erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/48
Karar No: 2008/97
Karar Tarihi: 15.01.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/48 E., 2008/97 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/48 E., 2008/97 K.**

**- GÖRÜLMEKTE OLAN DAVALARIN KADASTRO MAHKEMESİNE DEVRİ

- MALİK HANESİNİN AÇIK BIRAKILMASI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 5 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 11 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 27 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 402 parsel sayılı 52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar tarafından davalı aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi ve kal davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin kadastro bilirkişisi Mustafa'nın 05.12.2006 tarihli rapor ve krokisinde kırmızıya boyalı (B) harfi ile gösterilen 11 metrekarelik kısmın köy yolu olarak belirlenmesine ve davalının bu yere elatmasının önlenmesine, bu alanın tespitinin iptali ile köy yolu olarak tapudan terkinine; kadastro bilirkişisi Mustafa'nın 05.12.2006 tarihli rapor ve krokisinde maviye boyalı (C) harfi ile gösterilen 13,50 metrekarelik kısmın 402 parsel numarasıyla tamamı 3 pay kabul edilerek 1/3 payının Mustafa kızı Fatma, 1/3 payının Mustafa oğlu İhsan ve 1/3 payının Mustafa oğlu Elbey adına tapuya kayıt ve tesciline; davacıların kal'e yönelik taleplerinin saklı tutulmasına, genel mahkemelerde dava açmakta muhtariyetlerine karar verilmiş; hüküm, davalı Hüseyin tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kadastro tespiti Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle yapılmıştır. Tespitten önce davacılar tarafından açılan elatmanın önlenmesi ve kal davası, görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Hal böyle olunca, çekişmeli taşınmazın tespitinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 5. maddesi hükmüne göre yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu suretle tespiti yapılan taşınmazın 30 günlük askı ilanının Kadastro Mahkemesince yapılması zorunlu olduğu halde, Kadastro Mahkemesince yöntemine uygun şekilde 30 günlük askı ilanı yapılmamıştır. Askı ilanı yapılmadıkça ve Yasa'nın 11. maddesinde öngörülen 30 günlük süre dolmadıkça duruşmaya başlanması olanaksızdır. O halde, öncelikle çekişmeli taşınmazla ilgili, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 11 ve 27. maddeleri hükmünde öngörülen şekilde yöntemine uygun askı ilanı yapılmalı, süre dolduktan sonra davaya bakılmalıdır. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek işin esası hakkında hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 15.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4829
Karar No: 2021/2514
Karar Tarihi: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4829 E.  ,  2021/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı Hazine vekilince temyiz edilmiştir. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 457 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/19068
Karar No: 2007/13491
Karar Tarihi: 08.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19068 E.  ,  2007/13491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . S.H.

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin Açılıp Okunması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasçılardan ... ve...’e karar tebliğleri Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılmış olup “en yakın komşu imzası alınmadığından” usulsüzdür. İlgili mirasçılara usulüne uygun karar tebliğleri yapılıp, tebligat evrakları eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2007
Esas No: 2022/2490
Karar No: 2022/11837
Karar Tarihi: 13.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2490 E.  ,  2022/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 56 ada 50 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan 69.052,53 TL’nin işlemiş nemaları ile birlikte ödenmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan (69.052,53 TL’nin) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (işlemiş nemaları ile birlikte hak sahibine derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1762
Karar No: 2015/2755
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1762 E.  ,  2015/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15388
Karar No: 2024/23675
Karar Tarihi: 08.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/15388 E.  ,  2024/23675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. İletişimin tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/3606
Karar No: 2015/6202
Karar Tarihi: 26.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3606 E.  ,  2015/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/293571

MAHKEMESİ : Bursa 7. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2012/586 (E) ve 2012/1116 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 611 esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle sanıkların yetkili temsilci olup olmadığı hususunun belirlenmesi için ticaret sicil kaydının istenmesi, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Temyiz incelemesi sırasında sanıkların aynı suç nedeniyle haklarında birden fazla derdest dava bulunduğunun anlaşılması karşısında, ticareti terk suçunun aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceği bu sebeple dosyanın, sanıkların aynı suçtan dolayı yargılandıkları Bursa 7. İcra Mahkemesi'nin 2012/588 esas ve 2012/1118 karar sayılı dosyası ile birleştirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10866
Karar No: 2019/10400
Karar Tarihi: 21.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/10866 E.  ,  2019/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 5237 TCK'nın 179/3-2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin de uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sanığa fazla ceza verildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/1-a) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 200 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6184
Karar No: 2014/12577
Karar Tarihi: 25.12.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/6184 E.  ,  2014/12577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sayı : KYB-2014/218294

Mahkemesi : Karşıyaka İnfaz Hakimliği

Tarihi : 10.01.2013

Numarası : 2012/2160 - 2013/65

İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü M.. A..’un, İnfaz Kurumuna uyuşturucu madde sokma eyleminden 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun’un 44/3-(g) maddesi gereğince 12 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 30.11.2012 tarihli ve 2012/1132 sayılı kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İş Yurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 30/11/2012 tarihli ve 2012/97 sayılı kararlarına hükümlü tarafından yapılan itiraz üzerine anılan kararların onanmasına dair Karşıyaka infaz Hakimliğinin 10.01.2013 tarihli ve 2012/2160 esas, 2013/65 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün montunun cebinde bulunduğu iddia olunan uyuşturucu maddenin, hükümlünün Kurumda kalmadığı bir zamanda bulunduğu ve Aliaağa Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/169 esas sayılı dosyasında, yeminli anlatımları saptanan tanıkların, herkesin eşyalarının karışık bir ortamda kaldığını ifade ettiği ve hükümlüye yükletilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan beraat kararı verildiği; atılı eylemi işlediğine dair yeterli, inandırıcı kesin delil bulunmadığı ve disipline konu eylemin yasal unsurları oluşmadığı hâlde 12 gün hücreye koyma cezasına ilişkin verilen kararın onanmasına karar verilmesinde,

2- Hükümlü hakkında verilen 12 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Disiplin Kurulu Başkanlığının kararı kesinleşmediği ya da onaylanmadığı hâlde aynı gün, bu eylemden ya da anılan karardan bahisle bu kez İş Yurdu Yönetim Kurulu Başkanlığınca hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine yönelik kararın onanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 03.06.2014 tarih ve 2014/11238/38194 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2014 tarih ve 2014/218294 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 10.01.2013 tarih, 2012/2160 esas ve 2013/65 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/35191
Karar No: 2013/32931
Karar Tarihi: 19.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/35191 E.  ,  2013/32931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir başvurunun bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20333
Karar No: 2022/211
Karar Tarihi: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/20333 E.  ,  2022/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek uzlaştırma işlemi uygulanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3556
Karar No: 2006/10048
Karar Tarihi: 16.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3556 E.  ,  2006/10048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çorum  İş Mahkemesi

Tarih               : 15.9.2005

Davacı  Bağ-Kur basamağının 22. basamağa yükseltilmesi gerektiğinin  tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün  davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava,  davacının  son taksidi bir gün gecikme ile ödemesi nedeniyle basamak yükseltme talebinin davalı kurumca reddine ilişkin işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar  verilmiştir.

4956 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesine göre gerçekten; basamak yükseltmek isteyenler bekleme  süresindeki primleri ile tüm basamak  farklarını ödemek zorundadırlar. İlk  taksidin talep tarihini takip eden ay içinde ödenmesi şartıyla diğer taksitlerin ilk taksidin ödendiği tarihi takip eden üçer aylık dönemler halinde 3 eşit taksitte yatırılması zorunludur.

Her ne kadar davacı ilk üç  taksidi gününde son taksidi ise bir gün gecikme ile 1.10.2004  tarihinde  yatırmışsa da MK'nun 2. maddesi nazara alındığında bir günlük gecikmenin bankanın fazla kalabalık olduğu ve taksidin ertesi güne kaldığının bu bu kısa günlük gecikmeden dolayı basamak  yükseltme talebinin red edilmesi objektif iyi niyet kuralları ile başdaşmadığından  kurum işlemi hatalı olup mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken  reddine karar verilmesi usule ve  yasaya  aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davacının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  16.10.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.