Esas No: 2015/8401
Karar No: 2015/8440
Karar Tarihi: 14.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/8401 E.  ,  2015/8440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2012/357-2014/166

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı ve kefiller tarafından açılan kira sözleşmesinden doğan alacağın tahsili için yapılan takip nedeniyle borçlu olunmadığının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; davacılardan A.. K.. ile davalı arasında 01/01/2010 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, diğer davacıların kira sözleşmesinin kefilleri olduğunu, kiralananın 14/07/2010 tarihinde tahliye edildiğini, davalının kiralananın anahtarını teslim almaması üzerine tevdi mahalli tayini için başvurduklarını, İzmir 15.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/219 D.İş sayılı dosyasında verilen 21/07/2010 tarihli karar ile anahtarların teslim yeri olarak İzmir 5.Noterliğinin tevdi mahalli tayin edildiğini, 26/07/2010 tarihinde anahtarların tevdi mahalli olan noterliğe teslim edildiğini, davalı tarafından İzmir 5. İcra Müdürlüğünün 2010/8562 sayılı dosyası ile 42.000,00 TL'nin yıllık %120 faiziyle birlikte tahsili için müvekkilleri hakkında ilamsız icra takibi başlatıldığını, müvekkillerinin davalıya kira borçlarının bulunmadığını, kefillerin kira sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle sorumlu tutulamayacaklarını belirterek müvekkillerinin İzmir 5. İcra Müdürlüğünün 2010/8562 sayılı dosyası ile yapılan takipten dolayı davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, kiracının tek taraflı beyanı ile sözleşmenin feshinin mümkün olmadığını, kiracının erken fesih nedeniyle tazminat ve sözleşmesel tazminatla sorumlu olduğunu, tahliyeden hemen sonra taşınmazın ne kadar sürede kiraya verilebileceği belli olmadığından 6 aylık kira tazminatı ve sözleşmeye aykırılık nedeniyle sözleşmesel cezai şart istenildiğini, hasar bedeli ile müvekkili tarafından ödenen elektrik bedelinin hesaba dahil edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacı kiracının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının anahtarı teslim aldığı 30/07/2010 tarihinden itibaren alacak hesaplanmış ise de kiracı tarafından kiralananın anahtarları İzmir 15.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/219 D.İş sayılı kararı üzerine 21/07/2010 tarihli emanet teslim tutanağı ile notere tevdi edilmiş olup emanet tespit tutanağının davalıya tebliğ edildiği 28/07/2010 tarihinin tahliye tarihi olduğu kabul edilerek alacağın tahsili gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. ./..

3-Davacı kefillerin temyiz itirazlarına gelince; kefilin sorumluluğu sözleşme kapsamındaki borçlar için ve sözleşme süresince geçerli olup, kefilin sözleşme sona erdikten sonraki erken tahliyeye bağlı olarak istenen alacak kalemleri yönünden sorumlu olduğu düşünülemez. Kaldı ki erken tahliye nedeniyle yeniden kiraya verme süresi (makul süre) kirası aslında bir kira alacağı olmayıp tazminat niteliğindedir. Mahkemece davacı kefillerin sorumluluğunun bu kapsamda tayin edilerek tazminat niteliğindeki alacaktan kefillerin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.