erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/422
Karar No: 2012/4299
Karar Tarihi: 19.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/422 E.  ,  2012/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 5.9.2010 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının 2010 Ekim-2011 Şubat aylar arası kira bedellerini ve apartman aidatını ödemediğinden hakkında icra takibi yaptığını, davalının haksız olarak icra takibine itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Davalı ise kira sözleşmesini kabul etmediğini, kira sözleşmesini davacının o blokta oturan arkadaşının hazırladığını, yapılan görüşmelerde mutabakat sağlanamadığını, davacının Tunceli’ye gideceğini evine sahip çıkacak bir kişi istediğini söylediği için evine oturduklarını,kendisine hakaretlere varan sözler söylediği için evden çıkmadığını borca da bu nedenli itiraz ettiğini savunmuştur.

İcra takibine dayanak yapılan ve hükme esas alınan 5.9.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi kiralayan Özgür Erdem, kiracı ... arasında imzalanmıştır. Davacı bu sözleşmeye dayanarak ödenmeyen 2010 Ekim-2011 Şubat aylar arası aylık 250 TL hesabı ile toplam 1.250 TL kira parası ile 165 TL apartman aidatı ve 26.66 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.441.66 TL’nın tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalıya 30.3.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı süresinde yaptığı 1.4.2011 tarihli itirazında ödeme emri ekindeki kira sözleşmesi altındaki imzaya itiraz etmediği gibi kiracılık ilişkisine de karşı çıkmamış,takibe dayanak yapılan kira sözleşmesinin kendisi veya kiralayanın el yazısıyla doldurulmadığına itiraz etmiştir.Yargılamada 21.9.2011 tarihli oturumdaki savunmasında ise kira sözleşmesini kabul etmediğini ancak davacının evinde oturduğunu kabul etmiş, davacının despotça hareketi nedeniyle kiralananı tahliye etmediğini ve bu nedenle takibe itiraz ettiğini beyan etmiştir.Bu durum karşısında davacı kira sözleşmesi altındaki imzaya karşı çıkmadığı ve kiracılığı kabul ettiğine göre takibe dayanak yapılan 5.9.2010 başlangıç tarihli sözleşme hükümlerine göre uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın red edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Kararın yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20418
Karar No: 2017/595
Karar Tarihi: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20418 E.  ,  2017/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 17/12/2014 tarih 2014/14367 Esas 2014/18237 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20581
Karar No: 2016/14889
Karar Tarihi: 17.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/20581 E.  ,  2016/14889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından ziynet alacağına ilişkin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair 24.08.2016 tarihli ek karar ile kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, kendi tazminat talepleri hakkında karar verilmemesi ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-24.08.2016 tarihli ek karar yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

İlk derece mahkemelerinin kararlarını kaldırma yetkisi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi ve Yargıtay Kanununun 1. maddesi uyarınca münhasıran Yargıtay'a aittir. Mahkemece 24.08.2016 tarihli ek kararla bir haftalık kesin süre içerisinde ziynetler yönünden nispi temyiz peşin harç yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu karara karşı davalının süresi içerisinde nispi harcı yatırdığından bahisle temyizi üzerine mahkemece 29.08.2016 tarihli ek kararla 24.08.2016 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir. Mahkemenin kendi kararını kendisinin kaldırması isabetsiz olup, bu sebeple 29.08.2016 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilerek 24.08.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; ziynetler sebebiyle nispi temyiz peşin harcın yatırılmasına ilişkin muhtıranın davalı vekiline 13.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilince nispi temyiz peşin harcın muhtıranın tebliğinden önce 30.05.2016 tarihinde yatırıldığı anlaşılmakla, 24.08.2016 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına, ziynetlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, tazminat talepleri konusunda karar verilmemesi ve ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davalı 13.02.2013 tarihli cevap dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur (TMK m. 174/1-2). Bu istekler hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1 ve 2/b bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.11.2016(Prş.)
Esas No: 2009/10541
Karar No: 2010/6641
Karar Tarihi: 08.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10541 E.  ,  2010/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının meslek hastalığı sonucu ilk davada alınan hesap raporu ile miktarı tespit edilen ancak o davada talep ve hüküm dışı kalan bakiye maddi tazminat alacağının davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin aynen kabulüne karar verilmiştir.

Dava hukuksal niteliği itibariyle S.G.K.'ca karşılanmayan zararın tazmini isteğine ilişkindir. Mahkemece ilk davada kararın verildiği 22.4.2008 tarihinden sonra sigorta tahsisleri peşin değerinde aylık bağlama katsayısında artış olduğu gibi zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesabında bilinen devrede değişmiş olup hesabın hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre yapılması gerekir. Mahkemece kesinleşen dava dosyasındaki hükmolunan miktar ile o dosyada alınan hesap raporunda hesaplanan miktar arasındaki fark üzerinden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yapılacak iş, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücretteki artış miktarı nazara alınarak davacının maddi zararını yeniden belirlemek ve belirlenen bu zarardan hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre kurumca bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek ve kesinleşen dosyadaki son hesap raporunda belirlenen ve ek dava konusu yapılan miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yeniden hesap yapılıp davacının bakiye maddi zararı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5251
Karar No: 2013/6150
Karar Tarihi: 12.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/5251 E.  ,  2013/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak ve kan gütme saikiyle öldürmeye yardım

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a-j, 39, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktule yönelik “tasarlayarak ve kan gütme saikiyle kasten öldürmeye yardım” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, resen temyize tabi usul ve yasaya uygun hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 12/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14002
Karar No: 2014/20767
Karar Tarihi: 26.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/14002 E.  ,  2014/20767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı

CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu davetiye gideri 22,50 TL, müzekkere gideri 6,00 TL olmak üzere toplam 28,50 TL mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/2182
Karar No: 2022/2940
Karar Tarihi: 15.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2182 E.  ,  2022/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 09/09/2020 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30/11/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 03/03/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacılar istinaf talebinde bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 15/02/2022 tarihinde istinaf başvurusunun reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 352. maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 03/03/2022 tarihli ek kararı ile davacılar vekilinin 28/02/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 15/02/2022 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 352. maddesi gereğince kesin olarak onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 352. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 03/03/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 15/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/20616
Karar No: 2017/590
Karar Tarihi: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20616 E.  ,  2017/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 11.03.2014 tarih 2014/1923 Esas 2014/4709 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30. 01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3012
Karar No: 2019/11757
Karar Tarihi: 03.07.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3012 E.  ,  2019/11757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça konu yağların suç tarihindeki değerinin tespit edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçuna konu yağları suç yeri olan işyerinden çalarak olay yerinden ayrıldığı ve akabinde yakın bir mevkide polisler tarafından şüphe üzerine yakalandığı anlaşılmakla, hırsızlık suçu tamamlanmasına rağmen 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinde yer alan teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

3)Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında, suça konu malları çaldığı yeri bildirerek suça konu malların iadesini sağladıkları anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında şartları oluşmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/599
Karar No: 2020/1811
Karar Tarihi: 12.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/599 E.  ,  2020/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : CEYHAN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 188/3, 4-a, 5. maddeleri uyarınca verilen "22 yıl 6 ay hapis ve 10 gün adli para cezası" üzerinden, TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapıldığında, "29 yıl 12 ay hapis ve 13 gün adli para cezası" belirlenerek, bu miktar üzerinden TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim uygulandığında, sonuç ceza olarak "25 yıl hapis ve 10 gün(200 TL)" adli para cezasına karar verilmesi gerekirken, sanığın, "aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlediği eylemlerin tamamını üç veya daha fazla kişi ile birlikte işlemediği" gerekçe gösterilerek, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılırken, TCK'nın 188/3, 4-a maddeleri uyarınca belirlenen "15 yıl hapis ve 7 gün adli para cezası" ile bu miktar üzerinden TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/3 arttırım yapılarak tespit edilen "20 yıl hapis ve 9 gün adli para cezası" arasındaki fark olan "5 yıl hapis ve 2 gün adli para cezasının", TCK'nın 188/3, 4-a, 5. maddeleri uyarınca verilen "22 yıl 6 ay hapis ve 10 gün adli para cezasına" eklenmesi suretiyle, "27 yıl 6 ay hapis ve 12 gün adli para cezası" tespit edilip ve bu miktar üzerinden TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak, "22 yıl 11 ay hapis ve 10 gün(200TL) adli para cezası" şeklinde eksik sonuç cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar İsmail Abdullah ve Taha Mert ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar İsmail Abdullah ve Ayhan hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, 12/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1673
Karar No: 2018/3542
Karar Tarihi: 18.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1673 E.  ,  2018/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli öldürme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında;

Azmettirmek suretiyle töre saikiyle kasten öldürme suçundan ayrı ayrı beraat.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

Kardeşini kasten öldürme suçundan TCK'nun 82/1-d, 31/3. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezasına dair istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; kardeşi maktul ...'i nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili; sanıklar Kasım ve ...'in nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükümlerinin, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan

incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22/11/2016 gün ve 2016/57 esas, 2016/63 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin; eksik incelemeye, beraat eden sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine, suça sürüklenen çocuk müdafiinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6681
Karar No: 2019/1337
Karar Tarihi: 07.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/6681 E.  ,  2019/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 44,40 TL onama harcının davacıdan alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.