Esas No: 2021/5616
Karar No: 2023/10536
Karar Tarihi: 25.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5616 E.  ,  2023/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/174 E., 2016/97 K.

SUÇLAR : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma, 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2014 tarihli iddianamesi ile;

Sanıklar hakkında Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun (2683 sayılı Kanun) 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ayrıca sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararı ile;

Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında 2683 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

Ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz isteği; cezalandırılmaları için yeterli delil elde edilmediğine ilişkindir.

2. Sanıklar ... ile ...'in temyiz isteği; atılı suçu işlemediklerine, kastlarının ve iradelerinin olmadığı, bölgenin sit alanı olmadığına, idari işlem hatası olup 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiğine, delil olmadığı ve alt sınırdan uzaklaşma sebebinin gerekçeli kararda olmadığı gibi sebeplere ilişkindir.

3. Sanıklar ... ile ...'in temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil olmadığına, sabıka kayıtlarının olmadığına ve olayı bilmedikleri gibi sebeplere ilişkindir.

4. Sanık ...'in temyiz isteği; suçun sübutuna, yeterli delil olmadığına, olay yerinde olmadığına ele geçirilen maddelerde patlayıcı özelliğinin olmadığına, suç vasfının 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında kaldığına, eksik araştırma yapıldığına, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğine, teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, savunma hakkının ve delil gösterme hakkının ihlal edildiğine, cezanın fazla olduğu gibi sebeplere ilişkindir.

5. Sanık ...'in temyiz isteği; delillerin hukuka aykırı olduğuna, sübuta, bilirkişi raporunun yeterli olmadığı ve itirazlarının dikkate alınmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

6. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

7. Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz isteği; eksik araştırma ile karar verildiğine, alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, suç tarihinde suça konu yerin kültür varlığı olmadığı ve 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğine, aynı maddenin birinci fıkrası uygulansa dahi ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

8. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sübuta, suça konu yerde başka bir soruşturma yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiğine, teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının değerlendirilmesine, sit alanı olarak sonradan karar verildiğine ve cezada indirim yapılması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmemesi gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay tarihinde sanıkların define aramak amacıyla iş makinası ve kazıda kullanılacak diğer eşyaları temin ederek suça konu yere geldikleri ihbar üzerine olay mahallinde yakalandıkları, ayrıca ihbara konu araçta sanıklar ... ile ...'in bulunduğu ve araçta patlayıcı maddenin ele geçirildiği bu suretle sanıkların atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Müze Müdürü ...ve Müze Araştırmacısı ... tarafından hazırlanan 24.02.2014 tarihli raporda; kaçak kazı yapılan alanda korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan su yolunun tahrip edildiği ve kazı yapanlar hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci cümlesi uyarınca işlem yapılması gerektiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

3. Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğü Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği tarafından yapılan incelemeler sonucu düzenlenen 24.02.2014 tarihli raporda, araçta ele geçirilen malzemeler kullanılarak hazırlanacak el yapısı bir bombanın patlaması neticesinde canlılar üzerinde öldürücü, yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özellikler taşıdığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen 18.01.2014 tarihli Arama Tutanağına göre yakalanan araçların aramasında ön ve arka paspaslarının üzerinin toprak ve kumlu olduğu tespit edilmiştir.

5. Tekirdağ Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21.02.2012 tarihli İmha Raporu ile ele geçirilen patlayıcı maddelerin emsallari gibi patladığı tespit edilmiştir.

6. Kültür ve Turizm Bakanlığı Edirne Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından düzenlenen 05.12.2014 tarihli karar ile suça konu yerin 3. Derece arkeolojik sit alanı ilan edildiği anlaşılmıştır.

7. Arkeolog tarafından düzenlenen 30.06.2015 tarihli Bilirkişi Raporu ile kazı yapılan alanın Geç Roma/Bizans dönemine ait o bölgenin su ihtiyacını karşılamak amacıyla yapılmış su kemerlerinin olduğu, su kanalları ve su deposu yollarının 2863 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

8. Olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre; Jandarma görevlileri tarafından kazı yapılan bu yere gidildiğinde 1 adet JCB marka kepçenin olay yerinde kazı işlemine devam ettiğinin görüldüğü ve olay yerinde sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in kazı işleminin yapıldığı yerde bulunduklarının ve kepçe operatörü olan sanık ...'nun kazı işlemini sürdürdüğünün ve olay yerinde kazı için gerekli malzemelerin olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Sanık ...'ın tüm aşamalardaki savunmalarında ele geçirilen bu eşyaların kendisine ait olduğunu avda kullanmak maksadıyla satın aldığına dair tevilli ikrarı, sanığın aracında ele geçirilen patlayıcı maddelerin sayısı ve rapordaki tespitler ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu, sanığın mahkumiyetine yeterli delil elde edildiği, suç vasfının rapor içeriğine uygun tayin edildiği ve ele geçirilen maddelerin emsalleri ile eş değer patladığı anlaşılmıştır.

Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını gerektirir bir hususun olmadığı, ihbar tanığın dinlenip dinlenmemesinin ele geçirilen deliller dikkate alındığında sübuta bir etkisinin olmadığı ve sanığın savunma hakkının ihlal edildiğine dair iddiasının soyut nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesi gözetilerek ceza tayin edildiği ve alt sınırdan ayrılma gerekçesinin kararda isabetli bir şekilde tartışıldığı anlaşılmakla sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B-Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçıundan kurulan hükümler yönünden;

Davanın ...'ne ihbar edildiği ancak 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan doğan davalarda davanın Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne ihbar edilmesi gerektiği, Müze Müdürlüğü'nün 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan doğan davalara katılma hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.06.2020 tarihli ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, “sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve aynı Kanun'un 234 üncü maddesi birinci fıkrası (b) bendinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında, suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'ndan sorularak kazı mahallinin suç tarihinde sit alanı veya 2863 sayılı Kanun'a göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra sanıklar hakkında anılan Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararına yönelik sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.