Esas No: 2024/5132
Karar No: 2024/8713
Karar Tarihi: 19.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5132 E.  ,  2024/8713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/436 E., 2024/71 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2016/71 Esas, 2016/180 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen 5 ay hapis cezasının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2021/13999 Esas, 2023/4888 Karar sayılı kararıyla özetle; sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan karar verilmesi nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 326. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı da hatırlatılarak bozulmasına karar verilmiştir.

2. Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2023/436 Esas, 2024/71 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;

a. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Ancak 1412 sayılı Kanun’un 326. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç kastıyla hareket etmediğine, üzerine atılı suçları işlemediğine, takdîri indirime ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının sağlanmadığı, takdîri indirim hükümlerinin ise uygulandığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın olay günü alkol alması nedeniyle dedesi mağdur tarafından uyarıldıktan sonra sinirle evde bulunan tüfeği aldığı, tanık M.U'nun da beyanlarında analaşılacağı üzere mağdura yönelik herhangi bir tehdit ifadesi kullanmaksızın "Kendi ayağıma sıkarım!" şeklinde bağırdıktan sonra yere bir el ateş ettiği ve av tüfeğinden dağılan saçmaların bir kısmının mağdura isabet ederek kemik kırığı oluşturmayacak ancak basit tıbbî müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı olayda, sanığın eyleminin bütün halinde mağdura yönelik olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2023/436 Esas, 2024/71 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2024 tarihinde karar verildi.