Esas No: 2019/5632
Karar No: 2021/3937
Karar Tarihi: 28.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/5632 E.  ,  2021/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Kıdemli Yüksek Dereceli Hukuk Hakimi Sıfatıyla 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Kıdemli Yüksek Dereceli Hukuk Hakimi Sıfatıyla 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2018/18 Esas, 2019/13 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nin 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüyle HMK'nin 353/(1)-b.2 maddesi gereğince karar kaldırılıp yeniden hüküm hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı ve davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 1. Bölge Müdürlüğü vekili; müvekkili idarenin İstanbul ili, Fatih ilçesi, 2238 ada, 2 parsel sayılı 53.59 m2 sahalı taşınmazın 3202/3237 hisseli maliki olduğunu, davalının, dava konusu taşınmazı hiçbir kanuni ve akdi sebebe dayanmaksızın kapalı çarşı zabıta karakolu olarak öteden beri kullandığını belirterek, 01.01.2015-31.10.2017 tarihleri arasında teraküm eden 168.000,00 TL haksız işgal tazminatının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece hakem sıfatıyla uyuşmazlığın çözülmesi neticesinde; davanın kısmen kabulü ile 145.150,00-TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiş, karar davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Yapılan kanun yolu incelemesi sonucunda; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince (2019/971 E, 2019/932 K), dosyada mevcut yöntemince alınmış bilimsel verilere uygun bilirkişi raporunda belirlenen miktar üzerinden karar verildiği, ancak bilirkişi raporunda tespit edilen rakamın taşınmazın tamamına tekabül eden miktar olduğu, davacı hissesinin 3202/3237 olması karşısında, raporda belirlenen 145.150,00 TL'nin hisseye oranlaması neticesinde 143.580,00 TL'ye hükmedilmesi gerektiği belirtilerek davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin ise kabulüyle, hakem sıfatıyla görülen İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuş, karara karşı, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yol ile Halli Hakkında Kanun’un 1 ve 4. maddesi uyarınca hakem sıfatıyla görülen eldeki bu davada, kanun yoluna ilişkin hükümlerin aynı Kanun’un 6.maddesi ile belirlendiği, buna göre; hakem kararlarına karşı, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ilgili hükümleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulabileceği, bölge adliye mahkemesi yapacağı inceleme sonucunda ise; a) Hakem kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanaatine varırsa başvurunun reddine, b) Hakem kararının usul veya esas yönünden hukuka aykırı olduğu kanaatine varırsa gerekirse duruşma açarak yapılacak yargılama sonucunda yeniden esas hakkında, kesin olarak karar vereceği hüküm altına alınmıştır. Hal böyle olunca; anılan madde hükmü karşısında; eldeki dosyada inceleme konusu yapılan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilmiş olan kararın kesin olduğu ve temyiz edilemeyeceği açıktır.

Öte yandan, temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin, 3533 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olduğundan REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 28.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.