erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10036
Karar No: 2017/8497
Karar Tarihi: 16.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/10036 E.  ,  2017/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.01.2008 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, sınırları içerisinde bulunan bir kısım arazilerin 16.11.2007 tarih ve 2007/39 sayılı mera komisyon kararı ile olarak sınırlandırıldığını; ancak, taşınmazların mera olmadığını, tapuda 1928 tarih 38 Cilt 155 Sayfa, cilt 77 sıra no 18 de kayıtlı ve aynı mevkide ikinci teşrin 933 tarih cilt 47 sayfa 137 sıra no 15'te kayıtlı taşınmazların murislerinin mülkiyetinde ve kendilerinin zilyetliğinde olan taşınmazlar olduğunu belirterek komisyon kararının iptali ile mera alanı dışında bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı ... temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 13/5. maddesi hükma uyarınca, komisyon kararlarına karşı 30 günlük askı ilan süresi ve tebligatı gerektiren hallerde tebliğden itibaren 30 günlük süre içinde asliye hukuk mahkemesine, kadastro yapılan yerlerde ise kadastro mahkemesine dava açılabilir. Aynı yasanın 21/2 maddesinde ise tahsis kararlarında belirtilen haklara tahsislerin kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl geçtikten sonra tespitlerden önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz edilemeyeceği ve bunlara karşı dava açılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

Ordu Valiliği İl Tarım Müdürlüğünün yazısından dava konusu taşınmazın mera tespit ve tahdit işlemlerinin devam ettiği anlaşılmaktadır. İptali istenen 16.11.2007 tarih ve 39 sayılı mera komisyon kararı mera tahsisine ilişkin olmayıp,davacının tespit ve tahdit kararına itirazın reddine ilişkin olup dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde tamamlanmış bir komisyon çalışması bulunmamaktadır. Dava tarihinde iptali istenebilecek mera tahsis komisyon kararı da yoktur. Başka bir deyişle, davacı aleyhine herhangi bir mera tahsisi bulunmayıp, bu aşamada dava açmakta hukuki yararları olmadığından davanın açıklanan bu gerekçe ile reddi gerekirken yazılı gerekçe ile esastan reddi doğru görülmemiş ise de sonucu itibarıyla doğru olan red kararının gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün gerekçesinin Düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/15758
Karar No: 2014/16334
Karar Tarihi: 19.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15758 E.  ,  2014/16334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Adana 4. Asliye Ticaret Mahkemesi ve Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, 5464sayılı Kanunun 44. maddesine göre uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığınıgenel görevli asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Adana 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5988
Karar No: 2021/6299
Karar Tarihi: 26.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5988 E.  ,  2021/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/565 E. - 2018/363 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/565 E- 2018/363 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi (eski 6764 ada 6 parsel ) 6764 ada 26 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin gerekçeli kararında faiz başlangıç tarihi 23.03.2018 olarak yazılması gerekirken faiz başlangıç tarihinin hatalı yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan (23.03.2017) tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine (23.03.2018) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6483
Karar No: 2014/7999
Karar Tarihi: 18.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/6483 E.  ,  2014/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayındır İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/60-2014/9

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili için tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı vekili icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 11/08/2011 tarihinde başlatılan icra takibi ile ödenmediği iddia olunan 2009 yılı Maıs ayından 2011 yılı ağustos ayı dahil 28 aylık kira bedeli toplamı 1.206,00-TL ve 130,42 TL işlemiş faizin davalıdan tahsilini istemiş, davalı itirazında, borcunun olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece “...davacı vekili aracılığı ile  davalının taşınmazdan tahliyesini talep ettiği, davalının mahkemenin 2012/45 sayılı dosyası ile aynı konuda dava olduğundan derdestlik itirazında bulunduğu, davacı tarafından Mahkemenin 2012/45 sayılı dosyasında davalı hakkında işbu dava konusu ile ilgili 28/03/2012 tarihinde dava açıldığı, söz konsusu dosya kesinleşmeden işbu davanın açıldığı, ve İİK'nın 269/a maddesi gereğince iş bu dava ihtar müddetinin bitim tarihini takip eden 6 aylık süre içersinde açılmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

HMK 297/2.maddesi uyarınca taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. HMK 297/2 maddesine göre; hakim hükmünde, davadaki taleplerden her birini değerlendirerek taraflara yüklenen borç ve tanınan hakları sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde göstermelidir. Olayımızda davacı vekili tarafından itirazın kaldırılması ve tahliye talep edildiği halde yalnız tahliye isteminin reddine karar vermek suretiyle çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2956
Karar No: 2008/362
Karar Tarihi: 17.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/2956 E.  ,  2008/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Davacı, ...sigorta sicil numarasıyla S.Y. adına geçen çalışmaların kendisine ait olduğunun tesbitiyle, sigorta kayıtlarının S.olarak düzeltilmesine   tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, ... şahsi sicil numarası ile S.Y. adına geçen çalışmaların gerçek ismi S. olduğu halde sigorta kayıtlarına S. olarak geçtiği gerekçesi ile kayıtların düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

Bu tür aidiyet davaları kamu düzeni ile ilgili olduğundan çalışmaların başka bir sigortalıya ait olup olmadığı noktasında titizlikle inceleme  yapılması ve  toplanan delilerle hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak şekilde hizmetin gerçekte kime ait olduğunun saptanması gerekir.

Somut olayda  ; sigorta kayıtlarında adı geçen “S. Y.”  isminde bir şahsın nüfusta kayıtlı olup olmadığı araştırılmış ise de yazılan müzekkerede “S.Y.” yerine “S.Y.” yazıldığı ve bu nedenle sağlıklı bir araştırma yapılmadığı ortadadır.

Öteyandan, davada dinlenilen tanıkların davacı ile birlikte çalışan, işverenlerin  bordrolarında kayıtlı tanıklar olduklarına dair belge bulunmadığı gibi işe giriş bildirgelerindeki imzaların davacı eli ürünü olup olmadığı konusunda inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; “ A.oğlu 1955 doğumlu S. Y.”  isminde bir şahsın nüfusta kayıtlı olup olmadığını Malatya ve ilçeleri nüfus Müdürlüklerinden araştırmak varlığının saptanması halinde hak alanını ilgilendireceğinden bu kişiye husumetin yöneltilmesini sağlamak, nizalı işe giriş bildirgeleri ile ilgili olarak işverenlerce verilen dönem bordrolarını  SSK’dan getirtmek, işverenler nezdindeki belgeleri getirtilmek, işe giriş bildirgelerindeki imzaların davacı eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırmak, o dönemlerde her bir işyeri için  aynı işyerinde çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yerde, komşu işyerlerinde çalışan işveren veya çalıştırdıkları kişiler tespit edilerek anılan kişilerin bilgilerine başvurmak uyuşmazlık konusu olan dönemde çalışan kişinin gerçekten davacı olup olmadığını saptamak, tüm belge ve beyanlar değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve  yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle  BOZULMASINA, 17.1.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7493
Karar No: 2017/2778
Karar Tarihi: 19.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7493 E.  ,  2017/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.06.2015 tarih ve 2014/6204 E., 2015/4500 K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, şikayetçi idare alacağının 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca rüçhanlı alacaklar arasında olduğunu ve tanzim edilen 21.11.2013 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2007/21029 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, şikayetin süresinde yapılmamış olduğu ve verilen kesin süreye rağmen önceki alacaklıların davaya dahil edilmemiş oldukları gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 11.06.2015 tarih ve 2014/6204 E., 2015/4500 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/18498
Karar No: 2024/16201
Karar Tarihi: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18498 E.  ,  2024/16201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 30.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/1933 E., 2022/2445 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.11.2022 tarihli ve 2022/1933 Esas, 2022/2445 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 30.11.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12086
Karar No: 2015/17050
Karar Tarihi: 13.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12086 E.  ,  2015/17050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/456-2014/114

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan taşınmaz limited şirket tarafından Yapı Kredi Finansal Kiralama Anonım ortaklığına yapılan satış olup özel amaçlı satış olduğundan emsal olarak kabul edilemez.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli, özel amaçlı olmayan serbest satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması ve değerlendirme tarihi olan 2013 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen

emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, geçerli olmayan rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24671
Karar No: 2017/3891
Karar Tarihi: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24671 E.  ,  2017/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2394
Karar No: 2014/9392
Karar Tarihi: 21.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2394 E.  ,  2014/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/12/2013 tarih ve 2013/757-2013/1511 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2000 yılından beri tescilli “... Unlu Mamulleri” ibareli tanınmış markası bulunduğunu, davalının anılan markayı tabelasında, basılı antetli kağıdında, kartvizitinde, ambalajlarında kullandığını, bu kullanımın iltibas yaratacağını, haksız rekabet teşkil edeceğini, müvekkilinin şubesi izlenimi verildiğini ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin tespitini, önlenmesini, 25.000 TL maddi ve 25.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin işyerinin ... ilçesinde çok küçük çaplı ve ayakta durmaya yetecek kadar kazanç getiren bir yer olup, davacının işletmesinden haberdar olmadığını, ticaret unvanının “...-... Pastanesi” şeklinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalının 28.10.2009 tarihinde hakiki şahıs tacir sıfatıyla "...-... Pastanesi" unvanını ticaret siciline kaydettirdiği, sicilde kayıtlı bir unvanın terkin edilmediği sürece kullanılmasının haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.