erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/6917
Karar No: 2019/10674
Karar Tarihi: 12.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/6917 E.  ,  2019/10674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın suça konu hattı kullanmadığını belirtmesi ve Adli Tıp Kurumu raporunda, abonelik sözleşmesindeki imzanın sanığa ait olup olmadığının tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında, mesaj gönderen cep telefonu hattının, olay tarihi öncesi ve sonrasına ait arayan ve aranan numaralar ile baz istasyonlarını gösterir kayıtların, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan istenilip, aranılan ya da bu numaraya gelen aramalara ait numaraların sahiplerinin hat sahibini tanıyıp tanımadıkları ve anılan hattı fiilen kimin kullandığı sorularak sanığa ait olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hükümler kurulması,

2-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, suçların sübut bulduğuna kanaat getirilmesi durumunda; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5603
Karar No: 2014/10149
Karar Tarihi: 27.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/5603 E.  ,  2014/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27803
Karar No: 2016/14865
Karar Tarihi: 27.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27803 E.  ,  2016/14865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zururet olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan İkisu Mahallesi 117 ada 110 parsel sayılı taşınmazı dava konusu taşınmaza 10-15 km uzaklıkta olup, taşınmazların farklı yer ve özelliklerde oldukları anlaşıldığından bu emsale göre değer biçilmesi inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu

taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9898
Karar No: 2014/149
Karar Tarihi: 14.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9898 E.  ,  2014/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/166701

Çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık Y.. B..'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair İdil Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2012 gün ve 2008/3 Esas, 2012/43 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra temyiz aşamasında sanığın 27.06.2012 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş olup, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/25979
Karar No: 2022/516
Karar Tarihi: 17.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25979 E.  ,  2022/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 15/12/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 17/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7727
Karar No: 2013/2619
Karar Tarihi: 23.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/7727 E.  ,  2013/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir suçtan ikinci defa ceza verilemeyeceğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği göze- tilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasında yer alan “sanığın 3080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ibaresinin çıkarılarak “sanığın neticeten 3000 TL ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sonuç cezanın 3000 TL ve 80 TL adli para cezası olarak ayrı ayrı infazına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10076
Karar No: 2014/13518
Karar Tarihi: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10076 E.  ,  2014/13518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 1. Aile Mahkemesi ile ... 6.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçük Beyza ...'in nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesince, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda davacılar, küçük ......'in gerçekte kendi çocukları olmasına rağmen doğum anında resmi nikahları olmaması nedeniyle davalılar adına kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27857
Karar No: 2016/3508
Karar Tarihi: 18.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27857 E.  ,  2016/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıkların, yolda karşılaştıkları mağdura selam verip, dualar ederek hatim döktükleri ve "Senin bir derdin var, biz senin için görevlendirildik" dedikten sonra sanık ...’ın, kendisini derviş, ...’i de yardımcısı olarak tanıtıp, bir dileği varsa yerine getireceğini söylemesi üzerine mağdurun hasta kızının iyileşmesini istediğini belirttiği, sanıkların da zaten bunun için görevlendirildiklerini beyan ederek ve dini konular üzerinde durarak beynini yıkadıktan sonra hiddetli bir şekilde "Senin bir adağın var, niye yerine getirmiyorsun, işin gücün var" dedikleri, sonrasında da adağın yerine getirilmesi için 700,00 TL para aldıkları, yine adak için, bir büyük baş hayvan parası için 4.000,00 TL hazırlamasını söyledikleri, bunun dışında lokma dağıtılmak üzere 25,00 TL daha aldıktan sonra 1,00 TL ile birlikte bir tespih ve küçük Kuran-ı Kerim kitapçığı verdikten sonra mağdura arkasına bakmadan koşarak gitmesini söyledikleri anlaşıldığından, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

06.09.2011 tarihli tutanakta, mağdura verilmek üzere 700,00 TL parayı sanıkların rızaen teslim ettiklerinin belirtilmesi ve sonrasında bu paranın mağdura iade edildiğinin anlaşılması karşısında, mağdurun yeniden beyanlarına başvurularak, tüm zararının karşılanıp karşılanmadığı, kısmi ödemeye muvafakat edip etmediği hususları sorulduktan sonra TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının da karar yerinde tartışılması yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17463
Karar No: 2017/6020
Karar Tarihi: 25.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/17463 E.  ,  2017/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 09.02.2007 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri, tedavi gideri nedeniyle meydana gelen Kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; Kurum müfettişi tarafından düzenlenen raporda; davalı işverenin %80, kazalı sigortalının %20 kusurlu olduğu, dosyadan alınan 04.08.2011 tarihli kusur raporunda; davalı işverenin 7/8, kazalı sigortalının 1/8 kusurlu olduğu, hükme esas alınan kusur raporunda; davalı işverenin %60, kazalı sigortalının %40 kusurlu olduğu tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan kusur raporunda, yukarıda belirtilen kusur raporları arasındaki çelişki giderilmemiştir. Mahkemece, raporlar arasındaki çelişki giderilerek karar verilmelidir.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; "İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar..."

düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne ayrkırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

O hâlde, temyiz eden davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15735
Karar No: 2019/14302
Karar Tarihi: 24.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/15735 E.  ,  2019/14302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tekerrüre esas alınan ilama konu TCK'nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, üçüncü fıkrada yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, anılan ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Sanığın cezasından TCK’nın 43/2-1. maddesi uyarınca ¼ oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 4 ay 11 gün yerine 3 ay 41 gün olarak belirlenmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/739
Karar No: 2017/8043
Karar Tarihi: 30.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/739 E.  ,  2017/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeni ile tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeni ile tazminat" yerine "yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat", "suç" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, "19/03/2014" olan dava tarihi ile hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının ad - soyad ve sicilinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı, davacı için talep edilen ve reddedilen tazminat miktarlarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8714
Karar No: 2014/9978
Karar Tarihi: 25.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/8714 E.  ,  2014/9978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9586
Karar No: 2013/3750
Karar Tarihi: 19.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/9586 E.  ,  2013/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UZUNKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/03/2012
Esas No: 2023/14748
Karar No: 2023/9264
Karar Tarihi: 31.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14748 E.  ,  2023/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2023/876 Esas, 2023/1102 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunmasından sonra aşamalarda tercüman vasıtası ile savunması alınan sanığın 17.08.2023 tarihli dilekçe ile temyiz hakkından vazgeçtiğini beyan ettiği ve mahkemece duruşma açılarak tercüman eşliğinde alınan 20.10.2023 tarihli beyanında, "Dilekçe içeriği doğrudur. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından hakkımda verilen kararın onanarak

kesinleşmesini talep ediyorum. Temyiz hakkımdan vazgeçiyorum. Kararın bir an önce kesinleştirilmesini talep ediyorum. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesin'de adil bir şekilde yargılandım. Verilen kararı kabul ediyorum" şeklindeki beyanıyla temyiz isteğinden vazgeçtiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.