erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/9029
Karar No: 2010/10948
Karar Tarihi: 25.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9029 E.  ,  2010/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/05/2010

Taraflar arasında  görülen davada;

Davacı, (eski) 719 ada 7 parsel (yeni) 719 ada 31 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, özel parselasyon krokisine göre kendisine ait taşınmaza ve kadastral yola davalıların yapılanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteminde bulunmuş, yargılama sırasında davalı Ş.hakkındaki davasından vazgeçmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Ş.hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine; diğer davalı hakkındaki davanın müdahale olgusunun sabit olduğu  gerekçesiyle kısmen  kabulüne  karar verilmiştir.

Karar,  davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi,  gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek; gerekçeli kararda el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verildiği halde, kısa kararda yıkım yönünden hüküm  tesis  edilmeyerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2013/14338
Karar No: 2014/12540
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14338 E.  ,  2014/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2010/1253-2013/381

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3855
Karar No: 2013/634
Karar Tarihi: 16.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/3855 E.  ,  2013/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Nafaka- Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Çocukla, velayet kendine verilmeyen ebeveyn arasındaki kişisel ilişkinin bir amacı da; analık ve babalık duygularının tatminini sağlamaktır. Velayet hakları annelerine verilen müşterek çocuklardan ... 1995, ... 2002 doğumlu ve taraflar ayrı şehirlerde oturmaktadır. O halde bu ilke göz önüne alındığında; müşterek çocuklar ile baba arasında her ayın belirli hafta sonları ve daha uzun süreli olarak baba yanında yatıya kalacakları şekilde kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir: Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekeli kararın hüküm fıkrasının 1/a bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına ve yerine 1/a bendi olarak "müşterek çocuklar ile baba arasında ikişer hafta ara ile uygulanmak üzere, kararın kesinleşmesini izleyen ilk Cumartesi günü saat 09.00'da Pazar günü saat 18.00'e kadar, her yıl sömestr tatillerinin l. günü saat 09.00'dan 7. günü saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan 3. günü saat 18.00'e kadar ve her yıl 1 Temmuz saat 09.00'dan 31 Temmuz saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün bu şekilde düzeltilerek; temyize konu diğer yönlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.01.2013 (Çar.)
Esas No: 2021/10399
Karar No: 2022/5141
Karar Tarihi: 28.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/10399 E.  ,  2022/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1 ve CMK’nın 223/8. maddesi gereğince verilen düşme kararına yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükme karşı başvurulan temyiz isteminin reddine dair ek karar mağdur zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur zorunlu müdafinin düşme hükmüne yönelik yaptığı 19.10.2021 tarihli temyiz başvurusunun reddine dair ek kararın müdafiye tebliğ edilmesinin ardından yaptığı 08.11.2021 tarihli temyiz başvurusunun ek kararla birlikte hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Mağdur küçük ...’in yaralanması ile ilgili olarak mağdurun kanuni temsilcisi olan anne ve babasının sanıklardan şikayetçi olmadıklarını bildirdiklerinin anlaşılması karşısında; tek başına şikayet, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan baro tarafından atanan zorunlu müdafinin temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen 04.11.2021 tarihli ve 2021/631 Esas, 2021/1348 Karar sayılı ek kararının usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; zorunlu müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA; 28/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24377
Karar No: 2015/31737
Karar Tarihi: 10.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/24377 E.  ,  2015/31737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/194519

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2011/219 (E) ve 2012/134 (K)

SUÇ : Resmi belgede shatecilik

1-Sanıklar hakkında, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 17/03/2008 tarihli raporu ile 1933 doğumlu Z.. D..'in tasarruf ehliyetine sahip olmadığı tespit olunmasına rağmen, ... 7 nolu Sağlık Ocağı Tabipliğince düzenlenen 15/04/2003 tarih ve 5623 sayılı ilgilinin akli ve ruhi melekelerinin yerinde olduğu ve tasarrufa ehil bulunduğuna ilişkin rapor ile noterliğe hiç gitmediği halde yerine başka biri götürülerek, Tarsus 4. Noterliğinde genel vekaletname düzenletilerek bu vekaletname ile adına kayıtlı taşınmazı tapu satış senedi ile sattıkları iddiası ile açılan davada; magdur hakkında raporu düzenleyen ve tanık olarak dinlenen doktor A.. G..'in imzanın kendisine ait olduğuna ve hastayı vaka çokluğu nedeniyle hatırlamadığına, Tarsus 4. Noterliğince düzenlenen 15/04/2003 tarih ve 2820 sayılı özel yetkili vekaletnamedeki tanıklar G.. S.. ve H.. K..'ın vekaletnamedeki imzaların kendilerine ait olduğuna ve Z.. D.. ile birlikte notere gittiklerine, noter F.. K..'ın vekalet verenin bizzat gelerek, sağlık raporu olumlu geldiği için evrakın düzenlendiğine, başkatip S.. Ş.., imza yetkili katipler Ö.D. ve M.. D..'nın nüfus cüzdan fotokopisindeki fotoğraf ile gelen kişinin örtüştüğüne ve vekaletnamenin sahte olmadığına ilişkin beyanları ile Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 18/07/2007 tarih ve 716 sayılı inceleme konusu belgedeki parmak izinin, kişinin on parmak izi mukayese tablosu bulunmadığından Z.. D..'e ait olup olmadığı konusunda bir tespite gidilemediğinin belirtilmesi, Z.. D..'in 2003 yılı içinde vefatı nedeniyle parmak izi incelemesinin yapılmasının suça konu ve dayanak kabul edilen Z.. D..'e ait tasarruf ehliyeti olduğuna dair rapor ile vekaletname düzenlenirken başka bir kişi götürüldüğünün tespitinin mümkün olamayacağının anlaşılması karşısında mahkumiyete yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi;

2-Kabule göre de; iddianamelerde sanık M.. D.. hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafileri ile sanık M.. D..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4188
Karar No: 2022/904
Karar Tarihi: 09.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4188 E.  ,  2022/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3 delaletiyle 179/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250/4, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/497 esas, 2020/527 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; kısa kararda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 179/3 delaletiyle 179/2. maddesi gereğince temel cezanın 8 ay olarak belirlenmesini müteakip, 5271 sayılı Kanun'un 250/4. maddesi gereğince yapılan yarı oranında indirim neticesinde tespit edilen 4 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/1-2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 2.400,00 Türk lirası adli para cezasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 179/3 delaletiyle 179/2. maddesi gereğince 4 ay olarak belirlenmesini müteakip, 5271 sayılı Kanun'un 250/4. maddesi gereğince yapılan yarı oranında yapılan indirim neticesinde tespit edilen 2 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/1-2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 1.200,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle çelişkili hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/04/2021 gün ve 94660652-105-59-265-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlike sokma suçundan sanık ... hakkında düzenlenen talepnamenin kabulü ile; mahkemece seri muhakeme usulü inceleme tutanağında, sanığın TCK'nın 179/3-2 ve CMK'nın 250/4. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, yine TCK'nın 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilerek neticeden 2.400 TL adli para cezasına hükmedilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığın 179/3-2 ve CMK'nın 250/4. maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilerek neticeden 1.200 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/497 esas, 2020/527 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7398
Karar No: 2011/4495
Karar Tarihi: 07.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/7398 E.  ,  2011/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

04.12.2008 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 15.12.2008 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE), 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7675
Karar No: 2015/17561
Karar Tarihi: 25.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/7675 E.  ,  2015/17561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte sanığın cezaevinde olduğu, bu sebeple MERNİS adresine yapılan tebligat geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine vaki temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek mahkemenin 26.08.2014 tarihli red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olan tabancanın "namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel (ortasında boşluk bulunan) yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış, çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin (herhangi bir parçanın çıkartılması, değiştirilmesi, kısmen tadil edilmesi ve benzeri şekilde) görülmediğinin belirtilmesi, sanığın silahın kuru-sıkı olduğunu iddia etmesi ve olayda tabanca ile birlikte özel yapım mermi ele geçmemesi karşısında; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup...Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorularak, bu silahların üretim şeması getirtilip, suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını gösterir fotoğrafları ve polis kriminal raporu eklenerek üretici firmadan suça konu silah üzerinde imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kap- samında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra, sonucuna göre 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), hüküm kesinleşmediğinden infazın durdurulmasına sanığın bu suçtan tahliyesine, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde salıverilmesi için yazı yazılmasına, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18488
Karar No: 2014/22686
Karar Tarihi: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18488 E.  ,  2014/22686 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... ... Dök. San. ve Tic. A.Ş adına Av. ... ..., İhbar Olunan: ... Sig. A.Ş adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... .... İş Mahkemesinden verilen 07.05.2013 günlü ve 2012/208-2013/266 sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

506 sayılı Kanunun 92. maddesinin, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermekte olup,

...-Sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanmadığı,

...-Yaşlılık aylığı bağlanmış ise;

506 sayılı Yasanın 92. maddesinin yaşlılık aylığına mı yoksa gelire mi uygulandığı;

İş kazası meslek hastalıkları sigortası kolundan bağlanan gelire uygulandığının anlaşılması durumunda, gelirin, anılan madde uygulandığındaki ilk peşin değeri ve buna göre gelir tablosu,

Yaşlılık aylığı bağlandığı tarihine kadar sigortalıya iş kazası meslek hastalıkları sigortası kolundan ödenen gelir (fiili ödeme) miktarı,

Davacı Kurum’dan sorularak alınacak cevap eklendikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 04.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19250
Karar No: 2015/11230
Karar Tarihi: 06.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19250 E.  ,  2015/11230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2011/245-2012/881

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Ç. Köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 1 parsel sayılı 7.180,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılar R.. A.. ve arkadaşları adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın 3.110,53 metrekare yüzölçümündeki bölümünün aktif dere yatağı olup zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden bulunduğunu öne sürerek bu bölümün tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne; çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 18.06.2012 tarihli harita ve raporunda (A) ile gösterilen 3.110,53 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ve bu kısmın tapudan terkinine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesin davalılara, 06.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.