Esas No: 2024/932
Karar No: 2024/2216
Karar Tarihi: 28.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/932 E.  ,  2024/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1031 E., 2023/1784 K.

DAVA TARİHİ : 26.10.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/723 E., 2022/906 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması veya yeninden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anne dava dilekçesinde özetle; tarafların Bursa 2. Aile Mahkemesinin 2018/1158 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verildiğini, davalı baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulduğunu, davalı babanın uyuşturucu bağımlısı olup başka suçlardan ceza alıp cezaevinde kaldığını, çocuklarına karşı ilgisiz olduğunu beyan ederek; ortak çocuklarla davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına aksi taktirde sabah 10.00 akşam 19.00 saatleri arasında yatısız olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba'ya dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı babanın çocukla arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir davranışının ispatlanamadığı ve uzman raporlarında kişisel ilişkinin devamının çocuğun üstün yararına uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, çocukların baba, babaanne ve halalarından yaramazlık yaptıkları bahanesi ile fiziksel şiddet uyguladıklarını babaanne ve halanın psikolojilerinin bozuk olduğunu iddia etmelerine rağmen Mahkemece araştırma yapılmadığını, terditli talepleri hakkında değerlendirme yapılmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı anne vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu itirazlarını aynen tekrar ederek, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocukları ile baba arasında boşanma ilâmıyla kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir durumun ispatlanıp ispatlanmadığı veya sınırlandırılması gerektirecek durumun var olup olmadığı, davanın reddinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı anne vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.