erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/719
Karar No: 2020/1358
Karar Tarihi: 08.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/719 E.  ,  2020/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik Yapmak

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, iş yerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendisine para ihtiyacı nedeniyle başvuran şahısların hamili oldukları kredi kartları ile POS cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alışveriş tutarlarından belli bir komisyon alınması suretiyle tefecilik suçunun işlendiği iddia ve kabul edilen somut olayda; vergi inceleme rapor içeriğinden sanığın vergi müfettişi tarafından ifadesine başvurulduğu, vergi inceleme raporuna derç edilen ifadeye göre söz konusu işlemlerin %0,50 ile %1 arasında komisyon karşılığında yapıldığının sanık tarafından beyan edildiği, ancak söz konusu sanık ifadesi dosya kapsamında bulunmadığı gibi vergi inceleme raporuna ekli tutanağın da eksik olduğu anlaşılmakla, sanığın vergi müfettişi tarafından alınan ifadesinin dosya arasına celbinin sağlanması ile varsa beyanlar arasında çelişkinin giderilmesi post cihazında çekim yapılan kart sahiplerinin tespiti ile beyanlarının alınması ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacıyla sanığın tefecilik faaliyetinde bulunup bulunmadığına ilişkin kolluk marifetiyle gizli ve ayrıntılı araştırma yaptırılması, sanığın alacaklı olduğu icra takip dosyalarının araştırılması ile varsa borçluların tanık sıfatıyla dinlenmesi sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın gerçekte alışveriş yapılmadığı halde, pos cihazından alışveriş yapılmış gibi çekim yapma eylemini değişik zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına rağmen hakkında TCK'nın 43/1 maddesinin tatbik edilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/44735
Karar No: 2014/39158
Karar Tarihi: 08.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/44735 E.  ,  2014/39158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, işyeri devir sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkin olup kararın temyizen incelenmesi görevi 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14974
Karar No: 2013/2038
Karar Tarihi: 18.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14974 E.  ,  2013/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç hususunda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasına "12- Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1466
Karar No: 2006/2086
Karar Tarihi: 27.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1466 E.  ,  2006/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 16.9.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim ve baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... tarafından 578, 318, 93 parsel sayılı taşınmazlarda muris ... oğlu ... ...’ın, ..., ... ve ... olarak yazılan baba adlarının ..., ... ve ... yazılan isminin ise ... olarak düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece 578 ve 318 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne, 93 parsel sayılı taşınmaz yönünden feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davalı ... sicil müdürlüğü temyize getirmiştir.

Mahkemece dava konusu 93 parsel hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir. Dava kısmen kabul edildiğine göre reddedilen kısım yönünden davada vekil ile temsil edilen davalı yararına avukatlık ücreti takdiri zorunludur. Takdir edilecek ücret miktarının ne olacağı ise Avukatlık Ücret Tarifesinin 6.maddesinde gösterilmiştir. Davanın reddedilen kısmı nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı idare yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yönün göz ardı edilmesi yanlış ise de; bu husus kararın bozularak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün H.U.M.K. nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; hüküm fıkrasının 3. bendinden sonra gelmek üzere dördüncü bend olarak “4- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 175.00 YTL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Sicil Müdürlüğüne verilmesine” tümcesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27.2.2006 tarihinde oy birliği ile karar verildi .
Esas No: 2011/9793
Karar No: 2013/5937
Karar Tarihi: 14.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9793 E.  ,  2013/5937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçtan mahkûmiyetine, diğer sanık hakkında atılı suçtan kurulu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.03.2008 gün ve 2008/66 Esas, 2008/208 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında CMK.nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar, merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında, dosya içeriğine ve oluşa uygun kabule göre, suç tarihinde 16 yaş içerisinde olan mağdurenin önce pastanede bir süre oturup sohbet ve sonrasında sanık ... ile birlikte diğer sanık ...'ın evine gitmesi şeklinde sübut bulan eylemde, sanık ...'in TCK.nın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği anlaşıldığından, sanığın beraati yerine TCK.nın 109/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9802
Karar No: 2014/13349
Karar Tarihi: 03.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/9802 E.  ,  2014/13349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1-3, 43. maddeleri gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası, temyiz talebinin reddine dair

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun olan 13.02.2014 gün, 1999/299 Esas ve 2010/96 karar sayılı, sanığın eski hale getirme ve temyiz taleplerinin reddine ilişkin ek kararı ve bu ek karara yapılan itiraz üzerine Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 gün ve 2014/352 Değişik İş sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen davalarda, tebligatın vekile yapılması zorunlu olup, sanığın yokluğunda verilen 28.04.2010 günlü gerekçeli kararın vekaletnameli müdafii bulunan sanığa 19.08.2010 tarihinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre daha önce tebligat işlemi yapılmayan adresine usulsüz olarak tebliğ edildiği, kararın hükümlünün vekaletnameli müdafiine tebliğ edilmediği, öğrenme üzerine müdafıince 07.02.2014 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerde sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/3, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18644
Karar No: 2025/484
Karar Tarihi: 09.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/18644 E.  ,  2025/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/523 E., 2015/69 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, katılan ile ortak oldukları ... Uluslararası Nakliyat Dış Ticaret Limited şirketinde aynı zamanda yetkili müdür olarak da görevlendirildiği katılanın verdiği vekalete dayanarak diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip Kilis Noterliği'nin 09.06.2008 tarihli vekaletnamesine istinaden şirkete ait 2 adet dorse ve 1 adet çekici ile şirkete ait bazı araçları 3. kişilere satıp gelirini şirket hesabına geçirmeyerek şirketin ve ortağı olan katılanın zararına neden oldukları iddia edilen olayda; gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından; suç tarihinde katılan ile ortak olunan ... Uluslararası Nakliyat şirketine ait tüm belge, kayıt ve belgeler getirtilerek sanıkların ortak olduğu dönemde kendi adlarına işlem yapıp yapmadıkları, yapmış iseler kar payını aşıp aşmadıkları, zararın ne kadar olduğunun belirlenmesi eylemlerin sübutu halinde, 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunlukluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/9143
Karar No: 2010/7842
Karar Tarihi: 23.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/9143 E.  ,  2010/7842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 23.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/7664
Karar No: 2014/8836
Karar Tarihi: 27.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7664 E.  ,  2014/8836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyünde bulunan iki parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile 27/04/2007 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3772,75 m2 bölümün davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılmış, 22.03.2004 günü ilân edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu 1956 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda temyize konu taşınmazın orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 27/10/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14975
Karar No: 2013/2039
Karar Tarihi: 18.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14975 E.  ,  2013/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç hususunda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasına "12- Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27335
Karar No: 2018/6441
Karar Tarihi: 29.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27335 E.  ,  2018/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23361
Karar No: 2014/11934
Karar Tarihi: 28.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/23361 E.  ,  2014/11934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/111590

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 02/06/2008- 2007/483 esas 2008/646 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanığın yokluğunda verilen 02/06/2008 tarihli, 2007/483 esas ve 2008/646 karar sayılı hükmün, sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşıldığından hükmün kesinleşmediği, bu nedenle 11/07/2011 tarihli, 2011/125 esas 2011/547 karar sayılı hükmün hukukî değer taşımadığı ve sanığın 09/09/2011 tarihli temyiz dilekçesinin 02/06/2008 tarihli karara yönelik ve öğrenme tarihine göre süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.