Esas No: 2022/15270
Karar No: 2024/12594
Karar Tarihi: 10.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/15270 E.  ,  2024/12594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/813 E., 2022/896 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 09.07.2020 tarihinde yaptığı trafik kazası sonucu yaya konumunda bulunan müvekkilinin yaralandığını, sigorta şirketi tarafından 75.682,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ve sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere şimdilik toplam 6.000,00 TL maddi tazminatın sigorta şirketine başvuru tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.05.2022 tarihli dilekçesiyle talebini 238.548,84 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 3.487,05 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 1.162,35 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 243.198,24 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkili şirket tarafından başvurana 16.06.2021 tarihinde 75.682,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkili şirketin sorumluluğunu yerine getirdiğini, başvuran tarafından sunulan raporun Yönetmeliğe aykırı olduğunu, kusur oranlarının tespiti için hem Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinden hem de Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti'nden seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini, olay sebebiyle elde edilen kazanımların tazminat tutarından indirilmesi gerektiğini, tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması, %1,8 teknik faiz uygulanması ve hesaplamanın aktüeryal yöntemlerle yapılması gerektiğini, müvekkili şirketin poliçe kapsamında başvuru sahibinin tedavi giderleri kapsamında sayılan geçici iş göremezlik geçici bakıcı gideri ve tedavi giderinden sorumlu olmadığını, müvekkili şirketin Komisyona başvuru tarihinden itibaren ancak yasal faizle sınırlı olarak sorumlu tutulabileceğini, aleyhe hüküm kurulması ihtimalinde vekalet ücretinin asgari ücret tarifesine göre hesaplanacak miktarın beşte biri oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Başvuranın talebinin kabulü ile 238.548,84 TL bakiye sürekli iş göremezlik, 3.487,05 TL geçici iş göremezlik ve 1.162,35 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 243.198,24 TL tazminatın 24.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvurana verilmesine," karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Hakem Heyeti kararına dayanak maluliyet raporunun, kaza tarihi itibarıyla esas alınması gereken Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde, başvuranın muayenesinin yapılarak, tedavi evraklarının değerlendirilip, başvuranın bedensel zararının kas iskelet sistemi hastalıklarına ilişkin, tek uzmanlık alanını ilgilendiren konuda olmasına göre üç hekimden oluşan yetkili uzmanlar tarafından düzenlenmesi karşısında, maluliyet raporunun tazminat hesabına esas alınamayacağı ve medikal görüş ile çelişkisinin giderilmesi gerektiği yönündeki itiraz nedenine itibar edilemediği, tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gibi sigorta şirketince yapılan ödemenin gerçek zararı karşılamadığının benimsenen bilirkişi rapor içeriği ile sabit olduğu, geçici bakıcı gideri, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamındaki tedavi giderlerinden olmayıp SGK tarafından karşılanmayan giderlerden olup, trafik sigortacısının sorumluluğunda olduğu, 5684 sayılı yasanın 30/17 ve Av. As. Üc. Tarifesinin 17/2 maddeleri uyarınca tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili şirket tarafından başvurana 75.682,00 TL ödeme yapıldığını, bakiye tazminat bulunmadığından talebin reddi gerektiğini, tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması, %1,8 teknik faiz uygulanması ve hesaplamanın aktüeryal yöntemlerle yapılması gerektiğini, medikal firma raporunda ...'nın tüm vücut fonksiyon kayıp oranının %11 olduğunu, müvekkili şirketin poliçe kapsamında başvuru sahibinin geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebinden sorumlu olmadığını, temyiz başvurusunun reddi ihtimalinde aleyhe hükmedilen vekalet ücretinin asgari ücret tarifesine göre hesaplanacak miktarın beşte biri oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davalı tarafından yapıldığı beyan olunan ödemenin ödeme tarihi itibariyle yetersiz olmasına, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun düzenlenmiş olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın doğru olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 2 numaralı bendinde yer alan "25.473,86 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.