erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/11372
Karar No: 2018/1879
Karar Tarihi: 13.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11372 E.  ,  2018/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; kısa kararda velayetleri anneye verilen ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişkiye yönelik olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararda ortak çocuklarla baba arasında kişisel ilişki tesis edilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (6100 s. HMK m. 298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2018 (Salı)
Esas No: 2018/173
Karar No: 2020/2697
Karar Tarihi: 14.09.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/173 E.  ,  2020/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından sanık için 613,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3201
Karar No: 2019/7092
Karar Tarihi: 10.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3201 E.  ,  2019/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli Adem Güney hakkında anılan Kanun'un 61/1-N. maddesi gereğince Edirne Ceza İşlemleri Büro Amirliğinin 18/04/2016 tarihli ve MA 14901420 sayılı idarî Samsun Trafik Düzenleme ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 22/10/2017 tarihli ve MA 24068583 sayılı ile aynı tarihli ve IH 850643 sayılı idarî para cezası karar tutanakları ile uygulanan 95,00 Türk lirası idarî para cezalarına karşı yapılan başvurunun reddine dair Samsun 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/01/2018 tarihli ve 2017/5925 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/04/2018 gün ve 3072 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2018 gün ve KYB-2018-37056 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında Samsun Trafik Düzenleme ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 22/10/2017 tarihli ve MA 24068583 sayılı ile aynı tarihli ve IH 850643 sayılı idarî para cezası karar tutanaklarının dayanağının, kabahatlinin ... plaka sayılı aracını yaya yolu olan kaldırıma park etmek olduğu, tutanakların 17:18 ve 19:48 saatleri arasında düzenlendiği anlaşılmakla, kabahatli hakkında aynı eylemden dolayı iki kez idarî para cezasının uygulanamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Edirne Ceza İşlemleri Büro Amirliğinin 18/04/2016 tarihli ve MA 14901420 sayılı idari para cezası bakımından herhangi bir talep bulunmamasına karşın kanun yararına bozma talebi içerisinde belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Samsun 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/01/2018 tarihli ve 2017/5925 Değişik İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca Samsun Trafik Düzenleme ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 22/10/2017 tarih, IH 850643 sayılı idarî para cezası yönünden BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezalarından 22/10/2017 tarih, IH 850643 sayılı idarî para cezasının kaldırılmasına, 22/10/2017 tarih, MA 24068583 sayılı idari para cezasının ise geçerliliğini korumasına, 10/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20488
Karar No: 2017/683
Karar Tarihi: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20488 E.  ,  2017/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 06/04/2015 tarih 2015/3174 Esas 2015/4821 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı taraf vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/968
Karar No: 2012/8562
Karar Tarihi: 02.07.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/968 E.  ,  2012/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 516/2. fıkra 3. bend, 517/2, 522/1, 95/2, 5237 syaılı TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına sanığın doğum tarihinin "20.08.1968" yerine "1968" olarak, doğum yerinin ise "..." yerine "..." olarak yazılması ve nüfusa kayıtlı olduğu yere ilişkin diğer bilgilerin yazılmaması mahallinde giderilebilir yazım hataları ve yazım eksikliği olarak görülmüştür.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Meydana gelen zarar miktarı suç tarihi itibariyle "pek hafif" olmasına karşı, "hafif" kabul edilerek sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin uygulanması sırasında 1/2'den fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 765 sayılı TCK'nın sanığın lehine olduğu belirlenip uygulanması sırasında aleyhe olan ve suç tarihinde yürürlükte olmayan 5237 sayılı TCK'nın hak yoksunluklarını düzenleyen 53. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden karma uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5900
Karar No: 2018/315
Karar Tarihi: 16.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/5900 E.  ,  2018/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Sanık ... hakkında; beraat

Suça konu senetlerin, apartmanın ortak giderlerinin teminatı olarak, sanığın apartman görevlisi olarak çalıştığı apartmanda yaşayan mağdurlar tarafından apartman yönetimine verildiği ve sanığın hak sahibi olmadığı suça konu senetleri hukuka aykırı olarak ele geçirdiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanığın eyleminin, TCK'nın 209/1. maddesi kapsamında açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğuna yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Katılanlar vekilinin, 17.02.2012 havale tarihli, katılanların imzalarını içerir dilekçe ile temyizden vazgeçtiği görülmekle, sanık ... ve müdafiinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Belgede sahtecilik suçlarında suçun konusu belge olup korunan hukuki yarar kamu güvenidir ve suçun geniş anlamda mağduru toplumu oluşturan bireylerdir. Nitekim belgede sahtecilik suçlarına ilişkin TCK'nın 204-212. maddeleri Kanunun Kamu Güvenine Karşı Suçlar bölümünde yer almaktadır. Bununla birlikte belgede sahtecilik suçunun işlenmesiyle haksızlığa uğrayan gerçek ve tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkündür. Belgede sahtecilik suçunun işlenmesi nedeniyle farklı kişilerin çıkarlarının zedelenmiş olması suçun bu öncelikli niteliğini değiştirmeyeceği gibi zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına da engel değildir. Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdur sayısınca sahte senetlerin farklı zamanlarda düzenlendiğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığı da değerlendirildiğinde; suç tarihinden önce mağdurların yaşadığı apartmanda görevli olan sanık ...’nin, mağdurların, apartmanın ortak giderlerinin karşılanması amacıyla teminat olarak apartman yönetimine verdikleri senetleri hukuka aykırı olarak ele geçirip, kendisini alacaklı gösterecek şekilde boş kısımlarını doldurarak, kardeşi olan hakkındaki beraat hükmü temyiz edilmeyen sanık ...’ye ciro etmekten ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 209/2. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 43/2. maddesi gereğince zincirleme olarak işlenmiş tek resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde mağdur sayısınca sekiz kez "resmi belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/13777
Karar No: 2011/3468
Karar Tarihi: 01.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/13777 E.  ,  2011/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 10.Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.4.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, torunuyla kişisel ilişki kurulmasını istemiş, duruşmada kişisel ilişkinin her hafta Cumartesi ve Pazar günleri tesisini talep etmiştir.

Davacı, çocuğun babaannesidir. Baba ölmüş, velayet hakkına sahip anne isteğe karşı çıkmıştır.

Yasa, olağanüstü haller mevcutsa çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde çocukla kişisel ilişki kurma hakkının diğer kişilere, özellikle hısımlarına da tanınabileceğini kabul etmiştir. (TMK.m.325/1) Baba öldüğüne göre babaanne torunuyla kişisel ilişki kurulmasını istemekte haklıdır. Ne var ki, kişisel ilişki çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde tanınabilir. Çocuk 2003 doğumlu olup, ilköğretim çağındadır. Her ayın birinci ve üçüncü hafta sonları Cumartesi günleri saat 14.00'den Pazar günleri saat 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü 10.00'dan üçüncü günü 17.00'ye kadar, yarıyıl tatilinin ilk haftası ve 1-10 Temmuz tarihleri arasında gösterilen saatler arasında kişisel ilişki tesisi bundan beklenen amaca ve çocuğun menfaatine uygun bir düzenleme değildir. O halde, istekle bağlı kalınarak daha kısa sürelerle ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.03.2011 (Salı)
Esas No: 2015/15665
Karar No: 2015/29911
Karar Tarihi: 27.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15665 E.  ,  2015/29911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/380975

MAHKEMESİ : Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/117 (E) ve 2013/245 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay esnasında tartıştığı ve kavga ettiği E.. K..'i yaralamak isteyen sanığın, kendi safında yer alan ve E.. K..'e karşı hamlede bulunan mağdur S.. S..'ı bıçakla yaralaması şeklinde gelişen olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2 maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'uin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2012/7435
Karar No: 2012/9935
Karar Tarihi: 29.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7435 E.  ,  2012/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda;

-Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02/04/2002 tarih 1999/354 esas, 2002/121 karar sayılı ilamının uyarlama amacıyla ve resmi evrakta sahtecilik suçuna münhasır olarak kaldırılmasına.

-5237 sayılı TCK hükümlerinin aleyhe olduğunun, 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğunun kabulü ile Lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK.nun 349/2. maddesi delaletiyle 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59, 40. maddeleri ve 5252 sayılı Yasanın 6/1. maddesi gereğince sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı TCK.nun hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlü ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak,

Yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “ 02.04.2002 tarihli ilk kararda tahsiline karar verilen 26.97 TL yargılama giderinin sanıktan (hükümlü) tahsiline” cümlesinin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASIN, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8214
Karar No: 2020/6147
Karar Tarihi: 02.11.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/8214 E.  ,  2020/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Dava, tarım Bağ-Kur sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Genel bütçeye dahil olan davalı ...'nın 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu ayrıca; ilk derece mahkemesi tarafından verilen davanın reddine ilişkin hükme karşı davacı tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine yapılan incelemede, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi halinde hükmedilmesi gereken karar ve ilam harcından davacının sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeksizin davalı ...'na harç yükletilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının 3. bendinin silinerek yerine ''İstinaf talebi reddedilen davacıdan alınması gereken 54,40 TL karar ve ilam harcından peşin yatırılan 35,90 TL'nin mahsubu ile bakiye 18,50 TL'nin davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,'' ibaresinin yazılmasına hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25423
Karar No: 2017/6105
Karar Tarihi: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25423 E.  ,  2017/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.