erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/4277
Karar No: 2015/6168
Karar Tarihi: 10.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4277 E.  ,  2015/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Ortak olarak iş yapan sanıkların iştirak halinde hareket ederek, sanık ... lehine düzenlenmiş, katılanın borçlu olarak yer aldığı, 05.12.2008 düzenlenme, 20.05.2009 ödeme tarihli, 9500 lira bedelli senedi kim olduğu tespit edilemeyen bir kişiye tanzim ettirerek, sahte olduğunu bildikleri senedi icra takibine koydukları iddiasıyla açılan kamu davasında; suça konu senetteki yazı ve rakamların sanık ... eli mahsulü olduğuna dair ekspertiz raporu, sanık ..., suça konu senedin metin kısmının kendisi tarafından doldurduğuna dair ikrarı, katılanın mukayeseye esas imza örnekleri ilgili kurumlardan temin edilmek ve huzurda imza örnekleri alınmak suretiyle yaptırılan inceleme sonucunda, senet üzerindeki borçlu imzalarının, katılana ait olmadığının tespit edilmiş olması karşısında; sanıkların üzerlerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek, sanıkların savunmalarında, katılana deri sattıklarını ve parasını alamadıklarını savunmaları, katılanın da sanıklar ile aralarındaki ticari ilişkiyi doğruladığı, hakkında yapılan icra takibine yasal haklarını kullanarak itiraz etmek yerine, imza sahteciliği yapılmış olan senet bedelini ödediği dikkate alınarak gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için, senedin düzenlendiği tarihte katılanın sanıklara borcu olup olmadığının açıklattırılması, sanıklardan, katılandan alacaklı olduklarına ilişkin delil ve belgelerin nelerden ibaret olduğunun sorulması, sanıkların suç tarihinde katılandan alacaklı olup olmadıkları ve bu nedenle yapılan sahteciliğin gerçek bir durumun ispatı amacıyla yapılıp yapılmadığının tartışılması ve sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nun 211. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabüle göre de;

1136 Sayılı Kanunun 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin hazine yerine katılana yükletilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2014/12995
Karar No: 2014/17369
Karar Tarihi: 23.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/12995 E.  ,  2014/17369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçlarından verilen 10.05.2012 tarih ve 2011/251 Esas, 2012/773 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.10.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin 10.05.2012 tarihli mühür bozma suçundan verilen ilk hükme yönelik temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/23648
Karar No: 2012/25643
Karar Tarihi: 29.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/23648 E.  ,  2012/25643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, yakınana ait ikametinin merdiven boşluğuna kilitli vaziyette bıraktığı motosikletini kilidini kırmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi gereğince konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/85
Karar No: 2018/7010
Karar Tarihi: 15.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/85 E.  ,  2018/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmamış oluşu aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 35/3. maddesi uyarınca tebliğ tarihinde serbest olmayan veya tutuklu bulunan kişiye kararın okunup anlatılması gerektiği ancak tebligat sırasında cezaevinde bulunan sanığa hüküm tebliğ edilirken bu usule uyulmayarak okumak /almak denilmek sureti ile yetinildiği bu haliyle sanığın temyizin reddine ilişkin ek karara karşı süresinde temyiz dilekçesi verdiği ve gerekçeli karara ilişkin tebliğin usule uygun tebliğ edilmediğinden, mahkemenin 20.03.2015 tarihinde temyiz talebinin reddine dair verdiği ek karar kaldırılarak sanığın süresinde temyiz dilekçesi verdiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde, başka suçtan Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...'ın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3091
Karar No: 2015/3505
Karar Tarihi: 01.07.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3091 E.  ,  2015/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/183665

MAHKEMESİ : Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2011

NUMARASI : 2010/823 (E) ve 2011/103 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

213 sayılı Kanun'da 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 359. maddedeki suçlar yönünden genel olarak vergi ziyaı (kaybı) suçun unsuru olmaktan çıkarılmış, ancak anılan Kanun maddesinde (359/a-1) düzenlenen “Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçu yönünden eylemin “vergi matrahının azalması sonucunu doğurması” şartı muhafaza edilmiştir. Suçun oluşması için, tutulması gereken yasal defter ve belgelerin varlığının, noter tasdik kayıtları veya başka şekilde sabit olması ile birlikte, hesap ve işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka ortamlarda da tutulması gerekir.

İdarece yapılan vergi incelemesi sonucu düzenlenen 15.06.2010 tarihli vergi suçu raporu ile ekli raporlarda, 2009 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde kısmen başka belgelere kaydettiği ve bu şekilde beyan dışı bırakılan hasılat nedeniyle vergi ziyaına neden olunduğu belirtilmiş ise de, başkaca somut delillerle desteklenmeyen, sadece vergi suçlarına müdahil olan idarenin tespitleri veya sanığın soyut ikrarı ile mahkumiyet kararı verilemeyeceği cihetle;

Sanığın işyerinde 15.12.2009 tarihinde mali polis tarafından yapılan arama sonucu ele geçen belgeler ile yasal defter ve kayıtları getirtilip, konusunda uzman bilirkişi heyetine incelettirilerek vergi matrahının azaltılmasına sebebiyet verilip verilmediğinin tespit ettirilmesi ve 213 sayılı VUK'nın 367. maddesine göre aynı Kanun 359. maddesinde yazılı suçlardan dolayı cezaya hükmedilmesinin vergi ziyaı veya usulsüzlük cezalarının ayrıca uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği de gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, eylemin usulsüzlük cezasını gerektirdiği gerekçesi ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8406
Karar No: 2020/9803
Karar Tarihi: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8406 E.  ,  2020/9803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılan ile aralarında husumet bulanan sanığın, katılanın 30 Mart 2014 tarihinde yapılacak olan yerel seçimlerde İl Genel Meclisi üyeliği adayı olmasından dolayı tanık ...'ın işlettiği kahvehanenin camına ve duvarına asmış olduğu iki adet poster şeklindeki resimlerini söküp yırtarak zarar verdiği biçimindeki eyleminin 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkındaki Kanun’un 157. maddesine aykırılık suçunu oluşturup oluşturmadığı karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun, 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tâbi olduğu, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının madde metninden çıkarılarak, etkin pişmanlık hükümlerine tâbi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı ve böylece sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un “Uzlaşma” başlıklı 253. maddesi hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Gediz Sulh Ceza Mahkemesince verilmiş 17/10/2012 gün ve 2011/360 Esas, 2012/211 Karar sayılı ilamı uyarınca TCK'nın 125/1. maddesi gereğince doğrudan verilen 1.500,00 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6350
Karar No: 2017/587
Karar Tarihi: 27.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6350 E.  ,  2017/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.03.2016 gün ve 2015/101 Esas, 2016/1365 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait malların satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde pay ayrılan davalıya ait 2008/9321 ve 2008/9323 sayılı takiplerdeki alacakların muvazaalı olduğunu, yapılan tahsilat sebebiyle alacak miktarının daha az olmasına rağmen daha yüksek miktarlar için takip yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin, 21.12.2010 tarih ve 2008/459 E., 2010/725 K. sayılı davanın reddine dair kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.10.2012 tarih ve 2012/2358 E., 2012/5737 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu 10.10.2013 tarih ve 2013/19 E., 2013/536 K. sayılı ilamı ile davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.03.2016 tarih ve 2015/101 E., 2016/1365 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 04,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10715
Karar No: 2016/9009
Karar Tarihi: 06.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/10715 E.  ,  2016/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 118 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesi “Tarafların anlaştığı veya tarafların anlaşamaması halinde hakim tarafından kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen miktarın, peşin ve nakit olarak veya kamulaştırma bu Kanunun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılmış ise, ilk taksitin yine peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, hak sahibi tespit edilememiş ise ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere 10 uncu maddeye göre mahkemece yapılacak davetiye ve ilanda belirtilen bankaya yatırılması ve yatırıldığına dair makbuzun ibraz edilmesi için idareye onbeş gün süre verilir. Gereken hallerde bu süre bir defaya mahsus olmak üzere mahkemece uzatılabilir.” hükmünü içermektedir. Bu durumda, mahkemece, yukarıda anılan kanun hükmü uyarınca kamulaştırma bedelinin depo edilmesi için 15 günlük süre verileceği, gerekmesi halinde bu sürenin bir defaya mahsus olmak üzere uzatılabileceğii yönünde düzenleme yapılmıştır.

Mahkemece davacı idareye bedeli depo etmesi için herhangi bir süre verilmediği halde, süre verilmiş ve verilen sürede bedel depo edilmediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/135
Karar No: 2021/1194
Karar Tarihi: 15.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/135 E.  ,  2021/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi Köprübaşı ... Köyü çalışma alanında bulunan 261 ada 297 parsel sayılı 3.503,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından, davalılar ... ve müşterekleri aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, 261 ada 297 parsel sayılı taşınmazın davalılardan ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/15623
Karar No: 2020/20254
Karar Tarihi: 24.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15623 E.  ,  2020/20254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nin 52/4. maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi ve CGK'nin 28.01.2018 tarih 2017/12-463 Esas ve 2018/20 sayılı kararı gereğince infaz aşamasında resen gözetileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının hükümde gösterilmemesi suretiyle TCK'nin 52/3. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle  6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 1-5. Paragrafından "7 ay 15 gün adli para cezasına çevrilmesine" ibaresi çıkartılıp yerine "225 gün adli para cezasına çevrilmesine" ibaresi eklenerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5484
Karar No: 2012/1479
Karar Tarihi: 09.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/5484 E.  ,  2012/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle işyerinde şarküteri ve kasap reyonu elemanı olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, işçinin takım lideri Serdar ile mağaza içerisinde ve müşteriler önünde tartışması ve bıçakla üzerine yürümesi nedeniyle iş sözleşmesinin feshinin, dosya içeriği ve delil durumuna göre, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/ll-d maddesi uyarınca haklı nedenle feshedilmesi dikkate alınarak, davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 4.00 TL'nın davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6165
Karar No: 2013/8615
Karar Tarihi: 07.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6165 E.  ,  2013/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Ankara 13. Asliye Hukuk ve Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 1472. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; davanın haksız fiilden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi, yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Diğer taraftan 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 41/1. maddesinde, “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, kasko sigorta poliçesi nedeniyle ödenen bedelin yasadan kaynaklanan halefiyet ilkesi uyarınca rücuen tahsiline ilişkin olup, davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.