erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/11868
Karar No: 2015/38048
Karar Tarihi: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/11868 E.  ,  2015/38048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun, silahla, birden fazla kişi ile birlikte, iş yerinde,var olan suç örgütünün korkutucu gücünden yararlanarak, geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c), (f) bendinin yanı sıra (a), (d), (h) bentleri ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA,bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “420,00 TL zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11934
Karar No: 2013/29068
Karar Tarihi: 09.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11934 E.  ,  2013/29068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Iğdır 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2013

Aile konutuna ilişkin tasarruf işleminde diğer eşin açık rızası alınmamış ise; işlem, tasarruf yetkisi eksikliği nedeniyle "askıda hükümsüzlük" yaptırımına tabidir. Aile konutunun tapu kaydında, Türk Medeni Kanununun 194. maddesi uyarınca" aile konutu şerhi" konulmuş olup olmamasının; Türk Medeni Kanununun 1023. maddesindeki "yolsuz tescilde iyiniyetli kazanım" yönünden bir önemi yoktur. Eş söyleyişle; "askıda hükümsüzlük" yaptırımı karşısında; eşle tasarruf işlemine girişen kimsenin iyiniyetli olması ona hak kazandırmaz. Sadece Türk Medeni Kanununun 2/2. maddesi uyarınca, davacı eş "hakkın kötüye kullanılması" davranışı içinde ise, eşle işleme girişen kimsenin kazanımı devam eder. Toplanan delillerden; davacı eşin aile konutuyla ilgili olarak kocasının yaptığı tasarruf işleminde açık rızası mevcut değil ise de; satıştan bilgi sahibi olduğu ve satıştan elde edilen gelirin bir bölümünü aldığı anlaşılmaktadır. O halde, Türk Medeni Kanununun 2/2.maddesi uyarınca, davacının artık satışın iptalini istemesi, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Hakkın kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabul edilerek, tapunun iptali ile davalı eş adına tapuya tesciline karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirir. Değerli çoğunluğun bozma sonucuna katılmakla birlikte, buna ilişkin karar gerekçesine katılmıyorum.
Esas No: 2009/5301
Karar No: 2010/77
Karar Tarihi: 18.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5301 E.  ,  2010/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Z.. T.. ile H.. H.. ve Sarıt Mahallesi (Köyü) Tüzel Kişiliği ile dahili davalı Ş.. B.. aralarındaki tescil davasının reddine dair ...2.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 17.6.2009 gün ve 276/250 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi dahili davalı Ş.. B.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan taşınmaz üzerinde evi bulunduğunu ve 20 yılı aşkın süreden beri zilyetliğinde olduğunu açıklayarak taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı H.. H.. vekili, dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunu, buna göre de kadim yol ve meydanların kapanmasıyla oluşan alanların 2644 sayılı Kanunun 12. maddesi ve 3402 sayılı Kanunun 16/A maddesi uyarınca sınırı içinde bulunduğu köy veya belediye adına tescili gereken yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davaya dahil edilen Ş.. B.. vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup ilçe sınırlarında kalması sebebiyle belediye adına tapuya tesciline karar verilmesini, davacının davasının ise reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğu gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Ş.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Davalı Ş.. B.. vekili 14.11.2008 tarihli davaya cevap dilekçesi ile dava konusu taşınmazın ilçe sınırları dahilinde kaldığını bildirerek belediye adına tesciline karar verilmesi isteğinde bulunmuştur. TMK.nun 713. maddesinin 6. fıkrasında; açılmış bulunan tescil davasında davalıların aynı davada kendi adına tescilini isteyebilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; tescil isteğinde bulunan ancak harcını yatırmayan Şahinbey Belediyesine harcın ikmali için süre ve imkan verilmesi, ikmal edildikten sonra HUMK.nun davanın taraflarına ilişkin hükümlerinin uygulanarak iddia ve savunma çerçevesinde delillerinin sorulması, değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar

verilmesi gerekirken davalı belediyenin talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Davalı Ş.. B.. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabülü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12650
Karar No: 2024/21583
Karar Tarihi: 01.07.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/12650 E.  ,  2024/21583 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/308 Esas, 2021/553 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yapılan tebligatında, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden, tebligatın, "Daire 2" komşuya haber verilmesi nedeniyle usulsüz olduğu, kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin

19.11.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/4831
Karar No: 2018/70
Karar Tarihi: 08.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4831 E.  ,  2018/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : ... beraat, ... mahkumiyet

1)Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a)Ortağı ve yetkili müdürü olduğu ... isimli şirket adına gerçekte herhangi bir ticari faaliyeti olmamasına rağmen sanığın sahte fatura düzenleyerek piyasaya sürdüğünün iddia ve kabul olunduğu davada; sanığın adı geçen şirketin, bir miktar menfaat karşılığında duruşmada tanık olarak dinlenilen ... tarafından kendilerine devredildiğini, herhangi bir fatura veya belge düzenlemediğini, cezaevinde bulunduğu sırada suça konu işlemlerin ... tarafından yapıldığını beyan etmesi karşısında,gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; suça konu faturaları kullananların tespiti ile sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıklarının, sanık ile ...'u tanıyıp tanımadıklarının sorulması; sanık ... ile ...'un işletmenin faaliyetleriyle ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediklerinin, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadıklarının araştırılması; vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ile faturalardaki imza ve yazıların sanık ile ...'a aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın savunmasında belirttiği cezaevi bilgileri ile sahte fatura tanzim tarihlerinin karşılaştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b)Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 Tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/6315
Karar No: 2018/5710
Karar Tarihi: 19.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6315 E.  ,  2018/5710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan, 213 sayılı

kanunun 359/b, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık müdafii tarafından ve sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ise, katılan vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan mahkumiyet, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ayrıntıları Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 14/05/2013 tarih ve 20-26 E, K sayılı ve bu konudaki benzer kararlarında belirtildiği üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizinin mümkün bulunmadığı ve Dairelerin görevlerinin belirlenmesinde dikkate alınamayacağı, sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise temyize tabi olduğu anlaşılmakla;

Mahkumiyet kararındaki nitelendirme, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesine göre, temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11396
Karar No: 2017/9282
Karar Tarihi: 11.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11396 E.  ,  2017/9282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 22.12.2012 tarihli, akım ve gerilim bobinini köprüleyen mandal düşürülerek endeks kaydetmesi engellenerek,abone sözleşmesi feshedildikten sonra yeniden parekende satış sözleşmesi imzalamadan enerji kullanıldığı tespiti ile kaçak/usulsüz elektrik tuttanağı düzenlenmesi karşısında; sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesi ve 30.03.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre, tutanağa konu adresteki evin sahibinin .... olduğu ve bu evi bir yıl kadar önce.... isimli bir şahıstan satın aldıklarını ve sanığı tanımadıklarını belirttikleri ayrıca çevrede yapılan araştırmada geçmiş tarihlerde sanığın bu adreste oturduğu ve taşındığının belirtildiği tespit edildiğine göre, öncelikle yapılacak kolluk araştırması ile sanığın hangi tarihler arasında suça konu adreste oturduğunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespit edilmesi, evi satan ....'in tanık sıfatıyla dinlenilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan .....vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27065
Karar No: 2016/3081
Karar Tarihi: 06.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27065 E.  ,  2016/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın hurda alüminyum sattığı, sanığın katılanın iş yerini telefonla arayarak kendisini başka bir isimle tanıtıp ....'de hurda alım satım işi yaptığını söylediği, hurda malzeme satın almak istediğini söylediği, katılan ile sanığın alışveriş konusunda anlaştıkları, sanığın aldığı malzemeyi ....'de bulunan iş yerine götüreceğini söyleyerek nakliye aracı gönderdiği, malzemeler kamyona yüklenerek ...'ye götürülürken katılanın iş yerinde çalışan tanık .....'in de araçla birlikte gittiği, nakliye aracının Kurtköy civarında durarak araç şoförünün, tanığı sanığın kullandığı otomobiline bindirerek yoluna devam ettiği, sanığın ise aracı ile tanığı biraz dolaştırarak otobüs duraklarının yanına bıraktığı olayda,

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b-Hapisten çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “200 gün” ve “4000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “80 TL” adli para cezası ve hapisten çevrilen gün para cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısımda yer alan bölüme “TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7063
Karar No: 2019/104
Karar Tarihi: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7063 E.  ,  2019/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; yapılan duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7885
Karar No: 2006/10215
Karar Tarihi: 20.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7885 E.  ,  2006/10215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, aralarındaki sözleşmeye dayanarak emniyet mensuplarına ilaç verdiğini, fatura bedelinin ödenmediğini, davalılardan ... Bakanlığına karşı takip başlattığını, bu davalının emniyet mensuplarının ilaç bedelinden diğer davalı İçişleri Bakanlığının sorumlu olduğunu gerekçe gösterip, borca itiraz ettiğini, borçtan her iki davalının da sorumlu olduğunu ileri sürerek ... Bakanlığının icraya yaptığı itirazın iptaline, alacağın her iki davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Bütçe Yasasına göre Devlet memurlarının hastane giderlerinin çalıştıkları kurumlarca karşılanacağı, İçişleri Bakanlığına bağlı emniyet mensuplarına ait reçete bedellerinden ... Bakanlığının sorumlu olamayacağı diğer davalı Bakanlık hakkında da başlatılmış bir icra takibi bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar ı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının davalılardan İçişleri Bakanlığına karşı başlattığı her hangi bir icra takibi bulunmamakta ise de davacı bu davalı yönünden açtığı bu davasında itirazın iptali değil alacak isteminde bulunmuştur. Hal böyle olunca İçişleri Bakanlığı yönünden işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususun gözardı edilerek yazılı gerekçe ile İçişleri Bakanlığı hakkındaki davanın reddedilmiş bulunması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin hacrın istek halinde davacıya iadesine, 20.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14811
Karar No: 2014/25190
Karar Tarihi: 10.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14811 E.  ,  2014/25190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/515 Karar no:2014/258

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, boşanmaya karar verilmiş ise de. yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kadının mahkemece belirlenen kusurlu davranışlarına karşılık, davacı kocanın ise. ailesinin evlilik birliğine yönelik müdahalesine ve eşini küçük düşürüp ona hakaret etmelerine tepkisiz kaldığı, "annem ne derse o olur” dediği, eşinin erkek kardeşini arayıp babasına yönelik olarak hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf kusurlu olmakla birlikte, davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri isabetli değilse de, evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamıştır. Az kusurlu olan davalı kadının, boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden boşanma davasının kabulüne karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur. Bu nedenlerle davalı kadının, boşanma hükmüne yönelik temyiz itirazının reddi ile boşanma hükmünün gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar verilmiş (HUMK m. 438/son) ve davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir,

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı koca ağır kusurludur. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK m. 174/1-2) reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün kusura ilişkin karar gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2014 (Çrş.)