erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/1271
Karar No: 2019/3114
Karar Tarihi: 27.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1271 E.  ,  2019/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 02/02/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/09/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ...'ın temyiz itirazlarına gelince:

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ..... İlköğretim Okulu öğrencisi ....'in okul bahçesinde olduğu 13/01/1995 tarihinde öğrencilerden ...tarafından atılan taş sonucunda bir gözünün kalıcı olarak kör olduğunu, . ...'in velisi tarafından ... aleyhine İdare Mahkemesinde maddi manevi tazminat davası açıldığını, hükmedilen maddi manevi tazminatın 27/12/2005 tarihinde ödendiğini, atılan taş sonucu yaralanan öğrencinin nöbetçi öğretmene durumu bildirdiği ve gözünün ağrıdığını belirttiği halde öğrencinin okulda son derse kadar bekletildiğini ve sonda derste de bir öğrenci refakatinde evine gönderildiğini, davalılardan ...’ın sınıf öğretmeni, ...’in okul müdürü, ...’nın müdür yardımcısı, ... ve ...'ın nöbetçi öğretmenler olduğunu, taş atan...'ın babası ...'ın ev başkanı olarak sorumlu olduğunu belirterek ödenen bedelin davalılardan rücuen tahsili istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalılardan ...'ın sınıf öğretmeni sıfatıyla dava konusu olayın hemen sonrasında yaralanan çocuğu okul idaresine götürmek suretiyle

gerekeni yaptığı, dosyada mevcut delil ve raporlar da dikkate alındığında adı geçen davalının kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/18470
Karar No: 2007/16743
Karar Tarihi: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18470 E.  ,  2007/16743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13212
Karar No: 2014/20079
Karar Tarihi: 19.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13212 E.  ,  2014/20079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2013/90-2014/136 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten,dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ... ve...bareli markaları bulunduğunu,... ibaresinin birden fazla veya çoklu anlamını veren, kimyada ön ek olarak kullanılan kelime, ...ibaresinin ise gübrede azot elementini temsil ettiğini,...kelimesinin kimyasal bileşim için kullanıldığını, ibarelerin ayırt ediciliği bulunmadığını, 556 sayılı KHK'nin 7/1-c maddesi uyarınca mal ve hizmetlerin karakteristik özelliğini belirtiğini ileri sürerek, markaların bir kısım sınıflar yönünden kısmen hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiş, sonradan...ibareli marka yönünden feragat dilekçesi vermiştir.

Davalı vekili, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığı, davaya konu markaların 556 sayılı KHK'nin 7/1-c maddesine aykırı olmadığı, NZN ibareli marka yönünden feragat edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hükümsüzlük talep edilen markalar yönünden hak düşürücü sürenin geçmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5797
Karar No: 2022/4001
Karar Tarihi: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5797 E.  ,  2022/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Silivri Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.11.2018 gün ve 2017/109 Esas, 2018/243 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 25.01.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 19.10.2020 gün ve 2019/665 Esas, 2020/1269 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1862
Karar No: 2006/2847
Karar Tarihi: 21.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1862 E.  ,  2006/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıdan alınan malın ayıplı olduğunu ileri sürerek ayıplı malın davalıya iadesine ve sözleşmenin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahının ve akdin icra yerinin Bursa olduğunu, bu nedenle Bursa Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak yetkisizlik kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece davalı tarafın yetki itirazı yerinde görülmüş ve mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Bursa Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2010/8785
Karar No: 2010/16848
Karar Tarihi: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8785 E.  ,  2010/16848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17021
Karar No: 2015/2672
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17021 E.  ,  2015/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10114
Karar No: 2010/2679
Karar Tarihi: 24.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10114 E.  ,  2010/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca hükümlülüğüne, kavgada silah boşaltma suçundan verilen önceki hükmün aynen infazına dair (ANKARA) 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2006 gün ve 2006/238 esas, 2006/538 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C.Savcısı ve hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 20.6.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hüküm fıkrasının yer aldığı, 30.11.2006 tarihli duruşma tutanağının üçüncü ve dördüncü sayfaları ile gerekçeli kararın üçüncü sayfasının hükme katılan üye hakimler tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 232/4. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının ve hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 24.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/26665
Karar No: 2024/20029
Karar Tarihi: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/26665 E.  ,  2024/20029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 12.01.2022

EK KARAR TARİHİ : 10.04.2023

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.04.2023 tarihli ve 2021/2414 Esas, 2022/93 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2021/2414 Esas, 2022/93 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7155
Karar No: 2021/15215
Karar Tarihi: 15.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7155 E.  ,  2021/15215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü, 2590 parsel sayılı taşınmaza net gelire göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası tespit edilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan (kesinleşmesi halinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6361
Karar No: 2012/5510
Karar Tarihi: 10.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6361 E.  ,  2012/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUARAZANIN ÖNLENMESİ

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, davacı eczacı ile Bağ-Kur arasındaki sözleşmenin kurum tarafından feshine ilişkin kararın iptali ve sözleşmenin devamı istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9019
Karar No: 2017/6553
Karar Tarihi: 11.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/9019 E.  ,  2017/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısı ile sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK'nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hakimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir; ancak Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;..... PTT Müdürlüğünde müdür vekili olarak görev yapan sanığın, PTT Biriktirme ve Yardım Sandığından kredi aldığı sırada Borç ve Temlik senedine katılan ...'ın bilgisi ve rızası dışında kefil sıfatıyla imza atmaktan ibaret eyleminde, bir formaliteyi tamamlamak kastıyla hareket ettiği, borcunun maaşından otomatik olarak kesildiği, gerek kurum gerekse ...'ın olay nedeniyle herhangi bir zarara uğramadığı gözetildiğinde, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile alt sınırdan fiilin ağırlığı ile orantısız biçimde uzaklaşılarak ceza tayini,

2)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/25455
Karar No: 2024/17637
Karar Tarihi: 10.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/25455 E.  ,  2024/17637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2511 E., 2021/49 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/469 E., 2018/116 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen kararının kaldırılarak TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında "silahlı terör örgütüne yardım etme" suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.