erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/1897
Karar No: 2006/2500
Karar Tarihi: 15.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1897 E.  ,  2006/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Anayasa'nın 4709 Sayılı Yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Anayasa'nın 46/son maddesindeki değişikliğin ilamın kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceği hesaplamada nazara alınmalıdır. İcra Mahkemesince takip dayanağı ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 Sayılı Yasa hükümleri doğrultusunda (Bütçe Kanunlarında yer alan yıllar ve oranlar gözetilerek) faiz oranı talep edilebileceği, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasa'nın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz istenebileceği gözetilerek anlaşmazlığın çözümü gerekir.

Alacaklı vekili takibinde, BK.nun 84.maddesinde dayanarak bakiye kalan alacak ile bunun Anayasa 46/son madde hükmüne göre ödeme tarihine kadar işleyecek faizini talep etmiştir. BK.nun 84.maddesi gereğince ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için borçlunun faizi ve masrafları ödememede gecikmemiş olması zorunludur. İcra Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor yukarıda açıklanan ilkelere uygun değildir. Mahkemece alacaklı tarafın aynı ilam ile ilgili olarak yapmış olduğu tüm ödemeler ödeme tarihleri itibari ile incelenerek ilamda belirtilen asıl alacak dikkate alınmak suretiyle yapılan ödemelerin öncelikle faiz ve masraflardan düşülmesi, böylece BK.nun 84.maddesinin uygulanması suretiyle toplam alacak başlangıçtaki ilk ödemeden itibaren hesaplanıp alacaklının bakiye bir alacağının kalıp kalmadığının tesbiti gerekir. Bakiye alacağın mevcudiyeti halinde bu alacağın 46/son maddesine göre faiz hesabı yapılması için bilirkişiden yeniden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12511
Karar No: 2015/2479
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12511 E.  ,  2015/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1173
Karar No: 2015/21268
Karar Tarihi: 23.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/1173 E.  ,  2015/21268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın komşu taşınmazdaki katılana ait 17 adet muz ağacını keserek zarar verdiği olayda; sanığın daha önceden de katılanın ağaçlarını budadığını, 2 adet muz ağacının kendi bahçesine sarkarak şeftali ağaçlarının büyümesine engel olması üzerine durumu katılana söylediğini ancak şehir dışına çıkmaları üzerine kendisinin iki ağacı budadığını ağaçların hayatiyetini kaybetmediğini savunması, tanık ... katılanın bahçeyle pek ilgilenmediğini katılanın kız kardeşi olan ..., bazen talep halinde kendisi bazen de sanığın budama işini yaptığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için suça konu muz bitkisinin otsu bir özelliği olup, odunsu yapıya sahip olmaması ve yörede ortalama bir yıl ömrü olup ve her yıl yeniden ekime konu olması, dikili ağaç veya fidan niteliği bulunmaması da nazara alınıp olay yerinde keşif yapılarak, suça konu muz bitkisinin sanığın taşınmazına sarkıp sarkmadığı ve budamanın ne derecede yapıldığı ve muz bitkisinin TCK'nın 152/1-c maddesinde sayılan dikili ağaç, fidan, bağ çubuğu niteliğinde olup olmadığı konusunda ziraat ve fen bilirkişilerinden rapor alınarak, sanığın eyleminin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 740. maddesinin 1. fıkrasında hukuka uygunluk sebebi olarak düzenlenmiş olan yasal düzenlemenin kapsamında kalıp kalmadığının da tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17983
Karar No: 2015/14909
Karar Tarihi: 22.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/17983 E.  ,  2015/14909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2012/10-2013/520

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kolan kanseri olduğunu, sol gözünün görmediğini, doktorların kendisine çok az ömrü kaldığını söylediğini ve bu ruh hâli ile kendisi ile ilgilenen ve bakacağını söyleyen davalıya satış bedelini ödediği 347 ada 49 parsel sayılı taşınmazın 6 bağımsız bölümünün tescil edildiğini, ancak davalının kendisine bakmayıp hakaret ettiğini, davalının dava konusu bağımsız bölümü alım gücü olmadığını, intifa hakkının da kendisinde bırakılmasının iddiasını doğruladığını ileri sürerek tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.Davalı, davanın hakdüşürü süreden reddi gerektiğini, davacının dava konusu taşınmazın temlikinde kendisini vekil sıfatı ile temsil ettiğini, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, eldeki davanın yanıltma ve aldatılma iddiası ile açılmış tapu iptal davası olduğu, işlemin yapıldığı 08.01.2003 tarihi ile davanın açıldığı 06.01.2012 tarihi arasında 9 yıl süre geçtiği, davacı tarafça işlemin bizzat yapıldığı ve sürenin, işlemin yapıldığı 08.01.2003 tarihinden başlaması gerektiği, aksinin davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.12.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat gelmedi temyiz edilen vekili Avukat .................... geldi duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .................... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına ve aşağıda yazılı 2.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13351
Karar No: 2015/2514
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13351 E.  ,  2015/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5306
Karar No: 2011/4986
Karar Tarihi: 02.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5306 E.  ,  2011/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Sigorta AŞ vd. aleyhine 21/03/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kayıt ve belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, geçici iş göremezlik zararına ilişkin tazminat istemi ile manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; sürekli iş göremezlik zararına ilişkin tazminat istemi ise tümden reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda; davacının yaşındaki bir kişinin ömrünün kalan kısmında kesintisiz olarak çalışmasının yaşamın olağan akışına aykırı olduğu, işçi emeklisi olduğu da dikkate alınarak sürekli iş göremezlik zararı hesaplanmadığı belirtilmiştir.

Dosya içeriğinden, 1928 doğumlu, işçi emeklisi olan davacının, 07.02.2006 günü geçirdiği trafik kazası nedeniyle % 04,1 oranda sürekli iş göremeyecek biçimde yaralandığı anlaşılmaktadır. Davalının kusurlu eylemi nedeniyle % 4,1 oranda sürekli iş göremeyecek biçimde yaralanması, önceki yaşantısını sürdürebilmesi için daha fazla güç harcamasını (efor sarf etmesini) gerektirdiğinden; davacının emekli olması, çalışma gücünün azalması nedeniyle gelirinde bir eksilme meydana gelmemesi sürekli iş göremezlik tazminat istemesine engel değildir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacının sürekli iş göremezlik zararının da hesaplattırılıp varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, bu istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2006/10352
Karar No: 2007/3459
Karar Tarihi: 06.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10352 E.  ,  2007/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı tenfiz- alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı- davalı vekilince duruşmalı, davalı- davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...' in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davalı ile davacı arasında 2002/ 2003 yılı mahsulü kuş üzümü alım- satımı konusunda sözleşmeler akdedildiği, sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlık neticesi davalı satıcının Hamburg Borsası Mal Derneği Hakem Mahkemesinde dava açtığı davacı alıcı Husseyin Keyaniyen de hakem mahkemesinde karşı dava açtığı hakem mahkemesinin 01.05.2005 tarihinde karar verdiği konularda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı ... Keyaniyen açtığı bu dava ile 01.05.2005 tarihli hakem kararının tenfizini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeye aykırı davrandığını bu nedenle müvekkilinin Hamburg Borsası Mal Derneği Hakem Heyetine müracaat ettiğini hakem heyetinin müvekkilinin taleplerini kabul ettiği gibi Husseyin Keyaniyen' ın açtığı karşı davayıda kısmen kabul ettiğini, bu davada iki tarafın iddialarının yeniden değerlendirilmesi gerektiğini tenfiz talebinin reddine ve 49.140 Dolar alacağın tahsilini istemiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmede tahkim şartı bulunduğu verilen kararın kamu düzenine aykırı olmadığını bu nedenle 01.05.2005 tarihli hakem kararının tenfizine, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalı- davacıdan alınarak, davacı- davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 06.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/176
Karar No: 2015/7319
Karar Tarihi: 12.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/176 E.  ,  2015/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın çarpışması sonucu meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, iş gücü kaybı oluştuğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 21.2.2013 tarihli dilekçesi ile talebini 16.851,24 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili; müvekkilinin sigorta poliçesi gereği üçüncü kişilerin uğradığı can ve mal zararlarından kusur oranları gözetilerek limit dahilinde sorumlu olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulüne, 16.851,24 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan sürekli işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı, kaza tarihinde 59 yaşındadır.Yaşam tablosuna göre bakiye ortalama 15 sene ömrü bulunmaktadır. Davacının zararının hesaplanması için alınan bilirkişi raporunda aktif devre 65 yaşına kadar kabul edilerek asgari ücret üzerinden sürekli işgöremezlik zararı belirlenmiştir.

Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre 60 yaşına kadar aktif devre kabul edilmektedir. 60 yaşını tamamladıktan sonra pasif devre zararı hesaplanmalıdır.

O halde, mahkemece, aktüerya raporunu düzenleyen bilirkişiden bu yönde ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı sigorta şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalı sigorta şirketi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı .....'ye geri verilmesine, 12.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5934
Karar No: 2024/4455
Karar Tarihi: 18.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5934 E.  ,  2024/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

EK KARAR SAYISI : 2018/2013 E., 2020/2550 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.04.2021 tarihli ve 2018/2013 Esas, 2020/2550 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.04.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4099
Karar No: 2015/24817
Karar Tarihi: 19.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/4099 E.  ,  2015/24817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/272041

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/561 (E) ve 2013/139 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret, tehdit, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9323
Karar No: 2015/9239
Karar Tarihi: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9323 E.  ,  2015/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Küçüğe kayyım atanmasına ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava; ... ile ... ... arasında devam eden babalık davası nedeni ile küçük ...'a kayyım atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, Kayyım atanması davalarında bakma yetkisinin, küçüğün en son ikamet ettiği yer mahkemesine ait olduğu ve küçüğün MERNİS adresinin Uyap sisteminden çıkartılan nüfus kayıt örneğine göre ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, Kayyım adayı ... ile küçük arasında menfaat çatışmasının olup olmadığının araştırılması için ... İlçe ... Müdürlüğüne müzekkere yazılmış, gelen yazı cevabında küçüğün ''... Mahallesi ... Caddesi ... Apt. N:3...1 .../...'' adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK’nın 430/1. maddesinde, “Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır”. 19/1. maddesine göre de; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, ...'ın, annesi ... ile birlikte “... Mahallesi ... Caddesi ... Apt. N:... .../...” adresinde ikamet ettiği, ... İlçe ...yet Müdürlüğünün 27.03.2015 tarihli tutanağı ile anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/1677
Karar No: 2011/17085
Karar Tarihi: 29.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1677 E.  ,  2011/17085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV 'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece, KDV yönünden yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.