erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/25316
Karar No: 2014/16025
Karar Tarihi: 02.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25316 E.  ,  2014/16025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/122642

MAHKEMESİ : Alaçam Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2010/190 (E) ve 2011/164 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, müştekinin ikamet ettiği evinin balkonuna müştekinin rızası olmadan girerek balkonun zemin fayanslarını kırmak suretiyle zarar verdiğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın, yağmur nedeniyle üst katta balkonda su biriktiğini, evinin zarar gördüğünü, komşusunun evde olmadığını, bu nedenle üst kattaki balkona çıkıp suyu tahliye etmek için fayansları kırdığını savunması ve müştekinin de çatıdan sanığın balkonuna yağmur sularının aktığını, yağmur oluğu yapmak için balkonuna girdiğini ve fayanslara bu nedenle zarar verdiğini ifade etmesi karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 25/2. maddesinde öngörülen zorunluluk hali kapsamında olup olmadığının değerlendirilmesi bakımından, olay tarihinde, sanığın evinde meydana gelen zararı başka bir şekilde önleme imkanının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılıp gerektiğinde mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılmak suretiyle elde edilecek sonuçlar birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Hapis cezası ile adli para cezası yaptırımlarının seçenek olarak düzenlendiği TCK'nın 151/1. maddesi gereğince hapis cezası tercih edilerek uygulama yapılmasına rağmen aynı Kanunun 50/2. maddesi hükmü gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4956
Karar No: 2012/7161
Karar Tarihi: 17.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4956 E.  ,  2012/7161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davaya konu taşınmaz üzerindeki muhdesatların davacılar tarafından meydana getirildiğinin kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ...'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç ve oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından sözedilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhtesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhtesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez.

Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhtesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhtesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kısmen kabulü ile 79 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatların davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine, davacıların mülkiyet tespitine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'in temyizi bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 2.paragrafında geçen "...davacılar tarafından parsel üzerinde yapılıp büyütüldükleri ve mülkiyetlerinin davacılara ait olduğunun tespitine,..." sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine "...davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine,..." sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 17.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1538
Karar No: 2015/547
Karar Tarihi: 13.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1538 E.  ,  2015/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.

Tepe Telekom isimli elektrik faturası ödeme merkezinin yetkilisi olan sanığın, TEDAŞ'a yatırılmak üzere şikayetçiden tahsil ettiği 124 TL elektrik faturasına ait parayı ilgili kuruma yatırmayarak uhdesinde bulundurmak suretiyle üzerine atılı olan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 5 gün adli para cezası karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince, verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8094
Karar No: 2006/7814
Karar Tarihi: 10.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8094 E.  ,  2006/7814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  : Ankara 7. İş Mahkemesi

Tarih   : 28.3.2006
Esas No: 2014/18792
Karar No: 2015/11656
Karar Tarihi: 11.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/18792 E.  ,  2015/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :. İş Mahkemesi

Dava, Hollanda yaşlılık sigortasına giriş tarihihin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle;... sisteminde, ülkede ikamet eden herkesin (işçi, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar,işsizler v.s) ulusal sigorta kapsamında (...) yaşlılık, malullük,uzun süreli iş göremezlik gibi sigorta kolları açısından sigortalı sayılmakta olması,... kapsamında sağlanan emeklilik aylığından faydalanmak için ikamet esaslı bir sistem varlığı, 15 ile 65 yaş arasında kesintili veya sürekli olarak...'da ikamet etmenin emeklilik aylığından faydalanmak için yeterli olması(...nd Belediyesinin 16.09.2013 günlü ve ... Kurumu'nun 03.11.2010 tarihli yazı içeriğinden davacının, 25.08.1975 tarihinden itibaren Hollanda ülkesinde ikamet etmek suretiyle... yaşılılık sigortasına tabi bulunduğunun anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5764
Karar No: 2012/6645
Karar Tarihi: 03.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5764 E.  ,  2012/6645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davaya konu taşınmaz üzerindeki bina niteliğindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin belirlenmiş olmasına göre davalı ...'nun sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; varılan sonuç ve oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından sözedilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhtesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhtesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez.

Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhtesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhtesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kısmen kabulü ile 147 ada 74 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, davacının mülkiyet tespitine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'nun temyizi bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 1 numaralı bendindeki "...mülkiyetinin davacı ...'a ait olduğunun tespitine" sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine "...davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 03.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/4841
Karar No: 2021/737
Karar Tarihi: 08.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/4841 E.  ,  2021/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, TCK'nın

314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla, TCK’nın

314/2, 220/7 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi ile

TCK'nın 62, 53/1-2-3 ve 63 maddeleri uyarınca verilen

mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunda, suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan 23.04.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17112
Karar No: 2017/1565
Karar Tarihi: 16.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17112 E.  ,  2017/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirketçe sigorta örtüsü altına alınan dava dışı sigortalıya ait konutun, aşırı yağmur sırasında yağmur suyu ve logardan atık su girmesi nedeni ile hasara uğradığını, bu olay sebebi ile müvekkil şirket tarafından sigortalısına 3.750,00 TL sigorta tazminatı ödediğini, davalının müteahhidi olduğu yapının aşırı yağmurlar sırasında giderlerden geri tepen ve kapı altından içeri sızan sular nedeniyle sigortalı dairenin hasarlanmasına neden olduğunu, davalının yapımda kusurlu olduğunu ileri sürerek 3.750,00 TL tazminatın TTK 1301. madde gereğince davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu daireyi sigorta eden davacı ... şirketinin projesine uygun olarak yapılmayan daireyi sigorta ettiği, dolayısıyla davacı ... şirketinin basiretli bir tacir gibi davranmadığı, işinde gerekli ihtimam ve özeni göstermediği, meydana gelen zarara katlanmak zorunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 2013/1014 Esas, 2013/17221 Karar sayılı ve 01.10.2013 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kısmen kabulü ile 3.750,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın ve kusura ilişkin tespitlerin hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 192,16 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24640
Karar No: 2015/3695
Karar Tarihi: 02.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24640 E.  ,  2015/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plaka sayılı aracına 23/06/2013 tarihinde ... yolunda mülkiyeti davalılardan ...'ya ait olan diğer davalı ...un sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın çarptığını, müvekkilinin aracında hasara sebep olduğunu, müvekkilinin aracında meydana gelen hasar ve değerindeki azalmanın tespiti için .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/18 değişik iş sayılı dosyasıyla tespit yaptırıldığını, ileri sürülerek araçda meydana gelen zarar ve değerindeki azalma tutarlarının (toplam 13.875 TL) kaza tarihi olan 23/06/2013 tarihinden, 617,10 TL tespit giderinin 26/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak taraflarına verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru olmadığını, davacının aracını kullanan kişinin kusurunun sonucu meydana geldiğini, davacının aracında kaza sonucunda iddia edildiği şekilde hasar meydana gelmesinin mümkün olmadığını, kazadan uzun bir zaman geçtikten sonra tespit yaptırıldığını, tespit raporunu kabul etmediklerini, aracın değer kaybına uğramasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulüne, hasar ve işçilik tutarı olan 11.175 TL ile değer kaybı olan 1.000 TL'nin kaza tarihi olan 23/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine, davacının müstakil dava parçası olarak ileri sürdüğü delil tespiti giderlerine ilişkin davanın reddi ile delil tespiti ile ilgili giderlerin asıl dosyadaki yargılama giderleri içerisinde değerlendirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 623,72 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6993
Karar No: 2019/7988
Karar Tarihi: 30.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/6993 E.  ,  2019/7988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesindeki “Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder” hükmü ile 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesindeki “İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.” hükmü karşısında, cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanık ...’ya gerekçeli kararın tebliğine ilişkin evraklarda, bu kararın sanığa okunduğuna dair herhangi bir ifadeye yer verilmediğinden gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanığın temyizinin süresinde kabulü ile bu hususta tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Sanıklar hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ...’in, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ..., ...’a yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ...’e yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin, infaz evresinde re'sen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.