erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/333
Karar No: 2022/981
Karar Tarihi: 22.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/333 E.  ,  2022/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "ihalenin feshi" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, İstanbul Anadolu 17. İcra (Hukuk) Mahkemesince şikâyetin usulden reddine ilişkin karar, borçlu vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Hukuk Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İstanbul Anadolu 17. İcra (Hukuk) Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

1. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

2. İstem, ihalenin feshine ilişkindir.

3. Mahkemece, şikâyetin usulden reddine karar verilmiş, hükmün Özel Dairece bozulması üzerine, mahkemece direnilmiştir.

4. Mahkemece, kısa kararda;

“1-Önceki kararda direnilmesine,

Davanın usulden reddine,

2- Sair hususların gerekçeli kararda açıklanmasına,” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda;

“1-Önceki kararda direnilmesine, davanın usulden reddine,

2-Davanın esasına girilmediğinden para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına,…”

şeklinde hüküm kurularak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 294/3. maddesi uyarınca kararın tefhimi herhâlde HMK’nın 297/2. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.

6. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak Yargıtay yoluna başvurulması ve kararın bozulması hâlinde düzeltilebilir. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olup diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma sebebi yapılması, 10.04.1992 tarihli ve 1991/7-4 K. sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı gereğidir.

7. Bu nedenle Mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371. maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2014/11138
Karar No: 2015/3070
Karar Tarihi: 26.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11138 E.  ,  2015/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2012(EK KARAR: 01.11.2013)

NUMARASI : 2012/242-2012/385

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesine yönelik Tüketicinin Hakem Heyeti Kararının iptaline ilişkin davanın mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden kayıp/kaçak bedeli adı altında tahsil edilen meblağın iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/538
Karar No: 2012/2260
Karar Tarihi: 28.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/538 E.  ,  2012/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etmek

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 448,59, 5237 sayılı TCK.nun 81,39,62,53 maddeleri uyarınca; sanık ...'a 20 yıl hapis, sanıklar ... ile ...'a iki kez 9 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Müdahiller ... ve ...'in yüzüne karşı 26/04/2011 tarihinde verilen kararın, 27/05/2011 tarihinde müdahiller vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, CMUK.nun 310. maddesinde düzenlenen bir haftalık yasal süresinden sonra müdahiller ... ve ... yönünden yapılan temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'i kasten öldürme, sanık ...'in maktuller ... ve ...'u kasten öldürme suçuna yardım, sanık ...'in ... ve ...'i kasten öldürme suçuna yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin tahrikin varlığına vesaireye, sanık ... ve müdafiinin iştirak iradesi bulunmadığına, bileşik suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin fikri içtima hükümlerinin uygulanması zorunluluğuna, tahrikin varlığına, yasal savunma koşullarının uygulanması gerektiğine, iştirak iradesi bulunmadığına vesaireye ilişen, müdahiller vekilinin kararın bozma ilamına uygun olmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2641
Karar No: 2013/2649
Karar Tarihi: 28.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2641 E.  ,  2013/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM :1) TCK 86/1, 86/3-e-son, 87/3, 29, 62, 53, 63 maddelerince 2 yıl 6 ay hapis,

2) TCK 106/2-a, 29, 62, 53, 51 maddelerince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası,

3) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK 62, 51 maddelerince 10 ay hapis, 375 TL adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin, mağdur ...'ı kasten yaralama ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin herhangi bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının suç niteliğinin öldürmeye teşebbüs olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık hakkında, mağdur ...'ı kasten yaralama ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık hakkında, mağdur ...'ı silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde, mağdurun piyango bileti satıcılığı yapan ve kendisinden yaşça büyük olan Hakan'a kalabalık içerisinde el şakası yaptıktan sonra sinkaflı küfür etmesi üzerine tarafları tanımayan sanığın mağduru uyardığı, ancak; mağdurun sanığa da benzer sözler söylediği, bu duruma sinirlenen sanığın tabancasını çıkartarak yakın mesafeden mağdurun ayaklarına doğru bir kez ateş ettiği, yaralanan ve kaçmaya çalışan mağduru yakalayan sanığın bu kez de tabancayı mağdura doğrultarak eyleminin devamı niteliğinde "... küfür et bakalım, anaya bacıya küfür etmek kolay mı..." şeklinde yaralama eylemini gerçekleştirme nedenini açıklamaya yönelik söylemlerde bulunduğu, daha sonra tabancayı ateşlemeksizin eylemine son verdiği olayda, eylemin yaralama suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin unsurları itibariyle oluşmayan silahla tehdit suçundan beraat yerine ayrıca yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 28/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/15517
Karar No: 2013/12608
Karar Tarihi: 23.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15517 E.  ,  2013/12608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 13.10.2007 tarihinde Tavukçu Deresi'nin taşması sonucu hasarlandığını, derenin ıslah çalışmasını yürüten davalının zarardan sorumlu olduğunu, hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, 7.000,00 TL. tazminatın (tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dere ıslah işini yapılan ihale sonucu üstlendiğini, aşırı yağış nedeniyle derenin taştığını, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 7.000,00 TL.nın (Davacı tarafından aynı konuda dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi (İSKİ) aleyhine İdare Mahkemesinde açılmış olan dava sonunda yapılan tahsilatlar yönünden) tahsilde tekerrür olmamak üzere ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3. Hukuk

2012/15517

2013/12608

Dairesi’nin 2010/8610 E.,2010/10844 K. sayılı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 E.,2010/6319 K. sayılı kesinleşen ilâmlarıyla, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 2011/14531 E., 2012/21553 K. sayılı, 2011/13335 E., 2013/80 K. sayılı ilamları ve Dairemizin yine aynı olaya ilişkin değişik dosyalarında yapılan temyiz incelemeleri üzerine verilen kararlarda davalı yüklenici şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 374,17 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12279
Karar No: 2010/12798
Karar Tarihi: 10.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12279 E.  ,  2010/12798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin 2006/5336 esas sayılı dosya alacağına ödenmesine karar verildiğini, müvekkil banka alacağının imtiyazlı alacak olduğunu, 5411 sayılı Yasanın geçici 13.maddesine göre, fona tanınan ayrıcalıkların müvekkil bankaya da tanındığını, benzer düzenlemenin aynı yasanın 136.maddesinde de yer aldığını ileri sürerek satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet edilen vekili, 5411 sayılı Yasanın geçici 13.maddesinin uygulanması için, 3.kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmaması gerektiğini, bankanın alacağının kamu alacağı olmadığını, kredi sözleşmesinin İİK’nun 100.maddede belirtilen belgelerden olmadığını ve ilk hacze iştirak hakkını vermeyeceğini beyan ederek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, banka alacaklarının tahsilini teminen konulan hacizlerin ilk hacze iştirakinde diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmama koşulunu öngördüğü, bu koşulun oluşmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14978
Karar No: 2011/3412
Karar Tarihi: 15.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2009/14978 E.  ,  2011/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkin olup; dava dilekçesinde 238,35 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; 04.06.2009 günlü karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1400,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, Kurum zararının tamamı 2383,58 TL ve davalının, %40 kusuruna isabet eden miktar 953,43 TL olup; belirtilen alacak tutarı aslının davanın açılmasından önce ödendiği, geriye işlemiş faiz alacağı kaldığı hususunun gözetilmemiş olması isabetsiz ise de; davalının kusur karşılığına isabet eden tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/17740
Karar No: 2013/15904
Karar Tarihi: 03.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/17740 E.  ,  2013/15904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

1-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanığın adli sicilinde yazılı fiillerin, hüküm tarihinden sonra 3167 sayılı yasadaki yapılan yasal düzenlemelere göre suç olmaktan çıkartılmış olması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8 nci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nun 322 nci maddesi uyarınca, TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi ile TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ve hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Sanık ...'ın temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde 5237 sayılı TCK'nın 53/4 maddesine aykırı olarak sanık hakkında TCK'nın 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8 nci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nun 322 nci maddesi uyarınca, hükümden 5237 sayılı TCK.nın 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması ve hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1561
Karar No: 2015/2927
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1561 E.  ,  2015/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2833
Karar No: 2015/2627
Karar Tarihi: 27.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2833 E.  ,  2015/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/191047

MAHKEMESİ : Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/04/2013, 2012/264 (E) ve 2013/118 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralamaya yardım etme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık

1-Sanık diğer sanık ile birlikte fikir ve irade birlikteliği içerisinde ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak eylemi gerçekleştirdiği anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan "müşterek fail" olarak cezalandırılması yerine yazılı şekilde “yardım eden” sıfatıyla iştirak hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten yaralama, sanık mağdur kasten yaralamaya yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiiinin, teşdide, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3-Sanık Özkan'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden; 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca hapis cezası yanında 30 günden 100 güne kadar adli para cezasına hükmolunacağı gözetilmeyerek, temel para cezasının 120 gün karşılığı adli para cezası olarak fazla tayini, Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.