erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/20762
Karar No: 2015/16895
Karar Tarihi: 28.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20762 E.  ,  2015/16895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2012/231-2012/326

Taraflar arasında görülen TSHH kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 17.07.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK'nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454E-2014/679K sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 28.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/27231
Karar No: 2010/24108
Karar Tarihi: 21.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/27231 E.  ,  2010/24108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/08/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8217
Karar No: 2018/1840
Karar Tarihi: 15.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8217 E.  ,  2018/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

"Değer azlığının" 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, mağdur üzerindeki yansımaları ile, yalnızca gereksinmesi kadar, değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, mağdur ...’a karşı işlenen yağma suçu yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklarda alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık ... ve ... için atanan müdafii ücreti 841,50 TL, sanık ... için atanan müdafii ücreti 1.122,00, sanık ... için atanan müdafii ücreti 1.134,00 TL'nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/26662
Karar No: 2019/8730
Karar Tarihi: 24.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/26662 E.  ,  2019/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan ... vekili, katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili, katılan ... vekili, sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...’a ait .... isimli şirketin işlerinin kötü gitmesi nedeniyle sanık ...’ın sanık ... ile fikir eylem birliği yaparak şirketin sanık ... ’a devredip sanık ...’ı müdür olarak tayin ettikleri,sanık ...’a da çek keşide etme yetkisi verdiklerinden sonra katılanlara ve müştekilere ait işyerlerinden şirkete ait karşılıksız çıkan bir çok çek ile inşaat malzemesi satın aldıkları,

Aynı şekilde sanık ...’in kendisine ait inşaat işlerini sanıklar ... ve ...’e devretmeden önce yaptıkları inşaat işleri için karşılıksız çıkan çeklerle katılanlara ve müştekilere ait işyerlerinden inşaat malzemeleri temin ettikleri, temin ettikleri inşaat malzemelerinin bir kısmını inşaatlarında kullandıkları ancak bir kısmınıda .... şirketi sahipleri sanıklar ... ve ...’e verdikleri karşılığında sanıklardan daire aldıkları yine aynı şekilde temin ettikleri malları .... isimli şirket sahibi ... vasıtasıyla takas ettikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların gerçek olan şirketelere ait sahte olmayan ve sanıklar tarafından kabul edilen çeklerle faturalı şekilde ticaret yaparak inşaat malzemelerini aldıkları bu nedenle taraflara arasındaki husumetin alacak verecek meselesinden kaynaklı hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından mahkemenin beraatlerine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... müdafiinin her sanık ahkkında ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmediğinden bahisle hükmü temyiz etmiş tebliğname uyarınca vekalet ücretine takdir edilmesi gerektiği görüşü bildirilmiş ise de hükümde kendini müdafiii ile temsil ettiren beraat eden sanıklar adına ayrı ayrı vekalet ücreti tekdir edildiği anlaşıldığından bu yönde hükmün düzeltilerek onanmasını talep eden tebliğnamdeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurunun oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekili,katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili, katılan ... vekili, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin sanıkların suçu işlediğine ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve sanık ... müdafiinin sanıklara ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19426
Karar No: 2014/14870
Karar Tarihi: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19426 E.  ,  2014/14870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12745
Karar No: 2009/17966
Karar Tarihi: 04.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12745 E.  ,  2009/17966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Derince, Kaşıkçı Köyünde 1984 yılında yapılan orman kadastrosunda 50 ilâ 54 orman sınır noktaları arasında 7 numaralı iç parsel olarak orman sınırı dışında bırakılan yer hakkında Orman Yönetimi tarafından açılan orman tahdidine itiraz davası sonunda kadastro mahkemesinin 1994/28-1995/159 sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiği, ancak; bu yerde bulunan 3889, 3890, 3891 ve 3897 parsel sayılı taşınmazlardaki payının adına tescil edilmediğini bildirerek tescil isteminde bulunmuştur. Mahkemece 3889, 3890, 3891 ve 3897 sayılı parseller ile kadastro mahkemesi dosyasına konu edilen 7 numaralı iç parselin farklı yerler olduğu ve kaldı ki, orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 30.09.1985 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.07.1973 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların 1972 yılında yapılan arazi kadastrosunda tespit harici bırakıldığı, daha sonra 1985 yılında kesinleşen orman kadastrosu sırasında 50, 51, 52, 53 ve 54 numaralı orman sınır noktaları içinde 7 numaralı orman sayılmayan iç parsel olarak bırakıldığı, çekişmeli taşınmazların 7 numaralı iç parsel içinde (A), (B) ve (C) ile işaretli bölümler olduğu, Orman Yönetimi tarafından 7 numaralı iç parsel hakkında davacı ... ve arkadaşları aleyhine açılan orman kadastrosuna itiraz davasının, ... ve arkadaşları adına tapuda kayıtlı 3889, 3890, 3891 ve 3897 sayılı parsellerle 7 numaralı iç parselin birbirinden farklı yerler olduğu belirlenerek kadastro mahkemesinin 1994/28 E. - 1995/159 K. Numaralı kararıyla reddedildiği, kaldı ki; (A), (B) ve (C) ile işaretli taşınmaz bölümlerinin orman içi açıklık konumunda olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/2219
Karar No: 2010/3377
Karar Tarihi: 25.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2219 E.  ,  2010/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,GAİPLİK

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... idaresi, dava konusu 453 ada 65 parsel sayılı taşınmazın Elhaç Mustafa Ağa vakfından icareli olduğunu, mutasarrıfının gaip olması nedeniyle ... Defterdarının kayyım tayin edildiğini, hazinenin açtığı tapu iptal tescil davasının redle sonuçlandığını ileri sürüp tapusunun iptali ile vakfı adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz maliklerinin gaiplikleri ile taşınmazın aslının vakıf olması nedeniyle tapusunun iptali ile vakfı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taşınmazın icareteynli vakıf olduğu ve 5737 Sayılı Yasanın 17 . maddesi hükmü gereğince davanın kabul edilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına 25.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9591
Karar No: 2014/14340
Karar Tarihi: 23.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9591 E.  ,  2014/14340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davadae verilen 29/12/2011 gün ve 2008/212-2011/256 sayılı kararı onayan Daire’nin 26/02/2014 gün ve 2012/5790-2014/3618 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin coğrafi, fiziki, siyasi haritalarının lisanslı üreticisi olduğunu, haritaların kapsamında telif koruması altında bulunduğunu, müvekkili ile davalı arasında haritaların kullanımına ilişkin 29/08/2007 tarihinde protokol imzalandığını, bu protokol uyarınca davalının pdf formatında düzenlemek için müvekkiline 5.000 USD doları ödeme yaptığını ve söz konusu atlasları birlikte promosyon olarak dağıtıldığını, ancak davalı tarafından 6-7 Eylül 2008 tarihind birlikte dağıtılan atlasların müvekkilinden izinsiz olarak dağıtıldığını, harita ve kaynak kodlarının izinsiz olarak kullanıldığını, söz konusu kullanım nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, maddi ve manevi zararının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile 2007 yılında iki atlasınpromosyon olarak dağıtılması için sözleşme imzalandığını ve sözleşme gereğince bir kere söz konusu atlasların promosyon olarak dağıtıldığını, daha sonra müvekkilinin 2008 yılında dava dışı ile anlaşarak başka bir harita dağıtımı daha yaptığını, bu haritaları isimli eserler olduğunu, bu eserler için adı geçen firmaya fatura karşılığı bedelinin ödendiğini, bu nedenle müvekkiline husumet düşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının kendi haritalarının davalının kullanımından önce kamuya sunduğunu tarihi geçerli belge ile kanıtlayamadığı, davalının da hak sahibi olduğunu iddia eden dava dışı firmadan telif bedelini ödeyerek yayınlama hakkını aldığı, . maddesine göre yayınlanmış eser nüshalarında o eserin sahibi olarak adını kullanan kimsenin aksi sabit oluncaya kadar o eserin sahibi sayıldığı, davacının karşı dava açmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 23/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1554
Karar No: 2015/2740
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1554 E.  ,  2015/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7587
Karar No: 2022/16678
Karar Tarihi: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7587 E.  ,  2022/16678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, Çatalca İlçesi, İzzettin Mahallesi 189 ada 104 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.