erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/23231
Karar No: 2014/25738
Karar Tarihi: 03.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23231 E.  ,  2014/25738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/76-2013/693

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu İ.. K..'nin şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda, sair şikayet nedenlerinin yanı sıra, Ankara 14. İcra Dairesi'nin 2011/1076 E. sayılı takip dosyasında dosya borcunun yüksek hesaplandığını belirterek bakiye dosya borcunun hesaplanmasına ilişkin işleme yönelik şikayette bulunduğu anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 294/3. maddesi gereğince, ''Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur." Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre ise; ''Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.''

Diğer taraftan, aynı kanunun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararla gerekçeli kararın hüküm kısımları aynı olmasına karşın, kararın gerekçesinde, borçlunun Ankara 14. İcra Dairesi'nin 2011/1076 E. sayılı takip dosyasında yapılan dosya hesabına yönelik şikayetinin sehven reddedildiği belirtilerek çelişki meydana getirilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, yukarıda değinilen ilke ve yasa hükümleri gözetilerek, borçlunun Ankara 14. İcra Dairesi'nin 2011/1076 Esas sayılı takip dosyasında yapılan dosya hesabına yönelik şikayeti hakkında çelişkinin giderilerek vicdani kanaatine göre yeni, açık ve infaz edilebilir bir karar vermekten ibarettir. Bu durumda mahkeme kararı belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12044
Karar No: 2016/9541
Karar Tarihi: 14.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12044 E.  ,  2016/9541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Vakfı adına ...'nun hasımsız olarak açtığı dağılan vakfın yeniden tescili istemine dair Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.03.2014 günlü ve 2013/416-2014/136 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 09.02.2015 günlü ve 2014/13179-2015/1582 sayılı ilama karşı ilgili kurum ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda; 6495 sayılı Yasa ile 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’na eklenen Geçici 12. maddesinde, vakfın Türk Medeni Kanunu’nun 116/1.(dağılma) veya 116/2.(dağıtılma) maddesine göre kapatılma şekline göre bir ayrım yapılmadığı belirtilerek mahkeme kararının Dairemizce bozulmasına karar verilmiş ise de; belirtilen madde kapsamına, 01.01.1990 tarihinden bu maddenin yayımı tarihine kadar Genel Müdürlüğün dağıtılma talebi ile açtığı dava sonucunda dağılmasına veya dağıtılmasına karar verilen vakıfların girdiği, dava konusu vakıf hakkında Türk Medeni Kanunu’nun 116/1.(dağılma) maddesi uyarınca dağılması talebi ile dava açıldığı ve vakfın dağılmasına karar verildiği, bu durumda 6495 sayılı Yasa ile 5737 sayılı Vakıflar Kanununa eklenen Geçici 12. maddesinde belirtildiği şekilde dava konusu vakıf hakkında dağıtılma talebi ile dava açılıp dağılmasına veya dağıtılmasına karar verilmemiş olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 09.02.2015 gün ve 2014/13179 Esas, 2015/1582 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9321
Karar No: 2015/3666
Karar Tarihi: 07.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/9321 E.  ,  2015/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü diş ağrısının başlaması üzerine annesi olan ...'nun sağlık karnesini kullanarak, adı belirtilen hastanenin acil servis polikliniğinden giriş yaparak diş tedavisinin yapılmasını sağlamak suretiyle 19.50 TL sağlık harcamasının katılan kurum tarafından karşılandığı, bu şekilde sanığın, haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.”,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.” ,

Dokuzuncu maddesi; “herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6270
Karar No: 2018/7148
Karar Tarihi: 22.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/6270 E.  ,  2018/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Müştekinin celse arasında verdiği ve şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği 12.09.2008 tarihli dilekçesinde, “Herhangi bir başka zararım ve talebim yoktur” şeklinde beyanda bulunmuş olması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye itibar edilmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerine ilişkin ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir şekilde onaylı suretlerinin getirtilerek tekerrüre esas olup olmayacakları araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza

Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/385
Karar No: 2012/1777
Karar Tarihi: 14.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/385 E.  ,  2012/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, silahla kemik kırılacak şekilde yaralama

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 86/1, 86/3-e, 86/7, 62, CMUK.nun 326/son, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis,

b) TCK.nun 81/1, 35, 39, 29, 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis,

2- Sanık ... hakkında TCK.nun 81/1, 35, 39, 29, 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında hükmolunan ceza süreside dikkate alındığında, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım ve mağdur ... ...'nu kasten yaralama, sanık ...'ın mağdur ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, yasal savunma koşullarının bulunduğuna, verilen cezanın ertelenmesi ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 14.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21047
Karar No: 2014/1960
Karar Tarihi: 17.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/21047 E.  ,  2014/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 13.10.2007 tarihinde Tavukçu Deresi'nin taşması sonucu hasarlandığını, derenin ıslah çalışmasını yürüten davalının zarardan sorumlu olduğunu, hasar bedelinin davacı tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 3.146,07 TL’nın tahsilde tekerrür olmamak üzere ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dere ıslah işini yapılan ihale sonucu üstlendiğini, aşırı yağış nedeniyle derenin taştığını, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü yönünde verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 19.11.2012 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; (dava konusu olay nedeniyle idare mahkemesinde dava dışı İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine verilen hüküm sonunda davacıya yapılan ödeme yönünden) tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2010/8610 E.,2010/10844 K. sayılı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 E., 2010/6319 K. sayılı kesinleşen ilâmlarıyla, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 2011/14531 E., 2012/21553 K. sayılı, 2011/13335 E., 2013/80 K. sayılı ilamları ve Dairemizin yine aynı olaya ilişkin değişik tarihli dosyalarında yapılan temyiz incelemeleri üzerine verilen kararlarda davalı yüklenici şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına ve idare mahkemesince verilen kararın idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faizi kapsadığı, oysa davacı sigortacının yüklenici davalı şirketten dava dışı sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren ticari avans faizi talep edebilecek olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 161,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2346
Karar No: 2017/7600
Karar Tarihi: 15.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2346 E.  ,  2017/7600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dairemizin 29.04.2015 tarih 2014/23604 esas ve 8783 karar sayılı ilamı üzerine mahkemece direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı davalı tarafından temyiz idilmiştir.

Mahkemece 06.06.2016 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davalıya 23.06.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı taraf 20.06.2016 tarihli dilekçe ile vekalet ücreti yönünden kararın tavzihini istemiştir. Mahkemenin 18.04.2017 tarihli yazısı ile ek kararın temyizine yönelik temyiz dilekçesinin bulunmadığı, tavzih isteminin de ek karara yönelik temyiz talebi olarak değerlendirilmek üzere gönderildiği belirtilmiştir. Bu itibarle temyiz isteminin direnme hükmüne ilişkin olmadığı anlaşılmakla dosyanın 6763 sayılı kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2017 (Prş.)
Esas No: 2023/6449
Karar No: 2024/12215
Karar Tarihi: 23.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6449 E.  ,  2024/12215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. İlk hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/24341
Karar No: 2015/10304
Karar Tarihi: 14.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24341 E.  ,  2015/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-)Mahkemece; davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilmiş, buna bağlı olarak davacı yararına manevi tazminata hükmedilmiştir. Oysa; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlarının yanında davacı kadının da ailesinin zoruyla istemeden evlendiğini, evliliğe ısınmadığını söylediği, eşine "kabak kafa, karpuz kafa şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği, adammısın diyerek bağırdığı anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen kusurlu davranışları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya sebep olan hadiselerde tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Hal böyle iken davalı erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, davacı (kadın) lehine manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-)Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 16.09.2013 tarihinde açılmış, davalı erkek ön inceleme aşamasından sonra 19.03.2014 tarihli dilekçesi ile manevi tazminat, son celsede de maddi tazminat talebinde bulunmuştur. "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler.

Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." (HMK.md.141) Tahkikat aşamasındaki manevi tazminat isteği iddia ve savunmanın genişletilmesi niteliğinde olup usule uygun yapılmış bir ıslah talebi de olmadığından bu talep yönünden "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm tesisi gerekirken, davalı erkeğin maddi ve manevi tazminat talebinin kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3 bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.05.2015(Prş.)
Esas No: 2011/4705
Karar No: 2012/3173
Karar Tarihi: 25.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4705 E.  ,  2012/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım ve azmettirme

HÜKÜM : Sanık ...'ın 01/02/1992 olan doğum tarihinin ay ve günü baki olmak üzere 1989 olarak düzeltilmesine, kasten öldürme suçundan TCK.nun 81/1,29,62 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, sanık ...'in öldürme suçuna azmettirmekten açılan davadan beraatine, sanık ...'nın öldürme suçuna yardım eden olarak katılmaktan açılan davadan beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in öldürmeye azmettirme, sanık ...'nın öldürmeye yardım suçları yönünden haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede usule, eksik incelemeye, suç niteliğine, TCK.nun 25 ve 27 maddelerinin uygulanması gerektiğine, tahrik oranına, beraat kararları yönünden sanıklar lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine, sair nedenlere yönelen, katılan

... vekilinin beraatlerde sübuta, mahkumiyette tahrik bulunmadığına, sair nedenlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/04/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'ın yokluğunda 26/04/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.