erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/935
Karar No: 2020/815
Karar Tarihi: 14.07.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/935 E.  ,  2020/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanmak

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ...’ın yokluğunda verilen hükme ait gerekçeli kararın, tebliğ mazbatasında askerde olduğu şerhi düşülerek mernis adresine tebliğ edildiği, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Askeri şahıslara tebligat” başlıklı 14. maddesinde; “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesinde de “Er ve erbaşlara yapılacak tebliğ, kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılır.” hükmüne yer verildiği, bu haliyle yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, CMK'nın 260/1. maddesinin "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmü gereğince suçtan zarar gören ...’un kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu nazara alınarak, yokluğunda verilen hükmün tebliğinin gerektiği, ancak gerekçeli kararın adı geçene tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgelerin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle gerekçeli kararın katılan ... ve suçtan zarar gören ...’a tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, temyiz vaki olursa da bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesi için esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE, 14.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17096
Karar No: 2015/2681
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17096 E.  ,  2015/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2805
Karar No: 2013/4857
Karar Tarihi: 02.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2805 E.  ,  2013/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından ... aleyhine; ... Tapu Müdürlüğü'nün 27.07.2011 tarih ve 8862 yevmiye numaralı, "taşınmazın, ... lehine 150.000,00 TL bedelle 2. derecede aylık %10 (yıllık % 120,) faizle 1 ay süre ile ipotek edildiğine" ilişkin kesin borç (karz) ipoteğine dayalı olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip başlatılmıştır. 27.07.2011 tarih ve 8862 yevmiye numaralı ipotek akit tablosu incelendiğinde, ipotek verilen Fabrikalar 1.Kısım 5326 ada 3 parselin tamamı ... ve Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına kayıtlı olduğu ve anılan şirket adına temsilen ... ipotek akit tablosunu imzaladığı görülmekle, imza sahibi ... ipotek nedeniyle borçlu sıfatı bulunmamaktadır. Bu nedenle icra emrinde borçlu olarak gösterilmesi usulsüzdür.

Bu durumda şikayetçi hakkında icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken anılan şikayet gözardı edilerek şikayetin tümden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/22239
Karar No: 2010/4234
Karar Tarihi: 23.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22239 E.  ,  2010/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3948
Karar No: 2012/6964
Karar Tarihi: 16.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3948 E.  ,  2012/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hemzemin geçide bariyer yapmakla yükümlü olan davalının, bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini öne sürerek, kendisi tarafından yapılan otomatik bariyer bedili olan 35.097.65 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığa 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur. Davacı ... ise 28.10.1984 tarihli 18559 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince, bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4.maddesinde, kamu iktisadi teşebbüslerinin, bu kanun hükmünde kararname ile saklı tutulan hususlar dışında

2012/3948-6944

özel hukuk hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. O halde davacı ... 3533 sayılı yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümüde mecburi tahkime tabi değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır. Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, mecburi tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2265
Karar No: 2018/17908
Karar Tarihi: 24.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/2265 E.  ,  2018/17908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi-ecrimisil davasının ecrimisil yönünden kısmen kabul, elatmanın önlenmesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.10.2018 ... günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılar vekili Av. ... ve karşı taraftan davacılar vekili Av. ... Göksen Eskimen geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.630,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacılara verilmesine, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 448,00 TL peşin harcın 1.791,00 TL onama harcına mahsubu ile kalan 1.343,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10245
Karar No: 2014/17198
Karar Tarihi: 10.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10245 E.  ,  2014/17198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2014 tarih ve 2013/78-2014/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2010/61583 sayılı ve “...” unsurlu marka başvurusuna, müvekkilinin tanınmış “...” unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE YİDK'nun 2013-M-656 sayılı kararıyla reddedildiğini, “...” markasının 1989 yılından beri tescilli olduğunu, dava konusu markanın müvekkil markasıyla benzer ve tescil kapsamı malların da aynı olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkil şirketin dünya çapında ayakkabı ve lüks deri ürünler üreten bir firma olduğunu, müvekkilinin 03 ve 09. sınıf mallarda bu markayı uzun yıllar kullandığını, müvekkilinin yenileme süresi geçtiği için hükümden düşen “...” unsurlu markasının bulunduğunu, markaların benzer olmadığını, davacı markasının tanınmış marka olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tescil kapsamları tamamen aynı olsa da, kısa harfli markalarının koruma düzeyinin düşük olduğu da dikkate alınarak, dava konusu markalar arasında bütüncül ve genel intiba yönünden KHK’nın 8/1 (b) m. anlamında karıştırma ihtimali doğuracak ölçüde bir benzerliğin bulunmadığı, davacının delillerinin tanınmışlık kriteri yönünden yeterli olmadığı, başvurunun reddine dair TPE YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve markayı oluşturan işaretlerin tertip tarzı ile esaslı unsurları bakımından bir bütün olarak iltibas tehlikesine yol açacak derece benzer olmadıklarının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9420
Karar No: 2024/2878
Karar Tarihi: 01.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9420 E.  ,  2024/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/110 E., 2015/431 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/110 Esas, 2015/431 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre İlk Derece Mahkemesi hüküm tarihinden sonra 02.01.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/110 Esas, 2015/431 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/18294
Karar No: 2016/18382
Karar Tarihi: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18294 E.  ,  2016/18382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16878
Karar No: 2012/26122
Karar Tarihi: 21.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16878 E.  ,  2012/26122 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SGK vekili avukat ..., Feri Müdahil: 7. Bölge ... Eczacı Odası vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.5.2011 gün ve 139-237 sayılı hükmün Dairemizin 23.2.2012 tarih ve 15430-3774 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1530
Karar No: 2017/5332
Karar Tarihi: 21.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1530 E.  ,  2017/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece tebligat zarfı üzerine suça sürüklenen çocuk ...'ın isminin yazılmasına rağmen tebligatın "bizzat" şerhi ile Mehmet Yılmaz adına yapıldığının anlaşılması üzerine yapılan araştırmada; suça sürüklenen çocuğun tebligattaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuk ile birlikte aynı konutta Mehmet Yılmaz isimli kişinin oturmadığının anlaşılması karşısında, tebligatın usulsüz olduğu ve suça sürüklenen çocuk ...'ın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihi itibariyle onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılan 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e,2 ve 67. maddelerinde öngörülen asli zamanaşımının 5 yıl 4 ay olduğu, zamanaşımını kesen son işlemin 29/09/2011 tarihli mahkumiyet kararı olup karar tarihinden itibaren asli dava zamanaşımının temyiz inceleme gününde tamamlanmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. madddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, kaçak olduğu anlaşılan dava konusu akaryakıtın 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine, dava konusu nakil aracının sahibine iadesine, 21/06/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11027
Karar No: 2016/10851
Karar Tarihi: 19.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11027 E.  ,  2016/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62/1, 51/1-b maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 600,00 TL adli para cezası hapis cezasının ertelenmesi 2 yıl denetim süresi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'in katılan şirketin Ankara Değirmendere şubesinde mağaza müdür yardımcısı olarak çalıştığı, kasa görevlisi olarak çalıştığı zamanlarda müşterilerden para aldıktan sonra müşterilere fişi vermediği ve müşteriden aldığı parayı cebine koyduğu, bir kısım müşterilere satış yaptıktan sonra fişlerini iptal ederek haksız menfaat sağlamak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Tanık anlatımları, görüntü içerikleri, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "37 GÜN", " 30 GÜN" ve "600 TL." ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "6 GÜN", "5 GÜN" ve "100 TL" eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.