erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/11983
Karar No: 2019/7133
Karar Tarihi: 11.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11983 E.  ,  2019/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne aykırı olarak 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5.paragrafın hükümden çıkarılarak yerine ''Sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 270 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-1 ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 5400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12817
Karar No: 2024/6691
Karar Tarihi: 29.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12817 E.  ,  2024/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Mahkemesinin 18.02.2022 tarihinde hükmedilen temyiz isteminin reddine dair ek kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan ön incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 18.02.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14460
Karar No: 2017/810
Karar Tarihi: 06.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14460 E.  ,  2017/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, yasal danışman atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi atanması talep edilen ...'ın en son ikamet adresinin ve MERNİS adresinin "... Mah. ... Sk. No:... İç Kapı No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kolluk araştırmasına göre yasal danışman atanması istenilen kısıtlı adayının kardeşi ile birlikte Merkez/... adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği, UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kaydının incelenmesinde de MERNİS adresinin Merkez/...'da ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:.... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa...." hükmü ile 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre, ''Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.''

Dosya kapsamından, kendisine yasal danışma atanması talep edilen hakkında yapılan 10.06.2016 tarihli kolluk araştırmasına göre "... köyü/..." adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3204
Karar No: 2015/4635
Karar Tarihi: 13.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3204 E.  ,  2015/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/02/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ziynet eşyası ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının evlenme vaadi üzerine tarafların 20/11/2010 tarihinde dini nikah yaparak beraber yaşamaya başladıklarını, davalının söz vermesine rağmen resmi nikah yapmadığını ve davacıyı evden kovduğunu iddia ederek, ziynet eşyalarının iadesini ve uğranılan zarar nedeniyle de manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılmış ve talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı'ndan (TMK.md.118-395, 5133 sayılı Kanun md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesi’nde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Taraflar arasında, TMK m.134 ve devamında öngörülen yöntem ve koşullara uygun olarak kurulmuş bir evlilik ilişkisi söz konusu değildir. Bu nedenle, uyuşmazlığın evliliğin hukuki niteliğine ve sonuçlarına ilişkin TMK’nun İkinci Kitabı hükümleri çerçevesinde ve aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi mümkün değildir.

Davacının; maddi tazminat ile ilgili talebi mülkiyet hakkına, manevi tazminat istemi ise haksız eyleme ilişkin kurallara dayanmaktadır. Açıklanan nedenler karşısında, davanın Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla ve genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3543
Karar No: 2019/13595
Karar Tarihi: 01.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3543 E.  ,  2019/13595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin ikametinin merdiven altı ara boşluğunda bulunan elektrikli bisikletinin 17.02.2015 günü gece saat 01:00 sıralarında çalındığı, 22.02.2015 tarihinde gece 23:30 sıralarında sanık tarafından başka bir hırsızlık olayında kullanılırken yakalandığı, sanığın savunmasında 20.02.2015 günü tarihinde kuş pazarında tanımadığı bir şahıstan faturasız olarak satın aldığını beyan ettiği, ancak bu şahsı gösteremediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlal suçlarından ihbarda bulunularak 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. 143 ve 116/4. maddelerinden cezalandırılması istemiyle iddianame düzenlenerek dosyaların birleştirilmesi ve sonucuna göre suç vasfının tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde aynı Kanun'un 165/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/8954
Karar No: 2021/4822
Karar Tarihi: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8954 E.  ,  2021/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2012 tarih ve 2012/2450 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmasına rağmen bu suç bakımından hüküm kurulmamış ise de Mahkemesince bir hüküm kurulması mümkün görlmüştür.

1- 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2012 tarih ve 2012/2450 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya kısmen aykırı olarak “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan da kamu davası açıldığı, mahkemece 2009 takvim yılından sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü verildiği anlaşılmakla; sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu dikkate alınarak; iddianameye konu olan 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre bu suçtan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2012 tarih ve 2012/2450 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davada, sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirlerine dönüşemeyeceği gözetilmeden, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmasına rağmen, dava açılmayan 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulup, iddianame dışına çıkılarak, mütalaa ve iddianame bulunmayan 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması suretiye CMK’nin 225. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/339
Karar No: 2019/9960
Karar Tarihi: 17.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/339 E.  ,  2019/9960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali ve borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23502
Karar No: 2022/16269
Karar Tarihi: 23.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/23502 E.  ,  2022/16269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda 1 yıl hapis cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi sonucu 7.300 TL adli para cezası olması gerekirken hesap hatası sonucu 7.200 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının seçenek yaptırımına çevrildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi 4. fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemesine karşın adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığı gösterilmeden "24 eşit taksitler halinde ödenmesine" şeklinde hüküm kurularak TCK 52/4. maddesine aykırı davranılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “ adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkralarına ''aylık taksitler halinde" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7579
Karar No: 2016/7507
Karar Tarihi: 05.10.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/7579 E.  ,  2016/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosya arasında kararın davacılar ...., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları ... ve , ..., ..., ..., ..., ..., ... ve davalı Hazine'ye tebliğ edildiğine dair bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Karar adı geçenlere tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse kararın, adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Davacılar ..., ..., ..., ..., ve ... farklı adreslerde ikamet etmelerine rağmen adlarına çıkartılan gerekçeli karar evrakı aynı konutta oturduğundan bahisle ... imzasına, ... adına çıkartılan gerekçeli karar evrakı aynı konutta oturup oturmadığı belirtilmeksizin oğlu imzasına, ... ve ... farklı adreslerde ikamet etmelerine karşın adlarına çıkartılan gerekçeli karar evrakı ... imzasına, ..., ..., ..., ... farklı adreslerde ikamet etmelerine karşın adlarına çıkartılan gerekçeli karar evrakı ... imzasına, ..., ... farklı adreslerde ikamet etmelerine karşın adlarına çıkartılan gerekçeli karar evrakı ... imzasına tebliğ edilmiştir. Bununla birlikte ..., ..., ... ve ... adlarına çıkartılan tebliğ evrakında dağıtıcı adı soyadı veya kaşesi bulunmamaktadır. Bu hali ile gerekçeli karar tebliğlerinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, Tebligat Kanunu ve Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak adı geçen davacılar adına yeniden gerekçeli karar tebliği, tebligat evrakının dosya arasına konulması, temyiz süresinin beklenmesi,

3- Çekişmeli tüm taşınmazlarla ilgili ifraz ve kamulaştırma evrakının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14470
Karar No: 2018/3632
Karar Tarihi: 14.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/14470 E.  ,  2018/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun kollukta vekili huzurunda alınan beyanında; olay günü saat 19:00 sıralarında Akpınar İlköğretim okulu bahçesinde top oynadığı sırada suça sürüklenen çocuğun gelerek mesaj çekmek için cep telefonunu istediği daha sonra telefonla birlikte kaçtığını belirtmesi karşısında, dosya kapsamında olay yerini gösterir kroki ya da fotoğraf bulunmadığı gibi mahallinde keşif de yapılmadığının anlaşılması karşısında, suçun işlendiği yerin duraksamaya yer vermeyecek şekilde mahkemece keşif yapılmak suretiyle tespit edilmesi, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; mağdurun kollukta vekili huzurunda alınan beyanında olayın saat 19:00 sıralarında gerçekleştiğini belirttiği, suç tarihinde yaz saati uygulaması da gözetilerek güneşin 18:56'da battığının anlaşılması karşısında; suçun gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi ile cezada arttırım yapılması,

3-Yapılacak keşif sonrası suça konu cep telefonunun okulun eklenti niteliğinde olmayan bahçesi içinden çalınmış olduğunun tespit edilmesi halinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK 141/1 maddesi kapsamında kalacağı ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17201
Karar No: 2014/39012
Karar Tarihi: 26.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17201 E.  ,  2014/39012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/309426

MAHKEMESİ : Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2011/134 (E) ve 2012/627 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Dosya kapsamına ve kabule göre katılanın, sanığın oğlu Fırat'ı kuş uçurması nedeniyle dövdüğü ve bunu duyan sanığın katılanı bıçakla yaraladığının anlaşılması karşısında sanığa haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilirken TCK'nin 53/3. maddesi gereğince sadece kendi alt soyu yönünden şartla tahliye tarihine kadar, diğer şahıslar yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.