Esas No: 2021/28830
Karar No: 2025/6988
Karar Tarihi: 12.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/28830 E.  ,  2025/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN İADESİ ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/574 E., 2020/927 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanığın suç konusu sigaraları satacağına yönelik savunmasına, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET KARARI

Suç tarihinde Emniyet görevlilerinin olay günü kaçak sigara sattığına yönelik almış oldukları ihbar sonrasında sanığın işletmekte olduğu tütün dükkanına müşteri gibi giderek 5 paket Esse marka sigara istendiği, sanığın müşteri zannettiği polislere bu sigaraları vermesi üzerine, polislerin kendilerini tanıttıkları ve sanıktan başka sigara varsa çıkarmasını istedikleri, akabinde 118 paket sigarayı polislere teslim ettiği olayda,

Sanık hakkında İstanbul 56.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18/11/2020 günlü mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz istemi üzerine dosya Dairemize gelmiş olmakla birlikte, heyetimizce yapılan temyiz incelemesi esnasında, sayın çoğunluk görüşü tarafından CMK çerçevesinde usulsüz olarak sigaraların ele geçirilmiş olduğu, ancak yerel mahkeme huzurundaki sanığın sigaraları satacağına yönelik ikrarının tek başına eylemin sübuta yönelik olarak değerlendirmesine konu olabileceği gerekçe gösterilmek suretiyle, yerel mahkemenin mahkumiyet hükmünün onanmasına gerektiğini beyan etmiş iseler de, sayın çoğunluğun bu görüşüne katılmadığım için muhalifim.

Şöyle ki;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun kararlarında da çoğunlukla belirtildiği gibi, ihbara rağmen, herhangi bir arama kararı almaksızın, müşteri gibi sanığın iş yerine gidip kaçak sigara satın alarak, onun iradesini zayıflatmak suretiyle sigara alışverişini gerçekleştirmeleri sübuta ilişkin delil olarak asla değerlendirilemez, yasak delil niteliğindedir.

Sayın çoğunluk görüşü ile aramızda bu yönde hukuki bir ihtilaf yoktur.

Ancak, sayın çoğunluk ihbar ve sonrasında usulsüz olarak yapılan bu delil tespitinden sonraki aşamalarda sanığın beyan ettiği satışa yönelik ikrarının tek başına delil olarak değerlendirilebileceğini belirtilmekte ise de, ihbar sonucu elde edilen kanıtlara itibar edilemeyeceğinden, ihbarında bu anlamda bir kanıt değeri bulunmayacaktır. Diğer yandan sanığın ikrarının varlığı kabul edilse dahi, maddi kanıtlarla desteklenmeyen ve özgür irade ürünü olmayan bu ikrara da dayanılması mümkün değildir. (Nitekim YCGK 17,11,2009 gün 2009/7-10E 2009/264K sayılı kararları da bu doğrultudadır.)

Bu nedenle, sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 12.05.2025