Esas No: 2024/23757
Karar No: 2025/3478
Karar Tarihi: 30.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/23757 E.  ,  2025/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2007/44 E. 2008/462 K.

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kemer Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2006 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245/1, 35. maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Kemer Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2008 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 35/1. maddesi delaletiyle 35/2, 58. maddeleri uyarınca 9 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, söz konusu kararın, temyiz edilmeksizin 27.02.2009 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği, hükümlünün süresinden sonra yaptığı temyiz başvurusuna ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.07.2013 tarihli kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 19.09.2024 tarihli ve 2023/1833 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98063 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre,

1-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2-5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece 25 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra, takdir edilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle para cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

3-Temel ceza belirlenirken hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmek suretiyle çelişki yaratılmasında, isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. Hükümlü hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca hükümlüye ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2. Hükümlü hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3. Uygulamaya göre de;

Kemer Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2009 tarihli, 25 günlük adli para cezasının, sehven adli para cezasına çevrilmemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi gereğince bir günü takdiren 20,00 TL'den hesap edilerek 500,00 TL adli para cezasına çevrilmesine ilişkin ek kararının bu hususta tavzih kararı verilemeyeceğinden hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un "Adli para cezası" başlıklı 52. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkralarında yer alan;

"(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir."

Şeklindeki düzenlemeler uyarınca hükümlü hakkında hükmolunan neticeten 25 gün adli para cezasının bir gün karşılığı takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kemer Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2008 tarihli ve 2007/44 Esas, 2008/462 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.