erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/26476
Karar No: 2015/33256
Karar Tarihi: 01.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26476 E.  ,  2015/33256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.12.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hizmet döküm cetvelinde gösterilen eksik günler dışlanarak davacının çalışma süresinin bir yıl sekiz ay onsekiz gün olduğu kabul edilmiştir. Ne var ki, davalı işverence sunulan işyeri dosyası içeriğindeki, “tazminat hesap tablosu” başlıklı belgede, davacının çalışma süresinin bir yıl onbir ay yirmiyedi gün şeklinde yazılı olduğu ve tazminatların bu süre üzerinden hesaplandığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, söz konusu tabloda hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatı tutarları, şubat 2015 ücret bordrosunda da tahakkuk ettirilmiştir. Davalı vekilince ödeme yapıldığı savunulmuş ise de, bahsi geçen belgeler işçi imzasını taşımamakta olup, ödeme savunmasına ilişkin delil sunulmamıştır. Bu belgeler nazara alındığında, davacının çalışma süresinin bir yıl onbir ay yirmiyedi gün olduğu hususu işverenin kabulündedir. Davacı vekili ise, dosyaya sunduğu 30.07.2015 tarihli dilekçesiyle, çalışma süresinin bir yıl on ay ondokuz gün olduğunun kabul edilmesi talebinde bulunmuştur. Anılan sebeple, dosya mevcut delil durumu itibariyle, taleple de bağlı kalınarak, davacının çalışma süresinin bir yıl on ay ondokuz gün olduğu kabul edilmeli ve dava konusu alacaklar yeniden değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11506
Karar No: 2012/28970
Karar Tarihi: 11.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/11506 E.  ,  2012/28970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; "..resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir  tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar" düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle  İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/18583
Karar No: 2010/30933
Karar Tarihi: 21.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18583 E.  ,  2010/30933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bilindiği üzere dava şartlarından olan husumet (sıfat) ehliyeti, davanın tarafları arasındaki ilişki ile ilgili olup dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verilebilmesi için bu kişilerin gerçekten davacı ve davalı sıfatlarını haiz olmaları gerekir.

Bir subjektif hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı), kural olarak o hakkın sahibine aittir(aktif husumet).

Bir subjektif hak, kendisinden davalı olarak istenebilecek olan kişi, o hakka uymakla yükümlü (borçlu) olan kişi olup, doktrinde buna da pasif husumet (veya davalı sıfatı) denmektedir (B.Kuru Medeni Usul Hukuku sf:222, 1993 baskı Ankara). Husumet ehliyeti, dava şartı olup mahkemece re'sen dikkate alınmalıdır.

Somut olayda borçluların icra mahkemesine başvurusu, imzaya ve borca itiraza ilişkin olmakla, itirazın yasal hasmı icra takibinin alacaklısı olup, takibin tarafı olmayan ilgisiz 3. kişi itirazda hasım olarak gösterilemez.

O halde mahkemece 3.kişi yönünden itirazın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile  itirazın kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenlerine göre sair itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 21/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/766
Karar No: 2022/3355
Karar Tarihi: 26.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/766 E.  ,  2022/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının davasının kısmen kabulüyle; 2.560,64 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/325 Esas-2015/123 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 11.11.2014 – 04.02.2015 tarihleri arasında 85 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.06.2015 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu;

Davacının 3.300,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 2.560,64 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin manevi tazminatın fazla olduğuna ve sair nedenlere ilişkin, davacı vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "2.535,81" TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde kalacak şekilde "2.560,64" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12802
Karar No: 2014/12339
Karar Tarihi: 08.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/12802 E.  ,  2014/12339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/298296

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2011

NUMARASI : 2009/803 Esas, 2011/284 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebliğnamede ismine yer verilen M.. S.. hakkındaki hükümlere yönelik temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıkların gözaltında geçirdikleri sürelerin gerekçeli karar başlığına mahallinde eklenerek bu sürenin TCK'nın 63. maddesine göre infaz aşamasında mahsup edilmesi mümkün görülmüş, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında TCK’nın 43/2 maddesi ile mükerrir olan sanık M.. S.. hakkında aynı Kanunun 58/6-7. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık M.. S..'in “...asayiş şube müdürü arama yapacağını bana söyledi. Bende arama iznini sordum. Bunun üzerine bana " arama izni benim, ben her şeyi yaparım, aramada yapacağım dedi. Bunun üzerine ben izinsiz arama yapamayacaklarını söyleyince asayiş şube müdürü küfür ederek tutun şunu şeklinde küfürlü söz söyledi” şeklindeki savunması, bunu doğrulayan tanık Zeynal Gözlü'nün anlatımları ve konutta yapılmak istenen arama işleminde CMK'nın 119. maddesi gereğince yöntemince alınmış bir arama kararı bulunmaması karşısında; olayın başlangıcı ile gelişimi irdelenip sanıklar hakkında TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20077
Karar No: 2024/11662
Karar Tarihi: 11.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/20077 E.  ,  2024/11662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/261 E., 2016/500 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, eşyanın iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/261 Esas, 2016/500 Karar sayılı kararının, şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu, suçtan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği davaya katılma ve sanıklar hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/66542
Karar No: 2011/20992
Karar Tarihi: 22.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66542 E.  ,  2011/20992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği anlaşıldığından; temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Sanığın çalıntı çeki herhangibir müşteriden aldığını ve çeki kaydetmediği için kimden aldığını da bilmediğini beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından suça konu çekin aslı getirtilip çek üzerindeki yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı imzanın sanığa ait olup olmadığı belirlenip çek arkasında çiro silsilesi bulunduğuna göre öncelikle çekin arka yüzünde sanıktan önce cirosu bulunan ... ismi ve imzasının gerçek kişiye ait olup olmadığının bu şahıs araştırılarak tespiti, gerçek kişi olması halinde konu ile ilgili bilgilerinin alınması çek üzerindeki yazı ve imza incelemesi yaptırılması şahsın hayali olması olasılığı da gözetilerek bu yazı ve imzanında sanığa ait olup olmadığı konusunda işin uzmanlarından rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği halde eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması

2-Denetime olanak sağlaması bakımından suça konu çek aslının dosya içerisinde bulundurulmaması

3-Dolandırıcılık suçundan temel ceza belirlenirken adli para cezası gün olarak tayin edilip artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra bulunacak miktarın 5237 Sayılı TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince 20-100 TL arasında arasında belirlenecek miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan miktar belirlenerek sanığa adli para cezası tayin edilmesi

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14147
Karar No: 2016/15504
Karar Tarihi: 22.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/14147 E.  ,  2016/15504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı kurumun tüm ve davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2- Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ancak davacı aleyhine 5.643,77 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davacı aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. paragrafının tamamen silinerek yerine “Davalı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. Gereğince 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı'dan alınarak davalıya verilmesine“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/6997
Karar No: 2007/8790
Karar Tarihi: 24.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/6997 E.  ,  2007/8790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                             :Ankara 7. Asliye Hukuk  Mahkemesi

TARİHİ                                       :2.3.2006

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 6.2.2007  gün ve   8085 – 1273 sayılı ilamiyle\* onanmasına  karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

1-#Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı-davacı kadının birleşen dava ile ilgili karar düzeltme isteği yersizdir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440 – 442. maddeleri uyarınca yukarıda 2. maddede (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen sebeplerle davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 6.2.2007 tarihli 2006/8085 esas ,  2007/1273 karar sayılı onama kararının  asıl davaya münhasır olmak üzere kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, davalının birleşen dava ile ilgili karar düzeltme talebinin yukarıda l. maddede gösterilen sebeple REDDİNE temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.  24.05.2007 per.
Esas No: 2014/18855
Karar No: 2015/7227
Karar Tarihi: 30.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18855 E.  ,  2015/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin ise, kusura, ceza miktarına, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yılın 365 gün yerine 360 gün hesaplanması nedeniyle sonuç cezanın 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak belirlenmesi,

2-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13385
Karar No: 2012/874
Karar Tarihi: 25.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13385 E.  ,  2012/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.