Esas No: 2019/5327
Karar No: 2019/13383
Karar Tarihi: 17.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/5327 E.  ,  2019/13383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2018 gün ve 2017/100 Esas, 2018/42 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak bu suçtan beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Dosya içeriğinden ilk derece mahkemesinin kararı usulüne uygun şekilde tefhim edilen katılanlar vekilinin bu kararla ilgili istinaf kanun yoluna başvurmadığının anlaşılması karşısında, istinaf yoluna başvurmayan katılanlar vekilinin ilk derece mahkemesinin çocuğun cinsel istismarı suçundan verdiği mahkumiyet kararını sanık lehine değiştirmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi hükmünü temyize hakkı bulunmadığından katılanlar vekilinin anılan suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK 'nın 298. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafisinin çocuğun cinsel istismarı ve katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

İlk derece mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlendiği kabul edilerek kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinin suçun gerçekleşme şekline dair kabulünden farklı bir gerekçeyle yapılan değerlendirmenin suçun sübutuna ilişkin olması ve delil takdirini gerektirmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanunun 280/1-e. maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak söz konusu mahkumiyet hükmünün yerinde olup olmadığı hususunda karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.04.2018 gün ve 2018/1219 Esas, 2018/671 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.