erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/13943
Karar No: 2017/19100
Karar Tarihi: 18.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13943 E.  ,  2017/19100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 370,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 150,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olduğu ve dava konusu taşınmazın şehir merkezine daha uzak emsal taşınmazın daha yakın olduğu gözönünde bulundurulduğunda dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması,

lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1227
Karar No: 2020/3421
Karar Tarihi: 23.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1227 E.  ,  2020/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...'in Ankara 8. İcra Müdürlüğünün 2009/21157 Esas, Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2007/3507 esas ve Çorlu 1. İcra Müdürlüğünün 2011/3507 Esas sayılı icra dosyaları kapsamında gayrimenkullerine konulan haczi kaldırmak amacıyla, suça konu haciz terkin yazılarını diğer sanık ...'dan temin edip emlak işlerini takip eden ... isimli kişi aracılığıyla Çorlu Tapu Müdürlüğüne verdiği, böylece sanıkların resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; Çorlu Tapu Müdürlüğünün söz konusu haciz terkin yazılarındaki mühürlerden şüphelenip yazıyı gönderen kurumu telefon ile arayarak yazının doğru olup olmadığını teyit ettiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; elden takip edilen ya da postadan gelen haciz fekki yazılarının doğruluğunun ilgili kurumlardan sorularak teyit edilmesinin ülke çapında tüm tapu müdürlükleri için geçerli olan mevzuat gereği mutat bir uygulama olup olmadığının araştırılması,

Mevzuat ya da mutat uygulama gereği araştırma zorunluluğunun bulunduğunun tespiti halinde belgenin sahteliğinin ortaya çıkacak olması sebebiyle belgenin hukuki sonuç doğurmayacağı ve bu nedenle atılı suçun unsurları itibariyla oluşmayacağı gözetilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile mahkumiyet hükmün kurulması Yasa'ya aykırı,

2-Kabule göre de;

a)Sahte belge sayısı ve kastın yoğunluğu dikkate alınarak TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanabilmesi için sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olmasının gerektiği, dosya içerisinde mevcut sabıka kaydı incelendiğinde ise sanığın Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2014 kesinleşme tarihli, 17.04.2012 tarih ve 2011/7 Esas, 2012/4 Karar sayılı ilamıyla 3 ay 10 gün hapis cezasına mahkum edildiği anlaşılmakla şartları oluşmadığı halde sanık hakkında erteleme hükümleri uygulanmış olması,

c)Sanıkların mahkûmiyetine hükmedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

d) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin, sanık ...'in ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/4602
Karar No: 2024/1837
Karar Tarihi: 29.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4602 E.  ,  2024/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/646 E., 2022/939 K.

HÜKÜM : Davanın Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/323 E., 2019/1721 K.

1- İlk derece mahkemesince eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan takibe yapılan itirazın iptali davasında davacının dava konusu fatura içeriğindeki malzemeyi davalıya teslim ettiği veya davalı inşaatında kullandığını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; davacı yüklenicinin sözleşme kapsamında 10145 kg malzeme kullanarak sözleşmede kararlaştırılan işin bir kısmını yaptığı, yapılan işin bedelinin malzeme ve işçilik bedeli için 105 TL/Kg’ dan hesaplama yapılıp davalının ödediği tutarlar mahsup edildiğinde davacının bakiye alacağının 356.493,17.-TL olduğunun dosya kapsamındaki deliller ile belirlenmesine rağmen mahkemece davanın reddinin hatalı olduğu gerekçesiyle, yeniden esas hakkında karar verilmesine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; yapılan işin miktarı ve ödenmeyen iş bedelinin bilirkişi raporu ile belirlendiğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.05.2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4688
Karar No: 2015/23748
Karar Tarihi: 29.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/4688 E.  ,  2015/23748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/399807

MAHKEMESİ : Beytüşşebap Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

NUMARASI : 2010/13 (E) ve 2011/37 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ele geçirilen bandrolsüz sigaralar yönüyle suç tarihi itibariyle 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Kısa süreli hapisten çevrili adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Gün adli para cezası paraya çevrilirken, tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesi yerine “TCK'nun 52/1-a maddesi” yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında tayin olunan gün adli para cezası ve hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hükmün hapisten çevrili adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan "TCK'nun 50/1-a maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere "ve TCK'nun 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün gün adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan “TCK'nun 52/1-a maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine " TCK'nun 52/2 maddesi” ibaresinin eklenmesi,

3- Hükmün doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin 4. ve 6. bentlerinde "24 eşit taksitte" ibaresinden önce gelmek üzere “birer ay arayla” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7160
Karar No: 2009/5297
Karar Tarihi: 09.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/7160 E.  ,  2009/5297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, murisi ...’ın ölüm tarihini takip eden ilk aybaşından geçerli olmak üzere ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine, bu talebinin kabul görmemesi halinde askerlik prim borçlanmasının yapıldığı ve paranın yatırıldığı tarih itibariyle ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 1.693,00.YTL askerlik borçlanma tutarını kuruma iade tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödediği tarihi takip eden aybaşından itibaren davacıya ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 389. maddesinde, mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Hüküm, davanın açıldığı tarihteki maddi ve hukuki duruma göre verileceğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na göre, ileriye dönük olarak ve şarta bağlı biçimde karar tesis edilmesi mümkün değildir.

Yapılacak iş, davacının murisine ait askerlik borçlanma bedeli miktarının davalı Kurumdan sorularak, Kurum tarafından bildirilecek borçlanma bedeli miktarını ödemesi için davacıya mehil vermek, davacının askerlik borçlanma bedelini yatırması halinde, askerlik borçlanma bedelinin Kuruma yatırılış tarihini takip eden aybaşından itibaren davacıya ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, aksi halde yani, verilen mehil içinde askerlik borçlanma bedelinin yatırılmaması halinde ise, davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9465
Karar No: 2013/447
Karar Tarihi: 29.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/9465 E.  ,  2013/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, dava dilekçesi ile.... Köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmî ilâna çıkartıldığını,....Köyü sınırları içinde bulunan, dilekçeye ekli paftada 22 nolu kırmızı ile işaretli alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Dava konusu taşınmazlar, kadastro müdürlüğünce tespit edilerek tutanakları davalı olarak mahkemeye gönderildikten sonra yapılan yargılama sırasında, fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) ve (E) ile gösterilen yol ve dere bölümleri hakkında tefrik kararı verilerek ayrı bir esasa kaydedildikten sonra yapılan yargılama sonunda, (D) ve (E) ile gösterilen taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden davanın görev yönünden reddi ile dosyanın görevli .... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, yargılamaya asliye hukuk mahkemesinde devam olunmuştur. Mahkemece; bilirkişi raporuna ekli krokide (D) ve (E) ile gösterilen bölümlerin memleket haritasında yeşile boyalı orman alanında gözüktüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, (D) ve (E) ile gösterilen bölümlerin orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 29/01/2013

gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/11828
Karar No: 2012/25936
Karar Tarihi: 11.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11828 E.  ,  2012/25936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş davacılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 11.12.2012 günü temyiz eden davacılar vekili ile davalılardan ... vekili Av.... yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı Şirket vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacılar ve davalı ... vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1) Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca daha önce açılan ve Dairemiz denetiminden de geçen başka bir dosyada tespit edilen m2 birim bedeli emsal alınmak suretiyle değer biçilmiş olup, rapor geçersizdir.

Bu nedenlerle taraflara taşınmazların bulunduğu... mevkiinde bulunan, yakın tarihli ve benzer nitelikte emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve mahallinde yeniden keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Değerlendirme tarihi olan 2008 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Dava konusu taşınmazlardan 4268 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atmadan arta kalan ve bedeline hükmedilen bölümün de davacılar üzerindeki tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacılar ve davalı ... yararlarına karşılıklı olarak yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 900,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8231
Karar No: 2020/4607
Karar Tarihi: 12.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8231 E.  ,  2020/4607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile aralarında hizmet alımına ilişkin olarak imzalanan sözleşmenin mevzuat değişikliği nedeni ile idari şartnamenin işçilik ücretlerine ilişkin hükmünün personel kalemi ve asgari ücretin ekli olarak sunulan tabloya göre uyarlanmasını, sözleşmenin 6.1 maddesinin de 20.030.625 TL. olarak uyarlanmasını istemiştir.

Davalı, davayı kabul ettiklerini belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabul nedeni ile kabulüne, 19.453,50 TL. karar harcının davalıdan alınmasına karar verilmiş, davalı şirketin kararın harca yönelik kısmının düzeltilmesine ilişkin verdiği 8.9.2016 tarihli dilekçesi üzerine, 31.10.2016 tarihli ek karar ile " davanın ilk celse kabulü nedeni ile 19.453,50 TL. karar harcının davacıdan alınmasına " şeklinde düzeltme kararı verilmiş ve anılan ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tavzih ve tashih kurumu HMK'da ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup, bu düzenlemelere göre mahkemece, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar tashih yoluyla res'en veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. (HMK 304) tavzihe ilişkin olarak ise; hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyorsa yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa tavzih kararı verilebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Asıl hükmü değiştirerek, hüküm sonucunu bertaraf edecek tavzih kararı verilemez. (H.M.K 305/2 )

Mahkemece gerekçeli kararın hüküm kısmında "davanın ilk celsede kabulü nedeni ile 19.453,50 TL. karar harcının davalıdan alınmasına, " karar verildiği halde, 31/10/2016 tarihli ek kararla hüküm fıkrasında bu kısmın " Davanın ilk celsede kabulü nedeniyle 19.453,50 TL karar harcının davacıdan alınmasına, peşin alınan 14.590,13 TL'nin mahsubuna, (BAKİYE HARÇ : 4.863,40 TL ) " şeklinde düzeltildiği tashih olunur" şeklinde gerekçeli kararın düzeltilmesine karar verildiği ve bu suretle hükmün değiştirildiği anlaşılmaktadır. Oysa ki, az yukarıda açıklandığı üzere tashih kararıyla tarafların hak ve borçlarında değişikliğe gidilebilmesi mümkün olmadığından yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz nedenlerinin incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.