erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/3149
Karar No: 2024/20526
Karar Tarihi: 19.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3149 E.  ,  2024/20526 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/766 E., 2022/170 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Sanık hakkındaki ek kararın, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 24.03.2022 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 31.05.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteğinin reddine dair 06.06.2022 tarihli ve 2021/766 Esas, 2022/170 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4613
Karar No: 2014/8849
Karar Tarihi: 01.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4613 E.  ,  2014/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Of Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2012

NUMARASI : 2010/775-2012/393

Davacı tarafından, davalı aleyhine 01.12.2010 gününde verilen dilekçe ile zarar veren ağaçların kesilmek suretiyle elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 01.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. K.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacı, komşu taşınmaz maliki tarafından dikilen ağaçların, 141 ada 4 parsel sayılı taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesine, ağaçların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, bilirkişi raporlarında belirtilen davacı parseline bir metre uzaklıkta dikili bulunan 8 adet ağaç ile beş adet kızılağacın kal'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı A.. K.. vekili temyiz etmiştir.

Davanın konusu, davalıya ait taşınmaz üzerinde bulunup, davacıya ait taşınmaza zarar veren ağaçların kal'i olduğuna göre, dava değerini davaya konu ağaçların değeri belirler. Bu durumda mahkemece öncelikle davaya konu ağaçların değerinin tespit ettirilmesi, bu doğrultuda mahkemenin görevli olup olmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Göreve ilişkin olarak herhangi bir araştırma yapılmaksızın istemin esastan incelenmesi suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; fen bilirkişilerinin 03.06.2011 tarihli krokili raporu ve ziraat bilirkişinin 21.06.2011 tarihli raporlarında 22 adet ağaca ilişkin rapor tanzim edildiği halde hükümde infazda tereddüte yol açacak şekilde kesilmesine karar verilen ağaçlar sıra numarası verilmek suretiyle krokide gösterilmemiş, rapor ve krokiye atıf yapılmamış, davacıya ait taşınmaz 141 ada 4 sayılı parsel olduğu halde hüküm sonucunda 141 ada 1 sayılı parsel olarak gösterilmiş ve davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiği halde yargılama giderleri ile yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretinin davanın kabul ve ret oranına göre dağıtılması gerektiği hususu da gözardı edilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/644
Karar No: 2018/1843
Karar Tarihi: 01.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/644 E.  ,  2018/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu hakkında düşme

Sanıklar hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yılları için beraat

1) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek” suçlarının yasada öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/3, 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ile 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ile 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek” suçlarının suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-1 ve 359/b-1 maddelerinde öngörülen cezaların miktarı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, en son savunmanın alındığı 04.02.2010 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 01.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/26612
Karar No: 2015/2128
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26612 E.  ,  2015/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10873
Karar No: 2022/15027
Karar Tarihi: 28.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10873 E.  ,  2022/15027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Tarihi :

Dava, sigorta başlangıç tarihinin 05/06/1990 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi............ tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4439
Karar No: 2020/720
Karar Tarihi: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4439 E.  ,  2020/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, katılanın otobüsten indiği sırada, yağmur suları ile dolmuş olan ve kapağı bulunmayan mazgalı göremediği için bacağını yere attığında, yaklaşık 60-70 cm derinlikteki çukura düşmesi sonucu, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29/11/2013 tarihli raporunda belirlendiği üzere, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralandığı olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirlerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, raporlar arasında çelişki olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/27459
Karar No: 2024/20727
Karar Tarihi: 19.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27459 E.  ,  2024/20727 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 12.07.2023

SAYISI : 2023/1306 E., 2023/2425 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/1306 Esas, 2023/2425 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında;Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/1306 Esas, 2023/2425 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3849
Karar No: 2010/614
Karar Tarihi: 01.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3849 E.  ,  2010/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten ...'ye velayeten) ve ... vekili Avukat ....tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 09/07/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılar ile ortak mirasbırakanlarına ait taşınmaz üzerine eşi ile birlikte dikip yetiştirdikleri kavak ağaçlarının davalılar tarafından kestirildiğini, kavakların yetiştirilmesinde davalıların hiçbir katkısı bulunmadığını, ağaçların askeri yasak bölgede kalması nedeni ile bakım için giriş kartı çıkartıp kesim izni aldığını belirterek, davalılar tarafından kesilen kavak ağacı bedellerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, kavakların ortak mirasbırakanlarına ait olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dinlenen tanık anlatımları uyarınca, kavak ağaçlarının davacının eşi tarafından dikilip yetiştirildiği benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davaya konu kavak ağaçlarının tarafların ortak mirasbırakanı olan ...’ye ait olan taşınmaz üzerine dikildiği anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece dinlenen tanık anlatımlarından, ... ile davacının eşi ...’nün birlikte yaşadıkları, davacının eşinin ve babası ...’nün ölmeden önce kavak ağaçlarının bakım ve yetiştirilmesinde baba, oğul olarak birlikte çalıştıkları anlaşılmaktadır.

Davacının miras bırakanı olan ...’nün babası olan ...’den ayrı bir işi ve geliri olmadığı, babası ile birlikte çiftçilik yaptığı anlaşıldığına göre ...’nün, kavak ağaçlarının bakım ve yetiştirilmesi sırasındaki katkısı babasına yardım niteliğindedir. Davacı ...’nün, eşi ile ortak mirasbırakanı ...’nün ölümünden sonra kavakların bakımı için çıkarttığını söylediği askeri yasak bölge giriş kartı, ağaçların kendisine ait olduğunu kanıtlamaz.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, kavak ağaçlarının tarafların ortak miras bırakanı ...’ye ait olduğu benimsenip istemin, aynı zamanda ...'nün mirasçıları olan davacıların, miras payları oranında kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8554
Karar No: 2008/7876
Karar Tarihi: 15.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8554 E.  ,  2008/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2005

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3308
Karar No: 2020/6326
Karar Tarihi: 19.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3308 E.  ,  2020/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

MAHKEMESİ : Bursa 6. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 6. Aile Hukuk Mahkemesinin 18.09.2019 tarihli ve 2019/312 Esas, 2019/735 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13849
Karar No: 2018/15292
Karar Tarihi: 12.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13849 E.  ,  2018/15292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya içeriğine göre; belediyelerin yağmur suyu gideri olarak kullandıkları metal ızgara, inşaatlarda kullanılan playwood denilen tahta kalıp ve işçilerin kullandığı yelek ile baretin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle mahkumiyet hükmü kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6150
Karar No: 2015/6779
Karar Tarihi: 20.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6150 E.  ,  2015/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2012/236-2014/694

Uyuşmazlık, ve hüküm; vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesinindir.

Dosya, Yargıtay 19. Hukuk Dairesince incelenerek görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiş olup, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4652
Karar No: 2012/12103
Karar Tarihi: 05.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4652 E.  ,  2012/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 14.10.2007 tarihinde ...Deresi’nin taşması sonucu hasarlandığını, derenin ıslâh çalışmalarını yürüten davalı şirketin zarardan sorumlu olduğunu belirterek TTK'nun 1301.maddesi gereğince sigortalıya ödenen hasar bedeline göre müvekkilinin zararı olan 2.400 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin, ... Deresi'nde meydana gelen sel taşkınında kusur ve ihmalinin bulunmadığını, eski dere kesitinin yetersizliği ve aşırı yağışın taşkına neden olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile tahsilde tekerrüre neden olmamak kaydıyla 2.400 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3.Hukuk Dairesi'nin

2010/8610 - 10844 Esas ve Karar sayılı, Yargıtay 7.Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 – 6319 Esas ve Karar sayılı kesinleşen ilâmlarıyla davalı yüklenici şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, 6762 sayılı TTK'nun 1301.maddesinden (6102 sayılı TTK'nun 1472.maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... tarafından aynı kazaya ilişkin olarak 2.400 TL'nin rücuan tazmini için ...Büyükşehir Belediyesi'ne karşı....İdare Mahkemesi'nin 2008/851 Esas 2009/547 Karar sayılı dosyası ile açılmış olan davanın kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği ve ilamın icraya konulduğu görülmüş, icra dosyasına 2.096,18 TL ödeme yapıldığı anlaşılmıştır. 818 sayılı BK.'nun 113.maddesi (6098 sayılı BK.'nun 131.maddesi) gereğince ödeme, borcu söndüren işlemlerdendir. O halde mahkemece, zararın tazmin edilen kısmı yönünden davanın konusuz kaldığı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 5.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.