erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/9380
Karar No: 2016/8941
Karar Tarihi: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9380 E.  ,  2016/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Aile ve ... 1.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 13.06.2013 tarihli dilekçe ile; ...'in biyolojik anne ve babasının ... ve ... olduğu halde kendisinin anne ve babası olan ... ve ...'ın nüfusuna tescil edildiğini, ...'nın oğlu ... ile evlendiğini, nüfus kütüğünde ...'nın kardeşi, eşi ...'nın teyzesi olarak kayıtlı olduğunu, nüfus kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını, ... Aile Mahkemesinin 2012/1355 Esas sayılı dosyasında evliliğin butlanı davası açıldığını ileri sürüp, yanlışlıkların düzeltilerek ... ile ...'nın kardeş olmadıklarının tespitine karar verilmesi istemiyle asliye hukuk mahkemesinde dava açmıştır.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi; " ...uyuşmazlığın soybağının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğundan davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... 1. Aile Mahkemesi ise ; "....davanın gerçeğe aykırı beyanla oluşturulan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun 36. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait bulunduğu ..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Soybağı davası ile kayıt düzeltme davası, sonuçları bakımından benzerlik göstermekte ise de, içerik ve yargılama kuralları açısından kendilerine özgüdürler ve Kanununun özel hükümlerine tabidirler. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5133 sayılı Kanun ile değişik 4/1. maddesinde; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK. m. 118-494 ) doğan bütün dava ve işlere aile mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup aile mahkemelerinin görevi kapsamındadır.

Somut olayda, nüfus kaydında görülen kişilerin gerçek anne ve baba olmadığı; başka hanede bulunan kişilerin gerçek anne ve baba oldukları, eş söyleyişle, nüfus kaydında görünen anne ve baba arasında soybağı bulunmadığı iddia edilmektedir. Bu durumda uyuşmazlığın soybağının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğundan davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince; ... 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.10.2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/4151
Karar No: 2012/6231
Karar Tarihi: 24.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4151 E.  ,  2012/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazda irtifak tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan kayısı ürününün sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4749
Karar No: 2022/6476
Karar Tarihi: 02.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/4749 E.  ,  2022/6476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit suçunun temyiz dışı eşe ve altsoya karşı kasten yaralama suçları ile birlikte işlenmediği belirlenerek yapılan incelemede;

a-... tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-... gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin ... tarihli ve ...sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6700
Karar No: 2017/340
Karar Tarihi: 09.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6700 E.  ,  2017/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili şirkete borcundan dolayı dava dışı borçlular ... Koll. Şti., Hulusi ... ve ... hakkında ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/4126 E. sayılı dosyası ile Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/499 D.iş sayılı ihtiyati haciz kararına istinaden borçlu ...'nın ... plaka sayılı aracına 26.04.2013 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, ödeme emrinin 07.05.2013 tarihinde tebliğ edilerek takibin itiraz edilmeksizin 14.05.2013 tarihinde kesinleştiğini, ilk haczin müvekkiline ait olmasına rağmen buna uygun hazırlanmayan sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Temlik alan şikayet olunan vekili, şikayetçi tarafından borçlunun menkulleri üzerine 26.04.2013 tarihinde konulan hacizlerin yasal sürede satış istenmediğinden düştüğünü ve 24.07.2013 tarihinde yeniden, haciz konulduğundan sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiğini savunarak şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi tarafından bedeli paylaşıma konu araç üzerine 26.04.2013 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, satışının 16.01.2014 tarihinde istenildiği için haczin düştüğü, bu kez 24.07.2013 tarihinde yeniden haciz konulduğu, bu haciz esas alınarak düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmsına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14391
Karar No: 2009/13941
Karar Tarihi: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14391 E.  ,  2009/13941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3.... Vekilleri Av... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 243-429 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 787,89-YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5829
Karar No: 2011/21310
Karar Tarihi: 03.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/5829 E.  ,  2011/21310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yargılanması sırasında; Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesiyle, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2010 gün ve 2010/159 E. 2010/269 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7941
Karar No: 2019/18901
Karar Tarihi: 23.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7941 E.  ,  2019/18901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında, Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.06.2010 tarih, 2009/84 Esas ve 2010/372 Karar sayılı ilamı ile tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle mahkemece 03.09.2015 tarihli ek karar ile 29.06.2010 tarihli kararın aynen infazına karar verildiği, hükümlünün yokluğunda verilen ek kararın ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığı ile 15.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak hükümlünün ek kararın tebliğ tarihinden önce 08.10.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu; tebliğnamede 08.10.2015 tarihli dilekçenin 29.06.2010 tarihli ilk karara yönelik olduğu, tebliğ tarihinden önce hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığı belirtilerek 15.10.2015 tarihinde tebliğ edilen 03.09.2015 tarihli ek karar ile ilgili temyiz isteminin bulunmadığı belirtilmiş ise de;

03.09.2015 tarihli ek kararın tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan hükümlü ...’na yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine açıkça “okunup anlatılması” gerektiği, ancak 03.09.2015 tarihli ek kararın tebliğine ilişkin işlemin 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesine uygun yapılmadığı da gözetilerek ve hükümlünün 08.10.2015 tarihli dilekçesinin (içeriğine göre) 03.09.2015 tarihli ek karara yönelik verildiği kabul edilerek, yapılan incelemede;

Hükümlü hakkında daha önce verilen erteli ilamın kesinleştiği, deneme süresi içinde suç işleyen hükümlü hakkında verilen erteli ilamın ele alınarak işlem yapılması için ihbarda bulunulduğunun ve mahkemece verilen 03.09.2015 tarihli ek kararın temyiz konusu edildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelenen cezanın aynı Kanun’un 51/7. maddesi gereğince deneme süresi içinde işlenen suç nedeniyle ele alınıp kısmen veya tamamen infazına dair verilen kararın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında verilen kararların itiraz yasa yoluna tabi olduğu belirtildiğinden, itiraz mercii tarafından karar verilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 23.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/788
Karar No: 2011/1825
Karar Tarihi: 17.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/788 E.  ,  2011/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline verilen sıranın hatalı olduğunu, alacaklarının 634 sayılı Yasanın 22 nci maddesi uyarınca öncelikle ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan ... vekili, borçlunun müvekkilinin eski eşi olduğunu, 2003 yılında açtığı boşanma davasının reddedildiğini, müvekkilince 7.6.2007 tarihinde Konya 2. Aile Mahkemesi’nde boşanma davası açıldığını (2007/493 E., 2008/47 K.), asıl alacaklı oldukları tarihin, ilk dava tarihi olan 2003 yılı olduğunu, İİK’nun 100 üncü maddesi uyarınca, şikayetçinin aynı derecede hacze iştirak edebilmesi için takip tarihinin, müvekkilinin açtığı davanın tarihinden önce olması gerektiğini, ancak bu şartı taşımadığını, hacze iştirak şartları gerçekleşse dahi, İİK’nun 206 ncı maddesine göre, müvekkilinin 2., şikayetçinin ise 3. sırada imtiyazlı olduğunu savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, dosya kapsamına ve alınan bilirkişi raporuna göre, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 22. maddesindeki önceliğin ancak hacze iştirak halinde ileri sürülebileceğine göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.11 2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14986
Karar No: 2018/3994
Karar Tarihi: 27.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14986 E.  ,  2018/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mutlak Butlan veya Nispi Butlan Nedeniyle Evliliğin İptali-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP’ta ve dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde UYAP ortamında kayıtlı ve e-imza ile imzalanmış gerekçeli kararın gerekçe kısmında tanık beyanları aynen yazılarak ve devamında hüküm bölümüne geçilerek karar oluşturulduğu halde dosya arasında bulunan hakim tarafından ıslak imzalı olan ve UYAP'ta ek karar evrakı başlığı altında yer alan gerekçeli kararda ise hükmün gerekçe kısmı ayrıntılı olarak yazılmış olup iki farklı gerekçeli, karar bulunmaktadır. Yargılama sonucunda 22.03.2016 tarihinde nihai karar verilip 21.04.2016 tarihinde ilk gerekçeli karar yazılmakla hakim bu dosyadan el çekmiş olup, resen ya da tarafların talebi ile dosyanın tekrar ele alınması ve yeniden bir hüküm kurulması mümkün değildir. Hakim, verdiği hüküm ile bağlıdır, sonradan hükmün yanlış olduğu kanısına varsa bile, artık hükmü değiştiremez. Mahkemenin nihai kararla el çekmiş olduğu dosyanın, ancak kanuni yollardan geçmek suretiyle hakimin önüne yeniden gelmesi halinde tekrar ele alınabilmesi mümkün olabilir. Bu itibarla hakim karar verip davadan el çektikten sonra dosyayı yeniden ele alıp 22.04.2016 tarihli ek kararı ihdas etmesi usul ve yasaya aykırı olup, yok hükmündedir. UYAP'ta daha önce gerekçeli karar varken oluşturulan ikinci gerekçeli kararın birbirinden farklı olması çelişki yaratmıştır. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2018(Salı)
Esas No: 2013/9428
Karar No: 2013/15274
Karar Tarihi: 23.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9428 E.  ,  2013/15274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle muris lehine tesis edilen ipotek karşılığının artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle muris lehine tesis edilen ipotek karşılığının artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu ipoteğe ilişkin 02.03.2010 tarihli ....Belediyesi Encümen kararı ile dağıtım cetvellerinin iptaline karar verildiği, 25.05.2010 tarihli ....Belediyesi Encümen kararı ile onaylanan dağıtım cetvellerinin ise.... 1. İdare Mahkemesinin 2010/1833 esas, 2011/769 karar sayılı kararı ile işlemin.... Büyükşehir Belediyesine onay için gönderilmediğinden bahisle yetki yönünden hukuka uygun olmayan işlemin iptaline karar verildiği, bu kararın henüz kesinleşmediği, ayrıca taşınmazın tapu kaydının da halen ayakta olduğu ve eski hale dönmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, öncelikle.... 1. İdare Mahkemesinin 2010/1833 esas, 2011/769 karar sayılı kararının kesinleşmesi beklenip, idare mahkemesinin kararının kesinleşmesinden sonra ....Belediyesi Encümenince tesis edilecek işlemler araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15466
Karar No: 2012/22045
Karar Tarihi: 18.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/15466 E.  ,  2012/22045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- 04.01.2006 günü saat 12:30'da, sanığın çalıntı eşyaları evinde sakladığı yönünde yapılan telefon ihbarı üzerine alınan arama kararı sonrası saat 15:30'da yapılan aramada sanığın kaldığı barakada suç unsurunun bulunmadığı ancak barakadan 20 metre uzaklıktaki dere kenarında müştekinin teşhis ettiği oto hoporlerinin ele geçtiği, sanığın aynı gün saat 17:00'de başka bir yerde yakalandığı ve suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; suça konu eşyaların sanığın barakasına yakın bir yere başka bir şahsın saklamasının mümkün olup olmadığı yönünde araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a-) Müştekinin gece saat 01:00 sıralarında park ettiği aracında gündüz saat 08:30 hırsızlığın gerçekleştiğini öğrendiği, sanığın da suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılmasına göre; eylemin gece sayılan saatte işlendiğine dair kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile hüküm kurulması,

b-) Sanığın, TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına esas alınan hükümlülüğünün, birden fazla hırsızlık suçlarından verilen cezalardan oluşması karşısında; en ağır cezayı içeren hükümlülüğü yerine hangi cezanın tekerrür uygulamasına esas alındığının belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüte sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.