Esas No: 2013/17938
Karar No: 2015/30275
Karar Tarihi: 01.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17938 E.  ,  2015/30275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/231540

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI : 2011/157 (E) ve 2011/222 (K)

SUÇLAR : Suçluyu kayırma, tehdit, yaralama, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Temyiz edenin temyiz davasını geri aldığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. İ.. müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Katılanlar vekilinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık M.. İ..'ya yükletilen mala zarar verme, katılan K.. Ş..'e karşı yaralama, katılan S.. Ş..'e karşı yaralamaya teşebbüs eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından katılanlar S.. Ş.., M.. Ş.., K.. Ş.. vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık M.. İ.. hakkında tehdit, sanık H.. B.. hakkında tehdit ve katılan K.. Ş..'e karşı yaralama suçuna iştirak etme, sanık M.. A.. hakkında suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanık M.. İ..'nın, eşi ile tekrar birleşme amacıyla katılanların evinin kapısına tanık İ.. Y.. ile birlikte gittiği ve kapıyı çalan tanığın katılanlara sanığın kendileriyle konuşmak istediğini söylediği, katılanların kabul etmeyerek kapıyı açmamaları üzerine, aşamalardaki ifadesinde eşini götürmek için evdekilere gösterip korkutmak üzere paltosunun altına gizlediği av tüfeğini çıkaran sanığın kapı kilidine ateş ettiğinin kabul edilmesi karşısında; gözdağı verme amaçlı olduğu anlaşılan eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

b-Katılan S.. Ş.. ve tanık K.. İ..'nın soruşturma aşamasındaki anlatımlarında, "kapının zili çalındaktan sonra kim o diye seslendiklerini, konuşmalardan şahısların M.. İ.. ile arkadaşları İbrahim ve Hakan olduklarını anladıklarını" belirtmeleri karşısında, katılan S.. Ş..'e bu husus açıklattırılmadan ve tanık K.. İ.. dinlenilmeden, eksik inceleme ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle sanık H.. B..'nın tehdit ve K.. Ş..'e karşı yaralamaya iştirak suçlarından beraatine karar verilmesi,

c-Sanık M.. A..'in 20.01.2011 tarihli anlatımında, eylemden sonra 04.00 sularında evinin önüne gelen arkadaşı M.. İ.. ile buluştuklarını, adı geçen sanığın eylemlerini öğrendiği halde birlikte Nevşehir iline gittiklerini ve 05.30 sularında şehre varıp 13.00'a kadar burada dolaştıklarını, sonrasında postaneye gidip kendi adına yatırılan parayı çektikten sonra yakalandıklarını belirtmesi karşısında, sanığın M.. İ..'ya yakalanmaktan kurtulması için imkan sağlamak amacıyla paranın kendi ismine yatırılmasına razı olduğu ve yatırılan parayı postaneden çektiği gözetilmeden, suç kastı ile hareket etmediği biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle sanık M.. A..'in beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar S.. Ş.., M.. Ş.., K.. Ş.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.