erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/3590
Karar No: 2017/10698
Karar Tarihi: 11.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/3590 E.  ,  2017/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece duruşma açılarak, sanığın duruşmaya çağrılması, varsa diyecekleri sorularak yapılan yargılama sonucuna göre aynı Kanunun 230. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar da gözetilerek yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde sanığın duruşmaya davet edilmeksizin tensiben karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

CMK'nın 231/11. maddesindeki düzenleme karşısında, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının, TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilerek, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4282
Karar No: 2007/4875
Karar Tarihi: 10.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4282 E.  ,  2007/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.02.1994 ... ve 1994/633-1260 sayılı bozma kararında özetle; "Karara dayanak alınan bilirkişi raporunun çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığı ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığı, bu rapora dayanarak hüküm kurulamayacağı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu 767, 769 ve 783 nolu parsellerin veraset ilamındaki hisseleri oranında Eşref Ünsal ve Zeliha Topuz mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Tesbit tarihinden sonra 1991 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazların tespit tutanaklarının edinme sebebi bölümünde dava konusu ve dava dışı 767, 768, 769, 782 ve 783 nolu parsellerin önceden bir bütün halinde 1937 tarih 160 nolu vergi kaydı ile Hasan kızı ... adına kayıtlı olduğu yazılı olup, tüm bu parsellerin aynı vergi kaydına dayanılarak tespit gördüğü anlaşılmaktadır. Aynı vergi kaydına dayanılarak tespit gören bu parsellerden dava dışı 768 nolu parsel ile 782 nolu parsel Hasan Meydan adına tespit görmüş olup, halen tapuda aynı şekilde kayıtlıdır. Dava konusu 767, 769 ve 783 nolu parseller ile dava dışı 768 ve 782 nolu parsellere uygulanan 160 nolu vergi kaydı doğusunda tepe okumaktadır ve vergi kaydı bu haliyle değişir sınırlıdır. Taşınmazların sınırında eylemli olarak orman bulunmaktadır. 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi uyarınca vergi kaydı miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Çekişmeli 700 m2 yüzölçümündeki 769 nolu parselin dayanılan vergi kaydı miktarı kapsamında kaldığı, 767 ve 783 nolu parsellerin ise vergi kaydı miktar fazlası olduğu sabittir. Bu durumda, vergi kaydı miktar fazlasının hudutta bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanılmaya çalışıldığının kabulü ile 767 ve 783 nolu parsellerin orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dava konusu 769 nolu parsele yönelik olarak Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 767 ve 783 nolu parsellere yönelik olarak Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 10/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/863
Karar No: 2012/2097
Karar Tarihi: 29.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/863 E.  ,  2012/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, ... -... 2. kısım yol yapımı işinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... 22.12.2005 gün ve 5436 Sayılı Kanun'la değişik 5018 Sayılı Kanun uyarınca genel bütçeye dahil edildiğinden Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmekte ise de düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden, HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınc kabulü ile hüküm fıkrasının 6 ve 7. satırlarının karardan çıkartılarak, yerine “davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, alınan 13.428,70 TL peşin harcın talebi halinde davacıya verilmesine” kelimelerinin yazılmasına, 9. satırda yer alan “davacı tarafından yatırılan 13.428,70 TL peşin harcın ve” ibaresinin karardan çıkartılmasına kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6315
Karar No: 2014/265
Karar Tarihi: 09.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/6315 E.  ,  2014/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Köy Tüzel Kişiliği vekili, dava dilekçesinde özetle; müvekkili olan Köye ait olan 14/09/1940 tarih, 71 cilt, 23 numaralı tapu kaydına göre ... İli, ... İlçesi, ... Köyünde bulunan Doğusu, Kuzeyi ve Güneyi dağ, Batısı dere olan, 919 m²'lik fiilî duruma göre ise 1033,26 m²'lik alana sahip olan değirmen ve arsasının kadastro çalışmaları sırasında ... İlçesi, ... Köyü kadastro çalışma alanı içinde bulunan 101 ada 1 sayılı orman parselinin sınırları içinde kaldığı iddiası ile dava konusu taşınmazın davalı Orman İdaresi adına yapılan tescilinin iptali ile müvekkili olan Köy adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... Köyü, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, 12/11/2012 tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli krokisinde (A) harfi ve sarı renkle taralı olarak gösterilen 420 m²'lik tapusunun iptali ile; taşınmazın değirmen arsası niteliğiyle davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 2007 yılında 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılmış ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişileri tarafından yapılan inceleme ve araştırmada, davacının dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğu, dava konusu taşınmazın eski tarihli resmî belgelerde orman sayılmayan yerlerden olması itibariyle 4785 sayılı Kanun uyarınca devletleştirilen alanlardan olmadığı ve tapu kaydının hukukî değerini yitirmediği belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/25306
Karar No: 2015/29254
Karar Tarihi: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/25306 E.  ,  2015/29254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/247328

Kasten yaralama suçundan sanık A.. S..'nın, 5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının aynı kanunun 50/1-d maddesi gereğince 4 ay süre ile sinema ve kahvehane gibi yerlere gitmekten yasaklanması seçenek tedbirine çevrilmesine dair Kütahya 1. Sulh Mahkemesinin 30/05/2014 tarihli ve 2013/754 esas, 2014/549 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 29.06.2015 tarih ve 2015/13297–42904 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.07.2015 tarih ve 2015/247328 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50/1-d maddesinde “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katma kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir.” hükmünün yer aldığı, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği, kanunî, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan, sanığın kişiliğini ve suçun işlenmesindeki özellikleri değerlendirmeden, infazının da denetlenme imkanı bulunmayacak biçimde yükümlülük getirmek suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kütahya 1. Sulh Mahkemesinin 30/05/2014 tarihli ve 2013/754 esas, 2014/549 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanık hakkında hükmedilen sonuç 4 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3.maddesi delaletiyle aynı kanunun 50/1-d maddesi gereğince 4 ay süre ile sanığın ikamet ettiği mücavir alan sınırları içerisindeki alkollü içki satışı yapılan yerlere gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesine, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4096
Karar No: 2020/11569
Karar Tarihi: 22.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/4096 E.  ,  2020/11569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2003 Aralık-2010 Şubat tarihleri arasında ...ili Merkez ilçede bulunan ...Anaokulunda müdür vekili olan sanığın, bu döneme ilişkin yapılan denetim sonucunda, anaokulu defter ve kayıtlarında okul ihtiyaçlarına ilişkin harcama olarak gösterilen toplamda 187.722,24 TL'lik kısma yönelik harcama belgelerini ibraz edemeyerek söz konusu tutarı zimmetine geçirdiği iddia ve kabul edilen somut olayda; yıllara göre yapılan harcamalar ve bunların niteliği, çocuk sayısı da gözetilerek anaokulunun ihtiyaçlarına uygun olup olmadığı, işin mahiyetine göre zorunlu kalemlerde harcamanın yapıldığına ilişkin fatura bulunup bulunmadığı, hayatın olağan akışı içinde yapılıp da belgelendirilemeyen giderlerin olup olmadığı hususlarında suç tarihlerinde anaokulunda görevli olan kişilerin beyanları da irdelenerek dosya ve eklerinin Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek, alınacak bilirkişi raporu ve tüm diğer deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, "cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" karar verilmesi yerine, sadece "memuriyet hak ve yetkilerini kullanmasından yasaklanmasına" şeklinde sınırlı uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11428
Karar No: 2016/1982
Karar Tarihi: 17.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/11428 E.  ,  2016/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal, Mala

Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal, sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza artırılırken gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan uygulama yapılması,

b)Dosya içeriğine, 03/04/2011 tarihli olay yeri tespit tutanağına ve sanık ...'ün savunmasına göre; ihbar üzerine olay yerine gelen kolluğun, ayak izlerinden takip ederek olay yerine 500 metre mesafede sanıkları yakaladığı, sanıklardan ...'ün ceplerinden hırsızlık konusu eşyalardan televizyon ve uydu alıcısının kumandalarının ele geçirilmesi üzerine suçlamayı kabul ederek çalıntı eşyaları saklamış

olduğu yeri göstermek suretiyle kısmi iadeyi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; katılanın sanıklar hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bölümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6492
Karar No: 2015/7392
Karar Tarihi: 04.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6492 E.  ,  2015/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ...Mahallesi 2548 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddesinin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak bedelinin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için, emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde olması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cephe ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması aranır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporunun incelenmesinden; dava konusu taşınmazın değerlendirilmesi için ...Mahallesi 2955 parselin emsal alındığı, ancak bu emsalin 09/04/2008 tarihli akit tablosunun incelenmesinde, ... ve ...' ın taşınmazın hissedarlarından olup, diğer hissedarın payını da almak suretiyle taşınmazın tamamına malik olduğu, böylece emsal satış işleminin hissedarlar arası satış olduğu, özel amaçlı satış olduğundan yanıltıcı olabileceğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2012 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin (cadde ve sokak itibarıyla belirlenen) ilgili belediye başkanlığından getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/33126
Karar No: 2019/5976
Karar Tarihi: 20.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/33126 E.  ,  2019/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinden önce katılanın, sanığı .. Noterliğinin 08.09.2000 tarih ve ... yevmiye nolu vekaleti ile vekil tayin ettiği, daha sonra ... Noterliğinin 07.03.2003 tarih ve ... yevmiye nolu azilname ile sanığı vekaletten azlettiği, azilnamenin sanığa 22.02.2003 tarihinde tebliğ edildiği halde, sanığın, katılanın adına kayıtlı ... plaka sayılı araç ile geçirdiği trafik kazası sonucunda Ak Sigorta tarafından zarara karşılık Akbank Reşatbey Şubesi'ne katılan adına yatırılan 4.750,00 TL parayı azledildiği vekalete dayanarak 17.11.2005 tarihinde çekmek suretiyle haksız menfaat temin ettiği olayda; sanığın savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kesin delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.