erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18445
Karar No: 2014/143
Karar Tarihi: 13.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18445 E.  ,  2014/143 K.**

* GEREKÇELİ KARARDA KABUL EDİLEN MİKTARIN YAZILMAMASI

* KISA KARARLA GEREKÇELİ KARARIN ÇELİŞMESİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 24

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 297

**"İçtihat Metni"**

Davacı G.. O.. vekili Avukat .. tarafından, davalı Z.. K.. aleyhine 27/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece,son oturumda “davanın kısmen kabulüne, 250,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmişken sonradan yazılan gerekçeli kararda “davanın kısmen kabulüne” denilmiş ve kabul edilen miktar yazılmayarak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.

Öyleyse karar belirtilen nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan yönden BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7658
Karar No: 2015/7520
Karar Tarihi: 13.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/7658 E.  ,  2015/7520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....(Konya) ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen savunmasında suça konu telefonu seyyar satıcıdan aldığını beyan ederek atılı suçu kabul etmemesi, HTS kayıtlarına göre de, mağdurun kullanımındaki .... marka telefonun 12.10.2011 olan suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun kullanımından önce, 09:45 ile 12:46 saatleri arasında..... adına kayıtlı .............. numaralı hatla kullanıldığının anlaşılması karşısında, .... isimli kişi duruşmaya çağrılarak beyanının alınması, gerekli görüldüğü takdirde ..... hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açılması halinde her iki dava birleştirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı 16.10.2012 tarihli celsede 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmanın anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 16.10.2010 tarihinde duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10168
Karar No: 2013/16876
Karar Tarihi: 18.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10168 E.  ,  2013/16876 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Takip dayanağı ilamın taşınmazın aynından kaynaklı esasa ilişkin bölümünün bozulmaksızın kesinleştiği, bu nedenle asla bağlı vekalet ücreti alacağının da istenebilir hale geldiğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı İddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2015/23178
Karar No: 2017/11606
Karar Tarihi: 11.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23178 E.  ,  2017/11606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekiye ait camları kapalı ve kapıları kilitli olan aracından çantasını ve deri montunu kilit sistemine ve araca zarar vermeden tespit edilemeyen bir yöntemle açıp çalması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/1-b bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, özel beceri kavramına yanlış anlam verilerek aynı Yasa'nın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

2-Müştekiye yönelik hırsızlık suçuna konu eşyaların değeri gözönüne alınarak TCK'nın 61. maddesi gereğince hüküm kurulurken, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırın aşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın tekerrüre esas alınan Kadıköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/997 Esas ve 2008/54 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başkada tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp, uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3979
Karar No: 2010/12894
Karar Tarihi: 11.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3979 E.  ,  2010/12894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; Davalıdan düdüklü tencere aldığını, ilk defa düdüklü tencere ile yemek pişirirken tencerenin patladığını, patlamayla birlikte mutfağın altüst olduğunu kendisinin de ayağına düşen tencere nedeniyle yaralandığını belirterek, düdüklü tencere bedeli olarak 247 TL, evde meydana gelen hasar için 200 TL, manevi tazminat olarak 5000 TL olmak üzere toplam 5447 TL nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; Davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; Açılan davanın kısmen kabulü ile davaya konu davalı şirketten satın alınan düdüklü tencerenin davalıya iadesi ile bedeli olan 247,00-TL nin iade tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 800,00-TL manevi tazminatın 06/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından, temyiz edilmiştir.

Davacının, bilirkişi raporu ile gizli ayıplı olduğu belirlenen, davalıdan satın aldığı düdüklü tencerenin, davacının çocuklarının da evde bulunduğu esnada mutfak içerisinde patlaması nedeni ile BTM ile giderilebilir şekilde yaralandığı, patlama neticesi mutfakta hasar meydana geldiği, dosya kapsamına göre sabit olup, esasen bu husus tarafların ve mahkemenin de kabulündedir. Hal böyle iken, gerek, evde çocuklarının bulunduğu esnada patlamanın meydana gelmiş olması gerekse, patlama neticesi ortaya çıkan sesin korkutucu etkisi, davacının bu ses neticesi yaşadığı korku ve ızdırap dikkate alınarak, yaşanan bu manevi ızdırabı giderecek şekilde uygun bir manevi tazminata hükmetmek gerekirken yazılı şekilde yeterli bulunmayan 800 TL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan neden ile, davacının temyiz itirazının Kabulü ile temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2774
Karar No: 2015/9990
Karar Tarihi: 06.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2774 E.  ,  2015/9990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2010/40-2014/83

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2014 gün ve 2010/40-2014/83 sayılı kararı bozan Daire’nin 12/11/2014 gün ve 2014/10883-2014/17476 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında bulunan editörlük sözleşmeleri gereğince editörlüğünü yaptığı dergi ve kitaplar nedeniyle telif hakkı alacağı bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin kendi yazdığı kitaplar nedeniyle de telif hakkı alacağı bulunduğunu ileri sürerek 57.594,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15841
Karar No: 2015/16473
Karar Tarihi: 12.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15841 E.  ,  2015/16473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hak sahibi sıfatıyla davacıya ödenen ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesine yönelik kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 27.04.2010 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesildiği ve 01.05.2010-31.07.2013 tarihleri arasında yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; muhtar ve azalar tarafından yazılı belgelerde eklenmek suretiyle davacı ve boşandığı eşinin birlikte ikamet ettiklerinin ihbarı ve bunun üzerine Kurum kontrol memuru tarafından hazırlanan 26.03.2013 tarihli soruşturma raporunda birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi, söz konusu raporun aksinin ispat edilememesi, 30.01.2012 tarihinde davacının muvafakatı ile, davacı ve boşandığı eşinin imzalarının yer aldığı adres beyan formunun sunulması üzerine davacının boşandığı eşinin ikametgahını kendi ikametgahına aldırması, davacının boşandığı eşini cezaevinde sık sık ziyarete gitmesi ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4155
Karar No: 2012/6055
Karar Tarihi: 21.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4155 E.  ,  2012/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10146
Karar No: 2019/4656
Karar Tarihi: 02.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10146 E.  ,  2019/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma aşamasında şikayetten vazgeçme, CMK'nın 237/1 maddesi gereği, yargılama sırasında dava konusu suçlar açısından şikayete tabi olmadığı katılmaya engel teşkil etmeyeceğinden, müşteki vekilinin katılma ve temyiz talebinin reddine ilişkin kararlar hukuki değerden yoksun olduğundan ret kararları kaldırılarak, katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu istemi reddedilen müştekinin CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi reddedilen sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu ve CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, suç tarihi itibari ile “...” şirketinin % 67 oranında hisseli ortağı olduğu ve şirket müdürü olarak görev yaptığı, katılanın ise şirkette % 33 oranında hisseye sahip olduğu, sanığın müdür olarak görev yaptığı dönem itibari ile keyfi harcamalarda bulunduğu, Manisa'da ekonomik değeri olmayan bir arsanın fahiş fiyatla alındığı gösterildiği halde gerçekte düşük bedel ödendiği, şirketin içinin boşaltığı, şirketin bir bankaya yüklü miktarda borcu olduğu, herhangi bir karar alınmadan 10.000.TL müdürlük maaşı aldığı, şirketle ilgili genel kurul yapmaya yanaşmadığı, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; sanığın savunmalarının aksini gösterir dosya kapsamında mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 02/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7534
Karar No: 2025/4063
Karar Tarihi: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7534 E.  ,  2025/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/902 Esas, 2024/886 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/108 Esas, 2022/219 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Ek davaya konu Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/4 Esas, 2018/698 Karar sayılı dosyasının, dosya arasına alınmasından sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14462
Karar No: 2012/18058
Karar Tarihi: 19.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/14462 E.  ,  2012/18058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın, yönetime geldikten sonra 2005 yılında binanın yapıldığını belirtmesi de dikkate alınarak, suça konu binanın belediye veya ... imar rejimine tabi yer sınırları içerisinde kalıp kalmadığının tespiti ile sınırlar dahilinde ise taşınmaza ait elektrik ve su abone sözleşmeleri ile numarataj belgesinin de olup olmadığı araştırılarak, teknik bilirkişi marifetiyle mahallinde yapılacak keşif ile binanın hangi tarihte yapıldığı belirlenerek, sanığın bu tarihte AS Mermer Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin yönetim kurulunda yer alıp almadığı, binanın yapılmasında sorumluğunun olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2250
Karar No: 2017/17800
Karar Tarihi: 19.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2250 E.  ,  2017/17800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 19.12.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 3.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.