erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17743
Karar No: 2014/1536
Karar Tarihi: 24.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17743 E.  ,  2014/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : 1- A.Ş. GENEL MÜDÜRLÜĞÜ

2- ...

Taraflar arasında görülen davada Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/07/2012 gün ve 2010/9-2012/357 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.09.2013 gün ve 2012/17112 - 2013/15271 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka hesaplarında 301.700,00 USD mevduatının bulunduğunu, bankanın müdür yardımcısı ünvanıyla çalışanı olan davalı ...'in bu mevduattan 155.000,00 USD'yi zimmetine geçirdiğini, hakkında devam eden soruşturmada usulsüz işlem yaparak parayı kendi borsa hesaplarında kullandığını kabul ettiğini, zarardan bir güven kuruluşu olan bankanın da sorumlu olduğunu ileri sürerek 155.000,00 USD'nin Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden karşılığı olan 226.904,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari banka faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili bilahare davalı ... hakkındaki davadan feragat etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... aleyhine açılan davanın feragat nedeni ile reddine, davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 95.716,81 TL alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, asıl alacağa (87.023,96 TL) dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi uygulanmasına dair verilen kararın davalı banka vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı Banka vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

52,40 KDH

50,45 KDPH

01,95 KDBH

228,00 Ceza-28.01.2014
Esas No: 2021/5786
Karar No: 2022/12003
Karar Tarihi: 11.10.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/5786 E.  ,  2022/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle zincirleme olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde ... Belediye Başkanı olarak görev yapan sanığın ... İlçesi ... Caddesi üzerinde bulunan S.S. ... Konut ... Kooperatifi tarafından yaptırılan ... pafta, 2929 ada, 3-4 ve 6 parsellerde bulunan yapılar yönünden belediye encümeni tarafından yıkım kararı alındığı halde yıkım kararlarını yerine getirmeyerek zincirleme biçimde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilen dava konusu somut olayda; sanığın, 4 Mart 2009 tarihi itibarıyla göreve başladığını, 2010 yılında bütçede planlanmamış olmasından dolayı yıkım ihalesi için ödenek ayıramadıklarını beyan etmesi karşısında, ... Büyükşehir Belediyesi ve ... Valiliği İl Özel İdare Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, ... Belediyesince yıkım için ... makinesi ve personel talep edilip edilmediği, edilmişse hangi tarihlerde talep edildiği ve neticesinin ne olduğunun sorulması ile belediyenin imkanlarının bahse konu yerlerde yıkım yapmak için yeterli olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

İddianamede TCK'nın 257/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı tanınmadan anılan Yasa'nın 257/2. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 11/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1381
Karar No: 2014/19636
Karar Tarihi: 19.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1381 E.  ,  2014/19636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/257603

MAHKEMESİ : Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2010

NUMARASI : 2010/38 (E) ve 2010/78 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2. maddesinde yüklenen suçun cezası 6 aydan 3 yıla kadar hapis olarak öngörüldüğü ve 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikle temel cezanın 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde asgari ücret esasından vazgeçildiği, anılan madde ile hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nun 50 ve 52. maddelerine göre seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiği ve bu uygulamanın sanık lehine olacağı gözetilmeden, kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinin, değişiklikten önceki ve sonraki halinin olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün belirlenmesi gerekirken, somut karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-)2002 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu ve inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden ve CMK.nun 231. maddesinde sayılan diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği de değerlendirilmeksizin, zarar giderilmediğinden bahisle yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14440
Karar No: 2012/17888
Karar Tarihi: 08.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/14440 E.  ,  2012/17888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :550-181

Dava, davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, davalı işyerinden bildirilen, hizmet cetvelinde görünen primi ödenmiş 01.10.1984-31.03.1988, 01.11.1989-30.12.1999 tarihleri arasında çalışmaları bulunduğu anlaşıldığından ve mahkemece talep gibi bildirilen bu süreler için kazanılan itibari hizmet sürelerinin tespitine karar verildiği halde, maddi yazım hatası sonucu 31.03.1988 tarihi yerine 31.03.1989 tarihinin yazılmış olması isabetsiz olup, 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince düzeltilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (1). bendindeki “31.03.1989” tarihinin silinerek, yerine, “31.03.1988” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13950
Karar No: 2015/12797
Karar Tarihi: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13950 E.  ,  2015/12797 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/1310-2014/2505

DAVACI : C.. A..

DAVALI : Y.. K..

Taraflar arasındaki davada Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın kira ilişkisinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olduğu ve sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, taraflar arasında kira sözleşmesi bulunmadığı, gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkilinin davalının eşinin yer sahibi olduğu unlu mamüller üzerine faaliyet gösteren fırın işletmesini 2012 yılının Mayıs ayında B.. Ç.. isimli şahıstan devraldığını, müvekkilinin işletmeyi devraldıktan sonra davalı ile yeni bir kira sözleşmesi yapmadığını, karşılıklı görüşmeler ile fırın işletmesinin eski sahibi olan B.. Ç.. ile yapılan sözleşmenin müvekkili açısından da aynen devam etmesi hususunda sözlü anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin 2012 yılı sonuna kadar kira bedellerini düzenli olarak ödediğini, ekonomik durumunun bozulması üzerine son iki aylık kira bedellerini davalıya ödeyemediğini, fırının işletmesini durdurduğunu, bunun üzerine davalının müvekkiline herhangi bir ihtar çekmeden işletmenin içinde bulunan ve kara fırın olarak tabir edilen fırın düzeneğini yıktığını, ocağı ve tezgahı söktüğünü, fırın içerisinde bulunan hamur kazanı, deep freeze derin dondurucu, buzdolabı, 2 adet hamur arabası, hamur tezgahı, fırından ekmek çıkarma tezgahı, vitrin reyonu, 40 adet 35\*80 ebadında tava ve bilumum el malzemelerini satarak müvekkilini zarara uğrattığını, müvekkilinin davalı ile yaptığı görüşmede müvekkilinin ödeyemediği kira bedellerine karşılık söz konusu malların satıldığını ve paraya el konulduğunu öğrendiğini, yıkılan kara fırın ve satılan malzemelerin değerinin ödenmeyen kira bedellerinin çok çok üzerinde olduğunu, davalının haksız eylemi ile müvekkilinin çok ciddi olarak zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00.-TL'nin davalıdan tahsili isteminden kaynaklanmakta olup uyuşmazlık kira sözleşmesinden değil haksız fiilden kaynaklanmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13067
Karar No: 2014/11802
Karar Tarihi: 15.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/13067 E.  ,  2014/11802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü ve 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9681
Karar No: 2024/20781
Karar Tarihi: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9681 E.  ,  2024/20781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 09.02.2024

SAYISI : 2022/1456 E., 2023/2526 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.02.2024 tarihli ve 2022/1456 Esas, 2023/2526 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2022/1456 Esas, 2023/2526 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7163
Karar No: 2021/15053
Karar Tarihi: 14.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7163 E.  ,  2021/15053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

4. Bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin ayrı ayrı çıkartılmasına, yerlerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14121
Karar No: 2015/2637
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14121 E.  ,  2015/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2838
Karar No: 2010/6178
Karar Tarihi: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2838 E.  ,  2010/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14.12.2009 gün ve 2009/11863 Esas - 2009/17554 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalı ... Müdürlüğünün Genel Bütçeye dahil idarelerden olduğu ve harçtan muaf olduğu gözetilmeden, mahkemece davalı idareden harç tahsiline karar verildiği ve peşin harcın yargılama giderlerine dahil edildiği, bu nedenlerle mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekirken, bu husus düzeltilmeden onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla,

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.12.2009 tarih ve 2008/11863 Esas - 17554 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki bedelinin, ikisi teknik ve birisi de mahalli bilirkişiden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor ile tesbit edilmesi ve davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idarenin harçtan muaf olduğu gözetilmeden bakiye harcın davalı idareden tahsiline karar verilmesi ve 135,00-TL. peşin harcın yargılama giderlerine dahil edilerek davalıdan tahsiline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkartılmasına, yerine “davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan harcın istek halinde yatıran tarafa iadesine” cümlesinin yazılmasına,

B) Gerekçeli kararın 6. bendindeki “ve peşin harç toplamı 1.172,80” kelime ve rakamının çıkartılmasına, yerine “1.037,80” rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...