erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3380
Karar No: 2018/13448
Karar Tarihi: 14.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/3380 E.  ,  2018/13448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesinde "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında; somut olayda sanık ...’e gönderilen gerekçeli kararın anılan Kanun'un 21. maddesine göre tebliğine ilişkin tebligat parçasında “hazır olmadığından mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir.”şeklinde belirtilmiş olmasına rağmen, en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya herhangi bir bildirimin yapılmadığı, bu kişilere bildirim yapılmamasının gerekçelerinin gösterilmediği anlaşılmakla Tebligat Kanunu'nun işlem tarihinde yürürlükte bulunan 21. maddesine de uygun olmayan usulsüz tebligat nedeniyle sanık ...’in öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar ..., ... ve ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2891
Karar No: 2015/4511
Karar Tarihi: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2891 E.  ,  2015/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalı iş yerinde akaryakıt dağıtım sürücüsü olarak çalışmakta iken iş akdinin feshedildiğini , çalışmış olduğu dönem içinde her gün fazla mesai yaptığını iddia ederek ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi vermemiş ancak dosyaya ibraz ettiği delil listesinde davacının tüm haklarının ödendiğini, hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre davacı dava dilekçesinde mesai saatlerini belirtmemiş ve çift ve ya tek şoför durumundan bahsetmemiştir. Dinlenen davacı tanığı Y.. E.. beyanında “davacının tanker şoförü olarak görev yaptığını gidilen mesafeye bağlı olarak 4-5 saat yolda geçirebileceği gibi 10 saat kadar da yolda geçirebileceğini“ , diğer davacı tanığı A.. Ö.. beyanında, “ davacının tır şoförü olarak görev yaptığını, 2008 yılından sonra günde 12 saat çalışmayı şart koştuklarını, bu saatin içerisinde yükleme, boşaltma , seferde geçen sürelerin dahil olduğunu, 2008 yılından önce ise haftanın 4 günü 18 saat yükleme boşaltma ve sefer olmak üzere çalıştıklarını , geri kalan günlerde ortalama 8 saat çalıştıkların “ beyan etmiş, her iki davacı tanığı da çift şoför olarak çalışıldığından bahsetmemiştir. Davalı tanıkları ise “gidilen mesafeye göre çift ya da tek şoför olarak çalışıldığını , tek sürücü çalışıldığında maksimum 9 saat çalışıldığını, 9 saatten sonra ikinci şoförün aracı kullandığını, uzun seferlerin 16-17 saat sürdüğü” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tek şoför olarak çalıştığı ve çift şoför olarak çalıştığı haftalar ayrı ayrı değerlendirilerek fazla çalışma süreleri belirlenmiştir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davacı tanıkları yeniden dinlenerek ve gerekirse beyanlar arasındaki çelişkiler de giderilerek davacının tek şoför mü yoksa çift şoför mü çalıştığı belirlenerek davacının fazla mesai alacağını hesaplattırıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15801
Karar No: 2014/6752
Karar Tarihi: 09.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/15801 E.  ,  2014/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/383614

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2011

NUMARASI : 2011/405 (E) ve 2011/386 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen çıkmamaktadır.

Müştekinin işyerine gitmek için ikametinden ayrıldığı, sanığın, müştekinin ikametinde kimsenin olmamasından yararlanarak hırsızlık yapmaya karar verdiği, bu amaçla müştekinin ikametinin karşısında bulunan daireden görünmemek için karşı dairenin kapı dürbün kısmına beyaz kağıt parçasını tükürükleyip yapıştırdığı, müştekinin ikametinin dış kapı kilidini kırarak içeri girdiği, bu sırada müştekinin ikametinde bulunan alarmın devreye girmesi üzerine olay yerinden kaçtığı, bu eylemi ile konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

TCK'nın 142/4. maddesi hükmü uyarınca hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10473
Karar No: 2010/23556
Karar Tarihi: 14.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10473 E.  ,  2010/23556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargılama sırasında borçlunun mazereti kabul edilmemiş ise de, alacaklı vekili davayı takip ettiğini bildirdiğinden, mahkemece dosya kapsamına göre itirazın kabulü cihetine gidilmiştir.

İİK.’nun 170/3. maddesi gereğince mahkemece bilirkişi incelemesi yapılmadan imzanın borçluya ait olmadığına karar verilemez.

Konuyla ilgili İİK.nun 170/b maddesi göndermesiyle aynı Kanunun 62. ve 68/a-2. maddesi aynen; "Senet altındaki imzayı reddeden borçlu, takibi yapan icra dairesinin yetki çevresi içindeyse, itirazın kaldırılması için icra mahkemesi önünde yapılacak duruşmada, mazeretini daha önce bildirip tevsik etmediği takdirde, bizzat bulunmaya mecburdur.” Aynı fıkranın devamında ise; “…icra dairesinin yetki çevresi dışında ödeme emri tebliğ edilen borçlu, istinabe yolu ile isticvabına karar verilmesi halinde, aynı mecburiyete tabidir.” yasal düzenlemesini içermektedirler.

Somut olayda alacaklı, keşideci borçlu hakkında 1 adet çeke dayalı kambiyo takibi başlatmış, borçlu asil borca ve çekteki imzaya itiraz etmiştir. Borçlu mazeret dilekçesiyle, Nazilli’de esnaf olarak çalıştığını, işyerinde yalnız olduğundan işyerini kapatmasının mümkün olmadığını, mazeretinin kabul edilerek duruşmanın gıyabında yapılıp ara kararı ve duruşma gününün kendisine tebliğini talep etmiştir. Mahkemece borçlunun mazeret dilekçesi kabul edilebilir nitelikte olmadığından mazeret talebin reddine karar verilmiş, alacaklı vekilinin davayı takip ettiğine ilişkin beyanı üzerine davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın alacaklı tarafından takip edildiği de gözetilerek, borçlu Nazilli İcra Mahkemesinin yetki çevresinde çalıştığını bildirdiğine göre, İİK.’nun 68/a-2. maddesinde yazılı icra dairesinin yetki çevresi dışında ödeme emri tebliğ edilen borçlunun, istinabe yolu ile isticvabına karar verilerek, talimat yoluyla duruşmaya çağrılıp beyanı saptanmadan ve ayrıca İİK.’nun 68/a-3. maddesi uyarınca imzaları ve imzalarını içeren belgeleri getirtilip incelenmeden, eksik inceleme sonucu borçlunun mazeretinin reddi ile karşı yan vekilinin beyanına göre imzaya itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/19291
Karar No: 2022/4603
Karar Tarihi: 11.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/19291 E.  ,  2022/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1. Mahkûmiyet; Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2020 tarihli 2019/347 esas ve 2020/35 sayılı kararı

2. İstinaf başvurusunun eleştirili esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01/06/2020 tarihli 2020/829 esas ve 2020/492 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin eleştirili esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine 11/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/19533
Karar No: 2007/17973
Karar Tarihi: 05.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19533 E.  ,  2007/17973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 05.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7770
Karar No: 2019/4362
Karar Tarihi: 03.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/7770 E.  ,  2019/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.10.2010 tarih ve 2010/18317 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma suçunda, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte faturaların bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5026
Karar No: 2021/7839
Karar Tarihi: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5026 E.  ,  2021/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Esas No: 2006/5289
Karar No: 2006/5513
Karar Tarihi: 17.04.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5289 E.  ,  2006/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                :Zeytinburnu l. Aile Mahkemesi

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 17.04.2006 pzt.
Esas No: 2015/430
Karar No: 2015/11815
Karar Tarihi: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/430 E.  ,  2015/11815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa emsal alınan taşınmaz farklı mahalleden alındığı gibi şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Taraflara yeniden emsal bildirmeleri için mehil verilip, bildirilen emsaller celp edildikten sonra ve gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahalinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Fazla ödenen kamulaştırma bedelinin davacı idareye iadesi yerine faizi ile davalılardan alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle ....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11023
Karar No: 2018/4713
Karar Tarihi: 24.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11023 E.  ,  2018/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın almış olduğu alkol miktarı, mahkemenin kabul ve uygulamasına göre tespit edilen ceza miktarında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki cezanın fazla olduğundan bahisle bozma talep eden (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 360 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 7.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11031
Karar No: 2013/13848
Karar Tarihi: 09.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/11031 E.  ,  2013/13848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 20/11/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 14/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; mahkemece 19/03/2009 tarihli oturumda mazeret sunan davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile birleştirilen 2008/21 esas sayılı dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 25/11/2010 tarihli oturumda ise davacının vekilinin mazeretinin usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle mazeret dilekçesinin reddi ile 1. kez dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve 13/12/2012 tarihli oturumda da yine usulüne uygun olmadığı gerekçesi ile davacının vekilinin mazeretinin reddi ile işlemden kaldırma kararı verildiği, davacı vekilinin katıldığı son karar oturumunda ise geçen celse dava dosyasının 3. kez işlemden kaldırıldığı gerekçesi ile HMK'nın 150 maddesi uyarınca açılmamış sayılması karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 19/03/2009 tarihli oturumda mazeret sunan davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile birleştirilen 2008/21 esas sayılı dava dosyası yönünden işlemden kaldırma kararı verildiği ve eldeki dava dosyası hakkında verilmiş 25/11/2010 ve 13/12/2012 tarihli oturumlarda verilmiş iki takipsizlik kararı olduğu halde eldeki dava dosyasının 3. kez takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile açılmamış sayılması kararı verilmesi doğru olmamıştır.

01/10/2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 150 maddesinin 6. fıkrası "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır" hükmünü içermektedir.

Şu durumda, asıl dava dosyasında davanın iki defa takipsiz bırakıldığı anlaşıldığına göre mahkemece açılmamış sayılması karar verilmesi doğru değildir. İşin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1602
Karar No: 2018/6960
Karar Tarihi: 11.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/1602 E.  ,  2018/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.