erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/3024
Karar No: 2020/956
Karar Tarihi: 08.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3024 E.  ,  2020/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, suçtan zarar gören ..., ... ve ...'e kazanç elde etmek amacıyla borç para vererek tefecilik suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; suçtan zarar gören ...'in sanık ...'a 200.000 TL değerindeki iki adet taşınmazının tapusunu sanığın 25.000 TL borç vermesine karşılık devrettiğini iddia etmesi, sanık ...'ın suçtan zarar görenlerden pazarlık sonucu bir adet taşınmazı 90.000 TL bedelle aldığını savunması karşısında sanık ...'ın suçtan zarar görenlerden tapuda devir aldığı taşınmazların tapu kayıtlarının getirilerek alım satımın gerçekleştiği tarihteki piyasa değerinin tespiti ile savunma ve iddialar karşısında aralarında hayatın olağan akışına aykırı bir fark bulunup bulunmadığın tespit edilmesi;

Suçtan zarar görenlerin Haziran 2011'de 25.000TL'yi %10 faizle aldıklarını beyan etmeleri, sanıkların tapunun devredildiği tarihte satış bedelinin ödendiğini savunmaları karşısında, taşınmazın devir tarihinin tespit edilerek, tapudaki satış tarihinin, suç tarihi olarak belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31929
Karar No: 2016/11188
Karar Tarihi: 03.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31929 E.  ,  2016/11188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükümleri olduğu halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Kısa kararın tefhim edildiği 26.12.2013 tarihli duruşmanın kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 182/1. maddesine muhalefet edilmesi ve 26.12.2013 tarihli duruşmanın kapalı yapıldığı belirtildiği halde, hüküm kısmında kararın alenen okunup gerekçesi ve ana çizgilerinin usulen anlatıldığı belirtilmek suretiyle çelişkiye neden olacak şekilde hüküm kurulması,

2) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanık ...'ın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2230
Karar No: 2011/1860
Karar Tarihi: 28.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/2230 E.  ,  2011/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/11179

MAHKEMESİ : (MARDİN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :11.11.2008 - 129/220

SUÇ :Kasten yaralama

E..K..'ı kasten yaralamaktan sanık Z.. D..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (MARDİN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2008 gün ve 129/220 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK.nun 457/1 maddesinin uygulanmaması, 59. maddenin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın bıçakla mağdurun sol koltuk altı, sol skapula, bel ve sol kalça bölgelerine vurduğu, sol koltuk altı bölgesindeki yaralanma nedeniyle pnömotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, olay yerinde bulanan Bülent, Ahmet ve Murat Necmi’nin müdahalesi sonucu eylemine devam edemediği, bu olaydan önce mağdur hakkında sanığın kız kardeşi Naile’nin ırzına zorla geçme, kızlık bozma ve alıkoyma suçlarından Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığı ancak davanın sonucu hakkında dosya içerisinde herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşılmakla;

1- Mağdur hakkında sanığın kız kardeşine karşı iddia olunan ırzına zorla geçme, kızlık bozma ve alıkoyma suçlarından ağır ceza mahkemesine açılan dava dosyasının getirtilmesi,

2- Mağdurdaki yaralanmanın niteliği, yara bölgeleri ve sanığın eylemini engel sebep bulunması nedeniyle devam ettirememesinden dolayı eylemin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi, ancak eylemin tahrik altında ya da töre saikiyle öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönünde mağdur hakkındaki dava dosyası incelendikten sonra suça nitelik verilmesi,

3- 765 Sayılı TCK. ile 5237 Sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan yasanın belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılması,

Gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4184
Karar No: 2015/564
Karar Tarihi: 21.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4184 E.  ,  2015/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/48-2013/475

Davacı A.. G.. vekili Avukat Üzeyir tarafından, davalı S.. S.. aleyhine 18/01/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17841
Karar No: 2013/21660
Karar Tarihi: 21.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17841 E.  ,  2013/21660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 06/04/2009-10/11/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 06.04.2009 - 10.11.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; davalı işverenin 04.12.2006 - 24.02.2011 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğu, davalı işyerinin kanun kapsamında olmadığı, dava konusu dönemde davacı adına gerek davalı işyerinden gerekse de başka işyerinden bildirilen çalışmanın olmadığı, davacı tanıklarının davacının çalışmasını doğruladığı, komşu işyeri tanığı olarak beyan alınan tanığın ise dava konusu dönemin tamamında komşu işyeri tanığı olmadığı, davalı işyerindeki belgelerde davacının adının ve imzasının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davalı işyerinin hangi kurum ve kuruluşların faturasını tahsil ettiğini belirlemek, ondan sonra bu yerlere ait faturaların tahsiline ilişkin belgelerde davacının imzasının olup olmadığını araştırmak, davalı işveren tarafından dönem bordrolarının verilmediğini gözeterek Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine, dava konusu dönemin tamamında kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25312
Karar No: 2015/22280
Karar Tarihi: 29.06.2015

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2014/25312 E.  ,  2015/22280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı tarafından haklarında Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğünün 2012/7721 esas sayılı dosyası üzerinden 9.307,00 TL asıl alacak üzerinden başlatılan kefalet sözleşmesine dayalı icra takibine karşı borçlu olmadıklarının tespitini, sözleşmenin ve takibin iptali ile kötüniyet tazminatı isteminde bulunmuştur.

Davalı, davalıların kardeşi Ömer’in nafaka borcunu ödememesi nedeniyle 29.05.2012 tarihinde düzenlenen sözleşmede 1.600 TL ödenmesi ve bakiye borcun ödemelerinin de taksitler halinde yapılacağı konusunda anlaşma sağlandığını, ancak davalıların sözleşmeye uymayarak ödeme yapmadıklarını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, sözleşmenin iptaline ve takibe konulan toplam alacak miktarı olan 9.908,96 TL’nin % 20’si oranında kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacılar verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 29.05.2012 tarihinde düzenlenen kefalet sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davalı ..., davalıların kardeşi dava dışı Ömer’in eski eşidir. Sözleşme, Ömer’in nafaka borcunu zamanında ödememesinden dolayı düzenlenmiş olup taraflar arasında sözleşmede belirtilen 1.600,00 TL’nin ödenmesi konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak şekli şartları yerine getirilmeyen ve kefil davacıların sorumlu oldukları muayyen miktarları içermeyen sözleşme geçerli olmasa bile “taksitler halinde ödeneceği belirtilen kalan bakiye borç” için takip başlatan ve nafaka alacağını almak isteyen davalının kötüniyetli olduğundan söz edilemez. Buna göre; kötüniyet tazminatı talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının kötüniyet tazminatına ilişkin cümlesinin hükümden çıkartılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12045
Karar No: 2018/7569
Karar Tarihi: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/12045 E.  ,  2018/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında 06.06.2012 olarak yazlan suç tarihinin, 5187 sayılı Kanun'un 14. ve 18. maddesinde yazılı kesinleşen mahkeme kararının sorumlu yazı işleri müdürüne tebliği tarihi 30.06.2012 gününü izleyen en geç üç gün içinde yayımlayabileceği, dolayısıyla suç tarihinin 04.07.2012 olduğu, ancak bu hususun mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olduğu değerlendirilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3467
Karar No: 2019/8417
Karar Tarihi: 27.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3467 E.  ,  2019/8417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada; sanık ... müdafii tarafından verilen 26.04.2014 tarihli elektronik imzalı dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunulmuş olduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 05.08.2015 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına yer olmadığına ve dosyanın sanık ... müdafiinin temyiz talebi hususunda karar verilmek üzere Yargıtay ilgili Ceza Dairesi'ne gönderilmesine karar verildiği, ancak dosyada fiziki olarak ilgili dilekçe ve ek karar bulunmadığı gibi sanık ... müdafiinin temyizi yönünden tebliğnamede görüş de bildirilmediği anlaşılmakla, bahse konu temyiz dilekçesi ve ek karar dosya içerisine aldırıldıktan sonra sanık ... müdafiince yapılan eski hale getirme ve temyiz talepleri yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27598
Karar No: 2014/26010
Karar Tarihi: 18.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27598 E.  ,  2014/26010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/351438

Mahkemesi : Yıldızeli Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 15/05/2012

Numarası : 2011/148 - 2012/217

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar suçtan zarar gören kuruma, dava ihbar edilmemiş ise de, temyiz aşamasında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı yazısı doğrultusunda, suçtan zarar görene karar 25.09.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmiş olup, suçtan zarar gören kurumun davaya katılma iradesi göstermediği anlaşıldığından tebliğnamede bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 25/01/2002 tarih ve 2958 sayılı kararı ile 1.derece arkeolojik sit alanı ilan edilen arazinin bir kısmına, sanıkların müdür sıfatıyla yetkili oldukları taş ocağından çıkartılan molozların dökülmesi suretiyle sit alanına müdahalede bulundukları iddiası ile haklarında dava açıldığı, sanıkların aşamalarda verdikleri ortak beyanlarında, anılan yerin 2002 yılında sit alanı ilan edildiği ve ilan tarihinden sonra anılan yere müdahalede bulunmadıklarını beyan etmişlerse de; mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen arkeolog bilirkişi raporunda, mermer ocağından çıkartılan moloz ve harfiyatın sit alanına dökülerek sit alanında tahribat meydana getirdiği, mermer ocağı ile sit alanı arasına çekilen teller üzerinde moloz ve harfiyatın bulunduğunun belirtilmesi karşısında, ilgili kurumlara yazı yazılarak, bahsi geçen tellerin kim tarafından ve hangi tarihte yapıldığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanıkların üzerilerine atılı eylemleri zamanaşımı içerisinde gerçekleştirip gerçekleştirmediklerinin tespiti ile sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19910
Karar No: 2015/20393
Karar Tarihi: 24.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/19910 E.  ,  2015/20393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.06.2015

No : 2014/667-2015/283

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı K... işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22198
Karar No: 2013/7813
Karar Tarihi: 21.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22198 E.  ,  2013/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; velayet ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca anlaşmalı olarak karar verilmiş olmasına nafaka ve velayete ilişkin hükmün de, mahkemece tarafların bu konudaki anlaşmaları esas alınarak tesis edilmesine ve davacının da boşanmadan feragat ettiğine ilişkin açık bir beyanı bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.21.03.2013(Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma davalarında (TMK. 166/3) eşlerden her birinin anlaşmayı bozma konusunda eşit derecede hak ve yetkileri vardır. Davaya çekişmeli yargı (TMK. m. 166/1) hükümlerine göre devam edilmek üzere temyiz edilen kararın bozulması gerekir.