erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/6831
Karar No: 2015/23940
Karar Tarihi: 04.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6831 E.  ,  2015/23940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/155945

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/485 (E) ve 2014/102 (K).

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1674
Karar No: 2012/3680
Karar Tarihi: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/1674 E.  ,  2012/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında iki kişiyi kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik itirazların incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkın- daki Kanunun 5/2. maddesine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, sanığın suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca gün adli para cezasına hükme- dilmesi suretiyle sanığa fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezasının yanında tayin olunan "30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve para cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi suretiyle 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak sanığa, hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının 450 Türk Lirasına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/245
Karar No: 2021/2430
Karar Tarihi: 10.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/245 E.  ,  2021/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında “29/11/2007“ şeklinde eksik ve yanlış yazılan suç tarihlerinin, 2004 takvim yılı için “31.12.2004“, 2005 takvim yılı için “31.12.2005“, 2006 takvim yılı için “31.12.2006“ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında, "2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı halde, kararın gerekçe kısmında "sahte fatura kullanma" suçundan bahsedilip çelişkiye neden olunmuş ve hangi takvim yılından ve hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin tek suçtan beraat hükmü kurulmuş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle, sanığa yüklenen 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 2004 takvim yılı yönünden suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının ise suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 10.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3256
Karar No: 2021/8044
Karar Tarihi: 31.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3256 E.  ,  2021/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1.b bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma sonrası tespit edilen bedel ile bozma öncesi tespit edilen bedel farkı 21.390,00 TL’nin davalıya 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine) bendinin yazılmasına,

b)1.d bendinde yazılı (kararın kesinleşmesine) kelimelerinin çıkartılarak yerine (Dairemiz karar tarihi olan 31.05.2021 tarihine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19040
Karar No: 2013/11217
Karar Tarihi: 27.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/19040 E.  ,  2013/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, menkul ve ziynet eşyalarının iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalıda kalan davacıya ait menkul ve ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmaz ise bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili istemin reddini savunmuştur.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davalarında Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; menkul ve ziynet eşyalarının iadesine veya bedelinin tahsiline ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12785
Karar No: 2010/4138
Karar Tarihi: 12.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12785 E.  ,  2010/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/05/2008 tarih ve 2007/398-2008/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davalı vekili, müvekkiline ait “ETİ” markasının tanınmış olduğunu, davalı şirketin 13/06/2005 tarihinde “ETİLEN” markasının tescilini talep ettiğini, müvekkilinin marka başvurusuna yaptığı itirazın davalı TPE YİDK’nca nihai olarak reddedildiğini, markanın tescili halinde müvekkiline ait marka ile iltibasa yol açacağını, müvekkiline ait markanın ayırt edici karakterinin zedelenerek itibarının yıpranacağını ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nın 19/09/2007 tarihli kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve marka sicilinden terkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı şirketin başvurusuna davacı şirket tarafından yapılan itirazın, markaların kullanılacağı mal/hizmet sınıflarının farklı olması ve her iki markanın tüketici tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, yaptıkları işlemin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin 1956 yılında kurulduğunu ve bu markayı temizlik sektöründe kullandığını, “Etilen” sözcüğünün temizlik sektöründe kullanılan kimyasal bir madde olduğunu, “Eti” sözcüğünden türemediğini, davacının markası ile karıştırılmasının mümkün olmadığını, diğer davalı TPE’nin yaptığı işlemin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, “Eti” ve “Etilen” sözcükleri arasında görsel, işitsel ve anlamsal bir bağ bulunmadığı, her iki markanın halk tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, “Eti” markasının 05,29,30,32. sınıflarda tescilli olduğu, “Etilen” ibaresinin ise 37. mal/hizmet sınıfında tescil edilmek istendiği, davalı şirket adına markanın tescili halinde davacı markasının ayırt edici karakterinin zedelenerek itibarının yıpranacağının mal/hizmet sınıflarının farklı olması nedeniyle söz konusu olmadığı mal/hizmet sınıflarının benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2021
Karar No: 2015/6249
Karar Tarihi: 11.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2021 E.  ,  2015/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen 25.12.2013 tarihli Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine verilen dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24999
Karar No: 2016/7692
Karar Tarihi: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24999 E.  ,  2016/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9776
Karar No: 2018/6420
Karar Tarihi: 15.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9776 E.  ,  2018/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm birleşen dosya davacıları ... mirasçıları ve asıl dosya davacısı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Dava konusu 193 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanağı ve ekleri ile varsa tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşmişse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirtilmesi,

2)Dava konusu taşınmazlara komşu bulunan tüm taşınmazlara ait kadastro tutanağı ve ekleri ile varsa tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşmişse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirtilmesi ve alınan bütün cevabi yazıların dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/10/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7474
Karar No: 2011/23542
Karar Tarihi: 22.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7474 E.  ,  2011/23542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;

İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu,

İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV'nin en geç ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV'nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde tesliminin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemlerinin bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. Icra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde icra mahkemesince yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onamması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4906
Karar No: 2013/3099
Karar Tarihi: 10.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/4906 E.  ,  2013/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1)5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e, 87/1-d-son, 62/1 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası.

2)6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'ye yönelik eyleminin ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yasal savunmaya, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik eylemiyle ilgili olarak kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Mağdur ... hakkında Özel Sani Konukoğlu Hastanesi tarafından düzenlenen 24.10.2008 tarihli raporda; umblikusun 4 cm üzerinde giriş deliği olduğunun belirtildiği, yine aynı hastanece sonradan düzenlenen 24.08.2009 tarihli raporda ise şahısta tarif edilen ateşli silah yaralanmasının şahsın yaşamını tehlikeye soktuğunun

açıklandığı ancak sözkonusu yaralanmanın batına veya göğse nafiz olup olmadığı, herhangi bir iç organ ya da damar yaralanması meydana getirip getirmediği, ne suretle yaşamsal tehlike yarattığı hususlarında değerlendirilmede bulunulmadığının anlaşılması karşısında, mağdur hakkında düzenlenen tedavi evrakları, film ve grafiler, Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırdıktan sonra sanığın eylemine nitelik verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), kurulan hükümde sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına, 10/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.