Esas No: 2010/1750
Karar No: 2011/1285
Karar Tarihi: 14.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1750 E.  ,  2011/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı T.C.D.D. Genel Müdürlüğü aleyhine 16/12/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, tren yolu menfezinden kaynaklanan su birikmesinin istinat duvarına verdiği zararın ödetilmesi isteğine ilişkindir.

Davacının, 20.6.2007 günü davalıdan satın aldığı taşınmazın çevresine yaptığı istinat duvarı, taşınmaz yakınından geçen tren yolu için açılmış olan menfezden gelen sular nedeniyle zarar görmüştür.

Dava açılmadan önce davalı tarafından alınmış olan bilirkişi raporunda; davacı tarafından yapılmış olan duvarın tekniğine tam olarak uygun olmadığı, su boşaltma sisteminin yetersiz olduğu belirtilmiş, yerel mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenmiş olan bilirkişi raporunda ise davalı tarafından tespitten sonra yapılan yeni su boşaltma kanalı ile zararın önlenmiş olduğu; ancak, bu arada zarar görmüş olan duvarın yıkılarak yeniden yapılmasının gerektiği bildirilerek, bunun için gereken gider hesaplanmış ise de davacı tarafından yapılmış olan duvarın tekniğine uygun olup olmadığı, arazinin doğal yapısına uygunluğu ve bunların zararın oluşması veya artmasına yol açıp açmadığı üzerinde durulmamıştır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, yukarıda belirtilen konulara açıklık getirecek biçimde yeniden yapılacak inceleme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz olup denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre ve eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesine göre; idarenin (kamu kurumunun) "eylem ve işlemleri" sonucu zarar gördüğünü ileri süren hak sahiplerinin açacakları tam yargı davalarına bakma görevi İDARİ YARGININ yetki sınırları içine girmektedir.

Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, (zira mahkemelerin görevleri yasalarla belirlenir.) taraflarca ileri sürülmese dahi yargılamanın her aşamasında hakim tarafından re'sen değerlendirilip, görev hususunun yasalara uygun olarak karara bağlanması gerekir.

Yargıtay uygulamalarında idarenin eylemi, "plan ve projeye bağlanmayan" haksız eylem niteliğinde görüldüğü hallerde, hak sahiplerinin açtığı tazminat davalarında görevli mahkemelerin Adli yargı olacağı kabul edilmektedir. Ancak, ben bu uygulamayı 2577 sayılı Kanunun 2/1-b maddesine aykırı gördüğüm için bu görüşe katılmıyorum. Zira, mahkemelerin görev sınırları yasalar ile belirlenip, yasalara aykırı şekilde yargı kararı ile belirlenemez. Ayrıca, 2577 sayılı Kanunun 2/1-b maddesinde hiçbir ayrım yapılmaksızın idarenin tüm "eylem ve işlemlerinden dolayı" idari yargının görevli olduğu açıkça belirtildiğine göre, idarenin “plan ve projeye bağlı olmayan” eylemleri de adından anlaşılacağı üzere “eylem” olduğundan ve Yasa’da tanımlanan görev kapsamına “eylem” de alınmış olduğundan ve burada önemli olanın eylemin niteliği olmayıp eylemin kimin tarafından yapıldığıdır. Yasa, idarenin (kamu kurumunun) eylemlerini idari yargının görev sınırları içerisine almış olduğuna göre, idarenin haksız eylem niteliğinde kabul edilen eylemlerinde görevli mahkemenin (Yargının) adli yargı olacağına ilişkin düşüncelerin doğru olmadığı kanaatindeyim.

Somut olayımızda da davacı taraf, davalı idarenin (kamu kurumunun) kamu hizmetini yerine getirirken ortaya koyduğu eylem veya işlemlerinden zarar gördüğünü ileri sürerek bu davayı açtığına göre davaya bakma görevi idari yargının yetki sınırları içinde kalacağından adli yargı hakiminin yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar vermesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüş ve düşüncelerine katılmıyorum. 14/02/2011