erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18851
Karar No: 2013/11738
Karar Tarihi: 21.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18851 E.  ,  2013/11738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... Üniversitesine ait Konukevinde çalıştığını, konukevinde 08.00-16.00, 16.00-24.00, 24.00-08.00 şeklinde üç vardiya bulunduğunu haftalık nöbet çizelgelerinden görüleceği üzere dönem dönem bu vardiyalarda haftanın 6 günü çalıştığını bu çalışmanın haftalık TİS ile belirlenen 40 saatlik çalışma süresini aştığını, yine ulusal bayram ve genel tatil günlerinde iş yoğunluğu dolayısıyla hafta tatiline denk gelen günlerde de çalışmasını sürdürdüğünü ancak TİS gereği ödenmesi gereken ücretlerin ödenmediğini belirterek 2007-2010 yılları arasındaki fazla çalışmalarının, ulusal bayram-genel tatil ücreti ve hafta tatiline denk gelen çalışmalarının karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının davalı kurumdaki çalışmasının 08.00-16.00, 16.00-24.00 saatleri arasında iki vardiya usulüne göre yapıldığını imza çizelgelerinden çalışma saatlerinin net bir şekilde belirlendiğini, gece 24.00'de konaklama dışındaki hizmetleri sona erdiğinden bu saatten sonraki çalışmanın kesinlikle yapılmadığını, ancak bazı zamanlarda konukevinin balo salonunda düğün ve benzeri etkinlikler yapıldığında personelin bu organizasyonun sahibinden de ücret aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücreti alacağının olup noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davalı tarafça ibraz edilen deliller arasında "uygundur görüşü" bulunan ve davacı tarafça imzaya itiraz edilmeyen fazla çalışma karşılığı izin talep dilekçeleri bulunmakta ise de mahkemece bu dilekçeler incelenmeksizin ve davacıya dilekçelere karşı diyecekleri sorulmaksızın davacının fazla mesai ücret alacağının hesaplanması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; dilekçelere karşı davacıdan diyecekleri sorularak, denetlemeye elverişli bilirkişi raporu da aldırılarak davacının fazla mesai ücret alacağının bulunup bulunmadığının belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Eksik inceleme ve araştırma hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3072
Karar No: 2021/6
Karar Tarihi: 02.07.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3072 E.  ,  2021/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve 2020/8282 Esas 2020/10986 Karar sayılı "Adli yardım talebinin reddine" dair ilamına davacı tarafından itiraz edilmiş, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve ... sayılı ilamı ile itirazın reddine karar verilmesi üzerine davacı tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin ... sayılı Kararını adli yardım talepli olarak temyiz ettiğini belirterek, adli müzaheret taleplerinin kabulü temyiz harç ve masrafları ile tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmasını talep etmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve ... Karar sayılı ilamı ile davacının adli yardım istemi, 6100 sayılı HUMK'nun 334/1 maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu karara, davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ... Karar sayılı ilamı ile davacının itirazının 6100 sayılı 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ... Karar sayılı ilamına davacı itiraz etmiştir.

Temyiz edenin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve ... Karar sayılı adli yardım isteminin reddine yönelik itirazı Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ... Karar sayılı ilamı ile kesin olarak reddedilmiştir. Davacı itirazında Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin kararına karşı yapılan itirazın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından incelenmesi gerektiğini belirtmiştir. Yargıtay 1. Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 günlü ve...sayılı Kararı ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin kapatılmasına karar verilmiştir.

Davacının itirazının Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ... Karar sayılı ilamı ile kesin olarak reddedilmesi ve Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin kapatılmasına karar verilmesi nedeniyle dilekçenin tetkiksiz iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının dilekçesinin TETKİKSİZ İADESİNE, dosyanın ...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/07/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2470
Karar No: 2017/470
Karar Tarihi: 23.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/2470 E.  ,  2017/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki Şahindere mahallesi, 286 ada, 2 parsel parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/8811
Karar No: 2008/2746
Karar Tarihi: 20.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8811 E.  ,  2008/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşme ile davalının müvekkilinin yazılı muvafakatı ve onayını almadan sözleşme süresince iş yerini başkasına devir ve temlik etmemeyi, yazılı muvafakat olmadan devir ve temliki halinde, müvekkilinin devir alana mal vermesinin işleme muvafakat anlamı taşımayacağı, sözleşme süresinde işyerinde bira satışlarına ilişkin faaliyetini kısmamayı veya bira satışını azaltacak davranış ve eyleme girmemeyi taahhüt ettiği halde, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/ 30 D. İş nolu dosyası ile davalının işletmeyi devredip, davacının mamullerini satışını yok etmek suretiyle sözleşmeyi ihlal ettiğinin tespit edildiğini, sözleşmenin ihlali halinde davacının sözleşmeyi tek yanlı feshe yetkili olup, 15. maddede davalıya verilen yardım bedeli ile cezai şartı istemeye hakkı olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalarak, 20.000.00 USD cezai şartın dava tarihinden devlet bankalarınca dolar bazında mevduata ödenen yüksek mevduat faizi ile birlikte eylemli ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının ve 13.500 YTL karşılıksız yatırımın en yüksek mevduat faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin işletmeyi devretmeden davacıyı ve yetkili bayisini haberdar ettiğini, işletmeyi devralan şirkete defalarca faturalarla davacı yanca mal satıldığını bu suretle işletme devrine zımnen muvafakat edildiği gibi, sözleşmede öngörülen 7.505.00 YTL katkının davacı yanca ifa edilmeyerek sözleşmeyi ihlal edenin davacı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, tespit dosyası, taraflar arasındaki sözleşmenin 6., 10, 15. maddeleri kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12975
Karar No: 2012/26721
Karar Tarihi: 10.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/12975 E.  ,  2012/26721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, mahalli ve üst cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde akşam üzeri kontrolsüz kavşakta geçiş önceliğine uymayan Veysel'in kullandığı kamyonete, sanığın kullandığı oto ile çarpması şekline gerçekleşen olayda, sanığın tali kusurlu olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, somut olayda böyle bir değerlendirilme yapılmadığı gibi, olaya müdahale eden kolluk görevlileri ile sanığın muayenesini yapan doktorun tanık sıfatıyla dinlenerek sanığın aldığı alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybedip kaybetmediği değerlendirilmeden, sadece alkollü olduğundan bahisle eksik inceleme ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; 1)Suçun işlendiği yerin gerekçeli karar başlığına yazılmaması suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2)Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapılırken hesap hatası sonucu 25 gün yerine 24 gün hapis cezası verilmesi,

3) Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş sanık hakkında hükmedilen 30 günden az hapis cezasının TCK 50/3 maddesi gereğince 50/1. maddedeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4)Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın, mahalli ve üst Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları yerinde görülmekle, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/981
Karar No: 2019/4726
Karar Tarihi: 23.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/981 E.  ,  2019/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İnceleme konusu davada Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen kararda, alınması gereken karar ve ilam harcının hükümde yer almadığı görülmüştür.

Harç, kamu düzenine ilişkin olduğundan dava konusu 64.841,48 TL için alınması gereken 4.440,09 TL karar ve ilam harcına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Bölge Adliye Mahkemesinin hükmünün 2. fıkrasının 2.bendinde yer alan "davanın reddine" ibaresinden sonra gelmek üzere, 3.bend olarak; "Karar ve ilam harcı olan 4.440,09 TL' nın davalı ...' den tahsili ile hazineye irat kaydına" ibaresini eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7378
Karar No: 2013/9727
Karar Tarihi: 28.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7378 E.  ,  2013/9727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALACA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece G. ve N..tarafından açılan davanın kabulüne, S. ve A.tarafından açılan davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacılardan G.ve N. tarafından 06.10.2010 tarihli ihtarname keşide edilerek davalının intifadan men edildiği, diğer davacıların ihtarname keşide etmedikleri gerekçesiyle G.ve N..'nin paylarına isabet eden 299,48TL'şer ecrimisilin davalıdan alınarak anılan davacılara verilmesine, Sırma ve Ayşe'nin davalarının reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile dava konusu 109 ada 14, 110 ada 4, 111 ada 19,76 ve 90 parsel sayılı taşınmazların davanın tarafları ile dava dışı kişiler adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı bulunduğu, davacı ile davalıların kardeş oldukları, paydaşlar arasında paylaşım olmadığı gibi fiili kullanma biçiminin de oluşmadığı, davalının çekişmeli yerleri 2010-2011 yılları arasındaki hasat döneminde 1 yıl süreyle ekip biçmek suretiyle kullandığı, elde edilen gelirden davacılara pay vermediği saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Davacılardan G. ve N.'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının Reddine,

Davacılardan S..ve A.'nin temyiz itirazlarına gelince; TMK’nun 693. md göre; Paydaşlardan her biri, diğerlerinin hakları ile bağdaştığı ölçüde paylı maldan yararlanabilir ve onu kullanabilir.

Paylı mülkiyette paylaşım olmadığı veya fiili kullanma biçimi gerçekleşmediği takdirde, taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payı oranında ecrimisil isteyebilir. Ancak uzun süreli kullanımlarda kullanımın muvafakata dayalı olduğu kabul edileceğinden taşınmazdan yararlanamayan paydaşın ecrimisil isteyebilmesi için, taşınmazı kullanan paydaşı intifadan men etmesinde (ihtar keşide etmek vb) zorunluluk bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta davalının 1 yıllık kullanımı bulunduğundan ihtar keşide etmeye gerek yoktur. Bu sebeple S.tarafından açılan davanın da kabul edilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile A..ve S. tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar S..ve A..'nin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5697
Karar No: 2014/11663
Karar Tarihi: 29.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5697 E.  ,  2014/11663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinde 645,58 TL bakiye karar harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye irat kaydına ve davacının peşin ödediği 221,7 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmammalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının harca ilişkin (5) numaralı bendindeki ve (6) numaralı bendindeki "davalı taraflardan müştereken ve müteselsilen tahsili" sözcükleri silinerek yerlerine "davalı ... Nakliyat Gıda İnş. ve Tic. Ltd. Şti'den tahsili" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 29/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6826
Karar No: 2019/1081
Karar Tarihi: 23.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6826 E.  ,  2019/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 179/2, 62,50/1-d, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50/1-d maddesinde, “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir.” hükmüne yer verilmiş olup, anılan maddedeki, “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama” seçenek tedbirinin içeriğinin, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/son maddesinde “belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeleri kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” şeklinde açıklandığı nazara alınarak, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza seçenek tedbire çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan, tarafları tatmin edici, infazı olanaklı ve denetime elverişli bir seçenek tedbire hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, bu madde kapsamında özel hayata ve mutlak kişisel haklara dokunulmaksızın sanığın esasen serbestçe gidebileceği belirli yerlere gitmesinin veya serbestçe yapabileceği belirli etkinlikleri yapmasının yasaklanmasına karar verilebileceği de dikkate alınmadan, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın “alkollü içecek içmesinin yasaklanması” biçiminde, sanığın kişisel tercihlerini kapsayan, buna bağlı hak ve özgürlüklerini kısıtlayan ve infazı mümkün olmayan seçenek tedbire çevrilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.