erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/20332
Karar No: 2017/14486
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20332 E.  ,  2017/14486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2012/26791
Karar No: 2013/18669
Karar Tarihi: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26791 E.  ,  2013/18669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 240 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, dosyada mevcut Ödemiş Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 26.12.2009 tarihli genel adli muayene raporu içeriği ve Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun 26.04.2010 tarihli raporuyla güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği belirlendiği halde, atılı suçtan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kazanın meydana gelmediği ve olayda alkolün etkisi olduğuna dair somut delillerin bulunmadığından bahisle, yasal olmayan ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2661
Karar No: 2014/9479
Karar Tarihi: 04.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2661 E.  ,  2014/9479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3412
Karar No: 2014/5002
Karar Tarihi: 18.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3412 E.  ,  2014/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/117-2012/648

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu 2.. ada 6.. parselin geldisi olan 2.. parsel 93125 m² iken 9635 m²'sinin Antalya-K.. Devlet Yolu Liman Varyantı bağlantısında kalması nedeniyle 26.11.1979 tarihli kamu yararı kararı gereği davalı idare tarafından kamulaştırıldığı, kamulaştırılan alan ifraz edilerek 9.. parsel numarası aldığı yenileme ile 2.. ada 6.. parsel 9611.70 m² ve yol olarak tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu kamulaştırma nedeniyle davacıların murisi olan babaanneleri D.. B..'a kamulaştırma evrakının Antalya 3. Noterliği'nin 018985 yevmiye nolu tebligatı ile 26.09.1980 tarihinde aynı çatı altında bulunan R.. T.. B..'a tebliğ edildiği ve Kamulaştırma Yasası'nın 4. maddesinde öngörülen 30 günlük hak düşürücü sürede bedel artırım davası açılmadığı böylece D.. B.. davacılara intikal eden hisse yönünden hak düşürücü süre geçtiğinden bedel arttırım davasının reddi yerine kabülüne karar verilmesi,

2-Ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmemesi 3-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında K.. M.. genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan K.. M..'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6201
Karar No: 2011/13077
Karar Tarihi: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6201 E.  ,  2011/13077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5455
Karar No: 2012/2631
Karar Tarihi: 14.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/5455 E.  ,  2012/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı koca Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanarak boşanma davası açmış; davadan sonra verdiği 08.11.2010 tarihli dilekçesiyle dava sebebini ıslah ederek, Türk Medeni Kanununun 165.maddesi uyarınca akıl hastalığı sebebiyle boşanmaya karar verilmesini istemiştir. Davacı bu ıslahından da 17.12.2010 tarihli dilekçesiyle vazgeçtiğini bildirip, ilk dava sebebine göre boşanmaya karar verilmesini istemiştir. Davacının ıslahtan dönmesi ve ıslahtan önceki dava sebebine göre karar verilmesini istemesi ikinci ıslah niteliğindedir. Bir davada, taraflardan birinin birden fazla ıslahı geçerli değildir (HUMK. md. 83, HMK. md. 176/2). Alınan raporla davalı kadının psikolojik rahatsızlığının akıl hastalığı niteliğinde olmadığı belirlenmiştir. Islah sonucu Türk Medeni Kanununun 165. maddesine göre incelenmesi gereken davanın kabulü için gerekli koşullar oluşmamıştır. Bu nedenle akıl hastalığına dayalı boşanma isteminin reddi gerekir. Ne var ki, mahkeme davanın reddine ilişkin hükmünü ıslahtan önceki Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddeden açılan davaya göre vermiştir. Bu durum hatalı olmakla birlikte, davanın reddine karar verilmesi hüküm sonucu olarak doğrudur. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi böyle bir durumda, hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına imkan verdiğinden; davanın reddine ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiş; bu nedenle gerek davacının gerekse davalının temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen şekil ve sebeple davanın reddine ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.02.2012 (Salı.)
Esas No: 2014/17413
Karar No: 2014/16217
Karar Tarihi: 17.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/17413 E.  ,  2014/16217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2012/872-2013/645

Dava dilekçesinde, 18.07.2012 tarihli kat malikleri kurulu kararının 7. 8. ve 10. maddelerinin iptali ile tahmini bütçenin ve borç bildiriminin tedbiren durdurulması ve iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; H. Apartmanı kat malikleri kurulunun 18.07.2012 tarihli kararının 7., 8. ve 10. maddelerinin, bu kararla kabul edilen 2012-2013 dönemine ait tahmini bütçenin yönetici tarafından 2008-2012 yılları arası 18,967,09 TL borç bildiriminin yürütmesinin dava sonuna kadar ihtiyati tedbiren durdurulmasına ve iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, H.Apt. Kat Malikleri Kurulunun 18.07.2012 tarihli toplantısında alınan 10 numaralı kararının iptaline, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin, özellikle dava konusu apartmanın 18.07.2012 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının alındığı toplantı tutanağının incelenmesinden, söz konusu 10 numaralı karar ile; "B.. S..'dan Esas No: 2010/296- Karar No: 2011/87 sayılı karar ile alınan paranın kat maliklerine dağıtımında aidat borcu olanların borcuna istinaden tahsile, diğer kat maliklerinin alacak hesaplarına ilave edilmesine" karar verildiği anlaşılmaktadır. İptali istenen söz konusu madde ile davacı tarafından daha önceki tarihlerde ödenmemiş olan aidatların, mahkeme kararıyla davacıdan tahsil edilmesi nedeniyle yönetimin kasasına girecek olan miktarın, diğer kat maliklerince ödenmesi gereken aidatların belirlenmesinde dikkate alınması amaçlanmış olup, yönetimce aidatların paylaştırılmasına ilişkin bir karardır. Bu durumda, kat malikleri kurulunun 18.07.2012 tarihli kararının 10 numaralı maddesinin Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 20. maddesine herhangi bir aykırılık oluşturmadığı ve kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile alınmış bir karar olduğu, yasanın emredici kurallarına da aykırı olmadığı dikkate alınarak, mahkemece davanın bu yönden de reddine karar vermek gerekirken, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 20. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 10 numaralı maddenin iptaline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/34316
Karar No: 2020/12806
Karar Tarihi: 23.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/34316 E.  ,  2020/12806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin Karaman Şubesi’nde sorumlu müdür olarak görev yaptığı, şirket adına tahsil edilip fatura kesilen ödemelerden 8.878,12 TL'yi banka hesabına yatırmadığı, bu paranın işyeri kasasında bulunmadığı, bu şekilde sanığın kuryelerden almış olduğu günlük tahsilat ödemelerini yatırmayarak üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanığın 14/12/2009 tarihinde iş yerinden ayrıldığı, 8.878,12 TL'lik kasa açığının katılan şirket yetkililerinin yaptırdığı 15/06/2010 tarihli bilirkişi tespit raporu ile tespit edildiği, ancak ödemelerin sanığa teslim edildiğine dair dosyada belge bulunmadığı, tanık ifadelerinin tahsilat ya da tediye makbuzu gibi somut bir dayanağının olmadığı, katılan şirket tarafından yapılan tespite dayanak belgelerin taraflarca imza altına alınmış olmasının gerekeceği, bu durumda banka ekstrelerinde hesaba yatırıldığı görülmeyen 8.878,12 TL'yi sanığın zimmetine geçirdiğinin kabul edilemeyeceği, sanığa yüklenen suçun sabit olmadığı, savunmasının aksine somut ve nesnel delillerle kanıtlamadığının kabulü ile verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığına, sanığa atılı suçun subut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6578
Karar No: 2014/1647
Karar Tarihi: 21.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/6578 E.  ,  2014/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/301752

MAHKEMESİ : Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2011

NUMARASI : 2010/623 (E) ve 2011/653 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

1-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 Sayılı TCK.nun 50/1-f. maddesi gereğince sanık hakkında 1 ay 20 gün süreyle gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verildiği halde, sanığın bu konuda gönüllü olup olmadığının sorulmaması, kabule göre de kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde sanığın kamuya yararlı temizlik hizmetleri sektöründe çalıştırılmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesine göre seçenek yaptırıma çevrilmiş olması nedeni ile 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi gerektiğinin

gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2311
Karar No: 2014/9473
Karar Tarihi: 04.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2311 E.  ,  2014/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

ama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13580
Karar No: 2017/14473
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13580 E.  ,  2017/14473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2020/14421
Karar No: 2021/4515
Karar Tarihi: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14421 E.  ,  2021/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 09/02/2016 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 17/02/2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.