erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/7856
Karar No: 2019/2967
Karar Tarihi: 14.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7856 E.  ,  2019/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, trafik sigortası bulunmayan aracın sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 54.363,70 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre tespiti suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel

Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporu, hükme esas almaya elverişli bir rapor değildir.

Bu durumda mahkemece; davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve davacının talep edebileceği tazminat miktarının bu doğrultuda hesaplanması için ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/26374
Karar No: 2019/37320
Karar Tarihi: 19.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/26374 E.  ,  2019/37320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen 14/11/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz hukuken varlık kazanmadığı, hüküm niteliğinde olmadığı, askıda olduğundan müsadereye ilişkin kararın bu aşamada infaz edilemeyeceği, bu haliyle infazı mümkün bulunmadığı, bu nedenle açıklanan hükümde iddianamede müsaderesi talep edilen davaya konu eşya ve nakil aracı hakkında denetime ve infaza olanak verecek biçimde yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilerek mahallinde bu hususta her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmekle;

1. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Dava konusu eşya ve nakil aracı hususunda yeniden hüküm kurulması yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 4. bendindeki ''5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52. maddesi" ibaresinin çıkarılıp yerine gelmek üzere "TCK'nun 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,

3. Hükümden dava konusu eşya ve nakil aracı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin bölümün çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11285
Karar No: 2010/1161
Karar Tarihi: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11285 E.  ,  2010/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde küçük ...'un anne adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... ...)'e gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ edildiği ancak yapılan bu tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Şöyle ki;

Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Dosyanın incelenmesinde davalı ... (Arkçı)'e dava dilekçesi tebligatının iade edilmesi üzerine mahkemece 2.Aile Mahkemesinin 2004/64 Esas sayılı dosyasındaki vekaletnamede bulunan adresine 35.maddeye göre tebligat yoluna başvurulmasına karar verilmiş ise de davalı ...'nin ilgili dosyada vekaletnamesinin olmadığı gibi o dosyada da adına çıkartılan tebligatın iade edildiği, davaya dahil edilmeden mahkemece görevsizlik kararı verildiği dolayısıyla davalıya usulüne uygun yapılmış bir tebligatın olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı ...'nin adresi araştırılarak gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası ve Tüzüğüne uygun biçimde tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13423
Karar No: 2010/3705
Karar Tarihi: 23.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13423 E.  ,  2010/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 7.Asliye Ticaret Mahkemesi

302-218

KARAR

Türk Ticaret Kanununun, 4. maddesinin 6. fıkrasında bulunan, “...tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bankalar ve ödünç para verme işleri kanunlarında tanzim olunan hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır.” Hükmü gereğince, davacılar ile 90 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile yasal olarak ikrazatçılık işlemleriyle uğraşan davalı arasındaki “ikrazatçılık sözleşmesinden” kaynaklanan “menfi tespit” istemine ilişkin davanın “mutlak ticari dava” niteliğinde olmasına göre, uyuşmazlığın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 19. Hukuk Dairesine aittir. Ne var ki aynı Daire tarafından da görevsizlik kararı verildiğinden, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek 1. Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/27508
Karar No: 2015/38107
Karar Tarihi: 18.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27508 E.  ,  2015/38107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/330608

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/561 (E) ve 2011/57 (K)

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılan S.. K..’in, sanıklara yükletilen hakaret suçuna suçlarının zarar göreni olmadığı ve katılan sıfatının, bu suçları kapsamadığı anlaşıldığından,

5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca S.. K.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan S.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28261
Karar No: 2012/31435
Karar Tarihi: 19.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/28261 E.  ,  2012/31435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davadan haberdar edildiği halde sanık hakkında açılmış bulunan kamu davasına katılma isteğinde bulunmamış ve böylece katılan sıfatını almamış olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı cihetle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 19.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5029
Karar No: 2008/1908
Karar Tarihi: 14.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/5029 E.  ,  2008/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalının maliki olduğu aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek sigortalısına ödenen 34.202 YTL'nın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıya ilanen tebligat yapılmış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 28.491.75 YTL'nın 08.04.2005 (ödeme) tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalının Trafik tescil şube müdürlüğü tarafından bildirilen adresine TK'nun 35. maddesine göre tebliğat yapılmadan davalıya ilanen tebligat yapılmıştır. Karar ve temyiz dilekçesi ise bildirilen adreste davalıya tebliğ edilmiştir.

Usulsüz tebligata rağmen davaya devamla, davalının savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nederlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükümn BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 14.04.2008 tarihinden oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2699
Karar No: 2019/4317
Karar Tarihi: 14.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2699 E.  ,  2019/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

HÜKÜM : Sanık ...'un tasarlayarak ...'yi öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-a, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına dair İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/39 esas, 2018/185 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...’ye yönelik tasarlayarak kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Sanığın akıl hastası olup olmadığı hususu ile ilgili olarak, İstanbul Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Ve Araştırma Hastanesinden alınan 18/01/2017 tarihli rapor ile Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinden ve 4. Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan raporlar arasında çelişki bulunduğundan, sanığın, Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilerek, muayenesi yapıldıktan sonra, Adli Tıp Üst Kurulundan rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9321
Karar No: 2015/11642
Karar Tarihi: 01.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9321 E.  ,  2015/11642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/61640 - Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık M.. K..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29 ve 62. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2011 tarihli ve 2010/629 Esas, 2011/148 sayılı Kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına ilişkin aynı Mahkemenin 14/05/2014 tarihli ve 2014/109 Esas, 2014/353 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 10.02.2015 tarih ve 2015/3454 – 10239 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.02.2015 tarih ve 2015/61640 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2011 tarihli ve 2010/629 Esas, 2011/148 sayılı Kararının itiraz üzerine 15/04/2011 tarihinde kesinleştiği, deneme süresinin bu tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, bununla birlikte deneme süresinde işlendiği iddia olunan Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/01/2014 tarihli ve 2012/620 Esas, 2014/16 sayılı yeni suçun ise 18/08/2010 tarihinde işlendiği göz önüne alındığında, sanığın deneme süresi içerisinde işlediği bir suç bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2012 tarihli ve 2008/23 Esas, 2012/766 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/457
Karar No: 2022/3468
Karar Tarihi: 03.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/457 E.  ,  2022/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Akçaabat Sulh Hukuk ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 18.05.2010 tarih ve 2010/119 Esas, 2010/427 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 20.02.2020 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” ve 21/2. maddesine göre de “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.”

Nüfus kaydından, kısıtlının İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2018/1210 esas, 2019/293 karar sayılı ilamı ile de kısıtlandığı ve yerleşim yerinin de İnegöl olduğu anlaşıldığından, vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri de vesayet makamının bulunduğu yer olduğundan vesayet dosyasının takibi ile İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11662
Karar No: 2010/539
Karar Tarihi: 25.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11662 E.  ,  2010/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

07.08.2009 tarihli olup, temyiz isteminin reddi kararının temyizine ilişkin dilekçenin temyiz defterine kayıt ve harcına ilişkin belgeler ve mahkemenin 19.02.2009 tarihli kararının davalılara tebliğine ilişkin belgeler dosyada bulunmamaktadır.

07.08.2009 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından ve mahkeme kararının davalılara tebliğine ilişkin belgeler de dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13941
Karar No: 2011/19590
Karar Tarihi: 17.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/13941 E.  ,  2011/19590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma kararın tebliğ edilmediği de anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten onra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/17946
Karar No: 2013/13103
Karar Tarihi: 30.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/17946 E.  ,  2013/13103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık soruşturma aşamasında, psikolojisinin bozuk olduğunu ... ve katılan ... ile aralarında bulunan husumet nedeniyle Cumhuriyet Savcılığınca serbest bırakılmaları üzerine bir anda psikolojisinin bozulduğunu vücudunun çeşitli yerlerini jiletlediğini kendisini kaybettiğinden katılan ...'in dükkanının önünden ayakkabısız geçerken polislerin kendini yakaladığı biçimindeki savunması ve temyiz dilekçesinde Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastahanesinde tedavi gördüğü yönündeki anlatımları karşısında; TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın ... ve katılan ... ile aralarında husumet bulunduğu yönündeki savunması karşısında, sanığın şikayetine ilişkin evraklar getirtilip incelenerek haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.