erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/4484
Karar No: 2017/7005
Karar Tarihi: 24.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4484 E.  ,  2017/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın sahibi olduğu işyerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak telefon hattı alındığı iddiası ile açılan davada, sözleşmenin sanığın işyerinde düzenlendiği, imzanın katılana ait olmadığının tespit edildiği ve sözleşmeden kaynaklanan menfaatin sanığa ait olduğu bu nedenle suçun sübut bulduğu gözetilerek hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9093
Karar No: 2012/10967
Karar Tarihi: 09.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9093 E.  ,  2012/10967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesi ile "10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42 ..." sırası eklenmiştir" hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinde yer alan "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ifadesinin yerine "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL si maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2008/5923
Karar No: 2008/8598
Karar Tarihi: 24.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5923 E.  ,  2008/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 690.madde göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 593.maddesi gereğince kambiyo senedi niteliğinde olan bonudaki hakkın devri ancak ciro ve teslim yolu ile mümkündür. Ayrıca, İİK'nun 595/2.maddesi gereğince lehine ciro yapılan kimsenin ciroda gösterilmesine lüzum olmadığı gibi ciro cirantanın sadece imzasından ibaret de olabilir. Bu şekilde yapılan ciroya beyaz ciro denir.

Somut olayda takip konusu yapılan 15.10.2006 vade tarihli 190.000 YTL bedelli bono arkasında lehdar M. S.. tarafından beyaz ciro yapıldığı ve bu senedin mirasçıların elinde bulunduğu görülmüştür. Bu haliyle mirasçıların söz konusu senedi beyaz ciro ile aldıklarının kabulü gerekir. Mirasçılar takip sırasında muris Y. T..'den kendilerine bononun kaldığını belirterek takip yaptıklarını ileri sürdüklerine göre gerek yukarıda belirtildiği üzere beyaz ciro yoluyla senedi ellerinde bulundurmaları sebebiyle yetkili hamil olduklarından ve ayrıca Medeni Kanun'daki miras hükümlerine göre de hak sahibi olduklarından ve dolayısıyla hamil oldukları da anlaşıldığından bunun aksinin de yazılı bir belge ile kanıtlanamamış olduğu dikkate alındığında mirasçıların takip yapmalarında yasaya uymayan bir yön yoktur. Bu nedenle itirazın reddine karar vermek gerekirken kabule karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9017
Karar No: 2012/10949
Karar Tarihi: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9017 E.  ,  2012/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanığın 2004 yılında işlediği suç için 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ve erteleme, 15 ay denetim süresi belirlenmesi. Sanığın 2004 yılında işlediği suç için 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ve erteleme, 15 ay denetim süresi belirlenmesi

Sanık hakkındaki 213 sayılı VUK'nun 367. maddesine göre dava şartı olan İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığının B.07.1.GİB.4.34.40.01-034-29088/Rİ4-501 sayılı mütalaasının, vergi denetmeni ... tarafından düzenlenen 24.01.2008 gün, VDENR-2008-400/4 sayılı vergi suçu ve 2008-400/3 sayılı vergi tekniği raporlarındaki anlatım ve tespitlere uygun biçimde 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olduğu, sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; 18.02.2008 gün 2008/3050-1131 sayılı iddianame ile sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davasında, yargılamaya devam olunarak bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykrı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/22472
Karar No: 2012/10222
Karar Tarihi: 18.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/22472 E.  ,  2012/10222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/247991

MAHKEMESİ : Akçakoca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2008

NUMARASI : 2008/95 (E) ve 2008/190 (K)

SUÇ : Hakaret, Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2. fıkrasında ise, “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanunun 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir. Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın kanunda aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezasına çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde “sanık hakkında TCK.nun 86/2 ve 125/1.maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan hapis cezasına hükmedilmesi sebebiyle aynı Kanunun 50/2. maddesi gereğince 50/1.maddesine göre adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına” şeklinde yasal olmayan gerekçeyle, tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27767
Karar No: 2014/18804
Karar Tarihi: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27767 E.  ,  2014/18804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Abi-kardeş olan ve ...köyü, ... mevkiinde 556 ve 1818 no'lu parsellerde kâin taşınmazlarda katılanla birlikte pay sahibi bulunan sanıkların; 24.08.2008 tarihli imzalarını havi protokol kapsamında, katılan tarafından dikildiği ileri sürülen jandarma tarafından 09.03.2010 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğine göre; meyve (çam) ağaçlarını dipten kesmeleri-sökmeleri, taşınmazlar çevresindeki dikenli telleri tahrip etmeleri eylemlerinin "mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğine dair soyut iddiadan başka delil bulunmadığını, bu nedenle "beraat" kararları verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12180
Karar No: 2017/1763
Karar Tarihi: 01.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12180 E.  ,  2017/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 533,00.-TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14158
Karar No: 2024/9313
Karar Tarihi: 27.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/14158 E.  ,  2024/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/453 E., 2022/339 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre katılan ...'ın 17.12.2020 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları bulunduğundan, katılanın yasal mirasçıları belirlenerek, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılanın yasal mirasçılarına tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/9040
Karar No: 2017/12075
Karar Tarihi: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9040 E.  ,  2017/12075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Yenimahalle Mahallesi 1021 ada 156 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11477
Karar No: 2012/48399
Karar Tarihi: 17.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/11477 E.  ,  2012/48399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/186163

MAHKEMESİ : Gölhisar Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2009

NUMARASI : 2008/98 (E) ve 2009/32 (K)

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Mağdurların anlatımları, sanık savunması, dosya içeriği ve mahkemenin de kabulüne göre, hakaret olayının mağdurların öğrenim görmekte oldukları sınıfta meydana geldiği, sanıfın herkesin rahatlıkla girip çıkabileceği yerlerden olmadığı ve bu nedenle hakaret suçunda aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, TCK 125/4 maddesi gereğince artırım yapılarak fazla ceza tayini;

2-5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2. fıkrasında ise, “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanunun 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir. Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın kanunda aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezasına çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde '' sanık hakkında TCK.nun 50/2. maddesi gereğince verilen hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına” şeklinde yasal olmayan gerekçeyle, hakaret ve kasten yaralama suçlarından tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/368
Karar No: 2020/1535
Karar Tarihi: 05.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/368 E.  ,  2020/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK' nın 157, 168/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kardeşi olan temyiz dışı sanık ...'in üzerine kayıtlı kamyonu fiilen çalıştırdığı ve olay günü katılanın sahibi olduğu ... Nakliyattan taşımak için yük aldığı, bu yükü alırken ağabeyine ait nüfus cüzdan fotokopisini kullanıp ilgili belgelere (tesellüm makbuzu ve sevk irsaliyesi) ... adını, T.C. numarasını yazıp onun ismini kullandığı ve onun yerine imza attığı, aldığı yükü götürmesi gereken yere götürmediği, daha sonrada telefon açıp bir miktar para verirlerse yükün yerini söyleyeceğini bildirdiği ve kısmen yükün olduğu yeri tarif ettiği bunun üzerine polisler tarafından unun ele geçirilip mağdura teslim edildiği şeklinde gelişen olayda;

Nüfus Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan nüfus cüzdanı fotokopisinin kullanılarak eylemin gerçekleştirildiğinin iddia olunması karşısında, dolandırıcılık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6022
Karar No: 2018/6978
Karar Tarihi: 15.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/6022 E.  ,  2018/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nin 148. maddesinin gösterilmeyen fıkrasının (1) olarak yerinde hüküm fıkrasına eklenmesi olanaklı görülmüş; adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından ''Müdafii ücreti 160,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına'' yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.