erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/2161
Karar No: 2006/6882
Karar Tarihi: 01.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2161 E.  ,  2006/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait 170 kavak ağacını satın alıp bedeli olan 2.000.000.000 TL'nı tamamen ödediğini, 80 adet kavak ağacını keserek götürdüğünü, ancak davalının diğer ağaçların kesilmesine izin vermediğini, 90 adet kavak ağacının bedelinin tahsili için yaptığı icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemiştir.

Davalı, davacının bakiye ağaçları kesmekten kendi isteğiyle vazgeçtiğini, davacının bu anlaşma sebebiyle sadece 850.000.000 TL talep edebileceğini, bu miktarı ödemeye hazır olduğunu, davacının ayrıca ödemesi gereken 150.000.000 TL'nıda ödemediğini savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 90 adet kavak ağacının dava tarihindeki değerinden, davacının ödemesi gereken 150.000.000 TL'nın mahsubu sonucu kalan 3.228,40 YTL üzerinden itirazın iptaline, icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 28.7.2002 tarihli protokol ile davalının 170 adet kavak ağacının 2.000.000.000 TL karşılığında davacıya satıp bedelini aldığı sabittir. Davacının bu ağaçlardan 80 tanesini keserek götürdüğü, 90 adedin ise kesilmediği ihtilafsız olup, bu ağaçların kesimine davalının izin vermediğide anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacı 90 adet kavak ağacının bedelini istemekle haklı olup, çözülmesi gereken sorun davalının hangi miktar bedelden sorumlu olacağı hususudur.

Davacı 170 adet kavak ağacı için 2.000.000.000 TL ... olup, bu ödediği bedelden kesmediği 90 adet kavak ağacına isabet eden miktarı isteyebilir. Bir başka deyişle 170 adet kavak ağacının 2.000.000.000 TL etmesi halinde 90 adet ağacın değerinin ne olabileceği hususunda oranlama yapılarak sonuca ulaşılması gerekir. Bir adet kavak ağacı bilirkişi raporunda belirtildiği üzere 11.764.706 TL yaptığı için 90 adet kavak ağacı 1.058.823.540 TL değerinde olur. Bu miktardanda davacının temyiz etmeyerek kabul ettiği 150.000.000 TL'nın düşümü sonucu 908.823.540 TL'na hükmedilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/9083
Karar No: 2024/1387
Karar Tarihi: 04.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9083 E.  ,  2024/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/257 Esas, 2022/208 Karar sayılı kararı ile şüpheli hakkında açılan davanın kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizince fıkrası uyarınca durmasına ilişkin karara yönelik o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın reddine dair merci ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1575 Değişik ... sayılı kararının kesin olmakla 21.10.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 tarihli ve 2023/14838 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109772 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109772 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"... 1. Asliye Ceza Mahkemesince, öğretmen olan sanığın görevi sebebiyle ve görevi sırasında atılı suçu işledikleri iddia edildiğinden bahisle 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun uyarınca verilmiş izin bulunmadığı gerekçesi ile durma kararı verilmiş ise de,

... ilçesi ... Kilit İlkokulunda öğrenci olan mağdurun, bu okulda müdür yardımcısı olarak görev yapan sanık tarafından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte kasten yaralandığının iddia edilerek hakkında kamu davası açılması karşısında, yargılamaya konu edilen kasten yaralama eylemlerinin kamu görevlisinin görevinin icrası kapsamında değerlendirilemeyeceği ve görev suçu olarak kabulünün mümkün olmaması sebebiyle, genel hükümler kapsamında soruşturma yapılarak hakkında kamu davası açılabileceği cihetle, yargılamaya devamla sanık hakkında esasa ilişkin hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Talepname ile kanun yararına bozulması istenen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/257 Esas, 2022/208 Karar sayılı kararına yönelik itiraz üzerine merci ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1575 Değişik ... sayılı kararı ile reddine karar verildiği belirlenmekle, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1575 Değişik ... Değişik ... sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/20801
Karar No: 2015/2121
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20801 E.  ,  2015/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/29682
Karar No: 2016/8294
Karar Tarihi: 04.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29682 E.  ,  2016/8294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurenin soruşturma aşamasındaki anlatımına, sanığın soruşturma aşamasındaki "....kavga etmeye devam etmeleri üzerine o anda elimde bulunan meyve bıçağını Seren'e doğru fırlattım bıçak ...'in kalçasına geldi..." şeklindeki savunmasına, mağdurenin adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde mağdurenin diğer kardeşi ...'la tartıştığı, sanığın kardeşlerine kavga etmemelerini söylediği, mağdure ile kardeşi ...'un aralarında tartışmaya devam etmeleri üzerine sanığın adli emanetteki bıçağı mağdure kardeşi Seren'e doğru fırlattığı ve mağdurenin bacağına isabet eden bıçağın mağdurenin yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-a,e maddeleri kapsamındaki silahla basit kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın, mağdurenin ve tanık ...'un sanığı suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik kovuşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilip, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğunun kabulüyle, yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9887
Karar No: 2015/8160
Karar Tarihi: 25.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/9887 E.  ,  2015/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin, milli bayram ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1999 tarihinde davalı firma ile Güvenlik Görevlisi olarak işbaşı yaptığını, davalı şirketten olan fazla mesai alacaklarını ısrarla istemesine rağmen şirketin bu alacaklarını ödemediğini, en son davacı fazla mesai ücretini istediğinde

davalı şirket yetkilisinin “fazla mesai ücretini ödemeyeceğiz, işine gelirse” dediğini, tüm ısrarlarına rağmen sonuç alamayan davacının hakkını dava yolu ile arayacağını beyan ettiğini ve iş akdini 16.06.2011 tarihinde haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ücret, izin ve milli bayram alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlığı nedeniyle İş Kanununun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar önelleri ve ihbar tazminatı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14

üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda;

İş akdi davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedilmiştir. İş akdini kendisi fesheden taraf, fesih haklı nedene dayansa dahi ihbar tazminatı talep edemez.

Mahkemece iş akdini haklı nedenle de olsa kendisi fesheden davacı işçinin ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilmeksizin ihbar tazminatının hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5771
Karar No: 2015/30337
Karar Tarihi: 20.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5771 E.  ,  2015/30337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; İ.. A..'nun ....... olarak görev yaptığı, 18/01/2013 tarihinde şube müdürlüğü tarafından yaptırılan kuş gözlem ünitesine demir kapı yaptırmak üzere şoförü tanık ....'i olay yerine gönderdiği, .....'in bahse konu yere gittiğinde ünitenin giriş kapısının kırık olduğunu gördüğünü, içeride daha önceden tanımadığı sanıklar Y.. K.. ile S.. A..'nın alkol aldıklarını gördüğü, bu suretle sanıkların kapıyı kırdıkları iddia edilen olayda, sanıklar aşamalardaki beyanlarında üzerlerine atılı kamu malına zarar verme suçunu kabul etmedikleri, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair herhangi bir kanıt bulunmadığından beraatlarına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8858
Karar No: 2015/3678
Karar Tarihi: 27.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8858 E.  ,  2015/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat-Temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek

karar

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek karar, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların beraatlerine yönelik müşteki vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ....Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2013 gün ve 2011/218 Esas, 2012/215 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından verilen ek kararın; yapılan yargılama sonunda dava konusu fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5996
Karar No: 2013/9994
Karar Tarihi: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5996 E.  ,  2013/9994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yediemin olarak kendisine teslim edilen malların sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, anılan suça ilişkin olarak TCK'nın 289/1. maddesinin 1. cümlesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasının aynı fıkranın ikinci cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezasına, TCK'nın 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün karşılığı para cezasına, hapis ve gün para cezalarının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20.00 TL'den hesap edilerek gün para cezasının 20.00 TL'ye, hapisten çevrilen adli para cezasının ise 740.00 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6802
Karar No: 2019/675
Karar Tarihi: 21.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6802 E.  ,  2019/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

.....Grup Başkanlığı (2) Nolu Rapor Değerlendirme Komisyonunun 08.11.2012 tarihli 203 sayılı mütalaasında, sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve sahte fatura kullandığı belirtilmesine rağmen, sanık hakkında yalnızca “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı anlaşıldığından; "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma" suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

.....Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, hükmün gerekçesinde de, sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunu işlediğinin belirtilmesi karşında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında, "2009-2010 vergilendirme dönemi” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, "31.12.2009" olarak Mahkeme tarafından düzeltilmesi; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 21.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/12099
Karar No: 2013/14680
Karar Tarihi: 31.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/12099 E.  ,  2013/14680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara ait evde 2005 yılı ağustos ayından itibaren şoför olarak çalışmaya başladığını, 4.2.2012 tarihinde işten ayrıldığını, çalıştığı dönem içinde bazı aylara ilişkin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek 14.500 TL ücret alacağının tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacının sadece evin dışında araçların temizliği, bahçenin düzenlenmesi gibi işlerde part-tıme olarak çalıştığını, kendi isteği ile işten ayrıldığını, borçlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ... mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde davalılara ait araçta şoför olarak çalıştığını, davalıların işe gidip gelmesinde ve çocuklarının okula bırakılmasında görevlendirildiğini ileri sürmektedir. Dosya kapsamından ve davacı beyanından, davacının davalıları evden alarak işlerine götürdüğü, çocukların okula ulaşımını sağladığı ve bunun dışındaki zamanlarını çalışmadan ev ve eklentilerinde geçirdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının ev hizmetinde çalıştığının ve 4857 sayılı yasanın 4/1-e maddesi uyarınca taraflar arasında ... kanunu anlamında işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığının ve bu bağlamda davaya bakmaya genel mahkemenin görevli olduğunun kabulü zorunludur. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 31.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12023
Karar No: 2014/14124
Karar Tarihi: 22.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12023 E.  ,  2014/14124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA:Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin şirket bünyesinde çalışırken dört ayı aşkın süre maaşının, ayrıca sözleşmenin başlangıcından itibaren fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmemesi ve ibraname imzalaması için işveren tarafından sürekli baskı yapılması dolayısı ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 34. maddesi gereğince iş görme borcunu yerine getirmekten kaçındığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.Somut olayda, ücretlerin düzensiz ödenmesi sebebiyle işçinin işyerine gelmemek suretiyle eylemli olarak iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.