erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/5655
Karar No: 2013/5361
Karar Tarihi: 19.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5655 E.  ,  2013/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/01/2012 tarih ve 2009/1221-2012/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankadaki hesabında bulunan 4.750,00TL'nin interaktif bankacılık yoluyla hesabından çekildiğini, davalı bankanın yeterli güvenlik önlemini almaması ve objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek, 4.750,00TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek banka mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin her türlü güvenlik önlemini aldığını, davacının şifre, güvenlik kodu ve müşteri numarası güvenliğinden sorumlu olduğu halde bu sorumluluğunu yerine getirmediğini, davacının, müvekkili banka ile imzalanan sözleşmeye aykırı davranmak sureti ile şifre ve parolanın üçüncü kişilerin eline geçmesine sebebiyet verdiği, müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tacir olan bankanın, özel ağırlaştırılmış özen borcu bulunduğu, bankaya yatırılan mevduatı özenle saklaması gerektiği, davalı bankanın hafif kusurlarından da sorumlu olduğu, müşterinin haberi olmadan bilgisayar korsanlığı yolu ile davacı mevduatının başka bir hesaba aktarılmasının önlenmesi konusunda gerekli güvenlik tedbirlerini almadığı için kusurlu olduğu, davacının şifresinin gizli kalması için gerekli dikkat ve özeni göstermediği hususunun da davalı tarafca ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 4.750, 00 TL'nin olay tarihinden itibaren işletilecek değişen oranda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hükmedilen faizin, asıl alacağın feri niteliğinde olup talep edilirken müddeabihe dahil edilmemesi nedeniyle, hükmedilen faiz cinsinin talep edilenden farklı olması halinde ayrıca vekalet ücretine hükmolunmayacağına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 252,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6397
Karar No: 2016/344
Karar Tarihi: 02.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6397 E.  ,  2016/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'ın yüzüne karşı 04.06.2015 tarihinde tefhim edilen hükümle ilgili olarak gereksiz biçimde müdafiine yapılan tebligatın temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla, bir haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen 25.06.2015 günlü müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/30223
Karar No: 2014/20890
Karar Tarihi: 24.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30223 E.  ,  2014/20890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/4369

Mahkemesi : Aydıncık (Mersin) Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 31/10/2012

Numarası : 2012/27 - 2012/78

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden temin edilen nüfus kayıt örneğinden sanığın 25.12.2012 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6091
Karar No: 2011/13190
Karar Tarihi: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6091 E.  ,  2011/13190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1211
Karar No: 2015/21345
Karar Tarihi: 26.02.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/1211 E.  ,  2015/21345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya, Dairemizin 2014/10095 esasında kayıtlı olan, aynı mahkemenin 2014/111 esas ve 2014/139 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ele geçirilen suç konusu 103526,5 gram esrarın miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığına göre, temel cezanın alt sınır aşılarak saptanması yerinde ise de, TCK'nın 3. maddesindeki “orantılılık” ilkesi ile 61. maddesindeki “ölçütlere” aykırı olarak, temel hapis cezasının 5 yıl olan alt sınır çok aşılarak 14 yıl olarak fazla belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, Başkan Vekili Ali Kınacı ve Üye Emel Özgan'ın ek gerekçesi ve oybirliğiyle, 26.02.2015 tarihinde karar verildi.

EK GEREKÇE

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek, bu konuda ek savunma hakkına gerek bulunmadığına ilişkin görüşün kabul edilmesi mümkün değildir. CMK'nın 226. maddenin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma tanınması gerekir" anlamındadır.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırı olup savunma hakkının kısıtlanmasıdır.

Sanık hakkındaki hükmün bozulması nedenine belirttiğimiz bu aykırılığın da eklenmesi gerektiği düşüncesindeyiz. 26.02.2015
Esas No: 2016/7308
Karar No: 2017/3614
Karar Tarihi: 27.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7308 E.  ,  2017/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay günü sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken trafik ekiplerince durdurulan sanığın, saat 00:05 da alkolmetre ile yapılan ölçümde 1.02 promil alkollü olduğunun dosya kapsamındaki tutanakla tespit edildiği, alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19023
Karar No: 2014/63
Karar Tarihi: 06.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19023 E.  ,  2014/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 25.06.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 05.07.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 06.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2370
Karar No: 2014/24516
Karar Tarihi: 03.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2370 E.  ,  2014/24516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/283113

Mahkemesi : Gebze (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02.05.2013

Numarası : 2011/169-2013/237

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğinde sanığın 04.11.2014 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16918
Karar No: 2012/20655
Karar Tarihi: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16918 E.  ,  2012/20655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

DSİ Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/21889
Karar No: 2010/21752
Karar Tarihi: 30.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/21889 E.  ,  2010/21752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nün, 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 29, 62/1, 52.maddeleri gereğince 1.000 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin AYDIN 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2008 tarih ve 2007/736 esas-2008/147 sayılı karar aleyhine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2010 gün ve 2008/227662 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın yapılan incelenmesinde:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 29, 62/1.maddeleri gereğince hükmolunan 25 gün adli para cezasının, aynı yasanın 52.maddesi uyarınca adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında hesap hatası yapılarak 500 YTL yerine, 1.000 YTL adli para cezasının belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, TCK.nun 86/2, 29, 62/1.maddeleri uyarınca hükmolunan 25 gün adli para cezasının, aynı yasanın 52.maddesi uyarınca günlüğü 20,00TL.'den paraya çevrildiği belirtildiği halde, 500,00TL.yerine, 1,000,00TL. olarak fazla adli para cezası belirlenmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (AYDIN) 1.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 26.02.2008 gün ve 2007/736, 2008/147 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının, 40 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı yasanın 29.maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 30 güne indirilmesine, TCK.'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 indirim ile belirlenen 25 gün adli para cezasının, aynı yasanın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığının 20,00 TL.’den hesaplanması suretiyle, sanığın, 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/13428
Karar No: 2024/1406
Karar Tarihi: 24.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13428 E.  ,  2024/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2010/269 E., 2010/471 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLAR TARİHİ : 14.05.2010

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

EK KARAR : Eski hale getirme ve temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın; sanığın 30.06.2010 tarihli sorgusunda bildirdiği bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre "muhatapın hazır olmamasından dolayı aynı konutta tebliği almaya ehil olan kardeşi Rojda Girçek imzasına" 17.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği; ancak UYAP kayıtlarına göre sanığın kardeşi Rojda Girçek'in tebliğ tarihinde 18 yaşını doldurmadığı ve dolayısıyla reşit olmadığı bu sebeple söz konusu tebligatın geçersiz ve karar tebliği işleminin usûlsüz olduğu anlaşılmış ise de, fiziki dosya UYAP'ta yapılan incelemede sanığın 21.12.2021 tarihli dilekçesinden karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, ancak yasal süresi zarfında sanığın temyiz talebinde bulunmadığı, 10.01.2022 ve sonraki tarihli dilekçeleri ile eski hâle getirme ve temyiz taleplerinde bulunduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 28.11.2022 tarihli ek kararı ile sanığın eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa tebliği üzerine sanığın anılan ek kararı süresinde temyizi akabinde, bu istem itiraz olarak değerlendirilip kanun yolunda yanılınarak Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ve 2022/149 D.İş sayılı kararı ile Mahkemenin 28.11.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, dosyanın gönderilmesi akabinde Mahkemenin 13.12.2023 tarihli ek kararıyla da infazın durdurulmasına karar verildiği, bunun üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu, bu sebeple Mahkemenin bu yöndeki 28.11.2022 tarihli ek kararı ile (Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin ve Ağır Ceza Mahkemesinin) diğer ek kararların hukuki değerden yoksun olması nedeniyle yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 17.08.2010 tarihinde usûlsüz olarak tebliğ edilen hükümleri sanığın, 21.12.2021 tarihinde öğrendiği, fakat 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.01.2022 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan eski hâle getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22113
Karar No: 2013/14485
Karar Tarihi: 29.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22113 E.  ,  2013/14485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddelerigereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği,

İncelenen dosyada; Olaydan yaklaşık bir buçuk saat sonra düzenlenen rapordan, 1.97 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın, olay günü saat 03:30 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sevk ve idaresindeki aracı ile seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, bir anda direksiyon hakimiyetini kaybedip, önce yolun sol tarafında bulunan dere yatağına girip, daha sonra sağ tarafa yönelip, yol üzerinde taklalar atarak durabildiği olayda, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, tayin edilen cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23799
Karar No: 2014/15879
Karar Tarihi: 26.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23799 E.  ,  2014/15879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/217835

Mahkemesi : Ünye Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22/03/2013

Numarası : 2012/480 - 2013/276

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20.06.2014 tarihinde Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 30.05.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.