erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/8963
Karar No: 2022/7299
Karar Tarihi: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8963 E.  ,  2022/7299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ada, 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ödeme ve faiz yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İstinaf kanun yoluna, sadece davacı idare vekili başvurduğu halde; üçer aylık vadeli hesaba nemalandırılan fark bedele istinaf karar tarihine kadar faiz işletilmesi,Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 2020/119 E. - 2021/666 K. sayılı gerekçeli kararının; Hüküm fıkrasının (A-5) numaralı bendinden (işbu) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (05/07/2019 olan ilk derece mahkemesi) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/516
Karar No: 2013/806
Karar Tarihi: 04.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/516 E.  ,  2013/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Eylemin rüşvet alma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarih ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçunu kapsadığı anlaşıldığından, anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Kasım Önen hakkında rüşvet verme suçundan zamanaşımı süresi içinde yasal işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Suç tarihinde ... 8. İcra Dairesinde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, icra dosyasında takibe konu, haczedilerek açık arttırma ile Kasım Önen'e satılan ticari kamyonet için ödenmesi gereken yasal %18 olan KDV oranını, karşılıklı anlaşma ile 500 TL rüşvet alarak, aracı hususi oto olarak göstermek suretiyle %1 oranında KDV ödenmesini sağladığı, bu nedenle yapması gereken işi yapmaması için taraflar arasında rüşvet suçunun sübut bulduğu olayda, 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesi uyarınca alt hatten hükmedilecek 4 yıl hapis cezasının 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirilmesiyle neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerektiği, 765 sayılı TCK'nın 212/2, 219/3, 59. maddeleri uyarınca sonuç olarak belirlenen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis ve 694 TL adli para cezası sanık lehine olduğundan, karma uygulama yapılarak, erteleme hükmü 647 sayılı Yasanın 6. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin yazılması, suç tarihinin ise 10/05/2002 yerine karar başlığına yanlış yazılması yerinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak görüldüğünden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25748
Karar No: 2020/360
Karar Tarihi: 07.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/25748 E.  ,  2020/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Katılanın beyanında, sanığın kendisini daha önceki tarihlerde de tehdit ettiğini belirtmesi, suç tarihinde yolda karşılaştıklarında katılanın boğazına bıçak dayayarak ''seni öldüreceğim'' şeklinde sözler söyleyip karın boşluğundan yaraladığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 106/3. maddesi gereğince ayrıca bu suçtan dolayı mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ...'nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2695
Karar No: 2009/5381
Karar Tarihi: 15.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2695 E.  ,  2009/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı araçtan atılan şişenin müvekkiline ait araca çarpması nedeniyle sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve yol kenarında bulunan tesise çarptığını belirterek araç meydana gelen 7.186.20.-YTL'sı hasar bedelinin 3.4.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacıya ait araçta meydana gelen hasarın kaza nedeniyle meydana gelmediğini, zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları gereğince zarardan sorumlu olmadıklarını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 7.186.20.-YTL'sı tazminatın 3.4.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı araçtan atılan şişenin davacı şirkete ait aracın camına isabet etmesi nedeniyle sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve yol kenarındaki tesise çarparak hasarlandığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık açıklanan nedenle davacıya ait araçta meydana gelen zararın zorunlu mali sorumluluk sigortası teminatı kapsamında olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası’nın 91 ve devamı maddeleri ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A.1-maddesinde, sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre, işletene düşen hukuki sorumluluğun, zorunlu trafik sigortası tarafından teminat limiti ile sınırlı olarak tanzim edileceğini hükme bağlamıştır. Buna göre, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası, motorlu aracın karayolunda işletildiği esnada üçüncü kişilere verilen bedensel ve cismani zararları tanzim ile yükümlüdür.

O halde mahkemece, davalı sigortalı araç tarafından, davacı aracına verilen zarar, davalı sigortalı aracın karayolunda kullanımı esnasında mı, yoksa; suç teşkil edecek kasıtlı bir fiil sonucu mu meydana gelip gelmediği, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Sonuç; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7416
Karar No: 2022/16462
Karar Tarihi: 21.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7416 E.  ,  2022/16462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi gereğince yapılan düzeltme işlemi sonucu taşınmazın yüzölçümünde meydana gelen azalma nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; İstanbul İli, Çatalca İlçesi, Çiftlikköy Mahallesi 117 parsel sayılı taşınmazın 29.11.1995 tarihinde satış yolu ile 7.600,00 m² yüzölçümü ve tarla niteliği ile edinildiği, dava konusu taşınmazın yüzölçümü miktarının hatalı olması sebebiyle Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme çalışması sonucu taşınmazın yüzölçüm miktarının 5,480 m² olarak düzeltildiği, düzeltme işleminin kesinleşmesi üzerine taşınmazın 02.05.2017 tarihinde 5,480 m² olarak tapuya tescil edildiği, taşınmazın yüzölçümünün küçülmesi sebebiyle davacının 20.02.2017 tarihinde eldeki tazminat davasını açtığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaza net gelir esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1441
Karar No: 2011/8719
Karar Tarihi: 04.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1441 E.  ,  2011/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 4.10.2011 Salı günü davacı ...Ş vekili Av. ... geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada ağır hasar gördüğünü,hasar bedelinin sigorta şirketi tarafından poliçenin B.4.2. maddesine göre iptal edildiği gerekçesi ile ödeme yapmadığını belirterek 215.000 TL. hasar bedeli,1.000 TL. hukuksal koruma ,469 TL. menfi zararın olay tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait otobüsün daha önce meydana gelen kısmı hasar nedeniyle poliçenin iptal edildiğini, iptalin davacıya tebliğ edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; araçta meydana gelen önceki kaza nedeniyle poliçenin iptal edilerek ödeme yapıldığı, poliçenin feshinin davacıya tebliğ edildiği, dava konusu kazanın meydana geldiği tarihte kasko sigorta poliçesinin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 4.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7082
Karar No: 2010/16183
Karar Tarihi: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7082 E.  ,  2010/16183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Raporu hükme esas alınan bilirkiş raporunda, emsalin satışının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, gerçek değerinin daha yüksek olduğundan söz edilerek, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15996
Karar No: 2015/2434
Karar Tarihi: 10.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15996 E.  ,  2015/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın müvekkilinin içerisinde bulunduğu araca kusurlu olarak çarpması sonucu meydana gelen kazada müvekkili ...'nun gözünden yaralandığını belirterek, 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; manevi tazminat isteminin fahiş olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı ... hakkındaki dava geri alındığından karar verilmesine yer olmadığına, 15.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı ...'tan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, olayın 24.6.2010 tarihinde meydana gelmiş olması ve davacı ...'nun meydana gelen kazada bir kusurunun bulunmaması göz önünde bulundurulduğunda, davacı için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4818
Karar No: 2020/10652
Karar Tarihi: 02.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4818 E.  ,  2020/10652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına yerine (Bozma sonrası fark bedelin 4.500,33 TL tespitine ve bedelin davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9840
Karar No: 2016/102
Karar Tarihi: 11.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/9840 E.  ,  2016/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı davalı adına kayıtlı ve dava dışı ... idaresindeki aracın trafik kazası yaptığını, kaza sonrası yapılan alkol muayenesinde araç sürücüsünün 110 promil alkollü ve kaza tespit tutanağına göre olayın meydana gelmesinde kusurlu bulunduğunu, meydana gelen hasar nedeni ile karşı aracın kasko sigorta poliçesini düzenleyen ....'ye 21/02/2013 tarihinde 15.393,00 TL, bu araca bağlı römorktaki yağın da zayi olması sebebi ile ...'ye 06/05/2013 tarihinde 20.535,00 TL tazminat ödeyen davacı şirketin sigortalı araç sürücüsünün alkollü olarak kazaya karışması nedeni ile ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın davalının ikametgah adresi olan ... mahkemelerinde açılması gerektiğini, meydana gelen kazaya müvekkiline ait aracın sürücüsü ...'ın alkollü olmasının tek başına neden olmadığını, kazanın oluşumunda dava dışı araç sürücüsü ...'ın KTK'nın 46/a maddesine göre asli ve tam kusurlu olduğunu, kazanın münhasıran salt alkolün etkisi ile meydana gelmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kazanın salt alkolün etkisiyle oluşmadığını belirten rapor doğrultusunda reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11.1.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4717
Karar No: 2021/7832
Karar Tarihi: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4717 E.  ,  2021/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.