erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/6424
Karar No: 2019/1270
Karar Tarihi: 18.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/6424 E.  ,  2019/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2019 (Pzt.)
Esas No: 2011/20082
Karar No: 2012/31777
Karar Tarihi: 27.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/20082 E.  ,  2012/31777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK' de nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nisbi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç para cezanın 1 TL altında kalıp, 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 TL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından, adli para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hüküm bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin ibarelerin ve 9. bendin çıkarılarak temel cezanın 3 ay 10 ... hapis olarak belirlenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14340
Karar No: 2012/17822
Karar Tarihi: 04.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/14340 E.  ,  2012/17822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddelerince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin hükümden sonra 06/06/2012 tarihinde temyiz talebinden feragat etmiş olması nedeniyle bu yönden temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına,

2- Sanık müdafinin temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;

CMK'nın 331/4. maddesi hükmü karşısında temyizin süresinde olduğu belirlenerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Olaydan kısa süre önce aşçı yamağı olarak işe alınan ölenin gece çalışma yapılmayan yemek fabrikasında mesai sonrası tek başına bulunurken; duvarda ve kabinde "yük asansörüdür, kesinlikle binilmez" uyarıları yazılı olan yük asansörüne binip ayaklarını aşağı sarkıtıp duvardaki butona dokunmak suretiyle asansörü çalıştırması sonucu asansörle 1. kat tabliye betonu arasında sıkışıp ölmesi biçiminde gerçekleşen olayda sanığa atfı kabil kusur bulunmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA 04/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18226
Karar No: 2012/21907
Karar Tarihi: 17.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18226 E.  ,  2012/21907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın mahkumiyetine ilişkin ... 21. Asliye Mahkemesince verilen 12.04.2007 tarih, 2006/698-2007/263 E-K. sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 08.02.2012 tarih ve 2011/687-2012/2379 E-K. sayılı ilamı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.04.2012 tarih ve 2007/130499 sayılı yazısı ile, Dairemizce verilen onama kararının kaldırılarak sanığın 13.11.2009 tarihinde ölmesi nedeniyle açılmış kamu davasının TCK'nın 64. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi gerektiği yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunca da 10.07.2012 tarih 2012/0738-2012/1334 E-K. sayılı karar ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 tarih ve 2007/130499 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 08.02.2012 tarih ve 2011/687-2012/2379 E-K. sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 29.03.2012 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 13.11.2009 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle itiraz gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5237 sayılı TCK’nın 64/1 maddesi gereği sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5773
Karar No: 2015/12791
Karar Tarihi: 01.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5773 E.  ,  2015/12791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2013/403-2014/367

Taraflar arasında görülen davada Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/06/2014 gün ve 2013/403-2014/367 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/01/2015 gün ve 2014/14935-2015/516 sayılı kararı aleyhinde davalılar şirket ve M.. K.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 1040 hisseye sahip ortağı olduğunu, müvekkilinin şirketteki payının üçüncü kişilere devredildiğini öğrendiğini, davacı müvekkilinin payını üçüncü kişilere veya şirket ortaklarına devretmesinin söz konusu olmadığını, hisselerin davalı A.. K..'e devredildiğini gösteren sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, bunun yanında yine 2007/1 sayılı yönetim kurulu kararında müvekkiline atfen atılmış imzanın dahi müvekkiline ait olmadığını, müvekkiline ait olduğu iddia edilen imzaların müvekkiliyle bir ilgisi bulunmadığını ileri sürerek davalı A.. K.. adına tescil edilen 1040 hissenin, A.. K.. adına olan kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, müvekkilinin imzasını taşımayan 26.12.2007 tarihli geçersiz pay devrinden sonra yapılan davalı şirket genel kurullarının ve bu genel kurullarda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve M.. K.. vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, davalı şirkette davalılardan A.. K.. adına tescil edilen 1040 hissenin iptali ile bu hisselerin davacı adına tesciline, genel kurul kararlarının iptaline ilişkin talebinin reddine dair verilen karar davalı şirket ve davalı M.. K.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalılar Şirket ve M.. K.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar şirket ve M.. K.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar şirket ve M.. K.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar şirket ve M.. K..'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17396
Karar No: 2014/12095
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17396 E.  ,  2014/12095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2012/126-2013/277

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ile davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14216
Karar No: 2010/309
Karar Tarihi: 21.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14216 E.  ,  2010/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 1/4 paydaşı olduğu 2197 parsel, davacı ... maliki olduğu 2201 parsel, davacı ... maliki olduğu 2195 parsel, davacı ... maliki olduğu 2198 parsel sayılı taşınmazların yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda, geçit ihtiyacı için dört ayrı parsel için yol isteminde bulunulmuştur. Parsel malikleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı olmadığı ve her bir parsel için değişik seçenekli güzergahlar belirlenebileceğinden davaların ayrı ayrı açılması gerekir. Mahkemece bu nedenle davanın reddine karar verilecek yerde yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, sonucu itibariyle hüküm doğru bulunduğundan, HUMK.nun 438/IX maddesi uyarınca hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, hükmün gerekçesinin DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz 21.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/22527
Karar No: 2015/14950
Karar Tarihi: 08.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22527 E.  ,  2015/14950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/274248

Mahkemesi : İstanbul (Kapatılan) 16. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/02/2014

Numarası : 2012/260 - 2014/254

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Servis otobüsü sürücüsü sanığın, basketbol takımı öğrencilerini sabah saat 07.00'de okullarının önüne bıraktığı ve henüz yaklaşık 40-50 metre ilerlediği, kavşak başından sağa döndüğü sırada, otobüste unuttuğu eşyasını almak için servisin arkasından koşan ve sağ ön kapıya vurarak, otobüsü durdurmaya çalışan mağdurun, kavşakta düştüğü ve sağ arka tekerinin mağdura çarptığı olayda; öğretmen olan tanıklar E.. G.. ve O.. H.. kolluk ifadelerinde, mağdurun ön sağ cama vurduğu ve kaldırıma ayağı takılarak düştüğü ve sanığın mağduru görmediği ifadeleri karşısında; sanığın alabileceği önlem olmadığı ve dosya kapsamına göre sanığın hızına ilişkin de bir tespit bulunmadığından, kusursuz olan sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1485
Karar No: 2011/6099
Karar Tarihi: 05.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1485 E.  ,  2011/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

5237 sayılı TCK'da nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 Sayılı Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL' nin altında kalıp 5335 Sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL' nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayinin usul ve yasaya aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından hapis cezasının yanında tayin edilen adli para cezasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına ve sonuç para cezasının belirlendiği 5 numaralı bentdeki 1540 TL ibaresi yerine 660 TL yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7442
Karar No: 2022/15804
Karar Tarihi: 29.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7442 E.  ,  2022/15804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18/10/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 24/12/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143/1, 168/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 22/09/2010 gününden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17386
Karar No: 2014/12103
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17386 E.  ,  2014/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2011/683-2012/303

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.