erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/569
Karar No: 2015/3124
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/569 E.  ,  2015/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7793
Karar No: 2016/13444
Karar Tarihi: 06.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/7793 E.  ,  2016/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun 13/06/2012 tarihli ihtarnamesine göre sanığa kaçak kullanım nedeniyle 390,08 TL borç tahakkuk ettirildiği, katılan kurumun 02/04/2014 tarihli yazı cevabında; sanığın 457,40 TL kaçaksu ve su borcu bulunduğu ve bu bedelin ödenmediğinin bildirildiği, sanık müdafiinin 28/10/2014 tarihli celsede su borcunun ödendiğini beyan etmesi üzerine katılan kuruma yeniden yazı yazıldığı ve kurumun 10/12/2014 tarihli yazı cevabında ise; sanığın toplam 224,27 TL kaçaksu borcu bulunduğu ve bu bedelin ödenmediğinin bildirildiği anlaşılmakla; 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, katılan şirketin zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın tahakkuk ettirilen kaçak bedeline ilişkin olarak herhangi bir ödeme yapıp yapmadığının katılan şirketten sorulması ve katılan şirketin uğradığı gerçek zararın, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre bilirkişiye hesaplattırılmasının ardından, sanığın ödeme yaptığının tespiti halinde; ödenen miktarın bilirkişinin tespit edeceği miktarı karşılaması halinde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiği, ödeme yapılmadığının tespiti yada ödenen miktarın bilirkişinin tespit edeceği miktarı karşılamaması halinde ise; mahkemece ödeme için makul bir süre de belirlenerek sanığa “katılan şirketin bilirkişi tarafından belirlenen zararını verilen süre içerisinde gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2016/1204
Karar No: 2017/8003
Karar Tarihi: 06.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1204 E.  ,  2017/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...

aleyhine 09/10/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ... ... .... ... ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışırken, kendisine yapılan döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak tevkifat yapıldığını, bu eksik tevkifatın Muhasebat Başkontrolörü ... tarafından düzenlenen 25/02/2009 tarih ve 89/İR.2/3 sayılı inceleme raporu ve vergi denetmen - müfettiş raporları ile tespit edildiğini, 6111 sayılı yasa kapsamında vergi borcunun yapılandırılarak vergi dairesine ödendiğini, idarenin vergi sorumlusu olmayıp vergiyi tevkif ile vergi dairesine yatırmakla sorumlu olduğunu, bu nedenle davalı adına idarece ödenen bedelin iadesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak tevkifat yapıldığı ve 6111 sayılı yasa uyarınca yapılandırılmaya gidilerek davalının sorumlu olduğu miktarın davacı idare tarafından ödendiği, davacının ödediği bu miktar için davalıya rücu hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının eksik vergi ödenmesinde kastının bulunmaması, bilgisi olması halinde süresinde Vergi Mahkemesinde iptali için başvuruda bulunabilecek olması, verginin yasal itiraz yollarına gidilmeden uzlaşma yoluyla ödenmesi karşısında, 818 sayılı BK m. 43-44 (6098 sayılı TBK m.51-52) gereğince hükmedilecek tazminat miktarından uygun bir indirim yapılması gerekirken mahkemece bu yönün değerlendirilmemiş olması doğru görülmemiştir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06//12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1831
Karar No: 2009/3559
Karar Tarihi: 12.03.2009

4. Hukuk Dairesi 2009/1831 E., 2009/3559 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/1831 E., 2009/3559 K.**

**- HAKİMLER ALEYHİNE AÇILAN TAZMİNAT DAVALARINDA GÖREV**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 575 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ö..... K..... vekili Avukat H…

….. E…

…. tarafından davalı Y…

…. H…

…. G…

…. aleyhine 7/5/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 16/10/2008 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakimin kişisel kusuruna dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece HUMK'nun 575. maddesinin 5236 sayılı Yasa ile değişik 2. fıkrasında "ilk derece mahkemelerinde görev yapan hakimler hakkında tazminat davaları Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairesi, Bölge Adliye Mahkemeleri hakimleri hakkında ise Yargıtay'ın ilgili hukuk dairesi tarafından incelenerek karara bağlanacağı"nın belirtildiğinden davalının ilk derece mahkemesi hakimi olduğuna ve Bölge Adliye Mahkemelerinin henüz kurulmadığı ve yürürlüğe girmediği gerekçesiyle görevli mahkemenin kıyasen Yargıtay 4. Hukuk Dairesi olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir.

HUMK'nun 575. maddesi hükmünde yapılan değişiklik ile yargıçlar aleyhine açılacak tazminat davalarında "görev" konusunun yeniden düzenlendiği; ilk derece mahkemesi yargıçları aleyhine açılacak tazminat davalarına Bölge Adliye Mahkemelerinde, Bölge Adliye Mahkemeleri yargıçları aleyhine açılacak tazminat davalarının ise Yargıtay'da görüleceği düzenlenmiştir. Bunun yanında, bölge adliye mahkemelerinin henüz faaliyete geçmediği, değişiklik yapan yasanın geçici maddelerinde başkaca çözümlere (temyiz gibi) yer verilmiş ise de,bu yasal boşluğun doldurulmadığı da bilinen bir gerçektir. Bu durumda yasal boşluğun doldurulması gerekmektedir. Bu durumda HUMK'da değişiklik yapan 5236 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinden yararlanılabilir; Bölge Adliye Mahkemeleri kuruluncaya kadar geçecek sürede temyiz yolunun nasıl kullanılacağına ilişkin bu düzenleme uyarınca Bölge Adliye Mahkemeleri kuruluncaya kadar geçecek sürede, yasal değişiklik öncesi (eski) düzenleme geçerli olacaktır. Şu durumda davaya konu uyuşmazlığın çözümünde de HUMK'nun değişiklik öncesi eski hali uygulanmalı; Eyüp İlçe Hakimi davalı hakkındaki kişisel kusura dayalı tazminat davasına bağlı bulunduğu il olan İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmalı ve işin esası incelenmelidir.

Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/3/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20223
Karar No: 2018/11799
Karar Tarihi: 20.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20223 E.  ,  2018/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.11.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ve vekili Av.... geldi. Karşı taraf dahili davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asilin ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp dahili davalıya verilmesine,

6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Esas No: 2015/3144
Karar No: 2015/4860
Karar Tarihi: 30.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3144 E.  ,  2015/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/56841

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2010

NUMARASI : 2010/317 (E) ve 2010/850 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın kendi mükellefiyetine ait ve saklama zorunluluğu bulunan defter ve belgeleri muhafaza etme görevini ortadan kaldırmayacağı cihetle; sanığın ağabeyi olan E.Ş. dinlenmesi yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili olan kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu, bunları saklama sorumluluğunun ise mükellef sanığa ait olduğu, somut olayda da; 2004 takvim yılına ait varlığı matbaa basım formları ile sabit olan defter ve belgelerin dosya içinde bulunan 16.12.2009 gün ve VDENY-2009-2560/76 sayılı yazı ile istenildiği ve bu yazının da yine dosya içinde bulunan ve sayı ile tarihini de belirtir şekildeki yazının alındığını belirten tebligatın sanığın eşine 17.12.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan kişinin alındıyı imzaladığı halde, geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin defter ve belgeleri yasal süresinde ibraz etmediğinin anlaşılması karşısında; ağabeyinin deposunda bulunan evrakların atıldığı şeklinde savunmanın, 213 sayılı VUK’nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmaması nedeniyle saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle; tebligatın geçerli olduğu da gözetilerek atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/543
Karar No: 2015/3120
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/543 E.  ,  2015/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/60
Karar No: 2014/26055
Karar Tarihi: 18.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/60 E.  ,  2014/26055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/63581

Mahkemesi : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/12/2012

Numarası : 2012/670 - 2012/844

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık E.. C..'un, duruşmalı inceleme isteminin, tayin olunan cezanın 14.600,00 TL adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1412 sayılı CMUK'nın 318/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasının bir gün karşılığının 20,00 TL den adli para cezasına çevrildiğinin belirtilmesi karşısında bu hususta tebliğnamede bozma öneren (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ölenin bekçiliğini yaptığı inşaatı henüz bitmiş olup iskan ruhsatı bulunmayan binanın kottan 4 kat aşağı ile zemin arasında çalışan araç asansörüne en alt kattan binerek yukarıya çıktığı sırada kapı ile kabin arasındaki 25+4 santimetrelik eşik boşluğuna kafasını uzatması ile boşluğun 4 santimetreye düşmesi üzerine boynu ve sol omzunun duvar ile kabin arasına sıkışarak öldüğü, asansörün montajının sanık İ.. Y.. tarafından yapıldığı, E.. C..'un ise 29.07.2008 tarihinde asansör uygunluk beyanını düzenlediği, ancak sanıkların aşamalardaki beyanlarında sanık E.. C..'un asansör projesini hazırlamadığı, ölüm olayından sonra ruhsat verilmesi için Kayhan Balyemez isimli şahsın aracılığıyla uygunluk beyanında bulunduğunu ifade etmelerine karşın Kayhan Balyemez dinlenmeden eksik inceleme ile sanık E.. C..'un asansör projesini hazırladığından bahisle mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanıklar hakkında tayin edilen cezanın miktarı, sanık E.. C..'un sabıkasız oluşu, sanık İ.. Y..'nın adli sicil kaydındaki sabıkalarının silinme koşullarının oluştuğu, katılanın 07.05.2010 tarihli beyanında mağduriyetinin giderildiğini belirttiği nazara alınarak CMK'nın 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1909
Karar No: 2021/218
Karar Tarihi: 26.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/1909 E.  ,  2021/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı sıfatına haiz olduğu ilamlı takibi nedeniyle dosya borçlusunun taşınmazlarına haciz koyulduğunu, sıra cetvelinde kendi alacaklarına 33.sırada şikayet olunanın ise 1.sırada yer aldığını, ancak kendi alacağının doğum tarihinin önce olduğundan bahisle şikayet olunanın haczine iştirak etmesi gerektiğini öne sürerek, sıra cetveline itirazlarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili şikayetin reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu nazara alınarak şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından, ilk haczin şikayet edilenin alacaklısı olduğu takip dosyasından konulduğu, şikayetçi tarafın alacaklı olduğu takip dosyasının dayanağı olan ilamına ait davanın ise daha önce açıldığı, bu nedenle hacze iştirak koşulunun oluştuğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar şikayet edilen vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/19020
Karar No: 2015/20318
Karar Tarihi: 19.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19020 E.  ,  2015/20318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/199861

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2010/270 (E) ve 2011/134 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Hükmü yasal süresinden sonra temyiz etmiş bulunan O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanığın temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 05.05.2011 yerine 04.05.2011 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Hüküm fıkrasının 5. bendinde gün karşılığı adli para cezası paraya çevrilirken TCK'nun 52. maddesiyle beraber, uygulama yeri olmayan 50/1-a maddesinden de bahsedilmesi,

2- Dava konusu eşyanın müsaderesine karar verilirken adli emanet memurluğu numarasının “2010/179” yerine “2010/79” olarak yazılması,

3- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükmün gün para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin bendinden "50/1-a ve" ibaresinin çıkartılması ve müsadereye ilişkin hükmün 8.bendinde yer alan “...Adli Emanetinin 2010/79 sırasına kayıtlı...” ibaresinin çıkartılarak yerine, "... Adli Emanetinin 2010/179 sırasına kayıtlı..."ibaresinin eklenmesi ile Gümrük İdaresi lehine hükmolunan dilekçe yazım ücretine ilişkin bendin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle diğer kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/697
Karar No: 2013/4753
Karar Tarihi: 01.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/697 E.  ,  2013/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 21.09.2012 tarih, 2012/6688 Esas, 2012/7734 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Takip konusu iş mahkemesi ilamında kıdem tazminatı ve mesai ücretleri alacaklarının brüt olarak hesap edildiği, hükmedilen bu miktarlar üzerinden işlemiş faizleriyle birlikte takibe konulduğu, borçlunun alacakların nete çevrilerek, net miktarlar üzerinden faiziyle talep edilebileceği, fazla talep edilen asıl alacak ve faizlerin iptali istemiyle itirazda bulunduğu, Mahkemece, işlemiş faiz net alacak miktarları üzerinden bilirkişiye hesaplattırılarak, icra emrinde istenen işlemiş faiz miktarlarının düzeltilmesine karar verilmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61., 94., 103. ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakten veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır. (HGK'nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı kararı).

Somut olayda yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve Yargıtay uygulamaları uyarınca bilirkişiden rapor alındığı ve raporda istenebilecek net alacak miktarlarının hesap edilerek bildirildiği, ancak Mahkemece icra emrinde brüt olarak istenen asıl alacak kalemlerinin net miktarları üzerinden düzeltilmesine karar verilmediği anlaşılmaktadır. Açıklanan gerekçeyle Dairemizce mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onandığı anlaşılmakla, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

./.

-2-

2013/697 - 2013/4753

SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.09.2012 tarih ve 2012/6688 Esas, 2012/7734 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.