erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/2438
Karar No: 2020/14698
Karar Tarihi: 14.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/2438 E.  ,  2020/14698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Bankacılık Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde öngörüldüğü şekilde hürriyeti bağlayıcı ceza ile gün para cezası tayin edilerek, taktir edilecek gün para cezasının arttırım ve indirime tabi tutulduktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 52. maddesindeki esaslara göre tayin edilecek sonuç adli para cezasının nitelikli zimmet suçu nedeniyle oluşan banka zararının 3 katına çıkartılması gerektiği gözetilmediği gibi,

Adli para cezasının tayini yönünden; 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zarar miktarının dikkate alınacağı cihetle, 3 katı uygulamasında basit zimmet kapsamında değerlendirilmesi gereken eylem nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zarar miktarının da hesaba katılması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Sanıktan alınması gereken nisbi vekalet ücretinin 12.444,8432 TL yerine 12.861,13 TL olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca;

1. Hükmün 4. fıkrasında yer alan "5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesi gereğince adli para cezasının miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağı hükmü gereğince sanığın 12 YIL 6 AY HAPİS ve 17.778 GÜN adli para cezası ile cezalandırılmasına," cümlesinin hükümden çıkarılması, 6. fıkrasında yer alan "17.778" ibaresinin "5 gün" olarak, "355.560,00" ibaresinin "100" olarak değiştirilerek bu fıkranın sonuna "ancak 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesi gereğince adli para cezasının miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağı hükmü gereğince sanığın (bankanın tüm zararı olan 121.185,54 TL'den basit zimmet miktarı olan 4.000,00 TL çıkarıldıktan sonra kalan nitelikli zimmet miktarı olan 117.185,54 TL'nin 3 katı olan ) 351.566,62 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " ibaresinin eklenmesi, yine 6. fıkranın 2 bendinde yer alan "355.560,00-" ibaresinin çıkarılarak yerine "351.556.62" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün 16. fıkrasında yer alan "12.861,13" ibaresinin çıkarılarak yerine "12.444,8432" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1211
Karar No: 2021/6867
Karar Tarihi: 09.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2018/1211 E.  ,  2021/6867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kardeş olan sanıkların, anneleri olan mağdurun hesabından para çekmeye karar verdikleri, bu kapsamda sanık ...'nin 05/03/2012 günü ... .../... Şubesine gidip, mağdurun, ... .../... Şubesi hesabında bulunan 12.998 TL parayı mağdurun imzasını taklit etmek suretiyle çektiği, aynı gün annesi adına ... ... ... Şubesinden vadeli TL hesabı açtırdığı ve çektiği paranın 3.000 TL sini bu hesaba yatırdığı, kalan 10.000 TL yi 09/03/2012 tarihinde sanık ...'ın hesabına ATM aracılığı ile gönderdiği, yine sanık ...'nin bu hesaptan 21/03/2012 tarihinde 1.500 TL ve 30/03/2012 tarihinde 500 TL çektiği ve sanık Haydarın hesabına 500 TL yatırdığı, ...ın hesabına yatan tutarın ... şubesine bağlı ATM'den saat 16.37'de çekildiğinin kamera kayıtları ile tespit edildiği, bu işlemlerle ilgili olarak alınan bilirkişi raporuna göre, 4 adet para çekme, hesap açma ve kısmi ödeme dekontları üzerinde mağdur adına atfen atılı müşteri imzalarının sanık ...'ye ait olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanıkların üzerine atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanıklar savunması, dekontlar, bilirkişi raporları, tutanaklar, hesap işlemleri çıktıları, banka belgeleri ile dosya kapsamından, sanıkların birlikte hareket ederek annelerinin ... Şubelerindeki hesabından para çektikleri, mağdur adına hesap açtırdıkları ve çekilen paranın bir kısmını sanık ...'ın hesabına gönderildiği anlaşılmış ise de; sanık ...'nin bankada annesinin hesabından işlem yaparken onun sahte kimliğini kullandığı yönünde dosyada delil olmadığı gibi bizzat kendi kimliğini ibraz ettiği ve/veya banka görevlisi tarafından kimlik istenilmediğinin anlaşıldığı, bankaların hesap işlemlerinin düzenlenmesi, buradan para ödenmesi konusunda mutlaka ilgili hesap sahibinin kimliğini alması ve incelemesi gerektiği, yapılan tüm bu işlemlerin basit bir kimlik kontrolü ile ortaya çıkması gerekirken banka görevlilerinin bu görevi yerine getirmedikleri anlaşıldığından, sanıkların üzerine atılı eylemlerin suç olarak tanımlanmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen eylemin suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4285
Karar No: 2016/3688
Karar Tarihi: 25.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4285 E.  ,  2016/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35, 29, 31/3, 62, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'un mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuğun suç vasfına ve eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, anılan maddede yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları dikkate alınarak; suça sürüklenen çocuk için CMK'nun 150. maddeleri gereğince baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye

dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ile ilgili hüküm fıkrasında yer alan zorunlu müdafii ücretinin çıkartılması suretiyle tahsil edilmesi gereken yargılama giderleri toplamının ise 212,00 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 25/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4295
Karar No: 2014/7788
Karar Tarihi: 04.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4295 E.  ,  2014/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 191 ve 233 parsel sayılı 189.500. 387.500 metrekare yüzölçümlündeki taşınmazlar tapu kaydı, vergi kaydı nedeniyle davalı ... mirasçıları olan ... ve arkadaşları adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacı ..., kök muris ... adına kayıtlı tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece; yapılan yargılama sırasında; kök muris ... nun diğer mirasçılarının davaya muvafakatlarının sağlanması ya da TMK'nın 640 maddesi uyarınca miras ortaklığına temsilci atanması için dava açılmak üzere, ayrıca 233 parsel ve 191 nolu parselde malik hanesinde adları bulunan ... ,... , ... , ... 'nin baba adlarının ve soyadlarının; ... oğlu ... , ... , ... kızı ... , ... kızı... , ... kızı ... ve... kız... 'in soyadlarının ve ... nın baba adının tapu kütüğünde düzeltilmesi için davacıya Sulh Hukuk Mahkemesinde tapu kaydı düzeltimi davası açması için verilen kesin süreye rağmen istenilen hususların yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 04.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/5187
Karar No: 2022/594
Karar Tarihi: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5187 E.  ,  2022/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Çorlu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2018/171 E. - 2019/81 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Ergene İlçesi, Sağlık (Arazi) Mahallesi 1901 ve 1902 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2182
Karar No: 2015/4289
Karar Tarihi: 10.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2182 E.  ,  2015/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 17. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :13.03.2012

Numarası :2009/254-2012/112

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı A.. A.. S.. Tesisleri ve Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalı A.. A.. S.. Tesisleri ve Tic.A.Ş.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 78,69 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı A.. A.. Sanayi Tesisleri ve Tic.A.Ş.'den alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4623
Karar No: 2022/8684
Karar Tarihi: 29.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/4623 E.  ,  2022/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak;

1-Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde; sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, farklı gerekçe göstermeksizin, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesine karşın, adli para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan 5 gün yerine 50 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan sanığın ...tarihli duruşmada hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğini beyan etmesi karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, bu hususun tartışmasız bırakılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10918
Karar No: 2021/11692
Karar Tarihi: 21.12.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10918 E.  ,  2021/11692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 344. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 21. İcra Ceza Mahkemesinin 13/01/2021 tarihli ve 2020/347 esas, 2021/6 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin tarihsiz ve 2021/12 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 13/07/2021 gün ve 94660652-105-34-8425-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2021 gün ve KYB- 2021/94574 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığa icra emrinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince 03/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak tebliğ evrakında, en yakın komşudan sorularak sanığın çarşıda olduğunun öğrenilmesini takiben, isim ve imzadan imtina eden komşuya haber verilmek suretiyle tebliğ işlemi tamamlanarak icra takibinin kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de;

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19/09/2018 tarihli ve 2016/12791 esas, 2018/8413 karar sayılı ve 3. Hukuk Dairesinin 11/02/2019 tarihli ve 2017/5224 esas, 2019/901 karar sayılı ilâmlarında belirtildiği üzere, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden bu haliyle sanığa yapılan tebligatın usulü ile yapılmadığı ve geçersiz olduğundan icra takibin kesinleşmediği anlaşılmakla, ödeme emri usulüne uygun tebliğ edilip kesinleştirilmediğinden atılı suçun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2021/12 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında nafaka borcunun ihlali eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında tazyik hapsi infaz edilmekte ise salıverilmesine; 21/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1167
Karar No: 2013/29779
Karar Tarihi: 23.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1167 E.  ,  2013/29779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca, hapis cezası yanında 25 günden az olmamak üzere gün üzerinden adli para cezası tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- Hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevirlmesi sırasında, bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL çarpılırken uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

3- Hüküm tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkrasının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hapisten çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine ilişkin ihtaratta dayanak Yasa ve maddesinin yanında 5237 sayılı Yasanın 50/6. maddesinin de gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca tayin edilen “5252 sayılı yasanın 5/2 maddesi hükmünce daha azı olamayacağından 450 TL adli para cezası” ve "375 TL adli para cezası"nın çıkarılıp yerine sırasıyla “25 gün adli para cezası” ve “20 gün adli para cezası” yazılması ve "TCK.nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den çarpılarak sonuç olarak 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hak gözetilerek sonuç cezanın 3000 ve 375 TL olarak infazına" ibaresinin yazılması, hükümde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragrafa “TCK.nun 50/1-a” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 52/2 maddeleri" ibaresinin yazılması ve hükümden "TCK.nun 50/6." ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13228
Karar No: 2015/18812
Karar Tarihi: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13228 E.  ,  2015/18812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.02.2015

No : 2014/911-2015/107

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü öngörülmüş olduğundan, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan işbu davada davalı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 4. bendin silinerek, yerine “hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği hesaplanan 1.500 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14398
Karar No: 2012/21795
Karar Tarihi: 07.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14398 E.  ,  2012/21795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.