erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/4040
Karar No: 2022/2022
Karar Tarihi: 15.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4040 E.  ,  2022/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in sahibi ve sorumlusu olduğu, Marmara sanayi sitesi içerisinde bulunan A-blok, No: 16-17-18 adresinde kurulu bulunan elektrostatik toz boyama atolyesinde işçi olarak çalışan ...'nın, boya tabancası ile boyama yaptığı esnada iş arkadaşları tarafından yerde sırt üstü yatar vaziyette cansız bedeninin bulunduğu olayda;

Maktulün kullandığı boyama makinesi üzerinde elektrik kaçağı bulunup bulunmadığına ilişkin olarak soruşturma aşamasında elektrik teknisyeni bilirkişiye yaptırılan denetimin 24/07/2013 tarihli tutanak ile imza altına alındığı ve söz konusu tutanakta boyama makinesinde elektrik kaçağı olmadığının kaydedildiği, şahsın kesin ölüm sebebinin belirlenmesi amacı ile gerçekleştirilen otopsi sonucu Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulundan görüş alınması gerekliliğinin hasıl olduğu, Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulunun 16/04/2014 ve 2 9/12/2015 tarihli raporlarında kişinin zehirlenerek ya da travmatik tesirle ölmediği belirtilmekle raporun devamında "...otopsisinde kişinin vücudunda elektrik giriş ve çıkış lezyonu tespit edilmemiş olmakla birlikte..... otopsisinde ani ölüm yapacak iç organlarda makroskopik ve histopatolojik olarak herhangi bir patoloji tanımlanmadığı, kişinin elektrikle çalışan bir aletle çalıştığı sırada iş yerinde ölü olarak bulunduğu dikkate alındığında; elektrik akımına maruz kalarak ölümün meydana gelmiş olduğunu düşündürmekte ise de........., mevcut verilerle kişinin kesin ölüm sebebinin ve mekanizmasının bilinemediği"nin mütalaa edildiği anlaşılmakla, sanık üzerine atılı suç bakımından yeterli delil elde edilemediğinden bahisle sanık hakkında CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat hükmü kurulmasına ilişkin esas mahkemesinin kabulü hukuka uygun bulunduğundan,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23176
Karar No: 2017/11575
Karar Tarihi: 11.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23176 E.  ,  2017/11575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanıkların, olay tarihinde mağdurun sorumlu müdür yardımcısı olduğu ... marketten 4 adet şampuan hırsızladıkları, suça konu şampuanların değerinin 55,80 TL olduğu, sanıkların hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22108
Karar No: 2022/1589
Karar Tarihi: 08.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22108 E.  ,  2022/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Adana 2. İş Mahkemesinin 2010/843 Esas sayılı dosyası ile davası bulunduğu eski iş yeri olan tasfiye halindeki ... Ağız ve Diş Sağlığı Ltd. şirketine ait eşyaları katılanın bilgisi ve izni dışında aldığının iddia edildiği somut olayda, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 144/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.02.2012 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/9799
Karar No: 2008/204
Karar Tarihi: 22.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9799 E.  ,  2008/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı bu dava ile ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/142 Esas sayılı dosyasındaki dava ile birleştirmesine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya yapı kimyasalı malzemesi sattığını, davalının borcunu ödememesi üzerine, alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibinin ... İcra Dairelerinde yapılması gerektiğini, davaya bakmaya ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunmuş, müvekkilinin davacıdan aldığı malzemelerin ayıplı olması nedeniyle ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/142 Esas sayılı dosyasında dava açtıklarını beyan ederek birleştirme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece bu dava ile ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/142 Esas sayılı dosyasında görülen dava arasında doğrudan irtibat bulunduğu gerekçesiyle HUMK.nun 45.maddesi gereğince davanın ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/142 Esas sayılı dosyasındaki dava ile birleştirilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı borçlu icra dairesinin ve mahkemenin yetkisine itiraz etmiştir. Bu durumda mahkemece öncelikle icra dairesinin yetkisine yapılan itirazın incelenerek icra dairesinin yetkili olmaması halinde itirazın iptali davasının bu nedenle reddi, icra dairesinin yetkili olması halinde ise mahkemenin yetkisine yapılan itirazın incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2298
Karar No: 2015/2731
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2298 E.  ,  2015/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/30879
Karar No: 2010/28934
Karar Tarihi: 06.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/30879 E.  ,  2010/28934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/25734
Karar No: 2013/2047
Karar Tarihi: 11.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/25734 E.  ,  2013/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kayıtlarına göre kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar ... ve ... hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ... ve ...’in, mağdurun sokakta park halinde duran arabasından gündüz vakti hırsızlık yapmaya karar verdikleri, sanık ...’in olay yerine geldikleri bir otomobilin içinde gözcülük yaptığı, diğer iki sanığın bıçak ya da spatula tabir edilen bir alet ile mağdurun otomobilinin sağlam ve dayanıklı kapılarını zarar vermeden açtıkları ve içerisine binip çantaları karıştırmaya başladıkları, teybi yerinden çıkardıkları, bu sırada mağdurun 13 yaşındaki oğlu tanık Uygar Kadir’in olay yerine geldiği, tanığı gören sanıklar ... ve ...’ın otodan bir şey almadan çıktıkları, sanık ... Cansız’ın elindeki bıçağı tanığa gösterdiği, diğer elinde de spatula olduğu ve bu şekilde bir şey çalmadan geldikleri otoya binip kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eylemine uyan ve 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesinde düzenlenen dolaylı yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nda öngörülmemiş olması nedeniyle, adı geçen sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasa çerçevesinde hırsızlığa kalkışma ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Tehdit eylemi içerisinde yer almadığı kabul edilen sanıklar ... ve ...’in sübut bulan hırsızlığa kalkışma suçunu işledikleri sırada, otomobilin kilitli kapısını anahtar ya da başka bir aleti anahtar gibi kullanarak açtıklarına ilişkin kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı madde ile uygulama yapılması,

3-Sanık ...’in diğer iki sanıkla birlikte hırsızlık suçunu işlemek için olay yerine geldiği, el ve işbirliği ile hareket ederek eyleme gözcülük yapmak suretiyle doğrudan katıldığı anlaşılıp kabul edildiğine göre, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, 39/2-c maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sanık ... için 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12403
Karar No: 2014/14031
Karar Tarihi: 13.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/12403 E.  ,  2014/14031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/249-2013/143

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki somut emsalin incelenen satış akit tablosunda vasfının tarla olduğu belirtildiğinden emsal olamayacağı dikkate alınmadan Doğu Mahallesi 9 ada 262 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

2-Dosya içerisine getirtilen tapu kaydına göre, dava konusu taşınmazın 2700 m²'si üzerinde TEK Genel Müdürlüğü lehine, 2211,10 m² üzerinde TEDAŞ lehine ve 1983,17 m² üzerinde TEDAŞ lehine eski irtifak hakkı mevcut olup, bu irtifak hakkının taşınmazda meydana getirmesi kaçınılmaz değer kaybının bilirkişi kurulunca dikkate alınmamış olması,

3-6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013), kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanması gerektiği hükme bağlandığından, dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, hüküm fıkrasında infazda tereddüt oluşturacak şekilde kamulaştırma bedeline 05.03.2011 tarihinden, 30.05.2013 tarihine kadar faiz verilmesine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir,

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/18467
Karar No: 2020/15681
Karar Tarihi: 11.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18467 E.  ,  2020/15681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı .... Org. ve Tic. Ltd. Şti'nin tüm, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Üniversitenin harçtan muaf olmasına ve harçtan muaf olduğu hükmün üçüncü ve dördüncü paragraflarında belirtilmesine rağmen, beşinci paragrafta yargılama giderlerine harç katılarak hüküm altına alınan başvuru harcından sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının harç ve yargılama giderlerine ilişkin “Davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvuru harcı, 1160 TL tebligat + müzekkere + bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1187,70 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde yazılan beşinci paragrafının çıkarılmasına, yerine;

“Davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvuru harcının davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan davalı .... Org. ve Tic. Ltd. Şti'nden alınmasına,

Davacının yaptığı harçlar hariç tebligat, müzekkere, bilirkişi ücreti giderleri olmak üzere toplam 1.160,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı ...'ye yükletilmesine, 11.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1299
Karar No: 2014/8119
Karar Tarihi: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1299 E.  ,  2014/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.