Esas No: 2017/3671
Karar No: 2019/559
Karar Tarihi: 21.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3671 E.  ,  2019/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar HukuK Mahkemesince verilen 29/.../2016 tarih ve 2015/210 E. - 2016/549 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 02/06/2017 tarih ve 2017/579-2017/526 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanunun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, "ELEKTRONİK PARA" ibaresinin 36 ve 42 sınıf emtiaları yönünden tescili için davalıya başvurduğunu, 2014/45622 kod numarası verilen başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/1-a-d maddeleri uyarınca öncelikle Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, müvekkilinin itirazı sonucu ... tarafından da 6493 sayılı Ödeme ye Menkul Kıymet Mutabakat Sistemleri Ödeme Hizmetleri ve Elektronik Para Kuruluşları Hakkında Kanunda “elektronik para” ibaresinin tanımlandığı, "elektronik para” ibaresinin ayırt edici olmadığı, ayrıca elektronik para ibaresinin tek bir işletmenin tekeline verilemeyecek ve her işletme tarafından serbestçe kullanılabilecek nitelikte ibarelerden olduğu gerekçesiyle itirazın reddedildiğini, “electronic money” sözcüğü ve türevlerinin, bir çok Avrupa ülkesi marka ofislerinde kişiler adına tescilli olduğunu, farklı yorumun kabulünün mümkün olmadığını, elektronik para kelimesinin, ticaret alanında yaygın kullanılan bir tanım olmadığı gibi genel geçer bir anlam yüklenecek özelliği de bulunmadığını, elektronik para ibaresinin, müvekkilinin yetkilisi bulunduğu “Türk Elektronik Para A.Ş.” unvanı içinde de geçtiğini, belirli bir meslek ya da ticaret grubunun esaslı bir unsurunu içermediğini,, “elektronik defter”, “elektronik finans”, “elektronik tedarik", “elektronik imza”, “elektronik ihale”, “elektronik pazar" gibi ibareler ve türevlerinin marka olarak tescil edildiğini ileri sürerek ...’nın 2015-M-1799 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının, 29.05.2014 tarihinde “elektronik para” ibareli 2014/45622 numaralı 36 ve 42. sınıf ve alt gruplarda yer alan emtialar yönünden tescil istemli marka başvurusunun mutlak ret nedenleri yönünden incelenmesi sonucu, Markalar Dairesi Başkanlığı’nca, 556 sayılı KHK’nin 7/1-a ve d bendi uyarınca reddine karar verildiği, bu kararın yeniden incelenmesi isteminin ise, ...’nın,

2015-M-1799 sayılı kararı ile reddedildiği, dava konusu ibarenin soyut ayırt edici niteliğe sahip olduğu ancak, 6493 sayılı Ödeme ve Menkul Kıymet Mutabakat Sistemleri, Ödeme Hizmetleri ve Elektronik Para Kuruluşları Hakkında Kanunda “elektronik para”nın tanımının yapıldığı, Ödeme Hizmetleri ve Elektronik Para İhracı ile Ödeme Kuruluşları ve Elektronik Para Kuruluşları Hakkında Yönetmelik’in 5/.... maddesinde de “Kuruluşun unvanının ödeme kuruluşu ya da elektronik para kuruluşu olduğunu gösterir ibareleri içermesi zorunludur.” şeklinde belirtildiği, “elektronik para” ibaresinin, 36. sınıf finansal ve parasal hizmetler içerisinde tanım içerdiği; 36.sınıfta reddedilen hizmetler (“finansal ve parasal hizmetler”) için 556 sayılı KHK'nın 7/1-(a) bendi gereğince, somut ayırt ediciliğinin bulunmadığı, reddedilen sınıflardan 36.02. sınıfta yer alan: “finansal ve parasal hizmetler” kapsamında, 556 Sayılı KHK md.7/1-d anlamında, belirli bir meslek veya ticaret grubunu ayırt etmeye yarayan bir işaret olarak değerlendirilebileceği, elektronik paranın geçerli ve aktif şekilde kullanılmakta olduğu sektörde, ilgili faaliyetlerin; bilgisayar programları, programlamaları, yazılımlar aracılığıyla yürütüldüğü, bu noktada, elektronik para ibaresinin, davaya konu marka başvurusunun reddedilmiş olduğu sınıflardan bir diğeri olan ve 42.02. sınıfta yer alan: “Bilgisayar hizmetleri; bilgisayar programlama, bilgisayarı virüse karşı koruma, bilgisayar sistem tasarımı, başkaları adına web sitelerinin tasarlanması, bakımı ve güncelleştirilmesi, yazılım tasarımı, kiralanması ve güncelleştirilmesi, internet arama motoru sağlama, hosting, bilgisayar donanımları alanında danışmanlık ve kiralanması hizmetleri” ile doğrudan bağlantılı olduğu, dolayısıyla, elektronik para ibaresinin, reddedilen sınıflardan bir diğeri olan 42.02. sınıfta yer alan hizmetler kapsamında da 556 Sayılı KHK md.7/1-d anlamında, belirli bir meslek veya ticaret grubunu ayırt etmeye yarayan bir işaret olarak değerlendirilebileceği, bu itibarla da reddedilen sınıflarda tescilinin mümkün olmadığı, ... karar iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.