erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/11057
Karar No: 2016/10849
Karar Tarihi: 17.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11057 E.  ,  2016/10849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından sunulan 20.05.2016 tarihli dilekçe ile özetle [...12.05.2016 tarihli duruşmada mahkeme hakiminin davacı vekiline hitaben "Ne diyorsunuz...., karar ver diyorsan vereyim, mehil ver diyorsan vereyim, kusur ver dersen o da olur" dediğini, hakimin keşif mahallini incelemediğini, bilirkişi raporlarına karşı tarafların beyanlarını almadan dava hakkındaki karar verme isteğini davacı yanın isteğine bıraktığını, delil listesinde bulunmayan eski dava dosyasından davacı vasıtasıyla delil toplandığını, hakimin tarafsızlığı yönünde şüpheler oluştuğunu...] belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hakim tarafından , talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin esastan reddine, ret talebinde bulunan davalının 1.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre hakimin reddi için ileri sürülen sebepler HMK'nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca para cezasına hükmedilebilmesi için reddi hakim talebinin esastan reddi ile ret talebinin kötüniyetle yapılması gerekmektedir. Somut olayda; davalı vekili ret talebinde bulunmuş olup ret talebinin kötüniyetli olduğu yönünde kanaat oluşmadığı halde davalının 1.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün iki rakamlı 2. bendinin tamamen kaldırılarak bunun yerine "Ret talebinin kötüniyetle yapıldığı yönünde kanaat oluşmadığından HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca disiplin para cezası takdirine yer olmadığına" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17.11.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23606
Karar No: 2016/17136
Karar Tarihi: 24.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23606 E.  ,  2016/17136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, çalıştığı süre boyunca işveren tarafından ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini bildirerek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalının Medeni Kanun hükümlerine göre kurulan bir vakıf olması ve davalı hakkında yargı harcı alınmaması konusunda özel bir yasal düzenleme bulunmaması, ayrıca 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK gözönünde tutulduğunda davalıdan harç alınması gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının harçtan muaf olduğu gerekçesi ile harçtan sorumlu tutulmamış olması hatalı olup kamu düzenine ilişkin bu durum temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının "2-" numaralı bendinin çıkarılarak yerine; "2- Alınması gereken 579,32 TL harçtan, peşin alınan 172,23 TL harcın mahsubu ile bakiye 407,09 TL harcın davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 172,23 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9388
Karar No: 2013/12341
Karar Tarihi: 17.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9388 E.  ,  2013/12341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, İzmir 21. İcra Müdürlüğü’nün 2011/711 Takip, Karşıyaka 4.İcra Müdürlüğünün 2011/426 Talimat sayılı dosyasından 23.2.2011 tarihinde haczedilen mahcuzların davalı borçlu şirkete ait olmasına rağmen davalı 3.kişi ...Ltd.Şti.temsilcisinin istihkak iddiasında bulunduğunu belirterek davalı şirketler arasındaki organik bağ nedeniyle davalı 3.kişi şirketin istihkak iddiasının reddi ile mahcuzların borçluya ait olduğunun tespitine, icra işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi şirket vekili, haciz adresinin ve mahcuzların müvekkili şirkete ait olduğunu, aralarında organik bağ bulunmadığını, borçlu şirket temsilcisinin müvekkili şirkette ücretle çalışan müdür olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu şirket savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; borçlu şirket ile istihkak iddiasında bulunan 3.kişi şirket arasında organik bağ bulunduğu, borçlu şirketin borçlarından kurtulmak amacıyla davalı 3.kişi şirket üzerinden faaliyetine devam ettiği, her iki şirket temsilcisinin aynı kişi olduğu, borçlu şirket adresinin davalı 3.kişi şirket tarafından depo

2012/9388

2013/12341

olarak kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı 3.kişi şirketin istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişi Alkomer Gıda Restoran İşl.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı 3.kişi Alkomer Gıda Restoran İşl.Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 320,86 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişiden alınmasına 17.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10340
Karar No: 2015/22117
Karar Tarihi: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10340 E.  ,  2015/22117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/926-2014/188

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan binaya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaca ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31023
Karar No: 2019/12253
Karar Tarihi: 24.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/31023 E.  ,  2019/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6634
Karar No: 2019/37
Karar Tarihi: 07.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/6634 E.  ,  2019/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2474
Karar No: 2014/3310
Karar Tarihi: 02.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2474 E.  ,  2014/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama suçuna yardım etmek

HÜKÜM : TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 39/2, 62, 53 md- 2 yıl 1 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçuna yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 02/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3213
Karar No: 2015/5152
Karar Tarihi: 14.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3213 E.  ,  2015/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gıyapta verilen mahkumiyet kararı kanuna aykırı tebliğ olduğundan sanığın talebinin süresinde kabulü ile sanığın temyiz talebine yönelik incelemede;

... ve ... ile birlikte ... Kadın Doğum Hastanesi yanındaki çay bahçesinde oturdukları sırada tanık ...'un önceden tanıdığı ancak katılanın tanımadığı sanığın yanlarına geldiği, bir süre birlikte oturdukları, katılanın cep telefonunu masanın üzerine bıraktığı, daha sonra sanığın katılana "abi ne kadar güzel telefonun varmış" diyerek masanın üzerinde bulunan katılana ait Samsung marka cep telefonunu aldığı, ayağa kalkarak masanın yanında dolaşmaya başladığı, daha sonra yanlarından ayrıldığı, katılan ve yanındakilerin sanığın bir işinin çıktığını ya da birisini görüp gittiğini düşünerek bekledikleri, 15 dakika sonra katılanın telefonunu aradığı ancak hattın kapalı olduğu anlaşılan ve güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu iddia ve kabul edilen somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, katılana telefonun ne kadar güzel olduğunu söyleyerek katılanın rızası haricinde masanın üzerinden aldığı cep telefonunu iade etmeyerek uzaklaşması şeklinde sübut bulan eylemi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 180 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3247
Karar No: 2015/6150
Karar Tarihi: 28.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3247 E.  ,  2015/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

İncelemeye konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan incelemesinde; gerekçeli kararın, kararı temyiz eden davacı vekiline tebliğine dair tebliğ tutanağının taranmadığı ve bu nedenle yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın temyiz süresi yönünden elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek açıklanan eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14987
Karar No: 2013/2037
Karar Tarihi: 18.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14987 E.  ,  2013/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç hususunda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasına "12- Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/482
Karar No: 2016/1797
Karar Tarihi: 11.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/482 E.  ,  2016/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 50/3, 52/2-4. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın hacizli malların ait olduğu... Konfeksiyon ve Tekstil ve Sanayi Ticaret Limited Şirketinin yetkilisi olduğu anlaşıldığı halde cezasından TCK 289/1 madde ve fıkrası son cümlesi uyarınca indirim yapılmaması,

2- Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alınmadan hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 90 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-2. cümlesi gereğince ½ oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 45 gün karşılığı adli para cezasına, 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 37 gün adli para cezasına, sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek "740" TL adli para cezasına ve 37 gün para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek "740" TL adli para cezasına indirilmesi ve hükmün 4. ve 6. bendinde “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtaratına, (hazır olmadığından ihtarat yapılamadı)” ilişkin kısımların hükümden çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3250
Karar No: 2014/259
Karar Tarihi: 09.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/3250 E.  ,  2014/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Yanıklı Köyü 111 ada 18 parsel sayılı taşınmaz 5677,64 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile; 147 ada1 parsel sayılı taşınmaz 653,58 m2 yüzölçümü ve kargir değirmen ve bahçe niteliği ile; 231 ada 2 parsel sayılı taşınmaz 1363,80 m2 yüzölçümü ve okul, tuvalet ve bahçesi niteliği ile, 114 ada 6 parsel parsel sayılı taşınmaz 6491,37 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, 11/01/2010 tarihli dava dilekçesi ile; dava konusu taşınmazların Kadastro Kanununun 16 ve 18. maddeleri gereği Hazine adına tescili gereken taşınmazlardan olduğu iddiası ile tesbitin iptaliyle Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne; dava konusu 114 ada 6 parsel sayılı taşınmazın köy boşluğu olarak, 111 ada 18 parsel, 147 ada1 parsel ve 231 ada 2 parsel sayılı taşınmazların orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından 111 ada 18 parsel, 147 ada 1 parsel ve 231 ada 2 parsel sayılı taşınmazların niteliklerine yönelik olarak, davalı Köy Tüzel Kişiliği tarafından ise taşınmazların tamamı bakımından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereği yapılan ve 24/08/2009 tarihinde kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli 114 ada 6 parsel sayılı taşınmazın köy boşluğu, 111 ada 18 parsel, 147 ada 1 parsel 231 ada 2 parsel sayılı taşınmazların ise orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 09/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.