erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/166
Karar No: 2021/170
Karar Tarihi: 22.01.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/166 E.  ,  2021/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... Dan. Hiz. İnş. ... Tem. ve ... San. Tic. Ltd. Şti. vs. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12.12.2019 gün ve 2015/573 E.-2019/466 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalı ... Dan. Hiz. İnş. ... Tem. ve ... San. Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı ... ve ... Danışmanlık Hiz. Ltd. Şti. vekilleri temyiz dilekçelerinde kendileri yönünden adli yardım talebinde bulunarak yargılama harç ve masraflarından muaf tutulmasını istemiş, Dairemizce adli yardım istemlerinin 12.11.2020 tarih ve 2020/2835 Esas ve Karar numarası ile reddine karar verilmiş, davacı ... davalı şirket vekilince ayrı ayrı bu karara karşı itiraz yoluna başvurulmuşsa da Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nce 20.01.2021 gün ve 2021/1 Esas sayılı ilam ile itirazların reddine karar verilmiştir.

Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararı kesinleştiğinden davacı ... davalı şirketin temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesi uyarınca eksik harçlar tamamlanmadıkça müteakip işlemler yapılmaz. Mahkemece eksik ödenen 4.447,23 TL nispi peşin karar temyiz harcı ve 267,80 TL temyiz yoluna başvurma harcından yatırılan, 203,00 TL maktu temyiz harcı düşülerek, bakiye 4.715,03 TL nispi harcın davalı ... Danışmanlık Hiz. Ltd. Şti.'ne, 267,80 TL temyiz yoluna başvurma harcı ile 54,40 TL nispi temyiz karar harcının da davacı ...'a 7 günlük kesin süre verilerek tamamlanmasının sağlanması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle noksan harcın tamamlatılması için HUMK'nın 434/son maddesinde belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12417
Karar No: 2024/1598
Karar Tarihi: 27.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12417 E.  ,  2024/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/104 E., 2015/417 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/104 Esas, 2015/417 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın müsnet suçtan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "onama" görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin beyanlarının açık, net ve tartışmaya mahal bırakmayacak şekilde olduğuna, iftira atması için hiçbir nedenin bulunmadığına, genç bir bayan olarak yaşamını derinden etkileyecek bir konuda gerçek dışı beyanda bulunmasının da olağan yaşam koşullarına aykırılık teşkil edeceğine dolayısıyla mağdurenin beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine, beraat kararının hukuka ve kanunlara aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/104 Esas, 2015/417 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Esas No: 2020/6988
Karar No: 2022/634
Karar Tarihi: 26.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6988 E.  ,  2022/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15.05.2019 gün ve 2019/10 - 2019/234 sayılı kararı onayan Daire'nin 01.06.2020 gün ve 2019/4291 - 2020/2536 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, Malta Bayraklı “GOTİA” isimli geminin 06.10.2002 tarihinde üre yüklü halde seyir etmekte iken Emirgan İskelesine çattığını, çatma nedeniyle iskelede ve geminin bordrosunda hasar meydana geldiğini, çatmanın etkisi ile geminin yakıt tanklarındaki yakıtın denize boşaldığını, yakıtın Emirgan ve Marmara'ya kadar yayıldığını, çevre kirliliği nedeniyle kazanın olduğu yere yakın yerlerde bulunan tekne, kayık, deniz araçları ile ortamda bulunan tüm canlıların zarar gördüğünü, kaza nedeniyle denizsel ortamın fiziksel, kimyasal ve biyolojik yaşamında ekolojik hasar meydana geldiğini ve çevre kirliliğinin oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 2.500.000,00 USD'nin olay tarihinden itibaren hesaplanacak dövize uygulanan en yüksek reeskont faizi ile birlikte ödeme günündeki efektif satış değeri karşılığının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia,savunma,uyulan bozma ilamı ve bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 26/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15603
Karar No: 2010/13017
Karar Tarihi: 01.07.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/15603 E.  ,  2010/13017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü:

1) O Yer C.Savcısının temyiz isteği, sanık ... hakkında kurulan hükümde 6831 sayılı kanunun 108/1 maddesi gereğince hapis cezası yanısıra nisbi nitelikte bulunmadığından 5252 sayılı kanunun 5/2 maddesi uyarınca asgari 450,00 TL temel adli para cezasına hükmedilmesi gerekmekle beraber bu ceza verilse dahi hapisten çevrilen para cezası ile birlikte toplam para cezası 5219 sayılı kanun ile değişik CMUK'nun 305 maddesindeki 2.000.00 TL kesinlik sınırını geçmeyeceğinden ve müsaderesine hükmedilen emvalin değeri itibariyle, 5237 sayılı Kanunun 50/5 maddesine göre, 5219 sayılı kanun ile değişik HUMK'nun 427 ve CMUK'nun 305/1 maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından CMUK'nun 317 maddesi uyarınca reddine,

2) Sanık ...... hakkında kurulan hükümde 6831 sayılı Kanunun 91/5 maddesi gereğince verilen 1 ay hapis cezası yanısıra adli para cezasına da hükmedilmesi, bu madde kapsamında tayin edilmesi gereken temel para cezası nisbi nitelikte olmayıp 5252 sayılı yasa 5/2 maddesi kapsamında asgari 450,00 TL temel para cezasına hükmedilmesi gerekmesi, 6831 sayılı Kanunun 91/son ve 5237 sayılı TCK'nun 62 madde uygulamaları itibariyle de 1125,00 TL adli para cezası tayini gerekip bu durumda hapisten çevrilen adli para cezası ile birlikte toplam para cezasının 5219 sayılı kanun ile değişik CMUK'nun 305/1 maddesinde belirtilen 2.000.00 TL kesinlik sınırının üzerinde olduğundan C.G.K'nun 2009/5-173 ve 2009/209 K ve 29.9.2009 tarihli kararı ile aynı madde uyarınca temyizi mümkün olduğundan tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan değerlendirmede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 Sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği ve 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7032
Karar No: 2006/10181
Karar Tarihi: 20.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7032 E.  ,  2006/10181 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ...Genel Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Çatalca 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.10.2005 ... ve 433-482 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelemesine gerek görülen ... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin davacının da sanık olarak yargılandığı 2003/282 esas sayılı dava dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10168
Karar No: 2020/9833
Karar Tarihi: 11.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10168 E.  ,  2020/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/40 E. - 2018/569 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin acele kamulaştırma dosyasında davalı tarafa ödenen miktar farkının 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1191
Karar No: 2024/20033
Karar Tarihi: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1191 E.  ,  2024/20033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 11.10.2023

EK KARAR TARİHİ : 28.11.2023

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.11.2023 tarihli ve 2023/2883 Esas, 2023/3237 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2023/2883 Esas, 2023/3237 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19132
Karar No: 2014/1232
Karar Tarihi: 29.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19132 E.  ,  2014/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2011/409-2013/532

Davacı N.. G.. vekili Avukat İ.. G..tarafından, davalı M.. A.. aleyhine 14/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Mersin Hüseyin Polat Eğitim Uygulama Okulu ve İş Eğitim Merkezinde davalının müdür, kendisinin ise öğretmen olarak görev yaptığını, yıl sonu seminer çalışmaları ile ilgili konuşmak için davalının yanına gittiğini, görüşme talebinde bulunduğunu ve davalının haksız eylemine maruz kaldığını iddia ederek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Dosya kapsamından, davalı yasalar kapsamında görevi gereği bir hizmeti yürütürken sözkonusu eylemi gerçekleştirdiğinden; açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddedilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilerek hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9720
Karar No: 2011/17181
Karar Tarihi: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9720 E.  ,  2011/17181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8522
Karar No: 2015/3709
Karar Tarihi: 07.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/8522 E.  ,  2015/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hamile olup herhangi bir sosyal güvencesi bulunmayan sanık Hatice'nin, kanama geçirmesi üzerine görümcesi olan diğer sanık Nurten'e ait nüfus cüzdanını alarak ... Hanım Doğum ve Çocuk Hastanesi Acil Servis Polikliniğinden giriş yaparak muayene olduğu, daha sonra aynı hastaneye sanık Nurten'in muayene olmak için gitmesi üzerine durumun ortaya çıktığı, sanıkların 84,34 TL'lik tedavi giderinin katılan kurum tarafından ödenilmesine neden oldukları ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliğinin 37. maddesi; “yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.” ,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.” ,

Dokuzuncu maddesi; “herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19800
Karar No: 2023/25765
Karar Tarihi: 14.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/19800 E.  ,  2023/25765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/230 E. 2016/356 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararının katılan sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydına göre, katılan sanık ...'ın karar tarihinden sonra 10.10.2023 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak katılanın yasal mirasçıları belirlenip, haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.