Esas No: 2023/5626
Karar No: 2023/4863
Karar Tarihi: 06.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/5626 E.  ,  2023/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/66 E, 2023/102 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/26 Esas, 2022/86 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/398 Esas, 2022/819 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli ve 2022/11994 Esas, 2022/10117 Karar sayılı kararı ile "...sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda kanun maddesinde yer alan bazı tabirlerin tekrarlanması şeklindeki açıklamanın kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımadığı gözetildiğinde ilk derece mahkemesince bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde hüküm kurulması gerekirken dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği bulunmayan sanık hakkında yetersiz gerekçeyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/66 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık ile mağdurenin ailesi arasında husumet bulunduğu, sanığın dava konusu suçu işlediği hususunda çocuğun tutarsız ve çelişkili anlatımları yeterli görülerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğu yönündedir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdurenin amcası olduğu, 2014 yılı Mart ayında mağdurenin annesinin doğum yapması üzerine evdekilerin hastaneye gittikleri, mağdurenin de sanık amcasına emanet edildiği, o gece mağdurenin gök gürültüsünden korkması üzerine sanığın mağdureye “Gel benimle yat” dediği, mağdure uyuduktan sonra arka bölgesinde sürtünme hissettiği, bunun yaklaşık on dakika kadar sürdüğü, uyandığında sanığa bu durumu sorduğunda, sanığın "Rüya gördüm" diyerek balkona çıktığı, bu olaylar olurken mağdurenin yaşının küçük olması nedeniyle olayları anlamlandıramadığı ve kimseye anlatmadığı daha sonrasında bu yaşadığı olayla ilgili olarak sanıkla yüzleşmek için instagram hesabından sanığa "Bana nasıl yaptın" şeklinde mesaj attığı, sanığın da mesajlarda açıkça sürtünme olayını kabul ettiği anlaşılmakla; mağdurenin alınan beyanlarında 2014 yılındaki olayların esasına ilişkin yer, zaman ve olayların detayları hakkında ayrıntı içeren beyanlarda bulunduğu, olayların mağdurenin rehber öğretmenine anlatması sonucunda olağan bir şekilde ortaya çıktığı, yine tanık olarak dinlenen mağdurenin annesinin beyanlarında, mağdurenin 2014 yılındaki olayı kendisine anlattığına dair beyanları ve sanığın mesajları kendisinin gönderdiğine ilişkin ikrarı göz önüne alındığında sanığın inkara yönelik savunmalarına Mahkemece itibar edilmemiş olup, sanığın mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kabul edilmiştir.

Mahkemece sanığın yargılama sürecinde olumsuz bir davranışının görülmemesi, adli sicil kaydına göre daha önce herhangi bir kasıtlı suç işlememiş olması ile verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gözetilerek hükmedilen cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/66 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.09.2023 tarihinde karar verildi.