erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/16964
Karar No: 2018/6440
Karar Tarihi: 21.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16964 E.  ,  2018/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.05.2018 günü temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "Hükmün kapsamı” başlıklı 297’nci maddesi; Hüküm Türk Milleti Adına verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a-Hükmü veren mahkeme ile hakim veya hakimlerin ve zabıt katibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b-Tarafların ve davaya katılanlarm kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c-Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç-Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alman avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yollan ve süresini,

d-Hükmün verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve zabıt katibinin imzalarını,

e-Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

2-Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” şeklinde düzenleme getirmiştir.

Yukarıdaki düzenleme ile hükmün hangi hususları kapsayacağı ve hükümde nelerin yer alacağı açık bir şekilde emredici olarak belirlenmiş olup, söz konusu maddede yer almayan hususlara (..., , , fotoğraf, yabancı dili içeren yazı ve benzeri) hükümde yer verilmesi mümkün değildir. Somut olayda, mahkemece gerekçeli karar başlığına simge konulmak sureti ile HMK'nun “Hükmün kapsamı” başlıklı 297’nci maddesine muhalafet edilerek, usul ve kanuna aykırı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.05.2018 (Pzt.)
Esas No: 2011/16756
Karar No: 2013/1305
Karar Tarihi: 05.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/16756 E.  ,  2013/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, Kurum zararının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540-TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, davanın kısmen reddine karar verilen 511,25-TL tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 05/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2014/4279
Karar No: 2014/18207
Karar Tarihi: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4279 E.  ,  2014/18207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/937-2013/774

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ İçme Suları Yönetmeliği uyarınca dere koruma alanı olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6861
Karar No: 2018/4230
Karar Tarihi: 05.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6861 E.  ,  2018/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4803
Karar No: 2012/3222
Karar Tarihi: 25.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4803 E.  ,  2012/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı kasten öldürmeye teşbbüs, tehdit

HÜKÜM : 1-... ve ...'a yönelik tehdit suçu nedeniyle; suçun unsurları oluşmadığından beraatine

2- ...'ye yönelik yakın akrabayı kasten öldürmeye teşbbüs suçu nedeniyle; TCK'nun 82/1-d, 35/2, 62, 53/1-2-3 md ve fıkraları gereğince 15 yıl hpc

3- ...'ye yönelik yakın akrabayı kasten öldürmeye teşbbüs suçu nedeniyle; TCK'nun 82/1-d, 35/2, 62, 53/1-2-3, 54/1 md ve fıkraları gereğince 12 yıl 6 ay hpc

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında tehdit suçlarından verilen beraat kararını temyizinde sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanık müdafiinin, temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...'e yönelik suçun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada suç vasfına, tahrikin varlığına, teşdide, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Mağdur ...'e yönelik kasten insan öldürmeye kalkışma suçundan verilen ve resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Mağdur ...'a yönelik eylem yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğine, sanık ve mağdurun açıklamalarına göre; Sanığın, eşi olan mağdur ...'e ateş ettikten sonra dışarı çıktığı sırada karşılaştığı oğlu olan mağdurun kasık bölgesini hedef alarak tüfekle ateş edip yaraladığı sırada olay mahallinde bulunanların uzaklaşması üzerine, bir müddet mağdurun başında beklediği bu aşamada imkanı varken eylemine devam etmediği gibi mağduru hastaneye götürmek için aracın anahtarını istediği, olaydan önce yurt dışında ve tatil için ailesinin yanına gelen mağdurla aralarında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması gözönüne alındığında,sanığın eyleminin silahla kasten yaralama suçunu oluşturacağı düşünülmeden yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine, 25/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

25.04.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri Avukatlar ... ve ...’ın yokluklarında 26.04.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2020/1036
Karar No: 2020/4372
Karar Tarihi: 14.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1036 E.  ,  2020/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun soy bağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 30/07/2007 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/06/2011 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 06/02/2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Sanığın katılan ... ile olan evlilik dışı birlikteliğinden dünyaya gelen ... isimli çocuğunu, 30/07/2007 tarihinde Söke Nüfus Müdürlüğü‘ne başvurarak resmi nikahlı eşi olan ... ile ortak çocukları gibi nüfusa kaydettirmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29/09/2015 tarihli 2015/412 Esas ve 2015/286 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sanığın nüfus müdürlüğüne müracaatla bir belgeye dayanmayacak şekilde, çocuğu sadece beyan üzerine nüfusa kaydettirmekten ibaret oluşa uygun eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 231. maddesindeki “çocuğun soybağını değiştirme suçu“ kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14657
Karar No: 2010/500
Karar Tarihi: 25.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14657 E.  ,  2010/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen davacı ... ve ...'dan olma 17.11.1942 doğumlu ...'in annesi, baba ve kardeşlerini gösteren aile nüfus kaydının idareden getirtilerek evraka eklenmesinden sonra dosyanın yeniden gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 25.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/686
Karar No: 2022/10079
Karar Tarihi: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/686 E.  ,  2022/10079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın biriken neması ile birlikte derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7229
Karar No: 2018/8015
Karar Tarihi: 16.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7229 E.  ,  2018/8015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanıldığının iddia edilmesi karşısında, suç tarihi sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, gerekçeli karar başlığında "2006" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “26.04.2007” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2012/13865
Karar No: 2012/18983
Karar Tarihi: 13.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13865 E.  ,  2012/18983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Kimyasal Ürünl.ve Tem.Malz.San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ... Özel Eğitim ve Öğretim Hizm.Bilg.Dan.San.Tic.vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.12.2011 gün ve 844-633 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.05.2012 gün ve 2820-9158 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20125
Karar No: 2014/11080
Karar Tarihi: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20125 E.  ,  2014/11080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/384587

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

NUMARASI : 2011/231 (E) ve 2011/482 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

1-Sanığın 2.55 promil alkollü vaziyette Akçay Merkez Camii gasilane camını kırdığı iddia olunan olayda; tutanak tanığı M..B..'nin Merkez camii gasilhanesinin önünde cam kırılma sesinin geldiğinin söylendiğini, beş dakika içerisinde olay yerine gittiklerinde, sanığın iki kişiyle konuştuğunu, aşırı derecede alkollü olduğunu, "camı siz mi kırdınız?" diye sorduklarında sanığın, "ayağım takıldı, elimle vurdum" dediğini, daha sonra ise "beni dövdüler" diye beyanda bulunduğunu, bu şekilde çelişkili beyanları üzerine sanığı karakola getirdiklerini belirtmesi, olay sonrası sanığın aldırılan doktor raporunda dizlerinde de yaralanma olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın zarar verme eylemini dengesini kaybederek düşmesi sonucu işleyip işlemediği tartışılmadan ve kasten gerçekleştirdiğine ilişkin deliller açıklanıp gösterilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanığın eyleminin, caminin eklentisi olan gasilhane camına yönelik olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 153. maddesinde belirtilen "ibadethanelerle, bunların eklentilerine, buralardaki eşyalarla, bunların üzerindeki yapılara, mezarlıklardaki tesislere, mezarların korunmasına yönelik yapıları yıkmak, bozmak ve kırmak" suçunu oluşturduğu gözetilmeden mala zarar verme suçunun nitelendirilmesinde hataya düşürülerek yazılı şekilde TCK'nın 152/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25251
Karar No: 2019/2859
Karar Tarihi: 04.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25251 E.  ,  2019/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12/05/2016 tarih ve 2015/350-2016/179 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı ... İşletme Müdürlüğü, 14/11/2013 tarihinde yapılan açık arttırmalı satışta 1507 nolu partinin, 25/06/2014 tarihinde yapılan açık arttırmalı satışta 505, 506, 507 ve 509 nolu partinin davalı tarafından alındığını, satışın kesinleşmesine müteakip verilen kanuni süreler içerisinde bedel ödenerek malın teslim alınmadığını, ihalenin feshedildiğini, yatırılan teminatın şartname gereği irat kaydedildiğini, aynı emvallerin daha sonra ikinci ihalede daha düşük bir fiyata satıldığını, şartnamenin 14/A maddesi gereği ilk ihaleye yatırılması gereken son gün ile ikinci ihaleye bedel yatırması gereken son gün tarihleri arasında geçen günler için hesaplanan ve ek zarar da dahil olmak üzere temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde (12.05.2016) yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı vekili tarafından temyiz edilen miktar 606,38 TL olup, karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle, miktar itibariyle kesin olarak verilen karara ilişkin davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.