erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5625
Karar No: 2017/13215
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5625 E.  ,  2017/13215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2019/10804
Karar No: 2022/129
Karar Tarihi: 11.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/10804 E.  ,  2022/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/1-2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille meskun mahalde geceleyin aydınlatması bulunan hız sınırın 50 km olarak belirlendiği bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli dört yönlü kavşağın bitim noktasına geldiğinde soludan orta refüjden karşıya gecen yayaya sol şerit üzerinde fren tedbrine başvurmadan çarpması sonucu sola doğru bölünmüş yolun diğer kısmına savrulan yayanın hayatını kaybettiği, sanığın ise olay yerini terkettiği, kendi beyanına göre 70-80 km hızla seyreden sanığın meskun mahal hız sınırları üzerinde seyri sırasında yola gereken dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; sanığın suçtan sonraki tutum ve davranışları ile olayın gerçekleşme biçimi değerlendirildiğinde mahkemenin TCK’nın 50/4. maddesinin uygulanmaması ve TCK’nın 53/6. maddesi gereğince 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına yönelik gerekçelerinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususta bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın ağır olduğuna yönelik hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. paragrafının hükümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28526
Karar No: 2013/29661
Karar Tarihi: 10.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/28526 E.  ,  2013/29661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki ile tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde aracı ile seyir halinde olan sanığın görevli trafik ekibi tarafından denetim amacıyla durdurulduğu, sanığın aracını çalışır vaziyette bırakarak müşteki trafik polis memurunun yanına gittiği, müştekinin sanıktan evrakını istediği, sanığın aracın ruhsatını müşteki polis memuruna verdiği, müşteki polis memurunun sanıktan ehliyetini istemesi üzerine sanığın ehliyetinin olmadığını söyleyip araçtan nüfus cüzdanını getireceğini beyan ederek aracına yöneldiği, müştekinin de sanığın hareketlerinden şüphelenip peşinden gittiği, sanığın araca bindiğini gören müştekinin sanığın kaçacağını anlaması üzerine kaçmasını engellemek amacıyla aracın açık olan şoför kapısından kontak anahtarına uzandığı sırada sanığın aracını hareket ettirdiği ve araçla müşteki polis memurunun ayağının üzerinden geçerek yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan davaya bakma, delilleri takdir etme ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi için dosyanın görevsizlik kararı verilerek Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3635
Karar No: 2017/9948
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3635 E.  ,  2017/9948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/953
Karar No: 2013/10082
Karar Tarihi: 19.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/953 E.  ,  2013/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi .tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Takip tarihi itibariyle yürürlükte bulunan İİK'nun 170/3. maddesine göre; "İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir".

Somut olayda, borçlunun imzaya itirazı reddedildiğine ve takipte 18.01.2010 tarihinde durdurulduğuna göre borçlu aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmesi doğru ise de; bu tazminat ve para cezasının asıl alacak miktarı yerine ferileri de kapsar şekilde tüm takip miktarı üzerinden hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Fethiye İcra Hukuk Mahkemesinin 23.09.2011 tarih, 2009/743 E.- 2011/550 K. Sayılı kararının hüküm bölümünün (2) nolu bendinde yer alan " ... 61.780,00 TL ... ", (3) nolu bendinde yer alan " ... 15.445,00 TL. .. " ibarelerinin karar metninden çıkarılarak yerlerine sırasıyla " ... 60.000,00 TL. .. " ve " ... 15.000,00 TL ... " ibarelerinin yazılmasına, kararın düzeltilen bu şekli ile  İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17375
Karar No: 2018/1184
Karar Tarihi: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17375 E.  ,  2018/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından açılan davada mahkemenin 2008/512 E.-2009/558 K sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay mahkumiyet kararının verildiği, bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.06.2014 tarihli 2012/27122 E.-2014/10756 K. sayılı ilamıyla sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün iftira suçu yönünden mükerrer karar sebebiyle bozulmasına karar verildiği ve bu karar ile sanık hakkında sahtecilik suçu yönünden verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bu kez mahkemece kısa kararda sanık hakkında 2 yıl hapis cezasına hükmedildiği halde gerekçeli karar yazımı sırasında sonuç cezanın kazanılmış hak gözetilerek 1 yıl 8 ay olarak düzeltildiği görülmüşse de; hükmün esasını kısa kararın oluşturacağı, kısa karar verildikten sonra hükmün değiştirilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden gerekçeli kararda sonuç cezanın 1 yıl 8 ay olarak değiştirilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kısa kararın verildiği hüküm fıkrasına “TCK 204/1 maddesi gereğince takdiren 2 yıl süreyle hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinden sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek TCK’nın 62. maddesi gereğince cezası 1/6 oranında indirilerek sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/24138
Karar No: 2022/12402
Karar Tarihi: 18.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24138 E.  ,  2022/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2330 sayılı Kanun'dan kaynaklanan rücuen tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine dair verilen 09/09/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan Dairemizin 24/03/2014 gün 2014/3429 E. 2014/4914 K. sayılı ilamında; “…Dosya kapsamından, davalının dava dışı bir kişiyi yaraladığı, olayın emniyet güçlerine bildirilmesi üzerine polis memurlarının müdahale için olay yerine geldiği, davalının oradan kaçarak bir otele sığındığı, polis memurunun ise otele girerek davalıyı yakalamak için peşinden gittiği sırada, merdiven boşluğunu farkedemeyip düşmesi sonucu yaralandığı ve bu nedenle yaralanan polis memuruna 2330 sayılı Yasa uyarınca ödemede bulunulduğu anlaşılmaktadır. Yine, polis memurunun yaralanmasıyla ilgili olarak davalı hakkında ceza davası açılmadığı görülmüştür. Eldeki rücu davasına konu olayda, dava dışı polis memurunun farkedemediği merdiven boşluğundan düşerek yaralanması ile davalının eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, davalının, yaralanan polis memuruna ödenen tazminattan sorumlu tutulmasına yasal olanak bulunmadığı benimsenerek hakkındaki istemin reddedilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 18/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2407
Karar No: 2021/3392
Karar Tarihi: 05.04.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/2407 E.  ,  2021/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’nın 04/03/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/442
Karar No: 2007/633
Karar Tarihi: 05.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/442 E.  ,  2007/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporlarında münavebeye alınan buğday ve domates ürünleri için 2004 yılına ait olmak üzere dekar başına ortalama üretim giderlerinin dökümünün yapıldığı (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2-Bozma kararı sonrası dosyaya getirtilen 15.6.2006 gün ve 4315 sayılı veri cetveli ile dosyada mevcut 30.9.2004 gün ve 5999 sayılı cetvelde bildirilen ve bilirkişilerce münavebeye alınan buğday ve samanı ile domates ürünlerinin 2004 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim miktarları arasındaki farklılığın nedenlerinin yine İl tarım Müdürlüğünden sorulup alınacak açıklama ve cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8315
Karar No: 2019/110
Karar Tarihi: 08.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/8315 E.  ,  2019/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfusta Diğer Kayıtların Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

.K.. A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde, annesi ... annesi ...'nin nüfusa tescil edilmeden yaşayıp öldüğünü ileri sürerek adı geçenin nüfusa tescilini istemiş; Mahkemece yapılan yargılama sonucu ...'nin nüfusa kayıt işleminin idari bir işlem olduğu, nüfusa kaydına karar verilemeyeceği gibi kayıtlarda düzeltme yapılarak bağ da kurulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

04.06.1958 tarihli ve 15/6 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, maddi olayları açıklamak taraflara ve ileri sürülen olayları hukuken nitelemek ve uygulanacak kanun hükümlerini tesbit etmek ve uygulamak görevi hakime aittir.

Dava, nüfusa tescil edilmeden kayıt dışı yaşayıp ölen ...'nin davacının anneannesi olduğunun tespiti ile nüfusa tescili istemine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, Nüfus Müdürlüğü temsilcisinin 24.03.2016 tarihli oturumdaki beyanına göre, ... ilinde 1925 yılında yersel yazım yapıldığı, yersel nüfus yazımından önce ölenlerin nüfusa kayıtlarının yapılmadığı, davacının annesi ... nüfus kayıtlarına 1925 yılında yersel yazımla babası ve kardeşleri ile beraber annesi olmaksızın yazıldığı, ... annesi ... ve yine iddia edildiği gibi ...'nin annesi ...'nin nüfusa kayıtlarının mevcut olmadığı beyan edilmiştir.

Dava dilekçesinde, yerel yazımda, önceden ölmüş olması nedeni ile nüfusa tescil edilmeyen İbrahim kızı ...'nin nüfusa tescili istemi aynı zamanda İbrahim kızı ...'nin davacının anneannesi olduğu ile yersel yazım tarihi itibari ile ölü olması sebebi ile kayıt dışı kaldığının tespitini içermektedir.

Türk Medeni Kanunu'nun 30. maddesinin 2. fıkrasında "Nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa, gerçek durum her türlü kayıtla ispat edilir." hükmünü içermektedir. Yine 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinin (c) fıkrasında, "Tespit davaları, kaydın iptali veya düzeltilmesi için açılacak davalara karine teşkil eder." ibaresini içermekle, Mahkemece açılmış bulunan tespit davasında hukuku etkilenecek kişiler davaya dahil edilerek gerekli kanıtlar toplanıp oluşacak kanıya göre davanın kanıtlanması halinde tespite karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.