Esas No: 2011/5954
Karar No: 2013/11484
Karar Tarihi: 09.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/5954 E.  ,  2013/11484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, şua izni ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının hastaneden bir yıl çalışmak için iş akti yapıldığı, davacının nükleer tıp teknisyeni olup, sözleşmenin bitim gününde de çalıştırılarak sözleşmenin uzamasının zımnen kabul edildiği ama işveren tarafından haksız olarak iş aktinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, şua izni ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iş aktinin sona erme nedeninin fesih değil, aktin belirli süreli olmasından kaynaklandığı, davacının ışına maruz kalmadığından şua izni hakkı olmadığı, diğer taleplerin de yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davacının 06.03.2008 tarihli belirli süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre davalı şirkete ait hastane işyerinde 06.03.2008-06.03.2009 tarihleri arasında (bu tarihler dahil) nükleer tıp uzmanı ve röntgen teknisyeni olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 06.03.2009 tarihi itibariyle mesai saati sonunda davalı işverenlikçe sona erdirildiği bunlara göre davacının davalı şirket işyerindeki hizmet süresinin 06.03.2008-06.03.2009 tarihleri arasında (bu tarihler dahil) 1 yıl 1 gün olduğundan kıdem tazminatı talebinin sübuta erdiği, davacının nükleer tıp uzmanı ve röntgen teknisyeni olarak çalıştığı, 3153 Sayılı Radiyoloji,... ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseselerj Hakkındaki Kanun’un münhasıran röntgen şua vasıtasıyla teşhis veya hem teşhis ve hem tedavi yahut radiyom veya radiyom emanasiyonu yahut radiyom mürekkebatı ile veya her türlü elektrik aletleri ile tedavi yapacak kuruluşları kapsadığı, bu kuruluşlarda çalıştırılmanlar açısından, kamu veya özel işletme ayrımı yapılmadığı, kanunun 3. maddesine dayanılarak çıkarılan “... Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri hakkındaki Tüzük”te de kapsama giren tüm kamu ve özel işyerleri için düzenlemeler getirildiği, bu nedenle davacının tüzüğün 24. maddesindeki 4 haftalık izin hakkından yararlandırılması gerektiği, gerekçesi ile kıdem tazminatı ve şua izni taleplerinin kabulüne ve sübut bulmadığı gerekçesi ile fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Islah dilekçesinde faiz talebi olmadığı gözetilmeden ıslaha konu edilen alacak miktarları için faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de,bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm kıdem tazminatı ve şua iznine ilişkin 1. fıkrasının a ve b bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ a- 1540 TL kıdem tazminatının taleple bağlı kalınarak 500 TL kısmına aktin fesih tarihi olan 06/03/2009 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizini geçmemek üzere banka reeskont faizi ile birlikte, bakiyesinin faizsiz olarak,

b- 1099 TL şua izni ücretinin taleple bağlı kalınarak 1000 TL kısmına dava tarihi olan 24/04/2009 tarihinden itibaren yasal faizi geçmemek üzere banka reeskont faizi ile birlikte, bakiyesinin faizsiz olarak" bentleri yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.