erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2081
Karar No: 2012/2540
Karar Tarihi: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2081 E.  ,  2012/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Davada Hazine ve Orman İdaresi taraf olup, taşınmazın yakın çevresinde orman olup, ihtilafın çözümü için orman araştırması yapılması gerektiği anlaşılmakla, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı gereğince temyiz inceleme görevi 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/870
Karar No: 2014/3463
Karar Tarihi: 30.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/870 E.  ,  2014/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/72259

Mahkeme : TARSUS 4.Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 22.10.2010 - 2010/460 esas ve 2010/712 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, sonradan döndüğü soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6933
Karar No: 2017/3255
Karar Tarihi: 15.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6933 E.  ,  2017/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

araflar arasındaki yetki verilmesi istemi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı Cahit Bekir Akaydın tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili kooperatif ile davalı arsa sahipleri arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince tamamlanan inşaat için gereken başvuruların davalılar tarafından yapılmadığını ileri sürerek, inşaat ve tapuyla ilgili her türlü resmi ve özel işlemleri yapmak için kooperatif yöneticilerine yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar davayı kabul etmiş, bir kısmı ise davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu yapının sözleşmeye uygun olarak henüz tamamlanmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı.... temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı .... tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4251
Karar No: 2016/5165
Karar Tarihi: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4251 E.  ,  2016/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

I-Sanık ...'ün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 31.10.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra 09.11.2012 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Katılan vekilinin dilekçesi içeriğinden temyizinin "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu cihetle; anılan suçla sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşemeyeceği de dikkate alındığında, sanık hakkındaki kamu davasının .......... Vergi Dairesi Başkanlığının 08.04.2010 tarihli mütalaası ile vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına aykırı olarak "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalanın bulunmadığı gibi vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporunun da sahte fatura düzenlemek fiillerine ilişkin olduğu gözetilmeden; aynı Yasanın 223/8. maddesi gereğince durma kararı verilerek idareden, iddianame konusu suçla ilgili 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devam olunarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5946
Karar No: 2021/7466
Karar Tarihi: 26.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5946 E.  ,  2021/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kısmen kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 10.03.2020 tarih 2020/İHK-5592 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 24.08.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 26.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5224
Karar No: 2011/5814
Karar Tarihi: 04.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/5224 E.  ,  2011/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde uyarınca adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden belirlenerek sanığa fazla para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen sonuç para cezasının 450 Türk Lira adli para cezası olarak ifadesi ve 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24194
Karar No: 2017/10720
Karar Tarihi: 28.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24194 E.  ,  2017/10720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı tayin edilen 1800 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuk ...'in 02.05.2014 günü .... Özel Eğitim ve Anaokuluna gece saatlerinde girdiği, anaokulu içerisinde giriş kapısının camını kırdığı, iç kapısını ise zorlayarak zarar verdiği, müdür odasında bulunan masa çekmecelerini kırdığı, hırsızlık amacıyla araştırmalar yaptığı,çekmecede bulunan zarf içerisindeki 20-30 TL kadar bozuk parayı alması şeklinde gerçekleşen eyleminde, incelemeye konu suçun işleniş şekli ve özellikleri gözetilmeden, suç konusu paranın miktarı ve paranın satın alma gücünün azlığı ile suçun işleniş biçimi dikkate alındığında ceza verilmesinin hakkaniyete aykırı olacağı değerlendirildiğinden gerekçe kılınarak, TCK'nın 145. maddesine sevk amacının dışında yorumlar getirilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılmak sureti ile mahkumiyeti yerine "ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15279
Karar No: 2007/369
Karar Tarihi: 22.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15279 E.  ,  2007/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.10.2004 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 11.09.2002 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayanarak tapu sicilinde 191 ada 5 parsel numarası ile kayıtlı taşınmazdan hudutları sözleşmede belirlenen 70m2 lik ev bölümünü sözleşme tarihi itibariyle maliki bulunan ... 'tan satın aldığını belirterek, satın aldığı taşınmaz bölümünün davalı adından iptali ile kendisi adına tescilini istemiş, davalı iyiniyetli müktesip olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuş, mahkemece satış vaadi sözleşmesi borçlusu ... 'ın taşınmazı oğlu ...'a satışının, ...'un satış vaadinden haberli olması nedeniyle iyiniyetli sayılmadığı, keza aynı yerleşim yerinde oturan son müktesip ...'ın da ilk malik ... 'ın kardeşi ...'in gelini olmasından ötürü satış vaadinden haberi olmadığını kabul etmenin mümkün olmadığı, bu nedenle davalı ...'ın Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi koruması altında kabul etmenin hayatın olağan akışı ve beşeri münesabetlere uygun düşmeyeceğinin kabulü ile birlikte ne var ki; taşınmazın satışa konu 70 m2 lik bölümünün imar durumu itibariyle ifrazının mümkün bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Satışa konu taşınmaz ilçe belediye hudutları içerisinde yer almakta olup, taşınmazın toplam alanı 239 m2, satış vaadine konu olan bölümü ise 70 m2 olduğundan, mevcut yapılaşma itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun ilgili hükümlerine göre ifrazının mümkün bulunup bulunmadığı belediyeden sorulmuş 3194 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince çıkarıldığı anlaşılan "Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği" 17. maddesine göre ifrazın mümkün bulunmadığının bildirildiği anlaşılmıştır. Davaya konu taşınmaz imar hudutları içinde bulunmakla bu taşınmazdan belirli bir payın bağımsız satışa konu olması 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi kapsamında sayılmayacağından, taraf iradelerinin mümkün olduğu ölçüde hukuka uygun düşecek şekilde yerine getirilmesi akit serbestliği ilkesinin tabii bir sonucu bulunduğundan eldeki satış vaadi sözleşmesine de bu yolda değerlendirme yapılıp, satışa konu 70 m2 lik bölüm için paylı temlike olanak verecek şekilde istemin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı takdir ile uyuşmazlık konusu parselin 3194 sayılı Yasanın 18/son maddesi kapsamında kabul edilir şekilde davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.01.2007 tarihinde oybirilği ile karar verildi.
Esas No: 2013/879
Karar No: 2014/4708
Karar Tarihi: 17.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/879 E.  ,  2014/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/66368

Mahkeme : ÇANAKKALE Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 21.10.2010 - 2010/323 esas ve 2010/329 karar

Suç : Kenevir ekme

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18386
Karar No: 2013/18437
Karar Tarihi: 07.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/18386 E.  ,  2013/18437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyizin reddine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Katılan ...'ın 06.09.2011 tarihinde tebliğ edilen 2010-179 E, 2011-259 K. sayılı 17.08.2011 tarihli hükme karşı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra 14.09.2011 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Katılan ... Dönmez'in 17/08/2011 tarih ve 2010/179 E, 2011/259 K, sayılı ek karara, sanıklar ..., ..., ...ın 10/08/2011 tarih ve 2010/179 E. 2011/259 K. sayılı ek karara, sanık ...'ın 09/08/2011 tarih ve 2010/179 E. 2011/259 K. sayılı ek karara yönelik temyiz istemlerinin yapılan incelenmesinde:

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmayan hükümler hakkında verilen temyizin reddine ilişkin ek kararlarda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından katılanın ve sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddine ve redde ilişkin ek kararların ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/6256
Karar No: 2022/3309
Karar Tarihi: 01.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6256 E.  ,  2022/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Van İli, Merkez İlçesi, Akın köyü, 107 ada, 37 ve 103 ada 109 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6622
Karar No: 2011/17756
Karar Tarihi: 28.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6622 E.  ,  2011/17756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.03.2010 tarih ve 2005/326-2010/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı Özay Dış Tic. Ve Paz. Ltd. Şti. ile Elit Ev Tekstil ve Gıda Ürn. Paz. Tic.San. A.Ş.'nin %15'er oranında ortağı olduklarını, şirketlerin 1998 yılından başlayarak biri resmi, diğeri gayri resmi olmak üzere genel müdür ... tarafından imzalanan ve hazırlanan iki farklı defter ve bilançosu bulunduğunu, ortaklar arasındaki gayri resmi hesabın USD doları üzerinden yapıldığını, ancak taraflar arasında anlaşmazlık çıktığını, yapılan şikayet üzerine C.Savcılığı tarafından davalılar hakkında hizmet nedeni ile görevi kötüye kullanmaktan kamu davası açıldığını, şirket defterlerinde müvekkillerine verilmediği halde müvekkillerine ödenmiş gibi gösterilen usulsüz para çıkışlarının tespit edildiğini, yönetici durumunda olan davalıların şirketlere ait gayri resmi defterdeki hasılatları şirketin resmi defterine işlemediklerini, bankadan alınan krediyi şirket hesabından ödedikleri halde şirket hesabına yatırmadıklarını, şirketlere faturasız mal alımı yaptıklarını, gayri resmi yapılan satışları şirket hesabına işlemediklerini, mal alımlarında bazı şirketlere mükerrer ödeme yaptıklarını ve böylece hissedarlara eksik ödeme yaptıklarını ileri sürerek, zarar karşılığı 645.383,00 TL alacağın 31/12/2000 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, şirket ortağı olan davacıların aynı zamanda yalnız başlarına imza yetkileri olan, şirketi temsil ve ilzama yetkili yönetici durumunda olduklarını, süregelen şirket faaliyetlerinde iddia edildiği şekilde bir usulsüzlüğü fark etmemelerinin mümkün olamayacağını, şirkette usulsüzlük yapıldığı ve şirketin zarara sokulduğu iddiasının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davacıların iddialarının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23825
Karar No: 2022/14036
Karar Tarihi: 13.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23825 E.  ,  2022/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince; hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 1. maddesinin 8. bendinde yer alan "adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.