erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/23127
Karar No: 2010/12664
Karar Tarihi: 05.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/23127 E.  ,  2010/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 149/1.maddesinde tanımlanan Yağma suçu ile 765 sayılı TCY.nın 499/1, 59/1. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın arkadaşları ... ve ... ile birlikte yakınanın el ve ayaklarını iple bağlayarak basit şekilde kasten yaralayıp 2000 TL. parasını aldıktan sonra işyerinin bodrum katında alıkoymaları şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 149/1.c-d maddesine uyan Yağma suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 109/2,3-b maddesindeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilip bu suçtan da uygulama yapılması yerine yazılı biçimde hükmolunması,

2- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK.nun 149/1-(c) ve (d) bentleri ile yapılan uygulama da temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılmaması,

b- Sanığın yakalandığında yer göstererek, suça konu paranın 351 TL.nın iadesini sağlayarak yakınanın zararını kısmen gidermesi karşısında; yakınanın yapılan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesi kapsamında sanık hakkında değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- Kasıtlı suçtan hükümlülüğün yasal sonucu olarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uyarınca uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 05/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8712
Karar No: 2022/407
Karar Tarihi: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8712 E.  ,  2022/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ... vd.Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, HMK'nın 355. maddesi gereği, kamu düzeni ilkesi gözetilerek hükmün ödemeye ilişkin bendi yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Hayrabolu ilçesi, Hisar mahallesi, Kazancı mevkii 42 ada 19 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile ödeme hükmü yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18875
Karar No: 2022/4388
Karar Tarihi: 15.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/18875 E.  ,  2022/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 22.06.2021 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre içinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece temyizin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle verilen 30.09.2021 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1)-Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurun evinin önüne geldiği esnada yanına gelen araçtan inen kar maskeli iki kişi tarafından zorla araca bindirilerek kaçırılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın üzerine atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, hakkında TCK.nın 109/3-b. maddesinin uygulanmaması,

2)-Mahkemece alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edilmiş ise de; sanığın atılı suçu işlemekteki saiki, eyleminden sonra meydana gelen sonuçlar dikkate alındığında; TCK’nın 3. ve 61. maddeleri nazara alınarak temel hapis cezasının üst sınıra yakın belirlenmesi gerekirken alt sınıra yakın belirlenerek sonuç itibariyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7504
Karar No: 2014/2377
Karar Tarihi: 03.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7504 E.  ,  2014/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... ili ... ilçesi ... kasabasında elektrik hatlarının yer altına alınması işini ihale ile ... Elektrik Dağıtım A.Ş.' den alan ve şirketin özelleştirilmesi ile aynı sözleşme şartları ile.... Elektrik Dağıtım A.Ş. kontrollüğünde devam eden işte yüklenici sıfatı ile temyiz dışı elektrik mühendisi ve şantiye şefi sanık ...'e ait elektrik firmasında elektrikçi işçi olarak çalışan ölenin, trafo binasının dışında bulunan yere kablo yerleştirmek için 80 cm'lik kanal kazım işinden sonra trafo binası içine girerek kablo ittirdiği sırada trafo içerisinde akım kesilmemesinden dolayı elektrik akımına maruz kalarak hayatını kaybettiği olayda;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3241
Karar No: 2015/2802
Karar Tarihi: 30.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3241 E.  ,  2015/2802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/208983

MAHKEMESİ : Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/03/2013, 2013/43 (E) ve 2013/100 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. D..'nin mağdur V.. K..'ü "kasten yaralama" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın suç vasfına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişen müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasındaki "563 TL"

olan yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasından sonra kalan "2 TL"nin, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle yargılama giderinin 6352 sayılı Kanunun 100 maddesiyle 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesine eklenen fıkra gereğince Hazineye yükletilmesine” karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9781
Karar No: 2014/845
Karar Tarihi: 20.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9781 E.  ,  2014/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık suçundan açılan davada vasıf değişikliği

nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul

edilmesi suçundan hükümlülük

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/193
Karar No: 2019/6865
Karar Tarihi: 01.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/193 E.  ,  2019/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7902
Karar No: 2014/11403
Karar Tarihi: 08.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/7902 E.  ,  2014/11403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2012/204-2013/815

Davacılar S.. K.. vd vekili Avukat H. Ç. tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 24/08/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın esastan reddine dair verilen 31/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, S.. B..'nın bir kamu tüzel kişiliği olup kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Dava konusu olayda, davalı Bakanlığa husumet yöneltilerek, yasa ile verilmiş kamu görevini yerine getirmediği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince ilgili idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

İlk derece mahkemesince açıklanan olgular gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esastan reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6263
Karar No: 2015/5360
Karar Tarihi: 07.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6263 E.  ,  2015/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi (Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Hakaret suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6702
Karar No: 2012/9046
Karar Tarihi: 28.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/6702 E.  ,  2012/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada stanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2010 tarih ve 2008/148-2010/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin parfüm ürünleri için tescilli olan “Tre’sor” ve “Poeme” markalarının sahibi olduğunu, LM Kozmetik ticaret unvanlı davalıların sahibi olduğu “Nedens” ibareli markanın “Nedens Tre” ve “Nedens Peom” olarak taklit ürünlerde adı geçen davalılar tarafından kullanıldığını ve davalı Porteks Ltd şirketine ait işyerinde satışının yapıldığının belirlendiğini ileri sürerek, davalıların haksız rekabetlerinin ve markaya tecavüzlerinin önlenmesine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, 20.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların davacıya ait markaları ürünlerinde kullandığı ve sattığı, LM Kozmetik ticaret unvanlı davalılar arasında organik bağ olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıların eylemlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, önlenmesine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, 15.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline ve hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, ayrı ayrı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin ayrı ayrı tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin ayrı ayrı bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 668,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Porteks Deri Tic. San. Ltd. Şti.'nden alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 873,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar LM Kozmetik Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve LM Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6366
Karar No: 2012/7519
Karar Tarihi: 30.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6366 E.  ,  2012/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26'ncı maddeleri uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurumun temyiz itirazlarının reddine,

2-... Avukatının temyiz itirazlarına gelince;

506 sayılı Kanun’un 26/2’nci maddesi, “iş kazası veya meslek hastalığı, 3'üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3'üncü kişilere ve şayet, kusuru varsa, bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir” hükmünü içerdiği gibi, “motorlu araçların neden oldukları kazalarda yaralanma halinde sigortacı; yaralanma nedeniyle yapılan ilk yardım, muayene ve kontrol veya bu yaralanmadan ötürü ayakta, klinikte, hastane veya benzeri yerlerdeki iyileştirme giderleri ile bu iyileştirmenin gerektirdiği diğer masraflar”ı Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası teminat limitleri içerisinde kalmak koşuluyla zarar görene Karayolları Trafik Kanunu’nun 98’inci maddesi uyarınca ödemekle yükümlüdür. Ayrıca, aynı maddenin 3’üncü fıkrası ile de; “zarara sebep olan aracın bilinmemesi veya geçerli bir zorunlu mali sorumluluk sigortasının bulunmaması veya sigortacının iflas etmesi veya çalınan aracın işleteninin sorumlu tutulamaması hallerinde, birinci fıkrada belirtilen giderler, 108'inci maddede öngörülen ... tarafından ödenir” hükmü yer almaktadır.

Buna göre; somut olayda, davalı işveren ...'a ait ....plakalı kamyonun, zorunlu mali mesuliyet sigortasının, yaptırılıp, yaptırılmadığı, yaptırılmış ise, sigortacının iflas edip etmediği, giderek, 2918 sayılı Yasanın 98/3 fıkrasına göre, Güvence Hesabının sorumluluğunun oluşup oluşmadığı araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Güvence Hesabına iadesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/265
Karar No: 2013/21105
Karar Tarihi: 17.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/265 E.  ,  2013/21105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :08.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalıların mirasbırakanı H.’den alacaklı olduğunu, mirasbırakanın mirasçılarının ise mirası reddettiklerini belirterek terekenin resmen tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiş mahkemece davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiştir.

En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir, tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK md 612) Mirasbırakan H.Da.6.1.2011 tarihinde ölmüş mirası en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından 19.1.2011 tarihinde reddedildiğine (TMK md 605/1) göre anılan yasa hükmü uyarınca mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilecek yerde hatalı yorumla olayda uygulanma yeri bulunmayan Türk Medeni Kanununun 633. maddesindeki yasal sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2013 (Salı)