Esas No: 2016/1946
Karar No: 2017/1454
Karar Tarihi: 13.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1946 E.  ,  2017/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/07/2015 tarih ve 2009/284-2015/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18/04/2009 tarihinde davalının işlettiği banliyö treninde, trenin açık kapısından binmeye çalışırken trenin aniden hareket etmesi sonucu peron ve vagon arasına düşerek yaralandığını, müvekkilinin kaza tarihinde 18 yaşında ve lise 4. sınıf öğrencisi olduğunu, haftanın 3 günü ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde stajyer acil tıp teknisyeni olarak görev yaptığını, kaza nedeniyle eğitim hayatının yarım kaldığını, kaza sonrası yaralandığı bölgelere acil müdahale edildiğini, kırılan boyun omurlarının korseye alındığını, elmacık kemiği yerine protez takıldığını, halen evinde yatılı tedavi olduğunu, kazanın oluş sürecinde tren perondan hareket ederken hiçbir sesli ve görsel ikazda bulunulmadığını ileri sürerek tedavi masrafları için 500,00-TL, sürekli maluliyeti dolayısıyla oluşacak zararlarına mahsuben 500,00-TL olmak üzere şimdilik 1.000,00-TL maddi ve 40.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının %20, davacının ise % 80 oranında olayın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, davacının vücut genel çalışma gücünden kaybetmediği, 4 ay süre ile iş görmezlik halinde kaldığı, iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceği ve bu süre zarfında mesleğini icra edemeyeceği, davacıda kaza nedeniyle meydana gelmiş izlerin cerrahi yöntemlerle estetik yönden tedavisinin gerekmediği, belgelendirilmeyen tedavi süresi içerisinde gerek davacının gerekse aile bireylerinin hastaneye gidiş/dönüş yol giderleri gibi masrafları yönünden talep edilen 500,00-TL maddi tazminat isteminin makul olduğu, davacının sürekli maluliyeti söz konusu olmadığından bundan kaynaklı talebin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 500,00-TL maddi tazminat ile davacının kusur oranı, tedavi süresi, manevi tazminatın fonksiyonu ve halin icabı gözetilerek 20.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, demiryolu taşımasında meydana gelen kazadan kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, tedavi masrafları yönünden 500,00-TL maddi tazminata karar verilmiştir. Kusur yönünden yapılan bilirkişi incelemesinde davalının %20, davacının ise %80 oranında kusurlu olduğu kabul edildiğine göre belirtilen oran üzerinden maddi tazminata karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3- Manevi tazminat yönünden ise, her ne kadar mahkemece 20.000,00-TL manevi tazminata karar verilmişse de, alınan bilirkişi raporunda davacının yaralanması neticesinde vücudunda ve yüzünde kaza nedeniyle meydana gelmiş izlerin cerrahi yöntemlerle tedavisinin gerekmediği, yüzün sol tarafında sinir zedelenmesi olduğu, ancak yüzün simetrisinde ve fonksiyonunda bozukluk oluşturmadığı, vücudun genel çalışma gücünden kaybetmediği, dört ay iş göremezlik halinde kaldığı belirtildiğine göre takdir edilen manevi tazminat karar tarihi itibariyle fahiş olup anılan hususlar da göz önünde bulundurularak somut olaya uygun bir manevi tazminata karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyip bozulmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.