erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/11399
Karar No: 2012/27073
Karar Tarihi: 12.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11399 E.  ,  2012/27073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm başlığına yazılmayan suçun işlendiği yer ve zaman diliminin mahallinde hükme eklenmesi olanaklı görülmüş, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasındaki temel para cezasının alt sınırının "30 gün adli para cezası" olacağı gözetilmeden, "450" TL olarak eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca, sanığa ait sustalı bıçağın müsaderesine karar verilmesi gerekirken “emanetin 2008/... sırasında kayıtlı bıçakların, TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine” denilmek suretiyle Cumhuriyet Başsavcılığınca iadesine karar verilen av bıçağını da kapsayacak şekilde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "emanetin 2008/... sırasında kayıtlı sustalı bıçağın TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7075
Karar No: 2015/12171
Karar Tarihi: 02.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7075 E.  ,  2015/12171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2012/633-2013/1114

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmazlara değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre değer biçilir. Bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan satış özel amaçlı satış olup emsal alınamaz.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü serbest satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: -
Karar No: 2013/37362
Karar Tarihi: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31202 E.  ,  2013/37362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

Ya sonunda emekli maaşındaki haczin kaldırılmasına karar verilmiş, ancak icra kefaletinin geçerli olduğundan dolayı bu konudaki istemin reddine karar vermiştir.

İİK'nun 38. maddesi hükümleri icra kefaletlerinin müteselsil kefalet hükmünde olduğunu ve ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi bulunduğunu düzenlemektedir. İcra kefilliğine ilişkin düzenlemeler ilamların icrasına ilişkin hükümlere tabi olup buna ilişkin başvurular ise ilama aykırılık iddiası olup, İİK'nun 16/2. maddesi uyarınca süresiz şikaukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi icra kefili, kefalet tutanağının Borçlar Kanunu'nun aradığı şartlarda olmadığını ileri sürerek icra kefaletinin iptalini ve emekli maaşına konulan haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece yapılan yargılamyete tabidir.

İcra kefaletinin amacı, icra takibine konu edilen ve anında ödenemeyen bir borcun üçüncü kişi (icra kefili) tarafından ödenmesini sağlamaya yöneliktir. İİK'nun 38.maddesinde kefeletin şekli hakkında özel bir hüküm bulunmadığından 6098 sayılı BK'nun 583 maddesi hükmü icra kefilliği içinde geçerlilik şartıdır. Anılan maddenin birinci fıkrasına göre; "Kefalet sözleşmesi yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısı ile belirtmesi şarttır.". Aynı yasanın 584.maddesinde de eşin rızasının da en geç kefalet anında alınması gerektiği hususu hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, borçlu icra kefaleti için icra müdür yardımcısının tuttuğu tutanağa göre icra kefili olmak istediğini belirtmişse de söz konusu tutanakta kefalet tarihinin olmadığı gibi müteselsil kefil olarak yükümlülük altına girdiğine ilişkin kendi el yazısıyla bir ifadenin yazılmadığı gibi evli ise eşinin rızasının alınıp alınmadığı hususu da belli değildir.

O halde mahkemece, icra kefaleti yönünden de istemin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27317
Karar No: 2015/1635
Karar Tarihi: 22.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/27317 E.  ,  2015/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 01.10.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair;... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 gün, 2013/604 esas, 2014/275 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilkle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun da içtima hükümlerinin düzenlenmemiş olduğu ve her iki adli para cezalarının infazlarının farklı olması nedeni ile sanık hakkında adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezasının içtima ettirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "ve sanığın neticeten 7750 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına," kısmı çıkartılarak "450 TL adli para cezası ve hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme 7300 TL adli para cezasının ayrı ayrı infazına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/26266
Karar No: 2008/21988
Karar Tarihi: 15.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/26266 E.  ,  2008/21988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9586
Karar No: 2020/15114
Karar Tarihi: 09.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9586 E.  ,  2020/15114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, katılanın bahçesinin bakımsız olduğunu, bu bahçedeki ağaçların dallarının büyüyüp yayıldığını, kendi bahçesine sarktığını, ağaç dallarından tırmanan kedi gibi hayvanların evine girdiğini, zarar gördüğünü, katılanı uzun süredir göremediğini, kendi ikametine yakın yerdeki ağaçların dallarını budadığını, kökünden bir ağacı kesmediğini, suç kastının bulunmadığını savunup, olay yerine ilişkin çeşitli fotoğrafları sunduğu ve sunulan fotoğrafların sanığın savunmasını doğrulamakta olduğu, her ne kadar kolluk görevlilerince olaydan bir kaç hafta sonra düzenlenen 02/11/2014 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında dalları budanmış olan iki adet ağaçtan başka bir adet ağacın dibinden kesildiği belirtilmişse de, sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine kökünden kesilen ağacın sanık tarafından kesildiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delilin bulunmadığı ve dalları budanan ağaçlar yönünden ise katılan ile aralarında önceye dayalı bir husumetin de bulunmadığı anlaşılan sanığın, dikili ağaca zarar verme suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/303
Karar No: 2013/2671
Karar Tarihi: 01.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/303 E.  ,  2013/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/100583

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/01/2012, 2009/303 (E) ve 2012/3 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, iştirak halinde kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianame içeriğinde katılan-sanık Enes'in "... ele geçirilemeyen ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak olan tabanca ile ateş ettiğinin ..." anlatılması ve Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde 6136 sayılı Kanunun 13/1. Maddesi uyarınca cezalandırılmasının talep edilmesi karşısında, katılan-sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılmış dava bulunduğu kabul edilmiştir.

2.a-Sanıklar Özgür ve Özkan'ın katılan-sanık Enes'e yönelik suçu yönünden; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı kişiye yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan yargılanan kardeş olan sanıklar Özgür ve Özkan'ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

b-Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul Esen, katılan Fatih, katılan-sanık Enes ile sanıklar Özgür ve Özkan'a ait teşhise esas fotoğraflar temin edildikten sonra Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2009/1462 sırasında bulunan olay yeri mobese kamera kayıtlarına ait CD.nin uzman bilirkişiye incelettirilmesi, olayın başlangıcı, gelişimi ve tarafların olaya katkılarına ilişkin ayrıntılı rapor alınması, sonucuna göre katılan-sanık Enes ve sanıklar Özgür ve Özkan'ın hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve CD.nin bant çözümünün değerlendirilmesine ilişkin alınmış ara karardan da dönülmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş olup, katılan-sanık Enes müdafiinin, sanıklar Özkan ve Özgür ile sanıklar müdafiinin, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), katılan-sanık Enes'e verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak katılan sanığın tahliye talebinin reddine, 01/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/23828
Karar No: 2013/21309
Karar Tarihi: 09.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/23828 E.  ,  2013/21309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 965 ada 3 parsel sayılı 1159,45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 1001 ada 1 parsel sayılı 832,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmış, yargılama sırasında satın almaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 965 ada 3 ve 1001 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davacı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, davacı taraf yargılama sırasında satın almaya ve senede dayanmıştır. Dava ve temyize konu taşınmazlar tutanağında belirtilen hukuksal nedenlere dayanılarak davalı taraf adına tespit edilmiştir. Somut olayda kanıtlama yükümlülüğü davacı tarafa aittir.

Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış, davacı 01.08.2011 ve 05.04.2011 havale tarihli dilekçeleri ile tanıklarını bildirdiği halde tanıkları keşfe çağrılmamış, varsa nedenleri hüküm yerinde gerekçeleriyle açıkça gösterilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için davacı tarafın tanıklarının taşınmaz başında dinlenebilmeleri için adlarına davetiye çıkarılmalı, bundan sonra yöreyi iyi bilen el verdiğince yaşlı, yansız, yerel, uzman fen bilirkişi tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden 3402 Sayılı Kadastro Kanununun hükümleri uyarınca işlem yapılıp, keşif yapılmalı, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tutanak bilirkişileri de ayrı ayrı taşınmaz başında dinlenilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'e iadesine, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18738
Karar No: 2015/2135
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18738 E.  ,  2015/2135 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2743
Karar No: 2012/9147
Karar Tarihi: 17.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2743 E.  ,  2012/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2001 takvim yılında zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılması, 2002 takvim yılında mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında eksik ve yanlış yazılan suç tarihlerinin “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden 24.12.2001, “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden ise 17.02.2002 olarak düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

“2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” eyleminin suç tarihi, en son faturanın düzenlendiği 24.12.2001 olduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.12.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi, yasaya aykırı ise de; “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihleri 24.12.2001 ve 17.02.2002 'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2166
Karar No: 2015/6907
Karar Tarihi: 19.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2166 E.  ,  2015/6907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/1011-2014/231

Davacı tarafından, davalı aleyhine 23.12.2013 gününde verilen dilekçe ile terekenin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.02.2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Murisin ölüm tarihinin 13.03.2006 olduğu, en yakın yasal mirasçıları olan eş ve çocukları tarafından mirasın kayıtsız şartsız reddedildiği anlaşılmıştır. TMK'nın 612. maddesinde yer alan "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" hükmüne göre miras reddedilmiş olmakla tasfiyeye tabi tutulacağından murisin ikinci derece mirasçıları hakkında takip yapılamaz. Yani miras murisin ikinci derece mirasçısı olan babasına geçmemiştir. Miras kendilerine geçmemiş olanların ise mirası reddetmeleri söz konusu olamaz. Mirasın ret hakkı mirasın daha önce mirasçı olmayanlara geçmesi halinde doğar. Mahkemece davanın bu sebeple reddi gerekirken belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2015 tarihinde oybirliği karar verildi.