erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/18765
Karar No: 2014/21493
Karar Tarihi: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/18765 E.  ,  2014/21493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/570-2014/172

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,919,36 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen 03.07.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.06.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Ocak-Haziran döneminde ortalama %6.3; 24.06.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Ocak-Haziran döneminde % 4.5 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11150
Karar No: 2020/1665
Karar Tarihi: 05.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11150 E.  ,  2020/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece ilk karar ile hüküm altına alınan bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedelin davalıya ödendiği anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde bozma öncesinde tespit edilen fark bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-3 nolu bendinde yer alan (Bozma öncesi dosyamıza depo edilen 1.680,67-TL ile bozma sonrası dosyamız hesabına depo edilen 23.529,41-TL'nin toplamı olan 25.210,08-TL) ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Bozma sonrası tespit edilen 23.529,41 TL) ibaresinin yazılmasına,

b-4 nolu bendin de yer alan (1.680,67 TL) kelimesinden sonra gelmek üzere (kamulaştırma bedelinin davalıya derhal ödenmesi için .... Şube Müdürlüğüne yazı yazılmış olduğundan yeniden yazı yazılmasına yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına, yine aynı bentte yer alan (toplamı olan 25.210,08 TL bedelin) ibaresinin çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7407
Karar No: 2012/14103
Karar Tarihi: 14.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/7407 E.  ,  2012/14103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 15/06/2011 tarihli iki dilekçesinde, mahkemenin gerekçeli kararının kendisine tebliğ edilmediğini ileri sürmesi; dosya içerisinde bulunan, hüküm tarihinden önce ve sonraki sanık adına atılmış imzalar ile ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nce gerekçeli kararın sanığa tebliğine ilişkin belgedeki imzanın birbirine benzememesi karşısında; sanığa ait huzurda atılmış imzalar ile resmi kurumlardan celp edilecek imzaların 13/12/2010 tarihli tebliğ tebellüğ belgesindeki imza ile kıyaslanmasının sağlanarak, tebliğ ve tebellüğ belgesindeki imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığının belirlenmesine yönelik bilirkişi raporunun alınmasının ardından, imzanın sanığa ait olmadığının tespiti halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın Dairemize iadesi için mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/06/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3643
Karar No: 2015/29180
Karar Tarihi: 30.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3643 E.  ,  2015/29180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun, kız meslek lisesine ait camları taş atıp kırdıkları iddia edilen somut olayda; suçun işlendiği gün okul müdürü ...'ın tanık olarak kolluk tarafından dinlenildiği ve beyanında sanık ve suça sürüklenen çocuğu okula taş atarlarken gördüğünü açıklaması karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/808
Karar No: 2012/7709
Karar Tarihi: 14.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/808 E.  ,  2012/7709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/11/2009 tarih ve 2008/232-2009/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi dolayı, taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “arkeoatlas” ibaresinin marka olarak tescili için davalı kurum nezdinde yaptığı başvurunun bazı mal ve hizmetler açısından 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 7/1-a ve 7/1-c maddeleri gereğince reddedildiğini ancak atlas ibaresini marka olarak daha önce tescilli olduğunu ve ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek, TPE YİDK kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tescilini istediği ibarenin arkeoloji atlası ürünü olarak algılandığını ve 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7/1-c maddesindeki cins, çeşit ve amaca yönelik sözcükler niteliğinde olduğunu, bu şekilde ayırt edicilik unsurunun bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 24/04/2008 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı TPE YİDK’nun 28/12/2004 gün ve M- 2337 sayılı kararının kısmen iptaline karar verilmiştir.

Kararı, ayrı ayrı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1482
Karar No: 2017/3152
Karar Tarihi: 10.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1482 E.  ,  2017/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 25/1 ve CMK.nun 223/3-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Olay tarihinde, sanık ile maktulün karşılaşmalarından olayın meydana geldiği ana kadar maktulün sanığa yönelik olarak gerçekleştirdiği hakarete varan sözlü ve fiili saldırı biçimindeki davranışlarından sonra; olay gelişiminde maktulün sanığa tekme ve yumruklarla vurmaya başladığı, sanığın da kendisine isabet eden bu darbelere yumruk ile karşılık verdiği, maktulün bunun üzerine cebinden çıkardığı bıçağı sanığın sol göğsüne doğru salladığı ve yaraladığı, maktulün sanığa hala bıçak ile saldırmaya devam ettiği, sanığın yaralandıktan sonra yere dizlerinin üstüne çöktüğü, arbede esnasında maktulün elindeki bıçağı almaya çalıştığı sırada sanığın elinden yaralandığı ve bıçağı ele geçirmesi ile birlikte maktule salladığı, maktulün göğsünden isabet almasıyla ve olay yerinden koşarak uzaklaştığı olayda;

Toplanan deliler karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, ancak sanık tarafından maktulün elinde bulunan bıçağın alınması ve maktulün silahsız kalması neticesinde sanığa karşı yapılan bıçaklı saldırı sona ermesine karşın; maktulün bıçağını ele geçirip, onun tarafından kendisine yönelik gerçekleştirilen saldırının meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen sanığa 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören TCK'nun 29'uncu maddesinin azami hadden uygulanması suretiyle kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 81 ve 29. maddeleri uyarınca ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Eylemini meşru savunma sınırları kapsamında gerçekleştirdiği kabul edilen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/2-d maddeleri gereğince beraat kararı yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/13572
Karar No: 2015/2516
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13572 E.  ,  2015/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19392
Karar No: 2014/14836
Karar Tarihi: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19392 E.  ,  2014/14836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9119
Karar No: 2023/15665
Karar Tarihi: 06.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9119 E.  ,  2023/15665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

Tebliğname'de hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan süre tutum dilekçesiyle temyiz etmiş ve temyizinde gerekçe bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılan hakkında ... adlı İnternet sitesinde "Acisiz ve derinden." kullanıcı adı ile "Bazı kadınlar vardır s.... değil tecavüz edilesi ya." ifadesi ile hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada katılan tarafından şikâyetin süresinde yapılmaması nedeniyle Yerel Mahkemece düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın kendisine yönelik hakaret nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına 28.08.2014 tarihinde şikâyette bulunmuş ve şikâyet dilekçesinde öğrenme tarihinin ise 29.02.2014 tarihi olarak belirtmiş ise de, şikâyet dilekçesine ekli olarak sunduğu ve iş bu davaya konu iletinin görüntülenmesine ilişkin belgenin üzerinde 22.02.2014 tarihinin yazılı olduğu anlaşılmakla, Yerel Mahkemenin katılanın öğrenme tarihine ilişkin beyanını kabul edilebilir olmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanın gerekçeye dayanmayan temyizine göre ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/24360
Karar No: 2006/24610
Karar Tarihi: 22.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/24360 E.  ,  2006/24610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  22.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7755
Karar No: 2015/19015
Karar Tarihi: 10.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7755 E.  ,  2015/19015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 18. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.12.2014

No : 2012/107-2014/919

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davacının avukatının temyiz itirazına gelince;

Avukatlık ücreti dahil yargılama giderlerinin kural olarak davada haksız çıkan, yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletileceğine dair HMK’nın 326/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesindeki, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle : 16.06.2009 - ..... s.k./.....mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir. Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi gözetilerek, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklanan davada, kendisini avukatla temsil ettiren davacı lehine mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması; usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükme "1500,00 TL. avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin yazılarak eklenmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31032
Karar No: 2019/5510
Karar Tarihi: 26.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/31032 E.  ,  2019/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dava değeri 22.400,00 TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın mülkiyetinin ...... Kadastro Mahkemesinin 2005/13 Esas sayılı dosyasında devam eden davada ihtilaflı olduğu anlaşıldığından, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, ilgili dava dosyası getirtilip, ihtilafın tarafları ile bu davanın davalarının aynı kişiler olup, olmadığı tespit edilerek farklı kişilerse, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.