erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/24995
Karar No: 2014/8860
Karar Tarihi: 07.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/24995 E.  ,  2014/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/259207

MAHKEMESİ : Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2010

NUMARASI : 2009/645 (E) ve 2010/598 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç adının mühür bozma olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen T. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin özelleştirmesinin suç tarihinden sonra yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın elektrik borcundan dolayı mühürlenen sayaçtaki mührü bozduğunun iddia olunması, sanığın mührü bozmadığı, iş yerini işletmediğini savunması, düzenlenen mühür bozma tutanağında sanığın imzasının bulunmaması, tutanak düzenleyicilerinin dinlenmemiş olması ve İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 03/06/2010 tarihli araştırma tutanağı içeriği karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için tutanak düzenleyicileri ile tespit tutanağında çalışan olarak ismi bulunan M.G. ile savunmada belirtilen mülk sahibi F. D.isimli şahıs da dinlenerek, yargılamaya konu tutanağın tutulduğu yerin olay tarihi ve öncesi itibariyle sanık tarafından işletilip işletilmediğinin açıklığa kavuşturulmasından sonra hukuki durumunun takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6772
Karar No: 2017/952
Karar Tarihi: 09.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6772 E.  ,  2017/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

2- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (5). paragrafından ''tahsiline'' ve “hapse çevrilmesine” ibarelerinin çıkartılarak yerine “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibarelerinin yazılması, hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 5 ay hapis cezası suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözetilerek, bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın, 3.000,00-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12948
Karar No: 2022/4987
Karar Tarihi: 24.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12948 E.  ,  2022/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.12.2021 tarihli, 2021/69-606 Esas ve Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve benzeri oyun aletleri ve makinaları hakkında Kanun kapsamına giren alet ve makinalarla kumar oynatılması halinde hem TCK'nın 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçu hem de 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının birlikte oluşacağı ve sanık hakkında 1072 sayılı Kanuna aykırılık nedeniyle dava açılmadığı anlaşılmakta ise de; 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın olay günü suç yeri olan dernekte bulunmadığına, tombala oynatıldığını bilmediğine, kararın suçun şahsiliği ilkesine aykırılık teşkil ettiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin olunmasının haksızlık içerdiğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hüküm kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir. 24.03.2022
Esas No: 2018/14611
Karar No: 2019/2002
Karar Tarihi: 28.01.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/14611 E.  ,  2019/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve sanık hakkında kurulan hükmü temyize yetkisi bulunduğu gözetilerek suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

1. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre davaya katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresi'nin katılma talebinin reddine karar verilmesi,

2. Her ne kadar sanık savunmasında suça konu emvali Türkiye'ye girdikten sonra yol kenarında bulunan şahıslardan satın aldığını beyan etmiş ise de; dosyada mevcut ülkeye giriş çıkış, tarihlerini gösterir kayıt içeriği ve yakalanma saati dikkate alındığında, ülkeye girdikten sonra dokuz dakika gibi kısa bir sürede araçtaki orjinal boşluklara kaçak eşya yerleştirilmesinin mümkün olamayacağı değerlendirildiğinde, sanığın suça konu eşyaları aynı gün bulunduğu Suriye ülkesinden alarak Hatay Yayladağ Hudut Kapısından soktuğuna ilişkin dosyada mevcut ülkeye giriş çıkış tarihlerini gösterir kayıtlar ve pasaport sureti karşısında sanığın beyan harici eşyayı yurda sokma şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5607 sayılı Yasanın 3/1. madde fıkrasından belirtilen "eşyayı, gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın Türkiye'ye ithal etme" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulması,

3. Her ne kadar mahkemece hükme esas kabul edilen bilirkişi raporuna göre, suça konu eşyanın nakil vasıtasında yer alan gizli bölmelerde yakalandığı gözetilerek müsadere kararı verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde bir kısım kaçak eşyanın aracın orjinal boşlukları olarak kabul edilmesi gereken kısımlarında ele geçmesi ve dava konusu eşyanın, taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmaması, ayrıca kaçak eşyanın değeri ile müsaderesine karar verilen nakil vasıtasının

değeri göz önüne alındığında, müsaderesinin 5237 sayılı TCK'nun 54/3. maddesi kapsamında hakkaniyete aykırı olacağı da gözetilerek nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

4. Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan TAPDK lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28004
Karar No: 2013/3690
Karar Tarihi: 12.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/28004 E.  ,  2013/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beypazarı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçluların karşı temyiz dilekçelerinin incelenmesinde;

Karar temyiz edene 19.07.2012  tarihinde tefhim edildiği halde temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 26.07.2012 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin (REDDİNE),  ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

2-Alacaklıların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15721
Karar No: 2015/31901
Karar Tarihi: 16.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/15721 E.  ,  2015/31901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/45527

MAHKEMESİ : Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİH : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/485 (E) ve 2012/850 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanığın, numara taşıma işleminin yapıldığı telefon bayiinin sahibi ve yetkilisi olduğu, suça konu sözleşmenin yetkili kısmında kaşe ve imzasının bulunduğu, savunmasında sözleşmenin çalışanları tarafından yapıldığını beyan etmesine rağmen hiçbir isim söylemediği, sözleşmenin imzalanmasında menfaatinin bulunduğu cihetle, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/1802
Karar No: 2023/6618
Karar Tarihi: 21.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1802 E.  ,  2023/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Geyve Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.03.2022 Tarihli ve 2022/285 Esas, 2022/291 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün adresinin ... Mah. ... Cad. No:4 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Saray (Tekirdağ) Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2022 Tarihli ve 2022/263 Esas, 2022/329 Karar Sayılı Kararı

Kayyım tayini istenilen küçük ...'in adresinin ... Mah. Mercan Sok. 2/2 ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Saray İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mah. ... Sok. 2/2 ... / ... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Geyve Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Geyve Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2023/5786
Karar No: 2025/5566
Karar Tarihi: 06.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2023/5786 E.  ,  2025/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/712 E., 2023/583 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359. ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/12568
Karar No: 2010/2159
Karar Tarihi: 25.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/12568 E.  ,  2010/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2008 gün ve 2007/537-2008/645 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.07.2009 gün ve 2009/5965-2009/8114 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... ve İfakat’ın müşterek çocukları diğerlerinin ise kardeşi olan ...’ın 08.06.2007 tarihinde davalıya ait trene binme esnasında, trenin binme işlemlerini tamamlamadan kapıları açık vaziyette aniden hareket etmesi sonucunda trenle peron arasına düşerek yaşamını yitirdiğini ileri sürerek, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 100.000 YTL, diğerleri için ayrı ayrı 50.000 YTL olmak üzere toplam 300.000 YTL'nın olay tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin olayda kusurunun olmadığını, dava konusu kazanın davacıların murisinin trenin seyri esnasında vagonun kapalı kapısını açıp ayağını dışarı sarkıtması sonucu meydana geldiğini, tazminat istemlerinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava konusu kazanın meydana gelmesinde müteveffa ...’ın vagon kapısını açıp dışarıdaki basamaklarına trenin hareketi sırasında yolculuk esnasında oturmasının % 75 oranında etkili olduğu, davalının vagon kapılarının yolcular tarafından açılmasını engelleyici teknik tedbirleri almaması nedeni ile %25 oranında kusurlu bulunduğu gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/5965 E, 2009/8314 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 YTL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5844
Karar No: 2020/167
Karar Tarihi: 07.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5844 E.  ,  2020/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 2,20 promil alkollü olarak araç kullanarak çift taraflı maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet veren sanık hakkında,

Belirlenen kısa süreli hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, dayanağı olan kanun maddesinin hüküm fıkrasında TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri yerine TCK'nın 51. maddesi olarak hüküm fıkrasında gösterilmesi, adli para cezasının takside bağlanmasının dayanağı olan yasa maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.