erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/30279
Karar No: 2013/27899
Karar Tarihi: 04.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30279 E.  ,  2013/27899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararın taraflara tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla, gece vakti, çift yönlü yolda seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybederek köprü üzerinden dere yatağına devrilmesi sonucu, sanığın aracında bulunan, bir kişinin vücudunda kemik kırıkları oluşacak şekilde, iki kişinin hayati tehlike geçirecek şekilde olmak üzere toplam dört kişinin yaralandığı, yaralı mağdurların şikayetçi olmadıkları ve beyanı alınamayan...dışındaki mağdurların ve sanığın uzlaşmak istediklerini beyan ettikleri, buna karşın ifadesi alınmayan mağdurun uzlaşma hususundaki beyanı alınmadan, nitelikli şekilde yaralanan mağdurlar ile sanık arasında uzlaştırma yapılmadan sanık hakkında kamu davası açıldığı, yargılama aşamasında da taksirle yaralama suçundan uzlaştırma yoluna gidilmeksizin, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği, alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, zarar suçunun oluştuğu ahvalde ayrıca tehlike suçundan cezalandırma imkanının bulunmadığı, bilinçli taksir halinde TCK’nın 89/1. maddesi kapsamı dışındaki yaralanmanın aynı Kanunun 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı göz önünde bulundurularak, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamaması durumunda zarar suçu olan bilinçli taksirle yaralama suçundan sorumlu tutulup, taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın sonuç ceza miktarına ilişkin kazanılmış hakkının korunmasına, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11846
Karar No: 2014/3788
Karar Tarihi: 26.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11846 E.  ,  2014/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2013/132-2013/522

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemidir. Davacılar vekili, dava dilekçesinde, 01.01.2013 kira dönemine ait kira parasının aylık 3.500,00 TL olarak tespit edilmesini talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne kira parasının aylık 2.562,50 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenen emsal kira sözleşmelerinin dava konusu mecur ile hem kira başlangıç tarihleri, hem de metre kare olarak büyüklükleri yönünden emsal teşkil edip etmeyeceği üzerinde durulmaksızın, davacının belirttiği 3 adet emsal kira sözleşmesindeki her bir kiralananları metre kare kira bedeli ile davalının sunduğu bir adet emsal kira sözleşmesindeki kiralananın metre kare kira bedelinin toplanarak ortalaması alınmak suretiyle davaya konu kiralananın kira bedeli tespit edilmiş olup, farklı özelliklere sahip emsallerin emsal olma özellikleri tartışılmadan sadece matematiksel hesaplamaya dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir.

18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönleri içermeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik incelemeyle hüküm kurulması usul ve yasaya, Y.İ.B.K’ya ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18841
Karar No: 2015/5396
Karar Tarihi: 17.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18841 E.  ,  2015/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/05/2012 gün ve 2006/356-2012/186 sayılı kararı bozan Daire’nin 15/04/2014 gün ve 2012/17265-2014/7449 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili bankanın yönetim kurulu üyesi, genel müdür ve şube müdürü statüsünde yönetici oldukları dönem içinde dışı ... Mensucat Fabrikası AŞ’ye bankanın iç mevzuatına aykırı olarak kredi tahsis edildiğini, bu kredinin tahsil edilemediğini, bankanın uğradığı bu zarardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, toplam 67.891.402,01 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, zamanaşımı defi ile birlikte, müvekkilleri tarafından kredi tahsisi yapılarken banka iç mevzuatına uygun hareket edildiğini, gerekli araştırmalar yapılarak yeterli teminat karşılığı kredi tahsis edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı firmaya kullandırılan kredi nedeniyle yeterli teminat alındığı, davalıların banka iç mevzuatına uygun hareket ettikleri, usulsüz bir işlem yapmadıkları, bu nedenle kredinin tahsil edilememesinde davalılara atfedilecek bir kusurun bulunmadığı, kaldı ki dava dışı firma hakkında halen takibin devam ettiği, alacağın tahsil edilemediğinin kesinleşmediği, dolayısı ile banka zararının henüz oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15/04/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı taraf harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 17/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1828
Karar No: 2025/2842
Karar Tarihi: 04.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/1828 E.  ,  2025/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/167 Esas, 2015/280 Karar

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığın hüküm tarihinde Vezirköprü M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 14.07.2015 tarihli duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek mahkumiyetine dair kararın verilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış

hakkı saklı tutularak sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4117
Karar No: 2013/4995
Karar Tarihi: 15.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/4117 E.  ,  2013/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, davaya konu edilen alacağın tamamı 1.088,62 TL olup, talep edilen miktar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Esas No: 2014/3369
Karar No: 2016/2788
Karar Tarihi: 22.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3369 E.  ,  2016/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2328
Karar No: 2018/1535
Karar Tarihi: 05.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/2328 E.  ,  2018/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4326
Karar No: 2019/3402
Karar Tarihi: 06.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4326 E.  ,  2019/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 gün ve 2014/150-2015/129 sayılı kararı onayan Daire'nin 24/04/2017 gün ve 2015/13737-2017/2339 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinden Reftek Yapı Ürünleri Tic. Ltd. Şti.’ne ait 2005/57073 ve 2005/57261 nolu "Reftek" ve "R-Tek" ibareli 1, 6, 7 ve 11 no’lu sınıf ürünleri içeren markaların şirket müdürleri ... ve ... tarafından ortaklar kurulu kararı olmaksızın davalı Reftek Pro Kontrol Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti.'ne muvazalı ve yetkisiz biçimde devredildiğini, diğer davalılar ... ve ...'ün ise, devir yapanlara yardımcı olduklarını, devir nedeniyle davacı şirket ile davacı şirketin hakim ortakları ... ile ...ın zarar gördüğünü ileri sürerek, marka devir sözleşmelerinin iptali ile, gerçek hak sahibi şirket olan Reftek Yapı Ürünleri Ticaret Ltd. Şti. adına tescilini, talebin kabul görmemesi halinde ise hükümsüzlüklerini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davanın, davacı Reftek Yapı Ürünleri Tic. Ltd. Şti.'nin yöneticileri olan davalılar ... ve ...'na karşı şirket ortakları ve şirket tarafından açılan bir sorumluluk davası niteliği de taşımasına, bu nitelikteki sorumluluk davasında davacı ve davalı şirket yöneticilerinin birlikte hareket ettiğinin ileri sürülmesine, bu durumda davalı Reftek Pro Kontrol Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti. yöneticileri olan davalılar ... ve ...'na husumet yöneltilmesinde hukuka aykırılık bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince reddine, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar ..., ... ve Reftek Pro Kontrol Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti ve davalılar ... ve ...'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/34743
Karar No: 2017/2846
Karar Tarihi: 12.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/34743 E.  ,  2017/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karsısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükümden TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1...3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve hükümde yer alan “5237 sayılı yasanın 52/4 maddesi gereğince ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına,” cümlesinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/04/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/130
Karar No: 2018/6275
Karar Tarihi: 04.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/130 E.  ,  2018/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin edilen 6 ay hapis cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 3600 TL yerine 5400TL olarak fazla tayini,

3-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (3.) olarak numaralandırılan hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 180 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3600TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, hüküm fıkrasının (4.) numaralı fıkrasının başına, “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11867
Karar No: 2014/19102
Karar Tarihi: 05.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11867 E.  ,  2014/19102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) ANADOLU 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/230-2014/91

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/03/2014 tarih ve 2013/230-2014/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait hisseyi diğer davalıdan 06.08.2010 tarihinde noter yoluyla devir aldığını, aradan geçen zaman içinde ortaklar kurulunun devri onaylamadığını, 24.09.2012 tarihinde devrin onaylanması için ihtarname düzenlediklerini ileri sürerek, davalı şirkete ait hisselerin davacıya aidiyetinin tespitini, sicile tescilini talep ve dava etmiştir,

Davalılar vekili, davacının aralarında yaptıkları protokollere uymadığını, bu nedenle ortaklar kurulunun devri onaylamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 6102 Sayılı TTK'nın 595/2. maddesi uyarınca devir için ortaklar kurulunun onayının şart olduğu, aksi halde devrin geçerli bulunmadığı, anılan hususun dava şartı olduğu gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisselerinin davacıya ait olduğunun tespiti ve hisse devrinin sicile tescili istemine ilişkin olup, mahkemece 6102 Sayılı TTK'nın 595/2. maddesi uyarınca devir için ortaklar kurulu onayının şart olduğu, aksi halde devrin geçerli bulunmadığı, anılan hususun dava şartı olduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında 06.08.2010 tarihinde noter hisse devri yapılmış, davacı taraf 24.09.2012 tarihinde hisse devrinin ortaklar kurulu tarafından onaylanması için davalılara ihtarname tebliğ etmiş, işbu dava ise 05.09.2013 tarihinde açılmıştır. 6103 Sayılı TTK'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 3. maddesi, tarafların iradelerinden bağımsız olarak, kanunla düzenlenen hukuki ilişkilere, bunlar TTK'nın yürürlüğe girmesinden önce kurulmuş olsalar bile, TTK hükümleri uygulanır hükmünü haiz olup, bu kapsamda somut olaya mahkemece 6102 Sayılı TTK'nın tatbik edilmesi isabetli

ise de, aynı kanunun 595/7. maddesindeki başvurudan itibaren üç ay içinde genel kurul reddetmediği takdirde onay vermiş sayılır düzenlemesi karşısında, davacının 24.09.2012 tarihli başvurusu bu kapsamda değerlendirilip tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.