erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/3107
Karar No: 2011/2756
Karar Tarihi: 05.04.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/3107 E.  ,  2011/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- CMK.nun 232/2-c. madde ve fıkrasına aykırı olarak karar başlığında suçun işlendiği yerin ve zaman diliminin yazılmaması,

2- Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesinde uygulanan yasa maddesinin hükümde gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kararın başlık kısmına “suç yeri: Ankara ili, Çankaya ilçesi, Devlet mahallesi, 2. cadde üzeri ve Zaman dilimi: Saat 16:45 sıraları”

ibaresinin eklenmesi, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hüküm fıkrasına "TCK.nun 52/2. madde ve fıkrasının" eklenmesi ve hükümden “adli para cezalarının içtimaına ilişkin” bölümün çıkarılması suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 5.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/21974
Karar No: 2006/25038
Karar Tarihi: 28.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/21974 E.  ,  2006/25038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 28.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16634
Karar No: 2015/13576
Karar Tarihi: 25.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16634 E.  ,  2015/13576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/200-2014/201

Davacı M.. B.. vekili Avukat İsmail tarafından, davalılar Ömer Özgür ve diğeri aleyhine 21/06/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 5236 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca kararın temyize konu bölümünün 1.890,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından tarafların temyiz inceleme isteğinin reddine ve davalı Ömer peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1530
Karar No: 2013/9800
Karar Tarihi: 11.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1530 E.  ,  2013/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 62/1, 51/1. maddeleri gereğince sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, cezanın ertelenmesine

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2002-2003 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sabıkası da bulunmayan sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/231
Karar No: 2022/1682
Karar Tarihi: 17.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/231 E.  ,  2022/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün açıklanması şartlarının oluştuğu, ancak; sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, hasat ettiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri söktüğünü belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 17.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/646
Karar No: 2023/1710
Karar Tarihi: 31.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/646 E.  ,  2023/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/132 E., 2022/2324 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/289 E., 2019/616 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Davalı taraf, davalı vekili ve Belediye Başkanı tarafından ortak imzalı 12.04.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiş olup, Belediye Meclisi tarafından temyizden feragat konusunda belediye başkanına yetki verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, davalı tarafın temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı tarafın temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15669
Karar No: 2012/20869
Karar Tarihi: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15669 E.  ,  2012/20869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında 30 günden 100 güne kadar adli para cezası tayini gerektiği gözetilmeden, temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanığın babasına ait olduğunu belirttiği silahla evin balkonundan havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, sanığın babasının sağ olup olmadı- ğının belirlenerek dinlenmesi, aynı evde kalıp kalmadıklarının tespiti ateş edilen evin kime ati olduğunun saptanması ve sonucuna göre 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu bakı- mından sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.02.2008 gün ve 346-25 sayılı kararında da belirtildiği üzere ''sanık hakkında kurulan mahkumiyet hük- münün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CYY'nun 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucunu doğur- duğundan, bu niteliği itibariyle sanık ve Devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisi olduğu'' kabul edilmiştir.

Koşullu bir düşme nedeni oluşturan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılması'' müessesesi (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce mahkemece değerlen- dirilerek, uygulanacak, koşullarının bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümler değer- lendirilecektir.

Somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda geç- mişte kasıtlı bir suçtan hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda olumlu olumsuz bir karar verilme- mesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/384
Karar No: 2022/3512
Karar Tarihi: 09.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/384 E.  ,  2022/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacıların tazminat talebinin kısmen kabülü ile davacılar Hamit ve Ahmet bakımından 90,00’ar TL, davacı ... için 1,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 10/07/2015 tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalı hazineden alınarak davacılara verilmesine yönelik davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karar

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 2.190,00 TL olduğu ve kasten öldürme suçundan 10.07.2015 tarihinde 1 gün gözaltında kalan davacılar lehine hükmedilen tazminat miktarının davacı ... ve Ahmet bakımından 90,00’ar TL, davacı ... bakımından ise 1,00 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.07.2016 gün ve 2016/28 - 2016/161 sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15401
Karar No: 2017/1951
Karar Tarihi: 08.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/15401 E.  ,  2017/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... ve savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık ... için atanan zorunlu müdafii ücreti 733,00 TL'nin ve sanık ... için atanan zorunlu müdafii ücreti 733,00 TL’nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5020
Karar No: 2008/9924
Karar Tarihi: 03.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/5020 E.  ,  2008/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.12.2007
Esas No: 2014/4861
Karar No: 2014/8853
Karar Tarihi: 26.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4861 E.  ,  2014/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 05.02.2014 gün 2012/15869 Esas 2014/1174 karar sayılı tevdii kararı ile; inceleme konusu dosyanın aslı veya onaylı örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesine karar verilmesine rağmen, mahkemece yalnızca dosya içindeki örneklere onay işlemi yapılarak ve de sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması için yapılan ihbardaki dosya aslının inceleme konusu dosyaya eklendiği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan kontrolde Yüksek 2. Ceza Dairesinin 01.10.2013 gün 2011/34887 Esas 2013/22269 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılan mahkemenin 16.12.2009 gün 2007/500 Esas ve 2009/774 Karar sayılı dosyasının onaylı örneğinin veya aslının eklenmediği, dosya içinde özellikle soruşturma aşamasına ait yalnızca emanet makbuzu, nüfus kayıt örneği, adli sicil kaydı ve iddianamenin olduğu, soruşturma aşamasına ait başkaca evrakın dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından anılan dosya aslı veya onaylı örneğinin temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/813
Karar No: 2016/17908
Karar Tarihi: 12.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/813 E.  ,  2016/17908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alkollü araç kullanma eylemi sebebiyle ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesine aykırılıktan ... Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinin 06/02/2015 tarihli ve 906920 sayılı İdarî para cezası karar tutanağı ile verilen 800,00 Türk lirası İdarî para cezası ile anılan Büro Amirliğinin 06/02/2015 tarihli ve 010935 sayılı sürücü belgesi geri alma tutanaklarına karşı yapılan başvurunun kabulüne, idari para cezası ile sürücü belgesinin geri alınması yaptırımının kaldırılmasına dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 10/07/2015 tarihli ve 2015/289 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin.... Sulh Ceza Hakimliğinin 11/08/2015 tarihli ve 2015/1368 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 28/01/2016 gün ve 8738 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/02/2016 gün ve KYB. 2016-47091 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 10/07/2015 tarihli kararıyla, kabahatlinin kullandığı motorsikletin hususi araç kabul edilerek, hususi araçlar için yasal sınır olan 0.50 promil alkol miktarının aşılmadığı gerekçesiyle, itirazın kabulüne karar verilmiş ise de; 2918 sayılı Kanun’un 48/5. maddesinde yer alan, “Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise, 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde belirtilen süreler, geçici alma süresinin bitiminde başlar. ” şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatlinin kullanmış olduğu motorsiklet sürücüleri için promil alt sınırının 0.21 olduğu ancak kabahatlinin 0.26 promil alkollü olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden,.... Sulh Ceza Hakimliğinin 11/08/2015 tarihli ve 2015/1368 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35670
Karar No: 2018/12694
Karar Tarihi: 03.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/35670 E.  ,  2018/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Orman kadastrosu kesinleşmiş 384,272 m² alandan oluşan dava konusu yerde sanık tarafından ağaç kesilerek açma yapıldığı iddiasıyla sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan açılan davanın kovuşturması sonucunda, sanığın beraati ile dava konusu alanda ağaç kestiği iddia edilen ... hakkında suç ihbarında bulunulmasına karar verilmesine göre; sanığın, suç tutanağında tespit edilen dip köklerin 2004 yılında hakkında tutanak düzenlenen ağaçlara ait olduğunu beyan etmesi, kovuşturma aşamasında oğlu ...'in ağaç kestiğini ve ağaç kesilen yerin sınırındaki incir tarlasının oğlu ... tarafından işlendiğini savunması ve tanık ...'in de suça konu ağaçlardan 3 adedini kendisinin kestiğini beyan etmesi karşısında, hakkında suç duyurusunda bulunulan ... hakkında açılacak olan davanın bu dava ile birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi ve ağaç kesilmek suretiyle açma yapılan yerin fiilen kimin kullanımında olduğu ve dava konusu fiillere ilişkin olarak köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, köy bekçisi ile ağaçların kesildiği yer yakınında arazisi bulunan komşu parsel sahiplerinin tanık sıfatıyla beyanları alınmadan eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9848
Karar No: 2016/9506
Karar Tarihi: 09.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/9848 E.  ,  2016/9506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mala zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesi gereğince 120 tam gün adli para cezası, 52/2'den 20 TL'den 2.400 TL adli para cezası

Kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 86/2 maddeleri gereğince 120 tam gün adli para cezası, 52/2'den 20 TL'den 2.400 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 17/03/2016 gün ve 2015/570 E., 2016/100 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 09/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.