erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/7266
Karar No: 2013/30561
Karar Tarihi: 24.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/7266 E.  ,  2013/30561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.02.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.12.2013 günü temyiz eden davacı Z. Ö. ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı K. E. Ö. ile vekili Av. .... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın, eşine " bu onursuz kadının bu evde işi yok, çantasını alsın çıksın gitsin, bu onursuz kadın ne iş yaptığını bilmiyor" demek suretiyle hakaret edip, evden kovduğu ve zaman zaman şiddet uyguladığı, buna karşılık davacı kadının da, kardeşlerinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.12.2013 (Salı)
Esas No: 2024/2710
Karar No: 2024/6784
Karar Tarihi: 16.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/2710 E.  ,  2024/6784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2013/88 E., 2014/207 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece kurulan hükümler sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 07.05.2014 tarihli kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 22.02.2024 tarihli ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, asıl kararın doğrudan Mernis adresinde tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz kesinleştirildiğine, bu nedenle ek kararın kaldırılarak asıl hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğuna kurulup 24.05.2014 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükümlere karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafii tarafından 22.02.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/30558
Karar No: 2014/442
Karar Tarihi: 15.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2012/30558 E.  ,  2014/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/223303

Mahkemesi : Datça Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 10/04/2012

Numarası : 2011/103 - 2012/74

Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada;sanığın olay gecesi saat 02:00 sırasında yönetimindeki otoyla alkollü şekilde geri manevra yaparken, arkasından gelen mağdurun aracına çarpıp maddi hasara neden olduktan sonra kaçıp gitmesi, plakasından kimliği tesbit edilmekle kendisine ulaşılması sonucu teslim olduğunda, olaydan 1 saat sonra alkolmetreyle yapılan ölçümlerde kolluktaki ölçümde 0,87 promil, hastanedeki ölçümde ise 0,97 promil alkollü olduğunun tesbit edilmesi karşısında, olay saatinden 1 saat sonraki ölçüme göre 0,97 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli cumhuriyet savcısının, sanık hakkında sabit olan suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2360
Karar No: 2012/10452
Karar Tarihi: 17.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/2360 E.  ,  2012/10452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme biçimde nitelikli zimmet

HÜKÜM : Zincirleme biçimde basit zimmet suçundan

mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmelerinin gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10602
Karar No: 2017/11663
Karar Tarihi: 23.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/10602 E.  ,  2017/11663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 28.03.2014 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 07.04.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1672
Karar No: 2014/12039
Karar Tarihi: 03.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1672 E.  ,  2014/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık vasisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8259
Karar No: 2012/2432
Karar Tarihi: 15.02.2012

7. Ceza Dairesi 2010/8259 E., 2012/2432 K.

**7. Ceza Dairesi 2010/8259 E., 2012/2432 K.**

**- KAÇAK PETROL

- KATILMA HAKKI

- TİCARİ AMAÇLA SATIN ALMA**- 5015 S. PETROL PİYASASI KANUNU [ Madde 5 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 237 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 242 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 260 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek;

a- Sanık Abdullah hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

5015 sayılı Yasa'nın ek 5/1. maddesinde "Kaçak petrolü satışa arz eden, satan, bulunduran, bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alan veya saklayan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ve yirmibin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. Kaçak petrolün ve kaçakçılıkta kullanılan suç araç ve gereçlerinin müsaderesine de hükmolunur" düzenlenmesi öngörülmüş olup, sanığın aracında kullanmak için satın aldığını beyan ettiği, yönetimindeki kamyonun yakıt deposunda ele geçen dava konusu toplam 140 lt motorinin TÜBİTAK Enerji Enstitüsü'nde yaptırılan analizi sonucu belirlenen seviyede ulusal marker içermediği ve standarda uygun bulunmadığı bildirildiğine göre, sanığın suç konusu kaçak akaryakıtı ticari faaliyeti olan yük taşıma işinde kullandığı aracında sarfedecek olması nedeniyle anılan Yasa maddesi kapsamında kaçakçılık suçunun oluştuğu gözetilerek mahkumiyeti yerine, oluş ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Sanık Reşit hakkında kurulan hükme ilişkin temyizinde;

5271 sayılı CMK'nın 5560, 5728 ve 6008 sayılı Yasalar ile değişik 231. maddesinin 5, 6 ve 14. fıkralarında yapılan değişikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının sap-tanması ve sonucuna göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ve sanık Reşit'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 15.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/415
Karar No: 2022/2388
Karar Tarihi: 29.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/415 E.  ,  2022/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 03/11/2010 gününde verilen dilekçe ile TMK'nın 713/2. maddesine dayalı tapu iptal ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine karar verilmiş olup, mahkemece ...'ın temyiz başvurusunun reddine dair verilen 24/11/2021 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi dava dışı taraf ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 713/2. maddesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen 06.09.2012 tarihli hükme karşı, davacılardan ... temyiz talebinde bulunmuş, mahkemece 25.10.2017 tarihli ek karar ile davacının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş, ek karar süresi içinde davacılardan ... tarafından temyiz edilmiş, temyiz eden Yıldıray 24.06.2019 tarihli temyizden feragat dilekçesi sunmuş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2019/4219 E. 2019/8371 K. sayılı ve 01.10.2019 tarihli ilam ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Davacılardan ...'a Yargıtay ilamı usulüne uygun tebliğ edildikten sonra, ilk derece mahkemesine sunduğu 14.01.2020 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme hakkından feragat ettiğini bildirmiş ve bilahare 29.05.2021 havale tarihli dilekçesi ile karar düzeltme talebinde bulunmuş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2021/13971 E. 2021/9422 K. sayılı ve 22.09.2021 tarihli ilamı ile davacı ...'ın karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bu karar sonrasında davada taraf olmayan ... tarafından 15.11.2021 havale tarihli dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulmuş, bu başvuru üzerine mahkemece 24.11.2021 tarihli ek karar ile ...'ın dosyada taraf sıfatı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, dava dışı taraf ... temyiz etmiştir.

Temyiz eden ... tarafından davacı sıfatıyla 15.11.2021 ve 23.11.2021 havale tarihli dilekçeleri ile temyiz başvurusunda bulunulmuştur. Ancak dosya içerisinde yapılan incelemede, ...'ın dava dilekçesinde, dava dilekçesine ekli vekaletnamede, yargılama aşamalarında davacı sıfatıyla yer almadığı görüldüğünden, temyiz eden ... 'ın davada taraf sıfatının bulunmadığı anlaşılmış, mahkemece ...'ın temyiz başvurusunun reddine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 24.11.2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre temyiz talebinde bulunan dava dışı taraf ...'ın yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.11.2021 tarih 2010/406 Esas ve 2012/216 Karar sayılı ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Esas No: 2015/22987
Karar No: 2017/8055
Karar Tarihi: 16.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/22987 E.  ,  2017/8055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

02.12.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir. Mahkemece davayla ilgili hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şoförün % 100 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, özellike kaza mahallinin yeterince aydınlatılıp aydınlatılmadığı ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, kaza yapılan araçtaki takograf kayıtları temin edilerek değerlendirme yapılması aksi taktirde Adana’ya hangi tarihte gidip hangi tarihte döndüğü irsaliye ve ambar kayıtları kapsamında tekrar yükleme ve çıkış tarihi mahkemece belirlenip bu çerçevede davalı işverenlerin kusurlarını da irdeleyecek şekilde yeniden kusur raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3195
Karar No: 2020/4616
Karar Tarihi: 09.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3195 E.  ,  2020/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, harç yönünden kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinin 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ...İli, ... İlçesi, Yalıncak Köyü 223 parsel sayılı taşınmaza emsal incelenmesi yapılarak değer biçilmesinde ve harç yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,09/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3140
Karar No: 2020/12643
Karar Tarihi: 12.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3140 E.  ,  2020/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklardan ... hakkında ölüm nedeniyle düşme, ... ve ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılma, zimmet suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.