erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/11018
Karar No: 2025/5471
Karar Tarihi: 24.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11018 E.  ,  2025/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2985 E., 2021/2776 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, katılan polis memurlarının olay yerine gelir gelmez sanığa ters kelepçe uyguladıklarına, şüpheden sanığın yararlanacağına, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan ...'ün sanığın hakaret etmediğini beyan etmesi sebebiyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulduğu ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmış; ayrıca olay tutanağı, katılan beyanları ve görüntü izleme ve inceleme tutanağı doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediği ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/28497
Karar No: 2019/1430
Karar Tarihi: 27.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28497 E.  ,  2019/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs, resmi ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların, resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'nin beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Rüzgar İthalat İhracaat Ticaret Limited Şirketi'nin müdürü olan sanık ...'nun, diğer sanık ... ile birlikte piyasadan ıskarta deri olarak temin ettikleri derilere ilişkin olarak gerçeği yansıtmayan faturalar düzenleyip bunu sanık ...'a verdikleri, sanık ...'ın da bu faturayı 30.09.2005 tarih EX168259 sayılı ihracaat beyannamesine kaydederek Almanya'da bulunan Ecute firmasına ihraç edileceği kaydı ile gerçeğe aykırı beyanname düzenlediği, yapılan kontrolde fatura ve beyanname içeriğindeki hususların gerçek olmadığının belirlendiği, bu şekilde sanıkların özel ve resmi sahte evrak tanzim etme ve kamu kurumu zararına dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1)Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların üzerine atılı suçların gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nun 204/1, 207/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 30/09/2005 ile inceleme tarihleri arasında 30/09/2017 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Bozma sonrası mahkeme tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına ve mahkemelere yazılan yazı cevaplarına göre şahıslar hakkında mevcut iddianame dışında yapılmış herhangi bir soruşturma, dava kaydına rastlanmadığının bildirildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki eksik incelemeye dayanan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların kasıtlarının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/24026
Karar No: 2011/3725
Karar Tarihi: 17.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/24026 E.  ,  2011/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü , süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6831 Sayılı Orman Kanunu ile 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunla, özel nitelikte olan 6831 sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde denetime imkan verecek değerlendirmesi sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

I-5237 sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL.nin altında kalıp 5335 sayılı kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL'nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

II-Sanığın sabıka kaydının silinme şartlarının oluşmuş bulunması karşısında CMK'nun 231/(6) maddesine uygun yeterli gerekçe gösterilmeksizin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16557
Karar No: 2016/345
Karar Tarihi: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16557 E.  ,  2016/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 4. Sulh Hukuk ve Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. .. Sk. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik verilmiştir.

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mah ... ... ... Apt No:.. .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sk. ... ... Apartmanı No:... D:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19408
Karar No: 2015/8017
Karar Tarihi: 14.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/19408 E.  ,  2015/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/405863

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/44 (E) ve 2013/406 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 30/10/2008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sosyal Güvenlik Kurum Başkanlığı Kontrol memurluğu tarafından, İ.. G..'in sahibi olduğu '' L.. Kuaför'' unvanlı işyerinde yapılan denetim neticesinde; işletmenin muhasebe görevlisi olan sanık tarafından, işletme sahibinin talimatları doğrultusunda 19.02.2005 ile 30.10.2008 yılları arasında, aynı dosya kapsamında yargılanıp mahkum edilen; ancak hakkında verilen hüküm temyize konu edilmeyen sanık S.. Ç..'yı, adı belirtilen iş yerinde fiilen çalışması bulunmamasına rağmen sigortalı olarak çalıştığına dair bildirim belgelerini düzenleyerek katılan kuruma gönderdiği, S.. Ç.. ile ilgili sağlık harcamalarının katılan kurum tarafından karşılanmasına sebebiyet verdiği, bu şekilde sanığın, kamu kurumu zararına haksız menfaat temin etme eylemlerine iştirak ettiğinin iddia edildiği olayda;

İ.. G..'e ait işyerinin idare ve vergi mevzuatına uygun olarak kurulmuş gerçek bir işyeri olması, S.. B..'na verilmiş bulunan işe giriş bildirgesinin sahte olmaması, sigorta primlerinin muntazaman ödenmiş bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından bahsedilemeyeceği gibi sanığın, her aşamada verdiği ifadelerinde, söz konusu işyerinin mali işlerini takip etmekle görevli mali muşavir olduğunu, işyeri sahibi tarafından bildirilen kişilerin işe giriş işlemlerini yaptığını, bildirilen kişileri tanımadığını ve suç işleme kastının bulunmadığına dair savunmasının aksini gösterecek herhangi bir somut delilin veya tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/24098
Karar No: 2015/2998
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24098 E.  ,  2015/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12328
Karar No: 2011/415
Karar Tarihi: 25.01.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/12328 E.  ,  2011/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemizin 05.07.2010 tarihli onama ilamının, 13.10.2010 tarihinde tebliğine karar verildiği halde davalı alacaklı vekiline tebliğine ilişkin tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanmamıştır. Anılan davalıya onama kararının tebliğine ilişkin tebligat parçasının akıbeti araştırılarak, tebligat yapılmış ise tebligat belgesinin eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20839
Karar No: 2013/471
Karar Tarihi: 24.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20839 E.  ,  2013/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 06.02.2008 gün ve 2007/468 Esas, 2008/111 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırdığı Pınar ile hükümden sonra 14.03.2008 tarihinde medeni nikah yaptırdığı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) alınan nüfus kaydından anlaşıldığından, TCK.nın 230. maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1956
Karar No: 2019/10872
Karar Tarihi: 28.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1956 E.  ,  2019/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş; bu ek karar, TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekili ile davalılardan TEDAŞ vekilince temyiz edilmiş ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş; bu ek karar, TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aleyhine hüküm kurulduğundan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Davacı ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13301
Karar No: 2016/8336
Karar Tarihi: 17.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13301 E.  ,  2016/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Askerdeyken çarşı iznine çıkan sanığın mağdura ait bahçenin olduğu bölgeye ticari bir taksiyle giderek uyuşturucu kullandığı, nasıl olduğu belirlenemeyen şekilde yaralandığı, belirlenemeyen bir saatte havanın karanlık ve yağışlı olması nedeniyle mağdurun bahçesinde bulunan bina vasfındaki kulübeye giderek, elbiselerini çıkardığı ve mağdurun deri ceket ve ayakkabılarını giydiği, daha sonra olay yerine yakın bölgede araziden şişe toplayan tanıklar ... ve ... isimli şahısların sanığın yardım istediğini duymaları üzerine kulübeye gittikleri, sanığı yerde yaralı vaziyette görüp sırtlarına alarak devlet hastanesine götürdükleri, hastanede kolluk görevlilerine tanıkların verdiği bilgi üzerine olay yeri ve mağdurun tesbit edildiği, mağdurun eşyaları teşhis etmesi üzerine kendisine teslim edildiği, tanıkların sanığı götürürken sanığın kendi giysilerinin kulübede kaldığı, kulübede başka eşyalar da bulunmasına rağmen çalınmadığı, sanığın da savunmasında hırsızlık yapma amacı olmaksızın sadece sığınmak amaçlı kulübeye girdiğini, kendi giysilerinin ıslak ve çamurlu olması nedeniyle mağdura ait giysileri kullandığını, zor durumda kaldığı için sözkonusu eşyaları kullandığını savunduğu olayda, sanığın savunmasının aksine, mağdura ait kulübeye hırsızlık amacıyla girdiğine, ayrıca yararlanma kastı taşıdığına ilişkin somut ve inandırıcı kanıtların neler olduğu da kararda gösterilip tartışılmadan ve de olayda TCK'nin 147. maddesinin, olanaklı görülmemesi durumunda ise 145. maddesinin uygulanma olanağı değerlendirilmeden yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- TCK'nin 151/1. maddesinde tanımlandığı üzere, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşan mala zarar verme suçu açısından; somut olayda sanığın TCK'nın 21/1. maddesinde öngürüldüğü şekilde, bu suçun kanuni tanımındaki unsurlarını bilerek ve isteyerek zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair somut kanıtların neler olduğu tartışılıp değerlendirilmeden mahkumiyetine hükmedilmesi,

3- Mağdurun bahçesi içerisinde bulunan ve devamlı içinde ikamet edilmeyen bağ evi niteliğindeki kulübe tarzı binanın ikamet amaçlı kullanılmadığı, bu nedenle konut niteliğinin olmadığı gözetilmeksizin, sanığın konut dokulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18503
Karar No: 2017/8551
Karar Tarihi: 05.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/18503 E.  ,  2017/8551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrası; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmünü getirmiştir. Ancak aleyhine karar verilen davalı ... adına yapılan gerekçeli karar tebligat evrakında madde hükmüne aykırı olarak şahsın adreste bulunmama halinde şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilmemiştir. Açıklanan bu hali ile davalı adına yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, adı geçene gerekçeli kararın Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8839
Karar No: 2020/863
Karar Tarihi: 16.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/8839 E.  ,  2020/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Tekirdağ Cezaevinde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...’in kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-04/10/2012 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, müştekinin kapısından elde edilen kanın 22/11/2012 tarihli ekspertiz raporuna göre bir erkek şahsa ait olduğunun belirlendiği ancak sanıklara ait olup-olmadığının tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında; müştekinin kapısı üzerinde bulunan kanın sanık ...’e ait olup-olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde eksik kovuşturma ile sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Sanık ... için, Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık ... hakkında iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması istenmediği halde 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.