erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/8240
Karar No: 2013/22017
Karar Tarihi: 26.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8240 E.  ,  2013/22017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bingöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :01.02.2013

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; "davacının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, tam kusurlu olduğu, kocanın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı" gerekçesiyle, kadının boşanma davasının reddine, koca tarafından açılan birleştirilen boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, koca lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacı-davalı (kadın)'ın, çalıştığı kurumdaki bir erkekle iş ilişkisi dışında yakın ilişkide bulunduğu, bu kişiyle çok sayıda telefon görüşmesi yapmak suretiyle iletişim kurduğu, bu suretle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu gerçekleşmiş ise de; davalı-davacı (koca)'nın da, evine sürekli geç gelmeyi alışkanlık haline getirdiği, çocuğunun hastalığında tedavisiyle ilgilenmediği, bu suretle evlilik birliğine ilişkin sorumluluklarını yerine getirmediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davacı-davalının gösterdiği diğer tanıklar, çalıştığı kurumdaki iş arkadaşları olup, tarafların aile yaşamlarını yakından bilebilecek kişiler değildir. Bu bakımdan davacı tanığı Bilal'in, davacının yakını olması ve beyanınının diğer davacı tanıkları tarafından doğrulanmamış bulunması, bu tanığın beyanını değerden düşürücü bir olgu sayılamaz. Davalı-davacı (koca)'nın yukarıda sayılan davranışları gerçekleşmiş olup, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında kadın da boşanma davası açmakta haklıdır. O halde, kadının boşanma davasının da kabulü ile tarafların boşanmalarına (TMK.m.166/1) karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kocanın birleştirilen boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri hakkında yeniden karar verilmesi gerekli hale geldiğinden, bu yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.09.2013(Prş.)
Esas No: 2019/1452
Karar No: 2020/5070
Karar Tarihi: 15.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/1452 E.  ,  2020/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili kısmından 130.00 TL zorunlu savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17754
Karar No: 2013/16577
Karar Tarihi: 30.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17754 E.  ,  2013/16577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/03/2011 gününde verilen dilekçe ile icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari para cezasının ödetilmesi amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, dava reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı köy tüzel kişiliği, küçükbaş hayvanlarını köyün tarım arazilerine sokarak otlatmak suretiyle zarar verdiğinden, davalı hakkında idari para cezası uygulandığını, kararın tebliğ edilmesine rağmen cezanın ödenmediğini, davalının itirazı üzerine yapılan icra takibinin durduğunu belirterek, icra takibine yapılan itirazın iptalini, takibin devamını ve %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, köylüye ait arazilere hiç bir şekilde hayvan sokmadığını, Mera Komisyonundan ihale ile kiraladığı .... Köyü Merasına küçükbaş hayvanlarını götürürken, davacı köyün muhtarı ve köy halkı tarafından, köylüye ait araziler dışında hukuksuz olarak durdurulup hakında tutanak düzenlendiğini ve idari para cezası uygulandığını, davacının idari para cezası uygulama yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, köy ihtiyar heyetinin davalı hakkında idari para cezası uygulama yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafından dava konusu idari para cezasının iptali yoluna başvurulmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, idari para cezası iptal edilmediğinden kesinleşmiş olup, davacı kesinleşen idari para cezasının ilamsız icra takibi ile tahsilini isteyebilir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek davacı köy ihtiyar heyetinin idari para cezası uygulama yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.30/10/2013
Esas No: 2015/1448
Karar No: 2015/5054
Karar Tarihi: 29.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1448 E.  ,  2015/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Tedbir kararına itiraza ilişkin davada ... Aile Mahkemesi ve ... Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 6284 sayılı Kanun uyarınca verilen tedbir kararına yapılan itiraza ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince 6284 sayılı Kanuna göre itirazın Aile Mahkemesinde incelenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesi tarafından ise itiraza konu kararı veren asliye hukuk mahkemesi hâkimi ile aile mahkemesi hâkimin aynı hakim olması nedeniyle itirazın en yakın ... Asliye Hukuk Mahkemesi hâkimi tarafından incelenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6284 sayılı Kanunun 9/1. maddesine göre; "Bu Kanun hükümlerine göre verilen kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde ilgililer tarafından aile mahkemesine itiraz edilebilir." Aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, "Hâkim tarafından verilen tedbir kararlarına itiraz üzerine dosya, o yerde aile mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde aile mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye hukuk mahkemesine, aile mahkemesi hâkimi ile asliye hukuk mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye hukuk mahkemesine gecikmeksizin gönderilir."

Dosyanın incelenmesinde, ... hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 6284 sayılı Kanunun 5/1-a, b, c, e ve f maddeleri uyarınca tedbir kararı verildiği, verilen tedbir kararına ... tarafından itiraz edildiği, uyuşmazlığın itiraza hangi mahkeme tarafından bakılacağı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır. ... İlçesinde bir tane asliye hukuk mahkemesinin bulunduğu, müstakil bir aile mahkemesinin bulunmadığı, bu nedenle aile mahkemesi hâkimi ile asliye hukuk mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olduğu, bu durumda ise; 6284 sayılı Kanunun 9/2. maddesi uyarınca itiraza en yakın asliye hukuk mahkemesinde bakılacağının anlaşılmış bulunmasına göre, talebin ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18461
Karar No: 2014/16180
Karar Tarihi: 25.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/18461 E.  ,  2014/16180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki günlü geri çevirme kararı gereği gibi yerine getirilmemiştir.

...- Çekişmeli 1250 ada 239 parsel sayılı taşınmaz hakkında ... Kadastro Mahkemesinin 2010/3126 Esas sayılı dosyasıyla dava görülmekte iken yargılama sırasında bu taşınmaz hakkındaki davanın tefrik edildiği ilam içeriğinden anlaşılmakla; öncelikle ... Kadastro Mahkemesine yazı yazılarak taşınmaz hakkındaki davanın tefrik edilerek hangi esasa kaydolunduğunun tespiti ile söz konusu dosyanın halen derdest ise dosya aslının Mahkemesinden karar çıkmış, kesinleşmiş ve Tapu Müdürlüğüne devredilmiş ise dosya aslının Tapu Müdürlüğünden,

...- Yine çekişmeli 1250 ada 239 parsel sayılı taşınmaz hakkında görüldüğü bildirilen ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/415 Esas sayılı dosyasının ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/563 Esas sayılı dosyasıyla birleştirildiği geri çevirme sonucunda dosyaya gönderilen yazı cevabından anlaşılmakla, ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/563 Esas sayılı dava dosyasının aslının getirtilmesi, bu işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17724
Karar No: 2012/3585
Karar Tarihi: 14.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17724 E.  ,  2012/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Bursa 9. İcra Müdürlüğünün 2010/10503 sayılı takip dosyasının temyiz olunan icra mahkemesi kararı ile ilgisi bulunmadığından ait olduğu yere iadesine,

2-Bursa 7. İcra Müdürlüğünün 2010/4143 Talimat sayılı dosya aslının temyiz edilen dosya ile ilgisi belirlendikten sonra takip dayanağı belgelerle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/1245
Karar No: 2025/1995
Karar Tarihi: 14.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1245 E.  ,  2025/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 30.09.2024

SAYISI : 2024/1200 E., 2024/936 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3.Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/588 E., 2023/435 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde alacak ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın görev yönünden usulden reddine (görevsizlik) karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.09.2024 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesince verilen, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30.09.2024 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. Maddesinde, temyiz edilemeyen kararlar düzenlemesinin yer aldığı, 362. maddenin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca "Yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar..." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemeyen kararlardan olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak karar verilmesi ve iş bu karara karşı yapılan temyiz başvurusuna ilişkin, temyiz başvuru dilekçesinin reddine yönelik ek karar verilmesi doğru olup, anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Belirtilen nedenlerle; temyiz başvuru dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3181
Karar No: 2021/7260
Karar Tarihi: 31.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/3181 E.  ,  2021/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi ile Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece temyize konu kararın hüküm fıkrasının 5. bendinde; "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" denilmesine rağmen Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki 6. bendin çıkarılarak yerine;

"6-Davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvuru harcı, 27,70 TL peşin harç, 2.297,00 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 2.352,40 TL harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı tarafa yükletilmesine, 31.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/19858
Karar No: 2015/2820
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19858 E.  ,  2015/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6727
Karar No: 2017/593
Karar Tarihi: 30.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6727 E.  ,  2017/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 09/04/2015 tarih 2014/18262 Esas 2015/5150 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3742
Karar No: 2018/9834
Karar Tarihi: 20.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3742 E.  ,  2018/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nin 157/1, 43/1, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu benzin istasyonunun önünde bulunan iki bidon madeni yağı alıp market kısmına girdiği ve bahse konu madeni yağları daha önceden satın aldığını, iade etmek istediğini söylediği, market çalışanı ... ı’nın yağları teslim alarak 140 TL parayı sanığa verdiği, sanığın ertesi gün katılanın yetkilisi olduğu farklı bir benzin istasyonuna gidip aynı eylemi yapmaya çalıştığı, market çalışanı ...’ın market sorumlusunu arayıp sanığı bekletmek istemesi üzerine sanığın olay yerinden kaçtığının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre taraflar arasında uzlaştırma yönünde verilen bozma sonucu uzlaştırma sağlanamadığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “60 gün”, “75 gün”, “62 gün” ve “1.240 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün”, “6 gün”, “5 gün”, ve “100 TL”, adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3584
Karar No: 2014/12968
Karar Tarihi: 27.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3584 E.  ,  2014/12968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve cinsel taciz

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında cinsel taciz suçundan hükmolunan adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa hükmolunan hapis cezası ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı toplanarak, bir gün karşılığı belirlenen miktar ile çarpılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 50/1...a ve TCK.nun 52/2. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine "sanığa verilen kısa süreli hapis cezası, sanığın kişilik yapısı, sosyal durumu gözönüne alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50/1...a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 25 günün, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hükmün para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden “6.500,00 TL adli para cezasının” ibaresi çıkarılarak yerine “6000 TL ve 500 TL adli para cezalarının” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.