erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/633
Karar No: 2007/4960
Karar Tarihi: 22.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/633 E.  ,  2007/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı 01.01.1985-16.11.1997 tarihleri arasında SSK.'ya tabi sigortalılık süresi ile çakışmayan tüm sürelerde 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının 1.1.1985-16.11.1997 tarihleri arasında, SSK’na tabi sigortalılık süreleri dışında kalan dönemlerde Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacı davalı kurumca 01.01.1985 tarihi itibariyle tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edilmiş, kısa süreli SSK.'na tabi sigortalılığın başlaması nedeniyle 20.04.1986 tarihinde terkin edilip 01.05.2006 tarihi itibariyle yeniden kayıt ve tescil edilmiş olup 05.04.1985-26.0.1.2005 tarihleri arasında ziraat odası kaydı, 21.4.1986-15.6.1986 tarihleri arasında 35 gün, 14.12.1987-26.2.1988 tarihleri arsında 69 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi kısa süreli zorunlu sigortalı olup bu süreler dışlanırken mahkemece sigortalılığın 20.4.1986 tarihinden başlatılması gerekirken SSK’na tabi çalışmanın devam ettiği 30.4.1986 tarihinden başlatılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının ilk bendi silinerek yerine, “ Davanın Kısmen Kabul kısmen reddine, Davacının 20.4.1986-16.11.1997 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğu 21.4.1986-15.6.1986 tarihleri arsında 35 gün , 14.12.1987-26.2.1988 tarihleri arasında 69 gün sigortalı olduğu süreler dışında 2926 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 13.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/11678
Karar No: 2019/3430
Karar Tarihi: 20.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11678 E.  ,  2019/3430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın dosyaya ibraz ettiği ... Eğitim Hastanesi Komutanlığının sağlık kurulu raporlarına göre, organik olmayan psikoz tanısı konulduğu ve önce hava değişimine ayrılarak ilaç tedavisi uygulandığı, 6 aydan uzun süren psikotik bozukluk nedeniyle de askerliğe elverişli olmadığına karar verildiği, aynı rapor içeriğinde sanığın geçmişinde... Devlet Hastanesinde yatırılarak bipolar bozukluk tanısı ile takip edildiği bilgine de yer verildiği anlaşılmakla, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince belirlenen "3 yıl 9 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün" olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 20.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9477
Karar No: 2017/3763
Karar Tarihi: 11.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9477 E.  ,  2017/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4187
Karar No: 2020/17744
Karar Tarihi: 02.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/4187 E.  ,  2020/17744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İftira

HÜKÜMLER : Redd, temyiz isteminin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 11.11.2019 tarihli katılan vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek kararını, 02.12.2019 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Katılan vekilinin 11.11.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerin temyiz edilebileceği, CMK'nın 296. maddesi uyarınca hükmün niteliği itibariyle temyiz edilemez olduğu, temyiz başvurusunun bu gerekçe ile reddine dair ek kararın usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10213
Karar No: 2015/19241
Karar Tarihi: 02.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10213 E.  ,  2015/19241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Baykan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2015

NUMARASI : 2014/118-2015/9

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa esas karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan yaklaşık 8 kat değerli kabul edilerek değer biçildiğinden bilirkişi raporu inandırıcı olmayıp bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5095
Karar No: 2012/8832
Karar Tarihi: 15.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/5095 E.  ,  2012/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :342-5

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş; 13.01.2011 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda ,yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilen 159,30-TL tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle, kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı kurumun temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Esas No: 2018/5343
Karar No: 2019/7143
Karar Tarihi: 28.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5343 E.  ,  2019/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 13.08.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı,... İlçesi, 103 ada 2 parsel, 153 ada 31, 38, 43 parsel, 117 ada 52 parsel, 141 ada 3 parsel, 143 ada 18, 19 parsel ve 109 ada 306 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiş, 12.03.2015 tarihli keşif zaptına geçen beyanı ile 153 ada 43 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davasından feragat etmiştir.

Bir kısım davalılar duruşma tutanaklarına geçen beyanlarında, dava konusu taşınmazların kadastro öncesinde paylaşıldığını, ancak kadastro çalışmaları sırasında sehven tarafların murisi ... adına tespit edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın 153 ada 43 parsel sayılı taşınmaz yönünden feragat nedeniyle reddine, diğer taşınmazlar yönünden ise davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Hüküm fıkrasında dava konusu 109 ada 306 parsel sayılı taşınmaz yerine 109 ada 38 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak binde 11,38 harcın yerine % 11,38 oranında harç alınacağının belirtilmesi doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan "109 ada 38 parsel" kelime ve rakamlarının çıkarılarak yerine "109 ada 306 parsel" kelime ve rakamlarının yazılmasına, 7. bendinde yer alan "%11,38" ibaresinin kaldırılarak yerine "binde 11,38" ibaresinin yazılmasına; hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/5820
Karar No: 2010/1473
Karar Tarihi: 10.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5820 E.  ,  2010/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ilaç satışına ilişkin davalı ile yapılan sözleşme ve şartname hükümleri gereğince, davalı firmaya ilaçların miadı dolmak üzere olanlarının miad uzatımlarının yapılması için ihbarda bulunulduğunu, ancak olumsuz yanıt verildiğini öne sürerek, 66.847,89 YTL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı ilaçların miadı dolmak üzere olanlarının miadı uzun ilaçlarla değiştirilmediğini belirterek, uğradığı zararın tahsili talepli bu davayı açmıştır.Mahkemece,davalının savunmasına itibar edilerek, SSK'nın ... Bakanlığına devredilmesi nedeniyle davacının tek taraflı kararı ile, ilaçların süreleri içinde tüketilmesinin engellendiği ve davalının kusursuz olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin eki teknik şartnamesinin 2. maddesinde, " Miadın bitimine 6 ay kala teslim edilen ilaçlar uzun miadlılarla değiştirilecektir." düzenlemesi getirilmiştir. Davacı idarenin davalıya yazdığı 16.1.2006-11.4.2006 ve 5.7.2005 tarihli yazılar ile, miadı dolacak ilaçların değişminin talep edildiği, ancak davalı tarafça herhangi bir işlem yapılmadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Anılan şartname hükmü gözetilerek, davalıya bildirim tarihi itibariyle altı ay sonra miadı dolacak ilaçların tespit edilerek, bu ilaçlar açısından, davanın kabulü gerekir. Ne var ki, davalı savunmasında SSK.ya bağlı hastanelerin ...'na devrini müteakip davalı Bakanlığın ayakta tedavi gören hastalara SSK Hastanelerindeki eczanelerden ilaç verilmesinin genelge ile durdurulduğunu ileri sürmüş olup, eczanelerce kalan ilaçların miadı dolacak ilaçları kapsamına alındığı, bu sebeple de davalının müterafik kusurlu olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Öyle olunca, mahkemece davacı uygulamasının, sözleşme koşullarını ihlal edip etmediği ve kendi zararını artırıcı olup olmadığı olguları incelenip değerlendirilerek BK.nun 44.maddesi gözetilmeli, tazminattan indirim gerekip gerekmediği de tartışılmalıdır. Eksik incelemeyle davanın reddi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 10.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15703
Karar No: 2010/756
Karar Tarihi: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15703 E.  ,  2010/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/801
Karar No: 2014/12529
Karar Tarihi: 06.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/801 E.  ,  2014/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/767-2013/865

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz dere koruma alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.