erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/20946
Karar No: 2014/13775
Karar Tarihi: 09.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20946 E.  ,  2014/13775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticari taksi şöförü olan sanığın şikayetçiyi müşteri olarak aldığı, şikayetçiden hileli davranışlarla yaptığı hizmete karşılık alması gereken ücretin üzerinde olmak üzere 200 TL para aldığı, bu eylemiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmesi ve hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "365 gün" ve "7300 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17230
Karar No: 2015/48
Karar Tarihi: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/17230 E.  ,  2015/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi ve ...Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince ise,tarafların tacir olduğunu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise,davanın ticari dava olarak nitelendirilmesi için her iki tarafında tacir olması ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmesinden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda davacı vekili,müvekkili ile davalı arasında yapılan kat karşılığı taşınmaz satışvaadi sözleşmesi uyarınca davacıya teslimi gereken ancak davalı tarafından süresinde teslim edilmeyen taşınmaz nedeniyle site yönetimine ödenen aidat bedellerinin tazminini istemiştir.Davanın temelinde taraflar arasında düzenlenen inşaat yapım sözleşmesi bulunmakta olup, davanın mutlak ticari nitelikteki davalardan olmadığı, davacının tacir niteliği bulunmadığı gibi uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ....Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31803
Karar No: 2015/2052
Karar Tarihi: 22.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31803 E.  ,  2015/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/106256

MAHKEMESİ : Yozgat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2010/549 (E) ve 2013/96 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Çoban olan sanık D.. S..'na teslim edilen hayvanların sahipleri olan M. B. ve B.. S.. hakkında dava açılması temin edildikten sonra her iki dava birleştirilerek, suça konu orman alanını hayvan ağılı olarak kullanan sanıklar hakkında delillerin birlikte takdiri ile bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19716
Karar No: 2015/2818
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19716 E.  ,  2015/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16020
Karar No: 2015/913
Karar Tarihi: 26.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16020 E.  ,  2015/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/69-2014/139

Davacı İ.. B.. vekili Avukat Mehtap tarafından, davalı İ.. M.. aleyhine 12/02/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı İ.. M.. yönünden davanın reddine, davalı E.. B.. yönünden davanın kabulüne dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı E.. B.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı İ.. M.. yönünden davanın reddine, davalı E.. B.. yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı E.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre; genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Davacı ile davalı E.. B..'nın sıfatları gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalı E.. B..'nın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29648
Karar No: 2014/2951
Karar Tarihi: 03.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/29648 E.  ,  2014/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/186641

MAHKEMESİ : Acıpayam Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2010

NUMARASI : 2007/459 (E) ve 2010/444 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Denizli 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.05.2010 tarihli duruşmasında alınan savunmasında mağdur A.. A..’nın şikayetinden vazgeçtiğini ifade etmesi karşısında; TCK’nın 73/6. maddesi gereğince sanık T.. K..’a vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken TCK’nın 129/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; mağdur A.. A..’nın, cezaevinde bulunan babasına merhem getirdiği, infaz koruma memuru olan sanık T.. K..’ın, cezaevi doktoru tarafından reçetelendirilmediği için ilacı alamayacağını söylemesi üzerine A.. A.. ve yanındaki akrabalarının ısrar etmesi ve ilacı neden alamayacağının izahını istemesinin sanık T.. K..’a yönelmiş haksız bir fiil sayılamayacağı, ancak mağdurların da sanığın hakaret içeren sözlerine hakaretle karşılık vermeleri nedeniyle TCK’nın 129/3. maddesinin uygulama imkanının tartışılması gerekirken, sanığın haksız fiile maruz kaldığı kabul edilerek TCK’nın 129/1. maddesi gereğince ceza vermeye yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12204
Karar No: 2011/29795
Karar Tarihi: 20.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12204 E.  ,  2011/29795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Temyiz olunan icra mahkemesi kararı ile; ilgisi bulunmayan Bursa 9.İcra Müdürlüğünün 2010/15234 esas sayılı dosya aslının ait olduğu yere iadesine,

2-Bursa 9. İcra Dairesinin 2009/15234 esas sayılı dosyasının ilgisi belirlendikten sonra takibin dayanağı belgelerle  birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1410
Karar No: 2022/4158
Karar Tarihi: 10.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1410 E.  ,  2022/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk ve Ödemiş 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü :

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün mernis adresinin “.... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ödemiş 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “Halkalı İstasyon Mah. Halkalı İstasyon Cad. TOKİ Göl Evleri B1-1 D:23 Küçükçekmece/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini “Halkalı İstasyon Mah. Halkalı İstasyon Cad. TOKİ Göl Evleri B1-1 D:23 Küçükçekmece/İstanbul” olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10694
Karar No: 2015/13289
Karar Tarihi: 30.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/10694 E.  ,  2015/13289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı, davalılar ..., Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", Hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Mahkemece, tefhim olunan kısa kararda ‘davalı ... yokluğu nedeniyle reddine’ karar verildiği belirtilmeksizin sadece ‘Harç, yargılama ve vekâlet ücreti vs. hususların gerekçeli kararda hüküm altına alınmasına’ şeklinde hüküm kurmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan, Yargıtay İçtihadı ...'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince salt bu husus bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı, davalılar ...an temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ...'na iadesine, 30.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/12675
Karar No: 2011/1164
Karar Tarihi: 15.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12675 E.  ,  2011/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Gaziantep ili, Islahiye İlçesi, Dervişpaşa Mahallesinde kayıtlı baba adı ..., doğum tarihi 01.01.1956 olan başka bir ... isimli şahsın bulunup bulunmadığının Islahiye Nüfus Müdürlüğünden sorulup verilen cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6490
Karar No: 2018/10605
Karar Tarihi: 09.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/6490 E.  ,  2018/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Aynı hükümde adli emanetin 2013/189 sırasında kayıtlı olan 88191410 seri nolu tabanca hakkında önceden müsadereye karar verildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verildiği halde, aynı zamanda müsaderesine hükmolunarak çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 8. paragrafın tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6946
Karar No: 2012/13014
Karar Tarihi: 13.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6946 E.  ,  2012/13014 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçuna sürüklenen çocuklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2009 gün ve 2008/243 Esas, 2009/78 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Suç tarihi itibarıyla 16 yaşında olan mağdurenin soruşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olmadığını, 31.07.2008 tarihli oturumda da sanıktan şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini bildirmesine karşılık mağdurenin zorunlu vekilinin bu nedenle davaya katılma ve temyiz ... bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurun 17.05.2008 tarihli hazırlık beyanı, mağdurun beyanlarını destekler mahiyetteki tanık ...,...,... beyanları ile olayın hemen akabinde beyanları alınan tanıklar ...,...,... 'in beyanları, mağdur ve sanıklar ile aynı koğuşta kalan tanıklar ...,... 'in beyanları, olayın gerçekleştiği koğuşta yapılan aramada uyuzda kullanılan merhemin bulunması ve tüm dosya içeriğinden; aynı koğuşta bulunan sanıkların mağdurun cinsel istismar suçundan tutuklu olduğunu öğrenmeleri üzerine irade birliği içinde hareket ederek önce mağduru cebir kullanarak etkisiz hale getirdikten sonra mağdurun pantolonunu ve külotunu indirerek sırasıyla önce sanık ...'ın mağduru tuttuğu sanık ...'in de cinsel organını mağdurun anüsüne soktuğu, sonrasında sanık ...'in mağduru tuttuğu sanık ...'ın da aynı şekilde cinsel organını mağdurun anüsüne soktuğunun ve bu şekilde eylemin tamamlandığının anlaşılmasına karşın eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin

-2-

yerinde görülmeyen temyiz itirazlarnın reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12722
Karar No: 2012/16465
Karar Tarihi: 18.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/12722 E.  ,  2012/16465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri gereğince 3000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2011 tarihli ve 2011/5 esas, 2011/101 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 07.03.2012 tarih ve 2012/3811- 14652 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.03.2012 tarih ve 2012/82034 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemece verilen kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 21.09.2006 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediği ve para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52. Maddesi uyarınca beş ... adli para cezası üzerinde hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden cezalandırma yoluna gidildiğinin belirtilmesi karşısında, suçun işlendiği 21.09.2006 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediğinden, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2.maddesi uyarınca beş ... adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerekmektedir. Bu nedenle;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen hususlar yerinde görüldüğünden, Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2011 tarih ve 2011/5 Esas, 2011/101 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince takdiren 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 86/3-e.maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 7 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan kanunun 62/1. Maddesi gereğince cezası 1/6 oranında indirilerek 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından hesaplanarak toplam 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3425
Karar No: 2010/4193
Karar Tarihi: 16.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/3425 E.  ,  2010/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında iş yerindeki sayacın S fazının mandalını düşürerek kaçak elektrik kullandığına dair tutulan suç tutanağı, keşifte dinlenen tutanak tanıklarının, S fazının mandal vidası gevşetilerek 20 adet lamba, 2 priz ve 3 adet vantilatörde kaçak elektrik kullanıldığını tespit ettiklerine dair ifadeleri ile kaçak kullanım süresi içerisindeki günlük tüketimin tutanak tarihinden önceki ve sonraki dönemlere göre düşük olduğuna dair bilirkişi raporu karşısında; sabit olan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, vidanın kendiliğinden gevşemiş olabileceği gerekçesiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.