erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/1604
Karar No: 2024/3523
Karar Tarihi: 17.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1604 E.  ,  2024/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/499 E., 2024/125 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Osmaneli Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2021/172 E., 2022/174 K.

- K A R A R -

1- İlk derece mahkemesince, kayıt kabul davasında davalı şirketin iflas talebinin reddine dair karar verildiği; gerekçesi ile konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle davalı şirket hakkındaki iflas talebinin reddine ilişkin kesinleşmiş karar dikkate alındığında davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14912
Karar No: 2016/8276
Karar Tarihi: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/14912 E.  ,  2016/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın Miras Hukuklu başlıklı 3. Kitabında yer alan vasiyetname hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/25401
Karar No: 2018/3802
Karar Tarihi: 05.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/25401 E.  ,  2018/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların mağdur ...'a yönelik eylemine ilişkin olarak, dosya kapsamından mağdura ait kredi kartı bilgilerini kullanarak değişik zamanlarda mail order yöntemiyle harcama yapan sanıklar hakkında hükmolunan cezadan TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanıklara TCK'nun 245/1. maddesi gereğince verilen 3'er yıl hapis ve 30'ar gün adli para cezası üzerinden, TCK.nun 62. maddesi uygulanırken adli para cezasından indirim yapılmaması,

3- Sanıklara hapis cezası yanında hükmedilen 30 birim gün para cezasının karşılığı adli para cezasının gösterilmeyerek eksik hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca verilen hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi gereğince 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi gereğince mahkemenin takdirine bağlı kalınarak günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/46194
Karar No: 2013/5738
Karar Tarihi: 18.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/46194 E.  ,  2013/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, 13. dereceden başlatılması gerektiğini iddia ederek tespit ve fark ücret ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı işçi 22.08.2008 tarihinde tank teknisyeni olarak 9. dereceden işe başlatıldığını, ancak işyerinde uygulanmakta olan TİS'in 38/a maddesi gereğince; Endüstri Meslek Lisesi mezunu olması ve aynı işlerde 6 yıldan fazla çalışması olması nedeniyle 13. dereceden başlatılması gerektiğini iddia ederek tespit ve fark ücret ve ikramiye alacak isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren yapılan uygulamanın TİS'e uygun olduğunu savunmuştur.

Hükme esas alınan avukat bilirkişi raporunda; yine davalıya bağlı ANT işyerindeki motor teknisyeni işinin TİS 38/a maddesine göre tank teknisyenliği için gerekli aynı işte üç yıl çalışmak koşulunu gerçekleştirmiş sayılacağı belirtilerek davacının fark alacakları hesaplanmış ve mahkemecede kabulüne karar verilmiştir

Türkiye İş Kurumunun Meslekler Sözlüğü ve TİS eki Meslek ve Sanat Cetvellerine göre TİS 38/ a da belirtildiği şekilde; "mesleğinde çalışmış olmak" koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğini avukat bilirkişinin bilmesi mümkün değildir. İş ve iş güvenliği uzmanı ve makine mühendisi uzman bir bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ile bu koşulun gerçekleştiğinin kabul edilmesi hatalıdır.

2- Yine TİS 38/a da Teknik Lise ve dengi okullar için mesleğinde çalışmak için 3 yıl yeterli olmakta iken Endüstri Meslek Lisesi mezunları ve dengi teknik okul mezunları için 4 yıl koşulu aranmaktadır. Davacı üç yıllık Endüstri Meslek Lisesi mezunudur.

Böyle olunca davacının 38/a daki koşullardan hangisine uyduğu, Milli Eğitim Bakanlığına yazı yazılarak sorulup belirlenmeden eksik inceleme ile bitirdiği okul nedeniyle üç yıl mesleğinde çalışma koşulu gerektiğinin kabul edilmesi yerinde değildir.

3-İlave Tediye alacağı 6772 sayılı yasadan kaynaklandığı böyle olunca da yasal faizi yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, en yüksek mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesi isabetsizdir..

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/873
Karar No: 2010/4885
Karar Tarihi: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/873 E.  ,  2010/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava Türk Medeni Kanununun 314. maddesine göre açılan evlatlığın anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkin olup karar Aile Mahkemesi tarafından verilmiştir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8261
Karar No: 2020/18607
Karar Tarihi: 24.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/8261 E.  ,  2020/18607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdure...'in suça sürüklenen çocuk ...'ten ayrılmak istediğini beyan etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun mağdurenin okumuş olduğu okula izinsiz girip, üzerinde taşıdığı bıçakla mağdurenin sınıfına gittiği, mağdurenin yanına oturup bıçağı sıranın üzerine koyarak ''bugün benim hayatım bitecek seninkini de bitireceğim'' şeklinde tehditte bulunduğu, mağdurenin bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun yanından kalkmak istemesine rağmen suça sürüklenen çocuğun mağdurun yanından kalkmasını engellediği ve yaklaşık 5 dakika boyunca yanında tuttuğu somut olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin kül halinde TCK'nın 109/2, 109/3-a-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5494
Karar No: 2015/12776
Karar Tarihi: 01.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5494 E.  ,  2015/12776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 37. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/284

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 37. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 gün ve 2013/10-2013/284 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/11/2014 gün ve 2014/9010-2014/17295 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İstanbul Valiliği Bakırköy İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nün açmış olduğu "Yeşilköy İlköğretim Okulu ve İş Okulu engelli öğrencilerinin 2010-2011 öğretim yılında ücretsiz taşınması işi" konulu ihaleyi aldığını, ihale kapsamında taşıma işini ifa ettiğini, sözleşmenin 6. maddesi uyarınca müvekkiline KDV hariç toplam 387.000,00 TL ödeneceği kararlaştırılmasına rağmen, davalı tarafca götürü usule göre değil, puantaj usulüne göre ödeme yapılacağı bildirilerek her ay eksik ödeme yapıldığını, eksik ödemeye gerekçe olarak da belirlenenden daha az sayıda öğrenci taşınmış olmasının gösterildiğini, taşınan öğrenciler zihinsel ve bedensel engelli çocuklar olmaları nedeniyle bu çocuklardan kaynaklanan okula gitmeme halinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek, (68.139,59 TL+KDV) 73.590,76 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle alacağın dava tarihinden itibaren faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.11.2014 tarihli kararı ile davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1043
Karar No: 2021/4505
Karar Tarihi: 24.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/1043 E.  ,  2021/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2018 gün ve 2017/186 Esas, 2018/236 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Duruşmalı gerçekleştirilen istinaf yargılaması sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.09.2019 gün ve 2018/2765 Esas, 2019/580 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2018 günlü kararının kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.10.2020 gün ve 2019/6314 Esas, 2020/3611 karar sayılı ilamıyla bozulması karşısında, 13.09.2019 günlü istinaf ilamının ortadan kalkması nedeniyle dava konusu uyuşmazlık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılacak yargılamada yeni bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde ilk istinaf incelemesinde kaldırılmasına karar verilen ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.12.2020 gün ve 2020/2274 Esas, 2020/1823 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/25335
Karar No: 2012/3590
Karar Tarihi: 20.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/25335 E.  ,  2012/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmakla uyap üzerinden temin edilen nüfus kaydına dayanılarak yapılan incelemede:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmış, görevli avukata telefon açarak hakaret eden sanığın 765 Sayılı TCK.nun 266/3.maddesiyle mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı hakaret suçunun düzenlendiği ve lehe olduğu kabul edilen 765 Sayılı TCK.nun 482/2.maddesinde öngörülen para cezasının alt ve üst sınırlarının eşit olup, 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlük ve uygulama şekli hakkındaki Kanunun 5/2.maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 450 YTL.olduğu gözetilmeden, 489 YTL.na karar verilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden

Sanık hakkında 765 Sayılı TCK.nun 482/2.maddesi uyarınca tayin olunan para cezasının 450 YTL adli para cezasına indirilmesine, aynı kanunun

273.maddesi uyarınca 1/6 oranında artırılması suretiyle bulunan para cezasının 525 YTL adli para cezasına indirilmesine ve TCK.nun 72.maddesinin uygulanması suretiyle bulunan sonuç para cezasının, 729 YTL adli para cezası olarak belirlenmesine,

Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2012 tarihinde oğbirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1467
Karar No: 2007/2578
Karar Tarihi: 22.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1467 E.  ,  2007/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, çocuk ile baba arasında soybağı kurulması istemine ilişkin olup, davacının babası olduğunu ileri sürdüğü .... mirasçılarına ve anne Hatice'ye karşı davayı çocuk açmıştır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8376
Karar No: 2011/14993
Karar Tarihi: 10.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/8376 E.  ,  2011/14993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; ... olan müvekkilinin lisede eğitimine devam ettiğini ileri sürerek; davalı babanın aylık 350 TL yardım nafakası ödemesine ve nafakanın takip eden yıllarda ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kızı olan davacının, devamsızlık nedeniyle okul ile ilişiğinin kesildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; açık lisede okuyan ve bu nedenle okula devam zorunluluğu bulunmayan davacının çalışarak gelir elde edebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı TMK’ nun 328/2 maddesi uyarınca; Çocuk ... olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür.

Aynı kanunun 364/1 maddesine göre ise, herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ile altsoyuna nafaka vermekle yükümlüdür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davanın açıldığı tarihte, davacının ... Lisesinde 3. sınıfta eğitim gördüğü, yargılama sırasında ise devamsızlık nedeniyle okuldan ayrılmak zorunda kalan davacının yarım kalan eğitimine açık lisede devam ettiği tespit edilmiştir.

Her dava açıldığı tarihteki duruma, yani fiili ve hukuki koşullara göre hükme bağlanır.

Şu halde; mahkemece, dava tarihindeki durum esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, sonradan gelişen koşullara göre davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan, davacının eğitim gördüğü öğrenim kurumunun değişmesi ve buna bağlı olarak yaygın öğretimden özgün öğretime geçilmesinin, davalı babanın nafaka yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağının gözetilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3543
Karar No: 2015/41604
Karar Tarihi: 18.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3543 E.  ,  2015/41604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/149158

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2010

NUMARASI : 2010/116 (E) ve 2010/355 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü saat 00:30 sıralarında sanıklar K. ve U.'un yakınanın işlettiği dinlenme tesisine geldikleri, sanık Koray'ın yakınana elini uzatarak tokalaştıklarında yakınanın sanığın elinin içinde kapalı vaziyette bıçak olduğunu fark ettiği, yakınana araca bin dediği, binemeyeceğini söyleyince tesisin yan tarafına doğru götürdüğü, sanık U.'un da yanlarına geldiği, sanık Koral'ın yakınana “Sen beni kale almıyor musun, ben adama bıçağı bir kere sokarım, ben yıllarca hapis yattım, siz burada ekmek yiyorsunuz, biz yiyemiyoruz, benim sizin ekmeğinizde gözüm var, beni göreceksiniz” dediği, yakınan da şimdi durumlar bozuk, işler düzelince görürüz deyince, sanık K.ın sanık U.'u göstererek “Bu da benim muhasebecim, ben olmazsam bununla halledin” dediği, bu olaydan bir sonraki gün sanık Koral'ın yanında U. ve İ. olduğu halde tekrar geldiği ve “Beni şikayet etmişsin, ulan arap onlar beni alabilir mi, seni elimden hangi devlet kuruluşu alacak, seni öldürürüm, ben taksiye seni götüreceğim, senin parçanı bile bulamazlar, sen, sinkaf edeceğim” dediği, yakınan bir önceki geceki olay nedeniyle polise haber verdiğinden iş yerinin yakınında bekleyen polislerce sanığın yakalandığı olayda;

1- Sanıkların yağma suçunu yakınanın işlettiği dinlenme tesisinin yan tarafında işlediğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde bu madde ile uygulama yapılması,

2- TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.. G.. ve U.. Ş.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1807
Karar No: 2012/2348
Karar Tarihi: 14.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1807 E.  ,  2012/2348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davada Hazine taraf olup, çekişmeli taşınmazın yakın çevresinde Devlet ormanı bulunduğundan Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı gereğince temyiz inceleme görevi 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.