erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/419
Karar No: 2017/4560
Karar Tarihi: 31.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/419 E.  ,  2017/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay tarihinde ...'ın, 12/05/2010 doğumlu oğlu katılan ... ile birlikte sanık ...'ın sahibi ve işleteni olduğu kadın kuaförüne müşteri olarak gittiği, annesinin katılanı çocuk arabası içerisine oturtarak kuaför koltuğuna geçtiği, saçlarını sanığa yaptırdığı sırada katılanın hemen yakınında bulunan sehpa üzerindeki pet şişedeki sıvıyı su zannederek içtiği, mağdurun sıvıyı içer içmez kusmaya başlaması üzerine annesi tarafından hastaneye götürüldüğü, alınan bilirkişi raporlarına göre klima temizleme suyu olarak kullanılan ve koroziv içeren sıvının katılanda yemek borusu tahrişi ve darlığına sebep olduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu anlaşılan olayda, kimyasal madde içeren pet şişenin hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... 'ın kardeşi, klima teknisyeni sanık ... tarafından bir gece önce klima temizliğinde kullanıldıktan sonra orta yerde bırakıldığı, olayın iş yerinin açılmasının hemen ardından gerçekleşmediği, sanığın daha evvel gelen müşterileri ile ilgilenmesi sonrasında katılanın buraya geldiği, diğer sanık ...'in soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, sanık ...'ın talebi üzerine klima bakımı yapmaya gittiğini ve sanık ...'ın bu işlemi yapıldığından haberdar olduğunu beyan ettiği ve katılan ...'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde "oğlunun su içtiğini zannettiğini, neden kustuğunu anlayamadığında ise sanık ...'ın pet şişedeki sıvının ilaçlı su olan klima temizleyicisi olduğunu söylemesi üzerine çocuğunu hastaneye götürdüğünü" belirttiği dikkate alındığında, olaydan haberdar olan iş yerinin sorumlusu sanık ...'ın insan sağlığına zararlı olup su şişesine koyulmuş olan sıvıyı bulunduğu yerden kaldırarak güvenli bir yere koymak ve üzerine uyarıcı bir işaret koymakla mükellef olduğu, küçük yaştaki çocuğun ulaşamayacağı bir yerde bulundurmak zorunda olduğu, sanığın somut olayda tedbirsiz, dikkatsiz ve özen yükümlülüğüne aykırı şekildeki eylemi neticesinde katılanın yaralanmasında kusurlu olduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2014/9044
Karar No: 2016/3217
Karar Tarihi: 31.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/9044 E.  ,  2016/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurenin soruşturma evresinde verdiği samimi anlatımı, savunma ile mağdurenin öğretmeni olup durumu öğrendiğinde okul idaresi aracılığıyla ihbarda bulunulmasını sağlayan tanık ...'in kolluk beyanı nazara alındığında, mağdurenin halasının boşandığı eşi olan sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde mağdurenin ailesiyle birlikte yaşadığı evde yatılı olarak kaldığı anlarda uyumakta olan mağdurenin bacakları ile göğüsleri ve kalçalarını okşayıp başka bir günde okula gitmeye hazırlanan mağdurenin dudaklarından öpmek suretiyle zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda yapılan değişiklikte nazara alınarak belirlenecek lehe Kanuna göre cezalandırılması yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9700
Karar No: 2015/11650
Karar Tarihi: 24.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9700 E.  ,  2015/11650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2011/208-2014/50

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin, 25/02/2015 tarihli iade kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacıların dayandığı ve Türkçe tercümesi dosya içinde bulanan Eylül 1929 tarih 18 sıra numaralı tapu kaydının hangi çalışma alanında yapılan arazi kadastro sırasında tescil harici bırakıldığı (birlik defterine kaydedildiği) tapu ve kadastro müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabî yazının,

2) Çekişmeli Kumarlı köyü 183 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanak aslı ile dayanak belgeleri, başka bir dosyada itirazlı ise dava dosyasının,

bu dosya içerisinde yer alması, ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/11/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2200
Karar No: 2019/795
Karar Tarihi: 11.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2200 E.  ,  2019/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı... ile davalı banka arasında 28.04.2014 tarihinde Genel Ticari Kredi Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeyi müvekkilinin kefil olarak imzaladığını, sözleşmenin 5.20. maddesinde “Çek Sorumluluk Bedeli” düzenlendiğini, bu kapsamda verilen çeklerin karşılıksız çıkması nedeniyle ödediği garanti bedellerinin tahsili için borçluya ve kefil müvekkiline oniki takip yaptığını, toplamda 15.906,51 TL talep edildiğini, TBK'nun 584. maddesi gereği eşin rızası dışında verilen kefaletin hükümsüz olduğunu, sözleşme imza tarihinde davacının evli olduğunu ve eş rızasının alınmadığını ileri sürerek, takipler nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TBK 584. maddede 28.03.2013 tarihli 6455 sayılı Kanun ile 11.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikte kullandırılacak kredi de kefilin ortak olması durumunda eş rızasının aranmayacağını, davacının kredi sahibinin kardeşi olduğunu, işletmenin aile işletmesi olduğunu, bu nedenle eş rızasının gerekli olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; TBK'nun 584. maddesi gereğince eş rızasının alınmadığı, mevcut yasa karşısında aile işletmesi savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 11/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2032
Karar No: 2021/526
Karar Tarihi: 21.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/2032 E.  ,  2021/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü iki farklı zaman diliminde katılan ...’ın işyerine gelip alacağına yönelik tehditte bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre, suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “533,00 TL müdafii ücreti ile 56,00 TL 7 adet davetiye gideri, 4,40 TL posta gideri olmak üzere toplam 593,40TL yargılama gideri olarak sanıktan tahsil edilip hazineye gelir kaydına,” yazılı kısmının çıkartılması, yerine ''sanık için yapılan 56,00 TL 7 adet davetiye gideri, 4,40 TL posta gideri olmak üzere toplam 63,00TL yargılama giderinin olarak sanıktan tahsil edilip hazineye gelir kaydına” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/8890
Karar No: 2016/4059
Karar Tarihi: 09.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8890 E.  ,  2016/4059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 2956 ve 2959 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Taşınmazın ... yoluna cepheli olması, hava alanına 3-4 km. mesafede bulunması, ilçe merkezlerine yakın olması gibi nedenlerle %80 objektif değer artışı kabul edilmiş ise de, taşınmazın bulunduğu yerde, yakın mevkide ve komşu taşınmazlarda daireden daha önce geçen benzer dosyalarda %25 objektif artış uygulandığı ve Dairece bu oranın uygun bulunduğu anlaşıldığından, belirtilen nedenlerin tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en çok %25 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden %80 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre fazla bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14993
Karar No: 2015/25297
Karar Tarihi: 12.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/14993 E.  ,  2015/25297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde Cumhuriyet İlköğretim Okulu bahçesinde alkol aldıktan sonra okulun 8 adet pencere camını taş atmak sureti ile kırdığı, soruşturma aşamasında da camlara vermiş oldukları zararı karşılamak sureti ile giderdiği bu şekilde üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/27868
Karar No: 2024/11825
Karar Tarihi: 16.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27868 E.  ,  2024/11825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2486 E., 2022/2879 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.02.2023 tarihli ve 2022/2486 Esas, 2022/2879 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği sanık ... müdafii ile sanık ...'ün temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 02.01.2023 tarihli dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.02.2023 tarihli ve 2022/2486 Esas, 2022/2879 Karar sayılı ek karar ile değerlendirilerek temyiz isteminin reddine karar verildiği; bu tarihten sonra ek karara yönelik bir dilekçe verilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 03.02.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10640
Karar No: 2016/2683
Karar Tarihi: 22.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10640 E.  ,  2016/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/332736

Mahkemesi : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/03/2014

Numarası : 2014/52 - 2014/137

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21.01.2014 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığına 27/01/2014 olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş ve kendisini vekil ile temsil ettiren davalı hazine yararına vekalet ücreti yerine, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece tazminat talebinin dayanağı olan Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2011 tarih, 2009/187 esas, 2011/242 karar sayılı beraat hükmünün 11.10.2011 tarihinde kesinleştiği, davanın ise, 21.01.2014 tarihinde, yasal bir yıllık hak düşürücü süreden sonra açıldığı gerekçeleri gösterilerek, davanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından davacının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20235
Karar No: 2013/18893
Karar Tarihi: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20235 E.  ,  2013/18893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Avize Sanayi ve Ticaret Limited şirketinin yetkili temsilcisi ve aynı zamanda müdürü olan sanığın, katılana ait ... Gıda Plastik ve Ambalaj Sanayi ve Ticaret Limited şirketine giderek gösterdiği gıda tatlandırıcı örneklerini satabileceğini söylediği, ancak katılanın, numunelerdeki tatlandırıcıların son kullanım tarihlerinin geçmiş olduğunu iddia ederek bu malları almadığı, sanığın bu defa 15.10.2003 tarihinde katılanın bulunmadığı bir anda şirketin üretimden sorumlu çalışanı olan tanık ...’a, önceden hazırladığı sevk irsaliyesini göstererek, şirketin sahibi olan katılan ...'a, tatlandırıcı aroma sattığını, aromayı katılanın bilgisi dahilinde depoya indirdiğini, sevk irsaliyesine "teslim aldım" şeklinde imza atması gerektiğini belirterek gerçekte böyle bir malı teslim etmediği halde, katılanın çalışanını kandırıp inandırarak malı teslim etmiş gibi sevk irsaliyesi imzalattığı, daha sonra tatlandırıcı aroma bedelinin ödenmediğini iddia ederek, katılan şirket aleyhine 06.07.2005 tarihinde İstanbul 13. Ticaret Mahkemesi’nde alacak davası açtığı ve anılan mahkemece davanın kabulüne karar verildiğinin iddia olunması karşısında, sanığın eylemlerinin TCK’nın 158/1-h maddesinde yer alan dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13241
Karar No: 2014/15448
Karar Tarihi: 24.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13241 E.  ,  2014/15448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/278592

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2010

NUMARASI : 2010/15 (E) ve 2010/117 (K)

SUÇ : Hırsızık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk A.. Ö..'in gece saat 23.00- 01.00 sıralarında Giresun Meslek Yüksek Okuluna ekli olarak bulunan ve okul dışından girilebilecek şekilde kendisine ait kapısı bulunan, müşteki H.. Ö.. tarafından işletilen kantine kantin kapı camını kırmak suretiyle girerek, 5+1 tabir edilen camsonici marka anfi ve hopörlerden oluşan ses sistemini çaldığı, sonrada olaydan pişman olarak durumu polise bildirerek hopörler ile anfiyi iade ettiği, anlaşılan olayda,

5271 sayılı CMK'nın 191/3-b maddesine aykırı olarak, sanığın yüklenen suçla ilgili olarak usulüne uygun sorgusu yapılmadan, yargılamaya devamla mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12144
Karar No: 2018/3583
Karar Tarihi: 29.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/12144 E.  ,  2018/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığı bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Sanıkların aşamalardaki ifadelerinde katılanların ikametinden suça konu para ve altınları almadıklarını, katılanların sanıkların kendilerine zarar vereceklerini düşünerek olaydan önce evi terk ettiklerini, tanıkların ise olay günü sanıkların katılanların ikametine zarar verdiklerini gördüklerini ancak sanıkların katılanların ikametinden para ve altın aldıklarını görmediklerini belirttiklerinin anlaşılması karşısında; ikametlerini terk eden katılanların suça konu para ve altınları ikametlerinde bırakmalarının hayatın olağan akışına uymadığı ve sanıkların savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyet hükümlerinin kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten istem gibi BOZULMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.