erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2302
Karar No: 2021/1982
Karar Tarihi: 01.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2302 E.  ,  2021/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu’nun 19/10/2012 tarihli ve 2012-M-94 sayılı mütalaası ile dayanağı olan 29/08/2012 tarihli 2012-A-1458/40 sayılı Vergi Suçu Raporu’nun sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ile sanıklardan ... hakkında ayrıca “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarına ilişkin olduğu; Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/04/2013 tarihli 2012/21838 Soruşturma ve 2013/3161 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaadan farklı olarak her iki sanık hakkında da “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı; ancak sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ile sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarından verilmiş bir mütalaa bulunmadığı; bununla birlikte her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, birbirlerine dönüşemeyeceği gözetilerek, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği cihetle; iddianameye konu olan sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ile sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçları yönünden, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda sanıklar hakkında bu suçlardan davanın düşmesine karar verilerek, sanık ... hakkında mütalaa konusu yapılan “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan, zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak, ayrıca değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden; sanıklar hakkında mütalaa dışına çıkılarak hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında, 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin TCK 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1340
Karar No: 2008/2664
Karar Tarihi: 21.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1340 E.  ,  2008/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Şişli 2. Aile ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 29.11.2006 tarihinde açılan boşanma protokolden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

T.M.Y.’nın 226. maddesinde “her eş, diğer eşte bulunan mallarını geri alır.”

T.M.Y.’nın 227. maddesinde “eşlerden biri diğerine ait bir malın edinilmesine iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık olmaksızın katkıda bulunmuşsa tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur ve bu alacak o malın tasfiyesi sırasındaki değerine göre hesaplanır; bir değer kaybı söz konusu olduğunda katkının başlangıcındaki değeri esas alınır.”

Türk Medeni Yasasının yürürlüğü ve uygulama şekli hakkındaki 4722 Sayılı Yasanın 10. maddesinde “T.M.Y.’nın yürürlüğe girdiği tarihten önce evlenmiş olan eşler arasında bu tarihe kadar tabi oldukları mal rejimi devam eder. Eşler kanunun yürürlüğe girdiği tarihten başlayarak bir yıl içinde başka bir mal rejimi seçmedikleri taktirde bu tarihten geçerli olmak üzere yasal mal rejimini seçmiş sayılırlar.” hükümleri yer almaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 Sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde “22.11.2001 tarihli 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işlerin” aile mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; davanın Türk Medeni Yasasının yürürlük tarihi olan 01.01.2002 tarihinden sonra açıldığı, uyuşmazlığın çözümünde boşanma protokolünden kaynaklanan başanmaya ilişkin hükümlerinde Türk Medeni Yasasının 2. kitabında yer aldığı ve aile mahkemesinin görevi kapsamında olduğu anlaşılmakta, davanın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Şişli 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6501
Karar No: 2016/4879
Karar Tarihi: 19.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6501 E.  ,  2016/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 39/1,2-c, 35/2, 50/1-a, 52 uyarınca 1.500 TL ve 160 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in; temyiz dışı sanık ...'ın ...'dan aldığı ve ...'e götürerek teslim etmesi gereken kimyasal maddeyi ...'da kendi sorumlu olduğu işyerine boşalttırırken, devriye gezen kolluk görevlileri tarafından olayın ortaya çıkarıldığı iddia ve kabul edilen olayda; katılan ve tanık beyanları, sanığın inkar içerikli savunması ve temyiz dışı sanıkların savunmaları ile oluş birlikte değerlendirildiğinde eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık ...'in baştan beri temyiz dışı sanık ...'ı söz konusu eylemi gerçekleştirmesi konusunda yönlendirdiği ve eyleme bu şekilde iştirak ettiği dikkate alındığında; TCK'nın 37. maddesi anlamında uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden TCK'nın 39. maddesinin uygulanması,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

3) TCK'nın 155/2, 39/1,2-c maddeleri uyarınca belirlenen 15 gün adli para cezasından anılan Kanun'un 35/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılırken 7 gün yerine 8 gün adli para cezasına ve neticeten 140 TL yerine 160 TL adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

4) Sanık hakkında hüküm kurulurken önce TCK'nın teşebbüse ilişkin 35/2. maddesinin sonrasında ise iştiraka ilişkin 39. maddesinin uygulanması gerekirken tam tersi uygulanmak suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13801
Karar No: 2017/17326
Karar Tarihi: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13801 E.  ,  2017/17326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 2111 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/17499
Karar No: 2007/15251
Karar Tarihi: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17499 E.  ,  2007/15251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kestel İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5887
Karar No: 2018/8117
Karar Tarihi: 11.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5887 E.  ,  2018/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın, Dairenin 18/12/2017 tarihli geri çevirme kararıyla iade edildiği, ancak mahkemece, iade gerekleri yerine getirilmeden dosyanın Dairemize geri gönderildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu anataşınmaza ilişkin 10.07.2015, 14.10.2012 ve 29.07.2015 tarihli kat malikleri kurulu kararının içinde yer aldığı karar defteri ile hazirun cetvelinin, çağrı evrakı, gündem belgesi, varsa vekaletnameler gibi evrakların ilgili site yönetiminden istenilerek dosyaya konulması,

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, anılan dosya ve belgelerin bu dosyada yer alması,

İade kararı ile istenen belgeler ve alınan cevabi yazı ve varsa ekindeki belgeler bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin yerine getirilmesinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/12/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21298
Karar No: 2014/28129
Karar Tarihi: 24.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21298 E.  ,  2014/28129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2012/842-2014/243

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun İİK. nun 168/4.maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İmza hakkında yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda bilirkişinin düzenlediği 24.10.2013 tarihli raporda imzanın borçlu keşideciye ait olduğunun belirlendiği, bu rapora borçlunun itirazı üzerine, mahkemece imza incelemesi için dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderildiği adı geçen kurum tarafından düzenlenen 06.03.2014 tarihli raporda, bonodaki imzaların borçlu keşidecinin eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediğinin bildirildiği görülmüştür.

İİK.nun 170/3 . maddesinde “inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu” anlaşıldığı takdirde itirazın reddedileceği hükme bağlanmıştır.

Kural olarak senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK. nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 esas, 2006/231 sayılı kararı).Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda imzanın borçlu eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirilmemiştir. Bir diğer anlatımla imzanın borçluya ait olmadığı yönünde bir belirleme yoktur. Bu nedenle anılan rapor 24.10.2013 tarihli bilirkişi raporunun aksini ispata yeterli olmadığından, alacaklının imzanın borçluya ait olduğu iddiasını ispatlamadığı sonucuna varılamaz. Aksine 24.10.2013 tarihli bilirkişi raporu ile alacaklı, bonodaki imzanın borçlunun eli ürünü olduğunu ispatlamıştır.

Borçlu 24.10.2013 tarihli bilirkişi raporuna itiraz ederek yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ettiğine göre masrafın da kendisi tarafından karşılanması gerekir.

Bu durumda mahkemece, borçlunun 24.10.2013 tarihli bilirkişi raporuna ilişkin itirazı yerinde görülerek yeniden bilirkişi incelemesine karar verildiğine göre, masrafı borçlu tarafından karşılanmak üzere yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, herhangi bir tespit içermeyen Adli Tıp Kurumu raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13383
Karar No: 2013/7351
Karar Tarihi: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13383 E.  ,  2013/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı vekili tarafından süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinin 07.03.2013 tarihli ek karar ile temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı gerekçesiyle reddedilmesine rağmen ek kararın davalı vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesine, tebliğ edilmemiş ise ek kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, davalı tarafça temyiz edilmesi halinde HUMK'nun 432.maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3654
Karar No: 2015/3464
Karar Tarihi: 27.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3654 E.  ,  2015/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/247854

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 29/03/2013, 2011/327 (E) ve 2013/131 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1- Sanıklar .. ve .. babaları olan mağdur ... ile sanık C.. Y..'la parkta karşılaştıkları ve aralarında kavga başladığı, mağdur C.. Ş..‘in de kavgayı ayırmaya çalıştığı, bu sırada evden gelerek kavgaya katılan sanık İ.. K..’ın mağdur C.. Ş..’i bıçakla sol üst kadrandan göğse nafiz diafragmada ve dalakta laserasyona ve hemopnömotoraks oluşturarak, hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı, kavga sesine olay yerine gelerek kavgaya ya dahil olan sanık H.. K.. ise bıçak ile mağdur ..’yi sol Lomber bölgesinden ve koltuk altından olmak üzere iki yerinden toraksa ve batına nafiz, diafragmada laserasyona, dalağın alınmasına neden olacak ve hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda;

a) Mağdur C.. Ş..'deki yaraların niteliği dikkate alınarak, 5237 sayılı Yasanın 9- 15 yıl arasında ceza öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında makul bir oranda tayini yerine hiç yaralama olmamış gibi sanık İ.. K.. hakkından 9 yıl olarak alt sınırdan ceza verilmesi,

b) Sanık H.. K.. hakkında mağdur ...‘de meydana gelen yaraların niteliği ve ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. K..’ın mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs, sanık İ.. K..’ın da mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin yasal savunma şartlarının varlığına, suç vasfına, tahrikin bulunduğuna ve sanık .. yönünden sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/4258
Karar No: 2019/11544
Karar Tarihi: 04.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4258 E.  ,  2019/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı firmaya işyeri için sigorta yaptırmış olan davacının, 07.08.2005 tarihinde işyerinde meydana gelen yangında makina, ekipman ve kimyasal malzemelerin yanısıra çorap imalatında kullanılacak iplik va üretimi tamamlanmış mamul malların zarar görerek kullanılamaz hale geldiğini, zararın tazmini için davalı ... şirketine müracaat edilmesine rağmen 16.11.2005 tarihinde davalının oluşan zararın tazmin edilmeyeceğini bildirdiğini, meydana gelen zararın sigorta poliçesi kapsamında olduğunu, dolayısıyla zararın davalı ... şirketi tarafından karşılanması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla yangın sebebiyle uğranılan zararın şimdilik 20.000,00 TL'nin, olay tarihinden itibaren işleyen faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep etmiş, 18.02.2013 tarihinde dava değerini 64.070,80 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; bilirkişi incelemesi sonucu sigortalı işyerinde yangının birden fazla noktadan kasıtlı olarak çıkartılmış olduğu ve eksper raporunda davacı sigortalının sunduğu hasara konu emtiaya ilişkin sunulan faturaların sahte olduğu kanaatine varıldığını, bu raporlar neticesinde yangının sigortalı tarafından kasıtlı çıkartıldığı tespit edildiğinden hasar talebinin reddedildiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu ile Dairenin 2014/3914 E.-2016/7411 K. sayılı 20.06.2016 günlü bozma kararına uyarak açılan davanın sigorta poliçesi limitiyle sınırlı olmak kaydıyla kısmen kabulü ile 20.000,00 TL alacağın 31.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının esasa ilişkin fazla isteminin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre; davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan ve aşağıda dökümü yazılı 1.024,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3055
Karar No: 2019/9470
Karar Tarihi: 26.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3055 E.  ,  2019/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, Sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin suçun oluşmadığına, sanık ...’in arkadan çarparak tam kusurlu olduğuna, sanık ...’ın ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı gösterilirken uygulanan uygulanan Kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 numaralı ve 2 numaralı bendinin altıncı paragrafları hükümden çıkarılarak yerlerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” paragraflarının eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3351
Karar No: 2020/2096
Karar Tarihi: 09.03.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3351 E.  ,  2020/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.