erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/28579
Karar No: 2024/9833
Karar Tarihi: 11.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/28579 E.  ,  2024/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52 nci maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, buna göre somut olayda haksız menfaat miktarının 200,00 TL olduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca adli para cezasına esas alınacak gün sayısının, 20 gün olarak belirlenip bu miktar üzerinden uygulama yapılması gerekir iken, adli para cezası temel miktarı eksik belirlenip diğer indirimler yapıldıktan sonra sonuç adli para cezasının iki kattan az olamayacağı gerekçesiyle 400,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki "5 gün" ibaresinin "20 gün", 2. paragrafındaki "2 gün" ibaresinin "10 gün", 3.paragrafındaki "1 gün" ibaresinin "8 gün", 5. paragrafındaki "birim gün" ibaresinin "8 gün" ve "20 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin "160,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" olarak değiştirilmesi ve 6. paragrafın tamamen çıkarılması suretiyle hükmün Tebliğnameye kısmen aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanığın gün adli para cezası yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği Mahkemece belirlenen 1 gün üzerinden hapse çevrilme hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20619
Karar No: 2014/5659
Karar Tarihi: 17.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20619 E.  ,  2014/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/468-2012/631

DAVACILAR : ŞENGÜL ASENA V.D.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tscil davası sonunda, yerel mahkemece karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, birleştirilen her bir dosyanın dava değeri ayrı ayrı gözetilerek duruşma isteği değerden reddedildi, Tetkik Hâkimi ..'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan tarafından çekişme konusu taşınmazlardan 2742 parsel sayılı taşınmazın davalı Yılmaz'a, 225 ve 245 parsel sayılı taşınmazların davalı Sunay'a, 215 parsel sayılı taşınmazın davalı İlgin'e, 224, 2785 ve 2807 parsel sayılı taşınmazların davalı Tevfik'e satış suretiyle temlik edildiği, asıl ve birleşen davaların taraflarının 06.01.2010 tarihli davalı taşınmazların tamamını kapsar şekilde sözleşme imzaladıkları anlaşılmaktadır.

Davacılar, mirasbırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Davanın kabulüne ilişkin ilk kararın temyizi üzerine Dairece, “... taraflar arasında düzenlenen 06.01.2010 tarihli sözleşmenin değerlendirilerek, sözleşme doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak ve doğru veraset ilamındaki paylara göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme, soruşturma ve yanlış değerlendirme sonucu karar verilmesinin doğru olmadığı..” hususlarına değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bu kez 06.01.2010 tarihli sözleşmenin halen ayakta olduğu, sözleşmenin TMK'nın 676. maddesindeki koşulları taşıdığı gerekçesiyle sözleşme uyarınca davanın konusuz kaldığından bahisle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; bozmaya uyan mahkemenin bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapma ve orada gösterilen doğrultuda hareket etme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, imzaları inkar edilmeyen sözleşme doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılarak, doğru veraset ilamındaki paylara göre karar vermekten ibaret olup, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16545
Karar No: 2016/4685
Karar Tarihi: 09.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16545 E.  ,  2016/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5408
Karar No: 2016/4925
Karar Tarihi: 06.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5408 E.  ,  2016/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İncelenen dosya içeriğine göre, .... Vergi Dairesi Başkanlığının 21.07.2009 tarihli mütalaası ekinde bulunan 03.07.2009 günlü Vergi Tekniği Raporunda eksiklik bulunduğu görülmekle; raporun tamamlanarak eklenmesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/2676
Karar No: 2020/3688
Karar Tarihi: 02.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2676 E.  ,  2020/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre onsekiz yaşını doldurduğu anlaşılmakla son celsenin açık yerine gizli yapılması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 182. ve 185. maddelerine aykırı davranılması,

2-18/06/2018 tarihli bozma ilamımız ile mahkemenin 18/09/2014 tarihli kararının “suça sürüklenen çocuk ve dosya dışı yaşı büyük diğer iki sanık ... ve ...’in birlikte yakınanın çalıştığı marketin önündeki meyve tezgahının brandasını açarak toplam değerleri 100 TL’lik meyvelerden çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, yakınanın kovuşturma aşamasında 09/10/2013 tarihli ifadesinde çalınan meyvelerin değeri 100 TL civarı olduğunu söyleyerek zararın giderilip giderilmediğine ilişkin bir bilgi vermediği, sonrasında yakalama emri üzerine 13/10/2013 tarihinde ifadesi alınan suça sürüklenen çocuk ...’nin ise “arkadaşlarım ikişer üçer elma aldı ben de bir kasa çilek aldım, şikayetçi ile uzlaştık, benim hakkıma düşen 50 TL’yi ben müştekiye götürmesi için ...’a verdim. müştekinin parasını ...’un verip vermediğini bilmiyorum” şeklindeki beyanı karşısında yakınanın ve tanık sıfatıyla ...’un beyanına başvurularak suça sürüklenen çocuğun zarar giderimi hususunda söyledikleri araştırılıp sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmasına rağmen ve müştekinin zararı giderilmiş olup eğer soruşturma aşamasında gerçekleşmiş ise TCK'nın 168/1. maddesinin, aksi halde aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulama koşulları oluşabileceği nazara alınarak müştekinin beyanının tespiti gerektiği halde müştekinin ifadesi alınmadan sadece suça sürüklenen çocuk ... ve tanık ...'un beyanları ile yetinilerek ve zararın kovuşturma aşamasında giderildiğine ilişkin delillerin de nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16644
Karar No: 2019/31353
Karar Tarihi: 13.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/16644 E.  ,  2019/31353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat; sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere, geminin müsadere talebinin reddi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak EPDK vekili tarafından yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre EPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanık müdafiileri tarafından yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

1. Suç tarihi itibariyle sanıklarda ele geçirilen kaçak akaryakıt yönünden 5015 sayılı Yasanın ek 5/1. maddesi uyarınca ceza tayini gerekirken, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve sanıklar lehine düzenleme getirmeyen 5607 sayılı Yasanın 3/10. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2. Dosyada KEMT varakası bulunmadığından sanıkların kamu zararından haberdar olmadıkları gözetilmeden, CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanıklara geminin tanklarında ele geçen 14.500 kg.markersiz motorine yönelik olarak gümrük idaresince hesaplanacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanıkların kurum zararını gidermediklerinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

3. Suça konu akaryakıtın 5015 sayılı Yasanın ek 5/1-son maddesi gereğince müsaderesi yerine, 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Suçta kullanılan Atlas-S isimli deniz tankerinin sahibine iadesine de karar verilmesi yerine, yalnızca geminin müsaderesi talebinin reddine ve karar kesinleştiğinde üzerindeki tedbirin kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/22811
Karar No: 2006/23116
Karar Tarihi: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22811 E.  ,  2006/23116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/07/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4124
Karar No: 2012/5108
Karar Tarihi: 20.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/4124 E.  ,  2012/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın 13.02.2005 tarihli ifadesinde; suç tarihinde kümesinden 15 adet güvercinin çalındığını, yaptığı araştırmada hırsızlığı sanıkların gerçekleştirdiğini ve kuşları da ... isimli kişiye sattıklarını tespit ettiğini beyan etmesi üzerine; yapılan soruşturma kapsamında ... 'ün yer göstermesiyle, ... ve ... isimli kişilerin evlerinde sanıkların sattığı belirtilen 66 adet güvercin bulunduğu, bu güvercinler arasında yakınana ait güvercinlerin bulunmadığı gibi, sanıkların da aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediklerini savunduklarının anlaşılması karşısında; yakınanın soyut suç atması dışında yüklenen suçu sanıkların işlediğine dair, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, ayrı ayrı beraatleri yerine hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10263
Karar No: 2014/23908
Karar Tarihi: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10263 E.  ,  2014/23908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/237-2013/565

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

1-Belediye İmar Müdürlüğünün dosya içerisinde mevcut imar yazısı cevabına göre dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Bu nedenle yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değerini tespit edecek rapor ve dava konusu taşınmazla aynı konumda bulunan 315 parsele ilişkin Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/157-478 sayılı dava dosyası getirtilip birlikte değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile taşınmaza arazi olarak değer biçen geçersiz raporun hükme esas alınması,

2-Tapu maliklerinde Saadet ve Y.Ş. ile N. Ş.'ün bir kısım mirasçılarının davacı olmadığı gözetilmeden, tüm tapu malikleri davacıymış gibi tam bedele hükmedilmesi,

3-Davacılardan S.. Ş..' ün 22.10.2013 tarihli son tapu kaydına göre dava konusu taşınmazda paydaş sıfatıyla malik olmadığı dikkate alınmadan eksik inceleme ile bu davacı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1346
Karar No: 2013/22566
Karar Tarihi: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1346 E.  ,  2013/22566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b; 62, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle , dosya incelenerek gereği düşünüldü :

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, kabule göre asli kusurlu şekilde katılanın her iki ayağında ağır (4.) derece kemik kırıkları oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olan sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesi ve sanığın kusur durumunun temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tesbiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen hususlar dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sanık müdafiinin, sanığın olayda kusursuz olduğuna ilişkin , yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığa verilen hapis cezasının ay cinsinden ifadesi yerine gün cinsinden ifade edilmiş olması ,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin kastı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi ve gerekçede asli kusurlu kabul edilen sanığın “kastının az oluşu” gerekçesine hükümde yer verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması ,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 no'lu bendinin 1.altbendindeki “sanığın kastının ve” ibaresinin hükümden çıkartılması;

2. altbendindeki “135 gün” ibaresinin “4 ay 15 gün” şeklinde ve 3. ve 4 . alt bendlerindeki “112 gün” ibarelerinin “3 ay 22 gün” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12900
Karar No: 2017/142
Karar Tarihi: 12.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12900 E.  ,  2017/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, tehdit

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10108
Karar No: 2015/18944
Karar Tarihi: 10.09.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/10108 E.  ,  2015/18944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/207091

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2012/154 (E) ve 2012/196 (K)

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya Mulalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160/2.madde fıkrasında belirtilen "... yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak adli para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz." amir hükmüne yanlış anlam verilerek; takdir edilecek gün para cezasının, artırım ve indirime tabi tutulduktan sonra en son 5237 sayılı TCK'nun 52.maddesi gereğince tayin edilecek sonuç adli para cezasının banka zararının üç katı olan miktara çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-Karar tarihi itibariyle alınması gereken nispi harç miktarının 5.046,00TL olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde eksik harca hükmedilmesi,

3-Katılan Vakıflar Bankası lehine hükmedilen nispi vekalet ücretinin 8.846,00TL olması gerektiği gözetilmeden, eksik ücreti vekalete hükmolunması,

4-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan mudi F.. Ç.. lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin, katılan Vakıflar Bankası T.A.O vekilinin ve suçtan doğrudan zarar B.. D.. ve Denetleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden "ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkranın" çıkarılması, yerlerine "2-Sanığm dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği görülmediğinden bu husus lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek TCK.nun 62/1, maddesi gereğince cezalarından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 YIL HAPİS VE 500 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasınınbeher günü günün ekonomik koşulları ve sanığın sosyo ekonomik durumuna göre TCK'nun 52/2. Maddesi gereğince 20.00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sanığın 10 YIL HAPİS VE 10.000.00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 4- 5411 sayılı Yasa'nın 160/2. madde fıkrası gereğince sanığa verilecek adli para cezası bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağından,

Sanığın "10 YIL HAPİS VE 254.865,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" fıkralarının eklenmesi, yine hükmün "10.fıkrasındaki 5.046,32TL ve 11. fıkrasındaki 1.261,58TL" ibarelerinin çıkarılması, yerlerine, " 10.fıkraya 8.846,00TL ve 11. fıkraya 5.046,00 TL" ibarelerinden" eklenmesi, yine katılan F.. Ç.. lehine verilen ücreti vekaletin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle! hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/09/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.