erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/1304
Karar No: 2013/8615
Karar Tarihi: 23.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1304 E.  ,  2013/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, TCK'nun 62, 51/1, 3. maddeleri uyarınca 5'er hapis cezası ile cezalandırılmalarına

1-Başpınarlar Otomotiv San. ve Tic. A.Ş'nin ortak ve yöneticileri olan sanıklar hakkında mütalaa ve vergi suçu raporu düzenlendiği ve atılı suçun tüm sanıklarca işlendiği iddia ve kabul edilmişse de suç ve cezaların şahsiliği ilkesi uyarınca sanıklar arasındaki işbölümü ve görev paylaşımı araştırılmak suretiyle suçun iştirak iradesi altında işlenip işlenmediği değerlendirilmeden ve bir kısım sanıkların sorgularında belgelerin bulunduğu depoyu su basması nedeniyle ibraz edemediklerini savunmaları karşısında, beyanların doğruluğu araştırılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

İncelenen dosya içeriğine göre; 2001 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılan sanıklar hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanıkların vaki eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/8262
Karar No: 2012/14338
Karar Tarihi: 28.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8262 E.  ,  2012/14338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13863
Karar No: 2015/39853
Karar Tarihi: 22.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/13863 E.  ,  2015/39853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hürriyeti tahdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hakkında ayırma kararı verilen sanık... savunmanının temyiz isteminin incelemesinde;

Dosyayı sonlandırıcı nitelikte olmayan ayırma kararları temyize tabi olmadığından, sanık savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince temyiz talebinin REDDİNE,

II- Sanık... ve savunmanının temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6691
Karar No: 2012/17201
Karar Tarihi: 21.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6691 E.  ,  2012/17201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmesi gerekirken, sanığın aleyhine olacak biçimde doğrudan 500 TL temel adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen 500 TL temel adli para cezası ile TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 416 TL adli para cezasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak “20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve TCK.nun 52/2. maddesine göre bir gün 20 TL'den çarpılarak neticeden 400 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle ve ayrıca hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2318
Karar No: 2018/1407
Karar Tarihi: 28.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2318 E.  ,  2018/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

: (İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen gerekçeli kararda mahkeme başkanı üye hakim ....ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı saptanmakla, söz konusu imza eksiklikliklerinin giderilmesinin ardından katılanlar Nuran ile Şeref'in adreslerinde bulunmadıkları sırada yokluklarında verilen kararın aynı konutta oturan ondört yaşındaki kızları mağdure Aliye'ye Tebligat Kanununun 22. maddesinde belirtilen usule aykırı olacak şekilde tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatların geçersiz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli hükmün adları geçen katılanlara usulünce tebliğiyle tebellüğ belgeleri ile verildiği taktirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/32927
Karar No: 2017/5160
Karar Tarihi: 04.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/32927 E.  ,  2017/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-13.12.2012 tarihinde müştekiye ait ahırdan 4 adet büyükbaş hayvanın çalındığının kolluk birimlerine ihbar edilmesi üzerine olay yerine intikal edildiği, olayla ilgili müşteki beyanında sabah saat 05:30 sıralarında kız kardeşi olan ...'ın kendisine danaların olduğu ahırın kapısının açık olduğunu söylediğini bunun üzerine hemen ahıra gittiklerini ahırda yaptıkları sayımda biri erkek, üçü dişi 4 adet danasının yerinde olmadığını tespit ettiklerini, hırsızlık olayı sonrası hayvan ayak izlerini takip ettiğinde ahırdan 2 km kadar uzağına kadar bu izlerin devam ettiğini gördüğünü, bu mesafeden sonra yerde araç izlerinin bulunduğunu, araç izlerinden aracın çok büyük bir araç olmadığının anlaşıldığını, olayın olduğu gün sabah erken saatlerde Diyarbakır'a hayvan götüren tüccarlardan birkaç tanesinin müştekiye ait evin 1-2 km mesafesinde beyaz renkli Doblo ya da Connect tarzı ... plaka sayılı aracı gördüklerini kendisine söylediklerini beyan ettiği, tanık ... alınan beyanında olay günü sabah saat 04:00 sıralarında Diyarbakır'a hayvan götürmek üzere yola çıktığında ... petrolü geçtiğinde yolun sağ tarafında... plakalı aracı park halinde gördüğünü aracın içinde Eğilli olmayan 35-40 yaşlarında bir erkek şahıs gördüğünü araçtan şüphelendiğini ve aracın içindekinin Eğil’li olmadığını anladığı için aracın plakasını aldığını, Diyarbakır'da hayvan pazarında müşteki ile karşılaştığını ve hayvanlarının çalındığını öğrendiğini ve sabah şüphelendiği bu durumu kendisine anlattığını söylediği,aracın temyiz dışı sanık ... tarafından kiralanarak sanık ...’a kullanması için verildiği,sanığın savunmasında olay günü ... Petrolde durup benzin aldığını,suçlamayı kabul etmediğini belirttiği olayda sanığın atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Müştekinin suça konu hayvanlarını barındırdığı yerin etrafı bahçe duvarı ile çevrili konutunun avlusu içerisinde olduğu ve bu haliyle konut eklentisi niteliğinde olup, hayvanların muhafaza edildiği ayrı bir barınak özelliği taşımadığı ve buradan hayvanları çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-g maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8517
Karar No: 2018/4433
Karar Tarihi: 19.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/8517 E.  ,  2018/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2839
Karar No: 2013/23618
Karar Tarihi: 05.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2839 E.  ,  2013/23618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2007/288-2012/758

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Dava, davacının 506 sayılı kanunun 26/1. maddesine dayalı olarak sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan yardım ve masrafların 54.856,18 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalıların % 75 kusur karşılığı olan 47.158,03 TL peşin sermaye değerli gelir, 2.013,93 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 5.683,77 TL tedavi masrafı olmak üzere toplam 54.856,18 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Ancak, hüküm fıkrasının 1. bendi incelendiğinde, mahkemenin kabulü 54.856,18 TL olmasına rağmen, kabul edilen tutarın ayrıntıları incelendiğinde toplam tutarın 49.627,10 TL olduğu, hüküm fıkrasında 5.229,08 TL tedavi masrafının sehven belirtilemediği anlaşılmaktadır. Hükmün infazda tereddüt oluşturacak şekilde kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır

S O N U Ç : Hükmün vekalet ücretine ilişkin 1. bendinin “454,69'sine 15/07/2003 sarf tarihinden “ ibaresinden sonra yer almak üzere “ 5.229,08'sine sarf tarihinden” ibaresinin eklenmesine ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22427
Karar No: 2015/2985
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22427 E.  ,  2015/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10580
Karar No: 2021/5779
Karar Tarihi: 19.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10580 E.  ,  2021/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş İli, Malazgirt İlçesi, ... Köyü 7 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ile ecrimisile karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26288
Karar No: 2012/26930
Karar Tarihi: 30.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26288 E.  ,  2012/26930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, bildirimsiz ve gerekçesiz olarak işten çıkartıldığını, feshin haksız olduğunu beyan ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının savunmasının alınmadığı ve fesih bildiriminin usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması, işyerinde fesih tarihinde otuz veya daha fazla çalıştırılması, işçinin en az altı aylık kıdeminin bulunması, işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesine dayalı olarak çalışması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Somut olayda, davacının şirket ortağı olduğu anlaşılmakta ise de, hukukumuzda ortağın şirketle iş sözleşmesi ilişkisi kurmasını engelleyen bir düzenleme bulunmamaktadır.

Ancak davacının şirket ortağı ve aynı zamanda işveren vekili konumunda bulunması halinde iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmayacaktır. Bu nedenle somut olayda öncelikle davacının işveren vekili olup olmadığı araştırılmalıdır. Davacının işveren vekili olmadığının anlaşılması halinde diğer iş güvencesi hükümlerinden yararlanma koşullarının bulunup bulunmadığı yönünde de inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususlar araştırılmadan, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1596
Karar No: 2024/2396
Karar Tarihi: 02.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1596 E.  ,  2024/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2146 E., 2022/2585 K.

Vekili Avukat ...

Vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 05.10.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/321 E., 2020/50 K.

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 02.07.2024 gününde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davacı vekili Avukat...geldi. Tebligata rağmen Başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- İlk derece mahkemesince, sözleşmenin haksız feshinden kaynaklanan alacak davasında 14/01/2016 tarihli anlaşma tutanağı kapsamında davacının bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasında düzenlenmiş olan 14/01/2016 tarihli tutanak ile sözleşmenin tarafların kabulü ile feshedildiği, davalı tarafından davacıya ödenen avanstan, davacının kesin hesapta belirlenen iş bedeli alacağının mahsup edilmesi ile davacının davalıya borçlu çıktığı, 14/01/2016 tarihli tutanağa dair davacı tarafından ileri sürülen bir irade fesadı hali de bulunmadığı gözetildiğinde davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcının temyiz edenden alınmasınaYargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan taraflar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 02/07/2024 gününde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.