erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/1790
Karar No: 2013/8119
Karar Tarihi: 19.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1790 E.  ,  2013/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 05.01.2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu taşınmazların bulunduğu Tahtaköprü Köyünde 64 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi gereğince yapılan çalışmalar sonucu Tahtaköprü Köyü 220 ada 1 parsel sayılı kesinleşmiş orman parseli sınırları içerisinde yer alan ve ekli haritalarda PX, PXI, PXII ve PXIII olarak gösterilen poligon numaraları ve koordinatları yazılı taşınmazların orman sınırları dışına çıkarıldığı, orman içindeki küçük boşlukların uzun vadede orman aleyhine yapılan genişlemelere elverişli ve teknik bakımdan orman sistemi içerisinde bulunması zorunlu olan bu gibi orman içerisindeki küçük boşlukların 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesinde 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerden tarım arazisi olarak kullanılmasında yarar olduğu tesbit edilen arazilerin orman sınırları dışına çıkarılacağı, hükmü gereği orman kadastro komisyonu tarafından tarım arazisi olarak taşınmazların orman sınırları dışına çıkarma işleminin kanuna uygun olmadığı açıklanarak, 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışarısına çıkarılma işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile .... İli, ... İlçesi, ... Köyünden 64 nolu Orman Kadastro Komisyonunca yapılan 2/B uygulamaları sonucu orman sınırları dışına çıkarılan ... Mevkiindeki PX nolu 4891 m², ... Mevkiindeki PXI nolu 13725 m² Temiztarla mevkiindeki PXII nolu 3563 m², ... Mevkiindeki PXIII nolu 19195 m² yüzölçümündeki parsele ilişkin orman dışına çıkarılmasına dair tespitin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B madde uygulama çalışmalarına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1948 yılında kesinleşen orman tahdidi ile daha sonra 2010 yılında, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre 6831 sayılı Orman Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde çalışmaları yapılarak 07/07/2011 tarihinde ilân edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların 31/12/1981 tarihinden önce orman niteliğini yitiren yerlerden olmadığı ve elçekildiğinde orman niteliğine dönüşeceğine

göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 19/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/11070
Karar No: 2015/18619
Karar Tarihi: 23.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11070 E.  ,  2015/18619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2007/287-2013/139

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan F.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının kızı Sedef'in davalı Fatma'ya ait ana okuluna gittiğini, davalı Özlem'in öğretmen olduğunu, 27/11/2006 tarihinde küçük Sedef'in üzerine kaynar su döküldüğünü, sırtı ile her iki ayağında 2. derece yanık meydana geldiğini belirterek 50.000,00 TL manevi, 10.000,00 TL maddi olmak üzere toplam 60.000,00 TL tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı taraf 29.01.2009 tarihli celsede davalı Özlem hakkındaki davayı atiye terk ettiğini bildirmiştir.

Davalı F.. K.. vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın 11/06/2007 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı F.. K..'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, davalı Özlem hakkındaki davanın atiye terkedilmesi nedeniyle bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm, davalı F.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca davanın red edilen miktarı üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının beşinci maddesinden sonra gelmek üzere "Davalı Fatma kendisini vekille temsil ettirdiğinden reddedilen kısım bakımından AAÜT'ne göre hesap edilen 3.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Fatma'ya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/15960
Karar No: 2024/1855
Karar Tarihi: 22.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/15960 E.  ,  2024/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/179 E., 2016/120 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 26.06.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşma açılarak sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/2682
Karar No: 2016/4576
Karar Tarihi: 04.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2682 E.  ,  2016/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5611
Karar No: 2019/6664
Karar Tarihi: 03.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/5611 E.  ,  2019/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesindeki “Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder” hükmü ile CMK'nın 35/3. maddesindeki “İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.” hükmü karşısında, cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığa gerekçeli kararın tebliğine ilişkin evrakta, bu kararın sanığa okunduğuna dair herhangi bir ifadeye yer verilmemesi nedeniyle gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüne karar verilerek, başkaca temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Bozma öncesi kararda, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve kararın sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı olarak TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak temyiz edilen karardan, “TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına” ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2052
Karar No: 2020/5770
Karar Tarihi: 04.06.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/2052 E.  ,  2020/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

25.10.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesi gereğince 4857 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca İlk Derece Mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

İşe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinin 19.01.2017 olduğu kararın istinaf edilmesi üzerine, ... 8. Hukuk Dairesi tarafından 22.11.2018 tarihinde kesin karar ile İlk Derce Mahkemesi'nin verdiği kararın kaldırılmasına karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 24.05.2019 tarihli kararın yeniden istinaf edilmesi üzerine 05.09.2019 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi'nin kaldırılarak davanın reddine karar verildiği kararın kesin olduğu, davacı tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davanın temyiz talebinin reddine karar verildiği, ret kararının davacı tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 19.01.2017 tarihli olduğu 25.10.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemesi Kanunu'nun 8/1-9 maddesi gereğince 4857 sayılı kanunun 20. maddisi uyarıca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı belirtildiğinden davacının TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE 04/06/2020 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2013/17050
Karar No: 2014/14326
Karar Tarihi: 10.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17050 E.  ,  2014/14326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Somut olayda, ödeme emrine konu prim borcunun 1997/3-2002/5 inci aylara ilişkin olup 16.08.2012 tarihinde tebliğ edilmesi, 20.08.2012 tarihinde açılan dava sonucunda da istek gibi ve zamanaşımı nedeniyle iptale hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 1136 Sayılı Avukatlık Yasasının 168. maddesine 16.06.2009 tarih 5904 Sayılı Kanunun 35. maddesi ile eklenen cümlenin “...Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir...” hükmünü içermesi karşısında, anılan madde hükmü gözetilmeksizin davacı lehine maktu vekâlet ücreti yerine nispi vekâlet ücreti hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının davacı lehine vekâlet ücretini düzenleyen bendinde yer alan “...kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 4.817,00 TL nisbi” sözcük ve rakamlarının silinerek yerine “...hesaplanan 1.320,00 TL maktu” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, kısa kararın da bu biçimde düzeltilmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8753
Karar No: 2010/8912
Karar Tarihi: 29.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8753 E.  ,  2010/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına yapılan itiraz ile ilgili olarak yapılan yargılama sırasında; Çatalca Sulh Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.07.2009 gün ve 2009/2097 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1552
Karar No: 2021/8545
Karar Tarihi: 09.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1552 E.  ,  2021/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden esastan reddine, davacılar yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı idare yönünden reddine, davacılar yönünden ise kısmen kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli,...İlçesi,... Köyü 697 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ile ecrimisile karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun ecrimisil bedeli yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1013
Karar No: 2017/7737
Karar Tarihi: 29.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1013 E.  ,  2017/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'na velayeten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/11/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7134
Karar No: 2016/4975
Karar Tarihi: 20.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7134 E.  ,  2016/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157, 62, 53 maddeleri gereğince 2 kez; 1 yıl 15 gün hapis cezası ve 5.066 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adliyede icra müdürü olarak çalıştığını, adının ... olduğunu, savcı ile arkadaş olup, onun nezdinde hatırı sayıldığını söyleyip, çeşitli hilelerle katılanları aldatan sanığın, öncelikle katılan ...'ın çocuklarını icra memuru olarak işe aldırtacağını söyleyerek başvuru harç parası adı altında 300 TL para, dörder adet resim, kimlik fotokopileri ve sabıka kayıtlarını aldığı, bunun üzerine tanık ...'da kardeşi müşteki ...'ın işe alınmasını söylediğinde tamam onu da alalım dört resim, sabıka kaydı ve 95 TL para getirsin dediği ve katılan ...'dan da 95 TL para ve istediği parayı ve belgeleri aldığı, sanığın işi geciktirmesinden şüphelenen katılan ...'ın ihbarı ile diğer çocuklarına ilişkin belgeleri almak için geldiğinde sanığın polislerce suç üstü yakalandığı, bu suretle haksız menfaat temin ettiği iddia olunan olayda;

Sanığın soruşturma aşamasında eylemi ikrar etmesi, katılanların ve tanıkların birbirleri ile örtüşen beyanları, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Sanığın suçu her iki katılana karşı hukuki anlamda tek bir fiille işlediği eylemin TCK'nın 43/2 kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yüklenen eylemin iki ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5237 sayılı TCK’nın 52.maddesi gereğince adli para cezasının gün olarak belirlenirken, artırım ve indirimlerin de gün üzerinden yapılmasından sonra aynı maddenin 2. fıkrası gereğince 20-100 TL arasında belirlenecek miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Gün para cezalarının adli para cezasına dönüştürülmesinin dayanağı olan yasa maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.