erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/13919
Karar No: 2022/3913
Karar Tarihi: 28.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13919 E.  ,  2022/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2018 tarih ve 2018/121 - 2018/218 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı Kanunun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 53, 62, 63 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, bölge adliye mahkemesinin ve ilk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "20.01.2015" yerine “02.03.2017” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9783
Karar No: 2012/545
Karar Tarihi: 19.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/9783 E.  ,  2012/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının ortağı olduğu ... 1995/2 – 1998/3 aylarına ilişkin prim borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takip kapsamında gönderilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 6183 sayılı Kanunun 58’inci maddesidir.

03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü öngörülmüş olduğundan, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan işbu davada davacı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan “4.215,60” rakamı silinerek, yerine, “1.100,00” rakamının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/13086
Karar No: 2014/13038
Karar Tarihi: 22.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/13086 E.  ,  2014/13038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3673
Karar No: 2014/1409
Karar Tarihi: 11.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3673 E.  ,  2014/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/55520

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık K.. T..'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.09.2011 gün ve 2008/50 Esas, 2011/60 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanığın olay tarihinde 13 yaşında bulunan mağdureyi dere kenarında görerek zorla iç çamaşırını çıkarıp zorla anal yoldan nitelikli cinsel istismarda bulunmaya çalıştığı ancak mağdurun canının yandığını söylemesi üzerine eylemine devam etmediğinin anlaşılması karşısında, ciddi bir engel neden olmaksızın icra hareketlerinden isteğiyle vazgeçen sanığın eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı niteliğinde olduğu gözetilmeyerek TCK.nın 103/1. maddesi yerine aynı maddenin 2. fıkrasında düzenlenen suça teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabul göre de;

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs eyleminden TCK.nın 103/2. maddesiyle verilecek cezadan aynı Kanunun 35/2. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılacak indirimin, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun geçişli suçlardan olması nedeniyle TCK.nın 103/1. maddesini de içerdiği gözetilerek, çocuğun basit cinsel istismarı suçuna ilişkin aynı Kanunun 103/1. maddesinde öngörülen cezanın altında olmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği düşünülmeyerek hakkaniyete aykırı şekilde indirimin fazla yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Sanık hakkında ceza tayin edilirken, TCK.nın 61. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırı olarak aynı Kanunun 103/4. maddesinin 35/2. maddesinden sonra uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15779
Karar No: 2014/26225
Karar Tarihi: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15779 E.  ,  2014/26225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/807 Karar no:2014/125

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşterek çocuk Ö..M.. 14.02.2014 doğumlu olup, anne bakım ve şefkatine en muhtaç olduğu dönemdedir. Kişisel ilişki tesisinden amaç, babalık duygularının tatmini ve müşterek çocuğun bedeni, fikri gelişiminin en olumlu şekilde sağlanmasıdır. Bu nedenle kişisel ilişki tesis edilirken, çocuğun yüksek menfaati dikkate alınarak yaşına ve gelişimine uygun bir düzenleme yapılmalıdır. Açıklanan bu nedenle henüz anneden uzun süreli ayrılması mümkün olmayan Ö.. M..’nın baba ile uzun süreli kişisel ilişki tesisi uygun değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple, gerekçeli kararın 4. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine 4. bent olarak "velayeti anneye verilen müşterek çocuğun, her ayın 1. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü saat 10:00'dan aynı günü saat 17:00'ye; dini bayramların 2. günü saat 10:00'dan aynı gün saat 17:00'ye; her yıl babalar günü saat 10:00'dan aynı gün saat 17:00'ye kadar davalı-karşı davacı (baba) yanına verilmek suretiyle kişisel ilşiki tesisine" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.12.2014 (Pzt.)
Esas No: 2018/628
Karar No: 2018/3451
Karar Tarihi: 12.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/628 E.  ,  2018/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 tarih ve 2016/196 esas, 2016/239 sayılı kararı:

1- Sanık ... hakkında;

a- ...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nun 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına dair istinaf başvurusunun esastan reddine,

b- ...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nun 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına dair istinaf başvurusunun esastan reddine.

2- Sanık ... hakkında;

a- ...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nun 37, 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına dair istinaf başvurusu üzerine, kararın kaldırılmasına; kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nun 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b- ...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nun 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına dair istinaf başvurusu üzerine, kararın kaldırılmasına; atılı suçtan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'nın 22/02/2017, 03/07/2017 ve 21/12/2017 tarihli dilekçeleri ile bildirmiş olduğu cezanın onaylanması yönündeki talebi, bu tarih itibariyle gerçekleşmiş bir temyiz isteği bulunmadığından temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olmayıp, yasa yolu başvurusundan feragat niteliğinde olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında; maktuller ... ve ...’e yönelik kasten öldürme ve kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin, sanıklar müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan duruşmalı inceleme neticesinde; "sanık ... hakkında; maktuller ... ve ...'ı kasten öldürme suçlarından kurulan hükmümlere yönelik İstinaf başvurusunun esastan reddine dair karar ile sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan dolayı beraati ile maktul ...’ı kasten öldürmeye yardım suçundan 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 09.02.2017 gün ve 2017/45 esas 2017/273 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eksik incelemeye, TCK.nun 29. maddenin uyugulanmamasının hatalı olduğuna, Cumhuriyet savcısının; sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutuna, maktul ...'a yönelik eylemden dolayı asli fail olarak cezalandırılması ile her iki sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulama yeri bulunmadığına, katılan vekilinin; sanık ... yönünden iki öldürme eyleminin asli faili olarak cezalandırılması gerektiği ile takdiri indirim hükmünün uygulama yeri bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 12/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/25856
Karar No: 2015/3578
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25856 E.  ,  2015/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14056
Karar No: 2014/19292
Karar Tarihi: 12.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/14056 E.  ,  2014/19292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC.Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden

yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanıklar yargılama gideri olarak sarfına neden oldukları 1 posta gideri 1,80 TL, 3 davetiye gideri 10,50 TL ve 1 adet Adli Tıp Gideri 30 TL olmak üzere toplam 42,30 TL'nin Mahkeme masrafının, sanıkların neden oldukları payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1035
Karar No: 2013/11089
Karar Tarihi: 21.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/1035 E.  ,  2013/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14170
Karar No: 2014/1235
Karar Tarihi: 13.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14170 E.  ,  2014/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ve davalı ...'ye ait eski 230 parsel sayılı 1440 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 103 ada 8 parsel sayılı ve 1430,44 metrekare yüzölçümlü olarak, davalılar ... ve ...'ye ait eski 231 parsel sayılı 3350 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 103 ada 9 parsel sayılı ve 3339,47 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edilmiştir. Davacı ... ait eski 314 parsel sayılı 4000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, yeni 103 ada 7 parsel sayılı ve 3632,29 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edildiğini ve yüzölçümünün haklı bir nedene dayanılmaksızın eksiltildiğini, eksilen yüzölçümünün bir kısmının davalılara ait taşınmaz içinde bir kısmının ise dere yatağı olarak tescil harici bırakılan kısımda kaldığını ileri sürerek davalı şahısları ve Hazineyi hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda tescil harici bölüme yönelik açılan davanın reddine, 103 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlara yönelik açılan davanın kabulüne, 103 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacı ve davalı şahıslar adına kayıtlı 103 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, tescil harici derede kalan (C) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın reddine karar verilip, kabule karar verilen bölümler yönünden temyize gelen Hazine aleyhine verilmiş bir karar bulunmadığına göre, hükmü temyizde hukuki yararı bulunmayan Hazinenin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18456
Karar No: 2021/4283
Karar Tarihi: 07.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18456 E.  ,  2021/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 10.06.2021 tarihli dilekçe ile davacı tarafla sulh olduklarını, davacı tarafa ödeme yaptıklarını, davacı vekilin ibraname doğrultusunda davadan feragat ettiğini, kendilerinin feragati kabul ettiğini beyan etmiştir.

Dilekçesine ekli ibraname ve feragatname başlıklı belgeyi davacı vekilinin imzaladığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek, davacı vekili tarafından verilen ibranamenin içeriğinin değerlendirilmek ve bu konuda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5748
Karar No: 2012/11333
Karar Tarihi: 30.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5748 E.  ,  2012/11333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.