erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/3612
Karar No: 2016/578
Karar Tarihi: 08.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3612 E.  ,  2016/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Dava dosyası davalı vekilinin istemi üzerine temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir. Ne var ki, hatalı olarak davacının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle davacıdan temyiz harcı alınmamıştır. 2560 sayılı Kanun ile 492 sayılı Harçlar Kanunu nazara alındığında davacının harçtan muafiyeti söz konusu değildir.

Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükmü uyarınca temyiz kaydı yapılmış ise de temyiz başvuru harcı ile temyiz karar harcının yatırıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Davalı tarafın harçtan muaf olduğu düşüncesiyle temyiz başvuru harcı ile temyiz karar ve ilam harcının alınmadığı anlaşıldığından, anılan harçların yatırılması için davalı vekiline HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, harçların yatırılması halinde buna ilişkin belgenin eklenmesi, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi veya aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11185
Karar No: 2021/9543
Karar Tarihi: 05.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11185 E.  ,  2021/9543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalılardan Akbank Türk A.Ş vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 05/10/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı Akbank Türk A.Ş. vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı Akbank Türk A.Ş den alınıp davacıya verilmesine,

18.603 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5563
Karar No: 2012/6789
Karar Tarihi: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5563 E.  ,  2012/6789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 25.04.2011 tarihli bozma ilamında davacının yargı harçlarından muaf olduğu belirtilmiş ise de, 02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6718
Karar No: 2024/11352
Karar Tarihi: 20.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6718 E.  ,  2024/11352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/595 E., 2024/250 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/521 E., 2021/557 K.

Taraflar arasındaki ödeme emri iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2485
Karar No: 2018/6127
Karar Tarihi: 23.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2485 E.  ,  2018/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13609
Karar No: 2012/19667
Karar Tarihi: 12.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/13609 E.  ,  2012/19667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 19.03.2012 gün ve 9158-6220 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 203.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 43.90 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.12.07.2012 (Prş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma davalarında hakim huzurunda gerçekleşen “anlaşmayı bozma” kavramı ile “davadan feragat” kavramı sanıldığı gibi “bir ve aynı şey” değildir. Farklı hukuksal kavramlardır.

Davadan feragatı sadece dava harcını yatıran eş diğer bir deyişle “davacı” yapabilirken, “anlaşmayı bozmayı” anlaşmanın tarafı olan “hem erkek eş hem kadın eş” yapabilir.

Anlaşmayı bozmayı “davadan feragat” imiş gibi değerlendirmek mümkün olmadı gibi anlaşmayı bozmayı sadece dava harcı yatıran eşe özgülemek, usul hukukunda yer almayan bir kuralı içtihat yolu ile ihdas etmekle eş değerdir.

Anlaşmayı dava harcını yatıran eşe ”keyfe keder istediği zaman bozma hakkı” verilirken aynı anlaşmanın tarafı olan diğer eşi bu beyanı ile “sonsuza kadar bağlı tutmak” eşler arasındaki “silahların eşitliği” evrensel hukuk ilkesi ile asla bağdaşmaz.

Yargılamaya Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi hükümlerine göre devam edilmek üzere hükmün bozulması gerekir.
Esas No: 2015/3275
Karar No: 2015/1090
Karar Tarihi: 04.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3275 E.  ,  2015/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanmak

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın haczedilen malların sahibi olduğunun anlaşılması karşısında TCK'nın 289/1-ikinci cümlesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılması hükmünden sonraki kısmın çıkarılarak; "289/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezasına, anılan Kanunun 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına, aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sonuç hapis cezası bir gün karşılığı 20 TL’den adli para cezasına çevrilerek 740 TL adli para cezasına, sonuç gün adli para cezasının ise bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 20 TL ile cezalandırılmasına" hükmünün eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13591
Karar No: 2015/905
Karar Tarihi: 22.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/13591 E.  ,  2015/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/1137-2013/1369

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Tapu Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu 289 ada, 5 parsel sayılı taşınmazda kayıt maliki olduğunu, tapu kaydının malik hanesinde baba adı “Yusuf” olmasına rağmen kadastro tespit çalışmaları sırasında hatalı olarak “Durmuş” yazıldığı iddiasıyla tapu kaydının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de temyiz aşamasında eksiğin tamamlatılması yoluyla 09/06/2014 tarihinde getirtilen çap kaydından 289 ada, 5 parsel sayılı taşınmazda kayıt maliki M.. M..'nin tapu kaydındaki "Yusuf" olan baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak "Durmuş" yazılmak suretiyle davalı idarece düzeltildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; 289 ada, 5 parsel sayılı taşınmazda idarece re'sen yapılan kayıt düzeltme işlemi ile tapu kaydı nüfus kaydına uygun hale getirildiğine göre davanın konusuz kaldığı gözetilerek "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması için karar bozulmalıdır.

Davalı tarafın temyiz itirazı değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01..2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4596
Karar No: 2019/5553
Karar Tarihi: 16.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/4596 E.  ,  2019/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D)

KARŞI OY

5237 sayılı TCK'nun “İftira” başlıklı 267/1. madde ve fıkrasında “Yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

İhbar veya şikâyet, failin suçsuz olduğunu bildiği, başka deyişle suçsuzluğunda kuşku bulunmayan kimse aleyhinde yapılmış olmalıdır. Bu bakımdan, gerçekte işlenmiş bir suç mevcut bulunur, ancak üzerinde kuşku ve iddianın yoğunlaşmış olması nedeniyle ihbar veya şikâyet edilen kişinin suçluluğu kanıtlanamazsa, suçlanan beraat etmiş olsa dahi iftira suçunun unsurları oluşmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın çalıştığı bölümdeki bir profesör tarafından ....,..... adlı iki kız öğrenciye cinsel tacizde bulunulduğu rektör olan

müşteki ...'e 3 ay önce gayri resmi bildirmesine rağmen hiç bir işlem yapmadığını, müştekinin üniversitedeki odasından şahsi evraklarını çaldığını veya çaldırdığını, şahsi menfaat sağlamak amacıyla ihalelerde ve kadro atamalarında hukuka aykırı işlemler yaptığından bahisle şikayetçi olması, mühendislik fakültesinde 2011 yılı bahar döneminde verdiği iş hukuku dersinin final sınavından bir gün önce görevin kendisinden alındığını ve yapılan hoca değişikliğinin sınav sorularını siyasi amaçlı olarak önceden belli öğrencilere vermek amacıyla yapılmış olduğu şeklindeki beyanlarına yönelik kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, şikayet hakkını kullandığının kabul edilmesi mümkün olmadığından atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden sayın çoğunluğun onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.16.04.2019
Esas No: 2015/403
Karar No: 2015/4523
Karar Tarihi: 04.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/403 E.  ,  2015/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/46621

Mahkeme : BANDIRMA Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 12/12/2014– 2014/319 esas ve 2014/423 karar

Suçlar : a-Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A)Sanık E. hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık B. hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipleri ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, ödeme gücü bulunmayan sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nm 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, zorunlu müdafii ücretine ilişkin paragraf çıkartılmak suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Esas No: 2013/22263
Karar No: 2014/18325
Karar Tarihi: 12.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22263 E.  ,  2014/18325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/115509

MAHKEMESİ : Sandıklı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2009/467 (E) ve 2011/602 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar C.. Y.. , M.. Y.. ve Y.. Y.. hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesine

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesindeki "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince de karar verildiğinden dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2- a)Sanıklar C.. Y.., F.. Y.., M.. Y.., Y.. Y.. hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Olay tarihinde M.. Y.., C.. Y.., F.. Y.., Y.. Y..ın mağdur sanıkların araç içerisinde bekledikleri sırada olay yerine gelerek Z..yı araç içerisinde görmeleri üzerine tarafların kavgaya tutuştukları , sanık Y.. Y..'ın sopa ile katılanlar H.. F.., E.. Y.. ve mağdur A.. F..ı yaraladığı, diğer sanıklarında fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri,sanıkların silah ile kasten yaralama suçunu işledikleri sabit olduğu halde , yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b) Sanıklar C.. Y.., F.. Y.., M.. Y.., Y.. Y.., M.. F..t, H.. F.., E.. Y.. hakkında verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Sanıkların eylemlerini silahtan sayılan sopa ve asa ile gerçekleştirmeleri karşısında şikayete tabi olmayan silah ile kasten yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,

c) Sanık A.. F.. hakkında verilen düşme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Sanığın UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden hükümden sonra 26.07.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, bu durumun mahkemesince araştırılarak, TCK'nin 64. maddesine göre kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.