erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/7158
Karar No: 2018/4694
Karar Tarihi: 21.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7158 E.  ,  2018/4694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklardan ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... savunmanının hükmedilen ceza miktarına göre olanaklı bulunmayan duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasanın 318. maddesi;

Sanık ... savunmanının yüzüne karşı 19/09/2014 tarihinde verilen karara karşı yasal süresi geçtikten sonra 05/12/2014 tarihinde temyiz dilekçesini verdiği anlaşılmakla, sanık savunmanının temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi; gereğince vaki taleplerin istem gibi REDDİNE;

II-Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık savunmanının, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne karşı O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sanık ... yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1872
Karar No: 2008/1095
Karar Tarihi: 24.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1872 E.  ,  2008/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/46107
Karar No: 2014/42005
Karar Tarihi: 30.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/46107 E.  ,  2014/42005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2011/72-2013/666

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalıların çocuğunun kendilerine ait özel okulda eğitim ve öğretim gördüğünü, ancak hizmet bedelini ödemediklerini ileri sürerek 8260 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında davacı şirkete ait okulda davalıların çocuğunun eğitim görmesi hususunda sözleşme imzalandığı, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken genel mahkeme sıfatı ile görülüp sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2646
Karar No: 2023/6747
Karar Tarihi: 26.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/2646 E.  ,  2023/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

HKEMESİ :Sulh Hukuk Mhkemesi

SAYISI : 2019/597 E., 2019/641 K.

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, hükmü temyiz eden davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin, mahkemenin 27.10.2021 tarihli ek kararıyla temyiz harç ve masraflarının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle reddedilmiş olmasına karşın, ek karar evrakının davacı ... vekiline tebliğine ilişkin bir belge bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla; temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 27.10.2021 tarihli ek kararın, hükmü temyiz eden davacı ... vekiline tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ise, tebliğ belgesinin dosya arasına alınması; tebliğ edilmemiş ise, söz konusu ek kararın davacı ... vekiline 7201 ... Tebligat Kanunu ve ilgili yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin geçmesinin beklenmesi, bundan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/16941
Karar No: 2021/2320
Karar Tarihi: 28.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16941 E.  ,  2021/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Eskişehir Devlet Hastanesince tanzim olunan 17.03.2015 tarihli raporda, “Sol taraftaki derin kesilerin Ortopedi Uzmanı hekim tarafından tekrar değerlendirilmesi gerekir.” şeklinde görüş belirtilmesi karşısında, banse konu raporun teminini müteakip mağdurun, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile tüm adli muayene raporları ile birlikte en yakın Adi Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, yapılacak fiziki muayenesini müteakip, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen tüm kriterleri kapsayan nihai rapor temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik incele ile ortopedi uzmanı görüşünü içeren rapor alınmadan, Adli Tıp Kurumu Eskişehir Şube Müdürlüğünce evrak üzerinde yapılan inceleme ile tanzim olunan 15/05/2015 tarihli rapora istinaden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti buunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesine ait 23/12/2014 tarihli, 2013/79 Esas ve 2014/601 Karar sayılı ilama konu, 5237 sayılı TCK’nin 142/1-b maddesi kapsamında yer alan “Hırsızlık” suçundan “2 yıl 1 ay” hapis cezasına mahkumiyete ilişkin hükmün, temyiz incelemesine konu suçun işlendiği tarih olan 17/03/2015’ten sonra 25/03/2015 tarihinde kesinleşmekle tekerrüre esas alınamayacağı, aynı ilamda yer alan, TCK’nin 151/1. maddesi kapsamındaki “Mala Zarar Verme” suçundan, doğrudan hükmolunan netice “3.000,00 TL” adli para cezasının da hüküm tarihinde kesin nitelikte bulunmakla tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 28/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5768
Karar No: 2018/5308
Karar Tarihi: 10.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5768 E.  ,  2018/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 17/12/2014

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca takdir edilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması ile takdiren 1/6 oranında indirimi yapılırken, cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle, eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın olayın meydana geldiği limited şirketine usule uygun şekilde müdür olarak atanıp atanmadığının yeterince araştırılmadığına, sanığın ilgili şirketin müdürü olarak kabulü bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usule ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi ile sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “işlenmesinde kullanılan araçlar” ibaresinin hükümden çıkartılması, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan “TCK'nın 50/1-a” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52/2-3. maddesi” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31491
Karar No: 2014/32025
Karar Tarihi: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31491 E.  ,  2014/32025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/540-2014/642

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13873
Karar No: 2015/11160
Karar Tarihi: 01.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/13873 E.  ,  2015/11160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI : 2015/36-2015/478

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kamulaştırmasız elatma nedeniyle ecrimisil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6428
Karar No: 2006/8271
Karar Tarihi: 25.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6428 E.  ,  2006/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 104 Ada 8, 10 ve 108 ada 52 parsel sayılı 3310.50, 1517.11 ve 1094.05 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar, yasal süresi içinde çekişmeli 10 nolu parsel için irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adlarına tescili, çekişmeli 8 nolu parselde bulunan kestane ağaçlarından birinin davacı ...’ye, 52 nolu parselde bulunan ağaçlardan bir adet kestane ve bir adet ceviz ağacının davacılardan ...’ye ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesi için dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 8 nolu parsel hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, taşınmazın tespit gibi tesciline, taşınmaz içerisindeki fen bilirkişi krokisinde “1” numara ile gösterilen kestane ağacının ... oğlu ... ...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 52 nolu parsel hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, taşınmazın tespit gibi tesciline, taşınmaz içerisindeki fen bilirkişi krokisinde “2” numara ile gösterilen kestane ağacının ... kızı ...’a, “3” numara ile gösterilen ceviz ağacının ... oğlu ... ...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 10 nolu parsel hakkında açılan davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline, taşınmaz içerisindeki fen bilirkişi krokisinde “4, 5, 6” numaraları ile gösterilen kestane ağaçlarının ...’a, “7” numara ile gösterilen kestane ağacının da ... oğlu ... ...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, “8” ve “9” numaralı kestane ağaçlarının karayolu üzerinde kalması nedeniyle haklarında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14681
Karar No: 2015/2599
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14681 E.  ,  2015/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24725
Karar No: 2014/11352
Karar Tarihi: 30.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24725 E.  ,  2014/11352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/184306

MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2012

NUMARASI : 2011/299 (E) ve 2012/620 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine dair tanık Özgür'ün tahmine dayalı beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

İddianamede TCK'nun 141/1. maddesi gereği cezalandırılması taleb edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK’nun 142/1-b maddesinin uygulanması suretiyle CMK’ nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3915
Karar No: 2018/5492
Karar Tarihi: 10.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3915 E.  ,  2018/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Murisin terekesinin tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk ve ...... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar ...... Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı ...... Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, Muteveffa ...'nin UYAP sisteminden alınan nüfus kaydına göre son ikamet adresinin "" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, Müteveffanın ...... adresi her ne kadar ''...... Mah. 683. Sk. No:12 İç Kapı No:2 ....../......'' adresi olarak görünüyor ise de; müteveffanın eşi mirasçı ...'nin mahkememizdeki imzalı beyanında müteveffanın ölmeden önceki son ikamet adresinin ''Selçuklu/......'' olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ise UYAP üzerindeki yapılan sorgulamada ...... adresinin halen "Yeni Kent Mah. 683 Sk. No:12 İç Kapı No:2 ....../......" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/1. maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Mirasçı ... duruşmada eşi müteveffa ...'nin ölmeden önceki son ikamet adresinin ''Selçuklu/......'' adresinde ikamet ettiğini beyan ettiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın ...... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14024
Karar No: 2017/4994
Karar Tarihi: 23.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14024 E.  ,  2017/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ... ... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde,

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ... ... yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde,

12-15 yaş grubunda bulunan sanık ... hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken,uygulama maddesinin 31/2 yerine 31/3 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık ... için soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki müdafii ücreti toplam 743,00.-TL'nin ve sanık ... için soruşturma aşamasında görevlendirilen müdafii ücreti 182,00.-TL’nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.