erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/6474
Karar No: 2021/3204
Karar Tarihi: 18.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/6474 E.  ,  2021/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre, kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin istinaf dilekçesinin, temyiz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Müşteki ...’in yetkilisi olduğu katılan Mekon Metal isimli firmanın 2008 yılında Rusya ülkesindeki işlerinin takibi için bir şirket kurulduğu ve sanığın bu şirkette müdür olarak görevlendirilip, kendisine vekalet verildiği, sanığın Rusya ülkesinde bulunduğu süre içerisinde yapacağı harcamalara ilişkin olarak farklı zamanlarda toplam 122.914,40TL para ile cep telefonları, telefon hatları, yazıcılar, bilgisayar ve bir adet matkap ile şirkete ait belgelerin sanığa teslim edildiği, 2009 yılı başlarında katılan şirketin Rusya'da bulunan ve temsilciliğini yapan şirketi kapatmaya karar vererek, sanıktan para ve eşyaları teslim etmesini istediği, sanığın Türkiye'ye döndükten sonra bir kısım eşyaları şirkete teslim ettiği ancak ihtarlara rağmen kendisinde bulunan bazı eşyalar ile harcamalardan sonra kalan parayı şirkete iade etmediği, şirket defter ve belgeleri ile sanığın harcamalarına ilişkin ibraz ettiği belgeler üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda belirtildiği üzere, sanığın yapmış olduğu harcamalardan sonra kalan toplam 70.563,98TL paranın sanık tarafından şirkete ödenmediği ve yine 1 adet Samsung marka cep telefonu, 8 adet telefon hattı, bir adet printer, 1 adet WİFİ ve 1 adet elektrikli matkabın şirkete iade edilmediği ve sanığın zimmetinde bulunduğunun bildirildiği, böylece sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın baştan itibaren suçlamaları reddettiği, atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı ve sanığın üzerine atılı eylemin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6640
Karar No: 2008/13426
Karar Tarihi: 11.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6640 E.  ,  2008/13426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıya banka havalesi ile 06/12/2000 tarihinde 14.021 Alman markı para gönderdiğini, bu güne kadar “ İhtarname” dahi gönderilmesine rağmen ödenmediğini belirterek 11.524-YTL ‘nin tahsilini istemiştir.

Davalı,usul ve yasaya aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne,11.524 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya 6.12.2000 tarihinde banka havalesi ile 14020 Alman markı borç verdiğini,ancak iade edilmediğini bildirip gönderdiği mark karşılığı olan 11.524,00 YTL’nin tahsili istemi ile bu davayı açmıştır. Davacı Karz hukuki ilişkisine dayanmış olup, iddiasını ispat için de 6.12.2000 tarihli banka havale yazısına dayanmıştır. Davalı davacı tarafından gönderilen ihtara verdiği cevapta herhangi bir borcu olmadığına belirtmiş, davadaki beyanlarında ise usul ve yasaya aykırı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Banka yazısında paranın davalıya borç olarak verildiğine veya davalı tarafından borç olarak alındığına dair herhangi bir ibare ve açıklama bulunmamaktadır. Davacı karz hukuki ilişkisini yazılı delillerle ispat etmek zorundadır. Davacı davasını yazılı delillerle ispatlayamamıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde her türlü yasal delil demekle yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca mahkemece davacıya yemin delili hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile

2008/6640-13426

yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10490
Karar No: 2021/11004
Karar Tarihi: 14.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/10490 E.  ,  2021/11004 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3 yollamasıyla 314/2, 220/7 son cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin, müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi olan "17.12.2014" yerine karar başlığında hatalı olarak yakalama tarihi olan "29.06.2017" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...2. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1149
Karar No: 2024/4602
Karar Tarihi: 02.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1149 E.  ,  2024/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2021/39 E., 2023/510 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyizi yönünden, 24.11.2023 tarihli ek kararın, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, gerekçeli kararın 04.11.2023 tarihinde kendisine tebliğ edilmesine rağmen kararda kanun yolu başvuru şekli ve süresinin gösterilmemesi nedeniyle temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın yüzüne karşı verilip usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 14.11.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/13688
Karar No: 2013/11475
Karar Tarihi: 03.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13688 E.  ,  2013/11475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/05/2012 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalının adresindeki taşınmazın bina girişi önünde bulunan atık su kanalı rögarından pis suların geri tepmesi üzerine sigortalı taşınmazda meydana gelen hasar nedeniyle sigortalıya 5.691,00 TL ödeme yaptığını, hasarın meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek 5.691,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket elemanlarınca, rögarın standartlara uygun yapılmadığı, taban olmadığı, toprak zemin üzerine doğrudan konulduğu, su basma sorunu olmadan önce çekvalf sisteminin olmadığı ve yasak olmasına rağmen sitenin drenaj yağmur sularının rögara bağlı olduğu hususlarının tespit edildiği, kanalın içerisinden inşaat malzemeleri, mozaik, fayans parçaları çıkarıldığını, kusurun davacıda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, binalardaki yağmur sularının direk olarak kanalizasyona bağlanmasının yasak olduğu, kusurun binanın yağmur su giderlerinden kaynaklandığı, davalının kanalizasyondan dolayı bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11786
Karar No: 2019/7118
Karar Tarihi: 11.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11786 E.  ,  2019/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 51/1, 3, 6, 7, 8, 53/6. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile ters istikamete dönmek için U dönüşü yaparken sağından kendi şeridinde gelen katılanın sevk ve idaresindeki motosiklete çarparak, katılanın yaşamını tehlikeye sokmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, manevra kurallarına uymayan ve asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında hükmedilen temel cezada alt sınırdan uzaklaşılarak adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir ceza tayini yerine yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini ile Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi Servisi tarafından düzenlenen epikriz formuna göre, katılanın sol ayak bileğindeki kemik kırığından ameliyat olduğu belirtilmesine rağmen TCK’nın 89/2-b maddesi uyarınca cezada artırım yapılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığına ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kaza neticesinde katılan dışında yaralı olmadığı halde, temel ceza tayin edilirken atılı suçun “taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak” şeklinde belirlenmesi,

2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3-Ehliyetsiz araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında TCK’nın 53/6.maddesi uyarınca sürücü belgesinin bir yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının 1. bendindeki “taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak” ibaresi çıkarılarak yerine

“taksirle yaralama” yazılması, “suç sebep ve saiki” ibaresi ile TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9104
Karar No: 2015/1714
Karar Tarihi: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9104 E.  ,  2015/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2012/199-2012/347

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, faturaya yansıtılan kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedelleri toplamı 23,20 TL'nin faizi ile birlikte iadesine karar verilmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına,

.../...

-2-

ESAS NO : 2014/9104

KARAR NO : 2015/1714

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8638
Karar No: 2021/1484
Karar Tarihi: 16.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8638 E.  ,  2021/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçu ile ilgili olarak doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmüne göre, mütalaa tarihi itibarıyla “rapor değerlendirme komisyonunun” mütalaasının zorunlu olması nedeniyle, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/14061
Karar No: 2022/16949
Karar Tarihi: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/14061 E.  ,  2022/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Bursa 8. Sulh Hukuk ve Menemen Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının hastaneye sevki için Osmangazi İlçe Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, cevabi yazıda belirtilen adreste şahsa ulaşılamadığı, şahsın "Ulukent Mahallesi, ......Menemen/İzmir" adresine taşındığının bildirildiği, 17/02/2022 tarihli duruşmada vasi adayının kısıtlı adayının babasının yanına Menemen/İzmir'e taşındığını beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının ikamet ettiği adresin tespiti için Menemen İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevapta; kısıtlı adayının “......Osmangazi/Bursa” adresinde olduğunun tespit edildiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2011/50309
Karar No: 2014/1479
Karar Tarihi: 23.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/50309 E.  ,  2014/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti, yakacak yardım ücreti, izin harçlığı alacağı, öğrenim yardım ücreti, giyim yardım ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı lehine vekalet ücretine hükmedilirken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin yürürlüğünü durduran Danıştay Dava Daireleri Kurulu’ nun 30.06.2011 gün ve 2011/321 YD. sayılı yürütmeyi durdurma kararının dikkate alınmaması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının davalı lehine vekalet ücretine ilişkin 3 numaralı bendin tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 3- Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin yürürlüğünü durduran Danıştay Dava Daireleri Kurulu’ nun 30.06.2011 gün ve 2011/321 YD. sayılı yürütmeyi durdurma kararı dikkate alınarak reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 312,00 TL. nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.