erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/807
Karar No: 2021/4168
Karar Tarihi: 21.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/807 E.  ,  2021/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/04/2014 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 20/02/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 21/01/2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... istinaf talebinde bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 12/12/2018 tarihinde davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-b maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı ...'ın temyiz talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 21/01/2019 tarihli ek kararı ile davalı ...'ın 21/01/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı ...'ın temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 12/12/2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararına yönelik istinaf itirazlarının reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararı HMK 362/1-b maddesi gereğince temyiz edilemeyen kararlardandır. Bu sebeple davalı ...'ın temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 21/01/2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 44,40TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 21/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/1515
Karar No: 2019/11102
Karar Tarihi: 29.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1515 E.  ,  2019/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama kavaklılk niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 102 ada 283 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2 - 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedeline 01.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 30.09.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan kısma ise 01.03.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1- 2 nolu bendinde yazılı (109.067,09 TL kamulaştırma bedelinin) ibaresinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra ) ibaresinin eklenmesine,

2- 2 nolu bendinin 2. paragrafında yer alan (gözönüne alınarak ) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (dava konusu taşınmaz hakkında bozmadan önce tespit edilen 390.314,01 TL’lik kamulaştırma bedeline 01.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 30.09.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan 109.067,09 TL'lik kısma ise 01.03.2015 tarihinden karar kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1758
Karar No: 2024/2341
Karar Tarihi: 28.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/1758 E.  ,  2024/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Malkara 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Karabük Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev ve yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Karabük Ağır Ceza Mahkemesine örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçundan açılan davada; eylemin göçmen kaçakçılığı suçu kapsamında kaldığı gerekçesi ile görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Malkara Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Malkara 2. Asliye Ceza Mahkemesince eylemin örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçu kapsamında kaldığı değerlendirmesi ile karşı görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Karabük Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği ve her iki mahkeme arasında çıkan olumsuz görev ve yetki uyuşmazlığının çözümü için dava dosyasının dairemize gönderildiği anlaşılmış ise de; Karabük Ağır Ceza Mahkemesince eylemin göçmen kaçakçılığı olarak vasıflandırılarak öncelikle görevsizlik kararı ile dosyanın Karabük Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi, Karabük Ağır Ceza Mahkemesi ile Karabük Asliye Ceza Mahkemesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı oluşması halinde dosyanın ortak yetkili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilerek çözümünün sağlanması gerekirken, 03.11.2023 tarihli kararla hem görevsizlik hem yetkisizlik şeklinde terditli karar verildiği ve Malkara Ağır Ceza Mahkemesince verilmiş usulüne uygun bir yetkisizlik kararı bulunmadığı anlaşılmakla

İncelenmeyen dosyanın gereği için mahkemesine iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına oy birliğiyle TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/14286
Karar No: 2013/16842
Karar Tarihi: 04.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/14286 E.  ,  2013/16842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı aleyhine 22/12/2011 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen 15/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, istirdat davasıdır. Mahkemece, yargı yolu nedeniyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... Genel Müdürlüğü, davalı .... Kurumu tarafından kesilen idari para cezasını ödediğini ancak, cezanın usulsüz olduğunu,....'ya ödediği cezanın kendisine geri ödenmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idare mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Davada taraflardan biri..... Müdürlüğü diğeri ise.... Kurumu olup, tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/38046
Karar No: 2015/13939
Karar Tarihi: 20.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38046 E.  ,  2015/13939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/166042

MAHKEMESİ : Serik(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/929 (E) ve 2013/235 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık M.. T.. hakkında kurulan beraat ve sanık S.. S.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde

Sanık M.. T.. hakkında kurulan beraat hükmü yönünden yargılama giderinin miktarı itibari ile kamu üzerinde bırakılması gerektiği hususu infaz aşamasında gözönüne alınabileceğinden bu yöndeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6586
Karar No: 2022/16091
Karar Tarihi: 15.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6586 E.  ,  2022/16091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/239 Esas, 2017/955 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Osmangazi İlçesi, Santralgaraj Mahallesi 3566 ada 12 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

İlk derece mahkemesinin kararının davacı tarafa vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin 7. bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11179
Karar No: 2014/13927
Karar Tarihi: 17.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11179 E.  ,  2014/13927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 25/07/2013 tarih ve 2012/296-2013/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalının işletmeciliğini üstlendiği simli gemide aşçı olarak çalışmakta iken yoğun çalışma koşulları ve sıcak sebebiyle kalp krizi geçirerek hayatını kaybettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinin maddi ve manevi tazminat alacaklarının toplanacak delillere göre uzman bilirkişiye hesaplatılarak belirlenmesini, harcın tamamlandıktan sonra işletilecek faizleri ile davalıdan tahsili ile isimli gemi üzerinde kanuni rehin hakkı tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin ölümünün gemide bulunduğu sırada ve yürütülmekte olan iş dolayısıyla meydana gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisinin aşçı olarak çalıştığı geminin yabancı bayraklı olup, yabancı bayraklı gemilerde uygulanamayacağından Borçlar Kanun'un 313 ve devamındaki hizmet sözleşmesine ilişkin hükümlerin uygulanacağı, mahkemenin görev alanının dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 sayılı TTK 4. Kitabı ile sınırlı bulunduğundan Borçlar Kanununun hizmet sözleşmesine ilişkin hükümlerinin uygulanmasının mahkemenin görev alanında bulunmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere ve her ne kadar dava tarihinde 6102 Sayılı TTK 4. kitap hükümleri yürürlükte ise de bu durumun sonuca etkili bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15571
Karar No: 2024/9639
Karar Tarihi: 06.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/15571 E.  ,  2024/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/865 E., 2014/456 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi, tebligat yapılamaması durumunda bu defa MERNİS adresinin tespitini yaparak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğu belirtilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması, MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat yapılması gerektiği halde somut olayda, yokluğunda verilen hükmün sanığın bilinen son adresinde yapılan tebligat işleminin bila tebliğ iade edilmesi üzerine MERNİS adresi yerine daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmayan adresine 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre yapılan tebliğ ve bu tebliğ esas alınarak hükmün kesinleştirilmesi işlemleri usulsüz ise de, 7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesindeki "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." hükmü uyarınca, usulsüz olarak kesinleştirilen mahkûmiyet hükümlerine ilişkin adlî para cezasının 25.02.2016 tarihi itibarıyla sanık tarafından öğrenilerek infaz edildiği anlaşıldığından,

sanığın kararı öğrendiği halde hükmün sanık müdafiinin 1 haftalık yasal süresinden sonra 05.06.2023 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, eski hale getirme ve temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/8168
Karar No: 2023/1328
Karar Tarihi: 08.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8168 E.  ,  2023/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/470 E., 2022/1642 K.

DAVA TARİHİ : 09.03.2018

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/144 E., 2020/138 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ek kararıyla; temyiz talebinin kesin olan bir hükme karşı olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek karar davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ek kararının, davacı temsilcinin 02.11.2022 tarihli temyiz dilekçesinin ve davacı temsilcinin 21.11.2022 tarihli ek karara karşı temyiz dilekçesinin, temyiz yoluna başvurmayan davalı vekiline tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ek kararının, davacı temsilcinin 02.11.2022 tarihli temyiz dilekçesinin ve davacı temsilcinin 21.11.2022 tarihli ek karara karşı temyiz dilekçesinin,

1. Temyiz yoluna başvurmayana tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Bölge Adliye Mahkemesi'nin 02.11.2022 tarihli ek kararı, davacı temsilcinin 02.11.2022 tarihli temyiz dilekçesi ve davacı temsilcinin 21.11.2022 tarihli ek karara karşı temyiz dilekçesi, tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek,

a) Temyiz/katılma yoluyla temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz/katılma yoluyla temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, suretiyle belirtilen usûli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19785
Karar No: 2014/4046
Karar Tarihi: 17.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19785 E.  ,  2014/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin öğrenci olduğunu her hangibir işte çalışmadığını belirterek davalı babasından aylık 650 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yeniden evlendiği ve iki çocuğunun olduğunu, istenilen nafaka miktarının yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı için aylık 400,00 TL yardım nafakasının tahsiline ve her yıl TÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükmolunan nafakanın gelecek yıllarda da artırımına ilişkin talep konusunda; Yargıtay'ın Yerleşmiş İçtihatlarına göre, DİE'ce belirlenen ÜFE endeksi artış oranında artırılmasına karar verilmesi gerekirken TÜFe oranında artışa karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birinci paragrafındaki artışa ilişkin "TÜFE" ifadesinin çıkartılarak yerine "ÜFE" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.