erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/23615
Karar No: 2017/9466
Karar Tarihi: 13.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23615 E.  ,  2017/9466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiileri ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/889
Karar No: 2016/6474
Karar Tarihi: 12.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/889 E.  ,  2016/6474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında 19.09.2008 tarihli bayilik sözleşmesi olup, müvekkillerinin davalı firmanın ürettiği yağların Elbistan bayiliğini ve dağıtımını yaptıklarını, müvekkillerinin toplu siparişte bulunup, ödemeler yaptıklarını ancak gelen yağların Türk Gıda Kodeksi "Yemeklik Zeytinyağı ve Yemeklik Prima Yağı Hakkında Tebliğ" hükümlerine uygun olmadığının tespit edildiğini, tüm ihtarlara rağmen ürünleri davalının almadığını, son kullanma tarihleri geçen mallar nedeniyle müvekkillerinin zarara uğradığını, sözleşmeye aykırı davranan davalı yanın sözleşme ile kararlaştırılan cezai şartı ödemesi gerektiğini iddia ederek, 23.530,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunup, sözleşmenin 1. maddesi uyarınca davacıların cezai şart talep edemeyeceklerini, gönderilen yağların Türk Gıda Kodeksine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davanın kabulüne dair hüküm davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 10.06.2014 gün, 2014/8813 E. - 2014/10747 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında; "... davalının yokluğunda yapılan ön inceleme duruşmasında verilen ara kararın 3. maddesinde davalıya delilleri ibraz etmek üzere HMK'nun 140/5. maddesine göre iki hafta süre verilmiş olup, aynı celsede gerekçesi belirtilmeden söz konusu ara kararından da rücu edilmeden ve davalı taraf tahkikat duruşmasına davet edilmeden davanın esastan kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, aynı celsede verilen ara kararı unutularak davanın esastan karara bağlanması usul ve yasaya aykırıdır." denilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu, Tarım İl Müdürlüğü'nün raporunda, numunelerin gıda kodeksine uygun olmadığının anlaşıldığı, davalının bu suretle sözleşmeye aykırı davrandığı ve sözleşmedeki cezai şartın tahsili koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5903
Karar No: 2014/12056
Karar Tarihi: 25.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5903 E.  ,  2014/12056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/10/2013 tarih ve 2009/236-2013/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, aralarında organik bağ olan davalı şirketlerinin 2006 yılının Ocak ayındanda itibaren müvekkilinin ticari sırlarına vakıf, müşteri portföyünü elinde bulunduran, şirketin projeksiyonu ve promosyon planlaması hakkında bilgi sahibi olan 7 çalışanını ayartarak aynı bölge ve aynı faaliyet kolunda kendi bünyesine dahil ettiğini, davalıların ayartma eylemlerinin ticari rekabeti etkileyebilecek nitelikte olduğunu, davalıların, işinde ehil, uzman, bilgili ve yetenekli davacı şirket çalışanlarını kendilerine çekmekle rekabet güçlerini artırdıklarını, bu yolla davacının rekabet gücünü ise zayıflattıklarını ve davacı şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürerek davalılaraın eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile men'ine, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davacı şirketten ayrılan işçilerin serbest iradeleriyle işten ayrıldıklarını, davacının iddiası gibi ayartmanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket ile bu şirketten ayrılarak davalı şirketlerde çalışan şahısların bir müdür, 5 tıbbi mümessil ve bir eczacıdan oluştuğu, davacı şirketin işten ayrılanlardan boşalan satış temsilcilikleri kadrolarının kısa sürede doldurulduğu, davalı şirketlere gidenlerin davacı yönünden vazgeçilmez birer unsur olmadığı, işten ayrılanların konumları itibariyle davacı şirketin ticari sırlarını bilebilecek durumda bulunmadıkları, davacı şirket çalışanlarının işten ayrılmaları ve davalı şirketlerde çalışmaya başlamaları ile davacı şirketin satışlarının düşmesi arasında illiyet bağının bulunmadığı, işten ayrılanların iş akitlerinde bonservis bedeli, cezai şart gibi düzenleme bulunmaması nedeniyle özgür iradeleri ile işten ayrılmış olmalarının ayartma olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9098
Karar No: 2015/9203
Karar Tarihi: 12.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9098 E.  ,  2015/9203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/954
Karar No: 2015/1191
Karar Tarihi: 04.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/954 E.  ,  2015/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...... Yönetimi, 17.01.2013 tarihli dava dilekçesi ile; davalı adına tapuya kayıtlı Şahinkaya Köyü 2188 parsel sayılı taşınmazın, yörede ilk kez yapılan ve 18.12.2012 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığını, taşınmazın orman bütünlüğü içinde orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, bu yere ait sınırlamanın iptaliyle taşınmazın orman sınırları içine alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ....... Bakanlığı hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile dava konusu 2188 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına göre, mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; davacı .... Yönetimi ..... Köyü 2188 nolu parselin orman sayılan yerlerden iken, tahdit hattı dışında bırakıldığını ileri sürerek yapılan sınırlamanın iptali ile taşınmazın orman sınırı içine alınmasını talep etmiştir. Ancak, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın kısmen tahdit dışında bırakıldığı belirtilmiş, Dairemizin iade kararı üzerine alınan 25/12/2014 tarihli ek kurul raporu ve krokisinde taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 12066 m2'lik kısmının orman tahdidi dışında bırakıldığı, (B) harfi ile gösterilen 7800 m2'lik kısmının orman tahdidi içinde olduğu belirtilmiştir. (B) harfi ile gösterilen kısım zaten tahdit içinde olduğundan, bu kısım hakkında davanın kabulune karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece (A) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın kabulüne, (B) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/03/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23905
Karar No: 2017/9463
Karar Tarihi: 13.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23905 E.  ,  2017/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5935
Karar No: 2015/6305
Karar Tarihi: 28.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5935 E.  ,  2015/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/1015-2014/1072

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, usulden reddine ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkin olup; 17.8.2013 tarih ve 28738 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yeni Tapu Sicil Tüzüğü'nün yürürlüğü zamanında 01.10.2014 tarihinde açılmıştır.

Mahkemece, düzeltim için öncelikle Tapu Müdürlüğüne başvurulması ön koşulunun yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine ve davanın niteliği gereği vekalet ücreti tayinine yer olmadığına karar verilmiş; karar, davalı Tapu Müdürlüğü tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, yeni Tapu Sicil Tüzüğü hükümleri ve özelikle 75. maddesi tapu müdürlüklerine oldukça geniş yetkiler vererek tapudaki hataların daha kısa bir sürede, idari yoldan düzeltilmesine imkân tanımış ve kayıt düzeltimleri için öncelikle müdürlüklere başvuru yapılmasını zorunlu kılmıştır.

Bu nedenle, yeni Tapu Sicil Tüzüğünün yürürlüğe girdiği 17.8.2013 tarihinden itibaren, idareye müracaat etme ön şartını yerine getirmeden doğrudan mahkemede dava açan ilgililerin davayı açmakta haklı olduklarını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; kendisini vekille temsil ettiren davalı Tapu Müdürlüğü yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğyile karar verildi. .
Esas No: 2015/2426
Karar No: 2015/2242
Karar Tarihi: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2426 E.  ,  2015/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2015

NUMARASI : 2014/720-2015/99

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.03.2014 gün ve 2012/253 E. 2014/115 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/14318 E. 2014/28651 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece usule uygun karar oluşturulmamış sadece "eski kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz usule uygun karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/12489
Karar No: 2021/16698
Karar Tarihi: 27.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/12489 E.  ,  2021/16698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyarak, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Dosya içeriğinden, 24.09.2014 tarihinde açılan eldeki davada, temyize konu .... İş Mahkemesinin 2019/59 Esas, 2020/96 Karar, 20.10.2020 günlü kararının, tasfiye halinde olduğu anlaşılan davalı şirket yönünden, tescil kaydında yer alan adrese Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı dolayısıyla usulüne uygun bir tebliğden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, adı geçen şirket yönünden tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgilerinin sorularak, tasfiye memuruna gıyabi hüküm yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 27.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1219
Karar No: 2014/5147
Karar Tarihi: 08.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1219 E.  ,  2014/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13552
Karar No: 2015/20094
Karar Tarihi: 10.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13552 E.  ,  2015/20094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/125-2014/128

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın yüzölçümü 655 m², dava konusu taşınmazın yüzölçümü ise 18.508,10 m² olup, taşınmaz emsalden 8 kat daha değerli olduğu kabul edildiğinden, bu iki taşınmazın benzer nitelikte olduğu kabul edilerek değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki

konumu, hükümet konağı, adliye ve belediye binası gibi ilçenin merkezi yerlerine uzaklığı, emsallere olan mesafesini de gösterir işaretlenmiş krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.