erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/13207
Karar No: 2014/5445
Karar Tarihi: 24.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13207 E.  ,  2014/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun katılanın kendisine yıkamak üzere teslim ettiği arabayı alıp katılanın haberi olmaksızın gezdiği sırada kaza yaptığı olayda güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

5275 sayılı CGİK'nın 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 52/4. maddesine ilişkin olarak hükmedilen “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibaresi ile adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", "20 gün" “16 gün” ve "320 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "3 gün" “2 gün” ve "40 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9412
Karar No: 2022/5250
Karar Tarihi: 29.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/9412 E.  ,  2022/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanığın taksirle öldürme suçundan CMK’nın 223/2-c. maddesi gereğince beraatine ilişkin Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2018 tarihli, 2015/19 Esas - 2018/342 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi hükmünün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’ın beraatine ilişkin “Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli, 2015/19 Esas - 2018/342 Karar sayılı kararına yönelik istinaf incelemesi sonucunda Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2019 tarihli, “2017/3520 Esas - 2018/1873 Karar sayılı ile ilk derece mahkemesi hükmünün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, istinaf başvurularının kabulü ile sanığın mahkumiyetine ilişkin kararı, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Erciş Şeker fabrikası müdürü olduğu, temyiz dışı sanık ...’ın meydan çavuşu olarak görev yaptığı, olay tarihinde Erciş Şeker fabrikası Patnos kantarında pancar boşaltma işi yapılması sırasında makinenin kapağının arasına kafası sıkışan 13 yaşındaki çocuğun öldüğü, işyerinde işçi sağlığı ve iş güvenliğinin gerektirdiği tedbirleri alma sorumluluğu bulunan sanığın pancar boşaltma makinasında tehlikeli alanlara erişimin engellenmesi, çalışanların iş organizasyonlarının yapılmaması, eğitim ve denetim eksikliği nedeniyle asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2019 tarihli, “2017/3520 Esas - 2018/1873 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereğinin yapılması için Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 29.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6818
Karar No: 2015/10529
Karar Tarihi: 17.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/6818 E.  ,  2015/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 02.02.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin tespiti, tasfiye memuru atanması ve terekenin tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, muris ...'ın terekesinin tespiti ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, mirasçıların tamamının mirası reddettiğini belirterek TMK'nın 612. maddesi gereğince terekenin tespiti ile terekeye tasfiye memuru atanmasını ve tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, TMK'nın 633. maddesine göre murisin alacaklıları tarafından murisin ölümünden itibaren 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; dava, murisin en yakın mirasçılarının tamamı tarafından reddolunan mirasın TMK'nın 612. maddesine gereğince sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiyesine ilişkindir. Mahkemece dava, TMK'nın 633/1. maddesine dayalı murisin alacaklılarının istemi ile terekenin resmi tasfiyesi olarak nitelendirilerek üç aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. (TMK md. 612) Bu madde uyarınca yapılacak tasfiye süreye tabi değildir. Bu bakımdan iddia çerçevesinde inceleme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/14209
Karar No: 2007/14394
Karar Tarihi: 10.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14209 E.  ,  2007/14394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  10.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3035
Karar No: 2014/18611
Karar Tarihi: 06.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3035 E.  ,  2014/18611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/153348

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2013

NUMARASI : 2012/777 (E) ve 2013/263 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2012 tarihli iddianamesi ile 02/12/2011 ve 31/01/2012 tarihli fek tutanaklarına istinaden dava açıldığı; UYAP sorgulamasında sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2012 tarihli iddianamesi ile 02/12/2011 fek tutanağına istinaden dava açıldığı ve Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi 03/05/2012 tarih 2012/200 (E) ve 2012/479 (K) kararı ile sanık hakkında 02/12/2011 tarihli mühür bozma eylemi nedeniyle TCK'nun 203/1, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu ilamın Dairemizce 11.03.2014 tarihinde onanmak suretiyle kesinleşmiş olduğu, 31/01/2012 tarihli eylemin zincirleme suç niteliğinde kabulü gerekeceğinden eldeki davaya konu mühür bozma suçundan anılan davaya konu ilk eyleminden hükmedilen cezaya TCK'nun 43/1. maddesi uygulanarak belirlenen ilave cezanın hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/3001
Karar No: 2012/7321
Karar Tarihi: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3001 E.  ,  2012/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, elektrik aboneliğinden kaynaklanan alacak bakımından borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, eski HMUK 409, yeni HMK 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, duruşma gününü dava dilekçesine ekli olarak 09.06.2011 tarihinde tebellüğ etmiştir. Davacı vekili, ekinde duruşması olduğuna dair zabıt sureti ve 6 TL posta pulu ekli olarak mazeret dilekçesini Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi vasıtası ile 17.06.2011 tarihinde muhabere ile Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'ne göndermiş ve mazeret dilekçesi duruşma tarihinden önce 27.06.2011 tarihinde başkan havalesi ile dosyasına ulaşmıştır. 22.07.2011 tarihli celsede mahkemece, davacı vekilinin hazır olmadığı ve geçerli bir mazeret ibraz etmediği belirtilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı vekilinin mazeret dilekçesinin kabul edilip, edilmediği konusunda açık bir karar verilmediği gibi dosyanın işlemden kaldırılması kararı davacı vekiline ekli posta pulu vasıtasıyla tebliğ de edilmemiştir.

Hal böyle olunca, davacının duruşma gününden önce gönderdiği belgelendirilmiş mazeret dilekçesi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 30.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/18893
Karar No: 2014/22595
Karar Tarihi: 02.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18893 E.  ,  2014/22595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gediz Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2011/438-2014/193

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı ve davalılardan A.. Ş.. vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli karar anılan taraflara tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı ve davalılardan A.. Ş.. vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması, bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7042
Karar No: 2017/2016
Karar Tarihi: 20.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7042 E.  ,  2017/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

22.03.2007 tarihli iddianame ile mütalaa konusu yapılmayan 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, suç tarihinin sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu cihetle; 2005 takvim yılına ilişkin olarak, suç tarihinin Temmuz ayında matrahlı KDV beyannamesi verilmesi sebebiyle 21.08.2005 olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/1-b maddesinde düzenlenen "sahte fatura kullanma" suçunun cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabi olduğundan hüküm tarihi itibariyle dava zamanaşımının henüz dolmadığı gözetilmeden, vergi dairesinden “sahte fatura kullanmak” suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği sorulmadan ve sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi takvim yılında hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/10101
Karar No: 2017/3112
Karar Tarihi: 18.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10101 E.  ,  2017/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında araç satış sözleşmesi düzenlendiğini,daha sonra bu satış sözleşmesinden vazgeçildiğini, yapılan ödemelerin tahsili için başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satış sözleşmesindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, Labaratuvarınca yapılan incelemelerde sözleşmedeki imzanın karakteristik özelliklerinin belirgin olmaması nedeni ile davalının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin belirtildiği, Laboratuvarınca yapılan incelemede ise imzanın davalıya ait olduğunun belirtilmekle birlikte davalının haksız olarak imzaya itiraz ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı taraf sözleşmedeki imzayı inkar etmiş ve bunun üzerine 25.09.2013 tarihl Kurumu raporu alınmış ve raporda " eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediği ” bildirilmiş, itiraz üzerine 23.01.2014 tarihlin "imzanın ...'nın eli ürünü olduğu kanaati hasıl olmuştur ” görüşü bildirilmiş, iki rapor arasındaki çelişki nedeniyle hükme esas alınan 25.09.2014 tarihli imzalı rapor alınmıştır.Hükme esas alınan rapor sonucunda bilirkişi " ... elinden çıkmış olması kuvvetle mümkün ve muhtemel” görüşünü bildirdikten sonra" imzanın fazlaca karakteristik hususlar ihtiva etmeyen tarzda imza olması sebebiyle daha ileri derecede bir kanaat beyanında bulunulabilmesi mümkün olmamıştır" denilerek kendi içinde çelişki yaratılmıştır. Bu durumda imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunda kesin bir kanaat elde edilemediğinden Bölümünden seçilecek bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetiyle imzanın incelenerek alınacak rapor tüm delillerle birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 18/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1842
Karar No: 2011/8818
Karar Tarihi: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1842 E.  ,  2011/8818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken değerlendirme tarihinden önceki serbest satışların emsal olarak değerlendirmede esas alınması gerekir. Kamulaştırma işlemi neticesinde yapılan satışlarda belirlenen bedellerin emsal olarak kabulü mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zamanda satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsaller de getirtilip, emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerleri de ilgili belediyeden getirtildikten sonra, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, alınacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3523
Karar No: 2021/7802
Karar Tarihi: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3523 E.  ,  2021/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Esas No: 2019/5275
Karar No: 2019/11589
Karar Tarihi: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5275 E.  ,  2019/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62, 50/1-a, 52/1-2-3-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tek taraflı maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet veren sanığın, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede 1,99 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, cezanın fazla olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.