erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/16045
Karar No: 2015/4884
Karar Tarihi: 26.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16045 E.  ,  2015/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete klasik yangın sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde çatıdan inen ve apartmanın ortak kullanımına ait olan yağmur suyu borusunun bakım yetersizliği nedeni ile tıkanması sonucu oluşan ve sigortalısına ödenen hasar bedeli 18.655,00 TL rücu alacağı için başlatılan icra takibine davalı kat maliklerinin hisseleri oranında itirazın iptali ile takibin davamına karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı ... vekili ve diğer davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava yangın sigorta sözleşmesi nedeniyle rücuen alacak istemine ilişkindir. Davacı dava dilekçesinde çatıdan inen ve aprtmanın ortak kullanımında olan yağmur suyu borusunun tıkanması nedeni ile oluşan hasar bedelini ödediğini belirterek kat malikinden alacak isteminde bulunmuştur. Bu tür davalarda görevli mahkemenin sigortalı ile zarar sorumlusu arasındaki ilişkiye göre belirlenmesi gerekir. (24.03.1944 tarih, 1944-9 sayılı İBK) Kat Mülkiyeti Kanunu 19/3 uyarınca bağımsız bölüm maliklerinin kusurları ile diğer bağımsız bölümlere verdikleri zarardan dolayı diğer maliklere karşı sorumlu oldukları düzenlenmiştir. Yine aynı yasanın Ek-1 maddesi uyarınca Kat Mülkiyeti Kanunu'nun uygulanmasından kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görüleceği kararlaştırılmıştır. Açıklanan nedenlerle bu davaya bakmaya Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğu halde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sunçlandırılması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/19036
Karar No: 2012/29909
Karar Tarihi: 14.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/19036 E.  ,  2012/29909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5490 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 2007 Ocak ayından itibaren muhtarlık yaptığı mahallede ikamet ettiğini beyan eden tanık ...`ya 28.02.2007 tarihinde nüfus cüzdan talep belgesi verdiği, Nüfus Müdürlüğünün araştırma yazısı üzerine`de 26.02.2007 tarihli yokluk belgesi düzenlediği sabit ise de;

... hakkında sanığın 02.03.2007 tarihli mahallesinde ikamet ettiğine dair form belgesini emniyete verdiği gibi, dosyada mevcut araştırma raporlarına göre adı geçenin, sanığın muhtarlığını yaptığı mahallede bir süre ikamet ettiği bir süre de aynı mahallede bulunan otellerde kaldığının anlaşılması karşısında; sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiği yönünde mahkumiyetine yeterli deliller bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26310
Karar No: 2014/10576
Karar Tarihi: 14.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26310 E.  ,  2014/10576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2011/287-2013/346

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf ve müdahiller vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf ve müdahil vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Taşınmaz üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek; üzerinde bulunan ağaçlara da yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle müdahil vekillerinin temyiz ititrazları yerinde değildir.

Davacı ve davalı vekillerinin temyiz ititrazlarına gelince;

1-Dava konusu taşınmazın yeri, konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre belirlenen metrekare bedeline objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek kamulaştırılan kısmın tamamı için bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kamulaştırmadan arta kalan bölümün yüzölçümü, geometrik durumu gözetildiğinde bu kısımda değer azalışı olamayacağı gözetilmeden fazla bedele hükmedilmesi,

3- Kamulaştırma bedeline 22/10/2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiği düşünülmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde faize hükmedilmesi,

4-Mülkiyet ihtilafı bulunduğundan tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere, bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılması yönünde hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde arazi bedelinin faizli hesapta bekletilmesine şeklinde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve müdahillerden peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6529
Karar No: 2011/5698
Karar Tarihi: 23.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6529 E.  ,  2011/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 04/11/2008 gününde verilen dilekçe ile muris muvazaasına dayalı alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Olayla ilgili Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/202 esas sayılı dosyasının eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dava dosyasının mahkemesine geri çevrilmesine 23/05/2011gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5381
Karar No: 2020/4226
Karar Tarihi: 01.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5381 E.  ,  2020/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kıszmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket sigortalısı ...'nin sahibi bulunduğu bodrum katının sigortacısı olduğunu, bodrum katta bulunan bu dairede 12.08.2012 tarihinde yağan yağmur nedeni ile kanalizasyon sistemi ile tahliye edilemeyen suların, WC ve banyo giderlerinden geri tepmesi neticesinde hasar meydana geldiğini, bu hasar nedeni ile şirketçe sigortalıya 28/08/2012 tarihinde 2.780,00 TL tazminat ödendiğini, oluşan zarardan davalıların sorumluluğu olduğunu, yağmur sularının konutlardan uzaklaştırılması ve kanal ve alt yapısı tesislerinin yapılmasının davalı İSKİ'nin sorumluluğunda olduğunu, davalı aleyhine İstanbul 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/23708 sayılı dosyası ile takibe giriştiklerini, davalının haksız ve mesnetsiz olarak takibe itiraz ettiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, icra takibine giriştikleri 2.780,00 TL ana para ve 47,30 TL geçmiş gün faizi olmak üzere toplam 2.827,30 TL alacağa yapılan itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre İstanbul 4. İcra Müdürlüğünün 2012/23708 sayılı dosyasında itirazın 2.780,00 TL'si asıl alacak olmak üzere toplam 2.825,93 TL alacak üzerinden iptaline, fazla talebin reddine, davalı yanın alacağın %20'si oranında 565,19 TL icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilli tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13,14 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 01/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/715
Karar No: 2013/11818
Karar Tarihi: 15.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/715 E.  ,  2013/11818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hapis cezasının yasal sonucu olarak, TCK.nun 53. madde- sindeki hak yoksunluklarının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiilerinin, suçun sabit olmadığına ve eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca temel adli para cezasının alt sınırın 450 TL olduğu gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayin edilen sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/2. madde ve fıkrası uygulanarak fazla tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki ''500 gün adli para cezası'' yerine ''450 TL adli para cezası” ibaresinin ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan ''416 gün adli para cezası'' yerine ''375 TL adli para cezası'' ibaresinin yazılması ve 5237 sayılı 52/2. maddesi gereğince 8.320 TL adli para cezasının belirlendiği bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12712
Karar No: 2016/7310
Karar Tarihi: 22.09.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/12712 E.  ,  2016/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın Miras Hukuku başlıklı 3. kitabında yer alan vasiyetname hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 12.02.2016 tarihli ve ....ayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13673
Karar No: 2015/10586
Karar Tarihi: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13673 E.  ,  2015/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2015

NUMARASI : 2015/242-2015/225

Vesayet hukukuna ilişkin davada Düzce 2. Sulh Hukuk ve Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dosya kapsamından, Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemesince UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlı adayının ikamet adresinin “K. Mevkii No:68 İç kapı No:A Kurukavak Merkez Akçakoca/DÜZCE” olduğu gerekçesiyle, Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlı adayının MERNİS adresinin “S..Mevkii Bahar Sok. No:37 İçkapı NO:2 Söğütlü Merkez Çilimli/DÜZCE” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de; mahkemece kısıtlı adayının ikamet adresinin tespiti için kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece kısıtlı adayının ikamet adresinin tespiti için kolluk gücü ile ile araştırma yapılması,kısıtlı adayının açık adresinin belirlenmesi, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21909
Karar No: 2017/27602
Karar Tarihi: 27.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21909 E.  ,  2017/27602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulduğundan; Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığına müzekkere yazılarak davacının görevi olan teknisyen kadrosunda çalışan işçilerin 22.03.2006-16.02.2011 yılları arasında denge tazminatı alıp almadıkları, bu işçilere çeşitli adlar altında yapılan ödemeler bulunup bulunmadığı sorularak söz konusu dönemde somut emsal işçiye ait ödeme belgelerinin gönderilmesinin istenmesi ve cevabı yazı ile temin edilecek belgeler eklenerek tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/4365
Karar No: 2013/45
Karar Tarihi: 07.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/4365 E.  ,  2013/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2010 tarih ve 2010/501-2010/416 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 14.10.2010 tarihinde yağan şiddetli yağmur sebebiyle müvekkilinin faaliyette bulunduğu plazanın bodrum katını yağmur ve kanalizasyon suyu bastığını, tüm ticari defterlerin kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek, zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının ticari defterlerini hiçbir önlem almadan faaliyet gösterdiği dört katlı plaza binasının diğer katlarının müsait olmasına rağmen, yol seviyesinden 80 cm kot farkı bulunan zemin bodrum katta plastik kasalar içerisinde muhafaza etmesinin mutad ve olağan olmadığı, davacının ticari defter ve belgelerini basiretli bir tacir gibi saklama ve özen borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nun 68/son maddesine dayalı olarak açılan zayi belgesi istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile dava reddedilmiş ise de, her somut olayın özelliğine göre mülga TTK'nın 68. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekir. Davacının, su baskınından kısa süre önce ... tarafından incelenen ticari defterlerini kendisi tarafından kullanılan binanın bodrum katında saklamış olması her zaman basiretsiz davranmış olduğu şeklinde yorumlanamaz. Davacı taraf, incelemesi tamamlanan defterlerin plastik kasalarda bodrumda geçici olarak bulundurulduğunu, muhasebeci tarafından yerlerine yerleştirilecek iken su baskınının meydana geldiğini savunmaktadır. Bu itibarla, mahkemece defterlerin zayi olup olmadığı değerlendirilerek neticesine göre bir hüküm kurmak gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10025
Karar No: 2025/114
Karar Tarihi: 13.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/10025 E.  ,  2025/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1463 E., 2024/1505 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/63 E., 2023/162 K.

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ek karar ve asıl kararın kaldırılmasına ve davalı erkek vekilinin özel boşanma yetkisi içeren fotoğraflı vekâletnamesinin ibrazı sağlanıp karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.11.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.11.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendinde; mahkemece tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması hallerinde, bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar vereceği düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre aynı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen gönderme kararlarına karşı temyize başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 12.11.2024 Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/32163
Karar No: 2010/30512
Karar Tarihi: 16.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/32163 E.  ,  2010/30512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçakoca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3175
Karar No: 2012/34853
Karar Tarihi: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3175 E.  ,  2012/34853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Tefhim edilen kısa kararda, sanığa hükmolunan gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2, 3. madde ve fıkraları uyarınca bir günü 20 TL'den 400 TL adli para cezası olarak tayin edilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm kısmında bu hususun gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli kararın hüküm kısmına 5237 sayılı TCK.nun 62/1. madde ve fıkrası uygulamasına ilişkin bölümden sonra gelmek üzere “Sanığın ekonomik ve diğer şahsı halleri göz önüne alınarak TCK.nun 52/2-3 madde ve fıkraları gereğince hakkında gün karşılığı tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL hesabı ile 400 TL adli para cezası olarak belirlenmesine” ibaresinin ilavesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 24 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 20 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 400 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.