Esas No: 2023/4860
Karar No: 2024/1171
Karar Tarihi: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4860 E.  ,  2024/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2290 E., 2020/134 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, infaz kurumuna yasak eşya sokma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf isteminin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

A. Kasten yaralama ve infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik olarak;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 8 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği, akabinde dosyanın 17.01.2020 tarihinde re'sen ele alınarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan temyiz yolu açık olarak karar verildiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç kastı olmadığına, mahkumiyet kararlarının hukuki dayanaktan yoksun olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu ceza evinde temyiz dışı sanıkla beraber katılan ...'i koğuş içinde silahla rehin aldığı ve bu süre içinde elini ayağını bağladığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanıkların üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılığın bulunmadığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kasten yaralama ve infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik olarak;

1. Katılan ...'in Bolu F Tipi Cezaevinde infaz koruma memuru olarak görev yaptığı, olay günü temyiz dışı sanık ...'in katılanı koğuş içerisine aldıktan sonra sanıkla beraber katılanın elleri ve ayaklarını bağlamak sureti ile rehin alıp, yetkili kişilerin gelip istekleri yerine getirilmezse öldüreceklerini beyan ettikleri olayda, katılan ifadesi, sanık anlatımları, tanık ifadeleri, tutanaklar, kamera kaydı görüntüsü ve tüm dava dosyası kapsamından sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna yönelik ilk derece mahkemesi kararını doğrulayan Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık tespit edilmemiş olup, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanığın suçu birden fazla kişi ve silahtan sayılan aletle işlemesine rağmen artırım maddesinde, cezasında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendinin gösterilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

A. Kasten yaralama ve infaz kurumuna yasak eşya sokma suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafii ve katılan Kenan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.01.2020 tarih ve 2019/2290 E. sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.