erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10093
Karar No: 2015/16699
Karar Tarihi: 27.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/10093 E.  ,  2015/16699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

09.04.2005 tarihinde mağdurun arkadaşları tanıklar ile birlikte okul çıkışında yanlarına gelen suça sürüklenen çocuğun mağdur ve arkadaşlarından para istediği, para olmadığının söylenmesi üzerine mağdur ve arkadaşlarının ceplerini yoklayıp para bulamayınca yanlarından ayrılıp gittiği, ancak bu eylemi sırasında'' polisin haberi olursa hepinizi döverim'', diyerek tehdit ettiğine ilişkin mağdurun soyut beyanından başka herhangi bir kanıt bulunmadığı, bu olaydan üç gün sonra suça sürüklenen çocuğun yine okul çıkışında mağdurun yanına gelerek para isteyip mağdurun ceplerini yoklayarak 50 lirasını aldığı, bu olaydan 2 gün ve 3 gün sonra yine aynı şekilde mağdurdan para isteyip üzerini arayarak iki kez daha para aldığı, bu eylemleri sırasında suça sürüklenen çocuğun yağma suçunu işlemeye yönelik herhangi bir cebir ve tehdit içeren söz ve davranışlarının bulunmadığı, mağdura karşı eylemlerini cebir ve tehdit kullanmadan gerçekleştirmiş olduğunun tanık beyanları ve dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 18.04.2007 tarihinde kesinleştiği 3 yıllık denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği 22.11.2009 tarihine kadar zamanaşımının durduğunun anlaşılması karşısında;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, 2253 sayılı Yasanın 12/2, TCK 102/4, 104/2. maddelerine göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 141/1, 31/2, 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu anılan yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında zamanaşımı bakımından 5237 sayılı yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve anılan yasanın 141/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği ceza için aynı yasanın 66/1e maddesinde 8 yıllık zamanaşımı süresinin belirlenmesi aynı maddenin 2. fıkrasına göre 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk için bu sürenin yarısının geçmesiyle kamu davasının düşeceğinin öngörülmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 67/4. maddesi de gözetildiğinde 6 yıllık sürenin suç tarihi olan 19.04.2005 gününden, inceleme tarihinde kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6948
Karar No: 2010/5617
Karar Tarihi: 08.04.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/6948 E.  ,  2010/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla kasten yaralama ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma suçlarından, sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten silahla yaralama suçlarından hükümlülüklerine ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın tekerrüre esas geçmiş mahkumiyeti bulunmakla, cezasından 765 sayılı TCK.nun 81/1 madde ve fıkrasınca artırım yapılması gerekmesine rağmen uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanıkların kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- CMK.nun 232/2-c. madde ve fıkrası hükmüne aykırı olarak karar başlığında suçun işlendiği yerin ve zaman diliminin yazılmaması,

2- Olay ve uygulama itibariyle 765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasanın, 5237 sayılı TCK.na nazaran sanıklar lehine olduğu; 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, Ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, lehe yasa saptandıktan sonra bütünüyle bu yasaya göre uygulama yapılmasının gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.na göre takdiri indirim, mahsup ve müsadereye hükmolunarak karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin "Buca İlçesi, Menderes caddesi, No:412 sayılı yer önü-saat 22.00 sıraları" olarak ilavesi, hükmün takdiri indirim uygulandığı bölümlerinden "5237 sayılı sayılı yasanın 62.", zoralıma ilişkin bölümünden "yeni TCK 54" ve mahsuba ilişkin bölümünden "5237 sayılı yasanın 63" ibarelerinin çıkarılıp yerlerine sırasıyla "765 sayılı TCK.nun 59", "765 sayılı TCK.nun 36", "765 sayılı TCK.nun 40" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTILEREK ONANMASINA), 8.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11902
Karar No: 2017/6283
Karar Tarihi: 20.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11902 E.  ,  2017/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki mahallesi 256 ada 125 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1694
Karar No: 2012/4039
Karar Tarihi: 21.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1694 E.  ,  2012/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/410790

MAHKEMESİ : Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/10/2011, 2011/45 (E) ve 2011/93 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık Hayrettin hakkında mağdur Osman'ı öldürmeye teşebbüs suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından, bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüş ve bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2)Temyiz kapsamına göre sanık Hayrettin hakkında mağdur-katılan Turgut'u öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin aleyhe bozma yasağına uyulmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur Turgut hakkında Ilgaz ve Çankırı Devlet Hastaneleri tarafından düzenlenen 19/03/2006 tarihli geçici doktor raporlarına göre sol gluetal bölgede anüse yakın 3-4 cm.lik üretraya uzanan kesi, saçlı deri fronto temporal önden arkaya uzanan 7-8 cm.lik, sol diz ve tibia üzerinde 7 adet, sağ diz ve uylukta 3-4 cm.lik cilt ve cilt altı adeleye uzanan kesi tespit edildiği, Çankırı Devlet Hasatanesi'nin 25/04/2006 tarihli raporuna göre, mevcut yaralanmaların hayati tehlikeye neden olmayıp basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilinecek nitelikte olduğunun belirtilmesine karşın Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 22/05/2006 tarihli raporuna göre ise gluteustaki yaralanmanın hayati tehlikeye neden olup basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği, her iki rapor arasında çelişki bulunmasına karşın Adli Tıp 2. İhtisas Kurulundan sadece yaralanmaların organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı konusunda rapor aldırıldığı anlaşılmakla; raporlar arasındaki açık çelişkinin giderilmesi açısından doktor raporları, tüm hasta evrakları, film ve grafilerin Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, mevcut yaraların ayrı ayrı nitelikleri ile hayati tehlike doğurup doğurmadıkları hususunda tereddüte yer vermeyecek açıklıkta rapor alınması ve sonucuna göre sanık Hayrettin'in mağdur Turgut'a yönelik eylemine hukuki vasıf verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 21/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/5721
Karar No: 2015/23222
Karar Tarihi: 22.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5721 E.  ,  2015/23222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/421875

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2014

NUMARASI : 2014/75 (E) ve 2014/926 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13947
Karar No: 2015/2409
Karar Tarihi: 17.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13947 E.  ,  2015/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/855-2014/226

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının boşandıklarını, müşterek çocuk Umut için 300 TL iştirak nafakasına karar verildiğini, çocuğun okula başladığını, okul masrafı, servis ve bakıcı masraflarının arttığını belirterek, iştirak nafakasının 300 TL'dan 2.500 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalının yeniden evlendiğini, 8 yaşındaki çocuk için 600 TL nafakanın uygun olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 600 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından; davacı ile davalının 08.07.2008 tarihinde boşandıkları, müşterek çocuk 2005 doğumlu Umut'un velayetinin davacı anneye verildiği ve mahkemece 300 TL iştirak nafakasına karar verildiği, bu davanın ise 30.10.2013 tarihinde açıldığı, müşterek çocuğun ilkokula başladığı anlaşılmaktadır.

Davada; iştirak nafakasının artırılması talep edilmektedir.

TMK.'nun 330/1.maddesinde; “Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir." hükmü gereğince iştirak nafakasının belirlenmesi gerekir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılması sonucunda; davacı annenin satış elemanı olarak çalıştığı, 1.400 TL maaş aldığı, evlendiği, davalı babanın ise THY.da pilot olarak çalıştığı, aylık 20.000 TL aldığı, evli olup, kira ödediği açıklanmıştır.

Bu durumda, müşterek çocuğun alıştığı hayat koşulları ile davalı babanın ekonomik durumu ve ödeme koşulları dikkate alındığında, hükmedilen iştirak nafakası miktarının az olması nedeniyle kurulan hüküm, belirtilen nedenlerle doğru görülmemiştir.

Mahkemece; TMK'nun 4.maddesi gereğince; çocuğun alıştığı yaşam tarzı, nafakanın niteliği ve davalının ödeme gücü dikkate alınarak “hakkaniyete” uygun nafaka miktarına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16875
Karar No: 2012/1488
Karar Tarihi: 08.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16875 E.  ,  2012/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalıdan aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçları ile davacının temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/14454
Karar No: 2007/14736
Karar Tarihi: 06.12.2007

13. Hukuk Dairesi 2007/14454 E., 2007/14736 K.

**13. Hukuk Dairesi 2007/14454 E., 2007/14736 K.**

**- HUKUKİ AYIP

- İHALE ŞARTNAMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 194 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacılar, davalının açık arttırma ihalesinden 14.01.2005 tarihinde 447.000,00 YTL ödemek suretiyle taşınmaz satın aldıklarını, ancak satıştan sonra taşınmazın 2001-2003 dönemine ilişkin emlak vergi borcunun çıktığını, kendilerinin bunu ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, ihtara rağmen ödenmeyen 5.697,99 YTL'nin faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, idari yargının görevli olduğunu, taşınmazın P...bank'tan fona devredildiğini, 23.07.2004 tarihinde kurum adına tescil edildiğini, 2001-2002-2003 tarihinde dava dışı 3. şahıs adına kayıtlı olduğunu, kendilerinin vergiden muaf olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı kurumun vergiden muaf olduğuna ve borcun taşınmazın davalıya devrinden önceki döneme ait olduğuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, 14.01.2005 tarihinde satın aldıkları taşınmazın, satımdan sonra ortaya çıkan ödemek zorunda kaldıkları 2001-2003 dönemine ait vergi borcunun tahsili için eldeki davayı açmışlardır. Davalı kurum, vergiden muaf olduklarını ve borçtan kendilerinin sorumlu olmadığını bildirmiştir. Taşınmazın ihale sonucu davalı tarafından davacıya satıldığı ve 14.01.2005 tarihinde tapuda devir yapıldığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Satıştan sonra ortaya çıkan geçmiş döneme ait emlak vergi borcu hukuki ayıp niteliğinde olduğundan, bu borçtan davacının akidi konumunda olan satıcı sorumludur. İhale şartnamesinde yer alan "sözleşme masrafları ile vergi, resim ve harçlar ile buna benzer tüm yükümlülüklerin yasal düzenlemeler kapsamında taraflara ait olacağı" hükmü devir ve tescil işlemleri ile ilgilidir. Satıcının satılanın ayıptan salim olmasını sağlama yükümlülüğü bulunduğundan, mahkemece davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına (BOZULMASINA), 06.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4696
Karar No: 2014/2772
Karar Tarihi: 30.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4696 E.  ,  2014/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2013/283872

MAHKEMESİ : Mersin 5. Ağır ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 25/06/2013, 2012/191 (E) ve 2013/192 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Şükrü hakkında mağdur Şehmus'u kasten öldürmeye teşebbüs ve aynı mağdura yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şükrü'nün kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, yasal savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik koşullarının bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Şükrü'nün kısa bir süre önce cezaevinden çıkmış olduğu, olay tarihinde akşam saat: 20.00 sıralarında arkadaşı tanık Saim'e rastladığı ve tanıktan mağduru sorarak “o benim kız arkadaşıma takılıyormuş” dediği, tanık ile beraber bir süre dolaştıktan sonra saat: 21.00 sıralarında şehir merkezindeki bir parka giren sanığın, mağdur ile karşılaştığı, mağdura hitaben “sen benim kız arkadaşıma zorla eroin içiriyormuşsun” diyerek tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın üzerinde bulundurduğu bıçak ile mağduru sırt solundan ve sol kalça üzerinden toplam iki bıçak darbesiyle, biri göğse nafiz olacak ve pnömotoraks nedeniyle hayati tehlikeye sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, anons üzerine olay yerine giden kolluk güçlerinin mağduru yaralı vaziyette, sanık ve tanığı ise mağdurun yanında bekler şekilde buldukları olayda;

a) Sanığın ciddi bir engel durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi, yara sayısı ve yaraların niteliği ile olay öncesine dayalı aralarında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması da dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, olayın oluşu ve yaraların niteliği de gözetilerek, kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık Şükrü’nün mağdura hakaret ettiğine dair, tanık Saim’in anlatımlarıyla desteklenmeyen mağdur Şehmus’un beyanları dışında, mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye nazaran sanık ve müdafiinin tahliye istemlerinin reddine, 30/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/9509
Karar No: 2010/526
Karar Tarihi: 02.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/9509 E.  ,  2010/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kardeşi ...'ı bıçakla yaralamaktan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda:hükümlülüğüne ilişkin (...) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/05/2007 gün ve 81/156 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın bıçakla kardeşini yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdire ve tahrike ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yasal savunma koşullarının varlığına, ağır tahrikin bulunduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanığın bıçakla kardeşini yaralama suçunun 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca yedi yıl altı aylık dava zamanaşımı süresine tabi olup, suçun işlendiği 26.02.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, hükmün (BOZULMASINA), ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında bıçakla kardeşini yaralama suçundan açılan davanın, zamanaşımı nedeniyle (ORTADAN KALDIRILMASINA), 02.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.