erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/3952
Karar No: 2006/4895
Karar Tarihi: 13.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3952 E.  ,  2006/4895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna aitiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... kişi, ... Köyü ... mevkiindeki, dava dilekçesinde hudutlarını belirttiği taşınmazın kendi zilyedliğinde olduğunu, yörede 10.08.1999 tarihinde ilk kez yapılan ve 04.12.2003-04.06.2004 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında, öncesi tamamen orman olmayan taşınmazın kadastro komisyonu tarafından orman sayılarak orman alanı içinde bırakıldığını, işlemin iptali ile taşınmazın tamamının orman alanı dışına çıkarılmasını istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, ... bilirkişi raporunda belirtilen (A) harfli 25.910.64 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tesciline, (B) harfli 672.69 m2 ve (C) harfli 848.26 m2'lik bölümlerinin orman tahdidinin iptaline, bu bölümlerin orman sayılmayan yer olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda (A harfi ile işaretli kırmızı ile ... 131.058,34 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince orman niteliği ile Hazine adına tesciline, B harfi ile gösterilen 1708.67 m2'lik kısmın orman tahdidinin iptaline, bu kısmın orman sayılmayan yer olarak tespitine) dendiği halde, gerekçeli kararda (A harfi ile işaretli 25.910,64 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi gereğince orman niteliği ile Hazine adına tesciline, B ve C harfleri ile gösterilen (B=672.69 m2, C=848.26 m2) kısımların orman tahdidinin iptaline, bu kısımların orman sayılmayan yer olarak tespitine) denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... kişi ile davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının davacı ... kişi ve davalı ... Yönetimine iadesine 13/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/19124
Karar No: 2014/15143
Karar Tarihi: 13.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19124 E.  ,  2014/15143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/08/2006 ve davacılar ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/07/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davalı vasisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(...) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (...) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (...) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(...) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (...) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (...) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine .../.../2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1734
Karar No: 2013/20701
Karar Tarihi: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1734 E.  ,  2013/20701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (Değişen suç vasfı nedeniyle hırsızlık)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların olay tarihinde müşterek suç işleme iradesiyle katılanın evine geldikleri ve bir miktar yağ satın almak istediklerini söyledikleri, katılanın da 100 kg yağı 390 TL ye satmayı kabul ettiği, sanıklardan birisinin katılandan devamlı su istediği, diğerinin kantarın başındaki katılanın kızı tanık Ayten’i satın aldıkları 100 kg yağın tartımı sırasında oyalarken diğerlerinin de 40-50 kg yağ alan 7 adet güğümü ve 100 kg olan 2 adet bidondaki yağları gizlice kamyona yükledikleri ve 100 kg yağın parasını ödeyip olay yerinden uzaklaştıkları olayda, hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sebebiyet verilen yargılama giderlerinden sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde “zincirleme” tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, yargılama giderleriyle ilgili bölümde yer alan "zincirleme" ifadesinin çıkartılarak yerine “eşit olarak” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/237
Karar No: 2022/16055
Karar Tarihi: 08.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/237 E.  ,  2022/16055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanık ...' in, kız arkadaşını görmek üzere, 15 yaşından küçük olan mağdur ...'yle birlikte motosikletle Kocaeli-Körfez ilçesine geldikleri, oradan İzmit'e geçtikleri, sanığın alkollü vaziyette motosiklet sürmesi üzerine kolluk kuvvetleri tarafından yapılan uygulamada motosiklete el konularak sanık ve mağdurun polis merkezine götürüldükleri, mağdurun çocuk yurduna teslim edildiği, ertesi gün mağduru yurttan çıkaran sanığın, motosikletin bağlanmış olduğu parka gidip motosikleti alamamaları üzerine bir gün daha orada kalmaları gerektiğini söyleyerek ... ... isimli otele konaklamak üzere yerleştikleri, mağdurun arakadaşı ...'a kaldıkları yeri söylemesiyle mağdurun babasının olaydan haberdar olarak sanığın hırsızlık yaptırmak amacıyla oğlunu yanında tuttuğunu söyleyerek polise ihbarda bulunduğu ve mağdurun belirtilen otele gidilerek teslim alındığı olayda; onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurun kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli kabul edilmediğinden, bu itibarla sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1 ve 109/3-f. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan mağdur vekili ile sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18663
Karar No: 2024/15796
Karar Tarihi: 22.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/18663 E.  ,  2024/15796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.05.2018

SAYISI : 2018/251 E., 2018/723 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.05.2018 ve 25.05.2018 tarihli, 2018/251 Esas, 2018/723 Karar sayılı kararı ve ek kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1-Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, 24.05.2018 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiği halde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının dairemize iadesi için,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295/1. maddesi uyarınca "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratı ile tebliğ/tefhim edilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeniyle, gerekçeli kararın ve ek kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle, karar verildi.
Esas No: 2019/5739
Karar No: 2019/8309
Karar Tarihi: 07.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5739 E.  ,  2019/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19/06/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14/11/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gece vakti sayılan saat diliminde otomobilin kapısını bıçakla zorlamak suretiyle açarak suça konu teybi çalması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nin 493/1, 522, 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nin aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve 15 yıllık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 28/12/2001 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2418
Karar No: 2015/2234
Karar Tarihi: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2418 E.  ,  2015/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2015

NUMARASI : 2014/723-2015/102

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.03.2014 gün ve 2012/256 E. 2014/119 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 30.09.2014 gün ve 2014/14303 E. 2014/28636 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece usule uygun karar oluşturulmamış sadece "eski kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz usule uygun karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/3530
Karar No: 2021/13628
Karar Tarihi: 14.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/3530 E.  ,  2021/13628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesi 16.10.2019 -

2019/331 esas ve 2019/307 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi, 18.02.2020 - 2020/219 esas ve 2020/260 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/22189
Karar No: 2021/12972
Karar Tarihi: 19.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/22189 E.  ,  2021/12972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5833 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1647
Karar No: 2016/653
Karar Tarihi: 25.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1647 E.  ,  2016/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurların beyanları, savunma ve dosya içeriğine göre; sanığın, çocukları olan mağdurlar ... ile ...'a yönelik hürriyeti kısıtlama şeklinde bir eylemin bulunmadığı gibi mağdurların defterlerini karalamaları nedeniyle onları bir süre ayakta bekletme şeklindeki eyleminin de 5237 sayılı TCK'nın 232. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunu oluşturacak boyutlara ulaşmadığının ve eşi olan mağdure ... ile tartışmasından sonra mağdurenin evden ayrılmasını engelleme şeklindeki eylemini ise mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları dışında, cebir, tehdit veya hileyle gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, mevcut haliyle sanığın, eşi ...'ye yönelik sübuta eren eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 109/1-3e maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülüp koşulları oluşmadığı halde zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43/2. maddesininde tatbiki suretiyle TCK'nın 109/2, 43/2. maddeleri ile hüküm kurulması neticesinde fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu eşine ve çocuklarına karşı gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/3-e. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin kısmen iptaline karar verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi yarınca BOZULMASINA, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.