Esas No: 2022/15583
Karar No: 2023/966
Karar Tarihi: 28.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15583 E.  ,  2023/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2019 tarihli ve 2019/128 Esas, 2019/150 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli, 2019/2507 Esas, 2021/1607 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

2. Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasında iftira atmayı gerektirecek husumet bulunmadığı, mağdurenin olayı olduğu gibi anlattığı, ifadelerine üstünlük tanınması gerektiği, ifadesindeki çelişkinin yaşadığı korku nedeniyle olabileceğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin olay tarihinde sevgili oldukları, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde evlerinde bulundukları sırada mağdurenin genital bölgesine dokunduğu, elle ya da öpmek suretiyle cinsel eylemlerde bulunduğundan bahisle kamu davası açılmıştır.

2. Mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanında şikayet tarihinden yaklaşık 1 ay kadar öncesinde suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar içerikli davranışlarına maruz kaldığına yönelik beyanlarda bulunduğu, olayın sıcaklığıyla adli mercilere yapılan şikayet ve başvurunun bulunmadığı, cinsel eylemlerinin niteliği ile zaman konusunda katılan baba ile mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanlarının çeliştiği gibi mağdurenin ifadelerinin ... hususunda da çelişkili olduğu, mağdurenin soruşturmada evlenmek istediğinden bahsetmesine rağmen mahkemede şikayetinden önce suça sürüklenen çocuğu başka kızlarla kendi evine girerken gördüğünü ve bu duruma sinirlendiğini ifade ettiği, katılan mağdurenin babasının evlenmelerine ... göstermeyeceği için suça sürüklenen çocuk ile evlenmesine ve birliktelik kurmasına diğer aile bireylerinin izin verebileceği düşüncesiyle cinsel ilişkiye girdiği, dolayısıyla cinsel istismara uğradığına yönelik farklı beyanda bulunma ihtimalinin bulunduğu, dosyada aldırılan rapor içeriğine göre de katılan küçüğün cinsel istismara uğradığını teyit eder mahiyette herhangi bir maddi bulguya rastlanmadığı gibi iddiaya konu edilen olaya ilişkin tarafsız olay tanığı da bulunmadığı, dosya kapsamına göre katılan mağdurenin gerçek dışı isnatlarda bulunabileceğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin mevcut olduğu hususları gözetildiğinde, katılan küçüğe görünüşteki rızası dahilinde veya rızası dışında cinsel istismarda bulunduğu kanaati oluşmayan suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunma ve beyanlarının aksine, yüklenen suçu işlediğine dair, mahkumiyetine yeter, kuşku sınırlarını aşan, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Gerekçenin (B) bölümde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli, 2019/2507 Esas, 2021/1607 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.