erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/5188
Karar No: 2011/13275
Karar Tarihi: 29.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5188 E.  ,  2011/13275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile gayri resmi olarak birlikte yaşadıklarını, davalının ihtiyacı olduğunu belirtmesi üzerine 8.3.1999 tarihinde banka havalesi ile 5.000DM para gönderdiğini, bu paranın geri ödenmediğini ileri sürerek,5.000DM’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, 28.9.1998 tarihinde çeşitli giderlerini karşılaması için davacıya 10.000DM para gönderdiğini, davacının bunun bir kısmını harcayarak elinde kalan 5.000DM’yi 8.3.1999 tarihinde geri gönderdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya borç para verdiğini ve ödenmediğini ileri sürmüş, delil olarak da 8.3.1999 tarihli, alıcısı davalı olan 5.000DM bedelli banka havale belgesine dayanmıştır. Davalı, daha önce davacıya ihtiyaçlarını karşılaması için gönderdiği 10.000DM’nin bir kısmını davacının harcayarak kalan 5.000DM’yi geri gönderdiğini savunmuştur. Davacı, karz hukuki ilişkisine dayandığına göre, bu iddiasını yazılı delil ile ispatlamalıdır. Kural olarak,

2011/5288-13275

havale bir ödeme vasıtasıdır. Bu nedenle davacı davalıya borç para verdiğini yazılı belge ile ispatlamalıdır. Davaya konu havale belgesinde borç para verildiğine ilişkin bir açıklama bulunmamaktadır. Davacı, borç para verdiği yönündeki iddiasını yasal delillerle ispatlayamamıştır. Ne var ki, davacı, dava dilekçesinde ”vs.her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca mahkemece davacıya borç para verdiği yönündeki iddiasını ispat açısından davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 29.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/826
Karar No: 2014/2593
Karar Tarihi: 27.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/826 E.  ,  2014/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili temyizinde; 11.06.2013 tarihli dilekçesiyle 20.06.2013 tarihli oturuma mazereti nedeniyle katılmayacağını bildirdiği, mazereti kabul edilmesine rağmen kendisine duruşma gününün bildirilmediğini ve bir sonraki celsede dosyasının işlemden kaldırılarak davasının açılmamış sayılmasına karar verildiğini ileri sürmüş ancak dosya içerisinde davacı vekilinin mazeret dilekçesine rastlanmadığından 20.06.2013 tarihli celseye ilişkin mazeret dilekçesinin Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 27.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/10559
Karar No: 2022/1227
Karar Tarihi: 21.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/10559 E.  ,  2022/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davanın reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/354 esas ve 2015/555 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında kasten yaralana suçundan gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, bu kararın da 12.11.2015 tarihinde kesinleştiği,

Davacının ağır yarası ve hayati tehlikesi bulunmasına rağmen tedavi imkanı sağlanmadan hastaneden alınarak emniyet müdürlüğüne getirildiğini, ifadesinin alınıp serbest bırakılması yerine ... ilinde bekletildiğini, ... Emniyet Müdürlüğünde 16:10 ifadesi alınmasına rağmen hiçbir işlem yapılmadan ve hiçbir gerekçe olmadan savcılığa sevk için ertesi günün beklendiğini, ayağında domdom kurşunu bulunmasına rağmen yaklaşık 24 saat boyunca haksız bir şekilde gözaltında bekletildiğini, tedavisi zamanında yapılmayan davacının sakat kaldığını ve defalarca ameliyat olmak zorunda kaldığını, psikolojisinin bozulduğunu, ailevi ilişkilerinin kötüye gittiğini, bu haksız işlemler nedeniyle dava dilekçesinde ayrıntılı olarak açıklanan nedenlerle maddi ve manevi kayıplarının olduğunu belirterek davanın kabulü ile gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 100.000 TL maddi, 150.000 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu,

Davacının dava dilekçesinden de anlaşılacağı üzere talebin gözaltı ya da tutuklulukta geçen süreler nedeni ile uğranılan kazanç kaybı ya da bu durumdan kaynaklanan manevi eleminin giderilmesine yönelik olmadığı, meydana gelen adli bir vakıa sebebi ile yaralı halde iken bu durum görmezden gelinerek yarasına geç müdahale edilmesi sebebi ile uğranıldığı iddia edilen cismani zarara dönük belirsiz alacak davası mahiyetinde ikame edilmiş bir dava olduğu anlaşıldığından, bu hususun yerel mahkemenin görev sınırlarında olmadığı bu yönüyle 5271 sayılı CMK’ nın 141 ve devamı maddelerinde bulunan tazminat şartları bulunmadığı gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat talebinin husumet yokluğundan davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece bir yıllık yasal dava açma süresinin geçtiği ve husumet yokluğu gerekçeleri gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4134
Karar No: 2022/3135
Karar Tarihi: 25.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4134 E.  ,  2022/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama neticesinde, müşteki ...'a yönelik eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında kaldığından mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2020 tarihli ve 2013/187 Esas, 2020/597 Karar sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/753 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03.02.2022 tarihli ve 2021/22393 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2022 tarihli ve 2022/20671 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2013 tarihli ve 2012/17368 soruşturma, 2013/1574 Esas, 2013/651 sayılı iddianamesinde anlatıldığı üzere; sanıklar ... ve ...'İn olay günü tartıştıkları, ..., ..., ... ve ...'in ele geçmeyen sopalarla ...'i darp ettikleri, daha sonra olay yerine gelen ...'i kardeşi olan sanık ...'in ele geçmeyen tabanca ile sağa sola ateş etmesi nedeniyle müşteki ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla, anılan Mahkemenin 03/07/2020 tarihli duruşmada müşteki ...'ın rızası üzerine yaralanmasına ilişkin yapılan fiziki gözlemde "...göğüs bölgesinde kurşunun çıkış noktası sağ göğsün hemen üzerinde hayati bölgede olduğu..." tespiti, sanık ...'in hedef gözetmeksizin sağa sola ateş etmesi, müşteki ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanması da gözetilmek suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1 ve 35. maddeleri kapsamında "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönündeki değerlendirmenin üst dereceli mahkeme olan ağır ceza mahkemesince yapılmasının olayın oluşuna uygun olacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahkemece verilen görevsizlik kararına karşı merciin itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına dair karara yönelik kanun yararına bozma isteminin mahiyeti nazara alındığında incelenmesi 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 28.01.2022 tarih ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.01.2022 tarih ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 25.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1639
Karar No: 2010/3392
Karar Tarihi: 15.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1639 E.  ,  2010/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı Eskişehir Vergi Dairesi Başkanlığı Yunus Emre Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalı Eskişehir Vergi Dairesi Başkanlığı Yunus Emre Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden harç alınmasına yer olmadığına, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18869
Karar No: 2017/1807
Karar Tarihi: 23.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18869 E.  ,  2017/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 03.09.2006 günü davalı sürücünün ... plakalı araç ile davacıya çarparak davacının hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz olacak şekilde yaralanmasına neden olduğunu, olay nedeniyle derin üzüntü ve korkular yaşadığını belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre;davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile, 6.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 03.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin asağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen kusura dair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Hakim, manevi tazminata Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre, özel durumları göz önünde tutarak adalete uygun olarak hükmeder. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin

zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Bu durumda hükmedilen manevi tazminat miktarı, somut olayın özellikleri, kaza tarihi, tarafların kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın meydana gelmesindeki etkiler gibi hususlar birarada değerlendirilerek belirlenmelidir. Somut olayda; olayın oluş şekli, kaza tarihi bir arada değerlendirildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı bir miktar fazladır.

3-) Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9618
Karar No: 2017/2787
Karar Tarihi: 23.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9618 E.  ,  2017/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8221
Karar No: 2012/13001
Karar Tarihi: 21.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8221 E.  ,  2012/13001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ... geldi, davacı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aynı taşınmazın 1/2 oranında hissedarı olduklarını, aralarındaki sözleşme gereğince davalının bu yere inşaat yapmayı taahhüt ettiğini, ancak inşaat aşamasında davalının maddi sıkıntı içerisine girdiğini, kendisine borç olarak 115.470 euro verdiğini ayrıca aldığı inşaat malzemesi için satıcı firmaya banka havalesiyle 5.5.2005 tarihinde 26.000 TL, 18.5.2009 tarihinde de 38.254 TL ödemede bulunduğunu, bundan başka ... isimli şahsa da davalının borcu için 19.000 TL ödediğini ileri sürerek toplam 333.362 TL'nın 23.8.2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, anılan inşaatı davacı ile birlikte adi ortak olarak yaptıklarını, davacının ortak inşaata toplam katkısının 115.470 euro olduğunu, kendisinin daha fazla harcama yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bu davasında davalıya borç para verdiğini ve üçüncü kişilere olan davalıya ait bir kısım borçları ödediğini ileri sürerek karz ilişkisine dayanmış; davalı ise davacı ile aralarında adi ortaklık bulunduğunu savunarak gerekçeli inkarda bulunmuştur. Bu durumda davacı karz ilişkisinin varlığını HUMK 288 maddesi hükmünce yazılı delillerle ispat etmek durumundadır. Davacının delil olarak dayandığı ve davalı tarafından düzenlenen belgelerin hiç birisinde karz ilişkisinin varlığını doğrular herhangi bir açıklama bulunmadığI gibi aksine yapılan ödemelerin ortak inşaat nedeniyle yapıldığı anlaşılmaktadır. Toplanan delillerden davacının karz ilişkisinin varlığını ispat edemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne varki davacı dava dilekçesinde "yasal her tür delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılmalı, hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yönlerin gözetilmemiş olması, usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9814
Karar No: 2006/13693
Karar Tarihi: 17.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9814 E.  ,  2006/13693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan 15.000.000.000 TL borç para alıp karşılığında 28.000.000.000 TL bedelli senet imzaladıklarını, borca mahsuben 22.000.000.000 TL ödeme yaptıklarını, davalının senedi icraya koyduğunu ileri sürerek ödedikleri miktarın belirlenip, ödenen miktar kadar borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemişlerdir

Davalı, davacıların icra takibine konu senede mahsuben ödeme yapmadıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının dava açıldıktan sonra 7 aylık sürede ödeme iddiasını ispat edecek herhangi bir belge ibraz etmediği, 13.12.2005 tarihli celse için verdiği mazeret dilekçesinde, mezeretini belgelemediği, süre kazanmaya matuf davranışlarda bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 12.12.2005 tarihli dilekçe ile duruşmanın bırakıldığı 13.12.2005 tarihli celsede yoğun mesleki çalışması nedeniyle duruşmada bulunamayacağını, mazeretinin kabulü ile yeni duruşma gününün bildirilmesini istemiş, duruşma gününün tebliği içinde 3.50 YTL posta pulunu dilekçesine eklemiştir. Mahkemece 13.12.2005 tarihli duruşma gününde mazeretin kabulü hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemiş, davanın reddine karar verilip, kısa karar hakim ve katip tarafından imzalanmıştır. Kısa kararın altına "Davacılar vekilinin yoğun mesleki çalışma nedenine dayalı mazeretinin kabul edilmeyerek, yokluğunda yapılan yargılama sonunda davanın esası ile ilgili olarak karar verilmiş olduğunun ekli pulla tebliğine" yazılmış, ancak hakim ve katip tarafından imzalanmamiştir.HUMK'nun 427 maddesi gereğince nihai karar ile hakim davadan elini çekmiştir.Kısa kararın tefhim edildikten sonra buna uygun gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Karara ekleme yapılamayacağı gibi çıkarma da yapılamaz. Öte yandan kısa karar altına yazılan mazeretin reddine dair karar HUMK'nun 152 maddesine aykırı olarak hakim ve katip tarafından imzalanmadığı için yok hükmündedir.

Bu açıklamalar gözetildiğinde, davacının mesleki mazereti konusunda bir karar verilmeden yargılamanın sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, davacının yargılama süresince kabul edilmiş herhangi bir mazereti olmadığı gözetilerek mazeretin kabulu ile tarafların tüm delilleri toplanıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, gerekçeli kararda mazeret dilekcesinin yargılamayı sürüncemede bırakmak olarak değerlendirilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararı temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7498
Karar No: 2022/1596
Karar Tarihi: 31.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7498 E.  ,  2022/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2017 tarih ve 2017/225 - 2017/142 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : İlk Derce Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın, TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53 ve 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

İstinaf Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan İstinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'tan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C.Şahin-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının “sınırlı inceleme ilkesinin” bir istisnasını teşkil etmesine (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru no; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru no; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık müdafii tarafından süresinde verilen 17.02.2021 tarihli temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 295. ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.