Esas No: 2022/3902
Karar No: 2023/2646
Karar Tarihi: 02.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/3902 E.  ,  2023/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli kararı sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarih ve 2019/20243 Esas, 2021/7482 Karar sayılı kararı ile;

"...Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...'bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine sanık hakkında Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarih ve 2021/259 Esas, 2021/405 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.

5. İtiraz üzerine yapılan yargılama neticesinde Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarih ve 2021/494 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; pişmanlık duyduğuna, tayin edilen cezanın para cezasına çevrilebileceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Uzunköprü K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakli yapıldığı, nakil yol izni verilerek kurumdan ayrıldığı, 07.04.2014 tarihinde teslim olması gerekirken teslim olmayarak hükümlünün kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğü'nün 27.07.2015 tarihli yazısında sanığın, hakkındaki yakalama emrine istinaden yakalanarak gözaltına alındığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Uzunköprü K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumuna naklinin uygun görülmesi üzerine kurumdan ayrıldığı, ancak teslim olması gereken sürede Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olmayarak firar ettiği, akabinde yakalandığı, ceza infaz kurumu yazıları, Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğü yazısı, sanık savunması ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın pişmanlık duyduğuna, tayin edilen cezanın para cezasına çevrilebileceğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak gösterilmesi gerekirken sadece "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarih ve 2021/494 Esas, 2022/171 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1. bentteki "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.