erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/552
Karar No: 2007/2442
Karar Tarihi: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/552 E.  ,  2007/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İlköncü Kent Site Yön..... ile davalı ... aralarındaki davada Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 2.5.2005 günlü ve 2004/446 Esas 2005/640 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.1.2007 gün ve Hukuk-2006/323523 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda asıl alacakla gecikme tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemler reddedilmiş iken gerekçeli kararda asıl alacağın %40’ı oranında icra tazminatının da davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kararın bozulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427. Maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15133
Karar No: 2016/1317
Karar Tarihi: 04.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15133 E.  ,  2016/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/151600

Mahkemesi : Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14/02/2014

Numarası : 2012/1155 - 2014/69

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin ise kusura, eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığının gözetilmemesi,

2-Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca" Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir" açık hükmü karşısında, sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi yerine, sürücü belgesini kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının, hak yoksunluğuna ilişkin 4. bendinin hükümden çıkarılmasına, 5. bendinde yer alan "6 ay süresince sürücü belgesini kullanmaktan yasaklanmasına" ibaresinin "TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 6 ay süreyle geçici olarak geri alınmasına" şeklinde düzeltilmesine karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22617
Karar No: 2013/18768
Karar Tarihi: 25.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22617 E.  ,  2013/18768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Atılı suçun niteliğine göre. suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20625
Karar No: 2012/286
Karar Tarihi: 18.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20625 E.  ,  2012/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kısmen arazi, kısmen meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

Bozma kararı ile eski hüküm tamamen ortadan kalktığından yeniden hüküm kurulması gerekirken;

...) Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

...) Kamulaştırma bedeli yerine sadece eski hükümde belirlenen bedel ile oluşan farkın “ek kamulaştırma bedeli” olarak hüküm altına alınması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) .... bendinin çıkarılarak yerine (Davanın Kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 137 parsel sayılı taşınmazın 5244,79 m2 kısmının tapu kaydının iptali ile YOL OLARAK TERKİNİNE,)

b) .... bendinin çıkarılarak yerine (Kamulaştırma bedelinin 160.095,73-TL olarak tespiti ile daha önce davalıya ödenen miktar dikkate alınarak ....722,73-TL’nin davalıya ödenmesine,)

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/549
Karar No: 2007/2440
Karar Tarihi: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/549 E.  ,  2007/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İlköncü Kent Site Yön..... ile davalı ... arasındaki davada Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 2.5.2005 günlü ve 2004/448 Esas 2005/638 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.1.2007 gün ve Hukuk-2006/323520 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda asıl alacakla gecikme tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemler reddedilmiş iken gerekçeli kararda asıl alacağın %40’ı oranında icra tazminatının da davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kararın bozulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427. Maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8159
Karar No: 2014/11787
Karar Tarihi: 16.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8159 E.  ,  2014/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...'nun maliki olduğu çekişme konusu 346 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında soyadını....ve baba adının .....olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtlarda mirasbırakanın soyadının “....”, baba adının “....” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 16.06.2014

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22359
Karar No: 2017/24658
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22359 E.  ,  2017/24658 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2010/4366
Karar No: 2011/15588
Karar Tarihi: 21.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4366 E.  ,  2011/15588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/07/2009 tarih ve 2009/497-2009/539 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı temsilcisi, 25.06.2009 tarihinde geceleyin aracının arka camının kırılarak araç içerisinde bulunan muhasebe evraklarının çalındığını ileri sürerek 2007-2008 yıllarına ait yevmiye defteri, defteri kebir, envanter defteri, mal-hizmet alış-satış dosyaları ve diğer belgelere ilişkin zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tensiben ve dosya üzerinde yapılan yargılama neticesinde, davacının TTK. 68/son maddesi gereği zayi belgesi alması için defterlerin korunmasında gereken dikkat ve ihtimamı göstermesi gerektiği, vergi incelemesi başlatılması, vergi incelemesi için verilen sürenin sonunda arabanın içerisinde hırsızlık olayıyla çalındığı iddiasında bulunulması karşısında davacının ticari defterlerin ve belgelerin arabada saklanmasında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temsilcisi temyiz etmiştir.

1-TTK.'nın 68. maddesine göre, bir tacirin tutmakla zorunlu olduğu ticari defterlerin tabii afetler yada hırsızlık gibi nedenlerle zayi olması durumunda ilgili mahkemede zayi olduğuna ilişkin belge verilmesi için hasımsız dava açılması mümkündür. Ancak, somut olayda mahkemece, 07.10.2009 tarihli dava dilekçesi le açılan davada 10.10.2009 tarihinde tensiben davanın reddine karar verilmiştir. Bu şekilde duruşma açmaksızın, davacı tarafa duruşma günü bildirilip, delilleri toplanmaksızın tensiben karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/546
Karar No: 2007/2439
Karar Tarihi: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/546 E.  ,  2007/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İlköncü Kent Site Yön.... ile davalı ... arasındaki davada Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 23.1.2006 günlü ve 2005/569 Esas 2006/26 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.1.2007 gün ve Hukuk-2006/323517 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda asıl alacakla gecikme tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemler reddedilmiş iken gerekçeli kararda asıl alacağın %40’ı oranında icra tazminatının da davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kararın bozulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427. Maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3969
Karar No: 2013/5546
Karar Tarihi: 07.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3969 E.  ,  2013/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 227/2 ve 227/4. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli ve 2010/236 Esas, 2012/205 sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/1 ve 2. fıkrasında ise, "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından devlet hazinesine ödenmesinden ibarettir.". "En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.03.2013 gün ve 94660652-105-57-0767-2013/3872/15808 sayılı yazılı istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

TCK.nın 227/2. maddesine göre âdli para cezası tayin edilirken, TCK.nın 52/1, 2 ve 3. madde ve fıkraları uyarınca âdli para cezası önce gün olarak belirlendikten sonra tam gün sayısının, bir gün karşılığı takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle belirlenmesi ve kararda âdli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan âdli para cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, bu itibarla kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olduğu görülmekle, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli ve 2010/236 Esas, 2012/205 sayılı Kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının TCK.nın 227/2 ve 227/4. maddeleri ve fıkralarının uygulanması ile ilgili bölümlerinden "1.000 TL âdli para cezası" ve

"1.500 TL âdli para cezası" ibareleri çıkartılıp, mahkemenin takdiri gözetilerek yerlerine "TCK.nın 227/2. maddesi uyarınca 50 tam gün karşılığı âdli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasında TCK.nın 227/4. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılarak 75 tam gün âdli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa gün karşılığı verilen âdli para cezası TCK.nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilerek 1.500,00 TL âdli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesine, hükmün diğer yönlerinin aynen korunmasına ve dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10462
Karar No: 2016/2490
Karar Tarihi: 23.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10462 E.  ,  2016/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 13.01.2010 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.09.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 20.06.2011 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.09.2010'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 21.12.2010 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık dava zamanaşımının hükmün açıklandığı ek karar tarihi olan 22.06.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/544
Karar No: 2007/2437
Karar Tarihi: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/544 E.  ,  2007/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İlköncü Kent Site Yön..... ile davalı .... arasındaki davada Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 1.5.2006 günlü ve 2005/2116 Esas 2006/749 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.1.2007 gün ve Hukuk-2006/323515 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda asıl alacakla gecikme tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemler reddedilmiş iken gerekçeli kararda asıl alacağın %40’ı oranında icra tazminatının da davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kararın bozulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427. Maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.