erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/16712
Karar No: 2016/14815
Karar Tarihi: 16.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/16712 E.  ,  2016/14815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından 06.05.2015 tarihli ek karar ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı erkeğin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece 06.05.2015 tarihli ek karar ile; davalı erkeğin 04.05.2015 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz talebinin yasal süre içinde yapılmadığından bahisle davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, davalı erkeğin henüz gerekçeli kararın taraflara tebliğinden önce mahkemeye cezaevi kanalıyla gönderdiği 15.12.2014 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi niteliğinde olduğu ve temyiz itirazının süresinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeple davalının temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak temyiz dilekçesinin incelenmesine karar verilmiştir.

3-Davalının temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen 06.05.2015 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli müzaheretten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.11.2016(Çrş.)
Esas No: 2021/1131
Karar No: 2021/1061
Karar Tarihi: 10.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/1131 E.  ,  2021/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’nın dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22.05.019 tarihli dilekçe ile “sigorta şirketi ile sulh olduklarını bu sebeple feragat ettiklerini” beyan etmesine ve vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunmasına göre yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE; 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28699
Karar No: 2014/11990
Karar Tarihi: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28699 E.  ,  2014/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgili belgelere ve taraf beyanlarına göre dere koruma alanında kalan taşınmazlara fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4621
Karar No: 2012/1953
Karar Tarihi: 20.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/4621 E.  ,  2012/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten insan öldürme, kasten insan öldürmeye yardım etme, ölümle tehdit, kardeşini yaralamaya teşebbüs.

HÜKÜM : 1) Mağdure-sanık ...'in beraatine.

2) Sanık ...'in tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından beraatine; 5237 sayılı TCK.nun 81/1,29,62,53/1-2-3, 63,54.maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında mahkemece kasten öldürme suçundan verilen 15/10/2009 tarihli hüküm yasal süresi içinde müdafii tarafından 16/10/2009 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanık 28/09/2011 tarihli dilekçesinde dosyasının onaylanmasını istediğini beyan ettiğinden, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 1-9/15 sayılı kararı uyarınca, bu talep temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edilmekle, sanık müdafiinin temyiz talebinin feragat nedeniyle CMUK.nun 317.maddesi gereğince reddine karar verilmiş, temyiz incelemesi Cumhuriyet Savcısının ve katılanlar vekilinin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmıştır.

2) Temyiz kapsamına göre, sanık ... hakkında kasten öldürme ve tehdit, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'ün öldürmeye yardım, sanık ...'in tehdit suçları yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraat hükümleri verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, C.Savcısının sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden sübuta, katılanlar vekilinin sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hüküm yönünden sübuta, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden TCK'nun 29 ve 62 hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/1684
Karar No: 2021/1062
Karar Tarihi: 10.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/1684 E.  ,  2021/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce 18.06.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunduğundan, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE; 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20
Karar No: 2009/5832
Karar Tarihi: 02.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/20 E.  ,  2009/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yer merdiven boşluğuna korkuluk yaparak gerçekleştirilen el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30530
Karar No: 2014/19730
Karar Tarihi: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30530 E.  ,  2014/19730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay ihbarı gelmesi üzerine müdahale etmek amacıyla olay yerine giden görevli polis memuru şikayetçilerin sanığı etkisiz hale getirmek istedikleri sırada, sanığın elinde bulunan bıçak ile şikayetçilere saldırdığı ve her iki şikayetçiyi basit şekilde yaraladığı, şikayetçi ...'in kendisine biber gazı sıkması sonrasında ekip otosunu tekmelediği, zor kullanmak suretiyle etkisiz hale getirilmesi sonrasında bindirildiği ekip otosunun içindeki nezarethane muhafaza demirlerini tekmelemek suretiyle kırdığı ve ekip otosuna zarar verdiği, doktor raporu aldırılmak üzere hastaneye götürülürken her iki şikayetçiye hitaben "bana monte karlo ... derler, ben ülkücüyüm , siz beni tanımıyorsunuz, sizi çocuklarınızın gözünün önünde vurup öldüreceğim, benden şikayetçi olur iseniz sizleri yaşatmam, kafanıza sıkarım" demek suretiyle tehdit ettiği, sanığın bu eylemleriyle kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, şikayetçiler ve tanıklar beyanı, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2628
Karar No: 2013/7621
Karar Tarihi: 10.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2628 E.  ,  2013/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, kasten öldürmeye yardım, kasten yaralamaya yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ... için;

(Maktule karşı; TCK.nun 81, 53, 58), (Katılan ...’a karşı; TCK.nun 86/1-3e, 87/1-d-son, 53, 58), (Katılan ...’ya karşı; TCK.nun 86/1-3e, 53, 58) maddeleri uyarınca; (müebbet hapis cezası), (6 yıl hapis cezası), (3 yıl hapis cezası), (...’a karşı beraat)

2-Sanık ... için;

(Maktule karşı; TCK.nun 81, 39/1-2-c, 53),(Katılan ...’a karşı; TCK.nun 86/1-3e, 87/1-d-son, 39/1-2-c, 53), (Katılan ...’ya karşı; TCK.nun 86/1-3-e, 39/1-2-c, 53) maddeleri uyarınca; (12 yıl hapis cezası), (3 yıl hapis cezası), (1 yıl 6 ay hapis cezası), (...’a karşı beraat)

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Mağdur ... hakkında ... Devlet Hastanesince düzenlenen 25.05.2011 tarihli raporda mağdurun hayati tehlike geçirdiğinin bildirildiği, ... Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda ise yaralanmanın hayati tehlikeye maruz kılmadığının belirtilmesi suretiyle oluşan çelişki giderilmeden hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Temyiz kapsamına göre, sanık ...'in kasten insan öldürme, mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama, sanık ...'ın, kasten insan öldürmeye yardım, mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralamaya yardım suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş. incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık ... ve müdafiinin cezai ehliyetinin bulunmadığına, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, sanık ...'ın sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

10/12/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Yenigün'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat Özgür Doğan Kurşun'un yokluğunda 12/12/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2014/10905
Karar No: 2017/3385
Karar Tarihi: 15.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10905 E.  ,  2017/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20887
Karar No: 2016/2649
Karar Tarihi: 29.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/20887 E.  ,  2016/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında gözüken hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelemeye engel olmadığı, sanık hakkında ''Sanığın sabıkalı kişiliği ve yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından'' şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de mahkemece subjektif koşullar yönünden yeterli değerlendirme yapılması ve CMK'nın 231. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil eden suçun işlenmesiyle kamunun uğradığı zararın giderilmemiş olması ve erteleme hususunda ''yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından'' gerekçesine de dayanılması karşısında bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Adli sicil kaydında CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanması geri bırakılan ilam dışında kasıtlı suçtan kaydı bulunmayan sanık hakkında bu ilam gerekçe gösterilerek tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi, yine sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen 4. fıkranın hükümden çıkartılarak sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/02/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8954
Karar No: 2014/1464
Karar Tarihi: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8954 E.  ,  2014/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 (5607) sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden dilekçe yazım ücretine ilişkin bendin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5704
Karar No: 2025/769
Karar Tarihi: 19.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5704 E.  ,  2025/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1786 E., 2024/1635 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/340 E., 2022/123 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.11.2024 tarihli ek kararı ile, kesin nitelikte verilen kararın HMK'nın 362-(1)-a maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından duruşma istekli ve adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, adli yardım talebinin kabulüne, duruşma isteğinin değer yönünden reddi ile temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda, dava konusu 60 ada 62 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümün muris tarafından devredilen ½ payının dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 270.000,00 TL olup, belirlenen değerin 2024 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı kararı, adli yardım talepli temyiz ettiğinden ve adli yardım talebi kabul edildiğinden; başlangıçta alınmayan 2.107,80 TL temyiz başvuru harcı ile 615,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.