erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/1747
Karar No: 2021/8940
Karar Tarihi: 29.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1747 E.  ,  2021/8940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

Yerel mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararın temyiz incelemesi sonucunda Dairenin 01/12/2020 tarih, 2020/6637 esas ve 2020/17224 karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir.

Davacı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakekemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında uygulanır.

6100 sayılı Kanun'da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce incelemesi yapılan ve maddi hata dilekçesine konu edilen 2020/ 6551 esas ve 2020/7280 esas sayılı dosyalarda bilirkişi raporunda ikramiye hesaplamasında dava dilekçesindeki yılda iki kez beşer yevmiye alındığına ilişkin davacı beyanı dikkate alınarak hesaplama yapıldığı ve davacının talebinin aşılmadığının anlaşılması karşısında; temyiz incelemesi sonucunda verilen maddi hata talebine konu kararda ise dava dilekçesindeki davacının yılda 2 kez 5'er yevmiyenin ödendiği talebi ve bilirkişi raporunda davacı talebi dikkate alınmaksızın 60 yevmiye üzerinden hesaplanıp Mahkemece bu hesaplamanın hükme esas alınması nedeniyle maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi gereği iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE , 29.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/26235
Karar No: 2014/4680
Karar Tarihi: 25.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26235 E.  ,  2014/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve .....'ın beraatlerine ilişkin hükmün incelenmesinde:

Alınan bilirkişi heyeti raporunda her ne kadar olayın meydana geldiği inşaatın asansörlerinin yapılması işinden sorumlu olan ..... A.Ş'nin, iş verdiği taşeron firmadan yetkinliğini belgelendiren makine mühendisleri odası serbest mühendislik müşavirlik belgesini istememesi, uygun nitelikleri taşıdığını ispatlayamayan firmaya iş vermesi, alt taşeronun uygun nitelikte personel çalıştırmasını sağlamaması sebebiyle kusurlu olduğu belirtilmişse de; tüm dosya kapsamından şirketin teknik işlerinden yönetim kurulu başkan yardımcısı olan sanık ...'ın sorumlu olduğu, teknik işler kapsamındaki eksiklilikler sebebiyle meydana gelen olay nedeniyle şirketin genel müdürü olan sanık ... ile mali işlerden sorumlu olduğu anlaşılan genel müdür yardımcısı sanık ...'a kusur izafe edilemeyeceği, bu nedenle de mahkemenin adı geçen sanıklar yönünden kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirlerinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde:

Olayın meydana geldiği inşaatın asansör işlerinin yapılması işini üstlenen şirketin teknik işlerinden sorumlu yetkilisi olarak, dosya içindeki 13.09.2006 tarihli bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği üzere, uygun nitelikleri taşıdığını ispatlayamayan alt taşeron firmaya iş vermesi, alt taşeronun uygun nitelikte personel çalıştırmasını ve iş yerinde yapılan işle ilgili olarak gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmasını sağlamaması sebebiyle kusurlu olduğu, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/14512
Karar No: 2020/6495
Karar Tarihi: 23.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14512 E.  ,  2020/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 12/11/2019 tarihli dilekçesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen kararın 7188 sayılı Yasa’nın 29. maddesi ile temyizi kabil hale geldiğini belirterek temyiz isteminde bulunması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 26/11/2019 tarihinde temyiz talebinin reddine karar verildiği, kararın 10/01/2020 tarihinde sanığa tebliği üzerine 15/01/2020 tarihinde bu kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 26/11/2019 tarihinde verilen karara yönelik tebliğnamede görüş bulunmadığından bu karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9673
Karar No: 2011/16132
Karar Tarihi: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9673 E.  ,  2011/16132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/34328
Karar No: 2011/3521
Karar Tarihi: 23.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/34328 E.  ,  2011/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan,5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle,sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış,mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralamak suçundan TCK'nın 86/2.maddesi uyarınca altışar ay hapis cezası ile cezalandırılan sanığa verilen cezanın aynı kanunun 86/3-e maddesi uyarınca ½ oranında artırıldığının ve 62.maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapıldığının kabul edilmesi karşısında sonuç cezaların yedişer ay onbeşer gün yerine beşer ay hapis cezası olarak verilmesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesi uyarınca hükmolunan velayet hakkından,vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle,

Diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/1099
Karar No: 2025/6518
Karar Tarihi: 15.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/1099 E.  ,  2025/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/280 E., 2021/118 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeden iade

Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2019/280 E., 2021/118 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin gönderildiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2013/793 Esas, 2015/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 04/04/2019 tarihli ve 2018/11918 Esas, 2019/5691 Karar sayılı ilamı ile "sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi ile işlenmesi nedeniyle ek savunma hakkı da tanınarak 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi" şeklinde bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada bu kez sanığın atılı suçtan beraatine ve verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca direnme kararı olması nedeni ile kararına direnilen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilerek dosyanın herhangi bir temyiz başvurusu olmaksızın gönderildiği, ancak sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlâli suçundan önceki hükümden farklı olarak verilen beraat kararının niteliği itibariyle direnme kararı olmayıp kanun yolu açık yeni bir hüküm niteliğinde olduğu anlaşılmakla;

Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2019/280 Esas, 2021/118 Karar sayılı kararına karşı tarafların temyiz isteminde bulunmadıklarının anlaşılması karşısında dosyanın, Tebliğname’ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6854
Karar No: 2015/26
Karar Tarihi: 12.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6854 E.  ,  2015/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan kaçak kazı ihbarı üzerine, ... ilçesi, ...köyüne giden kolluk görevlilerince, ... numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 23.12.1999 tarih ve 8260 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ....sınırları içerisinde kalan 504 sayılı parselde, sanık ... ile mahkumiyetlerine karar verilip haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar .... ve ...'un, kazma, kürek, murç gibi suç aletleriyle birlikte izinsiz kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, kolluk görevlilerince yapılan olay yeri incelemesinde, sanıklar tarafından 1x2 metre genişliğinde çukurun kazılmış olduğunun tespit edildiği, olay yeri keşfi sonrası düzenlenen bilirkişi raporunun ekindeki fotoğrafların incelenmesinden yapılan kazının derinliğinin yaklaşık 1 metre olduğunun anlaşılabildiği, sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanıkların yargılama aşamasında verdikleri ifadelerinde, kazının başkaları tarafından daha önce kazıldığını, kendilerinin sadece biraz eşelediklerini beyan etmiş iseler de, sanıkların ifadeleri, yakalanış şekilleri ve keşif aşamasında dinlenen tanık ifadeleri karşısında, bu ifadelerin cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, tüm dosya kapsamından, sanık ...'ün 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan yerde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2725
Karar No: 2009/3782
Karar Tarihi: 25.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2725 E.  ,  2009/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.12.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 1405 parsel sayılı taşınmazının zorunlu geçit ihtiyacı bulunması nedeniyle davalıların maliki oldukları 1406 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesisi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın batısından genel yola ulaşan kadastrol yol mevcut olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Yargılama sırasında yapılan keşif sonrası sunulan 9.10.2008 tarihli bilirkişiler raporunda, pafta ve zemin uygun olmakla beraber dava konusu parselin batı sınırında bulunan ve kadastro paftasında yol olarak gösterilen kısmın zeminde dere yatağı olduğu ve çalılık ve muhtelif ağaçlarla örtülü olup yol olarak kullanılmasının mümkün olmadığı beyan edilmiş ve geçit hakkı tesis edilebilecek 4 seçenek belirlenmiştir.

Mahkemece davanın reddine gerekçe gösterilen bu yolun davacı taşınmazının batı bitişiğinden başlayarak genel yola ulaşıncaya kadar tüm güzergahının bilirkişilere inceletilerek kesintisiz olarak aktif yol haline getirilip getirilemeyeceği ve mevcut durumun yola dönüşümü için yapılacak emek ve masrafın miktarı hesaplattırılarak külfetin katlanılır boyutta olup olmadığının tesbitinden sonra karar verilmesi gerekir.

Anılan bu seçenek uygun ise buradan değil ise davacının zorunlu geçit ihtiyacı gözetilerek diğer seçenekler değerlendirilip karar verilmesi gerekir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddedilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 25.3.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/10671
Karar No: 2015/2550
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10671 E.  ,  2015/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9623
Karar No: 2010/17779
Karar Tarihi: 19.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9623 E.  ,  2010/17779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/16507
Karar No: 2025/3907
Karar Tarihi: 10.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/16507 E.  ,  2025/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2127 E., 2021/114 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/2127 Esas, 2021/114 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/20177
Karar No: 2009/7024
Karar Tarihi: 25.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20177 E.  ,  2009/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasına ve Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.04.2007 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının, sigortalılığın başladığı tarihten sonra yaş tashihi yaptırdığı gerekçesi ile iptalinden dolayı Kuruma borçlu olmadığının tespiti ile yaşlılık aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkeme davacıya 01.02.2009 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanabileceği gerekçesi ile aylık isteminin reddine ve Kuruma borcu bulunmadığının tespitine karar vermiştir.

Hizmet birleştirmesi yoluyla yaşlılık aylığına hak kazanan davacı hakkında ilk defa sigortalı olduğu tarihteki doğum tarihi olan 02.02.1963 tarihi esas alınarak 1479 sayılı Yasa'nın Geçici 10/c maddesinde belirtilen yaş şartına göre 02.02.2009 tarihin takip eden aybaşı olan 01.03.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı koşullarının oluştuğu gözetilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, Yargıtay incelemesi sırasında emeklilik koşullarının oluştuğu da dikkate alınarak düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendi tümüyle silinerek yerine,

"1-Davanın kısmen kabulü ile davacının 01.03.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının ve davalı Kuruma borcu bulunmadığının tespitine",rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, davacı tarafından 60.00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 25.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.