erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/6870
Karar No: 2014/10564
Karar Tarihi: 05.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6870 E.  ,  2014/10564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2012 gün ve 2011/104-2012/65 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/01/2014 gün ve 2013/10297-2014/686 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2006/00384 sayılı "...." ibareli markanın 556 Sayılı KHK'nın 7/c ve 7/f maddeleri gereğince marka siciline kaydedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu ibarenin hiç kimsenin tekeline bırakılamayacağını, davalının Tekirdağ ilinde üretim yapmasına rağmen ....'de üretim yapıyormuş izlenimi verdiğini, ....'de rakı üretimi yapan müvekkili firma ile aynı firma olduğu yönünde iltibas oluşturduğunu ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İzmir markasının müvekkili tarafından 20 yıldır kullanıldığını ve ayırt edicilik kazandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece "....." ibaresi rakı emtiası bakımından coğrafi kaynak göstermediği, .... ilinin rakı emtiası ile özdeşleşen bir özelliğinin bulunmadığı, bu ibare yönünden KHK'nın 7/1-f maddesi anlamında tüketicilerin yanılmasının söz konusu olmadığı, bu ibarenin, KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında cins, tür, vasıf, nitelik göstermediği, tanımlayıcı bulunmadığı, şehir adlarına eklenecek ayırt edici şekil ve sözcüklerle birlikte marka tescillerinin mümkün olduğu, davalının bu ibareyi çok uzun bir süreden beri kullanarak ayırt edicilik elde ettiği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.01.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5261
Karar No: 2025/3711
Karar Tarihi: 26.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/5261 E.  ,  2025/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2628 E., 2021/2682 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 19.02.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Buldan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/17503
Karar No: 2012/20053
Karar Tarihi: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17503 E.  ,  2012/20053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu Antalya Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünden gönderilen 02 Ocak 2009 tarih ve 43 sayılı yazısı ile borçlu şirketin faal olduğunun bildirilmesine göre, şirketin hangi adreste faaliyetine devam ettiği ve suç tarihlerini de kapsar şekilde vergi beyannamelerinin onaylı suretleri dosyaya getirtilip, mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşmaya çağrı kağıdının ya da mahkeme kararının sanığın terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılması geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından, sanığa Tebligat Kanununda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) yeniden usulüne uygun olarak duruşmaya çağrı kağıdının tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9494
Karar No: 2016/2328
Karar Tarihi: 09.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9494 E.  ,  2016/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14505
Karar No: 2010/1588
Karar Tarihi: 25.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/14505 E.  ,  2010/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanık ...'nun yargılanması sırasında; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 31.07.2008 gün ve 2008/235 E. 2008/587 K, sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2571
Karar No: 2016/7776
Karar Tarihi: 03.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/2571 E.  ,  2016/7776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına ve eksik incelemeye; katılanlar vekilinin ise tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ve ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin olunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında dayanağı olan yasa maddesi ile adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi,

2-Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 3. bendinin başına "Sanık hakkında tayin olunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gözlemlenen davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine," şeklindeki cümlenin eklenmesi ve taksitlendirmeye ilişkin 4. bendin devamındaki "sebebiyle bakiye kalan ayların taksitlerinin TAMAMININ BİR DEFADA SANIKTAN TAHSİLİNE," ibarelerinin çıkartılarak yerine "halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Esas No: 2010/5408
Karar No: 2011/14046
Karar Tarihi: 17.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2010/5408 E.  ,  2011/14046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazası sonucu yaralanan Kurum sigortalısına yapılan toplam 1.152,02 TL tedavi giderlerinin ve geçici iş göremezlik ödeneğinden fazla haklar saklı kalmak kaydı ile 720,01 TL’nin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüyle 720,01 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; 22.12.2009 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.400 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece bakiye kalan alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması bakiye alacak miktarı itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç:Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 17.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi .
Esas No: 2012/20562
Karar No: 2012/28999
Karar Tarihi: 28.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20562 E.  ,  2012/28999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi kurulunca taşınmaza, yarı bodur elma bahçesi olarak değer biçildiğinden yarı bodur elmanın dekara ortalama verim miktarı ve 2010 yılı hasat dönemi ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İl Tarım Müdürlüğünden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13976
Karar No: 2010/5484
Karar Tarihi: 17.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13976 E.  ,  2010/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2008 tarih ve 2003/543-2008/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1999/6651 nolu mobilya ayağı, ayarlı köşebent ürünleri için çoklu tasarım tescil belgesi sahibi olduğunu, davalı adına tescili yapılan 2001/01323 nolu çoklu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerinden yoksun olup, müvekkili tesciliyle benzer olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli 2001/01323 nolu çoklu tasarımlardan 1, 2, 3 ve 4 sıra nolu tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ve kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait 2001/01323 nolu çoklu tasarımın yenilik ve ayırt edeci nitelikler taşıdığını, bu durumun kesinleşen hukuk ve ceza kararlarıyla belirlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ceza dosyasında farklı rapor alınması nedeniyle alınan son raporda tasarımların yeni olmadığının belirlendiği, tasarımların tescil başvuru tarihinden önce kamuya sunulan tasarımlara ayrıntılar dışında benzer olduğu ve yeni olmadıklarının anlaşıldığı, nihai kullanımla mobilyaya monte sırasında iç kısım görünmediğinden, genel olarak da tasarım korumasından yararlanmayacağı gerekçesiyle 2001-1323 sayılı tescilli tasarımın 1, 3 ve 4 nolu tasarımların hükümsüzlüğüne, 2 nolu tasarım davalı tarafından dava sırasında terkin ettirildiğinden konusu kalmayan bu tasarım yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, ilan talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 17.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18092
Karar No: 2014/6955
Karar Tarihi: 09.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18092 E.  ,  2014/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.05.2013 tarih ve 2012/408-2013/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... Şenkal'ın davacı YEDAŞ aleyhine 06/09/2005 tarihinde iki adet mandasını otlatmaya götürürken enerji nakil hattının yere düşmesi sonucu öldüğünden bahisle açtığı davanın kısmen kabulü ile 2.077,50 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 06/09/2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verildiğini, ilamın takibe konulduğunu ve müvekkili şirket tarafından 27/03/2007 tarihinde icra dosyasına 3627,30 TL olarak ödendiğini, olayın taraflar arasındaki 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi öncesinden gerçekleşmiş olmakla davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek; 3627,30 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunmuş, davacı şirketin özelleştirme süreci ile ilgili tüm işlerinin Özelleştirme İşleri Daire Başkanlığı'nca gerçekleştirdiğinden davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, hisse devir sözleşmesi ile davacı şirketin sorumlu olduğunun kabul edildiğini, geçmiş yıllara ait her hangi bir talepte bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava dışı ... Şenkal'ın mandalarının 06/09/2005 tarihinde enerji nakil hattının yere düşmesi sonucu oluşan arıza nedeni ile öldüğü ve böylece zararın oluştuğu, olayın işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığı tarihten önceki dönemde gerçekleştiği, sözleşme gereği önceki dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin ...'a ait olması nedeni ile davacının ödediği bedeli istemekte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne 3,627,30 TL' nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/363
Karar No: 2015/42810
Karar Tarihi: 14.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/363 E.  ,  2015/42810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/421178

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/21 (E) ve 2014/237 (K)

SUÇLAR : Yağma, Kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık S.. Y.. savunmanı ile sanık B.. K.. tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık S.. Y.. savunmanı ve sanık B.. K..'ın duruşmalı inceleme istemlerinin hükmolunan cezanın miktarına göre uygun olmadığı,ayrıca sanık B.. K.. yönünden süresinden sonra yapıldığı anlaşılmakla isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. K..,C.. A..,S.. Y.. ve savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Soruşturma aşaması zorunlu müdafii ücreti 152'şer TL, kovuşturma aşaması zorunlu müdafii ücreti 578'er TL'nin sanıklardan tahsiline”ne ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.