erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/340
Karar No: 2020/2374
Karar Tarihi: 03.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/340 E.  ,  2020/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın ... kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ... tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/17545
Karar No: 2009/26288
Karar Tarihi: 21.12.2009

12. Hukuk Dairesi 2009/17545 E., 2009/26288 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/17545 E., 2009/26288 K.**

**- İCRA KEFİLİ

- MAAŞ HACZİ

- MUVAFAKAT**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 83 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 83/a maddesi gereğince borçlunun, hacizden önceki bir dönemde haczi mümkün olmayan bir mal veya hakkın haczedilebileceğine dair alacaklı ile yapmış olduğu anlaşma geçerli sayılmamaktadır. Zira, haciz anında muvafakat ettiği gelirinden yoksun kalmanın kendisine ne gibi sakıncalar getireceği, normal bir insanın yaşamını bu gelir olmaksızın sürdürüp sürdüremeyeceği tahmini olarak değil, ancak yaşadıktan sonra anlaşılabilir nitelikte olduğundan bu muvafakat yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca geçersizdir.

Somut olayda alacaklı tarafından borçlu D…

…. G.... hakkında Turgutlu 1. İcra Müdürlüğünün 2006/1453 Esas sayılı dosyası üzerinden başlatılan takibe ilişkin olarak, borçlu adresinde 27/02/2008 tarihinde yapılan haciz sırasında, borçlunun annesi olan şikayetçi S…

….. G...., dosya borcuna icra kefili olduğunu, borç bitinceye kadar almakta olduğu SSK emekli maaşından her ay 500 TL kesinti yapılmasına muvafakat ettiğini bildirmiştir. İcra kefili olan şikayetçi hakkında takip bilahare 29/02/2008 tarihinde başlatılmış olup, icra emri 19/03/2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu tarihten sonra takip kesinleştiğinden bahisle alacaklı tarafından borçlunun muvafakati olduğu belirtilerek SSK'dan aldığı emekli maaşının haczi talep edilmiştir. Görüldüğü gibi şikayetçi hakkında takip kesinleşmediğinden önceden verilen muvafakat geçersizdir. Bu nedenle şikayetin kabulüne karar vermek gerekirken reddi isabetsizdir

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7505
Karar No: 2019/20955
Karar Tarihi: 26.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7505 E.  ,  2019/20955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b/2 bendi uyarınca kaldırılmasına,

1) Davanın belirsiz alacak davasının bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açıldığının ve davalının davadan önce temerrüde düşürülmediğinin tespiti ile dava dilekçesinde talep edilen miktarlar için dava tarihinden, daha sonra arttırılan miktarlar için ise davanın miktar olarak ıslah edildiği tarihten itibaren faize hükmedilmesine,

2) Kıdem tazminatına, davacının işe başlatılmadığı tarihten itibaren faiz işletilmesine karar vermiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24/04/2019 tarih, 2018/7907 Esas, 2019/19556 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar vermiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi Dairemizin bozma ilamına uyarak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle kararın bozmaya uygun olmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. vd. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/5390
Karar No: 2022/10109
Karar Tarihi: 15.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/5390 E.  ,  2022/10109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm müşteki ..., katılan ... ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A.Sanık müdafinin vekalet ücretine hasren yaptığı temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafinin yokluğunda verilen ve 30/03/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, sanık müdafii tarafından 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 11/05/2016 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

B.Katılan ... vekili ve müşteki ...'ın yaptığı temyiz isteminin incelenmesinde ise;

...'ın CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, eşinin ölümü nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle de katılma iradesini ortaya koyan müşteki ...'ın, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre; 28/07/2015 günü saat 10:10 sıralarında ...'ın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal dışı, bölünmüş, üç şeritli, 10.5 metre genişliğinde, düz, eğimsiz ve asfalt yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek, ön ilerisinde yolun sağındaki emniyet şeridi ile en sağ şerite 50 cm'lik taşmış ve dörtlü flaşörleri yanar vaziyette olan sanığın idaresindeki çekiciye bağlı yarı römorkun arkasına çarpması neticesinde ...'ın öldüğü olayda,

Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 10/12/2015 tarihli raporda: ölenin, yola gereken dikkatini vermemesi ve hızını mevcut şartlara göre ayarlamaması ve sanığın idaresindeki aracın yanından güvenli bir şekilde geçebilme becerisi gösterememesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanığın ise üç şeritli, eğimsiz ve düz yol şartlarında aracını emniyet şeridinde duraklatırken, daha ileri düzeyde önlem almasını gerektirecek bir durum söz konusu olmaması sebebiyle kusursuz olduğu belirtildiği, bu raporun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görünmediğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekili ve katılan ...'ın eksik incelemeye, kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz sebeplerinin reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5338
Karar No: 2018/1923
Karar Tarihi: 21.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5338 E.  ,  2018/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme

Hüküm : Taksirle öldürme suçu nedeniyle; TCK'nın 85/2, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Yardım ve Bildirim Yükümlülügünü Yerine Getirmeme suçu nedeniyle; Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm ise katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçu nedeniyle kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Taksirle öldürme suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümünün incelenmesine gelince ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Trafiğe kapalı kara yolunda seyreden sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve bu nedenle cezasında TCK’nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre ise, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın asli kusurlu olarak, bir kişinin ölümüne, iki kişinin hayati tehlike geçirecek ve bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda, taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılıp, hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25683
Karar No: 2015/6578
Karar Tarihi: 06.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25683 E.  ,  2015/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, fiilen ayrı yaşama sebebiyle velayetin geçici olarak düzenlenmesi ve nafaka isteğine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

06.04.2015 (Pzt.)
Esas No: 2016/11430
Karar No: 2017/11677
Karar Tarihi: 25.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11430 E.  ,  2017/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ...köyü 128 ada 54 (eski 713) parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2012 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verileri getirtilerek, bilirkişi raporu denetlenip, sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 30 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre fazla bedele hükmedilmesi,

3-Yol yapılmak suretiyle el atılan 293,59 m2 yer bedelinin davalı Belediyeden, dere yatağı olarak el atılan toplam 82,28 m2 yer bedeli ile duvar yeri bedelinin davalı DSİden tahsil ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca duvar örme bedeline hükmedilmesi,

4-El atma tarihi itibariyle nispi harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8285
Karar No: 2022/1159
Karar Tarihi: 31.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8285 E.  ,  2022/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 16/01/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE; davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 31/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16303
Karar No: 2016/1734
Karar Tarihi: 11.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16303 E.  ,  2016/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 29.05.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının sahip olduğu taşınmazın hemen bitişiğinde köy ana yolunun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Somut olayda; davacıya ait 27 parsel sayılı taşınmazın kadastral yola cephesi olduğu, dolayısıyla geçit ihtiyacı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yola cephesi bulunan ve geçit ihtiyacı bulunmayan taşınmaz yararına geçit hakkı kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/11828
Karar No: 2020/2977
Karar Tarihi: 24.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11828 E.  ,  2020/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 62, 53,58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamı nazara alındığında diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.