erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/36907
Karar No: 2014/31231
Karar Tarihi: 15.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/36907 E.  ,  2014/31231 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2014/374157

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık O.. T..'in, anılan Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair (BAKIRKÖY) 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2013 tarihli ve 2012/743 esas, 2013/344 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 12.04.2007 tarihi olmasına göre, 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesinin 5728 sayılı Kanun’un 156. maddesiyle değiştirilmeden önceki hâli dikkate alınarak adlî para cezasının 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/2. maddesi gereğince alt sınırının dörtyüzellimilyon, üst sınırının yüzmilyar Türk lirası arasında belirlenerek sanığın cezalandırılması yerine, yazılı şekilde ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.11.2014 gün ve 66867 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 21.11.2014 gün ve KYB/2014-374157 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, hükümlünün aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2013 tarih, 2012/743 esas, 2013/344 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen “30 gün adli para cezası” ibaresinin “450 TL adli para cezası” ile, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen “25 gün adli para cezası ” ibaresinin “375 TL adli para cezası” ibaresiyle değiştirilmesine ve hükmedilen 25 gün adli para cezasının 500 TL'ye çevrilmesine ilişkin fıkranın hükümden çıkarılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8455
Karar No: 2014/10542
Karar Tarihi: 12.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8455 E.  ,  2014/10542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kayseri 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.03.2014

No : 2013/684-2014/315

Dava, 2022 sayılı Kanun gereğince aylık almakta iken, davalı oğullarının 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sağlık sigortasından hak sahibi sıfatıyla yararlanan anne ve babaya yapılan tedavi giderinin davalı sigortalıdan tahsili amacıyla yapılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı stemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2022 sayılı Kanun uyarınca ödenen ve yoksulluğa karine oluşturabilecek nitelikteki bu aylıklar, hizmet ve prim esasına dayanmayıp, sadece, sosyal yardım niteliğindedir. Bu nedenle sosyal yardım aldığı gerekçesiyle davalının sosyal güvenlik hakkından mahrum bırakılmasının, Anayasanın 60. maddesi ile 2926 sayılı Kanun hükümlerine aykırılık teşkil edeceği açıkça ortadadır.

Eldeki davada ise, 01/03/2005 tarihinden itibaren 2926 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olan davalının anne ve babasının 2022 sayılı Yasa kapsamında da aylık almaları nedeniyle 01/01/2006 tarihinden sonra davalı üzerinden anne ve babasına yapılan sağlık sigortası kapsamındaki ödemelerin tahsili amacıyla yapılan takibe itirazın iptali isteminde, takibe gerekçe gösterilen, Emekli Sandığınca davacının anne ve babasına 2022 sayılı Kanun uyarınca ödenen aylığın sosyal yardım amaçlı bir ödeme olduğu ve sağlık yardımı almaya engel teşkil etmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabule karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12084
Karar No: 2021/4266
Karar Tarihi: 07.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/12084 E.  ,  2021/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-j-son, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ... ve ...'in, ...Gıda ve Ambalaj Pazarlama San. ve Ticaret Ltd. Şti'nin kurucu ortakları oldukları, sanık ...'in de tüzel kişiliği münferiden temsile tam yetkili müdür olarak atandığı, sanık ...'in ise tüzel kişiliğin üretim ve planlamasından sorumlu olarak görevlendirildiği, ancak aldıkları vekaletnameyle bütün sanıkların şirketi temsile yetkili oldukları, şirketin ekonomik sorunları olması nedeniyle, Fornak Nakliyat İnşaat ve Gıda Tic. San. Ltd. Şti'nin kurucusu ve yetkilisi olan sanık ... ile görüşerek, gerçekte aralarında herhangi bir mal ve hizmet alım satımı yapılmadığı halde, düzenledikleri fatura ve çekler ile faktoring şirketinden çekleri paraya çevirme konusunda anlaşma sağladıkları, bu anlaşmaya uygun olarak... Gıda ve Ambalaj Pazarlama San. ve Ticaret Ltd. Şti'nin, Eurobank Tekfen Bankası nezdindeki çek hesabından 10 adet çeki düzenleyerek Fornak Nakliyat İnşaat ve Gıda Tic. San. Ltd. Şti. yetkilisi sanık ...'a verdikleri, sanık ...'ın da bu çekleri ciro ederek müşteri çeki görüntüsü verip, çek bedelleri kadar mal ve hizmet alımı yapılmış gibi muhteviyatı itibariyle sahte fatura tanzim ederek, bu faturalarla birlikte katılan şirkete ibraz etmek suretiyle toplam 3.892.180,00 TL tutarında kredi kullandığı ve aralarındaki anlaşma uyarınca %2 oranındaki komisyonunu aldıktan sonra katılan şirketten tahsil ettiği kredi tutarını... Gıda ve Ambalaj Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan diğer sanıklara teslim ettiği anlaşılmakla; sanıkların eyleminin TCK’nın 158/1-j maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19645
Karar No: 2024/13768
Karar Tarihi: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19645 E.  ,  2024/13768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.11.2022

SAYISI : 2022/1812 E., 2022/2432 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.11.2022 tarihli ve 2022/1812 Esas, 2022/2432 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-b. maddesinde yer verilen; İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/1812 Esas, 2022/2432 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4194
Karar No: 2024/4697
Karar Tarihi: 09.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4194 E.  ,  2024/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1989 E., 2023/1142 K.

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/463 E., 2022/144 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, tapu iptal ile tescil ve tazminat istemli davada davacı tarafın davalı ...'in kötü niyetli olduğunu ispat edemediği, davacının tazminat talebi yönünden davalı şirketin dava konusu taşınmazı temlik alacaklısı davacıya devir etme borcunun bulunduğu, dava konusu taşınmazın iyiniyetli 3. kişi davalı ...'e devredildiği, davalı yüklenici şirketin dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle tespit edilen bedelinden sorumlu olduğu, alacağın devri sözleşmesinin davalı şirket ile yapıldığı, diğer davalı ...'in tazminat ile sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davacının tapu iptal ve tescil talebinin reddine, davacının tazminat talebinin davalı Settar Group İnş. Mim. Mad. Teks. Tur. Gıda. Oto. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden kabulüne, davalı ...'e yönelik alacak talebinin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; tapuya güven ilkesi kapsamında muvazaa iddiasının ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcın ilgilisinden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/4500
Karar No: 2018/5842
Karar Tarihi: 28.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/4500 E.  ,  2018/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, Kurum tarafından taşınmazlara konan haczin kaldırılmasına, sorumlu tutulan dönemlere ilişkin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının taşınmazlara konan haczin kaldırılması ile ilgili dönemlere ilişkin prim borçlarından dolayı sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı Kurum yararına maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken nisbî vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 5. bendi silinerek yerine gelmek üzere;

“ Davalı Kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan ... gereğince 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Kurum’a verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

28.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/6691
Karar No: 2010/12101
Karar Tarihi: 06.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/6691 E.  ,  2010/12101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının emekli maaşından başka geliri olmadığını belirterek davalı oğulları Ali Fuat'dan 1.000 TL, Murat'dan 2.000 TL yardım nafakasının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... cevabında, davacının kumar oynadığını, geliri olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ...'a ise usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 500 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Davalı ...'e dava dilekçesinin tebliği amacıyla gönderilen davetiyenin adresinden taşınmış olması ve yeni adresinin bilinmemesi nedeniyle iade edilmesine rağmen mahkemece davalının tebligata yarar adresi araştırılmadan ve yeniden usulüne uygun tebligat çıkarılmadan davalı ... aleyhine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuştur. Bu durumda davada taraf teşkili sağlanmadan ve davalıya cevap ve savunma hakkı verilmeden yokluğunda karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacının 650 TL emekli maaşının olması ve davalı ... dışında 5 çocuğunun daha bulunmasına rağmen aylık 500 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline hükmedilmesi TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine aykırı olacak şekilde fazla olduğundan kurulan hüküm bu yönden de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6414
Karar No: 2016/4306
Karar Tarihi: 03.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6414 E.  ,  2016/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkili şirket arasında imzalanan sözleşme uyarınca güvenlik hizmeti aldıklarını, davalının sözleşme uyarınca güvenliği sağlama borcunu ifa etmediği için işyerinden hırsızlık yapıldığını ve müvekkilinin 16.580,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek, 10.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme ve davacının talebi doğrultusunda güvenlik hizmetinin saat 20:00 ile 08:00 saatleri arasını kapsadığını, sözleşme saatlerine göre arada 30 dakikalık ve 1 saatlik boşluk bulunduğunu, soruşturma dosyalarına göre hırsızlık olayının 00:00 ile 09:00 saatleri arasında meydana geldiğini, güvenlik hizmetinin bittiği saatlerde hırsızlık olayının meydana gelme ihtimalinin yüksek olduğunu, davacının inşaat alanında fiziki güvenlik önlemi almadığını, hırsızlığın meydana gelmesinde herhangi bir kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kabloların kısa sürede kesilerek çalınamayacağı, bir kablonun 15 dakika kadar sürede ancak kesilebildiği, bu nedenle de hırsızlık olayının gece meydana geldiğinin anlaşılması nedeniyle davalı şirketin, davacı şirketin mallarının çalınmasında tam kusurlu olduğu, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 16.060,00 TL maddi tazminatın, hırsızlığın meydana geldiği 10.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/160
Karar No: 2022/1958
Karar Tarihi: 14.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/160 E.  ,  2022/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)...(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/09/2013 tarih ve 2012/758 Esas, 2013/631 Karar sayılı kararıyla; sanığın kasten basit yaralama suçundan beraatine dair kararı,

2)Hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 27/10/2014 tarih ve 2014/15649 Esas, 2014/33962 Karar sayılı ilamı ile; hükmün bozulmasına dair ilamı,

3)...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2015 tarih ve 2014/1127 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararıyla; sanığın kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükmünün uygulanmasına, hak yoksunluğuna dair,

2)...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarih ve 2014/1127 Esas, 2015/141 Karar sayılı ek kararıyla; temyiz talebinin reddine dair ek kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 11.02.2021 tarihinde temyiz başvurusunda bulunduğu, bu talebin mahkemesince 18.02.2021 tarihli ek karar ile reddedildiği, temyiz isteminin reddine ilişkin kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından, ek karara karşı yapılan temyiz başvurusunun 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine, sanığın temyiz sebeplerinin reddi ile red kararına ilişkin 18.02.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, 14.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2595
Karar No: 2016/7019
Karar Tarihi: 22.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2595 E.  ,  2016/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 52/2, 62, 52/4, 53/1. ve 204/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın mağdur ...'den satın almış olduğu kumaşlar karşılığında 11500 TL değerinde dava konusu sahte çeki verdiği olayda,

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık savunması, mağdur ve tanıklar beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın her hangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-TCK 158/1-f-son ve aynı kanunun 61. maddeleri gereğince adli para cezası hesaplanırken belirlenen gün para cezası üzerinde TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra 52/2 maddesi uyarınca adli para cezasının miktarının hesaplanması gerekirken gün para cezasının hesaplandıktan sonra indirim yapılması,

b-5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; kararda, para cezasının yirmi eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 2 numaralı hükmün (4.) paragrafında yer alan "20 eşit taksitte" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay arayla" ve adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın tamamen hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 1150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 958 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL 'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 19160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadesi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.