erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/5721
Karar No: 2024/7819
Karar Tarihi: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5721 E.  ,  2024/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/325 Esas, 2024/566 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.10.2023 Tarihli ve 2023/649 Esas, 2023/871 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kayadibi Mah. Emirli Sok. No:7 Merkez/ Giresun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.03.2024 Tarihli ve 2024/325 Esas, 2024/566 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yerinin .....Mahallesi ..... Sokak No: 6T/5...... / İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Çatalca / İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2013/6442
Karar No: 2013/8579
Karar Tarihi: 07.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6442 E.  ,  2013/8579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Malatya Çocuk ve Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile Malatya 1. Aile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, baba tarafından tanınmayan çocuğun evlat edinilmesi halinde ana baba rızasının aranmaması ile küçük hakkında koruma kararı alınması istemine ilişkindir.

Çocuk Mahkemesince;5395 Sayılı Yasa'nın korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkında uygulanmayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise; aynı yasanın 1, 2 ve 3. maddeleri uyarınca çocuk mahkemesinin görevli olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanunu'nun 309/1 maddesine göre, evlat edinme küçüğün anne ve babasının rızasını gerektirir. Ana ve babadan birinin rızasının aranmamasını gerektiren sebepler bulunmadıkça ve bu yönde mahkemece alınmış bir karar olmadıkça, küçük anne ve babasının rızası hilafına evlat edinilemez. Yasa, ana ve babadan birinin hangi hallerde rızasının aranmayacağını 311. maddesinde iki bent halinde göstermiştir. Yasal düzenlemeye göre, küçük gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir ve ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, rızanın aranıp aranmayacağı, evlat edinenin veya evlat edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce mahkemece karara bağlanacaktır.

Bu durumda TMK.'nun 2. kitabında düzenlenen ve çocuk hakkında anne ve babanın rızasının aranmaması ile bu amaçla talep edilen tedbir istemine ilişkin uyuşmazlığın aile mahkemesince görülüp karara bağlanması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Malatya 1. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21680
Karar No: 2015/3570
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21680 E.  ,  2015/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2714
Karar No: 2016/1026
Karar Tarihi: 07.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2714 E.  ,  2016/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etmek

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında;

TCK.nun 81, 35, 29, 62 maddeleri uyarınca; 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası

2) Sanık ... hakkında; beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, o yer Cumhuriyet savcısının haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın bıçakla katılanı 11 yerinden yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden yapılan incelemede ise;

Oluşa, tüm dosya kapsamına, katılanın ve tanık ...'un ...'un bıçaklaması sırasında yere düşen katılana bu sanığın da tekme attığını beyan etmelerine, sanığın yerdeki birine ayağının takıldığını söylemesi şeklindeki tevil yollu anlatımına göre, sanığın ...'un kasten öldürmeye teşebbüs suçunu icrası sırasında yardımda bulunarak kolaylaştırdığı ve yardım eden sıfatıyla TCK’nun 81, 35, 39. maddeleri uyarınca sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/538
Karar No: 2017/6341
Karar Tarihi: 06.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/538 E.  ,  2017/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili ... ilçesi ... mahallesi 262 ada 39 parsel, 1.489,76m2 yüzölçümüyle ve arsa vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddasıyla, davalı adına yapılan tespitin iptali ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 262 ada 39 nolu parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve davalı parsel tapulama dışı bırakılmıştır. 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu ve aynı kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve davalı parsel ... sınırları dışında bırakılarak kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince ... harç alınmasına yer olmadığına 06/07/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6090
Karar No: 2018/12638
Karar Tarihi: 11.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/6090 E.  ,  2018/12638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyarlama davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.12.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... vekili ...... Konur ve davacı ... vekili Av.......... Mutlu ile davalı vekili Av. ...... Dindar geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31031
Karar No: 2017/2525
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31031 E.  ,  2017/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12526
Karar No: 2016/11093
Karar Tarihi: 26.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/12526 E.  ,  2016/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 61, 157/1, 31/3, 62, 61/8, 52/1-2 ve 51/1-3-6-7-8 maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis ve 260 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...'ün yetkili olduğu Akmar Market isimli işyerine eli boş bir şekilde gelerek 5 litrelik zeytinyağı ve ayçiçek yağı bidonlarıyla kasaya gelip, pahalı olan yağı daha önce satın aldığını, ucuz olanla değiştirmek istediğini belirterek kasa görevlisi ...'dan ayçiçek yağını ücretsiz aldığı ve iki yağ arasındaki fiyat farkı olan 25 TL'yi almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Mağdurun anlatımı, tanık beyanı, savunma içeriği, cd inceleme tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sair temyiz taleplerinin reddine,

Ancak;

1-) 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin suça sürüklenen çocuk lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Kabule göre de ;

Fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını ikmal etmemiş olup daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/36247
Karar No: 2013/8817
Karar Tarihi: 19.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36247 E.  ,  2013/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanık hakkında tayin olunan cezaların toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden tekerrüre ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması ve adli para cezalarının hesaplanmasına ilişkin bölümden “toplam 325 birim gün adli para cezasının” ibaresi çıkarılıp yerine “adli para cezalarının” yazılmak, “6.500 TL adli para cezası” ibaresi yerine de ''ayrı ayrı 6000 TL ve 500 TL adli para cezaları'' yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26406
Karar No: 2015/10208
Karar Tarihi: 14.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26406 E.  ,  2015/10208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Aile Konutu Şerhi Konulması - Tasarruf Yetkisinin Sınırlandırılması ve Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, davacı lehine hükmedilen nafaka ve miktarı ile artırım kararı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemeyeceğine (Av. As. Ücr. Trf. md.9/2) göre, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, davacı lehine Türk Medeni Kanununun 197’nci maddesi çerçevesinde tayin edilen nafakanın gelecek yıllarda her yıl için (ÜFE) oranında arttırılmasına da karar verilmiştir. Türk Medeni Kanununun 197’nci maddesi gereğince tayin edilen tedbir nafakası, evlilik birliğinin korunmasına ilişkin önlemlerden olup, koşulların değişmesi halinde eşlerden birinin talebi üzerine kararda gerekli değişiklik yapılabilir (TMK.md.200). Bu nafakanın açıklanan niteliği gereği gelecek yıllarda artış miktarının karara bağlanacağına ilişkin bir düzenlemeye bu maddede yer verilmemiştir. Talep halinde gelecek yıllarda artış miktarı belirlenecek olan nafakalar, iştirak (TMK.md.182/3), yoksulluk (TMK.md.176/4) ve yardım nafakası (TMK.md.365/son) dır. Tedbir nafakası için bu mümkün değildir. Bu husus nazara alınmadan, nafakanın gelecek yıllarda artış miktarının karara bağlanması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, kanuna uymayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına da ihtiyaç bulunmadığından, bozma yapılmamış hükmün bu bölümünün düzeltilmesi uygun bulunmuştur (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple temyiz edilen hükmün, hüküm sonucunun üçüncü maddesinin son cümlesini teşkil eden "nafakanın her yıl TÜİK'in yayınladığı ÜFE artış oranında artırılmasına" cümlesinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu bölümünün açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.05.2015 (Prş.)
Esas No: 2012/23571
Karar No: 2013/400
Karar Tarihi: 17.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23571 E.  ,  2013/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2011

NUMARASI : 2010/693-2011/456

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Tapu Maliki O.. A.. mirasçılarından Hasine ve Ramazan Aydın dışındaki diğer mirasçılarına mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tespit edilen adresine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması, adreslerinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten,

2-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.