erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/377
Karar No: 2011/3164
Karar Tarihi: 04.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/377 E.  ,  2011/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Toki vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 4.11.2010 gün ve 366-441 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşme gereğince süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek 1.350 TL kira mahrumiyeti tazminatının tahsilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 1.430.00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.430,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan 24.35 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4001
Karar No: 2012/5315
Karar Tarihi: 10.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4001 E.  ,  2012/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11474
Karar No: 2022/3139
Karar Tarihi: 31.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11474 E.  ,  2022/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın usulden reddine mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş olup hükmün feri müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki tarihli karar ... tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmazın tapu kaydında Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden davalı şerhi bulunduğu ve Jandarma Genel Komutanlığına tahsisli olduğunun yazılı olduğu, kullanıcı tespitine ilişkin olarak çekişmeli taşınmazın 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Ek-4. maddesi kapsamında 2/B alanlarında yapılan kullanım veya güncelleme kadastrosuna konu olmadığı, bu tür bir çalışma yapılmadan 2/B alanlarında zilyetlik şerhi verilmesinin de mümkün bulunmadığı belirtilerek; zilyetlik şerhi verilmesine yönelik istemin reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, feri müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun fer'i müdahale başlığını taşıyan 66. maddesine göre ''Üçüncü kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı bulunan taraf yanında ve ona yardımcı olmak amacıyla, tahkikat sona erinceye kadar, fer'i müdahil olarak davada yer alabilir.'' Öte yandan aynı Kanun'un 69/1. maddesinde de açıkça; fer'i müdahilin de yer aldığı bir davada, hükmün ancak taraflar hakkında verileceği düzenlemesine yer verilmiş olup, asıl tarafın temyiz etmesi halinde taraf yanında yer alan yani müdahil olan da temyiz edebilir ve bu halde temyiz eden fer'i müdahilin temyiz eden asıldan ayrı olarak gerekli harç ve temyiz giderini yatırması halinde kararı temyiz etme hakkı doğar. Dolayısıyla, davanın tarafı olmayan fer'i müdahilin hükmü tek başına temyiz yetkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda; çekişmeli 8087 ada 3 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydında davalı Hazine adına kayıtlı olup Mahkemece, davanın usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmemiştir. Mahkeme kararını temyiz eden müdahil ..., dava dosyasında fer'i müdahil konumundadır. Bu halde davaya fer'i müdahil olarak dahil olan ... kararı tek başına temyiz edemeyeceğinden, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden fer'i müdahil ...'e iadesine, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1849
Karar No: 2018/9582
Karar Tarihi: 27.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1849 E.  ,  2018/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanığın eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından hukuken geçersiz olan temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak, sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesi gereğince bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz olduğu ve bu nedenle sanığın temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay günü ... plakalı araç sürücüsünün alkollü olduğu tespit edilerek, ibraz ettiği ...adına düzenlenmiş sürücü belgesinin geri alındığı ve aracın sanık ...’a teslim edildiği, daha sonra trafik görevlilerince geri alınan bu sürücü belgesinin sahte olduğunun anlaşıldığı olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında görevlilerce geri alınan sahte sürücü belgesini kendisinin ibraz etmediğini, olay sırasında aracı kullanan ... isimli kişi tarafından ibraz edildiğini beyan etmesi, tanık olarak ifadesi alınan ...’ın da belgeyi kendisinin ibraz etmediğini beyan etmesi, 11.03.2008 tarihinde saat 01.55’de düzenlenen Trafik Ceza Tutanağı’nda aracın sanık ...’a teslim edilmiş olması, alkollü araç kullandığı için ehliyetine el konulan kişiye aracın tekrar teslim edilmesinin de mümkün olmadığı nazara alınarak gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; suça konu sürücü belgesi üzerindeki fotoğraf ile sanık ve ...’a ait fotoğrafların karşılaştırılarak belge üzerindeki fotoğrafın kime ait olduğunun tespit edilmesi, 11.03.2008 tarihli “sürücü belgesi geri alma tutanağı” üzerinde sürücü belgesi sahibi ve aracı teslim alan kısımlarında iki ayrı imza bulunduğu görülmekle bu imzaların sanık veya ...’ın eli ürünü olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/863
Karar No: 2007/1224
Karar Tarihi: 12.04.2007

17. Hukuk Dairesi 2007/863 E., 2007/1224 K.

**17. Hukuk Dairesi 2007/863 E., 2007/1224 K.**

**- FAİZ

- RÜCUAN TAZMİNAT**- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 98 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 99 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1299 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1301 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve sigortacısı oldukları aracın müvekkili şirkete sigortalı araca çarparak hasar oluşturduğunu, sigortalılarına ödenen 11.903.000.000 TL hasar tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Mustafa, kusur ve hasarı kabul etmediğini savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı ise cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 11.716.72 YTL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nın 1301. maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-

Davalı İ... Sigorta A.Ş.'nin dosyada mevcut 9168-014388 nolu ZMSS poliçesi kapsamında limiti ile sınırlı olarak müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, diğer davalı ile birlikte tazminatın tamamından sorumlu tutulması isabetli görülmemiştir.

2-

TTK'nın 1299, 2918 sayılı KTK'nın 98/1, 99/1. maddeleri ile, zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi genel şartlarının 12. maddesinde, hak sahibi kaza veya zarara ilişkin belgeleri ile sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine başvurması halinde, sigorta başvurma tarihinden itibaren 8 iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları dahilinde tazminatı ödemekle yükümlü olup, bu sürenin sonunda ödeme yapılmadığı takdirde temerrüdün gerçekleşeceği öngörülmüştür. Bu durumda davacının davadan önce davalı sigorta şirketine karşı yazmış olduğu 21.06.2004 tarihli ihbar yazısının tebliğ edilip edilmediğinin araştırılıp, tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihine 8 iş günü ilavesi ile bulunacak tarihten, tebliğ edilmemiş ise dava tarihinden itibaren faizden sorumlu tutulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak ödeme tarihinden itibaren diğer davalı ile birlikte faizden sorumlu tutulması isabetli görülmemiştir.

3-

Dava dilekçesinde reeskont faizi talep edildiği halde, istek aşılarak avans faizine karar verilmesi de doğru değildir.

Sonuç: Yukarıda (1) (2) (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, kararın temyiz eden davalı yararına (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 12.04.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3471
Karar No: 2018/2535
Karar Tarihi: 28.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3471 E.  ,  2018/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etmek

HÜKÜM : 1-Sanık ... Gözekçi hakkında;

TCK.nun 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım etmek suçundan ayrı ayrı beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafileri, katılan ... vekilinin temyizleri ile ceza süresi itibariyle re'sen olarak, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etmek suçundan verilen beraat hükmünün ise katılan ... vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...‘e karşı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ... hakkında maktul ...’ü kasten öldürmeye yardım etme fiilinden, atılı suçun

sanık tarafından işlenmediği sabit olduğu gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde beraat hükmüne yönelik düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrik indiriminin daha üst sınırdan yapılması, sanık hakkında diğer lehe indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin sanık ...‘in ceza alması gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne “Katılan ... kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.600 TL. vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/24532
Karar No: 2024/20832
Karar Tarihi: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24532 E.  ,  2024/20832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.06.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/743 E., 2023/893 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.06.2023 tarihli ve 2022/743 Esas, 2023/893 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 08.06.2023 tarihli, 2022/743 Esas ve 2023/893 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siirt 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz. İşlr. Md. Y. KM/d
Esas No: 2017/19297
Karar No: 2019/5869
Karar Tarihi: 28.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/19297 E.  ,  2019/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ...... niteliğindeki ...... ili, ...... ilçesi, ...... mahallesi, 3175 ada 86 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kıyasi emsal olarak incelenen taşınmaz eski tarihli satış olduğundan bu satışın emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1195
Karar No: 2020/1615
Karar Tarihi: 04.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1195 E.  ,  2020/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada ....ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

....., davacının yerleşim yeri adresinin....... olması nedeniyle, davaya bakmaya yetkili mahkemenin.....olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

......Mahkemesince ise, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a bendinde belirlenen yetki kuralının kesin yetki kuralı olmadığı ve resen yetkisizlik kararı verilemeyeceğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkili ..... 'de nüfusa kayıtlı olup........adresinde ikamet ettiğini, müvekkilinin annesi.... babası olan dedesi .....'a ait bir kısım taşınmazların intikali için veraset ilamı çıkartmak için noterliğe müracaat ettiğinde, annesi ..... baba adının nüfus kayıtlarında "......" yerine "....." olarak yazılı olduğunu öğrendiğini, bunun üzerine müvekkilinin .... nüfus müdürlüğüne müracaat ederek nüfus kayıt örneklerini inceleyip gerçekten de annesi ... baba adının nüfusta, gerçek adı olan ...." yerine soyadı olan "....." şeklinde yazıldığını, bu nedenle müvekkillinin annesi olan .....n babasının, aynı hane 6 ..... 'de nüfusa kayıtlı olan.... olduğunun tespitine ve .... nüfus kaydına maddi hata sonucu "...." olarak yazılan baba adının "..." olarak düzeltilmesine, .... ile babası ..... arasındaki ebeveyn bağının nüfus müdürlüğünce yeniden kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinin 1/a bendine göre nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu

yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılması gerekir. Bu yer mahkemesinin yetkisi itiraza tabi olmayıp kamu düzenine ilişkin kesin yetkidir. Dolayısıyla mahkemece itiraz olup olmadığına bakılmaksızın bu husus mahkemece resen gözetilir. Dosya kapsamından, davacının MERNİS adresi "..../....." olduğu davanın davacının yerleşim yeri adresi olan........Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğinc........ Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.