erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/16445
Karar No: 2017/4790
Karar Tarihi: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16445 E.  ,  2017/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2014/5275
Karar No: 2015/4643
Karar Tarihi: 02.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/5275 E.  ,  2015/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/22-2013/468

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan anneleri N. O.'ın kat irtifakı kurulu 697 ada 70 parseldeki 3 nolu meskenini 31.01.2005 tarihinde davalı M.. K..'a, Mehmet'in de 02.03.2005 tarihinde murisin kızı olan diğer davalıya satış suretiyle devrettiğini, davalıların arkadaş olduklarını, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, aynı konuda daha önceden açılan davanın takipsiz kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve miras payları oranında tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı S.. Ç.., davacıların daha önceden açtıkları davanın kesinleşmeden eldeki davanın açıldığını, derdestlik sebebi ile davanın usûlden reddi gerektiğini, öte yandan davanın zamanaşımına da uğradığını, satışların gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı M.. K.., davayı takip etmemiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalılara temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı S.. Ç.. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı Meral'in daha önce aynı davalıya karşı aynı sebeple 30.11.2005 tarihinde Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/392 Esas, 2010/279 sayılı dosyasından açtığı davada, 13.09.2010 tarihinde açılmamış sayılmasına dair verilen kararın temyizi kabil ise de, derdestlik yönünden kararın temyiz edilmeyerek veya temyiz aşamasından geçerek kesinleşmesini aramaya gerek bulunmadığı, derdestliğin, dosyanın işlemden kaldırılması tarihinden 3 aylık süre ile sınırlı olup, bu sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu saptanarak, davalı S.. Ç.. vekilinin derdestlik itirazının reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi, çekişmeye konu bağımsız bölümün temlikinin mirastan mal kaçırma

./..

amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında da bir isabetsizlik yoktur. Davalı S.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.254.19.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19403
Karar No: 2014/6117
Karar Tarihi: 17.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/19403 E.  ,  2014/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...'a ait sigortalı hizmet cetveli ve sigorta hizmet döküm cetveline göre sigortalı olarak çalışma bildirilen işyerlerine ait bilgiler ile işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinin, özellikle davacının ... firmasında çalışması gözükmekte ise bu firmada işe giriş ve çalışmaya ilişkin tüm kayıtların Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan istenerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6416
Karar No: 2013/8368
Karar Tarihi: 16.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6416 E.  ,  2013/8368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm vasi adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Nüfus Müdürlüğünün ihbarı ile 13.01.2000 doğumlu ...'ın yaş küçüklüğünden kısıtlanması ihbarında bulunulmuş, mahkemece; ...'ın velayet altına alınmasına, annesi ...'nın veli olarak atanmasına karar verilmiştir.

1-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ...'ın ...'ın evlilik dışı ilişkilerinden doğduğu, ancak Kamil'in resmen evli eşi ... üzerine kaydedildiği eşlerin boşanması üzerine velayetin baba Kamil'e verildiği, Kamil'in ise 08.07.2011 tarihinde öldüğü, ancak 17.04.2012 tarihinde kesinleşen...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/1-621 ilamı ile ...'ın anne adının Bircan olarak düzeltildiği anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 335 inci maddesinde ise "ergin olmayan çocuk ana ve babasının velayeti altındadır" 337.maddesinde ise ''ana ve baba evli değilse velayet anaya aittir'' hükmü yer almaktadır. Aynı Kanunun 404 üncü maddesinde de velayet altında bulunmayan küçüklerin vesayet altına alınacağı düzenlenmiştir. Sözü edilen yasal düzenlemelere göre, velayet hakkı, münhasıran anne ve babaya tanınan bir hak olup, evlat edinme hali hariç, anne ve baba dışında hiç kimseye tevdi olunamayacağından, mahkemece velayetin anne olmayan ...'ya verilmesi,

2-Kabule göre de; kayden anne olan Bircan'ın velayeti babada olan ve babanın ölümü ile velisiz kalan ...'ın velayetini isteme hakkı bulunmaktadır. Bu hakkını kullanma imkanı tanınmadan ve velayeti istememesi halinde ise küçüğe vasi atanması gerektiği düşünülmeden ...'nın veli olarak atanmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8527
Karar No: 2016/7205
Karar Tarihi: 26.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8527 E.  ,  2016/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 170 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3195
Karar No: 2014/12406
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3195 E.  ,  2014/12406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2008/173-2013/1032

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacılar vekiline gerekçeli kararının ve davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı B.. İ.. İhr. San. Tic. A.Ş vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15330
Karar No: 2010/16579
Karar Tarihi: 24.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15330 E.  ,  2010/16579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 169a/6.maddesine göre "Borçlunun itirazının icra mahkemesince esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde kötüniyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklı, takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere ...tazminata mahkum edilir."

Somut olayda, takibe dayanak bonolarda, Bala Belediye Başkanlığı kaşesi altında davacının, müdür sıfatıyla takip dayanağı bonolarda tek imzasının bulunduğu, şahsi sorumluluğu doğuracak ikinci bir imzanın bulunmadığından bahisle mahkemece husumet nedeni ile itirazın kabulüne karar verildiğinden ve esasa girilmediğinden alacaklının inkar tazminatı ve para cezası ile sorumlu tutulması isabetsiz olup kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 24.9.2009 tarih ve 2009/292 E, 2009/1122 K sayılı kararın hüküm bölümünün tazminat ve para cezasına ilişkin (2). ve (3). bentlerinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/20544
Karar No: 2018/14083
Karar Tarihi: 01.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/20544 E.  ,  2018/14083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : a) Basit yaralama suçundan mahkumiyet; Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 gün ve 2016/437 Esas, 2017/137 Karar sayılı kararı

b) İstinaf başvusunun reddine dair ek karar; Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2017 gün ve 2016/437 Esas, 2017/137 Karar sayılı ek kararı

c) İstinaf başvurusunn esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 gün 2017/2278 Esas, 2017/1524 Karar sayılı kararı

d)Temyiz isteminin reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 günlü ek kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 gün ve 2017/2278 Esas, 2017/1524 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit yaralama suçundan Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 gün ve 2016/437 Esas, 2017/137 Karar sayılı kararı ile hükmolunan adli para cezasına dair mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2017 günlü ek kararı ile kesinlikten reddine karar verildiği, sanık tarafından redde dair ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 gün ve 2017/2278 Esas, 2017/1524 Karar sayılı kararı esastan reddine karar verildiği, sanığın bu karara karşı yaptığı temyiz isteminin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 günlü ek kararı ile reddedildiği, sanığın redde dair ek karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; temyizin kapsamının temyiz talebinin reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 günlü ek kararına yönelik temyiz isteminden ibaret olduğu, itiraz mercii olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince hakaret suçundan verilen itirazın reddine dair 15/09/2017 gün, 2017/47 değişik iş sayılı karara yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Basit yaralama suçundan verilen kararın türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16521
Karar No: 2017/4793
Karar Tarihi: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16521 E.  ,  2017/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2019/4657
Karar No: 2019/10616
Karar Tarihi: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4657 E.  ,  2019/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 23.05.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.