erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8596
Karar No: 2018/9808
Karar Tarihi: 19.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8596 E.  ,  2018/9808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüşt; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay tarihinde müştekinin sorumlu müdür olarak çalıştığı ... isimli iş yerinde bulunan batarya bölümündeki bir kısım malzemelerin parası ödenmeden çıkışının yapıldığının tespit edildiği ve yapılan araştırma sonucunda marketin diğer ev gereçleri bölümünde görevli olan sanığın, haklarında beraat kararı verilen ... ve ...’e 300 TL para karşılığında yaklaşık 1.000TL ‘lik malzemelerin teslimini sağladığının anlaşılması karşısında; müşteki ile sanığın iş yerinden çıkışını sağladığı malzemeler bakımından aralarında hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunmadığı, sanığın kastının görevli olmadığı reyondaki malzemeleri zilyedliğini devralmadan mal edinmek olduğu belirlenmekle, eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu halde suç vasfının hatalı değerlendirilmesi ile güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması;

2- Kabule göre de;

09.01.2012 tarihli muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre; sanığın yakalandığında, müştekinin sorumlusu olduğu ... mağazasından çalınan malzemeleri sakladığı yeri göstermek suretiyle müştekiye kısmen iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; müştekiden zararının hangi aşamada ve tamamen karşılanıp karşılanmadığı, kısmen zararı giderilmiş ise kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. veya 168/2. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20006
Karar No: 2015/2830
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20006 E.  ,  2015/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5183
Karar No: 2019/1998
Karar Tarihi: 03.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5183 E.  ,  2019/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/02/2016 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı yasa gereği rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/01/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; 2330 sayılı Kanun’dan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dışı ...... memurunun görevi sırasında ilgililerin beyanlarının alınması için ......ye gittiği esnada ...... bahçesinde bulunan kırık mazgala ayağının girmesi sebebiyle kırıklı yaralanmasının oluştuğunu, müvekkili kurumun da yaralanmaya ilişkin olarak dava dışı ...... memuruna ödemede bulunduğunu, davalının da ......de sorumlu kişi olduğunu belirterek müvekkili kurum tarafından yapılan ödemenin rücuen tazmin isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 31/03/2016 tarihli ilk kararında idari yargı yolu sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 24/01/2017 günlü, 2016/13096 esas, 2017/466 karar sayılı ilamı ile davanın çözüm yerinin adli yargı olduğu belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalının ......de park, bahçelerden sorumlu kişi olduğu ve hakkında yapılan ceza yargılamasının da bu kapsamda olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde; dosya kapsamından, davaya konu edilen olayda dava dışı ...... memurunun yaralanmasında davalının kasti ya da ihmali herhangi bir kusuru bulunmadığı anlaşıldığından davalının sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple davalı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/36516
Karar No: 2013/16584
Karar Tarihi: 30.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36516 E.  ,  2013/16584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yol boşluğu olduğu belirtilen dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, kaymakamlıkça yaptırılan tespit ile yetinilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321 maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1479
Karar No: 2011/419
Karar Tarihi: 28.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1479 E.  ,  2011/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 101 ada 406 parsel sayılı 1853.18 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak eşit paylarla davalılar ... ve ... adlarına, 101 ada 404, 409 ve 545 parsel sayılı sırasıyla 2972.66 m2, 2254.59 m2 ve 1955.07 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar aynı nedene dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine dava ve temyiz konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, dava ve temyiz konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılmasına, özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Dava ve temyiz konusu taşınmazların sınırlarını 101 ada 703 parsel sayılı taşınmazın oluşturduğu, taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edildiği, eylemli olarak da mera olduğu belirlenmiştir. Çekişmeli taşınmazlar ile sınırlarını oluşturan 101 ada 703 nolu mera parseli arasında ayırıcı unsur olarak doğal yada yapay bir sınır yeri bulunmamaktadır. Kaldıki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür.

Hal böyle olunca dava ve temyize konu taşınmazların sınırlarını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen, 101 ada 703 parsel sayılı taşınmaza el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar ... ve ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin ödenen harcın mahsubu ile geriye kalan 23,90 TL harcın hükmü temyiz eden davalılardan alınmasına, 28.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/7716
Karar No: 2007/6546
Karar Tarihi: 17.04.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/7716 E.  ,  2007/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı davalı vakıfça iade edilen primlerin yasal faiziyle birlikte yeniden ödenmesi koşuluyla emekli oldukları tarihten itibaren munzam sabit iyileştirme yardımı ve emekli aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3158
Karar No: 2019/3904
Karar Tarihi: 19.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3158 E.  ,  2019/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vek. Av. ... ile davalılar 1- Azrapet Petrol ve Petrol Ürünleri Turistlik İşletmeleri Teks. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. 2- ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 26/03/2015 gün ve ... E. - 2015/204 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 10/04/2018 gün ve 2016/19174 E. - 2018/1972 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle Dairemizin bozma kararının (2) ve (4) nolu bentlerinin davacı yararına, (3) nolu bendinin davalı yararına olduğunun madde içeriklerinden açıkca anlaşılmış olmasına rağmen, kararın 1. bendinde ve sonuç kısmında 4 nolu bendin davalı yararına bozulduğu şeklinde yazılmasının açık bir maddi hata olmasına ve bozma içeriklerine mahkemece uyulması halinde bu maddi hatanın sonuca etkili olmayacak olmasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,70.-TL harç ve takdiren 384.00-TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9527
Karar No: 2014/2272
Karar Tarihi: 11.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/9527 E.  ,  2014/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-....Tic.A.Ş. 3-...tic.Ltd.Şti. 4-... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 19.02.2013 günlü ve 2009/346-2013/43 sayılı hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre, “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.

Somut olayda, gıyabi hükmün, aleyhine hüküm verilen .…A.Ş:’ye Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ işlemi yapıldığı, oysa dava dilekçesinin, anılan davalıya kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ edilmediği, zira tebliğ adresinin Ticaret Sicilinden belirlenmediği, üstelik gıyabi hükmün tebliğ edildiği adresin dava dilekçesinin tebliğ edilmeye çalışıldığı adres olmadığı anlaşılmaktadır.

Gıyabî hüküm, anılan davalının adresi, ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünde araştırılıp tespit edilen adrese, adresi tespit edilemediğinde ilanen tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9857
Karar No: 2020/11739
Karar Tarihi: 03.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/9857 E.  ,  2020/11739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, fikir ve eylem içerisinde hareket ederek müştekiye ait 35 AS 5253 araç ile Mümin Sarıyıldız adına kayıtlı olup sanık ...’a ait olduğunu belirttikleri ...plakalı aracın takası yönünde anlaştıkları, bu çerçevede katılanın aracına 42.500 TL bedel belirleyip sanık ... üzerine devrini aldıkları, ...plakalı araca da 25.000 TL bedel belirleyip, katılana 17.500 TL para verdikleri, ...plakalı araç üzerinde rehin olduğunu ancak rehin bedelini ödediklerini, kısa süre içerisinde kaldırılacağını beyan edip buna ilişkin belge gösterdikleri, teminat olarak da borçlusu Mümin Sarıkaya olan toplam 74.000 TL bedelli iki adet senet verdikleri, katılan aracı teslim alıp kullandığı sırada araç üzerindeki sanıkların bildirmediği başka bir haciz işlemi nedeniyle polisler tarafından araca el konulduğunun iddia edildiği somut olayda,

A) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında toplanan delillere göre taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın, hükümden sonra 18/12/2017 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla Mernis temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5935
Karar No: 2013/14851
Karar Tarihi: 16.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5935 E.  ,  2013/14851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin alacakları ile manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamına göre; davalı işverende müdür olarak çalışan ...’nun işin ifası sırasında davacıya hakaret ettiği ceza mahkemesi kararı ile sabit olup, işverenin bu hakaret nedeniyle sorumlu olduğu anlaşıldığından, davacının manevi tazminat talebinin değerlendirilerek makul bir tazminata hükmedilmesi gerekirken feshin kötü niyetle veya sendikal nedenle yapılmadığı gerekçesiyle reddedilmesi hatalıdır.

3-Bilirkişinin ek raporundan sonra dosyaya sunulan 2008/Temmuz ayına ilişkin bordro ve dekonttan davacıya yıllık izin karşılığında ödeme yapıldığı görülmektedir. Mahkemece bu belgeler değerlendirilmeksizin karar verilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11272
Karar No: 2015/11630
Karar Tarihi: 12.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/11272 E.  ,  2015/11630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DAZKIRI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2013/153-2013/367

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .........'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 4528 ve 17722 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tapu kaydına doğum tarihinin eklenmesi isteğinin yargı yeri nedeniyle reddine, baba adı eksikliği ve soyadı yanlışlığına ilişkin düzeltme isteklerinin ise iddianın sabit olduğu gerekçesiyle kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile nüfus ve tapu kaydındaki bilgiler arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak 17722 parsel sayılı taşınmaz yönünden yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Öte yandan, 4528 parsel sayılı taşınmaz davacının mirasbırakanı Ş. oğlu A. G. adına kayıtlı iken yargılama sırasında intikalen mirasçıları adına tescil edilmiş olup, bu durumda artık düzeltmeye gerek kalmamıştır.

Ne var ki, mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak tapu kayıt maliki A. G. mirasçılarından Ramazan oğlu A. G., mirasbırakan gibi kabul edilip baba adında düzeltme yapılmıştır.

Hâl böyle olunca, dava açıldıktan sonra mirasçılar adına intikal yapıldığı gözetilerek 4528 parsel sayılı taşınmaz hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken, mülkiyet aktırımına neden olacak şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11901
Karar No: 2015/17610
Karar Tarihi: 21.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/11901 E.  ,  2015/17610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/341579

Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçlarından sanık S.. S..'nın yapılan yargılanması sırasında; Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225. maddesi hükmüne ve Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/09/2015 gün ve 2015/366 E. 2015/220 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5875
Karar No: 2015/2679
Karar Tarihi: 15.06.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5875 E.  ,  2015/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Emniyet müdürü olan sanığın, içinde ailesinin bulunduğu aracı ile polis moral eğitim merkezine girerken, kontrol noktasında görevli polis memuru katılanla, kimlik gösterme konusunda çıkan tartışmada katılana bir kaç kere “ lan “ dediğinin kabul edilmesi karşısında, olayın gelişimine, sarfedildiği ortam ve bağlama göre, bu sözün katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyuta ulaşıp ulaşmadığı, hakaret suçunu oluşturmayan nezaket dışı ve kaba ifade niteliğinde bulunup bulunmadığı, ayrıca sanığın kimliğini göstermesine ve katılana müdür olduğunu söylemesine rağmen katılanın kaba ve asta yakışmayacak biçimde davrandığını savunması, tanıkların da benzer anlatımlarda bulunması gözetilerek, TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

a-Hakaret suçunda seçimlik ceza öngörülmesi ve TCK'nın 50/2. maddesindeki “seçimlik cezalardan hapsin tercih edilmesi durumunda adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlemesi karşısında, sanık hakkında doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi olanağı varken, anılan maddenin emredici hükmüne aykırı biçimde tercih edilen hapsin adli para cezasına çevrilmesi,

b-Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında CMK’nın 231. maddesindeki koşullar somut olaya göre değerlendirilerek, sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda oluşan olumsuz kanaatin dayanakları gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.