erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/9245
Karar No: 2019/8531
Karar Tarihi: 26.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9245 E.  ,  2019/8531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2018 gün ve 2017/348 Esas, 2018/105 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin 2017 yılı nisan-mayıs aylarında tam tarihi belli olmayan bir günde proje ödevini almak için odasına gittiği müdür sanığın, mağdureye ödevini vermesinin ardından kapının arkasında bir kez sarıldığı, bu olaydan yaklaşık iki hafta kadar sonra sanığın odasına çağırdığı mağdureyi tekrar kapının arkasına götürüp ''sen hep böyle giyin, göğüslerin çok belli olmuş'' diyerek göğüslerine dokunup kıyafet üzerinden kısa bir süre okşadığı ve nihayetinde 25.05.2017 günü mağdurenin test vermesini istediği sanığın, kapının arkasında kollarını açması üzerine yanına gelen mağdureye sarılarak yanağından bir kaç kez öptükten sonra bir kaç saniye dudağından öptüğü tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle eylemlerin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek ilk derece mahkemesince buna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 30.04.2018 gün ve 2018/426 Esas, 2018/602 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7467
Karar No: 2014/1104
Karar Tarihi: 28.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7467 E.  ,  2014/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması ve infazı kısıtlar biçimde taksit aralığının gösterilmemesi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün 1 nolu fıkrasının 6.bendinde yer alan "sanığa verilen para cezalarının ayrı ayrı tamamen infazına" ibaresinin ve aynı fıkranın 7. bendinde yer alan "Sanığın hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3000 TL Adli Para Cezası bakımından 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca verilen para cezasının 20 ayda ve eşit taksitte ödenmesi hususunda taksit yapılmasına..." cümlesinin çıkartılarak, yerine "Sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının TCK'nun 52/4.maddesi uyarınca birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline," ibaresinin yazılması ile Gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/23559
Karar No: 2020/11472
Karar Tarihi: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/23559 E.  ,  2020/11472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, memura hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mağdura yönelik hakaret suçu yönünden Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2013 tarih ve 2013/352-711 Esas-Karar sayılı hükmü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kamu malına zarar verme suçu yönünden ise 10 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın kamu malına zarar verme hükmüne yönelik temyiz hakaret suçuna yönelik itiraz yoluna başvurduğu, itiraz başvurusu üzerine "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rıza gösterip göstermediği hususunun bizzat sanıktan sorulmadığı" gerekçesiyle itirazı kabul edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırıldığı, sanık hakkında yeniden duruşma açılıp 04/06/2014 tarih ve 2014/29 Esas, 2014/81 Karar sayılı karar ile hakaret suçunun yanı sıra kamu malına zarar verme suçundan da yeni bir hüküm kurulduğu görülmüş olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazın kabulü üzerine sadece itiraza konu hakaret suçundan bir hüküm kurulması gerektiğinden kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilmiş olup, kamu malına zarar verme suçu açısından Mahkemenin 28/11/2013 tarih ve 2013/352 Esas, 2013/711 Karar sayılı kararı dikkate alınarak yapılan temyiz incelemesinde;

I)Mahkemenin 28/11/2013 tarih ve 2013/352 Esas, 2013/711 Karar sayılı kararı ile kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

./..

II)Mahkemenin 04/06/2014 tarih ve 2014/29 Esas, 2014/81 Karar sayılı kararı ile hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa isnat edilen suçun niteliği, verilen cezanın miktarı ve sanığın sabıkasız oluşuna göre, CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “Kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

Hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazın kabulü üzerine sadece itiraza konu hakaret suçundan bir hüküm kurulması gerekirken, kamu malına zarar verme suçundan da yeni bir hüküm kurularak infazda karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15578
Karar No: 2014/2467
Karar Tarihi: 10.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15578 E.  ,  2014/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/476
Karar No: 2013/13027
Karar Tarihi: 09.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/476 E.  ,  2013/13027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silifke 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.11.2012
Esas No: 2009/7205
Karar No: 2009/6378
Karar Tarihi: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7205 E.  ,  2009/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi (İlk Kademe Belediyesi) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3082
Karar No: 2012/7445
Karar Tarihi: 30.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/3082 E.  ,  2012/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :58-757

Dava, yersiz ödenen toplam 520,00 TL yol giderinin faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430,00TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, reddine karar verilen 520,00 TL alacak tutarları, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı avukatının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 30.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Esas No: 2013/33349
Karar No: 2013/40738
Karar Tarihi: 19.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/33349 E.  ,  2013/40738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karamürsel (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu limited şirket aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak  imzaya ve borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

TTK'nun 542. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 321.maddesine göre geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmaksızın temsilci tayin edilen kişilerin şirket adına yapacağı işlemler geçersiz olur. Zira, TTK'nun 539. maddesine göre atanan müdürler, esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkisine haiz değillerdir. Ayrıca TTK'nun 545. maddesine göre de, sözleşmede aksine hüküm olmadıkça ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetine haiz olan ticari vekiller, şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile tayin olunabilirler.

Somut olayda takip dayanağı bonodaki imzanın şirket yetkilisi ......'e ait olmadığı yetki verilen ......'e ait olduğu taraflar arasında çekişmesizdir. Ancak, bonoyu  imzaladığı iddia olunan ve şirket yetkilisi tarafından vekaletname ile yetki verilen Mehmet Sökmen'in şirket ortaklar kurulu kararı ile verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi bulunmadığından adı geçen tarafından imzalanan bono nedeniyle borçlu şirket sorumlu tutulamaz. Kaldı ki, söz konusu vekaletnamede .....'e bono düzenleme konusunda özel bir yetki de verilmemiştir.

O halde mahkemece borçlunun borca itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16945
Karar No: 2014/2358
Karar Tarihi: 05.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/16945 E.  ,  2014/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4791
Karar No: 2016/5522
Karar Tarihi: 30.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/4791 E.  ,  2016/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, ayrıca 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin de zimmet suçunun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ve kooperatif tüzel kişiliğinin duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlığın, Hazinenin ve kooperatif tüzel kişiliğinin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık, Hazine ve kooperatif tüzel kişiliğine bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin, verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3083
Karar No: 2022/4701
Karar Tarihi: 04.07.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3083 E.  ,  2022/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 588.maddesine dayalı gaiplik ve satış bedelinin tahsili dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.02.2022 gün ve 2021/7871 Esas, 2022/1258 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca; bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı belirtilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı 29525 sayılı Resmi Gazete'de ilan edildiğinden, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında 6100 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanacaktır. 6100 sayılı Kanunun 341 ila 381. maddelerinde istinaf, temyiz ve yargılamanın iadesi kanun yollarına yer verilmiş, 1086 sayılı HUMK döneminde tanınmış olan karar düzeltme yoluna yer verilmemiştir.

Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.02.2019 tarihli 2018/225 Esas ve 2019/75 Karar sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 17.12.2019 tarihli 2019/1229 Esas ve 2019/1772 Karar sayılı ilamı ile davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verildikten sonra bu karara karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu ve hükmün Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 17.03.2021 tarihli 2020/621 Esas ve 2021/1554 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.02.2022 tarihli 2021/7871 Esas ve 2022/1258 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından onama ilamına karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca Bölge Adliye Mahkemeleri yürürlüğe girdikten sonra verilen kararların temyizi üzerine bu kararlar aleyhine karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı vekili tarafından verilen karar düzeltme istemini içeren dilekçenin REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 04.07.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9299
Karar No: 2018/568
Karar Tarihi: 18.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9299 E.  ,  2018/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/2.maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 2 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 ay 2 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 62 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.240TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, aynı bendin devamına "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.