Esas No: 2023/2290
Karar No: 2023/6946
Karar Tarihi: 31.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2290 E.  ,  2023/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/39 E., 2022/792 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2014 tarihli ve 2014/375 Esas, 2014/535 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/1624 Esas, 2021/8669 Karar sayılı kararıyla hükmün "Dosyada bulunan Tokat Devlet Hastanesinin 28.9.2007 tarihli özürlü sağlık kurulu raporuna göre % 90 engelli olan mağdureyle ilgili Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 18.02.2014 günlü raporda ruhsal açıdan kendisini savunabilecek durumda olduğu bildirilmesine rağmen Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğünce hazırlanan 08.05.2014 tarihli raporda mağdurenin bedensel ve ruhsal bakımdan kendisini savunacak durumda olmadığının belirtilmesi karşısında, mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bundan dolayı eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında rapor alındıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 102/3-a. maddesinin tatbiki gerekip gerekmediği hususunda değerlendirme yapılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/39 Esas, 2022/792 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın alınan adli tıp kurumu raporuna aykırı olduğuna, raporun aksine mağdurenin beyanını destekleyen başka delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, katılan mağdurenin aşamalarda, sanığın olay günü evlerinin önüne gelip cama vurunca camı açtığını ve sanığın 'kapıyı aç' dediğini, "olmaz, annem kızar, şu anda annem evde yok" dediğini, bunun üzerine sanığın camdan içeriye girdiğini, sanığın, mağdurenin dudağından öpüp göğsünü sıktığını, sanığa "seni anneme söyleyeceğim buradan git" dediğini, sanığın camdan çıkıp gittiğini, sonra annesi olan katılan ...'yi arayarak durumu anlattığını beyan etmesi, katılan mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu raporunda beyanlarına ancak kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde ana hatlarıyla itibar edilebileceği belirtilmiş ise de katılan ...'nin genel anlatımlarının katılan mağdurenin anlatımları ile bağdaşıyor olması, yine sanığın savunmasında da genel olarak camdan içeri eve girdiğini, katılanı öptüğünü ve kolunun göğsüne dokunduğunu beyan ederek tevilli ikrarı ve katılan mağdurenin anlatımları ile uyumlu olması ve duruşmada dinlenen psikolojik danışman beyanlarında katılan mağdurenin genel konuşmasına, havasına baktığında bu olaydan dolayı, evde yalnız kalmaktan ve olayları tekrar yaşamaktan korktuğunu, olay nedeniyle katılan mağdurenin psikolojik olarak etkilendiği hususları değerlendirildiğinde katılan mağdurenin beyanlarının dikkate alınması, yine Adli Tıp Kurumu raporuna göre zeka geriliğinin hekim olmayanlar tarafından da anlaşılacağı ve katılan mağdureyi daha önceden tanıyan sanığın evde başkası olmadığını bildiği halde eve girmesinin üzerine atılı suçu yönünden sanığın kararlılığını göstermesi, katılan mağdure hakkında 10.02.2014 tarihinde mağduru bulunduğu olayda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağının, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağının, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceğinin tespit edilmesi birlikte değerlendirildiğinde sanığın olay günü evin camından girerek katılan mağdureyi cinsel saikle dudağından öpüp göğsünü okşadığının kabulünün gerektiği vicdani kanaatine varıldığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/39 Esas, 2022/792 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.