erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/8017
Karar No: 2016/677
Karar Tarihi: 11.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8017 E.  ,  2016/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/194240

Mahkeme : TEKİRDAĞ (KAPATILAN) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 20.03.2014-2013/27 esas ve 2014/180 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12837
Karar No: 2017/1964
Karar Tarihi: 08.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12837 E.  ,  2017/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 06/09/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle;...köyünde kadastro çalışmaları yapılırken Kornat mevkiinde bulunan doğusunda..., batısınd...karayolu, kuzeyinde ...l ve hissedarlarının taşınmazı, güneyi ırmak ile çevrili yaklaşık 15 dönüm miktarında fındık bahçesi, çayırlık ve ağaçlık niteliğinde olan taşınmazın tespit dışı bırakıldığını, söz konusu taşınmazın davacının kayınpederi ...'a ait iken 1970'li yıllarda satın alındığını, o tarihten beri davacının tasarruf ve zilyetliği altında olduğunu, taşınmazın dere yatağı, Devlet ormanı ve mera niteliğinde olmadığını, etrafının tarım arazileri ile çevrili olduğunu, davacının taşınmazın kadastro tespiti sırasında kendi adına yazıldığını zannettiğini, taşınmazın bir bölümünü Kuran Kursu yapılmak üzere ... isimli kişiye hibe ettiğini, binanın yapımına başlandığı esnada taşınmazın tespit dışı bırakıldığını öğrendiğini, tespit dışı bırakılan bu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davada zilyetlik koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından(vekalet ücreti yönünden) temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapusuz taşınmazın tescili talebine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve zilyetlike kazanma koşullarının oluşmadığı belirlenerek hüküm tesis edildiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 5018 sayılı Kanun gereğince Karayolları Genel Müdürlüğünden onama harcı alınmasına yer olmadığına 08/03/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3484
Karar No: 2021/10397
Karar Tarihi: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3484 E.  ,  2021/10397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, ödenmemişse üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilen 6.643,44.-TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (3'er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek bedele ilişkin kararın kesinleşmesi ile) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan (kararın kesinleşmesine kadar) ve (işleyen faizin kararın kesinleşmesi ile davalıya ÖDENMESİNE), ibarelerinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 27.09.2021’e kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/41129
Karar No: 2017/19644
Karar Tarihi: 28.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41129 E.  ,  2017/19644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince nispi temyiz karar harcının yatırılması gerekirken nispi istinaf karar harcı yatırıldığı ve nispi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı vekiline nispi temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/1809
Karar No: 2020/15430
Karar Tarihi: 02.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/1809 E.  ,  2020/15430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 ve 5015 sayılı Kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; her iki suç yönünden beraat, sanık ... hakkında; 5015 sayılı Yasaya muhalefetten beraat, 5607 sayılı Yasaya muhalefetten hükümlülük (Asıl Karar), müsadere, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına (Ek Karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, asıl ve ek kararın vekil yerine asile tebliğ edilmesi nedeniyle 22.01.2013 tarihli asıl ve 23.01.2013 tarihli ek kararın sanık ... müdafii ...'ya usulüne uygun tebliği,

2-Ele geçirilen sigaralar yönünden suçtan zarar gören ve temyiz hakkı bulunan ...'na 23.01.2013 tarihli ek kararın tebliği ile, kararların temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenip bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4304
Karar No: 2007/5887
Karar Tarihi: 02.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4304 E.  ,  2007/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılar, mahkemece karar ve ilâm harcından sorumlu tutulmuştur. Oysa, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi gereğince, Genel Bütçeye dahil idarelerden başvuru harcı ile karar ve ilâm harcının tahsiline hüküm verilemez. Bu sebeple, kararın davalılar yararına bozulması gerekirse de; mahkemece düşülen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.)bentte belirtilen nedenle davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeple kararın “davacı tarafından yatırılan (485,25) YTL harcın mahsubu ile eksik kalan (1.442,55) YTL karar ve ilâm harcının davalılardan tahsiline” ve “davacı tarafından yatırılan 485,25 YTL harcın” davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine” içerikli hüküm fıkralarının karardan çıkarılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalılardan harç alınmasına yer olmadığına 02.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1537
Karar No: 2020/5299
Karar Tarihi: 19.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1537 E.  ,  2020/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her bir sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in,... Fizik Tedavi Merkezinin sahibi ve mesul müdürü olduğu, sanık ...'nın aynı merkezde fizik tedavi uzmanı olarak görev yaptığı, sırt ağrıları nedeniyle bahse konu tedavi merkezinde vakum tedavisi gören katılanın, 3. seans tedavisi sırasında ısının etkisi ile sırtında yanıklar oluştuğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda, Adli Tıp İhtisas Kurumu Başkanlığı 7. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 21.10.2019 tarih 4757 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hastanın şikayet ve tıbbi hikayesi ile fizik muayene bulgularına göre 03.11.2014 – 05.11.2014 tarihleri arasında uygulanan fizik tedavilerin ve uygulama tekniğinin tıbben uygun olduğu, tedaviye bağlı geliştiği iddia edilen ve 05.11.2014 tarihli muayenede tarif edilen yanıkların her türlü dikkat ve özene rağmen bu işlem sırasında oluşabileceği ve bu durumun komplikasyon olarak nitelendirildiği, ilgili sağlık kuruluşunda düzenlenen tıbbi belgelerde oluşan yanık ile ilgili kayıt bulunmamakla, yapılan fizik tedavi uygulamalarının tıbbi hata olarak değerlendirilmediği olay nedeniyle sanıkların kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığı, olay nedeni ile yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle sanıklar hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan, "Sanıklar ... ve ... haklarında yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK 223/2-e maddesi uyarınca müsnet suçtan AYRI AYRI BERAATLERİNE," cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanıkların, yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca müsnet suçtan AYRI AYRI BERAATLERİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/139
Karar No: 2020/50
Karar Tarihi: 27.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2020/139 E.  ,  2020/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vekili Av. ... ... ile davalı ... Ltd. Şti vekili Av. ... arasındaki finansal kiralamaya konu malın iadesi davası hakkında İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 2013/20 esas ve 2013/281 karar sayılı ve 06.11.2013 tarihli hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı şirket vekili, davalının ekonomik sıkıntı içinde olduğunu, ailesini ve kendi geçimini sağlamakta zorluk çektiğini, dava masraf ve giderlerini ödeyecek durumda olmadığını belirterek adli yardım talepli olarak temyiz talebinde bulunmuştur.

1-HMK'nın 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek kişiler gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalının ticari şirket olması nedeniyle mezkur yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden ayrıca mahkemece verilen kabul kararına göre temyiz aşamasında yatırılması gereken nisbi harç miktarının 170,78 TL olduğu, maktu temyiz harcının da altında olduğu, dolayısıyla temyiz aşamasında yatırılması lazım gelen karar harcı ile maktu temyiz harcı toplamının fahiş olmadığı ve buna yönelik talebin de samimi olmadığı değerlendirilerek davalı şirket vekilinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmün temyizi sırasında temyiz yoluna başvurma harcı ile karar harcı yatırılmadığından, hükmü temyiz eden davalı vekiline Dairemiz adli yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmezse veya itirazın Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından reddi halinde 492 sayılı Harçlar Kanunu’na göre yatırılması gereken harcın yatırılması için HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un, 26/09/2004 tarihli 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 434/3. maddesi uyarınca davalı vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin adlî yardım talebinin reddine; Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRiLMESİNE, 27.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13151
Karar No: 2015/23634
Karar Tarihi: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13151 E.  ,  2015/23634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2014/183-2015/70

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-)Dava konusu taşınmazın dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklere göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 olacağı gözetilmeden, daha az kabulüyle düşük bedele tespit edilmesi,

2-)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılı hasat dönemindeki münavebe ürünü olarak alınan buğday, ayçiçeği, fasulye ve karpuzun ortalama toptan kg satış fiyatlarının dekar başına verim miktarlarının ise İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7867
Karar No: 2021/15851
Karar Tarihi: 23.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7867 E.  ,  2021/15851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce davalı vekilinin istinaf isteminin süre yönünden usulden reddine; davacı idare vekilinin istinaf isteminin ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı tescil ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi yönünden düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce davalı vekili süre yönünden usulden reddine; davacı idare vekili yönünden ise kısmen kabulü ile tescil ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi yönünden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Merkez İlçesi, Susuz Beldesi, Selçuklu Mahallesi, 161 ada 144 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi ve tescil yönünden hükmün 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.