erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/6046
Karar No: 2020/10774
Karar Tarihi: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/6046 E.  ,  2020/10774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Davacı idare harçtan muaf olduğu ve mahkemece bu yönde karar verildiği halde, davalı tarafça ilk karara karşı yatırılan harcın davacı idareden alınarak davalıya iadesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası artan fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 12 nci bendinin hükümden çıkartılmasına,

b- 3 üncü ve 6 ncı bentlerinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimeleri ile 3 üncü bendinde yazılı (kararın kesinleşmesini müteakip) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına yerlerine (derhal) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8879
Karar No: 2010/9520
Karar Tarihi: 29.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8879 E.  ,  2010/9520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 7 parsel sayılı taşınmazı, kandırılmak suretiyle davalıya temlik ettiğini, işlem tarihinde ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ehliyetsiz olduğunu bilmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine, Dairece;"... Medeni Kanunun 462/8.maddesi uyarınca dava açmak için vasi tarafından vesayet makamından izin alınmadığı gibi, kabule görede keşfen belirlenen değer üzerinden eksik harç tamamlanmadan bu bedel üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı” gerekçesi ile bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.645.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20668
Karar No: 2010/2344
Karar Tarihi: 08.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/20668 E.  ,  2010/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Haczedilen belediye başkanlığına ait iki aracın da haciz tarihinde belediye başkanına makam aracı olarak tahsisi için meclis kararı alınmış, bilahare meclis kararı ile .... plaka nolu Passat marka aracın hizmet aracı olarak kullanılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; belediye başkanına makam aracı olarak tahsis edilmiş olması halinde kamu hizmetinin yürütülmesi bakımından bir adet makam aracının kamuya tahsisli olduğunun kabulü gerekir. Bu durum karşısında somut olayda .... plaka nolu Laguna marka araç makam aracı olduğundan bu araç üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi yerindedir.

Ancak diğer araç binek otomobili olup, belirtildiği üzere haciz tarihinde belediye başkanına ait ikinci makam aracı iken bilahare haciz işleminden sonra meclis kararı ile kullanım şeklinin değiştirilerek hizmet aracı olarak tahsis edilmiş olması haciz tarihindeki fiili durumu değiştirmeye ve yeni hukuki sonuç doğurmaya imkan tanımaz. Bu itibarla . . .plakalı araç haciz tarihinde fiilen hizmet aracı olarak kullanılmadığından 5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesi hükmü gereğince haczi mümkün olup, haczini engelleyen bir yasa hükmü de bulunmamaktadır. Sonuç olarak, haczedilen ...plakalı Passat marka araç üzerindeki haczin kaldırılması talebinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9585
Karar No: 2006/9644
Karar Tarihi: 15.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9585 E.  ,  2006/9644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı Sulh Ceza Mahkemesine ait dosyaya dayanmış, başkaca bir delil göstermeyeceğini bildirmiştir. Delil olarak gösterilen ceza davasının sonuçlanmasının beklenilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırına geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2006 per.
Esas No: 2014/17717
Karar No: 2014/19723
Karar Tarihi: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17717 E.  ,  2014/19723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalılara tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın seri haldeki dosyaların herbiri için ayrı ayrı davalılara tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8986
Karar No: 2017/8913
Karar Tarihi: 13.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8986 E.  ,  2017/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların gelir vergisinde kullanılmış olması nedeniyle 01.04.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Dairemizin 04.12.2013 tarihli bozma kararından sonra değişen iş bölümü uyarınca, 2015 yılında vergi suçlarının temyiz incelemesini yapan Yargıtay 19. Ceza Dairesince benimsenip Dairemizce de devam ettirilen uygulamaya göre; sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16259
Karar No: 2016/10850
Karar Tarihi: 19.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16259 E.  ,  2016/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kamu malına zarar verme, hakaret

HÜKÜM : 1-Kamu malına zarar verme suçundan dolayı sanığın beraatine

2-Mala zarar verme suçundan dolayı 5237 sayılı TCK.nın 151/1, 52/2-4 ve 54 maddeleri gereğince sanığın 2.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

3-Hakaret suçundan dolayı 5237 sayılı TCK.nın 125/1 ve 52/2-4 maddeleri gereğince sanığın 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'ün katılanlar ve ile aralarındaki sorun nedeniyle katılanların ikamet ettiği Yatılı Bölge İlköğretim okuluna ait lojmana katılan ...'nin haysiyetine yönelik sprey boyayla yazı yazdığı, yine katılan ...'ye ait araca sprey boya ile boyamak suretiyle sanık ... Gök'ün kamu malına zarar verme, mala zarar verme ve hakaret suçlarını işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

1- Sanık müdafiinin sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

İkrar, katılan anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık eylemini aleni olarak gerçekleştirdiğinde TCK'nın 125/4 maddesi uyarınca ceza arttırımı yapılmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Katılan ... Bakanlığının sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Olay tarihinde sanığın sprey boya ile kamuya ait binayı kirlettiği anlaşılması karşısında sanığın kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/16957
Karar No: 2017/5935
Karar Tarihi: 13.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/16957 E.  ,  2017/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK' nın 158/1-e, 43, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kronik böbrek yetmezliği hastası olan kızı tanık Handan'ı haftada 3 gün Sinop .... Devlet Hastanesi .. ünitesine diyaliz için getirdiği, sanığın ve kızı Handan'ın Sinop ilinde ikamet etmelerine rağmen, ... ilçesi ... beldesinde ikamet ettiğine ilişkin ... Beldesi Merkez Mahallesi muhtarı olan .....'dan 30/03/2005, 22/12/2006 ve 20/09/2007 tarihlerinde kendisi, kızı ... ve eşi .... için ikametgah belgesi aldığı, bu belgeleri yine ... Belediyesinden ... Beldesinde ikamet ettiğine dair almış olduğu belge ile birlikte 30/03/2005, 12/01/2007 ve 21/09/2007 tarihli dilekçeleri ile birlikte kendisine yapılacak ulaşım ücretine esas olmak üzere Sosyal Güvenlik Kurumuna ibraz ettiği, sanığın ibraz ettiği belgeler içeriğine göre Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından .../... - Sinop arası ulaşım esas alınmak suretiyle 30/03/2005 ile 29/06/2007 tarihleri arasında toplam 97.740 TL'lik hemodiyaliz ünitesine geliş ve dönüş özel vasıta yol ücreti ödemesi aldığı ve sanığın bu şekilde zincirleme biçimde kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması ve sanık savunmasını doğrular bir kısım tanık beyanı, sanığın Sinop ili merkezinde ikamet ettiğine dair kolluk birimlerince tutulan tutanakta bilginin nereden ve kimden alındığının net ve açık bir şekilde belirtilmediği gibi sanığın bir süre sevkli olarak çocuğunu getirip götürdüğü, resmi olarakta ikameti suç tarihinden sonra Sinop iline taşıdığı, mernis kayıtları ve elektirik, su faturalarınında suç tarihlerinde beldede olduğu ve oylarını da beldede kullandığı nazara alınarak dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29168
Karar No: 2014/23751
Karar Tarihi: 25.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29168 E.  ,  2014/23751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/29067

Mahkemesi : Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15/11/2012

Numarası : 2009/110 - 2012/234

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, ölenin ve ailesinin sanık A.. S..'in mesul müdürü, sanık B.. Ç..'ın ise elektrik teknisyeni olarak çalıştıkları otelde kaldıkları, olay tarihinde katılanın duş almak için banyoya girdiği, beyanına göre duş başlığını eline aldığında elektrik akımını hissedip eşinden yardım istediği, yardıma koşan ölenin eşini kurtarmak istediği anda elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, soruşturma aşamasında alınan ve birbirini doğrulayan 11.07.2008 ve 08.07.2008 tarihli raporlarda; otelin bodrum katında bulunan ve arıza sebebiyle yerinden sökülmüş olan hidrofor motorunu besleyen kablonun siyah renkli ucunun otelin katlara su beslemesini sağlayan su tesisat borusuna değmesi sonucu ölümün meydana geldiğinin belirtildiği itiraz üzerine İTÜ'den alınan 12.03.2012 tarihli üçlü bilirkişi raporunda ise “elektrik akımı Hussein Masrour'un banyoda ön temizlik yaptığı sırada istemeden, farkında olmadan yol açtığı bir elektrik kaçağına hazırlık olduğu, hem kendisinin hem de eşinin çarpılmasına neden olan elektrik akımına yol açtığı, otel müdürü A.. S.. ve elektrik teknisyeni B.. Ç.. tarafından alınabilcek bir önlem bulunmadığı, sonuç olarak kusur yüklenemeyeceğinin” belirtilmesi karşısında raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi için bir kez de teknik üniversitelerin konu ile ilgili bölümlerindeki öğretim üyelerinden seçilecek bilirkişi heyetinden rapor aldırılması sonrası, sanıkların hukukî durumlarının tespit ve tayini yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28199
Karar No: 2015/2414
Karar Tarihi: 17.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/28199 E.  ,  2015/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacı, 05.10.1994 – 28.03.2004 tarihleri arasında belediye meclis üyesi olduğu dönemin 657 sayılı Kanunun 68/B maddesi kapsamında değerlendirilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın usulden reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı ve davalılardan ... Başkanlığı avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının avukatının tüm, davacının avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 05.10.1994 – 28.03.2004 tarihleri arasında davacının belediye meclis üyesi olduğu dönemin 657 sayılı Kanunun 68/B maddesi kapsamında değerlendirilmesi istemini içeren davanın; gerekçesinde davanın emeklilik ikramiyesine ilişkin olduğu tespiti yapılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm gerekçesindeki "emeklilik ikramiyesine" ibaresi silinerek, yerine, "davacının belediye meclis üyesi olduğu dönemin 657 sayılı Kanunun 68/B maddesi kapsamında değerlendirilmesine" ibaresi yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23817
Karar No: 2015/4744
Karar Tarihi: 09.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/23817 E.  ,  2015/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, kardeşine ait tabancayı taşıdığı anlaşılan sanığa ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.