Esas No: 2022/12958
Karar No: 2024/3443
Karar Tarihi: 13.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12958 E.  ,  2024/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2318 E. 2021/1402 K.

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında İlk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde

temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.03.2018 tarihli ve 2017/751 Esas, 2018/553 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık ... hakkında katılan ... 'e karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraat,

B. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçu nedeniyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 6.750,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesi'nin 22.12.2021 tarihli ve 2018/2318 Esas, 2021/1402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanıklar hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçu nedeniyle; 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 1'er yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58. Maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik araştırmaya, 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesinin uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; savunma hakkının kısıtlandığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine;

ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. İnceleme dışı sanık ...'ın oğlu ...'in olaydan önceki dönemde uyuşturucu kullandığı, sanık ...'ın mağdurun oğlunu uyuşturucuya alıştırdığını ve ona uyuşturucu temin ettiğini düşünerek olaydan önce bir kaç kez arayıp uyardığı, olay günü ise katılanla herhangi bir husumetleri bulunmayan sanıklar İlhan ve Şahin'in katılanı araçla takip ettikleri, araçla yanında durup kafa kısmına elleriyle vurmak suretiyle yaralayıp yere düşürdükleri, sanık ...'ın araçla mağdurun sol ayağının üzerinden geçmek suretiyle dördüncü derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebep oldukları olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, savunma hakkının kısıtlanmadığının tespit edildiği,

sanıkların araçla katılanın ayağının üzerinden geçmesi nedeniyle suçun silahla işlendiğinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesi'nin 22.12.2021 tarihli ve 2018/2318 Esas, 2021/1402 Karar sayılı kararında Cumhuriyet Savcısı, sanık ... ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.