Esas No: 2015/12754
Karar No: 2015/19319
Karar Tarihi: 02.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12754 E.  ,  2015/19319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2008/435-2013/597

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan Y.. A..., Yeni T Y İ San. Ve Tic. Ltd. Şti, D B S Y E İml San Ve Tic Ltd Şti ve A.. Ş.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi D S tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere,kanuni gerektirici sebepler ile temyiz nedenlerine göre davacılar ile davalı Y TY Ltd.Şti ve D B S Y Ltd.Şti.'nin tüm, davalı Y K S A.Ş ile A S A.Ş. vekillerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 22.01.2008 tarihindeki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı anne Ş.. G.. için 7.521,87 TL maddi-20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı baba C.. G.. için 7.113,32 TL maddi-20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı kardeşler için 3.000,00'erTL manevi tazminatın, davacı nine için ise 1.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22.01.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı M.. Y.. dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine, davalı A.Ş ile A.Ş'nin poliçe limiti ile sorumluluklarına, karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, işyeri mali sorumluluk sigortacısı olan davalı sigorta şirketlerinden A.Ş.'ne 26.03.2008 tarihinde tazminat için başvurulduğu, diğer davalı A.Ş.'ye ise öncesinde herhangi bir başvuruda bulunulmadığı anlaşılmıştır.

.../....

Tazminat davalarında sigorta şirketlerinin maddi ve manevi zarar sorumluluklarının poliçe limiti ve kapsamı kadar olduğu hususu izahtan varestedir. Bunun yanında haksız fiil sorumluluğu dışında temerrüt faizi için kural olarak borçlunun öncelikle temerrüde düşürülmesi gerekir. Borcun muaccel olması kendiliğinden borçlunun temerrüde düşmesini gerektirmez. Ayrıca, Türk Borçlar Kanunu’nun 117/I. maddesi gereğince temerrüt için alacaklının ihtar yapması da gereklidir. Sigortacının temerrüde düşmesi ve faizden sorumlu tutulabilmesi için ise kendisine başvuruya rağmen sekiz işgünü içinde tazminat ödememiş olması gerekir.

Somut olayda ise, davalı sigorta şirketleri anılan iş kazasından ötürü haksız fiil sorumlusu olmayıp bu davalıların sorumluluğu diğer davalı işverenlerle yaptıkları sigorta sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davanın açılması öncesinde ise yalnızca A.Ş'ne davacılar tarafından 26.03.2008 tarihinde ihtar yapılmış ve buna göre 03.04.2008 tarihinde temerrüde düşürülmüştür. Diğer davalı sigorta şirketi olan A.Ş. bakımından ise dava tarihi öncesinde temerrüde düşürme söz konusu olmamıştır. Hal böyle olunca hüküm altına alınan tazminatların faizi bakımından davalı sigorta şirketlerinin temerrüde düştükleri tarihler yerine kaza tarihinden işleyecek yasal faiz ile sorumlu tutulmaları doğru olmamıştır.

O halde davalı A.Ş ile A.Ş. vekillerinin bu hususları da içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda yapılan açıklama gereğince 10.10.2013 tarihli kararın 3. maddesinde yazılı olan “3-) Davalı A.Ş ile A.Ş'nin poliçe limiti ile sorumluluklarına,” hükmünün tümüyle silinerek yerine “3-) Hüküm altına alınan tazminatlar bakımından davalı A.Ş.'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizle, davalı A.Ş'nin ise 03.04.2008 tarihinden işleyecek yasal faizle ve yine her iki şirketinde poliçe limiti ile sorumluluklarına,” hükmünün yazılmasına. Kararın düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 02.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.