erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/15145
Karar No: 2015/21620
Karar Tarihi: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15145 E.  ,  2015/21620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2011/143-2013/895

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz ile kıyas emsal alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 rayiç değerlerinin eşdeğer olmasına ve raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsalle dava konusu taşnmazın yakın özellikte olduğu vurgulandıktan sonra, dava konusu taşınmazın köşe parsel olduğu ve coğrafi konumu nedeni ile daha değerli olduğu belirtilerek soyut ifadelerle ve somut gerekçelere de dayandırılmadan dava konusu taşınmazı emsal kabul edilen taşınmazdan 6 kat değerli olduğunu kabul eden bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki

konumu, hükümet konağı, adliye ve belediye binası gibi ilçenin merkezi yerlerine uzaklığı, emsallere olan mesafesini de gösterir işaretlenmiş krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/15233
Karar No: 2006/12652
Karar Tarihi: 21.06.2006

7. Ceza Dairesi 2005/15233 E., 2006/12652 K.

**7. Ceza Dairesi 2005/15233 E., 2006/12652 K.**

**- KAÇAKÇILIK

- LEHE KANUN UYGULAMASI

- TAZMİNİ NİTELİKTE PARA CEZASI**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 34 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 216 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 251 ]

**"İçtihat Metni"**

4926 sayılı Kanun'a muhalefetten sanık, Mustafa hakkında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye ve iadeye dair (Karaman Birinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 24.06.2004 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi katılan idare vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 14.11.2005 tarihli teblignamesiyle Daireye verilmekle, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Hüküm tarihinde yürürlükte olan CMUK'nın 251. maddesi ile hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren CMK'nın 216. maddesinin paralel hükümlerine aykırı olarak duruşmada hazır bulunan katılan vekiline söz verilmeden davanın sonuçlandırılması,

2-Dava konusu sigaraların cif değerinin ithalatçısı olan Tekel İdaresi'nden sorularak tespit ettirilip, bunun üzerinden Gümrük İdaresi'ne hesaplattırılacak gümrüklenmiş değerin cezaya esas alınması gerekirken, davaya taraf olan Gümrük İdaresi'nin belirlediği cif değeri üzerinden hesapladığı gümrüklenmiş değer üzerinden ceza tayini,

3-4926 sayılı Yasa'nın 34. maddesi uyarınca önödemeye uyulmaması halinde, cezanın artırılacağına ilişkin hüküm bulunmadığı gözetilmeden, tayin olunan cezanın 765 sayılı TCK'nın 119. maddesi gereğince yarı oranında artırılması,

4-Suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücüne göre dava konusu sigaraların gümrüklenmiş değeri pek hafif olduğu halde 4926 sayılı Yasa'nın 4/3. maddesi uyarınca hükmolunan cezadan indirim yapılmaması,

5-Tazmini nitelikte olan para cezasının ertelenmesinin mümkün olmadığının düşünülmemesi,

6-Nispi vekalet ücretinin, hükmolunan sonuç para cezası ve müsaderesine karar verilen sigaraların cif değeri toplamı üzerinden belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde eksik tayini ve 4667 sayılı Yasa'yla değişik 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinin son fıkrasına yanlış anlam verilerek tayin olunan vekalet ücretinin, katılan idare yerine vekile verilmesi,

7-Tazmini para cezası üzerinden nispi harca hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı,

8-Hükümden sonra 18.05.2005 gün ve 25819 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5. maddesi uyarınca, hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak (BOZULMASINA), 21.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7158
Karar No: 2014/6483
Karar Tarihi: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7158 E.  ,  2014/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15635
Karar No: 2010/701
Karar Tarihi: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15635 E.  ,  2010/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20577
Karar No: 2012/19744
Karar Tarihi: 19.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/20577 E.  ,  2012/19744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :206-255

Dava alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 3928,64 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 281,57 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; 22.06.2012 günlü karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 281,57 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Esas No: 2013/14170
Karar No: 2014/1235
Karar Tarihi: 13.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14170 E.  ,  2014/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ve davalı ...'ye ait eski 230 parsel sayılı 1440 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 103 ada 8 parsel sayılı ve 1430,44 metrekare yüzölçümlü olarak, davalılar ... ve ...'ye ait eski 231 parsel sayılı 3350 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 103 ada 9 parsel sayılı ve 3339,47 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edilmiştir. Davacı ... 1/3 payı murisine ait eski 314 parsel sayılı 4000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, yeni 103 ada 7 parsel sayılı ve 3632,29 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edildiğini ve yüzölçümünün haklı bir nedene dayanılmaksızın eksiltildiğini, eksilen yüzölçümünün bir kısmının davalılara ait taşınmaz içinde bir kısmının ise dere yatağı olarak tescil harici bırakılan kısımda kaldığını ileri sürerek davalı şahısları ve Hazineyi hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda tescil harici bölüme yönelik açılan davanın reddine, 103 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlara yönelik açılan davanın kabulüne, 103 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacı ve davalı şahıslar adına kayıtlı 103 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, tescil harici derede kalan (C) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın reddine karar verilip, kabule karar verilen bölümler yönünden temyize gelen Hazine aleyhine verilmiş bir karar bulunmadığına göre, hükmü temyizde hukuki yararı bulunmayan Hazinenin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6555
Karar No: 2016/10912
Karar Tarihi: 27.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/6555 E.  ,  2016/10912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 18.12.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a)Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b)Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c)Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedelinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; satış bedelinin tapudaki payları oranında taraflara dağıtılmasına karar verilmiş ise de kayıt maliki muris ....’tür. Ayrıca harcın taraflardan hangi oranda tahsil edileceğinin kararda gösterilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Ne var ki belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 1. bent gereğince bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasının 2 numaralı bendindeki “tapudaki” sözcüğünden sonra gelmek üzere “ve mirasçılık belgesindeki” sözcüklerinin eklenmesine, hüküm sonucunun 3 numaralı bendinin sonuna “taraflardan tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında tahsil edilmesine” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 27.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/29662
Karar No: 2018/4290
Karar Tarihi: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/29662 E.  ,  2018/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;Arsa niteliğindeki dava konusu ... mahallesi 316 ada 37 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 2,78-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 1,50-TL olduğu halde, dava konusu taşınmazın vergi değerinin emsal taşınmazdan daha düşük olduğu ve dava konusu taşınmazın şehir merkezine daha uzak, emsal taşınmazın ise daha yakın olduğu gözetildiğinde, dava konusu taşınmazı emsal taşınmazdan daha değerli kabul eden rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz

ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11669
Karar No: 2018/351
Karar Tarihi: 29.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11669 E.  ,  2018/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili idarenin davalıya döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanmış olduğunu ve vergi denetmenleri tarafından tespit edildiğini, davacı idare tarafından davalı adına ödenen 4.279,96 TL'nin tahsili amacıyla uzlaşma yoluna gidildiğini ancak davalı tarafından ödeme yapılmadığını beyanla müvekkili idare tarafından ödenen 4.279,96 TL'nin kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; eksik kesinti yapıldığı iddiasıyla açılan davada görevli mahkemenin vergi mahkemesi olduğunu, davacı kurumun vergi kesintisi yapma yetkisinin olmadığını, davanın süresinde açılmadığını ve zamanaşımına uğradığını, yapılan eksik vergi kesintisinde herhangi bir kusur ve ihmalinin bulunmadığını beyanla zamanaşımı, görev ve alacağın oluşmasında kusuru bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece sebepsiz zenginleşme nedeniyle 2 ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin bulunduğu, sürenin geri alım haklarının öğrenme tarihinden muhasebat başkontrolörü raporunun davacı idareye tebliği ile başlayacağı ve paranın yatırıldığı tarihten itibaren 10 yıllık sürenin dolmadığı, davacı idare tarafından eksik kesilen vergiler nedeniyle ilgili vergi dairesine ödemenin yapıldığı vergilerin eksik kesilmesinden dolayı davalının hiç bir kusurun bulunmadığı, bu nedenle usulsüzlük cezaları ve gecikme faizinden sorumlu tutulamayacağı ancak eksik kesilen vergilerin davacı tarafından ödenmesi nedeniyle haksız olarak zenginleştiği, davalının bilirkişi tarafından hesaplanan 3.088,08 TL'den

sorumlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 3.088,08 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...’ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 158,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 29.1.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.