erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/6203
Karar No: 2013/7764
Karar Tarihi: 06.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6203 E.  ,  2013/7764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müflis davalı şirket iflas idaresi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı taşınmaz üzerinde, müflis şirketin kredi borçları nedeniyle Finansbank A.Ş. lehine ipotek bulunduğunu, müflis şirketin borçlarını ödememesi nedeniyle Finansbank A.Ş.'nin müvekkili ve müflis şirket hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlattığını, bu icra takibi sonucunda taşınmazın satılarak bankanın alacağını tahsil etmesi durumunda müvekkilinin de müflis şirketten rücuen alacaklı hale geleceğini, ipotek limiti olan 1.200.000,00 TL tutarındaki alacağın masaya kaydı için yaptıkları başvurunun iflas idaresince reddedildiğini ileri sürerek, müvekkilinin 1.200.000,00 TL alacağının iflas sıra cetveline kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taşınmazı ipoteği görerek satın aldığını, ödeme yükümlülüğü altında bulunduğu ipotek bedelini ayrıca müflis şirketten talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının sahip olduğu taşınmaz üzerinde, müflis şirketin kredi borcunun teminatı olmak üzere dava dışı Finansbank A.Ş. lehine ipotek tesis edildiği, asıl alacaklı Finansbank A.Ş.'nin başvurusu üzerine alacağının 1.033.683,80 TL'lik kısmı iflas sıra cetveline kaydedildiği, iflasın açılması ile birlikte iflas masasına giren alacaklar için faiz işlemeye devam edecek ise de davacının ipotek limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduğu, henüz ipotek paraya çevrilmediğinden, alacağın İİK'nın 197. maddesi uyarınca iflas masasına taliki şarta bağlı olarak kaydı gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile 1.200.000,00 TL alacağın taliki şarta bağlı alacak olarak iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, müflis davalı şirket iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müflis davalı şirket iflas idaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müflis davalı şirket iflas idaresi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28634
Karar No: 2013/30396
Karar Tarihi: 05.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/28634 E.  ,  2013/30396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendilerine ait kredi kartını kullandığını ve ancak kart borcunu ödemediğini, icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra-inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarının belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlarının bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu

olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne varki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeni bir yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkeme kararınınhüküm kısmının 2 numaralı bendinin bütünüyle karardan çıkartılarak yerine aynen (yasal koşulları oluştuğundan hükmedilen asıl alacakolan 16247,82 Tl.nın %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine) söz ve rakamlarının yazıllmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 5.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8807
Karar No: 2019/5721
Karar Tarihi: 06.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8807 E.  ,  2019/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a-b-e, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahal içindeki, bölünmüş, iki şeritli, tek yönlü, asfalt kaplama, düz, eğimsiz ve kuru yolda seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüje çıkarak burada karşıdan karşıya geçmek için beklemekte olan yaya katılana çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanın hayati tehlike geçirecek, vücudunda 6. Dereceden kemik kırığı oluşacak ve organlarından birinin işlevinin sürekli olarak azalacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13455
Karar No: 2012/7333
Karar Tarihi: 26.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13455 E.  ,  2012/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Yalvaç Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2009 gün ve 2008/59 Esas, 2009/118 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda istikrarlı olarak ... numaralı hattın üzerine kayıtlı olmasına rağmen böyle bir hattı hiç kullanmadığını savunması karşısında, bu hattın suç tarihlerindeki arama dökümleri ilgili kurumdan istenerek, aramalarda tespit olunan telefon numaralarına sahip kişilerin sanıkla ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, gerektiğinde bunların tanık olarak dinlenilmeleri suretiyle söz konusu hattı suç tarihlerinde sanığın kullanıp kullanmadığı saptanıp, ayrıca gerektiğinde abonelik sözleşmesinin getirtilerek imza incelemesi yaptırılıp imzanın sanığa ait olup olmadığı belirlenerek, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6863
Karar No: 2020/935
Karar Tarihi: 24.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6863 E.  ,  2020/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sağlık için tehlikeli madde temin etme suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikâyetçinin CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, 24.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/15158
Karar No: 2014/18697
Karar Tarihi: 26.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15158 E.  ,  2014/18697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2013/46-2014/8

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahsup fişlerinde takibe konu alacağa açık atıf bulunmamasına, hüküm fıkrasında yer alan "itirazın kabulü" ibaresinden "itirazın kaldırılması" gerektiğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16398
Karar No: 2013/23983
Karar Tarihi: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16398 E.  ,  2013/23983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/25542
Karar No: 2025/7601
Karar Tarihi: 20.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/25542 E.  ,  2025/7601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/705 E., 2020/566 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanağına göre; sanık adına kargo vasıtasıyla gümrük kaçağı sigara geleceği konusunda istihbari bilgi üzerine ... Kargo ... Şubesinde bahse konu kargo kolilerinde kolluk tarafından yapılan aramada 400 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği olayda, kolluk görevlilerinin, oluşan kuvvetli suç şüphesi karşısında derhal Cumhuriyet savcısına bilgi vererek adli arama kararı talep etmesi gerektiği, somut olayda sanık ve kaçak sigaralar konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni bulunmadığı gözetildiğinde, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkraları gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı anlaşılmakla; sanığın mahkûmiyetini gerektirecek nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek atılı kaçakçılık suçundan beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/14664
Karar No: 2013/23362
Karar Tarihi: 20.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14664 E.  ,  2013/23362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.02.2011 gün ve 2010/2011-2011/16 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.05.2013 gün ve 2011/6296-2013/9445 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2000 yılından beri tescilsiz olarak “SIR WINSTON TEA HOUSE” markasını, kendi faaliyet alanında kullandığını, ayrıca biralar hariç alkollü içeceklere ilişkin 30. sınıfta ve kafe, restoran işletmeciliği, yiyecek içecek hizmetleri sağlanması ile geçici konaklama hizmetleri açısından 43. sınıfta tescil edilmek üzere 23.10.2009 tarihinde, ... numaralı marka başvurusunu yaptığını, bu arada davalı şirketin 05.02.2009 tarihli ve 2008 08221 sayılı “SIR WINSTON” ibareli ve 43. sınıfta tescilli markanın sahibi olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/6296 Esas, 2013/9445 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, taraflar arasında İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2010/76 Esas, 2011/41 Karar sayılı ilamına konu yargılama sonucunda verilen kararın işbu karar düzeltme istemine konu dava açısından kesin hüküm teşkil etmemesine ancak güçlü delil niteliğinde bulunmasına ve bu davada işbu güçlü delilin aksinin davalı tarafından usulünce kanıtlanmış bulunmasına göre, davacı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK'nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16886
Karar No: 2011/2936
Karar Tarihi: 22.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16886 E.  ,  2011/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10473
Karar No: 2016/3143
Karar Tarihi: 29.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/10473 E.  ,  2016/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın ve de temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/6794
Karar No: 2007/7530
Karar Tarihi: 20.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6794 E.  ,  2007/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlığın niteliğine ve kararın temyiz incelemesinin daha önce Yüksek 13. Hukuk Dairesi'nce yapılmış olmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 20.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.