erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5849
Karar No: 2018/21691
Karar Tarihi: 12.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/5849 E.  ,  2018/21691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Yokluğunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın duruşmada bildirdiği en son adrese kararın tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamayacağı gözetilmeden, yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

b-Kabule göre ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Esas No: 2009/13097
Karar No: 2011/1163
Karar Tarihi: 02.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/13097 E.  ,  2011/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde kısa kararda 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin uygulandığı, mahkemenin bu yanlışlığı fark ederek yanlışlığı gerekçeli kararında tartışarak bunu gerekçeli karar hüküm fıkrasına ilave etmediği, bu haliyle sonuç doğurmayacak bir fazlalık olarak kısa karada yazılı olarak kaldığı anlaşıldığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/ 02/ 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6815
Karar No: 2014/21338
Karar Tarihi: 16.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/6815 E.  ,  2014/21338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iade kararından önce müşteki vekilinin temyiz isteminin 30.07.2010 tarih 2009/44 Esas, 2010/49 Karar sayılı ek karar ile reddedildiği ve bu ek kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında verilen 23.11.2012 tarihli ikinci karar yok hükmünde olup 30.07.2010 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin geçerli olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

Temyiz isteminin reddine dair, 30.07.2010 tarih 2009/44 Esas, 2010/49 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, müşteki vekilinin temyiz itirazının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan red kararının tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/555
Karar No: 2015/6989
Karar Tarihi: 23.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/555 E.  ,  2015/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaldıran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2011/115-2014/76

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.10.2011 gününde birleştirilen dava ile 06.01.2012 gününde verilen verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davaların reddine dair verilen 09.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ve vekili Av. C.. S.. ile karşı taraftan davalı idareyi temsilen Hazine vekili Av. M..A.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2688
Karar No: 2011/2667
Karar Tarihi: 27.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2688 E.  ,  2011/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/84268

MAHKEMESİ : (KAYSERİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01.10.2010 - 76/276

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürme

Çocuk yaştaki kızı D. K.'yı öldürmekten sanık Ş.. K..'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KAYSERİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2010 gün ve 76/276 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığa mahkemece resen atanan müdafiiye Baro tarafından ödenen ücretin, 5320 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca yargılama giderleri olarak sanıktan tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, bozma nedenleri saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin usule, suç vasfının tedbirsizlik dikkatsizlik olduğuna ve tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Oluşa, dosya kapsamına ve tanıklar Döndü, Şükrü ve H. K.'nın olayın hemen sonrasında poliste verdikleri 05.02.2005 tarihli anlatımlarının içeriğine göre, 28.05.1987 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan maktule Dilek'in, babası sanık Şükrü'den gördüğü aile içi şiddet nedeniyle zaman zaman evden kaçtığı, birkaç geceyi dışarda geçirdiği ve sonra kendiliğinden geri geldiği, olay gecesi sanık Şükrü'nün, kızı maktule ile bu konuyu konuşurken sinirlendiği, ruhsatsız tabancasını eline alarak maktuleye “evden gitmelerin, namusumuzu lekeliyor” diyerek bir el ateş ederek başından vurduğu, hemen akabinde sanığa “ne yaptın” diyen tanık Döndü'ye de “namusumuzu temizledim” dediği, böylece 18 yaşından küçük kızı Dilek'i, evden gitmelerinin ailenin namus ve şerefine zarar verdiği inancıyla öldürdüğü anlaşılmakla, sanık hakkında yaşı küçük kızını töre/namus saikiyle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 82/1-d-e-k maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, resen de temyize tabi olan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA; sanık hakkında verilen ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ve müdafiinin tahliye isteminin reddine; 27.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5125
Karar No: 2016/15698
Karar Tarihi: 10.10.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/5125 E.  ,  2016/15698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Bankası ... Şubesinde müdür olan katılanın, 25.11.2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı Yasanın 1. maddesinin 2 ve 5. bentleri uyarınca ... Bankası'nın özel hukuk statüsüne tabi anonim şirket haline dönüştürülmesi ve personeli hakkında 233 ve 399 sayılı Yasa gücünde kararnamelerin uygulanması olanağının ortadan kaldırılması karşısında, Ceza Hukuku uygulamasında kamu görevlisi sayılmayacağı gözetilmeden, TCK'nın 125. maddesinin 1. fıkrası yerine anılan Kanun maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi ile hüküm kurulması,

b-Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu düşünülmeden, hakaret suçunda adli para cezası seçilmek suretiyle TCK’nın 58/3. maddesine aykırı davranılması,

c-Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a. maddesi gereğince tayini yerine, aynı Kanunun 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6532
Karar No: 2019/4786
Karar Tarihi: 03.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/6532 E.  ,  2019/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mera, 4342 sayılı Mera Kanununun "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinde; "Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Mera Kanunun "İnşaat yasağı" başlıklı 20. maddesinde ise "Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy Kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına uygun yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, sulak, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığı'nın talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz." hükmü getirilmiştir.

Bu düzenlemelere göre mera, yaylak ve kışlaklara kural olarak ev,ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz. İzin alınmak ve imar mevzuatına uygun olmak koşuluyla ahşap yapılar, barınak ve ağıllar yapılabilir. Kanun maddesinde yer verilen yaylak kavramı; çiftcilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri, bu amaçla kullanılan yeri kışlak kavramı ise hayvanların kış mevsiminde barındırılması ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer şeklinde tanımlanmıştır.

Bu yerlere yapılabilecek ağıl; evcil büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvanların barındığı çitle çevrili yeri, barınak ise; tuğla, demir beton ve benzeri hazır yapı malzemelerinin kullanılmadığı yöresel mimariye uygun, taş örme su basmanı veya betonarme olmayan ayaklar üzerine ahşaptan veya diğer yerel malzemeden yapılmış geçici yapılar olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında; Suça konu taşınmazın tapu kaydı getirtilip teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, suça konu binanın niteliği, kalıcı yapı olup olmadığı, Mera Kanununun 20. maddesinde yazılı yerlerden olup olmadığı saptandıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı biçimde eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2858
Karar No: 2011/1787
Karar Tarihi: 23.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/2858 E.  ,  2011/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/23249

MAHKEMESİ :(GAZİANTEP) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :01/05/2008 gün ve 396/177

SUÇ :Kasten öldürme

M.. Y..'ı kasten öldürmekten sanık M.. A.., işbu suça yardımdan sanık M.. A..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (GAZİANTEP) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/05/2008 gün ve 396/177 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Esas hakkındaki mütaalanın alındığı 18.04.2008 tarihli celseye katılan ve son hükmün kurulduğu 01.05.2008 tarihli oturumda hazır bulunan Cumhuriyet Savcısının aynı olması ve esas hakkındaki mütalaadan sonra sanıklara ek savunma verilmesinin yeni delil tartışması niteliğinde bulunmaması nedeniyle, ek savunmanın tespitinden sonra iddia makamına yeniden söz verilmemesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma öneren (1) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-a) Karar gerekçesinde sanık Mehmet'in sanık M.. E..'in öldürme eylemine iştirak iradesiyle hareket ettiğine dair delil bulunmadığı denildikten sonra, sanık Mehmet'in sanık M.. E..'in eylemine yardım eden olduğunun belirtildiği ve sanık hakkında öldürme suçuna yardım eden olarak suça katılmaktan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, hem gerekçede ve hem de gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması;

b) Gerekçede sanıkların orta derecede tahrik altında kaldıkları kabul edildiği halde, sanık Mehmet hakkında tahrik nedeniyle cezada indirime gidilmeyerek gerekçeyle uygulama arasında çelişki yaratılması,

c) Sanık M..E.. hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken maktulden kaynaklanan hangi söz ve hareketlerin sanık yararına tahrik kabul edildiğinin Yargıtay denetimine imkan verecek açıklıkta karar yerinde gösterilmemesi;

d) Maktulün olay gecesi, sanık M.. E..'in kız kardeşi ve sanık Mehmet'in amcasının kızı ve evli bir kadın olan Meryem'in evinde yakalanması ve aynı yerde öldürülmesi karşısında, sanıklar hakkında töre/namus saikiyle öldürme suçuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 82/1-k maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması;

Usule aykırı, sanıklar M.. E.. ve Mehmet müdafiilerinin, Cumhuriyet Savcısının ve müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA; 23/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/14656
Karar No: 2015/36335
Karar Tarihi: 22.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14656 E.  ,  2015/36335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/94495

MAHKEMESİ : Karşıyaka(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/380 (E) ve 2013/8 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan sanık H.. S..'ın; kendisi hakkında hakaret ve yaralama suçlarından verilen kesin nitelikteki mahkumiyet kararına karşı vaki temyiz isteminin Yerel Mahkemece reddi kararına ve ayrıca sanık B.. A.. hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminde bulunmasına karşın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde, katılan sanık H.. S..'ın temyizine ilişkin görüş bildirilmediği anlaşıldığından "EK TEBLİĞNAME" düzenlenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/39747
Karar No: 2015/15248
Karar Tarihi: 29.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/39747 E.  ,  2015/15248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/176456

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/634 (E) ve 2013/231 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık G.. V.. hakkında müşteki Y.. K..'ya karşı hakaret, sanık K.. V.. hakkında müşteki Y.. K..'ya karşı hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanıklar K.. V.. ve G.. V..'ın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanıklar hakkında müşteki Y.. K..'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Denetim süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlediği anlaşılan sanıklar hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanması ile yetinilmesi yerine, CMK'nin 231/11. maddesindeki hükme uymayacak şekilde uygulama yapılarak, açıklanan hükümlerin açıklanması geri bırakılan hükümlerden farklı bir ceza ve uygulamayı içermemesi gerektiği gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan ilk hükümde sanıklar hakkında 1 yıl hapis cezasına hükmedilmişken, açıklanan hükümde 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

6352 Sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile değişik 5217 Sayılı CMK'nin 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmemiş ise de; bu husus kararın kesinleşmesi aşamasında mahkemesi tarafından dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23189
Karar No: 2014/7219
Karar Tarihi: 17.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23189 E.  ,  2014/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın idari yargı görevli olduğundan bahisle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt belgelerden; dava konusu taşınmazın imar planında tarımsal niteliği korunacak alanda kaldığı, davacı tarafından taşınmazın dere koruma alanında bulunduğu ileri sürülerek dava açıldığı, taşınmaza fiilen el atıldığı yönünde bir iddia da bulunmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21043
Karar No: 2013/21691
Karar Tarihi: 25.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/21043 E.  ,  2013/21691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın da kendisi hakkında kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek;

1-Sanık ...’nın temyiz isteminin reddine dair 27/03/2013 ... ve 2007/69-81 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık ...’ın 12.06.2013 tarihli temyiz dilekçesi üzerine yapılan incelemede,

Sanığın 12.06.2013 tarihli temyiz dilekçesi üzerine mahkemece verilen 24.09.2013 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada evraka rastlanmadığından varsa eklenmesi, aksi halde ek kararın sanığa tebliği ile temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7226
Karar No: 2015/7549
Karar Tarihi: 07.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/7226 E.  ,  2015/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2010/183175

Mahkemesi : Kadirli 1. Asliye Ceza

Tarihi : 08.01.2010

Numarası : 2009/509 - 2010/10

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesinden önce CMK'nın 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılması gerekirken, önce hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilerek, hapis cezasının ertelendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.