erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/4929
Karar No: 2012/3957
Karar Tarihi: 13.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/4929 E.  ,  2012/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5252 sayılı "Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5. maddesinin 3. fıkrasında "ağır para cezasından dönüştürülen adli para cezasının ödenmemesi halinde, 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesi hükümlerine göre hapis süresinin belirlenmesinde bir gün karşılığı olarak yüz milyon Türk Lirası esas alınır" hükmü getirilmiş bulunmakla; bu değişiklik sanık lehine sonuç doğurduğundan 765 sayılı TCK.nun 2/2. madde ve fıkrası dikkate alınarak sanığın tekerrüre esas alınan 547.560.000 lira ağır para cezasından ibaret geçmiş hükümlülüğü nedeniyle hakkında tayin olunan cezanın 765 sayılı TCK.nun 81/1-3. madde ve fıkraları uyarınca (5) günden fazla artırılamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrüre ilişkin bölümünden “765 sayılı TCK.nun 81/1-3 maddesi uyarınca 5 ay 25 gün hapis ve 437 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “765 sayılı TCK.nun 81/1-3. maddesi gereğince 5 ay 5 gün hapis ve 437 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi yazılması ve bu süre üzerinden paraya çevrilerek

elde edilen 1.860 TL ile temel adli para cezası 437 TL'nin, 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi uyarınca içtima ettirilerek bulunan sonuç adli para cezası 2.297 TL'ye indirilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2728
Karar No: 2024/6795
Karar Tarihi: 16.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/2728 E.  ,  2024/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2023/982 E., 2023/989 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece bozma üzerine kurulan hükümler sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 21.12.2023 tarihli kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 17.01.2024 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yüzüne karşı okunduğuna, gerekçeli karar tebliğ edildikten sonra temyiz talebinde bulunacağını beyan ettiğine ancak kendisini ifade edemediğine, psikolojik ilaçlar da kullandığından infazının durdurularak dosyasının temyizen incelenmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yüzünde 21.12.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl hükümlere karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.01.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/1583
Karar No: 2010/1467
Karar Tarihi: 21.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1583 E.  ,  2010/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Datça İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4
Karar No: 2025/2511
Karar Tarihi: 12.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4 E.  ,  2025/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/590 E., 2023/276 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Mahkemenin 2013/207 Esas, 2018/11 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Dairenin 23.06.2021 tarihli ve 2021/1389 Esas, 2021/3506 Karar sayılı kararı ile anılan kararın bozulmasına karar verildiği; 2013/207 Esas, 2018/11 Karar sayılı kararın temyizi sırasında düzenlenen temyiz formunda 2013/207 esas sayılı dosya içerisinde ek olarak,

1- Aydın 1. İdare Mahkemesinin 2014/96 Esas, 2014/686 Karar sayılı dosyası ve bu dosya içinde mevcut aynı Mahkemenin 2010/613 Esas, 2011/868 Karar sayılı dosyası tüm ekleri ile birlikte yine aynı Mahkemenin 2014/873 Esas, 2015/523 Karar sayılı dosyası,

2- Dava konusu taşınmazların bulunduğu alana ilk uygulanan ve davaya konu 3194/18 imar uygulama dosyası (2 nolu düzenleme sahası Ek:14- 107 Sayfa.), taşınmazların tespit davaları ile kamulaştırma evraklarına ait şahıs dosyalarına ilişkin 2 Adet Yeşil Klasör, 01 Adet Mavi Klasör, 1 Adet Turuncu Klasör, bulunduğunun belirtildiği,

Bozmadan sonra verilen 2021/590 Esas, 2023/276 Karar sayılı kararın temyizi üzerine düzenlenen temyiz formunda ise dosya içerisinde ek olarak Germencik Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesine ait 2021/451 Esas, 2023/301 Karar sayılı dosya aslı ve Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2019/27 Esas sayılı dosya sureti ile ...'e ait SGK kayıtlarını içerir dosya bulunduğunun belirtildiği,

Buna göre, bozma öncesinde belirtilen eklerin bozma sonrasında yer almadığı, kaldı ki söz konusu eklerin temyiz incelemesi için Daireye gönderilen dosya içerisinde fiziken de bulunmadığı, öte yandan; dosya ekinde bulunan "Germencik Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesine ait 2021/451 Esas, 2023/301 Karar sayılı dosya aslı ve Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2019/27 Esas sayılı dosya sureti ile ...'e ait SGK kayıtlarını içerir dosya"nın eldeki dava dosyası ile bir ilgisi olmadığı, bu suretle temyiz incelemesine konu eldeki dava dosyasının fiziken eksik gönderildiği belirlenmiştir.

Bu itibarla;

Mahkemenizin 2021/590 Esas, 2023/276 Karar sayılı dosyasının eklerinin doğru bir şekilde belirlenmesi ve fiziken gönderilmeyen kısımların tespit edilerek evrakına eklenmesi, istenilen hususların eksiksiz bir şekilde temin edilip edilmediği Mahkeme hakimi tarafından denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Germencik 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10087
Karar No: 2015/2649
Karar Tarihi: 16.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10087 E.  ,  2015/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/(4)-1.a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye, kusura, ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4-1.a maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/4, 52/2-3 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık ... hakkındaki hükmün 3 nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezasının, sabıkasız oluşu, olayda kendisinin de yaralanması, sosyal ve ekonomik durumuna göre, TCK'nın 50/4-1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 18.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9428
Karar No: 2013/8793
Karar Tarihi: 05.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9428 E.  ,  2013/8793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın "Aile Hukuku" başlıklı İkinci Kitabının, "Evlilik Hukuku" başlıklı 1. Kısmında yer alan hükümlerden kaynaklanmaktadır.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 2.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 2.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 5.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1574
Karar No: 2010/1466
Karar Tarihi: 21.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1574 E.  ,  2010/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18303
Karar No: 2016/18391
Karar Tarihi: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18303 E.  ,  2016/18391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/2190
Karar No: 2025/3639
Karar Tarihi: 14.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/2190 E.  ,  2025/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/304 E., 2025/206 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/576 E., 2024/642 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile muhtıra süresi içinde istinaf harç ve giderlerinin ödenmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi asıl kararı ve ek kararının davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın kaldırılmasına ve davalı kadın vekilinin asıl karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 26.02.2025 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin ödenmemesi sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı kadın vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen/eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra davalı kadın vekiline 16.02.2025 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri davalı tarafça bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.02.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7198
Karar No: 2019/2164
Karar Tarihi: 18.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7198 E.  ,  2019/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, alkollü araç kullanmasının kazaya etkisinin olmadığına, telefon çalması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybettiğine, alkol miktarı belirlenmeden ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. ve 6. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3124
Karar No: 2010/2460
Karar Tarihi: 08.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/3124 E.  ,  2010/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elmadağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/38743
Karar No: 2024/3697
Karar Tarihi: 21.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38743 E.  ,  2024/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/542 E., 2020/2191 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/542 Esas, 2020/2191 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, hastalığından dolayı karantina süresinin 24.07.2020 tarihinde sona erdiğine, kararı UYAP sorgulaması sonucunda 18.09.2020 tarihinde öğrendiğine, bu nedenle ek kararın kaldırılması ve sunmuş olduğu gerekçelerle temyiz incelemesi yapılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yokluğunda kurulup 21.07.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, tebliğ işleminin adli tatil içerisinde gerçekleşmiş olması nedeniyle adli tatil bitiminden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 21.09.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.