erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/6911
Karar No: 2022/16483
Karar Tarihi: 21.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6911 E.  ,  2022/16483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddi ile derhal ödeme yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama kayısı bahçesi niteliğindeki Malatya İli, Yeşilyurt İlçesi, Kuyulu Köyü 102 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluşan 102 ada 27 parsel ve arazi niteliğindeki 105 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluşan 105 ada 35 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile derhal ödeme yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin ilk kararın kaldırılması kararı öncesinde verilen kararın ortadan kalktığı düşünülmeksizin yeniden tescil ve terkin hükmü kurulmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2020/1250E.-2022/985K. sayılı kararının hüküm fıkrasının; 1 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Malatya İli, Yeşilyurt İlçesi, Kuyulu Köyü 102 ada 27 parsel nolu 3.939,56 m²lik taşınmaz (ifrazdan önce 102 ada 6 parsel) ile 105 ada 35 parsel (ifrazdan önce 105 ada 12 parsel) sayılı 1.440,53 m² yüzölçümlü taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline ve tapudan yol olarak terkinine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5132
Karar No: 2014/3184
Karar Tarihi: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5132 E.  ,  2014/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9466
Karar No: 2015/11340
Karar Tarihi: 02.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/9466 E.  ,  2015/11340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin Asliye Hukuk Mahkemelerinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Başkanlığının 13.03.2003 tarih 97 sayılı kararı ve 25.12.2013 tarihli personel Genel Müdürlüğü genelgeleriyle Aile Mahkemesi kurulan yerler belirlenmiştir. Buna göre ...'da Aile Mahkemesi kurulmadığı anlaşılmıştır. Dava, temyiz edilmekle sonuçlanmamış durumdadır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.06.2015(Salı)
Esas No: 2019/933
Karar No: 2019/3013
Karar Tarihi: 04.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/933 E.  ,  2019/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MADDİ HATA

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine Dairemizin 04.02.2019 tarih ve 15743-1322 sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan red ve hırsızlık suçundan bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.02.2019 tarih ve 2 - 2015/153108 sayılı yazısı ile verilen kararda, yazım sırasında ilamın sonuç kısmının "04/02/2019 tarihinde oybirliği" şeklinde bitirilip kapatıldığı ancak "karar verildi" ibaresinin yazılmadığı görüldüğünden mahallinde tereddüte yol açmaması için ilamın sonuç kısmındaki bu yazım hatasına bağlı eksikliğin giderilmesi yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2019 tarih ve 2 - 2015/153108 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 04.02.2019 tarih ve 15743-1322 sayılı kararında sonuç kısmının "04/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi." olarak DÜZELTİLMESİNE, 04.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/10097
Karar No: 2018/4882
Karar Tarihi: 25.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10097 E.  ,  2018/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/875
Karar No: 2017/979
Karar Tarihi: 27.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/875 E.  ,  2017/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden anılan kaydın temin edilmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, mağdurenin anlatımları ile tüm dosya içeriğinden, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini hileli söz ve davranışlarla gerçekleştirdiğinin kesin olarak anlaşılamaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafii ve katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2724
Karar No: 2010/4543
Karar Tarihi: 22.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2724 E.  ,  2010/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza net fıstık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedeli ile zemin bedeli ayrı ayrı tespit edilerek, zemin bedelinin tapu maliki olan davalılara ödenmesine, muhtesat bedeli yönünden ise, devam eden dava sonucunda hak sahibi olduğunu kanıtlayana ödenmek üzere tedbir konulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Tedbir konulan bedelin üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Taraflar, kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri halde, davacı ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Mütemmim cüz bedeli olan 182.999,51-TL.nin 2007/407 esas sayılı dosyası sonucunda hak sahibi olduğu kesinleşene edene ödenmek üzere şimdilik üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına ve bu konuda mahkemeye yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına 8. bent olarak (Davacı idare ve bir kısım davalı kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri için hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 450,00-TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye ve davacı idareden alınarak bir kısım davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 22.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8975
Karar No: 2012/28580
Karar Tarihi: 28.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/8975 E.  ,  2012/28580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.02.2012

Mahkeme, davalıda saptanan "prematüre over yetmezliğini" boşanma sebebi kabul etmemiş, davalının bu hastalığını gizlemiş olmasını güven sarsıcı davranış olarak görmüş, bu sebeple boşanma kararı vermiştir. Gerçekten de davalının evlilik öncesi var olan ve tıbben tedavi olanağı bulunmayan bu rahatsızlığını gizlemesi kocanın karısına olan güven duygusunu derin biçimde zedeler. Böylesine önemli bir konuda kocanın kendisini kandırılmış hissetmesi, evlilik birliğini temelinden sarsar ve boşanma sebebi oluşturur. Bu bakımdan mahkemece ulaşılan sonuç doğrudur. Kararın onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılmıyoruz.
Esas No: 2013/5034
Karar No: 2014/9404
Karar Tarihi: 15.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5034 E.  ,  2014/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16646
Karar No: 2016/3891
Karar Tarihi: 31.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16646 E.  ,  2016/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.04.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının sahip olduğu taşınmazın hemen bitişiğinde köy ana yolunun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Somut olayda; davacıya ait 163 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kadastral yola cephesi olduğu, dolayısıyla geçit ihtiyacı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yola cephesi bulunan ve geçit ihtiyacı bulunmayan taşınmaz yararına geçit hakkı kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/4908
Karar No: 2021/19117
Karar Tarihi: 07.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4908 E.  ,  2021/19117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 20.02.2006 tarih, 2006/256 E - 2009/474 K. sayılı kararı ile hürriyeti yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/2, 109/3-a-b, 62 maddeleri uygulanarak neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedildiği, mahkumiyet kararının hükümlü müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.03.2015 tarih, 2012/20059 E, 2015/38353 K. sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilerek kararın kesinleştirildiği, kararın infaza verilmesi üzerine Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü'nün 24.01.2020 tarihli yazısı ile sanığın 10.07.2015 tarihinde Ukrayna vatandaşlığını kazandığının bildirilmiş olduğunu ve Ukrayna Adalet Bakanlığı'ndan alınan yazıda özetle sanığın yeniden yargılanma ve savunma hakkında sahip olacağına dair garanti verilmesi ile yeniden yargılanma hakkına ilişkin Türkiye Cumhuriyeti'nin ilgili mevzuat hükümlerinin iletilmesini talep ettiği, bu itibarla "Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün 3. maddesine atıfta bulunmak suretiyle sanık hakkında ek karar verilmesinin talep edildiği; talep doğrultusunda Mahkemesince 31.01.2020 tarihli ek kararla Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek 2 Nolu Protokol'ün 3. Maddesi dikkate alınarak sanığa yeniden muhakeme edilme hakkı tanınmasına karar verildiği, 20.02.2006 tarih 2006/256 E - 2009/474 K. sayılı kararın sanık ve müdafiine tebliğ edilmesi üzerine kararın taraflarca temyiz edildiği, bu kez Mahkemece duruşma açılarak hükümlünün dinlendiği ve Mahkemece "16/12/2020 tarihli kararın, "Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün onaylanmasının uygun bulunduğu 3732 sayılı Onay Kanunu'nun 3.maddesi uyarınca hükümlüye daha önceden gıyabında verilen hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, yine bu kapsamda hükümlü müdafine de gerekçeli kararın tebliğ edildiği, böylelikle teminat işlemlerinin tamamlandığı, hükümlü müdafi tarafından 17/08/2020 ve 03/09/2020 tarihlerinde temyiz dilekçelerinin sunulduğu anlaşıldığından mahkememizin 23/12/2009 tarih ve 2006/256 Esas - 2009/474 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasını içerir hüküm yönünden temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine" şeklinde karar verilmişse de;

Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün 3. maddesi ve 3732 sayılı Onay Kanunu’nun 3. maddesi gereğince Mahkemece yeniden yargılanma yoluna gidilmeden 31.01.2020 tarihli ek karar doğrultusunda verilmiş denetime elverişli bir hüküm bulunmaması nedeniyle dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 07.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7276
Karar No: 2014/5991
Karar Tarihi: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7276 E.  ,  2014/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6198
Karar No: 2020/7793
Karar Tarihi: 30.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/6198 E.  ,  2020/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce 14.09.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunduğundan, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE; 30/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11506
Karar No: 2021/9443
Karar Tarihi: 04.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11506 E.  ,  2021/9443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar İrent Oto Kiralama Tic. A.Ş., Hyundai Assan Otomotiv San. ve Tic. A.Ş aralarındaki ayıplı maldan kaynaklanan misli ile değişim davasına dair Antalya 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 05/07/2019 tarihli ve 2018/430 E. 2019/586 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairemizce verilen 29/09/2020 tarihli ve 2020/7295 E. 2020/5025 K. sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 490,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, peşin alınan 113,30 TL karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 04/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.