erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/23192
Karar No: 2018/9401
Karar Tarihi: 18.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23192 E.  ,  2018/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır. Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (HGK 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2018 (Salı)
Esas No: 2018/2402
Karar No: 2019/1401
Karar Tarihi: 27.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/2402 E.  ,  2019/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirketin nakliyesini üstlendiği dolum tesislerinden motorin yükleyen ve aracı mühürlenen sanığın Habur'a ulaştığında motorine başka bir madde karıştırılması nedeniyle evsafının bozuk olduğunun tespit edildiği, sanığın kendisine teslim edilen yükü kendi yararına kullanıp daha sonradan yüke başka bir madde karıştırdığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

a-Sanığa verilen 200 gün karşılığı adli para cezasının bir günü 20,00 TL den olmak üzere 4.000TL olması gerektiği halde sanığa 8.000 TL adli para cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

b-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası, TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, taksit aralığının “aydan aya” denilmek suretiyle belirsiz olarak gösterilmesi,

c-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölüme ''200 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğinde günlüğü 20 TL'den 4.000TL adli para cezası ile cezalandırılması" şeklinde değiştirilmesine , hükmün TCK'nin 52/4 maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında "20 eşit takside " ifadesinden önce gelmek üzere "aydan aya" kelimelerinin çıkarılarak yerine " birer ay ara ile " ifadesinin eklenmesi ve yine aynı paragraftan "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği hususunda sanığın uyarılmasına (uyarıldı)" ifadesinin çıkartılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/15827
Karar No: 2021/2179
Karar Tarihi: 27.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15827 E.  ,  2021/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında TCK’nin 32/1. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi gereğince akıl hastası olduğu anlaşılan sanığa zorunlu müdafii tayin edilmesi ile savunmasının müdafii huzurunda alınması gerekirken, sanığa müdafii atanmayarak savunma hakkı kısıtlanması suretiyle karar verilmesi,

2) Sanık hakkında açılan kamu davaları üzerine iddianamenin kabulü ile kovuşturma evresinin başlaması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 175. maddesinin 2. fıkrası uyarınca duruşma günü belirlenerek, hazır bulunması gereken kişilerin çağrılması ve CMK’nin 182 ve devamı maddeleri gereğince duruşma yapılması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmadan ve taraf teşkili sağlanmadan tensip kararı ile dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Sanığın akıl hastalığı nedeniyle yargılamaya konu eylem yönünden 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda, tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarında usulüne göre teşkil edilmiş heyetten ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yöntemince rapor aldırılmadan Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan tek hekim raporu esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Mağdur hakkında Eleşkirt Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 05.12.2015 tarihli adli raporda "sol kolda ulna ve radius kemiğinde kırık" olduğunun belirtildiği ancak tespit edilen mevcut kırıkların hayati fonksiyonlarına etki derecesinin belirtilmemesi karşısında, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek meydana gelen yaralanma ile ilgili 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/978
Karar No: 2014/4892
Karar Tarihi: 28.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/978 E.  ,  2014/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “müdahil davacı Hazine’nin davası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği açıklanarak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun .../C maddesi maddesi dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; müdahil davacı Hazine’nin davasının kabulüne, çekişmeli 131 ada ... parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağının iptali ile dava konusu taşınmazın genel su niteliğinde, kaynak suyu ve devamında dere olması da nazara alınarak Kadastro Kanunu’nun .../C maddesi uyarınca tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı Hazine vekili ve müdahil davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...- Müdahil davacı ...’ın temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede; dosya içeriğine, mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi mümkün olmadığına göre, müdahil davacı ...’ın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına,

...- Müdahil davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, genel suların özel mülkiyete konu olamayacağına ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A maddesi gereğince müdahil davacı Hazine lehine yargılama giderine ilişkin hüküm kurulamayacağına göre müdahil davacı Hazine vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9844
Karar No: 2024/15082
Karar Tarihi: 21.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/9844 E.  ,  2024/15082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/532 E., 2020/716 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/215 E., 2020/15 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7- son cümlesi, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında, ilk derece mahkemesi gerekçeli kararında iddia makamının 19.12.2019 tarihli mütalaası yerine 15.11.2018 tarihli mütalaanın gösterilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 230/1-a maddesine aykırı davranılması,

3. İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suçun "silahlı terör örgütüne yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5549
Karar No: 2013/9100
Karar Tarihi: 14.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5549 E.  ,  2013/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Antalya 2. Asliye Hukuk ve Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 6102 sayılı TTK.'nun 1472. maddesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; davanın haksız fiilden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi, yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Diğer taraftan 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 41/1. maddesinde, “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, kasko sigorta poliçesi nedeniyle ödenen bedelin, yasadan kaynaklanan halefiyet ilkesi uyarınca rücuen tazmini istemine ilişkin olup, davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23631
Karar No: 2016/6080
Karar Tarihi: 05.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/23631 E.  ,  2016/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu ... Genel Müdürlüğü vekili müvekkilinin her türlü harçtan muaf olmasına rağmen bakiye borç muhtırasında tahsil harcı talep edildiğini ileri sürerek bakiye borç muhtırasının iptalini istemiştir. Mahkemece, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesinde genel bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olduğunun hüküm altına alındığı, borçlunun ise özel bütçeli idare olduğu, 6001 sayılı ... Genel Müdürlüğü'nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'da borçlu idarenin yargı harçlarından muaf olduğuna dair hüküm bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi üzerine, karar borçlu idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu ... Genel Müdürlüğü, 6001 sayılı ... Genel Müdürlüğü'nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 12/2. maddesi gereğince harçtan muaf olup, borçlu idareden tahsil harcının ödenmesi istenemez. Bu nedenle şikayetin kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8543
Karar No: 2013/1171
Karar Tarihi: 16.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8543 E.  ,  2013/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-a, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin süre tutum dilekçesinde belirttiği herhangi bir nedene dayanmayan; katılanlar vekilinin bilinçli taksire, ceza uygulamasına, paraya çevirmeye, sair nedenelere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-a yerine 51/1a maddesi olarak yanlış gösterilmesi, 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddelerine ayrıca, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18827
Karar No: 2012/23531
Karar Tarihi: 14.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18827 E.  ,  2012/23531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4000 TL tazminatın (ıslahtan sonra 9.750 TL) faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının evinde hırsızlık yaptıklarını iddia ettiği davalıların olay tarihinde reşit olmadıklarından, küçüklere velayeten, velileri durumunda bulunan anne ve babalarından uğranan zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, bir kısım davalılarca temyiz edişlmiştir.Dava dilekçesinde davalı olarak eylemi gerçekleştirdiği bildirilen küçüklere velayeten anne ve babaları gösterilmiştir. Bu istek ve dava dilekçesinin yazım şekli göz önüne alındığında, davanın TMK’nun 369. maddesinde düzenlenen ev başkanının sorumluluğuna göre açıldığının kabulü gerekir. Anılan madde, kanunun ikinci kitabında yer almaktadır.4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK’nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi’nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17202
Karar No: 2015/5719
Karar Tarihi: 24.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17202 E.  ,  2015/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi 'nce verilen 07/03/2013 gün ve 2011/64 - 2013/61 sayılı kararı onayan Dairenin 26/05/2014 gün ve 2014/825 - 2014/9672 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun kurtarma-yardım tekel sahasında karaya oturan ... Bey isimli tankere davalı şirkete ait ... 3 isimli romörkör ve...'e ait balıkçı teknesi tarafından kurtarma-yardım hizmeti verildiğini, bu nedenle müvekkili kurumun kar kaybına uğradığını ileri sürerek, şimdilik 15.000,00 USD kar mahrumiyetinin 21/08/2010 tarihinden itibaren uygulanacak ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, olayda kurtarma yardım hizmeti bulunmadığını, teamüle göre hareket edildiğinden bir bedel tahsil edilmediğini, olayın kızaktan kayan bir geminin tekrar kızağın önüne alınması olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... - ...Balıkçılık vekili, müvekkilinin denizde zor duruma düşen bir başka denizciye yardım etmeye çalıştığını, ancak ameliye fayda vermediğinden sonlandırmak zorunda kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.