erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/1962
Karar No: 2017/9930
Karar Tarihi: 30.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1962 E.  ,  2017/9930 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı, ...kaydının iptaliyle kesintisiz 4-a sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Yasanın 4/1-(a) bendi kapsamında...'ye ait işyerinde çalışmakta iken ortağı olduğu...'nin bu şirkete devredilmesi sebebiyle 30/01/2014 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalılık tescili yapılan davacının ...igortalılığının iptali ile kesintisiz 5510 sayılı Yasanın 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 10/01/2012 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasanın 4/1-(a) bendi kapsamında ...'ye ait işyerinde çalıştığı, ortağı olduğu ...'nin 02/01/2014 tarihli devir sözleşmesi ile...'ye devredildiği, devir sözleşmesinin 23/01/2014 tarihli ... ilan edildiği, devirden sonra Kurum tarafından resen davacının ...sigortalılık tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 53/2. maddesinde; “4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında sayılanlar, kendilerine ait veya ortak oldukları işyerlerinden dolayı, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı bildirilemezler.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, yukarıda yer alan yasal mevzuat doğrultusunda Kurum işleminde bir hata bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/2238
Karar No: 2014/9749
Karar Tarihi: 22.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2238 E.  ,  2014/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun nazara alınarak, sanığın 677 sayılı Yasanın 1/2.maddesi gereğince hapis cezasının yanında 450,00 TL adli para cezasına hükmolunması yerine, 6 gün adli para cezası verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrili gün adli para cezası ile doğrudan verilen gün adli para cezalarının toplamı üzerinden adli para cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden 4. ve 5. fıkraların çıkarılması yerine, " Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-... maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak TCK.nun 52/2. Maddesi uyarınca gün para cezası 20 TL takdir edilmek suretiyle paraya çevrilerek sanığın 1.500,00 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 52/2. Maddesi uyarınca sanığa doğrudan verilen 5 gün adli para cezasının gün para cezası 20 TL takdir edilmek suretiyle paraya çevrilerek sanığın 100,00 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2026
Karar No: 2020/4522
Karar Tarihi: 23.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/2026 E.  ,  2020/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5844
Karar No: 2011/1142
Karar Tarihi: 26.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/5844 E.  ,  2011/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2011

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 5 aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında işe başlatmama tazminatının 4 aylık ücret tutarı olarak belirlendiği yazılmıştır.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda işe başlatmama tazminatının miktarı  yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan  sebepten  BOZULMASINA, temyiz nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5125
Karar No: 2014/13687
Karar Tarihi: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5125 E.  ,  2014/13687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2009/51-2014/18

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/22098
Karar No: 2011/6106
Karar Tarihi: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22098 E.  ,  2011/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5524
Karar No: 2016/7508
Karar Tarihi: 07.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5524 E.  ,  2016/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait 2007 takvim yılı defter ve belgelerin incelemeye esas olmak üzere ibrazının istenmesine rağmen süresinde ibraz edilmediğinin iddia ve kabul olunması, sanığın savunmasında, YK üyesi olmadığını, sadece güvenlikten sorumlu müdür yardımcısı olduğunu, tebligat geldiğinde muhasebecileri arayarak bilgilendirdiğini, suçlamayı kabul etmediğini ifade etmesi karşısında, tüzel kişilerin faaliyetlerini gerçek kişiler aracılığı ile gerçekleştirdikleri, 213 sayılı VUK'nun 10 ve 333. maddelerine göre sorumluluğun tüzel kişilerin kanuni temsilcilerine ait olduğu, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.12.1990 gün 312-340 sayılı kararında açıklandığı üzere, tüzel kişinin birden fazla temsilcisinin bulunması halinde cezai sorumluluğun cezanın şahsiliği ilkesine bağlı olarak temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar dikkate alınarak suçun şekil sorumlusu değil, ayrıntısını bilen oluşmasında rolü olan kanuni temsilciye ait olacağı cihetle, sanığın savunmasında adı geçen muhasebecilerin tanık sıfatıyla dinlenip, yine temyize gelmeyen YK Başkanı olan diğer sanık ...'ın da yeniden ifadesine başvurularak sanık ...'in savunması da nazara alınarak temsil yetkisinin bölüşümünde ağırlığının ve sınırının ne olduğu hususu açıkça tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/1992
Karar No: 2020/4521
Karar Tarihi: 23.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1992 E.  ,  2020/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/733
Karar No: 2007/29264
Karar Tarihi: 04.10.2007

9. Hukuk Dairesi 2007/733 E., 2007/29264 K.

**9. Hukuk Dairesi 2007/733 E., 2007/29264 K.**

**- CEZAİ ŞART

- İŞ GÜVENCESİ

- TENKİS**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 18 ]

- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 21 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 161 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ihbar tazminatı, ücret, ikramiye, yakacak ve giyecek yardımı ile iş güvencesi tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Toplu İş Sözleşmesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce imzalanmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinden davacı yararlanamaz. Ancak davacı, Toplu İş Sözleşmesi'nde belirlenen iş güvencesinden koşulları mevcutsa yararlanabilir. Bu nedenle davacının Toplu İş Sözleşmesi'ndeki iş güvencesi tazminatına ilişkin isteğinin kabulü yerindedir.

Ancak, iş güvencesi tazminatı cezai şart olup fahiş bulunmaktadır. Borçlar Kanunu 161/son'a göre indirim yapılarak tazminat miktarı belirlenirken, 4857 sayılı Yasa'nın 21. maddesindeki alt ve üst sınır, davacının hizmet süresi yönünden gözönünde bulundurulmalıdır. Bu husus nazara alındığında mahkemece yapılan indirim az olduğundan, yasa hükmüne paralel bir indirim yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24350
Karar No: 2013/18648
Karar Tarihi: 27.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24350 E.  ,  2013/18648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 15.10.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı,06.06.2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/25626
Karar No: 2020/473
Karar Tarihi: 16.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/25626 E.  ,  2020/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 6111 sayılı Kanun'un 166/6. maddesinin (6) numaralı bendinde “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” denildiği, muris işçinin 6111 sayılı Kanun uyarınca dava dışı kuruma nakledildiği, nakilden sonra iş sözleşmesinin sona erdiği, nakledilen kurumda iş sözleşmesi sona erdiğinden yıllık ücretli izin hakkının dava tarihi itibariyle ücrete dönüşmüş olduğu, ancak davalı devreden işverenin yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğunun sözkonusu olmadığı, sorumluluğun devralan dava dışı işverene ait olduğu anlaşıldığından, dava tarihinde iş sözleşmesinin nakil olunan kurumda devam ettiğinden bahisle yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddi yönünde oluşturulan gerekçe hatalı ise de karar sonucu itibariyle doğru olduğundan davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,16.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8302
Karar No: 2018/2394
Karar Tarihi: 28.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/8302 E.  ,  2018/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetvelindeki sıraya itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.06.2016 gün ve 2016/1681 Esas, 2016/4070 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Davacı vekilinin, onama ilamına karşı süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunduğu, daha sonra davacı asilin karar düzeltme talebinden feragat dilekçesi sunmuş olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin karar düzeltme isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6202
Karar No: 2019/9770
Karar Tarihi: 14.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6202 E.  ,  2019/9770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 30.12.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra ... sayılı TCK'nın 64/1 ve ... sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11022
Karar No: 2014/13686
Karar Tarihi: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11022 E.  ,  2014/13686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2014/182-2014/297

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2343
Karar No: 2013/13610
Karar Tarihi: 19.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/2343 E.  ,  2013/13610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Bilirkişi yemin tutanağındaki imza eksikliğinin mahallinde giderilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık hakkında hapis cezası ile birlikte 120 gün adli para cezasına hükmedildiği, TCK.nun 31/3.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 80 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 90 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nun 52/4. Maddesinde; hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde "...belirli taksitler halinde ödenmesine..." şeklinde hükmolunacağı öngörülmüş olup, buna göre sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde infazda tereddüt oluşturmaması bakımından taksit aralıklarının da gösterilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, sanığa verilen 120 gün karşılığı adli para cezasından TCK.nun 31/3.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 80 gün adli para cezası tayinine, cezasından TCK.nun 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmasına ve 66 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü TCK.nun 52/2. Maddesi gereği 20 TL'den hesaplanarak 1320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hüküm fıkrasına "...10 eşit" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.