erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/5434
Karar No: 2017/3718
Karar Tarihi: 26.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5434 E.  ,  2017/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığı, Adli Emanet Memurluğu’nun 2006/175 sırasında kayıtlı olan bir adet bıçağın müsaderesi konusunda bir karar verilmemiş ise de, mahkemesinden her zaman bu konuda bir karar alınması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile YapılacakÖdemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm (177,97 TL) çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12680
Karar No: 2013/6606
Karar Tarihi: 01.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/12680 E.  ,  2013/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın saat 15.30 sıralarında yakınanın iş yeri önüne park ettiği otomobilin camını kırıp araçtaki siyah deri el çantasını çaldığı, yolun karşısına geçip, orada bulunan site duvarından atladıktan sonra, elindeki çantayla kaçarken tesadüfen iş

yerine gelmekte bulunan güvenlik görevlisi tanık ... tarafından şüphe

üzerine yakalandığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (c) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılması ve “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” cümlelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/27762
Karar No: 2021/1265
Karar Tarihi: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/27762 E.  ,  2021/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, vekalet ücreti talebi ile sınırlı olarak sanık müdafii tarafından ve esasa ilişkin olarak ise, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın Konden İnş. Turz. Petrol San. ve Tic. A.Ş.’nin sahibi ve yetkilisi olduğu, bu şirketin yönetim kurulu başkanlığını sonradan yanında çalışan tanık ...'ye devrettiği, suç tarihinde de bu görevin yine yanında eleman olarak çalışan tanık...'e sanığın talebi doğrultusunda devredildiği, aslında şirketi sanığın idare ettiği, katılan banka ile sanığın şirketi olan ve temsile yetkili bulunduğu Eterno İnş. Filtre ve Bilgisayar San. Tic. Ltd. Şti. arasında kredi sözleşmesi yapıldığı, sözleşmenin teminatı olarak, Konden İnş. Turz. Petrol San. ve Tic. A.Ş.'nin yetkilisi tarafından keşide edilen, Halkbank İvedik Organize San. Şubesine ait, 17/08/2007 tarihli, 26.300YTL bedelli, 7211711 numaralı suça konu çekin verildiği, bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığı, 22/04/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu 26.300YTL'lik çekteki yazı, rakamlar ve keşideci imzasının sanık ..., tanıklar ... ve...’in elinden çıkmadığı, çekteki birinci ciranta "Etorna İnşaat Filtre ve Bilgisayar San. Tic. Ltd. Şti." kaşesi üzerine atılı ciro imzasının sanık ...’in eli mahsulü olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılan bankayla kredi sözleşmesi yaptığı ve kredi kullandığı, suça konu çekin katılan bankaya kredilerin teminatı olarak, kredi kullanılmasından yani borcun doğumundan sonra verildiği anlaşılmakla, önceden doğan borç için verilen sahte belgenin dolandırıcılık suçunun unsurlarını oluşturmayacağı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve yine 1136 sayılı Kanun'un 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi uyarınca, sadece beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilebileceği cihetle, bozma öncesi ilk kararda sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyete hükmedildiği ve kararın kesinleştiği, temyiz edilen iş bu kararda ise, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine hükmedildiği anlaşılmakla, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin, vekalet ücretiyle sınırlı temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22541
Karar No: 2014/343
Karar Tarihi: 16.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2012/22541 E.  ,  2014/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2005/173-2012/836

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle sigortalılık başlangıç tarihinin 01/09/1997 olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 01/09/1997-15/03/2005 (dava tarihi) tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istem gibi davanın hükümde yazılı şekilde kabulüne karar verilmişse de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10546
Karar No: 2022/10085
Karar Tarihi: 10.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10546 E.  ,  2022/10085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AFYONKARAHİSAR 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesinde, “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” hükmü ile erata, yapılacak tebligatın şekli belirtilmiş olup, söz konusu hüküm gözetilmeden, sanığın yokluğunda verilen 10/07/2014 tarihli denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararını, asker olan sanığın kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstü yerine sivil memura tebliğ edildiği, dolayısıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği anlaşıldığından; kesinleşmeyen karara ilişkin verilen sonraki karar ve işlemlerin hukuken geçersiz olduğu; sanığın 18.09.2015 tarihli temyiz isteminin 10/07/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar "Durma" kararı niteliğinde olup itiraz yasa yoluna tabi olmaları nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/3425
Karar No: 2012/20150
Karar Tarihi: 09.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/3425 E.  ,  2012/20150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Müşteki ... ...'nun kolluk ve savcılık ifadelerinde, sanıkların aracının içerisinde elde edildiği iddia edilen bıçağın kime ait olduğunu bilmediği, kendi aracında böyle bir bıçak olmadığını belirtmesine karşın soruşturma aşamasında dinlenen tanıklardan ...'un beyanında "..bu şahıslar olay yerinden gidecekleri sırada otonun içinden biri bıçak çıkardı. Bıçağı kapatmaya çalıştılar. Olay yerinde bulunanlardan birisi ruhsatı verdiniz bıçağı da verin dedi. Bu şahıslar bıçağı niye vereceğiz bende kalacak zabıt tutacağım dedi." belirtmesi dışında da sanıkların müştekinin aracında bulunduğu iddia edilen bıçağın akıbeti ile ilgili başka bir delilin de olmadığı dikkate alınarak, müşteki ve tanık anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, eğer giderilemezse, yöntemince irdelenip karar yerinde tartışılarak hangi anlatımın hangi nedenle diğerine üstün tutulduğu açıklanıp delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O Yer C.Savcısı'nın temyiz iddiaları ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2019/8957
Karar No: 2020/11027
Karar Tarihi: 05.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/8957 E.  ,  2020/11027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2017/14-548 Esas ve 2019/ 1 sayılı Kararında belirtidiği gibi, TCK.nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun subutu için, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanması gerekmektedir. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir" şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebilir. Sonuç ise, mağdurun hareket etme ya da yer değiştirme özgürlüğünün kaldırılması biçiminde kendini gösterir.

Müştekinin .... İlköğretim Okulunda 8. sınıf öğrencisi, suça sürüklenen çocukta ... İlköğretim Okulu 8. sınıf öğrencisi olduğu ve her iki okul öğrencileri arasında kız meselesi yüzünden zaman zaman tartışma çıktığı, olay günü suça sürüklenen çocuk ...’nın yanında yaşça ve boyca küçük olan başka bir çocukla müştekinin yanına geldiği, müştekinin yanında tanıklar ..., ... ve aynı okuldan üç arkadaşının daha olduğu, suça sürüklenen çocuğun parka gel, konuşalım demesi üzerine hep birlikte aralarındaki meseleyi konuşmak üzere parka gittikleri, burada ...’ın ...’a okulu neden basacakmıssın şekilinde sorular sorduğu, ona adam olacaksın, döverim şeklinde sözler söylediği, bu sırada elindeki bıçağı tehditkar şekilde salladığı, cep telefonunu ve cüzdanını istediği, baktıktan sonra geri verdiği, akabinde ...'ın da geldiği, bir müddet daha parkta kaldıktan sonra dağıldıkları, öğleden sonraki derslere yetiştikleri, tanık ...’ın mahkeme huzurunda alınan 17.09.2010 tarihli ifadesinde, ...'ın zorla parkta tutulmadığını, orada pek çok okul arkadaşının da olduğunu söylediği, müştekinin kendi arzusu dışında zor kullanılarak parkta tutulduğu yönünde dosya kapsamı ve mevcut tanık beyanlarına göre delil elde bulunmamasına göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK.nın 106/2-a maddesindeki silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Esas No: 2016/8873
Karar No: 2016/9161
Karar Tarihi: 29.09.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/8873 E.  ,  2016/9161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 11/11/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ile davalılardan ...'nin tüm, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı ...'nün diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı, davalı .... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca; genel bütçeye dâhil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır. Açıklanan nedenle davalı ...'nün davada harçtan sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz edilen kararın, hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinde yer alan "davalılardan" ifadelerinin silinerek yerine "davalı ....'nden" ifadelerinin yazılmasına, davacı ile davalılardan ....'nin tüm, davalı ...'nün diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 29,20 TL'sinin davacıya, 1.259,00 TL'sinin de davalı ....'ne yükletilmesine ve peşin alınan harçların bundan mahsubuna 29/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2460
Karar No: 2017/4708
Karar Tarihi: 26.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2460 E.  ,  2017/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11/02/2015 gün ve 2014/668 - 2015/136 sayılı kararı bozan Daire'nin 02/12/2015 gün ve 2015/5739 - 2015/12879 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından geliştirilen ve ilk olarak piyasaya sunulan saklama kabının aynısının davalı tarafından satışa sunulduğunu, müvekkilinin kısa küt bir forma sahip, üzerinde renkli desenler bulunan, saklama kaplarının desenlerinin rahatça görülebildiği, pencereli tabir edilen ve 6 adet ürünün bir arada ambalaj içinde satışa sunduğunu, davalının da aynı formda ve üzerindeki desenler ve renkleri de dahil olmak üzere birebir aynı ürünü, aynı model ambalaj içinde pazarladığını, müvekkili tarafından daha evvel pazarlanmaya başlanıp, tüketicinin beğenisini kazanan ürünlerin, davalı tarafından satışa sunulan ürünler ile ayırt edilemeyecek kadar aynı olduğunu, bu ürünlerin mağaza, pazar ve satış noktalarında ambalajsız olarak yan yana pazarlandıklarında tüketicinin hangi ürününün müvekkiline hangi ürünün davalıya ait olduğunu anlamasına imkan olmadığını, müvekkili tasarımcılarının emeği ile geliştirilen, yoğun pazarlama ve tanıtım faaliyetleri ile piyasada tutunan, tüketicinin beğenisini kazanan ürünün taklidinin davalı tarafından satışa sunulmasının haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetinin tespiti, men'i, durdurulması, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 02.12.2015 tarihli ilamı ile davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10624
Karar No: 2014/2250
Karar Tarihi: 03.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/10624 E.  ,  2014/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/110717

Mahkemesi : Hadim Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.01.2012

Numarası : 2011/33 - 2012/2

Suç : İftira

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde sanığın akıl hastalığına düçar olduğunu bildirmesi karşısında, TCK'nın 32. maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılıp hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.