Esas No: 2021/11742
Karar No: 2021/11991
Karar Tarihi: 07.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11742 E.  ,  2021/11991 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Belediyesi Emir ve Yasakları Yönetmeliği'ne aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında, ... Belediye Başkanlığının 22/10/2019 tarihli ve 2019/1109 sayılı encümen kararı ile uygulanan 320,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik itirazın kabulüne ve idarî para cezalarının kaldırılmasına dair Elazığ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/12/2019 tarihli ve 2019/2835 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.06.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2020 tarihli ve KYB. 2020-56293 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, idarî para cezasına konu otomobilin dubalara zarar vermesi eylemi nedeniyle Elazığ 1. Sulh Ceza Hâkimliğince "... Encümen Kararı ile idari para cezası tanzim edilmişse de; idari para cezasına dayanak olarak gösterilen 5326 Sayılı Kanunun 32. maddesinin muterizin eylemine uyan bir yaptırım öngörmediği, bu maddede emre aykırılık durumunda idari para cezasının uygulanacağının belirtildiği, idari para cezası karar tutanağında belirtilen yönetmelik hükmü esas alınarak idari para cezası uygulanmasının ise 5326 Sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen kanunilik ilkesine aykırı olacağı, çünkü belediye tarafından kabahate konu olduğu belirtilen eylemin hangi kanunda düzenlendiği hususunun idari para cezası karar tutanağında gösterilmediği, bu haliyle düzenlenen idari para cezasının Kabahatler Kanununun 4. ve 25. maddelerine aykırı olduğu ..." gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14. maddesinde ''Belediye öncelikle imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, evlendirme, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır.'', şeklinde,

Aynı Kanun'un 51. maddesinde ''Belediye zabıtası, beldede esenlik, huzur, sağlık ve düzenin sağlanmasıyla görevli olup bu amaçla, belediye meclisi tarafından alınan ve belediye zabıtası tarafından yerine getirilmesi gereken emir ve yasaklarla bunlara uymayanlar hakkında mevzuatta öngörülen ceza ve diğer yaptırımları uygular.'', şeklinde,

Belediye Zabıta Yönetmeliğinin 10. maddesinde yer alan, ''belediye sınırları içinde beldenin düzenini, belde halkının huzurunu ve sağlığını sağlayıp korumak amacıyla kanun, tüzük ve yönetmeliklerde, belediye zabıtasınca yerine getirileceği belirtilen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak'' şeklindeki hükümler nazara alındığında,

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14. maddesinde belediyenin görev ve sorumlulukları ile aynı Kanunun 51. maddesinde ilgili mevzuata uygun davranamayanlar hakkında ceza ve yaptırımların uygulanacağı belirtildiği, belediye zabıta yönetmeliğinin 10. maddesindeki düzenlemeye göre belediye zabıta görevlilerinin yetkilerinin sayıldığı, söz konusu yetkiler kapsamında 03/10/2017 tarihli ve 2017/12 sayılı meclis kararı ile belediye emir ve yasakları uygulama yönetmeliğinin kabul edildiği ve bu kapsamda muteriz hakkında idarî para cezası verildiği anlaşılmakla, başvurunun reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın

bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 25.12.2019 tarihli, 2019/2835 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.