erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/1752
Karar No: 2017/1722
Karar Tarihi: 16.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1752 E.  ,  2017/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 37, 86/3, 87/4, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

2) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 37, 86/3, 87/4, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

3) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 37, 86/3, 87/4, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’in, maktul ...’e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, sanıklar ... ve ... müdafilerinin sübuta, meşru müdafaaya, haksız tahrike, sair hususlara, katılanlar vekilinin takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul ile sanık ... ve

oğulları olan sanıklar ..., ...’in arasında daha önce gerçekleşen kavga nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü karşılaştıklarında hep birlikte maktule saldırıp defalarca darp ettikleri, sanık ...’in sopa ile de vurduğu, aldığı darbeler nedeniyle yere yığılan maktulü olay yerinde bırakarak kaçtıkları, tanıklar ... ile ...’in, maktülü yaralı vaziyette görüp olayı bildirdikleri, olay yerine gelen kolluk görevlilerinin maktulü ölü vaziyette buldukları, frontal kemiğinin gözküresi kısmında bir cm’lik yatay seyirli kırık, kaburga kemiklerinde çok sayıda kırık, sol göğüs kafesi içinde hematom, dalağının üzerinde üç adet beşer cm’lik yırtıklar ile sol böbreğinde iki adet ikişer cm’lik yırtıklar oluşan maktulün iç organ hasarına bağlı iç kanama sonucu öldüğü olayda; yaraların niteliği ve darbelerin şiddeti birlikte değerlendirildirilerek, eylem ve irade birliği içerisinde hareket eden sanıkların ölüm sonucunu almaya yönelik eylemlerinden dolayı kasten öldürme suçundan TCK’nun 37. maddesi delaletiyle 81, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hükümler kurulması,

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

16/05/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 18/05/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2021/20962
Karar No: 2022/5381
Karar Tarihi: 03.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/20962 E.  ,  2022/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2018 tarih ve 2017/214 - 2018/252 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İlk derece mahkemesinin sanığın mahkumiyetine dair kararı kaldırılarak; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti dairemizin 13.11.2019 tarih ve 2018/5526 esas 2019/6842 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Asker bir şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, “her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olacağı,” nazara alındığında; İddia, kabul, tanık anlatımları, ardışık arama kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre; mahrem imam tarafından örgütsel irtibatı sağlamak amacıyla ankesör veya sabit hatlardan periyodik ya da ardışık olarak arandığını kabul etmeyerek FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmadığını söyleyen sanık hakkında; tanık Ersan Sözgen ile dosyanın diğer sanığı Özgür Öksüz'ün ifade ve savunmalarında; “sanığın askeri mahrem yapılanma içerisinde, 2013-2014 yılları arasında örgütün mahrem sohbet toplantılarına katıldığını” beyan ve ifade etmeleri, yine bu iş bu beyanları doğrular şekilde sanığın üzerine kayıtlı ve kendisi tarafından kullanılan 0553 209 8306 nolu telefon hattının; 0328 814 7612 numaralı telefondan 04/01/2013 tarihinde saat 18:26, 25/01/2013 tarihinde saat 18:27 zaman dilimlerinde ise kendisi gibi askeri personel olan Özgür Öksüz, Mustafa Güngör ve Mustafa Özkan ile birlikte ardışık olarak arandığının anlaşılması karşısında; FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olan sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19937
Karar No: 2015/2120
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19937 E.  ,  2015/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5033
Karar No: 2014/4709
Karar Tarihi: 17.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/5033 E.  ,  2014/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/71294

Mahkeme : AKHİSAR Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 09.11.2010 - 2010/265 esas ve 2010/258 karar

Suç : Kenevir ekme

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10403
Karar No: 2021/12636
Karar Tarihi: 20.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10403 E.  ,  2021/12636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi

Dava, bağ-kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine ve ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen ek kararın Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkin davada İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesince 11.10.2018 tarih 2016/230 E. 2018/656 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği, verilen karara karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince 25.12.2019 tarih 2019/629 Esas - 2019/2424 Karar sayılı karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verilerek ilgilisine tebliğ edildiği ve bu ek karara karşı bir temyiz bulunmadığı, dosyanın ise dosya gönderme formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Ek Karar aleyhine temyiz bulunmadığından dosyanın temyiz incelemesi yapılmaksızın mahalline İADESİNE, 20.10.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/9939
Karar No: 2008/10386
Karar Tarihi: 15.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9939 E.  ,  2008/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına mahal olmadığına 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12851
Karar No: 2013/7267
Karar Tarihi: 06.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12851 E.  ,  2013/7267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2 ve 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddelerince 5 ay H.C.nın TCK.nun 51/1. maddesince ertelenmesine

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31.10.2005 yerine hatalı olarak 2000 yılı yazılması,

2- 2000 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında "defter ve belgeleri gizleme" eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3296
Karar No: 2015/13419
Karar Tarihi: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3296 E.  ,  2015/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2013/480-2013/730

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9519
Karar No: 2015/16514
Karar Tarihi: 06.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9519 E.  ,  2015/16514 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin yaklaşık 8 yıl boyunca davalı şirketin çeşitli marketlerinde kasap olarak çalıştığını, 2008 yılının Ağustos ayında emekli olarak işten ayrıldığını, davalı şirketin istemi üzerine 01.03.2009 tarihinde Rahmanlar Kartal şubesindeki markette tekrar çalışmaya başladığını, davacının 20 ay davalı işverenin Rahmanlar şubesinde, son 2 ay ise Maltepe şubesindeki markette çalıştıktan sonra iş akdinin 01.01.2011 tarihinde müdür tarafından tek taraflı ve hiçbir haklı neden olmadan feshedildiğini, iş akdi haksız ve bildirimsiz olarak feshedilen davacının hak ettiği işçilik alacaklarını noter ihtarnamesi ile davalıdan talep ettiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve bayram genel tatil alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalışma dönemini ikiye ayırmak gerektiğini, ilk çalışma döneminin 08.07.2000-15.08.2008 arasında olduğunu, davacının bu dönemin sonunda emeklilik süresinin dolmuş olması nedeniyle işten ayrıldığını, hak kazandığı kıdem tazminatını da aldığını, davacının bu döneme ilişkin talep hakkı bulunmadığını, kaldı ki bu döneme ilişkin tüm alacak taleplerinin zamanaşımına uğramış olması hasebiyle talep haklarının söndüğünü, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, ikinci dönem çalışmasının ise 03.11.2010-01.01.2011 arasında olduğunu, ancak daha deneme sürecinde iken davacının çalışmasından beklenen verimin alınamadığını ve 01.01.2011 tarihinde davacının işe geç ve alkollü geldiğinin görüldüğünü, savunmasının alınmasını takiben iş akdinin feshinde karar kılındığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Takdiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile kanıtlanan fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarından takdiri indirim yapılmaması hatalıdır.

3-Fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının brütten nete çevrilmesi sırasında SGK ve işsizlik priminin indirilmemesi hatalıdır.

4-Akdin feshi, ıslah tarihi gibi ifadeler kullanılmasına rağmen bu tarihlerin açık olarak belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının gözetilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5648
Karar No: 2014/3367
Karar Tarihi: 30.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/5648 E.  ,  2014/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2010/142186

Mahkeme : İNCİRLİOVA Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 28.01.2010 - 2008/434 esas ve 2010/41 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2193
Karar No: 2011/2607
Karar Tarihi: 26.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2193 E.  ,  2011/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/53469

MAHKEMESİ : (BAKIRKÖY) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/07/2008 - 286/326

SUÇ : Adam Öldürme

Babası A.. E..'nu öldürmekten sanık Ö.. E..'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/07/2008 gün ve 286/326 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtayca incelenmesi müdahil vekili tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Katılanın, sanık Özgür’ün 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisi olmadığından, katılan vekilinin bu suça yönelen temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-) Sanık Özgür hakkında kasten babasını öldürmek suçundan kurulan hükmün katılan vekilinin temyiz istemiyle ilgili olarak yapılan incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin tasarlamanın varlığına, tahrikin bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, olay günü annesi ile babası olan maktulün tartışmalarına müdahale etmesi üzerine maktulle sanık arasında tartışma çıktığı, maktulün, 18 yaşını yeni bitirmiş sanığa vurması, küfür ve tehdit etmesi, sanığın yanında annesini küçük düşürücü hareketlerde bulunması üzerine, sanığın, tabancayla maktulü öldürdüğü olayda; tahrik hükümlerini düzenleyen ve 18 ila 24 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden kaynaklanan haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, alt ve süt sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, 24 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) Mahkemenin kabulüne göre, maktulün sanığa yönelik haksız tahrik içeren eylemleri nedeniyle hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmında “sanık bu suçu maktulden gelen ağır tahrik altında işlediğinden” ibaresi kullanılmış olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK.nun haksız tahrik indirimini düzenleyen ve 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören, 29.maddesi uyarınca en hafif düzeyde indirim yapılarak 24 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize hükmün CMUK.nun 321.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), suçun niteliği, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında tahliye talebinin reddine, 26/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/7030
Karar No: 2009/9786
Karar Tarihi: 02.06.2009

6. Ceza Dairesi 2009/7030 E., 2009/9786 K.

**6. Ceza Dairesi 2009/7030 E., 2009/9786 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI

- UYARLAMA YARGILAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımın 26.01.2006, 30.03.2007 ve 06.02.2009 tarihli tebliğ nameleri ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık Mürsel hakkında sonradan yürürlüğe giren yasanın değerlendirilmesi için uyarlama yapılarak 1995/76-67; 1995/77-66; 1995/79-89; 1995/73-1996/79 ve 1996/136-1999/9 sayılı ek kararların verildiği ve sanığın temyiz başvurusu üzerine İncelenmek için Dairemize hükümlü infaz dosyasıyla birlikte gönderildiği anlaşılmışsa da; her bir ek karar ilgili olduğu asıl dava dosyasına eklendikten sonra, hükümlünün temyiz isteğini içeren dilekçeleri ile birlikte her dosya için ayrı temyiz incelemesine olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı dosyalar halinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi yerine, bütün ek kararların tek bir dosya halinde gönderilmesi,

2- Eylemler nedeniyle verilecek temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, varsa artırım ve indirim oranlarının takdiri ile cezaların bireyselleştirilmesi için her bir ek karara bağlı dosya yönünden ayrı ayrı duruşma açılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Mürselin temyiz itirazı ve tebliğnamelerdeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen 04.07.2005 günlü ek kararların açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.