erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4067
Karar No: 2016/7091
Karar Tarihi: 31.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4067 E.  ,  2016/7091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiilerinin, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle hapis cezası yanında doğrudan tayin olunan adli para cezasının "80 TL" üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, doğrudan tayin olunan sonuç adli para cezasının "80 TL" olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafında yer alan “CMK 307/4. maddesi gereği doğrudan verilen adli para cezasının 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi çıkarılarak yerine "CMUK.nun 326/son maddesi gereğince hapis cezası yanında doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazının 80 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21162
Karar No: 2021/6596
Karar Tarihi: 12.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/21162 E.  ,  2021/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararından kaynaklanan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 334. maddesinde “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun’un 336. maddesinde ise “…(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, davalı ...’in adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Davacı vekili; davalıların göçmen kaçakçılığı suçundan yakalandıklarını, müvekkili idare tarafından yakalanan göçmenler için sınır dışı etme işlemi uygulanıncaya kadar barınma, yemek, yol, personel ve yolluk harcamaları yapıldığını belirterek uğranılan 2.522,80 TL kamu zararının 10/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar; 04/05/2010 tarihli duruşmada, davayı kabul ettiklerini imzalı beyanlarıyla bildirmişlerdir.

Mahkemece; davalıların vaki kabulü nedeniyle davanın aynen kabulü ile otuz üç adet mülteci statüsündeki şahısla ilgili olarak yapılan toplam 2.522,80 TL kamu zararının 10/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 173,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13936
Karar No: 2025/4439
Karar Tarihi: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13936 E.  ,  2025/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/490 Esas, 2024/884 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.04.2024 Tarihli ve 2024/603 Esas, 2024/458 Karar Sayılı Kararı

Kayyım tayini istenilenin adresinin ... Mah. 610 Sok. No:3 İç Kapı No:2 .../Samsun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Vezirköprü Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.10.2024 Tarihli ve 2024/490 Esas, 2024/884 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırmasında kayyım tayini istenilenin Yıldırım/Bursa'da yaşadığının bildirildiği, mahkemece Uyap üzerinden yapılan sorgulamada ise kayyım atanması talep edilenin ikamet adresinin ... Mah. ... Sok. No:9/... / Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre küçüğün adresinin Yıldırım/Bursa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2014/27117
Karar No: 2015/3583
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27117 E.  ,  2015/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/884
Karar No: 2020/1392
Karar Tarihi: 08.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/884 E.  ,  2020/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapm

Hüküm : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen müşteki vekilinin itirazının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14362
Karar No: 2012/7201
Karar Tarihi: 25.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/14362 E.  ,  2012/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu sayacın sanığın borcu nedeniyle elektriği kesilerek mühürlendikten sonra suç tarihinde yapılan kontrolde mühür fekki yapmak suretiyle yeniden bağlantı yapıldığı iddiası ile açılan davada, sanığın aşamalardaki savunmasında elektrik faturasını ödeyememesi nedeniyle kesilen elektriği, mührü kırarak yeniden bağladığını beyan etmesi, mühürleme işlemine ilişkin tutanak bulunmamakla birlikte bu hususun mühür bozma suçunun oluşması açısından zorunlu olmayıp, fiilen mühürleme yapılmış olmasının yeterli olması karşısında, mühür bozma suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, mühürleme işlemine ilişkin tutanak bulunmaması gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23499
Karar No: 2013/23998
Karar Tarihi: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/23499 E.  ,  2013/23998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3780
Karar No: 2013/1473
Karar Tarihi: 28.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3780 E.  ,  2013/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/930
Karar No: 2018/1320
Karar Tarihi: 07.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/930 E.  ,  2018/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumunda telefonla bir yakını ile görüştüğü esnada sanığın müşteki hakkında söylediği "Allah belasını versin bir tane müdür vermişler buraya yalandan milletle uğraşıyor burada" ve "...ne alışacak 50 yaşında zaten paket gelmiş başka cezaevinden sürgün gelmiş buraya" şeklindeki ifadeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın müştekiye yönelttiği sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp beddua, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10486
Karar No: 2022/1562
Karar Tarihi: 28.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10486 E.  ,  2022/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarih ve 2018/70 - 2018/180 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm: TCK' nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı Kanununun 5/1, TCK’nın 62, 53 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince sanığın duruşma isteminin reddine,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanık ve müdafiinin hazır bulundukları 13.03.2018 tarihli celsede, Bank Asya kayıtlarına ilişkin bilirkişi raporu alınmasına yönelik ara karardan vezgeçildikten sonra bu konuda yeni bir ara kararı alınmadan bilirkişi raporu temin edilmesi ve 20.03.2018 tarihli karar celsesinde dosya arasına alınan bilirkişi raporuna karşı iddia makamının diyecekleri sorulmasına rağmen, sanık ve müdafiinin diyecekleri sorulmadan esas hakkındaki savunmaları alınmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-)Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunda, sanık yönünden suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan “30.04.2014” yerine İlk derece ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında “03.01.2018” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11818
Karar No: 2014/12413
Karar Tarihi: 09.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/11818 E.  ,  2014/12413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11522
Karar No: 2015/16712
Karar Tarihi: 13.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11522 E.  ,  2015/16712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Malazgirt Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 19.02.2015

No : 2013/148-2015/73

Dava, davacının fahri imam olarak, 19.02.1996-01.08.2002 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2002 yılından bu yana davalı Diyanet İşleri Başkanlığı nezdinde kadrolu olarak imam- hatiplik yaptığı ve Emekli Sandığı iştirakçisi olduğu anlaşılan davacı 19.02.1996-01.08.2002 tarihleri arasında fahri imam olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkeme hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

5434 sayılı Kanunun ek 47/c maddesi ile; halen T.C. Emekli Sandığı iştirakçisi olup, daha önce bir sosyal güvenlik kurumuna tabi olmadan köy, kasaba ve mahalle camilerinde, dernek, vakıf veya köy bütçesinden ücret alarak imam-hatiplik yapanlara, bu görevlerini belirtilen belgelerle tevsik etmeleri koşuluyla borçlanma olanağı tanınmıştır. Daha sonra, 3157 sayılı Kanunun 1. maddesi ile anılan hükümde değişiklik yapılarak, belirtilen belgelerin tevsikinin mümkün olmaması halinde, Diyanet İşleri Başkanlığını temsilen ilgili müftülük hasım gösterilmek suretiyle açılan dava sonunda hizmet süresini belirleyen ve yetkili sulh hukuk mahkemesince verilmiş olan bir kararın yeterli sayılacağı öngörülmüştür.

İnceleme konusu davada, davacının 2002 yılında itibaren Diyanet işleri Başkanlığı'na bağlı olarak kadrolu olarak imam-hatiplik yaptığı ve Emekli Sandığı iştirakçisi olduğu anlaşılmakla, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4651
Karar No: 2022/7129
Karar Tarihi: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4651 E.  ,  2022/7129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4. Sulh Hukuk ve Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 12.04.2012 tarih ve 2012/112 esas, 2012/215 karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ...’nın velayeti altına bırakılmıştır. Yerleşim yeri değişikliğine izin ve yetkisizlik kararı ile dosya Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin esasına kaydedilmiştir.

Veli, 21.05.2021 ve 12.08.2021 tarihli dilekçeleri ile kısıtlı ile birlikte Nevşehir’e taşındıklarını belirterek kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 26.11.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının mernis adresinin “...” olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından velinin talebi ile ilgili karar vermekte Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.