erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3939
Karar No: 2019/17667
Karar Tarihi: 06.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/3939 E.  ,  2019/17667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Davalılardan ...’e mahkemenin gerekçeli kararı ile bir kısım davalıların temyiz dilekçeleri tebliğ edilmemiştir.

Adı geçene tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklenildikten ,

2-Davalı ...’nun yargılama sırasında vefat ettiği anlaşılmıştır.

Adı geçenin veraset ilamı ilgilisinden temin edildikten sonra, tespit edilen mirasçılarına mahkemenin gerekçeli kararı ile bir kısım davalıların temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilip, temyiz süresi de beklenildikten,

3- Davalılar ... Oğlu ..., ....oğlu ..., ... oğlu ... ve ... kızı ...’ya gerekçeli karar ,”muhatabın işte olduğu “ beyan edildiğinden, tebliğ evrakı Tebligat Kanunun 21. maddesine göre mahalle muhtarına teslim edilmiş olup, 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmış ise de, en yakın komşuya haber verilmediği gibi beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebligata şerh edilmediği anlaşılmıştır. Tebliğ işlemi bu haliyle Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve 23/7. maddeleri ile Tebligat Yönetmeliği'nin 30. ve 35. maddeleri koşullarına göre usulüne uygun değildir.

Bu durumda; mahkemenin gerekçeli kararı ile bir kısım davalıların temyiz dilekçesinin adı geçen davalılara Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebliği ile temyiz süresi de beklenildikten,

4-Davalılar ... ve ...’in Av. ... ...’ye vermiş olduğu vekaletnameye dosya arasında rastlanmamıştır.

Adı geçen davalıların vekile verdiği vekaletname var ise dosya arasına alındıktan sonra, yoksa mahkemenin gerekçeli kararı adı geçen davalılara tebliğe çıkartılarak tebligat yapıldıktan temyiz süresi de beklenildikten,

5- ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1994/ 252 Esas-854 Karar sayılı ilamı ile tezyidi bedel ödemesine ilişkin belgelerde esas ve karar numarası belirtilen 1990/315E-1133K., 1990/305E-1132K.,1990/284E-1991/232K.,1990/294E.- 1991/233, 1991/314 E.-427 K. sayılı dosyaları getirtilip, bulunamaz ise kesinleşme şerhi ekli gerekçeli karar örneklerinin dosyaya celbinden,

6-Davalılardan ... oğlu ... ile....’in aynı kişi olup olmadığına ilişkin bilgi ve belgeler taraflardan temin edildikten,

7-Davalılardan. oğlu ...’nun kamulaştırma evraklarının 17.03.1990 tarihinde “birlikte annesi ...’ya” şerhiyle .... adresinde tebliğ edildiği anlaşılmakla davalının tebliğ tarihinde ...’da annesi ile birlikte ikamet edip etmediği araştırıldıktan,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2774
Karar No: 2020/8180
Karar Tarihi: 10.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/2774 E.  ,  2020/8180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Asıl karar:Beraat, Ek karar: Temyiz isteminin reddi

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraati hükmüne ilişkin katılan vekilinin yaptığı temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yokluğunda verilen 19/07/2019 tarihli hükmün, katılan kurum vekiline 22/09/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, katılan kurum vekilinin bu hükmü CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 13/12/2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 24/12/2019 gün ve 2019/123 esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3365
Karar No: 2013/9653
Karar Tarihi: 15.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3365 E.  ,  2013/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8924
Karar No: 2014/15366
Karar Tarihi: 18.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/8924 E.  ,  2014/15366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. madde- sinde “Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu du- rumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alın- malıdır.

Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2009 tarihli iddianamesiyle, sa- nıkların katılanın banka hesabına internet aracılığıyla girerek kendi hesaplarına para akta- rıp, paranın çekildiği iddia olunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 142/2...e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık” suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek (13.) Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli daireye (GÖNDE- RİLMESİNE), 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16185
Karar No: 2010/30034
Karar Tarihi: 14.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/16185 E.  ,  2010/30034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet tarihi itibariyle uygulanması gereken 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun geçici 1,2 ve 4.maddelerine göre 5434 Sayılı Emekli Sandığı Kanununa tabi olanların bu kanunun 4.maddesinin birinci fıkrasının a,b,c bendi kapsamında sigortalı olarak kabul edileceğinin belirtildiği dikkate alındığında, emekli sandığından emekli maaşı alanlara da 5510 Sayılı Yasa’nın maaşın haczedilemeyeceğine ilişkin 93.madde hükmünün uygulanması gerekir. Öte yandan, anılan yasa hükmü 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe girmiş olup, şikayet tarihi itibari ile yürürlükte olduğundan somut olayda da uygulanması zorunludur. Bu durumda yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca gelir aylık ve ödenekler borçlunun muvafakati bulunmadıkça nafaka borçları dışında haczedilemez.

Somut olayda, borçlunun Emekli Sandığından almakta olduğu emekli maaşına, borçlunun muvafakati olmaksızın haciz konulduğu dikkate alındığında, 5510 Sayılı Kanun’un 93.maddesi uyarınca şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken haciz tarihinde anılan yasanın yürürlükte olmadığından bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5198
Karar No: 2010/11735
Karar Tarihi: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5198 E.  ,  2010/11735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticrat Mahkemesi’nce verilen 23.02.2009 tarih ve 2006/657-2009/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinin karayolu ile eşya taşımacılığından doğan hukuki ve mali sorumluluğunun CMR. Sigorta Poliçesi kapsamında koruma altına alındığını, sigorta primlerinin cari hesap usulünde ödendiğini,müvekkilinin Türkiye’den Almanya’ya kiraz emtiası taşıdığını,araçların bakımının ve teknik kontrolünün yapıldığını, ancak emtialarda hasar oluştuğundan bahisle alıcı tarafından Hamburg Asliye Mahkemesi'de her iki hasar nedeniyle aleyhe açılan dava sonucu alıcıya 65.295,45 Euro ödenmek zorunda kalındığını, o davanın davalıya ihbar edilmesine rağmen sigorta sözleşmesinin prim ödenmediğinden dolayı tek taraflı feshedildiğinin bildirildiğini, oysa feshin usulsüz olduğunu ileri sürerek, anılan bu meblağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, CMR Sigorta Poliçesi kapsamında düzenlenen yedi aylık prim faturasının davacı yanca ödenmemesi nedeni ile müvekkilince poliçenin 25.10.2004 tarihinde feshedildiğini, bu nedenle müvekkilinin hukuki bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının prim faturasının davacıya ulaşmasını müteakip 14 gün içinde prim ödemesi yapılması gerekmekte olup, davalı yanca prim faturalarının davacıya gönderildiğine dair bir kaydın sunulmadığı, faturanın gönderildiğinin kanıtlanamadığı, davacının ödemede temerrüdünden söz edilemeyeceği, ortada hasar tarihi itibari ile geçerli ve ayakta bir sözleşmenin bulunduğu,davalının hasardan sorumlu olduğu gerekçesiyle,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.663,36 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13826
Karar No: 2014/21474
Karar Tarihi: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13826 E.  ,  2014/21474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2012/146-2013/174

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı kayyım vekilinin temyizine gelince;

1)Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınan 2164 ada 13 parsel aynı mevkide olup, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas m2 değerlerinin aynı olduğu gibi; 224 ada 1 parsel sayılı emsal taşınmazın ise vergi değerinin 0.30-TL/m2 olduğu dosya içinde mevcut 2011/50 esas-231 karar sayılı uzlaşma ile neticelenen ve kesinleşen dava dosyasında ise bu parsel değerinin 1.125,00-TL/m2 üzerinden bilirkişi raporuyla belirlendiği gözetildiğinde düzenlenen bilirkişi kurulu raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda;

Dava konusu taşınmazın somut alınan taşınmazla birlikte imar planındaki konumu, uzaklıkları, yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra kroki tanzim ettirilip emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın üstün ve eksik yönleri açıklattırılmak üzere bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın 1.704,45 m2'lik bölümü yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 11.08.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar kayyımı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4215
Karar No: 2024/14292
Karar Tarihi: 18.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/4215 E.  ,  2024/14292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Isparta 3.Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek örgüte yardım etme.

HÜKÜM :Sanığın TCK 314/3 ve 220/7 yollamasıyla TCK 314/2, 220/7,3713 SK 5/1, TCK 62,53/1,2,3 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında ; sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

Gerekçeli kararın deliller kısmında sanıkla ilgisi olmayan tanık beyanının yazılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12295
Karar No: 2018/8267
Karar Tarihi: 17.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12295 E.  ,  2018/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK‘nın 85/2, 62, 50, 50/1-a, 52, 52/4, 63, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin olayda bilinçli taksir olduğuna, verilen cezanın az olduğuna, sanık müdafiinin ise sanığın kusurunun olmadığına, alt sınırdan uzaklaşmanın yerinde olmadığına dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirlenmesi sırasında TCK’nın 52/3. maddesi gösterilmemesi ile hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK’nın 52. maddesi şeklinde belirtilmesi suretiyle CMK’ nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (5.) ve (6.) fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3362
Karar No: 2013/9651
Karar Tarihi: 15.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3362 E.  ,  2013/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1105
Karar No: 2018/2763
Karar Tarihi: 28.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/1105 E.  ,  2018/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Failin aynı mağdura karşı, araya kastın yenilendiğini gösteren bir zaman dilimi girmeden aynı suçu birden fazla işlemesi halinde hakkında tek bir cezaya hükmedilip TCK’nın 43. maddesi uyarınca cezasında artırıma gidilmesi gerekir.

Somut olayda PTT görevlisi olan sanığın, bir müşterinin hakkındaki şikayeti nedeniyle müdür olarak görev yapmakta olan katılanı, telefonla arayarak sinkaflı küfür ettiği iddiasının katılan tarafından aşamalarda tutarlı bir şekilde belirtilmesi ve tanık ...’nin de bu iddiayı doğrulaması karşısında, aynı sebepten ötürü sanığın katılana karşı gerçekleştirdiği sonraki hakaret eyleminin, bütün halinde tek bir kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturduğu ve TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sonraki eylemden ötürü basit hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, telefonda gerçekleştirilen hakaret suçundan ise beraat kararı verilmiş ise de, yukarıda anlatıldığı şekilde TCK’nın 43. maddesi uyarınca tek bir kamu görevlisine hakaret suçundan ceza verildikten sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında belirlenen ceza mahsup edilerek hüküm kurulması zorunluluğu,

2- Tanık ...’nin soruşturma aşamasında sanığın katılanı öldürmekle tehdit ettiğini, kovuşturmada ise sana göstereceğim dediğini aktarması, tanık ...’ün ise soruşturma evresinde sanığın katılana yönelik tehdit eylemini aktarırken kovuşturmada tehdit içerikli bir söz duymadığını beyan etmesi karşısında, tanıkların kendi içerisinde ve birbirleriyle olan bu anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10178
Karar No: 2021/614
Karar Tarihi: 26.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/10178 E.  ,  2021/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Asıl hüküm: beraat, Ek karar: temyiz talebinin reddi

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmünün katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Katılanın bizzat bulunduğu 31/03/2016 tarihli son celsede hükmün açıklandığı, katılanın bu hükmü 19/04/2016 tarihinde CMUK 310. maddesinde belirtilen 1 haftalık yasal süre geçmekle temyiz ettiği anlaşılmakla, mahkemenin 15/07/2016 tarih 2015/499 Esas 2016/282 Karar sayılı süre yönünden temyiz talebinin reddine dair ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 26/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.