Esas No: 2022/467
Karar No: 2023/565
Karar Tarihi: 23.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/467 E.  ,  2023/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1009 E., 2021/2413 K.

DAVA TARİHİ : 10.07.2018

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/239 E., 2020/392 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 03.02.2018 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünü yitirerek malul kaldığını beyanla maddi ve manevi zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, iş kazasının olmaması için davalı şirketin üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, davacının yemekhaneye gitmek için ahşap merdivenden aşağıya ineceği sırada merdivenin bulunduğu taraftaki sırayı beklemek istemeyerek yan taraftaki merdivene uzak ahşap kalıbın üzerine basarak merdivene ulaşmaya çalıştığını, davacının basmasıyla ahşap kalıbın yerinden çıktığını ve davacının 4 metre yükseklikten aşağı düştüğünü, kazanın meydana gelmesinde davacının kusurunun bulunduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işyerinde kalıp ustası olarak çalışan davacının 03.02.2018 günü 4. kattan 3. kata seyyar merdivende aşağıya inmek için sıra olması sebebiyle merdivene kalıp üzerinden geçmek istediği sırada bastığı kalıbın sökülmesi sonucu 4 metre yükseklikten düşmesiyle ayak bileğinin kırılması sonucu yaralandığı, SGK tarafından olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine göre iş kazası olduğunun tespit edildiği ve davacının iş göremezlik oranının %15 olarak belirlendiği, kusur raporu ile davalı ... Şirketinin, yeterli denetim ve gözetim yapmaması, döşemeler arasına kurulmuş merdivenin ve döşeme kenarlarında korkuluklar yerleştirmemesi, yüksekte yapılan çalışmalarda düşme riskine karşı gerekli güvenlik tedbirlerini aldırmaması nedeniyle olayın meydana gelmesinde % 80 oranında kusurlu olduğu, kaza tarihinde 56 yaşında aklı selim sahibi kazazede işçinin bulunduğu döşemeden alt kata inmek için merdivene kenardan geçmeye çalışmaması, iş güvenliği kurallarına riayet etmesi gerektiği halde tedbirsiz hareket etmesi nedeniyle %20 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, meydana gelen kaza neticesinde davacının maruz kaldığı acı ve üzüntünün şiddeti, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutularak manevi tazminat talebinin 30.000,00 TL olarak takdir edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, "93.978,44 TL hesaplanan maddi tazminatın taleple bağlı kabulü ile net 89.404,42 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 03.02.2018 tarihinden itibaren işleyecek hesaplanacak yasal faiz ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile net 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03.02.2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, iş kazasının olmaması için davalının iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirdiğini, kazanın meydana gelmesinde davacının asli kusurlu olduğunu, kusur oranın %20 den çok daha fazla olduğunu, manevi tazminat talebinin reddi gerektiğini beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın meydana geldiği alanda döşemeler arası kurulmuş merdivende ve döşeme kenarlarında mevzuat gereğince düşmeyi engelleyici korkulukların yerleştirilmediği, mesleki eğitimi olmayan davacının çalıştırıldığı gibi gerekli denetimlerin de yapılmadığı bu nedenle davalı işverenin kazanın meydana gelmesinde %80 oranında kusurlu olduğuna yönelik bilirkişi heyet raporunun dosya kapsamına uygun olduğu gibi bilirkişi heyet raporunun ceza dava dosyasında işveren yetkilisinin asli kusurlu olduğuna yönelik tespit ile de uyumlu olduğu, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki nitelendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, fahiş maddi ve manevi tazminat tutarlarının ödenmesine karar verildiği,iş kazasının önlenmesi için gerekli bütün güvenlik tedbirlerini aldığını, davacının asli kusurlu olduğunu belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

C.A.Davalı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacı lehine 30.000 TL tazminata hükmedildiği, bu tazminatın maddi tazminat hükmünden ayrı olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetildiğinde Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalının bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Davalı vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1.Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen maddi tazminatla ilgili verilen karara ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...