erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/838
Karar No: 2008/7786
Karar Tarihi: 10.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/838 E.  ,  2008/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, miktar itibariyle bu isteğin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı arasında kredi kartı üye işyeri sözleşmesin imzalandığı ve davalıya POS cihazı verildiğini, ancak davalıya ait işyerinden sahte kredi kartı ile harcama yapıldığını ve bedelin müvekkili tarafından karşılandığını oysa sözleşme uyarınca sorumluluğun davalıda olduğunu, bu nedenle girişilen takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında imzalanan üye işyeri sözleşmesi uyarınca davacı bankaca, davalıya kredi kartı POS cihazı verildiği, ancak davalının işyerinden kredi kartı ile yapılan harcamalarda gereken dikkati göstermediği ve sahte kartla harcama yapılmasına sebep olduğu bu nedenle davacı bankaya karşı sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık yanlar arasında akdedilen kredi kartı üye işyeri sözleşmesinden kaynaklanmakta olup taraflar tacirdir. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/E maddesinde; Tüketici :Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişi" olarak tarif edilmiştir. Davalı madde hükmünde belirtilen tüketici kapsamına girmez. Bu durumda mahkemece dava konusu uyuşmazlıkta genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,peşin harcın istek halinde iadesine 10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22876
Karar No: 2012/26001
Karar Tarihi: 17.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22876 E.  ,  2012/26001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından enerji alan davalılarca ödenmesi gereken hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3991
Karar No: 2013/10163
Karar Tarihi: 13.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3991 E.  ,  2013/10163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi sonucu mağdur ...'ın yüzünde sabit iz ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına karşısında sanığın 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesine göre en ağır cezayı içeren yüzde sabit ize neden olan yaralama eyleminden cezalandırılması gerekirken 5237 sayılı TCK'nin 87/3 ve 87/1-c, son maddelerinin birlikte uygulanması suretiyle hüküm kurulması sanık hakkında fazla ceza tayin edilmemesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/32106
Karar No: 2022/10244
Karar Tarihi: 24.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32106 E.  ,  2022/10244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması; Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi bu delillere göre ulaşılan sonuçların, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulduğu temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 24/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4595
Karar No: 2020/1395
Karar Tarihi: 26.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4595 E.  ,  2020/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :...45. Asliye Ceza Mahkemesi r

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tarihinde sanığın gömleğinin ön cebinde bulunan uyuşturucu maddenin, 2559 sayılı PVSK'nın 4-A maddesi kapsamında yoklama suretiyle yapılan kontrol ile ele geçirildiği anlaşılmakla tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş ve suç tarihinde infaz edilmekte olan herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkat alınarak yapılan incelemede;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığa vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyte, hükmün ONANMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6
Karar No: 2016/10120
Karar Tarihi: 23.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6 E.  ,  2016/10120 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2015/83-2015/335

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazlarıın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazlarıın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kamulaştırılan taşınmazın arazi niteliğindeki zeminine gelir metodu esas alınarak, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

1-Kamulaştırmadan arta kalan alanın yüzölçümü, geometrik şekli, kullanım durumu dikkati alındığında %15 değer azalışı uygulanması gerekirken, daha fazla oranda değer azalışı uygulanması suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmaz baraj göl alanında kaldığından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerektiği halde davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5304
Karar No: 2016/19282
Karar Tarihi: 21.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5304 E.  ,  2016/19282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Hükmün açıklanmasına dair kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Mahkemece verilen ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesine ve Yüksek 2. Ceza Dairesince hükmün sanık lehine bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle CGK'nin 09.02.2016 tarih 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararı gereğince kazanılmış hakkın dikkat edilmemesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık hakkında eylemini silahtan sayılan bıçakla gerçekleştirmesi nedeniyle artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e. maddesi yerine yazılı şekilde yanlış gösterilmesi,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14910
Karar No: 2015/12858
Karar Tarihi: 09.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14910 E.  ,  2015/12858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; ilk alkol ölçümü olan saat 00:52 de yapılan ölçümde 1.01 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, saat 03:14 de yapılan alkol ölçümünde 0.58 promil alkollü olduğunun tespit edilmesinin, ... Kurumu raporlarında belirtildiği üzere, her saat kandan ortalama 15 promil alkolün azalması gözetildiğinde normal olduğu, böylece sanığın olayda güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5634
Karar No: 2011/4169
Karar Tarihi: 01.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5634 E.  ,  2011/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde dur ikazına uymayıp yönetimindeki aracı kolluk görevlilerinin üzerine doğru sürdükten sonra hızla kaçan, takip sonucu yakalanan ve 187 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30362
Karar No: 2013/2584
Karar Tarihi: 12.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/30362 E.  ,  2013/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının davacının sürekli ve geçerli mazereti olmaksızın izin alması , iş görme edimini gerekli dikkat ve özeni göstererek ifa etmemesi nedenleri ile iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince geçerli feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince feshedildiği belirtilmiş olmasına rağmen yazalı fesih bildirimi bulunmaması nedeni ile feshin geçerli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme, posta giderlerinin yatırılmasına ilişkin çıkarılan muhtıra gereğinin belirtilen sürede yerine getirilmediği gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz istemini 12.04.2011 tarihli ek kararı ile reddetmiştir. Temyiz posta giderinin yatırılmasına ilişkin düzenlenen 17.01.2011 tarihli muhtıranın davalı asile 31.01.2011 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı öngörülmüştür. Bu nedenle davalı asile tebliğ edilen muhtıra geçersiz olduğundan mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin verdiği 12.04.2011 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verildikten sonra dava dosyası Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2013 gününde oy birliği ile karar verilmiştir.
Esas No: 2011/15344
Karar No: 2012/40426
Karar Tarihi: 02.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15344 E.  ,  2012/40426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın maddi durumunun iyi olmaması nedeniyle sanığın yardım etme düşüncesiyle 20.000.00 TL parayı katılana borç olarak verebileceğini, bunun karşılığında, kendisine kozalak getirilebileceğini söylediği, katılanın da bu şartları kabul ettiği, taraflar arasında senet düzenlendiği, bu arada sanığın paranın bankada olduğunu söylemesi nedeniyle, para geldiğinde düzeltilmek kaydıyla ve para katılan tarafından para teslim alınmadan, üzerinde 10.000000 rakamı bulunan 13/12/2002 düzenleme tarihli ve 30/12/2002 vade tarihli senedin katılan tarafından imzalanarak sanığa verildiği, senet bedeli ödenmeyince sanığın da aradaki anlaşma çerçevesinde senet üzerindeki rakamın yanına sıfır atarak 10.000.000.000 TL olarak düzeltip icra takibine koyduğu, alınan ekspertiz raporuyla da bu durumun tespit edilerek, senetteki bu tahrifatın hemen dikkat çekebileceği gerekçesiyle iğfal kabiliyetine haiz olmadığının belirlendiği, katılan tarafından,

Senedin aradaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğundan yazılı bir belge veya başkaca bir delille ispatlanamadığı olayda suçun unsurlarının oluşmaması ve eylemin hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.