erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/4476
Karar No: 2024/8705
Karar Tarihi: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4476 E.  ,  2024/8705 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/5 Esas, 2024/4 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.01.2024 Tarihli ve 2024/9 Tereke Esas, 2024/8 Karar Sayılı Kararı

Murise ait terekenin yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilmesi halinde iflas hükümlerine göre tasfiyesinin yapılacağı, tasfiyenin yapılacağı yetkili mahkemenin mirasın reddine yönelik kararı veren mahkeme olduğu, murisin mirasçılarının Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı ile muristen intikal eden mirası reddetmeleri dolayısıyla terekenin tasfiyesi hususunda yetkili mahkemenin Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.04.2024 Tarihli ve 2024/5 Tereke Esas, 2024/4 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın Türkiyedeki son merkezi nüfus idare sistemindeki adresinin Beşiktaş/İstanbul olduğu ve bu yetkinin kesin yetki olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 612 nci maddesi uyarınca terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “En yakın mirasçıların tamamı tarafından ret” başlıklı 612 nci maddesi şöyledir:

“En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir.”

C. Değerlendirme

1.Dosya kapsamından, Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/1186 Esas, 2022/1201 Karar sayılı kararı ile müteveffanın mirasçıları tarafından mirasının kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır.

2.En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararını veren Sulh Hukuk Mahkemesinin resen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın Ankara 17. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2014/14561
Karar No: 2018/2279
Karar Tarihi: 21.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/14561 E.  ,  2018/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... vekilinin 05.11.2013 tarihli süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, 30.12.2013 tarihli dilekçesinde ise 'verilen kararın onanmasına karar verilmesini' istediği ve bu şekilde temyizden vazgeçme iradesini ortaya koyduğu anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz itirazları inceleme dışı bırakılarak, sanık savunmanlarının temyizi yönünden yapılan sınırlı incelemede,

1-) Sanıklar ... ve ... ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında tefecilik suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddeleri uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264/1. maddesi uyarınca, sanık yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-) Sanıklar ..., ... ... hakkında nitelikli yağma suçundan, sanıklar ..., ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde,

Sanıkların katılanın el ve ayaklarını bağladıktan sonra yatağa bağladıkları, katılanın bu şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda katılanın vücut bütünlüğüne zarar verildiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında TCK'nın 110. maddesinin uygulanmayacağının düşünülmemesi; yağma suçunun, silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (c) bendlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/82
Karar No: 2022/3800
Karar Tarihi: 08.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/82 E.  ,  2022/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-1 nolu bozma sebebinin sonucuna göre uzlaşma sağlanamaması halinde;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1091
Karar No: 2012/8098
Karar Tarihi: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1091 E.  ,  2012/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza 2 adet yaklaşık 35-40 metre uzunluğunda betonarme iskele yaptığı, 15 medre uzunluğunda 2,5 metre genişliğinde üçüncü iskelenin tabanını oluşturacak betonarme yapının hazırlandığı, 15 metre uzunluğunda üçer metre genişliğinde kıyıdan deniz içerisine girmiş vaziyette büyük deniz taşlarından inşa edilmiş dolgu malzemesi yapıldığından bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4972
Karar No: 2012/6934
Karar Tarihi: 26.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4972 E.  ,  2012/6934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, kesinleşen ilama dayanılarak davalı aleyhine icra takibi yapılmış olmasına rağmen alacağını tahsil edemediğini ve ekonomik durumunun iyi olmaması sebebiyle adli yardım müessesinden yaralanmak istediğini ileri sürerek, davalı şirketin İİK' nun 177. maddesine göre iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının adli yardım talebinin kabul edilmemesi gerektiğini ve talebinde esas yönünden yerinde olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; HMK'nun 114 ve 115. maddeleri gereğince iflas isteminin ilan masrafının mahkeme veznesine yatırılması için verilen kesin sürede davacının söz konusu gider avansını yatırmadığı gerekçesiyle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 6100 sayılı HMK'nun 337/2. maddesinde adli yardım taleplerinin kabul veya reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulamayacağının öngörülmüş olmasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzültme yolu açık olmak üzere, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7572
Karar No: 2011/15418
Karar Tarihi: 03.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7572 E.  ,  2011/15418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/32777
Karar No: 2014/23693
Karar Tarihi: 08.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32777 E.  ,  2014/23693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2012

NUMARASI : 2010/429-2012/300

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, muayene ücretlerinin %40’ı, hastaların nakline refakat ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiği iddiasıyla, kıdem tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin, muayene ücretlerinin %40’ı, hastaların nakline refakat ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının ücret seviyesi, haftalık çalışma süresi, genel tatillerde çalışma olgusu çekişmeli olup davalı işveren ile dava dışı S.. İnş. Tic. San. AŞ (S.. Beach Hotel) arasında düzenlenen ve genel olarak tatil köyünde sağlık hizmeti verilmesine yönelik hükümler içeren protokol ve kira sözleşmeleri doğrudan davacıya hak sağlayan hükümler içermemektedir. Davacı, dava dışı S.. İnş. Tic. San. AŞ. İle ayrıca işyeri hekimliği sözleşmesi yapmış ve yukarıda sözü edilen protokol ve kira sözleşmeleri doğrultusunda dava dışı otele hizmet vermiştir. Bu durumda davacının Sürtur İnş. Tic. San. AŞ.’ne ait otelde verdiği işyeri hekimliği hizmetlerinden doğan alacaklar için davalı M..t S..i Özel Sağ. Hizm. Tur. İnş ve Tic. Ltd. Şti.’nin sorumlu olduğunun kabulüne yasal imkan bulunmamaktadır. Mahkemece yapılacak iş, davacıyla davalının arasında düzenlenen iş akdi

hükümleri çerçevesinde ücret seviyesi ve işyeri çalışma koşullarına göre varsa davacının alacaklarının hesaplanmasından ibarettir. Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir

SONUÇ: Açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7585
Karar No: 2008/6600
Karar Tarihi: 23.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7585 E.  ,  2008/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 333 ada 17 parsel sayılı 7773,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın zilyetlikle iktisaba konu yerlerden olmadığı iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptali ile taşınmazın ham toprak vasfı ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli 333 ada 17 parsel sayılı taşınmazın aktif dere yatağında kalmayıp tarla olarak kullanıldığı, ancak taşınmaz üzerindeki zilyetlik yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14-17. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının davalı lehine oluşmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve davalı tanıkları davalının murisleri ile birlikte zilyetliğinin 50 yılı aşkın olduğunu bildirmişler, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 24.03.2008 tarihli raporda da dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen bölümünün uzun yıllardır tarla olarak kullanıldığı, imar-ihya edildiği, "B" harfi ile gösterilen bölümünün ise imar-ihya edilmediği, tarımsal üretime uygun olmadığı belirtilmiş, buna karşın Jeoloji mühendisi bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 12.05.2008 tarihli raporda dava konusu taşınmaz bir bütün olarak değerlendirilerek taşınmaz üzerindeki imar ve ihyanın 5-10 yıllık olduğu belirtilmiş olduğu halde mahkemece uzman bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; iki ziraat mühendisi ve bir jeoloji mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif icra edilerek taşınmazın niteliği, toprak yapısı imar-ihyanın başlangıç ve tamamlanış tarihi, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kaç yıldan bu yana kullanıldığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7615
Karar No: 2008/7627
Karar Tarihi: 12.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/7615 E.  ,  2008/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2006

Davacı,  davalı işveren nezdinde 1965-1968 ve 1972-1974 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-5286 Sayılı Yasa ile Köy Hizmetleri Özel İdareye devredilmiştir.Karar başlığında Malatya İl Özel İdaresinin davalı olarak yazılması gerekirken yazılmaması H.U.M.K 388. maddesine aykırıdır.

2- Davacı, davalıya ait işyerinde 1965-1968 ve 1972-1974 yılları arasında hizmet akdine dayalı olarak mevsimlik çalıştığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri  sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara  geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.Nitekim, davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Davacının çalışmalarına ilişkin belgelerin dosyada mevcut olup SSK ya yapılan bu bildirimler de ücret bordrolarına uygundur. Davacının daha fazla çalıştığına ilişkin kayıt ve belgeye rastlanmamıştır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir,  müdür gibi yetkili kişileri dinleyerek bir sonuca ulaşmak gerekirken, yetersiz tanık beyanlarına dayanarak karar vermek usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/30693
Karar No: 2012/16649
Karar Tarihi: 18.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/30693 E.  ,  2012/16649 K.**

* KONUT DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK

* RIZA

* YAKIN AKRABA

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 116

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: KONUT DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK SUÇUNUN İŞLENEBİL­MESİ İÇİN FAİLİN RIZA DIŞINDA BAŞKASINA AİT KONUTA VEYA EKLENTİYE GİRMESİ VEYA RIZA İLE KONUTA VEYA EKLENTİYE GİRDİKTEN SONRA ÇIK­MAMASI GEREKİR. AYNI KONUTTA OTURANLARIN VEYA OLAYIN ÖZELLİĞİNE GÖRE EVE GİRİLMESİNE İZİN VERİLEN YAKIN AKRABALARIN BU SUÇTA FAİL OLMAYACAKLARI KABUL EDİLMEKTEDİR. BU KAPSAMDA BOŞANDIKLARI TARİHTEN BERİ GEÇEN UZUN SÜREYE RAĞMEN ESKİ EŞİYLE AYNI EVDE KALMAYA DEVAM EDEN ŞİKAYETÇİNİN, SANIKLA AYNI EVDE KALMAK KONUSUNDA RIZASININ BULUNDUĞU GÖZETİLMELİDİR.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar vermek ve müşteki Arife’ye karşı işlediği kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında müşteki Müjde’ye karşı işlediği kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

“Konut dokunulmazlığını bozmak suçunun işlenebilmesi için failin rıza dışında başkasına ait konuta veya eklentiye girmesi veya rıza ile konuta veya eklentiye girdikten sonra çıkmaması gerekir. Aynı konutta oturanların veya olayın özelliğine göre eve girilmesine izin verilen yakın akrabaların bu suçta fail olmayacakları kabul edilmektedir.”

Bu saptamalar ışığında dosyamıza konu olaya bakıldığında sanık savunması, müştekilerin beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ve müş­teki Arife’nin evli iken dosyadaki nüfus kaydından, 08.06.1999 tarihinde bo­şandıklarının anlaşıldığı, ancak o tarihten itibaren aradan geçen uzun süreye rağmen aynı evde kalmaya devam ettikleri ve bu itibarla müştekilerin sanıkla aynı evde kalmak konusunda rızalarının bulunduğu nazara alındığında evin kapısını kırıp içeri girmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozmak suçunun başkasına ait konuta rıza dışı girmek unsurunun bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö­rülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak (BO­ZULMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.