erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/4409
Karar No: 2019/6176
Karar Tarihi: 12.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4409 E.  ,  2019/6176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 21.05.2019 tarihli ve 2019/3018 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.05.2019 tarihli ve KYB-2019/56484 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/01/2019 tarihli ve 2018/24157 soruşturma, 2019/317 esas, 2019/258 sayılı iddianamenin iadesine dair Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2019 tarihli ve 2019/3 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/02/2019 tarihli ve 2019/71 değişik iş sayılı kararının “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13/03/2019 tarihli ve 2016/6214 esas, 2019/2615 karar sayılı ilâmında “...213 VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması...” şeklinde belirtilmiş olması karşısında, şüpheli hakkında komisyon mütalaası düzenlenmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367/1. maddesi uyarınca komisyon mütalaasının dava şartı olduğu anlaşılmakla; iddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 08.01.2019 tarihli 2018/24157 Soruşturma ve 2019/317 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2019 tarihli ve 2019/3 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın kabulüne dair Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2019 tarihli ve 2019/71 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/987
Karar No: 2019/2751
Karar Tarihi: 14.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/987 E.  ,  2019/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım etme

HÜKÜM : TCK.nin 81, 39, 29, 31/2, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Tüm dosya kapsamına göre, maktul ..., suça sürüklenen çocuk ... ve diğer sanık olan ağabeyi Kenan arasında, daha önceden suça sürüklenen çocuğun maktule borç olarak verdiği iki adet yüzüğün maktul tarafından geri verilmemesi üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi neticesinde sanık Kenan’ın maktulü öldürdüğü, suça sürüklenen çocuğun ise sanığın eylemine yardım ettiği olayda, maktulden suça sürüklenen çocuğa yönelen söz ve davranışların boyutu dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahriki düzenleyen 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerekirken, somut olayın özelliklerine uygun düşmeyecek şekilde 3/4 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve yaş küçüklüğüne ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, suça

sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/16284
Karar No: 2007/19277
Karar Tarihi: 23.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16284 E.  ,  2007/19277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus yol ile icra takibine geçildiği ve borçluya gönderilen örnek 10 numaralı ödeme emri bila tebliğ iade edildiği , borçlunun ise 14.05.2007 tarihinde İcra Mahkemesine başvurduğu ve icra takibini haricen öğrendiğini belirterek borca ve faize itiraz ettiği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32. maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir.Bu maddenin uygulanabilmesi için muhataba usulsüz de olsa yapılmış bir tebligat olmalıdır.Her hangi bir tebligat yapılmamış veya tebligat çıkarılmasına rağmen tebliğ edilemeden iade edilmiş ise  anılan madde hükmü uygulanmaz. Somut olayda borçluya çıkarılan ödeme emri tebliğ edilmeksizin bila tebliğ iade edildiğine göre, borçlu hakkında 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32. maddesinin uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

Öte yandan, borçluya “ödeme emri tebliğ edilemese” bile,alacaklının anlaşmazlığı ve takibi sürdürme iradesi mevcut bulunduğu sürece borçluya ödeme emrinin tebliğ edilmemesi şikayet ve itirazda bulunmasına engel teşkil etmez. Her ne kadar borçluya ödeme emri tebliğ edilmemiş ise de alacaklı vekilinin yargılamaya katılarak itirazın reddini talep ettiği ve bu nedenlerle, anlaşmazlığı ve takibi sürdürme iradesinin mevcut bulunduğu görülmektedir.O halde Mahkemece borçlunun itirazının esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın süre aşımı nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2189
Karar No: 2017/2588
Karar Tarihi: 07.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2189 E.  ,  2017/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davacı ... İnş.Ltd.Şti. Yönünden davanın reddine, davacı ... İşleyen yönünden davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirtilen 07.03.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ...geldi. Aleyhine temyiz olunan davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yargılama sırasında ileri sürülmeyen hususların temyiz incelemesi sırasında ileri sürülemeyecek olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.803.30. TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11510
Karar No: 2025/3015
Karar Tarihi: 15.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/11510 E.  ,  2025/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/347 E., 2015/719 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi

Özetle, atılı suçu işlemediğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan ...'nin aşamalardaki anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay günü, katılanın cinsel organına eli ile değmeye başladığı, katılanın tepki vermesi üzerine sanığın sus bağırma, komşular duyar şeklinde sözler söylediği, bu sırada katılanın ayağa kalkarak çıkmak istediği, ancak sanığın kendisini kolundan tutarak yatağa doğru çektiği ve üzerine doğru eğildiği, sana s.ks. çekmek istiyorum vb. sözler söyledikten sonra katılanın üzerinde bulunan eşofmanını çıkartmak istediği, ancak katılanın durumdan rahatsız olması üzerine ve kurtulmak amacıyla sanığın kafasına o an yanında bulunan bira şişesi ile vurduğu, bunun üzerine katılanı bıraktığı ve katılanın evden ayrıldığının anlaşılması karşısında, eylemin mevcut haliyle sarkıntılık düzeyini aştığı gözetilerek sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-1. cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. ve 326/son maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/548
Karar No: 2022/2475
Karar Tarihi: 29.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/548 E.  ,  2022/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01/07/2019 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 22/09/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 31/12/2021 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 31/12/2021 tarihinde davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, 6100 Sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 31/12/2021 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 26/11/2021 tarihli kararıyla, davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 31/12/2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/24158
Karar No: 2014/7254
Karar Tarihi: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24158 E.  ,  2014/7254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İskilip Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :18.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/269 Karar no:2013/282

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından kocanın boşanma davasının kabulü ile kendisinin boşanma ve ziynet eşyası alacağına ilişkin davasının reddi yönünden incelemenin duruşmalı yapılması talebiyle temyiz edilmiş ise de, duruşma isteyenin, buna ilişkin gideri yatırmadığı anlaşıldığından, duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

Dava, karşılıklı boşanma ve ziynet alacağına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Cuma)
Esas No: 2011/18769
Karar No: 2011/20502
Karar Tarihi: 20.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/18769 E.  ,  2011/20502 K.**

**"İçtihat Metni"**

..

KARAR

Dava, ticari işletme devir sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7907
Karar No: 2018/3210
Karar Tarihi: 24.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7907 E.  ,  2018/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 578,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Esas No: 2018/2936
Karar No: 2019/752
Karar Tarihi: 23.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/2936 E.  ,  2019/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi davasının kabulüne ve ecrimisil davasının reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K.. A R A R

Kararı temyiz eden davalı vekili tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtaya aittir (HMK mad.336/3). Dosya arasına alınan ve dilekçe ekinde sunulan bilgi ve belgeler, Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaati ile başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil denge, Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkı dikkate alınarak adli yardım talebi yerinde görüldüğünden, HMK’nin 334 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, davacı tarafın nispi temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8390
Karar No: 2017/7066
Karar Tarihi: 25.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8390 E.  ,  2017/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/04/2014 tarih ve 2014/12-89 Esas, 2014/226 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre, yapılan tebliğatın geçerli olabilmesi için, ilgilinin kendisine veya adına tebliğ yapılabilecek kimselere belirtilen adreste kanunun gösterdiği usullere göre önceden tebliğ yapılmış olmasının gerektiği; somut durumda ise, sanık ...'nün sorgusunda belirttiği adrese daha önceden yapılmış bir tebligat bulunmadığı, sanığa gerekçeli kararın T.K. 35. maddesine göre tebliğine ilişkin 10.08.2009 tarihli tebligatın geçersiz olduğu, anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan 3167 sayılı Kanunun 16/1 maddesi uyarınca verilen mahkumiyetine ilişkin eyleminin hükümden sonra 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile suç olmaktan çıkarılması karşısında TCK'nın 58. maddesinin uygulanma olanağının kalmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19690
Karar No: 2015/6042
Karar Tarihi: 20.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/19690 E.  ,  2015/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davalı vergi sorumlusu alacaklı İdare vekili, davalının ..Hastanesi'nde çalışırken, davalıya .. Kanunu'nun 17/5.maddesi uyarınca yapılan döner sermaya ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi kesilerek Vergi Dairesine ödendiğini, bu eksik verginin daha sonra müvekkili idarece ilgilisi adına vergi sorumlusu sıfatıyla vergi dairesine ödendiğini ileri sürerek, müvekkilince vergi dairesine sonradan ödenen miktarın davalı vergi borçlusundan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vergi borçlusu, eksik ödenen vergi borcundan dolayı kusurunun bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece sebepsiz zenginleşme nedeniyle 2 ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin bulunduğu, sürenin geri alım haklarının öğrenme tarihinden muhasebat başkontrolörü raporunun davacı idareye tebliği ile başlayacağı ve paranın yatırıldığı tarihten itibaren 10 yıllık sürenin dolmadığı, davacı idare tarafından eksik kesilen vergiler nedeniyle ilgili vergi dairesine ödemenin yapıldığı verilerin eksik kesilmesinden dolayı davalının hiç bir kusurun bulunmadığı, bu nedenle usulsüzlük cezaları ve gecikme faizinden sorumlu tutulamayacağı ancak eksik kesilen vergilerin davacı tarafın-

dan ödenmesi nedeniyle haksız olarak zenginleştiği, davalının bilirkişi tarafından hesaplanan 2.394,00 TL'den sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.394,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 163,55 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.