erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/8181
Karar No: 2020/9484
Karar Tarihi: 13.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/8181 E.  ,  2020/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.Somut olayda, mahkemece verilen kararın davalı şirketler tarafından ayrı ayrı temyiz edildiğinin belirtilmesine karşın, her iki davalı adına tek maktu harç ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması hatalı olmuştur. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılara muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra Dairemize tekrar gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7575
Karar No: 2021/69
Karar Tarihi: 11.01.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/7575 E.  ,  2021/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, icra müdürlüğünce verilen 27.07.2015 tarihli satış kararının durdurulması ve iptali istemiyle icra mahkemesine başvurusu üzerine, şikayetin reddine karar verildiği, karara karşı borçlunun istinaf başvurusu üzerine, ilk derece mahkemesince; usulüne uygun olarak temyiz harç ve masraf muhtırasının davacı borçlu vekiline tebliğ edildiği, ancak borçlu yanca gider avansının süresinde yatırılmadığından bahisle HMK’nun 344. maddesi gereğince davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair ek karar verildiği görülmektedir.

İlk derece mahkemesince verilen ek kararın borçlu vekili tarafından 23.10.2020 tarihinde temyiz edildiği ancak temyiz dilekçesinin 15.09.2017 tarihli olduğu anlaşıldığından ek karar ile ilgili temyiz dilekçesi verilip verilmediği hususunda mahalline yazılan yazıya 09.12.2020 tarihinde mahkemece; “Dosyanın istinaf edilmesi üzerine dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderildiği ve ilgili dairece temyiz yoluna gidilmesi gerektiği belirtilerek dosyanın iade edilmesi üzerine, istinaf dilekçesinin temyiz işlemlerinin yapılabilmesi adına temyiz dilekçesi olarak kaydedildiği, ayrıca davacı vekiline temyiz harçlarını yatırması hususunda muhtıra tebliğ edildiği, yatırmaması üzerine ek karar verildiği davacı vekiline tebliğ edildiği ancak davacı vekilince ek kararı temyiz yoluna gidilmediği,

Ancak davacı vekilince istinaf harç ve masraflarının zaten yatırılmış olduğu, her ne kadar Mahkemece yatırılan istinaf harçları geçersiz sayılarak temyiz harç ve masraflarının yatırılması üzerine ek karar verilmiş ve ek karar temyiz edilmemiş olmasına rağmen hak kaybı olmaması adına davacı tarafça ilk yatırılan istinaf harçlarının temyiz harcı olarak sayılıp sayılmayacağı hususunun Dairenizce takdir edilmesi adına dosyanın ve ana kararının temyizi gönderilmiştir.” şeklinde cevap verilmiştir.

Buna göre; İlk derece mahkemesi ek kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildikten sonra, borçlunun temyiz itirazlarının incelemesine geçildi.

İnceleme konusu karar satışın durdurulmasına ilişkin şikayet olup, icra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9232
Karar No: 2020/1881
Karar Tarihi: 16.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/9232 E.  ,  2020/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çine Mal Müdürlüğünün 21.02.20117 tarihli yazısı ile dava konusu ........ 818 parsel sayılı taşınmazın ağaçlandırma amaçlı olarak Orman Yönetimine tahsis edilmediğinin bildirildiği anlaşılmakla;

1- Orman Müdürlüğü ve Valilikten dava konusu mera vasıflı taşınmazın 4342 sayılı Mera Kanunun 14. maddesi uyarınca tahsis amacının değiştirilip değiştirilmediğinin sorulması,

2- Orman Müdürlüğü ve Valilikten dava konusu taşınmazda hangi nedenle ağaçlandırma çalışması yapıldığının bildirilmesi ve ağaçlandırma alanı tahsis belgelerinin bir suretinin istenerek alınacak tüm cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 16/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12702
Karar No: 2018/9352
Karar Tarihi: 19.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/12702 E.  ,  2018/9352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın usülden reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı “... oğlu ...”'nın maliki olduğu 6 parça taşınmazın bir kısmının tapu kaydına malik ...'nın baba adının eklenmesini, bir kısmının ise tapu kaydında “ ...” şeklinde yer alan malikin baba adının “...” şeklinde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, "Hâl böyle olunca, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda mahkemece idari başvuru şartı yokluğundan davanın usulden reddine, vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davalı ... hakkında açılan davanın usulden reddine karar verilmiş olmakla, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi gözetilerek adı geçen davalı lehine vekalet ücreti takdiri gerekirken, yazılı şekilde vekalet ücretinin hüküm altına alınmaması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3585
Karar No: 2019/1317
Karar Tarihi: 15.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3585 E.  ,  2019/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1 125/4 ve 52. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2017 tarihli ve 2016/1521 esas, 2017/1494 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 30/04/2018 gün ve 34836 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince hükmedilen 90 gün adli para cezasının, aynı Kanun’un 125/4. maddesi gereğince 1/6 oranında artırılması gerektiği gözetilmeden 1/4 artırılması neticesinde, 105 gün karşılığı 2.100,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinin birinci fıkrasında; "Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada; sanık ... hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1. maddesi gereğince takdiren ve tercihen denilmek suretiyle 90 gün karşılığı adli para cezası verildiği, bu cezadan aynı Kanun'un 4. fıkrası gereğince 1/6 yerine 1/4 oranında artırım yapılarak sonuç adli para cezasının 2.100,00 TL yerine 2.240,00 TL olarak fazla belirlenmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2017 tarihli ve 2016/1521 esas, 2017/1494 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, CMK'nın 309. maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanık hakkında TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün karşılığı belirlenen adli para cezasından, TCK’nın 125/4. maddesiyle 1/6 oranında artırım yapılarak sanığın 105 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

3- TCK'nın 52/2. maddesi gereğince gün üzerinden belirlenen cezanın, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın sonuç olarak 2.100,00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/22053
Karar No: 2011/2441
Karar Tarihi: 03.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/22053 E.  ,  2011/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 170/a-2/3 maddelerinde "İcra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre takibi iptal edebilir." düzenlemesine yer verilmiştir. Aynı maddenin son fıkrasında ise, her ne suretle olursa olsun, imza inkarı geri alınmış veya borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz." denilmektedir.

Somut olayda, şikayetçi borçlu icra mahkemesine başvurusunda teminat çeki olduğu iddia edilen takip konusu çeki de kapsayan 3 adet çek için 170.000 USD ödeme yaptığını ileri sürmektedir.

Bu durumda yukarıda yazılı madde hükmüne göre borç kısmen de olsa kabul edilmiş olmakla İİK'nun 170/a maddesi hükmü uygulanmaz. Borçlunun diğer iddiaları incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7563
Karar No: 2020/8309
Karar Tarihi: 16.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7563 E.  ,  2020/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma Sonrası Men'i Müdahale ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatma yönünden davanın kabulüne, ecrimisil yönünden feragat nedeniyle reddine karar verilmiş olup, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Kararı temyiz eden davalı Salih Kaya tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtaya aittir (HMK mad.336/3). Dosya arasına alınan ve dilekçe ekinde sunulan bilgi ve belgeler, Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaati ile başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil denge, Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkı dikkate alınarak adli yardım talebi yerinde görüldüğünden, HMK’nin 334 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, davalı ...’nın temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/761
Karar No: 2010/2932
Karar Tarihi: 18.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/761 E.  ,  2010/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava tarihi 29.5.2006 olduğu halde karar başlığında 14.7.2008 olarak yazılması maddi hataya dayalı olup yerinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 60.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2010 (Prş.)

MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5203
Karar No: 2016/5006
Karar Tarihi: 05.12.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5203 E.  ,  2016/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, editörü Doç. Dr. ... olan ''.....'' başlıklı eserin dizgi, kapak, cilt ve baskısını yaptığını ve davalılara teslim ettiğini, davaya konu işin çoğaltmadan önce davalılara gösterildiğini, kabullerinden sonra çoğaltıldığını ve teslim edildiğini ancak defalarca sözlü uyarılara rağmen ödeme yapmadıklarından bahisle alacak davası açmış davalı ... Üniversitede öğretim görevlisi olduğunu bahse konu basım işinin Üniversite Rektörü'nün talimatı ile gerçekleştirildiğini, davacının kitabı bastığını ve üniversiteye teslim ettiğini ancak üniversitenin ödemeyi yapmadığını, kendisinin bir sorumluluğunun bulunmadığını beyan etmiş, diğer davalı üniversite ise akdî ilişkiyi kabul etmemiş, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı üniversite kamu kurumu olup devlet ihale kanununa göre işlem yapması gerekmekte ise de; somut olayda diğer davalı üniversite öğretim görevlisi davacıya dava konusu yayının yaptırıldığını beyan ettiğine göre yayın yapılmış ve davacıya teslim edilmiş ise yayın tarihine göre uygulanması gereken 6098 sayılı TBK'nın 529. maddesi uyarınca davalı yararına yapılmış işin bedelinin ödenmesi gerekir. Bu nedenle davacıdan teslimi kanıtlaması şartı ile teslim edilen eserin yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarına göre konusunda uzman bilirkişilerce tutarı hesaplanması ve bu bedelin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde verilen karar doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9712
Karar No: 2017/13727
Karar Tarihi: 29.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9712 E.  ,  2017/13727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunması halinde kısa karara itibar edileceği; kısa kararda sanık hakkında 5237 satılı TCK'nın 144/1-b maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, TCK'nın 62. maddesi ile cazsı 1/6 oranında indirilerek 2 ay 15 gün sonuç hapis cezasına hükmedildiği halde; gerekçeli kararda sanık hakkında TCK'nın 144/1-b maddesi uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, gerekçeli karar ile çelişki meydana getirilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında sonuç ceza yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/ son fıkrasının gözetilmesine, 29.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/8254
Karar No: 2020/1080
Karar Tarihi: 27.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/8254 E.  ,  2020/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosya arasında bulunan tahdit haritasında sadece 281 nolu OTS'nin göründüğü anlaşılmakla;

1) 1981 yılında ilân edilen tahdit ve 2/B madde uygulamasına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma, sonuçların askı ilanı ve orijinal tahdit haritası örneğinin Orman Yönetiminden istenmesi,

2) Alaçam Kadastro Mahkemesinin 2012/204 E. - 2015/85 K. sayılı dosyasının istenmesi, alınacak tüm cevabî yazının bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24262
Karar No: 2015/65
Karar Tarihi: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24262 E.  ,  2015/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın banka kredi kartı borcundan kaynaklandığı, davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemelerine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; 5464 sayılı Kanunu'nun 4.maddesi uyarınca kart çıkaran kuruluşların kart hamilleri aleyhine açtığı davada Asliye Hukuk Mahkemesin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK. hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.