erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/31729
Karar No: 2013/16700
Karar Tarihi: 19.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31729 E.  ,  2013/16700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücübelgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye ve kusur durumuna ; katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilinin, eksik incelemeye ve kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 14:00 sıralarında yerleşim yerinde,15 m. genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, hafif eğimli, düz, kuru, asfalt kaplama yolda, sanık sürücü ..., yönetimindeki ticari otomobil ile Kazım Karabekir Caddesi üzerinde Ulaştırma Kavşağı yönünden Tandoğan yönüne seyrederek Tandoğan Köprüsü alt geçit girişine geldiğinde, aracının sağ arka teker aksının kırılması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybedip savrulması ve köprü beton ayağına sağ yan kısmı ile çarpması sonucu, araçtaki yolculardan birinin ölmesi, katılan yolculardan ikisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte, birinin ise hayati tehlike geçirecek, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, 2.(orta) derecede kemik kırığı oluşturacak ve Gülhane Askeri Tıp Akademisi'nin 17/9/2009 tarihli sağlık kurul raporuna göre olay nedeniyle organik ruhsal bozukluğa neden olacak ve bu problemler nedeniyle vesayet altına alınmasını gerektirecek şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık olayda ağırlıklı tali kusurlu ise de, TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tayini suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6350
Karar No: 2022/2880
Karar Tarihi: 23.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6350 E.  ,  2022/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile kamu düzeni gereği re'sen bedelin derhal ödenmesi hükümleri yönünden HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli Saray İlçesi, Karabürçek Mahallesi, 1070 ve 942 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüz ölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile, 6100 sayılı HMK’nın 353-1-b-2 maddesi gereğince bedelin derhal ödenmesine yönelik hükümler yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11181
Karar No: 2013/19592
Karar Tarihi: 10.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11181 E.  ,  2013/19592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Gerçek Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mirasbırakan 08.06.2010 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının (eşi ve çocukları) tamamı tarafından miras 03.09.2010 tarihinde yapılan başvuru ile kayıtsız şartsız reddedilmiş, sulh mahkemesince süresi içinde yapılmış olan red beyanının özel kütüğüne tesciline karar verilmiştir (TMK md. 609). Süresi içinde yapılan red beyanı tutanakla tespit edilmiş olması şartıyla sulh mahkemesine ulaştığı andan itibaren sonuç doğurur ve ret, mirasın açıldığı andan itibaren hüküm ifade eder. Mirasçılar bu andan itibaren mirasçılık sıfatını kaybederler. Hüküm ve sonuç doğurmuş reddin ise, şartlarının varlığı halinde iptali yoluna gidilebilir. Olayda miras, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedildiğine göre, yasal olarak iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi duruma gelmiştir (TMK md. 612/1). Bu bakımdan mirasbırakanın alacaklısının yazılı ve sözlü beyanda bulunulmakla sonuçlarını doğurmuş olan redde ilişkin beyanın bozulmasını istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu sebeple temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 10.07.2013 (Çrş.)
Esas No: 2012/984
Karar No: 2012/1683
Karar Tarihi: 21.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/984 E.  ,  2012/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 36 parsel sayılı 1748.56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen ve taksimen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Nedim ve ... adına eşit paylarla tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı, 1936 yılı umumi tahririnde Hazine adına kayıtlı bulunduğu ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 118 ada 9 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anaysasının 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. Adil yargılanma hakkının garantileri arasında "aleni yargılama ilkesi" ve "hukuki dinlenilme hakkı" da yer almaktadır. Anılan prensiplerin amacı, yargılama sürecini ve kararın verilişini kamu denetimine açık tutmak suretiyle adaletin yerine getiriliş biçimini görünür kılmak, kamu eliyle karar verme sürecini denetleyerek kişinin adil yargılanma hakkını güvence altına almak ve adalete güveni korumaktır. Anılan prensipler, mahkemelerce duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın uyumlu olmasını zorunlu kılmaktadır. Nitekim, 10.04.1992 tarih 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Bileştirme Kararı ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 ve 389. maddeleri ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H....nun 298. maddesi hükümleri de gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun bulunmasını gerektirmektedir. Ne var ki, mahkemenin 02.03.2011 tarihli son celsesinde tefhim edilen kısa kararda "çekişmeli 105 ada 36 parselin tespit gibi tesciline" karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "118 ada 9 sayılı parselin tespit gibi tesciline" karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratılması, adalete güven ilkesini zedelediği gibi, yukarıda açıklanan ve Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı prensibi ile yasa hükümlerine de aykırı olup, isabetsizdir. Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24339
Karar No: 2015/3012
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24339 E.  ,  2015/3012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6517
Karar No: 2019/565
Karar Tarihi: 15.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6517 E.  ,  2019/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 ile numaralandırılan fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7943
Karar No: 2023/6595
Karar Tarihi: 25.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/7943 E.  ,  2023/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/4161 E., 2022/79 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/4161 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 331 inci maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi heyetince yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, dava dosyasında mevcut Bursa 10. Noterliğince tanzim olunan 11.06.2021 tarihli ve 019783 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 18.07.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.07.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/14198
Karar No: 2014/31086
Karar Tarihi: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/14198 E.  ,  2014/31086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından dava açıldığı halde bir karar verilmemişse de, zamanaşımı sonuna kadar bir karar verilebileceği,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıkların hakaret eylemlerine ve yükletilen suça yönelik katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur hakkında verilen doktor raporunda, ağız ve burun bölgesinde milimetrik abrazyonların oluştuğunun belirtilmesi karşısında, sanıklar hakkında mahkumiyet yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30135
Karar No: 2015/10396
Karar Tarihi: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30135 E.  ,  2015/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/197-2013/628

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmesinde ve görevsizlik hususu yasa değişikliğinden kaynaklandığından taraflar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1659
Karar No: 2007/2459
Karar Tarihi: 16.04.2007

15. Hukuk Dairesi 2006/1659 E., 2007/2459 K.

**15. Hukuk Dairesi 2006/1659 E., 2007/2459 K.**

**- MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 386 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 390 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 394 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, protez yapımından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerek-tirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-

Davada, davalı tarafından yapılan diş protezlerinin kullanılamadığı ileri sürülerek, ödenen bedelin iadesi ve duyulan acı ve ıstıraptan dolayı uğranılan manevi zararın davalıdan tahsili istenmiştir. Davacıya alt ve üst protez yapıldığı, dosyada mevcut 01.11.2005 tarihli bilirkişi raporuna göre üst protezin kullanılamayacak derecede ayıplı olup yenilenmesi gerektiği, alt protezde ise herhangi bir ayıp ve teknik kusurun görülmediği belirlenmiştir. İadesi gereken protezin bedeli 428,00 YTL olarak bilirkişice saptandığından, bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken tüm iş bedelinin iadesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, diş tedavisinde mevcut dişlerin sökülmesi ve yerine protez uygulanması tedavinin gereği olarak hastaya rahatsızlık veren olağan bir durum olup, tedavinin gereği duyulan bu acıdan dolayı dava konusu olayda manevi zararın oluştuğundan söz edilemeyeceğinden mahkemece manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 16.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6765
Karar No: 2013/9311
Karar Tarihi: 25.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6765 E.  ,  2013/9311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözününde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2082
Karar No: 2022/822
Karar Tarihi: 09.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2082 E.  ,  2022/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, müdahalenin men’i ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, 26.11.2013 tarihinde, davacı köy muhtarının feragati nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, ancak gerekçeli karar tebliğe çıkarılmamıştır.

24.04.2014 tarihinde davacı köyün yeni muhtarı maktu temyiz harcının yatırmak suretiyle dosyayı temyiz etmiştir.

Mahkemece, 23.02.2018 tarihinde eksik gider avansının bir haftalık kesin süre içinde yatırılması aksi halde temyiz talebinden vazgeçilmiş sayılacağına dair muhtıra çıkarılmış, temyiz eden tarafından 23.02.2018 tarihinde bizzat tebliğ alınmıştır.

Gider avansının belirtilen kesin süre içinde yatırılmaması üzerine 15.03.2018 tarihli ek karar ile davacı köy muhtarının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karar 30.03.2018 tarihinde temyiz eden tarafından bizzat tebliğ alınmıştır.

16.04.2018 tarihinde tarafların temyiz etmemesi üzerine ek karar kesinleştirilmiştir.

Mahkemece ek kararın temyizine ilişkin temyiz dilekçesi dosya içerisinde bulunamadığından, dosyanın Dairemize sehven gönderildiği anlaşıldığından, ek kararın temyizine ilişkin dilekçe bulunmakta ise temyiz incelemesi yapılmak üzere eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE 09.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.