erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/6920
Karar No: 2007/7928
Karar Tarihi: 10.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6920 E.  ,  2007/7928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK’nın 72.maddesi uyarınca yapılan icra takibinden dolayı borçlu bulunmadığının tespitine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yanlar arasındaki sözleşmenin 10 ve sözleşme eki şartnamenin 17.maddesinde davalıya yapılacak ödemeler Bakanlık ödeneklerinin serbest bırakılmasına bağlı tutulmuş ise de davacı 2002 yılı bütçesine söz konusu ödeneği koymamış ve Bakanlıktan talep etmemiş, böylece ödeneğin temin edilmesinde kusurlu bulunmuş olduğundan aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davada icra takibine konulan alacağın 31.12.2001 tarihinde muaccel olduğu ve aynı tarihte davacının temerrüde düştüğü kabul edilerek bu tarih ile icra takip tarihi arasındaki süre için işlemiş faiz hesabı yapılmış ise de belirtilen tarih BK’nın 101/II.maddesinde belirtilen kesin vadeyi içermediğinden davacı kendisine gönderilen 18.10.2002 tarihli yazı ile temerrüde düşmüş bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemece 18.10.2002 ile icra takibinin yapıldığı 24.09.2003 tarihleri arasındaki süre için işlemiş faiz hesaplanmalı ve buna göre fazla ödeme varsa davaya istirdat davası olarak devam edilerek fazla ödenen miktar için davalıdan tahsil kararı verilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/32415
Karar No: 2013/21133
Karar Tarihi: 23.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32415 E.  ,  2013/21133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 50/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin süre tutum dilekçesinde belirttiği, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi

2.) Sanık hakkında belirlenen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, uygulama maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine 50/4. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3.) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan ceza taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 5. paragrafında yer alan “50/4” ibaresinin, “52/4” şeklinde değiştirilmesine ve aynı paragrafın sonuna “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa bildirilmesine” ibaresinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1366
Karar No: 2009/1919
Karar Tarihi: 16.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1366 E.  ,  2009/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen;

1-Bursa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/540 Esas sayılı dosyası yine Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/719 Esas sayılı dosyasının merciinden getirtilip dosya arasına eklenmesi,

2-Bursa 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/1313 Esas, bozmadan sonra 2008/561 Esas sayılı dosyasının onaylı bir örneğinin çıkartılarak evraka eklendikten sonra dosyanın Dairemize yeniden gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 16.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/2509
Karar No: 2015/861
Karar Tarihi: 22.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2509 E.  ,  2015/861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Evli olan sanıkların, sanık...’in vefat eden babasından kalan yetim maaşını alabilmek için 08.04.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları halde aynı evde birlikte yaşamaya devam edip, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin etmek suretiyle kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Herhangi bir mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmediği sürece hukuken geçerli olan boşanma kararlarından sonra eski eşlerin bir arada yaşamasını yasaklayan kanuni bir düzenleme bulunmadığından; boşanmanın hileli davranış olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Kaldı ki, Türk Medeni Kanunu'nun 166/3 maddesinde, evliliğin en az bir yıl sürmesi ve eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde, evlilik birliğinin temelinden sarsılmış sayılacağı; hakimin, tarafların iradelerini serbestçe açıkladıklarına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması halinde de boşanmaya hükmolunacağı vurgulanmaktadır. Olaya bu açıdan bakıldığında zikredilen maddeye göre açılan boşanma davalarında yasa, boşanma gerekçesinin doğruluğunu araştırma hususunda boşanma kararını verecek hakime araştırma yetkisi vermediğinden, maaş almak amacı ile yapılan boşanmalar dahi hileli davranış olarak vasıflandırılamaz.

Üstelik 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağı düzenlenmesine karşın bu hususta cezai düzenlemeye yer verilmemiştir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16297
Karar No: 2012/6133
Karar Tarihi: 16.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16297 E.  ,  2012/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 tarih ve 2008/303-2009/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Çorlu İlçesi'nde ticari faaliyette bulunmasına rağmen Çorlu Ticaret Sicili'ne tescil işlemi yaptırmadığını ileri sürerek davalının Çorlu Ticaret Siciline re'sen tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Çorlu'daki Çorlu Park projesinin geçici nitelikte olduğunu, Çorlu'da şirket merkezi veya şubenin bulunmadığını, şirket merkezinin Ankara olduğunu, yap-sat faaliyeti olup inşaatların bitirilip satılması ile faaliyetin sona ereceğini, devamlılığın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin merkezinin Ankara olduğu, Çorlu İlçesi'nde Çorlu Park projesi adı altında müşteri kabul işi, meskenlerle ilgili olarak müşterilere bilgi ve fiyat verme işlemlerinin yapıldığı, yapılan iş açısından dış ilişkilerde bağımsızlık unsuru bulunup muhasebenin merkez kanalı ile yürütülmesinin şube vasfını ortadan kaldırmadığı, satış ofisinin Tekirdağ Sosyal Sigortalar Kurumu'nda merkezden ayrı olarak şube işyeri tescilinin yapıldığı, işyeri sicil numarasının bulunduğu, 14 kişilik personelin satış ofisinde ve inşaatta çalıştıkları, bu hali ile şube niteliğinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin Türk Ticaret Kanunu'nun 35. maddesi gereğince Çorlu Ticaret Siciline tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 13,15 TL harcın temyiz edene iadesine, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29309
Karar No: 2013/9888
Karar Tarihi: 30.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29309 E.  ,  2013/9888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Motor yağı yönünden sanığın beraatine, iadeye, Mazot yönünden hükümlülük, erteleme, denetim süresine tabi tutulmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve Bayram Altintaş hakkında 16.12.2008 tarihinde işlendiği iddiasıyla Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2008 tarihli iddianamesi ile 5015 sayılı yasaya muhalefet suçu nedeniyle açılıp 17.09.2009 tarihinde bu dosya ile birleştirilen dava hakkında zamanaşımı süresi içinde mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

l-Sanığın dava konusu 850 litre motorin ve 2970 kilogram mineral yağı bulundurma eyleminin kül halinde 5015 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık suçunu oluşturacağı, mineral yağın kaçak olmadığının tespiti halinde iadesine karar vermekle yetinilmesi gerekirken tek fiilden oluşan eylemin bölünerek mineral yağ yönünden beraat, motorin yönünden mahkumiyet hükmü tesisi,

2-Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği halde 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, TCK.nun 53/3.fıkrasına aykırı olarak kendi alt soyu dışındaki kişiler açısından TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluğunun uygulanmaması,

3-Dava konusu 850 litre motorinin 5015 sayılı yasanın Ek 5/1.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve açılan kamu davasına katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12477
Karar No: 2022/8655
Karar Tarihi: 07.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12477 E.  ,  2022/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretlerinin" çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7055
Karar No: 2017/5154
Karar Tarihi: 06.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/7055 E.  ,  2017/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Anne ve Baba Yönünden Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

KARAR

Nüfus kaydının düzeltilmesi istenilen ...'ın nüfusa tesciline dair belgelerin (doğum tutanağı vb.) Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2928
Karar No: 2019/4767
Karar Tarihi: 15.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/2928 E.  ,  2019/4767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 23/03/2017 tarih 2016/11124 Esas 2017/2363 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 15/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9067
Karar No: 2018/2678
Karar Tarihi: 05.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/9067 E.  ,  2018/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18/04/2017 gün ve 2015/5859 E. - 2017/3359 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılardan ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu Duraliler köyü 938 ve 942 sayılı parsellere ilişkin arzın bedeli yönünden eldeki dosyayla benzer mahiyette davacılar yahut dava dışı 3. kişiler tarafından açılmış bir tazminat davası olup olmadığı mahkeme yazı işleri müdürlüklerinden ve taraflardan da sorularak var ise ilgili dava dosyalarının celbedilerek dosya içine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/04/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/13068
Karar No: 2012/23315
Karar Tarihi: 04.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13068 E.  ,  2012/23315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık lehine olan 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddelerine göre; ... adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinde yürürlükte olmayan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan 25 gün adli para cezası tayinine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine sanığın 450 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen "25 gün adli para cezasına" ilişkin bölüm yerine "sanığın 375 lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hükümden TCK.nun 50. maddesi uyarınca 20 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den 400 TL adli para cezası olarak belirlenmesine ilişkin bölümün çıkarılması, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10614
Karar No: 2014/22820
Karar Tarihi: 24.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/10614 E.  ,  2014/22820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/106439

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2010

NUMARASI : 2010/359 (E) ve 2010/1050 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şikayetçi S.. A..'ın suçtan zarar görme ihtimali nedeniyle, CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince, kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için Tebligat Kanunu'nda belirtilen usullere göre duruşmaya çağrılıp yasal haklarını kullanma olanağı sağlanmadan, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, şikayetçi S.. A..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4206
Karar No: 2015/5996
Karar Tarihi: 23.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4206 E.  ,  2015/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/163542

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2013/57 (E) ve 2013/279 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 116/1 maddeleri uyarınca temel ceza belirlenirken aynı Kanun’un 61. maddesine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek alt sınırdan uzaklaşılmış olması karşısında tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Sanıkların müştekinin ihbarı üzerine kolluk tarafından yakalandıkları ve suça konu eşyaların müştekiye kolluk tarafından iade edildiği anlaşılmakla, kolluk tarafından yapılan iadenin 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi anlamında sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabul edilmesinin mümkün olmaması karşısında sanıklar hakkında anılan Kanun’un 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından; kabule göre de, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, indirim oranının etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleşmesini düzenleyen aynı Kanun’un 168/2. maddesinde belirtilen 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılması ve hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezasından, aynı Kanun’un 168/1 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 2 yıl 8 ay yerine 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanık lehine olması nedeniyle uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez lehine bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.