Esas No: 2024/1591
Karar No: 2024/8148
Karar Tarihi: 05.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1591 E.  ,  2024/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/431 E., 2023/485 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüse yardım, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.04.2022 tarihli 2022/581 Esas, 2022/854 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/11222 Esas, 2023/1978 Karar sayılı ilâmı ile sanıklar ... ve ...'in yardım eden olarak cezalandırılmaları gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozma ilamı üzerine Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2023 tarihli ve 2023/431 Esas, 2023/485 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı;

1. Maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/2-a delaletiyle 39/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-a delaletiyle 39/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-a maddesi delaletiyle 39/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, kararın gerekçesinin yetersiz oluşuna, suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına, eksik incelemeye, takdiri indirime,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanması gerektiğine, haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandıklarının anlaşıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından kasten ve yardım eden sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayda meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2023 tarihli ve 2023/431 Esas, 2023/485 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Sanıklara hükmolunan ceza miktarları ve sanıkların tutuklulukta geçirdiği süreler dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.