erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/2358
Karar No: 2012/1218
Karar Tarihi: 18.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/2358 E.  ,  2012/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.01.2012 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2716
Karar No: 2020/2200
Karar Tarihi: 10.03.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/2716 E.  ,  2020/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Dava, hastalığın meslek hastalığı olduğunun ve maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2330
Karar No: 2014/3791
Karar Tarihi: 18.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2330 E.  ,  2014/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ..., .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen dava ile, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı ... için 47.518 TL, ... için 5.347'er TL destek ve davacılar için 15.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; asıl ve birleştirilen dava yönünden, davacılar için 10.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan Aynur, Suat ve yağmurdan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için 28.511 TL, diğer davacılar için 3.208'er TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ..., Suat ve Yağmur vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ..., ....vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.414,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ....'dan alınmasına 18.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4391
Karar No: 2017/3857
Karar Tarihi: 12.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/4391 E.  ,  2017/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2037
Karar No: 2012/6899
Karar Tarihi: 09.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/2037 E.  ,  2012/6899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu sigortalının yaralanması nedeniyle yapılan tedavi giderleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26.maddesi olup, madde kusur sorumluluğuna dayanmaktadır.

Davaya konu somut olayın, otel inşaatı işyerinde aşağıdan harç yüklenen kova dördüncü katta bulunan kazalı-sigortalı ... tarafından çekilip boşaltılırken makaranın takılı olduğu üç ayaktan birinin yerinden çıkması sonucu düşmesi ve düşerken demir direğin kazalıya çarpması sonucunda yaralanması şeklinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Aynı iş kazasına ilişkin olarak sanıkla... haklarında açılan ve.... sayılı kararı ile şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilerek sonuçlandırılan ceza dosyası üzerinden aldırılan ilk kusur raporunda işveren...2/8, sigortalı ise; 1/8 oranında kusurlu bulunduğu ve eldeki dosyada, Mahkemece ayrı kusur raporu aldırılmaksızın ceza dosyasından aldırılan kusur raporu hükme dayanak yapılmış ise de, Kusur raporlarının 506 sayılı Kanunun 26., 1475 sayılı Kanunun 73., 4857 sayılı Kanunun 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gereği göz önünde bulundurularak, davalının, sigortalının ve zararlandırıcı sigorta olayının oluşumunda kusur olduğu iddia edilen dava dışı üçüncü kişilerin kusur oran ve aidiyetlerinin maddi olaya uygun olarak tespiti, buna göre; iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişiler kurulundan yöntemince düzenlenmiş kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile ceza dosyasının şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilerek sonuçlandırılan ceza dosyası üzerinden aldırılan kusur raporunun eldeki davada hükme dayanak yapılaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de; dayanak alındığı belirtilen kusur raporunda davalı işverene 5/8 oranında kusur atfedildiği gözetilmeksizin 6/8 kusur karşılığı zararla sorumlu tutulmuş olması isabetsizdir.

O halde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/575
Karar No: 2012/8333
Karar Tarihi: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/575 E.  ,  2012/8333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırı, konut dokunulmazlığını ihlal, silahla tehdit ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa 31.12.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 21.01.2010 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26195
Karar No: 2014/3538
Karar Tarihi: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26195 E.  ,  2014/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Esas No: 2011/6619
Karar No: 2012/9289
Karar Tarihi: 11.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6619 E.  ,  2012/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın, namlusu kısaltılmak suretiyle 6136 sayılı yasa kapsamına giren, tabanca şeklindeki, tek kırma av tüfeği ile yakın mesafeden mağdurun kafasına bir el ateş etmek suretiyle yaşamsal tehlike geçirmesine, yaşam fonksiyonlarını 5.(ağır) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına, yüzünde sabit ize, organ veya duyularından birinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda, mağdurdaki zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, teşebbüs uygulamasında cezanın teşdiden tayin edilmesinin yersizliğine, tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),11/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/11666
Karar No: 2017/9371
Karar Tarihi: 26.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/11666 E.  ,  2017/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılındaki suç hakkında düşme22/08/2009 takvim yılındaki suç hakkında mahkumiyet

Sanık hakkında 2009 takvim yılına ilişkin olarak sahte fatura düzenleme sebebiyle mahkumiyet kararı verildiği, tebliğnamede 2004 takvim yılı için onama, 22.09.2009 tarihli eylem için merciine iadesi isteminde bulunulduğu halde, 2009 takvim yılından verilen mahkumiyet kararıyla ilgili görüş belirtilmediği anlaşıldığından bu suç yönünden de tebliğname düzenlenerek iadesi için dosyanın Yargıtay C.umhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/29133
Karar No: 2022/9955
Karar Tarihi: 23.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/29133 E.  ,  2022/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 13.00-16.00 saatleri arasında müştekinin ikametine girilerek çeşitli ziynet eşyalarının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda, katılanın oğlunun ortağının özel şoförü olduğunu, katılanı da zaman zaman istediği yere araçla götürdüğünü, olay günü katılanı yine bir yere bıraktıktan sonra benzin almak için gereken çipi ikametin kapısının önünde düşürmüş olabileceğini düşündüğü için, suça konu ikamete gittiğini ve çipi burada bulduğunu, ikametinin anahtarının kendisinde bulunmadığını beyan etmesine karşın, aşamalarda tanık olarak beyanı alınan ...’ın ifadelerinde, bahse konu apartmanın görevlisi olduğunu, katılanın evde bulunmadığı zaman olan saat 14.30 sıralarında servise çıktığını, katılanın oturduğu kata geldiğinde katılanın dairesinin kapısının kapatıldığını işittiğini ve baktığında sanığı kapıyı çekmiş ve anahtarla kilitlerken gördüğünü, anahtarla kilitleme sesini duyduğunu ve gördüğünü beyan etmesi; bu itibarla sanığın kendisinde katılanın ikametinin anahtarının bulunmadığını ve sadece benzin çipini aradığı yönündeki beyanını kendisi ile herhangi bir husumeti bulunmayan tanığın doğrulamaması karşısında; oluş ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya kapsamına göre, haksız ele geçirilen anahtar ile müştekinin ikametinden hırsızlık yapan sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-d-h maddelerine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3501
Karar No: 2017/117
Karar Tarihi: 12.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/3501 E.  ,  2017/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın eşinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15797
Karar No: 2014/14786
Karar Tarihi: 10.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/15797 E.  ,  2014/14786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, davacı şirketin davalı şirket bünyesinde bulunan fabrikalarında yükleme, boşaltma, preslerde sac kıvırma, montaj, boyama, sac kesme, paketleme, taşlama ve temizlik işlerini konu edinen eser sözleşmesi niteliğindeki taşeronluk sözleşmesinden doğmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5020
Karar No: 2018/12648
Karar Tarihi: 12.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/5020 E.  ,  2018/12648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 32/2, 31/3 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair ... Çocuk Mahkemesinin 19/09/2013 tarihli ve 2010/484 Esas, 2013/617 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinin bildirilmesi üzerine, açıklanması geri bırakılan hükümlerin aynen açıklanması ile 5237 sayılı Kanunun 86/2, 32/2, 31/3, 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... Çocuk Mahkemesinin 03/05/2017 tarihli ve 2016/404 Esas, 2017/231 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07.06.2018 tarih ve 2017/12575 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2018 tarih ve 2018/50519 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 32/2, 31/3 ve 52. maddeleri uyarınca 1.320,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunması yerine, yazılı şekilde 2.000,00 Türk lirası adli para cezası cezasına hükmedilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Çocuk Mahkemesinin 03/05/2017 tarihli ve 2016/404 Esas, 2017/231 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 31/3. maddesi gereğince cezasında (1/3) indirim yapılarak 80 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 32/2. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 66 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1320 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4253
Karar No: 2018/12846
Karar Tarihi: 26.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/4253 E.  ,  2018/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, dair verilen hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; 03/08/2007 tarihinde davalı ...'ün yönetimindeki diğer davalı ... Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait ... plaka sayılı araç, ... Bulvarından ... Bağları istikametine seyir halinde iken yolu karşıdan karşıya geçmek isteyen davacı ... 'a yaya kaldırımı üzerinde çarparak ağır şekilde yaralanmasına neden olduğu, sağ ayağında kırık oluştuğunu, müvekkilinin evli ve iki çocuk babası olduğunu, koltuk değnekleri ile yürümeye çalıştığını, evinde bakıma muhtaç bir şekilde iyileşmesini beklediğini, bu süre içerisinde çalışamadığı gibi evinin ihtiyaçlarını karşılayamadığını ileri sürerek, acısının bir nebze dahi unutturabilmesi için 10.000,00 TL manevi, 500,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; olayın karşı tarafın iddia ettiği gibi yaya kaldırımında değil, yol üzerinde meydana geldiğini, müvekkilinin yokuş yukarı çıktığını bu nedenle aracın hızının çok az olduğunu, davacıyı ön taraftan kurtarmasına rağmen arka tekerleğin çamurluğunun bütün uyarılara rağmen kaldırıma çıkmayan davacıya vurduğunu, davalı sürücünün hastaneye gittiğini, gerek maddi gerekse manevi taleplerini kabul etmediklerini, davacının kendi kusuru ile bu olayın meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuş, davalı şirket vekili ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı definde bulunduklarını ileri sürerek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın ve ıslah isteminin kısmen kabul, kısmen reddine, 3.482,18 TL maluliyet, 419,15 TL işten güçten kalmaya ilişkin maddi tazminatın kaza tarihi olan 03/08/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine; manevi tazminat isteminin kısmın kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03/08/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 404,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11737
Karar No: 2010/2495
Karar Tarihi: 08.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11737 E.  ,  2010/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2006 tarih ve 2007/171-2008/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalı şirkete sigortalı bulunduğunu, işyerine tamir amacıyla bırakılan dava dışı ...'e ait aracın meydana gelen yangın sonucunda (7.000) YTL hasara uğradığını, davalı ... şirketinin işyerinde meydana gelen demirbaş hasarınıödediği halde araç hasarını ödemediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, dava konusu aracın davacıya ait işyerine tamir amaçlı bırakıldığı, ancak işyeri faaliyetleri sonucunda değil kundaklama sonucu yandığı, bu durumda meydana gelen hasarın teminat kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu yangının dışarıdan müdahale suretiyle oluştuğu, bu haliyle meydana gelen hasarın sigorta kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.