erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/16233
Karar No: 2021/4346
Karar Tarihi: 08.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16233 E.  ,  2021/4346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle destekten yoksun kalma tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın sürücüsü iken gerçekleşen tek taraflı kazada öldüğünü belirterek 6100 sayılı HMK’nın 107 maddesi kapsamında belirsiz alacak davası olarak açıldığından şimdilik 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 05/07/2018 gün, 2015/11497 esas ve 2018/6815 karar sayılı ilamı ile desteğin bakiye ömrünün bir yıl fazla hesaplandığı ve davacılara SGK tarafından yapılan rücuya tabi peşin sermaye değeri ödemesinin hesaplamada düşürülmeksizin hazırlanan rapora göre karar verilmesinin doğru olmadığından bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 96.061,72 TL, ... için 193,26 TL ve Aslı Umman için 102.184,86 TL maddi tazminata dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna, aşağıda dökümü yazılı 5.235,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 08/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3957
Karar No: 2015/17379
Karar Tarihi: 30.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3957 E.  ,  2015/17379 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2010/1216-2014/150

Davada, davacının dairesinde meydana gelen hasarın tazmini istenilmiştir. Mahkemece davanın bir kısım davalılar yönünden kabulüne bir kısım davalılar yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacının çatıdan akan su nedeniyle bağımsız bölümde meydana gelen zararın tazminini, zarar tarihinde anataşınmazda kat maliki olan davalılardan telep ettiği, yeni malikler yönünden bir talebinin olmadığı, mahkeme kararının gerekçeli kararında belirtildiği üzere; zararın meydana geldiği tarihte kat mülkiyetine tabi binada diğer bağımsız bölüm maliklerinin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesi gereğince çatının bakım ve tamirini süresinde yapmayarak pasif olarak zararın meydana gelmesine sebep olan maliklerin zarardan sorumlu oldukları, anataşınmazda olay tarihinden sonra malik olanların sorumluluğunun bulunmadığı kabul edildiği halde, davalı M.. Ş.. ve hakkındaki davanın kabulü yerine bu davalılar yönünden taraf sıfatlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması,

2-Kat Mülkiyeti Yasasının 19 ve 20. maddeleri gereğince; kat malikleri ortak yer niteliğindeki çatıdan akan su nedeniyle meydana gelen zarardan arsa payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken bağımsız bölüm sayısına göre sorumlu tutulmaları,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı. SA.
Esas No: 2016/2483
Karar No: 2017/15305
Karar Tarihi: 20.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/2483 E.  ,  2017/15305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmediği, tanık ...'un soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde sanık ile katılan polis memuru arasında ağız tartışması olduğunu, ancak birbirlerine küfür ettiklerini duymadığını belirttiği halde, Mahkeme gerekçesinde “tanığın olayı doğrulayan beyanı”na dayanılarak sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kovuşturma aşamasında tanık ... dinlenilerek, katılan ile tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde, yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı ve sanığın eylemi somut olarak açıklanıp tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve dosya kapsamına aykırı gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/18707
Karar No: 2007/16771
Karar Tarihi: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18707 E.  ,  2007/16771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3234
Karar No: 2011/5721
Karar Tarihi: 22.11.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/3234 E.  ,  2011/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından yapılan feshinin geçersiz olduğunu iddia ederek feshin geçersizliği ile işe iadesini istemiştir.

Davalı işveren ise davacının işveren vekili olduğunu dolayısıyla iş güvencesi hükümlerinin uygulanamayacağını belirterek davanın öncelikle bu sebeple reddini istemiş, esasa yönelik olarak da davacının performansa yönelik savunma talep edilmesi sırasında işyerinde çalışan başka bir görevliye fiili sebebiyle haklı olarak feshedildiğini bildirmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, özellikle davacıya şirketi temsil ve ilzam konusunda verilmiş olan vekaletname içeriği ile işyeri organizasyon şemasına göre davacının işveren vekili olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunun 18.maddesinin son fıkrasında işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları ile işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleri hakkında iş güvencesi hükümlerinin uygulanmayacağı hükme bağlanmıştır.

Davacının davalı şirket işlerinin bütününü yöneten işveren vekili konumundaki genel müdür yardımcısı olduğu mübrez organizasyon şeması ile sabit bulunmaktadır. Bu durumda işveren vekili yardımcısı olan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulü hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 22.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/9508
Karar No: 2009/352
Karar Tarihi: 22.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9508 E.  ,  2009/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olarak 2006 ve 2007 yıllarına ait davalının sigortalılarının ilaçlarını temin amacıyla sözleşme yapıldığını, 1.11.2006-31.11.2006 dönemine ait reçetelere eklenen küpürlerin sahte küpür olduğu gerekçesi ile davalının 8.3.2007 tarihli yazı ile sözleşmenin 3 yıl süre ile feshedildiğinin bildirildiğini, küpürlerin sahte olduğuna ilişkin bir delil bulunmadığını ileri sürerek, fesih kararının iptaline, haksız fesih nedeni ile fesih tarihinden itibaren dava tarihine kadar uğradığı zarar tutarı 6.500 YTL.nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin V11/1-f maddesi gereğince yapılan feshin haklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, feshe ilişkin kararın haksızlığının feshi ile davacı zararı 1.550 YTL.nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı tarafından sözleşmenin feshinin haksızlığının tesbiti ile birlikte, uğradığı maddi zararı da talep etmiş, mahkemece de, davacı eczacının davalı kuruma 2006 yılında sattığı ilaçlar nedeni ile elde ettiği kârın fesih tarihinden dava tarihine kadar olan 16 güne tekabül eden tutarı 1550 YTL.sı kazanç kaybına da karar verilmiştir. Ancak davalı tarafından fesih nedeni olarak ileri sürülen sahte küpürün bulunup bulunmadığı ancak yargılama sonucu alınan uzman bilirkişi raporu ile ortaya çıktığına ve yepılan fesih nedeni ile davalı idareye bir kusur izafe edilemeyeceğine göre bu kalem isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulu usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14309
Karar No: 2013/1636
Karar Tarihi: 21.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14309 E.  ,  2013/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme olarak nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile zincirleme olarak nitelikli cinsel saldırı suçuna yardım etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ...'in ise nitelikli cinsel saldırı suçuna yardım etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2011 gün ve 2010/284 Esas, 2011/241 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Sibel'in aşamalardaki istikrarlı beyanları, adli hekim raporları ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların ilişkiye girmek amacıyla tanık Ramazan aracılığıyla temin ettikleri hayat kadını olan mağdureyi tenha bir mahale götürerek orada ilişkiye girecekleri sırada, mağdurenin önce ücretini istemesi ve sonrasında ilişkiye gireceğini belirtmesi üzerine, buna kızan sanıkların, mağdureyi darp ederek, sanık ...'nin, mağdurenin zorla ırzına geçtiği sırada sanık ...'in de arabanın yanında bıçak göstermek ve elinde sopa olduğu halde mağdureye "seni keserim, ya bizimle olursun, ya da seni gömerim" şeklinde tehdit içeren sözler de sarfederek, diğer sanık ...'nin cinsel saldırı eylemine TCK.nın 37. maddesi kapsamında iştirak ettiği halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yardım eden sıfatıyla eyleme katıldığının kabulüyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3669
Karar No: 2017/8514
Karar Tarihi: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3669 E.  ,  2017/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile; tarafların aynı binada komşu olduklarını, davalının evine ait su tesisatındaki arızadan dolayı davacının evine duvardan içeri su aktığını, evde pis koku meydana geldiğini, duvarda ve boyada sorun meydana geldiğini, davalıya durumu bildirmesine rağmen herhangi bir önlem almadığını, evinin ve eşyalarının su akması nedeniyle zarar gördüğünü, bu nedenle sulh hukuk mahkemesinde tespit talebinde bulunduklarını, meydana gelen zararın üst kattan akan sudan kaynaklandığını ve 5.500,00-TL olduğunu, yapılacak masrafların bedeli olan 5.500,00-TL tazminatın davalıdan alınarak kendilerine verilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece dava konusu taşınmazda hasar meydana getiren akıntı ve sızıntının üst katta bulunan davalıya ait dairenin kullanımından kaynaklandığı anlaşıldığından, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19/3 maddesi gereğince davalının davacıya ait bağımsız bölümdeki oluşan zararı tazmin yükümlülüğü altında olduğundan oluşan zararın davalı tarafından giderilmesi gerektiği, davacı dairesinde oluşan zararın bilirkişi raporu ile belirlendiği üzere 5.500,00-TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, kat mülkiyetli taşınmaz üzerinde kurulu davacıya ait bağımsız bölüme, üst kattaki davalıya ait bağımsız bölümden sızan sular nedeniyle meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19/3. maddesinde "Her kat maliki ana gayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur." hükmü yer almaktadır.

Dosya içerisindeki bili ve bilgilerin incelenmesinden; dava konusu hasarın davalının evinin banyo tarafındaki temiz su hattındaki kaçaktan kaynaklandığı anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8775
Karar No: 2017/1028
Karar Tarihi: 01.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/8775 E.  ,  2017/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen müstehcenlik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında TCK’nın 226/4.maddesi uyarınca hapis ve adli para cezası belirlendikten sonra, doğrudan hükmedilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının aynı Kanunun 52/2.maddesi gereği, ayrı ayrı bir gün karşılığı belirlenen miktar üzerinden paraya çevrilmesi ve yine aynı Kanunun 52/4.maddesine göre ayrı ayrı mehil veya taksitlendirmeye karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmedilen kısa süreli hapis cezasından çevrili adli para cezası ile hapis cezasının yanında belirlenen adli para cezası içtima edilerek sonuç cezanın tayin edilmesi ve toplam miktar üzerinden taksitlendirme yapılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca; hükmün 5. Ve 6. fıkraları çıkarılarak uygulamaya göre yerlerine “5) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli 10 ay hapis cezasının TCK’nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca, kişisel ve ekonomik durumu göz önüne alınarak yapılan değerlendirme sonucu her bir günü takdiren 20. TL’den paraya çevrilerek 6000 TL, sanığa verilen gün karşılığı adli para cezasının ise TCK.nun 52/1-2 maddeleri gereğince sanığın kişisel ve sosyal durumu göz önüne alınarak yapılan değerlendirme sonucu her bir günü takdiren 20. TL’den paraya çevrilerek 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6) Sanığın kişisel ve ekonomik durumu dikkate alınarak, TCK’nun 52/4. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezalarının birer ay ara ile 20 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğini ihtarına (ihtar edilemedi)” fıkaralarının eklenmesi suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7349
Karar No: 2021/15056
Karar Tarihi: 14.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7349 E.  ,  2021/15056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. paragrafının sonuna gelecek şekilde (işlemiş olan nemalarıyla davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta bankaya müzekkere yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına, 4 ve 5. paragrafların hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.