erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/11634
Karar No: 2020/15701
Karar Tarihi: 05.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11634 E.  ,  2020/15701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazın kabulü ile kararın ortadan kaldırıldığı ve sanık ... hakkında yeniden yapılan yargılama sonucu hüküm kurulması gerektiği, dolayısıyla sanık ... yönünden ortada temyize konu bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bu yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdur ve katılan beyanları ile bu beyanları doğrulayan doktor raporlarına göre, sanığın katılan ve mağduru TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan sopa ile yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, sopanın niteliği tespit edilemediği gerekçesiyle TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

2) Sanık hakkında "tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememize olumlu kanaat geldiği" gerekçesiyle cezanın ertelenmesine karar verilmesine karşın, "yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaate ulaşılmadığı" gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21569
Karar No: 2015/2901
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21569 E.  ,  2015/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/21667
Karar No: 2018/17801
Karar Tarihi: 17.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/21667 E.  ,  2018/17801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın mülkiyetinin İskenderun Kadastro Mahkemesinde devam eden davada ihtilaflı olduğu anlaşıldığından, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, ilgili dava dosyası getirtilip, ihtilafın tarafları ile bu davanın davalarının aynı kişiler olup, olmadığı tespit edilerek farklı kişilerse, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün bozmanın niteliğine göre sair yönler incelenmeksizin açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16785
Karar No: 2016/1970
Karar Tarihi: 16.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16785 E.  ,  2016/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacı ... için yoksulluk nafakasının 250 TL'den 500 TL'ye, davacı(kızı) ... için yardım nafakasının 150 TL'den 300 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalının gelirinde azalma olduğundan bahisle, yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddine, iştirak nafakasının 150 TL'den 225 TL'ye artırılmasına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Ancak, tarafların müşterek çocuğu ... için boşanma davası sırasında 150 TL iştirak nafakasına karar verilmiş ise de, bu davada davacı ...'nin ... Üniversitesinde öğrenci olması ve dava tarihi itibariyle(1992 doğumlu) reşit olması nedeniyle nafakanın yardım nafakası niteliğinde olduğu dikkate alınmadan hüküm fıkrasında "iştirak nafakası" ibaresinin yazılması doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yazılı bulunan "iştirak nafakası" ibaresinin silinerek yerine "yardım nafakası" olarak yazılması suretiyle hükmün HUMK'nun 438/ VII.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15542
Karar No: 2016/13422
Karar Tarihi: 06.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15542 E.  ,  2016/13422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin 21.01.2015 tarihli asıl kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme 25.03.2016 tarih ve 2013/915 E.-2015/136 K. sayılı  ek karar ile davalının temyiz talebini miktardan reddetmiştir.

Davalı vekili mahkemenin ek kararını temyiz etmiştir.

Davalı vekilinin mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar 741,24  TL olup, karar tarihi itibariyle 2.080.00 TL olan kesinlik sınırı kapsamında kaldığından Mahkemenin davalının temyiz isteminin miktardan reddine dair 25.03.2016 tarih ve 2013/915 E.-2015/136 K. sayılı ek kararının HUMK.nun 427/2 ve 432/4. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 06.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/10210
Karar No: 2020/1013
Karar Tarihi: 04.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10210 E.  ,  2020/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçu bakımından, özel hukuk tüzel kişisi olan elektrik dağıtım şirketi temsilcisinin mahkemece alınan beyanına göre sanığın elektrik direklerinin dibinde hurda olarak durmakta olan demirleri çalmış olduğunun idda olunması karşısında, öncelikle mahalinde keşif icra edilerek eylemin bina dahilinde işlendiğinin belirlenmesi halinde eylemin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı açıktan terkedilmiş ise TCK’nın 30.maddesinin uygulanıp uyuglanmaycağının tartışılması şayet terkedilmiş olmadığı ancak açıktan çalındığının anlaşılması halinde ise bu kez hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Mağdur ...’na yönelik hırsızlık suçu bakımından ise sanığın adet gereği açıkta bulunan yol tabelasını çalmış olduğunun anlaşılması karşısında eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-Mağdur ...’na ait suça konu tabelanın çalındığı yerin denetime olanaklı araştırılarak sonucuna göre teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/18178
Karar No: 2025/2624
Karar Tarihi: 11.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/18178 E.  ,  2025/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun sübut bulmadığına,

2. Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına,

3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, incelemenin eksiksiz yapılarak karar verildiğine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/14968
Karar No: 2016/16943
Karar Tarihi: 15.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/14968 E.  ,  2016/16943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlu yetkilisinin mahkemesine başvurusunda; diğer şikayet nedenleri yanında satış ilanı tebligatı üzerindeki imzanın yetkililerine ait olmadığı ve satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 127. maddesi gereğince, taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Somut olayda, satış ilanının tebliğ edildiği şikayetçi temsilcisinin tebliğ mazbatasındaki imzasını inkar ettiği, mahkemece bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmediği görülmüştür.

O halde mahkemece, borçluya gönderilen tebliğ mazbatasındaki imzanın yetkilisine ait olup olmadığının usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan borçlu temsilcisinin 10.07.2015 tarihinde ihale anında hazır bulunsa da aynı tarihte satış gerçekleştiğinden, satışa hazırlanmak için makul süre olarak kabul edilemez.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7188
Karar No: 2009/6366
Karar Tarihi: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7188 E.  ,  2009/6366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi Sıfatıyla ) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi ( İlk Kademe Belediyesi ) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5394
Karar No: 2013/24946
Karar Tarihi: 07.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5394 E.  ,  2013/24946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği nazara alınmaksızın, seçenek yaptırım öngören TCK'nın 89/1. maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/1-a ve 52/2-4. maddelerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 50, 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasına "verilen hapis cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesine, hükmün 6. fıkrasına "hükmedilen adli para cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 52/4. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/167
Karar No: 2021/7665
Karar Tarihi: 26.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/167 E.  ,  2021/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında maktulu kasten öldürme

suçundan TCK’nin 37 delaletiyle 81, 62. maddeleri

gereğince üçer kez 25 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine dair; İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2019 gün ve 2018/332 Esas ve 2019/359 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler sanıklar ve müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların maktule yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş,incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanıkların bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun sübut bulmadığına, sanık ... müdafiinin suçun sübut bulmadığına, katılanlar vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/04/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/04/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Halit Balkıs, ... müdafii Avukatlar ..., ...'ın yokluklarında 29/04/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2022/27234
Karar No: 2024/16361
Karar Tarihi: 26.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/27234 E.  ,  2024/16361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/849 E., 2021/63K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/58 E., 2019/80 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.