erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/17098
Karar No: 2020/13185
Karar Tarihi: 22.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/17098 E.  ,  2020/13185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ın, temyiz dilekçesi içeriğinden yalnızca kendisi hakkında zincirleme silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, mağdurlar ... ve ...'ın beyanlarında sanığın önce sopa ile arabaya zarar verip devamında bıçak gösterdiğini belirtmeleri, diğer mağdurlar ... ve ...'ın ise sanık ...'ın önce bıçak gösterip daha sonra eline aldığı sopa ile arabalarına zarar verdiğini beyan etmeleri, inceleme dışı sanık ...'nın mahkemede, sanık ...'un mağdurlara küfür ettiğini, elindeki sopa ile arabalarına vurduğunu belirtmesine karşın, elinde bıçak görmediği ve tehdit ettiğini duymadığını beyan etmesi, olay hakkında görgüye dayalı bilgileri olan, mağdur ...'ın çalışanı tanık ... ve diğer tanık ...'nın aşamalarda, sanık ...'un elinde bıçak gördüklerine ilişkin bir tanıklıklarının bulunmaması, sanık ...'ın üzerinde suçta kullanıldığı iddia edilen bıçağın bulunmaması ve olay yerinde de bıçağın ele geçmemesi, emniyet görevlilerince düzenlenen olay tutanağında da, mağdurlar ..., ... ve ...'in; sanıklar ile tartıştıklarını, sanık ...'un küfürlü konuşması ve araçlarına sopa ile vurması üzerine birbirlerini darp ettiklerini beyan ettiklerinin kayıt altına alınması, söz konusu tutanakta bıçak gösterildiğinden bahsedilmemesi, olay yerini gösterir kamera görüntülerinde de sanığın elinde suçta kullanıldığı iddia edilen bıçağın görülmemesi karşısında; bu hususlar değerlendirilmeksizin, ayrıca mağdurlar ve tanıkların beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeksizin yetersiz gerekçeyle sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak yalnızca TCK'nın 106/2-a maddesi ile yetinilmesi gerekirken, TCK'nın 106/1. maddesi delaletiyle TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4550
Karar No: 2017/5532
Karar Tarihi: 17.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/4550 E.  ,  2017/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 576,40 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17915
Karar No: 2015/4232
Karar Tarihi: 12.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/17915 E.  ,  2015/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken davalı idare tarafından sürdürülen yol yapım çalışmaları nedeniyle trafik kazası geçirdiğini, müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu, Karayolları Trafik kanunu gereğince karayolunun bakımı ve onarımı ile sorumlu kuruluşların karayolu yapısını trafik güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmakla yükümlü olduğunu, davacının ekonomik geleceğinin sarsılmasından doğan zararlar karşılığı HMK nın 107/1 maddesi gereği 500,00 TL, çalışma gücünün kaybı nedeniyle uğranan maddi zararlar karşılığı olarak 750,00 TL, tedavi giderleri için 500,00 TL ile manevi zararları karşılığı olan 100,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre idarenin hizmet kusurunun bulunup bulunmadığının yargısal denetiminin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesinde “idari dava türleri” arasında sayılan “idari işlem ve eylemlerden dolayı zarara uğrayanlar tarafından açılacak tam yargı davası” kapsamında, idari yargı yerlerine ait olduğu gerekçesi mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş ve hüküm temyiz edilmeksizin 19.07.2013 tarihinde kesinleşmiş, ancak davacı vekili 23.08.2013 tarihli dilekçesi ile dava açılırken ödenen peşin harcın iadesi talebinde bulunmuş, mahkemece bu talebin kabulü ile 29.08.2013 tarihli ek karar ile davacı tarafından ödenen peşin harçtan alınması gereken harcın mahsubu ile bakiye harcın ödenmesine ve davalı yararına vekalet ücreti verilmesine şeklinde karar verilmiş; bu husus davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi yerel mahkemenin 29.08.2013 tarihli ek kararına ilişkindir. Ek karar ile hükümlerde esaslı değişiklik yapılamaz. Davalı vekilince vekalet ücreti konusunda bir talep bulunsa dahi ek kararla hüküm değiştirilemeyeceğinden hükmün ek karar yolu ile değiştirilmesi usul ve yasaya aykırı olup ek kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkemenin 29.08.2013 tarihli ek kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26367
Karar No: 2015/3189
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26367 E.  ,  2015/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18280
Karar No: 2014/2390
Karar Tarihi: 12.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18280 E.  ,  2014/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/139428

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 33. (Ümraniye 5.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2009/1172 (E) ve 2011/518 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

1- Suç tarihi itibariyle hapis cezasının asgari haddinin bir yıl olduğu gözetilmeden, 16.06.2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunla yapılan değişiklik esas alınarak fazla ceza tayini,

2- İncelenen dosya içeriğine göre; 2003 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz İtirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/9473
Karar No: 2006/15734
Karar Tarihi: 19.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9473 E.  ,  2006/15734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2.İş Mahkemesi

Tarih               :  09.05.2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik  oranında  % 13 artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 06.04.2006 gün ve M/500 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 13.04.1998 tarihinde % 11,2 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 24,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,  temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17729
Karar No: 2024/7171
Karar Tarihi: 10.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17729 E.  ,  2024/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/99 E., 2016/202 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdur sayısınca)

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/99 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.05.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/4320
Karar No: 2024/5371
Karar Tarihi: 28.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4320 E.  ,  2024/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.05.2024

SAYISI : 2022/1687 E., 2024/657 K.

DAVALILAR : ... vd.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/55 E., 2022/322 K.

Taraflar arasındaki miras payı devri ve satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.05.2024 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davanın reddedilen ve davacı vekili tarafından temyize konu edilen taşınmazların keşfen belirlenen hisse bedeli toplamı; 49.351,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi olan 2024 yılı itibarıyla kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/28754
Karar No: 2022/4098
Karar Tarihi: 09.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28754 E.  ,  2022/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 02/05/2017 tarihli duruşmada doğru olduğunu ve kendisine ait olduğunu söylediği kolluk ifadesinde, olay tarihinde Natalina isimli kadınla bir restoranda oturup içki içtiklerini bir ara bu kadının yanından ayrıldığını, yaklaşık 1 saat beklediğini ama gelmediğini, kadını aramaya başladığını ve 20-30 metre ilerde bulunan başka bir barda başka bir erkek şahısla beraber olduklarını gördüğünü, onları birlikte görünce içkinin etkisiyle barda bulunan bir bıçağı aldığını, bıçağı elinde gören kadının yanındaki şahsın kaçtığını, kendisini de korkutmak amacıyla bıçağı etrafa salladığını beyan ettiği ancak, kovuşturma aşamasında 27/08/2009 tarihli savunmasında, daha önceden tanıdığı ancak şu anda ismini hatırlayamadığı şahısların yolda kendisine sataştığını, kendisini korumak için alkolün de etkisi ile lokantadan aldığı bıçağı salladığını beyan ettiği, 10/03/2010 tarihli temyiz dilekçesinde ise, daha önce bildiği ancak isimlerini hatırlayamadığı kişilerin yolunu keserek kendisine sataştığını ve saldırmaları tehlikesi ile alkolün verdiği etki ile bir bıçakla kendisini savunduğunu, bıçağı alırken orada kimsenin olmadığını, kendisine sataşan kişileri ararken bağırdığını beyan ettiği, olay tutanağında ise, ring görevi esnasında sanığın sokakta bulunan kalabalığı dağıtıcı şekilde rahatsızlık vererek elinde bulunan bıçağı rastgele sağa sola sallayarak “o buraya gelecek” diyerek bağırdığının, görevliler tarafından elindeki bıçağı atması söylendiğinde görevlileri fark eden sanığın kaçtığının, kovalamaca sonucu yakalandığının belirtildiği anlaşılmakla; sanığın aşamalardaki beyanları arasında çelişki olması karşısında, bu çelişki giderildikten sonra hangi beyana itibar edildiği açıklanarak ve 21/08/2008 tarihli tutanakta imzası bulunan polis memurları tanık sıfatıyla dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5287
Karar No: 2015/3297
Karar Tarihi: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5287 E.  ,  2015/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18258
Karar No: 2014/2387
Karar Tarihi: 12.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18258 E.  ,  2014/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/46790

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. (Kadıköy 5.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2009

NUMARASI : 2008/1361 (E) ve 2009/1665 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

1- İncelenen dosya içeriğine göre; 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

2- Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, TCK.nun 51/3. madde ve fıkrası uygulamasında gerekçe gösterilmeksizin denetim süresinin iki yıl olarak tayini suretiyle çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/13276
Karar No: 2024/15490
Karar Tarihi: 28.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13276 E.  ,  2024/15490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 20.03.2024 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.09.2024 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin mahiyetten reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 27.09.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.