Esas No: 2023/682
Karar No: 2024/4336
Karar Tarihi: 10.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/682 E.  ,  2024/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/308 E., 2022/91 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından usulen bozulması üzerine verilen 22.05.2019 tarihli ve 2019/48 Esas, 2019/338 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine anılan Dairenin 21.06.2021 tarihli ve 2020/91 Esas, 2021/10919 Karar sayılı ilâmı ile oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiği ve buna bağlı olarak nitelikli kasten yaralama suçundan mağdurun raporu da göz önünde tutularak 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca üst sınırdan uygulama yapılması gerektiği düşünülmeksizin ve ayrıca bu konuda bir tartışma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, kabule göre de; mağdura ait geçici rapor, hasta müşahede evrakı varsa film ve grafilerin Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, mağdurdaki yaralanmanın duyu ve organ kaybı olup olmadığı hususunda ayrıntılı rapor aldırılarak sonucuna göre, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/308 Esas, 2022/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, gönüllü vazgeçme hükümleri ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve fazla ceza edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre; mağdurenin olay tarihinde 15 yaşından küçük olduğu, mağdure ile sanık arasında gönül ilişkisinin mevcut olup, bir önceki gün kahvaltıyı birlikte yapmak üzere anlaştıkları ve olay tarihinde mağdurenin sabah saat 07.30 sıralarında sanık ...'ın evine gittiği, evde sanığın annesi ve uyumakta olan küçük kız kardeşinin bulunduğu, mağdurenin sanığın odasına girdiği, sanığın annesinin ise uyanıp kahvaltılık malzeme almak için markete gittiği, sanık ile mağdurenin odada bulundukları sırada mağdurenin yatağın üzerinde oturduğu, sanığın ise bilgisayar başında bulunduğu, mağdurenin ayağını oynatırken ayağının fişe takılması nedeniyle bilgisayarın elektriğinin kesildiği, aynı olayın bir gün öncesinde de benzer şekilde gerçekleşmesi nedeniyle sanığın bu durumu hatırlatarak, mağdurenin ifadesine itibar olunan ilk anlatımı doğrultusunda daha önceden görmediği bilgisayar yanındaki gardrop kenarından çıkarttığı tüfeği mağdureye doğrulttuğu, sanığın tüfeğin kurma kolunu kurduğu ve mağdurenin karnı ile cinsel organı arasına bitişik şekilde tüfeği dayayıp bir el ateşlediği, mağdurun cinsel

bölgesindeki iç organlarının parçalandığı, olay nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, mağdurun yaralanmasıyla duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirdiği, kemik kırığına maruz kaldığı, kemik kırığının vücut fonksiyonlarını (ağır ) 5 derecede etkilediği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanığın ateş ettikten sonra 112 acil servisi arayarak mağduru kucağına alıp annesiyle birlikte taksi çağırıp hastaneye götürdüğü, takside giderken mağdurun kanayan yerlerine montunu bastırarak tampon yaptığı, hastanede de gerekli müdahalenin yapılarak mağdurun hayata döndürüldüğü, bu şekilde sanığın kendi çabası ile suçun tamamlanmasını ve neticenin gerçekleşmesine engel olduğu olayda sanığın sonucu engellemeye yönelik birçok aktif çabası bulunduğundan gönüllü vazgeçme şartlarının oluştuğu anlaşılmakla sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/308 Esas, 2022/91 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.