erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/21280
Karar No: 2015/2990
Karar Tarihi: 02.03.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21280 E.  ,  2015/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kahramanmaraş İli ... İlçesi ... Köyü 726 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "Davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine" denildiği halde gerekçeli kararda, "Müdahil davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine " şeklinde karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, kısmen kabulüne karar verilen tazminat miktarının davacıya mı yoksa müdahil Madaş Petrole mi ödeneceği konusunda çelişki oluşmuş ve anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1178
Karar No: 2010/1927
Karar Tarihi: 30.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/1178 E.  ,  2010/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/257499

MAHKEMESİ :Ermenek Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14.10.2008 - 14/39

SUÇ : Kastın aşılması suretiyle

Kastın aşılması suretiyle H. A. G.'nun ölümüne sebebiyet vermekten sanık D.. B..'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ERMENEK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.10.2008 gün ve 14/39 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sair nedenlere ilişen, müdahil vekilinin suç vasfının kasten adam öldürme olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; sanığın, aşırı alkollü olan ve ayakta durmakta zorlanan maktülün sanığa küfür etmesi nedeniyle aralarında çıkan kavgada, maktüle şiddetli bir şekilde vurduğu, yere düşen maktulün kafatası kırığı ve kafa içi değişimler sonucu öldüğü olayda;

Sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK’nun 452/1 ve 5237 sayılı TCK’nun 87/4 maddelerinde düzenlenen suç kapsamında kaldığı gözetilerek, her iki yasanın tüm hükümlerinin denetime imkan verecek şekilde uygulanması, sonuçlarının karşılaştırılması ve lehe yasanın tespiti ile uygulamanın buna göre yapılması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 30.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/955
Karar No: 2011/2878
Karar Tarihi: 29.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/955 E.  ,  2011/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,Kurum tarafından haksız karne kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen borcun iptaline,kendisini evlat edinen anne ve babasının sağlık sigortası yardımından yararlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, Türk Medeni Kanunu'nun 364. maddesi uyarınca herkesin, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlü olacağının düzenlenmiş olması, koşullarının bulunması halinde evlat edinenin evlatlıktan yardım nafakası isteyebileceğine ilişkin Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 24.02.1994 tarih 9252 E; 927 K sayılı kararı da dikkate alınarak sağlık yardımlarından yararlanma hakkının da yardım nafakası yükümlülüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin ve evlat edinilen davacı sigortalıdan evlat edinen ana ve babanın sağlık yardımlarından yararlanabileceğinin anlaşılmasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5660
Karar No: 2022/14006
Karar Tarihi: 13.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5660 E.  ,  2022/14006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda verilen kararın Tavzihi talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Talep, kesinleşmiş mahkeme kararının tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece tavzih talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (davacı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2374
Karar No: 2015/19171
Karar Tarihi: 11.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2374 E.  ,  2015/19171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan davanın düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sahibi olduğu ... isimli iş yerinde çalışan mağdurun, sanığın talimat verdiği binada izolasyon işi yaparken, izolasyon malzemesini ısıtmakta kullandığı tüpün alev alması sonucu, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması şeklinde gelişen olay sonrasında, savcılığın 25.04.2008 tarihli yazısı üzerine 27.04.2008 tarihinde iki polis memuru ve bir komiser huzurunda ifadesi alınan katılan...'ün olayla ilgili herhangi bir kişiden şikayetinin bulunmadığını belirtmiş ve ancak her iki elinin yanık olması nedeniyle imzasının alınamadığı ifade tutanağına yazılmış ise de, katılanın daha sonra mahkemede alınan beyanında bu ifadesini kabul etmediği, katılanın bu tarihte şuuru açık olmakla birlikte durumunun kötü olduğunun ve hastanede tedavi için yattığı ve bir gün sonra da ...'ya sevk edilerek, buradaki tedavisinin de 27.10.2008 tarihine kadar devam etmesi, şikayet süresinin de hastaneden taburcu olmasından sonra başlaması ve 20.04.2009 tarihli vekili aracılığıyla verdiği dilekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz etmek suretiyle 6 aylık şikayet süresi içinde şikayet hakkının kullanıldığının anlaşılması karşısında, yargılamaya devam edilerek atılı suçla ilgili esasa ilişkin hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16730
Karar No: 2013/3446
Karar Tarihi: 21.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/16730 E.  ,  2013/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 06/01/2011 gün ve 2006/212- 2007/260 sayılı ek kararın sanığın kendisine tebliğ edilmeyip, vasisine tebliğ edildiği anlaşıldığından sanığın ceza infaz kurumu aracılığı ile gönderdiği 01/03/2012 tarihli dilekçenin ek kararın temyizi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 06/01/2011 gün ve 2006/212- 2007/260 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23483
Karar No: 2024/14789
Karar Tarihi: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/23483 E.  ,  2024/14789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/66 E., 2015/452 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.05.2017 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3054
Karar No: 2015/5543
Karar Tarihi: 22.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3054 E.  ,  2015/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanık ...'ın sahibi olduğu ... Şirketi arasında mal alımı konusunda anlaşma yapıldığı, sanık ... katılana karşı kendisini şirket temsilcisi olarak tanıttığı, katılanın aldığı mal bedellerini makbuz karşılığı sanık ...'na ödediği, sanık ... da katılana verdiği makbuzları kendisinin imzaladığı, katılanın ödemeleri sanık ...'na yaptığı diğer sanık ... ödeme yapılmadığından tahsil amacı ile icra müdürlüklerine müracaat edip takip talebinde bulunduğu, sanık ... şirkette yetkisi olmadığı halde şirket adına hareket edip makbuzlara ve faturalara imza atıp katılana verdiği, sanıkların iştirak halinde hareket ederek üzerlerine atılı suçları işledikleri iddia edilen somut olayda;

Unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, sanığın eyleminin hukuki itilafa vücut verdiği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/41529
Karar No: 2022/778
Karar Tarihi: 19.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41529 E.  ,  2022/778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.10.2021 tarih ve 2021/13377 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.11.2021 tarih ve KYB-2021/124660 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 10.082,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2021 tarihli ve 2020/37 esas, 2021/421 sayılı kararının "sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 600 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapıldığında 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 750 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 650 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, anılan Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanarak 18 ay 22 gün hapis ve 625 gün adli para cezasına ve anılan Kanun’un 52. maddesi gereğince 625 gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanarak 12.500,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 18 ay 22 gün hapis ve 541 gün adli para cezasına hükmedilerek hesap hatası yapılmak suretiyle 10.082,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilerek eksik ceza tayininde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Hüküm fıkrasında adli para cezasının hesaplanması sırasında hata yapılarak eksik cezaya hükmedildiğinden bahisle kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de , hapis cezası hesaplanırken de sanık hakkında, temel ceza TCK'nın 157. maddesi gereği 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlendikten sonra; aynı Kanun'un 43/1 maddesi uyarınca 1/4 oranında artırımla 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına, akabinde ise TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanarak 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine ,18 ay 22 gün hapis cezasına hükmedildiği ve böylece sanık hakkında eksik hapis cezası tayin edildiği anlaşılmış olup bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4559
Karar No: 2006/8020
Karar Tarihi: 19.10.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4559 E.  ,  2006/8020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ölü ... mirasçısı ... Yazı tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 574 parsel sayılı 27950 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal, taksim, satınalma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ölü ... ... ve ... adlarına tesbit edilmiştir. Kadastro tutanağına karşı süresi içinde davacı ...'nın vergi kaydı, irsen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı itirazı üzerdine tutanak kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... ve müşterekleri adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı ölü ... mirasçısı ... Yazı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,kadastro tesbitinin 5602 sayılı yasanın yürürlüğü zamanında yapılıp söz konusu yasanın 9.3.1954 tarih ve 6335 sayılı yasa ile değişik 13. maddesinde 10 yıllık zilyetlik süresinin iktisap için yeterli görülmesine, davacı ... ile 22.12.1936 tarihli senette satıcı olarak görülen ...'nin ortak miras bırakanları anneleri ... ve babaları ...'ın ölüm tarihlerine nazaran terekelerinin iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olmakla ...'nin tek başına yapmış olduğu satışın geçerliği yoksa da davacı ile davalılar arasında mirasçılık ilişkisinin olmamasına, senet tarihinden tesbitin yapıldığı tarihe kadar 5602 sayılı yasanın 13. maddesinde değişiklikten önce öngörülen 10 yıllık sürenin geçip bu süre zarfında davalıların taşınmazda zilyet olduklarının bilirkişi ve tanıklarca haber veğrilmesine Medeni Yasanın eski 639 ve yeni 713 maddesinde "iyiniyet" ilkesine yer verilmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı ... mirasçısı ... Yazı'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10.20.YTL fazla alınan onama harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/13197
Karar No: 2007/11696
Karar Tarihi: 03.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13197 E.  ,  2007/11696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocuk mallarının korunmasına ilişkin davada Gölhisar Sulh Hukuk ile Asliye (Aile) Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, T.M.Y.’nın 352. maddesi uyarınca açılan çocuk mallarının korunmasına ilişkindir.

4787 Sayılı Aile Mahkemeleri Kuruluş Yasasının 4. maddesine göre T.M.Y.’nın 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabında yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların aile mahkemelerinde görüleceği yasa hükmü karşısında T.M.Y.’nın 2. kitabında yer alan uyuşmazlığın aile mahkemelerinde, aile mahkemesi olmayan yerlerde asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Gölhisar Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/470
Karar No: 2013/786
Karar Tarihi: 11.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/470 E.  ,  2013/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ.

Kadastro sırasında Okçu Köyü çalışma alanında bulunan 279 ada 4 parsel sayılı 40.100 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacılar tapu kaydına dayanarak 279 ada 4 parsel ile birlikte temyize konu olmayan 279 ada 5 ve 6 parsel ile 280 ada 41 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile adlarına tescili için dava açmışlardır. Kadastro Mahkemesinin 26.11.1992 tarih, 1992/76 Esas, 1992/56 Karar sayılı ilamı ile feragat nedeniyle çekişmeli taşınmazın tespit gibi ... kızı ... adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm; temyiz edilmeksizin 08.02.1993 tarihinde kesinleşmiştir. ..., adına tescil kararı verilen 279 ada 4 parsel sayılı taşınmazda soy isminin Dere olmasına rağmen hüküm fıkrasında Beren yazıldığı iddiasıyla tavzih talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda tavzih talebinin kabulüne, 26.11.1992 tarih, 1992/76 Esas, 1992/56 sayılı kararın hüküm fıkrasında adı geçen ... kızı...’in isminin ... kızı ... olarak tashihine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere ve karardaki soy ismin yanlışlığının maddi hatadan kaynaklandığı maddi hatanın düzeltilmesi her zaman mümkün bulunduğuna göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/968
Karar No: 2022/3672
Karar Tarihi: 18.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/968 E.  ,  2022/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, hükmedilen tazminatların miktarı ile müşterek çocuk için hükmedilen nafakaların miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, velâyet, kişisel ilişki, müşterek çocuk için hükmedilen nafakaların miktarı, hükmedilen ve reddedilen tazminatlar, kadın için hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

Çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveyniyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun üstün yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir. Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde çocuğun bedeni ve fikri gelişimi yanında ana ve/veya babalık duygularını tatmin de önemlidir. Çocuk ile babası arasında yeterli kişisel ilişki kurulamadığı taktirde güven duygusunun oluşamayacağı açıktır.

Somut olayda, müşterek çocuk ile baba arasında sadece hafta sonu ve dini bayramlarda kişisel ilişki kurulmuş olup müşterek çocuk ile baba arasındaçocuğun üstün yararı yanında babalık duygularını tatmin eder şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usuy ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yökarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 397.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'a geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 18.04.2022 (Pzt.)