erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/25117
Karar No: 2017/3845
Karar Tarihi: 05.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25117 E.  ,  2017/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece: kısa kararda baba ile velayeti anneye verilen ortak çocuk arasında kişisel ilişki düzenlemesi yapılmamışken, gerekçeli kararda ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki düzenlenerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2017 (Çrş.)
Esas No: 2019/633
Karar No: 2020/6126
Karar Tarihi: 26.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/633 E.  ,  2020/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın trafik sigortacısı olduklarını, davalı aracının yeterli ehliyetnameye sahip olmayan sürücü ...'in sevk ve idaresindeyken kaza yaptığını, kazada aracı hasar gören dava dışı 3. kişiye 2.200,50 TL hasar bedelini 28.09.2012 tarihinde ödediklerini, bu bedelin rücuen tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek, davalının itirazının iptali ile %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı tarafın imza incelemesinde kullanılacak kaza tespit tutanağı aslını, verilen kesin sürede sunmamış olması nedeniyle iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 29.02.2016 tarih, 2015/14491 Esas ve 2016/2391 Karar sayılı ilamı ile karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davaya konu kazaya ilişkin olarak düzenlenen kaza tespit tutanağındaki imzanın davalıya ait araç sürücüsü ...'e ait olmadığının alınan ATK raporuyla saptandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ZMSS poliçesi gereği 3.kişiye araç hasar bedeli ödeyen davacının ödediği bedelin, sigortalısı olan davalıdan rücuen tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 2.590,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda, davacı taraf 2.200,00 TL'lik asıl alacak ile işlemiş faizden oluşan toplam 2.2.240,68 TL. için icra takibi yapmış, mahkemece dava reddedilmiştir. Davacı aleyhine reddolunan alacak kısmı için karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE;

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7598
Karar No: 2024/11794
Karar Tarihi: 07.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/7598 E.  ,  2024/11794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; hakaret sözlerinin katılana yönelik olmadığına, görev dolayısıyla söylenmediğine, aleniyet maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/35476
Karar No: 2021/4451
Karar Tarihi: 15.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/35476 E.  ,  2021/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nin 62/1. maddesi yerine 61. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14829
Karar No: 2015/28530
Karar Tarihi: 06.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/14829 E.  ,  2015/28530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ö.. Petrol İnş. Ltd. Şti. vekili avukat K.. Ç.. ile 1-S.. B.. vekili avukay P.. A.. 2-E.. V.. vekili avukat S.. D.. aralarındaki dava hakkında Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.05.2007 gün ve 2007/146 2013/698 sayılı hükmün Dairemizin 26.02.2015 tarih ve 2014/14635 2015/6099 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1668
Karar No: 2019/8874
Karar Tarihi: 20.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1668 E.  ,  2019/8874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı mirasçısı ... temsilcileri avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir."  hükmü mevcut olup, buna göre .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/2197 Esas, 2018/2147 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere davalı mirasçılarının mirası red ettikleri anlaşılmıştır. Ancak mahkemece miras, iflas hükümlerine göre tasfiye edilmeyip, veraset ilamında belirtilen en yakın mirasçı dışındaki ... temsilcilerine gerekçeli kararın tebliğ edilmiş olduğu görülmüştür.

O halde Mahkemece, müteveffa davalı ...'a ait terekeye temsilci atanmasına müteakip, tereke temsilcisine gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ile temyiz süresi geçtikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/5872
Karar No: 2012/9022
Karar Tarihi: 11.09.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/5872 E.  ,  2012/9022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün açıklamasını yayınlama

Hüküm : 3713 sayılı TCK’nın 6/2-4, TCK’nın 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ön ödeme önerisine uymayan sanık hakkında, dava konusu yazının yazarına ilişkin aidiyet belgesi ibraz edilmiş ise de yazarının yurt dışında bulunması nedeniyle Türkiye’de yargılanamayacak olması ve 5187 sayılı Basın Kanununun 11. maddesi hükmü karşısında; yazı sahibi gibi sorumlu tutularak buna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın aynı Kanunun geçici 2. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmesine, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2015/9778
Karar No: 2015/20074
Karar Tarihi: 10.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9778 E.  ,  2015/20074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2013/182-2014/482

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu itibarla, HUMK.'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" hükmü yer almaktadır.

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa bu belgenin dosya içine konularak birlikte gönderilmesi için,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesi uyarınca, temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere,

Dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7155
Karar No: 2017/2575
Karar Tarihi: 30.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7155 E.  ,  2017/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın lehine bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle, TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının birinci bendinin üçüncü paragrafın hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanığa verilen 25 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasının birinci bendinin dördüncü paragrafın devamına "Taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının birinci bendinin dördüncü paragrafındaki “5 eşit” ibaresinin, “birer ay ara ile 5 eşit” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9340
Karar No: 2015/7172
Karar Tarihi: 29.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9340 E.  ,  2015/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.03.2014 gününde verilen dilekçe ile kayıt düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 12.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, Boyalı köyünde 1995, 1997 ve 2003 yıllarında haşhaş ekimi yaptığını, muhtarlıkça tanzim edilip davalı idareye verilen pancar ekimi yapanları bildirir listede baba isminin her nasılsa ..... olarak yazıldığını, babasının isminin ..... değil "....." olduğunu, nüfus kaydında ve muhtarlıktan alınan belgede de babasının isminin ..... olduğunu, yargılamanın yapılarak davalı idare kayıtlarına her nasılsa ..... olarak geçen baba adının ..... olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından işlem yapılmak üzere ...ne başvurulmamış, dava doğrudan mahkemede açılmıştır. Doğrudan açılan davanın dinlenme olanağı yoktur. Mahkemece açıklanan bu husus ve HMK'nın 1. maddesi hükmü gözetilerek idari makamın görevine giren bir iş kendisine arz olunduğundan davanın yargı yeri nedeniyle reddi yerine istem hüküm altına alındığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı belediyeye iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7220
Karar No: 2016/19365
Karar Tarihi: 14.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/7220 E.  ,  2016/19365 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

Davalı, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin kullanmadığı yıllık izin karşılığı ücrete hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, davacı yıllık izinlerini kullanmadığını bu nedenle yıllık izin ücreti alacağının bulunduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece davacının kıdemine göre 230 gün yıllık izin kullanma hakkı olduğu ve davalı tarafça bu izinlerinin kullanıldığının ispat edilemediği kanaati ile hüküm kurulmuştur. Ancak temyiz dilekçesi ekinde davalı vekili tarafından sunulan belgelerde davacının yıllık izin kullanımına dair kayıtlara imza attığı ve 16.08.2001-03.09.2001, 22.07.2002-06.08.2002, 24.07.2003-05.08.2003 tarihleri arasında yıllık izin kullandığı görülmektedir. Her ne kadar 6100 sayılı HMK delillerin sunulması konusunda belirli süreler ve kısıtlamalar öngörmüş ise de borcu sona erdiren belgelerin yargılamanın her aşamasında ileri sürülmesi mümkündür. Bu nedenle davalı tarafından sunulan yıllık izin kullanımına dair belgeler davacıya gösterilerek altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı, belge içeriklerinin doğru olup olmadığı sorularak yıllık izin alacağı hususunda yeni bir karar verilmesi gerekmektedir. Ayrıca davalının delil sunma süresinden sonra sunmuş olduğu belgeler nedeniyle varsa sebep olduğu yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği de unutulmamalıdır. Yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedeni yapılmıştır.

Öte yandan davalının harçtan muaf olmadığının da dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.