erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/724
Karar No: 2012/13524
Karar Tarihi: 14.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/724 E.  ,  2012/13524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2011

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin giderek ortalama benzer işi görenlerden daha az verimli çalışmaya başladığını, yetersizliği sebebiyle iş sözleşmesinin geçerli olarak feshedildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, işverence feshin geçerli bir sebebe dayandığının ispatlanamaması sebebiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının davalı işyerinde şoför olarak çalışırken iş sözleşmesinin sık sık istirahat almak suretiyle işe devamsızlık yaptığı ve hizmetinden verim alınamadığı gerekçesi ile kanuni hakları ödenmek suretiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. ve devamı maddeleri uyarınca 30.06.2011 tarihi itibariyle feshedildiği bildirildiği anlaşılmıştır. Davacının ibraz ettiği sağlık raporuna göre "ankilozan spondilit" rahatsızlığının bulunduğu ve  ..... Hastanesi sağlık kurulu raporunda davacının rahatsızlığı sebebiyle ayakta kalmayı gerektirmeyecek hafif işlerde çalışmasının uygun olduğu,  .....Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporunda ise davacının rahatsızlığı sebebiyle vücut fonksiyon kaybı oranının %45 olduğu belirtilmiştir. Davalı işveren tarafından, davacıdan iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte sık sık rapor alarak devamsızlık yaptığı belirtilerek savunma istenmiş, daha önce ise davacıdan bu yönde savunma alındığı yada hakkında disiplin işlemi yapıldığına dair herhangi belge sunulmamıştır.Taraflar arasındaki iş sözleşmesi uyarınca davacı işçinin sağlık raporu haricinde yaptığı iş ile ilgili olumsuzluk bulunmadığı anlaşılmaktadır. İş sözleşmesinin işverene yüklediği ücret ödeme borcundan sonra en önemli yükümlülük ise işçiyi koruma ve gözetme yükümlülüğüdür. Buna göre işçinin sağlığını ve yaşamını korumaya elverişli tüm önlemleri alma görevi işverene aittir. Somut olayda, davacı işçinin sağlık sorunları sebebiyle işverene sunduğu raporlar gerekçe gösterilerek davacı işçinin iş sözleşmesi feshedilmişse de, davalı işverenin üzerine düşen işçiyi koruma ve gözetme borcu kapsamında gerekli önlemleri alıp almadığı hususu araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3460
Karar No: 2024/13539
Karar Tarihi: 20.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3460 E.  ,  2024/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/506 E., 2022/889 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kabule göre;

a)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu nazara alındığında; defter ve belge isteme yazısının 11.08.2014 tarihinde tebliğ edilmesi ve ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, "27.08.2014" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "21.01.2015" şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/6565
Karar No: 2021/7024
Karar Tarihi: 09.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6565 E.  ,  2021/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.11.2017 gün ve 2017/399 - 2017/945 sayılı kararı onayan Daire'nin 11.06.2020 gün ve 2019/3258 - 2020/2809 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, İktisat Bankası eski genel müdürü olan ...'a bankadan ayrılırken tazminat ve başarı primi olarak 136.000 USD'lik ödeme yapıldığını, bu ödemenin personel alacaklar hesabı kullanılarak yapılması suretiyle vergi yükümlülüğünden kaçınılmak istendiğinin anlaşıldığını, bu şekilde ödeme yapılması nedeniyle müvekkilinin ceza ödemek zorunda kaldığını, bu işlemlerin banka eski yönetim kurulu üyesi ..., eski yönetim kurulu üyesi ve genel müdür yardımcısı ... ve muhasebe müdürü Halil Sönmezer'in bilgisi ve talimatları dahilinde yapılması nedeniyle davalıların sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 28/07/2005 tarihi itibarıyla 218.727,15 TL olan banka zararının 28/07/2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, zamanaşımı definde bulunmuş, esasa ilişkin olarak ise müvekkillerinin sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan delillere göre, mahkemenin 11.10.2010 tarihli ilk kararının davalı ... yönünden kesinleştiği gerekçesiyle, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davacı tarafından davalı ...'e karşı açılan davada mahkemece ilk verilen karar kesinlemiş olmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 2.350,02 TL tazminatın 20.09.2000 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal reeskont faizi ile bu davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15770
Karar No: 2018/3248
Karar Tarihi: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15770 E.  ,  2018/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 11/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7968
Karar No: 2013/8353
Karar Tarihi: 08.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/7968 E.  ,  2013/8353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Bir kısım sanıklar hakkında beraat, diğer kısım sanıklar hakkında ise hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunun 11.maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, gıyabi kararın katılan Gümrük İdaresi vekili yerine adı geçen idareye tebliğ edilmesi nedeniyle yoklukta verilen kararın katılan vekili Hazine Avukatı ...'e usulüne uygun tebliğ edildikten ve kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi ile bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14035
Karar No: 2014/16822
Karar Tarihi: 09.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14035 E.  ,  2014/16822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle, bakiye ömrü TRH 2010 tablosu yerine, PMF tablosuna göre belirleyen, bilinmeyen dönemdeki kazancının %5 artırım ve iskonto oranı yerine, %10 artırım ve iskonto oranını hesaplayan 07.03.2014 tarihli hesap raporunun hükme dayanak yapılması isabetsiz ise de; yapılan isabetsizliklerin ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının, gerçek zarar miktarının altında olmasına, bu davada sonuca etkisinin bulunmamasına göre görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5292
Karar No: 2015/3298
Karar Tarihi: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5292 E.  ,  2015/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3552
Karar No: 2012/9987
Karar Tarihi: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3552 E.  ,  2012/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/35224
Karar No: 2013/13337
Karar Tarihi: 26.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35224 E.  ,  2013/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetil meden, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "sanığın sonuç olarak 580,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığa hükmolunan 500 TL ve 80 TL adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2011/9110
Karar No: 2012/10330
Karar Tarihi: 30.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/9110 E.  ,  2012/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2008 gün ve 2006/215 Esas, 2008/197 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcıları, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulması, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.06.2005 yerine 09.06.2005 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcıları, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6002
Karar No: 2011/5773
Karar Tarihi: 09.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6002 E.  ,  2011/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesi ... mahallesi 1819 ada 11 parsel sayılı taşınmaz, 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında bahçe niteliğiyle, beyanlar hanesinde davacı ... kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, tespit tutanağının beyanlar hanesinde baba adının yazılmadığından baba adının eklenmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki “iş bu taşınmaz bahçe olarak 20 yıldan beri ...'in kullanımındadır” ibaresinin kaldırılarak “İş bu taşınmaz bahçe 20 yıldan beri ... oğlu ...'in kullanımındadır” şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanım durumunun düzeltilmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmaz yönünden sicil oluşturulacak şekilde karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 1. bendinin 5. satırında yer alan “şeklinde düzeltilmesine” cümlesinden sonra gelmek üzere “ve 1819 ada 11 sayılı parselin Hazine adına tespit ve tesciline” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/05/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/505
Karar No: 2012/1094
Karar Tarihi: 22.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/505 E.  ,  2012/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/328451

MAHKEMESİ : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 18/06/2009, 2004/168 (E) ve 2009/186 (K)

SUÇ : Kasten yaralama ve bu suça azmettirmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar Ömer ve Ali hakkında mağdur M.T. yönelik eylem nedeniyle verilen hükümler nedeniyle yapılan incelemede;

1- Suç tarihinde tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK hükümlerine uygun şekilde sanıkların savunmasının alındığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren (1) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ömer müdafiinin sübuta, eksik incelemeye vesaireye, sanık Ali müdafiinin sübuta, ertelemeye, hapsin para cezasına çevrilmesi ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; hakkındaki kamu davası zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılan E.. T..'ın işletmekte olduğu kıraathanenin ruhsatını almadığı ve bu nedenle Belediye Başkanı olan mağdur M.. Ü..'yü sorumlu tuttuğu, bu sebeple arkadaşı olan sanık Ö.. K.. ile birlikte belediye başkanının vurulması hususunda plan yaptıkları ve para karşılığı mağdurun vurulması konusunda hakkındaki kamu davası ortadan kaldırılan Yunus ile anlaştıkları, sanık Ali'nin de tabanca ve mermi temin etmek hususunda sanık Yunus'a yardımcı olduğu, olay tarihinde sanık Yunus’ un hamili olduğu tabanca ile aracıyla belediyeden ayrılmak üzere olan mağdura ateş ederek sırt bölgesinden yaraladığı, ikinci ateşin aynı araca binmekte olan mağdur Kemal'in ayağına isabet ettiği olayda; kullanılan aletin öldürücü niteliği ve hedef alınan vücut bölgesi dikkate alındığından sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, diğer sanık Ö.. K..’ın eyleminin bu suça azmettirmek, sanık A.. K..’ın eyleminin de suça yardım etme suçunu oluşturduğu halde sanıkların kasten yaralamak ve suça yardım etme suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), karşı temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının gözönünde bulundurulmasına, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/24926
Karar No: 2022/783
Karar Tarihi: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24926 E.  ,  2022/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...’ın gerçekleştirilen yargılamaları sonunda, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine dair İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2012 gün ve 2011/258 Esas, 2012/273 Karar sayılı hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.07.2017 gün ve 2014/8780 Esas, 2017/3735 sayılı bozma yönündeki kararına mahkemesince direnilerek kurulan 06.02.2018 gün ve 2017/296 Esas, 2018/58 Karar sayılı ilamın suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılanlar vekilince temyiz edilmesinin ardından 14. Ceza Dairesinin 31.10.2018 gün ve 2018/7016 Esas, 2018/6355 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.06.2021 gün ve 2018/14-503 Esas, 2021/276 sayılı Kararıyla yapılan değerlendirmede bozma ilamı sonrası mahkemece kurulan ikinci hükümde her iki suç bakımından önceki hükümlerden farklı maddelerin uygulanması ve çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden farklı cezaya hükmedilmesi nedeniyle mahkeme kararının direnme olmayıp, yeni hüküm niteliği taşıdığı belirtilerek dosya esastan incelenmek üzere Dairemize gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, olay yeri olduğu iddia edilen okul tuvaletinin koridorun ortasında bulunup, mevcut haliyle öğretmen ile öğrencilerin ortak kullanımında olan ve müdür odası, çay ocağı ile nöbetçi öğrenci masasının bir kaç metre uzağında, kapısı açık bir tuvalet olduğunun dosyada yer alan fotoğraflardan anlaşılması, mağdur hakkında düzenlenen anal muayene raporları arasında çelişkiler bulunması, mağdur beyanlarıyla örtüşmeyen tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafisi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.