erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/25971
Karar No: 2022/7150
Karar Tarihi: 12.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25971 E.  ,  2022/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi hükmü uyarınca kısa süreli olduğu ve aynı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı" öngörüldüğünden, kısa süreli olan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25782
Karar No: 2017/30
Karar Tarihi: 09.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25782 E.  ,  2017/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davacı kadın adli yardım talebinde bulunmuştur. Davacının temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı, dosyada mevcut mali durumla ilgili belgelerden de anlaşılmakla adli yardım talebinin "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üzere kabulüne karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2-Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.01.2017 ( Pzt.)
Esas No: 2015/19038
Karar No: 2015/16528
Karar Tarihi: 30.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/19038 E.  ,  2015/16528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 141 ada 30 parsel sayılı 145,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve bahçe ve üzerindeki 1 katlı binanın 7 yıldan beri ...oğlu ...'in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak Bahçe vasfıyla Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı, baba adı Musa olduğu halde beyanlar Hanesinde ...yazılmak suretiyle kimlik bilgilerinin yanlış yazıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 141 ada 30 parselde kayıtlı 6831 sayılı Kanun'un 2/b maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın ve üzerindeki 1 katlı binanın 7 yıldan beri davacı Musa oğlu ...'in fiili kullanımında olduğu anlaşıldığından tapu kaydındaki muhtesat bilgileri hanesindeki davacının ...olarak yazılan baba adının "Musa" olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hazinenin müşterek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine ve Tapu Sicil Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

30.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/20697
Karar No: 2013/811
Karar Tarihi: 17.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/20697 E.  ,  2013/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1) Hükmedilen gün adli para cezasının hesaplanmasında uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi,

2) 01.03.2008 tarih ve 26803 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.02.2008 tarih ve 5739 sayılı Yasa'nın 5.maddesiyle, 5275 sayılı Yasa'nın 106/10.maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezalarının infazında, aynı maddenin altıncı ve yedinci fıkraları hükümleri saklıdır." şeklindeki hükmün yürürlükten kaldırılmış ve yine aynı Yasa'nın 4.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 50/6.maddesinde yer alan "yaptırımın" ibaresinin "tedbirin" şeklinde değiştirilmiş olması karşısında, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının infaz rejimleri arasında bir fark kalmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer infaz aşamasıyla ilgili olan "sanığa doğrudan verilen 500 YTL adli para cezası ile seçenek yaptırım olarak verilen 3000 YTL adli para cezasının 5275 sayılı kanunun 99/1.maddesi uyarınca birbirinden bağımsız olarak ve ayrı ayrı infazına" dair bölümün hükümden çıkarılması ve "sanığa verilen 25 gün adli para cezasının TCK. 52/2 maddesi gereğince sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak günlüğü takdiren 20 YTL den toplam 500 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesi, ifadesinin karara ilavesine diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12286
Karar No: 2018/1422
Karar Tarihi: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12286 E.  ,  2018/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın sahibi olduğu iş yerinde müştekinin kindik bilgileri kullanılarak telefon hattı alındığı iddiası ile açılan davada, abonelik sözleşmesindeki imzanın müştekiye ait olmadığının tespit edildiği, sözleşmenin sanığın işyerinde düzenlendiği ve doğacak menfaatin sanığa ait olduğu anlaşılmakla suçun sübut bulduğu gözetilerek, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve 1ehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu hükümleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1808
Karar No: 2019/2846
Karar Tarihi: 11.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1808 E.  ,  2019/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, babasından almakta olduğu emekli aylığının kesilmesine dair 08.04.2015 tarih 785215 sayılı aylık kesme işleminin iptali ile kesilen aylıklarının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/26809
Karar No: 2022/6946
Karar Tarihi: 07.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26809 E.  ,  2022/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan sonuç olarak hükmedilen 4 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi hükmü uyarınca kısa süreli olduğu ve aynı Kanunun 53/4. maddesi gereğince "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı" öngörüldüğünden, kısa süreli olan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) nolu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın evininin önüne kilitleyerek park ettiği aracının ertesi sabah sağ ön kelebek camı kırılarak araç içerisindeki teyp ve navigasyon cihazının çalındığı ve aracın sağ ön kapı dış yüzeyinden alınan parmak izinin sanığa ait olduğunun tespit edildiği olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen inkara yönelik evinde beslediği kedisinin arada bahçeye atladığını, olay yerinin bahçelerine komşu bahçe olduğunu, kedisini almak için karşı tarafa geçmiş olabileceği ve duvarı atlarken arabaya temas etmiş olabileceğini savunması karşısında, suça konu aracın bagaj kapağı ve iç ön konsol kısmının da zarar gördüğü fakat sanığın bu bölgelerde parmak izine rastlanmadığı dikkate alınarak, sanığın atılı suçlardan beraati yerine yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4158
Karar No: 2018/4876
Karar Tarihi: 03.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4158 E.  ,  2018/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemesi tarafından SEGBİS sistemi aracılığıyla savunması alınan sanık hakkında yokluğunda hüküm verilmiş ise de; karar tarihinde Ünye Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın cezaevi aracılığıyla sunmuş olduğu temyiz dilekçesi dahil tüm aşamalarda savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin bir iddiası olmadığı gibi lehe olan bozma sonrası savunması alınarak uyma kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki 5271 sayılı CMK'nın 196.maddesine aykırı davranıldığı şeklindeki bozma isteyen 1 numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Kısa kararda yargılama gideri dökümünün gösterilmemesi, yine sanık hakkında adet ve tahsis gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu halde, karar başlığında suçun bozmadan önceki haliyle kilitlenmek suretiyle hırsızlık suçu şeklinde bırakılması, ayrıca gözaltı tarihinin karar başlığında gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiş olup bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 03/04/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18630
Karar No: 2017/7237
Karar Tarihi: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18630 E.  ,  2017/7237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20992
Karar No: 2013/27682
Karar Tarihi: 07.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/20992 E.  ,  2013/27682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin Ak Bankasındaki hesabına, internet bankacılığı şifresi kırılarak girilip, başka hesaba paranın havale ettirilerek sanık tarafından çekildiğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-e maddesinde öngörülen "bilişim suretiyle hırsızlık" suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8801
Karar No: 2017/14469
Karar Tarihi: 13.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8801 E.  ,  2017/14469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm tarflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğüne kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27, HMK m.297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaraları yazılmış ise de; doğum yeri, doğum tarihi, baba ve ana adları ile, kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğüne kayıtlı oldukları yer bilgileri yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Kabule göre de;

Mahkemece; tefhim edilen kısa kararda daha önce hükmedilen 750.00 TL tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına karar verilmiş iken gerekçeli kararda ise daha önce hükmedilen 750.00 TL tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra yoksulluk ve iştirak nafakası olarak devamına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2017(Çrş.)
Esas No: 2019/13076
Karar No: 2021/6428
Karar Tarihi: 02.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/13076 E.  ,  2021/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kardeşi olan mağdur ... ile ortak hisse sahibi olduğu fındık bahçeleriyle ilgili sahte imzalar ile kardeşi adına muvafakatname düzenleyerek,... İlçe Tarım Müdürlüğünden destekleme parası aldığı, bu şekilde atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmasında, ½ hissesi kendisine ait olan fındık bahçelerinin doğrudan gelir desteğini almak için işlemler yaptığını, bu bahçelerde kardeşinin de ½ hissesi bulunduğu için onun bilgisi ve muvafakati dahilinde ilgili muvafakatleri hazırlayarak muhtar ve azaya imzalattığını, destekleme parasını aldığında yarısını kardeşi olan mağdura verdiğini beyan ettiği, tanık anlatımlarının da bu savunmayı doğruladığı, sanığın kardeşinin izni olmadan mufavafakatname düzenlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, fındık ağaçlarının söz konusu arazide mevcut olduğu ve fındık ürünü verdiği, bu nedenle desteklemeden faydalanılabilecek yer niteliği taşıdığı, zaten verilmesi gereken destek parasının ödenmesi nedeniyle kurumun herhangi bir zararının bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5099
Karar No: 2013/4377
Karar Tarihi: 11.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5099 E.  ,  2013/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Teselsül hükümleri çerçevesinde tahsil istemiyle açılan eldeki davada Mahkemece, tefhim olunan kısa kararda "Davanın Kabulüne" karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise "kusurlarına karşılık gelen Kurum zararlarının davalılardan tahsiline" karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa, son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan, konuyla ilgili 10.4.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.