erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/9105
Karar No: 2015/1715
Karar Tarihi: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9105 E.  ,  2015/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/289-2012/400

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 2012/3-4 dönemlere ait faturaya yansıtılan kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin faizi ile birlikte iadesine karar verilmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına,

.../...

-2-

ESAS NO : 2014/9105

KARAR NO : 2015/1715

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4367
Karar No: 2017/9331
Karar Tarihi: 13.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4367 E.  ,  2017/9331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Residance Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşün

üldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalıların dava konusu ana taşınmazın 97-104 ve 105 nolu bağımsız bölümlerin maliki sıfatı ile taşınmazın müteahhitliğini yapan firma yetkililerinden oluşan 3 kişilik bir yönetim kurulu oluşturduklarını, kat malikleri toplantısı yapmadan yönetici sıfatıyla tasarrufta bulunduklarını, 2012 yılı işletme projesi adı altında çeşitli belgeler tebliğ ettiklerini, geçici yönetimin toplu yapılar için öngörülmüş bir prosedür olduğunu, KMK'nın diğer hükümleri uygulanarak usulüne uygun olarak genel kurul toplantısı yapılmasının gerektiğini, beyanla 30/05/2012 tarihli yönetim kurulu kararının ve ... işletme projesinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 30/05/2012 tarihli ... Residance yönetimince yapılan 30/05/2012 tarihli yönetim kurulu kararının ve ... projesine 2012 yılı işletme bütçesinin iptaline, karar verilmiş, hüküm davalı ... Residance Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dosya kapsamından anataşınmazın tek parsel üzerine kurulu olup toplu yapı niteliği de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yönetim planında mevcut yönetim ile ilgili geçici maddelerin taşınmazda kat mülkiyeti kurulmadan önceki döneme ilişkin olduğunun kabulü gerekir. Dava konusu anataşınmazda kat mülkiyetine geçilmiş olmakla, yönetim planında ki geçici yönetime ilişkin maddelerin toplu yapıya da geçilmediğinden uygulanabilirliği kalmamıştır. Bu nedenle kat maliklerinin Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamında yönetici atanmasını talep etme, mevcut yönetimin kararlarının iptalini talep etme hakları vardır. Aksi düşünce bağımsız bölüm maliklerinin yasadan kaynaklanan haklarını kullanamaması durumunu yaratacaktır. Asıl olan tapu kaydındaki kat mülkiyeti kurulması tarihi olup, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2863
Karar No: 2014/2284
Karar Tarihi: 25.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2863 E.  ,  2014/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve... hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin zamanaşamı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklar ..., ..., ..., ...ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ..., ..., ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ...'nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden 02.01.2010 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13912
Karar No: 2008/15193
Karar Tarihi: 05.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13912 E.  ,  2008/15193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.04.2008 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkının terkini ve davacı adına tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 01.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 102 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın 1 numaralı bağımsız bölümünün tapu kaydındaki intifa hakkının terkini istemiyle açılmıştır.

Davalı, 09.02.2008 tarihli sözleşmenin tehdit sonucu kendisine imzalatıldığını, esasen intifa hakkının ancak resmi biçimde kurulabileceğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyuşmazlığın giderileceği yerin aile mahkemeleri olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi hükmüne göre; aile konutu, eşlerin ve varsa çocuklarının yaşam faaliyetlerini sürdürdükleri alandır. Yasanın 794. maddesine göre ise intifa hakkı, taşınırlar, taşınmazlar, haklar veya bir mal varlığı üzerinde kurulabilen, aksine düzenleme olmadıkça hak sahibinin konutu üzerinde tam yararlanma yetkisi sağlayan bir irtifak hakkı türüdür.

Davada davacı, davalının imzasını taşıyan 09.02.2008 tarihli sözleşmeye dayanarak 102 parseldeki 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında mevcut davalı ... yararına olan intifa hakkının terkini ve bu belirtmenin adına şerhini istediğinden uyuşmazlığın aile konutundan kaynaklandığı söylenemez. Davaya genel hükümlere göre ve genel mahkemelerde bakılması gerektiğinden çekişmenin esası incelenerek bir hüküm kurulması yerine görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 05.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/4273
Karar No: 2022/13496
Karar Tarihi: 06.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4273 E.  ,  2022/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Yenişehir İlçesi, Ebeköy Köyü, 110 ada 34 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile vekalet ücretine ilişkin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın, 110 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilmesi ile oluşan 110 ada 34 parsel sayılı taşınmaz olmasına rağmen eski parsel sayısı ile hüküm kurulması ve davanın kısmen kabul edilmesine rağmen hükme hem davanın kabulüne hem de davanın kısmen kabulüne yazılması,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2021/1648 Esas, 2021/2724 Karar sayılı gerekçeli kararının hüküm fıkrasının;

a)C bendindeki “Davanın KABULÜNE” ibaresinin hükümden çıkartılmasına,

b)C bendinin ikinci fıkrasındaki “10” sayısının hükümden çıkartılarak, yerine “34” sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4561
Karar No: 2023/7047
Karar Tarihi: 02.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4561 E.  ,  2023/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- 6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler” aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre davacı; adli yardım talebini mali durumuna ilişkin somut ve yeterli belgeye dayandırmadığından temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harçları ile masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harçları ile masrafının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz taleplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2024/12591
Karar No: 2024/18937
Karar Tarihi: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/12591 E.  ,  2024/18937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.05.2024

SAYISI : 2024/208 E., 2024/500 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.05.2024 tarihli ve 2024/208 Esas, 2024/500 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/208 Esas, 2024/500 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3721
Karar No: 2021/4576
Karar Tarihi: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/3721 E.  ,  2021/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin

20.09.2017 tarih ve 2017/254 esas, 2017/294 karar

sayılı ilamının kaldırılarak TCK'nın 220/7 ve 314/3

maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713

sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53 maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunda, suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan "22.11.2014" yerine "10.12.2016" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12528
Karar No: 2024/18936
Karar Tarihi: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/12528 E.  ,  2024/18936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.05.2024

SAYISI : 2023/1010 E., 2024/1167 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.05.2024 tarihli ve 2023/1010 Esas, 2024/1167 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2023/1010 Esas, 2024/1167 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/712
Karar No: 2024/4820
Karar Tarihi: 12.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/712 E.  ,  2024/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1437 E., 2023/1267 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/188 E., 2019/560 K.

1-İlk Derece Mahkemesince, yüklenici temlikine dayalı tapu iptal ve tescil davasında, inşaat seviyesinin davaya konu dairede %98 ise de daire dışındaki sosyal tesisler ve kapıcı dairesinin tamamlanma seviyesinin %75, havuzun tamamlanma seviyesinin %50, G blok düğün salonu ve iş merkezindeki tamamlanma seviyesinin %60 olduğu, daireler yönünden tamamlanma oranı katlanılabilir seviyede ise de dava konusu taşınmazı da içeren projenin bütünü yönünden tamamlanma oranın Yargıtay'ın yerleşik uygulamaları uyarınca yüzde olarak katlanılabilir seviyede olmadığı, nitekim edimlerin tamamlanmasında ortalama oranın %70 sevilerinde olduğu, üstelik edimlerin tamamlanması için gereken masrafları davacının karşılamayacağının da beyanları ile sabit olduğu, bu nedenle masrafı yatırmak üzere davacı tarafa ayrıca süre verilmediği, davacı, davalı yüklenici şirkete karşı edimini yerine getirmiş ise de, davalı şirketin arsa sahipleri ile yapılan sözleşmede öngörülen edimlerini eksiksiz olarak yerine getirmediği, davacının da arsa sahiplerini ifaya zorlamasının mümkün olmadığı, harici taşınmaz satışı nedeniyle tapu iptal ve tescilin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; temyiz edenin sıfatı ve temyiz nedenlerine göre davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davacı (tüketici) muaf olduğundan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14067
Karar No: 2015/2529
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14067 E.  ,  2015/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.