erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/4853
Karar No: 2006/8333
Karar Tarihi: 11.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4853 E.  ,  2006/8333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 4.12.2002 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması, mümkün olmadığı takdirde tadil edilmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; ipoteğin kaldırılması isteminin reddine, tadil edilmesi isteminin kısmen kabulüne dair verilen 27.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, tayin olunan 11.7.2006 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av.... ile karşı taraftan Tapu Sicil Müdürlüğü vekili Av....geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Mahkeme hükmü davalılardan Tapu Sicil Müdürlüğüne kurumun evrak memuru olduğu anlaşılan Sibel Türker'e teslim edilmek suretiyle tebliğ edilmiştir. O tarihte kurum müdür vekili olan kişinin tebliğ sırasında görev başında olduğu belgelenmediğine göre Tebligat Yasası 13 ve Tebligat Tüzüğünün 18.maddesine göre yapılan tebligat yasaya uygundur. davalı Tapu Sicil Müdürlüğü tebliğ tarihinden itibaren yasal süresi içinde hükmü temyiz etmediğinden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve mahkemece varılan takdire göre hüküm usul ve yasaya uygun olup diğer davalılar ve davacı vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenle Narlıdere Tapu Sicil Müdürlüğünün temyiz dilekçesinin reddine, (2) numaralı bent uyarınca diğer davacılar ve davalıların temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 450.00 YTL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılar-

dan alınıp davalı ... ... ve F...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının hükmü temyiz eden davacılar ile davalı ... ... ve Fatma Hayrünisa Latif Topuz'dan alınmasına, 11.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/4286
Karar No: 2006/15601
Karar Tarihi: 18.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4286 E.  ,  2006/15601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2005

Davacı, Bağ-Kur'a yaptığı borçlanmasının geçerli olduğunun tespiti ile S.S.K.'ca yaşlılık aylığı bağlanmasına  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün, davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının Bağ-Kur’a yaptığı borçlanmasının geçerli olduğunun tesbiti ve Sosyal Sigortalar Kurumunca yaşlılık aylığı bağlanmasına  ilişkindir.

Hal böyle olunca, verilecek kararın Bağ-Kur’un da hak alanını doğrudan etkilediği açıktır. Bu bakımdan, Bağ-Kur’a davanın yöntemince yöneltilmesi gerektiği ortadadır. Oysa, yargılamanın Sosyal Sigortalar Kurumu’nun huzuru ile sürdürüldüğü ve sonuçlandırıldığı açıktır.

Yapılacak iş, davayı yöntemince Bağ-Kur’a  yöneltmek, davalı Bağ-Kur’un ileri süreceği delilleri toplamak, dosyadaki mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve 2829 sayılı yasanın 8.maddesi de gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11427
Karar No: 2011/12822
Karar Tarihi: 26.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11427 E.  ,  2011/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.01.2011 gününde verilen dilekçe ile iş bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinden kalan 1.750,00 TL alacağın faizi ile birlikte tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı, davacı yüklenicinin yapacağı işler bedelinin iddia ettiği gibi 3.800,00 TL olmadığını, 2.350,00 TL’ye yapılmasının kararlaştırıldığını, davacıya 1.900,00 TL ödeme yaptığını, yapılan işlerde de eksiklikler bulunduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna bağlı kalınarak 1.288,34 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten, davalının dosyaya sunduğu ve davacının içeriği ile imzasını inkar etmediği tarihsiz sözleşmede yapılacak işlerin neler olduğu belirtilmiş, bedeli de götürü olarak 2.350,00 TL kararlaştırılmıştır. Borçlar Kanununun 365.maddesi uyarınca götürü bedelli işlerde, yüklenici yapılan şeyi kararlaştırılan fiyatla yapmaya mecburdur.

Ne var ki davacı, davalı iş sahibinin sözleşmeden sonra kendisine sözleşme kapsamı dışında kalan işler yaptırdığını, dava konusu alacağın bu iş kalemlerinden kaynaklandığını ileri sürmüştür.

Yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor, taraflar arasındaki uyuşmazlığı çözüme yeterli açıklıkta bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak yapıdaki sözleşme kapsamı içinde kalan iş kalemlerini saptamak, yapılacak işlerde eksiklikler varsa bunların bedelini 2.350,00 TL olan iş bedelinden düşmek, yapıda sözleşme dışı yapılmış bazı iş kalemleri varsa bundan doğan davacı alacağını Borçlar Kanununun 366.maddesi uyarınca işin yapıldığı yıl mahalli rayiçlerine göre hesaplatmak, bunlardan da davalı iş sahibinin yaptığı ödemeleri tespit edip düşmek, uyuşmazlığı bütün bundan sonra sonucuna uygun hükme bağlamak olmalıdır.

Bilirkişilerin yetersiz raporuna dayanarak davanın yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2011/12724
Karar No: 2012/19984
Karar Tarihi: 05.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12724 E.  ,  2012/19984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/06/2011 tarih ve 2010/491-2011/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Romanya'dan satın aldığı ve davalı şirkete nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan dökme üre emtiasının, gemiyle Köstence Limanı'ndan Ordu Limanı'na taşındığı, yükün boşaltılması sırasında eksik olduğunun anlaşıldığını, sigorta tazminatı için davalıya yapılan başvurunun kabul edilmediğini, oysa hasarın poliçe teminatı altında olduğunu ileri sürerek, şimdilik 28.453,12 USD sigorta tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın yükleme limanında fazla ölçüldüğünü, hesap hatası bulunduğunu, eksik olan miktarın poliçedeki muafiyet tutarının altında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın deniz taşımasından doğduğu, davanın Denizcilik İhtisas Mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle, görev yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesinden doğan tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık 6762 sayılı TTK’nun 4. kitabından değil 5. kitabında yer alan sigorta hukukundan kaynaklanmaktadır. Bu durumda mahkemece yargılamaya devam olunarak uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1681
Karar No: 2015/3583
Karar Tarihi: 16.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1681 E.  ,  2015/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/1658-2013/1503

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası Demirci A.. Y..’nın kayden paydaş bulunduğu 167,8,10,11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “Ali” olarak yazılı baba adının “Ali Bey”, “Ali” olarak yazılı adının ise “Demirci Ali” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazların malik hanesinde geçen “D.. Ali oğlu Ali” şeklindeki kayıtların “Ali Bey oğlu Demirci Ali” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, dava konusu 167 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, Ali oğlu Demirci A.. Y..’nın 96/10240 pay sahibi olduğu, kadastro tespitine itiraz sonucu 18/06/1993 tarihinde edinildiği, taşınmazın çok sayıda paydaşı olup, paydaşlardan İbrahim Yeşilkaya, E.. Y..’nın baba adlarının Ali Bey olduğu, bir kısım paydaşların baba adının Ali olarak göründüğü; 10,11,12 parselin tapu kaydında, Ali oğlu A.. Y..’nın 96/24576 pay sahibi olduğu, edinme sebebinin tapulama, edinme tarihinin 28/06/1963 olduğu; 8 parselin tapu kaydında Ali oğlu A.. Y..’nın 96/24576 pay sahibi olduğu, edinme sebebinin hükmen tescil, edinme tarihinin 03/07/1965 olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tapu kayıt malikinin davacının mirasbırakanı olduğu belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Bilindiği üzere, 6100 Sayılı HMK 297/2. maddesinde; (1086 Sayılı HUMK’nun 388/son md.) hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Ne var ki, mahkemece verilen kararın infaza elverişli olduğunu söyleme olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; hangi parselde, hangi payın ne şekilde düzeltildiği açık ve anlaşılır şekilde belirtilerek hüküm kurulmamıştır.

Hâl böyle olunca, davacıya her parselle ilgili talebi açıklattırılarak, her bir parsele ilişkin pay oranları ve düzeltilen kayıtlar tek tek belirlenmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3763
Karar No: 2019/13801
Karar Tarihi: 03.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/3763 E.  ,  2019/13801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan sanık ... ile başka bir hükümlü arasındaki yaralama olayı nedeniyle ceza infaz kurumu başmemurluk odasında tutanak tutulması sırada, sanığın, katılan ...’ın odasına girerek, katılanın tuttuğu tutanağı yırttığı ve "Allahın kulu bana tutanak tutamaz, bana ...'lı ... derler..." diyerek katılanı tehdit ettiği ve katılana vurduğu, katılanın olay nedeniyle basit tıbbi tedavi ile giderilebilecek şekilde yaralandığı şeklinde yerel mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 58. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3- Kabule göre de;

a) Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle artırım uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, uygulama maddesinin “86/3-c” yerine “86/3-a” olarak yazılması,

b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8199
Karar No: 2012/9808
Karar Tarihi: 20.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8199 E.  ,  2012/9808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7709
Karar No: 2024/9532
Karar Tarihi: 25.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/7709 E.  ,  2024/9532 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince koruyucu tedbir talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Bursa 2. Çocuk Mahkemesiyle Bursa 8. Aile Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20/06/1960 tarihli ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Bursa 2. Çocuk Mahkemesiyle Bursa 8. Aile Mahkemesi arasında meydana gelen görev uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/14692
Karar No: 2011/1137
Karar Tarihi: 25.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14692 E.  ,  2011/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5387
Karar No: 2015/8060
Karar Tarihi: 03.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5387 E.  ,  2015/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/60013

MAHKEMESİ : Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/356 (E) ve 2012/469 (K)

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

3628 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan M. B. Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğüne gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve ek tebliğname düzenlenmesi, ayrıca M. S. Bakanlığı A. A. Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 21.05.2009 gün ve MIY 2009-216-09/As Adlt. Tfts. Krl. İda. Ks. 2320-215 sayılı yazısı ekindeki dosya ve 2006-3 sayılı kanaat raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, anılan belgenin aslı ya da tasdikli suretinin dosyaya eklendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5140
Karar No: 2021/1550
Karar Tarihi: 08.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5140 E.  ,  2021/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 14/03/2016 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacılardan İsmail ve Şenay'ın oğlu ve yine davacılardan Ziya ve Mehmet'in kardeşi ...'in 02/01/2016 tarihinde vefat ettiğini, mirasın müvekkilleri tarafından reddedildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın davacılar ... ve ... yönünden kabulüne, davacılar ... ve ... yönünden ise murisin kardeşleri oldukları, dava tarihi itibariyle murisin mirasçıları olma sıfatını kazanmadıkları, ancak annesi veya babasının mirası red talebinin karara bağlanıp bu karar kesinleştikten sonra mirasçılık sıfatını kazanabilecekleri ve mirası red süreci ile 3 aylık sürelerinin kesinleşme tarihinden sonra başlayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılardan ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde yer alan "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" hükmüne göre miras reddedilmiş olmakla tasfiyeye tabi tutulacaktır.

Somut olayda, muris ...'in tüm yakın yasal mirasçıları tarafından miras gerçek olarak reddedilmiş olup TMK'nun 612. maddesine göre tasfiye edilmesine ilişkin hüküm kurulması gerekirken murisin kardeşleri olan davacılardan ... ve ...'in mirası ret hakkına ilişkin 3 aylık sürenin en yakın mirasçıların mirası reddinin kesinleşmesinden itibaren başlayacağından bahisle temyiz eden davacılar yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 08/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/6042
Karar No: 2010/13312
Karar Tarihi: 18.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6042 E.  ,  2010/13312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tayininin çıkması nedeniyle, veda yemeği ve eğlence düzenlenmek üzere davalıya ait lokanta ile anlaşıldığını, davalının yerleri yeni cilalaması nedeniyle ayağının kayarak düştüğünü ve kolunun kırıldığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı , davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3.maddesinde, kanunun uygulanmasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “Alışverişe konu olan taşınır eşyayı...” mal, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi” tüketici, “kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere, ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri” satıcı olarak, tanımlamıştır.Aynı Yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise, “Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle, kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde, tüketici davalı ile, satıcı davacı arasında hizmet satışından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunmaktadır. Hal böyle olunca, sözü edilen yasanın 23.maddesi gereğince davaya bakmaya Tüketici mahkemesi görevlidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.