Esas No: 2018/3552
Karar No: 2019/615
Karar Tarihi: 15.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3552 E.  ,  2019/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında;

TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4-c-1, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; beraat

sanık ... müdafii, katılan vekili

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetlerine, sanıklar ..., ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin sanığın işyerine sorumlu müdür atamakla sorumluluğunun kalktığına, asli kusurlu olmadığına; sanık ... müdafiinin yeni işe başlayan sanığın talimat verme yetkisinin bulunmadığına; katılan vekilinin sanık ...’e verilen cezanın az olduğuna ve paraya çevrildiğine; mahalli Cumhuriyet savcısının ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

b- Sanık ... hakkında hesaplanan netice cezanın 2 yıl 1 ay olarak tespit edilmesine rağmen, hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak sanığın 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 15.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına; yine sanık ... hakkında hesaplanan netice cezanın 1 yıl 8 ay olarak tespit edilmesine rağmen, hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak sanığın 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 12.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek; sanıklar hakkında eksik ceza tayini;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (1) numaralı bendi ile (2) numaralı bendinin dördüncü paragraflarının hükümden çıkarılarak (1) numaralı bendin dördüncü paragrafının yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin; yine hükmün (2) numaralı bendin dördüncü paragrafın yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... ve ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik olarak katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...’in... Galvaniz kaplama boru profil üreten şirketin sahibi ve sorumlu ortağı olduğu, işyerinde sabit tavan vincin arızalandığı, arızayı giderme işinin arıza ekibine haber verilmeksizin, kaynak ustası ölen işçi ... ile elektrik teknisyeni olan sanık ... tarafından yapılması talimatının verildiği, tavandaki arızaya ulaşmak için, insan taşımada kullanılmayan, nakliye için kullanılan teleskopik mobil vince, sanık ... ve ...’in sepet monte ederek, ölen ... ile...’ın bu sepete bindiği ve vincin vinç operatörlük belgesi bulunmayan sanık ... tarafından kullanılarak, yeterli yüksekliğe çıkartıldıktan sonra, sanığın vinç dışına çıkarak beklediği, ölen ile yaralanan sanık ...’ın sepet içindeyken tavan vincini tamir ettikleri sırada, sepetin vince bağlandığı demir parçasının kopması ve dengenin bozulması sonucu sepet içindeki...ve ...’ın 8 metre yüksekten aşağıya düştüğü,...’nin öldüğü, şikayetçi olmayan...’ın ise nitelikli şekilde yaralandığı olayda;

Sanık ...’in vinç operatörlük belgesinin olmaması, vincin sepetine insan bindirmeden önce sepeti kontrol etmemesi ve vincin icinde oturarak beklemek yerine dışarıda beklemesi nedeni ile sanığı tali kusurlu olduğu yönünde görüş bildiren 25.05.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunun dosya oluş ve kapsamına uygun olduğu, ve bu rapor doğrultusunda sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.