erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/11616
Karar No: 2015/14346
Karar Tarihi: 22.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11616 E.  ,  2015/14346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/71846- Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık A.. Y..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2013 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı kararını müteakiben maddi hata nedeniyle kararın düzeltilerek 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 16/04/2014 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18.02.2015 tarih ve 2015/4227 – 12749 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.03.2015 tarih ve 2015/71846 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede; Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2013 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı kararı ile; hükümlü hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan dolayı günlüğü 20,00 Türk Lirasından 100 tam gün adli para cezası karşılığı 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası yerine 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, sehven verilen bu kararın mahkemenin 16/04/2014 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı ek kararı ile düzeltilerek hükümlünün aleyhine olacak şekilde günlüğü 30,00 Türk Lirasından 100 tam gün adli para cezası karşılığı 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kumlunun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararı doğrultusunda cezanın belirlenen miktarındaki hatanın hesap veya yazım hatasından kaynaklandığı ve mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği düşünülmüş ise de ek karar ile düzeltilen miktarın sanığın aleyhine olduğu anlaşılmakla bu şekilde fazla ceza verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 16/04/2014 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2.maddesi gereğince takdiren 120 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasında TCK'nin 62/1.maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından hesaplanarak sanığın sonuç itibariyle 2000 Türk Lirası Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/356
Karar No: 2019/540
Karar Tarihi: 09.05.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2019/356 E.  ,  2019/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu Kararının İptali ve Markanın Hükümsüzlüğü” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 14.05.2013 tarihli ve 2012/277 E., 2013/94 K. sayılı direnme kararının incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunun 14.06.2017 tarihli ve 2017/11-1729 E., 2017/1186 K. sayılı ilamı ile karar bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece bozmaya uyularak karar verilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Dava, Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı (TPE) Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulunun (YİDK) 31.10.2008 tarihli, 2008-M-5068 sayılı kararının iptaline, davalının 2006/006687 sayılı markasının tescil işlemlerinin durdurulmasına ve reddine, davalı şirket markası tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, “davanın reddine” dair verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak yeni bir karar verilmiştir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Mahkemece verilen yeni hükme yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde; dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 09.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/14880
Karar No: 2014/4009
Karar Tarihi: 11.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14880 E.  ,  2014/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/250434

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö. H. Tic. Ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair, Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Kısım Komutanlığınca düzenlenen 21/07/2008 tarihli ve .... sıra nolu trafik İdarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin GAZİOSMANPAŞA 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli ve 2012/1309-1309 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12.07.2013 gün ve 45251 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2013 gün ve KYB. 2013-250434 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç, yıldır. Ancak, 89'uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli idareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer." şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 21/06/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.03.2013 tarihli ve 2012/1309 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 11.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3853
Karar No: 2020/2976
Karar Tarihi: 17.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/3853 E.  ,  2020/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine dair Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20.09.2017 tarih, 2017/319 esas ve 2017/272 karar sayılı ilamına yönelik istinaf isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesine eklenen (a) bendi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/182
Karar No: 2007/1541
Karar Tarihi: 12.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/182 E.  ,  2007/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin feshi nedeniyle oluşan menfi zararın tahsili istemine ilişkindir. Davalı cevap vermemiş, yargılama yokluğunda devam etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 08.08.2000 tarihli sözleşmede işin yapımı 1.383.000.000.000 TL.ya yükümlenmiştir. Davalı bunun %79.18’lik kısmını gerçekleştirmiş, kalan kısım ikmal edilemediğinden 19.09.2002 tarihinde sözleşmesi feshedilmiştir. Kalan iş yeniden yapılan ihale sonucu 11.12.2002 tarihli sözleşmeyle 1.000.000.000.000 TL. bedelle aynı şartlarda yaptırılmıştır. Davada yeniden ihale sonucu uğranılan olumsuz zararın tahsili istenmektedir. Kural olarak akdi fesheden taraf BK.nun 106. ve 108. maddeleri uyarınca olumsuz zararı isteyebilir. Olumsuz zarar, akdin ifa edileceğine güvenilerek yapılan masraflar ve kaçırılan fırsattan ibarettir. Kaçırılan fırsattan maksat eksik bırakılan işin yeniden yapım bedeli ile ilk ihalede en yakın teklif fiyatı arasındaki farktan ibarettir. Somut olayda ilk ihalede en yakın teklif 1.480.400.000.000 TL.dır. Bu fiyatlara göre eksik bırakılan işin miktarı 2 nci ihale tarihine endekslenerek bulunacak miktarla 2. ihale bedeli olan 1 trilyon TL arasındaki fark davacının menfi zararıdır. İkinci ihale fesihten sonra makul sürede ve aynı şartlarda 1.000.000.000.000 TL.ya gerçekleştiğinden ikisi arasındaki fark davacının menfi zararıdır. Ne var ki davadan daha az miktar istemde bulunulduğundan bu miktar hüküm altına alınmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/694
Karar No: 2019/5800
Karar Tarihi: 07.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/694 E.  ,  2019/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Ayrıca, 7201 Sayılı Yasanın 11.maddesi gereğince avukat ile takip edilen işlerde tebligatın avukata yapılması gerekir.

Dosya kapsamından, birleşen dosya davacısı İsa'nın asıl dosyadaki davacılardan farklı bir vekille temsil edildiği, ancak gerekçeli kararın ve bir kısım davalılarca ibraz edilen temyiz dilekçelerinin davacı İsa'nın vekiline tebliğ edilmediği, davalı Belediye’nin aşamalarda vekaletname ibraz eden vekilleri bulunduğu halde bu davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayıldığına ilişkin ek kararın asile tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Davacı İsa vekiline gerekçeli karar ve temyiz dilekçelerinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davalı Belediye'nin temyiz isteminden vazgeçmiş sayıldığına ilişkin ek kararın bu davalının vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11759
Karar No: 2013/11892
Karar Tarihi: 11.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11759 E.  ,  2013/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Bursa 1. Asliye Hukuk ve Bursa 5. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; davanın TMK.'nun 2. kitabında yer alan aile hukukuna ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise; taraflar arasında evlilik birliğinin devam ettiğini ve açılmış bir boşanma davasının bulunmadığını, uyuşmazlığın kaynağının haksız fiil olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6098 Sayılı TBK.nin 56. maddesinde, “Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekili, davalı eski eşin evlilik devam ederken davacıya ve müşterek çocuklarına şiddet uyguladığını, davacının bu sebeple psikolojik bakımdan yıprandığını belirterek, 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş olup, davacı taraf TMK.'nun 174. maddesindeki boşanmanın eki niteliğindeki hükümlere dayanmayıp, Borçlar Yasası'nda düzenlenen haksız fiil hukuksal nedeni ile manevi tazminat talep etmektedir.

Buna göre Türk Medeni Kanunu'nun 2. kitabı ile ilgisi bulunmayan uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/536
Karar No: 2021/3495
Karar Tarihi: 08.07.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/536 E.  ,  2021/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Cinsel taciz suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2020 gün ve 2020/22 E. 2020/70 K. sayılı kararı ile Kocaeli Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine yetkisizlik kararı verildiği, Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2020 gün ve 2020/207 E. 2020/104 K. sayılı kararı ile Bursa Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine karşı yetkisizlik kararının verildiği, böylece anılan mahkemeler arasında olumsuz yetki uyuşmazlığının doğduğunun anlaşılması karşısında; Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/07/2020 gün ve 2020/429 E. 2020/485 K. sayılı kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2020 gün ve 2020/22 E. 2020/70 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/07/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz İşl. Md.

...
Esas No: 2019/25890
Karar No: 2020/12658
Karar Tarihi: 08.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/25890 E.  ,  2020/12658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın yüzüne karşı usulüne uygun 16.09.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28.09.2015 tarihinde temyiz ettiği görülmekle, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8949
Karar No: 2016/5823
Karar Tarihi: 28.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8949 E.  ,  2016/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 30/04/2003 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03/11/2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03/11/2009 dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 28/09/2010'a kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “kişi hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 30/04/2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 6723 sayılı yasayla değişik 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9043
Karar No: 2012/41195
Karar Tarihi: 12.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9043 E.  ,  2012/41195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, siyasi parti bürolarına ya da ... yerlerine ... bulmak amacıyla CV bırakan müştekilerin bilgilerini bir şekilde ele geçirerek müştekilerle irtibata geçtiği, müştekileri işe alacağına ikna ederek, işe giriş için gerekli olduğunu söylediği ... elbisesi veya ... raporu için masraf adı altında müştekilerden çeşitli meblağlarda paralar alarak ortadan kaybolduğu şeklindeki eylemlerinin dolandırıcılık suçuna oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığa atılı resmi belgede sahtecilik suçuna konu teşkil eden ehliyetin incelenmesi üzerine tanzim edilen 09/08/2010 tarihli ekspertiz raporunda, belgenin iki kat lamine ile kaplı olduğu, fotoğraf kenarlarının düzensiz kesilmiş olduğu ve fotoğraf yuvasına uyum sağlamadığı, belge üzerinde basılı olan mühür izinin fotoğraf üzerinde devam etmediğinin belirlenmesi ve bu tip belgeleri kontrol ve tanzimle görevli yetkililerin dikkatini çekeceğinden belgenin bu kişilere karşı iğfal kabiliyetini haiz olmadığının belirtilmesi karşısında yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, belge aslının getirtilerek denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulması, mahkeme tarafından incelenmek ve özellikleri zapta geçirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.