erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/12793
Karar No: 2009/13406
Karar Tarihi: 23.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12793 E.  ,  2009/13406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, muris anneannesi “... kızı, ...’nun” dava konusu ... köyü 306 ada 11 parselin tapu kaydında “... ” yazılı soyadının “... ” olarak, “... ” yazılı baba adının da “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazın kadastro tutanağında belirtilen 1937 tarihli 335 tahrir numaralı vergi kaydı dosyaya getirtilmeden ve tapu kaydında malik görünen ... kızı ... ile ilgili nüfus araştırması yapılmadan, kadastro tespit bilirkişileri dinlenmeden ve gerekirse mahallinde keşif yapılmadan, kuşkulu durum yaratan zabıta araştırması ve davada dinlenilen tanıkların yeterlie olmayan beyanlarına itibar edilerek hüküm tesis edilmiştir.

./..

2009/12793-13406 -2-

Eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/27701
Karar No: 2015/3587
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27701 E.  ,  2015/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3068
Karar No: 2015/4581
Karar Tarihi: 17.09.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3068 E.  ,  2015/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

1-) Sanık Haydar'ın av tüfeği ile mağdurlar .. ve ...’e ateş ederek, mağdur ...’i sağ uyluk, sol göğüs ve batın bölgesinden vurduğu, femoral ven, sol akciğer ve karaciğer yaralanması meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, mağdur Bahattin’in ise batına nafiz olan çok sayıda saçma tanesi yaralanması nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği, diğer sanık Sebahattin'in bu suçlara yardım eden sıfatıyla katıldığı olayda, sanık ... hakkında mağdurları kasten öldürmeye teşebbüs, sanık Bahattin hakkında mağdurları kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından hüküm kurulurken, 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak makul bir ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ..'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in mağdurlar ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... ve müdafiinin CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Ceza miktarı bakımından kazanılmış hak nedeniyle indirim yapılırken, uygulama maddesinin 5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi yerine, CMK.nun 307/4. maddesinin yazılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki "CMK.nun 307/4. maddesi" ibaresinin "1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sanık Haydar hakkında mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs, sanık Sebahattin hakkında mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında mağdur Kudret'i öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/8763
Karar No: 2014/11518
Karar Tarihi: 25.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8763 E.  ,  2014/11518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9233
Karar No: 2015/3653
Karar Tarihi: 26.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9233 E.  ,  2015/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62, 52/2- 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri arafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL'ye kadar (2.000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 27.06.2013 tarihinde verilen 3.000 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanık ...'in kusurlu olduğuna, sanık ...'un mesul müdür olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5741
Karar No: 2020/3758
Karar Tarihi: 17.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5741 E.  ,  2020/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarih ve 2018/566 esas, 2018/510 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2- İstinaf talebinin esastan reddi

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin hükmolunan cezanın süresine göre, CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında kendisinde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri satın aldığını beyan ederek, TC. kimlik numarasını verdiği ... isimli şahısla ilgili olarak yargılama esnasında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/73674 no'lu soruşturmanın yapıldığının anlaşılması karşısında; belirtilen soruşturma dosyasının akıbetinin yeterince araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07/03/2019 - 2019/792 esas ve 2019/450 sayılı kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, suçun niteliğine, bozma sebebine, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/44431
Karar No: 2019/176
Karar Tarihi: 08.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/44431 E.  ,  2019/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı nezdinde 1977 yılından çalışmaya başladığı, iş sözleşmesinin 23/05/2012 işverence haksız nedenle feshedildiği iddiası ile kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kesinleşen ceza hükmü nedeniyle iş sözleşmesinin 23.05.2012 tarihi itibariyle hiçbir işleme kalmaksızın Toplu İş Sözleşmesi'nin 14/4-2 paragrafına göre kendiliğinden fesholduğunu, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 25. maddesine göre; Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz derken, yine aynı Kanunun 26. maddesi talep aşımını yasaklamıştır.

Davacı dava dilekçesinde kesinleşen cezası nedeniyle tutuklandığı 23.05.2012 tarihine kadar kesintisiz şekilde çalıştığını ifade etmiştir. Davacının beyanı doğrultusunda, iş akdinin 23.05.2012 tarihinde sona erdiği kabul edilerek alacağın hesaplanması gerekir iken, karara dayanak alınan raporda hizmet süresinin 17.07.2012 tarihinde sona erdiğinin kabulü ile belirlenen tazminata esas çalışma süresi ve kıdem tazminatı tavanı üzerinden dava konusu alacağın hesaplanması talep aşımı mahiyetinde olup, karar bu yönde hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10228
Karar No: 2022/1348
Karar Tarihi: 10.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10228 E.  ,  2022/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2018 tarih ve 2018/197 – 2018/248 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 09.04.2018 tarih ve 2018/125 Esas 2018/1049 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütüne yardım etme" suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafii hazır bulundurulmaksızın hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3950
Karar No: 2017/8248
Karar Tarihi: 23.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3950 E.  ,  2017/8248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların ... ili, ... ilçesi, ... ... mahallesi 1/7 pafta 1 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kayıtlı ... Evleri isimli sitede kat malikleri oldukları, davaya konu sitenin kat karşılığı inşaat sözleşmesi esasına göre inşaat edilmesi nedeni ile site maliklerinin yarısından fazlasının arsa sahipleri ve akrabalarından oluştuğu, bu nedenle 28/04/2012 tarihinde yönetici olarak seçilen davalı ... ... tarafından ısınma giderleri fazla tahsil edildiği, ek bütçe adı altında toplanan paraların gider kalemleri döküman ile bildirilmediği, sitede bulunan cafe ve kuaförün kat maliklerinin oybirliği alınmadan kiraya verildiği, aidat bedeli yönetim planına ve kanuna aykırı olarak tespit edildiğinden ve işletme bütçesi bir önceki yıllara ait kayıtlarla uyuşmadığından geçersiz olması gerektiği ayrıca aidatını ödemeyenlerin çoğunun icraya verilmemesi nedeni ile davalıların zarara uğradığı, ancak buna rağmen kat malikleri bir araya getirilemediği için genel kurul toplanamadığından yönetici değişikliğine ya da yapılan usulsüzlüklerin düzeltilmesi yönünde karar alınmasına olanak sağlanamadığı belirtilerek, fazla hakları saklı kalmak kaydı ile fazla tahsil edilen 2.000 TL'nin davalıdan alınarak davacılara verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davacıların iddialarını doğrulayacak herhangi bir somut delile rastlanmadığı, davacıların davalarını ispatlayamadıkları anlaşılmakla; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 23/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4732
Karar No: 2015/23071
Karar Tarihi: 06.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4732 E.  ,  2015/23071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 02.10.2014 tarih ve 2012/549-2014/96 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20446
Karar No: 2017/641
Karar Tarihi: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20446 E.  ,  2017/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 25/02/2013 tarih 2012/13167 Esas 2013/3548 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1034
Karar No: 2015/3318
Karar Tarihi: 24.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/1034 E.  ,  2015/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre .... Belediyesi sınırları içinde yapı inşaat ruhsatı almadan kaçak olarak yürütülen ve üçüncü kat seviyesine getirilen inşaatte demirci ustası olarak çalışan ölenin olay günü inşaatta çalışırken elindeki demir donatıyı kiriş kalıbı içerisine sürmek için manevra yaptığı sırada, 2-3 metre üzerinden geçen yüksek gerilim hattına demiri temas ettirmesi sonucu, elektrik akımına maruz kalarak öldüğü olayda,11.02.2011 tarihinde alınan bilirkişi raporunda söz konusu kaçak inşaatın vaktinde durdurulup mühürlenmemesi nedeniyle suç tarihinde .... Belediyesinde.... Müdürü olarak görev yapan sanık ... ile aynı Belediyede .... Müdürü olarak görev yapan sanık ...'in kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; kaçak inşaatların denetimi görevi 26/10/2010 tarih ve 394 sayılı 2010/06 sayılı Başkanlık Genelgesi ile .... Müdürlüğü bünyesinden ayrılarak Zabıta Müdürlüğü'ne bağlandığı bu tarihin de olay tarihinden 2 gün öncesine tekabül ettiği, dolayısıyla bu zaman zarfında Zabıta Müdürü olan sanık ....'in söz konusu yapıyla ilgili herhangi bir işlem yapmasının mümkün olmadığı yine sanık ...'in Belediye Başkanlığının 22.10.2010 tarihli oluru ile .... Müdür Vekili olarak görevlendirilerek atamasının yapıldığı ve 25.10.2010 tarihinde görevine başladığı bu tarihte kaçak inşaatların denetimi görevi İmar ve Şehircilik Müdürlüğündeyken sanık göreve başladıktan yalnızca bir gün sonra bu görev Zabıta Müdürlüğüne geçirildiğinden sanığın bu bir günlük sürede kaçak inşaata ilişkin bir tespit yapmasının beklenemeyeceği anlaşılmakla sanıkların kusurlu olmaları nedeniyle cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.