erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/9867
Karar No: 2012/15160
Karar Tarihi: 28.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9867 E.  ,  2012/15160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, Gebeci Mevkii, 101 ada 152 parsel sayılı 33030,29 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satış nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın 15.10.1951 tarihli 30 sıra nolu tapu kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Orman Yönetimi taşınmazın bir kısmının orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın reddine ve dava konusu 152 sayılı parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

1) Orman Yönetiminin temyizi yönünden; Hazine ile gerçek kişi arasında görülen davada, dahili davacı olarak mahkemece davaya katılan ... Yönetiminin yapılan yargılamada 3402 sayılı Yasanın 26/D maddesi bağlamında müdahil davacı sıfatı ile davaya harçlı bir katılımı bulunmadığı gibi usulünce açılmış bir davasının da olmadığı, mahkemece ihbar yolu ile dahili davacı olarak yargılamaya çağrılmasının Orman Yönetimine taraf sıfatı kazandırmayacağı, hükmün sadece davanın taraflarınca temyiz edilebileceği gözetilerek Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE, Orman Yönetiminin yatırdığı temyiz peşin harcının istek halinde kendisine iadesine,

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, Hazinenin dayandığı 1951 tarih 30 sıra nolu tapu kaydının dava dışı 101 ada 115 parsele revizyon gördüğü, çekişmeli taşınmazın mahkemece usulünce yapılan inceleme sonucu orman sayılan yerlerden olmadığı, zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu, davalı kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddeleri hükmünde belirtilen zilyetlik süre ve koşullarının da oluştuğu belirlenerek Hazinenin davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/12/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7854
Karar No: 2019/2968
Karar Tarihi: 14.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7854 E.  ,  2019/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, trafik sigortası bulunmayan aracın sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, aynı kazada müvekkilinin desteğinin öldüğünü açıklayıp 92.220,06 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 125.000,00 TL iş göremezlik tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu ölüme ve cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar ile desteğinin ölümü sebebi ile uğradığı zarar geleceğe ilişkin olduğundan, davacının ve desteğin muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre tespiti suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının ve desteğin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporu, hükme esas almaya elverişli bir rapor değildir.

Bu durumda mahkemece; davacının ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve davacının talep edebileceği tazminat miktarının bu doğrultuda hesaplanması için ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/16860
Karar No: 2007/5540
Karar Tarihi: 02.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/16860 E.  ,  2007/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Menemen Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Tarih : 17.02.2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Dava iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacı işçinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçinin,davalıya ait  deri  fabrikası işyerinde elini açkı makinesine kaptırarak elinin bilek hizasından koptuğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece ceza dosyasındaki kusur raporları dikkate alınarak hüküm kurulmuştur.Oysa  hukuk hakimi ceza mahkemesi kusur raporu ile bağlı değildir. Kaldı ki ceza mahkemesinde davalı işveren taraf ta değildir.

Bu tür davalarda ; bilirkişilerin, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin ve yapılan işin niteliğine göre, işyerinde  davacının görev yaptığı alanlarda uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde incelemek ve  kusurun aidiyeti ve oranını hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamaları gerekmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği konularında uzman 3 kişilik bilirkişi kuruluna konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davalı işverenin taraf dahi olmadığı, ceza dosyasındaki kusur raporları dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 02.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18664
Karar No: 2014/13007
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18664 E.  ,  2014/13007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2010/713-2013/674

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/12101
Karar No: 2007/14081
Karar Tarihi: 06.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12101 E.  ,  2007/14081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16892
Karar No: 2011/2937
Karar Tarihi: 22.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16892 E.  ,  2011/2937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1760
Karar No: 2021/5029
Karar Tarihi: 24.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1760 E.  ,  2021/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluş, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde katılanın işlettiği ''...'in yeri'' isimli birahaneye gelen sanığın aşırı alkollü olması nedeni ile işyeri çalışanlarınca dışarı çıkartıldığı, bir müddet sonra aynı mekana tekrardan gelen sanığın, “çıkın dışarı” diye bağırarak taşkın hareketler sergilemeye devam ettiği, bu esnada işyerinden dışarı çıkan katılana yaklaşık 2,5 - 3 metre mesafeden, 5522 numaralı 7.65 mm çaplı yasak niteliği haiz olduğu raporlanan tabanca ile karın bölgesini hedef alarak bir el ateş etmesi neticesinde; Giresun Adli Tıp Şubesinin 28.05.2015 tarihli raporunda belirtildiği üzere, ''karın bölgesinde, göbek deliği ile kasık orta noktasının birleşim noktasından vücuda girerek, yaklaşık 10 cm cilt-cilt altı yumuşak dokuda vertikal bir hatta seyrederek vücudu terk eden ve devamında kasık bölgesi orta hatta tekrar vücuda girerek büyük damar ve sinir yaralanmasına sebebiyet veren, uyluk arka kısmında yumuşak doku içerisinde kalan ve daha sonra lokal anestezi altında çıkartılan ateşli silah mermi çekirdeğine bağlı yaralanma arızasının hayati tehlikeye, duyularından ve

organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına'' neden olacak şekilde yaraladığı, sonrasında tanık ...'nın sanığa müdahale ederek elindeki tabancayı zor kullanmak suretiyle alıp polise teslim ettiği olayda, kullanılan aracın elverişliliği, atış mesafesi, şiddeti, hedef alınan bölge, sanığın kastının yoğunluğu ile sanığın eylemlerine devam ettiği sırada araya tanık ...'in girmesi sebepleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken; suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5481
Karar No: 2016/7594
Karar Tarihi: 25.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/5481 E.  ,  2016/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

KARAR

1- Dava konusu 162 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm intikalleri ve kayıt maliklerini gösterir biçimde Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması,

2- Dava konusu 162 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağının tüm sayfalarının onaylı ve okunaklı suretleri ile varsa kadastro sırasında uygulanan vergi kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması,

3- Dava konusu 162 parsel sayılı taşınmaza kadastro sırasında revizyon gören 26.9.1979 tarih 7 sıra nolu, 26.09.1979 tarih 8 sıra nolu ve 26.09.1979 tarih 9 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm intikalleri ve kayıt maliklerini gösterir biçimde Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderilmesi için Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9386
Karar No: 2018/4352
Karar Tarihi: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9386 E.  ,  2018/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2016 gün ve 2016/118 Esas, 2016/115 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin birinci celsede Segbis sistemiyle alınan mağdur, sanık, müştekiler ile tanık beyanlarına dair düzenlenen çözümleme tutanağında mahkeme başkanıyla zabıt katibinin ve gerekçeli hükümde ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzaları bulunmadığı gibi anılan çözümleme tutanağının UYAP sistemine de kaydedilmediği anlaşılmakla, söz konusu imza ve sisteme aktarım eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından ilk derece mahkemesince sanığın atılı suçtan 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan 8 yıl 4 ay hapis cezası mahkumiyetine dair kurulan hükmün yaşı küçük mağdur ...'ın velayet hakkına sahip kanuni temsilcileri olup sanıktan şikayetçi olarak davaya katılan ... ile...'ya tebliğ edilmediği anlaşıldığından, öncelikle Bölge Adliye Mahkemesi kararının adları geçen katılanlara tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8127
Karar No: 2012/14915
Karar Tarihi: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8127 E.  ,  2012/14915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.02.2011 tarih ve 2009/67-2011/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "BOSCH Yaşam için teknoloji+şekil" ibareli markası olduğunu, davalının ise ürün reklamlarında "Yaşam bu teknolojide" ibaresini kullandığını, oysa, tescilli markanın benzerinin izin alınmadan kullanılamayacağını, bu durumun iltibasa neden olduğunu, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, ticari itibarlarının zedelendiğini ileri sürerek, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin menini, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tüketicilerin ürün alırken marka isimlerine odaklandığını, yaptıkları reklamlarda baskın unsurun "ALF" ibaresi olduğunu, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet durumunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının markasında bulunan "Yaşam için teknoloji" ile davalının reklamlarında kullandığı "Yaşam bu teknolojide" ibarelerinin asli ve ayırt edici unsur olmadığı, teknoloji ve yaşam ibarelerinin sektörde sıkça kullanıldığı, tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimali bulunmadığı, her iki tarafa ait ürünlerin farklı şirketlere ait olduğunun kolaylıkla anlaşılabileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.