erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/2096
Karar No: 2011/2268
Karar Tarihi: 18.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2096 E.  ,  2011/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve asli müdahil ... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.04.2009 gün ve 161/70 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R AR

Davacı ..., kadastro çalışmaları sırasında, nizasız-fasılasız kendisinin zilyetliğinde bulunan yerin 115 ada 1 parsel numarası ile mera olarak sınırlandırıldığını, taşınmazın sınırlandırılmasının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Müdahil davacı ..., davaya konu yeri satış senedi ile 14.11.1983 tarihinde ...'ten satın aldığını, yerin kendisinin zilyetliğinde bulunduğunu ve davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ile dahili davalı Hazine'ye usulüne uygun tebligat çıkarılmış, ancak köy tüzel kişiliği temsilcisi ve Hazine davaya katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı ... ile müdahil davacı ...'ın davasının husumet nedeni ile reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliler, tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın keşfen 107 ada 95 parsel ile onun doğusunda bulunan ve dosyada mevcut paftasından yol boşluğu olan yer olduğu anlaşılmaktadır. 107 ada 95 parsel Hazine adına tapuya ham toprak niteliği ile kayıtlı ise de, doğusunda bulunan ve yol boşluğu niteliğindeki yer üzerinde, taşınmazın bulunduğu köy tüzel kişiliğinin de kullanma hakkı bulunmaktadır. Dolayısıyla köyün de davada hasım olarak gösterilmesinde bir yanlışlık bulunmamaktadır. 107 ada 95 parselin doğusundaki yer bakımından kanuni hasım olan Hazine'nin davaya katılması TMK'nun 713/3. maddesi gereğidir. Hal böyle olunca Hazine de husumete ehil bulunmaktadır. Husumete ehil durumda bulunan Hazine'nin 107 ada 95 parsel yönünden de davada yer alması HUMK'nun 77. maddesine göre usul ekonomisi gereğidir. Dava konusu taşınmazlar yönünden köy ve Hazine davada yer aldığına göre toplanan deliller neticesinde davanın sonuçlandırılarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davacı ...'ün temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme kararının HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz temyiz eden davacıya iadesine 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7554
Karar No: 2019/2531
Karar Tarihi: 06.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7554 E.  ,  2019/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 02/09/2010 tarihinde davalının sürücüsü olduğu aracın, davacıların çocukları ...'ye çarpması şeklinde gerçekleşen kaza sonucu ...'nin hayatını kaybettiğini belirterek davacılar anne ve baba için 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; olayda asli kusurlu olanın maktül olduğunu ve tazminat isteminin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü davacılar anne ve baba için 7.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 06/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23552
Karar No: 2014/25293
Karar Tarihi: 01.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23552 E.  ,  2014/25293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının sigortalı babasından ölüm aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-25.06.1989 tarihinde ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığı tahsisi için eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 68, 99 ve 5510 sayılı Yasanın 97. maddeleridir.

Mahkemece, davacıya, ölen babasının sigortalılığından ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, sigortalı babanın ölümü tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmünü içermekte ve bu madde hükmüne göre davacıya tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren ölüm aylığı tahsisi gerekmekte ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin 1. fıkrasının “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı

./..

-2-

zamanaşımına uğrar.” düzenlemesi karşısında, tahsis talep tarihinden geriye yönelik beş yıllık dönem içindeki ölüm aylıklarının istenebileceği belirgin bulunmakla ve anılan Yasanın yürürlük tarihi de gözetildiğinde, davacının ölüm aylığı başlangıç tarihinin 01.10.2008 tarihi olduğunun gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. Paragrafındaki “01/06/2012” rakamlarının silinerek, yerine “01.10.2008” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5257
Karar No: 2019/2702
Karar Tarihi: 11.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5257 E.  ,  2019/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı.... Tur. Ltd. Şti., feri müdahil ... ile davalı S.. K.., tereke idare memurları F.. Y.. vs. arasındaki davadan dolayı Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 26.06.2018 gün ve 2015/406-2018/444 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi feri müdahil ile tereke idare memuru F.. Y.. vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı 2D İnşaat Tur. Ltd. Şti. (kayyım Yılmaz Serdaroğlu) ve Tereke idare memurları ile davalı S.. K.. arasındaki davadan dolayı .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 2015/406 Esas, 2018/444 Karar sayılı 26.06.2018 tarihli kararın temyizen tetkiki Tereke temsilcisi ve fer’i müdahil vekili tarafından istenilmiş olmakla; dosyasında asıl davacının duruşma istemi bulunmadığından fer’i müdahilin duruşma istemi reddedilerek yapılan temyiz incelemesinde dosyadaki kağıtlar okunarak gereği düşünüldü:

Dava dosyası Temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de; mahkemece davanın reddine dair verilen karar, sadece tereke temsilcisi ve fer’i müdahile tebliğ edilmiş bulunmaktadır. Karar tereke temsilcisi ve fer’i müdahil tarafından temyiz olunmuştur.

Şirketin temsili için evvelce mahkemece tayin edilip, davayı açmış bulunan kayyımın görevinin sona erdiği ve şirket müdürünün de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Fer’i müdahil mahkeme kararını ancak kararı temyiz edebilecek kişiler ile birlikte onun yanında temyiz edebilir. Şirketin tasfiyesi için açılan dava da reddedilip kesinleştiğinden şirket tüzel kişiliği ayakta olup, davada temsili gerekmektedir.

Mahkemece; kararın tebliği için davacı şirkete kayyım atanması yönünde işlem yapılıp, kayyım atandıktan sonra tebliğ işlemlerinin ve müteakip diğer işlemlerin (temyiz, harç ikmâli vs.) icrası suretiyle, dosyanın ekleriyle birlikte Dairemize gönderilmesi gerektiği anlaşıldığından,dosyanın eksikler giderilmek üzere mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2898
Karar No: 2019/1905
Karar Tarihi: 25.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/2898 E.  ,  2019/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11034
Karar No: 2015/6455
Karar Tarihi: 12.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11034 E.  ,  2015/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/80-2014/202

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, düzenlenen sıra cetvelinde pay ayrılan Vergi Dairesi'nin alacağının taşınmazın aynı ile ilgili olmadığını, ilk haciz yazısında borç miktarının 2.985,96 TL gösterildiğini, alacağının gerçekte takip borçlularından M......ortağı olduğu şirketin vergi borçlarından doğduğunu, şirket hakkında tüm takip yolları tüketilip aciz belgesi alınmadan şirket ortağı hakkında takip yapılamayacağını, Vergi Dairesi'nin geçerli bir icra takibinin bulunmadığını, bu nedenlerle sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, Vergi Dairesi'nin sıra cetvelinden çıkartılarak ihale bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, borçlu hakkında haciz işleminin uygulandığını, 1. sırada gösterilmelerinde bir yanlışlık bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamları ve dosya kapsamına göre; vergi dairesinin ilk haczinin 25.06.2009 tarihli olduğu, haczin 2.985,96 TL alacak yönünden konulduğu, taşınmazın satış tarihi itibariyle, tapu kaydına işlenmiş başka bir hacizleri bulunmadığı, satıştan sonra Vergi Dairesince konulan 25.07.2011 tarihli haczin satış bedelinin paylaştırılmasında dikkate alınmayacağı, bu durumda ilk haczin Vergi Dairesine ait olması nedeniyle, haciz nedeni olan 2.985,96 TL alacağın satış tarihine kadar işlemiş faizi ile birlikte hesaplanarak satış bedelinden öncelikle karşılanması, kalan para olduğu taktirinde bunun da şikayetçinin dosyasına ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/858
Karar No: 2015/15729
Karar Tarihi: 19.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/858 E.  ,  2015/15729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/196404

Mahkemesi : İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16/04/2014

Numarası : 2013/13-2014/137

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30/04/2013 tarihli duruşmada suçtan zarar gören ölenin kızı S.. Ç..'ın şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen, katılma hususunda bir karar verilmediği gibi, yokluğunda verilen kararın da şikayetçiye tebliğ edilmediği anlaşılmakla;

Gerekçeli kararın şikayetçi S.. Ç..'a tebliğ edilip, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve temyiz istemine ilişkin ek tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/750
Karar No: 2007/799
Karar Tarihi: 06.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/750 E.  ,  2007/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, tapu iptal ve tescil davası olup, temyiz incelemesi 14. Hukuk Dairesince yapılmıştır. İstem karar düzeltme olup, davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3013
Karar No: 2011/1929
Karar Tarihi: 24.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3013 E.  ,  2011/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... Felek tarafından, davalı ... aleyhine 06/02/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ve davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, cinsel ilişkiye kalkışmak (ırza tasaddi) niteliğindeki haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, davalı ...'un ergin olmayan çocuğunun haksız eyleminden dolayı Medeni Yasa'nın 369. maddesi gereğince, ev başkanı sıfatıyla sorumlu tutulmasını istemiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Dava konusu olayda Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 24/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12790
Karar No: 2010/3949
Karar Tarihi: 08.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12790 E.  ,  2010/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.04.2008 tarih ve 2007/21 - 2008/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “PATLICAN AUBERGINA+Şekil” ibaresinin 30.3, 30.4, 30.5 ve 43.1 sınıflarda tescili amacıyla davalı nezdinde yaptıkları başvurunun en son Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nca 556 sayılı KHK'nin 7/1-c maddesi uyarınca alınarak reddedildiğini, anılan ibarenin kullanılacağı hizmetler ve mallar bakımından herhangi bir cins, çeşit veya vasıf belirtmediğini ileri sürerek, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali ile anılan ibarenin tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bir sebze adı olan 'patlıcan' sözcüğünün tescili talep edilen unlu ürünler, gıda maddeleri ve yiyecek içecek sağlanması hizmetlerini tanımlayan cins veya çeşit adı olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptaline, tescil isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2359
Karar No: 2018/3152
Karar Tarihi: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2359 E.  ,  2018/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2017 gün ve 2017/12 Esas, 2017/69 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16192
Karar No: 2022/2490
Karar Tarihi: 10.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16192 E.  ,  2022/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Türk Patent ve Marka Kurumundan suça konu ürünler üzerinde kullanılan markanın Resmi Marka Gazetesinde yayınlanma tarihi ile suç tarihinde geçerli bulunup bulunmadıklarının tespiti açısından marka tescil belgelerinin emtia listesi ile birlikte onaylı ve renkli örnekleri getirtilmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.