erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/5793
Karar No: 2024/17583
Karar Tarihi: 15.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5793 E.  ,  2024/17583 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/391 E., 2016/223 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlendiğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 26.02.2016 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/8276
Karar No: 2012/14941
Karar Tarihi: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8276 E.  ,  2012/14941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2010 tarih ve 2010/215-2010/505 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde emtia nakliyat sigorta poliçesi ile dava dışı As-Öz. İnş. Tur. Ltd. Şti adına sigortalı bulunan konserve cinsi emtianın, davalı tarafından Çin'den nakledildiği sırada hasara uğradığını, meydana gelen zararda davalının kusurlu bulunduğunu, zira emtianın 45 günde teslim edilmesi gerekirken 85 günde, Gümrük İşlemleri bittikten sonra 15.11.2008 tarihinde tahliye edilmek üzere dava dışı sigortalının depolarına ulaştığını, davalı tarafından yükün İtalya- İzmir, Haifa ve Mersin Limanlarında aktarılması sırasında elleçmenin iyi yapılmadığını ileri sürerek hasar sebebiyle sigortalısına ödediği 12.669,10 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK'nun 1067.maddesi gereğince davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, TTK'nun 1067 maddesi hükmüne göre malların tesliminde veya teslim edilmiş olması icap eden tarihten itibaren 1 yıl içinde mahkemeye müracaat edilmediği takdirde, taşıyan aleyhine malların ziya veya hasarından dolayı her türlü mesuliyet davası hakkı düşeceği, davacı vekilinin dava dilekçesinde de açıklandığı gibi, davaya konu emtia 15.11.2008 tarihinde sigortalı deposuna teslim edildiği, bir yıllık hak düşürücü süre bu tarihten başlayacağı, davacı ... şirketi sigortalının halefi olduğundan, sürenin davacı şirket yönünden de geçerli olduğu, davanın 20.11.2009 tarihinde açıldığı, hakdüşürücü sürenin geçtiği gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1166
Karar No: 2012/24837
Karar Tarihi: 03.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1166 E.  ,  2012/24837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde birim gün üzerinden bulunan para cezasından indirme yapılarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasının tayinine ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi ile hapis cezası yanında, adli para cezasına esas alınan 25 gün üzerinden TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 20 gün ile mahkemenin kabulü gözetilerek TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 lirayla çarpılarak sanığın sonuç olarak 400 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2769
Karar No: 2018/5491
Karar Tarihi: 02.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2769 E.  ,  2018/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13557
Karar No: 2013/29140
Karar Tarihi: 22.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13557 E.  ,  2013/29140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-28/12/2005 tarihli olay yeri inceleme tutanağında suça konu aracın direksiyon alt muhafaza kapağının kırık elektrik kablolarının kesilerek düz kontak yapılmış olduğunun bildirilmesi karşısında eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılmış olması

2- Bir numaralı bozma nedenine göre eylem nedeniyle tüm sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı kanun 24. maddesi kapsamında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden ; 5560 sayılı Yasanın 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, uzlaşma teklifinin on sekiz yaşından küçük olan sanıkların yasal temsilcilerine yapılması yerine kendilerine yapılması

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıkların 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklardan ... hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi uyarınca ,uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden; 5560 sayılı Yasanın 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, uzlaşma teklifinin on sekiz yaşından küçük olan sanığın yasal temsilcisine yapılması yerine kendisine yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5852
Karar No: 2016/6448
Karar Tarihi: 16.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/5852 E.  ,  2016/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Çatalca Sulh Ceza Hakimliğiyle İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Çatalca Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 15/03/2016 gün ve 2016/1750 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5249
Karar No: 2012/23609
Karar Tarihi: 12.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5249 E.  ,  2012/23609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1 ve 230/1-c, maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, tarafları tatmin edici, inandırıcı ve Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık olması gerektiği, Yargıtay'ın da gerek olağan gerekse olağanüstü kanun yolunda gerekçelerde tutarlılık denetimini ve disiplini sağlama görevini yerine getirmesi için, kararın dayandığı delillerin, bu deliller konusunda mahkemesinin ulaştığı sonuçların, iddia savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, eylemin sabit olup olmadığı, sabit ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmadığı konusundaki mahkeme kabulünün duraksamaya yol açmayacak biçimde kararda gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, olayın tanıkları olan ... ile ... ve ...'ın birbiri ile çelişen beyanlarından hangisine hangi gerekçe ile itibar edildiği de belirtilmeden, "sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde mahkumiyetine karar verecek yeterlikte kesin inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığından" bahisle gerekçesiz şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/11499
Karar No: 2006/207
Karar Tarihi: 24.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11499 E.  ,  2006/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.6.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı ... kaydında malik görünen miras bırakanın soyadının düzeltilmesini, baba adı ve doğum tarihi ile doğum yerinin eklenmesini istemiştir.

Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki bunların arasında malikin doğum tarihi ile doğum yeri yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca tapu kütüğündeki doğum tarihinin mahkemece eklenmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenle hüküm fıkrasının bir numaralı bendinin üçüncü satırında yer alan “ 1902 D.lu ” sözlerinin ve rakamının hükümden çıkarılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ VE DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 24.01.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/28475
Karar No: 2025/2280
Karar Tarihi: 19.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/28475 E.  ,  2025/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/551 E., 2019/412 K.

SU: Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Denizli 4.Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdure beyanlarının çelişkili olmadığına, taraflar arasında husumet bulunmadığına, mağdurenin ayağının sakat olması nedeniyle rızayla ilişkiye giren birinin bunun zorla olduğunu söylemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, bu nedenle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/17304
Karar No: 2012/25358
Karar Tarihi: 11.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/17304 E.  ,  2012/25358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2007/652-2011/474

Dava, davacının, davalının işvereni olmadığının 29.11.2000 tarihinde apartman boşluğunda meydana gelen kazanın işkazası olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8014
Karar No: 2018/1246
Karar Tarihi: 20.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8014 E.  ,  2018/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada .... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.04.2016 tarih ve 2016/435-2016/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı .... Lokantacılık Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin hissedarı olduğunu, davalının da bu şirketin yöneticisi olduğunu, şirketin zararına iş ve işlemler yaptığını, bu nedenle müdürlükten azline karar verilmesini, tedbiren dava sonuçlanıncaya kadar şirkete kayyım atanmasını istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu talebin ve verilecek tüm kararların davalı gösterilmeyen....Lokantacılık Tic. ve San. Ltd. Şti.'yi doğrudan doğruya ilgilendirileceği, husumetin doğrudan doğruya davalı şirket ile birlikte hasım gösterilerek yönetilmesi gerektiği, 6100 sayılı HMK.114-1-d maddesi gereğince husumetin doğru hasma yöneltilmesi dava şartı niteliğinde bulunduğu, gerekçesiyle dava şartı yokluğundan HMK.115/2 maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nin 660/2. maddesine istinaden açılan limited şirket müdürünün haklı sebeplerin varlığı nedeniyle azli istemine ilişkindir. Mahkemece, husumetin müdür dışında ayrıca şirkete de yöneltilmesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, TTK'nin 630/2 maddesi ve Dairemizin yerleşmiş kararlarında da benimsendiği üzere (11. H.D 25.03.2002 tarih 10398/2664 sayılı kararı), haklı sebeple azil davasında husumetin azli istenen müdüre yöneltilmesi gerekli ve yeterlidir. Bu nedenle davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2008/2596
Karar No: 2008/4862
Karar Tarihi: 21.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2596 E.  ,  2008/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 12.733,88 YTL alacağın 24.10.2005 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...'in uzman jandarma okulunu bitirdiğini; ancak, mecburi hizmetini tamamlamadan ilişiğinin kesildiğini, bu nedenle yükümlünün eksik kalan mecburi hizmetinden kaynaklanan 12.733,88 YTL'nin 24.10.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsilini istemiş; mahkemece, yükümlünün uzman jandarma okulunu başarıyla bitirmesi nedeniyle tazminattan sorumlu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

3466 Sayılı Uzman Jandarma Yasasının 7. maddesinde uzman jandarmaların mecburi hizmet süresinin, uzman jandarma çavuşluğa nasp tarihinden itibaren 10 yıl olduğu belirtilmiştir. Aynı Yasanın 15. maddesinde disiplinsizlik ve ahlaki durumları nedeniyle "Silahlı Kuvvetlerde kalması uygun değildir" şeklinde haklarında sicil düzenlenen uzman jandarmaların meslekten hemen çıkartılacakları ve onu takip eden 16. maddesine 1.7.1992 ... ve 3829 Sayılı Yasanın 4. maddesiyle yapılan değişiklikle de, uzman jandarmalardan 15. maddeye göre haklarında ayırma işlemi yapılanlar, yükümlülük sürelerinin eksik kısmı ile orantılı olarak kendilerine yapılmış olan öğrenim masraflarının iki katını tazminat olarak ödemeye mecbur oldukları öngörülmüştür.

Dosya içindeki bilgi ve belgere göre; davalı ...'in 30.08.2002 tarihinde uzman jandarma okulundan mezun olduğu, 24.10.2005 tarihinde de 3466 Sayılı Yasanın 15. maddesi uyarınca disiplinsizlik ve ahlaki durum nedeniyle Türk Silahlı Kuvvetlerinden çıkartıldığı anlaşılmaktadır. Açıklanan bu duruma göre; mahkemece davalılardan ...'in yukarıdaki ilkeler doğrultusunda sorumlu olacağı masraf ve tazminat miktarı uzman bilirkişiye hesaplattırılarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.