Esas No: 2021/14776
Karar No: 2023/6572
Karar Tarihi: 25.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/14776 E.  ,  2023/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/715 E., 2016/323 K.

ŞİKÂYETÇİ :... Belediye Başkanlığı

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, 3091 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma-Red

Duruşmadan usulune uygun haberdar edilmeyen şikayetçi ... Belediye Başkanlığı'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 260'ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 53 üncü maddeleri ve taşınmaz mal zilyetliğine yapılan tecavüzlerin önlenmesi hakkında Kanun'un 15 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ...'nin temyiz istemi beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2015 yılının 7.ayında birinci infazın yapıldığına, sanık ... 14 kişilik bir grubun direnerek suça konu işyerinden çıkmadığına, işgale devam ettiklerine, suça konu taşınmazları izin ve rızası olmadan sanıkların işgal ettiğine, 2016 yılı ikinci işgalinde dahi işyerinden çıkmadıklarına, suçun unsurlarının oluştuğuna sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Şikayetçi ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz istemi davadan Yargıtay tarafından yapılan tebligat üzerine haberdar olduklarına, öncelikle katılma kararı verilmesini talep ettiklerine, suça konu yerin kuru dere yatağı olup düzeltme yapıldığına, suça konu yerin belediyenin sorumluluğunda olan yerlerden olup olmadığına ilişkin bilgilerinin bulunmadığına iki men kararı verildiği için suçun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay ... İlçesi ... Mahallesi sınırları içerisinde ... Mevkiinde bulunan 5137,56 metrekarelik limon bahçesi, arsa ve 131/1 parsel üzerindeki ahşap bina ile bahçesi olan ... Piknik Yeri isimli taşınmazlara sanıklar tarafından işgal etmek suretiyle tecavüz edilmesi sebebiyle ... Kaymakamlığınca iki kez 3091 sayılı Kanun gereği men kararı verildiği men kararlarının infaz edildiği, alınan teknik bilirkişi raporlarına göre işgal olunan yerin müşteki ... adına tapu kayıtları mevcut 131 Ada 1, 132 Ada 2, 135 Ada 16 ve 135 Ada 17 numaralı parsellerin olduğu ve toplamda 5137,56 m2'lik bir alanın olduğu, bununla birlikte parseller arasından geçen kamuya ait 356,22 m2'lik bir alandaki kuru dere yatağının da düzeltilerek kullanıldığı ve işgalin halen devam ettiği, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrasıyla, 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkındaki Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası a bendi, Türk Ceza Kanunu'nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırı davrandıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında 3091 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan Gülsüm'ün temyiz başvurusuna ilişkin incelemede;

Her ne kadar ... mevkiinde bulunan 131/2, 135/16, 17 numaralı parsellere yönelik 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan dava açılmış ve mahkeme karar gerekçesinde de bu parseller yönünden suçun oluşmadığına ilişkin karar verilmiş ise de ... Kaymakamlığı'nın 20.07.2015 tarih ve sayılı men kararı kapsamının sadece 131 Ada/1 numaralı 3606 metrekarelik limon bahçesine ilişkin olduğu anlaşıldığından yukarıda zikredilen 132 Ada 2, 135 Ada 16 ve 17 numaralı parsellere ilişkin 3091 sayılı Kanun'a muhalefetten usulünce verilen men kararı bulunmadığından mahkemenin anılan taşınmazları da söz konusu men kararına dahil kabul ederek yaptığı değerlendirmenin yanılgılı olduğu kabul edilerek yapılan inceleme de;

a. Sanık ... hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükmün incelemesinde;

Sanık hakkında ... mevkii 131 Ada 1 numaralı parsele ilişkin 20.07.2015 tarihli men kararının verildiği bu kararın 24.07.2015 tarihinde usulünce infaz edilerek taşınmazın malikine teslim edildiği gözetildiğinde sanığın bahse konu infaz kararından sonra tekrar aynı taşınmazı işgal etmek suretiyle tecavüz ettiği anlaşılmakla hakkında mahkumiyet hükmü kurulması yerine beraat kararı verilmesi yasaya aykırı bulunmuştur.

b. Sanıklar ..., ..., ... hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükümlerin incelemesinde;

Sanıkların 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna iştirak ettiklerini gösterir dosya kapsamında delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gülsüm Güneri'nin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır

2. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

a. Duruşmadan usulune uygun haberdar edilmeyen şikayetçi ... Belediye Başkanlığı'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi ... Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi ve 234 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

b. Suça konu dere yatağının, köylünün ortak kullanımına bırakılan mera, harman yeri, yol veya sulak gibi yerlerden olup olmadığı kesin bir şekilde saptanıp sonucuna göre sanıkların, hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünün (1- b) numaralı bendinde açıklanan nedenle Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihl kararında katılan Gülsüm Güneri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Gerekçe bölümünün (1-a ve 2 ) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararına yönelik şikayetçi ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.