erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/4339
Karar No: 2021/15103
Karar Tarihi: 14.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4339 E.  ,  2021/15103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile hükmün üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen kamulaştırma bedelinin ödenmesine ilişkin bölümü yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce; kabulü ile hükmün üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen kamulaştırma bedelinin ödenmesine ilişkin bölümü yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 12768 ada 20 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 7139 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10/8. maddesinin dördüncü cümlesi 22.11.2020 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Anayasa Mahkemesi'nin 16.07.2020 gün ve 2018/104-2020/39 sayılı kararı ile iptal edildiğinden, 3’er aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen fark kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte derhal ödenmesi gerektiğinden, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14767
Karar No: 2008/15772
Karar Tarihi: 25.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14767 E.  ,  2008/15772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.11.2007 gününde verilen dilekçe ile kayıt tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.04.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesine dayanılarak açılmış düzeltme talebine ilişkindir.

Davaya dahil edilenler, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, tapu sicil müdürü tarafından açılmıştır. Gerçekten, Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesi hükmünce kütük üzerinde belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması ve yevmiye defterine kaydedilmesi gerekir. Belgeye aykırı yazımın veya tescilin düzeltilmesi için ilgililerin oluru alınamıyorsa düzeltmenin yapılabilmesi için mahkemeye dava açılması olanaklıdır. Açılacak olan bu dava mahkemenin kabul ettiğinin aksine bir mülkiyet nakli davası değil, dayanağını Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesinden alan “düzeltme” davasıdır. Ancak, anılan tüzük hükmüne göre dava açılmasının gerekli olduğu durumlarda davayı açacak olan müdür, defterdarlık veya mal müdürlüğüdür. Bu itibarla tapu sicil müdürünün açacağı düzeltme davasının o yerde Hazine avukatı varsa Hazine avukatı tarafından açılması gerekir. Hazine avukatının olmadığı yerlerde ise dava az önce söylendiği üzere defterdarlık veya mal müdürlüğü tarafından açılabilir. Eldeki dava doğrudan ve hasım gösterilmeksizin müdürlük tarafından

açıldığından davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi gerekir. Ne var ki mahkemece dava değişik nedenle reddedildiğinden, hüküm sonuç olarak doğrudur. Mahkeme karar gerekçesinin yukarıda yazılı olduğu şekilde değiştirilerek düzeltilmesine ve hükmün değişik gerekçeyle onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararı gerekçesinin HUMK.nun 438/son maddesince DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMESİNE, davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan kararın gerekçesi DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 25.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/20514
Karar No: 2017/732
Karar Tarihi: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20514 E.  ,  2017/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 21/05/2013 tarih 2013/5694 Esas 2013/9346 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11388
Karar No: 2010/8819
Karar Tarihi: 17.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/11388 E.  ,  2010/8819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hükmedilen para cezasının 343 Türk Lirasından fazla olamayacağı gözetilmeden, fazla adli para cezası tayini,

2- 29.12.2004 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı “Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun”un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5. madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3, 765 sayılı TCK.nun 59, 647 sayılı Yasanın 4 ve 765 sayılı TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç adli para cezasının 3885 Türk Lira adli para cezasına indirilmesi ve ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.6.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/24183
Karar No: 2024/20264
Karar Tarihi: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24183 E.  ,  2024/20264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.03.2023

SAYISI : 2021/2105 E., 2022/2279 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.03.2023 tarihli ve 2021/2105 Esas, 2022/2279 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 16.03.2023 tarihli ve 2021/2105 Esas, 2022/2279 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12824
Karar No: 2019/12263
Karar Tarihi: 10.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12824 E.  ,  2019/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarihli ve 2016/630 Esas, 2017/772 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18.04.2019 tarihli ve 2019/4212 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2019 tarihli ve 2019/45067 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sadece tekerrüre esas mahkeme ilâmı olduğu gerekçe gösterilerek sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; dosya içeresinde yer alan sanığa ait adlî sicil kaydı incelendiğinde sanığın tekerrüre esas alınabilecek bir sabıkası bulunmadığı anlaşıldığından, tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2005 tarihli ve 2002/244 Esas, 2002/322 Karar sayılı ek karar sayılı kararı ile adam öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 29, 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 13.10.2005 tarihinde kesinleştiği, şartla tahliye tarihinin 20.05.2008, bihakkın tahliye tarihinin 19.05.2017 olduğu, sanığın inceleme konusu kasten basit yaralama suçunu 03.01.2016 tarihinde işlediği göz önüne alındığında; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu anlaşılmıştır.

Açıklanan bu nedenle mahkemenin sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesinin uygulanmasına dair kararında isabetsizlik bulunmadığından Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 10.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1631
Karar No: 2018/6484
Karar Tarihi: 29.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1631 E.  ,  2018/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8460
Karar No: 2025/414
Karar Tarihi: 08.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/8460 E.  ,  2025/414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2631 E. 2021/1952 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2019/2631 Esas, 2021/1952 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 05.08.2023 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, yine katılan ile vekili arasındaki vekalet ilişkisi ölümle sona erdiğinden, mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16749
Karar No: 2018/6904
Karar Tarihi: 08.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/16749 E.  ,  2018/6904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde TCK'nın 53. maddesine yer verilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı gözetilmek suretiyle TCK'nın 53. maddesinin, infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan hükümlülüğünün, birden fazla suçlardan verilen cezalardan oluşması karşısında; en ağır cezayı içeren hükümlülüğü yerine hangi cezanın tekerrür uygulamasına esas alındığının belirtilmemesi infazda telafisi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Balkonda asılı duran çamaşırın alınması şeklindeki eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Sanığın müştekinin evinin balkonunda asılı bulunan bir adet pantolonu aldıktan sonra boş bir araziye giderek giymek istediği sırada yakalandığının anlaşılması karşısında; suça konu pantolonu hakimiyet alanına geçirmeden kesintisiz takip sonucu yakalanan sanık hakkında TCK'nun 35. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanığın, müştekinin evinin balkonuna asmış olduğu pantolonu çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, suça konu pantalonun değerinin tespiti ile, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması durumunda, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 08.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1786
Karar No: 2019/5993
Karar Tarihi: 17.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/1786 E.  ,  2019/5993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde ve aşamalardaki beyanında, babasının annesinin adının "..." olmasına karşın nüfus kayıtlarında "..." olarak göründüğünü ileri sürerek, babası ...'in annesinin ... ... olduğunun tespiti ile nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Bu bakımdan hakim re'sen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahiptir.

1.Dava sonucu itibariyle miras hukukunu yakından ilgilendirdiğinden; anne olduğu iddia edilen ... ...'in bütün mirasçılarının davalı sıfatı ile davaya katılmaları gerekirken, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bu durum nazara alınmadan ve taraf teşkili de sağlanmadan davanın esası hakkında karar verilmesi,

2.Kamu düzeni ile yakından ilgili olan nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, Türk Medeni Kanunu'nun 284. maddesinde belirtilen koşullar saklı kalmak kaydıyla, Hukuk Muhakemeleri Kanunu uygulanır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 292/1. maddesinde, uyuşmazlığın çözümü bakımından zorunlu ve bilimsel verilere uygun olmak ve ayrıca sağlık yönünden bir tehlike oluşturmamak şartıyla, herkesin soybağının tespiti amacıyla vücudundan kan veya doku alınmasına katlanmak zorunda olduğu, haklı bir sebep olmaksızın bu zorunluluğa uyulmaması halinde hâkimin incelemenin zor kullanılarak yapılmasına karar vereceği hükmü bağlandığından; Mahkemece açıklanan kanun hükmü çerçevesinde, somut olaydaki iddia ile ilgili olarak, annelik indeksi için DNA araştırması yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulü,

3.Kabule göre de, anneliği tespit edilen ...'nın açık kimlik bilgilerinin hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6727
Karar No: 2012/15871
Karar Tarihi: 07.05.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/6727 E.  ,  2012/15871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.