Esas No: 2023/2352
Karar No: 2024/5192
Karar Tarihi: 25.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2352 E.  ,  2024/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/987 Esas, 2022/2498 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/805 E., 2019/257 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sevk ve idaresindeki müvekkilinin ortağı bulunduğu şirkete ait .... plakalı araç ile karşı yönden gelen ..... plakalı kamyonun 23.08.2007 tarihinde çarpıştığını ve bu kazada müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin asli kusurlu olmasına rağmen ağır yaralanmasının asıl nedeninin otomobilin hava yastıklarının açılmamasından kaynaklı olduğunu, bunun bir imalat hatası olduğunu, bu hususun bilirkişi raporuyla tespit edildiğini, bu yüzden uğranılan zarardan imalatçı, ithalatçı ve satıcı firmanın sorumlu olduğunu belirterek; kaza sebebiyle müvekkilinde meydana gelen bedensel zararlar sebebiyle 10.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; huzurdaki davada müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, davada tüketicinin korunması hakkındaki kanun hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığını, aracın ayıplı olmadığını, araçta üretimden kaynaklanan bir kusurun bulunmadığını, olayda hava yastığının açılması için uygun koşulların oluşmadığını, bununla birlikte davacı tarafından süresinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi rapor ve ek raporunda sürücü hava yastığının açılmamış olmasının imalat hatasından kaynaklanabileceği gibi, daha sonra oluşan bir teknik arızadan da kaynaklanabileceğinin belirtildiği, dolayısıyla kullanımla ilgili ihmal (arızalı halde seyir) ihtimalinin de mümkün olduğu dikkate alındığında bu hususların dosyadaki belge ve bilgilerden anlaşılamayacağını, bunun için özel test cihazı ile elektronik sistem sorgulamalarının yapılması gerektiğini belirttikleri, ancak aracın davacı vekilinin beyanına göre pert olduğu ve araç üzerinde inceleme yapılması imkanının bulunmadığı, bilirkişiler tarafından yapılması gerektiği belirtilen özel test cihazı ile elektronik sistem sorgulamasının yapılamadığı, bilirkişi rapor ve ek raporuna göre davacının kazanın oluşumunda tam kusurlu olduğu, davacının ağır şekilde yaralanmasının asıl nedeninin hava yastığının açılmamış olması iddiasını davacının ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemenin davanın aydınlatılması konusunda yeterli araştırma yapmadığını, hükme esas alınan rapor ile zıt görüşlü olan Hacettepe Üniversitesi Otomotiv Müh. Bölümünden alınan heyet rapor dosya içerisinde bulunan teknik raporlar dikkate alınmadan ve bu raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulduğunu, dosyada yer alan 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/995 D.İş sayılı dosyasında hava yastığının açılmamasının imalat hatası olarak değerlendirildiğini, yine kendileri tarafından Makine Mühendisleri Odası'na yapılan başvuru sonucu makine mühendisinin 08.01.2008 tarihli teknik raporunda kaza sonucu hava yastığının açılmamasının imalat hatasından kaynaklandığının tespit edildiğini, Hacettepe Üniversitesi Otomotiv Müh. Bölümü öğretim görevlilerinden alınan raporda sürücü ve yolcu hava yastıklarının açılmasını gerektiren ivmeye maruz kaldığının açık şekilde görüldüğünü, meydana gelen kazada teknik anlamda kusursuz bir araçta hem sürücü hem de yolcu hava yastığının açılmasının gerektiğinin belirtildiğini, yine raporda yolcu ön yastığının açılıp, sürücü hava yastığının açılmamasının teknik bir kusur olduğunun belirtildiğini, yolcu hava yastığının açılmasının elektronik bir arıza olmadığının kuvvetli bir kanıtı olduğunun belirtildiğini, imalat hatası olduğunun açıkça ortaya konduğunu, yine dosyada yer alan periyodik bakım evraklarından da sürücü hatasının olmadığının anlaşıldığını, dosyada 4 adet bilirkişi raporu bulunduğunu, 4 raporda da imalat hatasının açık şekilde belirtildiğini, mahkemece bu raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın yeni bir heyete verilmesi gerekirken ilk raporu veren heyetten ek rapor alındığını, gerekçeli kararda diğer raporlara değinilmemesinin de hatalı olduğunu, dava konusunun meydana gelen trafik kazasında sürücü hatasına dayalı dava olmayıp, hava yastığının açılmaması sebebi ile doğan zararın tazmini talebine ilişkin olduğunu, mahkemece bu yönde araştırma yapılmadığını belirterek ilk derece kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça raporlar arasında çelişki bulunduğu, çelişkinin giderilmeden karar verildiği belirtilmiş ise de; mahkeme hükmüne esas alınan 3 kişilik bilirkişi heyeti raporunun bilimsel içeriklere haiz, dosyayı aydınlatıcı nitelikte olduğu, Hacettepe Üniversitesi'nden alınan bilirkişi raporunun tek bilirkişi görüşüne dayandığı, yine Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan tespit sonucunda hazırlanan raporun tek bilirkişi görüşüne dayandığı, bu tespit ve bilirkişi raporunun denetime açık,hüküm kurmaya elverişli uzman heyet raporu olmadığı, tüm yargılama boyunca aracın sürücü hava yastığının üretim kaynaklı ayıplı olduğunun ispatlanmadığı, bilirkişi heyetinden alınan raporda da sürücü hava yastığının açılmaması sebebinin kesin olarak tespit edilemediği, ileri incelemeler gerektiği, ancak aracın pert olması sebebi ile söz konusu incelemenin yapılmasının mümkün olmadığı, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden de sürücü hava yastığının ayıplı olduğunun tespit edilemediği, bu sebeple ispatlanmayan davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, aracın hava yastıklarının gizli ayıplı olduğu iddiasına dayalı olarak açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.