Esas No: 2021/16899
Karar No: 2023/7170
Karar Tarihi: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16899 E.  ,  2023/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/404 E., 2016/32 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2012 tarihli ve 2008/417 Esas, 2012/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2012 tarihli ve 2008/417 Esas, 2012/69 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 14.10.2015 tarihli ve 2014/9490 Esas, 2015/9316 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması, cinsel istismar suçundan lehe kanun değerlendirmesi yapılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/404 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Usul ve yasaya aykırı kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''02.09.1998 doğumlu olan mağdure ... ...' ın, İlköğretim Okulu 5. Sınıfında öğrenci olduğu, 30.10.2008 suç tarihinde ödevini bilgisayarda yapabilmek için mahallelerinde bulunan ... İnternet isimli kafeye gittiği, ancak internette ödevini yapamadığı gibi internet sahibininde ben internetten anlamam demesi üzerine, internet kafeden çıkmak üzere iken, aynı internet kafede bulunan sanık ...' in, mağdurenin arkasından giderek ona “ben senin babanı tanıyorum. Uzun ... değil mi” diyerek, ... telkin ettikten sonra, sanığın mağdureye ödevini kendi evinde yapabileceğini ve bu hususta yardımcı olacağını söylemesi üzerine, birlikte sanığın evine gittikleri, Sanık ... evindeki interneti açtığında, öncelikle “seni seviyorum” logosunun çıkıp, daha sonra sanığın internette mağdurenin incelemek istediği ödev konusunu araştırıyormuş gibi yapıp, küçük mağdureyi oyaladığı, bunun üzerine mağdurenin “öyleyse ben gideyim” diyerek ayrılıp gitmek istediği sırada, sanık ...'in, mağdurenin kolundan tutup yatak odasına götürdüğü, boynundan öptüğü, mağdurenin ayağındaki eşofmanını ve kilotunu çıkartıp yatak odasında mağdureyi yüz üstü yatağa yatırıp, mağdurenin anüs kısmına cinsel organını sürtmek suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, karşı koymak isteyen küçük mağdureye “sus seni öldürürüm” diyerek tehdit ederek korku ve baskı kurduğu, penisini mağdurenin anüs kısmına sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, daha sonra tokat atmaya çalışan mağdurenin elinden tuttuğu, ayağa kalkan mağdureye, “sus” diyerek bağırdığı ve "bu sefer yapmadım kimseye söyleme, söylersen bir daha yaparım" deyip bıraktığı, dış kapıdan çıkarken mağdurenin kolundan tutup, elini ve yüzünü yıkattıktan sonra bıraktığı, mağdurenin dışarıya çıktıktan sonra yakında bulunan bakkala giderek ailesini aramasını istediği, ağlamakta olan mağdurenin tanık bakkal tarafından

ailesine götürülüp teslim edildiği anlaşılmış, olayın oluşumu bu şekilde kabul edilmiştir.'' şeklindeki gerekçe ile hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/404 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.