erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/13299
Karar No: 2014/19205
Karar Tarihi: 30.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13299 E.  ,  2014/19205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 4320,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece bozma üzerine davanın kısmen kabulüyle 1091,30 TL’nin Kurumdan tahsiline karar verilmiş; 08.05.2014 günlü karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2014 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1890,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 1091,30 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 30.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3883
Karar No: 2015/4343
Karar Tarihi: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3883 E.  ,  2015/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3324
Karar No: 2022/4996
Karar Tarihi: 05.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/3324 E.  ,  2022/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2020/411-2021/10

İlk Derece

Mahkemesi : Adana 2. İş Mahkemesi

No : 2016/279-2019/255

Dava, 11.12.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen kurum sigortalısına bağlanan gelirler ve yapılan diğer sosyal yardımlar nedeniyle oluşan kurum zararının davalıdan rücuan tazmini istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ile davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan, davalı vekili tarafından da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05/04/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına gelen olmadı. Davacı Kurum adına Av. ... geldi. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Eldeki davada, davacı kurum vekilinin 17.12.2021 tarihli beyan dilekçesi ile davalı ... Yapı Sistemleri Mimarlık ve Lojistik Metal san. Tic. Ltd. Şti’nin kuruma başvurarak 7326 sayılı Kanunun Kapsamında yapılandırma işlemi yaparak kurum zararını ödediğini, bu nedenle davanın konusuz kaldığını belirtmesi karşısında,

Davacı Kurumdan; davalı ... Yapı Sistemleri Mimarlık ve Lojistik Metal san. Tic. Ltd. Şti. tarafından 7326 Sayılı Yasa kapsamında herhangi bir başvurunun yapılıp yapılmadığı, yapılan yapılandırmanın ayakta olup olmadığı ile ödemenin varlığının sorulması varlığı halinde de yapılan ödeme kapsamına, sadece dava konusu edilen alacağın mı yoksa alacak ile beraber davaya ilişkin yargılama giderleri ve vekâlet ücretlerinin de dâhil edilip edilmediği hususlarının sorulması ile alınacak ayrıntılı ve açıklamalı cevabi yazının dosya arasına celbinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tarafların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 05.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13880
Karar No: 2010/1178
Karar Tarihi: 17.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13880 E.  ,  2010/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama suçundan sanık ... ...'in yargılanması sırasında; ... 2. Sulh Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 2. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinin 31.07.2008 gün ve 2008/139 E. 2008/261 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15999
Karar No: 2018/5224
Karar Tarihi: 02.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15999 E.  ,  2018/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi reddedilerek yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 21/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5537
Karar No: 2014/7084
Karar Tarihi: 05.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5537 E.  ,  2014/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2012/518-2013/940

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat T. A. Ö. tarafından, davalı R.. Y.. aleyhine 19/02/2010 ve 01/04/2011 gününde verilen dilekçeler ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, görevi başında yaralanan Emniyet Müdür Yardımcısı M. S.ya 2330 sayılı Yasa gereğince ödenen tutarın, haksız eylem sorumlusu olan davalıdan rücuen tahsilini istemiştir.

Birleşen dava dilekçesinde ise davacı, aynı olayda yaralanan polis memuru Muammer Kocatepe'ye 2330 sayılı Yasa gereğince ödenen tutarın, davalıdan rücuen tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; ancak birleşen dava yönünden herhangi bir hüküm kurulmamıştır.

Dosya içerisinde bulunan, İncirliova Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/116 Esas sayılı dosyanın bu dosya ile birleştirilmesine karar verilerek dosya içerisine konulduğu, birleşen dava dosyasının bu davanın karar başlığında gösterilmediği ve birleşen dava ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmaktadır. Bu husus, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin 2. fıkrasındaki "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." şeklindeki emredici düzenlemeye aykırılık teşkil etmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, birleşen dava ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 05/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4633
Karar No: 2014/6093
Karar Tarihi: 10.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4633 E.  ,  2014/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/8605

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/10/2012, 2012/46 (E) ve 2012/335 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. C..'ın, mağdur Savaş’a karşı eylemin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

1- Sanığın kolluktaki ifadesinde "Savaş’ın üzerindeki kanı görünce 112’yi arayarak ambulansa haber verdim" demesi karşısında, sanığın 112’yi arayıp aramadığının araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçmeye ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Anayasasınm 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nm 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan ve resen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 10/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20197
Karar No: 2014/16738
Karar Tarihi: 17.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/20197 E.  ,  2014/16738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İİK. 67/2.maddesi uyarınca; icra inkar tazminatına hükmedilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının dava ederek haklı çıkması zorunludur. Borçlunun kötüniyetle itiraz etmiş olması yasal koşul değildir. İcra inkar tazminatı, işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı alacağın likit ve belli olması gerekir. Borçlu, yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise alacağın likit ve belli olduğunun kabulü gerekir. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir.

Somut olayda; alacağın likit ve belirli olmadığı, yargılamayı gerektirdiği, dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davanın aydınlatıldığı, icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yanlış değerlendirme sonucu icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 3 nolu “Asıl alacağın %20 si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak HUMK 438/VII c.2 md. uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4950
Karar No: 2018/4576
Karar Tarihi: 25.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4950 E.  ,  2018/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/11567
Karar No: 2024/11143
Karar Tarihi: 09.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/11567 E.  ,  2024/11143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3174 E., 2020/2503 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve verilen cezanın yüksek olduğuna yönelik olduğu belirlenerek incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-(h) maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3793
Karar No: 2013/4490
Karar Tarihi: 25.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3793 E.  ,  2013/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenlemeler ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesinden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalktığından 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen HUMK nun 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacıdan alınması gereken başvurma harcının ve peşin harcın tahsili ile buna ilişkin belgenin dosyaya konulmasından,

2-Gerekçeli kararın davalı ...'a tebliğine ilişkin bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmamıştır. Gerekçeli karar adı geçen davalıya tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyaya konulmasından veya kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesinden, tebligat işlemi yapılmamışsa adı geçen davalıya, gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23580
Karar No: 2022/11724
Karar Tarihi: 20.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23580 E.  ,  2022/11724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydına göre Yavuzeli kapatılan Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.12.2018 gün ve 2011/49 Esas, 2012/38 Karar sayılı ilamı ile mağdureye ...’ın vasi tayin edilip, yokluğunda kurulan gerekçeli hükmün mahkemece görevlendirilen vekil tarafından temyiz edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, vekilin temyizine muvafakat edip etmediğine dair vasiye ihtar şerhli gerekçeli karar tebliği yapılmasına ilişkin Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince verilen 27.04.2021 gün ve 2016/6809 Esas, 2021/3228 Karar sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği mahkemece vasiye yapılan tebligata rağmen hükümlerin temyiz edilmediği anlaşılmış olup, mağdure vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3385
Karar No: 2019/10821
Karar Tarihi: 13.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3385 E.  ,  2019/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin (4.) paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “ Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın suçun işleniş biçimi, suçun taksirli suç olması, olayda sanığın tali kusurlu olduğunun ve bilinçli taksir halinin olmadığının tespit edilmesi ve sanığın sosyal durumu gözetilerek TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 13.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.