erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/13572
Karar No: 2015/9063
Karar Tarihi: 27.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13572 E.  ,  2015/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte, ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün, alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun, bireysel farklılıklar göstermekle birlikte, trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespiti ve detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anaşılmakta ise de, incelenen dosyada olaydan yaklaşık 2 saat sonra yapılan ölçümde 0.44 promil, ... Kurumu raporuna göre olay saati itibariyle 0.69 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, idaresindeki araçla, geceleyin, meskun mahalde, aydınlatma bulunan, tek yönlü, asfalt zeminli yolda seyredip, olay mahalli ışık kontrollü dönel kavşağa geldiğinde, seyir yönüne yanan kırmızı ışığa rağmen yavaşlamayıp, aynı yöne önünde seyreden kırmızı ışık yanması nedeniyle yavaşlayan araca arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aldığı alkolün de etkisiyle dalgın ve dikkatsiz araç kullandığı ve güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9902
Karar No: 2019/5189
Karar Tarihi: 16.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/9902 E.  ,  2019/5189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 17 ada 31 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 18/05/2015 tarihli raporunda kırmızı renkte gösterilen 2,32 metrekarelik kısmının davalı ... ... adına olan tapu kaydının iptali ile bu kısmın kadastro harici bırakılmasına; 17 ada 32 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 18/05/2015 tarihli raporunda mavi renkle gösterilen 14.044,31 metrekarelik kısmının Tekirdağ Su ve Kanalizasyon Genel Müdürlüğü adına olan tapu kaydının iptali ile bu kısmının kadastro harici bırakılmasına karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 Sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 16/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14010
Karar No: 2022/12900
Karar Tarihi: 07.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/14010 E.  ,  2022/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarih, 2016/335 esas ve 2016/435 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/12/2016 tarih, 2016/209 esas ve 2016/226 sayılı kararı

c) Temyiz isteminin reddine dair ek karar; Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/01/2017 tarih, 2016/335 esas ve 2016/435 sayılı ek kararı

d) Dairemizin 17/12/2020 tarih, 2020/4069 esas ve 2020/9262 sayılı iade kararı

e) Temyiz isteminin reddine dair ek karar; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20/01/2021 tarih, 2016/209 esas ve 2016/226 sayılı ek kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 15/12/2016 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün sanık müdafiine 16/01/2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği; 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal temyiz süresi içinde temyiz edilmediğinden hükmün 24/01/2017 tarihinde kesinleştirildiği;

Sanık müdafiinin yasal temyiz süresinden sonra 26/01/2017 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, Dairemizin 17/12/2020 tarihli iade kararı üzerine, bölge adliye mahkemesinin 20/01/2021 tarihli ek karar ile CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca süre yönünden temyiz talebinin reddine karar verdiği, ek kararın sanık müdafiine 31/01/2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içinde temyiz talebi bulunmadığı; ek kararın ayrıca sanığa 27/04/2022 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 28/04/2022 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği tespit edilerek yapılan incelemede:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi

sayılır" şeklinde açık hüküm bulunması karşısında, 20/01/2021 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından 28/04/2022 tarihinde yapılan temyiz başvurusu yönünden temyiz süresinin başlangıcı olarak sanık müdafiine yapılan 31/01/2021 tarihli tebligatın esas alınması gerektiği, 20/01/2021 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından 28/04/2022 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun CMK’nın 296/2. maddesinde belirtilen yedi günlük kanuni temyiz süresinden sonra olduğu anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteğinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/20623
Karar No: 2010/2548
Karar Tarihi: 02.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2009/20623 E.  ,  2010/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı örgüte üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 62, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelendi gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen karar sanık müdafi tarafından yasal süreden sonra temyiz edildiğinden sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/8765
Karar No: 2006/11005
Karar Tarihi: 16.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8765 E.  ,  2006/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 28.10.2005 havale tarihli dava dilekçesi ile murisi Fatma Apaydın'ın 234 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında yazılı olmayan soyadının ve baba adının nüfustakine uygun olarak ilavesini, 17.04.2004 günlü duruşma sırasında sözlü beyanı ile de rumi takvime göre yazılan doğum tarihinin miladiye çevrilerek 1912 şeklinde düzeltilmesini istemiş, davalı idare "davacı davasını ispat etsin" demiştir.

Mahkeme davayı kabul etmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyize getirilmiştir.

Dava, tapuda isim düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

I- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

II - Ancak, "Mülkiyet hakkının tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın Tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak idarece düzeltilmesi gerekir. Böyle olunca tapu kütüğünde doğum tarihinin mahkemece düzeltilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda I.bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

II.bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasının I.bendinde ".......baba adının ... Asım" kelimelerinden sonra gelen "doğum tarihinin ise 1912" kelimelerinin çıkarılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu biçimiyle ONANMASINA, 16.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/7201
Karar No: 2021/5149
Karar Tarihi: 05.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/7201 E.  ,  2021/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tavas Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.11.2020 tarihli ve 2019/387 - 2020/303 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

Dairenin, 16.03.2021 tarihli ve... Karar sayılı geri çevirme kararı ile "...hüküm, asıl davada davalı ... ve birleştirilen davada davalılar ..., ..., ... ile ... tarafından temyiz edilmiş olup, hükmü temyiz eden davalı ...'den asıl dava yönünden mahkemece hükmedilen (5.306,50 TL) karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı alınması gerekirken; eksik temyiz harcı alındığı; temyiz yoluna başvuran davalılar ..., ..., ... ve ...'dan ise; birleştirilen dava yönünden mahkemece hükmedilen (2.049,30 TL) karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, hükmü temyiz eden asıl davada davalı ...'ye noksan nispi temyiz harcını ikmal etmesi ve birleştirilen davada davalılara ise; birleştirilen dava bakımından temyiz başvuru harcı ile nispi temyiz harcını yatırmaları yönünde HUMK.'un 434. maddesi gereğince usulüne uygun olarak muhtıra tebliğ edilerek tebligat parçasının evrak arasına alınması ve muhtıranın sonucuna göre işlem yapılması, geri çevirme gereğinin yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi..." istenildiği halde, Mahkemece muhtıra çıkarılmaksızın Daire ilamının tebliğ edilmesiyle yetinildiği, asıl davada davalı ... yönünden 91 TL nispi temyiz harcı, birleştirilen davada davalılar ..., ..., ... ile ... yönünden de 136TL nispi temyiz harcı ve temyiz başvurma harcı olmak üzere eksik yatırıldığı anlaşılmıştır.

HUMK’un 434. maddesi hükmü gereğince; kararı temyiz eden asıl davada davalı ...'den 723,12 TL, birleştirilen davada davalılar ..., ..., ... ile ...’tan 376,32 TL eksik nispi harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılıp, verilen 7 günlük kesin süre içerisinde muhtıra gereği yerine getirilmediği takdirde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağının ihtar edilmesi şeklinde işlem yapılması, geri çevirmeyle istenilen hususun yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi, evrak daha önce de geri çevrildiğinden belirtilen hususlara dikkat edilmesi, aksi durumun sorumluluk doğuracağının göz önüne alınması, belirtilen eksikliğin tamamlanmasından sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13276
Karar No: 2009/627
Karar Tarihi: 22.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13276 E.  ,  2009/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm müdahil Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dairenin 06.03.2008 gün 2007/17572 E., 3490 K. sayılı iade kararı ile tespit maliki olan ...'a (...), (... kızı 1937 doğumlu) karar tebligatının yapılarak temyiz süresinin geçmesinin beklenerek tebligat parçasının dosya içine konulması istenmiştir. Ancak, bu kişinin tebligata elverişli açık adresi karar başlığında da yazıldığı gibi "in Der Schlee 55-41836 Hückkelhoven/Almanya" olup dava dilekçesi ve duruşma günü de bu adreste ilgiliye tebliğ edilmiştir. İade üzerine dosya içine konulan tebligat ise "... Köyü" adresi yazılarak "yeğeni ...'a" denilmek suretiyle mahkeme kaleminde yapılmıştır. Söz konusu tebligat usulüne uygun olarak yapılmadığından davalı ...'a (...) (... kızı 1937 doğumlu) yukarıda belirtilen Almanya adresine usulüne uygun olarak çıkartılarak tebligat ile mahkeme kararı ile davalı ... Yönetimi ve müdahil Hazinenin temyiz dilekçelerinin tebliğ edilerek tebligat evraklarının dosya içine konulmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/01/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/19428
Karar No: 2010/805
Karar Tarihi: 18.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/19428 E.  ,  2010/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kırıkkale 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.09.2008
Esas No: 2014/13087
Karar No: 2014/13340
Karar Tarihi: 16.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13087 E.  ,  2014/13340 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (anne) tarafından, her iki dava yönünden; davalı-davacı (baba) tarafından ise kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (anne)'nin tüm, davalı-davacı (baba)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti davalı-davacı (baba)'ya verilen müşterek çocu.... ile davacı-davalı (anne) arasında kurulan kişisel ilişki babanın velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacak ve eve bağımlı hale getirecek nitelikte olup doğru görülmemiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HUMK md 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının kişisel ilişkiye ilişkin 4. bendinin hükümden bütünüyle çıkarılmasına, yerine 4. bent olarak “Velayeti davalı-davacı babaya verilen müşterek çocuk.... ile davacı-davalı anne arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü saat 10.00’dan Pazar günü saat 17.00’ye kadar, dini bayramların 2. günleri saat 10.00'dan 3. günü saat 17:00’ye kadar, her yıl sömestr tatillerinin ilk haftası Pazartesi günü saat 10.00'dan takip eden Pazar günü saat 17.00'ye kadar ve her yıl 1 Temmuz saat 10.00’dan 31 Temmuz saat 17.00’ye kadar kişisel ilişki kurulmasına” cümlesinin yazılmasına hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden .... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Tolga'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2014 (Pzt.)

....
Esas No: 2012/38005
Karar No: 2014/30205
Karar Tarihi: 20.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/38005 E.  ,  2014/30205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2012/240-2012/1667

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işverenlerin ve son olarak davalı şirketin işçisi olarak temizlik işinde çalışıp emekli olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davacı ile müvekkili kurum arasında imzalanmış bir sözleşmenin bulunmadığını, dolayısı ile talep edilen alacakların ödeme yükümlülüğünün davalı kuruma ait olmayıp diğer davalı firma üzerinde olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili ise, davacının tüm çalışmasından sorumlu olmadıklarını, kendilerinde 1/02/2004- 31/12/2011 arası çalıştığını ve emekli olduğunu, yıllık izinlerini kullandığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının aralarında asıl-alt işveren ilişkisi bulunan davalılar ile dava dışı O.. A.Ş. adlı firmada asgari ücretle çalıştığı ve emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı bakiye kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarına hak kazanacağı, alacaklardan davalıların birlikte sorumlu olduğu, gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde yıllık izin ücreti alacağı ile ilgili "çalıştığım sürece ilk 4 yıl 7 gün daha sonraki yıllarda ise 14 gün yıllık izin kullandım" şeklinde beyanda bulunmuş olup bu beyan davacıyı bağlar. Mahkemece, bu hususa dikkat etmeksizin hesaplama yapan rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/492
Karar No: 2006/6392
Karar Tarihi: 27.04.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/492 E.  ,  2006/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Sarıyer Aile Mahkemesi

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* tazminat ve yoksulluk nafakası  konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 ,  II. Cilt,  Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.