Esas No: 2016/13149
Karar No: 2019/6071
Karar Tarihi: 14.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13149 E.  ,  2019/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların oğlu destek Erenbaş'ın 04.11.2014 tarihinde davalıya trafik sigorta poliçeli aracı kullanırken geçirdiği tek taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiğini belirterek şimdilik davacıların her biri için 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketinden tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı ... lehine toplam 60.911,85 TL maddi tazminatın 5.000,00 TL’lik kısmına dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden itibaren, bakiye 55.911,85 TL’lik kısmına ıslah tarihi olan 22/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ... lehine toplam 103.844,58 TL maddi tazminatın 5.000,00 TL’lik kısmına dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden itibaren, bakiye 98.844,58 TL’lik kısmına ıslah tarihi olan 22/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir. Davacıların, kaza sonucu ölenin desteğinden yoksun kalmaları nedeni ile uğradıkları zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıların ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak hesap yapıldığı, mahkemenin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplamayı benimsediği görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporundaki TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılan hesap, hükme esas almaya elverişli bir hesap değildir.

Bu durumda mahkemece; davacıların ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve davacıların talep edebileceği tazminat miktarının bu doğrultuda hesaplanması için ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.