Esas No: 2024/22
Karar No: 2024/73
Karar Tarihi: 14.02.2024

**Ceza Genel Kurulu         2024/22 E.  ,  2024/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2023/112694

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 11. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 380-34

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sahte fatura kullanma suçundan sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.02.2015 tarihli ve 380-34 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 07.04.2022 tarih ve 17488-6017 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 28.11.2023 tarih ve 112694 sayı ile;

“...Sanık hakkında '2010 takvim yılında sahte fatura kullanma' suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, sahte fatura kullanmadığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında 'sahte fatura düzenleme suçundan' dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırılık oluşturduğu...” görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 19.12.2023 tarih ve 6565-10514 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen suçun sübutu yönünden eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Fatih Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan Fatih İletişim Elekt. Bilg. İnş. Tic. Ltd. Şti.nin, Akşemsettin Mahallesi, Ocaklı Sokak, numara 11, Fatih/İstanbul adresinde internet kafe işletmeciliği, haberleşme cihazları, toptan cep telefonu ve aksesuarları satışı alanında faaliyette bulunduğu, 2010 yılında adı geçen Şirketin müdürünün sanık olduğu,

Fatih İletişim Elekt. Bilg. İnş. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 07.10.2011 tarihli ve 32 sayılı vergi inceleme raporu ile eki tutanakta özetle; mükellef kurumun, 31.08.2010 tarihli ve 42 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen Ayşegül Tığlı isimli şahıs firmasına ait sekiz, 03.11.2010 tarihli ve 42 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait kırk üç, 05.08.2010 tarihli ve 169 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ...isimli şahıs firmasına ait üç, 15.10.2010 tarihli ve 117 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait otuz beş, 21.03.2011 tarihli ve 82 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen Keyap İnş. Taş. Elekt. Elektronik Met. Hırd. San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait altmış üç, sahte belge düzenleme şüphesiyle incelemeye sevk edilen Arafat Yücel isimli şahıs firmasına ait yirmi, 30.06.2010 tarihi itibarıyla mükellefiyeti resen terk ettirilen ve bu tarihten sonraki tarihlerde dahi düzenlenmiş faturaları bulunan Maydante İth. İhr. Ür. ve Paz. San. Tic. Ltd. Şti.ye ait on bir adet faturayı yevmiye defterlerine kaydettiği ve bu faturaları 2010 yılında KDV beyannamelerinde kullanarak indirim konusu yaptığı, mükellef kurumun 2010 hesap dönemi içerisinde yedi farklı firmadan kullanılan sahte fatura tutarının toplam maliyet ve giderleri içindeki payının %90 (1.527.069,43 / 1.686.591,31) olduğu, sahte fatura kullanım oranının çok yüksek olması nedeniyle mükellef kurumun sahte faturaları bilerek kullandığı kanaatine varıldığı,

07.10.2011 tarihli ve 32 sayılı vergi inceleme raporunu dayanak alarak hazırlanan 07.10.2011 tarihli 33 sayılı vergi suçu raporuna göre; 2010 hesap döneminde sahte fatura kullanma fiilini gerçekleştiren ve Şirketin yasal temsilcisi olan sanık hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması gerektiği sonucuna ulaşıldığı,

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Fatih Uygulama Grup Müdürlüğünün 01.12.2011 tarihli yazısı ile de sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma fiilini işlediği iddiasına dayalı mütalaanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

11.11.2013 tarihli bilirkişi raporunda; Fatih İletişim Elekt. Bilg. İnş. Tic. Ltd. Şti.nin kanuni temsilcisi olan sanığın, sahte fatura düzenleyicisi oldukları tespit edilen yedi ayrı firmadan KDV dâhil 1.800.738,87 TL tutarındaki faturaları alarak Şirketin yasal defterine kaydedip 2010 yılı ilgili dönemlerinde KDV beyannamesinde indirim konusu yaptığı tespitlerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanık aşamalarda; Fatih Vergi Dairesi Müdürlüğünün 3850463298 vergi kimlik numaralı mükellefi olarak Fatih İletişim Elektrik Bilişim Teks. İnş. Tic. Ltd. Şirketinin sahibi ve müdürü olduğunu, 2005 yılından itibaren şirketinin faaliyette bulunduğunu, vergi inceleme raporu ve vergi suçu raporunda belirtilen faturalar karşılığında faturaları tanzim eden firmalardan mal aldığını ve aldığı mallar karşılığında borcunu ödediğini, firmaların da daha sonra faturaları tanzim edip kendilerine gönderdiğini, bu faturaların sahte olduklarını bilmediğini, bilseydi kullanmayacağını, şirket olarak genellikle aynı firmadan veya sayılı birkaç firmadan alışveriş yaptığı için sahte fatura sayısı ve fatura karşılığı miktarın yüksek çıkmış olabileceğini, kullandığı faturaların sahte olduğuna dair bir bilgisinin olmadığını, bu firmalar ile 2005-2010 yılları arasında sürekli çalıştığını, 2011 yılı da dâhil bu firmanın hâlen faal olduğunu, bu faturaları gerçek mal karşılığı aldığını ve defterlere kaydettiğini, suçsuz olduğunu savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek CMUK, gerekse CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

İnternet kafe işletmeciliği, haberleşme cihazları, toptan cep telefonu ve aksesuarları satışı işi ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettiren sanığın, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

07.10.2011 tarihli ve 32 sayılı vergi inceleme raporu ile eki tutanakta; mükellef kurumun, 31.08.2010 tarihli ve 42 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen Ayşegül Tığlı isimli şahıs firmasına ait sekiz, 03.11.2010 tarihli ve 42 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait kırk üç, 05.08.2010 tarihli ve 169 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ...isimli şahıs firmasına ait üç, 15.10.2010 tarihli ve 117 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait otuz beş, 21.03.2011 tarihli ve 82 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen Keyap İnş. Taş. Elekt. Elektronik Met. Hırd. San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait altmış üç, sahte belge düzenleme şüphesiyle incelemeye sevk edilen Arafat Yücel isimli şahıs firmasına ait yirmi, 30.06.2010 tarihi itibarıyla mükellefiyeti resen terk ettirilen ve bu tarihten sonraki tarihlerde dahi düzenlenmiş faturaları bulunan Maydante İth. İhr. Ür. ve Paz. San. Tic. Ltd. Şti.ye ait on bir adet faturayı yevmiye defterlerine kaydettiği ve bu faturaları 2010 yılında KDV beyannamelerinde kullanarak indirim konusu yaptığı tespitlerine yer verilmesi karşısında; belirtilen raporda sanığın kullandığı iddia edilen sahte faturaları düzenleyen firmalar yönünden hazırlanan vergi raporlarının dosyaya intikalinin sağlanması, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen firma yetkilileri hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti hâlinde dava dosyalarının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden de mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesap hareketleri ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, düzenleyici firmaların yeterli mal girişi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddedilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve 17488-6017 sayılı sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul 53. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli ve 380-34 sayılı sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.