erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/6472
Karar No: 2014/18174
Karar Tarihi: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6472 E.  ,  2014/18174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmaza fiilen el atılmamakla birlikte, taşınmazın dere koruma alanı olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Görevsizlik kararı yasa değişikliğinden kaynaklandığından davalı idareden yargılama gideri ve vekalet ücretinin tahsiline karar verilmesi

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli Kararın hüküm fıkrasının;

a) 3.bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 4. bendinin hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22601
Karar No: 2015/2990
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22601 E.  ,  2015/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9602
Karar No: 2016/9913
Karar Tarihi: 22.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9602 E.  ,  2016/9913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52 ve 53. maddelerine göre 2 yıl hapis ve 12.000 TL adli para cezası ile hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,... plakalı aracın sahibi olduğu, temyiz dışı sanık ...'ün de aracın şoförlüğünü yaptığı, suç tarihinde yurt dışına sevk edilmek üzere...isimli şirket tarafından kendilerine teslim edilen 20 ton JP8 gümrük yakıtını devir amacı dışında, yurt içinde kaçak yollarla piyasaya sürdükleri, elleri ve ayakları bağlı olarak bulunan temyiz dışı sanık ...'ün ilk etapta yakıtın çalındığını beyan etmesine rağmen daha sonra suça konu akaryakıtı sanıkla birlikte yurt içinde sattıklarını beyan ettiği, böylelikle sanığın, temyiz dışı sanıkla iş birliği içerisinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Şikayetçi olarak beyanı alınan ...'un 19/06/2008 tarihli ifadesinde şirketten ayrıldığını, şirket yetkilisi olmadığını, zararlarının karşılanmadığını beyan etmesi; temyiz dışı sanık ...'ın şirketin bütün zararını karşıladığını ifade etmesi karşısında; Onuksan nakliyat isimli şirket yetkilisinin tespiti ile CMK'nın 243. maddesinde belirtilen hakları hatırlatmak suretiyle beyanının alınması, zararın giderilip giderilmediği hususunun sorulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de; TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus ve TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/17438
Karar No: 2018/9818
Karar Tarihi: 17.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/17438 E.  ,  2018/9818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın 08.03.2012 tarihli temyiz dilekçesinin tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğunun kabulüyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, olay günü alkollü vaziyette eve gelerek kızı mağdur ... ...ile konuşmak istemesi üzerine mağdurun, babası sanık ile konuşmamak için kendisini odasına kilitlediği, buna sinirlenen sanığın, eline bıçak alarak eşi mağdur ... ve kızını "şimdi sizi kim kurtaracak" şeklinde sözlerle tehdit ettiği iddia ve kabul edilen olayda; mağdur ...'nın soruşturma aşamasında, sanığın, kızının kendisini odasına kilitlemesine sinirlenerek eline bıçak aldığını ancak kendisinin polisi arayacağını söylemesi üzerine bıçağı camdan attığını, daha sonra kızının kilitli kapısını açtığını ve sanığın, "şimdi sizi elimden kim kurtaracak" şeklinde tehdit ettiğini, kovuşturmada ise, elinde bıçak varken tehdit ettiğini beyan etmesi ve olay yerinde tutulan tutanağa göre bahse konu bıçağın ikametin bahçesinde bulunması karşısında; mağdur ...'nın aşamalardaki beyanları arasında oluşan çelişkinin giderilerek, sanığın tehdit eylemini gerçekleştirirken elinde bıçak olup olmadığı, elinde bıçak olduğunun kabulü halinde ise, mağdur ... Çayırlı'nın tehdit eylemi gerçekleşirken odasında bulunup bulunmadığı, bıçağı görüp görmediği tespit edilip tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile silahla zincirleme tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10242
Karar No: 2015/44296
Karar Tarihi: 28.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/10242 E.  ,  2015/44296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'tan alınmasına hükmedilmesi,

2-5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.- TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken 5,00 TL yargılama giderinin sanık ...'tan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık ... hakkında hükmolunan 1,227,00 TL yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunana hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4891
Karar No: 2015/3084
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4891 E.  ,  2015/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17801
Karar No: 2013/20143
Karar Tarihi: 18.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/17801 E.  ,  2013/20143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Yıldız tarafından, davalı ... aleyhine 14/02/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; idari para cezasının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 4904 sayılı Kanun'un 3/d maddesi uyarınca, geçici ve daimi işçi alımlarını davacı kurum aracılığıyla yapmasının zorunlu olduğunu, bu düzenlemeye aykırı olarak davalının iki geçici işçiyi işe aldığının belirlendiği, bu sebeple aynı Yasa'nın 20/d maddesi uyarınca idari para cezası kesildiği, bu cezanın icra takibine konulduğu, takibe davalı kurumca haksız yere itiraz edildiği belirtilerek, itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı, idari para cezasının kesinleşmeden takibe konulduğunu, borca itirazın kesinleşmeyen idari para cezasının takibe konulmasından kaynaklandığını, itirazlarının kötüniyetli olmadığını savunmuştur.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Davacı ... ile davalı Belediye'nin taraf sıfatları gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7009
Karar No: 2019/10589
Karar Tarihi: 11.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/7009 E.  ,  2019/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın aşamalarda mağdur ...'ı tehdit etmediğini elinde bıçak olmadığını savunması, mağdur ...'ın soruşturma aşamasında sanığın kendisine yumruk salladığını ancak kendisinin çekilmesi üzerine isabet etmediğini, sanığın cebinden bıçak çıkardığını görmesi üzerine sanığa yumruk atıp kaçtığını beyan etmesine karşın yargılama aşamasında sanığın cebinden küçük bir bıçağı eline alıp karşısına geçtiğini görmesi üzerine kaçmaya başladığını beyan etmesi, tanıklardan ...'ın soruşturma aşamasında tehdit eyleminden bahsetmemesine karşın yargılama aşamasında sanığın mağdura bir tane vurduğunu, mağdurun da sanığa vurduğunu sanığın bu sırada cebinden bir bıçak çıkardığını ve bıçağı geriye doğru çekerek vuracak gibi yaptığını ancak polislerin gelmesi üzerine sanığın elindeki bıçağı yere düşürdüğünü belirtmesi, tanıklardan ...'ın da aşamalarda sanığın elinde bıçak gördüğünü beyan etmesi, kolluk kuvvetlerince okuldaki şahısların sanığın kaçarken çöp kutusuna bir cisim attığı belirtmeleri üzerine çöp kutusundan bir adet bıçak ele geçirilmesi karşısında, mağdurun kendi beyanları ve tanıkların beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden, mağdurun ve tanıkların çelişkili beyanlarının ne şekilde sanığın savunmalarına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/13398
Karar No: 2023/23825
Karar Tarihi: 08.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13398 E.  ,  2023/23825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/423 E., 2015/289 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2015 tarihli ve 2014/423 Esas, 2015/289 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre katılanın, temyiz tarihinden sonra 21.01.2021 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarının da karar tebliğine rağmen şikayetçinin haklarını takip etmek üzere davaya katılmadıkları, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/2320
Karar No: 2015/6212
Karar Tarihi: 16.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2320 E.  ,  2015/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/148868

MAHKEMESİ : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/03/2014, 2013/266 (E) ve 2014/118 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. K..'ın mağdur B.. Ö..'ı "kasten yaralama" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma uyularak verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta ve haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin A.. B.. bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi ve yine, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu hususlar yenidenyargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21969
Karar No: 2014/10014
Karar Tarihi: 10.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21969 E.  ,  2014/10014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

06.11.2009 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş olup, hükmün 28.04.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra, sanığın 02.09.2010 tarihinde yeni suç işlediği, bu suçtan mahkumiyetinin kesinleştiği ve ihbar üzerine mahkemece dosyanın ele alınıp hükmün açıklandığı belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Suça konu ilköğretim okulunun bir yıldan beri terk edilmiş olduğu, herhangi bir faaliyetin bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi yerine, aynı Kanun’un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Şikayetçi okul müdürü ...’ın beyanı, olay tutanağı ve krokisi ile dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği ilköğretim okulunun A blokunda bulunan konferans salonunun deprem riski nedeniyle bir yıldan beri kullanılmadığı, içindeki eşyaların tamamen boşaltıldığı, ara sıra kontrol amacıyla gidildiği, A blok için yıkım kararı alındığı ve okulun yan taraftaki B bloka taşındığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal öğelerinin oluşmadığı gözetilerek yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/515
Karar No: 2015/3083
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/515 E.  ,  2015/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.