erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/15760
Karar No: 2017/11846
Karar Tarihi: 25.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15760 E.  ,  2017/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 26/06/2014 tarihli hükmün 03/10/2014 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bu hükmü 26/06/2016 günü temyiz etmesi üzerine mahkemece sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince 17/06/2016 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanığa 01/07/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

01/07/2016 tarihinde tebliğ edilen ek kararı, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre dolduktan sonra 20/07/2016 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin 26/07/2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10366
Karar No: 2014/18178
Karar Tarihi: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10366 E.  ,  2014/18178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/413-2013/81

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden ; Dava konusu taşınmaza fiilen el atılmamakla birlikte, taşınmazların dere koruma alanı olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/16912
Karar No: 2024/9372
Karar Tarihi: 05.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/16912 E.  ,  2024/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

mesi tarafından verilen 21.09.2022 tarihli ve 2022/934 Esas, 2022/2134 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan Bölge Adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 21.09.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Isparta 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10387
Karar No: 2015/3317
Karar Tarihi: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10387 E.  ,  2015/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/24582
Karar No: 2011/1475
Karar Tarihi: 01.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/24582 E.  ,  2011/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/278594

MAHKEMESİ : Ordu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2008

NUMARASI : 2008/194

SUÇ : Kendiliğinden hak alma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin 13.12.2004 tarihli hükmünün kesinleşmesinden sonra uyarlama amacı ile dosyanın yeniden ele alınması ile 27.10.2005 tarihli dosya üzerinden verilen hüküm Dairemizce 29.05.2008 tarihinde bozulmakla, sanıklar hakkında kurulan önceki hükümler ortadan kalktığından sanıklara atılı kendiliğinden hak alma suçlarından denetime açık olacak şekilde hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, yeniden hüküm kurulması gerekirken, geçerliliği olmayan 13.12.2004 tarihli kesinleşmiş hükmün diğer hususlara ilişkin bölümlerinin aynen korunmasına şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususları incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2631
Karar No: 2022/7980
Karar Tarihi: 21.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/2631 E.  ,  2022/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılana söylediği iddia ve kabul edilen "çıkarken mutlaka haber verin, yoksa gece gelip evi yok yok hatta binayı yakarım.." şeklindeki sözlerinin, TCK’nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin ... tarihli ve ... sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8700
Karar No: 2013/2049
Karar Tarihi: 13.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/8700 E.  ,  2013/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralamaya yardım, 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : ... TCK 86/1-3/e,87/3,62,53/1,63 maddelerince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis,

6136 sayılı yasanın 13/1,TCK 62,53/1,63,54 maddelerince 1 yıl 3 ay hapis ve 375 YTL adli para cezası

... TCK 86/1-3/e,87/3,39,62,51 maddelerince 1 yıl 6 ay 27 gün hapis

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ... ...'a karşı nitelikli kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık; sanık ... hakkında mağdur ... ...'a karşı nitelikli kasten yaralamaya yardım eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği ve haksız tahrik nedeninin bulunmadığı takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin yetersiz gerekçeye, sübuta, yasal savunmaya ve zorunluluk halinin varlığına, temel cezanın aşağı hadden belirlenmesi gerektiğine, ertelemenin koşullarının oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık ... hakkında mağdur ... ...'a karşı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-a) Sanık ... hakkında mağdur ... ...'a karşı nitelikli kasten yaralamaya yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Sanık hakkında TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 39. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası üzerinden, TCK.nun 62. maddesine göre 1/6 oranında takdiri indirim uygulandığında, 1 yıl 6 ay 22 gün olarak belirlenmesi gereken sonuç cezanın, maddi hata neticesinde l yıl 6 ay 27 gün olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi;

b) Sanık ... hakkında mağdur ... ...'a karşı nitelikli kasten yaralamaya yardım; sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/11678
Karar No: 2011/5604
Karar Tarihi: 26.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11678 E.  ,  2011/5604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalılar 1-... vek.Av.... Ün 2-... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.11.2008 gün ve 240-673 sayılı hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş ise de, mahkemece 18.05.2010 tarihli ek karar ile HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca davacı vekilinin hükmü temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu ek karar davacı vekiline 08.06.2010 tarihinde tebliğ edilmiş ve davacı vekilince 22.06.2010 tarihinde ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır. HUMK.nun 434/3.maddesi yollamasıyla aynı yasanın 432/son maddesi uyarınca bu tür kararların temyiz süresi kararın tebliğinden itibaren 7 gündür. Davacı vekili ek kararı 7 günlük süre geçtikten sonra temyiz etmiş olup, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda bir karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerel mahkemenin 18.05.2010 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22937
Karar No: 2013/9545
Karar Tarihi: 08.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22937 E.  ,  2013/9545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayetin kullanılması kendisine tevdi edilmeyen eşin çocukla kişisel ilişki düzenlenmesinde çocuğun sağlık, eğitim ve ahlak bakımından üstün yararı esas tutulur. Yargılama sırasında alınan sosyal inceleme raporunda çocuğun babasını görünce korkup, paniklediği de belirtilmiştir. Hal böyle iken, çocuğun yararı dikkate alınıp müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin daha kısa süreli kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/7)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine 4. bent olarak "Velayet hakkı anneye verilen küçük çocuğun her ayın 1 ve 3. haftası Cumartesi günü saat 18:00'den Pazar günü saat 17:00'ye kadar dini bayramların 2. günü saat 09:00'dan 3. günü saat 17:00'e kadar, her yıl sömestr tatilinin ilk Pazartesi günü saat 10:00'dan Cuma günü saat 17:00'ye kadar her yıl 1 Temmuz saat 09:00'dan 15 Temmuz saat 17:00'ye kadar baba ile kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2013 (Pzt.)
Esas No: 2014/629
Karar No: 2014/12207
Karar Tarihi: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/629 E.  ,  2014/12207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/1041-2013/751

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ İçme Suları Yönetmeliği uyarınca "Dere Koruma Alanı" olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1348
Karar No: 2018/2433
Karar Tarihi: 12.07.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1348 E.  ,  2018/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme, Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 4-5, TCK’nın 62/1, 53/1-3, 63, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyetine

2-Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dolayı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücretine yönelik bulunduğu belirlenerek, vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda mahkemenin vekalet ücretine yönelik kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin vekalet ücretine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... yönünden kurulan silahlı suç örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna yönelik hükmün incelenmesinde;

Silahlı terör örgütüne yardım etmek (TCK 314/3 ve 220/7 yollamasıyla TCK 314/2) ve göçmen kaçakçılığı (TCK 79) suçlarından yargılanan, silahlı terör örgütüne üye olmadığı kabul edilen sanığın, haklarında beraat kararı kesinleşen diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun örgüte katılımını sağlamak için para karşılığında araç temin ederek Suriye ülkesine illegal yollardan geçirmeye çalışmak şeklinde kabul edilen hukuki anlamda tek bir fiil olduğunda kuşku bulunmayan eyleminin sübutu halinde, TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmünün bu suçlar yönünden uygulanmayacağına dair özel bir düzenleme bulunmamasına ve her iki suçu düzenleyen normlar arasında görünüşte içtima kurallarının uygulanma kabiliyeti olmamasına nazaran yerel mahkemenin somut olay bakımından TCK’nın 44. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de;

Aksi kanıtlanamayan savunmalara göre, silahlı terör örgütü DAEŞ ile organik bağ kurup, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu kanıtlanamayan ve Suriye ülkesine örgüte katılmak amacıyla gitmek istediklerini bildiği yönünde mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemeyen sanığın, haklarındaki beraat kararı kesinleşen sanıkları maddi menfaat elde etmek maksadıyla yasal olmayan yollardan yurtdışına çıkmasına imkan sağlamaya çalışmaktan ibaret eyleminin TCK’nın 79/1-b maddesinde düzenlenen göçmen kaçakçılığı suçunu oluşturacağından bu suçtan cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca ispat edilemeyen terör örgütüne yardım etmek suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26905
Karar No: 2015/3346
Karar Tarihi: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26905 E.  ,  2015/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7939
Karar No: 2022/12007
Karar Tarihi: 15.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7939 E.  ,  2022/12007 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

1- Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2022/267 Esas, 2022/284 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin Yeni Mah. ... Paşa Cad. No:126/5 ..../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

2- Ordu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.05.2022 tarihli ve 2022/787 Esas, 2022/877 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlı adayının Ordu ilinde hiç ikamet etmediği, Çatalca'da faaliyet gösteren Özel ... Bakım Merkezinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. TMK’nın “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3.TMK’nın “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

4. TMK’nın “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Her ne kadar TMK’nın 22 nci maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından kısıtlı adayının bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; HMK’nın 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.