erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4819
Karar No: 2016/4119
Karar Tarihi: 30.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4819 E.  ,  2016/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini nitelikli öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d-f, 35/1-2, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un eşi olan mağdur ...'a karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç vasfına, ceza ehliyetine, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri de nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde,

b)- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karari verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 172,00.TL'lik zorunlu müdafii ücretinin çıkarılmasına ve yargılama giderleri toplamının "418,70 TL" olarak,

Değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 30/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/20426
Karar No: 2013/4259
Karar Tarihi: 11.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20426 E.  ,  2013/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurumuna Ait Binada Bulunan Eşya Hakkında Hırsızlık, Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu; başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'nin, hırsızlık suçu işleme konusunda karar verip birlikte hareket ettikleri ve suç tarihinde geceden sayılan 00:15 sularında Kahramanmaraş Merkezde bulunan ...'nun önce arka dış kapısının alt bölümünü kırıp buradan içeriye girdikleri, suç tarihi itibariyle maddi değeri toplam 600 TL olan... uydu alıcısı ile bilgisayar kasasını aldıkları, ayrıca okul içerisinde yaklaşık 430 TL'lik kapı ve cam kırmak, okul kantinindeki adeti ve markası belli olmayan gıda maddelerini almak şeklindeki eylemlerinin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1768
Karar No: 2017/5014
Karar Tarihi: 04.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1768 E.  ,  2017/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

KARAR

Davanın kısmen kabulüne dair hüküm, davalı vekili tarafından ibraz edilen 22/12/2015 tarihli dilekçe ile temyiz harcı ve posta gideri yatırılmadan temyiz edilmiştir. Harç ve masraf eksikliğinin giderilmesi için davalı vekiline harç ve masraf hesaplama tablosu tebliğ edilmiş, eksikliğin giderilmemesi üzerine Mahkemece, HMK'nun 344/1. maddesi gereğince davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Anılan 16/02/2016 tarihli ek karar, davalı tarafından avans yatırılmadığından davalı vekiline tebliğ edilmemiştir. Tebliğ edilmeyen ek karar yönünden davalının temyiz süresi işlemeye başlamayacağından Mahkemece , gerekirse davacının dosyada bulunan gider avansından masrafı karşılanmak suretiyle ek kararın davalı vekiline tebliği sağlanarak ek kararın temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18018
Karar No: 2015/15431
Karar Tarihi: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/18018 E.  ,  2015/15431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 1114 ada 24 parsel sayılı 4701,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki mandalin ağaçlarının ...'a ait olduğu belirtilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tutanağın beyanlar hanesinde yazılı muhtesat şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabülüne; çekişmeli 1114 ada 24 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve ekli 16.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda konumu gösterilen 45 adet 5-7 yaşında ve 118 adet 30-35 yaşında mandalina ağacı, 4 adet 3-5 yaşında, 1 adet 5-7 yaşında, 11 adet 8-10 yaşında,1 adet 20-25 yaşında ve 8 adet 30-40 yaşında zeytin ağacı, 1 adet 8-10 yaşında ve 1 adet 40-45 yaşında incir ağacı, 1 adet 8-10 yaşında şeftali ağacı, 1 adet 5-7 yaşında ve 1 adet 40-50 yaşında armut ağacı, 1 adet 3-5 yaşında kayısı ağacı, 1 adet 1-3 yaşında, 1 adet 5-7 yaşında ve 1 adet 18-20 yaşında ceviz ağacı, 2 adet 5-7 yaşında nar ağacı ile 1 adet 15-17 verim yaşında erik ağacının ... mirasçıları ... ve arkadaşlarına ait olduğu şerhinin yazılması suretiyle tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/3315
Karar No: 2020/5086
Karar Tarihi: 11.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3315 E.  ,  2020/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ilk kararda direnilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararına karşı kısmen direnme kararı verilerek hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu yaptığı değerlendirmede, kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığını ve yeni hüküm niteliğinde olduğunu belirterek, dosyayı Dairemize göndermiş olmakla, işin esasının incelenmesinde;

Kapama kiraz bahçesi niteliğindeki Yenmiş Köyü 252 parsel sayılı taşınmaza net kiraz geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi olan 04/07/2018 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleştiği tarihe) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/10751
Karar No: 2024/17152
Karar Tarihi: 28.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/10751 E.  ,  2024/17152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1558 E., 2022/2237 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 05.08.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan

kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/31483
Karar No: 2014/32017
Karar Tarihi: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31483 E.  ,  2014/32017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/487-2014/620

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/3944
Karar No: 2017/6764
Karar Tarihi: 18.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3944 E.  ,  2017/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın yetkilisi olduğu işyerinin 2005, 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanığın düzenlediği iddia olunan 2007 takvim yılına ait 2 adet sahte fatura asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, anılan yıla ait fatura ayrıntılarının vergi dairesinden sorularak aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tüm takvim yıllarından tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11819
Karar No: 2013/16582
Karar Tarihi: 25.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11819 E.  ,  2013/16582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.07.2011 gün ve 2009/21-2011/551 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar, davalılardan Anadolu Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmişse de dosyanın yapılan incelenmesinde,

1- Gerekçeli mahkeme kararının, davalılardan ...'ya 7201 sayılı Tebligat Kanunu (TK)'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmek suretiyle tebliğin sağlanıldığı görülmüştür. Ancak, TK'nın 21. maddesi ve Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesi uyarınca yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, tebliğ memurunun, muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel kişilerden araştırarak beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp, kimliğini tespit edip, altını imzalatması, imzadan imtina edilmiş olması halinde ise tebliğ memurunca bu husus açıkça belirtilerek imzasıyla tevsik edilerek, tebliğ evrakının o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna teslim edilmesi, 2 numaralı ihbar fişinin kapıya yapıştırılması, keyfiyetin en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilmesi; muhatap gösterilen adresten devamlı olarak ayrılmış ve yeni adresi de tebliğ memurunca tespit edilmemişse, tebliğ evrakının çıkaran merciye geri gönderilmesi, muhatap ve onun yerine tebligat yapılacak kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut değillerse aynı Tüzüğün 30. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekmektedir. Somut olayda açıklanan usule uygun işlem yapılmadığından anılan davalıya yapılan tebligat geçersizdir.

2- Ayrıca, dosya içinde mevcut olup anılan davalı hakkında yapılan 20.05.2009 tarihli Mali ve İçtimai Araştırma Tutanağı içeriğinden davalılardan ...’nın cezaevinde hükümlü bulunduğu anlaşılmıştır. TK'nın 19. maddesine göre, tutuklu ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder. Bu nedenle anılan davalının halen tutuklu veya hükümlü bulunup bulunmadığı denetlenerek tutuklu bulunması halinde, mahkeme kararının bu hükme uygun olarak tebliği, hükümlü ise kendisine vasi tayin edilip edilmediğinin tespiti ile kararın vasiye tebliği, tahliye olmuş ise tahliye tarihinin ve adresinin tespiti ile tespit edilen adresinde usulüne uygun olarak tebliği gerekmektedir.

Bu durumda dosyanın temyizen incelenebilmesi için öncelikle mahkeme kararının yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek adı geçen davalıya usulünce tebliği ile buna ilişkin tebligat parçasının dosyaya konulması ve yasal temyiz süresinin dolması beklenildikten sonra ve her halükarda davalı ...Ş. vekilinin temyiz isteminin incelenmesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesini teminen dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksikliklerin tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18199
Karar No: 2014/2773
Karar Tarihi: 24.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18199 E.  ,  2014/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü saat 13.00 sıralarında sanıklar ... ve ...'nin okuldan çıkan yakınanı görüp para istedikleri, olmadığını söyleyen mağdurun üzerinden 1 adet meyve bıçağını alan sanıkların, buraya yakın bir internet kafeye götürdükleri, yakınan ...'i iş yerinin alt katına indirip pantolonunun cebinden 1 adet cep telefonunu da aldıkları, devamında adı geçen sanıkların sokağa çıkarttıkları adı geçen yakınana "sen okulda bir çocuğu dövmüşşün" diyerek tekme ve yumruk vurdukları, bu sırada olay yerine gelen tanık ...'ün mağduru anılan sanıklardan kurtarıp, cep telefonunu da sanık ...'nın elinden alarak kendisine verdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin, birden fazla kişiyle ve iş yerinde işlediğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (c) bendi ile birlikte ve (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, somut olayda koşulları oluşmadığı ve sanıkların etkin pişmanlık iradesi ile hareket etmediği halde “etkin pişmanlık” müessesesine yanlış anlam verilerek cezalarından uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesi ile indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, kabule göre de, sanıkların nitelikli yağma eylemi nedeniyle uygulanan 5237 sayılı TCK.nın 168/3-1.maddesindeki etkin pişmanlık indiriminin aynı yasanın 31. maddesinden önce uygulanması, netice cezaya etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında sanıklar hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1958
Karar No: 2008/1099
Karar Tarihi: 24.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1958 E.  ,  2008/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7186
Karar No: 2015/2367
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7186 E.  ,  2015/2367 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33100
Karar No: 2013/27715
Karar Tarihi: 26.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/33100 E.  ,  2013/27715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiine 13.07.2012 tarihinde tebliğ edilen 11.07.2012 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara karşı öngörülen bir haftalık temyiz süresinin son gününün, 20 Temmuz 2012 tarihinde başlayan adli tatile rastlaması nedeniyle 5271 sayılı CYY'nın 331. maddesinin 4. fıkrası uyarınca adli tatilin bittiği 31 Ağustos 2012 gününden itibaren 3 gün uzatılacağından; sanık müdafii tarafından 27.07.2012 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek 30.07.2012 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine ilişkin 11.07.2012 gün ve 2011/8 esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 26.11. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.