erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/19741
Karar No: 2010/8423
Karar Tarihi: 28.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/19741 E.  ,  2010/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.9.2009
Esas No: 2012/2240
Karar No: 2014/815
Karar Tarihi: 17.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/2240 E.  ,  2014/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre, mağdurun sanığın TCK'nun 6/1-b maddesi kapsamında "çocuk olan kardeşi tanık ... bir süre evlilik dışı birlikte yaşadığı, mağdurla geçinemeyen ... evine döndükten sonra, mağdurun sanık ve ailesini tehdit etmeye başladığı, bu sebeplerle sanıkla mağdur arasında çekişme oluştuğu, olaydan beş ay önce de sanığın mağduru basit şekilde yaraladığı, olay günü mağdurun, sanığın diğer kardeşi .... işyerinde...konuşup ayrıldığı, kısa bir süre sonra işyerine gelip bu görüşmeyi öğrenen sanığın, dükkanda bulunan baltayı alarak mağdurun peşinden koştuğu, akabinde baltanın kesici kısmı ile kaçmakta olan mağdurun kafasına ve sırtına iki kez vurduğu, başının arkasından saçlı deri kesisi ve sırtında 6 cm. uzunluğunda sıyrık oluşan mağdurun, can havliyle kendisini yakında bulunan bir berber dükkanına atarak kapıyı kilitlediği, ardından yetişen sanığın kapıyı zorlamasına rağmen açamaması üzerine baltayla camları kırdığı, etraftan kendisine doğru yaklaşanları görünce de eylemini tamamlayamadan suç yerinden kaçtığı olayda,

Tanık beyanları ve suçun nitelendirilmesi için yeterli olan Adli Tıp raporları uyarınca, yaraların niteliği dikkate alınarak, suçta kullanılan baltanın öldürmeye elverişli olduğunun anlaşılması, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve engel halin varlığı gözönünde bulundurulduğunda, eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın fiilinin "öldürmeye teşebbüs" olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, yaraların niteliği ile ilgili yeniden rapor alınması ve sanığın fiilinin "kasten yaralama" olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren düşünceleri benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in "öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının eksik soruşturmaya ve suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 17/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/852
Karar No: 2021/6392
Karar Tarihi: 14.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/852 E.  ,  2021/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1) Sanık hakkında "2009 yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin 07.04.2014 tarihli yazının 28.04.2014 tarihinde ikametgah adresinde sanığın eşine tebliğ edilmesine rağmen yasal defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmediği somut olayda; sanığın savunmasında "... Söz konusu defterleri vergi dairesine teslim ettim ancak bir kısım defterler eksik olduğu için kendileri almadılar. Hatta ben söz konusu teslimat ile ilgili olarak rahatsız olduğumu ve diğer belgeleri de daha sonra getireceğimi söyledim ancak kabul etmediler. Yine ben söz konusu şirketin müdürüydüm. Daha sonra şirketteki yetkilerimi vekaletle Fuat Yaşar isimli şahsa devrettim. Ancak müdür olarak ben görünüyordum. Bununla birlikte işlemleri kendileri yapıyorlardı." şeklinde beyanda bulunarak herhangi bir mücbir neden ileri süremediği, ibraz edilmeyen faturaların yasal deftere kaydedildiği, sanığın da bunu kabul ettiği ve bu nedenle ibraz edilmeyen faturaların varlığının sabit olduğunun anlaşılması karşısında; tüm dosya kapsamı ile sanığın sübut bulan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliği ile kabul edildi.
Esas No: 2014/12785
Karar No: 2017/4735
Karar Tarihi: 20.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12785 E.  ,  2017/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

HÜKÜM : Yağma suçundan TCK'nun 148/1, 35/2, 53.maddeleri uyarınca 4 yıl hapis; tehdit suçundan TCK'nun 106/2-a, 43/1, 53.maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis; müdafi ücretinin sanıktan alınmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5053
Karar No: 2025/624
Karar Tarihi: 23.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5053 E.  ,  2025/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/423 E., 2024/95 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.12.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi

mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/1086
Karar No: 2013/3545
Karar Tarihi: 11.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1086 E.  ,  2013/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ibaresinin yerine "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8847
Karar No: 2016/7242
Karar Tarihi: 06.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8847 E.  ,  2016/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 31/3, 62, 52. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ve 60 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, telefonunun arızalanması nedeniyle, katılanın oğlu mağdur ... tarafından kullanılan cep telefonunu kısa süreliğine kullanmak için ödünç aldığı, ancak mağdur tarafından defalarca istenmesine rağmen telefonun iade edilmediği anlaşıldığından, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

2- 5275 sayılı Kanun'un 106/4 maddesindeki düzenleme gözetilmeden, suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük sanık hakkkında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "6 GÜN", "4 GÜN" ''3 GÜN'' ve "60 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "3 GÜN" "2 GÜN'' ve "40 TL" ibarelerinin eklenmesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın ise hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30157
Karar No: 2015/39940
Karar Tarihi: 14.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/30157 E.  ,  2015/39940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/389993

MAHKEMESİ : Kastamonu(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2011

NUMARASI : 2011/268 (E) ve 2011/125 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a-Hakaret suçunun işlendiği apartman boşluğunun aleni yer olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık C.. T..'ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükümde “sanık

hakkında verilen cezanın TCK'nın 125/4. maddesi ile 1/6 oranında artırılarak sanığın 3 Ay 15 Gün Hapis cezası ile cezalandırılması” ilişkin bölümü ile TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibareleri çıkartılarak sonuç cezanın 3 ay hapis cezasına indirilmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8596
Karar No: 2017/2348
Karar Tarihi: 29.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8596 E.  ,  2017/2348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Öğrenci olan sanıkların suç tarihinde ikamet etmekte oldukları eve ait elektrik sayacının 05.08.2008 tarihinde borç nedeniyle mühürleme tutanağı düzenlenerek elektrik enerjisinin kesildiği, 08.08.2008 tarihinde yapılan kontrolde ise mührün koparılmadan kablonun sigortaya değdirilerek enerji kullanıldığının tespit edildiği olayda,sanıkların fiilen mühürleme yapılmadığını, üzerlerine atılı suçu işlemediklerini savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından suça konu elektrik sayacının ilk mühürlenmesine ilişkin 05/08/2008 tarihli mühürleme tutanağında imzası bulunanların tanık olarak dinlenmeleri, fiilen mühürleme işleminin yapılıp yapılmadığı, sanıkların işlemler sırasında mahallinde olup olmadıklarının belirlenmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/8787
Karar No: 2014/10413
Karar Tarihi: 03.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8787 E.  ,  2014/10413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/09/2012 tarih ve 2009/276-2012/345 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.06.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılardan ... vekili Av. .... ve fer'i müdahil vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin iki ortağından birisi ve aynı zamanda müdürü olan dava dışı ....’ın müvekkili şirkete ait tek taşınmazı ortaklar kurulu kararı olmaksızın değerinin çok altında muvazaalı olarak davalıya sattığını ileri sürerek, anılan taşınmazın satış işleminin iptali ile taşınmazın şirket adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... yönünden aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, taşınmazın satışının yetkili müdür tarafından gerçekleştirildiğini, müvekkilinin iyiniyetli 3. kişi olduğunu, muvazaa iddiasının yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu taşınmazın satış değerinin rayiç değerinin çok altında olmakla birlikte anılan taşınmaz üzerindeki hacizlere ilişkin borçların da davalı tarafından üstlenildiği, davalının tapu kaydına güvenerek davacı şirketin yetkili temsilcisinin yaptığı satış ile dava konusu taşınmazın alımında iyiniyetli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1232
Karar No: 2013/16587
Karar Tarihi: 17.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1232 E.  ,  2013/16587 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, zaman aşımı nedeniyle ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı avukatının, temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davalı kurum avukatının temyizine gelince; davaya konu ödeme emirlerinin davacıya 11.01.2012 tarihinde tebliğ edilmesi, eldeki davanın ise yedi günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 11.06.2012 tarihinde açılması karşısında, hak düşürücü süre nedeniyle ödeme emirlerinin iptaline dair mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 168. maddesine 16.06.2009 tarih 5904 sayılı Kanunun 35. maddesi ile eklenen cümlenin “...Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir...” hükmünü içermesi karşısında, anılan madde hükmü gözetilmeksizin davacı lehine maktu vekâlet ücreti yerine nispi vekâlet ücreti hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

./..

-2-

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (3) nolu bendinde yer alan “611,00” rakamlarının silinerek yerine “1100” rakamlarının yazılmasına, kısa kararında bu biçimde düzeltilmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....