erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/2781
Karar No: 2022/4452
Karar Tarihi: 16.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2781 E.  ,  2022/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusur daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir (TMK m. 175). Dosya içindeki 15.10.2019 tarihli belgede kadının Atlas Medical isimli firmada çalıştığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi koşulları davalı-davacı kadın yararına gerçekleşmemiştir. O halde, kadının yoksuluk nafakası talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.16.05.2022 (Pzt.)
Esas No: 2021/219
Karar No: 2021/8929
Karar Tarihi: 15.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/219 E.  ,  2021/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan İnceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir İsabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı İle 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı İse bedele İlişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü İle yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak temyiz ednin sıfatına göre, fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. Bendinde yazılı (kararın kesinleşmesine ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere) ibaresinin çıkartılmasına devamında yazılı, Ziraat Bankası ...Şubesine müzekkere yazılmasına ibaresinden sonra gelmek üzere (derhal ödenmesine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11182
Karar No: 2015/1833
Karar Tarihi: 09.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11182 E.  ,  2015/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/519-2014/288

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının azaltılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin iştirak nafakasının belirlendiği dönemde çalıştığı halde, artık emekli maaşı ile geçindiğini; o dönemde özel okula giden ortak çocuğun ise artık devlet okuluna gittiğini; davacının, öğrenci olan kızının masraflarını da karşıladığını ileri sürerek, aylık 750.00 TL olan iştirak nafakasının 250.00 TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iştirak nafakasının aylık 350.00 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.

Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın, 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

Somut olayda; davalı annenin bankada çalıştığı, kendi evinde kaldığı, aracı ve taşınmazı olduğu; davacı babanın ise, emekli olduğu, kira ödediği, aracı ve taşınmazı olduğu, önceki evliliğinden de 1991 doğumlu bir kızı olduğu; ortak çocuğun ise, 1997 doğumlu olduğu anlaşılmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyal-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine; özellikle, davalı annenin yanısıra, üniversiteye hazırlanan ortak çocuğun bakım ve eğitim masraflarına davacı babanın da katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece, iştirak nafakasından yapılan indirim çok fazla olup; TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, ödenmekte olan nafaka miktarından daha makul bir miktarda indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26752
Karar No: 2013/3819
Karar Tarihi: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26752 E.  ,  2013/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17710
Karar No: 2015/2694
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17710 E.  ,  2015/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16812
Karar No: 2023/6659
Karar Tarihi: 06.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/16812 E.  ,  2023/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2018/2801 E., 2019/587 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.01.2021 tarihli ve 2018/2801 Esas, 2019/587 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis yerine 4 yıl 2 ay 20 ... hapis cezası olarak belirlenmesi kanuna aykırı olmakla beraber 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 12.01.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/33252
Karar No: 2011/14285
Karar Tarihi: 05.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33252 E.  ,  2011/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010
Esas No: 2022/31759
Karar No: 2024/18406
Karar Tarihi: 17.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/31759 E.  ,  2024/18406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/257 - 2021/284

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/2 - 2019/322

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile dernek ve sendikaya üye olduğuna ya da sendikanın düzenlediği protesto eylemine örgüte yardım kastıyla katıldığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13936
Karar No: 2022/10691
Karar Tarihi: 30.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13936 E.  ,  2022/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

02.04.2012 tarihli celsede sanık ... hakkında TCK'nin 43. maddesi uygulanması ihtimaline binaen CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 157. maddesi uyarınca temel cezanın “1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası" olarak belirlenmesinden sonra, aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapıldığında "1 yıl 3 ay hapis ve 6 gün adli para cezası " yerine " 2 yıl 6 ay hapis ve 75 gün adli para cezası " belirlenmesi ve bu miktar üzerinden takdiri indirim uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından sırasıyla " 2 yıl 6 ay hapis ve 75 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" , " 2 yıl 1 ay hapis ve 62 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına " ve " 2 yıl 1 ay hapis ve 1.240 TL adli para ile cezalandırılmasına " ilişkin cümlelerin çıkartılarak yerlerine " 1 yıl 3 ay hapis ve 6 gün adli para cezası " , "1 yıl 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezası" ve "1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13362
Karar No: 2013/22741
Karar Tarihi: 17.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/13362 E.  ,  2013/22741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/23317
Karar No: 2008/1377
Karar Tarihi: 29.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/23317 E.  ,  2008/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15149
Karar No: 2015/1799
Karar Tarihi: 03.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15149 E.  ,  2015/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞIRNAK ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/69-2014/272

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile boşandıklarını, müşterek çocuk Burak'ın velayetinin kendisine verildiğini, 300 TL takdir edilen iştirak nafakasının 550 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.

Davalı cevabında; boşanma kararının kesinleşmesinden sonra fazla süre geçmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile iştirak nafakasının 300 TL'den 550 TL'ye artırılmasına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında görülen boşanma davası sonucunda, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiği, çocuk için 300 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, kararın 29.11.2012 tarihinde kesinleştiği, bu davanın ise 12.06.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davada, iştirak nafakasının artırılması talep edilmektedir.

TMK nın 330/1.maddesi gereğince; “ Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur”.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılması sonucunda, davacı annenin polis memuru olup, 2.553 TL maaş aldığı, davalı babanın Başçavuş olduğu, 2.800 TL maaş aldığı, müşterek çocuk Burak'ın ise 2007 doğumlu olup, .....Koleji 2. sınıfta okuduğu, aylık okul taksitlerinin 510 TL olduğu, ayrıca servis giderleri olduğu açıklanmıştır.

İştirak nafakasının miktarının takdir edilmesinde, anne ve babanın mali ve sosyal durumları ile çocuğun giderlerinin dikkate alınması gerekir.

Ancak, davada tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, iştirak nafakasının niteliğine, günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü ve çocuğun aylık okul giderleri ile diğer ihtiyaçları dikkate alındığında müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakası miktarı fazladır.

Bu durumda, mahkemece; çocuğun yaşı ve ihtiyaçları ile anne ve babanın ekonomik durumlarına göre TMK'nun 4. maddesinde açıklanan "hakkaniyet" ilkesine uygun nafaka miktarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8140
Karar No: 2015/4250
Karar Tarihi: 07.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/8140 E.  ,  2015/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Hakaret suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın iki eliyle masaya yumruk attığından dolayı hakaret suçundan cezalandırılması talep edilmiş ise de, katılanın, “sanığın masaya yumruk atmadığı sadece iki eliyle masaya abandığı” şeklinde mahkeme ifadesi dikkate alındığında, sanığın, Vergi Dairesi Müdür Yardımcısının olan katılanın odasında iki elini masaya koyarak sinirli bir şekilde konuşması ve akabinde masa üzerinde duran ödeme emirlerini alarak odadan ayrılması şeklindeki kaba eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici nitelikte olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilişkin kararın kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmaması nedeniyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.