erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/2044
Karar No: 2019/7274
Karar Tarihi: 15.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2044 E.  ,  2019/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin yüzüne karşı tefhim edilen 27/11/2014 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23/12/2014 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2019
Karar No: 2006/5551
Karar Tarihi: 30.05.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/2019 E.  ,  2006/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 30.05.2006 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Yerleşik uygulamada benimsenmiş hesap yönteminde; iş kazası tazminatı hükme en yakın tarihe kadar olan süre işlemiş zarar devresi, bu tarihten geleceğe dönük süre işleyecek zarar devresi olarak kabul edilmekte ve bu ili devrenin tazminatı ayrı ayrı hesaplanmaktadır.

İşlemiş zarar devresi hükme en yakın tarihe kadar somut olarak bilinen gerçek ücretlere göre, işlemiş zarar devresi ise hükme en yakın tarihteki gerçek ücretin % 10 artırma ve %10 iskontolama işlemine tabi tutularak hesaplanmakta; bu şekilde yapılan hesaplama ile bulunan toplam tazminata talep edilmişse faiz olay tarihinden başlatılmak suretiyle hüküm oluşturulmaktadır. Hükme en yakın tarihte somut verilere dayanılarak belirlenen gerçek zarar ile bu tarihteki gerçek ücrete göre hesaplanan işleyecek devre zararının tamamı olay tarihinde gerçekleşmemiştir. Dolayısıyla olay tarihinde gerçekleşmeyen zarara da olay tarihinden faiz işlemesinin haksız zenginleşmeye sebebiyet vereceği yadsınamaz bir gerçektir. İşte bu oluşum haksızlığın giderilmesi ve hak dengesinin sağlanması bakımından B.K. 43. -44. maddeleri dayanak kılınarak tazminattan indirim yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Nitekim dairemizin, benzer durumda B.K. 43. ve 44. maddeleri uyarınca indirim yapılması gerektiğini öngören pek çok kararı bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının meslekte % 10.2 oranında kazanma güç kaybına uğramasına yol açan iş kazası 08.01.1996 tarihinde meydana gelmiş; karar 13.07.2005 tarihli hesap raporuna dayanılarak 14.12.2005 tarihinde verilmiştir. Hükmolunan 19.708.50 YTL. maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ulaşacağı miktar B.K. 43.-44. maddeleri uyarınca hakkaniyet indirimi yapılmasını gerekli kılmaktadır. Bu nedenle ya hükmün bozulması ya da indirim yapılarak düzeltilerek onanması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Esas No: 2016/4956
Karar No: 2017/12518
Karar Tarihi: 20.04.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/4956 E.  ,  2017/12518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ile katılanın ayrı adreslerde fırıncılık yaptıkları, müşteri paylaşımı nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, sanığın, olay günü tanık ...'ı arayıp ".... Dinlenme Tesisleri'ne ağabeyin ... ekmek vermesin aksi durumda onu.... meydanında ayağından vururum" şeklinde sözler söyleyerek katılana karşı tehdit eyleminde bulunduğunun kabul edilmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 117/1. maddesinde tanımlanan şikayete bağlı iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan anılan Kanunun 106/1. madde ve fıkrasının birinci cümlesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4036
Karar No: 2019/8286
Karar Tarihi: 09.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4036 E.  ,  2019/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 31/3, 62, 50/3-1-a, 52/2-4. maddeleri

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin hükmün açıklamasının geri bırakılması gerektiğine ve suçun unsurlarının oluşmadığına, mahalli Cumhuriyet savcısının ise eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarı belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19235
Karar No: 2024/16215
Karar Tarihi: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19235 E.  ,  2024/16215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.12.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/2726 E., 2022/3048 K.

KATILANLAR : ..., ... Mühendislik Mimarlık İnşaat Kuyumculuk Mobilya Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.12.2022 tarihli ve 2022/2726 Esas, 2022/3048 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-g maddesi uyarınca,on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 07.12.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14484
Karar No: 2011/3648
Karar Tarihi: 31.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/14484 E.  ,  2011/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2008 gün ve 2005/136-2008/16 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.06.2010 gün ve 2009/237 - 2010/6321 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan Çetaş Otom.Servis.... Ltd.Şti.’ne tamir için bırakılmış Eren Ltd.Şti.’ne ait aracın tamir için bırakıldığı servis bölümünden çalındığını, çalınan aracın bedelinin müvekkili tarafından sigorta ettirene ödendiğini, aracın çalındığı sigortalı işyerinin güvenliğinden davalının sorumlu bulunduğunu, tamir için bırakılan aracın davalı güvenlik şirketinin tedbirsizliği ve dikkatsizliği sonucu çalındığını ileri sürerek, müvekkili tarafından ödenen 29.000,00 YTL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hırsızlık olayının meydana geldiği servis binasının koruma ve güvenliğinin müvekkili şirket tarafından yerine getirilmediğini, araçların servis ve bakımlarının yapıldığı tamirhanelerin güvenliğinin sigorta ettiren Çetaş Ltd.Şti.’ne ait olduğunu, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurlu bir davranışının bulunmadığını, oluşan zarardan sorumlu olmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı Çetaş Ltd.Şti ile davalı şirket arasında güvenlik hizmeti sözleşmesi bulunduğu, dava dışı anılan şirketin sözleşmeye uygun olarak görev yürütülecek yeri davalıya bildirmediği ve çalışanlarının tamir için bırakılan aracın anahtarını aracın üzerinde bırakarak çalınmasına neden oldukları, davalının da yeterli dikkat ve özeni göstermediği, bu durumda davaya konu olayın meydana gelmesinde eşit oranda kusurlu bulundukları sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 14.500,00 YTL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.06.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13883
Karar No: 2018/4118
Karar Tarihi: 05.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13883 E.  ,  2018/4118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11063
Karar No: 2014/427
Karar Tarihi: 31.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/11063 E.  ,  2014/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...) Davacılar vekilinin ....04.2012 havale tarihli dilekçesinde belirttiği ... 601 ada 60 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde (şerh ve beyanları da gösterir şekilde) kütük sayfalarının) ve dayanakları olan tüm belgelerin (imar uygulaması görmüşse Belediye Encümen kararı, dağıtım cetvelleri, analiz cetvelleri, vs.) ve de krokisinin (imar uygulaması görmüşse imar parselleriyle çakıştırmalı krokisinin de) temin edilmesi;

...) ... Mahallesi 38183 ada ... 38184 ada ... parsel sayılı taşınmazların ilk tesislerinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde (şerh ve beyanları da gösterir şekilde) kütük sayfalarının) ve dayanakları olan tüm belgelerin (imar uygulaması varsa Belediye Encümen kararı, dağıtım cetvelleri, vs.) ve de bu taşınmazlar imar parselleriyse altlığında kalan kadastral parselle birlikte çakıştırmalı krokilerinin getirtilmesi; ayrıca imar parselleri olmaları halinde üzerinde oluşturuldukları kadastral parsellerin de tespit edilerek tedavüllü kayıtlarının celbi ile evraka eklenmesi;

...) Davacılar ile davacıların miras bırakanı ...’ın 775 sayılı Yasa veya 2981 sayılı Yasa uyarınca Belediye veya Hazineye başvurusu olup olmadığı, adı geçenlere tapu tahsis belgesi verilip verilmediğinin ... Büyükşehir Belediyesi, .. Belediyesi ve ... ... .... Müdürlüğü’nden araştırılarak ilgili belgelerin teminiyle evraka eklenmesi; bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20091
Karar No: 2018/304
Karar Tarihi: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/20091 E.  ,  2018/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

1- 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin- 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; Davacı temyiz dilekçesinin davalılar vekillerine tebliği ile tebligat parçalarının dosyaya eklenmek üzere

2- Davalı ... Vekiline temyiz harcının yatırılmasına ilişkin muhtıra tebliğ edildiği halde temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmakla temyiz talebinin reddedilerek ek kararın ilgili vekile tebliği ile tebligat parçasının dosyaya eklenmesi

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1466
Karar No: 2014/7996
Karar Tarihi: 01.07.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/1466 E.  ,  2014/7996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 32/1, 57/1, CMK'nın 223/3-a maddeleri uyarıca ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü, sanık ve eşinin CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen süreden sonra temyiz etmesi nedeniyle temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1588
Karar No: 2019/5164
Karar Tarihi: 05.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/1588 E.  ,  2019/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satıldığını, ... 10. İcra Müdürlüğünün 2011/38088 E sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın 1. sıra haciz alacaklısı olan davalıya ödenmesine karar verildiğini, davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini ve davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının avukatlık vekalet ücreti sözleşmesine dayandığını, müvekkilinin dava dışı borçluya avukatlık hizmeti sunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 28/01/2014 tarihli ve 2013/103 E. 2014/15 K. sayılı ilamı ile davanın reddine dair kararı davacı vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 07.09.2015 tarihli ve 2014/6806 E. 2015/5655 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada Avukatlık Kanunu hükümleri uyarınca davalının hukuki yardımının karşılığı olan meblağın %25'ini aşmamak üzere bir ücret talebinde bulunabileceği, davalı ile dava dışı borçlu arasında düzenlenen avukatlık hizmet sözleşmesine göre yapılan hukuki yardımın %10'u oranında bir ücret kararlaştırıldığı, davalının avukatlık hizmetini yerine getirdiği bu nedenle işlemin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.