erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/4656
Karar No: 2020/2150
Karar Tarihi: 17.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4656 E.  ,  2020/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 62, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın akrabası olduğu, suç tarihinden önce katılanı arayarak "Dayı oğlu altın işi var birlikte yapalım, iyi para var, benim kepçeci ... isminde bir tanıdığım var, gömü bulmuş, yüzlerce reşat altını var" dediği, bu şekilde bir kaç kez daha arayarak onu ikna ettiği, suç tarihinde katılan ile ... ilçesinde buluştukları, birlikte... Köyüne gittikleri, burada açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ... isimli şahıs ile buluştukları, sanık ile ... isimli şahsın "Eve gidiyoruz sen burada bizi bekle" diyerek katılanın yanından ayrıldıkları, yaklaşık 15 dakika sonra sanığın geri geldiği, katılandan parayı istediği, ancak katılanın parayı vermeyi kabul etmediği, sanığın bir yandan katılana "Ben altınların hepsini gördüm ve kontrol ettim, hepsi gerçek" derken bir yandan da telefon ile konuştuğu, telefonda "Hayır olmaz kefil benim, o benim dayı oğlu, paranı alacaksın" şeklinde konuşmalar yaptığı, daha sonra sanık ile katılanın köyün içerisinde ... isimli şahıs ile buluştukları, ...'ın katılana 340 adet sahte olduğu tespit edilen altınları verdiği, katılanın da ... isimli şahsa 9.600 TL para verdiği, katılanın sahte altınları aldıktan sonra sanık ile birlikte... ilçesine gittikleri, katılanın sanığa "Altınları kontrol edelim" demesine rağmen sanığın "Ben defalarca kontrol ettim hepsi gerçek eve gidince bakarsın" diyerek karşılık verdiği, ...’ye vardıklarında sanığın araçtan indiği, katılanın da arkadaşı olan tanık ...’in yanına gittiği, tanık... ile birlikte altınlara baktıklarında sahte olduğunu anladığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, atılı suçu işlemediğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, savunma hakkının ihlal edildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/7071
Karar No: 2024/14378
Karar Tarihi: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/7071 E.  ,  2024/14378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1201 E., 2023/725 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/1646
Karar No: 2019/1590
Karar Tarihi: 04.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1646 E.  ,  2019/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yürütülen soruşturma sırasında suç yeri itibarıyla evrakın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2018 tarih ve 2018/1458-258 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Silifke Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.03.2018 tarih ve 2018/12400-1042 sayılı yetkisizlik kararını üzerine, tekraren suç yeri itibarıyla evrakın Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2018 tarih ve 2018/2576-265 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2018 tarih ve 2018/718 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25.01.2019 gün ve 94660652-105-50-16314-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2019 gün ve 2019/11010 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile Silifke Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.03.2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2018 tarih ve 2018/718 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 04.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10142
Karar No: 2016/2177
Karar Tarihi: 11.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10142 E.  ,  2016/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2014/1593-2015/247

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı üçüncü kişiden olan alacağını tahsil etmek için dava dışı ...'nin keşide ettiği bonoya dayalı takip yaptığını, keşideci şirketi müştereken ve müteselsilen temsil etmeye yetkili olan kişilerden dava dışı ...'ın bonodaki imzalardan birinin kendine ait olmadığı iddiasıyla menfi tespit davası açtığını, mahkemenin imzaların ...'a ait olmadığı, imzalardan birinin davalı diğer temsilci ...'ya ait olsa da müşterek imza şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle şirketin sorumlu olmayıp bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verildiğini, TTK'nun 590. maddesi gereğince yetkisiz olarak imza atan davalı temsilcinin bono bedelinden şahsen sorumlu olduğunu, bu nedenle alacağın tahsili için ilamsız takip başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin takip konusu bonoda isminin ve imzasının bulunmadığını savunarak davanın reddini, kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, takip konusu bonoda davalının adının ve imzasının bulunmadığı, bonodaki imzaların şirket kaşesinin üzerine atıldığı, şirket kaşesi dışında davalıya ait olabileceği öngörülen başka bir imzanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu bononun davalı tarafından düzenlendiği ve imzanın davalının eli ürünü olduğu bilirkişi raporuyla tespit edilmiştir. Davalı taraf imzanın dava dışı ... adına atıldığını beyan etmiş ise de adı geçen şirketin çift imza ile temsil edildiği ve bonodaki ikinci imzanın sahte olduğu, bir başka deyişle davalı tarafından atılan imzanın ...'ni temsil ve ilzama yetkili olmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davalının imzası ile şahsen sorumlu olduğu dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6629
Karar No: 2009/7402
Karar Tarihi: 05.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6629 E.  ,  2009/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacının dedesi olduğu belirtilen ... ...’in anne, baba ve kardeşlerini de gösterecek şekilde verasete esas aile nüfus kayıt tablosunun getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1327
Karar No: 2012/7866
Karar Tarihi: 16.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1327 E.  ,  2012/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygun değildir. Şöyle ki;

1-Mahallinde yapılacak keşifte, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin konumu, ölçekli ve yönü belirlenmiş paftalarda açıkça işaretlettirilerek, müzeye, özel idarenin işletiminde olan ... suyunun ilk çıktığı yere ... özel bölgesinin Karahayıt tarafından giriş kapısı veya diğer giriş kapılarına ve bulunan traverten mezarlıklarına, özellikle tabii olarak kireçli suların meydana getirdiği ... travertenlerine olan mesafelerinin açıkça tesbit edilip gösterilerek, keza taşınmazın etrafında bulunduğu belirtilen tel örgüler, ölçekli pafta üzerinde açıkça işaretlettirilerek ve bu yerlere ait fotoğraflar da çekilerek değerlendirme yapılması gerekirken; yetersiz, ölçeği ve yönü belirtilmeyen krokiler esas alınarak;

Ayrıca, dava konusu 1709 ve 1711 nolu parsellerin ... Koruma ve Geliştirme amaçlı imar planı içindeki konumunu gösterir paftaları getirtilip zemine uygulanmadan;

Eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulunca böyle bir inceleme yapılmadan; dava konusu taşınmazlara, yakın çevreden daha önce kamulaştırma davalarına konu olan taşınmazlar için belirlenen bedeller güncellenerek bedel tespit edilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının, fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazların eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14475
Karar No: 2015/1307
Karar Tarihi: 11.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/14475 E.  ,  2015/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 21/05/2014

Numarası : 2013/396-2014/423

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 1993-2001 yılları arasında mevsimlik, bu tarihten sonra kadrolu işçi olarak çalıştığını, 2001 yılında daimi kadrolu işçi olarak intibaklarının yapıldığını, halen çalışmaya devam ettiğini, kadrolu çalıştıkları döneme esas olmak üzere mevsimlik işçi olarak çalıştıkları dönemlerin derece ve kademe hesabında dikkate alınmadığını bildirerek mevsimlik işçi olarak çalıştıkları süre dikkate alınarak belirlenecek yeni derece ve kademeleri üzerinden ücret farkı, ilave tediye farkı, ikramiye farkı ve hizmet tehlike sorumluluk primi farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalının harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 5 ve 6 numaralı bentlerinin silinerek yerine;

“ 5-Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından peşin ödenen 261,60 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

6-Davacı tarafça sarf edilen yargılama gideri, bilirkişi ücreti, davetiye, müzekkere ve posta giderleri toplamı 383,40 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/331
Karar No: 2021/2688
Karar Tarihi: 01.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/331 E.  ,  2021/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, katılan mağdure vekilinin verilen kararla ilgili kanun yoluna başvurmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından doğrudan verilen 600 TL ve 1860 TL adli para cezalarının miktarları itibarıyla CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanığın işlediği kabul edilen eylemin suç tarihi itibarıyla lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, ön görülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4603
Karar No: 2015/10901
Karar Tarihi: 19.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4603 E.  ,  2015/10901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak ...'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/21817
Karar No: 2010/3622
Karar Tarihi: 18.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21817 E.  ,  2010/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu, dayanak çekteki keşideci imzasına itiraz etmiştir. İİK'nun 170/b maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3. maddesinde "Tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden icra mahkemesi, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir. Hakim lüzum görürse oturumun bir defadan fazla talikine meydan vermeyecek surette, bilirkişi incelemesi de yaptırabilir." hükmü düzenlenmiştir. İİK'nun 170. maddesinin üçüncü fıkrasının ilk cümlesine göre ise; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir." Çekteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu ileri süren alacaklıya aittir. Bu konuda borçluya süre verilmek sureti ile sonuca gidilemez.

Somut olayda mahkemece, 14/05/2009 tarihli oturumda borçlu vekiline şirketi temsile yetkili kişilerin hazır etmesi ve imzalarının bulunduğu yerleri bildirmesi için bir sonraki celseye kadar süre verilmiş ve bir sonraki oturumda ise üç günlük kesin süre verilmiştir. Karar oturumunda ise borçlu vekilinin imza sirkülerine hangi dosyaya verdiğini hatırlamadığını beyan etmesi üzerine takibin uzatılmaya çalışıldığı gerekçesi ile itirazın reddine karar verildiği görülmektedir. Yukarıda açıklandığı üzere ispat yükü alacaklıya ait olup, imzanın borçluya ait olduğu kesin olarak kanıtlanamamıştır.

Mahkemece, alacaklıya borçlunun imza örneklerinin nerelerde bulunduğunu beyan etmesi için kesin süre verilmeli, imza örnekleri ilgili yerlerden getirtilmeli, bu mümkün olmadığı takdirde borçlu şirket temsilcisine imza örneklerinin alınması için meşruatlı davetiye çıkartılarak imzaları alındıktan sonra masrafı alacaklı tarafından karşılandığında bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.