Esas No: 2022/10729
Karar No: 2024/665
Karar Tarihi: 22.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/10729 E.  ,  2024/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 25.02.2022

EK KARAR SAYISI : 2017/845 E., 2019/68 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

EK KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2017/845 Esas, 2019/68 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2019 tarihli ve 2017/845 Esas, 2019/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve 62.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2017/845 Esas, 2019/68 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz talebinin süre yönünden kabule şayan olmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

Sanığın, yokluğunda verilip 25.03.2019 tarihinde aynı adreste birlikte oturan annesi imzasına tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.02.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, sanık tarafından tebliğ tarihinde şehir dışında olduğu ve okur-yazar olmayan annesine yapılan tebligatın geçersiz olduğu öne sürülmüş ise de söz konusu ilâmın infazına 26.11.2019 tarihinde başlanıldığı ve müddetnamenin ilki 18.12.2019 tarihinde olmak üzere müteaddit defalar sanığa tebliğ olunduğu, bu itibarla sanığın hakkındaki mahkûmiyet hükmüne muttali olduğu ve asıl kararın, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı belirlendiğinden sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2017/845 Esas, 2019/68 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.