erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/10698
Karar No: 2008/11447
Karar Tarihi: 13.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10698 E.  ,  2008/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.08.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Aşıcı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılardan 966 parsel maliki davayı kabul etmiş, 950 ve 949 parsel malikleri savunmada bulunmamış, 964 parsel maliki uygun alternatif belirlenmesini istemiştir.

Mahkemece, dava kabul edilerek bilirkişi krokisinde kırmızı ve ... ile boyalı taşınmaz bölümlerinden davacının 965 parseli yararına geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, 964 parsel maliki davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten, davacının maliki bulunduğu 965 parselin geçit ihtiyacı içerisinde olduğu dosyada toplanan delillerle sabittir. Ne var ki; Türk Medeni Kanunun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun belirlenmeli,

taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Denilebilir ki, geçit istemli davalarda geçit ihtiyacı içerisinde olan taşınmaz malikinin dava konusu üzerinde tam bir tasarruf yetkisi yoktur.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda ise; mahkemece bilirkişinin krokide 1 numaralı güzergah olarak işaretlediği kırmızı boyalı yer üzerinden geçit kurulmak suretiyle 964 parsel iki ayrı taşınmaz haline getirilmiş, böylelikle 964 parselin kullanım şekli ve bütünlüğü bozulmuştur. O yüzden, uygun geçit güzergahının 964 parsel bütünlüğü bozulmaksızın veya başka parseller üzerinde aranıp bulunması, bunun sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekir.

Değinilen bu husus gözetilmeksizin davanın yazılı olduğu şekilde kabulü bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/5981
Karar No: 2013/9989
Karar Tarihi: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5981 E.  ,  2013/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesinde yaptırım olarak belirlenen hapis cezası ile adli para cezası seçimlik olmayıp birlikte uygulanması gerektiği, TCK'nın 61/9. maddesinde ise seçimlik ceza öngörülen hallerde adli para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırının altında olamayacağına ilişkin düzenleme bulunduğu gözetilmeden, mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği kabul edilmesine rağmen temel gün para cezasının 5 gün yerine 30 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün para cezası ve aynı Kanunun 52. maddesi gereğince de günlüğü 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 80,00 TL'ye indirilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13630
Karar No: 2015/28551
Karar Tarihi: 06.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/13630 E.  ,  2015/28551 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-E.. B.., 2-S.. B.. vekilleri avukat C.. Ş.. ile S.. A.. vekili avukat D.. B.. K.. aralarındaki dava hakkında İstanbul 6. Tüketici Mahkemesinden verilen 25/06/2013 gün ve 2011/474-2013/818 sayılı hükmün Dairemizin 25/09/2014 tarih ve 2014/29908-2014/28746 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27827
Karar No: 2013/19403
Karar Tarihi: 08.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27827 E.  ,  2013/19403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, dilekçe yazım ücretine ilişkin bendin hükümden çıkarılması ile sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/28218
Karar No: 2016/14403
Karar Tarihi: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28218 E.  ,  2016/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1322
Karar No: 2014/11392
Karar Tarihi: 21.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1322 E.  ,  2014/11392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12103
Karar No: 2022/446
Karar Tarihi: 17.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12103 E.  ,  2022/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 27/12/202 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE; davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 17/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1283
Karar No: 2019/10435
Karar Tarihi: 09.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1283 E.  ,  2019/10435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, T.C. Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı .... Sağlık Bakanlığı’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin yargılama giderlerine harç katılarak davalı .... Sağlık Bakanlığı’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 8 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“ 8- Davacı tarafından yapılan 300,00 TL bilirkişi ücreti ve 280,00 TL tebligat ve müzekkere masrafı olmak üzere toplam 580,00 TL. yargılama giderinden kabul ve red oranına göre belirlenen 321,60 TL.sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, toplam 258,40 TL. harç masrafının ise sadece davalı Şirketten alınarak davacıya verilmesine,“ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, davalı şirketin yatırdığı nispi temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11068
Karar No: 2014/21460
Karar Tarihi: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11068 E.  ,  2014/21460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/482-2014/168

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ise de bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.Şöyleki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak alınan K.K.. M.. . ...ada ... parsel sayılı taşınmaz aynı mahallede ise de; şirkete yapılan özel amaçlı satış olup emsal olarak alınamaz.

Bu itibarla; taraflara yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli, özel amaçlı olmayan emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilip, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Bilirkişi kurulunca resen emsal olarak alınan İ.... Mah....... ada .... parsel sayılı taşınmazın satış akit tablosu getirtilip gerekli denetleme yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14721
Karar No: 2013/14925
Karar Tarihi: 05.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14721 E.  ,  2013/14925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müteveffa M.Şakir Gökhaner'in anne ve baba adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava ve birleşen dava dilekçelerinde davacılar vekili, davacıların, 29.04.1994 tarihinde vefat eden ...'in gerçek anne ve babası olmalarına rağmen, nüfusa amcası ve yengesi olan davalıların çocuğuymuş gibi kaydedildiğini belirterek, müteveffa ...'in anne ve baba adının “...r “ ve “...r” olarak düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece davacıların dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacılar, ...'in gerçek anne ve babası olduklarını iddia ederek nüfus kaydının yanlışlığını ileri sürdüklerine göre, dava açmakta hukuki yararlarının olduğu kabul edilerek, işin esasına girilip, tarafların gösterecekleri deliller toplandıktan sonra iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13480
Karar No: 2012/6182
Karar Tarihi: 03.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13480 E.  ,  2012/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

Davacı vekili, davacının 01.02.2008 tarihinde davalı ile aynı grup firması olan Chorons ajansında işe başladığını, 01.01.2009 tarihi itibariyle de davacının tüm özlük hakları ile birlikte davalı şirkete aktarıldığı, davacının iş sözleşmesinin 26.04.2010 tarihinde davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; iş sözleşmesinin davacının çalıştığı süre içerisinde şirketin çalışma koşullarını olumsuz yönde etkileyecek eylemlerde bulunduğunu ve şirketin güvenini kötüye kullanıp usulsüz işlemler gerçekleştirdiğinden yapılan feshin haklı olduğunu, beyan ederek açılan davanın reddine davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı şirket ile büfe sahibi müşteri arasında yapılan sözleşmede herhangi bir tahrifatın yapılmadığı  gerekçesi ile davanın  kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalının işyerinde ticari pazarlama temsilcisi olarak çalıştığı,  iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 26.04.2010 günlü fesih bildirimi ile davacı tarafından müşteri ile davalı şirket arasında yapılan sözleşme üzerinde tahrifat yapılarak işverenin güvenini kötüye kullandığı gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesi uyarınca   feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı şirket ile büfe sahibi müşteri arasındaki sözleşmede herhangi bir tahrifat yapılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de söz konusu sözleşme üzerinde tahrifat yapılıp yapılmadığının tespiti uzmanlığı gerektirmektedir. Davalı taraf delil listesinde bilirkişi deliline de dayandığı gözönüne alınarak yazı ve imza konularında uzman bilirkişi aracılığıyla tahrif edildiği iddia edilen sözleşme üzerinde inceleme yaptırılarak tahrifat yapılıp yapılmadığı tespit edilmeli ve bundan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı belirlenerek sonuca gidilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.04.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/67
Karar No: 2005/87
Karar Tarihi: 23.02.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/19-67 E.  ,  2005/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Mersin 1.İcra Mercii Mahkemesi

**Günü** : 26.10.2004

**Sayısı** : 97-494

Taraflar arasındaki “*derece kararına (sıra cetveline) itiraz* ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 1.İcra Merciince davanın reddine dair verilen 23.9.2003 gün ve 2003/1143-1419 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 6.5.2004 gün ve 2003/10702- 2004/5204 sayılı ilamı ile;

(...*Davacı vekili, müvekkili bankanın, dava dışı S.. Yapı İnşaat Limited Şirketinden olan alacağının tahsili amacıyla giriştikleri icra takibinde, borçluya ait menkulleri 13.1.2003 günü haczettiklerini; oysa düzenlenen sıra cetvelinde davalının başka malları konu alan 19.12.2002 tarihli haczi ile 15.1.2003 tarihli ve kendileri tarafından daha önce haczedilen mallar üzerine konan iştirak haczi nedeniyle garameye dahil edildiklerini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.*

*Davalı vekili, davacının 13.1.2003 tarihli haczinin ihtiyati haciz olduğunu, 15.2.2003 tarihinde koydukları kesin haczin garameye alınmasının doğru olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.*

*Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davalının haczinin iştirak haczi niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş;hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.*

*Sıra cetveli düzenlenmesi için öncelikle alacaklıların o mal üzerindeki haciz tarihlerinin belirlenmesi gerekir. Mahkemece bu nedenle öncelikle tarafların haciz tarihlerinin ve hacizlerin aynı mal üzerinde olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, bu yön araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** 23.2.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.