Esas No: 2013/2294
Karar No: 2014/9326
Karar Tarihi: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2294 E.  ,  2014/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/285200

MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

NUMARASI : 2011/81 (E) ve 2011/190 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın, 158. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan bu düzenlemeyle failin, kamu görevlileriyle ilişkisi olduğunu, onlar nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak, başkasından menfaat temin etmesi nitelikli dolandırıcılık kabul edilmektedir. Suçun maddî unsuru, kamu görevlileri yanında hatıra sayıldığının, onlarla ilişkisi bulunduğunu iddia ederek, yapılacak aracılık karşılığında kamu görevlisine verilmek üzere,para veya başkaca menfaat almak,kabul etmektir. Kamu görevlisi, TCK madde 6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır. Bu suçun meydana gelmesi için, suç konusunun resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Faildeki ahlaki kötülüğün,yalnız başkalarını dolandırmakla kalmayıp, aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti, suçu nitelikli hâle getirmiştir. Bu iddia yapıldığında, o

kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığı,yada o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz. Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır. Failin mağdurdan sağladığı çıkarı …Başsavcısına, …kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında Başsavcının, Kaymakamın kişi, makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır. Failin,belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hakimlerden, tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza,failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.) olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır. Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Sanığın, önceden tanımadığı katılanı arayarak kendisini Milli Eğitim Bakanlığı'nda etkili bir memur olarak tanıttığı, öğretmen olan katılanın, Manisa’da bir okula müdür olarak atanmasında yardımcı olacağını söylediği, ancak bu iş için 400 TL parayı bankada bulunan hesabına aktarılmasını söylediği, katılanın kabul ettiği ve sanığın adına bankadaki hesabına parayı aktardığı ve aktarılan parayı sanığın bankamatikten çektiği, ancak sonrasında katılanın dolandırıldığını anladığı, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın alınan savunmasında, müştekiyi tanımadığını, üzerine atılı suçlamayı kesinlikle kabul etmediğini, 2009 yılında Mayıs-Haziran-Temmuz aylarında suçta kullanılan banka kartını çaldırdığını, sonrasında kartın iptali için bankaya başvurduğunu beyan etmesi ve mahkeme tarafından yapılan araştırmayla ilgili bankanın vermiş olduğu cevabın da kredi kartına ilişkin olduğu da dikkate alınarak, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması açısından; öncelikle ilgili bankadan söz konusu kartın çalındığından bahisle iptaline ilişkin bir müracaat bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ayrıca sanığın müştekiyi aradığı iddia edilen 0507...... numaralı hattın sahibi olan B. İ. de tanık sıfatıyla beyanının alınması; elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.