erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/4190
Karar No: 2015/15974
Karar Tarihi: 08.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4190 E.  ,  2015/15974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2009/1020-2014/727

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı ABD Hükümeti vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 08.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4645
Karar No: 2012/6419
Karar Tarihi: 28.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4645 E.  ,  2012/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/25968
Karar No: 2013/5844
Karar Tarihi: 20.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25968 E.  ,  2013/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/169384

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2008

NUMARASI : 2006/578 (E) ve 2008/211 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Başkaca itiraz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a. fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, yasada hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle, seçenekli yaptırımlardan neden hapis cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2)- TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek olarak öngörüldüğü durumlarda, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son. maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13522
Karar No: 2013/13758
Karar Tarihi: 11.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13522 E.  ,  2013/13758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bitlis Sulh Hukuk, Bursa 4 Sulh Hukuk ve İzmir 4 Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, hükümlünün yerleşim yerinin "Demetevler Mah. B108 Sok. No 21 İç kapı No 1 Yıldırım Bursa" olduğu mernis adresi ve adres araştırmasından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Bursa Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22 maddeleri gereğince Bursa Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15507
Karar No: 2017/2761
Karar Tarihi: 20.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/15507 E.  ,  2017/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

29.05.2014 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.08.2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ... ...'ın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 20/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/23777
Karar No: 2024/3918
Karar Tarihi: 26.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23777 E.  ,  2024/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/938 E., 2016/351 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşların Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamesinin, hukuki yardım başlıklı 54 üncü maddesinde; "Bakanlık ve bağlı kuruluşlarında; sağlık hizmeti sunumu sırasında veya bu görevlerden dolayı personele karşı işlenen suçlar sebebiyle ceza hukuku kapsamında yürütülmekte olan işlemler ve davalarda personelin talebi üzerine Bakanlık ve bağlı kuruluşlarınca hukukî yardım yapılır." hükmüne yer verilmiştir.

İncelemeye esas dosya kapsamında, ambulans görevlisi olan katılan sanıklar ... ve ... (Demirtaş)'ın hukuki yardım talebinde bulunması üzerine, 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşların Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamesinin hukuki yardım başlıklı 54 üncü maddesi uyarınca Sağlık Bakanlığı tarafından atanan Av. ...'un katılan vekili olarak kabulüne karar verildiği, katılan sıfatıyla sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına vekalet ücreti yönünden itiraz talebinde bulunduğu ve itirazın reddedildiği, ambulans görevlisi olan sanıklar ... ve ... (....)'ın haklarında kasten yaralama ve hakaret suçlarından açılan kamu davalarında beraat etmeleri nedeniyle Sağlık Bakanlığından atanan vekilin sanık sıfatıyla vekalet ücreti yönünden kararı temyiz ettiği, sağlık personelini davada sanık vekili sıfatıyla temsil etmediği ve gerekçeli kararın tefhimine rağmen sanıkların temyiz isteğinde bulunmadığı, dolayısıyla atanan vekilin kurulan hükümleri sanık sıfatıyla temyize hak ve yetkisi olmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı

Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/35943
Karar No: 2015/33004
Karar Tarihi: 12.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35943 E.  ,  2015/33004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...'un vekili olarak çalıştığı apartmanının yönetimi olan diğer davalıya işci alacaklarının tahsili yönünde dava açtığını, ancak yargılamaya başlandıktan sonra tarafların anlaştıklarını ve davacı asilin davadan feragat ettiğini, amacın vekalet ücretinden kaçınmak olduğunu ileri sürerek akdi ve yasal vekalet ücreti alacağının tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.500,00 TL nin davalılardan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, diğer davalı iş alacaklarının dava açılmadan önce ödendiğini bu nedenle haksız açılan davadan feragat edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı apartman yönetiminin kişiliği bulunmadığından aktif husumet ehliyeti yokluğundan bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabul ile 660,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dava, vekalet sözleşmesinden doğan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davalı site yönetiminin tüzelkişiliği bulunmadığından kendisine husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2000/13-1314 esas-1606 karar sayılı içtihadı ile de açıkça belirlendiği üzere, Kat Mülkiyeti Kanunu çerçevesinde vücuda gelen ve birden çok taşınmazdan oluşan sitelerin ortak iş ve işlemleri yönünden site yönetiminin husumet ehliyetinin bulunmadığının kabulü uyuşmazlıkları çözümsüzlüğe terk etmek anlamına geleceğinden, bu davalının davaya konu alacak iddiasının temeli de dikkate alındığında pasif husumet ehliyetinin bulunduğunun gözetilerek, işin esasına girilip, sonrasında, vekilin takip ettiği işte asilin feragati halinde müvekkilin ve karşı yanın vekalet ücretlerinden sorumluluğu ile ilgili yasal düzenlemeler çerçevesinde yapılacak delil değerlendirmesi ile varılacak neticeye göre, davacının bu kararla ilgili olarak davalı ... yönünden kazanılmış hakkına da dikkat edilerek, hüküm kurulmalı iken yazılı gerekçe ile site yönetimi yönünden usulden reddi, diğer davalı yönünden yalnızca tarifeye göre 660,00 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

2- Bozma nedenine göre davacının sair itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının birinci bent kapsamı dışında kalan itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1076
Karar No: 2014/2266
Karar Tarihi: 20.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1076 E.  ,  2014/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.09.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11,38 olması gerekirken hüküm sonucunda binde 9,9 olarak gösterilmesi doğru olmadığı gibi, dosyada kayıt maliki ...’a ait bir tanesi iptale konu olan iki adet mirasçılık belgesi bulunduğundan, taşınmazların satış bedelinin, taraflara, iptal kararıyla birlikte oluşturulan son mirasçılık belgesi ve tapu kaydındaki paylar oranında paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt uyandıracak şekilde satış bedelinin dağıtımında hangi mirasçılık belgesinin dikkate alınacağının gösterilmemesi de doğru değil ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 no'lu bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 4 numaralı bendinde yer alan "%09,9" ibaresinin çıkarılarak yerine "binde 11,38" ibaresinin yazılmasına, diğer yandan hüküm sonucunun 3 numaralı bendinin 2. satırında yer alan “tapu kaydındaki hisseleri ve'' kelimelerinden sonra gelmek üzere “... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.06.2012 tarihli, 2012/403-1506 E/K sayılı'' sözcüklerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, istek halinde peşin harcın iadesine 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/7595
Karar No: 2010/10184
Karar Tarihi: -

**2. Hukuk Dairesi         2009/7595 E.  ,  2010/10184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.03.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Müdahil O. U.'un temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Küçük A..'nın, anne A.'in evlilik dışı ilişkisinden doğduğu, baba olduğu iddia edilen O. ile arasında soybağı ilişkisi bulunmadığı nüfus kayıtlarından anlaşılmaktadır. Dolayısıyla O. U.'un taraf sıfatı bulunmadığından bu davalı yönünden davanın reddi sonucu itibariyle doğru olduğundan O. U.'un temyiz itirazları yersizdir.

2-Müdahil A. K. velisi Ü. Ç.'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle koruma kararının kaldırılması şartlarının da oluşmamış bulunmasına göre kısıtlı A.'in velisi Ü.'nün koruma kararının kaldırılmasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

3-Davacı kurumun temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; anne A.'in akıl hastası olması sebebiyle kısıtlandığı, çocuğu küçük Aleyna hakkında koruma kararı alınarak Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu çocuk yuvasına yerleştirildiği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu (TMK) nun 309.maddesi gereğince, küçüklerin evlat edinilmesinde ana ve baba rızası asıl olmakla birlikte; rızanın aranmasına gerek olmayan durumlar Türk Medeni Kanununun 311.maddesinde gösterilmiştir. Açıklandığı gibi, küçükle müdahil O. U. arasında soybağı ilişkisi kurulmamış olduğundan; yasal olarak bu kişinin "baba" sıfatı bulunmamakla rızası da gerekmemektedir. Ancak, anne A. K. için kural olarak rızasının aranması gerekir. Anne A. K.'ın ise akıl hastalığı nedeniyle kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 311/1.maddesinde ayırt etme gücünden sürekli yoksun olan ana ve babanın rızasının aranmayacağı açıkça belirtilmektedir. Bu nedenle, Türk Medeni Kanununun 311/1.maddesi değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3.bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. ve 2.bentlerde açıklanan sebeplerle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Ü.'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.05.2010 (Çrş.)
Esas No: 2020/12141
Karar No: 2021/4704
Karar Tarihi: 01.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12141 E.  ,  2021/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Antalya İli, Alanya İlçesi, ... Mahallesi 1572 ada 1 parsel ile 1538 ada 1 sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca gerekçeli kararın tescil ve harca ilişkin bentlerinin düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 01/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4776
Karar No: 2017/4233
Karar Tarihi: 06.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/4776 E.  ,  2017/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın yüzüne karşı verilen hükme karşı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, 01.11.2013 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 06.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.