erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/13073
Karar No: 2015/28836
Karar Tarihi: 13.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13073 E.  ,  2015/28836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/147952

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2010

NUMARASI : 2008/1261 (E) ve 2010/951 (K)

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, yasak silah taşıma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanığa yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık İ.. T.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Tehdit ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, annesi ve teyzesine küfür etmesi nedeniyle arasında husumet bulunan mağdurun ayaklarına doğru silahla ateş etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçlarını oluşturması karşısında, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden, her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın, mağdur ile konuştuğu sırada mağdurun, kendisine “ sen pezevenkliğe mi başladın” şeklinde hakaret ettikten sonra tokat attığı ve silah doğrulttuğunu savunması ve olayın tek görgü tanığı olan D.. K..'nın da sanık savunmasını doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. T.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7906
Karar No: 2010/8995
Karar Tarihi: 30.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/7906 E.  ,  2010/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2008 gün ve 2007/396 E. 2008/652 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18472
Karar No: 2016/431
Karar Tarihi: 18.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18472 E.  ,  2016/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/1397
Karar No: 2020/1930
Karar Tarihi: 15.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1397 E.  ,  2020/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 21/01/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4513
Karar No: 2016/7701
Karar Tarihi: 03.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/4513 E.  ,  2016/7701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.03.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü Davalı vekili temyiz etmiştir

Mahkemece karara esas alınan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1006 Esas, 2010/990 Karar sayılı mirasçılık belgesinde tapudaki hissedarlardan ...'ın mirasçılarından kızı ...'nun ölümüyle mirasının kızları ... ve ... .'a isabet ettiği anlaşılmaktadır. Kök muris...'ın diğer mirasçıları olan çocuklarına üçer pay verildiği halde, murisin ölü çocuğu ...'nin de 3 payı olduğu dikkate alınmadan yanılgılı değerlendirmeyle ...nin çocuklarına Nüfus kayıtlarına aykırı olarak birer pay verilmesi doğru değildir. Davaya esas alınan mirasçılık belgesi hatalı olduğundan, mirasçıların paylarının doğru gösterildiği yeni mirasçılık belgesi alması için davacı vekiline süre verilmeli, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı veraset ilamına dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiş bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçeyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13755
Karar No: 2012/8970
Karar Tarihi: 18.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13755 E.  ,  2012/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, çalıştırmakta olduğu işyerine mesul müdür atamaması nedeniyle, işyerinin 09/08/2006 tarihinde mühürlendiği ve 28/11/2006 tarihine kadar farklı tarihlerde altı kez mührü bozarak faaliyetine devam ettiği anlaşılmakla; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesine aykırı olarak sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının gün yerine ay ve yıl olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "sanığın sübut bulan eylemine uyan 5237 sayılı TCK 203/1 maddesi gereğince suçun niteliği, işleniş özellikleri nazara alınarak takdiren 8 ay karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla işlediği anlaşılmakla TCK 43/1 maddesi gereğince takdiren cezasının 3/4 oranında artırılarak 1 yıl 2 ay karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 52. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak gün karşılığının 20 YTL takdiri ile 8.500 YTL Adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin “sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesi gereğince 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nın 43. maddesi gereğince 3/4 oranında artırılarak 420 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nın 52/2 maddesi gereğince gün karşılığının 20 TL. den takdiri ile 8.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2180
Karar No: 2021/13283
Karar Tarihi: 22.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2180 E.  ,  2021/13283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Olay tarihinde ... ilçe Jandarma Komutanlığında uzman çavuş olarak görev yapmakta olan sanığın, suça konu bilgi alma tutanağında bilgisine başvurulan ... adına atılı imzayı sahte olarak atmak veya attırmak suretiyle kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, kendisinin taraflarla hiç bir tanışıklığının söz konusu olmadığını, sahtecilik kastı ile hareket etmesini gerektirir bir durum bulunmadığını, ...'in beyanını araç içerisinde almak durumunda kaldığını, imzanın fiziki koşullardan dolayı şahsa ait çıkmamış olabileceğini savunduğu; müşteki ...'in ... Cumhuriyet Savcılığının 2013/150 soruşturma numaralı dosyasında 27.02.2013 tarihli beyanında "bilgi alma tutanağındaki ifade içeriği tamamıyla doğrudur bana aittir. Ancak ismim altında yer alan imza bana ait değildir", aynı soruşturma dosyasında 19.06.2014 tarihli beyanında "ifademi verdikten sonra aceleyle gittiler. Onun içinde imzamı almadılar" yargılamaya konu, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/383 Esas sayılı dosyasında ... Asliye Ceza Mahkemesince talimatla alınan beyanında ise “ben her ne kadar alınan ifademde imzanın bana ait olmadığını söylemişsem de hatırladığım kadarıyla bilgi alma tutanağındaki imza, üzeri hafif karalı silik bir imzaydı, ben de benim imzama benziyor ancak üzerinde oynama yapılmış olabilir diye düşünerek imza benim değildir dedim, imza bana ait olabilir, ayrıca, ilgili tutanaktaki ifadeler benim anlattığım şekilde geçmişti" şeklinde tutanak içeriğinin doğru olduğunu yinelediği ancak imzanın sahteliği konusunda çelişkili beyanlarda bulunduğu; Dairemizce, dosya arasında bulunan suça konu belge sureti üzerinde yapılan incelemede, müşteki adına atılı imzanın basit tersimli, karakteristik özellikler arz etmeyen bir imza olduğunun gözlemlendiği ve dosyada mevcut ... Kriminal Polis Laboratuarının 22.05.2014 tarihli ekspertiz raporunda, mukayese belgelerin huzurda alınmış yazı imza örnekleri olduğu anlaşılmakla müşteki Hasan Şerif Göçmen’in suç tarihine yakın tarihlerde resmi kurumlarda bulunan samimi imza örnekleri temin edilerek daha önceden huzur da alınan imzalarıyla birlikte yeniden imzanın aidiyeti hususunda ekspertiz raporu alınıp, müştekinin yazının içeriğinin doğru olduğu yönündeki beyanları da nazara alınarak sanığın suç kastı değerlendirildikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve yetersiz gerekçi ile mahkumiyet hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17692
Karar No: 2016/6242
Karar Tarihi: 23.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/17692 E.  ,  2016/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...' ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı, 1617 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki olduğunu, komşu 1616 parsel sayılı taşınmaz maliki davalının, yaklaşma mesafesine uymayarak taşınmazı üzerine inşaa ettiği yapı nedeniyle, kendi taşınmazı üzerinde bulunan yapının ışık ve hava almasının engellendiğini, imar mevzuatı gereğince iki bina arasında 3 metre boşluk bulunması gerekirken, davalı tarafından bu boşluğun bırakılmadığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve tecavüzlü kısmın yıkımını istemiştir.

Davalı,yasal izin çerçevesinde yaptığı binanın mevzuata aykırı olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın sabit bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairece; “...Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda, el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verildiği halde; gerekçeli kararda yalnızca el atmanın önlenmesine hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmadığı gerekçesiyle ilk kararda direnilerek, aynı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih, 2013/1-801 Esas, 2014/375 Karar sayılı kararı ile direnme kararı uygun bulunmuş, dosya, esasa yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi amacıyla Daireye gönderilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının 1617, davalının ise 1616 parsel sayılı taşınmazların kayıt maliki oldukları, davalının çekme mesafesine uymayarak davacının taşınmazında bulunan yapıya bitişik şekilde bina inşaa ettiği, bu şekilde Plansız Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 14/4 maddesine aykırı davrandığının 11.10.2010 ve 24.02.2011 tarihli bilirkişi raporları ile saptandığı, ancak davacının taşınmazına fiili bir elatma olmadığı anlaşılmaktadır. Salt imara aykırılığın idareyi ve idari yargıyı ilgilendirdiği kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca; davacının taşınmazına fiili bir elatma olmadığı, salt imara aykırılığın idareyi ve idari yargıyı ilgilendirdiği dikkate alınmaksızın, yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalıın temyiz itirazı değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5646
Karar No: 2022/14490
Karar Tarihi: 08.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/5646 E.  ,  2022/14490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan ve yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Kanunu'nun 5. maddesinde de bina kavramının "Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, ... ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

Bu açıklamalar doğrultusunda; sanığın, suça konu binayı 2004 yılından önce yaptığının mahkemece kabul edilmesi ve 2013 yılında çıkan yangın nedeniyle bina içinde tadilat yapıldığının anlaşılması karşısında, bu tadilatın binanın taşıyıcı sistemini etkileyip etkilemediği, 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 5. maddesindeki bina tanımına uygun bir alan artışı sağlayıp sağlamadığı, idari para cezasını gerektirir projeye aykırı bina içi tadilat niteliğinde olup olmadığı konularında bilirkişiden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20866
Karar No: 2012/31165
Karar Tarihi: 20.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20866 E.  ,  2012/31165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali-Tescil-Katkı Payına Dayalı Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Talep, aile konutu niteliği olmayan eşe ait taşınmazın katkı payı nedeniyle yarı payının tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili, bu olmadığında yarı pay karşılığı katkı payı alacağına hükmedilmesine ilişkin olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 tarihli 2012/1 sayılı iş bölümü kararı gereğince Yargıtay 8. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 20.12.2012 (Prş.)
Esas No: 2009/12281
Karar No: 2009/20731
Karar Tarihi: 28.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/12281 E.  ,  2009/20731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 13.4.2009 tarih, 10/7923  sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair  karar düzeltme istemleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından, Mardin İdare Mahkemesinin 4.3.2008 tarih ve 2007/237 E 2008/348 K sayılı ilamı 11.6.2008 tarihinde Ankara 4. İcra Müdürlüğünün 2008/9971 E sayılı dosyası ile takibe konu edilmiştir.Borçlu bakanlığın şikayeti üzerine icra mahkemesince, ilamda her bir alacaklı lehine ayrı ayrı hüküm kurulduğu, bu nedenle icra emrinde ilama uygun olarak alacaklı hanesine her bir alacaklı ve alacak miktarının ayrı ayrı yazılması gerekeceğinden, hükmedilen tüm meblağlar ............lehine hükmedilmiş gibi icra emri düzenlendiğinden icra emrinin iptaline hükmedilmiştir. Bu haliyle anılan takip dosyası ayaktadır. Alacaklının bu takip dosyası üzerinden ilama uygun icra emri çıkartmak suretiyle takibine devam etmesi gerekirken, Ankara 4. İcra Müdürlüğünün 2008/11611 E sayılı dosyasında yeniden, aynı ilama dayalı  yapılan takip mükerrer olup, borçlunun şikayeti üzerine icra mahkemesince 30.02.2008 tarihinde yapılan 2008/11611 E sayılı dosyasındaki takibin iptali bu nedenle yerindedir. Öte yandan mahkeme gerekçesinde yer aldığı gibi aynı ilamın, birden fazla takibe konu edilmesini engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Bu nedenle Dairemiz süregelen içtihatlarında da benimsendiği üzere birden fazla takip yapılması takibin iptalini gerektirmez. Ancak icra mahkemesinin ikinci iptal gerekçesi, her bir alacaklı lehine hükmedilen ücreti vekalet ve mahkeme masarfını tek bir alacaklı tarafından takibe konması doğru olmadığından bu yöndeki şikayetin kabulü ile 2008/9972 ve 2008/9973 E sayılı dosyalardaki takiplerin iptali anılan gerekçeyle yerindedir. Hal böyle olunca 18.11.2008 tarih ve 2008/837-1052 sayılı mahkeme kararının onanması gerekirken maddi yanılgı sonucu kararının bozulduğu anlaşılmakla borçlu vekilin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2009/10 E 2009/7923 K sayılı 13.4.2009 tarihli bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),harç alınmasına yer olmadığına,  28.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.