erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/3952
Karar No: 2007/4564
Karar Tarihi: 19.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3952 E.  ,  2007/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava 126 ada 25 parsel üzerinde kat mülkiyetine tabi bir binanın var olduğunu ortaya koyan açıklama ile açılmış olup bu parsel üzerindeki binanın 22 nolu bağımsız bölümünün tapusunun iptali istenmiştir. Sözü edilen bu bağımsız bölümün tapu kaydının çıkarılıp evrak arasına konulması istemi ile dosya geri çevrilmiş ise de Mahkemece Tapu Sicil Müdürlüğünden 25 parsele ait kadastro tutanağı örneği getirtilerek başkaca kayıt getirtilmeksizin dosyanın iade edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yeniden Tapu Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazılarak 25 parsel üzerinde kurulu bulunan kat mülkiyetinde 22 numaralı bağımsız bölüme ait tapu kaydına ait bir örneğin getirtilerek evrak arasına alınmasından sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.4.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/12852
Karar No: 2012/20136
Karar Tarihi: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12852 E.  ,  2012/20136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2011 tarih ve 2010/37-2011/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı ve müdürü olduğunu, şirkette 1/3 oranında hissesinin bulunduğunu, şirket ortaklarından ...’ın protokol ile ortaklıktan ayrıldığını, ...’ın davalı şirketin vergi beyannamelerini 2008 Ocak ayından 04/06/2009 tarihine kadar vermediğini, bu dönemde şirketin faaliyetine devam etmediğini, ortakların bir araya gelemediğini, bu nedenle şirketin tasfiye edilemediğini, müvekkilinin Jandarma Genel Komutanlığı’na sözleşmeli subay seçildiğini ileri sürerek, müvekkilinin haklı sebeple ortaklıktan çıkmasına izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, dava dilekçesinde şirketin borçlarının olduğunun, şirketin faaliyetine devam etmediğinin ve beyanname vermediğinin açıklandığı, davacının müdür olarak şirketi temsil yetkisinin bulunduğu, şirketin geleceği konusunda uyuşmazlıkları çözümleyecek girişimlerde bulunması gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı vekilinin ileri sürdüğü sebeplerin bir kısmının davalı şirket müdürlüğünden istifa nedeni olabileceği, bir kısmının da çıkma için haklı sebep teşkil etmemiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11344
Karar No: 2008/12217
Karar Tarihi: 23.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11344 E.  ,  2008/12217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.01.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya tecavüzün meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; kabulüne dair verilen 26.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıların Hazinenin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ... Merkez ilçe, ... köyündeki 897 parsel numarası ile belirlenen meraya elattıklarını belirterek elatmanın önlenmesine, ekili dikili ya da yapılı bir yer var ise bunların kaline ve eski hale getirme karşılığı belirlenecek olan bedelin tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu yerde keşif yapılmış, davalılarca elatıldığı iddia edilen yerler belirlenerek bilirkişilerden bu konuda rapor alındığı görülmüştür. Gerekçeli karar başlığında davalı olarak ismi yazılı kişiler dışında davalı olmadıkları halde ... ... ve ... oğlu ...'ün aleyhine de hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

HUMK.nun 73. maddesi gereğince; kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmün veremez. Anılan yasa hükmü gereğince bir davada davacı veya davalı olarak yer almayan kişillerle ilgili olarak hüküm kurulamaz. Haklarında usulüne uygun şeklide açılmış bir dava bulunmayan ... ... ve ...'ün bir kısım meraya tecavüzlerinin bulunduğu belirlenmiş olması nedeniyle bu kişilerle ilgili olarak Hazine tarafından ayrıca dava açılarak eldeki davayla birleştirilmesi

talep edilmedikçe bu kişiler hakkında hüküm kurulamayacağı düşünülmeksizin yazılı şeklide karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/16418
Karar No: 2014/36933
Karar Tarihi: 24.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/16418 E.  ,  2014/36933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/94712

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2013/38 (E) ve 2013/52 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait işyerinden 50TL civarında bozuk para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk N.. K.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1936
Karar No: 2013/3912
Karar Tarihi: 15.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/1936 E.  ,  2013/3912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.06.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydının iptali ve yol olarak terkin isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 288. maddesi gereğince hakim uyuşmazlık konusu hakkında bilgi sahibi olmak amacıyla taraflardan birinin talebi üzerine veya re'sen keşif yapılmasına karar verebilir. Yargılamanın sağlıklı bir biçimde yürütülebilmesi ve gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi bakımından toplanan delillere göre gerekli olan durumlarda mutlaka keşif yapılmasına karar verilmelidir. Tapu iptali ve tescil davalarında bunun için diğer delillerin yanında ayrıca keşif deliline de dayanılması gerekmez.

Dava konusu olayda; mahkemece taşınmaz başında keşif yapılması için önce ara kararı verilmiş ise de, sonraki oturumlarda bu karardan sarfınazar edilerek keşif yapılmaksızın davanın reddine dair karar verilmiştir.

Uyuşmazlığın giderilebilmesi için davanın niteliği gereği keşif yapılması zorunlu olduğu halde davacının verilen kesin süre içerisinde keşif deliline dayanmadığından bahisle davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

2013/1936-3912 -2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/2801
Karar No: 2010/1638
Karar Tarihi: 25.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/2801 E.  ,  2010/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü :

Kadastro sırasında 119 ada 1 parsel sayılı 103528,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, 119 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 119 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 24.11.2006 günlü haritada (A) harfi ile gösterilen 878,95 metrekare yüzölçümündeki bölümünün kamu malı niteliğinde mera olduğu, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Gerçekten çekişmeli taşınmaz bölümünün sınırlarında eylemli biçimde kamu malı niteliğinde mera bulunmaktadır. Dava ve temyiz konusu taşınmaz bölümü ile sınırlarını oluşturan taşınmaz bölümü arasında doğal yada yapay nitelikte, ayırıcı unsur olarak bir sınır yeri tarif edilmemiştir. Kaldı ki meralar içerisinde öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre “dere” “tepe” “yol” “hendek” ve “çukur” gibi doğal yada yapay sınır yerlerinin her zaman bulunması da mümkündür. Öte yandan kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Hal böyle olunca çekişmeli taşınmaz bölümünün sınırını oluşturan mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen 119 ada 1 parsel sayılı taşınmazın temyiz edilmeyerek önceki hükümle kesinleşen kesimine el atılarak kazanıldığının kabulü gerekir.

Kural olarak bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/13806
Karar No: 2018/4744
Karar Tarihi: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13806 E.  ,  2018/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 08.05.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı asil ve vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 17.931.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13216
Karar No: 2015/6109
Karar Tarihi: 22.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/13216 E.  ,  2015/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/245920

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2013

NUMARASI : 2011/189 (E) ve 2013/60 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık İ.. U.. hakkında verilen karara karşı herhangi bir temyiz itirazının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık S.. S.. hakkında kurulan beraat hükmüne hasren yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2989
Karar No: 2018/67
Karar Tarihi: 15.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/2989 E.  ,  2018/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/03/2014 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 2330 sayılı Kanun uyarınca ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, olay tarihinde davalının, dava dışı polis memurunu basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığından polis memuruna İçişleri Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonunca 2330 sayılı Kanun gereğince nakdi tazminat ödendiğini ve davacı idarenin zarar gördüğünü belirterek, ödenen tazminat bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, çatı katında intihar girişiminde bulunduğu, ihbar üzerine dava dışı polis memurunun olaya müdahalesi sırasında davalıyı kurtarırken boğuşma neticesinde yaralandığı ve İçişleri Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonunun kararı ile polis memuruna nakdi tazminat ödendiği, davalının kendi kusuruyla davacı idarenin zararına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kabulüne verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; olay sırasında davacının ablası ile psikolog ...'ün davacıyı ikna için çatıda oldukları, davacının çatıdan sarkıttığı ayağını içeri aldığı sırada bu kişilerin davacıyı çekmeye çalıştıkları, dava dışı polis memurunun da bu sırada olaya dahil olup davacıyı içeri çektiği ve bu kargaşa sırasında yaralandığı anlaşılmakla, yaralama fiilinin davacı tarafından gerçekleştirildiği sabit olmadığından ve bir ceza soruşturması da bulunmadığından, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmediğinden bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11190
Karar No: 2014/31303
Karar Tarihi: 10.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11190 E.  ,  2014/31303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/127631

MAHKEMESİ : İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2011/122 (E) ve 2012/2417 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14.01.2011 yerine 10.02.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1-14.01.2011 tarihinde müştekiye ait kol çantası ve içindeki bir kısım eşyalar ile birlikte çalınan Samsung .. marka ve model cep telefonunun 10.02.2011 tarihinde şüphe üzerine yakalanan sanığın üst aramasında ele geçtiği, sanığın suça konu cep telefonunu 20 gün kadar önce Eminönü civarında bir seyyar satıcıdan aldığını savunduğu, günlük hayatta bu şekilde 2. el alım satımlar yapıldığı düşünüldüğünde sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olmadığı ancak mahkemece suça konu cep telefonuyla suç tarihi ve saatinden itibaren yapılan görüşmelere ilişkin kayıtların getirtilmediği anlaşılmakla; suça konu cep telefonuyla suç tarihi olan 14.01.2011 ile telefonun ele geçtiği 10.02.2011 tarihi aralığında yapılan görüşme kayıtlarının T.. İ..Başkanlığından istenerek suç tarihi ve saatinden itibaren hangi numaralar tarafından kullanıldığı tespit edildikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre, sanığın eyleminin suç eşyasını satın almak suçunu oluşturma ihtimali de tartışılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suç tarihinden yaklaşık 1 ay sonra sanığın üzerinden ele geçirilen adli emanete kayıtlı 100,00 TL'nin müştekiden çalınan para olup olmadığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen yazılı şekilde müştekiye iadesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Müştekinin pazar yerinde gezdiği sırada bebek arabasına asmış olduğu kol çantasının çalınması şeklindeki eylemin TCK'nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu halde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 142/2-b maddesiyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Z.. B..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2048
Karar No: 2015/7929
Karar Tarihi: 20.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2048 E.  ,  2015/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere sonucunda oybirliği, gerekçesinde oybirliğiyle karar verildi. 20.04.2015 (Pzt.)

FARKLI GÖRÜŞ

Taraflar boşanmışlar, boşanma kararı 14.6.2007 tarihinde kesinleşmiş, çocuk boşanma kararının kesinleşmesinden sonra 26.6.2007 tarihinde doğmuştur. Çocuk doğduğunda ana ve baba arasında evlilik mevcut değildir. Ana ve baba evli değil ise velayet anaya aittir. (TMK. m. 337/1) Çocuğun “evlilik içinde ana rahmine düşmüş olması” (TMK. m. 285, 287), bu arada ananın yeni bir evliliği bulunmadığına göre, çocuğu kocaya bağlar ve bu olgu çocuğun soybağını tayin eder. Yoksa evlilik mevcut değilken doğan çocuğun velayetinin anada olduğu gerçeğini değiştirmez. Bu bakımdan çocuğun velayeti, doğumdan itibaren zaten annesindedir. Böyle bir durumda velayetin kanunen annede olduğu tespit edilip, babası yanında bulunan çocuğun velayet sahibine “teslimine” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, mahkemece, “çocuğun velayetinin annesine verilmesi” yönünde karar verildiğine göre, verilen karar gereğince çocuğun annesine teslimi mümkün olduğundan bozma yapılması temyiz edene bir yarar da sağlamayacaktır. Bu açıklamayla karara iştirak ediyorum.
Esas No: 2010/7341
Karar No: 2010/6192
Karar Tarihi: 09.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/7341 E.  ,  2010/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 09.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.