erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/10332
Karar No: 2021/4945
Karar Tarihi: 16.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/10332 E.  ,  2021/4945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar ... ve ... ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Tekirdağ 4.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/10/2015 tarih, 2015/36 Esas, 2015/1182 Karar sayılı hükümlerin sanık ... ve müdafii ile sanık ... ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine (Kapanan) 13.Ceza Dairesi’nin 10.03.2020 gün, 2019/11282 Esas, 2020/3556 Karar sayılı ilamı ile oy birliği ile sanık ... yönünden hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından onanmasına, sanık ... ... yönünden ise hırsızlık suçlarının onanmasına, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından ise bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.02.2021 tarih ve KD-2021/3539 sayılı yazısı ile, “işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ile ilgili değerlendirme yapılmadığı” belirtilerek (Kapanan) 13. Ceza Dairesi’nin sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükme yönelik itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü::

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.02.2021 tarih ve KD-2021/3539 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan (Kapanan) 13.Ceza Dairesi’nin 10.03.2020 gün, 2019/11282 Esas, 2020/3556 Karar sayılı sanık ... hakkındaki işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanık ... ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında TCK’nın 116/4.maddesinde öngörülen ceza alt sınırının bir yıl hapis olduğu

gözetilmeksizin yazılı şekilde iki ay hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle itiraza uygun olarak BOZULMASINA, 16/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4625
Karar No: 2018/9953
Karar Tarihi: 24.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4625 E.  ,  2018/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; iştirak nafakası ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ile kişisel ilişki kurulması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece çocuğun yaşı, babanın hükümlü olduğu gözetilerek kişisel ilişki kurulmamış ise de koşulların değişmesi halinde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin her zaman talep edilmesinin mümkün bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükmün gösterilmesi gerekir (HMK m.26, 297/2). Yasal gereklilik böyleyken davacı kadının yoksulluk nafakası (TMK m.175) talebi bulunduğu halde; bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK m. 182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti anneye tevdi edilen 2009 doğumlu ortak çocuk Nurhayat için iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının davalıdan alınmasına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2018(Pzt.)
Esas No: 2016/7501
Karar No: 2017/3076
Karar Tarihi: 05.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7501 E.  ,  2017/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2804
Karar No: 2014/3992
Karar Tarihi: 18.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2804 E.  ,  2014/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme

HÜKÜM : Sanığın 09/08/1989 olan doğum tarihinin 09/08/1987 olarak tashihine; TCK.nun 82/1-e, 31/3, 62, 63, 54 maddeleri gereğince 13 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktül ...'i nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine, haksız tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

T.C. Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen “533,00..TL” müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, "1.104,95.TL" olarak tesbit olunan miktarın "571,95.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/682
Karar No: 2012/6465
Karar Tarihi: 26.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/682 E.  ,  2012/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

İHBAR OLUNAN: Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Ahmet Altınöz tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Yasanın 5831 sayılı Yasanın 8. maddesiyle eklenen ek 4. maddesine göre yapılan kadastroda Kurna köyü 166 ada 1 parsel sayılı 6406.23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Tutanağın beyanlar hanesinde “İşbu taşınmaz bahçe olarak 2000 yılından beri ...’nun fiili kullanımındadır. 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır." şeklinde şerh bulunmaktadır. Davacılar, çekişmeli yerin kendileri zilyetliğinde olduğundan bahisle beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin iptali ve kendilerinin zilyet olduğu yolunda şerh verilmesi istemiyle dava açmışlar, dava dosyaları birleştirilmiştir. Mahkemece, davacıların davasının reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, bu karar davacılardan Ahmet Altınöz tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastroya itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasa hükümleri gereğince 1942 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 sayılı Yasa gereğince 2. madde, 2896 sayılı Yasa gereğince 2/B uygulamaları yapılmış; son olarak da 1988 yılında 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamaları yapılmış; 27/02/1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/14027
Karar No: 2018/633
Karar Tarihi: 16.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14027 E.  ,  2018/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı kadın tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.01.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekilleri gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır. (HMK m.141/2) 12.11.2015 tarihli celse de davacı vekilinin, davalının tanık dinletme talebine muvafakat ettiğinin anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.630,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2018 (Salı)

....
Esas No: 2015/6634
Karar No: 2016/707
Karar Tarihi: 02.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6634 E.  ,  2016/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK'nın 155/2, 168/2, 50. maddeleri gereğince 10.950 TL hapisten çevrili ve 750 TL doğrudan adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yetkilisi oldukları... As Beton Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile katılan şirket arasında imzalanan uzun dönem kira sözleşmesiyle teslim edilen aracın kira bedelinin ödenmemesi üzerine sözleşmenin feshedilmesine rağmen katılan şirkete geri verilmediği iddia olunan olayda,

1) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

16.04.2003 tarihli genel kurul kararı ile üç yıl süreyle sanık ...'nın yönetim kurulu başkanı seçildiği, bu sanığın oğlu olan Selim'in başkan yardımcısı, eşi olan ...'ın ise yönetim kurulu üyesi olduğu, sanıkların savunmalarına göre şirketin işleriyle sanık ...'nin ilgilendiği ve suça konu aracın iadesi yükümlülüğünün sanık ...'ye ait olduğu, diğer sanıkların fiilen şirket işleri ile ilgilenmedikleri dikkate alındığında, sanıklar ... ve ...'nın atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle sanıklar ... ve ... hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası bulunmayan sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

b) Sanık hakkında adli para cezasına karar verilirken temel adli para cezasını TCK'nın Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak TCK'nın 52/2. maddesi gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan tayin edilen adli para cezası üzerinden indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/3990
Karar No: 2014/3448
Karar Tarihi: 10.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3990 E.  ,  2014/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 62/1 maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin suç vasfına ve tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümdeki “soruşturma aşamasında CMK. uyarınca görevlendirilen müdafii ücreti

160,00.TL” ibaresi ile devamındaki “kovuşturma aşamasında CMK. uyarınca görevlendirilen müdafii ücreti 533,00.TL” ibarelerinin hükümden çıkartılmasına ve aynı bölümdeki toplam yargılama gideri olan “2.282,76.TL” ibaresinin “1.589,76.TL” olarak değiştirilmesine,

Kararr verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan, re’sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/15054
Karar No: 2014/5855
Karar Tarihi: 31.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15054 E.  ,  2014/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/207653

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2010

NUMARASI : 2010/44 (E) ve 2010/220 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma (değişen suç vasfına göre hırsızlık)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, kız arkadaşıyla gezmeye çıkacağını, yanında bir telefon bulunması gerektiğini söyleyerek, bir süreliğine kullanmak üzere şikâyetçiden telefonu emanet olarak aldıktan sonra, paraya ihtiyacı bulunduğu gerekçesiyle telefonu başkasına sattığı ve şikâyetçiye iade etmediği, çocuğun suçunu ikrar ettiği, böylece güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Şikâyetçinin cep telefonunu belli bir süre kullanmak üzere suça sürüklenen çocuğa teslim ettiği, bu teslime rağmen telefonun iade edilmediği olayda, zilyetliğin suça sürüklenen çocuğa devredildiği, geçici tesliminin söz konusu olmadığı, bu nedenle eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi kapsamında güveni kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan hüküm kurmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kabule göre de; Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliği'nin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25765
Karar No: 2013/27441
Karar Tarihi: 18.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25765 E.  ,  2013/27441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat

-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamede adı geçen sanık ... hakkında kurulan hük- me yönelik temyiz istemi bulunmadığından, inceleme sanık ... hak- kında kurulan hükümlere yönelik yapılmıştır.

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmün açık- lanmasının geri bırakılmasına, hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabet- sizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında, kişiselleştirme hükümleri tartışılırken, yasal gerekçeler yanında "ve bu sanığın geçmişte birçok sabıkasının olması durumu" ibaresinin yazılması mahallinde çıkarılması mümkün hukuki değerden yoksun fazlalık olarak görülmüş; katılan ile tartıştıktan sonra, evinin yakınında havaya ateş eden sanığın eyleminin belli bir kişiye yönelik olması nedeniyle silahla tehdit suçunu oluşturup oluş-

turmadığının tartışılmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapıl- mamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geriye bırakılmadığına ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 18.11.2013 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.