erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/6243
Karar No: 2017/6930
Karar Tarihi: 11.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/6243 E.  ,  2017/6930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile, hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

2) 05.03.2013 tarih 28578 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin 47/3 maddesi uyarınca “denetimli serbestlik kararlarının infazının tamamlanması yada ihlal nedeniyle dosyanın kapatılması yükümlüye tebliğ edilerek ilgili mahkemeye itiraz hakkı olduğu bildirilir maddesi uyarınca düzenlenen evrakın dosya arasında bulunmasına rağmen söz konusu evrakın sanığa tebliğ edildiğine dair evraka rastlanılmadığından tebliğ edilmişse tebligat parçası denetime imkan verecek şekilde dosya içerine alınmadan hüküm kurulması, tebliğ edilmemişse sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi sağlanmadan denetim dosyasının kapatılması,

3) Manisa İli Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği tarafından düzenlenen müracaat günlerini belirtir ayaktan takip tedavi programının sanığa tebliğ edildiğine dair evrakın denetime imkan verecek şekilde aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya arasına alınmaması,

4) Kabule göre de;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine"

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/15012
Karar No: 2019/8774
Karar Tarihi: 22.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15012 E.  ,  2019/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “ Sanık ...'nin eylemleri için yapılan 1 adet davetiye gideri 9,00 TL ve soruşturma aşamasında görevlendirilen Müdafii ücreti 188,00 TL toplamından müteşekkil 197,00 TL yargılama giderinin Sanık ...'den tahsili ile Maliye Hazinesine gelir kaydına,” yazılı kısmının çıkartılması, yerine '' Sanık ... için yapılan 9.00 TL olan 1 adet davetiye giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi

./.

üzerinde bırakılması, cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10699
Karar No: 2010/8108
Karar Tarihi: 07.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10699 E.  ,  2010/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarı ve CMUK.nun 305. maddesine göre hükmün temyiz olanağı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında diğer suçlardan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 7.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3477
Karar No: 2018/848
Karar Tarihi: 14.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/3477 E.  ,  2018/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Değişen suç vasfı nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Dosya kapsamı ve 12.05.2010 tarihli ihbar tutanağı ile 14.05.2010 tarihli ev arama yakalama ve el koyma tutanağına göre suç tarihinde hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen sanık ...’in, sanık ...’e ait ikametin ikinci katının merdiven boşluğunda otururken güvenlik güçlerinin geldiğini görmesi üzerine ...’in ikametine koşup elinde bulunan çanta ile birlikte ikametin tuvaletine girdiği ve çantayı tuvaletin iç kısmına attığının görevlilerce fark edilmesi üzerine, ikamette yapılan aramada ...’in tuvalete attığı çanta içerisinde 5 ayrı pakette net 0,65 gr ağırlığındaki eroin maddesinin ele geçirildiği, sanık ...’in eşi ...’in soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak alınan beyanında eşinin eroin sattığını ancak kullanmadığını beyan ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin bir bütün halinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5936
Karar No: 2018/9732
Karar Tarihi: 03.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5936 E.  ,  2018/9732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Ret

Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan 12.08.2016 tarihli ve 2012/22073 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davası sonunda; İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2017 tarihli, 2016/631 esas ve 2017/472 karar sayılı ilamı ile 3 takvim yılından mahkumiyetine karar verildiği, karar hakkında istinaf yoluna başvurulması üzerine 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının tefrik edilip ayrı bir esas kaydedildikten sonra 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 29.02.2008 olan suç tarihinden iddianame tarihine kadar asli zamanaşımı süresi dolduğundan hüküm kaldırılarak sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu hakkında ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği ancak, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükmün katılan vekilince temyiz edildiği belirlenrek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun cezasının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesindeki 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 29.02.2008 tarihinden iddinamenin düzenlendiği 12.08.2016 tarihine kadar gerçekleştiği, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 03.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1370
Karar No: 2014/9862
Karar Tarihi: 03.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1370 E.  ,  2014/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/799-2013/1784

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.05.2013 tarihli yazısı ile Yağmur B.. C..'nun Türk Medeni Kanunu'nun 404. maddesi gereğince vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm D.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.05.2013 tarihli yazısı ile Yağmur isimli küçüğe TMK 404. maddesi uyarınca vasi atanması istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 336/3. fıkrasında; velâyetin ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuğun kendisine bırakılan tarafa ait olacağı; 404/1. fıkrasında ise; velâyet altında bulunmayan her küçüğün vesayet altına alınacağı düzenlenmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; B.. C.. ile (dava dışı) F. C.nun evliliğinden 08.12.2012 tarihinde küçük B.. C..'nun doğduğu, anne Bahar'ın 11.04.2013 tarihinde öldüğü, küçüğün velayetinin babası Ferhat üzerinde bulunduğu, her ne kadar küçük B. Y.'un gerçek babasının Ferhat olmadığı iddia edilmiş ise de Ferhat ile küçük arasındaki soybağının kayden mevcut olduğu, reddedilmediği anlaşılmaktadır.

Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkin olup, aslolan ergin olmayan çocukların velayet altında bulunmasıdır. Eşlerden birinin ölümü halinde velayet hakkı diğer eş tarafından kullanılır. Bu nedenle mahkemece sağ olan baba Ferhat'ın beyanı alınarak, onun tarafından velayetin kendisine verilmesi yönünde dava açılması halinde sonucunun beklenmesi, velayeti baba talep etmediği takdirde eldeki davanın sonuca bağlanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2020
Karar No: 2021/7789
Karar Tarihi: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2020 E.  ,  2021/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Esas No: 2011/5003
Karar No: 2011/6144
Karar Tarihi: 25.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5003 E.  ,  2011/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOÇARLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/01/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaş bulunduğu 231 parsel sayılı taşınmaza komşu 469 parsel maliki davalıların haksız olarak işgal etmek, ağaçların mahsullerini toplamak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ikinci kadastro işleminin 3402 Sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca geçersiz sayılacağı, davalıların iyiniyetli olduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 231 parsel sayılı taşınmazda davacının pay sahibi olduğu 469 parsel sayılı taşınmaza da davalıların malik oldukları kayden sabittir.

Davacı, 231 parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne davalıların haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, yapılan keşif neticesi elde edilen bilirkişi raporuna ekli krokide 4150.04 m2 olarak (B) harfi ile gösterilen kısmın hem davalıların tutundukları 469 parsel sayılı çap kaydı kapsamında, hem de davacıya ait 231 sayılı parselin içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, çekişmeye konu edilen 4150.04 m2'lik yer bakımından kayıtların iç içe girdiği  (tedahül ettiği) böylece bu yer yönünden (mükerrer) çifte tapu oluştuğu sabittir. Buna göre, her iki tarafın tapu kaydının aynı yerle ilgili olarak ayakta durduğu gözetildiğinde eldeki davanın çözümüne olanak yoktur.

Öyleyse, eldeki davanın çözüme kavuşturulabilmesi bakımından çifte tapu olgusuna sicilde son verilmesi gerektiği bir başka ifade ile kaydın düzeltilmesinin gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davacıya tapu kaydının düzeltilmesi konusunda dava açması için olanak tanınması, dava açıldığı taktirde eldeki dava yönünden bekletici sorun sayılması ve iptal davasında belirlenecek mülkiyet durumuna göre davanın karara bağlanması gerekirken çifte tapu olgusu gözardı edilmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   25.05.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13005
Karar No: 2022/2465
Karar Tarihi: 03.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/13005 E.  ,  2022/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2019 2019/158 esas ve 2019/292 sayılı mahkûmiyet hükmü

2- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04/11/2019 - 2019/4185 esas ve 2019/2048 sayılı kararı ile istinaf talebinin eleştirili düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la bu maddede yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin eleştirili düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5559
Karar No: 2018/362
Karar Tarihi: 12.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/5559 E.  ,  2018/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.04.2016 gün ve 2015/4908 Esas, 2016/2116 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ....Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 1.450.957,96 TL ve... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 723.019,58 TL olmak üzere toplam 2.173.977,54 TL vergi alacağının iflas masasına kayıt ve kabulüne ilişkin istemlerinin reddedildiğini ileri sürerek, vergi alacağının masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, davaya konu alacakların vergi mahkemelerinde davalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 04.04.2016 tarih ve 2015/4908 E., 2016/2116 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/24516
Karar No: 2010/5810
Karar Tarihi: 31.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/24516 E.  ,  2010/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Asliye 3.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Yaralama, tehdit, yasak silah bulundurma

HÜKÜM(LER) : Beraat, hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığı ve ...'nin kavgada silah boşaltma eyleminin, mahkemece katılan ...'i tehdit eylemine dönüştürüldüğü kabul edilerek işin esasına geçildi.

Sanık ...'nin yaralama ve sanık ...'nin tehdit suçlarının oluştuğu 16.6.2002 tarihine göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından katılan ... vekili ile sanıklar ... ve ...'nin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanıklar yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4,104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8081
Karar No: 2021/15222
Karar Tarihi: 15.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8081 E.  ,  2021/15222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 105 ada 83 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-) Kapama bağ niteliğindeki dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2013 yılına ait resmi veriler esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken; gerekçesi açıklanmadan ilçe tarım müdürlüğü verilerinin çok üzerinde değerler kullanılmak suretiyle bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2-) Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.