erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/6724
Karar No: 2019/4148
Karar Tarihi: 25.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6724 E.  ,  2019/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin davalı tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacının sözleşme süresinin bitimi ile işten kendi iteği ile ayrıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda davacı taraf dava dilekçesinde yaz aylarında çalıştığı iddiası ile ücretlerinin ödenmediğini talep etmiştir. Dosyada kapsamından davacının yaz aylarında çalışmasının olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin kabulü de bu şekilde olmasına rağmen, talep konusu yapılmayan kış aylarına ilişkin ücret alacağının alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş davacının kış aylarına ilişkin ücret alacağını talep etmemesi ve yaz aylarında da çalışmasının olmadığının anlaşılmasına göre davacının ücret alacağına yönelik talebinin reddine karar vermekten ibarettir.

3-Kabule göre hükmedilen alacaklarının kat maliklerinden eşit oranda tahsiline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2005/306
Karar No: 2005/918
Karar Tarihi: 07.02.2005

4. Hukuk Dairesi 2005/306 E., 2005/918 K.

**4. Hukuk Dairesi 2005/306 E., 2005/918 K.**

**- MANEVİ TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 42 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 47 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Süleyman vekili tarafından, davalı Atilla aleyhine 3.9.1999 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21.10.2004 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerek-tirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Öteki temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminatlar istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiştir. Karar, davacı yanca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalı, davacının bedelini ödediği bonoyu ikinci kez tahsil için icraya koymuş, bu nedenle davacının evinde haciz yapılmıştır. Ancak davacının açtığı menfi tesbit davası sonucu davacının davalıya borçlu olmadığına karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Böylece yapılan haczin haksız olduğu anlaşılmıştır.

Haksız yere bir kimsenin mallarının haczettirilmesi, o kimsenin şeref ve haysiyetini İhlal eden, kişilik haklarına saldırı teşkil eden ve Borçlar Kanu-nu'nun 49. maddesi gereğince manevi tazminatla sorumlu tutulmayı gerektiren bir davranıştır. Haczin haksızlığı nedeniyle kişilik haklan zarar gören davacı yararına manevi tazminat takdiri gerekir. Yerel mahkemece bu yön gözetilmeden manevi tazminat isteminin reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan yukarıda (2) nofu bentte gösterilen nedenle (BOZULMASINA) öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek hafinde geri verilmesine, 7.2.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7736
Karar No: 2022/16871
Karar Tarihi: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7736 E.  ,  2022/16871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Tavzih ve tashih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi ve tashihi istemine ilişkindir.

Mahkemece tavzih ve tashih istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi ve karar başlığında davacı idarenin isminin kısaltmasının yazılması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davacı idare vekilinin tashih ve tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın başlık kısmında davacı olarak gösterilen (EPDK) kısaltmasının çıkartılmasına, yerine (T.C. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu) ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (kısım) kelimesinden sonra gelen (üzerinden davacı idare lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14589
Karar No: 2013/9893
Karar Tarihi: 22.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14589 E.  ,  2013/9893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 125/3-a maddesinde hakaret eylemi için hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörülmesine rağmen, TCK'nın 50/2. maddesinde belirtilen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez." hükmüne aykırı şekilde mahkemece hapis cezası takdir ve tercih edilmiş olmasına rağmen bu cezanın daha sonra adli para cezasına çevrilmiş olması aleyhe temiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının; 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04/04/2007 tarih ve 2007/11963 sayılı Kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Her iki suçtan sonuç olarak adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle, TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı hak mahrumiyetine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarındaki TCK 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tümüyle çıkarılması ve “7000 YTL ve 3000 YTL” olarak hükmolunan para cezalarının “7000 TL ve 3000 TL” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5635
Karar No: 2014/8389
Karar Tarihi: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5635 E.  ,  2014/8389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (1 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1333
Karar No: 2020/8068
Karar Tarihi: 05.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1333 E.  ,  2020/8068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 10/10/2019 gün ve 2019/886 Esas - 2019/16044 Karar sayılı ilama karşı davalı idare ile ihbar olunan ... Deri Org. San. Bölgesi vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R-

21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün ve 30988 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7201 sayılı Kanunun 5.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen EK 2.maddesi uyarınca; 29/04/1969 tarihli ve 1164 sayılı Arsa Üretimi ve Değerlendirilmesi Hakkında Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin davalar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı aleyhine açılır. Avans karşılığı kamulaştırmalarda rücu davalarını Bakanlık açar, takip eder ve sonuçlandırır. Bakanlık bu davalarda davalı ve davacı olabilir.Yine aynı Kanunun 7.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa geçici 15.madde eklenmiş olup, bu maddeye göre "1164 sayılı Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin olarak TOKİ Başkanlığı leh ve aleyhine yargı merciilerinde açılmış veya husumet yöneltilmiş davalar ile icra takipleri ek 2.madde hükmü uygulanarak sonuçlandırılır..." hükmü getirilmiştir. Dosyada yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın Mülga Arsa Ofisi tarafından 1164 sayılı yasa kapsamında 1984 yılında kamulaştırılmasına karar verildiği anlaşılmakla;7201 sayılı Kanunun 5 ve 7 maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yasal hasım olduğundan gerekceli kararın yasal hasım olarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na tebliğ edilerek karar düzeltme süresi beklenilerek, tebliğ evrakları ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1211
Karar No: 2015/2215
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1211 E.  ,  2015/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9355
Karar No: 2018/1915
Karar Tarihi: 13.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9355 E.  ,  2018/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.03.2016 tarih ve 2015/347-2016/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından yapılan telsiz ihalesini dava dışı Aras Şirketinin aldığını ve davalı banka tarafından bu şirket lehine 7.200 TL bedelli 01.09.2014 tarihine kadar geçerli kesin teminat mektubu verildiğini, müvekkilinin 01.08.2014 tarihli yazısı ile davalıdan teminat mektubunun süresinin uzatılması ya da bunun olmaması durumunda nakde çevrilmesini talep ettiğini ancak bu talebe herhangi bir cevap verilmediğini, yazılı talebe rağmen davalı banka taahhüdünü yerine getirmediğini, ileri sürerek 7.200 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, teminat mektubunun süresinin 01/09/2014 tarihine kadar olduğu, davacının 01.08.2014 tarihli yazı ile davalı bankadan teminat mektubunun süresinin uzatılması bunun olmaması halinde bedelinin yatırılmasını talep ettiği ve ekinde teminat mektubu fotokopisi gönderdiği, ancak bu yazının 01/09/2014 tarihinden önce davalı bankaya ulaştığına dair dosyada evrak bulunmadığı, taraflara delillerini sunmak için kesin süre verildiği, tarafların yeni delil sunmadıkları, bu haliyle teminat mektubunun davalı bankaya usulüne uygun olarak sunulduğunun ispat edilemediği, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, davacının talebini içeren 01.08.2014 günlü yazının davalıya 16.08.2014 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında mahkemenin red gerekçesi yerinde bulunmamakla birlikte davacının 01.08.2014 tarihli talebinde riskin gerçekleştiğini bildirmemesi ve "uzat veya tazmin et" şeklindeki tevditli talebin riskin doğduğunu kabulü elverişli bulunmaması karşısında sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1202
Karar No: 2009/975
Karar Tarihi: 10.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1202 E.  ,  2009/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, Bağ-Kur kaydındaki baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 21.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 21.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1382
Karar No: 2012/3137
Karar Tarihi: 08.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1382 E.  ,  2012/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması,

HÜKÜM : Sanığın TCK.nun 245/1, 43/1, 52, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis ve 1.000 TL apc ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

Temyiz isteminin reddine dair.

Dosyada mevcut 19.01.2010 tarihli terhis belgesine göre; sanığın, 6. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 20.03.2009 tarih ve Esas No:2009/1519-91 E.K. sayılı yakalama kararına istinaden Tortum Sulh Ceza Mahkemesinin 02.04.2009 gün ve 2009/29 değişik iş sayılı yol tutuklaması kararı ile 02.04.2009-19.08.2009 tarihleri arasında 139 gün süreyle 6. Kolordu Komutanlığı Ceza ve Tutukevi Müdürlüğüne kapatıldığı, keza 6. Kolordu Askeri Mahkemesinin 21.08.2009 tarih ve Esas No:2009/4001-282 Esas No: 2009/1344 (M.A.) As. Sav. Hz. No tutuklama müzekkeresine istinaden 21.08.2009-13.11.2009 tarihleri arasında da 84 gün süreyle 6. Kolordu Komutanlığı Ceza ve Tutukevi Müdürlüğünde tutuklu olarak kaldığının anlaşılması karşısında, yokluğunda verilen hükmün ikametgâh adresinde tebliğ edildiği 19.08.2009 tarihinde 6. Kolordu Komutanlığı Ceza ve Tutukevinde olduğu anlaşılan sanığa yapılan tebligat usulüne uygun bulunmadığı cihetle, öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu kabul edilip, temyiz isteminin reddine ilişkin Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2010 gün ve 2007/106 Esas, 2009/604 sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Şikâyetçiye ait kredi kartını ele geçirip, yaptığı alışverişlerde kullandığı iddia olunan sanığın, suça konu kredi kartını kullanarak müştekinin akrabası olan arkadaşı ... ile birlikte alışveriş yaptıklarını, kendisinin kartın çalıntı olduğundan haberinin olmadığını savunması, hazırlık aşamasında beyanı alınan ...’nın da suçu inkâr ederek, kredi kartının kiraladıkları araçta ele geçtiğini, kartın varlığından haberinin olmadığını beyan etmesi karşısında, dosyada mevcut delilleri inceleyerek, sanığa yüklenen suçun sübuta erdiğini kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi sliplerdeki imzaların tamamen sahte atılmış olması ihtimali nedeniyle, kimin eli ürünü olduğunun belirlenmesinin de yargılamaya yenilik katmayacağı cihetle, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Ceza süresi itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMUK’nın 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7531
Karar No: 2021/5711
Karar Tarihi: 29.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/7531 E.  ,  2021/5711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av... tarafından sunulan 09.08.2021 tarihli dilekçe ile ödeme nedeniyle davalı ile sulh olunduğunu belirterek davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 29/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15855
Karar No: 2013/14892
Karar Tarihi: 01.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15855 E.  ,  2013/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Çatalca 2 Asliye Hukuk ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kaydında ölüm tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın çekişmesiz yargı işlerinden olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 5490 S.Y. 36/1-a maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzenlenmiş ve düzeltme davalarında yetki ve görev yönünden ise düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; davacı babası İsmail Çobanoğlu'nun ölüm tarihinin 12.06.1979 olduğu halde, hatalı olarak 25.01.1989 olarak kaydedildiğini belirterek ölüm tarihinin düzeltilmesini talep etmiştir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgili Asliye Hukuk Mahkemesinde açılacağı açıkça hükme bağlanmıştır. Bu nedenle anılan madde uyarınca davanın Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Çatalca 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.