erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/4690
Karar No: 2021/5928
Karar Tarihi: 13.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4690 E.  ,  2021/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından TMK. 162. maddesine dayalı açmış olduğu davanın reddi, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı-davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödenmesi gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı-davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda (2/b) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (2/a) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.09.2021 (Pzt.)
Esas No: 2021/5444
Karar No: 2021/13083
Karar Tarihi: 28.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/5444 E.  ,  2021/13083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2020/239-2021/267

İlk Derece

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/423
Karar No: 2022/1692
Karar Tarihi: 17.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/423 E.  ,  2022/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

10/06/2021 tarihinde sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, sanık müdafii tarafından yasal süresi geçtikten sonra 10/07/2021 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteğinin REDDİNE, 17/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/12011
Karar No: 2013/29738
Karar Tarihi: 16.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12011 E.  ,  2013/29738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :1.10.2012
Esas No: 2006/2174
Karar No: 2006/5731
Karar Tarihi: 21.03.2006

12. Hukuk Dairesi 2006/2174 E., 2006/5731 K.

**12. Hukuk Dairesi 2006/2174 E., 2006/5731 K.**

**- İHTİYATİ HACİZ KARARI

- YETKİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 50 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 12 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 22 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra takibi İstanbul Yedinci Asliye Ticaret Mahkemesinin 14.04.2005 tarih ve 2005/345 D. İş sayılı ihtiyati haciz kararı ile başlatılmıştır. llK'nun 50. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK'nun 12. maddesi gereğince ihtiyati haciz kararından sonra bu kararın dayanağı olan alacak davası haciz kararını veren mahkemede de açılabilir. Anılan hüküm icra dairelerinin yetkisini belirlemede de geçerlidir. İhtiyati haciz karannın itiraz üzerine kaldırıldığı da iddia edilmediğine göre takibin yetkili İstanbul İcra Dairesinde başlatılmasında hukuka aykırılık yoktur.

Öte yandan, icra takibinin dayanağı olan bonoda taraflarca İstanbul mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. llK'nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK'nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilir.

Somut olayda, alacaklı da bonoda özel yetkili yer olarak gösterilen İstanbul İcra dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir durum söz konusu değildir. O halde, mahkemece borçlunun yetki itirazının reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle IİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1258
Karar No: 2017/1216
Karar Tarihi: 12.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1258 E.  ,  2017/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında;

Kasten öldürmeye azmettirme suçundan delil yetersizliği nedeniyle beraat

Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan delil yetersizliği nedeniyle beraat

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafii, katılanlar Yavuz, ... ve ... vekilleri

TÜRK MİLLETİ ADINA

Duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafii, duruşmaya gelmediğinden, dosya üzerinden yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Veysal ve Nurdane'nin maktule yönelik öldürmeye

azmettirme, sanık ...'un maktule yönelik öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillere göre, sanıkların bu suçları işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle haklarında beraat kararları verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin yasal savunma koşullarının oluştuğuna ilişen, katılanlar ve vekilleri ile Cumhuriyet savcısının sanıkların iştirak halinde tasarlayarak öldürme suçlarının sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanıklar Veysal ve Nurdane'nin maktule yönelik öldürmeye azmettirme, sanık ...'un maktule yönelik öldürmeye yardım suçlarından verilen beraat kararlarının tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

A-) Oluşa, dosya kapsamına ve sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre; olay günü karşılaşan sanık ile maktulün tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında maktulün sanığın kız kardeşine hakaret etmesi üzerine sanığın eve gidip aldığı bıçakla maktule 120 kez vurarak onu öldürdüğü olayda; sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

B-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/6448
Karar No: 2015/189
Karar Tarihi: 26.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6448 E.  ,  2015/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....., ...... kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında sanıktan alınmasına karar verilen "2.347,06 TL" bozma öncesi yargılama giderinin "693,06 TL" olarak, "2.403,06 TL" toplam yargılama giderinin "749,06 TL" olarak değiştirilmesine, zorunlu müdafii ücreti olan "1.654,00 TL'nin" hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/5948
Karar No: 2012/10343
Karar Tarihi: 30.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/5948 E.  ,  2012/10343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2008 gün ve 2008/49 Esas 2008/373 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün birinci maddesinde 5 gün adli para cezası yerine "...5 gün hapis..." kelimesinin kullanılmasının maddi hata olduğu değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasının belirlenmesine ve bireyselleştirmeye yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılıp adli para cezasının belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle tespiti gerekirken TCK.nın 61/8. maddesine aykırı şekilde önce sanığa 5 gün adli para cezası verilip bunun aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince günlüğü 20 YTL den 100 YTL adli para cezasına çevrilmesine karar verildikten sonra TCK.nın 62. maddesi uyarınca cezanın 1/6 oranında indirilerek sanık hakkında 83 YTL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık hakkında TCK.nın 53/1. maddesine göre hükmedilen hak yoksunluklarının ne zamana kadar devam edeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. maddesinin ilk iki fıkrasının

hükümden çıkartılarak yerine "1- sanığın müstehcenlik suçundan eylemine uyan TCK 226/4. madde gereğince suçu işleyiş şekli dikkate alınarak takdiren bir yıl hapis ve TCK.nın 52/1. maddesi dikkate alınarak takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın suçunu samimi kabulü lehine takdiri indirim nedeni sayılmakla TCK.nın 62. maddesi gereğince cezanın 1/6 oranında indirilerek sonuçta 10 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nın 52/1-2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20-TL den hesaplanmak suretiyle sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," fıkralarının eklenmesi, TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20071
Karar No: 2018/554
Karar Tarihi: 15.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20071 E.  ,  2018/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar, Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade bayanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m.166/1-2) olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2018 (Pzt.)

....
Esas No: 2007/12319
Karar No: 2007/11363
Karar Tarihi: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12319 E.  ,  2007/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah. sıf.)

Taraflar arasındaki ... mallarının korunmasına ilişkin davada Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk ile Bursa 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Yasasının 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan ... mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, malların korunması istenen çocuğun babası ... olduğundan velayeti kullanan annenin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, sağ eşin "... Mahallesi, Reklam Sokak, No: 5 .../Bursa" adresinde ikamet ettiği belirlendiğine göre, uyuşmazlığın Bursa 3. Aile Mahkemesinde çözüme kavuşturulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 3. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6601
Karar No: 2012/15648
Karar Tarihi: 20.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6601 E.  ,  2012/15648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

Katılan vekilinin, yüzüne karşı 16.12.2010 tarihinde verilen hükmü, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 24.12.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca vaki temyiz isteminin istem gibi REDDİNE, 20.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/6265
Karar No: 2024/16856
Karar Tarihi: 05.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/6265 E.  ,  2024/16856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3049 E., 2019/1990 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/239 E., 2018/270 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesi kararının gözetilmesine ilişkin düzeltme ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

a. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve istiyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddeleri olan TCK’nın 220/7 ve 314/3. maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin olarak son eylem tarihi olan 09.12.2014 yerine 01.08.2017 olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3102
Karar No: 2015/44549
Karar Tarihi: 04.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3102 E.  ,  2015/44549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanıklar hakkında hükmolunan “420,00 TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.