Esas No: 2019/4684
Karar No: 2020/2674
Karar Tarihi: 08.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4684 E.  ,  2020/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/12/2016 tarih ve 2016/55 E. - 2016/616 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/09/2019 tarih ve 2018/1346 E. - 2019/851 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "TAÇ" ibaresinin marka olarak tescili için TPMK’ya başvuruda bulunduğunu, 2014/87202 numarasını alan başvurunun, davalı TPMK YİDK’nın 2015-M-12270 sayılı kararı ile 77876, 80881, 96334, 152775 sayılı ve "taç", "taç", "taç bal", "taç" ibareli markalarla benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin bütün faaliyetlerini adına tescilli markaları ile sürdürdüğünü, başta tanınmış marka olarak tescil edilen 85600 numaralı “TAÇ” markası olmak üzere, bu ibarenin esas unsur olarak yer aldığı 40 adet markanın da sahibi bulunduğunu, “TAÇ” esas unsurlu markalarının hepsinin de tanınmış markalardan olduğunu, Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2012/68 E. 2013/36 K. sayılı kararı ile davacının önceki tarihli seri markalarının kazanılmış hak teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiğini, kararın Yargıtay 11. HD’nin 14.01.2014 tarih ve 2013/11387 E., 2014/755 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiğini, böylece müvekkiline ait markanın "Arı kovanları, suni petekler ve petek çıtaları, halılar, kilimler, yolluklar, seccadeler" emtiaları için de tescil edildiğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafa ait 2014/87702 sayılı marka başvurusunun, kapsamdan çıkarılan tüm ürünler (Arı kovanları, suni petekler ve petek çıtaları. Ayak giysileri. Takma saçlar ve saç aksesuarları, bigudiler. Halılar, kilimler, yolluklar) üzerinde, 556 sayılı KHK’nın 7/l-b maddesi anlamında mutlak tescil engelinin bulunduğu, ancak davacı tarafın, başvuru kapsamından çıkarılan ürünlerin tamamı üzerinde müktesep hak sahibi olduğu, bu hakkın 556 sayılı KHK.'nın 7/1-b maddesindeki engeli aşar nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile TPMK YİDK’nın 2015-M-12270 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacının önceki tarihli 2010/51936 ve 2012/11887 numaralı markaları, 27.10.2014 tarihli işbu davanın konusu başvuru yönünden, henüz çekişme konusu olmaktan çıkmadığından, anılan markaların davacı yararına kazanılmış hak yaratmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf itirazlarının kısmen kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile davalı TPMK YİDK’nın 2015-M-12270 sayılı kararının, "Ayak giysileri", "Takma saçlar ve saç aksesuarları, bigudiler." malları yönünden kısmen iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 08/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.