erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/4616
Karar No: 2010/5460
Karar Tarihi: 10.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4616 E.  ,  2010/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SORGUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden 63 ve 64 parsel sayılı taşınmazların maliki olduklarını, komşu parsel maliki olan davalının açık işletme şeklinde kömür çıkarttığını kömür  yataklarından aldığı moloz yığınlarını taşınmazın sınırına yığarak görüntü kirliliği oluşturduğunu, estetik ve mimari açıdan görüntüsünü kapattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve toprak yığınların kaldırılmasını istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, meni müdahale isteği yönünden davacının hukuki yararı yokluğundan davanın reddine, yıkım isteği yönünden harç yatırılmadığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın reddine, yıkım isteği bakımından da davanın açılmamış sayılmasına karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının yargılama sırasında yıkım isteği yönünden, belirlenen dava değeri üzerinden harcı tamamlamayacağını ve bu isteğine atiye terkettiğini bildirdiği davalının da buna karşı koymadığı anlaşıldığına göre, HUMK.'nun 185.maddesi gereğince anılan istek yönünden karar verilmesine yer olmadığına biçiminde hüküm kurulması gerekirken, açılmamış sayılmasına şeklinde karar  verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan; davacı, dilekçesinde mülkiyeti kendisine ait olan 63 ve 64 parsel sayılı taşınmazlara fiili bir elatma olduğunu ileri sürmemiş, davalıya ait 82 ve 83 sayılı parseller ile mera niteliğindeki 61, 63 ve 65 sayılı parsellere davalının  moloz yığmak suretiyle çevre kirliliğine neden olduğunu, manzarasının kapandığını, taşınmazın değerinin düştüğünü ifade etmiştir.

Bu durumda, iddianın ileri sürülüş biçim ve mahiyeti itibariyle, davada Türk Medeni Kanununun 737 ve devam eden hükümlerinde düzenlenen komşuluk hukukuna dayanıldığı açıktır.

Öyle ise, davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu tartışılmaz derecede açıktır.

Diğer taraftan, mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi rapor ve krokisinden, gerçekten davalının yığdığı 20 m yüksekliğinde toprak yığıntısının 64 parsel sayılı taşınmazın kuzey kısmını ve manzarasını kapattığı, taşınmazın değerini düşürdüğü anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi davasının kabulüne karar  verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hüküm açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  10.5.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21290
Karar No: 2015/3651
Karar Tarihi: 26.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21290 E.  ,  2015/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2013/35-2014/91

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan yakın tarihli emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazdaki yapının yaşı tespit edilerek, elatma tarihinden sonra yapıldığının anlaşılması halinde, yapının değer düşüklüğü bedeline hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/573
Karar No: 2011/8269
Karar Tarihi: 22.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/573 E.  ,  2011/8269 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/292670

MAHKEMESİ :AKHİSAR Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :05/02/2009 -160/20

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs

N.. S..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık M.. Ö.., M.. Ö..'i kasten yaralamaktan sanık N.. S..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (AKHİSAR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/02/2009 gün ve 160/20 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık N.. S..'in kasten yaralama suçu ve sanık M.. Ö..'in kasten insan öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden; sanık Nüsret müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık Mehmet müdafiinin suç vasfına, tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, yasal savunma koşullarının bulunduğuna yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-) Sanık N.. S..'in kasten yaralama ve sanık M.. Ö..'in kasten insan öldürmeye teşebbüs suçları yönünden; gerekçede; sanıkların, karşılıklı olarak bıçakla birbirlerine saldırıda bulunduğu ve bıçakla saldırıyı başlatanın belli olmadığı belirtildiği halde, haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği dikkate alınarak, cezanın 1/4'ünden 3/4'üne kadar indirim yapılmasını öngören TCK.nun 29.maddesi ile yapılan indirim sırasında, alt ve üst sınır arasında makul bir indirim yapılması yerine 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini

2-) Sanık M.. Ö..'in kasten insan öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; mağdur Nusret'in göğüs kemiği sol alt kısmında tanımlanan ve sol hidrotoraksa, diyafragma kesisine, batında karaciğer ve mide kesisine neden olan, toraks ve batına nafiz kesici delici alet yaralanması ile batın sağ alt kadranda tanımlanan ve batın boşluğuna nafiz bir adet kesici delici alet yaralanmalarının ayrı ayrı kişinin yaşamını tehlikeye sokması ve kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olmaması dikkate alınarak, sanığın eylemi ile ilgili TCK.nun 81/1.maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra, suça teşebbüs nedeni ile 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35/1-2.maddesi gereğince, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt ve üst sınırlar arasında makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da aşılarak 18 yıl hapis cezası verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Mehmet müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi, kısmen değişik gerekçe ile BOZULMASINA, 22/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/12327
Karar No: 2012/6997
Karar Tarihi: 20.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/12327 E.  ,  2012/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma, muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafiinin yokluğunda verilen temyiz talebinin reddine dair 20/02/2009 tarihli Ek Kararın tebliğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; ek kararın sanıklar müdafiine tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, ek kararın temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ve ayrıca sanıklar hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün de temyiz edildiği halde tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmemiş olduğu gözetilerek, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan da ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15729
Karar No: 2012/3895
Karar Tarihi: 05.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/15729 E.  ,  2012/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, davaya konu ödeme emri 2005/9 – 2008/4 dönemine ilişkin damga vergisi ve gecikme zammı dahil toplam 1.384,95 TL'dir.

Mahkemece davanın kabulüyle...sayılı ödeme emrinin davacı yönünden iptaline karar verilmiş, 04.11.2010 günlü karar davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve .... sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, iptaline karar verilen ödeme emrinde talep edilen miktarın gecikme zammı dahil 1.384,95 TL olması nedeniyle, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 05.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Esas No: 2014/12781
Karar No: 2014/15626
Karar Tarihi: 20.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/12781 E.  ,  2014/15626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... İnşaat A.Ş. vd aleyhine 07/01/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden mahkemenin görevsizliğine, diğer davalı yönünden davanın kabulüne dair verilen 18/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalı ...Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Davalı ... AŞ'nin diğer temyizine gelince; dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ...Ş. yönünden istemin kabulüne, karar verilmiştir. Kararın, davalı ...Ş. tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19/09/2013 tarih, 2012/16036 Esas, 2013/14592 Karar sayılı ilamı ile temyiz itirazları red edildiğinden bu davalı yönünden karar kesinleşmiştir.

Davalı ...Ş. yönünden ilk karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının B bendinin 1. ve 2. parağraflarının çıkarılarak yerine "davalı ...Ş. yönünden ilk karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" ifadesinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8727
Karar No: 2014/6639
Karar Tarihi: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8727 E.  ,  2014/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/48945
Karar No: 2013/13561
Karar Tarihi: 06.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/48945 E.  ,  2013/13561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 3.İŞ)

DAVA : Davacı vekili, davacı gemiadamının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.... İş Kanunu hafta tatilini gemiadamının Liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde (Mad. 41) veya Kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde, çalışmasına göre ikili ayrıma tabi tutmuştur(Mad. 42/son). 41. madde uyarınca “Liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde gemi­ada­mının haftada altı günden fazla çalıştırılması yasaktır. Bunlardan hafta tatili günü çalıştırılanlara, haftanın diğer bir gününde nöbetleşe izin verilir”. 42. maddenin son fıkrasına göre ise “Kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışan gemiadamlarına işveren veya işveren vekili tarafından geminin seferde bulunduğu müddete rastlayan hafta tatili günleri için yukarıdaki şartlar aranmaksızın ve bir iş karşılığı olmaksızın, ayrıca bir gündelik tutarında hafta tatili ücreti ödenir.

854 sayılı ... İş Kanunu’nda, ulusal bayram ve genel tatillerde gemiadamının çalıştırılması durumunda 43. madde düzenlemesi ile “bir iş karşılığı olmaksızın bir günlük ücreti tutarında tatil ücretinin, ücret ödeme şekline bakılmaksızın ayrıca ödeneceği” belirtilmiştir. Hafta tatilinde olduğu gibi bir ayrıma gitmeksizin tüm gemiadamlarına aynı hükmün uygulanacağı görülmektedir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, gemiadamı, liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde çalışmakta ise, gemiadamının özellikle hafta tatil ücretinin sözleşmede belirtilen ücrete dahil olduğu şeklindeki sözleşme hükmü, bu gemiadamları yönünden yasaklayıcı kural nedeni işe geçersiz olacaktır. Ancak gemiadamı, kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışmakta ile, yasaklama getirilmediğinden, tatil ücretinin asıl ücret içinde olduğuna dair sözleşme hükmü geçerli kabul edilmelidir.

3.... İş Kanunu’nda kıdem tazminatı ve ücret alacağına temerrüt halinde uygulanacak faizin türü açıkça öngörülmediğinden, bu alacaklara yasal faiz yürütülmesi gerekir. Mahkemece anılan alacaklara en yüksek mevduat faizi uygulanması isabetsiz olduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15678
Karar No: 2010/112
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15678 E.  ,  2010/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/15225
Karar No: 2008/18516
Karar Tarihi: 27.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15225 E.  ,  2008/18516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye vekili şikayetinde; Ziraat Bankası İhsaniye Şubesindeki ......nolu hesapları üzerine haciz konulduğunu bu hesaba resim, harç ile vergilerin yatırıldığı ve kamu hizmetine tahsisli  olduğundan, haczin fekki talep edilmiştir.

Haciz tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde, "... belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yine 277 Sayılı Kanun'un 1. maddesine göre, "5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanun'un ve diğer kanunlarla belediyelere verilmekte olan paylar, vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar 6183 sayılı kanun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez.

5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesinde belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceği vurgulanacağına ve kanun gereğince belediye'ye  bırakılan payların vergi ve resmi hükmünde sayılacağından, mahkemece bu ilkeler ışığında bir araştırma yapılmalıdır. Dosyaya celp edilen hesap ekstresinde vergi, harç dışında hukuki ve hükmi şahıslarla yapılan ödemelerinde bulunduğu anlaşılmakla birlikte, belediyece ilgili hesaba vergi,harç, su hasılatı, kira  gelirleri otobüs hasılatı, peşin satış bedelleri... yatırıldığı da bildirilmiştir.

Mahkemece yukarıda ilkelere ışığında gerektiğinde bilirkişiye'de başvurmak suretiyle hesaptaki paraların vergi, resim, harç niteliğinde olanlar belirlenmeli, şahıslarca yatırılan  paraların 5393 Sayılı Belediye Kanunun'un 15/son maddesi gereğince fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususlarda yöntemince inçeleme yapılmadan hesapların tümü üzerinden hacizlerin kaldırılması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.