erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/4151
Karar No: 2017/2750
Karar Tarihi: 10.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/4151 E.  ,  2017/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 61.maddesine aykırı olarak, 168.maddenin 31/3. maddeden önce uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından soruşturma aşamasında 182,00.-TL, kovuşturma aşamasında 561,00.-TL olmak üzere toplam 743,00.-TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, eleştiri dışında DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2620
Karar No: 2024/2179
Karar Tarihi: 27.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2620 E.  ,  2024/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1807 E., 2023/2805 K.

DAVA TARİHİ : 21.08.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/367 E., 2022/125 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadına tebliğine ilişkin mazbatada kadının adreste bulunmadığı ve kendisine haber verilen komşunun isimden imtina ettiği belirtilmiştir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23 üncü maddesine göre, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup isim vermekten imtina edemez. Bu itibarla, davalı asıla yapılan tebligat geçersizdir.

1.Bu itibarla kararın davalı kadına usulüne uygun olarak tebliğ edilerek;

a)Temyiz süresinin beklenmesi,

b)Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14264
Karar No: 2013/7794
Karar Tarihi: 02.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14264 E.  ,  2013/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalıda kalan davacıya ait ziynetlerin aynen iadesini, mümkün olmaz ise bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili istemin reddini savunmuştur.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davalarında Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; zinet eşyalarının iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanun'un 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanun'unun 2. kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8729
Karar No: 2012/31330
Karar Tarihi: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8729 E.  ,  2012/31330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy yaylasına tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın suç kastının olmadığına, verilen cezanın yasalara, töre ve geleneklere uygun olmadığına, verilen cezanın yasalara, töre ve geleneklere uygun olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazların reddine, ancak:

Suçtan doğrudan zarar görmeyen hazinenin davaya müdahale hakkı bulunmadığı gözetilmeden, lehine dilekçe yazma ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 175 TL dilekçe ücretinin sanıktan tahsil olunarak katılan hazineye verilmesine iliş- kin ''B'' bendinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18953
Karar No: 2018/9695
Karar Tarihi: 26.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/18953 E.  ,  2018/9695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanunun 50/6. madde hükmü değerlendirildiğinde, 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık suçlarından dolayı tayin edilen kısa süreli hapis cezası yerine çevrilen tedbire uymaması halinde, kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''Suça sürüklenen çocuğa TCK'nun 50/6.maddesi gereğince hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen, 30 gün içinde seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmesine başlanılmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ve bu kararın derhâl infaz edileceğinin sanığa ihtarına. (ihtar edildi)” cümlesinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/21603
Karar No: 2010/2009
Karar Tarihi: 08.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/21603 E.  ,  2010/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.4.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, 6.12.2007 tarihli dilekçesiyle davayı ıslah etmiş, ıslahla, tapu iptali ve tescil isteğinin Türk Medeni Kanununun 194/1.maddesine dayandığını açıklamıştır. Islah, mahkemeye karşı tek taraflı ve açık bir irade bildirimi ile yapılır. Islahın tamamlanması, ne karşı tarafın ne de mahkemenin kabulüne bağlı değildir. Davanın ıslahı karşısında, mahkemenin bunun kabulü veya ademi kabulü hakkında bir karar vermek zorunluluğu bulunmamaktadır. Mahkeme; usulüne uygun şekilde ve zamanında yapıldığı taktirde davayı ıslah edilmiş şekliyle sonuca bağlamak zorundadır. O halde tahkikata ıslah edilen iddia üzerinden devam edilip, gösterdikleri delillerin toplanarak bu çerçevede değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.02.2010 (Pzt.)
Esas No: 2016/11648
Karar No: 2020/9660
Karar Tarihi: 09.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/11648 E.  ,  2020/9660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Adli sicil kaydına göre engel sabıkası olmayan ve yeniden suç işlemeyeceği konusunda vicdani kanaatine varılarak hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının engel olmamasına rağmen yeniden hükmün açıklanmasına karar verilmesinde halinde suç işlemekten kaçınacağına dair kanaat oluşmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmayarak çelişkiye yol açılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2482
Karar No: 2018/3994
Karar Tarihi: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2482 E.  ,  2018/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2017 gün ve 2017/18 Esas, 2017/181 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında mağdure ... ile tanıklar .... ve ....'in istinabe yoluyla beyanlarının alınmasına ilişkin Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 26.01.2017 günlü, 2017/22-23 Talimat sayılı duruşma tutanaklarında hakimin ve yargılama sonucunda kurulan 22.09.2017 günlü gerekçeli hükümde ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3992
Karar No: 2021/1031
Karar Tarihi: 09.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/3992 E.  ,  2021/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 3.İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 14,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 09.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2715
Karar No: 2018/741
Karar Tarihi: 08.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2715 E.  ,  2018/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in sahibi, diğer sanık ...'in müdürü olduğu ... Özel... Dershanesinde işe girebilmek için katılanın 25.000 TL bedelli senedi teminat olarak imzalayarak verdiği, bir süre sonra katılan işten ayrılırken senedin iadesi talep etmesine rağmen senedin kendisine iade edilmediği gibi sanık ... vekili aracılığıyla Ankara 15.İcra müdürlüğünün 2008/5267 E sayılı dosyasında icra takibi yapılarak atılı suçun işlendiğinin iddia edildiği olayda, müştekinin senet üzerindeki yazı ve imzaları kabul ettiği, ayrıca Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 24.03.1989 tarih ve 1988/1-1989/2 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere, senedin bedelsiz kaldığının ya da anlaşmaya aykırı kullanıldığının HUMK’un belirttiği istisnalar dışında, takibe konulan miktarın yazılı delille ispatlanmasının zorunlu olmasına rağmen, katılanın söz konusu bono nedeniyle borcunun olmadığına dair belge ibraz edemediği anlaşılmakla; sanıkların üzerine atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9737
Karar No: 2012/10348
Karar Tarihi: 12.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9737 E.  ,  2012/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

KARAR

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, temyiz başvuru ve karar harçlarının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle, hükmü temyiz eden davacı vekiline temyiz başvuru ve karar harçları yatırılmış ise buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, hiç yatırılmamış ise HMK.nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344. (HUMK.nun m.434/3.fıkrası) maddesi gereğince temyiz karar harcını yatırması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz başvuru ve karar harçlarının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen harçlar tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30360
Karar No: 2018/545
Karar Tarihi: 23.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30360 E.  ,  2018/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/16614
Karar No: 2020/2212
Karar Tarihi: 06.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/16614 E.  ,  2020/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş, taraf beyanları, iddia ve dosya kapsamına göre sanığın olay tarihinde saat 00:30 civarında ve aynı tarihte saat 11:00 civarında olmak üzere mağdura karşı iki ayrı kasten yaralama suçunu işlediği ve sanık hakkında tanzim olunan iddianame ile sanığın eşi olan mağdur ...’e karşı iki ayrı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, 53 ve 58. maddeleri gereği iki kez cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı ve fakat sanık hakkında bir kez cezalandırılmasına yönelik hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de hakkında hüküm kurulmayan eyleme ilişkin olarak zamanaşımı süresince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmiş olması, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden;

Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunan sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2008/120 Esas ve 2008/136 Karar sayılı ilama konu “4 yıl 2 ay hapis cezası”na ilişkin mahkumiyet kararının 21/07/2012 tarihinde infaz edilmekle, yargılama konusu eyleme ilişkin suç tarihi olan 25/10/2015 tarihine kadar “infazdan itibaren 3 yıllık” sürenin geçmiş olması nedeniyle TCK’nin 58/2-b maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağı gözetimemiş ise de mükerrir sanık hakkında tekerrüre esas alınacak ilamın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2011 tarihli, 2011/10-214 Esas ve 2011/270 Karar sayılı kararı uyarınca infazda dikkate alınabileceği anlaşıldığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.