Esas No: 2024/2716
Karar No: 2025/6346
Karar Tarihi: 14.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/2716 E.  ,  2025/6346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2470 E., 2023/657 K.

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/274 Esas, 2022/379 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2022/2470 Esas, 2023/657 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın mağdurun sözlü olarak kararı istinaf etmemesini söylemesi üzerine istinaf talebinde bulunmadığına, mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine ve herhangi bir zararının olmadığına dair beyanda bulunduğuna, bu nedenle sanık avukatın mesleki sorumluluğunun bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Suç tarihinde Elazığ Barosunda kayıtlı avukat olan sanığın, davacı mağdure vekili sıfatıyla, Elazığ 2. Aile Mahkemesinin 2018/531 Esasına kayden takip ettiği boşanma davasında, yargılama neticesinde verilen tazminat ve nafaka talebinin reddine ilişkin aleyhe kararı 21.07.2020 tarihinde tebellüğ ettiği halde yasal süresinde istinaf etmeyerek mağduriyete neden olduğunun kabulüyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın aşamalarda atılı suçlamayı inkar ettiği gibi müvekkili mağdurenin talimatı doğrultusunda istinaf yoluna müracaat etmediğini savunduğunun, mağdurenin de beyan ve dilekçelerinde bir anlık sinirle sanığı şikayet ettiğini, olay nedeniyle zararının bulunmadığını, sanık avukatı ibra ettiğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın savunmasının aksine delillerin nelerden ibaret olduğu ve suç kastı ile hareket ettiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilirken aynı maddenin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken, (a) bendindeki hak ve yetkilerin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2022/2470 Esas, 2023/657 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. madde ve fıkraları gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a madde, fıkra ve bendi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.05.2025 tarihinde karar verildi.