erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/10847
Karar No: 2015/7156
Karar Tarihi: 09.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10847 E.  ,  2015/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu borçlulara ait taşınmazın satımından sonra tüm paranın şikayet olunan vergi dairesine ödenmesine karar verildiğini, ancak vergi dairesi alacağının, sadece borçluların vergi borcundan dolayı değil, ortağı ve temsilcisi oldukları şirketin borçlarından da kaynaklandığını, şirketin vergi borcundan dolayı ödeme yapılmasının doğru olmadığını, ayrıca gerçek kişi borçlulara karşı takip yapılmadığından geçerli bir haczinde bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile tüm paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin vergi alacağı nedeniyle hem gerçek kişi borçlular hem de ortağı ve temsilcisi oldukları şirkete karşı takipler yapıldığını, bu nedenle bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine haciz konulduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; vergi dairesinin borçlularının şirket ve kişisel borçlarından dolayı da şirket ortakları olduğu, vergi dairesinin önce şirket aleyhine yaptığı takibin semeresiz kaldığı ve davalının haczinin davacının haczinden önce olması gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.09.2013 tarih ve 2013/2205 E.-5221 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Şikayet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında da belirtildiği üzere şirket ortaklarının ve yöneticilerinin şirket borçlarından sorumlu tutulmaları 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesinde yazılı şartların gerçekleşmesine bağlıdır. Bu araştırma yapılmadan eksik inceleme sonucunda şirket ortağı Bayram'ın sorumluluğuna gidilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7489
Karar No: 2021/6746
Karar Tarihi: 30.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7489 E.  ,  2021/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Torunla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, kişisel ilişki kurulması istenilen 26.10.2007 doğumlu ...’in babaannesidir. Davacının oğlu ve küçüğün babası ... 22.06.2014 tarihinde vefat etmiştir. Olağanüstü hallerin varlığı halinde, çocuğun babaannesinin de çocukla kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkı mevcuttur (TMK m. 325). Davacının oğlu olan baba vefat ettiğine göre, olağanüstü halin mevcut olduğunun kabul edilmesi gerekir. Her ne kadar, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesince, özellikle babaya yöneltilen icra takibinin, babanın vefatından sonra mirasçı sıfatı ile davalı anne ve torun Gökdeniz’e yöneltildiği, bu nedenle çocuk ile babaanne arasında kişisel ilişkinin kurulmamasının çocuğun menfaatine olduğu belirtilmiş ise de; vefat gibi olağanüstü bir durumun varlığı halinde büyük anne ve büyük baba ile torun arasındaki kişisel ilişki, bir hukuk davasındaki zorunlu husumetin üzerinde değerlendirilmesi gereken önemli bir durumdur. Babaannenin kalan ömründe, küçük ile sağlıklı bir kişisel ilişki kurulması hem küçüğün hısımlık bağlarının gelişmesi hem de babaannenin torun sevgisini yaşaması açısından önem taşımaktadır. Ayrıca, davacı babaanne tarafından daha önce açılan ve aynı nedenle reddedilip kesinleşen kişisel ilişki talepli dava da göz önüne alınarak babaannenin kişisel ilişki kurulmasındaki ısrarlı tavrı değerlendirildiğinde, düzenlenecek kişisel ilişkinin davacı açısından torun sevgisinin tadılması ve özlem giderilmesini, küçük açısından hısımlık bağlarının kuvvetlenmesini sağlayacaktır. Aksi halde, torun ile babaanne arasındaki ilişki tamamen kopacaktır. Diğer yandan, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Ancak, çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine de karar verilmesi mümkündür. O halde mahkemece, küçüğün, eğitim durumunu aksatmayacak, bedeni ve fikri gelişimini olumsuz etkilemeyecek ve davalı annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olmayacak şekilde davacı babaanne ve çocuk arasında uygun süreli kişisel ilişki düzenlemesi yapılması gerekirken; yazılı gerekçeyle isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 30.09.2021 (Prş.)
Esas No: 2016/17
Karar No: 2016/3243
Karar Tarihi: 11.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/17 E.  ,  2016/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Suça sürüklenen çocuğun, ilköğretim okulunda bulunan kamerayı kırmak suretiyle zarar vermesi şeklindeki eyleminin, kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun 22.11.2012 tarihli oturumda, kamuya yararlı işte çalışmaya rızasının bulunduğunu belirtmesi ile hükmün TCK’nın 61/5. maddesi ile bozma ilamına uygun şekilde verildiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, kararın hukuka aykırı olduğuna ve samimi ikrarı ile eşyanın maddi değerinin çok düşük olduğuna ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11670
Karar No: 2016/17934
Karar Tarihi: 15.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11670 E.  ,  2016/17934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacının emekliliğe hak kazanıp kazanmadığı Sosyal Güvenlik Kurumundan sorularak alınacak cevabi yazıların dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/7617
Karar No: 2019/2203
Karar Tarihi: 19.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7617 E.  ,  2019/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 2, 50/4, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK’nın 50/1-a. maddesi yerine TCK'nın 50/4, 50/1-a. maddeleri olarak yanlış gösterilmesi;

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 30 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10323
Karar No: 2016/9630
Karar Tarihi: 14.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10323 E.  ,  2016/9630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, maddeleri uyarınca netice 1 yıl hapis, 5 gün adli para cezası, gün adli para cezasının 100 TL adli para cezasına çevrilmesi, 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğu;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanın temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılanın yüzüne karşı verilen mahkumiyet kararına yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 06.02.2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Olay tarihinde sanıkların Asrın Deri isimli işletmenin muhasebeci oldukları ve kendilerine tevdi edilen 20.000 euro parayı işyeri kasasında muhafaza edilmesi için kendilerine verilmesine rağmen, bu parayı kasadan almak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda;

Sanıklar savunmalarında atılı suçu kabul etmeyip, anahtarın suç tarihinde kimde olduğunun net olarak tespit edilemediği, sanık ... anahtarın üç sanık arasında dolaştığını ifade ettiği, sanık ... anahtarı Tahsin'e verdiğini ifade ettiği, sanık ... ise anahtarı en son Yasin'e verdiğini savunmasında belirttiği, diğer taraftan kasanın ayrı bir yedek anahtarla açıldığının anlaşılması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından ilgili şirket yöneticisi ve muhasebe birim yetkilisi ve sanıklardan söz konusu kasa için çalışan kişileriden sorumlu tayin edilip edilmediği ve kasanın yedek anahtarı olup olmadığı,varsa ne şekilde muhafaza edildiği ve iş yerinde çalışan başkalarının da bu anahtara rahatlıkla ulaşıp ulaşamayacağı husularının ayrıntılı olarak araştırıldıktan sonra toplanan delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespiti yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi;

Kabule göre de;

1-Katılan temyiz dilekçesinde sanıklar tarafından zararın giderildiğini belirtmesi karşısında, sanıkların zararı kovuşturma aşamasında giderip gidermediklerinin tespit edilerek TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması

2- Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14.11.2016, tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/1411
Karar No: 2021/7197
Karar Tarihi: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1411 E.  ,  2021/7197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur.

Dosyadaki delil ve belgelere göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

1)Mahkemece verilen ilk karar dairemizce üretim masrafları ve objektif değer artırıcı unsur yönünden bozulduğundan, ilk kararda hükme esas alınan bilirkişi raporunda kabul edilen münavebe ürünlerinin verim miktarları taraflar arasında kesinleşmiş olduğu gözetilmeden münavebe ürünlerinin verim miktarlarından daha az kabul edilerek hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11278
Karar No: 2011/18656
Karar Tarihi: 23.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11278 E.  ,  2011/18656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12328
Karar No: 2013/15329
Karar Tarihi: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12328 E.  ,  2013/15329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

...-... köyü-... mevkiinde bulunan bahçe niteliğindeki, ortak sınırları arasında su arkı bulunan ... ve ... no'lu taşınmaz parsellerinin sahipleri olan katılan ile sanığın; özellikle su arkının bulunduğu yakın noktalara ağaç dikilmesi hususunda geçmişe dayalı çekişmelerinin olduğu; suç tarihinde katılanın, bahçesinde su arkına yakın yerlerde diktiğini söylediği altı adet nar fidanından beşinin sanık tarafından sökülmesi fiilinin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia olunan somut olayda;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğini kanıtlar soyut iddiadan başka mahkumiyete yeter derecede, kesin delil bulunmadığından "beraat" hükmü verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1013
Karar No: 2018/7009
Karar Tarihi: 19.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/1013 E.  ,  2018/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü yakınanın, annesi tanık ... ile birlikte taziye ziyaretinden döndükleri sırada Esentepe Kültür Merkezi önüne geldiklerinde karşılarından gelen sanığın, emanette mevcut bıçağı, yakınanın sol bacağına dayayıp elini montunun cebine sokmak suretiyle para aradığı, yakınanın ''İmdat polis yok mu'' diye bağırması üzerine bıçağı geri çekip uzaklaşarak sus işareti ile birlikte elini bıçak şekline getirip boğazına sürterek "Boğazını keserim" imasında bulunmak şeklinde tehdit ettiği sırada, olay yerine yakın olan kolluk görevlilerinin yakınanın bağırmalarını duyup olay yerine geldiklerinde, yakınanın sanığı gösterip yakalattığı, sanığın yere bir şey attığını söylemeleri üzerine bıçağın sanığın yakınlarında ele geçtiği olayda; yağmaya teşebbüs suçunun sübut bulduğu gözetilmeden sanığın tutuklanması üzerine yakınanın sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilip delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2124
Karar No: 2006/5603
Karar Tarihi: 13.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2124 E.  ,  2006/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kayınvalidesi olan davalıya 3.12.2002 tarihinde 3.370 Euro ödünç para gönderdiğini , 9.12.2002 günü parayı almasına rağmen iade etmemesi üzerine alacağın tahsili için giriştiği icra takibine de haksız itiraz ettiğini öne sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kendi borcunu ödemek için davacının para gönderdiğini, bildirerek yersiz olan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, itirazın kısmen iptali ile takibin 3.370 Euro üzerinden devamına, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, karz hukuki ilişkisine dayanmıştır. Davalı ise davacının kendisine olan borcu nedeniyle para gönderdiğini bildirerek gerekçeli inkarda bulunmuştur. Davacı banka havalesi ile parayı göndermiştir.Havalede paranın ödünç gönderildiğine ilişkin her hangi bir kayıt bulunmamaktadır. Taraflar damat- kayınvalide olması nedeniyle olayda tanık dinlenebilir. Davacı tanıkları dinlenmiş, taraflar arasında karz ilişkisinin olduğu yönünde beyanda bulunamamışlar, davacının kendilerine söyledikleri sözleri aktarmışlardır. Bu tanık beyanlarına itibar edilemez.

Öte yandan davacı kayınvalidesine borç para gönderdiği zamanında eşi ile aralarında geçimsizlik olduğunu, 22.11.2004 tarihli mektubunda beyan etmektedir. Bu durumda olan bir kişinin eşi ile arasında geçimsizlik olduğu bir dönemde, kayınvalidesine borç para vermesi hayatın doğal akışına terstir. Mahkemenin hatırlatması üzerine davalı taraf yemin teklif etmemiş ise de , ispat külfeti davacıda olup, ispat külfeti ters çevrilerek davalıya yemin teklifi hatırlatılması doğru değildir. Davacı davasını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki dava dilekçesinde “her türlü delil demek “ suretiyle yemin teklifine dayanmış olduğundan mahkemece davacıya , davalı tarafa bir yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan gerekçe ile temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.