erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/16683
Karar No: 2012/2269
Karar Tarihi: 01.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/16683 E.  ,  2012/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.03.2011 gününden başlayarak aylık 8000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın aylık 4680 TL üzerinden kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının sair temyiz itirazları ile yerinde değildir.Dava, işyeri kirasının tesbitine ilişkin olup, mahkemece kiranın net olarak tesbitine karar verilmiştir. Vergi yasaları uyarınca kiralayanın mükellef olması ile kira parasının bir bölümünün vergi dairesine kiracı tarafından ödenmesi vergi hukukunda düzenlenen bir konu olup, vergi kira parasının tesbitinde unsur değildir. Kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de bulunduğu, fon ve vergi stopajı indirilerek kira parası tesbit edilemeyeceği gözetildiğinde, kiranın brüt olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece net olarak tesbitine karar verilmiş olması doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, eski kiracılık nedeniyle hak ve nesafet indirimi de yapılarak kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.Bu itibarla mahkeme kararının gerekçesindeki %10 ve net 4680,00 sözcükleri ile hüküm fıkrasının birinci bendinin üçüncü satırındaki "...net 4680,00...." sözcüklerinin silinerek yerine "...brüt 5750,00..." sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 2.75.TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 01.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/19619
Karar No: 2021/1897
Karar Tarihi: 25.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/19619 E.  ,  2021/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1) Sanığın basit yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 gün ve 2018/940 Esas, 2019/254 Karar sayılı kararları

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair karar ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sanığın yeniden hüküm kurulması suretiyle mahkumiyetine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/02/2020 gün ve 2019/1353 Esas, 2020/256 Karar sayılı kararları

3) Temyiz isteminin reddine dair ek karar; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/03/2020 günlü ek kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.03.2020 gün ve 2019/1353 Esas, 2020/256 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit yaralama suçundan, verilen kararların türü gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bursa

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.03.2020 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24975
Karar No: 2015/3159
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24975 E.  ,  2015/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9781
Karar No: 2024/19196
Karar Tarihi: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9781 E.  ,  2024/19196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/52 E., 2024/1078 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇTAN ZARAR GÖREN: Safa Özel Eğitim A.Ş.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/52 Esas, 2024/1078 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İncesu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7098
Karar No: 2022/3070
Karar Tarihi: 24.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/7098 E.  ,  2022/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın ".... Cad. No:62 Salihli" adresinde bulunan meskeninde takılı olan ...... seri nolu sayaç için katılan kuruma başvuru yapmaksızın abonesiz bir şekilde tüketilen enerjiyi sayaçtan geçirmek suretiyle enerji kullandığı ve bu sebeple en son 25.01.2012 tarihinde mühürlenmesine rağmen, 13.02.2012 günü yapılan kontrolde anılan mührü kopartmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; ... Dağıtım A.Ş.'nin 29.05.2013 tarihinde özelleştirildiği, dosyadaki mühürleme tarihinin ise 25.01.2012, mührün bozulduğunun tespit edildiği tarihin ise 13.02.2012 olduğu dikkate alındığında mühürleme işlemini hizmet alımı yoluyla gerçekleştiren görevlilerini özel şirket elemanları olmasının elektrik dağıtım şirketinin mühürleme tarihinde özelleştirilmemiş olması nedeniyle, suçun yasal unsurlarına etkisinin bulunmadığı hususu gözetilmeksizin, delil takdirinde hataya düşülerek sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15462
Karar No: 2010/266
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15462 E.  ,  2010/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2224
Karar No: 2011/283
Karar Tarihi: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2224 E.  ,  2011/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2010
Esas No: 2011/7258
Karar No: 2011/15580
Karar Tarihi: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7258 E.  ,  2011/15580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9781
Karar No: 2024/19196
Karar Tarihi: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9781 E.  ,  2024/19196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/52 E., 2024/1078 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇTAN ZARAR GÖREN:... Özel Eğitim A.Ş.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/52 Esas, 2024/1078 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İncesu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9561
Karar No: 2025/1376
Karar Tarihi: 11.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/9561 E.  ,  2025/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2044 E., 2024/1518 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/19371
Karar No: 2014/14815
Karar Tarihi: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19371 E.  ,  2014/14815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15284
Karar No: 2012/19197
Karar Tarihi: 13.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/15284 E.  ,  2012/19197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mükerrer açılan davanın reddi

Farklı mükellefiyetler adına bastırılan faturaların sahte olarak düzenlenmesi halinde, eylemlerin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturacağı, somut olayda; bir ihbar üzerine ….Ünye/ORDU adresinde 27.05.2005 tarihinde yapılan aramada ele geçen belgelerin incelenmesi üzerine düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporları ile aralarında sanık ...’ün de bulunduğu şahıslar hakkında Ünye Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu ve adı geçen Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.03.2007 tarih, 2007/36 sayılı tefrik kararı ile her bir mükellefiyet yönünden, bağlı oldukları Vergi Daireleri esas alınarak ayırma ve sonrasında da yetkisizlik kararlarının verildiği, 18.01.2008 tanzim tarihli 2008/369-139 sayılı iddianame ile sanığın Samsun ili Defterdarlığı Gaziler Vergi Dairesinin 798 010 2590 vergi kimlik numarası ve “Lider İnşaat” unvanlı mükellefiyeti nedeniyle işlediği iddia olunan sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle kamu davası açıldığı, bu davaya konu fiilin, yargılaması Ünye Asliye Ceza Mahkemesinde devam eden davaya konu suçlardan ayrı ve bağımsız olması nedeniyle yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının mükerrer açıldığının kabulüyle reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2015/15750
Karar No: 2016/11474
Karar Tarihi: 19.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15750 E.  ,  2016/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlgisi nedeniyle Dairemizin 2015/14901 esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

UYAP sorgulaması ve dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasa kapsamında iki adet bıçak ve iki adet 9 mm mermi ele geçirildiğinden bahisle 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 13/4. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla dava açıldığı, mahkemenin 24.06.2014 gün ve 2014/202 esas, 541 sayılı kararı ile sanık hakkında yasak bıçak taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, duruşmanın bitiminden sonra iddianamede iki adet mermi bulundurmak suçundan da dava açıldığı ancak bu konuda karar verilmediği belirtilmekle bu davanın aynı mahkemenin 2014/318 esasına kaydedildiği ve yapılan yargılama sonucu 26.06.2014 gün ve 2014/318 esas, 552 sayılı karar ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi uyarınca da mahkumiyet kararı verildiği ve temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/14901 esasına kayıt edildiği anlaşılmakla, her iki dava birleştirilerek, soruşturma sırasında yeminsiz görevlendirilen polis memurunun raporuna dayanılarak hüküm kurulması karşısında, suça konu 2 adet bıçağın, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde tanımlanan bıçaklardan olup olmadığı konusunda yöntemine uygun biçimde bilirkişi raporu alınması, Yasa kapsamında olduğunun tespiti halinde, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun 12. madde ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 75/1. maddesi ile 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesindeki suçun önödeme kapsamına alındığı gözetilerek mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde önödeme ihtarı yapılıp, ihtara uyulmaması halinde 6136 sayılı Yasa kapsamında iki adet bıçak ve iki adet mermi ele geçirilmiş olan sanık hakkında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak bıçak taşımak suçundan dolayı ele geçirilen bıçak ve mermi sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.