erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/5348
Karar No: 2006/11700
Karar Tarihi: 07.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5348 E.  ,  2006/11700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1.2.1994 tarihinde yapılan Genel Kurul toplantısında şirket sermayesinin artırılmasına karar verilmesi nedeni ile daha sonra yürürlükten kaldırılan TTK-285 ve 288. Maddeleri uyarınca artırılan sermayenin 1/4' nün bir bankaya tevdii gerektiği bu işlerde müvekkili şirketin Genel Müdür yardımcısı davalı Necmettin Doğan'ın ilgilendiğini ancak bloke edilen 1.187.500.000 TL' nin davalı tarafından çekilmesine rağmen, müvekkili şirket kasasına girmeyen davalının zimmetinde kaldığı, bu paranın tahsili için girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Necmettin Doğan; dava konusu para ile ilgili hiçbir işlem yapmadığını, bu işlemle ilgili banka belgesi üzerindeki imzanın incelenmesi gerektiğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Aynı uyuşmazlıkla ilgili olarak davacı ile Garanti Bankası arasında İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Birleştirmesine karar verilen davada davalı banka vekili, müvekkili bankaya bloke edilen paranın davacı şirket tarafından çekildiğini öne sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı bankaya bloke edilen paranın, çekilmesine ilişkin olarak düzenlenen kasa fişinin davalı banka tarafından sunulmadığı, bu nedenle paranın çekilme işleminin davalı Necmettin Doğan tarafından yapıldığı yolundaki iddianın ispat edilemediği, davacının da yemin deliline başvurmadığı gerekçesi ile davalı Necmettin Doğan aleyhine açılan asıl davanın reddine, birleştirilmesine karar verilen ve davalı banka aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6270
Karar No: 2019/2228
Karar Tarihi: 19.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6270 E.  ,  2019/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura; katılanlar vekilinin ise raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "suçun sebep ve saikleri " gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki "suçun sebep ve saikleri" ibaresinin hükümden çıkarılmasına; yine hükmün 5. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Sanığın kişiliği sosyal ve ekonomik durumu, suçun işleniş özelliğine göre sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle aynı yasanın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak 1 gün karşılığı 20 TL belirlenerek sonuç olarak 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16817
Karar No: 2014/23532
Karar Tarihi: 22.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16817 E.  ,  2014/23532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/683-2013/1051

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden yol geçirilen taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden yol geçirilen taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Erciş Belediyesi'nin cevabi yazısına göre dava konusu taşınmazın emlak vergi rayiç bedeli 87,00 TL/m2, emsal alınan taşınmazın arsa m2 birim değerinin ise 433,00-TL olduğu, dava konusu taşınmazın, somut emsalden daha değersiz olduğu anlaşıldığından, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazdan değerli olduğuna ilişkin yapılan tespit inandırıcı bulunmamıştır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Erciş ilçesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak değerlendirilecek taşınmazların, hükümet konağı, adliye ve hastane gibi yerlerin hali hazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilip, bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Tapu kaydındaki ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılmasına karar verilmemesi,

3- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerekirken nispi harca hükmedilmesi de,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6114
Karar No: 2016/3693
Karar Tarihi: 13.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/6114 E.  ,  2016/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17310
Karar No: 2018/4802
Karar Tarihi: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17310 E.  ,  2018/4802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün bulunması ve dosya üzerinde yapılan incelemede sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilmiş bir komisyon mütalaasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan durma kararı verilerek sanık hakkında anılan Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan “mütalaanın” verilip verilmeyeceği sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3811
Karar No: 2008/6336
Karar Tarihi: 17.06.2008

11. Ceza Dairesi 2006/3811 E., 2008/6336 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/3811 E., 2008/6336 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- BANKA VE KREDİ KARTININ KÖTÜYE KULLANILMASI

- KREDİ KARTI

- NİTELİKLİ DOLANDIRICILIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 245 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık Yaşar'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda: Mahkumiyetine dair (Antalya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 26.12.2005 gün ve 2005/22 Esas, 2005/535 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'nın bozma isteyen 15.05.2006 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-

Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 3/e maddesi uyarınca, "kredi kartının, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını" ifade etmesi karşısında, sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 245/1 ve 43. maddelerinde öngörülen zincirleme suretiyle, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna uygun bulunduğu gözetilerek, kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa'nın ilgili bütün hükümleri olaylara uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan eylemin bilişim sistemi aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-

Kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinin sanık lehine bulunduğunun kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılırken adli para cezasının tayininde bir gün karşılığının anılan Yasa'nın 52. maddesi uyarınca tayin olunacak miktar ile çarpılarak bulunması gerekirken, yazılı şekilde 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesinin tatbiki suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafilnln temyiz İtirazları bu İtibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 17.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7397
Karar No: 2015/18325
Karar Tarihi: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7397 E.  ,  2015/18325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Tapu kaydındaki ipotek ve haczin kamulaştırma bedeline yansıtılması ile yetinilmesi gerekirken, borçlu olan davalı ...'ye kamulaştırma bedelinin ödenmemesi ve bedelin üçer aylık vadeli hesaba dönüştürülmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Tapu kaydındaki ipotek ve haczin davalı ...'nin hissesine düşen kamulaştırma bedeli 58.978,33 TL'ye yansıtılmasına, icrai haciz ile ilgili olarak ... 12. İcra Dairesi'nin 2012/1625 Esas nolu dosyasına yazı yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14845
Karar No: 2022/8949
Karar Tarihi: 06.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/14845 E.  ,  2022/8949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 16.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2018 tarih ve 2018/44- 2018/30 sayılı kararı

Suç : Suçu ve suçluyu övme

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-1. cümle, 2. cümle, TCK'nın 43/1, 62/1 ve 51/1 maddeleri uyarınca mahkumiyetine yönelik istinaf talebinin kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın; 5237 sayılı TCK'nın 215/1, 43/1, 62, 53, 63, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair karar

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında; suçu ve suçluyu övme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebeplerine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanıyı oluşturan duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın dosya içerisinde yer alan Facebook paylaşımlarının incelenmesi neticesinde; yapmış olduğu paylaşımların, muhatap kitle üzerindeki etkisi ve norm ile korunan değerler üzerinde yakın ve açık bir tehlike riski nazara alındığında, terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediği gibi Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen, "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunu oluşturacağı gözetildiğinde sanığın paylaşımlarının kamu düzeni açısından yakın ve açık bir tehlike arz etmediğinin anlaşılması karşısında; unsurları itibari ile oluşmayan müsnet suçtan beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle CMK'nın 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3920
Karar No: 2021/7353
Karar Tarihi: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3920 E.  ,  2021/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 9. Sulh Hukuk, Mudanya Sulh Hukuk ve Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mah. ... Cad. ... Apt. No:19/9 .../Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün mernis adresinin “... Mah. 1122. Sok. No:3/1 İç Kapı No:1 .../Kocaeli” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mah. ... Cad. ... Apt. No:19/9 .../Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini “... Mah. ... Cad. ... Apt. No:19/9 .../Bursa” olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/6130
Karar No: 2008/6006
Karar Tarihi: 29.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6130 E.  ,  2008/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Verasetin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı temyiz dilekçesinin davalı ... vekili Av... ile Av. ...’a tebliğ edildiğine dair dosyada bilgi belge bulunmaktadır. Tebligat yapılmış ise eklenmesi, yazılmamış ise usulüne uygun tebliğinden sonra dosyanın gönderilmesi için mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2008 (Salı)
Esas No: 2019/6213
Karar No: 2019/11412
Karar Tarihi: 25.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6213 E.  ,  2019/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.06.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.07.2012 günü yeniden işlemeye başladığı ve suça sürüklenen çocuğun müştekinin konutunun eklentisi niteliğindeki çatıdan güvercinleri çalması şeklindeki eyleminin TCK'nin 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 31/3 maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suçun işlendiği 08.03.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.