erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1815
Karar No: 2015/11562
Karar Tarihi: 28.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1815 E.  ,  2015/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte borçlu tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda; ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olup, tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 24.11.2014 olarak düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece talebin kabulüne karar verildiği görülmüştür.7201 Sayılı Kanun'un 32.maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğ işleminden haberdar olmuş ise geçerli sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir. Görüldüğü üzere, usulsüz yapılan tebliğ, mutlaka batıl olmayıp, muhatap tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olacaktır (HGK'nun 05.06.1991 tarih, 1991/12- 258 E.-1991/344 K.). Öte yandan, usulsüz tebliğe ilişkin şikayetin, İİK.nun 16/1. maddesi uyarınca borçlunun tebligatın usulsüzlüğünden haberdar olduğu tarihten itibaren 7 günlük süre içerisinde icra mahkemesine bildirilmesi gerekir.

Somut olayda; borçluya 21.07.2014 tarihinde usulüne uygun olarak 103 davetiyesi tebliğ edildiği, bu öğrenme tarihine göre 26.11.2014 tarihinde 7 günlük şikayet süresi geçirildikten sonra mahkemeye başvurulduğu anlaşılmaktadır.O halde mahkemece, usulsüz tebligat şikayetinin süre yönünden reddi gerekir iken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11442
Karar No: 2017/9330
Karar Tarihi: 23.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11442 E.  ,  2017/9330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/a, 52/4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta, kastının olmadığına, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,'' karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5.paragrafındaki "tahsil edilmesine" ve "hapse çevrilmesine" ibarelerinin, "tahsil edileceğinin" ve "hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibareleri olarak değiştirilmesi, hükmün 4.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığa verilen 1 ay 20 gün hapis cezası kısa süreli olduğundan TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günün ekonomik şartları, paranın alım gücü dikkate alınarak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3374
Karar No: 2016/6939
Karar Tarihi: 14.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3374 E.  ,  2016/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Küçük hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mersin 1. Sulh Hukuk ve Mersin 5. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, anne ve babası boşanan, velayeti babaya bırakılan küçüğe vasi atanması istemine ilişkindir.

Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, babanın hayatta olması nedeniyle öncelikle velayetin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Mersin 5. Aile Mahkemesince, velayet hususunda dosyanın tefrikine karar verilmiş, vesayet talebi yönünden ise vesayet makamının sulh hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

TMK'nın 337/2. maddesinde "Ananın, küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayetin kendisinden alınmış olması durumunda hâkimin çocuğun menfaatine göre vasi atayacağı veya velayeti babaya tevdii edeceği" öngörülmüştür.

Somut olayda, anne ve baba, ... . Aile Mahkemesinin ... tarih ve .../... E. - .../ ... K. sayılı ilâmı ile boşanmışlar ve küçüğün velayeti babaya bırakılmıştır. Baba hayattadır ve velayet babadan kaldırılmamıştır. Velayetin tevdii hususu Aile Mahkemesinin görev alanı içerisinde bulunduğundan öncelikle bu husus Aile Mahkemesince değerlendirilecektir. Aile mahkemesince velayet ve vesayet talepleri tefrik edilmiş, vesayet hususunda görevsizlik kararı verilmiştir. Vesayet makamı sulh hukuk mahkemesidir. Bu nedenle, vesayet talebi yönünden uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4057
Karar No: 2018/75
Karar Tarihi: 09.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4057 E.  ,  2018/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, yetkili olmadığı halde ... İnş. ve San. Tic. Ltd. Şti. adına imzaladığı iki adet senedi katılan ... Sanayi Ltd. Şti.’ne vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; .... Noterliğinin ... tarih, ... yevmiye numaralı vekaletnamesi ile ... İnş. ve San. Tic. Ltd. Şti.’nin yetkili temsilcisi olan müşteki ...’un, sanığı ihale konusuyla ilgili olarak tahsis edilecek inşaat malzemelerini şahsen almaya, çek ve belgeleri imzalamaya, her türlü iş ve işlemleri yürütmeye yetkili kıldığı, katılan ... Sanayi Ltd. Şti.’nin yetkilisi olan ...’nun, ... İnş. ve San. Tic. Ltd. Şirketinin, ... Toki Afet Konutları Çevre düzenlemesi işini üstlendiğini, bu inşaatlarda kullanmak üzere şirketinden parke satın alındığını, karşılığında şikayet konusu olmayan bir adet çek ve suça konu bonoların verildiğini, ... İnş. ve San. Tic. Ltd. Şirketinin yetkilisi olan ...’un da suça konu bonoların sanık ... tarafından verildiğinden haberdar olduğunu beyan ettiği, ... İnş. ve San. Tic. Ltd. Şti. ile ... Sanayi Ltd. Şti. arasında düzenlenen 14.05.2008 tarihli parke sözleşmesinin sanık tarafından imzalandığı ve söz konusu sözleşmeye dayanılarak teslim edilen malların ... İnş. ve San. Tic. Ltd. Şti. adına fatura edildiği anlaşılmakla, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine imza sahibi adına onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği gözetilerek sanığın, yasal unsurları itibariyle oluşmayan resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Suça konu senetlerin, aynı ticari ilişki kapsamında, farklı tarihlerde aynı kişiye verildiğinin, sanığın bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünü, kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal ettiğinin anlaşılması karşısında, fiillerinin tümüyle TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında zincirleme tek suçu oluşturacağı gözetilmeden tanzim edilen senet sayısınca hüküm kurulması,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/17578
Karar No: 2022/2706
Karar Tarihi: 15.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/17578 E.  ,  2022/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından sanığın 12.10.2015 tarihinde cezaevinden kaçtığı, iki gün sonra 09.11.2015 tarihinde kendiliğinden teslim olduğu, mahkemenin TCK.nın 293/1. maddesi gereği sanığın etkin pişmanlık göstermesi sebebiyle cezasında 1/2 oranında indirim yaptığı, ancak, anılan maddede verilecek cezanın 5/6'sından 1/6'sına kadar olan etkin pişmanlık indiriminin ölçütünün sanığın kaçtığı günden itibaren teslimin gerçekleştiği güne kadar geçen süre olduğu dikkate alınmadan mahkemece 5/6 oranında indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılarak sanığın yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7291
Karar No: 2014/15843
Karar Tarihi: 10.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7291 E.  ,  2014/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2010/547-2012/977

Dava dilekçesinde, davalının yönetici olduğu dönemde usulsüz harcamaları nedeniyle 16.117,81 TL'nin harcama gösterilen tarihten itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde davalının, yönetici olduğu dönemde usulsüz harcama yaptığı, yönetimin zarara uğramasına sebep olduğu ve hakkında açılan ceza davasında ceza aldığı, yönetimde sebep olduğu zarar nedeniyle 16.117,81 TL’nin davalıdan tahsilini istemiş; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 40/son maddesi gereğince; “Kat malikleri kurulu, kat malikleri arasından atanmış yöneticinin normal yönetim giderlerine katılıp katılmayacağı, katılacaksa, ne oranda katılacağını kararlaştırır. Bu yolda, bir karar alınmamış ise, yönetici yönetim süresince kendisine düşen normal yönetim giderlerinin yarısına katılmaz.” Bu yasal düzenlemeye göre yöneticinin yönetim giderine katılıp katılmayacağı hususunda alınmış bir karar olup olmadığının mahkemece araştırılması gerekir. Bu yönde alınmış bir karar yok ise; yöneticilik yaptığı dönem için aidatların yarısı oranında yönetim giderine katılıp katılmadığı tespit edilip kat maliki yönetici tarafından alınmış yönetici ücreti olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Davalı yöneticiden talep edilen kömür giderine konu kömürün apartmana alınıp alınmadığı araştırılarak eğer alınmışsa, ortak gider olarak harcandığından kayıtların usulüne uygun tutulmaması sebebiyle maddi olarak uğranılan zarardan söz edilemeyeceğinden bu konudaki talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8640
Karar No: 2014/1789
Karar Tarihi: 28.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8640 E.  ,  2014/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin verilen cezanın fazla olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında yasal dayanak olan TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla sanığın 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer ay arayla 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11672
Karar No: 2017/27253
Karar Tarihi: 23.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/11672 E.  ,  2017/27253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Hükmü temyiz eden davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Davalılar avukatı tarafından temyiz yoluna başvurulurken, her iki davalı adına temyiz talebinde bulunulduğu; ancak her bir davalı adına ayrı ayrı başvuru ve nispi temyiz harcı yerine tek harcın yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca, başvuru ve nispi temyiz harcının tamamlanması, şayet davalılar adına ayrı ayrı temyiz harcının yatırılmaması halinde yatırılan temyiz harcının hangi davalı adına yatırıldığı tespit edildikten sonra, tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13031
Karar No: 2015/14599
Karar Tarihi: 29.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13031 E.  ,  2015/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/461-2014/104

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalıların murisi K. K.'ın Bursa 12. Noterliği'nin 16.12.2010 tarih 18524 yevmiye nolu vasiyetnamesi ile Bursa ili, Osmangazi ilçesi, ..... Köyü, Köy civarı mevkiinde bulunan tapunun 31 pafta no,1880 parsel numarasında kayıtlı bulunan tarla vasfındaki gayrımenkuldeki tüm hak ve hissesinin tamamının davacıya verilmesini vasiyet ettiğini, murisin 02.04.2012 tarihinde vefat ettiğini, murise ait söz konusu vasiyetnamenin Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/722 esas sayılı dosyasında açıldığını belirterek, Bursa 12.Noterliği'nin 16.12.2010 tarih 18524 yevmiye nolu vasiyetnamesinin tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkemece; davacı tarafın dayanak yaptığı Bursa 12.Noterliği'nin 16.12.2010 tarih 18524 yevmiye nolu vasiyetnamesinin Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 18.12.2012 tarih 2012/722-2201 E-K sayılı dosyasında açıldığı, ancak iptali için dava sürecinin ve açılmasına ilişkin kararın kesinleşme işlemlerinin henüz tamamlanmadığı, vasiyetnamenin infazı için dava şartlarının henüz oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık,vasiyetnamenin tenfizine ilişkindir.

Vasiyetnamenin tenfizinin istenebilmesi için dava konusu vasiyetnamenin açılmış olması gerekmektedir. Bu sebeple vasiyetnamenin tenfizi davasında öncelikle dava konusu vasiyetnamenin açılıp açılmadığı araştırılarak vasiyetnamenin açılmasına ilişkin kararın kesinleşme tarihi şerhini içerir onaylı sureti ilgili mahkemeden getirtilerek, dava dosyası içine konulmalıdır.

Somut olayda; tenfizi istenen vasiyetnamenin açılmasına ilişkin davanın bu davanın açıldığı tarihte derdest olduğu ve bu davanın karara bağlandığı tarih olan 30.01.2014 tarihinden sonra 19.02.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece;vasiyetnamenin açılmasına ilişkin dava dosyasının kesinleşmiş olduğu gözetilerek işin esasına girilerek sonucu dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş,bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11240
Karar No: 2013/19305
Karar Tarihi: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11240 E.  ,  2013/19305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, işveren tarafından işine haksız olarak son verildiğini belirterek, ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, işyerinin bir market olduğunu, dükkan sahibi ile yaşanılan sıkıntı nedeniyle marketin tahliyesine karar verildiğini, 9 ay boyunca ücret almadan çalışmanın hayatın olağan akışına ters olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37'nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir.

Somut olayda mahkemece davacının 7 aylık ücretinin ödenmediği belirtilerek talep hüküm altına alınmıştır. Yargılama esnasında bilirkişi raporunun dosyaya sunulmasından sonra davalı tarafça 2007 yılı 9. ayına ilişkin davacı imzasını taşıyan ücret bordrosu dosyaya sunulmuştur. Söz konusu belge borcu sükût ettiren ödeme niteliği taşıdığından her zaman ileri sürülmesi mümkün olacağından davacının bu aya ilişkin ücretini aldığının kabulü gerekecektir. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken söz konusu bordroyu değerlendirmek suretiyle davacının ücret alacağını yeniden hesaplamaktır. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.