Esas No: 2021/5366
Karar No: 2024/12230
Karar Tarihi: 18.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/5366 E.  ,  2024/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1705 Esas, 2018/1940 Karar

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre Ticaret Bakanlığı ile bir ilgisi bulunmayan 122 sayılı Selçuk Tarım Kredi Kooperatifinde imzaya yetkili müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığa isnat edilen suçtan doğrudan zarar görmeyen Ticaret Bakanlığının kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, adı geçen Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafıinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2018 tarihli ve 2017/413 Esas, 2018/137 sayılı Kararı ile; sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 247/2, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

2)Sanık müdafıinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.06.2018 tarihli ve 2018/1705 Esas, 2018/1940 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun, hükmün 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu bakımından, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii; Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararları sonrasında sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesi ile karardaki hukuka aykırılıkların giderilmesi gerektiğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Görev gereği yasal olarak tevdi edilen malın belli bir süre kullanılıp herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden iade edilmesi halinde kullanma zimmeti, aksi takdirde temellük zimmetinin söz konusu olacağı, buna göre suç tarihlerinde 122 sayılı Selçuk Tarım Kredi Kooperatifinde imzaya yetkili müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği Teftiş Kurulu müfettişi ... tarafından belirlenen zimmet eylemlerinden önceki, başka bir anlatımla herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden iadesine konu olan mal edinme fiillerinin kullanma zimmeti, sonraki mal edinme eylemlerinin de temellük zimmeti vasfında olacağı göz önünde bulundurularak;

Sanığın, kullanma ve temellük zimmeti niteliğindeki eylemlerini ve miktarını ayrı ayrı belirleyen, kullanma zimmeti yönünden ayrıca nemasına ilişkin hesaplama içeren bilirkişi raporu alınmasından sonra, 5237 sayılı Kanun'un 249. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı Kanun'un 247/1, 247/2 ve 43. maddeleri uyarınca tayin edilen hapis cezasında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasında yılların aylara tahvili sonucu "7 yıl 9 ay 22 gün" yerine "6 yıl 21 ay 22 gün" hapis cezası şeklinde eksik cezaya hükmolunması,

Kooperatif yöneticisi ve denetçisi olmayan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilirken 53/1 -a yerine 53/1 -d madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, Ticaret Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğııame'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafıinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin Kararının, sanığın kazanılmış haklan saklı tutularak, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. madde ve fıkraları gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca gereği için karan veren İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.