erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/8595
Karar No: 2015/21263
Karar Tarihi: 23.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8595 E.  ,  2015/21263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Katılan ...’un yeni mahsul olarak kendi tarlasından elde etmiş olduğu buğdayı kendisi ve oğlu adına ofise götürmek amacıyla ... plakalı aracın kullanıcısı olan sanık ile taşıma hususunda anlaştığı ve olay günü ofise götürmek amacıyla buğdayı kamyona yükledikleri ve kantardan ölçümlerini yaptırdıkları ve katılan ...’un sanığın peşinden giderek birlikte ofise kadar geldikleri sanığın aracını ofisinin içerisine kadar götürdüğü ve burada buğdayı boşaltma işlemine başlattığı, bir kısım buğdayı indirdikten sonra tekrar kantara girdiği fazladan 1 ton boşalttığı tespit edilince depoya giderek 1 ton buğdayın yeniden yüklendiği, daha sonra kalan yaklaşık 6000 kg buğdayın katılan adına boşaltılması sırasında işçilerin 1 ton buğdayı boşaltmaları sonrası geri kalanının başkasına ait olduğunu söyleyip işçilerin durdurup kantara girmeksizin yükle birlikte ofisi terk ettiği, kantara girmemesinden şüphelenen görevli tanık Bilal’in boşatma işiyle yetkili arkadaşlarını arayarak yükün indirilip indirilmediğini sorduğu, yaklaşık 5000 kg buğdayın indirilmediğini öğrenince ofis görevlilerinin kamyonun peşinden gittikleri ancak aramalara rağmen bulamadıkları, sonrasında ilçe merkezindeki anayol üzerinde kamyonu seyir halindeyken gördükleri ancak kamyonun uyarılara rağmen durmayarak kaçtığı ve ara sokakta durduğu, aracı kullandığı tespit edilen sanığın kardeşinin bir eve kaçtığı, görevlilerin kamyonu kontrol ettiğinde yükün araçta olmadığını tespit ettikleri olayda; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5959
Karar No: 2021/2476
Karar Tarihi: 02.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5959 E.  ,  2021/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değilidir. Ancak;Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere'1 bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine 11 ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3.bendinde yazılı (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. Maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda) kelimelerinin ve rakamlarınım çıkarılmasına, yerine (derhal ödenmesine, bu hususta) kelimelerinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/30321
Karar No: 2024/11732
Karar Tarihi: 16.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/30321 E.  ,  2024/11732 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği hâlde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 3 yıl hapis cezası belirlenmesine rağmen menfaat miktarının 159,00 TL olduğu gözetilerek adlî para cezasının menfaat miktarının iki katı olması nedeniyle alt sınır olan 16 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “60 gün” ve “1.200,00 TL” adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerine, sırasıyla “16 gün” ve “320,00 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9043
Karar No: 2017/4139
Karar Tarihi: 26.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9043 E.  ,  2017/4139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde araştırma yapıldığı, ancak kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13230
Karar No: 2013/853
Karar Tarihi: 30.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/13230 E.  ,  2013/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs, hakaret, konut dokunulmazlığını bozma, korku, kaygı ve panik oluşturabilecek biçimde meskun mahalde silahla ateş etme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık ...'un, zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan sanıklar ...ve ... ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... hakkında zorla kaçırıp alıkoyma, hakaret suçlarından beraatine; konut dokunulmazlığını bozma ve 6136 sayılı Kanunu muhalefet suçlarından mahkûmiyetine ve silahla ateş etme suçundan eyleminin kavgada korkutmak için silah boşaltma olarak kabulü ile mahkûmiyetine, sanıklar ... ve ...'in atılı suçtan beraatlerine ve sanık ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2006 gün ve 2005/171 Esas, 2006/11 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur ... vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek;

Mağdur ...'nin mahkemeye verdiği ve tutanak altına alınan 03.05.2005 tarihli dilekçe ile sanıklar... ve ... hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini ifade etmesi, mağdure vekilinin mahkemeye verdiği 02.06.2005 hakim havale tarihli katılma talepli dilekçesinde mağdurenin olaylarla ilgisi olmayan sanık ...'dan şikâyetçi olmadığını belirterek şikâyetten vazgeçmesi, sanık ...hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasına müdahil olarak katılma hakkı bulunmadığından mahkemece verilen katılma kararının da hükmü temyize hak vermemesi karşısında, mağdure vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... müdafiin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın, oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen konut dokunulmazlığını bozma, kavgada korkutmak için silah boşaltma suçlarının düzenlendiği 765 sayılı TCK.nın 466/2, 193/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla ve 6136 sayılı Kanununa muhalefet suçundan suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 14.05.2005 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, emanetin 2005/3199 sırasında kayıtlı bir adet kovanın müsaderesine, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12565
Karar No: 2016/9648
Karar Tarihi: 16.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12565 E.  ,  2016/9648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... 2629 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazla aynı bölgeden gelen aynı kamulaştırma kapsamında bulunan ve 2013 yılı itibariyle değerlendirilen dava konusu taşınmaza yakın konumda olan bir başka taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti davasının Dairece yapılan temyiz incelemesinde ( Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/667 Esas-2014/345 Karar, Dairenin 2014/14637 E.-2015/2704 Karar sayılı dosyası) hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda %50 oranında objektif değer artışı uygulanmış ve bu oran Dairece uygun bulunmuş olup, bu parsele yakın konumda olan dava konusu taşınmazda da yanı oranda objektif değer artışı uygulanması gerekirken objektif değer artışı uygulanmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17361
Karar No: 2014/19782
Karar Tarihi: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17361 E.  ,  2014/19782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davalı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davalı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12806
Karar No: 2022/6606
Karar Tarihi: 07.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12806 E.  ,  2022/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, dahili davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ada 2 parsel (eski 578 parsel) sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi ve Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Dördüncü paragrafındaki (bedel yönünden karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkarılarak yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b) Beşinci paragrafındaki (bedel yönünden kararın kesinleştiği tarihe) kelimelerinin çıkarılarak yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 07/04/2022 tarihine) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dahili davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1827
Karar No: 2021/7800
Karar Tarihi: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1827 E.  ,  2021/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Esas No: 2009/687
Karar No: 2010/4368
Karar Tarihi: 08.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/687 E.  ,  2010/4368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.11.2008
Esas No: 2012/2015
Karar No: 2012/2984
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2015 E.  ,  2012/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.06.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.

Davalılar, yargı yolu itirazında bulunmuş, uzun yıllar önce davacıların da katılımıyla açılan boşaltma kanalının yıllar sonra kapatılmak istenmesinin hakkın kötüye kullanılması olduğunu, açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten “mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı Türk Medeni Kanununun 683.maddesi gereğince bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malına haksız elatma olduğu takdirde bunun giderilmesini dava yolu ile talep edebilir. Ne var ki, mülkiyet hakkına kanunla ve kamu düzeninin gerektirdiği hallerde sınırlama getirilebilir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; gerek davacının maliki olduğu 1575 sayılı parselin ve gerekse davalıların maliki bulundukları taşınmazların çeltik ekim bölgesinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, uyuşmazlığın çözümünde 3039 sayılı Çeltik Ekimi Kanunu ile bu kanunu uygulanması amacıyla çıkartılan yönetmelik hükümleri önem kazanmaktadır. Başka bir deyişle, 3039 sayılı Çeltik Ekimi Kanunu davacıyı maliki olduğu taşınmaz

üzerinden tahliye kanalı geçirilmesine zorlamakta ise ve davacı bu kanun uyarınca taşınmazından kanal geçirilmesine rıza göstermişse, işin mahiyeti gereği sonradan bu rızasını kaldırarak boşaltma kanalının taşınmazdan kal’ini isteyemez.

Mahkemece belirtilen şekilde bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

Yapılması gereken iş, çeltik komisyonunda mevcut işlem dosyalarından da yararlanılarak davacı malikinde onay verdiği bir uygulamayla 1575 sayılı parsel üzerinden de kanal geçirilip geçirilmediğini, gerek duyulursa bilirkişiden de yararlanarak tespit etmek, davacı sulama amacıyla taşınmaz üzerinden kanal geçirilmesine onay vermişse bu onayı sonradan kaldırmak hakkın kötüye kullanılması sayılacağından istemi şimdiki gibi reddetmek, davacı onay vermiş olsa bile kanalın varlığı 1575 sayılı parsele zarar vermekte ise bu zararı keşfen saptamak ve zararın hangi yöntemle ortadan kaldırılabileceğini belirlemek, zararın ortadan kaldırılması için davalılar aleyhine hüküm kurmak olmalıdır.

Değinilen yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/22313
Karar No: 2007/22107
Karar Tarihi: 27.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/22313 E.  ,  2007/22107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Avanos İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.