erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/13571
Karar No: 2017/922
Karar Tarihi: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13571 E.  ,  2017/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10104
Karar No: 2012/11710
Karar Tarihi: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10104 E.  ,  2012/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm kısmının 7 numaralı bendinde yer alan "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ifadesinin yerine "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18892
Karar No: 2015/6371
Karar Tarihi: 13.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18892 E.  ,  2015/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/1-2-4, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye ve kusura, katılan vekilinin ise, eksik incelemeye, hapis cezası olarak üst sınırdan ceza verilmesi ve olası kast yada bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı 605 gün yerine 600 gün kabulü ile, TCK’nın 52/2. maddesi ile bir gün karşılığı 20 TL olarak kabul edilerek 12.100 TL yerine 12.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle, hesap hatası sonucu eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 4. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi eklenmesi ile hükmün 5.maddesindeki “12.000 TL” ibaresinin “12.100 TL” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1130
Karar No: 2018/6806
Karar Tarihi: 04.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/1130 E.  ,  2018/6806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan kurum vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 07/10/2013 günlü asıl kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmamasına karşın katılan vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 04/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18644
Karar No: 2013/3581
Karar Tarihi: 27.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/18644 E.  ,  2013/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma, Görevi İhmal

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Müşteki İsmet ile arkadaşı olan ...’in maliki oldukları .... 404 ve 405 nolu parsellerle ilgili olarak zayiinden tapu sureti çıkarmak amacıyla Meram Tapu Sicil Müdürlüğüne geldikleri, müdür vekili olan sanık ...’a müracaat ettikleri, sanık ...’ın bu işlemleri geçici işçi statüsünde çalışan görevlilerin gerçekleştirmesi nedeniyle, geçici işçi olan ...’ı görevlendirdiği, şüpheli ...’nın 2 adet suret harcı için toplam 6.20 TL parayı alıp herhangi bir tahakkuk müzekkeresi düzenlemeden tapu suretlerini çıkarıp suretlerede harç miktarı, işlem tarihi ve hayali makbuz numaraları yazıp paraf ederek şahıslara verdiği, diğer sanığında evrakta bulunması gereken alındı makbuzlarını görmeden suretleri onaylayıp imzaladığının iddia edildiği somut olayda; sanık ...'nın işler çok yoğun olduğundan evrakı tam olarak incelemeden imzalamış olabilirim, sanık ...'ın olay tarihinin işlerin en yoğun olduğu zaman olduğu, zayiden tapu verme işlemlerinde arkadaşlara yardımcı oluyordum, kaşe benim masamda bulunuyordu işlemi kim yaparsa yapsın benim kaşemi kullanıyordu şeklinde beyanda bulunmaları ve elde edilen menfaatin de fazla olmaması karşısında; gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından Meram Tapu Sicil Müdürlüğünden olay tarihinde iş yoğunluğunun tespiti bakımından yapılan işlem sayısının sorulması ve sanıkların birlikte çalıştıkları diğer görevlilerin tanık olarak dinlenmelerinden sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1074
Karar No: 2007/6385
Karar Tarihi: 17.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1074 E.  ,  2007/6385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 1.Asliye Ticaret Mahkmesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK’nın 72.maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup, keşideci davacı şirket olan, 28.04.2000 keşide tarihli, Yapı Kredi Bankası ... Şubesi muhataplı ve 1.000.000.000 TL tutarlı çekten ötürü davacının, davalıya borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Bedeli uyuşmazlık konusu olan çekin, yanlar arasında varlığı ileri sürülen akdi ilişki sebebiyle verildiğinin davacı tarafından yasal delillerle kanıtlanamadığı gerekçesi ile dava, mahkemece reddedilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, TTK’nın 559.maddesi hükmü gereğince çek, sebepten soyut olarak düzenlenir. Kambiyo senedi ve bu kapsamda çek keşidecisi, çekin belli bir sebeple düzenlendiğini sebebin tamamen yada kısmen gerçekleşmediğini veya bedelinin haklı hamiline ödenmiş olduğunu ve dolayısıyle çekten ötürü borcunun bulunmadığını yasal delillerle kanıtlamakla ödevlidir. Yasal kural bu olmakla birlikte, somut olayda, bedeli uyuşmazlık konusu olan çekin düzenleme sebebinin davalı yüklenici tarafından mermer sehpa, masa için masa üstü ve ayakları imalâtı için yanlar arasında sözlü olarak düzenlenen “eser sözleşmesi” olduğu anlaşılmaktadır. Çünkü, davalı vekili 25.03.2002 tarihli cevap dilekçesinde davacıya tebliğ olunan faturaya davacının itiraz etmediğini bildirmiş ve dosya kapsamındaki 117.319 seri numaralı 23.05.2000 tarihli faturanın ise mermer imalâtı ile ilgili olduğu saptanmıştır. Diğer yandan, davalı vekilinin 18.10.2002 günlü dilekçesindeki açıklamaları da mermer imalâtı ile ilgili olarak yanlar arasında akdi ilişkinin kurulmuş olduğunu kanıtlamaktadır. O halde, davalı vekilinin bildirimlerine göre uyuşmazlık konusu çekin yanlar arasında yapılan eser sözleşmesi sebebiyle ve iş bedelinin ödenmesi amacıyla verildiğinin kabulü gerekir. Mahkemece, açıklanan hususlar gözden kaçırılarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, uyuşmazlığın esasına girilerek yanlarca sunulan yasal deliller toplanıp değerlendirilerek uyuşmazlık konusu çekin tamamen yada kısmen bedelsiz kalıp kalmadığının tesbiti ile sonucuna göre bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15960
Karar No: 2016/4096
Karar Tarihi: 02.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15960 E.  ,  2016/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/12/2014

NUMARASI : 2014/334-2014/254

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına ve taraflardan peşin alınan harçların Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13588
Karar No: 2017/913
Karar Tarihi: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13588 E.  ,  2017/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3030
Karar No: 2018/2517
Karar Tarihi: 29.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/3030 E.  ,  2018/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı müflis şirketin ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/334 Esas sayılı dosyasından yapılan yargılama sonunda iflasının açılmasına karar verildiğini, davacı alacaklının ipotek ile temin edilmiş alacağının tahsili maksadıyla iflas idaresine başvurarak 378.400.00 TL ipotek bedeli ve temerrüt ihtarının tebliği tarihinden iflasın açıldığı tarihe kadar işlemiş 26.600,00 TL faizin sıra cetveline kaydını talep ettiğini, ancak iflas idaresince ana para alacağının kabul edilerek cetvele 1. sırada kaydedilmesine rağmen işlemiş faiz alacağına ilişkin talebin reddedildiğini ileri sürerek, 26.600,00 TL alacağın iflas sıra cetveline kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.Davalı iflas idaresi vekili, ipotek limit ipoteği olduğundan faiz istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iflas masasına yaptığı başvuruda işlemiş faiz alacağına ilişkin rakam belirtmediği, borçlu aleyhine ipoteğe dayalı takip başlatmadığı ve ipotek akit tablosunda ipoteğin 'bila faiz' şartı ve kaydı ile konulduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/13491
Karar No: 2007/1310
Karar Tarihi: 06.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13491 E.  ,  2007/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sulama tarım arazisi abonesi olduğunu, davalı ile aralarındaki sözleşmeye güvenerek 156.000 m2 alanındaki taşınmazına pamuk ektiğini, elektrik kesintisi ve voltaj dalgalanmaları nedeniyle araziyi yeterince sulayamadığını, %80 oranında ürün kaybına neden olunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik 13.000 YTl.nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının 2004 üretim yılında uğradığı zararı talep etmesine rağmen ibraz etiği yer altı Suyu Kullanma Belgesinin 28.5.2005 tarihli olduğu 23.7.2001 tarihli belgenin de davaya konu taşınmaza ait olduğunun anlaşılmadığı ve bu belgenin davalı kurum ile dava dışı ... kayıtlarında bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının sunduğu ve altında ... Bölge Müdür Yardımcısı...’nın kaşe ve imzasının bulunduğu 23.7.2000 tarihli Yer altı Suyu kullanma Belgesinin Sahte olduğu yönünde davalının bir itirazı yoktur. Sonradan aynı kurumdan alınan 23.8.2005 tarihli belge ile “statik seviye” dışında diğer verilerin her iki belgede uyum içerisinde olduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinin 6.8.1997 tarihinde düzenlendiği davaya konu taşınmaz içerisindeki kuyununda zararın meydana geldiği 2004 üretim yılından önceki bir tarihte açıldığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki davalı idarenin davacıdan Yer altı Suyu Kullanma belgesi olmaksızın sözleşme imzalaması kendi kusurudur. Kişinin kendi kusuruna dayanarak lehine sonuç çıkarmaya çalışması hukuken himaye edilemez. Hal böyle olunca mahkemece zarar tarihinden önce taşınmazda kuyu

2006/13491 2007/1310

bulunduğu kabul edilmeli işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yön göz ardı edilerek yazılı gerekçeyle davanın reddedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.