Esas No: 2023/4899
Karar No: 2025/1866
Karar Tarihi: 10.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4899 E.  ,  2025/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1278 E., 2023/149 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/443 Esas, 2021/258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/1278 Esas, 2023/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca teşebbüsün derecesi yönünden eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, haksız tahrike ve meşru savunmaya ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre; mağdurun aracını binanın girişine bırakması ve aracın yüksek olmasından dolayı sanığın evine hırsız girebileceği endişesiyle mağduru uyardığı, çıkan kavgada ilk önce mağdurun sanığı (3.) derece kemik kırığı oluşturacak şekilde darp ettiği, sanığın ise yaralanmanın kendisinde bıraktığı elem ve öfke ile mağduru göğüs bölgesinden bıçakladığının anlaşılması karşısında mağdurdan kaynaklanan ve haksızlık niteliği taşıyan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut gözetilerek sanık hakkında verilen cezada (1/4) ile (3/4) oranları arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin asgari (1/4) ile makul (1/2) düzey arasında uygulanması gerekirken verilen cezada yazılı şekilde (1/4) indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.10.2020 tarihli rapora göre göğse nafiz olup pnömotoraksa neden olan yaralanmanın yaşamını tehlikeye soktuğu dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine hiç yaralanma olmaması durumunda tatbik edilen alt sınırdan (9 yıl) hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere teşebbüsün ve tahrikin dereceleri yönünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/1278 Esas, 2023/149 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı kalmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.