erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/6952
Karar No: 2013/11479
Karar Tarihi: 12.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6952 E.  ,  2013/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ...Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davada, Karapelit Köyü içerisinde bulunan ve dava dilekçesine ekli krokide gösterilen dere ve yolların bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ve halen orman vasfını koruduğunu, kadastro çalışmaları sırasında kesinleşen orman sınırlarına uyulmadığını ileri sürerek, tesbitin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, 161 ada içerisinde yer alan ve fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1204.72 m2'lik yolun orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Kadastro mahkemesi uyuşmazlığın çözümünde kendisini görevli görerek işin esası hakkında hüküm kurmuşsa da çekişmeli yerin yörede 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan genel kadastroda yol olarak tespit dışı bırakılarak paftasına işlendiği, taşınmaz hakkında tesbit tutanağının düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Yörede yapılan orman kadastrosu da tesbit tarihinden önce kesinleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 26/4. maddesi ve H.G.K.'nun 28.11.2007 gün ve 20-909/891 sayılı kararında kabul edilen ilke gözönünde bulundurularak davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmemiştir. Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, davanın her aşamasında mahkeme tarafından kendiliğinden gözetilmesi gerekir. Davanın esasına girilmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bu aşamada sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına 12/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/16055
Karar No: 2013/2436
Karar Tarihi: 28.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16055 E.  ,  2013/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, İzmir 17.İcra Müdürlüğünün 2012/4148, 4151 ve 4158 sayılı takip dosyalarından 19.4.2012 tarihinde müvekkilince borçlu şirkete satılan malların teslim edildiği adreste haciz yapıldığını, haciz sırasında borçlu ile organik bağı bulunan şirket tarafından istihkak iddiasında bulunulduğunu, haczin İİK.nin 97. Maddesine göre yapılması gerekirken İİK.nin 99 maddesinin uygulandığını ileri sürerek haczin İİK.nin 97. Maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda haciz sırasında borçluya ait belge bulunmadığı, borçlu ve 3. Kişi şirketlerin farklı şirketler olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haciz 19.4.2012 tarihinde 3. Kişi şirketin adresinde yapılmış ise de bu adresin aynı zamanda borçlu şirketin internette belirtilen adreslerinden birisi olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Borçlu ve 3.kişi şirket ortaklarının aynı kişiler olduğu, ödeme emrinin aynı zamanda

3. Kişi şirket ortağı da olan ...'a takip talebinde belirtilen adreste tebliğ edildiği, bu kişinin haciz sırasında da 3. Kişi yetkisi sıfatıyla hazır bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda artık mülkiyet karinesinin 3.kişi yarına olduğundan söz edilemez. Mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözden kaçırılarak reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 28.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11703
Karar No: 2018/2547
Karar Tarihi: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11703 E.  ,  2018/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/11700
Karar No: 2024/15274
Karar Tarihi: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/11700 E.  ,  2024/15274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 27.06.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/729 E., 2022/1816 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, resmi belgede sahtecilik

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.06.2024 tarihli ve 2022/729 Esas, 2022/1816 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 27.06.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 59. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19328
Karar No: 2015/2837
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19328 E.  ,  2015/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12120
Karar No: 2014/14008
Karar Tarihi: 16.12.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/12120 E.  ,  2014/14008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 45.45.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17015
Karar No: 2022/2441
Karar Tarihi: 16.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17015 E.  ,  2022/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın açılmamış sayılmasına dair kararın davacı ... (...) tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25.02.2019 tarihli ve 2018/10513 Esas, 2019/1844 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı asıl ... (...) vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi,gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme istemine konu karar, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olup 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-3. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılması kararlarıyla ilgili Yargıtayın vermiş olduğu onama ve bozma kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidilemez. ... onama kararında, karara karşı düzeltme yolunun açık olduğunun belirtilmiş olması, açık yazım hatası niteliğinde olup bu durum taraflara karar düzeltme talebinde bulunma hakkı vermez.

Açıklanan nedenlerle; davacı asıl ... (...)’ın inceleme olanağı bulunmayan karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı asıl ... (...)’ın karar düzeltme istemine ilişkin dilekçesinin 1086 sayılı HUMK’un 440/III-3. maddesi uyarınca REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3491
Karar No: 2016/7110
Karar Tarihi: 19.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/3491 E.  ,  2016/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : TCK'nın 297/1, 62, 53, 54, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)Sanığın infaz kurumunda bulundurduğu kabze olarak sert mikaya monte edilmiş namlusunun, uç kısmı küt, ağız kısmı keskin kaşık sapından oluşan bıçağın hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 20. maddesi ile yapılan düzenleme uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 297/2-b maddesi kapsamında kalıp kalmadığı tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

2-)Uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18226
Karar No: 2014/2385
Karar Tarihi: 12.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18226 E.  ,  2014/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/14102

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 27. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2009

NUMARASI : 2007/1016 (E) ve 2009/753 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 139. maddesine göre vergi incelemelerinin işyerinde yapılması gerektiği, iş yeri faal olan sanığın 2002 ve 2003 takvim yılları hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti, varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmayacağı gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre ise de;

a- İncelenen dosya içeriğine göre; 2002 ve 2003 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

b- Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, TCK.nun 51/3. madde ve fıkrası uygulamasında gerekçe gösterilmeksizin denetim süresinin bir yıl olarak tayini suretiyle çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3952
Karar No: 2019/8611
Karar Tarihi: 20.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/3952 E.  ,  2019/8611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı şirket ile imzalanan hisseli gayrımenkul satış sözleşmesi gereğince devremülkün sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini, sözleşme gereğince ödenmesi gereken 2250 Euro’nun Türk Lirası karşılığı olan 8.236,50 TL’nın tahsiline yönelik başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine verilen ek karar ile davalının istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... BAM 3. Hukuk Dairesince, 10.4.2019 tarihli kararında, ek karara yönelik davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine 27.5.2019 tarihli ek karar ile, 8.236,50 TL olan dava değerinin, 6100 sayılı HMK.'nun 362/1-a maddesine ve yeniden değerleme oranına göre 2019 yılı için hesaplanan 58.800,00 TL temyiz kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

... BAM 3. Hukuk Dairesinin ek kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

... BAM 3. Hukuk Dairesinin, davalının temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun olduğundan bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle ek kararın ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 20/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13942
Karar No: 2011/4885
Karar Tarihi: 26.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13942 E.  ,  2011/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 874 (28) parsel sayılı taşınmazın Hazine'ye ait iken Seyhan Belediyesince yapılan imar uygulaması sonucunda imar planında park alanında kalan 4958 ada 1 parsel olarak malikleri adına tescil edildiğini, daha sonra Adana Büyükşehir Belediyesinin 420 sayılı Encümen Kararı uyarınca yeniden imar uygulamasına tabi tutulduğunu, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürüp, davalılar adına kayıtlı olan 4761 ada 1, 2, 3 nolu imar parsellerinin 874 nolu kadastro parseline isabet eden kısmının tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini, olmazsa tazminat istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraf sıfatı kalmadığı gerekçesiyle ... yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, idari işlemin ayakta olduğu gerekçesiyle diğer tüm davalılar ile dahili davalı ... Belediyesi aleyhine tedritli olarak açılan eski hale ihya ve tazminat davalarının reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.4.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen dahili davalı ... Başkanılığı vekili Avukat... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edilenler vekili avukatlar gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edenden alınmasına, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 26.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20512
Karar No: 2017/702
Karar Tarihi: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20512 E.  ,  2017/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 05/03/2014 tarih 2014/1746 Esas 2014/4323 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15986
Karar No: 2009/18104
Karar Tarihi: 07.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15986 E.  ,  2009/18104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera kaydının iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, Söve Köyü 1253 parsel sayılı 13700 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, mera niteliği ile özel sicilinde kayıtlı olduğunu, yörede 1949 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek taşınmazın mera kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü dava konusu taşınmazın mera kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın mera kaydının iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1949 yılında 3116 Sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmıştır. Daha sonra 1988 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış, 02.04.2009 tarihinde kesinleşmiştir. 1989 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında taşınmaz, ham ... niteliği ile tespit görmüş, 15.03.1989 tarihinde mera olarak özel siciline kaydedilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 1949 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğu, bu tür yerlerin Mera Yasası hükümlerine göre mera olarak tahsis edilemeyeceği göz önünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 07.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.