erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/13153
Karar No: 2015/23636
Karar Tarihi: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13153 E.  ,  2015/23636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2014/190-2015/77

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-)Dava konusu taşınmazın dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklere göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 olacağı gözetilmeden, daha az kabulüyle düşük bedele tespit edilmesi,

2-)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılı hasat dönemindeki münavebe ürünü olarak alınan buğday, ayçiçeği, fasulye ve karpuzun ortalama toptan kg satış fiyatlarının dekar başına verim miktarlarının ise İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7279
Karar No: 2017/8581
Karar Tarihi: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7279 E.  ,  2017/8581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16346
Karar No: 2016/2913
Karar Tarihi: 10.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/16346 E.  ,  2016/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ALACAK

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.06.2013 gün ve 2009/145 Esas 2013/365 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 23.06.2015 gün ve 22307-9302 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davacı ...'nun karar düzeltme dilekçesinin bir kısım davalılar vekili Av. ...'a tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davacının karar düzeltme dilekçesinin bir kısım davalılar vekili Av. ...'a tebliğ edilip, teblgat belgesi evraka eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8433
Karar No: 2022/3041
Karar Tarihi: 22.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8433 E.  ,  2022/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 09/06/2020 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9886
Karar No: 2022/3573
Karar Tarihi: 03.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9886 E.  ,  2022/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Uşak İli, Merkez İlçesi, Durak Mahallesi 315 ada 304 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma ilamı sonrası artan fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3. bendinin c harfleri ile gösterilen bölümlünden (üçer aylık vadeli hesaplarda nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde gereği için) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili) cümlesinin yazılmasına,

b) 4. bendinden (kararın kesinleşme) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 03.03.2022) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3239
Karar No: 2018/311
Karar Tarihi: 22.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3239 E.  ,  2018/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 19/08/2011 gününde verilen dilekçe ile kasten insan öldürme eylemi nedeniyle haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davalı ... vasisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334'te "(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olunmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır." hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336'da ise "(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay'a yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı ...'ın yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13354
Karar No: 2013/18199
Karar Tarihi: 03.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/13354 E.  ,  2013/18199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/2, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin, kazanın araçtaki teknik bir arızadan kaynaklanmış olabileceği ihtimali üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hükme varılmış olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına; katılan vekilinin eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Sanık hakkında hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesi ile seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevirmeye ilişkin 50/1-a maddesinin gösterilmemesi, keza, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 50, 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2.) Sanığa tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının, günlüğü 20,00 TL üzerinden adli para cezasına çevrildiği sırada, bir yılın 365 gün yerine 360 gün olarak kabulüyle, sanık hakkında 1520 gün karşılığı 30.400,00 TL yerine 1500 gün karşılığı 30.00,00 TL adli para cezasına hükmolunarak sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1520 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1336
Karar No: 2019/8805
Karar Tarihi: 24.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2016/1336 E.  ,  2019/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hüküm fıkrası ile gerekçe bölümün çelişkili olan gerekçeli kararın yazılmasından sonra, UYAP ortamında 11.04.2014 tarihinde yeniden düzenlendiği anlaşılan gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede:

Hükme esas teşkil eden kısa kararda sanığın cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde sanığın beraatine karar verildiği belirtilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4631
Karar No: 2022/7326
Karar Tarihi: 18.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4631 E.  ,  2022/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davacı vekili Av.... sunduğu 12/11/2021 tarihli dilekçe ile davalı taraf ile sulh olunması nedeniyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından,, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13139
Karar No: 2015/23638
Karar Tarihi: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13139 E.  ,  2015/23638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2014/191-2015/78

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-)Dava konusu taşınmazın dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklere göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 olacağı gözetilmeden, daha az kabulüyle düşük bedele tespit edilmesi,

2-)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılı hasat dönemindeki münavebe ürünü olarak alınan buğday, ayçiçeği, fasulye ve karpuzun ortalama toptan kg satış fiyatlarının dekar başına verim miktarlarının ise İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30949
Karar No: 2017/10572
Karar Tarihi: 05.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30949 E.  ,  2017/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13725
Karar No: 2011/18613
Karar Tarihi: 23.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13725 E.  ,  2011/18613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacının davalının evlilik dışı birlikteliğinden 01.10.1992 tarihinde dünyaya geldiğini, mahkeme kararıyla babalığa hükmedildiğini, 18 yaşına kadar 2.000 TL iştirak nafakası bağlandığını, reşit olmasıyla birlikte nafakanın kesildiğini, ... Üniversitesi Reklamcılık bölümünde hazırlık sınıfı öğrencisi olduğunu, okulun yıllık eğitim giderinin 21.060,00 TL olduğunu, annesi ile birlikte yaşadığı Beykoz'dan Kuştepe'deki okula özel arabası ile gitmek zorunda bulunduğunu, annesinin işlerinin bozulduğunu, davalının ... isimli şirketler topluluğunun yönetim kurulu başkanı olup maddi durumunun çok iyi durumda olduğundan aylık 8.000 TL yardım nafakası ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının üniversite öğrencisi olduğu kabul edilerek 3.750 TL yardım nafakasına karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nın 328/2.maddesinde "çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, anne ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür" hükmü, aynı yasanın 364/1. maddesinde de "herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür" hükmü getirilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve delillere göre, davacı eğitimine ilişkin belgeleri tek taraflı olarak ve üniversite tarafından verilmiş onaysız ve imzasız yıllık ödeme belgesini dosyaya sunmuş, mahkemece eğitim ile ilgili hiç bir araştırma yapılmamıştır. Davacının eğitim durumu ve eğitim giderleri tespit edilmemiştir.

Davalı babanın sanayici olduğu, 650 TL emekli maaşı, 900 TL kira geliri bulunduğu, annenin de beyanına göre emlakçılık yaptığı, anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının eğitim durumu ve giderleri ile ilgili tüm delillerin eğitim gördüğü kurumdan sorulup tam olarak belirlenip, davalı baba ve annenin sosyal ve ekonomik durumları göz önüne alınarak annenin yardım nafakasına katkısıda değerlendirilerek davacının ihtiyacı oranında nafaka verilmesi gerekirken fazla verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.