erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/19376
Karar No: 2014/14820
Karar Tarihi: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19376 E.  ,  2014/14820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/20765
Karar No: 2024/16840
Karar Tarihi: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20765 E.  ,  2024/16840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.01.2023

SAYISI : 2022/58 E., 2022/3137 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.01.2023 tarihli ve 2022/58 Esas, 2022/3137 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/58 Esas, 2022/3137 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20198
Karar No: 2015/36749
Karar Tarihi: 23.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20198 E.  ,  2015/36749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/381728

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2014/509 (E) ve 2014/443 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün mağdur R.. M.. tarafından da temyiz edildiği ancak bu temyiz istemi ile ilgili tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşılmakla bu eksikliğin giderilip EK TEBLİĞNAME düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13020
Karar No: 2015/14991
Karar Tarihi: 08.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/13020 E.  ,  2015/14991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/168951

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/01/2011

NUMARASI : 2008/251 (E) ve 2011/1 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık B.. Y.. ve suça sürüklenen çocuk B.. E..’in tüm aşamalarda yüklenen suçu işlemediklerini savunmaları karşısında, aynı eylem nedeni ile haklarında beraat kararı verilen sanıkların suç atma niteliğindeki soyut beyanı dışında sanık ve suça sürüklenen

çocuğun yüklenen suçtan mahkûmiyetine yeterli, kesin, her türlü şüpheden uzak, inandırıcı kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık B.. Y.. ve suça sürüklenen çocuk B.. E.. hakkında kurulan hükme yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Sanıklar O.. T.., F.. Y.., B.. Y.., M.. Y.., A.. P.. ile suça sürüklenen çocuk B.. E.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk Ö.. E.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dava konusu eylemin işlendiği okula demir korkuluk sökülerek girildiği, okulun içinden bobin tellerin ve makara bobinlerin alındığı, dosyada mevcut bilgi edinme tutanağında suça sürüklenen çocuk Ö.. E..’in iki torba içinde bobinleri aldıklarını ifade ettiği, 20/11/2008 ve 22/12/2009 tarihli duruşmalarda ise B..’ın zorlaması ile suçu işlediğine dair ikrarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği sübut bulduğu halde mahkumiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18407
Karar No: 2024/9529
Karar Tarihi: 05.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18407 E.  ,  2024/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/7 E., 2016/86 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suç tarihinde on beş yaşını tamamlamış ancak İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 25.01.2016 tarihli raporuna göre mağdurenin orta ile hafif derece sınırında zeka geriliği ve atipik ve otistik özellikler saptandığı, kendisinde saptanmış olan ve hayatının ilk yıllarından başlayıp ömrü boyunca sürecek olan bu zeka geriliği ve atipik ve otistik özelliklerin mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmadığı, bu psikiyatrik tablo nedeniyle olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı belirtilmesi karşısında, velayet hakkına sahip anne ve babasının kovuşturma evresinde alınan beyanlarında şikayetçi olmadıklarını ifade etmeleri ve atılı suçtan kamu davası açılan suça sürüklenen çocuğun aynı zamanda mağdurenin kardeşi ve şikayetçilerin de oğlu olması nedeniyle mağdureyi bu dosyada temsil etmesi için temsil kayyımı tayini gerektiği, ancak inceleme tarihi itibarıyla mağdurenin reşit olduğunun anlaşılması karşısında mağdureye vasi atanıp atanmadığının araştırılması, şayet anne veya babadan biri vasi tayin edilmiş ise yine çıkar çatışması oluşacağından bunlar dışında başka birinin temsil kayyımı olarak görevlendirilmesinden sonra temyiz hakkı bulunduğundan, gerekçeli kararın atanacak temsil kayyımına tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/4748
Karar No: 2010/4268
Karar Tarihi: 23.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4748 E.  ,  2010/4268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazarcık Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5952
Karar No: 2021/2435
Karar Tarihi: 10.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5952 E.  ,  2021/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında “defter ve belge gizleme ” suçu ile ilgili olarak düzenlenen 10.02.2014 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, ...’nün 03.04.2014 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaasının zorunlu olduğu dikkate alınarak, 213 sayılı V.U.K'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa istenmesi, dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için defter ve belgelerin vergi incelemesi amacıyla istenmesi gerektiği dikkate alınarak, defter ve belge isteme yazısı ile bu hususta ek süre verildiğine dair belgelerin temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a) 28/07/2013 olan suç tarihinin karar başlığında "2009 yılı" olarak yanlış yazılması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/809
Karar No: 2016/3587
Karar Tarihi: 03.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/809 E.  ,  2016/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/309124

MAHKEMESİ : Bursa 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/429 (E) ve 2014/584 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Okul bekçisi olan ... ...'nun aşamalarda alınan beyanlarında, suça sürüklenen çocuk ve evrakı ayrılan diğer sanıkların kaçmaya başladıkları sırada kendisinin atı tutmaya çalıştığı sırada şahıslardan birinin sırtına sopayla vurduğunu iddia etmesi ve ihbar edilen polisin, okulun 100 metre ilerisinde suça sürüklenen çocuk ve diğer sanıkları at arabasına yükledikleri çaldıkları eşya ile birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin sübutu halinde 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a maddesine uyan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25152
Karar No: 2015/3163
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25152 E.  ,  2015/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9224
Karar No: 2017/1191
Karar Tarihi: 09.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9224 E.  ,  2017/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nun 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Oluşa göre, uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 149/1. maddesinin (h) bendi ile uygulama yapılması yasaya aykırı ise de, teşdit gerekçesine göre sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, "eşit olarak" alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm ile "yargılama giderlerine" ilişkin bölümden "eşit olarak alınmasına" ibaresinin çıkartılması ve yargılama giderlerine ilişkin bölüme "sorumlu oldukları oranda ayrı ayrı alınmasına" tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9163
Karar No: 2016/8698
Karar Tarihi: 11.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9163 E.  ,  2016/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 7.300 TL ve doğrudan verilen 4.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kurucu ortaklarından olduğu katılan şirkette 2007 ile 06/04/2009 tarihleri arasında şirketi temsile yetkili müdür olarak görev yaptığı, bu dönem içerisinde çocuğunun okul ve servis giderlerini, şirkete ait olmayan aracın bakım ve tamir masraflarını şirket hesaplarından karşıladığı ve şirket hesapları üzerinde usulsüz olarak tasarrufta bulunduğu anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılan şirket hesapları üzerinde usulsüz tasarrufta bulunmak suretiyle aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “200 İŞ GÜNÜ” ve "4.000 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21941
Karar No: 2018/1652
Karar Tarihi: 20.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/21941 E.  ,  2018/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

10.05.2012 tarihli tutanak içeriğinde, ... isimli iş yerinin önünde ... plakalı kamyonun yakıt deposuna ayaklı sehpa düzenekli ucunda hortumu olan huni görevi gören alet ile mavi bidonlardan sıvı aktarıldığı esnada kolluk görevlilerince durumun tespit edildiğinin belirtilmesi, usulüne uygun alınan arama kararına istinaden sanık ...'e ait işyerinde yapılan aramada muhtelif renkli, üzerinde herhangi bir ibare bulunmayan plastik bidonlarda toplam 5400kg sıvının ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi Enerji Enstitüsünün 31.07.2012 tarihli analiz raporunda; incelenen numunenin 5015 sayılı Petrol ... Kanununun 2. maddesinin 5 numaralı bendinde verilen akaryakıt tanımına uymadığı, taşıtların motor performansı, kullanım ömrü, çevre kirliliği gibi hususlar ihmal edildiğinde, enerji elde etmek amacıyla veya taşıtlarda kullanılmak üzere yasadışı yollarla piyasaya sürülebileceği, numunenin white sprit ve yağdan oluştuğu ve teknik düzenlemelere uygun akaryakıt olmadığının değerlendirildiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.