erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1794
Karar No: 2015/2179
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1794 E.  ,  2015/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3986
Karar No: 2015/21912
Karar Tarihi: 30.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3986 E.  ,  2015/21912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/132035

MAHKEMESİ : Ankara (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2011/841 (E) ve 2012/572 (K)

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 228/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve kumar oynatılan adreste faaliyet gösteren Ş. M. Esnaf ve İşadamları Der- neği hakkında TCK.nun 228/3, 60/1. maddeleri kapsamında istenilen güvenlik tedbiri hususunda mahkemesinden her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

alınması gerektiği gözetilmeden; tekerrüre esas alınan sabıkasının “2000,00 TL” adli para cezasından ibaret olduğu ve 1412 sayılı CMUK.nun 305/1-son madde ve fıkraları uyarınca, bu hükmün kesin nitelikte olup tekerrüre esas alınama- yacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden

TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "sanığın Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2009 tarih, 2008/810 esas, 842 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına ve sanığa verilen cezanın TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ancak 5275 sayılı Yasanın 108. maddesinin uygulanması yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar açısından, mahkemece tekerrüre esas alınan ilamda yer alan adli para cezasının esas alınmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/563
Karar No: 2016/8340
Karar Tarihi: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/563 E.  ,  2016/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/1062-2014/520

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak zeminine, resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7754
Karar No: 2019/2165
Karar Tarihi: 18.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7754 E.  ,  2019/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 25 TL olarak hesabıyla 3750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1978
Karar No: 2011/8828
Karar Tarihi: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1978 E.  ,  2011/8828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/223
Karar No: 2008/2029
Karar Tarihi: 01.04.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/223 E., 2008/2029 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/223 E., 2008/2029 K.**

**- EKSİK SORUŞTURMA

- TİCARETİ TERK

- TÜZEL KİŞİLERİN SORUMLULUĞU**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 345 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 367 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 44 ]

**"İçtihat Metni"**

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar H.Erkut ve İ... İnş. Gıda Tur. Ltd. Şti.'nin beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılıgı'nın bozma istemli teblignamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, gereği görüşüldü:

İ... İnş. Gıda Ltd. Şti. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesi sonucunda;

Şikayetçi vekilinin şikayete havi dilekçesinde takip borçlusu tüzel kişilik ile temsilcisi şirket yetkilisinin ayrı ayrı şikayet edilmesi karşısında, tüzel kişilik hakkında açılan davanın İİK'nın 345. maddesi gereği davanın reddine karar verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün BOZULMASINA,

Sanık H.Erkut hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonucunda;

Sanığın adının gerekçeli karar başlığında H.Erkut olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için, şirketin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu İİK'nın 44. maddesi uyarınca onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı bulunduğu Ticaret Sicili Memurluğu'na bildirmemesi gerekmektedir. Fiili durumun araştırılarak şirketin ticareti gerçekten terk edip etmediği yönünde yalnızca Ticaret Sicil Memurluğu'nca bildirilen adres ile yetinilmeden, varsa ticari faaliyette bulunabilecekleri adreslerin tespiti için zabıta araştırması yaptırılması, ayrıca Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden gerekli bilgiler sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve farklı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle hükmün istem gibi (BOZULMASINA), 01.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/143
Karar No: 2020/2378
Karar Tarihi: 04.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/143 E.  ,  2020/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 gün ve 2019/661 E. 2019/742 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10734
Karar No: 2013/4067
Karar Tarihi: 08.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10734 E.  ,  2013/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme şekilde şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2009 gün ve 2008/9 Esas, 2009/15 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Kayden 06.01.1992 doğumlu olup, savcılık beyanının alındığı 07.08.2007 tarihinde 15 yaşını doldurmuş bulunan mağdurenin zorunlu vekil huzurunda sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, hükmü temyize ... bulunmayan mağdure vekilinin vâki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin temyiz istemiyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre 06.01.1992 doğumlu olan mağdure ile sanığın aralarındaki duygusal bağ sebebiyle 2006 yılında birden fazla kez ilişkiye girdikleri, daha sonra resmî olarak evlendikleri anlaşılmış olup, olayda; sanığın, aşamalarda mağdurenin kendisine 17 yaşında olduğunu söylediğini ve bu nedenle mağdureyi 17 yaşında bildiğini beyan etmesi karşısında, Adli Tıp Kurumunun kimi raporlarında hormon gelişimi ve beslenme gibi nedenlerle kemik yaşının kayıtlı yaşından farklılık gösterebileceği belirtildiğinden, mağdurenin içinde radyoloji uzmanı bulunan tam teşekküllü bir devlet hastanesine veya Adli Tıp Kurumuna sevkedilerek, suç tarihindeki gerçek yaşının tespiti ile yine suç tarihindeki kemik yaşı ve fizyonomik görünümü itibarıyla 15 yaşından küçük olduğunun anlaşılıp anlaşılamayacağı konularında rapor alındıktan sonra ve mahkemenin bu husustaki gözlemini de tespit ederek, dosyadaki tüm deliller birlikte irdelenerek, mağdurenin suç tarihi itibarıyla görünüm olarak 15 yaşından küçük olduğunun anlaşılıp anlaşılamayacağı, sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmesinin mümkün olup olmadığı, TCK.nın 30. maddesi yönünden de değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

TCK.nın 30. maddesinde öngörülen, sanığın mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğüne ilişkin halin, ancak sanık tarafından ileri sürülmesi durumunda, mahkemece, suç tarihine yakın zaman diliminde yapılacak gözleme göre değerlendirilmesi gerektiğini, Adli Tıp raporuna göre hata değerlendirilmesi yapılmasının suçun üzerinden 6 yıl geçtikten sonra olamayacağını düşündüğümden sayın çoğunluğun, yaş araştırmasına yönelik bozmasına katılmıyorum.
Esas No: 2015/15677
Karar No: 2016/4866
Karar Tarihi: 10.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15677 E.  ,  2016/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9595
Karar No: 2020/2009
Karar Tarihi: 25.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/9595 E.  ,  2020/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 3,50 promil alkollü olarak sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracıyla kırmızı ışıkta bekleyen iki araca ve bir işyerine çarparak maddi zarara sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, herhangi bir hukuki nedene dayanmayan temyiz itirazının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/552
Karar No: 2014/2403
Karar Tarihi: 14.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/552 E.  ,  2014/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/134078

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/02/2012, 2010/315 (E) ve 2012/57 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Emin hakkında mağdurlar Ali ve Şerif'i kasten yaralama; sanık Engin hakkında mağdurlar Akın,Şerif, Meral'i kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar, 5271 sayılı CMK'nun 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Engin ve Emin'in mağdur Ali'ye karşı eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin varlığına, fazla ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar Engin ve Emin'in kardeş olup, uzaktan akrabaları olan mağdur Ali'yle aynı köyde ikamet ettikleri, sanıkların olay gecesi mağdur Ali'nin amcasının oğlu olan Ali (Mehmet oğlu) ile kavga etmeye başladıkları, evinde yatmakta olan mağdur Ali’nin gürültüler üzerine olay yerine geldiği, Emin'in mağdur Ali'nin kollarından tuttuğu, Engin'in de bıçakla Ali'nin karnına iki kere vurduğu, her ikisi de batına nafiz olup karaciğer sağ lobunda derin kesiye neden olan yaralar nedeniyle Ali'nin hayati tehlike geçirdiği olayda;

Yaralamaların sayısı, yerleri ve nitelikleri, kullanılan silahın elverişliliği hususları birlikte dikkate alındığında, sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA),aleyhe temyiz bulunmadığından, CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 14/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/1386
Karar No: 2019/1043
Karar Tarihi: 20.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1386 E.  ,  2019/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz isteminin reddine ilişkin 28.11.2016 gün ve 2013/522 E. 2016/122 K. sayılı ek kararın da davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- KARAR -

Davacı tarafından davalı Güreş Federasyonu Başkanlığı aleyhine takip başlatıldığı, davalıın takibe itiraz ettiği belirtilerek itirazın iptali talebi ile dava açılmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, gerekçeli karar davalı vekiline 24.05.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı vekili 18.11.2016 tarihinde tebligatın usulsüz olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir. Mahkemece 28.11.2016 tarihli ek karar ile gerekçeli karar tebligatının Av. ...'ya ulaştığı, süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin ek karara yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/361
Karar No: 2015/2175
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/361 E.  ,  2015/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.