erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2086
Karar No: 2013/15397
Karar Tarihi: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2086 E.  ,  2013/15397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, ... Kılavuzluk A.Ş'nin 31.03.2006 tarihine kadar genel müdürlüğünü yaptığı, bu tarihte yapılan genel kurul toplantısında görevinden alındığı, sanığın görevinden alınmasına rağmen şirkete ait ve genel müdür olması nedeniyle kendisine verilen bir kısım dosya ve evrakları aldığı, ayrıca yine şirkete ait dizüstü bilgisayarı ve 4 adet cep telefonunu da kendisine ait olmamasına rağmen alarak zimmetine geçirdiği, çekilen noter ihtarına rağmen de iade etmediği böylece görevi dolayısıyla kendisine tevdi edilen şirkete ait bu eşyaları ve şirket evraklarını götürerek atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık aşamalarda hizmet nedeniyle şirket işlerinde kullanması için katılanın genel müdürlüğünü yaptığı adı geçen şirket tarafından kendisine verilen iki adet cep telefonunu çaldırdığını, bu olayla ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatta bulunduğunu, ayrıca suça konu cep telefonlarının çalınması nedeniyle şirket defterlerinden de düşümünün yapıldığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek

şekilde belirlenmesi bakımından; sanığın ifadesinde belirttiği suça konu telefonların çalınması ile ilgili olarak adı geçen Cumhuriyet Başsavcılığında bir soruşturma bulunup bulunmadığının sorularak var ise onaylı bir suretinin dosya içine konulması, yine bahse konu iki adet cep telefonunun çalınması nedeniyle şirket kayıtlarından düşümünün yapılıp yapılmadığının araştırılması, buna göre sanığın suç işleme kastıyla hareket edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini yerine dosya içeriğine uygun düşmeyen yetersiz gerekçe ve eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/11767
Karar No: 2017/14565
Karar Tarihi: 06.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/11767 E.  ,  2017/14565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan ilamlı takipte, ilamda ihbar tazminatından sorumlu tutulmadığı halde müvekkilinden ihbar tazminatı talep edildiğini, ayrıca müvekkilinin sınırlı sorumlu tutulduğu alacak kalemleri hakkında alacakların tamamı üzerinden takip yapıldığını ileri sürerek takibin iptalini ve alacaklı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne, icra emrinde davacının ihbar tazminatından sorumlu olmadığına, icra emrinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre borçlu vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-) Borçlu vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

HMK'nun 297/2. maddesi, " Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir " hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlu vekili, takip dayanağı ilama aykırı olarak müvekkilinden ihbar tazminatı istendiğini, ayrıca müvekkilinin sınırlı sorumlu tutulduğu alacak kalemleri hakkında alacakların tamamı üzerinden takip yapıldığı şikayetinde bulunmuştur. Mahkemece, hüküm fıkrasında şikayetin kabul edildiği belirtilerek ihbar tazminatı yönünden icra emrinin düzeltilmesine karar verilmiş, bu haliyle şikayet sebeplerinin tamamı hakkında açık hüküm oluşturulmamıştır. Bu durumda, Mahkemece, borçlu tarafın ileri sürdüğü tüm şikayet sebepleri hakkında Yargıtay denetimine elverişli, yukarıda açıklanan HMK'nun 297/2 maddesi uyarınca açık ve anlaşılır karar oluşturulmaması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, borçlu vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7086
Karar No: 2019/3693
Karar Tarihi: 18.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7086 E.  ,  2019/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki düzeltilerek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü bendinin hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 18.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2023
Karar No: 2018/5142
Karar Tarihi: 27.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/2023 E.  ,  2018/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 12/10/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile, davalı ... ve ...Oto Pazarlama İnş. ve Dahili Tic. Ltd. Şti.'ye karşı davadan feragat edildiğinden davanın reddine, maddi tazminat talebi yönünden davalı ... mirasçılarına karşı yöneltilen davanın reddine, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazasına neden olma eyleminden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; bir kısım davalıların murisi olan ...’nin, sevk ve idaresindeki ... ile trafik kazası yaptığını, ... içerisinde bulunan davacıların desteği... ve N...’ın vefat ettiğini, olay nedeniyle davacıların zarar gördüğünü belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, muris Cevat’ın kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ... ve ...Oto Pazarlama İnş. ve Dahili Tic. Ltd. Şti. yönünden davacıların feragatı nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin reddi ile, manevi tazminat talebine ilişkin davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; bir kısım davalıların murisi ...’nin, davacıların desteği ... ile nişanlı olduğu, olay tarihinde davacı ...’ı ziyaret etmek amacıyla, amcası diğer davalı ...’ye ait aracı aldığı, karayolunda seyir halindeki iken aşırı hız ve aldığı alkolün de etkisiyle direksiyon hakimiyetini kaybederek aynı istikamette kendi şeridinde seyreden davalılardan ...’ın sevk ve idaresindeki araca çarpmak suretiyle ölümlü trafik kazasına sebebiyet verdiği anlaşılmaktadır.

Olayın oluş şekli, taraflar arasındaki sosyal ilişki, hatır taşımacılığı hükümleri ve davalıların ekonomik ve sosyal durumu gözetildiğinde hükmedilecek manevi tazminat miktarından 818 sayılı BK. 43 ve 44. (6098 Sayılı TBK 51. ve 52 ) maddeleri gereğince uygun bir oranda hakkaniyet indirimi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yapılmamış olması doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle temyiz eden bir kısım davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3603
Karar No: 2011/4655
Karar Tarihi: 21.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3603 E.  ,  2011/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, komşu  19 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşaat yapan davalının, maliki olduğu 36 parsel sayılı taşınmazın bahçesine müdahale ederek  zarar verdiğini, yaptığı inşaatın  imara aykırı olup,  saçak payının da taşınmazına tecavüzlü olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının taşınmazına davalının zarar vermediği ve elatmasının bulunmadığı  gerekçesi ile  davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından  süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece;  davacının taşınmazına herhangi bir müdahalenin bulunmadığı, yapılan inşaatın da davacının taşınmazına zarar vermediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İddianın içeriğinden ve ileri sürülüş biçiminden; davacının davada hem doğrudan tecavüz, hem de dolaylı, bir başka ifadeyle davalının eyleminin komşuluk hukukuna aykırılık teşkil ettiği iddialarına dayanarak elatmanın önlenmesi isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının 36, davalının 19 parsel sayılı taşınmaz maliki oldukları, davalının kendi mülkiyet alanında inşaat çalışması başlattığı, taşınmazlar arasında kot farkı (davacı taşınmazı yüksekte, davalı taşınmazı alçakta) olması ve davacıya ait 3 katlı binanın yan bahçesindeki toprağın bir bölümünün de  alınması sebebi ile, davacının taşınmazının toprak düzleminin desteksiz olarak ayakta kalamayacağının,  göçük tehlikesinin  kuvvetle muhtemel olduğunun   ve bu durumun davacıya ait binada mal ve can emniyeti için tehlike oluşturacağının  yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları ile saptandığı, ancak yine yargılama sırasında davalı tarafından, taşınmazlar arasına,  kendi taşınmazı içinde kalacak ve anılan tehlikeleri bertaraf edecek şekilde istinat duvarı yapmak suretiyle zararın izale edildiği toplanan deliller ve dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu durumda, dava açıldığı tarih itibariyle davacının davasında haklı olduğu, yargılama sırasında göçük tehlikesinin giderildiği, dolayısıyla davanın konusuz kaldığı  sabittir.

Hal böyle olunca; konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacının, temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir.  Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  21.4.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2015/14436
Karar No: 2017/776
Karar Tarihi: 06.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/14436 E.  ,  2017/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine dair hükme yönelik davacı vekilinin temyiz talebinin reddi

Davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve talep edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2015 tarih ve 2015/137-2015/212 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3620
Karar No: 2018/28
Karar Tarihi: 09.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/3620 E.  ,  2018/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası

-2-

incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/24441
Karar No: 2025/2920
Karar Tarihi: 14.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/24441 E.  ,  2025/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/545 E., 2020/604 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre katılan mağdurun hükümden sonra 11.06.2022 tarihinde vefat ettiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılan mağdurun vefatı nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, mirasçıların katılan mağdurun yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları bulunduğundan, katılan mağdurun yasal mirasçıları belirlenerek haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yasal mirasçılara usulüne uygun olarak tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmün temyiz edilmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/17263
Karar No: 2014/19037
Karar Tarihi: 25.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17263 E.  ,  2014/19037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, terastan sızan sular nedeniyle oluşan hasar ve onarım bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Gıda Toptancılar İmalat San. ve Depocuları Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... Kimyasal Gıdalar Sanayi İşletmeleri A.Ş.'ne gerekçeli karar tebliğe çıkarılmışsa da iade edildiği, sonrasında karar tebliğinin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle adı geçen davalı şirkete gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3132
Karar No: 2015/1316
Karar Tarihi: 03.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3132 E.  ,  2015/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat, sözleşmenin feshi, elatmanın ve muarazanın önlenmesi davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı vekilince duruşmasız, asıl davada bir kısım davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde bir kısım davalılar vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'in gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı arsa sahibi vekili, taraflar arasında düzenlenen 04.08.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline ait bağımsız bölümlerin 15.02.1997 tarihinde tamamlanarak tesliminin kararlaştırılmasına rağmen teslim edilmemesi nedeniyle, müvekkilinin 11.05.1998 tarihinde sözleşmeyi feshettiğini, yapılan tespitte inşaatın %48 oranında tamamlandığının anlaşıldığını ileri sürerek, geriye etkili fesih nedeniyle yüklenicilerin yüklenicilerin inşaata devam etmemeleri için elatmalarının önlenerek muarazanın giderilmesine, yapılan inşaatın yasal hale getirildiğinin tespiti halinde teslimine ve sözleşmenin feshinden kaynaklanan zararlarının tazminine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada yüklenici ... vekili, sözleşmenin haksız feshi nedeniyle uğranılan zararı karşılığı şimdilik 5.000,00 TL nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamları ve dosya kapsamına göre; birleşen davadaki ret kararının bozma dışı bırakılarak kesinleştiğinden reddine, asıl davanın bozma ilamı doğrultusunda kabulü ile sözleşmenin geriye etkili feshi ile dava konusu taşınmaz üzerindeki müdahalenin ve muarazanın önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili ile asıl davada bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle dava dilekçesinde imara aykırı yapının kal'i isteminin bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı ve asıl davada bir kısım davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin birbirlerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.