erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/4038
Karar No: 2025/858
Karar Tarihi: 22.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/4038 E.  ,  2025/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/751 E., 2024/373 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkin kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.09.2023 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma sonrası sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile yetersiz rapor alındığına, sanığın kaza yerine gelemeden önce şerit ihlali yaptığına, tarafgir yorumla sanık lehine raporlar düzenlendiğine, dosya üzerinden keşif yapılmadan adli tıp kurumuna gönderilmesine, hukuka hakkaniyete aykırı karar verildiğine, farazi hesaplamayla sanığın 99-117 km hızda olduğuna, mahkemenin bu yönden değerlendirme yapmamasına, büyük araçların dikkat ve özen yükümlülüğüne daha çok dikkat etmesi gerektiğine, şerit ihlali yaptığı açıkça ortada olan sanığın beraat kararının bozulması gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23.12.2014 tarihinde saat 22.20 sıralarında meskun mahalde aydınlatmanın mevcut olduğu iki yönlü caddede, mağdur sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki motosikletle iki yönlü düz devamlı şerit çizgisi olan mahalde önünde aynı yöne seyir halinde olan aracın solundan geçiş yapmak için karşı istikamet şeridine geçerek karşı yönden gelen sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otobüs ile çarpışması sonucu öldüğü olayda, sanığın kusuru olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/10623
Karar No: 2019/1648
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10623 E.  ,  2019/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2018/5554
Karar No: 2019/2477
Karar Tarihi: 19.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5554 E.  ,  2019/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlular ... Hazır .. A.Ş ve ..., icra mahkemesine başvurusunda; ... 4. İcra Müdürlüğünün 2015/5899 Esas sayılı dosyası ile ilamlı icra takibi başlatıldığını, takibe dayanak mahkeme ilamında borçluların sorumlu olduğu asıl alacak, yargılama giderleri ve vekalet ücreti miktarlarının belirtilmiş olmasına rağmen, bu alacak kalemlerinin borçluların sorumlu oldukları miktar ayrıca belirtilmeksizin, talep edildiği, işlemiş olan faizin, faiz başlangıç tarihinin belirsiz olduğunu ileri sürerek, icra takibinin iptalini, takibin iptal edilmemesi halinde ilama uygun şekilde faiz başlangıç tarihleri de belirlenerek düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece "şikayetin kabulü ile icra emrinde davacıların sorumlu oldukları borç tutarlarının 25.04.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre düzeltilmesine, bilirkişi raporunun kararımıza eklenmesine", şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK’nun 297. maddesi, kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerden olup, yargılamanın her safhasında resen gözetilmesi gereken bir usul kuralıdır.

HMK 297/2. maddesinde; "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler, infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Dava içinde davalar doğar ve hükmün hedefe ulaşmasını engeller.

Somut olayda; mahkemece, HMK'nun 297. maddesine aykırı olarak hüküm kurulduğu, davacının istemlerinin kabul edilen ve reddedilen miktarların açıkça belirtilmediği bunun yerine bilirkişi raporuna atıf yapılmasıyla yetinildiği, bu hali ile kararın açık ve anlaşılır olmadığı görülmektedir.

O halde, mahkemece, borçluların talepleri doğrultusunda kabul edilen ve reddedilen miktarlar açıkça belirtilerek sıra numarası altında yazılması gerekirken, yazılı şekilde bilirkişi raporuna atıf yapılarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9630
Karar No: 2018/9074
Karar Tarihi: 12.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/9630 E.  ,  2018/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tavzih davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tavzih isteğine ilişkindir.

Davacılar, tapu iptali ve tescil istemiyle açtıkları davanın kabul edilerek, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, ancak dava konusu tüm taşınmazlarda davalıya ait 2/12 payın tapusu iptal edilip, 1/12 payın davacı ...', 1/12 payın ise diğer davacılar adına tesciline karar verildiğini, diğer davacılara dağıtılan paylar toplandığında 1/96 payın açıkta kaldığını yanlışlık olması nedeniyle hükmün tapuda infaz edilemediğini ileri sürerek, hükmün tavzihine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, yasal koşulların oluşmadığı gerekçesi ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK. nun 305. maddesinde "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” Ayrıca 306. maddesinde “Tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur. Mahkeme, cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir; ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir. Mahkeme tavzih talebini yerinde gördüğü takdirde 304 üncü madde uyarınca işlem yapar.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Somut olayda, kesinleşen kararda davalı adına olan 2/12 pay iptal edilmiş, bundan 1/12 payın davacı ... adına tesciline, kalan ½ payın ise diğer davacıların mirasbırakanı olan Vedat'ın davayı açan mirasçıları adına tesciline karar verilmiş, hükümle 1/96 pay açıkta kalmıştır. Bu hususun tavzih yoluyla düzeltilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca HMK'nın 306. maddesinde yer alan prosedür izlendikten sonra tavzih isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3171
Karar No: 2024/4601
Karar Tarihi: 04.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3171 E.  ,  2024/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/172 E., 2022/222 K.

KARAR : Davanın reddi

1- Mahkemece, tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istemli davada, davalı tarafın dava konusu dükkanı peşin ödeme yoluyla satın aldığını savunmasına rağmen buna ilişkin herhangi bir ispat vasıtası sunmadığı, davalı tanıklarının bazı olayları çok ayrıntılı olarak beyan etmelerine rağmen söz konusu dükkanda yer alan kiracının kim olduğu, kira parasını kime ödediği hususlarında beyanda bulunamadıkları, davacı hesabına açıkça dükkan kirası adı altında ödemelerin yapıldığı, davalı tarafın cevap dilekçesinde tevilli savunmada bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 20.12.2021 tarihli, 2021/1737 E. ve 2021/2382 K. sayılı ilamıyla, somut olayda; davacı taraf dava konusu dükkana ilişkin aidat ve masrafları ödediğini iddia ettiğine göre ödediğini ispat yükünün davacı tarafta olduğu, dava dışı kooperatif kayıtlarına göre söz konusu dükkana ilişkin üyeliğin davalıya ait olduğu ve tapunun davalı adına çıkarıldığı, her ne kadar bilirkişi raporunda aksi belirtilmişse de davacı tarafça iddia edildiği gibi açıkça “dükkan kirası” adı altında davacıya ödeme yapıldığına ilişkin kayıt bulunmadığı, bu durumda mahkemece ispat yükünün davacıda olduğu gözetilerek davacının iddiasını ispata yarar dosyadaki deliller ve varsa yemin delili değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; ispat yükü üzerinde olan davacı tarafın iddiasını ispat edilemediği gözetilerek davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/12653
Karar No: 2018/2692
Karar Tarihi: 27.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12653 E.  ,  2018/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı erkeğin retle sonuçlanıp kesinleşen ... 2. Aile Mahkemesi'nin 2007/734 esas, 2008/695 karar sırasında kayıtlı boşanma davasını açarak birlikte yaşamaktan kaçındığının, buna göre davacı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı kadın dilekçeler aşamasından sonra ön inceleme duruşmasında 28.01.2016 tarihli dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat ile nafaka isteğinde bulunmuş, mahkemece talebin usulüne uygun sürede istenmediği ve karşı tarafça muvafakat da verilmediğinden tazminat ve yoksulluk nafakası isteklerinin usulden reddine karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde iddia ve savunmanın hangi aşamaya kadar genişletilebileceği yahut değiştirilebileceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar dilekçeler aşaması dışında ancak karşı tarafın "açık muvafakati" ve "ıslah" yolu ile iddia ve savunmalarını genişletip yahut değiştirebileceğine göre (HMK m. 141/1) açık muvafakatin ve ıslahın yokluğu halinde iddia ve savunmalarını genişletip değiştiremeyeceği kanunun emredici hükmüdür. Davacının anılan taleplere "açık muvafakatinin” olmadığı konusunda ise bir duraksama yoktur. O halde davalının bu davada Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde gösterilen süreden sonra maddi - manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ve yoksulluk nafakası (TMK m. 175) talep edemeyeceği gözetilerek davacının tazminat ve yoksulluk nafakası istekleri hakkında süresinden sonra talep edildiğinden bahisle "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, usulden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm bölümünün 2. bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine 2. bent olarak "Davalı tarafın maddi, manevi tazminat talepleri ile yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA,

temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2018 (Salı)
Esas No: 2014/25045
Karar No: 2017/9391
Karar Tarihi: 17.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25045 E.  ,  2017/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından, vekalet ücreti yönünden de sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın araç kiralama işiyle uğraştığı, olay tarihinde ... isimli şahsın kiraladığı araçla ilgili sözleşmeye katılanın kefil olarak imza attığı, sanığın katılandan ve ... isimli şahıstan kiralanan araçla ilgili teminat olarak boş senet aldığı, katılanın aracı teslim etmesine rağmen sanığın bu senedi katılana iade etmediği ve boş senedin üzerine 12.000.TL bedel yazıp Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2010/4664 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibine koyduğu ve bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda, katılan ve ... tarafından bahse konu senedin araç kiralama karşılığı boş olarak teminat amacıyla sanığa verildiği, bir kısım tanık beyanlarında aracın sanığa zamanında hasarsız olarak teslimi sağlandığı belirtilmiş olsa da tanıkların teslim edilen araçla ilgili verdiği bilgilerin kiralanan aracın bilgileri ile uyuşmadığı, sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere tarafların arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, tarafların arasındaki bu ihtilafın icra hukuk mahkemesinde de dava konusu yapıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında atılı güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5.maddesi gereğince, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasına “beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5.maddesi gereğince, 1320 TL Maktu vekalet ücreti tayin edilmesine,” şeklindeki bendin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/199
Karar No: 2012/10357
Karar Tarihi: 18.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/199 E.  ,  2012/10357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın okul bahçesinde ve teneffüs saatinde sevk ve idaresindeki at arabasıyla kömür deposundan kazan dairesine kömür taşıdığı sırada gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek bahçede arkadaşlarıyla oynayan 7. sınıf öğrencisi katılana çarptığı ve katılanın hayati tehlike geçirecek ve 45 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olay nedeniyle mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/32040
Karar No: 2013/22500
Karar Tarihi: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32040 E.  ,  2013/22500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Haberleşmenin gizliliğini ihlal etme

Hüküm : Beraat

Haberleşmenin gizliliğini ihlal etme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre;... ilçesi... köyünde ikamet eden katılanın, kaymakamlık makamına verdiği bir şikayet dilekçesi ile ilgili olarak, idarece yürütülen soruşturma sonucu ve cevabının, posta yolu ile katılanın oturduğu köye gönderildiği, katılanın idarenin cevabını içeren zarfı ağzı açık vaziyette ve akrabası olan tanık...tan aldığı, tanığın katılana, zarfı kendisine ağzı açık vaziyette köy azası olan sanık ... tarafından verildiğini beyan etmesi üzerine katılanın, kendisine ait mektubu açarak haberleşmenin gizliliğini ihlal ettiği gerekçesiyle sanıktan şikayetçi olması şeklinde gelişen olayda, sanığın jandarma tarafından alınan savunmasında, kendisi olmadığı zaman postacının mektupları kahvehaneye bıraktığını, olay tarihinde de öyle olduğunu, kontrol ettiğinde katılana ait bir zarf olduğunu ve ağzının açık olduğunu gördüğünü, zarfı aynı hali ile içine hiç bakmadan katılanın akrabası olan...'a verdiğini, duruşmada da zarfı ağzı açık vaziyette görüp katılanın akrabasına verdiğini beyan ettiği, kahvehaneyi işleten tanığın ise beyanında, bazen mektupların 3-4 gün kahvehanede kaldığını, köylerinde üç tane ... adlı kişinin bulunduğunu, sanığın mektubun sahibini öğrenmek için içine açıp bakmış olabileceğini beyan ettiği, sanık ve katılan tarafından zarfı getirdiği konusunda anlaşmazlık olmayan, hazırlıkta dinlenilmeyip duruşmada dinlenilen, emekli posta memuru tanığın ise, mahkemedeki beyanında, köyün posta işlerine kendisinin baktığını, mektubu olay tarihinde aza olan ve genelde kahvehanede bulunan sanığa verdiğini hatırladığını beyan ettiği, gerek soruşturma gerekse soruşturma aşamalarında PTT müdürlüğünden tebligatın kime yapıldığı sorulmuş ise de, tebligat kayıtlarına rastlanılmadığından bu hususa kesin bir cevap verilemediği, mahkemece mektup ve tebligatın köy muhtarı veya azasına verildiği, köylünün alması için kahvehanedeki masaya konulduğu kanaatine varıldığı, söz konusu mektubun sanık tarafından açıldığı, mektubun suç kastıyla açıldığı veya köyde suç tarihi itibarı ile birden fazla ... adında kişi bulunduğu nazara alındığında söz konusu mektubun hangi ...'ye ait olduğunu anlamak amacıyla mektubun açıldığı hususunda şüphe bulunduğundan sanığın beraatine karar verilen dosyada, yapılan yargılama sonunda, savunmanın aksine, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın, sanığın kendisine ait mektubu açarak içindeki evrakı aldığına, suçun unsurları itibariyle oluştuğuna ve cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.