erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/9187
Karar No: 2019/1636
Karar Tarihi: 04.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/9187 E.  ,  2019/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 31/3, 62, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında güveni kötüye kullanma suçundan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17.03.2010 tarih ve 2009/504 Esas, 2010/136 Karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra üç yıllık denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlenmesi nedeniyle Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 22/05/2013 tarih ve 2013/104 Esas, 2013/309 Karar sayılı dosyası üzerinden yeniden duruşma açılması üzerine, atılı suçtan suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine dair hükmün açıklandığı, ilgili hükmün suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edildiği, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, aynı okulda öğrenim gördüğü ve tanıdığı mağdura “seni vururum, öldürürüm” şeklinde tehditlerle bulunarak, cep telefonunu aldığı ve bir daha iade etmediği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun yağma suçunu işlediği iddia edilen olayda; suça sürüklenen çocuğun savunmasında telefonu müzik dinlemek için mağdurdan kendi rızası ile aldığını, ancak daha sonra telefonu düşürmüş olması yada kaybetmiş olması nedeni ile iade edemediğini belirtmesi, mağdurun telefonun tehdit ile kendisinden alındığı yönündeki beyanını doğrulayacak başka bir delil yada beyanın dosyaya yansımamış olması karşısında; tebliğnamedeki eylemin yağma suçunu oluşturduğu yönündeki görüşüne iştirak edilmeksizin, suça sürüklenen çocuğun aynı okulda öğrenim gördüğü ve tanıdığı mağdurun cep telefonunu alıp almaması eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesindeki güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin suç işleme kastının bulunmadığı, eksik inceleme ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6976
Karar No: 2013/7693
Karar Tarihi: 12.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6976 E.  ,  2013/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, vergiye kayıtlı olunan 15.06.1993 – 04.10.2000 tarihleri arası (= 2629 gün) için yapılan borçlanmadan, ödeme miktarı oranlanarak hesaplanacak kısmi borçlanmanın geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, davacının, vergiye kayıtlı olduğu 15.06.1993 – 04.10.2000 (tescil) dönemlerine ilişkin (=2629 gün) süre yönünden vergi borçlanması nedeniyle kısmi olarak ödediği miktar karşılığı 2424 gün için borçlanmasının geçerli olduğunun kabulü yerinde ise de; hüküm fıkrasında, borçlanılan prim gün sayısının yazılması yerine, talep aşılarak vergi kaydının başladığı tarihten itibaren borçlandığının ve sigorta başlangıcının da vergi kaydının başladığı 15.06.1993 tarihi olduğunun tespitine de karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yazılı “15.06.1993 tarihinden itibaren” sözcükleri silinerek yerine, “vergiye kayıtlı olduğu 15.06.1993 – 04.10.2000 tarihleri arası süreden borçlandığı 2424 gün için” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, aynı paragrafta yazılı “sigortalılık süresinin başlangıcının 15.06.1993 tarihi olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31420
Karar No: 2016/10394
Karar Tarihi: 01.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31420 E.  ,  2016/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

24/08/2013 tarihinde şikayetçinin evinin önünde park halinde bulunan 24 ED 924 plakalı Mondial marka motosikletin gece saat 03.00 sıralarında çalınmasından sonra, 24/09/2013 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre sanığın kullanımında iken ele geçirildiği, sanığın kollukta müdafii huzurundaki savunmasında “Ben inşaatta çalıştığımdan motor lazım oldu. Motor araştırmasına girdim. Daha sonra kuşlarımla ilgilenirken iki çocuk geldi. Bu çocuklara motor olup olmadığını sordum. Onlar da bana motor ayarlayabileceklerini söylediler. 3-4 gün sonra bu iki çocuk bana kırmızı bir motor getirdiler. Ben de 6 çift kuş ve 50 TL para vererek suça konu motoru aldım. İki hafta önce satın almıştım” dediği halde, duruşmadaki savunmasında “pazardan daha önce alış veriş yaptığım yaşça benden büyük olan birisinden 6 tane kuş ve 80 TL para karşılığında satın almıştım, motoru da 13 gün kullandıktan sonra müşteki motoru yolda görmüş ve kendisine ait olduğunu beyan ederek polisi çağırmıştı” dediği, çelişki nedeniyle sorulunca da “bana başta iki tane küçük çocuk gelmişti, kendilerinden motor istemiştim, 3-4 gün sonra bu çocuklardan biri yanında yaşı büyük akrabası ile geldi, yaşı büyük akrabası da az önce ifadesini verdiğim kişidir” şeklinde beyanda bulunduğu, ancak sanığın satın aldığını belirttiği kişinin açık kimliği ve adresi ile ilgili herhangi bir bilgi ve belge sunamadığının anlaşılması karşısında; eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın dosya içeriğiyle uyuşmayan çelişkili savunmalarına itibar edilmek suretiyle suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 165/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8639
Karar No: 2015/423
Karar Tarihi: 29.04.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/8639 E.  ,  2015/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mağdurun beyanlarında suça sürüklenen çocukların çalmış oldukları okul içinde bulunan çantasından alınan kredi kartı ile hesabından 1.000 TL çekildiğini beyan etmesine göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2 ve 245 maddelerinde yazılı suçlardan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Nüfus kayıt örneğine göre ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/81-138 E-K sayılı 24/06/2010 kesinleşme tarihli ilamı ile suça sürüklenen çocuk ...'ün doğum tarihi yıl hanesinin 1997 iken 1992 olarak tashihine karar verildiği ve suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK 31/3 maddesi yerine aynı Kanunun 31/2 maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- ... Valiliği Emniyet Müdürlüğü'nün Çocuk Şube Müdürlüğü'ne hitaben hazırladığı 31/12/2009 tarihli yazıda suçun işlendiği iddia edilen okula ve benzer hırsızlık olaylarına ait güvenlik kamerası kayıtları incelenerek suça sürüklenen çocukların kimliklerinin tespit edildiği ve yazı ekinde cd izleme ve tespit tutanakları bulunduğu belirtilmiş olmasına karşın dosyada bulunmadığının, ayrıca kayıtlar üzerinde mağdura, kendisine ait çantanın teşhisi yaptırılması ve suça sürüklenen çocuklara kamera kayıtları izletilip görüntülerdeki kişilerin kendileri olup olmadığı sorulduktan sonra teşhise elverişli fotoğrafları dosyaya getirtilerek uzman bilirkişi marifeti ile mukayese yapılıp ekspertiz raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk... yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/11
Karar No: 2022/12906
Karar Tarihi: 23.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/11 E.  ,  2022/12906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, O Yer Cumhuriyet Savcısı

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda, olay günü mağdurlar ile aralarında yaşanan tartışmada sadece kendisini korumak için yanındaki bıçağı çıkartarak gösterdiğini, kesinlikle bıçağı kimseye sallamadığını beyan etmesi, mağdur ...'nın soruşturma aşamasında, sanığın kendilerine bıçak çekip savurarak öldüreceğine dair sözler söylediğini, mağdur ...'in aşamalarda sanığın önce ...'ya , sonrasında da kendilerinin olayı ayırmak için müdahale etmeleri üzerine de hepsine birden elinde bıçak varken tehdit sözleri söylediğini, müşteki ...'in ise soruşturma aşamasında sanığın kendilerine bıçak çekerek üzerlerine geldiğini ve bıçağı kendilerine savurmaya başladığını, korunmak amacıyla geri çekildiklerini, sanığın kendilerine tehdit sözü söylediğini beyan etmesi, dinlenen bir kısım tanıkların beyanlarının da mağdurların ve müştekinin beyanları ile aynı doğrultuda bulunması karşısında, sanığın kasten yaralamaya dair bir eyleminin olup olmadığı ve eylemlerinin bütün halde silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı yeterince açıklanıp tartışılmaksızın yetersiz gerekçeyle sanık hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit eylemlerinden ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a) TCK'nın 43/3. maddesi uyarınca kasten yaralama suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ve her eylemin ayrı ayrı kasten yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın mağdurlara ve müştekiye yönelik her bir eyleminden ayrı ayrı uygulama yapılması gerekirken zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b)Kasten yaralama eylemlerinin bıçakla işlendiği kabul edilmesine karşın, sanık hakkında TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

c)Kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken yapılan hesap hatası sonucunda, sonuç cezanın 3 ay 3 gün yerine, 3 ay 10 gün olarak fazla tayin edilmesi,

d)Kasten yaralama suçundan tayin edilen temel cezada önce TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerine göre indirim uygulanıp sonrasında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 61/5. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırılık oluşturacak biçimde ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9821
Karar No: 2025/1485
Karar Tarihi: 13.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/9821 E.  ,  2025/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2024 E., 2024/1695 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/13038
Karar No: 2018/940
Karar Tarihi: 13.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/13038 E.  ,  2018/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, 5237 sayılı TCK’nın Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 495/1, 59, 31,33 maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 148/1,62, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu lehe yasanın saptanması gerektiği ve 765 sayılı TCK'nın 522/3. maddesi uyarınca, yağma suçlarında anılan maddede öngörülen indirim hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi kanuna aykırı ise de, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan

alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15552
Karar No: 2010/239
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15552 E.  ,  2010/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14712
Karar No: 2015/2572
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14712 E.  ,  2015/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16184
Karar No: 2018/2481
Karar Tarihi: 22.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/16184 E.  ,  2018/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... İlçesi ...-1 Mahallesi 1254 ada 4 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2825
Karar No: 2011/151
Karar Tarihi: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2825 E.  ,  2011/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.