erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/4404
Karar No: 2016/7209
Karar Tarihi: 15.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/4404 E.  ,  2016/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınana karşı eylemlerini birden fazla kişiyle birlikte ve geceleyin gerçekleştirdiği ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (c) ve (h) bentleri ile uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında; aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususlar gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve nitelendirmede Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “her iki sanık müdafiileri için 705 TL zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınarak hazineye gelir kayıt edilmesine” ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19372
Karar No: 2014/12209
Karar Tarihi: 18.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19372 E.  ,  2014/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'nın, Tekirdağ’da birlikte askerlik yaptığı askerlik arkadaşı tanık ...'ü telefonla arayarak kazı sırasında para bulduklarını söyleyip, yardımcı olmasını istediği, tanık ...'in, durumu eniştesinin amcasının oğlu olan şikayetçi ...'a anlattığı ve onun isteği ile İstanbul’dan İzmir’e geldiği, sanıkla buluşup bir adet numune altın aldığı, tanığın, şikayetçi ile numune altını İstanbul’da gösterdiklerinde Osmanlı'nın son dönemine ait altın olduğunu tespit ederek diğer altınları 20.000 TL’ye satın almak hususunda anlaştıkları ve tanık ... ve şikayetçinin tekrar İzmir’e gelerek Altındağ semtinde sanık ve eniştesi olduğunu söylediği kimliği tespit edilemeyen ... ile buluştukları, sanık ve ... isimli şahsın içinde altın olduğunu söyledikleri bir çanta gösterdikleri, şikayetçinin 20.000 TL parasını aldıkları ve "ses yapmasın, elbiseye saralım" deyip çanta ve para ile beraber kaçtıkları, sanığın, bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "1000 gün" ve "20.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4437
Karar No: 2018/4047
Karar Tarihi: 28.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4437 E.  ,  2018/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16762
Karar No: 2015/30261
Karar Tarihi: 01.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16762 E.  ,  2015/30261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/79421

MAHKEMESİ : Sivas(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/209 (E) ve 2012/95 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama ve hakaret suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık A.. S.. müdafii ile katılan H.. K.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın, haksız yere işten çıkarıldığı iddiasıyla iş mahkemesinde dava açması üzerine sanığın babası olan tanık O.. S.. tarafından uzlaşmak üzere işyerine çağrıldığı, burada adı geçen tanık ve katılan bu konuyu görüşürlerken sanığın içeri girip hiddetli bir şekilde "davanı geri alacaksın" türünde sözler söylediği ve tanıkların araya girmesiyle dışarı çıkarıldığı, peşinden katılan su içmek için dışarı çıktığında sanık tarafından tehdit edildiğinin kabul edilmesi karşısında, olay sırasındaki ilk haksız hareketin sanık tarafından gerçekleştirildiği, katılanın iş mahkemesinde dava açmasının haksız tahrik nedeni olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. S.. müdafii ile katılan H.. K.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/34989
Karar No: 2013/16930
Karar Tarihi: 03.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34989 E.  ,  2013/16930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre, Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 29.06.2011 tarihli ekspertiz raporunda, Gaziantep İl Emniyet Müdür- lüğünün 24.05.2011 tarih ve B.05.1.EGM.4.27.43751.51163-BLS/980/Ş.Bey P.M./3393- 1514 sayılı yazısı ekinde gönderilen ve hakkında BLS.2011/2926 uzmanlık sayılı eks- pertiz raporu düzenlenerek silahı tespit edilemeyen olaylar arşivinde 7298 kod numarası ile beklemeye alınan 7.65 mm çaplı Browning tipi 2 adet kovanın ve 2 adet mermi çekirdeği gömlek parçasının suça konu silah ile atılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin dü- zenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, sanığın mükerrer cezalandırılma- sının önlenmesi bakımından bahsi geçen olaylardan dolayı sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılarak mümkün olduğunda davaların birleştirilmesi, aksi halde incelenerek dosya içerisine alınıp bu davayı ilgi- lendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilerek, sanığın tekerrüre esas geçmiş mahkumiyetlerinden en ağır cezayı içeren hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az ceza içeren birden fazla hükmün tekerrüre esas alınması,

b) Adli emanetin 2011/4333 sırasında kayıtlı emanet eşyanın akıbeti hususunda herhangi bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321 ve 326/son maddesi gereğince (BOZULMASINA), ceza ve tekerrür yönünden kazanılmış hakların korunmasına, 03.06.2013 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18482
Karar No: 2016/19572
Karar Tarihi: 21.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/18482 E.  ,  2016/19572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 3194 sayılı İmar Yasasının 5. maddesinde de bina kavramının "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

Sanığın suça konu yeri 2002 yılında tamamladığı ve bu tarihten sonra herhangi bir inşai faaliyette bulunmadığı savunması karşısında, binayı kimin, hangi tarihte yapılmış olduğunun tespiti açısından, binanın yapımıyla ilgili bilgisi olan veya çevre konutlarda oturan kişilerin tanık olarak dinlenilmesi, elektrik, su, telefon aboneliklerinin hangi tarihte kim adına tesis edildiğinin araştırılması, suça konu yere ilişkin önceki yıllara ait hava fotoğrafları veya uydu görüntülerinin temin edilmesi, yapı tatil zaptında belirtilen eklentilerin, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı ve yapım tarihi hususlarında keşif yapılıp bilirkişiden ek rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve Hazine vekillerinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9714
Karar No: 2014/4421
Karar Tarihi: 08.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2011/9714 E.  ,  2014/4421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2008/163509

Mahkemesi : Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.03.2008

Numarası : 2007/143 - 2008/43

Suç : Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 220/7. maddesi kapsamında hiyerarşik ilişki içinde olmamakla birlikte örgütün amacını bilerek ve isteyerek hizmet eden kişiden ve “dolayısıyla örgüt üyeliğinden” sözedebilmek için; en az üç kişinin, suç işlemek amacıyla hiyerarşik bir ilişki ve süreklilik içerisinde, elverişli araç ve gereçlerle amaç suçları işlemek üzere bir araya gelerek oluşturdukları bir suç örgütünün varlığının gerekliliği nazara alındığında, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2006 tarih, 2006/51 soruşturma, 2006/36 esas ve 2006/27 numaralı iddianamesi ile hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte sanığın niteliğini bilerek ve isteyerek yardım ettiği iddia olunan T.. A.. liderliğindeki suç örgütüne yönelik olarak 12 sanık hakkında açılan kamu davasının Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/96 esas sayılı dosyası üzerinden yargılamasının devam ettiği, hakkında beraat kararı verilen sanığın hukuki durumunun tayini için, hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte niteliğini bilerek ve isteyerek yardım ettiği suç örgütünün varlığı yasal zorunluluk olup, dosya kapsamı karşısında bu zorunluluğun yerine getirilmesi bakımından Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/96 esas sayılı dava dosyasının sonuçlanıp sonuçlanmadığı araştırılıp, kesinleşmiş ise onaylı dosya örneğinin bu dosya içerisine konulması, kesinleşmemiş ise bu dava dosyası ile birleştirilip tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3364
Karar No: 2018/5428
Karar Tarihi: 01.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/3364 E.  ,  2018/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında fason üretim sözleşmesi imzalandığını, davalı tarafından talep edilen ürünlerin teslim edildiğini, ürün bedellerine ilişkin faturaların davalıya gönderildiğini, faturaların bir kısmının ödenmediğini, bir kısmının ise davalı tarafından işleme alınmadığını, davalı tarafça lojistik bedeli, manuel bütçe gibi nedenlerle fatura kestiğini, bu fatuların davacı tarafça kabul edilmediğini, ödenmeyen fatura bedellerine ilişkin olarak davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmeye göre uyuşmazlık halinde davalının defter kayıtlarının dikkate alınacağının kararlaştırıldığını, yine sözleşme hükümlerine göre ciro primi, yeni mağaza açılış bedeline ilişkin fatura düzenleneceği konusunda anlaşıldığını, davacıya borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının 41.387 TL fatura bedeli ile 10.132 TL vade farkı alacağı talebinin olduğu, icra dosyasında borçlunun 2.332,80 TL borcu kabul ettiği, davacının vade farkı alacağını ispatlayamadığı, davacının faturalar nedeniyle 39.037,20 TL alacağının bulunduğu, davalı tarafından davacı alacağından düşülmesi talep edilen iade faturalarına ilişkin davalı tarafından delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden taraflardan alınmasına, 01/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5507
Karar No: 2016/6996
Karar Tarihi: 11.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5507 E.  ,  2016/6996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6193
Karar No: 2010/6487
Karar Tarihi: 03.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/6193 E.  ,  2010/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve hakaret suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 125/1-4, 52/2. (2 defa) maddeleri uyarınca 100,00 ve 140,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın adlî sicil kaydında bulunan Fatsa Sulh Ceza Mahkemesinin 22/02/2006 tarihli ve 2005/182 esas, 2006/36 sayılı ilâmındaki erteli para cezasının aynen çektirilmesi için bildirimde bulunulmasına, diğer sanık ...'ün aynı Kanun'un 86/2, 52/2. maddeleri gereğince 100,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Fatsa Sulh Ceza Mahkemesinin 09/04/2008 tarihli ve 2006/373 esas, 2008/188 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05.02.2010 gün ve 2010/1057/7104 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2010 gün ve 2010/30949 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin tartışılmamasında,

2- Sanık ...'ün evvelce ertelenmiş olan adlî para cezasının aynen çektirilmesi için bildirimde bulunulmasına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'da hapis cezalarının ertelenmesine ilişkin düzenlemenin yer aldığı, maddede para cezalarının ertelenmesine dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, sanığın önceden işlemiş olduğu suç sebebiyle hakkında hükmedilen erteli para cezasının aleyhe olacak şekilde aynen çektirilmesi için bildirimde bulunulmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Yasanın 125.maddenin 1.fıkrası uyarınca belirlenen temel cezada, aynı maddenin 4.fıkrası uyarınca 1/6 oranında artırım yapıldığı belirtildiği halde, adli para cezasına esas alınan 5 gün sayısının 7 güne çıkarılması suretiyle sonuç olarak fazla adli para cezasına hükmolunduğu hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de yasa yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine 03.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25938
Karar No: 2015/12007
Karar Tarihi: 08.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25938 E.  ,  2015/12007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2013/849-2014/660

Taraflar arasındaki "boşanma" ve davalı tarafından açılan "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (Hasan) tarafından, kusur belirlemesi ve diğer taraf yararına hükmolunan manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava ve karşı dava, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan “fiili ayrılık” sebebine dayanmakta olup, mahkemece de; bu madde şartlarının gerçekleştiği kabul edilerek, her iki davanın aynı sebeple kabulüne karar verildiği halde, hüküm sonucunda, bu madde yerine boşanmanın yasal dayanağı olarak aynı Yasanın 166/1. maddesinin gösterilmiş olması sonuca etkili bulunmamıştır.

2-Mahkemece; “boşanmaya yol açan fiili ayrılıkta davacı-karşı davalı (koca), tam kusurlu” bulunarak, diğer taraf yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince manevi tazminata hükmedilmiştir. Oysa, davacı tarafından davalıya karşı 12.12.2006 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan sebeple açılan boşanma davasına karşılık, davalı tarafından da davacıya karşı 21.3.2007 tarihinde aynı sebeple karşı boşanma davası açıldığı; mahkemece; her iki davanın da “taraflar arasında boşanmayı gerektirecek bir geçimsizliğin ispatlanamadığı, fiili ayrılığın da, tek başına boşanma sebebi olmadığı” gerekçesiyle reddedildiği, kararın; her iki dava bakımından Yargıtay denetiminden geçerek 28.6.2010 tarihinde kesinleştiği görülmektedir. Kesinleşen bu ret kararı, tarafların her ikisinin de reddedilen davalara kadar boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışlarının bulunmadığına kesin delil teşkil eder. Ret kararının kesinleşmesinden itibaren geçen fiili ayrılık suresi içinde davacı-karşı davalı(nın), diğer tarafın kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir eylemi ispatlanamamıştır. Davalı-karşı davacı (kadın) tanıklarının, tarafların fiilen ayrılmalarından önceki döneme ilişkin beyanları, yukarda sözü edilen kesinleşen ret kararı karşısında artık hükme esas alınamaz. Boşanmaya sebep olan salt fiili ayrılık da, kişilik haklarına saldırı niteliğinde görülemez. Bu bakımdan, olayda davalı-karşı davacı (kadın) yararına manevi tazminata hükmedilmesini gerektiren bir sebep bulunmamaktadır. O halde, davalı-karşı davacı(nın) manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, retle sonuçlanan ilk davadan önceki hadiselere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2015 (Pzt.)