Esas No: 2024/5330
Karar No: 2025/3810
Karar Tarihi: 07.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5330 E.  ,  2025/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2017/245 Esas, 2021/1427 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca neticeten 1500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 2024/18371 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98300 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98300 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında mühür bozma suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 203/1. maddesi uyarınca 180 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, bu cezadan anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde tayin olunan 150 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirasından 3.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5237 sayılı Kanun’un "Mühür bozma" başlıklı 203. maddesinde;

"Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır"

Hükmü yer almaktadır.

2. 5237 sayılı Kanun'un "Adli para cezası" başlıklı 52. maddesi;

"(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yüz ve en fazla beşyüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.

(3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.

(4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir."

Şeklindedir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı mühür bozma suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 203/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek, temel cezanın 180 gün karşılığı adli para cezası olarak tayini sonrası, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek, bu miktarın günlüğü 20,00 TL'den hesaplanması neticesinde 3.000,00 TL yerine 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş; bununla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.12.2022 tarihli ve 2018/14-129 Esas, 2022/781 Karar sayılı ilamında yer alan; "...Öte yandan, Ceza Genel Kurulunun 21.11.2006 tarih ve 215-259 sayılı, 02.02.2010 tarih ve 236-12 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesindeki düzenlemeye göre, mahkûmiyet hükmünün kanun yararına bozulması, sanık aleyhine sonuç doğurmamalıdır. Yargıtay, bu durumda hukuka aykırılığa işaret edip aleyhe sonuç doğurmamak üzere hükmü kanun yararına bozmakla yetinmelidir...." şeklindeki açıklamalar ışığında, sanık hakkında kurulan hükmün aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2017/245 Esas, 2021/1427 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.