erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/12015
Karar No: 2008/14437
Karar Tarihi: 04.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12015 E.  ,  2008/14437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 82/1. maddesi ‘Devlet malları ile özel kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen malların haczedilemiyeceğine ‘ amirdir.

Ankara Üniversitesi kuruluş kanunu ve bunun matufu olan Üniversiteler kanunu hükümleri uyarınca katma bütçeli bir devlet kuruluşudur. İİK.nun 82/1. maddesinde öngörülen devlet malları kavramı devlet tüzel kişiliği içindeki 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 2., 3., ve 12. maddesinde belirtilen  genel ve katma bütçeli daireler ile özel bütçeli dairelerin ellerinde bulunan malları kapsar. Bu Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile kamu kaynaklarının ekonomik ve verimli bir şekilde kullanılması, hesap verilebilirliği, mali saydamlığı, yönetimin yapısı, işleyişi, kamu bütçelerinin hazırlanması, uygulanması, tüm mali işlerin muhasebeleştirilmesi, raporlanması ve mali kontrolü sağlanmaktadır. Dolayısı ile bu kanun kapsamındaki devlet kuruluşunun ödemeleri kanunda öngörülen formaliteye bağlıdır. Somut olayımızda Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesinin verdiği hizmet karşılığı elde ettiği hacze konu gelir, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunun 58. maddesi, 2547 Sayılı Kanunun 58.maddesine göre döner sermaye kurulmasına ilişkin yönetmelik hükümleri ve Ankara Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi yönetmelik hükümleri uyarınca kurulan döner sermayeye aktarılacak olan  gelir kapsamında olup devlet malı hükmündedir. Dolayısı ile böyle bir devlet kuruluşunun İİK.nun 82/1. maddesi uyarınca mallarının haczi mümkün değildir. Aksi halde kamu düşüncesi ile ilgili kuruluşların görevlerini yapabilmesi, mali kontrolün sağlanması imkanı ortadan kalkmış olur. Bu durumda Mahkemece şikayetin kabulü ile söz konusu paralar üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasına karar vermek gerekirken istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1132
Karar No: 2018/836
Karar Tarihi: 17.01.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/1132 E.  ,  2018/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece, sanığın, içerisinde benzin bulunduğunu söylediği şişeyi mağdura gösterip "bunun içinde benzin var, bununla seni aileni yakacağım" biçiminde sözlerle mağduru tehdit ettiğinin kabul edilmesi, mağdur ve tanık ...'in beyanları ve dosya içeriğinde şişenin ne tür özellikleri olduğu ve içerisinde gerçekten benzin olup olmadığına ilişkin bir bilginin yer almaması karşısında, mağdur ve tanık ...'e şişenin özelliği ve içinde benzin bulunup bulunmadığı hususu açıklattırılarak, sonucuna göre eylemin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise,

a-Sanık savunması ve bunu doğrulayan tanıklar ... ve ...'ın beyanlarında, kahvehane önünde, suç tarihinden önceki tarihlerde, sanık ile mağdurun birbirlerine küfürlü sözler söylediklerini belirtmeleri, tanık Avşar'ın ise, suç tarihinde, mağdurun sanığa ''sen beni mi takip ediyorsun'' diyerek ayağıyla vurmaya çalıştığını ileri sürmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

c- Mahkemece yeniden değerlendirme sonucunda sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2888
Karar No: 2024/19153
Karar Tarihi: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/2888 E.  ,  2024/19153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 24.11.2023

EK KARAR TARİHİ : 02.01.2024

SAYISI : 2023/2446 E., 2023/3975 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 02.01.2024 tarihli ve 2023/2446 Esas, 2023/3975 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin,02.01.2024 tarihli ve 2023/2446 Esas, 2023/3975 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/38810
Karar No: 2025/2332
Karar Tarihi: 20.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38810 E.  ,  2025/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/744 E. - 2021/1233 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/64 E. - 2020/166 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel cezanın belirlenmesinde “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. maddesi” yerine " TCK'nun 220/7 maddesi atfıyla 314/2 maddesi" yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3587
Karar No: 2016/6445
Karar Tarihi: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3587 E.  ,  2016/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Bursa 7. Tüketici Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi uyuşmazlığın, 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle karşı görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Bursa 7. Tüketici Mahkemesince ise taraflar arasında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile karşı görevsizlik kararı vermiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun Amaç Başlıklı 1. maddesinde Kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Satıcı; "kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi"; tüketici ise "ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi" ifade etmektedir. Aynı Kanunun 3. maddesinde de "Tüketici işlemi", "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî işlemi” ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir.

Dosya kapsamından; davacı vekilinin, davalının kullanmış olduğu cep telefonunun satın alınmasına ait fatura bedelinin davacı şirket tarafından ödendiği ancak, davalının borcunu ödemediği, bu nedenle davalı hakkında icra takibi yapıldığı, yapılan icra takibine davalının itirazda bulunduğunu ileri sürerek, itirazın iptali istemiyle dava açtığı, 6502 sayılı Kanuna göre davacının "Satıcı", davalının ise “Tüketici” olmadığı anlaşılmakla, HMK'nın 2. maddesi gereğince uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde asliye hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7721
Karar No: 2017/5698
Karar Tarihi: 18.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/7721 E.  ,  2017/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/15277
Karar No: 2007/15698
Karar Tarihi: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15277 E.  ,  2007/15698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kandıra İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2625
Karar No: 2018/2839
Karar Tarihi: 12.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2625 E.  ,  2018/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'den alınmasına hükmedilmesi,

2-5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 15,00 TL yargılama giderinin sanık ...'den alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “müdafii ücreti 1.776,50 TL'nin sanık ...’den tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle ve ''sanık ...'den alınmasına hükmedilen 15,00 TL yargılama giderinin maliye hazinesi üzerine bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1645
Karar No: 2024/1678
Karar Tarihi: 22.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1645 E.  ,  2024/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/923 E., 2023/904 K.

HÜKÜM/KARAR : Temyiz Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/303 E., 2023/174 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı şirket tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiş, bu kez Bölge Adliye Mahkemesince, kararın kesin olduğu belirtilerek ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.03.2024 tarihli ek kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bu durumda, davalı şirket vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddine, ek kararın onanmasına karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı şirketin ek karara ilişkin temyiz isteminin REDDİNE, 19.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/38824
Karar No: 2025/2341
Karar Tarihi: 20.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38824 E.  ,  2025/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/724 E. - 2021/1376 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/451 E. - 2020/88 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel cezanın belirlenmesinde “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. maddesi” yerine " TCK'nın 220/7 maddesi atfıyla 314/2 maddesi" yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi maddesi uyarınca Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25053
Karar No: 2015/16358
Karar Tarihi: 16.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25053 E.  ,  2015/16358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.04.2015 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8749
Karar No: 2012/13767
Karar Tarihi: 26.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8749 E.  ,  2012/13767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ...'in murisi ...'den kendisine ve velayeti altındaki oğluna miras yoluyla intikal eden ticari minibüsü davalılara resmi şekilde sattığı ve davalıların Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3100 sayılı dosyasında talep ettikleri “minibüs işletme bedeli”ne dayalı alacaklarından dolayı müvekkilini ibra ettikleri halde, icra takibine devam edip, müvekkilinin mallarını haczettirdiklerini ileri sürerek icra takibinden dolayı müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının taraflar arasında araç satışı gerçekleşip resmi şekilde devir yapıldıktan sonra Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/236 Esas sayılı dosyasında gabin nedeniyle bu satış işleminin iptali davası açtığını, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, anılan davanın kabulü halinde müvekkillerinin icra takibine devam etme haklarının doğacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tarafların ticari minibüs satışı konusunda sözleşme yaptıklarını, davacının aracın ticari plakasıyla birlikte mülkiyetini devretmeyi, davalıların aracın mülkiyetini devralmalarına karşılık Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3100 sayılı takip dosyasındaki tüm hak ve alacaklarından vazgeçmeyi taahhüt ettikleri, davacının taahhüdünü yerine getirdiği, taraflar arasındaki alacak borç ilişkisinin son bulduğu, ayrıca davacı Bursa Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/236 Esas sayılı dosyasında aracın satışının iptalini talep etmişse de, bu davanın kabul edilip sözleşmenin iptalinin söz konusu olması halinde davalıların alacak talepleri ile ilgili olarak başka bir takip yapabilecekleri, bu dosyanın sonuçlanmasının bekletici mesele yapılması talebinin bu nedenle yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3100 sayılı takip dosyasından dolayı davacının davalılara toplam 303.569,44 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/15274
Karar No: 2007/15700
Karar Tarihi: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15274 E.  ,  2007/15700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.