erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/3568
Karar No: 2012/4910
Karar Tarihi: 03.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3568 E.  ,  2012/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar ... ve ... ve birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... aleyhine 24.01.2007 ve birleşen dosyada 27.10.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3858 parsel lehine 1671 sayılı parsel aleyhine geçit kurulmasına karar verilmiş ise de Dairemizce yeni taşınmaz malikleri hakkında usulünce açılmış dava bulunmadığından karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, 1671 parsel sayılı taşınmazın malikleri hakkında dava açıldıktan sonra eldeki dosya ile birleştirme kararı verilmiş, bundan sona yine 1671 sayılı parsel üzerinden geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü 1671 sayılı parsel maliki ...'ın mirasçıları temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu

olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda, 1671 sayılı parsel üzerinden geçit kurulmuş, 1669 sayılı parsel ile 3881 sayılı parselin ortak sınırından geçit kurulup kurulamayacağı değerlendirilmemiştir. Bu yüzden fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı gereğince mahkemece yerinde yeniden keşif yapılarak 1669 ve 3881 sayılı parsellerin ortak sınırından geçit kurulup kurulamayacağı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 03.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/22855
Karar No: 2017/205
Karar Tarihi: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22855 E.  ,  2017/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2009/15461
Karar No: 2010/208
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15461 E.  ,  2010/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18141
Karar No: 2016/10018
Karar Tarihi: 23.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18141 E.  ,  2016/10018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, yoksulluk nafakası ve eşya alacağı davasında davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden, davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, manevi tazminat, tedbir nafakası, eşya alacağı davası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, davacı kadının ise yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava dilekçesinde bildirdiği eşyaların kendisine iadesini talep etmiştir. Davacı kadının vekili tahkikat aşamasında, 28.04.2015 tarihli dilekçesi ile eşyaların aynen, mümkün olmazsa bedellerinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141- (1), (2). maddesi "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarım genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükümlerini düzenlemiştir. Buna göre mahkemece sadece talep edilen eşyaların aynen iadesine karar verilecek yerde, talep aşılarak bedele de hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre tarafların eşya alacağında vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.05.2016 (Pzt.)
Esas No: 2015/11202
Karar No: 2015/6593
Karar Tarihi: 16.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/11202 E.  ,  2015/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/224309

MAHKEMESİ : İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/56 (E) ve 2012/217 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

SUÇ TARİHİ : 31/08/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık A.. A..’ın suça konu .. numaralı, 31.08.2011 keşide tarih ve 19.000 TL bedelli çek ile; .. numaralı, 31.08.2011 keşide tarih ve 22.000 TL bedelli çekin aralarında bulunduğu bir kısım çekleri diğer sanık S.. H..’ya teminat maksadıyla imzasız olarak vermiş olduğu, sanık S..’in bu çekleri kaybetmiş olduğu, daha sonra bu çeklerin sanık H.. Ö.. tarafından icra takibine konu edilmiş bulunduğu iddia olunan olayda;

1- Şikayetçi E.. G.. vekilinin temyiz talebi bakımından;

İncelenen dosya kapsamında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan sanıklara yüklenen suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikâyetçi E.. G..’ın kamu davasına katılma hakkının ve hükmü temyiz etme yetkisinin bulunmaması karşısında temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan Ş.. Triko Ayakkabı San. Tic. Ltd. Şti. vekili ile katılan H.. Ö.. vekilinin temyiz talepleri bakımından;

İncelemeye konu karara ilişkin temyiz dilekçesi vermek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikâyetçi sanık H.. Ö.. vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanıklar A.. A.. ve S.. H.. hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık H.. Ö.. hakkında mahkumiyetine yeter ölçüde her türlü kuşkudan uzak deliller bulunmaması karşısında atılı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçesiyle, diğer sanıklar S.. H.. ve A.. A.. hakkında eylemlerinin hukuki ihtilaf teşkil ettiği gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/8760
Karar No: 2015/431
Karar Tarihi: 21.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8760 E.  ,  2015/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1826
Karar No: 2017/4922
Karar Tarihi: 12.09.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1826 E.  ,  2017/4922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 31/3, 62, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “28.09.2011” yerine “15.06.2011” olarak yazılması,

2-İddianamede TCK’nın 220/6-7 maddeleri yollaması ile 314/2 maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunan suça sürüklenen çocuğun, CMK’nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, TCK’nın 314/2 maddesi uyarınca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Savunmasının alındığı 28.03.2012 tarihli celsede 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki duruşmanın 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi gereğince kapalı yapılması gerekirken açık yapılması,

4-Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmasından sonra yapılan 23.05.2012 tarihli duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesine aykırı davranılması ve 14.11.2013 tarihli duruşma zaptında açık yargılamaya devam olunduğu yazılmasına rağmen gizli yargılamaya son verildiği belirtilerek hükmün açıklanması suretiyle çelişki yaratılması,

5-Dairemizin 08.11.2016 tarih ve 2016/647 Esas - 2016/5668 sayılı ilamı ile hükme esas alınan iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin

değerlendirilmesine ilişkin mahkeme kararlarının ve iletişimin tespiti tutanaklarının bulunmadığının, bir kısım soruşturma evrakının, ifade tutanaklarının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin mahkeme kararının ise onaysız fotokopiden ibaret olduğunun anlaşılması üzerine, tüm evrakların temini için dosyanın tevdiine karar verilmesine rağmen, hükme esas alınan iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin mahkemenin uzatma kararı ile iletişimin tespiti tutanaklarının dosyada bulunmadığının ve arama el koyma tutanağının, mahkeme kararlarının, bazı ifade tutanaklarının ve bir kısım soruşturma evraklarının Yargıtay denetimine elverişli aslı veya onaylı örneklerinin gönderilmediğinin anlaşılması karşısında, anılan evraklar dosya içine getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7899
Karar No: 2016/7423
Karar Tarihi: 28.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7899 E.  ,  2016/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay gecesi aracı ile seyir halinde iken durdurulan sanığın yapılan alkol ölçümünde 1.23 promil alkollü olduğunun anlaşılması karşısında, olay anında 1.00 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9335
Karar No: 2015/234
Karar Tarihi: 15.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9335 E.  ,  2015/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3015
Karar No: 2016/3554
Karar Tarihi: 10.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/3015 E.  ,  2016/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...

-KARAR-

Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği.... sayılı takip dosyası aslının, sıra cetvelinin aslı ile özellikle şikayetçiye ve taraflara tebliğine ilişkin tebliğ belgelerinin dosyaya eklenmesi,

İçin, mahalline ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11690
Karar No: 2010/2544
Karar Tarihi: 03.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11690 E.  ,  2010/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 2006 Mayıs ayında penye satın aldığını, alacağı mallara karşılık 20.06.2006 tarihinden başlamak üzere her biri 1670 TL bedelli olmak üzere toplam 8350 TL bedelli 5 adet senet verdiğini, davalının 11.5.2006 tarihli ambar tesellüm fişi ile gönderdiği malların ayıplı olduğunu, mahkeme aracılığıyla yaptırdığı delil tespiti raporu ile de ayıplı olduğunun belirlendiğini, malların ayıplı olması nedeniyle sözleşmenin iptali ile davalıya verdiği bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, malların ayıplı olmadığı gibi davacı tarafın süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığından malları ayıbı ile kabul etmiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı malların ayıplı olması nedeni ile davalı satıcıya verilen bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespiti için eldeki davayı açmıştır. Davalı malların ayıplı olmadığı gibi kendisine süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece yaptırılan delil tespitinde 2386 adet model ve bedenlerde penye giyim eşyalarında etiketin olmadığı, kirli ve lekeli paketlendiği, model hataları, dikiş hataları olduğu gibi kesimlerin normal bedenlerden çok küçük olduğunu bu halleri ile dükkanda satışa sunulmasının mümkün olmadığını penyelerin ayıplı mal olduğu saptanmış olup, her ne kadar bilirkişi bu ayıpların açık veya gizli ayıp olup olmadığı konusunda bir saptamada bulunmamış ise de yapılan tespitlere göre sözkonusu ayıpların açık ayıp olduğu anlaşılmaktadır. Bu malların 11.05.2006 tarihinde teslim edildiği uyuşmazlık konusu değildir. Davacı açık ayıpla ilgili T.T.K 25.maddesi ve B.K nun 198.maddesi ihbarla ilgili yükümlülüğünü yerine getirmediğinden malları bu halleri ile kabul etmiş sayılır. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 112.80 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17384
Karar No: 2018/9136
Karar Tarihi: 13.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/17384 E.  ,  2018/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nunda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının adli para cezalarının toplanmasına ilişkin 4. bendinin çıkarılması ve yerine ''TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak adli para cezasının gün karşılığının 20 TL takdirine, sanığın neticeten hapis cezasından çevrilmiş 300 gün karşılığı 6000 TL ve doğrudan doğruya adli para cezası olarak verilmiş 25 gün karşılığı 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,'' ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.