erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/6720
Karar No: 2020/9482
Karar Tarihi: 13.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/6720 E.  ,  2020/9482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.Somut olayda, mahkemece verilen kararın davalı şirketler tarafından ayrı ayrı temyiz edildiğinin belirtilmesine karşın, her iki davalı adına tek maktu harç ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması hatalı olmuştur. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılara muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra Dairemize tekrar gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3275
Karar No: 2006/4590
Karar Tarihi: 19.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3275 E.  ,  2006/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.11.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava Türk Medeni Kanununun 747. Maddesine dayanılmış geçit hakkı istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş hükmü 25 parsel maliki davalı temyiz etmiştir.

Bu tür davalarda amaç genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanmayan taşınmazları genel yola kesintisiz bağlantısını sağlamaktır.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Çünkü geçit hakkı davaları özünü komşuluk hukukundan alır. Geçit gereksinimi karşılanmasında asla tarafların subjektif arzularına bakmamak geçidi objektif kriterlerle belirlemek gerekir.

Somut olaya gelince; az yukarıda söylendiği gibi geçit tesisi davalarında amaç genel yolla bağlantısı olmayan taşınmazı yola bağlantısını sağlamaktır.

Dava konusu 27 parsel doğuda imar yoluna da bağlantılıdır. Davacı bu yola çıkışını kömürlük yaparak kendi kusuruyla engellediğinden kusurunun sonuçlarından yararlanamaz ve davalıya ait 25 parselden fedakarlık bekleyemez.

Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken istemin hüküm altına alınması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/18839
Karar No: 2015/3027
Karar Tarihi: 26.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18839 E.  ,  2015/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Düzenlenmesi - Kişisel İlişkinin Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 10.08.2010 tarihinde kesinleşen ilamla Türk Medeni Kanunun 166/3. maddesi gereğince boşanmışlar, karar tarihinde müşterek çocuk dünyaya gelmediği için boşanma kararında velayet düzenlemesi yapılmamış, müşterek çocuk Tarık boşanma kararı kesinleştikten sonra 27.01.2011 tarihinde doğmuştur. Davacı baba, öncelikle velayetin tarafına verilmesini, bu mümkün olmadığı taktirde çocuk ile kişisel ilişki kurulmasını talep etmiş, yargılama sırasında ise velayetin nezi veya değiştirilmesi talebinden feragat etmiştir. Mahkemece davacının velayetin nezi ve değiştirilmesi taleplerinin feragat nedeniyle reddine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş ise de; tarafların boşanmalarına ilişkin ilamda velayet düzenlemesi yapılmadığı, çocuğun evlilik içinde doğduğu (TMK m. 285/1) anlaşılmaktadır. Velayet kamu düzenine ilişkindir. Velayet durumu askıda bırakılamayacağı için öncelikle velayet düzenlemesinin yapılması ve sonucu uyarınca kişisel ilişki konusunda karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2015 (Prş.)
Esas No: 2016/2449
Karar No: 2016/8428
Karar Tarihi: 09.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2449 E.  ,  2016/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine dair hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın yetkili müdürü olduğu ...Ltd. Şti. Ile sanığın sahibi olduğu .... Ltd. Şti. arasında... marka mobilya ürünleri teslimi konusunda anlaşma imzalandığı, anlaşma çerçevesinde katılanın sanığın memur olan eşi...'un kefil sıfatıyla imzalaması şartıyla 50.000 TL lik kefalet senedi talep ettiği ve sanığın da bu teklifi kabul edip suça konu 12.06.2008 tarihli müşterek borçluluk ve müşterek müteselsil kefalet taahhütnamesi belgesine ...'u müteselsil kefil gösterip adına sahte imza attırıp katılanı resmi belgede sahtecilik yapıp dolandırdığı iddia olunan olayın ticari ilişki sırasında gerçekleşmesi ve sanığın tacir sıfatı karşısında eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-h maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4222
Karar No: 2019/9661
Karar Tarihi: 03.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/4222 E.  ,  2019/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03/12/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine, davacı vekilleri Av.... ve ... ile davalı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 190.793,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/17887
Karar No: 2013/3804
Karar Tarihi: 28.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17887 E.  ,  2013/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı As Çimento A.Ş. ile arasında imzalanan sözleşme gereğince davalıya 15.000 adet bigbag satımı yapıldığını, davalının teslim aldığı mal bedelinden bakiye 13.492,31.TL borcu olduğunu , bunun üzerine başlatılan icra takibine davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle yetkisizlik itirazında bulunmuş, bununla birlikte davacı taraça bahsedilen sözleşmede müvekkilinin taraf olmadığını, müvekkilinin ödemelerini tam olarak yaptığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davalı tarafın cevap dilekçesinin süresinde olmaması nedeniyle yetkisizlik itirazı süre yönünden reddedilmiş, bununla birlikte dava konusu faturalara ilişkin alacağın usulüne uygun tutulan davacı defterlerinde kayıtlı olduğu gibi, usulüne uygun tutulmayan davalı defterlerinde de takibe konu faturaların kayıtlı olduğu, davalının itirazında haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/39685
Karar No: 2015/1875
Karar Tarihi: 22.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/39685 E.  ,  2015/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/113813

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/364 (E) ve 2014/21 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen cümle gereğince, Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık R.. Ö..'in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, yargılama giderine ilişkin bölümdeki “..sanıktan tahsiline” ibaresi çıkarılarak yerine, “6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle, CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen cümle gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine,” ibaresinin eklenmesi biçiminde, DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3982
Karar No: 2015/7982
Karar Tarihi: 30.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3982 E.  ,  2015/7982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ve ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, menfi tesbit istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince; davacının tüketici olduğu, uyuşmazlığın tüketici işleminden kaynaklandığı ve kredinin tüketici kredisi olduğu bu nedenle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde çözülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... Tüketici Mahkemesi ise, uyuşmazlığın ticari kredi kullanımından kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin; aynı maddenin (a) bendinde de bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, oğlu ...'a kredi çekmek hususunda vekaletname verdiğini buna istinaden 90.000.- TL kredinin davalı banka şubesinden çekildiğini, daha sonra kendisinin haberi olmaksızın 120.000.- TL daha kredi çekildiğini, bu ikinci krediden haberi olmadığını bu nedenle sorumlu tutulamaycağını, bu nedenle kredi nedeniyle aracına uygulanan ipotek işlemi ve kredinin ödenmesinde uygulanan usûlsüzlüklerin tesbitini talep etmiş olup, taraflar arasındaki ilişkinin ticari kredi mahiyetindeki bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda Açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/748
Karar No: 2007/1249
Karar Tarihi: 27.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/748 E.  ,  2007/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağının tahsili için yapılan icra takibine itiraz üzerine itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı yanca temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 4.maddesinde eserin kararlaştırılan tarihlerde tamamlanıp teslim edilmemesi halinde kararlaştırılan cezai şart BK.nun 158.maddesinin 2.fıkrasında tanımlanan ifaya ekli cezai şart niteliğindedir. Altındaki imza ve içeriğine itiraz edilmeyen 26.06.2004 tarihli sözleşme başlıklı tutanağa göre sözleşmeye göre yapılan tabelaların 10.06.2004 ve 26.06.2004 tarihlerinde davacı tarafça ihtirazı kayıt ileri sürülmeksizin teslim alındığı ve kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı ... sahibinin İİK.158/2.maddesi uyarınca ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin eseri teslim almış olması sebebiyle cezai şartı isteme hakkı düştüğünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulü doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20061
Karar No: 2017/3158
Karar Tarihi: 17.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20061 E.  ,  2017/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline yeniden maaş bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1975
Karar No: 2017/1535
Karar Tarihi: 27.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/1975 E.  ,  2017/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “bazı kaçakçılık suçlarının cezalandırılmasında usul” başlıklı 367. maddesinin birinci fıkrası “(Değişik fıkra: 23/07/2010-6009 S.K/13.md.) Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” hükmü bulunmaktadır.

Somut olay açısından; sanıklar hakkında “muhasebe hilesi yapmak” suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmeni ... tarafından düzenlenen vergi suçu raporlarına istinaden Vergi Dairesi Başkanı ...tarafından 24.12.2010 tarihli mütalaalar ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere 24.12.2010 tarihi itibariyle rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirtildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/7507
Karar No: 2010/3436
Karar Tarihi: 11.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/7507 E.  ,  2010/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Töre saikiyle kardeşi ...'ı öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (HAKKARİ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/05/2009 gün ve 249/175 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)6136 sayılı Kanunun 13/2 maddesinde 08.02.2008 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak 31.07.2008 olan suç tarihinden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 156. maddesiyle yapılan değişiklik dikkate alındığında, verilen adli para cezasının miktarında isabetsizlik görülmediğinden, aksi düşünceyle düzeltme isteyen tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta ve suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, töre saikiyle kardeşini öldürme suçundan kurulan hükümde temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d,k maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası olarak tayini yerine, önce aynı yasanın 81. maddesi uyarınca müebbet hapis cezasına hükmedilmesi ve daha sonra 82/1-d,k maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “a) Sanığın yüklenen kasten öldürme suçunu işlediği sabit olduğundan 5237 sayılı TCK’nun 81. maddesi gereğince MÜEBBET HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

devam eden bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan ve kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçirdiği süreye göre müdafiinin tahliye isteminin reddine,11/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.