erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/11449
Karar No: 2014/711
Karar Tarihi: 21.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/11449 E.  ,  2014/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silah terör örgütü üyesi olma, silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/3, 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyizinin kapsamına göre vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık müdafii olarak hükmü temyiz eden Avukat ...... sanık adına dosyaya ibraz ettiği vekaletnamesinin hüküm tarihinden sonraya ait olduğu, bu nedenle de vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısı içinde yer aldığı belirlenemeyen sanığın haklarında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan beraat kararı verilen..... isimli şahısları silahlı terör örgütünün kırsalına

götürmek istediği sırada, kendisine verilen görevi henüz tamamlayamadan yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin, örgüte yardım etmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozma nedenine göre de;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/33450
Karar No: 2015/34496
Karar Tarihi: 14.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/33450 E.  ,  2015/34496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalı-karşı davacı ...... vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davalı-karşı davacı ....... vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alındıktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/18678
Karar No: 2007/16772
Karar Tarihi: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18678 E.  ,  2007/16772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20381
Karar No: 2014/10773
Karar Tarihi: 13.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/20381 E.  ,  2014/10773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/100485

MAHKEMESİ : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/668 (E) ve 2012/27 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan hakkında düzenlenen adli rapordan sol hemitoraksta bulunan kesilerden birinin göğse nafiz olmak üzere 5 adet, sağ hemitoraksta 3 adet, karın ön kısımda 2 adet olmak üzere vücudunun diğer yerlerinde 12 adet olmak üzere toplam 22 adet kesici delici alet yarası ile yaralandığı yaşamının tehlikeye girmesine neden olduğu anlaşılmakla, kullanılan araç, darbe sayısı, yaranın nitelikleri, hedef alınan vücut bölgesi gibi unsurları gözetildiğinde sanıkların katılana yönelik eylemlerinin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3371
Karar No: 2016/5765
Karar Tarihi: 14.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/3371 E.  ,  2016/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, gerçek zarar miktarının; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşması, sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmesi, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiği bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekmesi,

Öte yandan meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamasının sonuca etkili görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/26629
Karar No: 2024/14458
Karar Tarihi: 14.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/26629 E.  ,  2024/14458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.07.2023

SAYISI : 2023/890 E., 2023/2007 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.07.2023 tarihli ve 2023/890 Esas, 2023/2007 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2023/890 Esas, 2023/2007 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15268
Karar No: 2013/1615
Karar Tarihi: 25.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15268 E.  ,  2013/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2010 gün ve 2007/716-2010/82 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/06/2012 gün ve 2010/8742-2012/10560 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili adına tescilli “...” isimli ilacı emsal göstererek ruhsat aldığı “...” isimli ilacın emsal olarak alınan müvekkiline ait ilaçla fiziksel ve kimyasal özelliklerinin uyuşmadığını, davalıya ait ilacın formulasyonunda bitkisel yağ kullanılması gerekirken yaklaşık % 72 oranında su kullanıldığının belirlendiğini, Bakanlık tarafından davalıya ait ilacın satışının durdurulmasına karar verildiğini, davalının sözkonusu eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkilinin bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla haksız rekabetin tespitine, 250.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın ıskonto faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/8742 E,2012/10560 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2518
Karar No: 2021/10182
Karar Tarihi: 22.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2518 E.  ,  2021/10182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1- Davacı idare tarafından fazla bloke edilen bedelin, davalı tarafa ödeme yapılmış ise bankadan çekilmesine kadar işlemiş faizi ile davalı taraftan alınarak davacı kuruma ödenmesine, ödeme yapılmamış ise davacı kuruma iadesine karar verilmesi, gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4909
Karar No: 2013/4184
Karar Tarihi: 21.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4909 E.  ,  2013/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki fesih ve cezai işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından kuruma sahte reçete fatura edildiğinden bahisle sözleşmenin iki yıl süreyle feshedildiğini ve 44.893,25 TL cezai işlem uygulandığını belirterek uygulanan fesih ve cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HMK.nun 150.maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından kuruma sahte reçete fatura edildiğinden bahisle sözleşmenin iki yıl süreyle feshedildiğini ve cezai işlem uygulandığını belirterek uygulanan fesih ve cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına ve 600, 00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesine göre; (1) Görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, Tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.” Buna göre, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına 1.200, 00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 436/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle gerekçeli kararın hüküm başlıklı bölümünün dördüncü fıkrasında yer alan “600, 00” rakamının “1.200, 00” olarak değiştirilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8538
Karar No: 2012/11581
Karar Tarihi: 19.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/8538 E.  ,  2012/11581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanıklar ... ve ...'un, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 201/a-l-2, 201/a-son ve 59. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis ve 1.666 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2009 tarihli ve 2006/527 esas, 2009/1056 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanıkların yurt dışına gitmek isteyen vatandaşlarla irtibat kurdukları, kendilerinden birtakım resmi belge istedikleri ve kişi başı 6.500 Avro civarında para aldıkları, maddi durumu iyi olmayanlardan ise kimlik bilgilerinden yararlanılarak göçmen kaçakçılığı suçunun oluştuğunun mahkemesince kabul edilerek, kararın gerekçe kısmında belirtilmiş olması karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, verilen cezadan 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 61 ve 62. maddeleri uyarınca indirim yapılmamış bulunulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 07.08.2012 tarih ve 2012/13191/46667 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.08.2012 tarih ve 2012/218501 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2009 tarih, 2006/527 esas ve 2009/1056 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

Hükümlüler ... ve ...’un, göçmen kaçakçılığı suçu nedeniyle haklarında lehe olan 5237 sayılı TCK’nın 79/1-b maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, eylemlerini örgüt faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirmeleri nedeniyle cezaları TCK’nın 79/2. maddesi uyarınca yarı oranında artırılarak 4 yıl 6 ay hapis ve 7 gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, eylemleri teşebbüs aşamasında kaldığından meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da dikkate alınarak TCK’nın 35/2. maddesi uyarınca cezaları takdiren 3/4 oranında indirilerek 1 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 1 gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, TCK’nın 62. maddesi uyarınca cezaları takdiren 1/6 oranında indirilerek 11 ay 7 gün hapis ve 1 gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, 1 gün adli para cezası TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den hesaplanarak 20 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, sonuç cezanın 11 ay 7 gün hapis ve 20 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3887
Karar No: 2012/10387
Karar Tarihi: 13.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3887 E.  ,  2012/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2010 tarih ve 2008/429-2010/1204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigorta poliçesi ile sigortalı aracın çarptığı yaralının tedavisinin davalıya ait hastanede yapıldığını, davalıya 16.557,91 TL tedavi gideri ödendiğini, ancak Sağlık Bakanlığı tarifesini uygulamayan davalının fazladan 12.018 TL tahsil ettiğinin anlaşıldığını ileri sürerek, bu meblağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, yaralının zorunluluk bulunmadığı halde müvekkili sağlık kurumuna getirildiğini, acil müdahaleden sonra yaralı ve yakınlarının talebiyle tedavisine devam edilip acil müdahalenin ötesinde ileri düzeyde sağlık hizmeti verildiğini, Sağlık Bakanlığı tarifesinin uygulanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı kuruma acil vaka olarak getirilen yaralıya uygulanan tedavinin tamamının acil tedavi kapsamında bulunduğu, bu durumda Sağlık Bakanlığı bütçe uygulama talimatına göre tahsil edilmesi gereken tedavi ücretinin 4.539,56.-TL olup, davalının 12.018,35.-TL fazla tedavi ücreti aldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 12.018,00.-TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, alacağın vekalet aktinden kaynaklanmış bulunmasına ve bu halde davanın zamanaşımı süresi içerisinde açılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 535,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.