Esas No: 2023/22303
Karar No: 2023/4892
Karar Tarihi: 27.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/22303 E.  ,  2023/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1616 E., 2023/1521 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi

ile hükmün onanması

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/1616 Esas, 2023/1521 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/176 Esas, 2023/350 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 43 ve 62. maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.02.2023 tarihli ve 2023/594 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında katılanın ikametinden 220 gram ağırlığında 11 adet burma bilezik ve 20.000,00 TL para çalması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 53 . maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/176 Esas, 2023/350 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/1616 Esas, 2023/1521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın hırsızlık kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, temel ceza belirlenirken teşdit uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ... ve babasının yazın Zonguldak ilinde ikamet ettikleri, katılanın kiracısı olan tanık R.K.'nin sanığın ablası olduğu, sanığın suç tarihinde ablasının ikametinin üst katında kimsenin oturmadığını bildiği için, katılanın ikametinin önüne gelerek kapı önünde anahtar aramaya başladığı, kapının yan tarafında tuvalet camının üstünde katılana ait ikametin anahtarını bulduğu, anahtarla kapıyı açarak içeri girdiği, sanığın savunmasında, bir gece evde konakladığını, içeriye kalma amacı ile girdiğini, hırsızlık amacı olmadığını ve hırsızlık yapmadığını beyan ettiği, katılanın aşamalarda çelişmeyen tutarlı beyanlarına göre, ikametinden yatak odası gardrobunun iç kısmında bulunan 220 gram ağırlığında 11 adet burma bilezik ve 20.000,00 TL para çalındığını söylediği, yapılan parmak izi incelemesine göre sanığın katılanın ikametinde parmak izinin tespit edildiği, olay yerine gelen kolluk kuvvetlerinin hazırladığı 04.02.2023 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre; bahse konu yerin 3 oda 1 salon ikamet olduğu, ikametin çelik dış kapısı ile dışa açılan pencere ve kapılarda bir zorlama olmadığı, ikametin tüm odalarının karıştırılmış ve dağıtılmış olduğu, katılanın ikametinin salon kısmında bulunan sehpa üzerinde boş sigara paketi ve çakmağın olduğu ve katılanın bunların kendisine ait olmadığını söylediği, katılanın ikameti kontrol ettirdiği komşusu olan tanık A.V.'nin beyanları, katılanın evinin her odasının dağınık olduğunun belirtilmesi, olay yeri raporunun da bu hususu doğrular mahiyette olması, sanığın ikrar içeren savunmasında katılana ait evin elektrik enerjisini kullandığını kabul ettiği, sanığın aşamalardaki alınan ifadelerinde katılanın ikametine anahtarla girdiğini, ancak hırsızlık eylemi gerçekleştirmediğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kısmen de olsa ikrar ettiği, katılanın şikâyeti, sanığın kısmî ikrarı, Olay Yeri İnceleme Raporu, Uzmanlık Raporu, adli raporlar, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık hırsızlık suçunu kabul etmemiş ise de; katılanın aşamalarda çelişmeyen 11 adet burma bilezik ile 20.000,00 TL parasının hırsızlandığını söylemesi, ilgili eve sanıktan başka giren kişinin olmadığı, katılanın beyanlarına üstünlük verilmesi gerektiği, olay yeri inceleme tutanağına göre tüm odaların dağıtılmış olduğu, bu haliyle sanığın eve sadece konaklama amacıyla girmediğinin anlaşıldığı, zira sadece uyumak için girdiyse tüm odaları ve eşyaları dağıtmasının mantıklı bir izahatının olamayacağı, uyuşturucu madde düşürdüğünü söylemiş ise de bunu orta yere düşüreceği dolayısıyla eşyaları dağıtarak bunu aramasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu değerlendirilerek sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltı giriş çıkış tarihleri ile gözaltı süresinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-d maddesine aykırı davranılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım yanlışı olarak kabul edildiği, sanığın suça konu hırsızlık eylemini bina dahilinden ve haksız yere ele geçirilen anahtarla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulur iken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi yanında aynı Kanun'un 142/2-d maddesinin de hüküm fıkrasında gösterilmemesinin mevcut uygulama karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmadığı, bu eleştiriler dışında kararda usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmelerin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanunî bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında yer alan katılan ve tanık beyanları, sanık savunmaları, olay yeri raporu, parmak izi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, sanığın ikamet yakınında bulduğu anahtar ile ikamete girerek içeriyi dağıtmasının yalnızca kalma amaçlı buraya girmediğini gösterdiği, eylemin işleniş şekli ve çalınan malzemelerin değeri itibarıyla Mahkemece hüküm kurulurken teşdit uygulanmasının hukuka uygun olduğu, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek sabıka kaydı olduğu tespit edilerek, mahkemece uygulanan hükümler bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/1616 Esas, 2023/1521 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.