erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/9633
Karar No: 2022/1640
Karar Tarihi: 08.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9633 E.  ,  2022/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Ankara İli, Çankaya İlçesi, Akpınar Mahallesi, 26026 ada, 4 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/112
Karar No: 2024/11486
Karar Tarihi: 14.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/112 E.  ,  2024/11486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359. ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

2.Kabule göre de; suç tarihinin defter ve belge istem yazısının tebliğ edildiği tarihten 15 gün sonrası olan "11.05.2015" tarihi olduğu gözetilmeden karar başlığında “29.05.2015” şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/825
Karar No: 2009/3781
Karar Tarihi: 22.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/825 E.  ,  2009/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı... .... Diğer davalılar gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı yüklenici tarafından, davalıların kat maliki oldukları sitede, depremle oluşan hasarların giderilmesi amacıyla yapılan onarım ve güçlendirme bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar bir kısım davalılarca temyiz edilmiştir.

Davalı, dava dilekçesinin kendisine tebliği ile hakkında dava açıldığını öğrenir. Bunun üzerine Anayasa ile güvence altına alınan savunma hakkını kullanabilir. Çünkü davalı meşru bütün vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde kendisini savunma hakkına sahiptir (Anayasa 36.mad.). HUMK’nın 73. maddesi hükmü gereğince de, dava dilekçesinin kanun, tüzük hükümlerine göre hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde, davalılara tebliğ edilmesi, savunmalarını yapabilme olanağının sağlanması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde işin esası incelenerek hüküm kurulması gerekir, taraflara usulüne uygun tebligat yapılmadıkça hüküm kurulamaz. Taraf teşkili dava şartlarından olup, mahkemece doğrudan gözetilmelidir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay incelendiğinde, davacı yüklenici tarafından açılan davaya ilişkin dava dilekçesi, dava konusu sitenin, yazlık site olması, davalıların kışlık adresleri bilinmediğinden bahisle bilâ tebliğ iade edilmiş sonrasında bir kısım davalılara ilişkin olarak site bekçisi imzasına, bir kısım davalılar yönünden ise adres araştırması yapılmaksızın aynı zamanda site yöneticisi olarak gösterilen davalı ...’a ait olduğu anlaşılan İstanbul’daki adreste aynı çatı altında ikâmet ettiği şerhi ile tebliğ edilip, yargılama yapılarak hüküm kurulmuştur. Dairemizin temyiz incelemesi aşamasında verdiği geri çevirme kararı sonrasında davalıların gerçek adresleri belirlenerek kararın tebliğ edilmesi sağlanmıştır. Davalılara yargılama sırasında yapılan tebligatlar belirtilen nedenlerle Tebligat Kanunu ve ilgili Tüzük hükümlerine aykırı olup, davalıların savunma ve delil bildirme hakları kısıtlanmış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine ve Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 22.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6825
Karar No: 2012/7959
Karar Tarihi: 07.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6825 E.  ,  2012/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/162513

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/11/2010, 2010/201 (E) ve 2010/347 (K)

SUÇ : İştirak halinde nitelikli yağmaya teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanın, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar Turgut ve Erkan arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine savunmalarının aynı müdafiiler tarafından yaptırılması suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. Maddelerine aykırı davranılması,

3-Gerekçeli kararın son parağrafında sanıkların, mağduru yağma amacıyla birlikte hareket ettikleri kabul edildiği halde hüküm kısmında sanık Levent hakkında yağma suçuna yardım etmeden hüküm kurulması suretiyle gerekçeyle hüküm arasında çelişkiye neden olunması.

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeyen hükümler ile sanık Turgut hakkındaki 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sanık Levent hakkındaki öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçundan kurulan hükümlerinde irtibat nedeniyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA),07/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/23489
Karar No: 2013/23995
Karar Tarihi: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/23489 E.  ,  2013/23995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2887
Karar No: 2011/1730
Karar Tarihi: 07.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2887 E.  ,  2011/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı M.. K..’un anne, baba ve kardeşlerini de gösterecek şekilde nüfus aile kayıt tablosunun getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/25377
Karar No: 2022/2743
Karar Tarihi: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25377 E.  ,  2022/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aynı mağdura karşı kasten yaralama suçundan farklı zamanda gerçekleştirdiği tehdit suçu yönünden, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kasten yaralama ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise tehdit suçu yönünden,17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15397
Karar No: 2021/17934
Karar Tarihi: 27.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15397 E.  ,  2021/17934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 168/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli ve 2016/402 esas, 2019/591 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/04/2021 gün ve 7875-2021 Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının gün 18/06/2021 ve 2021/58111sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'ye yönelik eylemi nedeniyle Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2016 tarihli ve 2016/24227 soruşturma, 2016/9478 esas, 2016/707 sayılı iddianamesi ile nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı halde, bu suçlar yönünden hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de, mahallinde alınacak kararla meselenin hâlli mümkün olup, mahkemesince zamanaşımı süresi içinde bu konuda her zaman bir karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, kayden 10/10/1999 doğumlu olup, suçun işlendiği 27/05/2016 tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Karar duruşmasında Tekirdağ F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ya 12.09.2019 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle” hükmün usulüne uygun tefhim edilmediği ve bu nedenle kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2019 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk ...’ya usule uygun olarak (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde, cezaevindeki suça sürüklenen çocuğa CMK 263’üncü maddesine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilip, kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (KÜÇÜKÇEKMECE) 7. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 12.09.2019 tarihli ve 2016/402 E., 2019/591 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 27/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5551
Karar No: 2021/9783
Karar Tarihi: 01.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/5551 E.  ,  2021/9783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde çalışmakta iken emekliliğe hak kazandığını, kıdem tazminatı alacağının ödenmediğini, davacının yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını beyan ederek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 26.12.2019 tarihli, esas 2017/13833, karar 2019/24480 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya kapsamına göre, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu sabit olup, Mahkemece davalıların hükmedilen alacaklardan müştereken müteselsilen sorumlu olduklarına karar verilmesi isabetlidir. Ancak ulusal bayram ve genel tatil ücreti konusunda, bu kuralın dışına çıkıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, bozmadan önceki kısa karar gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle bozma öncesi kısa kararda belirtilen şekilde hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de, bozma kararı ile birlikte (bozulan) önceki hükmün tamamen ortadan kalktığı dikkate alınmalıdır. Bu halde, kısa karar ile gerekçeli karar arasında yeniden çelişki oluşturulmaksızın, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde ‘davalıdan’ tahsiline karar verilmesi bozma sebebi ise de, yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz edilen kararın, 3. bendindeki ‘davalıdan’ sözcüğü hükümden çıkartılarak yerine ‘davalılardan’ sözcüğünün yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.06.2021 oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21782
Karar No: 2017/4381
Karar Tarihi: 27.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/21782 E.  ,  2017/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Şikayet eden 3. kişi ... vekili, şikayete konu ... 2. İcra Dairesi’nin 2008/5568 Esas sayılı takip dosyası ile satışı yapılan taşınmazlar üzerinde müvekkili lehine haciz bulunduğunu, İcra Müdürlüğü'nün 08.05.2013 tarihli sıra cetvelinde 3. sırada yer aldığını, ancak alacaklının sıra cetveline itiraz davası açması üzerine ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 09.07.2015 tarih 2013/370 Esas 2015/418 Karar sayılı ilamı ile 08.05.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verildiğini, bu kararı temyiz ettiklerini, söz konusu karar henüz kesinleşmemesine rağmen İcra Müdürlüğü'nce, 03.07.2015 tarihinde alacaklı vekilinin satışı yapılan taşınmazların satış bedellerinin bloke edilmesi koşuluyla alacaklı adına tescil edilmesi talebinin kabul edildiğini, İcra Müdürlüğü'nün 03.07.2015 tarihli kararının taraflarınca şikayet edilmesi üzerine, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 23.07.2015 tarih 2015/489 Esas 2015/319 Karar sayılı ilamı ile şikayete konu kararın kaldırıldığını, bu karara rağmen, İcra Müdürlüğü'nce iptal kararının verildiği 23.07.2015 günü tescil işlemlerinin yapılmasında herhangi bir sakınca olmadığı gerekçesiyle bu konuda ilgili yerlere müzekkere yazılması yönünde yeniden karar verildiğini 23.07.2015 tarihli İcra Müdürlüğü kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece şikayetin kabulü ile ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 23/07/2015 tarihli işlem ve kararının iptaline karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

... 2. İcra Mahkemesi'nin 23/07/2015 tarih 2015/489 Esas 2015/319 Karar tarihli İcra Müdürlüğü işleminin iptaline dair kararının Dairemiz’in 27.10.2016 tarih 2015/16127 Esas 2016/14555 Karar sayılı ilamı ile 3. kişi ...’nın haczinin düştüğü gerekçesi ile İİK'nun 100. maddesine ilişkin bilgilerin iptal edildiği, ayrıca alacak teminat altına alındıktan sonra tescil yazısının yazılması nedeniyle şikayette hukuki menfaati bulunmadığı

gerekçesiyle bozulmuştur. İhale bedeli dosyaya yatırılmak koşuluyla tescil yazısı yazılmasıyla ilgili olarak, sıra cetvelinde daha önce adı geçip bilahare hakkında 10.05.2016 tarihli kararla 100. maddeye ilişkin bilgileri iptal edilen şikayetçi ...’nın işlemin iptalini istemekte hukuki menfaati bulunmamaktadır. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru değildir.

SONUÇ:Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının yukarıdaki nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.