erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/12274
Karar No: 2017/8881
Karar Tarihi: 22.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12274 E.  ,  2017/8881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalı vekilinin temyizine gelince;

1- Yargıtay uygulamalarına göre arazi niteliğindeki bir taşınmazın değeri belirlenirken daha önceki yıllara ilişkin olarak (5yıl ) normal koşullarda Tarım İlçe Müdürlüğünce tespit edilen verim miktarlarının ortalamasının dikkate alınması gerekir. Verim miktarlarının geçmiş yıllara oranla bir yılda önemli miktarda değişip azalmış olmasının olağan kabulü mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece 2013 yılında Kemalpaşa İlçesinde olağandışı durumlar nedeniyle verim düşüklüğü olduğundan bahisle indirim yapılmadan taşınmazın normal veriminin alındığı yıllar ortalamasına göre bedelinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden dekara verim miktarlarında indirim yapılarak değer biçen rapora göre bedel tespiti,

2-Kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmazların özellikleri dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağını gözetmeden hesap yapan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen değer artışına etki eden hususlar dikkate alındığında %125 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalı davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4000
Karar No: 2021/2639
Karar Tarihi: 10.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/4000 E.  ,  2021/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Taraf vekiller, 05.03.2021 tarihinde verdikleri ortak imzalı dilekçe ile sulh olduklarını bildirmişler ve dilekçi ekinde 04.03.2021 tarihli " sulh sözleşmesini " sunmuşlardır.7251 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı HMK'nın 314. maddesine eklenen üçüncü fıkrada; " Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir " hükmüne yer verilmiştir.

Açıklanan kanun hükmüne göre; temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan sulh hakkında ek karar verme yetkisi, hükmü veren mahkemeye aittir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan sulh hakkında ek karar verilmesi için, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, 10.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7505
Karar No: 2008/11056
Karar Tarihi: 17.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7505 E.  ,  2008/11056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... Ziraat İlaç ve Kimyasal Gübre Paz. Ltd. Şti. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27/03/2007 gün ve 2005/84-2007/109 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 27/03/2008 gün ve 7466-3030 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 28.90.-YTL harç ve takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5614
Karar No: 2012/5976
Karar Tarihi: 23.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5614 E.  ,  2012/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : A. 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2010

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı Hazine ve davalı A. Büyükşehir Belediyesi tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi 'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, kadastral parselin  ihyası   isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın  kısmen  kabulüne   karar  verilmiştir.

Dosya  içeriğinden ve  toplanan  delillerden; çekişme  konusu  taşınmazın  öncesinde  tescilsiz  alandan  ihdasen  Hazine   adına tescil  edildiği ve  S.Belediyesince  başka  bir  çok  parselle  birlikte 38  nolu  imar  düzenlemesine  tabi  tutulduğu, bilahare  davalı  A. Büyükşehir  Belediyesi   tarafından  yapılan  37 nolu III.  etap imar  düzenlemesinin  idari  yargı  yerinde  iptal  edildiği, parsellerden bazılarının yargılama  sırasında  yeni  kurulan  Ç.Belediyesi  sınırları  içinde  kalması  üzerine  anılan  Belediyenin  de  davaya  dahil  edildiği  görülmektedir.

Davacı Hazine,  eldeki  davada  çekişmeli  taşınmazın  kayıtlarının  dayanaksız  hale  geldiğini belirterek imar  öncesi   duruma  dönülmesini  ve  ihdasen  oluşan  parselin  yeniden  adına  tescilini,olmadığı  takdirde  zararının  tazminini  istemiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişilerden alınan rapor içeriği ve dosya kapsamına göre, S.Belediyesince yapılmış olan 38 nolu imar işlemi idari yargıda iptal edilmediği, halen ayakta olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; her ne kadar sonradan A. Büyükşehir Belediye Başkanlığının yapmış olduğu imar uygulaması idari yargı yerinde iptal edilmiş ise de; S.Belediyesinin çekişme konusu taşınmazla ilgili önceden yaptığı imar işlemi halen geçerli olduğuna göre; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi, kabule göre de; imar  parselleri  hakkında  oluşan  sicil  kayıtlarının  iptaline  karar  verilmeksizin  eski  hale  ihya  şeklinde hüküm kurulmuş  olmasıda isabetli değildir.

Davacı Hazine ve davalı A. Büyükşehir Belediyesinin temyiz itirazları  yerindedir. Kabulüyle,  hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  23.05.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2011/13242
Karar No: 2012/3959
Karar Tarihi: 18.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13242 E.  ,  2012/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas ilam nedeniyle seçimlik olarak öngörülen cezalardan TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasının seçilmesi ve anılan Yasanın 58/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından ve aynı nedenle hükümden sonra yürürlüğe giren CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmadığından bu hususlar bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın işyerinde kurulu bulunan elektrik panosunun 18/01/2004 tarihinde mühürlendiği, sanığın müracaatı üzerine 25/10/2005 tarihinde yapılan kontrolde mühür bozulmadan mühür yuvası kesilip akım trafosu değiştirilmek suretiyle mührün konuluş amacına aykırı hareket ederek mühür bozma suçunu işlediği, mühürleme ve mühür bozma tutanakları ve dosya kapsamından anlaşılmakla; delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3975
Karar No: 2014/6480
Karar Tarihi: 21.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3975 E.  ,  2014/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HADİM ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/574-2013/1144

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, Ç.. ve B.. Kasabası çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında haritasında yol olarak gösterilen taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak murisinin tüm mirasçıları adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin davacı murisi İsmail Dere mirasçıları adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın esasına girilerek, fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin tarım arazisi olduğu, davacı taraf yararına zilyetlikle taşınmaz edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Dava 4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca açılmış olup, anılan madde "Tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişilerin mirasçılarına karşı açılır" hükmünü amirdir. Ne var ki, dava yalnızca Hazineye yöneltilmiş olup, usulünce taraf teşkili sağlanmamıştır. Taraf teşkili dava şartı olup, bu şart sağlanmadan işin esasına girilemez. Hal böyle olunca, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca Konya İlinin mülki sınırlarının Büyükşehir Belediye sınırı olarak belirlendiği dikkate alınarak ve taşınmazın bulunduğu Çetmi ve B.. Belediye Başkanlıklarının mahalleye dönüşüp, tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı dikkate alınıp, Konya Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Taşkent Belediye Başkanlığının davaya dahil edilmesi için davacıya imkan tanınmalı, dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde adı geçen kurumlara tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, taşınmaz başında yöntemine uygun keşif yapılmalı, tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeden esasa girilerek karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8005
Karar No: 2022/11685
Karar Tarihi: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8005 E.  ,  2022/11685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada Edremit 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ile ... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

Edremit 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, davacının sistemde kayıtlı MERNİS adresi Edremit gözükse de davacının bu adreste ikamet etmediği, kolluk tutanağı ve dava dilekçesinden davacının ailesinin yanında “... Köyü, .../...” adresinde ikamet ettiğinin anlaşıldığı, davalının cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduğu ve yetkili Mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ise, somut olayda davanın açıldığı tarihte davacının MERNİS adresinin "... Mah. 49 Sk. No:5 İç Kapı No:15 ..." olduğu, davalının MERNİS adresinin ise" ... Mah. ... Sok. No:6 Daire:16 ..." olduğu, tarafların dava açılmadan son 6 aydır Tekirdağ ilinde ikamet ettikleri, davacının SED araştırmasındaki tutanağa göre dava açıldıktan sonra ...'a gelip annesinin yanında yaşamasının bu adreste ikamet ettiği sonucu doğurmayacağı, MERNİS adresinin esas alınması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Somut olayda; davanın açılması sırasında seçim hakkı davacı tarafta olup birden fazla yetkili mahkemenin bulunması halinde davacı dilediği yetkili yerde davasını açabilir. Uyap üzerinden yapılan araştırmada davacının yerleşim yeri adresinin dava tarihi itibariyle "..." olduğu, eldeki davada davacının seçim hakkını kullanarak boşanma davasını yerleşim yerinde açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Türk Medeni Kanunu’nun 168. maddesi gereğince yetkili olan Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi sıfatıyla) görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7826
Karar No: 2015/8181
Karar Tarihi: 02.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7826 E.  ,  2015/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/222293

MAHKEMESİ : Selçuk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2010/232 (E) ve 2011/173 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait park halindeki motorsikleti çaldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesinden hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığının yazılması gerekirken 2/3 indirildiğinin yazılması sonuç cezanın doğru tayin edilmesi nedeni ile maddi hata olarak kabul edilerek mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 168/1 ve 31/3. maddelerine göre 2 ay 20 gün olarak belirlenen hapis cezasınn aynı yasanın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca bir günü 20 TL kabul edilerek para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu 1.600 TL yerine 4.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk O.. K.. müdafiiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; " 5237 sayılı TCK.nun 141/1, 168/1, 31/3, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uygulanarak sonuç olarak belirlenen 4.000 TL adli para cezasının 1.600 TL adli para cezasına indirilmesine karar verilmek ve

hüküm fıkrasından “ adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26031
Karar No: 2014/2764
Karar Tarihi: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26031 E.  ,  2014/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/68-2013/95

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14100
Karar No: 2014/22440
Karar Tarihi: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/14100 E.  ,  2014/22440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, 13 yaşında bulunan mağdura karşı işlenen silahla yağma suçunda kurulan hükümde, 5237 Sayılı TCK' nın 149/1-e maddesine yer verilmesi, alt sınırdan hüküm kurulmuş olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 2 adet tebligat gideri 9,00 TL, posta gideri 3,20 TL olmak üzere toplam 12,20 TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/16929
Karar No: 2010/2523
Karar Tarihi: 25.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/16929 E.  ,  2010/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Davacı, hak sahibi eşi içn yapılan 6.571,78 TL tedavi gideri bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece; yargılama sırasındaki kısmi ödeme gözetilerek, 5.722,49 TL yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilirken,bakiye 849,29 TL yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir. 02.07.2008 günlü karar davalı Kurum tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2007 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.250,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece kabulüne karar verilen 849,29 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması kabul edilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı Kurumun temyiz dilekçesinin, miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı kurumun temyiz dilekçesinin REDDİNE, 25/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

......