erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17638
Karar No: 2014/13010
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17638 E.  ,  2014/13010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2012/290-2013/299

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ve

2-Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4057
Karar No: 2016/22669
Karar Tarihi: 23.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/4057 E.  ,  2016/22669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile limited şirket yetkilisi olan sanığın suçun faili olamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19977
Karar No: 2012/298
Karar Tarihi: 18.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19977 E.  ,  2012/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma kararı ile eski hüküm tamamen ortadan kalktığından yeniden hüküm kurulması gerekirken;

...) Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

...) Kamulaştırma bedeli yerine sadece eski hükümde belirlenen bedel ile oluşan farkın “ek kamulaştırma bedeli” olarak hüküm altına alınması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

A) .... bendinin çıkarılarak yerine (Davanın Kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 1696 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile YOL OLARAK TERKİNİNE,)

B) .... bendinin çıkarılarak yerine (Kamulaştırma bedelinin 71.264,70 TL olarak tespiti ile daha önce davalılara ödenen miktar dikkate alınarak ....217,75 TL’nin payları oranında davalılara ödenmesine,)

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/39369
Karar No: 2017/17137
Karar Tarihi: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39369 E.  ,  2017/17137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil, temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince, temyiz (nispi) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması gerekirken; istinaf karar harcı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığı, dosya içeriğinde temyiz (nispi) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığına dair makbuz bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, istinaf karar harcı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı adı altında hataen yatırılan harçlar talebi halinde davalı vekiline iade edilmeli; temyiz (nispi) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını (sayman mutemedi alındısında harç adlarının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı vekiline ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen eksikliğin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/941
Karar No: 2016/6242
Karar Tarihi: 06.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/941 E.  ,  2016/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/06/2015 tarih ve 2014/1100-2015/517 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalının toplam 15.000,00 TL değerinde iki adet senetten dolayı hakkında icra takibi başlattığını, icra takibine konu devir teminat senedi karşılığında davalıdan herhangi bir mal ve hizmet satın almadığı gibi, davalının herhangi bir devir de yapmamış olduğunu ileri sürerek, davalıya herhangi bir borcu bulunmadığının tespitine, icra takibinin iptaline, davalının fuzuli takip tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, senetlerin bedelsiz olduğu yönünde bir delil mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, yasal koşulları bulunmayan kötü niyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, takip dayanağı bonolar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Takip dayanağı bonoların ön yüzünde "DEVİR TEMİNAT SENEDİDİR" ibaresi yazılıdır. O halde bu senetlerin teminat senedi olduğunun kabulü gerekir. Tarafların hisse devri nedeniyle mi yoksa ticari işletme devri nedeniyle mi bonoların teminat olarak verildiği konusunda anlaşamadıkları gözönüne alındığında, davalı, bonoların neyin teminatı olduğunu, bu ilişkiyi yerine getirip getirmediğini ve bu ilişki nedeniyle oluşan alacağını kanıtlamak zorundadır. Bu nedenlerle ispat yükünün davalıda olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3398
Karar No: 2007/3565
Karar Tarihi: 19.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3398 E.  ,  2007/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararında dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazların değerlendirme tarihine (dava) göre emlak vergisi m2 değerleri istendiği halde, belediyeden gelen yazı cevabında 2003 yılı vergi m2 değerleri bildirilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen eksiklik giderilip alınacak yazı cevabı dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7233
Karar No: 2015/32048
Karar Tarihi: 10.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7233 E.  ,  2015/32048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/328408

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/872, 2013/501

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : Z.. K..

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Şevket Pozcu Lisesi'ne öğrenci olmadığı halde girmek isteyen ve fakat müdür baş yardımcısı tarafından engellenip, uzaklaştırılan, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, bir süre sonra tekrar gelip okul binasının doğu giriş demirden mamül kapasının 110X130 cm ebatlı camına tekme atarak kırması eyleminin "Kamu malına zarar verme" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16263
Karar No: 2015/4996
Karar Tarihi: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16263 E.  ,  2015/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 752 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, bir yılda çift ürün alınabilen yörelerde dahi bu ürünlerin hazırlık ve yetişme süreleri dikkate alındığında bir yılı aşan süre gerektiği de gözönünde bulundurularak, genellikle iki yılda üç ürün esası uygulanmak suretiyle değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu yön dikkate alınmadan hükme esas alınan raporda 1 yılda iki ürün (buğday-karışık sebze) üzerinden değerlendirme yapılmıştır.

Dairemizin yerleşik içtihatlarında belirtildiği şekilde bilirkişi kurulundan 2 yılda 3 ürün münavebesi ile değer belirleyen ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sebze birçok çeşidi kapsadığından, ekilmesi mutad olan sebzelerin ne oldukları öncelikle saptanıp, buna göre karışık sebzeyi oluşturan ürünlerden her birinin değerlendirme yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimi, üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek, bilirkişi kurulu raporunun bu verilere uygunluğu denetlenip, uygun değilse verilere uygun ek rapor alınmak suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmesi gerekirken; soyut nitelikteki “karışık sebze” getirisi üzerinden hesaplama yapan ve bu nedenle denetime elverişli olmayan rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

3-İdarece davalılar adına bankaya yatırılan bedel ile bilirkişi raporunda tespit edilip hükme esas alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, sadece fazla yatan bedelin hazineye iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19989
Karar No: 2012/290
Karar Tarihi: 18.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19989 E.  ,  2012/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumları dikkate alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma kararı ile eski hüküm tamamen ortadan kalktığından yeniden hüküm kurulması gerekirken;

...) Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

...) Kamulaştırma bedeli yerine sadece eski hükümde belirlenen bedel ile oluşan farkın “ek kamulaştırma bedeli” olarak hüküm altına alınması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

A) ....bendinin çıkarılarak yerine (Davanın Kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 135 parsel sayılı taşınmazın ....332,61 m2 kısmının tapu kaydının iptali ile YOL OLARAK TERKİNİNE,)

B) .... bendinin çıkarılarak yerine ( Kamulaştırma bedelinin 67.284,43 TL olarak tespiti ile daha önce davalılara ödenen miktar dikkate alınarak ....941,58 TL’nin payları oranında davalılara ödenmesine,)

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6125
Karar No: 2018/11358
Karar Tarihi: 30.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/6125 E.  ,  2018/11358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen 15/09/2003 ve 14/10/2003 tarihli eylemleride dahil olmak üzere bütün eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında kaldığı ve Mahkeme tarafından da bu hususa dikkat edilerek hüküm kurulduğu; Ancak sanık hakkında 05.06.2008 tarihli ve 2006/169 E. ve 2008/149 K. sayılı Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin vermiş olduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının hukuki geçerliliğinin kalmadığı bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılması için gerekli işlemlerin mahallinde yapılması gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

1. Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirmiş olduğu sürelerin TCK'nun 63. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasından mahsup edilmemesi,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hüküm fıkrasına "Sanığın gözaltında ve tutuklukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna" ifadesinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/635
Karar No: 2021/1825
Karar Tarihi: 02.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/635 E.  ,  2021/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 2. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda .. 2. Aile Mahkemesinin 26.04.2018 tarihli ve 2015/656 Esas, 2018/403 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, tasfiye konusu taşınmazın mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihinden kısa süre önce satıldığı sabit olduğuna, TMK'nin 229/2 maddesi hükmü gereği katılma alacağını azaltmak kasdıyla yapılan devirler yönünden Daire'nin istikrarlı şekilde uygulanan ilkeleri gözetildiğinde, somut olayda hesaplamada taşınmazın devir tarihindeki nitelik ve özellikleri dikkate alınarak tasfiye tarihindeki sürüm (rayiç) değeri esas alınması gerekirken, devir tarihindeki sürüm (rayiç) değerinin esas alınması hatalı ise de usul ve Yasa'ya uygun hesaplama sonucu belirlenecek katılma alacağı miktarı davacı lehine mevcut hükmedilen katılma alacağı miktarından fazla çıkacağına, temyiz edenin aleyhine bozma yasağı karşısında ve hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 1.580,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4.740,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.