erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2179
Karar No: 2012/3886
Karar Tarihi: 07.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2179 E.  ,  2012/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davacının dayandığı ve kesinleşen Kangal Kadastro Mahkemesinin 2008/47 Esas ve 2009/13 Karar sayılı dosyası içinde bulunan davacının dayandığı 21.07.1937 tarih ve 228 tahrir nolu vergi kaydında; "batısı Vakıf, kuzeyi ... yazılı bulunduğu, eldeki dosya içinde bulunan... İlçesi Özel İdare Müdürlüğünün 26.05.2010 tarih ve 2010/95 sayılı karşılık yazıları ekinde gönderilen vergi kaydında ise; "batısı ..., kuzeyi ..." yazılı bulunduğu, her iki vergi kaydının yazılım tarihleri ile numaraları ve vergi kayıtlarında yer alan diğer bölümleri ile maliklerinin aynı olduğu, aynı vergi kaydı oldukları konusunda bir kuşkunun da bulunmadığı gözetilerek batı ve kuzey yönleri için gösterilen ve yukarıda açıklanan Vahap-Vakıf, İsmail-Yusuf ibareleri üzerinde durulması, bu çelişkinin nereden kaynaklandığının açıklanması, ayrıca söz konusu vergi kaydının yazılı olduğu sayfanın okunaklı fotokopisi çektirilip onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15502
Karar No: 2019/32885
Karar Tarihi: 18.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/15502 E.  ,  2019/32885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine fıkra numarası gösterilmeksizin "TCK'nun 62." şeklinde yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2.Dava konusu kaçak eşyanın TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine TCK'nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3.Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4.Dava konusu kaçak eşyanın, taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gibi ele geçen eşya miktar ve değerinin de aracın değerine göre az olduğu anlaşılmakla, aracın müsaderesinin hakkaniyete aykırı olacağı gözetilerek nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1.Hükmün takdiri indirim maddesinin uygulandığı 2. fıkrasından, "TCK'nın 62." ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 62/1." ibaresinin eklenmesi,

2.Hükümde eşya müsaderesine ilişin bölümden "54/1" ibaresinin çıkartılması ile yerine "54/4" ibaresinin eklenmesi,

3.Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,

4.Hükümden nakil aracının müsaderesine ilişkin fıkranın çıkarılarak yerine "Suçta kullanılan 76 AS 661 plakalı nakil aracının müsaderesine yer olmadığına, tasfiye bedelinin hak sahibine İADESİNE, " ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2188
Karar No: 2018/5771
Karar Tarihi: 28.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2188 E.  ,  2018/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, kesilen ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, Kuruma yapmış olduğu geri ödemenin ödeme tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/32932
Karar No: 2014/24039
Karar Tarihi: 21.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32932 E.  ,  2014/24039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1 maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörülmüş olması ve hapis cezasında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, uygulama maddesinde adli para cezasının alt sınırı belirlenmemiş olmakla, aynı Yasa'nın 52. maddesinin 1. fıkrası uyarınca beş gün olacağı gözetilmeden adli para cezasında gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9852
Karar No: 2022/9863
Karar Tarihi: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9852 E.  ,  2022/9863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanunu’nun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "Çekişmeli boşanma (TMK m. 166/1-2)" olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 30.11.2022 (Çar.)
Esas No: 2022/9361
Karar No: 2022/17593
Karar Tarihi: 06.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9361 E.  ,  2022/17593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili, davalı ... vd. vekili ile davalılar ..., ..., ... tarafından istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili, davalılar ... vd. vekili ile davalılar ..., ..., ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ödeme ve faize ilişkin bentlerinin düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekili, davalılar ... vd. vekili ile davalılar ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli Nilüfer İlçesi Badırga Mahallesi 80 ve 82 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalılar ... vd. vekili ile davalılar ..., ..., ...’in temyiz itirazlarının tümü, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki husus dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Mahkemece verilen ilk karara karşı davacı idare vekili ile davalılar ... ile ... vekili Av. ... Kılıç tarafından istinaf yoluna başvurulduğundan ilk kararı istinaf etmeyen davalılar ..., ..., ... yönünden ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı istinaf etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesinin kaldırma kararından sonra sadece ilk kararı istinaf eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip buna göre hüküm kurulması gerektiği ve idare tarafından fazla yatırılan tutarın iadesi gerektiği düşünülmeden kaldırma kararından sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi 2020/1885 Esas, 2021/1334 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılar ..., ... ve ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3425
Karar No: 2014/12990
Karar Tarihi: 12.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3425 E.  ,  2014/12990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/729-2013/268

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, bozma ilamına uyularak inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz dere mutlak koruma alanı sınırları içinde kaldığı, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9188
Karar No: 2013/15640
Karar Tarihi: 09.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9188 E.  ,  2013/15640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiş ancak 16.04.2013 tarihli ek karar ile temyiz karar harcının muhtırada belirtilen, kesin sürede yatırılmadığından, temyiz başvuru talebinin reddine karar verilmiş bu ek karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, eksik yatırılan temyiz harcının tamamlanması için davacı vekiline muhtıra tebliğ edilmiş, muhtırada bildirilen sürede temyiz harcı tamamlanmadığından verilen 16.04.2013 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar da davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 16.04.2013 tarihli ek kararın ONANMASINA, davacının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26904
Karar No: 2015/3200
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26904 E.  ,  2015/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4720
Karar No: 2018/10441
Karar Tarihi: 08.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4720 E.  ,  2018/10441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından aleyhine ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2010/11045 ve 2011/11046 sayılı dosyaları ile takip yapıldığını, 21/12/2010 tarihinde takibe itiraz ettiğini ancak itirazlarının reddedildiğini, alacaklı kurum müfettişi tarafından aleyhine hazırlanan ve icra takibine dayanak yapılan rapordaki iddiaların gerçek dışı olduğunu, bu konuda ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/517 esas 416 sayılı kararı ile yargılama sürecinin devam ettiğini, sahteliği iddia edilen ilaçların asla sahte olmadığını, davalının alacağının varlığı kabul edilse bile zamanaşımına uğradığını, 2004 yılına ait hasta reçetelerinden dolayı 2006 yılı sözleşme hükümlerine göre cezalandırıldığını, eczanesi bile olmadığı bir döneme ait sözleşmeden dolayı mesul tutularak para cezasına çarptırılmak istenildiğini, 2007 yılı sözleşmesinin 6.3.24 maddesinin Danıştay tarafından yürürlükten kaldırıldığını iddia ederek; ... 2. İcra Müdürlüğünün 2010/11045-11046 sayılı dosyalarından dolayı borçlu olmadığının tespitine, % 40 dan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, tedbiren takibin durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacının ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2010/11045-11046 sayılı dosyalarından dolayı borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait eczanenin 2004 dönemi reçeteleri üzerinde yapılan denetim sonucunda fatura edilen 35 adet reçetede 51 adet sahte cravit tablet küpürü bulunduğu, ayrıca 7 adet reçete muhteviyatının da sahiplerine teslim edilmediğinin tespit edilmesi nedeniyle davalı kurum tarafından 2006 protokolü uyarınca davacıdan 19.539,05 TL ve 1.719,16 TL cezai şart bedelinin tahsiline karar verilmiştir. Davacının 2006 yılı protokolünü imzalamadığı, 2005 yılında eczanesini kapattığı için dava konusu cezai işlemin 2004 yılı protokolüne göre değerlendirilmesi gerektiği, hakkında ağır ceza mahkemesinde yapılan yargılamanın zamanaşımına uğramasının hukuk hakimini bağlamayacağı yerel mahkemece dikkate alınması gerektiği halde, bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5507
Karar No: 2018/2357
Karar Tarihi: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5507 E.  ,  2018/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebeplerinin reddi,

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7588
Karar No: 2011/13958
Karar Tarihi: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7588 E.  ,  2011/13958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6739
Karar No: 2018/11765
Karar Tarihi: 08.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/6739 E.  ,  2018/11765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Tecilli ilamın infazı

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkeme'nin 22.07.2008 tarih, 2008/187 E. - 2008/242 K. sayılı hükmünün 15/09/2008 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınarak aynen infaza dair 21/01/2015 tarihli karara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 98 ve 101/3. maddeleri gereğince itiraz yolu açık olduğundan, itiraz niteliğinde kabul edilen temyiz dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.