erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/4065
Karar No: 2021/7891
Karar Tarihi: 29.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/4065 E.  ,  2021/7891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın akıl hastalığı nedeniyle yargılamaya konu eylem yönünden 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda, tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarında usulüne göre teşkil edilmiş heyetten ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yöntemince rapor aldırılmadan... Devlet Hastanesinde görevli Psikiyatri uzmanından alınan tek hekim raporu esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında, TCK'nin 57/1. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, aynı Kanun’un 57/2. maddesi gereği “yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılmasına” karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 29.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7578
Karar No: 2014/10678
Karar Tarihi: 10.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/7578 E.  ,  2014/10678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5395
Karar No: 2024/4145
Karar Tarihi: 09.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5395 E.  ,  2024/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/181 E., 2016/78 K.

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, tapu iptali ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 23.06.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından duruşma talepli temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen asıl kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmakla duruşma talebinin reddi ile ek karara yönelik temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Mahkemenin 23.06.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 432 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Mahkemece verilen karar, davalıya daha önce benzer dosyada (davalı vekilinin de emsal olarak sunduğu Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 2019/296 E., 2019/807 K. sayılı dosyasında 14.02.2015 tarihli cevap dilekçesinde yer alan adresi) aynı adrese tebliğ yapıldığı ve davalı vekilinin dosyaya sunduğu 31.08.2020 tarihli asıl karar yönelik temyiz dilekçesinde, 23.06.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinde de aynı adresi bildirdiği, söz konusu adresine yapılan tebliğin usulüne uygun olarak 04.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığından davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi yasal süre geçirildikten sonra 31.08.2020 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 23.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5063
Karar No: 2015/19235
Karar Tarihi: 17.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/5063 E.  ,  2015/19235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik suçundan beraat, 213 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyet, hükmün açıklanmasını geri bırakılması, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2011 tarihli 2011/126 değişik iş sayılı kararı

1-Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan verilen Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2010 tarih ve 2009/325 E, 2010/1276 K sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yapılan itirazın reddine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.01.2011 tarih ve 2011/126 değişik iş sayılı kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olması ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce itiraz hakkında verilen kararın kesin olması karşısında; katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/2387
Karar No: 2015/3290
Karar Tarihi: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/2387 E.  ,  2015/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21177
Karar No: 2014/4902
Karar Tarihi: 17.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/21177 E.  ,  2014/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/54029

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2009

NUMARASI : 2008/981 (E) ve 2009/817 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2003 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sabıkası da bulunmayan sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3860
Karar No: 2018/1845
Karar Tarihi: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3860 E.  ,  2018/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...), kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçtan beraatine, sanık ...'ın müsnet suçtan mahkûmiyeti ile temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında hakkında yakalama kararı çıkartılan sanık ...'in savunmasının alındığı Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2015 günlü, 2015/2 Değişik iş sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikliğinin tamamlanmasının ardından katılan mağdure ... vekili Av. ...'un 19.01.2015 tarihli süre tutum dilekçesiyle gerekçeli kararın tarafına tebliğini talep ettiği halde, dosya içerisinde tebligat yapıldığına dair bilgi veya belge bulunmadığı anlaşıldığından, varsa buna ilişkin belgenin temini aksi halde gerekçeli hükmün usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde gerekçeli temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6671
Karar No: 2024/10734
Karar Tarihi: 10.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/6671 E.  ,  2024/10734 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 05.01.2023

EK KARAR SAYISI: 2022/1298 E., 2022/1265 K.

SUÇ: Cinsel saldırı

KARAR: Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ek karar ile mağdure vekilinin temyiz talebinin, davaya katılma hakkının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin çevreden aldığı yoğun baskı sebebiyle şikayetçi olmadığını beyan etmek zorunda kaldığına, tüm bu aşamalarda hukuki destek alamadığına, sanığın mağdureye karşı cinsel saldırı eylemlerine mağdure yedi - sekiz yaşlarında iken başladığına, Bakanlığa ihbarda bulunulmadığına, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna, katılma isteminin reddedilmesinin kanuna aykırı olduğuna ve kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/11698
Karar No: 2014/5321
Karar Tarihi: 11.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11698 E.  ,  2014/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, 30.07.2009 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin, davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağının, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun olmasına, anılan Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesinin; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmünü içermesine, madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğunun bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluğun “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmasına, iş bu davada; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılmamış olması isabetsiz ise de; temyiz edenin sıfatına göre bu isabetsizliğin sonuca etkisinin bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13477
Karar No: 2010/10547
Karar Tarihi: 28.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13477 E.  ,  2010/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Dora Otomotiv ....San.Tic.A.Ş. vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat Yusuf Kabakçı aralarındaki tespit davası hakkında ... 18. İş Mahkemesinden verilen 1.7.2009 gün ve 537-529 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, Kurum tarafından tahakkuk ettirilen 418.56 TL lik prim borcunun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

HUMK.'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa’nın 2/c maddesi ile 21.07.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00.-TL olan kesinlik sınırı 1.000,00.-TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle, 21.07.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00.-TL’yi geçmesi gerekir.

HUMK.’na 5236 sayılı Yasa’nın 19. maddesi ile eklenen Ek-4. maddeye göre ise, “görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların 10,00.-TL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

Bu parasal sınır, 2006 yılında 1.090,00.-TL ve 2007 yılında 1.170,00.-TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan, 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250,00.-TL’sini geçmesi gerekir. Öte yandan, 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazete'de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.400,00.-TL’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve temyiz konusu dava değeri 418.56 TL olup, bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davalı Kurumun temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8756
Karar No: 2018/1868
Karar Tarihi: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8756 E.  ,  2018/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkumiyetine dair Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2017 gün ve 2016/142 Esas, 2017/175 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ondördüncü celseye ait duruşma tutunağında üye hakim Mehmet Deniz'in onaltı-onyedi-onsekizinci celselere ait duruşma tutanaklarıyla gerekçeli kararda ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin tamamlanmasının ardından hükmün 16.10.2017 havale tarihli dilekçeyle sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesine rağmen 12.11.2017 günlü, 2017/61205 sayılı tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından, anılan temyizle ilgili ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14234
Karar No: 2012/13723
Karar Tarihi: 10.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/14234 E.  ,  2012/13723 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-... 3-... İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... arasındaki dava hakkında Atabey (Kapatılan) Asliye Hukuk(İş) Mahkemesinden verilen 23.07.2010 günlü ve 49/63 sayılı hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin geri çevirmeye ilişkin önceki kararının gereği yerine getirilmemiştir. Zira, temyiz dilekçesini harçlandırmadığı belirtilen davacı için çıkarılan muhtıranın kim tarafından ve kime tebliğ edildiği yazılmaksızın tebliği usulsüz olup, bu durumda muhtıranın tebliği geçersiz olduğundan, yasal süreç tamamlanmamıştır. Mahkemece, davacı vekiline eksik harçla ilgili muhtıra usulünce tebliğ edilmelidir.

Yine, davalılar vekilinden, temyiz dilekçesi ile ödenen harcın hangi davalı için ödendiği sorulmaksızın; Mahkemece, resen değerlendirme yapılarak, ödenen harcın davalılardan Atabey Belediye Başkanlığına ilişkin olduğunun belirtilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Ayrıca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesinde belirtilen prosedürün mahkemece işletilmesi gerekir. Buna göre, muhtıraya rağmen yeterli temyiz harcının süresinde ödenmemesi durumunda, mahkemece, anılan yasa maddesindeki prosedür işletilerek, ek karar ile, temyiz harcını eksik ödeyen veya hiç harç ödemeyen taraf yönünden temyiz itirazının reddine karar verilip; ek karar ilgilisine usulünce tebliğ edilmelidir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesi gereği temyiz itirazının reddine ilişkin ek kararın 7 gün içinde temyiz edilebileceği gözetilmeli; sonrasında, esas kararı başkaca usulünce temyiz edenin bulunması veya ek kararın süresinde temyiz edilmesi halinde, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Yargıtay’a gönderilmelidir. Temyiz itirazının reddine ilişkin ek kararın süresi geçtikten sonra temyizi halinde, yeniden verilecek ek karar ile temyiz itirazı bu sefer temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle reddedilerek, tebliği ile yasal süreç işletilmelidir. Hükmü başkaca temyiz edenin bulunmaması durumunda, ilgilisinin talebi üzerine hüküm kesinleştirilmelidir.

Sonuç olarak, Mahkemece, davacı vekiline muhtıra usulünce tebliğ edilmeli; Yine, davalılar vekilinden, ödenen önceki harcın hangi davalı için ödendiği sorularak, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi gereği, gerektiğinde ek karar ile temyiz itirazı reddedilip, ayrıntısı yukarıda açıklanan yasal prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/980
Karar No: 2015/3289
Karar Tarihi: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/980 E.  ,  2015/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.