erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/2309
Karar No: 2018/1753
Karar Tarihi: 12.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/2309 E.  ,  2018/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/11/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9920
Karar No: 2012/11311
Karar Tarihi: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9920 E.  ,  2012/11311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin mahsubu ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm kısmının 6 numaralı bendinden sonra gelen "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ifadesinin yerine "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2021/326
Karar No: 2021/6000
Karar Tarihi: 29.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/326 E.  ,  2021/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Müşteki ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen, açılan davaya müdahil olarak katılma hakkı olmayan ve hükmü temyiz yetkisi bulunmayan müşteki ...’ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Müşteki Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, dere yatağında olduğu için kamuya ait olduğu tespit edilen ağaçları kesip yakacak olarak kullandığı anlaşılan davaya konu olayda, açılan davadan haberdar edilmeyen, hırsızlık suçundan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki İçişleri Bakanlığı’nın 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğundan ve temyiz yetkisi bulunduğunun anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki Bakanlığı’nın davaya hırsızlık suçundan katılan sıfatının kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 141/1 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun alındığı 03.04.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/2488
Karar No: 2022/10390
Karar Tarihi: 31.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2488 E.  ,  2022/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin vermiş olduğu 14.07.2011 tarihli ilk kararında sanık hakkında 6 ay hapis cezası ve doğrudan verilen 100,00TL adli para cezalarına hükmedildiğini, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nce 15.05.2014 tarih ve 2013/19834 Esas, 2014/12178 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması ve ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/107 E-2015/943 K sayılı 16.07.2015 tarihinde kesinleşen hükmü ile TCK'nun 43. Maddesinin uygulanması için kazanılmış hakkı korunarak bozulduğu, kesinleşen dosyasında da 12.11.2014 tarihli ilk kararda sanığın kazanılmış hakkının 6 ay hapis cezası ve doğrudan verilen 100,00TL adli para cezası olduğu halde Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 10.12.2014 tarih ve 2013/20161 Esas, 2014/20938 karar sayılı kararı ile bozularak yapılan yargılama sonucu ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/107E-2015/943 K sayılı dosyasında sanık hakkında TCK'nun 43/1. maddesi uygulanarak sanığa 6 ay hapis cezası ve 100,00TL adli para cezası üzerinden 1 ay 15 gün hapis ve 25,00TL adli para cezası verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin 16.07.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; temyiz incelemesine konu 05.04.2021 tarihli kararda sanık hakkında her iki davadan dolayı hakkında infaz edilecek ceza miktarı toplamının 12 ay hapis ve 200,00TL adli para cezasını geçemeyeceği gözetilerek 12 ay hapis ve 200,00TL adli para cezasından aynı mahkemenin 2015/107 E-2015/943 K. sayılı kesinleşen hükümdeki 7 ay, 15 gün hapis ve 125,00TL adli para cezası dikkate alınarak temyiz incelemesine konu kararda infazın 4 ay, 15 gün hapis ve 75,00TL adli para cezası olarak yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17021
Karar No: 2020/5628
Karar Tarihi: 30.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17021 E.  ,  2020/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05/11/2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... adına köy muhtarı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 514 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, parselin yola çıkışının bulunmadığını, yol çıkmak için en uygun yer olan köy boşluğundan açtığı yol hakkında köy muhtarlığının şikayeti üzerine Devrekani Kaymakamlığı tarafından men kararı verildiğini belirterek, davalıya ait köy boşluğu olarak bırakılan alandan, bedeli karşılığında geçit hakkı verilmesini istemiştir.

Davalı ... adına köy muhtarı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, teknik bilirkişiler... ve ...nün 19/04/2016 tarihli rapor ve krokisinde II numaralı güzergah (G\_2) olarak gösterilen tapulama harici taşlık alandan geçen 168,24 m2 lik alandan davacıya ait Devrekani ilçesi, Başakpınartepe Köyü 514 parsel lehine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü davalı köy muhtarı temyiz etmiş, mahkeme ek karar ile dava değeri kesinlik sınırı içinde kaldığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Taşınmazların aynına ilişkin davalar, taşınmazın değerine bakılmaksızın temyiz yoluna gidilebilecek davalardan olduğundan temyiz isteminin reddine dair karar kaldırılarak, hükmün esastan incelenmesi gerekmiştir.

Zorunlu geçit hakkının hukuki niteliği gereği leh ve aleyhine geçit tesisi istenen taşınmazların tapu siciline kayıtlı olmaları gerekir. 11.02.1959 tarihli ve 1958/14 Esas, 1959/13 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında zorunlu geçit hakkının ancak tapuda kayıtlı taşınmazlar hakkında söz konusu olabileceği, tapu siciline kayıtlı olmayan yerler için böyle bir zorunluluk doğduğunda ise tapuya tescil gerekliliği yerine getirildikten sonra ihtiyaç sahibi kişinin talepte bulunmasının mümkün olduğu öngörülmüştür.

Bu nedenle zorunlu geçit gereksinimi duyan davacı taşınmazına geçit için uygun diğer alternatifler incelenmeli, tapuda kayıtlı taşınmazlardan geçit verilmesinin uygun olup olmadığı gerekçeleri belirtilerek incelenmeli, uygun değil ise tapuda kayıtlı olmayan tescil harici yerin tapuya tescilini sağlamak için davacıya dava açması için yetki ve süre verilmeli, bu davanın sonucu beklenmeli, bu işlemler tamamlandıktan sonra geçit istemi incelenmesi gerekirken yanılgılı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.Başkan
Esas No: 2017/212
Karar No: 2017/259
Karar Tarihi: 16.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/212 E.  ,  2017/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK' nın 155/52, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yetkili temsilcisi olduğu şirkete ait ... ilçesindeki restorantı işletmesi için sanığı 2009 yılında işe aldığı ve sanığın müdür olarak görev yaptığı, katılanın restorantta bulunmadığı dönemlerde sanık ...'in restorantta yapılan düğün merasimleri için müşterilerden avans olarak para topladığı ve topladığı bu paraları şirket hesabına intikal ettirmeyip mal edindiği ve daha sonra işyerinden ayrıldığı sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9516
Karar No: 2014/8412
Karar Tarihi: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9516 E.  ,  2014/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.07.2012 tarihli 6352 sayılı Kanunla eklenen 5271 sayılı CMK.nın 38/A maddesinde yer alan 5217 sayılı CMK kapsamında fiziki olarak hazırlanması öngörülen her türlü belge ve kararın elektronik ortamda düzenlenebileceği, işlenebileceği, saklanabileceği ve güvenli elektronik imza ile imzalanabileceği şeklindeki düzenlemenin duruşma zabıtlarını da kapsadığı, bu düzenlemenin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe girmesine rağmen 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtilen ancak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolde dördüncü celse duruşma zaptının zabıt katibi, hükmün tefhim edildiği beşinci celse ve gerekçeli kararın üye hakimler tarafından elektronik olarak imzalanmadığı ve bu eksikliklerin giderilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla, anılan imza noksanlıklarının ikmali için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/930
Karar No: 2019/3368
Karar Tarihi: 17.06.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/930 E.  ,  2019/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/01/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 3.200,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 17/06/2019

gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/58
Karar No: 2013/897
Karar Tarihi: 07.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/58 E.  ,  2013/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı ...'ün duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği bir tanesi ... Kasabası, Örtülü Mahallesinde diğeri ... Köyünde bulunan iki parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek, Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne; fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen ve Örtülü Mahallesinde yer alan 1047.69 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline; bilirkişilerce yine (A) harfi ile gösterilen ve ... Köyünde yer alan 13909.02 m2 yüzölçümündeki diğer davaya konu taşınmazın bitişiğinde bulunan aktif derenin taşkın sahası içinde kalması ve tescile tabi yerlerden olmaması nedeniyle bu yere yönelik davacı ... ve Hazinenin davalarının reddine karar verilmiş, hüküm Hazine ve davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

... Kasabası, Örtülü Mahallesinde 1953 yılında orman kadastrosu, daha sonra da 1989 yılında aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulamaları yapılmış ve kesinleşmiştir. ... Köyünde ise 1953 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1993 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

... Köyünde 1972 yılında yapılan genel arazi kadastrosu 01/08/1973; Örtülü Mahallesinde 1972 yılında yapılan genel arazi kadastrosu ise 31/06/1973 tarihlerinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 1047.69 m²'lik yerde davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu, 13909.02 m²'lik taşınmazın aktif dere yatağı olup zilyetliğe konu olamayacağı gözetilerek hüküm kurulmuş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'e yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/4057
Karar No: 2024/841
Karar Tarihi: 15.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4057 E.  ,  2024/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/747 E., 2023/1157 K.

DAVA TARİHİ : 25.11.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/347 E., 2023/106 K.

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayet isteminde şikayet olunanın alacağının üst limit ipoteğinden kaynaklandığı, bu nedenle limiti aşan kısmın şikayet olunana ödenmeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayet olunan vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; Türk Medeni Kanununun 851 nci maddesi uyarınca, ileride doğacak ve doğması muhtemel alacaklar için kurulan ipoteğin üst limit ipoteği olduğu, şikayet olunan vekilinin ipotek senedinde faiz kararlaştırılmış olduğundan bahisle sıra cetveline giren paranın tamamının şikayet olunana ödenmesi gerektiği yönündeki şikayet olunan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.04.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/10954
Karar No: 2012/6453
Karar Tarihi: 18.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10954 E.  ,  2012/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına göre hüküm kurulmuş ise de tanıkların çalışma olgusu konusundaki beyanları, soyut nitelikte olup herhangi bir somut veriye dayanmadığı görülmektedir.

Gerçekten davacılar murisinin davalı işverene ait okul kantininde çalıştığına dair 2005 yılı ocak ayından haziran ayına kadar kısmi süreli bildirimler yapıldığı, 05.06.2005 tarihinde murisin işten çıkışının yapıldığı, dava esnasında iki adet tanığın dinlendiği, dinlenen bu tanıkların ise olayda somut bir görgü veya bilgiye sahip kimseler olmadığı anlaşılmıştır. Bordroda davalı işyerinde çalışan başka kimse bulunmamaktadır. Davalı işyeri okul kantini olduğundan komşu işyeri araştırması da yapılamayacaktır.

Bu nedenle yapılacak iş, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak söz konusu kantinin bulunduğu okulda davaya konu edilen zaman diliminde görev yapmış olan okul müdürü, müdür yardımcısı,öğretmenler veya hizmetlilerin beyanları alınmalı, diğer bütün deililler toplanmalı, oluşacak yeni duruma göre hüküm kurulmalıdır. Hal böyle olunca yukarıdaki deliller toplanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.