erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2003/16764
Karar No: 2004/8865
Karar Tarihi: 30.11.2004

11. Ceza Dairesi 2003/16764 E., 2004/8865 K.

**11. Ceza Dairesi 2003/16764 E., 2004/8865 K.**

**- DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ**- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 159 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 254 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılığa tam teşebbüs suçundan sanık Abdurrahman'in yapılan yargılaması sonunda: Beraatine dair (Adana Üçüncü Ağır Ceza Mahkeme-si)nden verilen 29.4.2002 gün ve 2000/65 Esas, 2002/204 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onama isteyen 10.12.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü

21.6.1998 tarihinde meydana gelen trafik kazasında aracın şarampole inerek takla attığının belirlenmesi karşısında otomobilde meydana gelen hasarın niteliği araştırılarak yedek parçasının kısa sürede bulunup bulunamayacağı ve onarımın aracın sigorta ettirildiği 3.2.1998 tarihinden önce yapılıp yaptırılamayacağı, 13.8.1998 tarihinde meydana geldiği iddia olunan kaza nedeniyle düzenlenen ayni tarihli olay yeri tespit ve inceleme tutanağında belirtilen hasarlann, eki kroki ile kazanın olduğu yer ve sanığın 40-50 km hızla giderken taşlara çarparak durduğuna ilişkin beyanı da dikkate alınarak meydana gelip gelmeyeceği usulen araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 30.11.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/351
Karar No: 2015/16756
Karar Tarihi: 04.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/351 E.  ,  2015/16756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Piyasada serbest olarak elektrik tamir ve tesisat işlerini yapan ölenin, olay tarihinde, sanıklardan ... ve ... sahibi, sanık ... de müdürü olduğu ... isimli otelin arızalı olan elektirik panosunu değiştirmek amacı ile söz konusu otele çağrıldığı, otelde çalışmaya başlayan ölenin, yanında otelin teknik işlerinden sorumlu tanık ... bulunduğu halde, otelin ana şalterini kapattıktan sonra, panel montaj ve onarım işleminin büyük bir bölümünü tamamladıktan sonra şalterin açıldığı, sonrasında hamam bölümüne giden elektriği kontrol eden küçük boyutlu panoyu monte etmek için duvara işaretli vidalama noktalarını matkapla deldikten sonra panoyu sabitlemeye başladığı, son vidayı taktığı sırada elektrik akımına kapılarak yaşamını yitirdiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, kararın usül ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ölenin, eşi olan katılanın beyanıyla küçüklükten beri elektrik işleri ile iştigal ettiği, sanıkların beyanına göre de, ölenin, daha önce otelin elektrik tesisatını döşediği ve elektirik işleri ile ilgilendiği, ölen ile sanıkların sahibi ve yöneticisi oldukları işletme arasında işçi işveren ilişkisinin bulunmadığı, piyasada serbest olarak çalışan ve işinin ehli olduğu anlaşılan ölenin, olay anında alınacak tedbirler konusunda tüm sorumluluğun kendisinde olduğu, panelin monte edilmesi sırasında elektrik akımını keserek çalışmasına devam etmesi ve çalışma sırasında elinde koruyucu eldiven ile ayağında koruyucu ayakkabı giymesi gerekirken bunları yapmadığı, bu nedenlerle de kazanın meydana gelmesinde kusurun tamamen ölende olduğu, ayrıca onarım işinin, işin uzmanı konumundaki ölene tevdi edilmesi nedeniyle, elektrik işlerinden anlamayan ve olay anında alınması gerekli tedbirleri öngörmesi mümkün olmayan sanıklara atfedilecek bir kusurun bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatlerı yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen isabetsiz bilirkişi raporuna itibarla mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA; 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5700
Karar No: 2014/8018
Karar Tarihi: 22.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5700 E.  ,  2014/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4,05 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 22.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/474
Karar No: 2017/7454
Karar Tarihi: 12.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/474 E.  ,  2017/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 1-Katılan ...'ya karşı taksirle yaralamadan; TCK'nın 89/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Katılan ...'ya karşı taksirle yaralamadan; TCK'nın 89/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, sanık hakkında tayin edilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezalarının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ikinci ve üçüncü bentlerindeki “failin güttüğü amaç ve saik” ibarelerinin hükümden çıkartılması, hükmün ikinci ve üçüncü bentlerinde yer alan üçüncü paragrafların hükümden çıkartılarak yerine, “sanığa verilen 2 ay 15 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle hükümlerin, ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11419
Karar No: 2015/30603
Karar Tarihi: 03.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11419 E.  ,  2015/30603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/335840

MAHKEMESİ : Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/91 (E) ve 2013/60 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanıklar hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinden TCK'nin 87/1-2. maddesine atıfta bulunulmadığı da gözetilerek, sanıklar hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-d maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

2) Sanıkların eylemi sonucunda hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana geldiği gözönüne alındığında; temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15929
Karar No: 2012/34978
Karar Tarihi: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15929 E.  ,  2012/34978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulmasına, hukuka uygun, ya- sal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuğun bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5295
Karar No: 2015/12534
Karar Tarihi: 23.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5295 E.  ,  2015/12534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın park halinde iken davalının evinde meydana gelen doğalgaz patlaması nedeniyle hasarlandığını, sigortalı araçta meydana gelen 11.500,00 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, olayın meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğunu belirterek alacağın tahsili amacıyla takip başlattıklarını, davalı tarafından icra takibe yapılan haksız itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının kiracı olmasından dolayı kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın husumetten ve esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptaline, takibin 11.040,00 TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 726,44 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27046
Karar No: 2013/3821
Karar Tarihi: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27046 E.  ,  2013/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10109
Karar No: 2010/1401
Karar Tarihi: 09.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10109 E.  ,  2010/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.5.2009 gün ve 54-180 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Taraflar arasındaki sözleşmenin fesih nedeni olarak gösterilen, "sahte reçete ve sahte doktor raporlarına dayalı olarak kuruma fatura düzenlenmesi" eylemi ile ilgili olarak davacı eczacı hakkında başlatılan soruşturma sonucuna dava açılmışsa dava dosyasının, açılmamışsa soruşturma dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11843
Karar No: 2012/11710
Karar Tarihi: 18.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11843 E.  ,  2012/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 59-487

Dava, ilk rücu davasından bakiye kalan, iş kazasında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar... Çelik A.Ş., ... Yükleme Boşaltma İnş. Ltd. Şti. avukatları ve ... ile ihbar olunan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kendisine dava ihbar edilen Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun taraf sıfatının bulunmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı olmadığından temyiz talebinin REDDİNE,

2-Davalılar... Çelik A.Ş., ... Yükleme Boşaltma İnş. Ltd. Şti. avukatları ve ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1124
Karar No: 2019/4200
Karar Tarihi: 26.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1124 E.  ,  2019/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/11/2015 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakaret nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine mesaj yolu ile hakaret ettiğini, olayla ilgili olarak ceza dosyası ile yargılamasının yapıldığını, davalının hakaret suçu nedeni ile ceza aldığını, bu eylemler nedeni ile derin bir üzüntü yaşadığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/113 esas sayılı dosyası ile sabit olduğu üzere davacıya kısa mesaj yolu ile dört ayrı mesajla hakaret ettiği, davalının sarfettiği sözlerin haksız fiil niteliğinde olduğu, manevi tazminat koşullarının oluştuğu, haksız fiilin karşılıklı olduğu ve tahrik koşulunun gerçekleştiği nedeni ile davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK m. 58. (818 sayılı Kanunun 49. maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişim şekli, kullanılan ifadeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/401
Karar No: 2025/821
Karar Tarihi: 17.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/401 E.  ,  2025/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.01.2025

SAYISI : 2022/2991 E., 2024/2276 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/399 E., 2022/417 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.01.2025 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361/1 hükmü uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-c hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekili Avukat ...'a 09.11.2024 tarihinde elektronik tebligat yoluyla usule uygun şekilde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 03.01.2025 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.