erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/16318
Karar No: 2015/14170
Karar Tarihi: 07.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/16318 E.  ,  2015/14170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2013/382-2014/654

Taraflar arasında görülen davada;Davacı ................... olan isminin paydaşı olduğu, Çatalca İlçesi, Çanakça Köyü 917 parsel sayılı taşınmaz kaydında yanlışlıkla N......Ç..........olarak yazılı olduğunu ileri sürüp tapu kaydındaki isminin düzeltilmesini istemiştir.Davalı, Tapu Müdürlüğü vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, İstanbul ili,Çatalca ilçesi Çanakça köyü 917 parsel sayılı taşınmazın paydaşı Halil İbrahim kızı Nebiş'in adının H....... İ............ kızı N.. S.. olarak düzeltilmesine bu şekilde tapuya tesciline karar verilmiştir.Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..................in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6203
Karar No: 2013/6462
Karar Tarihi: 07.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/6203 E.  ,  2013/6462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Aydın 1.İcra Müdürlüğünün 2011/1233 sayılı takip dosyasından, borçlu şirkete ait işyerinde yapılan haciz sırasında 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu belirterek İİK'nin 99.maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı 3.kişi vekili, borçlunun haciz tarihinde haciz adresi ile bir ilgisinin olmadığını, davacının işyerinde 2010 yılı Eylül ayında işe başladığını, daha önce bu işyerinde çalışan borçlunun kızının iş deneyiminden yararlanmak için işe alındığını, mülkiyet karinesinin davacı yararına olduğundan haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmada işyerini 2008 krizinde kapattığını, daha sonra davalı 3.kişinin faaliyete başladığını işyeri ile bir ilgisinin olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, davalı borçlunun haciz adresinde deri mamülü çanta üzerine faaliyette bulunduğu, daha sonra içindeki eşyalarla davalı 3.kişiye devrettiği ve borçlunun kızının işyerinde çalışmaya devam ettiği, borçlu ve davalı 3.kişinin kayınbirader-enişte olduğu, yapılan bu işlemlerin alacaklılardan mal kaçırma amacı ile yapıldığından bahisle davanın kabulüne karar vermiş; hüküm, davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, delilerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, borcun doğumundan sonra borçlunun kayınbiraderinin borçluya ait işyerinde faaliye başlaması ve borçlunun kızını da aynı işyerinde çalışmaya devam etmesi danışıklı işyeri devri niteliğinde olduğundan alacaklının haklarını etkilemeyceğine göre davalı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.071,81 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişi ...'den alınmasına 7.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10251
Karar No: 2022/418
Karar Tarihi: 09.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10251 E.  ,  2022/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2019 tarih ve 2018/500 - 2019/39 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 3713 Sayılı Kanunun 3/1 ile TCK'nın 314/3 ve 220/7 delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 Sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına yönelik istanaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine yakalanma tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13865
Karar No: 2020/1194
Karar Tarihi: 11.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/13865 E.  ,  2020/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmaza kadastro sırasında revizyon gören 22.10.1974 tarih ve 51 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa kroki ve haritasının onaylı örneklerinin mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

2- Davalıların murisi ve taşınmazın tespit maliki olan ... adına aynı çalışma alanı içerisinde kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü ile Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2672
Karar No: 2014/22316
Karar Tarihi: 15.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2672 E.  ,  2014/22316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi hazine vekiline 05.09.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.09.2011 günü temyiz ettiği ve köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzelkişiliği olup, niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından şikayetçi ...’un davaya katılma hakkı bulunmadığı, mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle şikayetçi hazine vekilinin ve şikayetçi ...’un vaki temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE) ,15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7567
Karar No: 2016/5143
Karar Tarihi: 25.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7567 E.  ,  2016/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 6.660 TL adli para cezası, TCK'nın 51 maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin mağazasında müdür olarak çalıştığı, mağazada yapılan sayımda bir kısım malların eksik olduğunun tespit edildiği, yapılan kontrolde sanığın mağazadaki malları internet üzerinden satarak katılan şirketi 43.769,27 TL zarara uğrattığı anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 400 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "400 GÜN", "333 GÜN" ve "6.600 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2834
Karar No: 2019/1421
Karar Tarihi: 06.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/2834 E.  ,  2019/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (Değişen suç vasfına göre tehdit)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinden önce sanık ...’ın mağdur ...’dan para istediği, mağdurun olumsuz yanıt vermesi üzerine “Üzerini aratma yoksa telefonunu alırız lan" demesi üzerine, mağdurun korkarak 20 TL para verdiği; 28.11.2014 tarihinde ise sanığın parkta karşılaştığı mağdurlardan para istediği, mağdurların paraları olmadığını söylemeleri üzerine “Eğer para bulamazsanız, sizi çok kötü döveriz, siz bittiniz" deyip mağdur ...’ın üzerinde bulunan cep telefonunu alıp “Para getir, yoksa telefonunu vermeyiz “Dedikleri, mağdur ...’ın yanında bulunan kardeşi Muhittin’i para bulması üzerine gönderdiği, mağdur ...’in ağabeyleri olan ...’ı araması üzerine olay yerine gelen Özden ile sanık ... arasında çıkan kavgada sanık ...’un bıçakla yaralandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturmasına karşın, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ve yasal koşulları bulunmadığı halde yazılı şekilde sanığın TCK'nin 150/1. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 106/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak CMK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10250
Karar No: 2022/417
Karar Tarihi: 09.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10250 E.  ,  2022/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarih ve 2018/436 - 2019/146 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 3713 Sayılı Kanunun 3/1 maddesi ile TCK'nın 314/3, 220/7 delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 Sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak TCK'nın 314/3, 220/7 delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK'nın 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararı

Bölge Adliye Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine yakalanma tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2306
Karar No: 2015/2777
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2306 E.  ,  2015/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30888
Karar No: 2018/3556
Karar Tarihi: 28.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30888 E.  ,  2018/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11580
Karar No: 2011/10923
Karar Tarihi: 21.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11580 E.  ,  2011/10923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Çatalca Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, madde bağımlısı olan kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 05.05.2011 günlü Emniyet Müdürlüğü adres araştırma yazısında tespit olunan bilgiler ile adrese dayalı nüfus kaydında gösterilen adrese göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/701
Karar No: 2020/3870
Karar Tarihi: 25.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/701 E.  ,  2020/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında tesis edilen hükmün "B) 3" numaralı fıkrasında, sanığın cezasının TCK'nin 29. maddesi gereği takdiren 1/4 oranında indirilerek 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği sırada, ''iki kez'' olduğu belirtilmişse de, bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğine ilişkin ihtarat yapılırken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

3)Gerekçeli karar başlığında ...'in sıfatının katılan sanık yerine müşteki sanık olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6064
Karar No: 2022/3648
Karar Tarihi: 09.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6064 E.  ,  2022/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.04.2017 gün ve 2015/365 - 2017/263 sayılı kararı onayan Daire'nin 14.04.2021 gün ve 2020/2124 - 2021/3666 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, Uzan Grubuna ait şirket ortaklıklarının temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimine TMSF tarafından el konulduğunu, bu şirketlerden Filmtürk Film Prodüksiyon ve Dağıtım Tic. A.Ş.’nin kasasında olması gereken nakit tutarları ile mevcut arasında fahiş farklar olduğunu ileri sürerek, şirketin zarara uğramasına sebebiyet veren yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeleri, mali direktör ve genel müdür olan davalılardan ıslahla birlikte 1.286.146.- TL'nin müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.