Esas No: 2023/6565
Karar No: 2023/10514
Karar Tarihi: 19.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/6565 E.  ,  2023/10514 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/380 E., 2015/34 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR: Onama

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli, 2017/17488 Esas ve 2022/6017 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KD-2023/112694 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine Dairemizin 07.04.2022 tarihli, 2017/17488 Esas ve 2022/6017 Karar sayılı kararı ile onanması karara ilişkin olarak;

"Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, sahte fatura kullanmadığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir."

Şeklinde belirtilen gerekçelerle onama ilamının kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Fatih Vergi Dairesinin 3850463299 vergi kimlik numaralı mükellefi olan Fatih İletişim. Elekt. Bil. Tks. İnş. Tic. Ltd. Şti' hakkında yapılan vergi incelemesi neticesinde, sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullandığı tespitleriyle Vergi Suçu ve Vergi Tekniği Raporu düzenlenerek, mükellef şirketin yetkili temsilcisi olduğu tespit edilen sanık ... hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 367nci maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verildiği anlaşılmıştır.

2. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2012 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

3. Vergi Suçu ve Vergi Tekniği Raporlarının incelenmesinde, raporun ilgili bölümlerinde açıklandığı üzere mükellef şirketin 2010 takvim yılında, Ümraniye Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 2750930225 vergi kimlik numaralı mükellefi ... ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün... vergi kimlik numaralı mükellefi Maydante İtalaat İhracaat Üretim ve Paz. San. Tic. Ltd. Şirketi, ...Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 3700245960 vergi kimlik numaralı mükellefi ..., ...Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 1140403451 vergi kimlik numaralı mükellefi ... ... Kozyatağı Vergi Dairesi Müdürlüğünün 4130314088 vergi kimlik numaralı mükellefi ..., ...Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... İnşaat Taş. Elekt. Elektronik Net. Hırdavat San. ve Tic. Ltd. Şirketi,...Vergi Dairesi Müdürlüğünün... vergi kimlik numaralı mükellefi ... adlı komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yapmak amacıyla kurulmuş paravan şirketler tarafından düzenlenmiş sahte faturaları kullanmak, şirketin yasal defterlerine kaydetmek, bu şekilde vergi indiriminden yararlanmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiği, 2010 takvim yılında anılan şirketlerden kullandığı sahte fatura tutarının şirketin aynı yıla ait maliyet ve gider toplamının %90'ını oluşturduğu, şirket defter ve belgelerinin yetkililerce incelenmesi sonucunda yedi farklı firmadan alınan suça konu faturaların tarih ve sayılarının birbirini takip eder şekilde olduğu tespitleri bildirilmiştir.

4. Dairemizce yapılan incelemede, her ne kadar sahte fatura düzenlediği iddia edilen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporları getirilmeden ve anılan mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan aynı takvim yılında açılmış bir dava bulunup bulunmadığı, sahte fatura düzenlediklerine ilişkin mahkeme kararıyla yapılmış bir tespit olup olmadığı araştırmadan dosya kapsamındaki sanık savunması, fatura mahiyetleri ve diğer deliller değerlendirilerek mahkumiyet kararı verildiği tespit edilmiş ise de, temyiz incelemesi sırasında anılan mükellefler hakkında dava olup olmadığı, ilgili takvim yılında paravan şirket olduğuna ilişkin mahkeme kararı bulunup bulunmadığı yönünde UYAP üzerinden araştırma yapılabileceği gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamış, UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından 334.063,90 TL değerinde ve farklı tarihlerde 43 adet faturası kullanıldığı tespit edilen ...Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 3700245960 vergi kimlik numaralı mükellefi ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2011 tarihli, 2010/3 Esas ve 2011/461 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü kurulduğu, anılan hükmün temyizi üzerine Dairemizin 27.12.2013 tarihli 2013/19638 Esas ve 2013/20221Karar sayılı kararı ile anılan şirketin 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği belirlenerek, sahte fatura düzenleyen gerçek faillerin tespiti yönünden eksik araştırma ve inceleme gerekçesi ile bozma kararı verildiği anlaşılmakla, bu haliyle sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği sabit olan firmaya ait sahte faturaları kullanmak suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Yasasına aykırılık suçunu işlediğinin sabit görülmesi nedenleriyle Dairemizce temyiz incelemesi üzerine onama kararı verildiği, itiraz üzerine yeniden yapılan incelemede açıklanan gerekçelerle Dairemiz kararının yerinde görülmesi ve bu yönde başkaca eksiklik de bulunmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2017/17488 Esas, 2022/6017 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.