erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/12578
Karar No: 2014/18399
Karar Tarihi: 30.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/12578 E.  ,  2014/18399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/328286

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2010

NUMARASI : 2009/90 (E) ve 2010/93 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Oluş ve dosya içeriğine göre; hükümlünün temyize gelmeyen arkadaşlarıyla birlikte, yakınanı Çerkezköy İlçesinde götürdükleri pasaj içinde ufak bir dükkanda, .. VES .. plakalı aracın ön satış sözleşmesini imzalatıp pasaportunu aldıkları, aracın oto pazarında satımı konusunda kendilerine yardımcı olmasını isteyip, gelmemesi halinde pasaportunu vermeyeceklerini, tekrar kendisini alıp döveceklerini söyleyip araç içinde senet imzalattıkları ve adresini bildiklerini belirtip gelmediği takdirde başına geleceklerden kendisinin sorumlu olduğunu belirterek Çorlu otobüs garajına bıraktıkları, yapılan ihbar sonucunda 30.03.1998 tarihinde takibe alınan ... VES ..pakalı araç içinde yakalanan temyize gelmeyen hükümlü N...Ö...'ün üzerinde yakınana ait pasaport ile yakınana imzalatılan senet ve bahsi geçen araca ait ön satış sözleşmesinin bulunduğu olayda, yağma suçunun birden fazla kişiyle ve işyerinde işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (c) bendinin yanında (d) bendinin uygulanması ve cezanın alt sınırından uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 496/1, 59, 31, 33. maddeleriyle hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 149/1-(c), (d), 62, 53. maddeleri uyarınca her iki Yasaya göre karşılaştırma yapılarak uygulama yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.1999 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31101
Karar No: 2017/3136
Karar Tarihi: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31101 E.  ,  2017/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11618
Karar No: 2022/14972
Karar Tarihi: 26.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/11618 E.  ,  2022/14972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.01.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 18.07.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli, 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1238
Karar No: 2012/18018
Karar Tarihi: 30.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1238 E.  ,  2012/18018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/1999-30/04/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.5.2007 tarihinden, dava tarihine kadar davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile işçilik alacaklarına ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; davacının, 1.5.2007-1.11.2007 tarihleri arasındaki dönemde, hizmet akdine bağlı olarak ve sigortalılığa esas olacak şekilde çalıştığının tespitine, fazlaya dair talebin reddine ve davacı talebinde belirtilen miktarda alacağa karar verilmiştir.

Davacının dava dilekçesinde 1.5.2007 tarihinden sonra davalı işyerinde geçen bir kısım çalışmalarının Kuruma bildirildiği şeklindeki beyanı karşısında, davacının sadece bildirilmeyen kısımları talep ettiğinin anlaşıldığı, Mahkemece de hizmet tespiti yönünden talep gibi bildirilmeyen sürelere hükmettiği, yani hizmet tespiti davasının tamamen kabul edildiği sabit olmasına rağmen hizmet tespiti yönünden davanın kısmen reddine denilerek davalı Kurum lehine, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalı Kurum lehine takdir edilen vekalet ücreti ile ilgili bent çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının "Davalı kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden, Av. As. Üc. Tr uyarınca 1.000,00 TL maktu vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile davalı kuruma ödenmesine," şeklindeki 5. bendin tümüyle silinmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24204
Karar No: 2015/2073
Karar Tarihi: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24204 E.  ,  2015/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/767-2014/225

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmazın dere koruma alanında kaldığı ve idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; "Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır." hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; "Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği" kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

6487 sayılı Yasa değişikliği nedeniyle davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücreti ile ilgili bendinin çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3119
Karar No: 2009/3564
Karar Tarihi: 02.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3119 E.  ,  2009/3564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, teras kattan sızan sular nedeniyle bağımsız bölümde hasar oluştuğu belirtilerek terasta onarım yapılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dilekçesi davalılardan ...'na "... Sokak ...Apt. No:... adresinde Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, adı geçen davalı verdiği cevap dilekçesinde tebliğ adresi olarak "...Sokak ...Apt. no:...yı bildirdiği halde gerekçeli karar ilk adrese tebliğe çıkarılmış, tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine de yine aynı adrese Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebliğ edilmiş olup açıklanan nedenlerle yapılan tebligat geçersizdir.

Adı geçen davalıya gerekçeli karar yeniden tebliğ edilip temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18006
Karar No: 2020/20259
Karar Tarihi: 16.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/18006 E.  ,  2020/20259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK'nın 107/2. maddesinde, kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması halinde, failin şantaj suçundan cezalandırılacağının öngörülmüş olması karşısında, somut olayda, katılanın aşamalarda sanığın kendisini aramasını sağlamak amacıyla birliktelik yaşadıklarını babasına söyleyeceğini beyan etmesi üzerine, sanığın katılana gönderdiği mesajda geçen ve katılanın babasına ait olduğu belirlenen '' ... nolu numaraya seninle beraber olduğumu, ilişkiye girdiğimiz yazsam ne yaparsın cevap yaz bekliyorum'' biçimindeki sözlerin, anılan Kanun’un 107/2. maddesinde belirtilen şantaj suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle sanığın beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5360
Karar No: 2010/9664
Karar Tarihi: 22.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5360 E.  ,  2010/9664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :29.12.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesi gereğince muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan herbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir. Davalılar ..., ..., ..., ... ve ...’na yapılan hüküm tebliğinde adı geçen davalıların ne sebeple Adreste bulunmadıkları tevsik edilmediği gibi haber verilen komşu imzası da alınmamış veya imzadan imtina ettiğine dair açıklama tebligat parçasında yazılmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligatlar geçersizdir.

2- Keza davalı ...’na dava dilekçesi ve duruşma gününe ilişkin tebligat “... küme evleri No:6 İç kapı No:4 Adapazarı” adresinde bizzat yapılmış olup davalının adresten ayrıldığı ve yeni adresi de bilinemediği tespit edilmeden hüküm, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre doğrudan bu adreste yapılmış olup bu nedenle yapılan tebligat geçersizdir.

3-Miras payının temlikine dayalı tapu iptli ve tescil isteğine ilişkin olduğu bildirilen ve incelenmesine gerek duyulan Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/522 Esas sayılı dava dosyasının, temyiz incelemesi yapılan dosya arasında olmadığı görülmüştür.

Bu nedenlere göre mahkemece hükmün adı geçen taraflara yöntemine uygun biçimde tebliğinin sağlanarak temyiz sürelerinin beklenmesi, incelenmesine gerek duyulan Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/522 esas sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/18791
Karar No: 2007/18570
Karar Tarihi: 11.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18791 E.  ,  2007/18570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oğuzeli (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2004

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Anayasanın 46/son maddesindeki değişikliğin ilamın kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceği hesaplamada nazara alınmalıdır. İcra Mahkemesince, takip dayanağı ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı yasa hükümleri doğrultusunda (Bütçe Kanunlarında yer alan yıllar ve oranlar da gözetilerek) faiz oranı talep edilebileceği, kesinleşme tarihinden sonra ise anayasanın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz istenebileceği nazara alınarak anlaşmazlığın çözümü gerekir. Takip ilama dayandığından, ayrıca Anayasa 46/son maddesi hükmüne göre de faize ilişkin alacaktan ihtirazi kayıt ileri sürülmeden ödeme kabul edilse dahi; işlemiş faizden herhangi bir alacağının kalması halinde yeni bir takiple bu kısmın istenmesinin mümkün olduğu Dairemizin yeniden oluşan ve HGK’nun içtihatları ile kabul edilmektedir.

O halde yapılacak iş, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10106
Karar No: 2018/2363
Karar Tarihi: 26.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/10106 E.  ,  2018/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet olunan tarafından borçlu hakkında yürütülen icra takibi sırasında yapılan araç satışında motorlu taşıtlar vergisinin aracın aynından doğan amme alacağı olmasına rağmen bu husus kabul edilmeden İcra Müdürlüğü’nce derece kararı düzenlendiğini, MTV alacağının sıra cetveline dahil edilmediğini ileri sürerek, derece kararının iptalini talep etmiştir.Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yedieminlik ücretinin İ.İ.K.'nun 138/2 maddesinde öngörülen ve satıştan sonra öncelikle ödenmesi gereken muhafaza masrafı olduğu, bu masrafın satıştan sonra öncelikle ilgilisine ödenmesi gerektiği ve para kalırsa bu kalan para yönünden sıra cetvelinin düzenlenip diğer alacaklılara ödenmesi gerektiği, bu nedenle İcra Müdürlüğü’nün şikayete konu 25.06.2014 tarihli işleminin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İİK'nın 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 5.980,00 TL’dir.

Paylaşıma konu bedelin 5100,00 olması nedeniyle 20.01.2015 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikyetçi vekilinin temyiz istemi İİK’nun değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31498
Karar No: 2017/6391
Karar Tarihi: 05.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31498 E.  ,  2017/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.