erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/32414
Karar No: 2012/12982
Karar Tarihi: 30.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/32414 E.  ,  2012/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mülkiyeti sanığa ait evin çatısında ki kiremitlerin üzerine yağmurdan korunma amaçlı 50 adet PTT kurumuna ait olan posta torbalarının serilmesi ve sanığın PTT kurumunda çalışması sebebiyle torbalardan haberi olmadığına dair beyanının hayatın olan akışına aykırı olması hususları dikkate alındığında, sanığın torbaları çalarak evinin çatısında kullandığı sonucuna varıldığı halde, atılı suçtan mahkumiyetleri yerine, yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil Kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7107
Karar No: 2014/23699
Karar Tarihi: 13.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7107 E.  ,  2014/23699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Avanos Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/296-2013/370

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 09/11/1971-30/06/1981 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve Ö.. B.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum ve davalı Ö.. B..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 9.11.1971-30.6.1981 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı Ö.. Kasabası Belediyesi'ne ait işyerinde 9.11.1971-30.6.1981 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, davalı A.. B.. aleyhine açılan davanın reddine karar verilmişse de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek bir sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı Ö.. B..'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Ö.. B..'na iadesine, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/31855
Karar No: 2014/18413
Karar Tarihi: 12.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31855 E.  ,  2014/18413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığa verilen adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksit aralığının kararda belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturulması,

2) Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşından küçük olması sebebiyle ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi gereği hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan adı geçen suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına "10 eşit taksit" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay aralıkla" ibaresinin eklenmesi hüküm fıkrasının adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine dair kısmın sonundaki "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine," yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi yollaması ile aynı maddenin 11. fıkrası dikkate alınarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1989
Karar No: 2015/2092
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/1989 E.  ,  2015/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6395
Karar No: 2017/7699
Karar Tarihi: 06.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6395 E.  ,  2017/7699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2011-16.08.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde araç muayene teknisyeni olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca fazla mesai yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, işyerinde davacının mesaisinin 08:30 da başlayıp en erken 18:30 da bittiğini, mesailerin bazen 19:00-20:00 'ye kadar bazen ise 21:00-22:00 saatlerine kadar sürdüğünü, cumartesi günleri de tam gün çalışma yaptığını belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, 45 saati aşan çalışmasının istisnai olduğunu ve bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı temyizi yönünden; delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı tarafın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai takip çizelgesi bulunan dönemler bakımından bu çizelgeler doğrultusunda fazla mesainin belirleneceğini, bulunmayan dönem bakımından ise tanık beyanlarına göre haftalık on sekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılacağı belirtilmiştir. Davacı tarafın ilgili bakanlıktan araç muayene raporlarının istenmesi yönündeki talebinin Mahkemece davanın esasına etki etmeyeceği gerekçesi ile reddedildiği anlaşılmaktadır. Davacının araç muayene teknisyeni olarak çalıştığı sabittir. Belirtilen araç muayene raporlarının davacının çalışma saatlerinin tespiti bakımından değerlendirilmesi gereklidir. Buna göre davacının tüm hizmet süresi bakımından muayene ettiği araçlara ilişkin olarak düzenlediği araç muayene raporlarının Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığından ve gerekirse TÜVTÜRK şirketinden istenerek, gelecek belgeler dikkate alınarak davacının çalışması süresinin ve buna göre varsa fazla mesai süresinin belirlenmesi gereklidir. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3242
Karar No: 2022/14670
Karar Tarihi: 13.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3242 E.  ,  2022/14670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada yer alan 24.06.2015 tarihli olay yeri basit kroki ve görgü tespit tutanağına göre, katılana ait arsa içerisinde yakılan ateşten kaynaklı küçük dut ağacının yapraklarının solmuş olduğu ve bir adet kavak ağacının yapraklarının sararmış olduğu, iki adet akasya ağacı fidesinin kesilmiş olduğunun; 06.03.2016 tarihli ziraat bilirkişi raporunda da 3-5 yaş aralığında iki adet akasya ağacının ana gövdeden kesilmiş olduğu ve hayatiyetlerini yitirmiş olduğu, ağaç başı 20,00 TL’den 40,00 TL zarar meydana geldiğinin anlaşılması ve sanığın aşamalarda bahçedeki çöpleri temizlemek amacıyla ateş yaktığını, akasya ağacının yola sarkan dallarını kestiğini beyan etmesi karşısında, mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10744
Karar No: 2020/9989
Karar Tarihi: 14.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/10744 E.  ,  2020/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...’nın, sanığın evine elinde bıçakla gelip kendisini tehdit ettiğini ve zorla içeriye girdiğini iddia ettiği halde, sanık ...’ın ise mağdurun evine gidip kapıyı çaldığını, mağdurun kapıyı açıp bıçakla kendisini yaraladığını savunup atılı suçları kabul etmediği, olayda sanığın bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve mağdurun olayda kullandığı bıçağı teslim ettiği, olayı gören tanık da bulunmadığı halde, sanığın atılı suçları işlediğinin hangi delillere dayandırılarak sabit kabul edildiği açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21075
Karar No: 2014/23698
Karar Tarihi: 13.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21075 E.  ,  2014/23698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2011/2190-2013/403

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1999-2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 1999-2004 yılları arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaının kısmen kabulü ile, davacının 14.5.1999-14.5.2002 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen 751 günlük çalışmasanın da sigortalı olarak geçtiğinin tespitine karar verilmişse de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır. Öte yandan kabule göre de, davacıya yeşilkart verilmiş olması, davacının çalışmalarının gerçek olmadığı anlamına gelmeyeceği hususunun gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu kurulan hüküm hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek bir sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23368
Karar No: 2015/8381
Karar Tarihi: 05.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23368 E.  ,  2015/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 142/1-a maddesinde kamu kurum ve kuruluşlarının eklentisinden söz edilmediğinden, demir levhaların çalınmaya teşebbüs edildiği okul bahçesinin de eklenti niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 142/1-b kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11191
Karar No: 2018/6514
Karar Tarihi: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11191 E.  ,  2018/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı iş yerinde 1995 yılının 2. ayından itibaren sulama teknisyeni olarak çalıştığını, haklı neden olmaksızın işine son verildiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin, ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, mahkemece, davacının bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma, ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Dinlenen her iki davacı tanığının da işverene karşı dava açmış olmaları sebebiyle husumetleri bulunduğu gözetilerek, işyerinde davacı ile aynı dönemlerde sulama teknisyeni olarak görev yapmış olması nedeniyle çalışma düzeni hakkında bilgisi bulunan davalı tanığının beyanlarının hesaplamalara dayanak alınmaması isabetli olmamıştır.

Davalı tanığının, işyerinde cumartesi ve pazar günleri de çalışma yapıldığı yönündeki beyanı dikkate alındığında, davacının haftanın yedi günü çalışmasını sürdürdüğü sonucuna varılmaktadır. Ancak, davacının fazla çalışma ücret alacağına ilave olarak, hafta tatili ücreti talebi de bulunduğundan, yedi gün çalışılan haftalar bakımından hafta tatili günü için yedibuçuk saatlik çalışmanın fazla çalışma süresi hesabına dahil edilmeden, varsa yedibuçuk saati aşan çalışma süresinin haftalık mesai süresine dahil edilerek, fazla çalışma süresinin belirlenmesi gerekmekte olup, aksi şekilde yapılan hesaplama hatalı bulunmaktadır.

Yine davalı tanığının, bayram tatillerinde işyerinde çalışma olmadığına dair beyanı gözetilerek, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacak talebinin reddi yerine kabulü de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1750
Karar No: 2020/3358
Karar Tarihi: 24.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1750 E.  ,  2020/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 50 ve 52. maddelerinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-) Adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında ilgili kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hükmün gün adli para cezasının paraya çevrildiği bölümde bulunan "TCK’nın 50 ve 52. maddeleri" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan "adli para cezalarının" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 52/4. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.