erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/25099
Karar No: 2024/21029
Karar Tarihi: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25099 E.  ,  2024/21029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.04.2023

SAYISI : 2021/75 E., 2021/164 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Sanığın yokluğunda verilen 24.04.2023 tarihli ek karar, sanığa ...No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmiş ise de; kanun yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre ceza evinde bulunan sanığın cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 29.05.2023 tarihli temyiz mahiyetindeki isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.04.2023 tarihli ve 2021/75 Esas, 2021/164 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği ve yukarıda belirtilen gerekçeyle temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddinin gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 24.04.2023 tarihli ve 2021/75 Esas, 2021/164 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18251
Karar No: 2015/8362
Karar Tarihi: 18.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18251 E.  ,  2015/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.531,84 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda davacı lehine taleple bağlılık kuralına aykırılık oluşturulacak şekilde ''20.000'' TL manevi tazminata hükmedilmesine karşın, gerekçeye bağlanan kısa kararda ''10.000'' TL manevi tazminata hükmolunması suretiyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla (10.000 TL) manevi tazminata hükmolunması,

İsabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1178
Karar No: 2019/10651
Karar Tarihi: 16.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1178 E.  ,  2019/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında düzenlenen, 16.09.2014 tarihli, ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Bilirkişi raporu ile “İşlediği iddia olunan 28.07.2014 tarihli eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini, önemli derecede olmamakla birlikte azaltacak nitelikte akıl hastalığı bulunduğu” nun belirlendiği, ancak sanığın adli sicil kaydında, hakkında 5237 sayılı TCK’nun 32/1 maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeni ile güvenlik tedbiri uygulanmasına dair hüküm bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevki ile inceleme konusu 28.07.2014 tarihli suçları için; 5237 sayılı TCK'nun akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre ''Sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda yöntemince raporla saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/24985
Karar No: 2010/6640
Karar Tarihi: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24985 E.  ,  2010/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Mahkemece yapılacak iş, borçlunun İstanbul’un daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibaret olup, borçlunun yakın çevreden alabileceği evin değerini belirleyen bilirkişi raporuna dayalı olarak, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; taşınmazın 150.000,00-TL. edeceği ve borçlunun haline uygun meskeni  140.000,00-TL. sına alabileceği belirlendiğine göre, mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli 140.000,00-TL. sının kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği 140.000,00-TL. den az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13124
Karar No: 2024/15031
Karar Tarihi: 21.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13124 E.  ,  2024/15031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 23. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 10.06.2024 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.09.2024 tarihli ek karar ile; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.09.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 21.565,18‬ TL olup bu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5398
Karar No: 2007/4988
Karar Tarihi: 07.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5398 E.  ,  2007/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 377 ada 58 parsel sayılı 1948,70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların murisi ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlikle mülk edinme şartlarının davalı adına oluşmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin fen bilirkişisi krokisinde “A” harfi ile gösterilen 316,83 metrekarelik bölümünün Hazine; kalan 1631,87 metrekarelik bölümünün ise davalılar adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin fen bilirkişisi krokisinde “A” harfi ile gösterilen 316,83 metrekarelik bölümünün Hazine adına tesciline karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fırkasında bu bölümün tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. 10.4.1992 gün, 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 07.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7385
Karar No: 2020/1078
Karar Tarihi: 18.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7385 E.  ,  2020/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu aracın satış bedelinden öncelikli olarak ipotek alacaklısı şikayet olunan bankaya pay ayrıldığını, kalan paranın ise yasaya aykırı olarak, şikayet olunan bankanın yine aynı ipotek kapsamında olduğu değerlendirilen, kredi kartı alacağına tahsis edilmiş olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan banka vekili, bedeli paylaşıma konu aracın kaydına, müvekkili bankanın doğmuş ve doğacak tüm alacaklarının teminatı olmak üzere rehin tesis edildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, takip borçlusu ile şikayet olunan banka arasında düzenlenen taşıt kredisi sözleşmesinde, “...müşteri...bankayla imzalamış olduğu veya imzalayacağı başka sözleşmelerden ve/veya herhangi bir nedenden doğmuş doğacak borçlarının teminatını teşkil etmek üzere rehnettiğini kabul ve taahhüt eder...” hükmüne yer verildiği, dolayısıyla şikayete konu sıra cetvelinde, rehinli aracın satış bedelinden bankanın kredi kartından kaynaklı alacağı için de öncelikli olarak pay ayrılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Bedeli paylaşıma konu taşıtın trafik kaydına, şikayet olunan banka lehine taşıt kredisinden kaynaklı rehin tesis edilmiş ve ödenmeyen kredi borcu nedeniyle banka tarafından başlatılan takip üzerine satış gerçekleşmiştir.

Banka lehine tesis edilen rehnin, taşıt kredisinden kaynaklanan borcun teminatı olduğu tartışmasızdır. Ancak, kredi sözleşmesinde yer alan, üzerine rehin tesis edilen taşıtın, bankanın, doğmuş ve doğacak diğer tüm alacaklarının da teminatını teşkil ettiğine dair hüküm, yanıltıcı mahiyette olduğundan tüketici olan borçlu açısından yazılmamış sayılır. Tüketici Kanunu'nun amacı, tüketicinin korunması olduğundan hareketle, anılan hükmün haksız şart olarak kabulü ile yazılmamış sayılma müeyyidesine tabi tutulması gerekir. Nitekim Dairemizin 2015/7190E., 2017/2135 K. sayılı ilamı da bu yöndedir.

Bu durumda, icra mahkemesince açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle şikayetin reddi doğru olmamış, hükmün şikayetçi yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6815
Karar No: 2008/8943
Karar Tarihi: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6815 E.  ,  2008/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 14 parsel sayılı 1105,77 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=110,43 m2'lik kısmın orman niteliği ile Hazine, (B)=995.34 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/15160
Karar No: 2018/9822
Karar Tarihi: 28.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15160 E.  ,  2018/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın 13/12/2017 havale tarihli dilekçesinde ibraz ettiği belgelere göre sanığın Ankara Asker Hastanesi Baştabipliğinin 26/08/2005 tarihli sağlık kurulu raporunda psikotik bozukluk nedeni ile askerliğe elverişi olmadığının belirtilmiş olması karşısında, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evraklarının temin edilerek suç tarihi itibariyle TCK'nin 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini lüzumu,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25806
Karar No: 2016/6665
Karar Tarihi: 04.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/25806 E.  ,  2016/6665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında, hükmün aslını oluşturan kısa kararda her iki suçtan kesin nitelikli para cezasına hükmedilmiş olmasına karşın, yasaya aykırı biçimde hükümden sonra tutulan 11/12/2013 tarihli "tutanak" başlıklı belge ve ek karar ile sanık hakkında bu kez hapis cezasına hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

2- Sanığın aynı suç işleme kararı kapsamında ve kısa zaman aralığı içinde önce katılan ...'ye hakaret ettikten sonra hemen akabinde katılan ...'ya hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

3- Sanığın hakaret suçunu aleni sayılan çocuk parkında işlediğinin anlaşılması karşısında , TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılırken CMK'nın 326/son maddesinin dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/296
Karar No: 2024/3452
Karar Tarihi: 27.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/296 E.  ,  2024/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 27.11.2023

EK KARAR TARİHİ : 21.12.2023 -12.01.2024

SAYISI : 2023/2277 E., 2023/2408 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDE GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin reddine ilişkin ek kararlar sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1- Sanık müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın, bulunduğu cezaevi kurumu aracılığı ile mahkemesine göndermiş olduğu 01.12.2023 tarihli dilekçesi ile "5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasının onaylanmasını istiyorum. Temyiz hakkımdan vazgeçmek istiyorum. Temyiz edilmiş ise temyizden feragat ediyorum ve aldığım cezamın kesinleştirilmesini istiyorum" şeklindeki talebini bildirmesi nedeniyle sanık müdafileri tarafından yapılan temyiz talebinin reddine yönelik Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından 21.12.2023 tarihli ek karar, usul ve Yasaya uygun bulunduğundan ek kararın ONANMASINA;

2. Katılanlar vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılanların, 06.07.2023 tarihli ... Noterliği tarafından düzenlenen vekaletname ile Av...., Av. ... ve Av. ...’ü yetkilendirdiği, vekaletnameli avukat...’in, yetki belgesi ile Av. ...’u yetkilendirdiği, yetkili avukatın kararı 25.12.2023 tarihinde temyiz ettiği ancak kararın e-tebligat yolu ile vekaletnameli Av. ...‘e gönderildiği ve 30.11.2023 tarihinde alıcısı tarafından açıldığını gösterir tebligat parçasının dosyada mevcut olması karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 11/1. maddesi ile birden çok vekil ile temsil edilen durumlarda bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olduğu, bu itibarla katılanlar vekillerinden Av. ...’e yapılan tebligatın geçerli olduğu anlaşılmakla yetki belgesine istinaden yetkilendirilen katılanlar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı anlaşılmakla; 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz edilmesi nedeniyle, temyiz isteminin reddine ilişkin Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 14.Ceza Dairesi tarafından 12.01.2024 tarihli ek karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan ek kararın ONANMASINA;

27.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.