erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4731
Karar No: 2016/20407
Karar Tarihi: 12.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4731 E.  ,  2016/20407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2013/199 E, 2013/268 K sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay ve 5 ay erteli hapis cezalarına ilişkin sabıkasının tekerrüre esas alınırken yazım hatası ile Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesine ait 22/06/2010 tarih 2009/1189 Esas 2010/486 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alındığının belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20084
Karar No: 2014/15958
Karar Tarihi: 26.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20084 E.  ,  2014/15958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü öngörülmüş olduğundan, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan işbu davada davalı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bendinin silinerek, yerine “hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği hesaplanan 1.320 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13871
Karar No: 2015/2026
Karar Tarihi: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13871 E.  ,  2015/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ...Mahallesi 10586 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte ecrimisilin davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm dahili davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında, Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, değerlendirme gününden önceki dava konusu taşınmaz ile aynı özelliklere sahip emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Bilirkişi kurulunun somut emsal olarak iki adet taşınmaz incelemiş olmasına rağmen, bununla birlikte piyasa araştırması başlığı altında da 500 TL/m² birim fiyatı değerlendirmeye alınmıştır. Mahkemece emsal satışlara göre değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, piyasa araştırması neticesinde bulunan değerin de incelenip ortalama alınmak suretiyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9541
Karar No: 2012/10332
Karar Tarihi: 01.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9541 E.  ,  2012/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Esenler Vergi Dairesi Müdürlüğünün 5.7.2011 tarihli yazısından dava dışı 1710258410 vergi kimlik numarasında kayıtlı vergi borçlusu ... Yön. Danış. İlt. Dış Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarını 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması Hakkındaki Kanunun 2.maddesi kapsamında yapılandırdığı belirtildiğinden anılan yapılandırmaya ilişkin taksitlendirme tablosu ile bu yapılandırma gereği yapılan ödemelerin ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğünden istenerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE 1.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7236
Karar No: 2020/4911
Karar Tarihi: 10.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/7236 E.  ,  2020/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14.Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2015/483 esas ve 2018/492 karar sayılı ve 07.03.2018 tarihli davanın reddine dair hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine yönelik kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davacının temyize konu ettiği miktarın temyiz kesinlik sınırı altında olduğundan dolayı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz iadesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 14.09.2020 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildiği, davacı vekilinin bu ek kararı temyiz ettiği, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği görülmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, davalı ile distribütörlük sözleşmesi akdedildiği, davalının bu sözleşmeye aykırı davrandığını, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini belirterek şimdilik 10.000.-TL denkleştirme tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından dosya üzerinden yapılan incelemede, davacı vekilinin istinaf isteminin reddi ile davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davacının temyize konu ettiği miktarın temyiz kesinlik sınırı altında olduğundan dolayı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz iadesine karar verilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine dair 14.09.2020 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi gereğince dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 170,78 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 10.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17561
Karar No: 2015/149
Karar Tarihi: 14.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17561 E.  ,  2015/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/144-2014/170

Davacılar S.. K.. vd vekili Avukat Ömer tarafından, davalılar S.. B.. vdl aleyhine 06/09/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılardan D.. K.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20632
Karar No: 2017/592
Karar Tarihi: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20632 E.  ,  2017/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 16/03/2015 tarih 2015/260 Esas 2015/3665 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5398
Karar No: 2019/1781
Karar Tarihi: 27.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5398 E.  ,  2019/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve Su İşleri Bakanlığına izafeten Orman ve Su İşleri Bakanlığı IV. Bölge Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/10/2015 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 07/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Kanun'a 25/06/2010 tarihinde eklenen ek 11. madde uyarınca alacak talebine ilişkindir. Mahkemece talebin üst hakkına ilişkin olduğu gerekçesiyle asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Kanun'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı ve uyuşmazlığın alacak istemine ilişkin olması nedeniyle tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Kanun uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6984
Karar No: 2023/12417
Karar Tarihi: 05.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/6984 E.  ,  2023/12417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/242 E., 2022/108 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince verilen bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair karar verilmiştir.

Mahkeme kararına davalılar vekillerinin duruşma istemli temyiz başvurusunda bulunduğu, duruşma yapılmak üzere tayin olunan 05.12.2023 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davalılar adına Av. ... ile davacılar adına Av. ...'nun geldiği görülmekle gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, aynı gün yapılan incelemede Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Hakkında verilen kararı temyiz eden davalılar tarafından nispi harca tabi iş bu dava için, 10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz başvuru harcı ve ilam harcının 1/4'nü (nispi temyiz karar harcı) peşin olarak yatırması gerekir.

Bu kapsamda temyiz eden davalılardan davalı şirket tarafından harç yatırıldığı, davalı ... tarafından ise temyiz harcı yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

2. Davaya konu meslek hastalığından ölüm ile ilgili olarak SGK tarafından sorumlulara karşı açılmış rücu dava dosyası bulunup bulunmadığı var ise dosya aslının, mümkün olmaması halinde ise (UYAP kayıtlarıyla yetinilmeyerek) tam örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesi gerekmektedir.

Anılan noksanların dosyanın esasını incelemeye engel nitelikte olduğu gözetilerek bu şekilde ikmal edilecek dosya evrakının Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Kahramanmaraş 3. İş Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12784
Karar No: 2014/15350
Karar Tarihi: 10.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/12784 E.  ,  2014/15350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/267705

MAHKEMESİ : Çine Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2012

NUMARASI : 2011/212 (E) ve 2012/54 (K)

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5015 sayılı yasanın kaçak petrol başlıklı 2.maddesinin 21.fıkrasının c alt bendi hükmüne göre; "Kurumdan izin alınmadan; akaryakıt haricinde kalan solvent, madeni ve baz yağ, asfalt, nafta ve benzeri petrol ürünlerinden elde edilen akaryakıt ya da akaryakıta dönüştürmek maksadıyla kullanılan veya bulundurulan akaryakıt haricinde kalan solvent, madeni yağ ve baz yağ, asfalt, solvent nafta ve benzeri petrol ürünleri" kaçak petrol kapsamı içinde sayılmıştır.

Somut olayda, dava konusu eşyanın madeni yağ olduğu hususunda bir ihtilaf bulunmadığı ve madeni yağların da marker uygulamasına tabi bulunmadığı nazara alındığında, sanık Murat'ın birbirini doğrulayan hazırlık ve yargılama aşamasındaki beyanlarında yağları gelen araçlara para karşılığı sattıklarını ve diğer sanık Hakan'a ait araçların deposuna doldurduğunu ifade etmesi karşısında, tespiti yapılan madeni yağların olay tarihinde yürürlükte bulunan 5015 sayılı yasanın 2/21-c bendi kapsamında kaçak petrol sayıldığı, keza bu hükmü yürürlükten kaldıran 6455 sayılı Kanunun 54.maddesiyle düzenlenen 5607 sayılı KMK.nun 3.maddesinin 12.fıkrasında söz konusu ürünlerin akaryakıt olarak kullanılmak üzere satımı, ticari amaçla alım fiillerinin suç olarak kabul edildiği ve dosya kapsamına göre sanıkların satma fiilinin sabit olduğu gözetilerek, mahkumiyetlerine karar verilmesi yerine oluş ve dosya içeriğine uygun düşmeyen yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/11927
Karar No: 2024/2252
Karar Tarihi: 13.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11927 E.  ,  2024/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 1996/1300 E., 1997/8 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama talebinin kabulüne

TEMYİZ EDENLER : Hükümlü ve vasisi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.1997 tarihli ve 1996/1300 Esas, 1997/8 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçundan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi sonucu infaza verildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürülüğe girmesi nedeniyle mahkemece duruşmalı olarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 20.06.2013 tarihli ek karar ile 5237 sayılı Kanun'un hükümlü lehine olması nedeniyle uyarlama talebinin kabulüne ve hükümlünün aynı Kanun'un 142/1-b, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın hükümlü ...'in adresine 06.08.2013 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilerek kesinleştirildiği, kararın hükümlü ile birlikte suça karışan diğer hükümlü ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.12.2014 tarihli ve 2014/30928 Esas, 2014/28810 Karar sayılı ilâmı ile uyarlama yargılaması ile kurulan 20.06.2013 tarihli ek kararın onamasına karar verildiği anlaşılmakla;

Hükümlü ve vasisi, 20.06.2013 tarihli ek kararın 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ edildiği ve tebliğin usûlüne uygun olmadığını gerekçe göstererek hükümlünün karardan haberi olmadığından bahisle temyiz isteminde bulunmuş iseler de; hükümlünün 01.12.2021 tarihli dilekçesi ile uzlaşma hükümlerinden faydalanmak istediğini talep ettiği, mahkemece 13.12.2021 tarihli ek karar ile hükümlü lehine yasa değişikliği yapılmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, bu kararın içeriğinde de hükümlü lehine yasa değişikliği yapılmadığı ve 20.06.2013 tarihli ek karar ile duruşma açılarak 5237 sayılı Kanun'un suça sürüklenen çocuk lehine olması nedeniyle uyarlama talebinin kabulüne ve hükümlünün 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtildiği, anılan ek kararın da hükümlüye 15.12.2021 tarihinde okunup, anlatılmak suretiyle cezaevinde tebliğ edildiği, dolayısıyla hükümlünün 20.06.2013 tarihli verilen ek karardan haberdar olduğu dikkate alınarak hükümlü ve vasisinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.12.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulundukları, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, bu karara yönelik eski hâle getirme ve temyiz istemlerinin REDDİNE, 13.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.