda bilirkişi heyetince belirlenen kıyı kenar çizgisi ile eski kıyı kenar çizgisinin çakıştığının belirtildiği, ancak anılan raporlardaki  krokilerde eski kıyı kenar çizgisi olarak belirtilen kıyı kenar çizgisinin yine dosyada mevcut olan ve paftalarda gösterilen idarece onaylanan kıyı kenar çizgisi ile çelişki oluşturduğu  izlenimi edinilmiştir.

Keza Edirne İdare Mahkemesinin 23.12.2003 tarih ve 2002/ 1028 E. 2003/1229 K. Sayılı dava dosyasında idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptal edildiği ve kararın Danıştay 6. Dairesince onandığı görülmektedir. Anılan dosyaya verilen bilirkişi raporuna göre bu dosyada da  kıyı kenar çizgisinin belirlendiği izlenimi  edinilmektedir.

Hal böyle olunca; yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla uygulama yapılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenerek denetime elverişli rapor  alınması, belirlenen kıyı kenar çizgisinin fenni bilirkişi aracılığıyla krokisinde gösterilmesi, ayrıca Edirne İdare Mahkemesinin idarece belirlenen kıyı kenar çizisinin iptaline ilişkin anılan dosyasının da  değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12695
Karar No: 2014/17612
Karar Tarihi: 14.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12695 E.  ,  2014/17612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/05/2013 gün ve 2011/534-2013/326 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/03/2014 gün ve 2013/16778-2014/5721 sayılı kararı aleyhinde davalılar ... ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların mirasbırakanı olan müteveffa Necati Matraş ve diğer iki kardeşleri ile birlikte ... Deri Mamulleri Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin ortakları olduklarını, dört kardeşten oluşan yönetim kurulunun 20.11.2008 tarihinde sermaye artırımına ve arttırılan sermayenin 1/4'ünün şirket hissedarlarının payları nispetinde peşin olarak ödenmesine dair karar aldığını, kararın genel kurulda da onaylandığını, müvekkilinin, müteveffa Necati Matraş'ın talebi üzerine artırılan sermayenin 1/4'ü olan 188.490,25 TL tutarındaki meblağı kardeşi adına şirket hesaplarına yatırdığını, böylece ortak Necati Matraş'ın apel borcunun müvekkilince ödendiğini, ancak 29.11.2008 tarihinde Necati Matraş'ın vefat ettiğini, muris adına müvekkilince şirkete yatırılan paranın davalı mirasçılarca ödenmediğini ileri sürerek 188.490,25 TL'nin davalılardan hisseleri nispetinde tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı ..., talebin şirket kayıtları ile örtüştüğünü, amcası olan davacı tarafından babası adına yatırılan paradan kendi hissesine düşen 3/8 nispetindeki 70.683,84 TL borçlu olduğunu kabul etmiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar Emre ve ... vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 24.03.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davalılar Emre ve ... vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ve ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/36109
Karar No: 2014/36686
Karar Tarihi: 23.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/36109 E.  ,  2014/36686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/20673

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükümlü S.. D.. hakkında yapılan duruşma sonunda; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 116/2, 62 maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.03.2009 tarih 2008/724-2009/166 sayılı kararı sanığın temyizi üzerine Dairemizin 25.02.2013 tarih ve 2012/14200-2013/4039 sayılı ilamı ile kararın onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.12.2014 tarih ve 2014/20673 sayılı yazısı ile işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan açılmış bir dava bulunmadığından bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması yönünde yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C. Başsavcılığının 01.12.2014 tarih ve 2014/20673 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 25.02.2013 tarih ve 2012/14200-2013/4039 sayılı hükümlü S.. D.. hakkındaki işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan onama kararının kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Y.C.G.K.'nın 16.04.2013 günlü, 2012/6-1307 esas ve 2013/151 sayılı kararı uyarınca iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. D..'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.