Esas No: 2021/7516
Karar No: 2023/230
Karar Tarihi: 19.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7516 E.  ,  2023/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği sanığın temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/502 E., 2016/224 K. sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 152 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Kasten yaralama suçundan üç mağdura yönelik olarak ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay günü akşam evinde çıkan tartışma sonrasında, annesi olan ...'a, babası olan ...'e ve eşi olan ...'ya evin mutfak bölümünden aldığı ... ve bıçaklarla saldırmaya çalıştığı, ancak bıçak ve çatalların mağdurlara isabet etmediği, yine evde bulunan bir kısım ev eşyasını tiner dökerek yaktığı, bir kısım ev eşyasını da kırdığı, sanığın eşi olan mağdur ...'nın polisi araması üzerine de sanığın yakalandığı Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık savcılık huzurundaki beyanında, ailesiyle tartıştığını, tartışma sırasında ne yaptığını hatırmadığını, ama etrafa zarar vermiş olabileceğini, tiner ile halının ucunu yaktığını, daha önce ... Ruh Sağlığı Hastanesi, ..., ... ve ... Hastanelerinde tedavi gördüğünü, antisosyal kişilik bozukluğu tanısı konulduğunu beyan etmiş; mahkeme huzurundaki beyanında ise olay anını hatırlamadığını, pişman olduğunu beyan etmiştir.

3. Mağdurlar, kovuşturma aşamasında şikayetçi olmadıklarını beyan etmişlerdir.

4. Kolluk tarafından hazırlanan 07.07.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda, evdeki zigon sehpanın camlarının kırılmış olduğu, mutfak ve oturma odası halıları ile battaniyenin bir kısmının yanmış olduğu, balkonda tiner şişesinin bulunduğu tespit edilmiştir.

5. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince tanzim edilen 15.07.2015 tarihli heyet raporuna göre sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereğince cezai ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

6. Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/502 Esas, 2016/224 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.