erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12394
Karar No: 2018/6402
Karar Tarihi: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12394 E.  ,  2018/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınır olan 6 ay olarak belirlendiği halde, adlî para cezasının gerekçe gösterilmeden alt sınır olan 5 gün yerine 180 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B bendinin 1. fıkrasındaki "180" ibaresiyle, 10. fıkrasındaki "3.600" ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5" ve "100" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1223
Karar No: 2013/4602
Karar Tarihi: 24.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1223 E.  ,  2013/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım ile 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 62/1, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca (2 kez) 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan beraat, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılanlar ....,....ve .....'ın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekilinin sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, katılanlar ....,..., ve .....vekilinin itirazı üzerine ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.05.2012 tarihli kararı ile verilen itirazın reddine dair karar CMK'nun 271/4. maddesine göre kesin nitelikte olup temyiz yasa yoluna bağlı bulunmadığından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; sanık ... hakkında ..... ve...'i kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında ..... ve ...'i kasten öldürmeye yardım suçlarından verilen beraat hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, ..... ve ...'i kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında ..... ve ...'i kasten öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde meşru savunmaya, suçların niteliğine, haksız tahrik bulunduğuna, katılanlarlar....,....,.... vekilinin sanık ... yönünden sübuta, sanık ... yönünden suçların niteliğine, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

24.06.2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .....'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’in yokluğunda 27.06.2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2011/4271
Karar No: 2013/20839
Karar Tarihi: 30.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/4271 E.  ,  2013/20839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun işyerinde işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (h) bentlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 43,00 YTL davetiye, 13,50 YTL posta olmak üzere toplam 56,50 YTL nin sanıktan tahsili ile irat kaydına, ” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8606
Karar No: 2011/9512
Karar Tarihi: 15.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8606 E.  ,  2011/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan çalışmalarda orman niteliğindeki taşınmazların sınırlandırılıp, tespit tutanağı düzenlenerek 30 günlük kısmi ilana çıkartıldığını, bu çalışmalar sonucunda orman sayılan taşınmazın 140 ada 1 parsel numarası ile sınırlandırılarak tespit edildiğini, 140 ada 1 parsel ve 4981, 4996 nolu noktaları çevreleyen noktalardan dere ile birlikte poligon içinde kalan taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile Karşıköy köyü Yüksek mahalle 598 ada 1 parsel (763,45 m2) 2 parsel (660,91 m2), 3 parsel (547,46 m2), 4 parsel (547,45 m2) 5 parsel (531,74 m2) ve 6 parsel (542,22 m2) sayılı taşınmazların orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurul tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 15.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/11907
Karar No: 2021/9127
Karar Tarihi: 18.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/11907 E.  ,  2021/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü, cadde üzerinde bulunan müşteki ...’ın yanına gelerek müştekiye önce saati sorduğu, ardından okulu hakkında bilgi edindiği, müştekiye müdür yardımcısının abisi olduğunu ve onu voleybol takımına kayıt ettirebileceğini söylediği, babasını aramasını istemesi üzerine müştekinin babasını aradığı, babasına “ben kızınızın okulunda hocayım, kızınızı voleybola yazdırıp size belge vereceğim, akşam siz doldurun ve kızınızla bana gönderin” dediği, müştekinin babasıyla görüşmesi bittikten sonra cep telefonunu müştekiye geri veren sanığın daha sonra müştekiye Beşiktaş’da kırtasiye dükkanının olduğunu söyleyerek voleybol takımına kayıt işleminin yapılabilmesi için müştekiyi başka bir yere getirdiği, müştekinin cep telefonundan bir numarayı arayarak apartman numarası söylediği, voleybol başvuru kayıt formunu alabilmesi için müştekiye ilerideki bir apartmanın önünde beklemesi gerektiği konusunda talimat verdiği, cep telefonunu sanıkta bırakarak söylenen yere giden müştekinin bahsedilen apartmanı bulamayıp geri döndüğünde sanığın cep telefonu ile birlikte gittiğini anladığı olayda; sanığın hileli hareketlerle müştekiyi kandırmak suretiyle cep telefonunun zilyetliğini ele geçirdiği gözetilmeden, (hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen 8. alt bent uyarınca uzlaşma kapsamına alınan) dolandırıcılık suçu yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13555
Karar No: 2019/15456
Karar Tarihi: 19.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/13555 E.  ,  2019/15456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın temyiz dilekçesinde mağdura ait kimlik bilgileri başka olaylar da kullandığı iddiasıyla hakkında açılan ve sonuçlanan başka davalar olduğunu belirtmesi karşısında; bahsedilen dava dosyalarının mümkün olduğu takdirde birleştirilip mümkün olmadığı takdirde ise onaylı örnekleri alındıktan sonra incelenerek eylemlerinin bağımsız suçları mı yoksa zincirlemeli suç hükümlerinin uygulanmasını gerektirir nitelikte olup olmadığı hususu araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1756
Karar No: 2017/320
Karar Tarihi: 08.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1756 E.  ,  2017/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 448, 59/2, 31 ve 33. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında; 765 sayılı TCK.nun 448, 59/2, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş,

Ancak,

765 sayılı TCK. uyarınca verilmiş ve kesinleşmiş hükmün, 5237 sayılı TCK'ya göre daha lehe olduğu açıkça anlaşıldığı halde, uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, re'sen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/23933
Karar No: 2012/18441
Karar Tarihi: 13.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/23933 E.  ,  2012/18441 K.**

* TAKSIRLE YARALAMA

* SEÇENEK YAPTIRIM

* BELIRLI ETKINLIKLERI YAPMAKTAN YASAKLANMA

* İNFAZDA TEREDDÜT

* DENETİMLİ SERBESTLİK VE YARDIM MERKEZLERİ İLE KORUMA KURULLARI YÖNETMELİĞİ(MÜLGA) (0) DENETİMLİ SERBESTLİK VE YARDIM MERKEZLERİ İLE KORUMA KURULLARI YÖNETMELİĞİ(MÜLGA)

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: 5237 SAYILI KANUN’UN 50/1-D MADDESİNDEKİ “BELİRLİ YERLERE GİTMEKTEN VEYA BELİRLİ ETKİNLİKLERİ YAPMAKTAN YASAKLAMA” SEÇENEK YAPTIRIMININ, DENETİMLİ SERBESTLİK VE YARDIM MERKEZLERİ İLE KORUMA KURULLARI YÖNETMELİĞİ’NİN 38/SON MADDESİNE GÖRE, FAİL İÇİN İŞLEDİĞİ SUÇTA KRİMİNOJEN ORTAM OLUŞTURAN YER VE FAALİYET OLARAK ALGILANMASI GEREKİRKEN, 5237 SAYILI KANUN’UN 53/6. MADDESİNDEKİ HAK YOKSUNLUĞU YAPTIRIMI İLE KARIŞACAK VE SÜRÜCÜ BELGESİNİ GERİ ALMADAN NASIL UYGULANACAĞI YÖNÜNDE İNFAZDA TEREDDÜT OLUŞTURACAK BİÇİMDE, “SANIK HAKKINDA HÜKMOLUNAN 1 YIL HAPİS CEZASININ TCK’NIN 50/1-D MADDESİ GEREĞİNCE SANIĞIN 1 YIL SÜREYLE MOTORLU YA DA MOTORSUZ KARA TAŞITINI KULLANMAKTAN YASAKLANMASI YAPTIRIMINA ÇEVRİLMESİNE” KARAR VERİLMESİ YASAYA AYKIRIDIR.

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mah­kemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun’un 50/1-d maddesindeki “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama” seçenek yaptırımının, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliği’nin 38/son maddesinde “belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işle­mesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeleri kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” şeklinde açıklanmasına göre, fail için işlediği suçta kriminojen ortam oluşturan yer ve faaliyet olarak algılanması gerekirken, 5237 sayılı Kanun’un 53/6. maddesindeki hak yok­sunluğu yaptırımı ile karışacak ve sürücü belgesini geri almadan nasıl uy­gulanacağı yönünde infazda tereddüt oluşturacak biçimde, “sanık hakkında hükmolunan 1 yıl hapis cezasının TCK’nın 50/1-d maddesi gereğince sanığın 1 yıl süreyle motorlu ya da motorsuz kara taşıtını kullanmaktan yasaklanması yaptırımına çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde gö­rüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uy­gulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca (BOZUL­MASINA), 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10614
Karar No: 2013/9219
Karar Tarihi: 20.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/10614 E.  ,  2013/9219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 07/06/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılar ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalılar ... ve ... İnş. Gıda Oto. Day. Tük. Mal. Paz. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine dair verilen 13/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılardan ... vekili Avukat Selim Zengin tarafından istenilmekle ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasa ile eklenen 2. fıkraya göre; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Yine Tebligat Kanunu'nun aynı yasa ile değişik 35/2. maddesine göre; adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği "ve" adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde bu maddeye göre tebligat yapılır.

Davalılardan ... adına çıkartılan gerekçeli karar tebliğinin, bila tebliğ iade edilmesi neticesinde, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Oysa birleşen davada davalının tespit edilen en son adresinde tebligat yapılmıştır. Bu durumda birleşen davada tespit edilen adres davalının bilinen en son adresi kabul edilerek, gerekçeli kararın öncelikle bu adrese tebliğe çıkarılması, burada da tebliğ mümükün olmazsa yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca, adı geçen davalının adres kayıt sistemindeki adresi tespit edilerek, bu adrese usulünce tebliğ edilip temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9093
Karar No: 2015/2927
Karar Tarihi: 27.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/9093 E.  ,  2015/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemini birden fazla kişi ile gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimintakdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince müdafii ve vekillerin görevlendirilmeleri ile yapılacak ödemelerin usul ve esaslarına ilişkin yönetmeliğin 8. maddesi gereğince 12-15 yaş grubunda bulunan sanığa savunmasını yapmak için 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca mahkemenin istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "447 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline" ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "24 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline, zorunlu müdafii ücretinin Devlet Hazinesine yüklenmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24871
Karar No: 2018/493
Karar Tarihi: 22.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24871 E.  ,  2018/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir,

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.