erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/3660
Karar No: 2022/11164
Karar Tarihi: 15.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3660 E.  ,  2022/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/196 Esas - 2019/324 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel (ifrazen 771 parsel) sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanun’un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilen ve 17.02.2021 tarihli ara karar ile ödenmesine hükmedilen bakiye 340.882,34-TL’ye ara karar tarihi olan 17.02.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde kesinleşme tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1 numaralı bendinin (d) alt bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (340.882,34 TL'nin üçer aylık vadeli hesaptaki nemaları ile birlikte davacıdan alınarak derhal davalıya ödenmesine, bu bedele 19.02.2018 tarihinden 17.02.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2822
Karar No: 2018/147
Karar Tarihi: 18.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2822 E.  ,  2018/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... savunmanları ile sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanıklar ..., ... ve ... için atanan zorunlu müdafii ücreti 533,00’er TL, sanık ... için atanan zorunlu müdafii ücreti 1.066,00 TL ve sanık ... için atanan zorunlu müdafii ücreti 1.104,00 TL’nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,18.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10273
Karar No: 2018/802
Karar Tarihi: 08.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10273 E.  ,  2018/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

31/05/2017 tarihli geri çevirme kararında yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise buna ilişkin evrakların ilgili kurumlardan getirtilmesi istenmiş ise de karar gereği yerine getirilmemiştir. İade kararında değinildiği üzere dosya kapsamından yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı denetlenememektedir. Dava dilekçesinde yörede orman kadastrosu yapıldığı belirtilmekte olup mahkemenin Orman Yönetimine yazdığı müzekkeresine ilgili orman müdürlüğünce verilen 20/06/2014 tarih ve 1236809 sayılı cevap yazısında “kesinleşmiş orman kadastrosu yoktur" denmektedir. Fen bilirkişi raporunda ise yörede orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapıldığı belirtilmektedir. İade üzerine getirtilen belgelerden de yörede dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı anlaşılmamaktadır. Bu nedenle, Orman İşletme Şefliğine müzekkere yazılarak yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi kanun hükümlerine göre yapıldığı sorulmalı, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulaması varsa işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma ve sonuçların askı ilânı ile orman haritası ve varsa 2/B haritaları (her iki haritanın orjinalinden çekilmiş renkli örnekleri)’nin getirtilerek dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/02/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1487
Karar No: 2024/4809
Karar Tarihi: 11.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1487 E.  ,  2024/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/640 E., 2024/143 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/74 E., 2020/469 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmesi imzalandığı, ek sözleşmeye göre davacıya 42 no.lu bağımsız bölüm ile 175.000 Türk Lirası verilmesi ve 175.000 Türk Lirası değerinde ipotek tesisinin kararlaştırıldığı, 175.000 Türk Lirası ödenmesi ve ipotek tesisi hususları yerine getirilmekle birlikte 42 no.lu bağımsız bölümün davacı adına tescil edilmediği, ek sözleşmeye aykırı olarak davacıya 40 numaralı bağımsız bölümün verildiği, 42 no.lu bağımsız bölümü ise davalı şirketin önce kendi adına tescil ettirdiği, sonrasında ise 51/506 hissesini diğer davalı olan şirket ortağına devrettiği, davalı şirket ortağının ek sözleşmeyi imzalayan şirketin ortağı olması sebebiyle iyi iniyetli olduğunun kabulünün mümkün olmadığı, davacının adına kayıtlı 16 numaralı bağımsız bölümü satmasının ek sözleşmenin feshi anlamına geldiğini iddia edilmekle birlikte bu devir ile, davacının davalı inşaat firmasına bir kısım arsa payını bedelsiz devrettiği, davacı ile davalı arasında gönderilen maillerden ve bu mailleri destekler mahiyetteki tanık beyanları ile bu hususun doğrulandığı, 16 numaralı bölümdeki bedelsiz devrin, ek sözleşmede yer alan 42 no.lu bağımsız bölümün davacıya devredilmesi ile bir bağlantısının bulunmaması nedeniyle, ek sözleşmenin feshedilmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının hisse devrinin avans olarak yapılan pay devri olduğunun kabulü ile ek sözleşmeye göre tapu devrinin yapılması gerektiğinden davanın kabulünün usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre davalılar vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalılar vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/268
Karar No: 2019/4540
Karar Tarihi: 16.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/268 E.  ,  2019/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1.Mahkumiyet; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarih, 2015/104 esas ve 2018/75 sayılı kararı

2.Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25.10.2018

tarih, 2018/3144 esas ve 2018/1664 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

"15.12.2014, 16.12.2014" olan suç tarihlerinin gerekçeli kararda " 23.10.2014, 15.12.2014 ve 16.12.2014" olarak yazılmış olması, mahallince düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... müdafinin; sanık hakkında fiziki takip bulunmadığına ve mahkumiyetin soyut telefon görüşmelerine dayandırıldığına, TCK m. 62 uyarınca takdiri indirim hükmü ile diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafinin; sanık hakkında Merve’nin suça ortak olduğunu beyan etmesi nedeniyle TCK m. 192/3 uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin ve TCK m. 62 uyarınca takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair temyiz istemlerinin, CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 16.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2032
Karar No: 2010/5344
Karar Tarihi: 13.05.2010

9. Ceza Dairesi 2009/2032 E., 2010/5344 K.

**9. Ceza Dairesi 2009/2032 E., 2010/5344 K.**

**- HAKSIZ TUTUKLAMA NEDENİYLE TAZMİNAT

- KORUMA TEDBİRLERİ NEDENİYLE TAZMİNAT

- TUTUKLULUKTA GEÇEN SÜRENİN MAHSUBU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 141 ]

**"İçtihat Metni"**

Beraatle sonuçlanan Diyarbakır 4 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin 24.03.1997 tarih, 1994/453 esas 1997/60 karar sayılı dava dosyasında haksız olarak tutuklulukta geçirilen süreler nedeniyle de ayrıca tazminat talep edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan dosyada haksız olarak tutuklulukta geçirilen sürelerin Diyarbakır Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/148 esas, 2005/222 karar sayılı mahkumiyet ilamının infazı sırasında mahsup edilip edilmediği araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4429
Karar No: 2021/19387
Karar Tarihi: 20.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4429 E.  ,  2021/19387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.10.2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

18 yaşından küçük katılan ... ... ile sanıklardan ...'ın aralarında ilişki olup bu ilişkiden bir çocukları olduğu ve bu ilişki sırasında şiddet görmesi üzerine önce ailesinin evine döndüğü bilahare ... Kadın Sığınma evine yerleştiği, bir müddet sonra kadın sığınma evinden ayrılıp, annesinin yanına dönmek üzere dilekçe verip, annesine kendisini alması için haber verdiği, bilahare annesinin götürmek için geldiği ve taksi ile geldiğini söyleyip, taksiye doğru gittiklerinde, araçtan daha önce terk ettiği ... ...'nun çıktığı ve çocuğu kucağına alarak sevdiği, katılanın bunun üzerine annesine "neden ...'i getirdiğini, onun haberi olmasın" diye tembih ettiğini söylediği, araçta aynı zamanda ...'ın arkadaşı ...'ın da bulunduğu ve kendisinin araca binmeyeceğini belirtmesi üzerine yarım saat kadar süre kendini ikna edip, annesi ile Salim'in otogara götüreceğini belirtip, ...'in gelmeyeceğini söylemeleri üzerine arabaya bindiğini, ancak otogara götürmeyip dolaştırmaya başladıklarını anlayınca, aracın kapısını açarak kendisini dışarıya atarak koşup etraftan yardım istediği ve cep telefonu araçta kaldığı için tanımadığı bir kimsenin cep telefonu ile polisi arayarak yardım istediği,

Oluş ve dosya kapsamından da anlaşıldığından, sanıkların hile ile kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkumiyetleri yerine, beraatlerine karar verilmesi düşüncesinde olmadığımdan, sayın çoğunluğun beraat kararının onanması yönündeki görüşüne iştirak etmiyorum. 20.10.2021

...

Muhalif Üye
Esas No: 2010/7494
Karar No: 2010/10704
Karar Tarihi: 15.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/7494 E.  ,  2010/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 29.250 lira alacağın yasa faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm taraflar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, 29250 TL. alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Davanın konusu belediye ile ... arasında sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir. 3533 ... Kanunun 1.maddesi hükmünce "umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanun da yazılı tahkim usulüne göre halledilir." Davada taraflar, 3533 ... Kanunun 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 ... kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece, tarafların sıfatı ile 3533 ... kanunun 1 ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12599
Karar No: 2024/3684
Karar Tarihi: 21.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/12599 E.  ,  2024/3684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece bozma üzerine kurulan hükümler sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 08.12.2022 tarihli kararıyla sanığın hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 23.02.2023 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin bilgisizliği ve Mahkeme kaleminin yanlış yönlendirmesi sonucu sanığın süreyi kaçırdığına, bu nedenle ek kararın kaldırılarak esasa dair inceleme yapılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yüzünde 08.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl hükümlere karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.01.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/6655
Karar No: 2012/7756
Karar Tarihi: 21.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6655 E.  ,  2012/7756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin taliki veya iptali

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

HUMK.nun 443/4. maddesi gereğince ".....aile ve şahsın hukukuna mütedair hükümler katiyet kesbetmedikçe icra olunamaz ". Anılan maddede belirtilen hükümler, Medeni Kanunun "Kişiler Hukuku" ve "Aile Hukuku" kitaplarında yer alan konulara ilişkin tüm hükümler olmayıp, kişinin doğrudan şahsı ya da ailevi yapısı ile ilgili hukuki durumunda değişiklik yaratan ilamlar ile bu ilamların fer'i (eki) niteliğindeki hükümlerdir. (Örneğin ad, soyad, yaş tashihi, velayetin nez'i, babalık davası, nesep tashihi, boşanma ve bunun fer'i niteliğindeki hükümler gibi....).

Somut olayda takibin dayanağı olan ilam, Medeni Kanunun 227 ve devamı maddelerine dayalı mal rejimi tasfiyesi alacağına ilişkin olup, bu nevi ilamlar konu olarak anılan kanunun " Aile Hukuku" kitabında yer alsa da, tarafların şahsı ya da ailevi yapılarına ilişkin hukuki durumlarında bir değişiklik yaratmayan, sonuçları itibariyle ancak tarafların mal varlığını etkileyebilen, boşanma ilamının fer'i niteliğinde olmayıp ondan bağımsız olan edaya ilişkin ilamlardır. Bu nitelikleri itibariyle de mal rejimi mal rejimi tasfiyesi alacağına ilişkin ilamlar ile bu ilamların feri niteliğindeki ilam vekalet ücretinin diğer edaya ilişkin ilamlar gibi, kesinleşmeden icraya konulmaları mümkündür.

O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekili temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

21.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.