erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/11582
Karar No: 2012/10625
Karar Tarihi: 05.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11582 E.  ,  2012/10625 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

- Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : Osmangazi Nüfuz Müdürlüğü

KÜÇÜK : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada Bursa 2. Sulh Hukuk ve Karayazı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüğün vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, Karayazı İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 14/03/2012 günlü tutanağından küçüğün Bursa İlinde anne ve babasıyla birlikte ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6446
Karar No: 2009/78
Karar Tarihi: 19.01.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/6446 E.  ,  2009/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/01/2008

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık iş kazası nedeniyle zarar gören sigortalının, maddi tazminat  istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile 24.867,53 YTL  maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline  fazlaya ilişkin istemin reddine  karar verilmiştir

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının tazminatının hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunludur. Öte yandan asgari ücret kamu düzenine yönelik olduğundan, hakim bu hususu re'sen nazara almakla yükümlüdür. Oysa mahkemece kesinleşen dosyada esas alınan hesap raporundaki davacı yönünden ek dava konusu yapılan miktara % 50 bakıcı gideri eklendikten sonra tahsisler indirilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

Yapılacak iş hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak yeniden hak sahiplerinin tazminatını belirlemek ve belirlenen bu zarardan  4447 sayılı yasanın ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanarak kurumca  bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek ve kesinleşen dosyadaki hesap raporunda belirlenen ve ek dava konusu yapılan miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 19.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5630
Karar No: 2018/13190
Karar Tarihi: 12.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5630 E.  ,  2018/13190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Bozma öncesinde verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hak teşkil eden önceki hükümdeki cezanın, hapis cezasından çevrilen 4.000 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 660 TL adli para cezası olduğu ve 5237 sayılı TCK'da cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK’nun 326/son maddesinin uygulanması esnasında doğrudan ve hapisten çevrilmek suretiyle verilen adli para cezalarının toplanması suretiyle 4.660 TL adli para cezasına hükmedilmesi

Bozmayı gerektirmiş ve suça sürüklenen çocuğun temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden CMUK’nun 326/son maddesinin uygulandığı doğrudan ve hapisten çevrilmek suretiyle verilen adli para cezalarının toplanmasına ilişkin kısımdaki “toplamda 4.660 TL adli para cezası” ibaresi çıkartılarak yerine “hapis cezasından çevrilen 4.000 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 660 TL adli para cezası” ibaresinin yazılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2139
Karar No: 2010/8239
Karar Tarihi: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2139 E.  ,  2010/8239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malatya 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2006 tarih ve 2004/1030 - 2006/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 03/06/2002 tarihinde ...’tan kooperatif ortaklık hakkını devraldığını, ortaklığının kooperatifçe kabul edildiğini, aidat ödemelerini muhasebeci davalı ...’e yaptığı halde ortaklıktan çıkarıldığını haricen öğrendiğini ileri sürerek, ödediği aidatların şimdilik 1.260 TL kısmını, 10/10/2005 tarihinde ıslah harcı yatırmakla toplam 3.700 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif ve ... vekili, davacının kooperatif ortağı olmadığını, müvekkillerine herhangi bir ödeme yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Geçen davacının kendisine ödeme yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı kooperatifin 28/05/2002 tarihli yönetim kurulu kararıyla ortaklığa kabul edildiği, davalılara ödeme yaptığına ilişkin kooperatif kayıtlarında bilgi bulunmadığı, davacının da buna ilişkin belge ibraz etmediği ve davalılara yemin teklifi hakkını kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 1163 sayılı Yasa'nın 17. maddesine dayalı bir alacak davasıdır.

Mahkemece davacının 28/05/2002 tarihli yönetim kurulu kararıyla kooperatif ortaklığına kabul edildiği çekişmesizdir. Davacının kooperatif ortaklarından...’tan ortaklık payını tüm hak ve borçlarıyla devraldığına dair 03/06/2002 tarihli noter belgesi düzenlendiği ve davacının ortaklığa kabulüne karar verilen 28/05/2002 tarihli yönetim kurulu kararında ortaklığa ne şekilde kabul edildiğine ilişkin açıklık bulunmadığından, öncelikle kooperatifin davacının ortaklığını devir nedeniyle kabul edip etmediğinin araştırılması, kooperatif tarafından devir ile ortaklığa kabul edilmiş olduğu takdirde, ortaklığını hak ve borçlarıyla devraldığı...’ın devir öncesi yapmış olduğu ödemelerini isteyebileceğinden devreden üçüncü şahsın ödemeleri ve borçları kooperatif defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılıp tespit edilmeden yazılı şekilde eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9799
Karar No: 2014/12538
Karar Tarihi: 05.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9799 E.  ,  2014/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 03.02.2014 gün ve 23738-1751 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 52.40 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.05.06.2014 (Prş.)

...

Taşınmazın tapu kütüğüne konulan şerh (TMK.md.194/3) KURUCU değil AÇIKLAYICI şerhtir. Konut şerh konulduğu için aile konutu olmamaktadır. Aile konutu olduğu için şerh konulmaktadır. Düşüncemiz öğretide bu sebeple isabetli kabul edilmektedir....

Malik olmayan eşin AÇIK RIZASI alınmadan yapılan işlem KESİN HÜKÜMSÜZDÜR (....

....'a göre "Eğer böyle bir devir her nasılsa gerçekleştirilirse bu devir "KESİN HÜKÜMSÜZDÜR" Tapudaki tescil de yolsuz olur. Bu köktenci ve onulmaz hükümsüzlüğü konutu devir alanın iyi niyeti de sağaltamaz." (Bakınız:....., " Aile Kanutu Şerhine Değişik Bir Yaklaşım, ....

.....’e göre aksi düşünceyi seslendiren YHGK kararı en kısa zamanda DÖNÜLMESİ gereken isabetsiz bir sonucu yansıtmaktadır .... Evliliğin Genel Hükümleri ve Mal Rejimi, İstanbul-2008 bakınız sayfa:104).

....BASKIN BİLİMSEL GÖRÜŞ üçüncü kişinin iyi niyetinin korunmamasıdır (ŞIPKA, Bakınız: sayfa:145).

.... AZINLIK GÖRÜŞÜNÜ uygulayan değerli çoğunluk görüşüne katılabilme olanağım bulunmamaktadır.

Malik olmayan eşin AÇIK RIZASINI almayarak Türk Medeni Kanununun 194/1. madde hükmünü HİÇE SAYAN/YOK SAYAN işlem sahipleri Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. madde hükmüne göre sonuçlarına da katlanmak zorundadır.

YHGK; 4.10.2006 gün ve E. 2006/2-591 K-2006/624 sayılı karşı oyumda yer alan gerekçelerimi aynen tekrar ediyorum ....

Farklı düşünüyorum.

....
Esas No: 2015/1682
Karar No: 2015/17994
Karar Tarihi: 16.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1682 E.  ,  2015/17994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Davalının temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, mahkemece davalı Hazine vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün miktar itibariyle kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 04.12.2014 gün ve 2014/324 Esas – 2014/376 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11393
Karar No: 2009/8442
Karar Tarihi: 14.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11393 E.  ,  2009/8442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, soybağına ilişkin olup, temyiz incelemesi 2.Hukuk Dairesince yapılmış ve istem karar düzeltmeye yöneliktir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk DairesinIndir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/25266
Karar No: 2025/2469
Karar Tarihi: 27.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/25266 E.  ,  2025/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/310 Esas, 2016/60 Karar

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden gönderilen 08.05.2020 tarihli dilekçe ile temyizinden feragat ettiğini bildirdiği, sanık müdafii tarafından 08.12.2021 tarihinde ek temyiz dilekçesi gönderilmişse de, feragatten vazgeçmenin mümkün olmadığı gibi, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 266/1. maddesi gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/6801
Karar No: 2014/9145
Karar Tarihi: 14.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/6801 E.  ,  2014/9145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinde meydana gelen hırsızlık olayında müvekkili şirkete ait boş çek koçanlarının çalındığını, olayla ilgili olarak adli makamlara başvurulduğunu ve halen soruşturmanın devam ettiğini, hırsızlık olayında çalınan çek koçanında bulunan dava konusu boş çekin 05.10.2010 tarihli 15.000 Euro olarak doldurularak sahte imzayla tahsile konulduğunu, çalıntı çekin ibraz edildiği banka şubesinin bilgi vermesi üzerine durumdan haberdar olunduğunu ileri sürerek dava konusu çekin iptaline ve ödemenin tedbiren önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağına karşılık çeki iktisap ettiğini, iyi niyetli yetkili hamil olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, icra mahkemesince davacının imza itirazı kabul edilmişse de bunun maddi hukuk anlamında kesin hüküm teşkil etmediğinden davacının menfi tesbit davası açmasında hukuki yararının bulunduğu, alınan Adli Tıp Raporuna göre, dava konusu çekteki keşideci imzasının davacı şirket yetkilisine ait olmadığı, imza inkarının mutlak def'i olup, herkese karşı ileri sürülebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu çek nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6761
Karar No: 2016/12312
Karar Tarihi: 26.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/6761 E.  ,  2016/12312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya... İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı... İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona... ... ... İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3671
Karar No: 2020/2702
Karar Tarihi: 03.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3671 E.  ,  2020/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

No : 2018/3864-2019/1046

İlk Derece

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

No : 2017/465-2018/270

Dava, borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11217
Karar No: 2019/11976
Karar Tarihi: 18.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/11217 E.  ,  2019/11976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, Sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, Sanık ...’nin kendisinin idari sorumluluğu olmadığına, ölenin kendi kusuru ile kazanın meydana geldiğine ve sair nedenlere ilişkin, sanık ... müdafiinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin (3.) paragrafının hükümden çıkarılması ve yerine “Sanıkların kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanıklara verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaltiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanıklara verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına“ ibarelerinin eklenmesine ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.