erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/15482
Karar No: 2015/38907
Karar Tarihi: 31.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/15482 E.  ,  2015/38907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı yasaya muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ... ile önceden aldıkları karar doğrultusunda birlikte hareket edip yağmaya teşebbüs eylemi sırasında yakınanın işyeri dışında araçta bekleyerek sanık ...'uda alıp kaçarak suça doğrudan katıldığı anlaşılan sanıklar .... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine aynı Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması; sanık ....'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza

Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... savunmanları ile sanık ...ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Yargılama sırasında yapılan 35,40.- TL posta gideri, 40,00 TL tebligat gideri ve 300,00.- TL bilirkişi gideri olmak üzere toplam 375,40.- TL masrafın 125,13 TL'sinin sanık ....'tan, 125,13.- TL'sinin sanık....'tan ve 125,13 TL'sinin sanık ....'tan tahsili ile hazineye gelir kaydına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13519
Karar No: 2008/11846
Karar Tarihi: 09.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13519 E.  ,  2008/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14713
Karar No: 2012/3733
Karar Tarihi: 13.03.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14713 E.  ,  2012/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.11.2006 gün 2006/6198-6546 sayılı kararı ile “...Mahkemece, öğretim üyesi seviyesinde ... Fakülteleri Toprak bölümünden bir ziraat mühendisi, bir harita veya kadastro mühendisi ile bir jeologdan oluşacak üç kişilik uzman bilirkişiler kurulu marifetiyle inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve hangi tarihte tarımsal faaliyete başlandığının belirlenmesi, taşınmazın eğim durumu üzerinde durulması, bilirkişiler kurulunda bulunan ziraat mühendisi ve jeolog bilirkişinin görüşlerine başvurularak üzerindeki çalı ve ağaççıklardan oluşan bitki örtüsünün imar - ihya amacıyla kaldırılması halinde erozyona tabi olacak nitelikte bir taşınmaz olup olmadığının da belirlenmesi, dosya arasında bulunan orman mühendisi bilirkişinin raporu ekindeki fotoğraflar ile ziraat teknisyeni bilirkişinin raporundaki açıklamaların birbirine ters olduğu, fotoğraflara göre taşınmazın taşlık, üzerinde tarımsal faaliyet yapılmayan bir yer iken, ziraat teknisyeni bilirkişinin raporuna göre, taşınmazın imar - ihyasının 40 - 45 yıl önce bitirilmiş olduğunun açıklandığı, ayrıca HUMK.'nun 366. maddesine göre taşınmazın niteliğinin tam olarak belirlenmesi bakımından taşınmaz ve çevresini net bir biçimde gösterir fotoğrafların da temin edilerek dosyaya konulması...” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 16.08.1966 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1976 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 23.01.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/19982
Karar No: 2015/2090
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19982 E.  ,  2015/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15894
Karar No: 2024/2386
Karar Tarihi: 20.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/15894 E.  ,  2024/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/231 E. 2022/385 K.

SUÇLAR : Birden fazla kişiyle birlikte tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken ceza miktarının doğru belirlenmesi karşısında, uygulama maddesinin Türk Ceza Kanunu'nun 86/1 maddesi yerine aynı Kanunun 86/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tüm dosya kapsamına göre; mağdur ...'ın, sanık ...'ın kardeşi ... ile sözlendiği, ancak daha sonra sözün atıldığı, olay tarihinde sanığın, mağdur ...'in ...'u kolundan çekiştirdiğini görmesi üzerine mağdur ...'i yaraladığı anlaşılmakla; sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereği en üst hadden ya da en üst hadde yakın oranda indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereği en üst hadden ya da en üst hadde yakın oranda indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde alt had oranında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/27096
Karar No: 2012/957
Karar Tarihi: 25.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/27096 E.  ,  2012/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Kanunun 5/2.maddesi ve 5237 sayılı TCK'nun 7.maddesi ile 5083 sayılı Kanunun 1 ve 2.maddeleri uyarınca suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden 489 TL'ye hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm kısmından “temel adli para cezası olarak tayin olunan 489 TL adli para cezasının 450 TL'ye, TCK'nun 81.maddesi ile tayin olunan 537 TL adli para cezasının 495 TL'ye ve aynı kanunun 72.maddesi gereğince de sonuç adli para cezasının 1.329,00 TL'den 1.287,00 TL adli para cezasına” indirilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4703
Karar No: 2015/13464
Karar Tarihi: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4703 E.  ,  2015/13464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/864-2013/836

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7913
Karar No: 2008/6825
Karar Tarihi: 03.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7913 E.  ,  2008/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/32923
Karar No: 2013/19711
Karar Tarihi: 06.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/32923 E.  ,  2013/19711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 125/1, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca hükmolunan 75 ... adli para cezasının aynı Yasanın 52/2 maddesi uyarınca bir ... karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması halinde sonuç cezanın 1.500 TL adli para cezası olması gerektiği halde yapılan hesap hatası sonucu, sonuç cezanın 3000 TL adli para cezası olarak belirlenmiş olması nedeniyle hükmün temyizi olanaklı hale geldiği belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 125/1, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 75 ... karşılığı adli para cezasının aynı Yasanın 52/2 maddesi uyarınca beher günü 20 TL'sından takdir edilerek sonuç cezanın belirlenmesi sırasında, hesap hatası sonucu 1.500 TL yerine, 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 125/1, 62, 52/2 maddelerinin uygulanması sonucu bulunan sonuç adli para cezasının 1.500 TL olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4594
Karar No: 2015/2086
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4594 E.  ,  2015/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10643
Karar No: 2013/5130
Karar Tarihi: 04.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10643 E.  ,  2013/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ve ceza miktarının fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4693
Karar No: 2015/13462
Karar Tarihi: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4693 E.  ,  2015/13462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sorgun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/111-2013/494

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8774
Karar No: 2012/14670
Karar Tarihi: 01.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8774 E.  ,  2012/14670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2011 tarih ve 2008/441-2011/330 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların davacı şirketin ortağı olduklarını, davalının ana sözleşme ile ilk 10 yıl için müdür olarak atandığını ve ana sözleşmenin sermayenin 2/3'ünü temsil eden ortakların kararları ile değiştirilebileceğinin hüküm altına alındığını, ortakların anlaşamaması nedeniyle 22.03.2008 tarihinde fiilen ayrılma sözleşmesinin imzalandığını, davalının taahhüt ettiği halde hisselerini davacıya devretmediği gibi görevini kötüye kullanarak muvazaalı borçlar oluşturmaya başladığını, davalının tarafların kardeşi ... Küçükçavuş'a 18.01.2008 tanzim tarihli 182.000 TL bedelli bonoyu şirket adına imzalayarak verdiğini, şirkete bu bono nedeniyle ödeme emri tebliğ edildiğini, işçi olan ... Küçükçavuş ile şirket arasında bir mal ve hizmet alışverişinin söz konusu olmadığını, senedin muvazaalı olarak düzenlendiğini, davalının şirketi telafisi imkansız zararlara sokma ihtimalinin bulunduğunu, davacı ortakların paylarının ana sözleşmede belirtilen nisaba ulaşmadığını ileri sürerek, TTK'nın 161. maddesi uyarınca davalının müdürlük sıfatının hükmen nez olunmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirket müdürlük yetkisini kötüye kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu 182.000 TL'lik bononun şirket defter ve kayıtlarında borç olarak yer aldığı ancak ........'a yönelik açılan menfi tespit davasında temel ilişkinin ispatlanamaması nedeniyle davacı şirketin borçlu olmadığının tespitine karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, bononun davalının yetkili olduğu dönemde muvazaalı olarak düzenlendiği, bu şartlar altında davacı şirket ve ortakların davalı yöneticiye güvenlerinin kalmadığı, TTK'nın 161. maddesinde belirtilen haklı sebebin ispatlandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.