erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1236
Karar No: 2015/7924
Karar Tarihi: 10.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1236 E.  ,  2015/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... katılanlara ait dayanıklı tüketim gereçleri satılan işyerinde hizmet akti ile çalıştığı sırada katılanların yokluğunu fırsat bilerek daha önce borçlu olduğu temyiz dışı diğer sanıklar ...olan borçlarına karşılık işyerindeki iki adet televizyon ile birer adet buzdolabı ve klima verdiği, böylece sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Katılanların yanında işçi olarak çalışan sanığın, bu hizmet ilişkisine dayanarak çalıştığı beyaz eşya dükkânındaki eşyaları, borcuna karşılık üçüncü kişilere vermekten ibaret eylemi nedeniyle TCK’nın 155/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken aynı yasanın 155/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/33189
Karar No: 2019/5049
Karar Tarihi: 28.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33189 E.  ,  2019/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Davalı vekilinin kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararı temyiz ettiği, ancak bu ek kararın temyizine ilişkin harç ve masrafları yatırmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece ek kararın temyizine ilişkin harç ve masrafların yatırılmasına yönelik olarak davalı vekiline muhtıra çıkartılarak usuli işlemlerin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2923
Karar No: 2021/2218
Karar Tarihi: 23.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/2923 E.  ,  2021/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, tasarlayarak öldürmeye yardım, silahla tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : 1- Sanık ...’in maktuller ... ve ...’ye yönelik tasarlayarak öldürme suçlarından TCK'nin 82/1-a maddesi uyarınca 2 kez ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK’nin 116/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine,

2- Sanık ...’nın maktuller ... ve ...’ye yönelik tasarlayarak öldürme suçlarından TCK'nin 82/1-a maddesi uyarınca 2 kez ve mağdur ...’e yönelik silahla tehdit suçundan TCK’nin 106/2-a maddesi uyarınca mahkumiyetine,

3- Sanık ...’in maktuller ... ve ...’ye yönelik tasarlayarak öldürmeye yardım etme suçlarından TCK'nin 82/1-a ve 39. maddeleri uyarınca 2 kez mahkumiyetine dair karar

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve geçerli bir nedene dayanan mazeret de bildirmediğinden incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildi.

1) Sanıklar hakkında tasarlayarak öldürme ve tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’nın maktuller ... ve ...’yi tasarlayarak öldürme suçları ile sanık ...’in maktuller ... ve ...’yi tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; meşru savunmaya, haksız tahrike, sanık ... müdafiinin; sanığın suç kastı olmadığına, sanık ... müdafiinin; sanığın beraat etmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin; cezaların azlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve sanık ... hakkında silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 66. ve 67. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin, suçların tarihi olan 15.10.2007 günü de dikkate alındığında, temyiz incelemesinden önce dolduğu anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66. ve 67. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/18792
Karar No: 2007/18572
Karar Tarihi: 11.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18792 E.  ,  2007/18572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oğuzeli (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2004

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Anayasanın 46/son maddesindeki değişikliğin ilamın kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceği hesaplamada nazara alınmalıdır. İcra Mahkemesince, takip dayanağı ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı yasa hükümleri doğrultusunda (Bütçe Kanunlarında yer alan yıllar ve oranlar da gözetilerek) faiz oranı talep edilebileceği, kesinleşme tarihinden sonra ise anayasanın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz istenebileceği nazara alınarak anlaşmazlığın çözümü gerekir. Takip ilama dayandığından, ayrıca Anayasa 46/son maddesi hükmüne göre de faize ilişkin alacaktan ihtirazi kayıt ileri sürülmeden ödeme kabul edilse dahi; işlemiş faizden herhangi bir alacağının kalması halinde yeni bir takiple bu kısmın istenmesinin mümkün olduğu Dairemizin yeniden oluşan ve HGK’nun içtihatları ile kabul edilmektedir.

O halde yapılacak iş, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3818
Karar No: 2019/33829
Karar Tarihi: 03.07.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/3818 E.  ,  2019/33829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamede müsadere talebi bulunmayan suça konu cep telefonlarının ... hakkında Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/684 Esasa ve 2015/418 karar sayılı dosyasında müsadere kararı verildiği halde, yeniden müsaderesine karar verilmesi ve müsadere fıkrasında suça konu eşyanın cep telefonu yerine sigara olarak yazılması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden müsadere fıkrasının çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16320
Karar No: 2014/31631
Karar Tarihi: 25.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16320 E.  ,  2014/31631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2014

NUMARASI : 2013/735-2014/327

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporlarında arsa olarak değerlendirildiği, dosyada mevcut Gebze Belediye Başkanlığının yazılarında dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli Revizyon Nazım İmar Planında kısmen tarımsal niteliği korunacak alanda, kısmen yol ve dere mutlak korumu alanı içerisinde kaldığı, belediye mücavir alanında bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı ve arazi vasfında olduğu bildirildiği halde, bilirkişi raporunda taşınmazın imar planı içinde bulunduğu, yol, su, elektrik, telefon ve kanalizasyon gibi her türlü Büyükşehir Belediye hizmetlerinden yararlandığı, belirtilmek suretiyle arsa vasfıyla değerlendirme yapılmıştır.

Kıymet takdir raporu, Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğü cevabi yazısı ile, taşınmazın bilirkişi raporundaki özellikleri arasındaki çelişki giderilip, bilirkişi kurulundan bu konuda ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7907
Karar No: 2009/6949
Karar Tarihi: 18.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7907 E.  ,  2009/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu Anaokulu İnşaatının uygulama projesinin kaloriferli olduğu, ancak yaklaşık maliyet çıkarılırken kalorifer tesisatının maliyete dahil edilmesinin unutulduğu dosyadaki “gerekçe raporu” başlıklı ve müdür yardımcısı tarafından tasdik edilmiş teknik elemanlar tarafından tutulan rapor içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacı yüklenici tarafından kalorifer tesisatının yapıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Bu iş fazla iş niteliğinde olduğundan hakedişlerde yer alması mümkün değildir. Bu nedenle hakedişlere itiraz edilmemesinin fazla iş olan kalorifer tesisatı bedelinin tahsilini istemeye engel teşkil etmesi düşünülemez.

Fazla iş bedelinin yapıldığı yıl serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerekir. Bilirkişiler tarafından verilen 15.04.2008 tarihli ek rapor ihale tenzilatı düşülerek düzenlenmiş, kalorifer tesisatının bedeli 4.830,82 TL olarak bulunmuştur. Fazla iş olması nedeniyle ihale tenzilatı düşülmeden bedel hesaplanması gerekirse de, davacı vekili mahkemeye verdiği 29.04.2008 tarihli dilekçesinde 15.04.2008 tarihli ek bilirkişi raporunu kabul ettiğini bildirmiştir.

Bu durumda bilirkişi ek raporunda bildirilen 4.830,82 TL kalorifer tesisatı bedeli yönünden davanın kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde tümünün reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davacı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kararın davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16217
Karar No: 2015/3555
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16217 E.  ,  2015/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22760
Karar No: 2015/12287
Karar Tarihi: 01.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/22760 E.  ,  2015/12287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... şoför olarak çalıştığını, davacının garaj amirliğinde çalışma saatlerinin 08.00-17.00 arası olduğunu, haftada üç- dört gün 19:00'a kadar çalıştığını, ayda iki Pazar çalıştığını, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, sosyal konseyde şoför olarak çalıştığı dönemde her hafta Perşembe günleri 22:00'e kadar çalıştığını, bu günlerde yardım dağıtımı ve başkanın eşi ile ev ziyaretlerine gittiklerini, ramazan ayı boyunca otuz gün yardım ve dağıtım faaliyetleri sebebi ile 21:00'e kadar çalıştığını, dini ve milli bayramlarda da yardım dağıtımı için çalıştığını, ayrıca şehir dışı ve köylere de yardım dağıttığını belirterek fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacıya tüm hak ve alacaklarının tam ve eksiksiz olarak ödendiğini ve davalı kurumdan hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, davacıya çalıştığı tüm zamanların ya ücret olarak ya da dinlenme olarak verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının fazla mesai alacağına hak kazandığını yeterli ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, davacının çalıştığı iş yeri bir kamu kuruluşu olup, kamu kuruluşlarında çalışmalar kayıt ve belgelere dayalıdır.

Kayıtlarda gözükmeyen bir çalışmanın, davalı ile husumetli tanık beyanları ile kabulü doğru görülmemiştir. Davacı taraf ödenmeyen fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağının bulunduğunu ispatlayamamıştır. Hal böyle olunce mahkemece davacının alacak taleplerinin reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2424
Karar No: 2015/8733
Karar Tarihi: 30.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2424 E.  ,  2015/8733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1474
Karar No: 2017/2026
Karar Tarihi: 12.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/1474 E.  ,  2017/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğine 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alanmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayıl Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 1.040,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/3821
Karar No: 2006/5804
Karar Tarihi: 10.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3821 E.  ,  2006/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 793.000.000 TL. yönetim alacağının ve ana parası olan 336.000.000 TL.'nin dava tarihinden itibaren %10 gecikme faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde 336.000.000 TL. asıl alacak ve 457.800.000 TL. gecikme tazminatı olmak üzere toplam 793.800.000 TL.'nin davalıdan tahsili istenilmiş; yargılama sırasında 336.000.000 TL. asıl alacağın ödenmesi nedeniyle salt gecikme tazminatı yönünden karar verilmesi istenilmiş; mahkemece bu husus gözönünde tutularak yargılamanın 17.06.2004 günlü son oturum tutanağına geçen kısa kararda davanın gecikme tazminatı yönünden kabulüne karar verilmiş iken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 336.000.000 TL. (asıl) yönetim alacağının dava tarihinden itibaren aylık %10 faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı siteye verilmesine hükmedilmiştir. Buna göre, mahkemenin gerekçeli kararı ile yargılama tutanağına geçen kısa karar arasında çelişki bulunmaktadır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 10.04.1992 gün 1992/7-1992/4 sayılı kararı gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunlu olup iki karar arasında çelişki mutlak bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26717
Karar No: 2012/34154
Karar Tarihi: 21.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/26717 E.  ,  2012/34154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesi kararının alacaklının temyizi üzerine Dairemizin 05.12.2011 tarih ve 2011/13769-26242 sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiş; yine alacaklının karar düzeltme istemi Dairemizin 16.01.2012 gün ve 2012/9707-24207 sayılı ilamıyla süre aşımı bakımından reddine karar verilmiştir. Bu defa, alacaklı tarafından yeniden karar düzeltme isteminde bulunduğu görülmektedir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 442/1.maddesinde yer alan "Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihin karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabulüyle kararı sabıka tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir" hükmü karşısında karar düzeltme talebi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı yeniden karar düzeltme yoluna gidilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bu nedenle; alacaklının dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının karar düzeltme istemine ilişkin dilekçenin (REDDİNE), 21/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.