Esas No: 2013/27500
Karar No: 2014/2940
Karar Tarihi: 25.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/27500 E.  ,  2014/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar ... ile ...'ın yakınanlar ... ve ...'e yönelik eylemleri ile sanık ...'nin ...'e yönelik eylemlerinden kurulan beraat hükümlerinin yapılan incelemesinde;

Yakınanlar ... ve ...'in beyanlarının aşamalarda değişmesi ve bu şekilde sanıklar lehine çelişkinin olması, sanık ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanlarının yakınanınların anlatımlarıyla bire bir örtüşmemesi, olayların oluşuna dair bir görgü tanığının olmaması ve sanık beyanları itibariyle kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ...'ın yakınan ...'e yönelik eylemleri için kurulan mahkumiyet hükümlerinin yapılan incelemesinde;

Sanık ...'nin yakınan ...'e yönelik eyleminden kurulan hükümde hakkında 5237 sayılı Yasanın, 148/1, 150/2, 168/3. maddelerine göre tayin edilen 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62/1. maddesi ile ...oranında indirim yapılırken 2 yıl 2 ay 20 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının hesap hatası sonucu 1 yıl 14 ay 20 gün olarak uygulanarak, eksik ceza tayinine hükmedilmesi; 5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek sanık ...'nin yakınan ...'e yönelik eylemi için verilen cezadan indirim yapılması ve sanık ...'nin adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "yargılama giderlerine" ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “ yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.