erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3933
Karar No: 2019/954
Karar Tarihi: 12.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3933 E.  ,  2019/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı kooperatif arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi olduğunu sözleşmenin süresinin 24 ay olup 3 aylık ruhsat alma süresi de eklendiğinde sözleşmenin 04.08.2012 tarihinde müvekkillerine teslim edilmesi gertiğini, konutların süresinde teslim edilmemesi nedeni ile davacılara verilecek taşınmazlar yönünden oluşan geç teslimden kaynaklı kira kaybı alacağının tahsili amacı ile icra takibi başlatıldığını, yapılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili aralarında ek sözleşme yapılarak inşaat bitim tarihinin 2013 yılına aktarıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; taraflar arasında ek sözleşme yapıldığı, sözleşmeye göre bu tarihe kadar yapılan ve bu tarihten sonra yapılacak olan imalatlar ile ilgili olarak mal sahiplerinin kooperatiften hiçbir hak talep etmeyeceklerinin hükme bağlandığı, verilen kambiyo senetlerinin ödenmediği iddia ve ispat edilmediği, davacı tarafında ek sözleşmeye itirazı bulunmadığı, bu nedenle davacıların kira tazminatı talep hakları bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava arsa payı ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptaline ilişkindir.

Taraflar 16.07.2013 tarihinde ek sözleşme yaparak yeni bir teslim tarihi belirlemişlerdir. Ek sözleşmenin içeriğinde ek sözleşmede kararlaştırılan tarih ile ilk sözleşmede kararlaştırılan tarih arasındaki kira alacağından vazgeçildiğine dair açık bir hüküm bulunmamakta ise de artık bu tarihten önceki dönem için talepte bulunulamayacağının kabulü gerekir. Ancak takip tarihine kadar inşaatın teslimi gerçekleşmediğinden ek sözleşmede belirlenen 31.10.2013 tarihi ile takip tarihi arasında kira tazminatı istenilmesine engel bir durum yoktur. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzelme yolu açık olmak üzere 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17237
Karar No: 2020/4345
Karar Tarihi: 01.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/17237 E.  ,  2020/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemizin 18.11.2019 tarihli yazısı ile, incelenmesi gerekli bulunduğundan; davacı üçüncü kişi ... tarafından yapılan istihkak iddiası ile ilgili takibin devamı veya taliki hakkında karar verilip verilmediği, verildi ise karar örneği ile birlikte kararın üçüncü kişiye tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının okunaklı ve onaylı bir suretinin, bulunduğu yerlerden temin edilip gönderilmesi istenilmiş ise de, yazımıza bugüne kadar cevap verilmediği ve Dairemiz yazı gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla,

Davacı 3. kişi 26.10.2015 havale tarihli dava dilekçesinde, Çarşamba 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/79 Esas sayılı dosyasında takibin devamı ile taraflarına istihkak davası açmak üzere süre verildiğini belirttiğinden, söz konusu dosyada davacı üçüncü kişi ... tarafından yapılan istihkak iddiası ile ilgili takibin devamı veya taliki hakkında karar verilip verilmediği tespit edilerek, verildi ise söz konusu dosyanın aslının tüm belgeleri ile noksansız olarak temin edilip eklenmesi ve ilaveten kararın üçüncü kişiye tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının okunaklı ve onaylı bir suretinin dosya arasında olup olmadığı da kontrol edilip bulunduğu yerlerden temin edilerek eklenmesinden ve yeni bir yazışmaya neden olunmaması için belirtilen eksikliklerin mahkeme hakiminin denetiminden geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8149
Karar No: 2018/13034
Karar Tarihi: 08.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8149 E.  ,  2018/13034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hırsızlık suçu yönünden uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Şikayetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde; 12.04.2014 tarihinde saat 24.00 sıralarında kuşlarının bulunduğu oturulmayan binaya gittiğini ve kuşlarına baktığını ertesi gün 13.04.2014 günü saat 06.00 sıralarında tekrar binaya geldiğinde kuşlarının bazılarının çalınmış, bazılarının ise öldürülmüş olduğunu gördüğünü ve duruşmada tanık olarak dinlenen...'nin şikayetçinin kuşlarının çalınması ile ilgili görgüsü olmadığını belirttiği; suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05.21'de bittiğinin anlaşılması karşısında; kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, gece vakti işlenip işlenmediği sabit olmayan hırsızlık suçunun gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanmasıyla fazla cezaya hükmolunması,

2-Şikayetçinin kendisine ait bahçeli ahşap, eski, kimsenin oturmadığı ve suç tarihi itibariyle boş olan evinde kuş beslediğinin ve 22.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise; şikayetçiye ait evin kullanılmayan ve içinde kimsenin oturmadığı içerisinin boş olduğu, bina niteliğine haiz olduğu ancak; konut özelliği taşımadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan cezada konut dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanunun 116/4. maddesi uygulanmasıyla fazla cezaya hükmolunması,

4-Sanığın, şikayetçinin kuşlarından bazılarını öldürerek zarar vermesi, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17851
Karar No: 2018/8662
Karar Tarihi: 04.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17851 E.  ,  2018/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'ın 25.07.2012 tarihinde Akbank'tan ihtiyaç kredisi kullandığını ve bu kredi kapsamında ... Emeklilik ve Hayat A.Ş tarafından poliçe ile hayat sigortası yaptırıldığını, murisin vefatı nedeniyle ilk üç taksitten sonrasının ödenmediğini, müvekkillerinin sigortadan yararlanma talebinde bulunmasına karşılık murislerinin hastalığını başvuru formunda beyan etmediği gerekçesiyle taleplerinin reddedildiğini, aynı şekilde murislerine ait Finansbank'dan çekilmiş olan kredi nedeniyle Finans Emeklilik ve Hayat A.Ş tarafından ödeme yapıldığını, Avivasa Emeklilik ve Hayat A.Ş tarafından müvekkillerine ödeme yapılmadığını belirterek 16.800,00 TL bedelli vefat teminatının ihbar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile müteveffa ... arasında 23.07.2012 başlangıç tarihli uzun süreli kredi hayat sigorta poliçesinin tanzim edildiğini,müteveffa ...'ın başvuru formunda hiç bir hastalık bildirmediğini, diabetes mellitus, hipertansiyon ve hiperlipidemi rahatsızlıkları olduğunu beyan etmediğini,

...'ın Sigortası Poliçe Genel Şartları uyarınca akdin kuruluşundaki ihbar yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; sigorta ettirenin beyan yükümlülüğünü ihlal etmiş olması nedeniyle TTK.m.1439/2. hükmü uyarınca davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10484
Karar No: 2015/4174
Karar Tarihi: 03.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10484 E.  ,  2015/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.05.2014 gün ve 2014/346 Esas, 2014/4144 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin 15 yıl kadar önce davalı kooperatife üye olduğunu ve ortaklık edimlerini yerine getirdiğini, 2010 yılı ve 2011 yılı olağan genel kurul toplantılarına katıldığını, 29.06.2012 tarihli genel kurula çağrılmadığı ve toplantıdan haberdar olmadığı için katılamadığını, bu toplantıdan 2 ay sonra kooperatif ortaklığından çıkarıldığını haricen öğrendiğini, üyelikten çıkarma kararının hukuka aykırı olduğunu ve buna ilişkin müvekkiline tebligat yapılmadığını ileri sürerek, çıkarma kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 28.02.2012 tarihli istifa dilekçesi ile kooperatif ortaklığından istifa ettiğinden 29.06.2012 tarihli toplantıya çağrılmadığını, kooperatif yönetim kurulunun hukuken yükümlü olunmadığı halde 07.08.2012 tarihli yazıyla ortaklığının istifa nedeniyle sona erdiği hususunun davacıya bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, istifa dilekçesi belge orjinalinin davalı kooperatifin antetini taşıdığı ve matbu olarak düzenlendiği, sadece üye, adres, ad soyad bölümlerinin ve metin içerisindeki iki satırlık bölümdeki tarih, sayı ve "üyelikten istifa ediyorum" ibarelerinin el yazısıyla yazıldığı, matbu belgedeki "üyelikten istifa ediyorum" bölümünün el yazısı ile daha sonradan doldurulmasının mümkün olduğu, bu durumda el yazısı ile doldurulan bölümlerin aleyhine borç ve yükümlülük doğuran davacı tarafından imzalanması ile geçerlilik kazanabileceği, düzenlenişi itibariyle istifa beyanına yönelik olarak düzenlenmiş bir belge niteliğini taşımadığı, davacının ortaklıktan çıkma iradesini göstermediği, aksi düşüncenin dosya içeriğine, hayatın olağan akışına ve hakkaniyete uygun düşmediği gerekçesiyle, 28.02.2012 tarihli ve 59 sayılı davacının kooperatif ortaklığından istifasının kabulü ile üyelikten çıkışının yapılmasına ilişkin kararın iptaline dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 28.05.2014 gün ve 2014/346 Esas, 2014/4144 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17319
Karar No: 2017/9618
Karar Tarihi: 25.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17319 E.  ,  2017/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili özetle: Müvekkilinin sevk ve idaresindeki ve adına kayıtlı ... plakalı aracın 10/11/2012 tarihinde ... ilçesi, ... Köyü mevkiinde seyrettiği esnada yol çalışması nedeniyle gerekli levha ve işaretlendirmenin yapılmaması sonucunda yol ortasında bulunan kum yığınlarına çarpmak suretiyle savrulduğunu, takla attığını ve neticede maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen trafik kazası nedeniyle düzenlenen kaza tespit tutanağında müvekkilinin kusursuz olduğunu, genişletme çalışması bulunan yerde yüklenici şirketin eksik levha ve işaretlendirme yapması nedeniyle, Karayollarının ise yol yapımından sorumlu olması nedeniyle kusurlu bulunduğu şeklinde tespitte bulunulduğunu, meydana gelen tek taraflı trafik kazası nedeniyle müvekkilinin aracında 22.819,89 TL maddi hasar meydana geldiğini, meydana gelen kazanın davalı idarenin sorumluluğunda bulunan karayolunda genişletme çalışması yapılmasına rağmen yolda gerekli uyarı işaret ve levhaların yerleştirilmemesi nedeniyle meydana geldiğini, davalı idarenin ihale makamı olması nedeniyle hizmet kusurunun bulunduğunu, diğer davalı şirketin ise kazanın meydana geldiği yolun yüklenici-müteahhidi olması nedeniyle gerekli işaret ve levhaları koymamak suretiyle yol çalışması yapmış olması nedeniyle sorumlu bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin her türlü talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik müvekkilinin uğradığı 22.819,89 TL araç hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre,davacının davalı ... aleyhine açtığı davanın reddine,davacının davalı ...Ltd.Şti. aleyhine açtığı davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 11.250,00 TL alacağın haksız fiil tarihi olan 10.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5575
Karar No: 2010/7391
Karar Tarihi: 27.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/5575 E.  ,  2010/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.200 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalının köy dışında kafes ile saka kuşu yakaladığını, kuşların sağ olması nedeniyle doğaya salındığını, davalının bu eylemi ile 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununa muhalefet etmesi nedeniyle 4.200 TL.tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Davalı cevabında, kafes yöntemi ile kuş avladığının doğru olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, kuşların sağ olarak doğaya salınması nedeniyle yaban hayatında ve eko sistemde tahribat ve eksilme meydana gelmediğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı İdare temyiz etmiştir.

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 2/27.maddesinde "Yasadışı Avlanma:Bu kanun kapsamında korunan veya avına izin verilen yaban hayvanı türlerini; izin verilen yerler, belirlenen zamanlar, miktarlar dışında ve zehirleyerek, tuzak kurarak veya men edilen diğer usullerle canlı veya ölü ele geçirmeye çalışma veya ele geçirme" olarak tanımlanmıştır.

Davada, av ve yaban hayvanlarının korunması amacına aykırı olarak tuzak ve kafes ile yakalanan kuşların tekrar doğaya salınmış olsalar bile Kara Avcılığı Kanunu gereğince uğranılan zararın tazmini talep edilmektedir.

Davalının eylemi 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 4.maddesine istinaden koruma altındaki yaban hayvanlarının avlanması, 5.maddede avlanma süreleri dışında avlanması, 6.maddede avda kullanılması yasaklanan araç ve gereçleri ile avlanması, 14.maddede avlanma belgesi olmadan avlanması nedeniyle tazminatı gerektirmektedir. Ayrıca, Merkez Av Komisyonu kararına göre de avlanması yasaklanan hayvanların canlı olarak yakalanmalarının da, kanunsuz avlanma sayılarak tazminat ile yaptırıma bağlanmıştır.

Davalı da, dava konusu kuşları kanuna uygun olarak yakaladığını savunmamıştır.

Bu durumda, Kara Avcılığı Kanununa ve Merkez Av Komisyonu kararına aykırı olarak avlanma nedeniyle davalı hakkında tazminata karar verilmesi gerekirken, mahkemece; yazılı gerekçe ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA 27.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1329
Karar No: 2011/809
Karar Tarihi: 04.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1329 E.  ,  2011/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait, davalı şirkete trafik sigortalı ... plakalı aracın karıştığı trafik kazasında...plakalı karşı araçta meydana gelen hasarın davalı tarafından ödendiğini, ödenen miktarın davacının kaza sırasında alkollü olduğu gerekçesiyle davalı ... tarafından rücuen tahsili amacıyla müvekkili aleyhine icra takibi yapıldığını belirtip, kaza sonrası yapılan alkol ölçümünün doğru olmadığını, müvekkilinin sürüş yeteneğini kaybedecek derecede alkollü olmadığını ve kazanın alkolün etkisi ile meydana gelmediğini belirterek, davacının borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin iptaline, davalının kötü niyetli olması nedeniyle tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının kaza sırasında alkollü ve kusurlu olduğunu bildirip, kazanın davacının alkollü olması nedeniyle meydana geldiğini belirterek davanın reddiyle, icra inkar tazminatına hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere, tüm dosya kapsamına ve Yargıtay bozma ilamına göre olayın davacının alkollü olarak araç kullanması nedeniyle meydana gelmiş olmasına ve bu durumun kazanın oluşunda tek başına etken olmasına nazaran sözleşmeye aykırılık oluşturmasından dolayı davanın reddine, dava miktarı 2.819,30 TL üzerinden %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat nedeniyle yapılan icra takibinde, davacının borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4-d maddesinde, kazanın sürücünün alkollü içki almış olması nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş bulunmasından dolayı meydana gelmesi halinde, sigortacının ödediği tazminatı sigortalısına rücu edebileceği düzenlenmiştir. Sürücünün alkollü olması rücu koşullarının oluşması için tek başına yeterli değildir, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisinden kaynaklanması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde % 75 oranında kusurlu olduğu, dava dışı diğer araç sürücüsünün de % 25 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda Dairemizin bozma ilamında belirtilen ilkeler gözönünde bulundurularak kazanın meydana gelmesinde salt alkolün etkisinden söz edilemez.

O halde mahkemece, açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 04.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21586
Karar No: 2015/3493
Karar Tarihi: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21586 E.  ,  2015/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.