Esas No: 2012/6821
Karar No: 2013/967
Karar Tarihi: 13.02.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/6821 E.  ,  2013/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı 1193 ve 1197 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan kayısı ve diğer meyveli ağaçların, sondaj kuyusunun, elektrik ve sulama tesisatının kendisi tarafından yapılıp meydana getirildiğinin tespitini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazlardan 1197 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 75 adet kayısı ağacı dışındaki ağaçlar ile 1193 parsel sayılı taşınmazdaki tüm ağaçların, sulama sistemi ve buna ilişkin tüm tesisatın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz konusu ve taraflar arasındaki uyuşmazlık 1197 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan davacıya ait olduğu kabul edilen 146 adet dışında kalan 75 adet kayısı ağacının kimin nam ve hesabına dikilip yetiştirildiği noktasında toplanmaktadır. Mahkemece davalının, diğer ağaçların davacıya ait olduğu ancak kuruyan ağaçların yerine 75 adet kayısı ağacını kendisinin diktiğine ilişkin beyanına itibar edilerek 75 adet dışındaki diğer ağaçların davacıya ait olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Temyize konu 1197 parsel ile temyize konu olmayan 1193 parsel sayılı taşınmazların davacının nam ve hesabına, davacının maddi katkısı ile üzerine kayısı ağaçlarının dikilerek bahçe haline getirildiği, davacının şehir dışında oturmasından dolayı başlangıçta 1-2 yıl kadar davalı tarafından davacı adına bakımının ve sulamasının yapıldığı, ancak maddi giderlerinin yine davacı tarafından karşılandığı, bir kısım kuruyan ağaçların yerine davalı tarafından yenilerinin dikildiği, ancak sayısı ve hangilerinin olduğunun bilinmesinin mümkün olmadığı dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık anlatımlarından anlaşılmaktadır. Ziraat uzman bilirkişisi kayısı ağaçlarının tamamının 7-8 yaşlarında olduğunu raporunda açıklamıştır.

Çözümlenmesi gereken sorun davalı tarafından kuruyan bir kısım ağaçların yerine yenisinin kendisinin mi yoksa davacının nam ve hesabına mı dikildiği ve yetiştirildiği noktasında toplanmaktadır.

Taşınmaz üzerinde daha önce mevcut bir muhtesata yeni bölümler ilave edilmesi, muhdesatın tamamlanması veya mevcut muhtesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhtesat meydana getirme niteliğinde olmayıp mevcut muhtesatın daha kullanılır hale gelmesini, bir başka deyişle muhtesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işlerdir. Bu işler için harcanan giderler de muhtesatın değerini arttıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. İyileştirici nitelikteki bu giderleri tek başına karşılayan taşınmaz malik ya da maliklerinin koşullarının varlığı halinde bu giderlerden paylarına düşen kısmını B.K.'nun 61 ve onu izleyen maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açacağı eda nitelikli bir alacak davası ile taşınmazın diğer maliklerinden isteyebileceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, taşınmaz üzerinde bulunan tüm ağaçların davacının nam ve hesabına meydana getirildiği, davalılardan ...'ın taşınmazda kuruyan bir kısım ağaçların yerine yenisini dikmesinin de iyileştirici işlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; az yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözetilerek davanın kabulü ile her iki taşınmaz üzerindeki tüm ağaçların ve diğer muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'a iadesine, 13.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.