Esas No: 2020/1940
Karar No: 2021/3470
Karar Tarihi: 08.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1940 E.  ,  2021/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.05.2016 tarih ve 2012/625-2016/394 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenimiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... 'ya ait ve diğer davalı ... idaresindeki ... plakalı otobüsün devrilmesi sonucu otobüste yolcu olarak bulunan davacılar murisi ... vefat ettiğini, olayda Şevket ’nın 8/8 kusurlu olduğunu, Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1995/831 Esas sayılı dosyasından ceza yargılaması bulunduğunu ileri sürerek her davacı için 125.000,000.- TL’er olmak üzere toplam 500.000.000.-TL (eski para ile) manevi tazminat ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak sureti ile her davacı için 25.000.000 TL’er olmak üzere toplam 100.000.000.-TL (eski parayla) bakım ve destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmesini istemiş, 14.01.2016 tarihli dileçesiyle davalarını belirsiz alacak davasına dönüştürdüklerini ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak Davacı ... için 250,95 TL, ... için 878,30 TL, ... için 1.296,60 TL, ... için 29.840,00 TL olmak üzere toplam 32.265,85 TL maddi tazminatın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılara ilanen tebligat yapılmış, aşamadaki beyanlarında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, her bir davacı için 25,00 TL'den destekten yoksun kalma tazminatı olmak üzere toplam 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve her bir davacı için 125,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 500,00 TL tazminatın kaza tarihi olan 23.10.1995 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ve dahili davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK Geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 2.190,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Davacılar vekili dava dilekçesiyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 25,00 TL maddi tazminat ve 125.00'er TL manevi tazminata karar verilmesini istemiş, 14.01.2016 tarihli dilekçesiyle maddi tazminat istemini davacı ... için 250.95 TL, ... için 878,30 TL ve ... için 1.296,60 TL olarak taleplerini yükseltmiş olup, mahkemece her bir davacı lehine ayrı ayrı 25,00 TL maddi tazminat ve 125.00'er TL manevi tazminata karar verilmiştir. Adı geçen davacılar yönünden mahkemece red edilen davalılar yönünden de kabul edilen miktarlar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmakta olup, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı ... vekili ile davacılar vekilinin davacı ..., ... ve... yönünden temyiz istemlerinin miktar yönünden ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ...’ün temyiz istemine gelince; Dava dilekçesinde davacı ... yönünden fazlaya ilişkin hakkı saklı tutularak 25,00 TL maddi tazminata karar verilmesi istenmiş, Dairenin bozma ilamından sonra davacı vekilinin 14.01.2016 tarihli dilekçesiyle adı geçen davacı yönünden talep 29.840,00 TL’ye yükseltilmiş, mahkemece bozma ilamından sonra davanın ıslahı mümkün olmadığından davacının ıslah talebinin reddine ve dava dilekçesinde belirtilen miktar itibariyle maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun ile 6100 sayılı HMK 177. maddesine getirilen 2. fıkra ile “Yargıtayın bozma kararlarından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararlarından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması halinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz.” düzenlemesi getirilmiştir. Bu halde, 6100 sayılı HMK 177/2 maddesinde ögörülen koşullar dahilinde bozma ilamından sonra ıslah yapılabileceği dikkate alındığında, davacı ... yönünden ıslah isteminin anılan düzenlemede yer alan koşullar kapsamında değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı ... yönünden dile getirilen sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili ile davacılar vekilinin davacı ..., ... ve ... yönünden temyiz isteminin ayrı ayrı REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davacı ... yönünden temiz isteminin kabulü ile kararın adı geçen davacı yönünden BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davacı ... yönünden dile getirdiği sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara ve davalı ... 'ya iadesine, 08.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.