erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/7795
Karar No: 2010/15120
Karar Tarihi: 16.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7795 E.  ,  2010/15120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline ve ecrimisil isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11647
Karar No: 2012/11981
Karar Tarihi: 26.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/11647 E.  ,  2012/11981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararına göre 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin; sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, 6352 sayılı Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

... Devlet Hastanesinde ortopedi uzmanı olarak görev yapan sanığın, attan düşme sonucu ayağı kırılan ve tedavi için aynı hastaneye getirilen katılan ...'ı ameliyat etmeye karar verdikten sonra, özel muayenehanesine katılanın yakınlarının gelmesini isteyerek, ayrıca aynı hastanede çalışan ve katılanın yakını olan ... ve ... aracılığıyla para talebinde bulunduğu ve bu şekilde, görevinin gereklerine uygun davranmak için kendisine çıkar sağlamaya teşebbüs ettiği, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 257/3'deki görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yetersiz gerekçeyle sanığın beraetine karar verilmesi,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257/1. maddesindeki ceza miktarının indirilmesine rağmen, bu fıkraya atıfta bulunan ve sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 3. fıkrada, aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın aleyhe sonuç doğurması, yine hükümden sonra 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın rüşvet suçunu düzenleyen 252. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, bu eylemin TCK'nın 252. maddesi kapsamında rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturması, her iki kanun hükümleri karşılaştırılarak TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7362
Karar No: 2017/9023
Karar Tarihi: 03.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/7362 E.  ,  2017/9023 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... vekili avukat ...... ile 1-... vekili avukat ..., 2-... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/02/2017 gün ve 2016/221-2017/125 sayılı hükmün davalı-... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkilin doğum için davalı hastaneye yatış yaptığını, doğum yaptıran Özel doktorun hastanede baş gösteren Menenjit mikrobu sonucu gelişen durumlarla ilgili olarak hastayı aydınlatma edimini yerine getirmediğini, aynı şekilde doğumdan sonra başlayan bakım ve gözetim görevi ihmal edilerek Menenjit mikrobunu kapmasına neden olduğunu, müvekkilinin Menenjit teşhisinden dolayı ölüm korkusu ile yaşadığını, tedavisinin devam ettiğini, dünyaya getirdiği çocukta sarılık baş gösterdiğini, onu emzirememe nedeni ile derin bir elem ve yıkım içinde olduğunu, müvekkili Okan'ın ise eşinin bu durumu yüzünden o da şoka girip günlerce çalışamadığını ileri sürerek fazlaya İlişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi 15.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini İstemiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

14.07.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2017 tarihinden itibaren 2.270,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.02.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı karan uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.270,00 TL'yi geçmediğinden HUMK’un 5219 sayılı yasa İle değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır, O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/18362
Karar No: 2020/9484
Karar Tarihi: 28.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18362 E.  ,  2020/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamından hırsızlık olayının iş yerinin açık olduğu bir zaman diliminde meydana geldiğinin anlaşılması karşısında; olay yerinin girilmesi mutad yerlerden olup olmadığı gerektiğinde mahallinde yapılacak keşif ile belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tartışılması gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucunda iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Tanık ...'in 23.11.2014 tarihli kolluktaki beyanına göre sanıkların iş yeri bahçesinden dört adet tahta paleti çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, değer tespiti de yapılarak sonucuna göre sanıklar hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3- UYAP'tan yapılan sorgulamada hükmün verildiği 19.11.2015 tarihinde, sanığın farklı yargı çevresindeki Tekirdağ 2 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu, sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediğinin sorulmadığı ve bu hususta bir karar alınmadığının anlaşılması karşısında; son oturumda hazır edilmeyen sanık ...’ın yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

4- Kabule göre de;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 10 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılırken, 20 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve devamında bu cezanın TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında 16 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9243
Karar No: 2015/5343
Karar Tarihi: 06.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9243 E.  ,  2015/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20490
Karar No: 2025/4141
Karar Tarihi: 09.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/20490 E.  ,  2025/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2014/215 Esas, 2015/225 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan ...'nın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan nüfus kayıt örneğine göre vekili tarafından hükmün temyizinden sonra, 19.12.2018 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243/1 maddesinde yer verilen; "Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır. Mirasçılar, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilirler." şeklindeki hüküm uyarınca inceleme konusu gerekçeli kararın, adı geçen katılanın yasal mirasçılarına usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/19396
Karar No: 2010/2651
Karar Tarihi: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19396 E.  ,  2010/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp Düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak, yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12618
Karar No: 2020/4695
Karar Tarihi: 12.05.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/12618 E.  ,  2020/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Sanık ... hakkında erteleme; Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz etmeyen sanık ... hakkındaki gıyabi kararın anılan sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; Kimliği belirlenmeyen komşusunun sanığın işe gittiğini söylemesi üzerine tebligatın muhtara teslim edildiği, anılan Kanunun 21. maddesi ile tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesinde belirtilen esaslara uyulmadığı, adreste bulunmayan sanığa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirmesi gerektiği, ihbarnamenin en yakın komşu, kapıcı ya da yöneticiye haber verildiğine dair bilgi bulunmadığı ve tebligatın komşu kimliği belirlenmeden yapıldığı, imzadan imtina edip etmediğinin açıkça belirtilmediği, bu itibarla sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, gıyabi kararın sanık ...'na 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak yeniden tebliği ile temyiz edilmesi halinde, temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8743
Karar No: 2015/11165
Karar Tarihi: 04.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/8743 E.  ,  2015/11165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/282369

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2010/227 Esas, 2011/173 Karar

SUÇ : İhaleye fesat karıştırmak

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre ihaleye fesat karıştırma suçlarından katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar M.. Ş.., B.. Ö.. ve Ş.. A..'ın E.. G..'a, M.. Ş.. ve Ş.. A..'ın H.. D..'e yönelik şantaj suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar M.. Ş.. ve S.. Ö..'in mağdur İ.. K..'ye, sanık Ş.. A..'ın mağdur Ş.. K..'a, sanıklar M.. Ş.. ve M.. Ş..'in mağdur B.. Y..'a yönelik, sanık G.. P..'ın 01/04/2010 günlü, sanıklar S.. S.. ve R.. K..'nın 22/07/2010 günlü, sanıklar İ.. D.. ve M.. Ş..'in 07/10/2010 günlü ihaleye fesat karıştırma suçlarından haklarında verilen beraat hükümleri

.../...

Tebliğname No : 5 - 2014/282369

usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O yer Cumhuriyet Savcısı, katılan Hazine vekili, sanıklar Ş.. A.., M.. Ş.. müdafiileri ve sanık B.. Ö..'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3043
Karar No: 2019/8765
Karar Tarihi: 12.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3043 E.  ,  2019/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (5) numaralı bendin hükümden çıkarılarak "Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5273
Karar No: 2024/2244
Karar Tarihi: 27.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5273 E.  ,  2024/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1451 E., 2023/1218 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM :

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin İade

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/1451 Esas, 2023/1218 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında katılanlar ..., ... ve ...'ye yönelik eylemleri sebebiyle nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonunda, ...'e yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün kesin olarak esastan reddine karar verildiği ve bu hükme yönelik temyiz talebi 23.06.2023 tarihli ek karar ile reddedildiği, sanık müdafiinin dilekçesi ile temyize konu edilen diğer katılanlar ... ve ...'ye yönelik eylemler yönünden verilen ilk derece mahkemesi kararına yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesi tarafından bir karar verilmediği anlaşılmakla, bu katılanlara yönelik eylem yönünden ilk derece mahkemesi kararının mercisince incelenip karar bağlanması amacıyla dava dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/10457
Karar No: 2015/12846
Karar Tarihi: 07.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10457 E.  ,  2015/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün, ceza infaz kurumunda bulunan sanığa posta yoluyla tebliğ edilmeye çalışıldığı, daha sonra aynı tebliğ evrakının bu kez sanığın vasisine gönderildiği, bu durumuyla tebliğ işleminin geçersiz ve sanığın hükmü temyiz tarihinin öğrenme suretiyle tebliğ tarihi olduğu, dolayısıyla hükme yönelik sanığın yaptığı temyizin, süresinde kabul edilmesinin gerektiği anlaşıldığından, temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak, işin esasına geçildi:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Bu şekilde kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü sanığın, koğuşunun değiştirilmesine tepki olarak katılan infaz koruma memurlarına hitaben söylediği, “size tükürüğünüzü yalatmazsam bana ne derseniz deyin” şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre ise;

a) Sanığa verilen hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uygulanarak yapılan indirimin 1 yıl 15 gün olarak belirlenmesi gerekirken, 12 ay 15 gün biçiminde belirlenmesi sonucunda sanığa eksik ceza verilmesi,

b) TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak seçenek hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile vasisinin temyiz nedenleri yerinde olduğundan, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11269
Karar No: 2015/5445
Karar Tarihi: 08.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11269 E.  ,  2015/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.