erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/110
Karar No: 2016/6047
Karar Tarihi: 18.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/110 E.  ,  2016/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunun tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının anataşınmazda 151-152-153 nolu bölümlerin sahibi olduğu, davalı tarafın sahibi bulunduğu 151-152-153 nolu bölümlerin aidatlarını 2005 yılı Aralık ayından beri ödemediğini bu nedenle 4.850 TL aidat borcu ile aidatlara ilişkin ceza-i şart ve faizlerinin tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Kat Mülkiyeti Kanununun 22. maddesinin 1. fıkrasına göre; kat maliki, aynı Yasanın 20. maddesi uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından, bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma (sükna) hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur. Ancak kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira miktarı ile sınırlı olup; yaptığı ödeme kira borcundan düşülür hükmü yer almaktadır.

Dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde, davalının anataşınmazda 152 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğu, davaya konu edilen 151 ve 153 numaralı bağımsız bölümlerde tapu kaydına göre malik olmadığı ve davalı savunmasında 152 numaralı bağımsız bölüm hariç 151 ve 153 numaralı bağımsız bölümlerle ilgisinin olmadığı ve kullanan veya kiracı sıfatının olmadığı belirtilmiş olup, hükme esas bilirkişi raporunda ise davalının aidatların belirlendiği kat malikleri kurul kararında 152, 153 ve 151 numaralı bağımsız bölümler içinde imza attığını belirterek üç ayrı bağımsız bölüm için de borç hesaplamış olup, mahkemece bu hususta başkaca bir araştırma yapılmadan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Buna göre mahkemece davaya konu edilen 151 ve 153 numaralı bağımsız bölümlerin davalı tarafından kullanılıp kullanılmadığı veya bu bağımsız bölümlerde davalının kiracı sıfatı ile yararlanıp yararlanmadığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde araştırılıp buna dair tüm bilgi ve belgeler dosya arasına alınmadan yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile davalının malik olmadığı 151 ve 153 numaralı bağımsız bölümlere ilişkin ortak gider borcundan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4607
Karar No: 2015/15141
Karar Tarihi: 29.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4607 E.  ,  2015/15141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/9374
Karar No: 2010/5006
Karar Tarihi: 06.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9374 E.  ,  2010/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Edremit 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2008 tarih ve 2006/183-2006/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.05.2010 gününde davalı avukatı Yusuf Yıldız gelip, davacı avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 25.05.2005 tarihli kargo acentelik sözleşmesi gereği teminat amacıyla bir takım bonoların imzalananrak açık tarihli olarak davalı şirkete verildiğini, ancak davalı şirketin sözleşmeye aykırı olarak 07.01.2006 tarihinde 7-8 kişilik bir grup elemanı ile müvekkilinin işyerine gelerek sözleşmenin feshedildiğini bildirerek acenteye ait belgelere el koyduğunu, davalı şirketin zarara uğradığını iddia ederek verilen açık tarihli bonolardan birisi ile icra takibine giriştiğini ileri sürerek, davacının davalı şirkete borçlu olmadığının tespiti ile % 40 kötü niyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin Edremit acentesi olarak çalışmakta iken acente müdürü olan oğlu ile birlikte şirkete ait faturalar üzerinde oynamalar yaparak müvekkilini büyük zarara uğrattığını, verilen karara karşılık davacının 18.11.2005 tarihli o tarihe kadar zimmetine geçirdiği 43.000 YTL' na karşılık 43.000 YTL tutarlı bono vererek bu borcunu kabul ve taahhüt ettiğini savunarak, davanın reddi ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında 25.05.2005 başlangıç tarihli acentelik sözleşmesi imzalandığı, bir süre sonra hesaplarda çıkan açık nedeniyle 18.11.2005 tarihli tutanağın düzenlendiği, aynı tarihte davacı tarafından imzalanan taahhütnameye göre 43.000 YTL bedelli bononun verildiği, davacının bu imzalara itirazının bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2900
Karar No: 2015/38298
Karar Tarihi: 10.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/2900 E.  ,  2015/38298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, tehdit, hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıkların tehdit suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Sanık ...'ın 06.06.2013, 07.11.2013 ve 09.09.2013 tarihli dilekçeleri ile hakkında verilen hükme ilişkin dosyanın onaylanmasını istediğini belirttiği ancak 17.09.2014 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmiş ise de; temyizden vazgeçmenin yasal süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle; sanık ....'ın 06.06.2013 tarihli dilekçesi ile dosyanın onaylanmasını istediğini belirttiği ancak 18.03.2014 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmiş ise de; temyizden vazgeçmenin yasal süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle ve sanık ...'nın 27.08.2013, 19.08.2013, 07.11.2013, 21.05.2014,17.02.2014 tarihli dilekçeleri ile hakkında verilen hükme ilişkin dosyanın onaylanmasını istediğini belirtmesi nedeniyle, dosyanın incelenmeden yerine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II-Sanık ....'ın yağma ile sanıklar ... ve ...'nın hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; Yakınan suç tarihinde hayvanlarını otlatırken sanıkların araç ile gelip, yere yatıp, çömelerek önce arazide gizlendikleri, sonra sanık ....'ın yakınanın yanına gidip, "sesini çıkartma, ağzını açarsan seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği, arazide saklanan diğer iki sanığın da bu sırada ayağa kalktığı, sanık ...'nin sürüden bir adet keçiyi kucaklayıp, 50 metre gitmişken, Yakınanın olayı 250 metre mesafede bulunan babasına bağırarak haber vermesi ve

köpeği sanığın üzerine salması nedeniyle sanık ...'nin hayvanı bıraktığı ve her üç sanığın geldikleri araca binip gittikleri ve eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c ve 53. maddelerine uyduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık ....'ın adli sicil kaydında yazılı olan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.03.2008 gün 2005/75-2008/36 sayılı kararına konu olan hırsızlık suçundan hükmedilen adli para cezasının 04.10.2009 tarihinde infaz edildiği ve temyiz incelemesine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 58/1-2-b.maddesinde öngörülen 3 yıllık süre geçtikten sonra 18.10.2012 tarihinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK 58. maddesinin uygulanmasına esas alınmasına olanaklı olmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2840
Karar No: 2014/15686
Karar Tarihi: 23.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/2840 E.  ,  2014/15686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ve ... savunmanları duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu

savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “Dava için yapılan posta ücreti 24 TL ve çağrı kağıdı ücreti 84 TL olmak üzere toplam 108 TL yargılama giderinin 54 TL' sinin sanık ...'dan, 54 TL'sininde sanık ...'den ayrı ayrı tahsili ile hazineye gelir kaydına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1270
Karar No: 2015/5298
Karar Tarihi: 23.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1270 E.  ,  2015/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sakarya 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :04.12.2014

Numarası :2013/639-2014/784

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı icra takibinde fatura ve cari hesaba dayanmıştır. Davalı icra takibine itiraz ve davaya cevabında borçları bulunmadığından takibin durdurulması ve davanın reddini istemiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. İddiaya göre davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin iş bedeline hak kazanabilmesi için, eseri sözleşme ve ekleri ile fen ve tekniğine uygun olarak tamamlayıp iş sahibine teslim ettiğini kanıtlaması zorunludur. Davacı delil olarak, kendisine ait ticari defter ve kayıtlar, cari hesap özetleri, faturalar ve ihtarnameye dayanmıştır. Delil olarak gösterilen faturalar irsaliyeli olup teslim alan kısmında davalıyı bağlayıcı isim ve imza bulunmamaktadır. Faturaların tebliğ edildiği de ileri sürülüp kanıtlanmamıştır. Alınan bilirkişi raporu ve ek raporundan, davacının ticari defterlerinin açılış ve kapanış tasdikleri mevcut olmayıp usulüne uygun tutulmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca mali müşavir bilirkişi rapor ve ek raporunda cari hesaplarındaki borç bakiyesinin davalı şirkete ait olduğunun davacının defterlerinden tespitinin mümkün olmadığını belirtmiştir.

Bu durumda mahkemece davacı tarafça takip dayanağı faturalardaki işlerin yapılıp teslim edildiği kanıtlanamadığı, davacının ticari defterlerinin eksiksiz ve usulüne uygun tutulmamış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamamış olması sebebiyle, 6100 sayılı HMK'nın 222/2-3. maddeleri gereğince davacı lehine delil olamayacağı gibi bu haliyle dahi alacağın varlığını ispata yeterli olmadığı anlaşıldığından ispat edilemeyen davanın reddine, kabul şekli itibariyle de kesin vade olmadığı gibi takipten önce temerrüt ihtarı da bulunmadığından işlemiş faiz isteminin ve alacağın varlığı ile miktarının tespiti yargılamayı gerektirdiği ve alacak likit olmadığından koşulları oluşmayan icra inkâr isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözden kaçırılarak yanlış değerlendirmeyle davanın kısmen kabulü ile davalının işlemiş faiz ve icra inkâr tazminatıyla sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2737
Karar No: 2016/4032
Karar Tarihi: 29.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2737 E.  ,  2016/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.... ...

Davacı tarafından açılan iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ..... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin, alkol satışları ile ilgili getirilen yasal kısıtlamalar ve dev sermaye marketlerinin piyasada yer alması sonucunda dar boğaza girdiğini, banka kredilerini ve üçüncü kişilere olan borçlarını ödeyemez hale geldiğini ve şirketin acze düştüğünü ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davacının, alacaklıları zarara uğratmak kastı ile hareket ettiğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davacı şirketin borç ve aktiflerin gerçek değerleri esas alındığında, aktiflerin şirket alacaklılarının alacaklarını karşılamaya yetmediği, davacı şirketin gayrı faal durumda olduğu ve borçlarını ödeyemediği, bu borçlardan dolayı şirket aleyhine birçok icra takibinin yapıldığı, davacı şirketin acz içinde bulunduğu ve böylece doğrudan iflas şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, şirketin iflasına karar verilmiştir.

Karar, müdahil .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil ....vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6084
Karar No: 2022/15807
Karar Tarihi: 29.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6084 E.  ,  2022/15807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/03/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 30/01/2015 günü yeniden işlemeye başladığı ve konut dokunulmazlığının ihlali eyleminin 765 sayılı TCK'nın 193/2 ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4 -119/1-c maddelerinde düzenlenen suça uyduğunun, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 193/2. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, 17/10/2004 olan suç tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu nazara alınarak açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11184
Karar No: 2022/6239
Karar Tarihi: 12.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/11184 E.  ,  2022/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması (değişen suç vasfına göre)

1-Sanığın oğlu ... ile katılan ...’ın vefat eden eşi ...’ın ortak hayvancılık işi yaptıkları, ... isimli şahıstan yem alarak borçlandıkları, sanık ...’ın da bu borçlara kefil olduğu, kefil olan ...’ın güvence olarak borçlusu ..., kefili ... olan bir senet aldığı, ...’ın borcu eşi tarafından ödendiği halde sanık ...’ın güvence olarak aldığı senedi icraya koyduğu ve bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; tanık ...’ın 11.02.2014 tarihli duruşmada alınan beyanında senedin bedel kısmını boş bırakarak babası olan sanığa verdiklerini açıklaması, sanığın 11.02.2014 tarihli duruşmada senedin bedel kısmını doldurduğunu, 14.10.2015 tarihli duruşmada ise senedin sadece tarih kısmını doldurduğunu beyan etmesi karşısında; ... tarafından imzalanmış senedin tarih ve bedel kısmı doldurularak icra takibine konulduğu, sanığın suça konu senetleri hukuka aykırı bir şekilde ele geçirdiğinin ispat edilemediği, bu haliyle eylemin TCK'nin 209/1. maddesinde düzenlenen açığa atılan imzayı kötüye kullanma suç tanımına uyduğu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24.03.1989 tarih ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun cevaz verdiği haller dışında tanık anlatımlarına dayanılmasının mümkün olmadığının anlaşılması karşısında; suça konu senedin bedelinin ödendiğine dair yazılı bir delil ve belge bulunup bulunmadığı sorularak ve ayrıca suça konu senet üzerindeki imza ve yazıların aidiyeti hususunda kriminal inceleme yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2)Kabule göre de;

a)5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.