erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/297
Karar No: 2020/5410
Karar Tarihi: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/297 E.  ,  2020/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama bağ niteliğindeki Şehzadelere İlçesi, Sancaklı Bozköy Mahallesi 773 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

İlk karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçene ödenmesine yönelik hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden ilk kararı temyiz etmeyen davalıların payını da kapsar şekilde fark bedelin depo edilmesine ve bu bedele yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23776
Karar No: 2015/2531
Karar Tarihi: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23776 E.  ,  2015/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8289
Karar No: 2012/6964
Karar Tarihi: 26.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/8289 E.  ,  2012/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık malı satın almak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Uyap'tan alınan 25.03.2012 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 04.08.2008 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun olay tarihinde güvercinlerini barakaya koyduğu ve kapısını kilitlediği, ertesi gün sabah saat 06.00 da baktığında güvercinlerinin çalındığını gördüğü, Erzurum'da güvercin alıp satılan yere gittiği, yaptığı araştırmada güvercinlerinin ...'ye satıldığını öğrendiği, bu sırada sanık ...'in mağdura " ...'ye kuş sattık başkasından kuşları aldık zararın varsa öderiz. " mesajını gönderdiği, sanığın güvercinleri aldığı kişiyi gösteremediği, bu konudaki beyanlarının doğru olmadığı, sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediği dosya içindeki delillerden anlaşıldığı halde hakkında hırsızlık malını kabul etmekten hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6148
Karar No: 2022/12947
Karar Tarihi: 28.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6148 E.  ,  2022/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde maddi zararın tespiti ve tazmini istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2021/1567 Esas, 2022/242 Karar sayılı ilamı ile davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile dosyanın yeniden görülmek üzere yerel mahkemeye iadesine karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 11.03.2022 tarihli ek karar ile HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 346. maddesi uyarınca talebin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 17.02.2022 tarihli kararıyla yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK'nın 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 11.03.2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6792
Karar No: 2011/1943
Karar Tarihi: 29.03.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/6792 E.  ,  2011/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılan Sanıklar : 1-... 2-...

Suç : Mala zarar verme, kavgada silah boşaltma, hakaret, tehdit

Hüküm : 1-Katılan-sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 516/ilk, 522/1, 59/2, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.

2-Katılan-sanık ... hakkında;

a-Tehdit suçundan: Beraat

b-Kavgada silah boşaltma suçundan; 765 sayılı TCK’nın 466/2, 36, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

c-Hakaret suçundan; 765 sayılı TCK’nın 482/3, 485/1, 72, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Katılan sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...’ın, diğer katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü de temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, bu hususta tebliğnamede görüş belirtilmediğinden ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3035
Karar No: 2014/2008
Karar Tarihi: 31.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3035 E.  ,  2014/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 62, 53/1, 63, 54 ve CMK.nun 100 maddelerine göre 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafii tarafından 31/05/2012 tarihinde tefhim olunan hüküm aynı tarihte temyiz edilmiş, mahkemece temyiz harcı yatırılmaması nedeniyle temyizin reddine karar verilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 tarih, 2011/54 Esas, 2011/142 Karar sayılı kararı ile temyiz harcı öngören yasa maddesi iptal edildiğinden mahkemenin 03/07/2012 tarihli temyizin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, sanık müdafiinin temyizinin geçerli olduğuna karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği,

bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret toplam 818 TL'lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının "196 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 31/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/2623
Karar No: 2020/7337
Karar Tarihi: 28.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2623 E.  ,  2020/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı İdare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazda Kadastro Kanununun 22-a maddesine göre yenileme çalışmaları yapıldığı ve yeni tapunun oluştuğu anlaşılmış olup, yeni oluşan tapu kaydına göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)13.04.2016 tarihli kararla tespit edilen bedelin karar tarihi itibariyle kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya ödenmesine hükmedildiği anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak acele el koyma dosyasında tespit edilen bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

3)... İnsan Hakları Mahkemesinin .../17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13591
Karar No: 2017/5924
Karar Tarihi: 16.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13591 E.  ,  2017/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/12/2014 gününde verilen dilekçe ile 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'na muhalefet nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'na muhalefet nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; avlanılması yasak olan atmacanın, korkuluk olarak kullanıldığına ilişkin ulusal basında çıkan bir haber üzerine, kurum görevlilerinin olay mahalline gittiklerini, arazinin davalıya ait olduğunu tespit ettiklerini ve tutanak tutulduğunu, koruma altında olan bu kuşun davalı tarafından avlanıldığının anlaşıldığını belirterek maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı; dava konusu edilen atmacayı avlamadığını, sadece ekinlerini korumak amacıyla korkuluk olarak kullandığını ve ölü kuşun üzerinde de mermi veya saçma izinin olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; koruma altına alınan ve avlanması yasak olan atmacanın davalı tarafından avlandığının kabulüne yeterli delil olmadığı ve davacı idarenin iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

4915 sayılı Kanun'un amacı; sürdürülebilir av ve yaban hayatı yönetimi için av ve yaban hayvanlarının doğal yaşam ortamları ile birlikte korunması, geliştirilmesi, avlanmalarının kontrol altına alınması, avcılığın düzenlenmesi, av kaynaklarının milli ekonomi açısından faydalı olacak şekilde değerlendirilmesidir. Bu bakımdan, hukuka aykırı eylemleri ile doğaya zarar veren ve doğal ortamı bozan kişilerin bu zarardan sorumlu tutulması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; avlanması yasak olan atmacanın davalı tarafından tarlasında korkuluk olarak kullanıldığı ve bu durumun davalının da kabulünde olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu eylemin davalı tarafından gerçekleştirildiğine yönelik yeterli delil mevcuttur. Şu durumda, mahkemece eylem sabit kabul edilerek, davalının 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu 28. maddesi gereğince tazminattan sorumlu tutulması gerekirken yanılgıya dayalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9292
Karar No: 2019/1924
Karar Tarihi: 11.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9292 E.  ,  2019/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b,116/1,119/1c,31/3 maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırına göre aynı yasanın 66/1-e maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının suça sürüklenen çocuğun bu suçtan zamanaşımını kesen en son tarih olan savunmasının alındığı 03.12.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış bulunması,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığın ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hakkında hüküm açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'in olay yerinde olmadığına dair beyanı ile diğer sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun olay yerinde sanık ... ile beraber olduklarına dair çelişkili beyanları, tanık ...'ın suça sürüklenen çocuğu yakaladığında daha sonra beyanlarda yer almayan arkadaşlarını aradıklarına dair beyanları, suça sürüklenen çocuğun kuşları çalmak için sanık ... ile gündüz keşif yaptıklarına, olay saatinde ise hep birlikte kuş hırsızlığına geldiklerine dair beyanının bulunduğu 21.07.2012 tarihli olay yakalama, üst arama ve teslim tutanağı, tanık ...'ın kolluk tarafından alınan beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'un üzerlerine atılı bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulamzlığının ihlali suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/16484
Karar No: 2007/15724
Karar Tarihi: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16484 E.  ,  2007/15724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/480
Karar No: 2013/6838
Karar Tarihi: 29.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/480 E.  ,  2013/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı Yasanın 62. maddelerine göre 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine.

1-Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporları içeriklerinden faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule görede;

2-Adli sicilde sabıka kaydı bulunmayan ve bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile cezası ertelenen sanık hakkında, defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle somut bir zarar oluşup oluşmadığı araştırılmadan, idari yaptırım niteliğindeki vergi cezasının ödenmediği ve kamu zararının giderilmediğinden bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/34644
Karar No: 2024/19380
Karar Tarihi: 24.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/34644 E.  ,  2024/19380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1666 E., 2021/539 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/153 E., 2019/184 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihin ise yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi yerine “29.12.2018” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.