Esas No: 2022/11129
Karar No: 2024/3361
Karar Tarihi: 09.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11129 E.  ,  2024/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4233 E., 2021/2198 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2018/90 Esas, 2019/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 şar ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2019/4233 Esas, 2021/2198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, meşru savunmaya, haksız tahrik indirim oranına ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurların evli oldukları ve sanık ile aralarında tarla anlaşmazlığı nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü mağdurlar yanlarında inceleme dışı mağdur ... ile birlikte arazilerinde çalıştıkları sırada sanığın traktörüyle geldiği, aralarında ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemeyen şekilde çıkan tartışmada mağdurlar ..., Fevzi ve Rahim'in sanığı darp ettikleri, mağdur ...'nin taşla sanığın boyun bölgesine vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, bunun üzerine sanığın traktörde sakladığı yarı otomatik av tüfeği ile mağdurlar ... ile ...'e beş kez ateş ettiği, olay nedeniyle mağdurlar ... ve ...'in baş, boyun ve göğsün üst kısmında çok sayıda saçma tanesi isabeti neticesinde hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın suçta kullandığı aletin elverişliliği, hedef aldığı vücut bölgeleri, mağdurlarda oluşan yaraların niteliği değerlendirildiğinde, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek, sanığın eylemleri ve mağdurlarda oluşan zararın ağırlığı orantılı şekilde belirlendiği, somut olayda sanık lehine meşru savunma koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen olayda uygulanan haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2019/4233 Esas, 2021/2198 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.