erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5982
Karar No: 2018/16915
Karar Tarihi: 27.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/5982 E.  ,  2018/16915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip yüklenen suçu gece vakti işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında artırım yapılırken cezanın “1 yıl 3 ay” olması gerekirken “1 yıl 6 ay ” şeklinde hesaplanması, 62/1 maddesi gereğince 1/6 indirim uygulanarak sonuç cezanın suça sürüklenen çocuk hakkında 2 ay 23 gün hapis cezası yerine, 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla cezaya tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümde TCK'nın 143/1 maddesinin uygulandığı kısımdan "1 yıl 6 ay" çıkartılarak yerine “1 yıl 3 ay” yazılmasına, 31/3. maddesinin uygulandığı kısımdan “1 yıl” çıkartılarak yerine “10 ay” eklenmesi, 168/1. maddesinin uygulandığı kısımdan “4 ay” çıkartılarak yerine “3 ay 10 gün"

yazılmasına ve yine sonuç ceza kısmından 62. maddenin uygulandığı kısımda “3 ay 10 gün” ibaresinin çıkartılarak yerine “2 ay 23 gün” ibaresinin eklenmesi suretiyle sonuç cezanın “2 ay 23 gün hapis cezası" olarak düzeltilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/10299
Karar No: 2013/9397
Karar Tarihi: 26.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/10299 E.  ,  2013/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, kooperatif tüzel kişiliğinin ve 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için kooperatif tüzel kişiliği ve Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada kooperatif tüzel kişiliğinin, Hazinenin ve ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın kooperatif tüzel kişiliği, Hazine ve Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ve ayrıca Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ekli tebliğnamenin anılan kurumlara tebliği ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3382
Karar No: 2024/3681
Karar Tarihi: 09.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/3382 E.  ,  2024/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1682 E., 2024/1578 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zile 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/255 E., 2023/685 K.

Taraflar arasındaki geçit hakkı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın ..., ..., ..., ... ve ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.07.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Yargılama sırasında belirlenen dava değeri ve hükme esas alınan miktar 16.270,00 TL olup karar tarihi itibarıyla geçerli olan 378.290,00 TL'lik temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8524
Karar No: 2015/24243
Karar Tarihi: 11.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/8524 E.  ,  2015/24243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/18816

MAHKEMESİ : Aydın(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

NUMARASI : 2009/1264 (E) ve 2010/640 (K)

SUÇLAR : Kötü muamele, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık A.. B.. müdafiinin ve katılan H.. B.. vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Diğer hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

Sanığın kendisinden ayrılmak isteyen eşi katılan A.'yi ısrarına karşın bu fikrinden vazgeçiremeyince, sinirlenerek müşterek çoçukları olan H.'yi önce el ve ayaklarından tutarak balkondan salladığı, ardından da ellerinden tutarak ağlayıp bağırmasına rağmen balkondan aşağı doğru yaklaşik beş dakika süreyle sarkıtıp eşi olan katılan A.'yi bebeği atmakla tehdit etmesi eyleminde, sanığın bebeğe karşı gerçekleştirdiği etkili eyleme yönelik bu hareketlerinin katılan eşini, bebeği öldürerek zarar vermekle tehdit amacıyla işlendiği gözetildiğinde, TCK'nın 106/3 fıkrasının göndermesi ile sanığın yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, TCK'nın başka bir suçu oluşturmayan eylemlerin fena muamele suçu olarak düzenlendiği 232. maddesi ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık A.. B.. müdafiinin ve katılan H.. B.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek, dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8430
Karar No: 2013/12641
Karar Tarihi: 09.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8430 E.  ,  2013/12641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılanın ''... Bilişim Teknolojileri Medikal Ürünler Özel Sağlık Hizmetleri Gıda Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'' yerine "..." yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Eşinin borcundan dolayı müşterek konutlarında uygulanan haciz işlemi sonunda haczedilerek yediemin olarak sanığa teslim edilen eşyaların müşterek konutta kullanılan eşyalardan olması nedeniyle sanığın mahcuz malların ortak maliki olduğunun kabulü ile hakkında muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan verilen cezada TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi ile indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 12 gün adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 6 gün adli para cezasına ve 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 5 gün adli para cezasına indirilmesi ile aynı Kanunun 52. maddesi gereğince de 1 gün adli para cezasının 20,00 TL hesabı ile 100,00 TL adli para cezasına çevrilmesine anılan Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sonuç hapis cezası bir gün karşılığı 20,00 TL’den adli para cezasına çevrilerek 740,00 TL adli para cezasına, çevrilmesi suretiyle sonuç olarak sanığın hapisten çevrilen 740.00 TL ve doğrudan verilen 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5721
Karar No: 2010/7434
Karar Tarihi: 12.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/5721 E.  ,  2010/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’un yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2009 gün ve 2009/118 Esas, 2009/328 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve bunlar tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dilekçelerinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27127
Karar No: 2015/3050
Karar Tarihi: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27127 E.  ,  2015/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24967
Karar No: 2018/14867
Karar Tarihi: 20.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/24967 E.  ,  2018/14867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de; dava değeri 22.400,00 TL'nin altında kaldığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Bilirkişi kurulunun 01.03.2011 tarihli kök raporunda, buğday mısır münavebesi ile yıllık net gelirin 356.25 TL olarak hesaplandığı gözetilmeksizin hükme esas alınan 30.06.2011 tarihli ek raporda arazinin yıllık net geliri herhangi bir açıklama yapılmadan 277,50 TL olarak kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

2)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin düşülmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Tapu kayıt maliki Mehmet mirasçıları: Kalyoncu ile davalılar arasındaki hukuki ilişkiyi gösterir güncel veraset ilamları ve aile nüfus kayıt örnekleri ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilip, hak sahipliği denetlenmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

5)Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde, aleyhine harca hükmedilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

6)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle bir kısım davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6392
Karar No: 2018/6046
Karar Tarihi: 16.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6392 E.  ,  2018/6046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/551
Karar No: 2019/4856
Karar Tarihi: 07.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/551 E.  ,  2019/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunu'nun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafiinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanıklar ile katılanın olayın başlangıç ve gelişimini farklı anlatmalarına, sanıklar hakkında olayın akabinde yaralanmalarına dair doktor raporlarının bulunmamasına, katılanın mevcut yaralanmasına ve katılan ile sanıkların çelişkili beyanlarına göre; sanıklar yönünden meşru müdafaa şartlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

b) Katılan hakkında düzenlenen, Finike Devlet Hastanesi tarafından 08.05.2012 tarihli raporunda "sol ayak bileğinde ateşli silah yaralanmasına ait giriş çıkış yerleri olduğunun" belirtilmesi karşısında, mevcut raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşıldığından, katılana ait tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte temin edilerek en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde, özellikle yaralanmanın

duyularından veya organlarından birinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığına ilişkin raporun alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2617
Karar No: 2011/10187
Karar Tarihi: 05.07.2011

**10. Hukuk Dairesi         2010/2617 E.  ,  2011/10187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuan tazminat istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde, sigortalıya ödenen geçici işgöremezlik ödeneği ve tedavi giderlerinin tamamı olan 2.298,15 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle, 1.378,89 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; 25.12.2009 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.400,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, hüküm altına alınan miktar gözetildiğinde, reddine karar verilmiş olan 919,26 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 05/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi .