Esas No: 2024/6490
Karar No: 2025/2316
Karar Tarihi: 21.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6490 E.  ,  2025/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/508 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/103 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararıyla 10 ay hapis cezasına hükümlü ... hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 08.06.2023 tarihli ve 2023/2-8701 ilamat sayılı müddetname kapsamında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihi olan 24.12.2023 tarihine kadar olan sürenin denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına dair Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin 12.06.2023 tarihli ve 2023/4688 Esas, 2023/4744 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün Covid-19 izninden dönmesi gereken son tarih olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 7456 sayılı Kanun'un Geçici 10/1. maddesi ile uzatılan 15 günlük süre içerisinde ilgili Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığı ve bu sürenin bitiminden itibaren 2 günlük mazeret süresi de geçmiş olmasına rağmen müracaatta bulunmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, hükümlünün 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/9092 Esas, 2023/9704 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2024 tarihli ve 2024/508 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 94660652-105-34-11046-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve 2024/95062 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve 2024/95062 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli kararı ile, hükümlünün Covid izninde iken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/1. maddesi uyarınca verilen süre kapsamında 15.08.2023 tarihine kadar infazın devam ettiği kuruma dönmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

İnfaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/103 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin infazın yapıldığı esnada 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 9/5. uyarınca Covid 19 izinlisi olarak tahliye edilmesini müteakip, 7456 sayılı Kanun ile getirilen 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 10. düzenlemesinden önce Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin 12.06.2023 tarihli ve 2023/4688 Esas, 2023/4744 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına karar verildiği, anılan bu kararın hükümlüye tebliğ edilmediği,

Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğünce yapılan Covid-19 izninde bulunan hükümlülerle ilgili duyuruda, açık ceza infaz kurumuna dönmeyerek cezalarının infazına denetimli serbestlik tedbiri altında devam edecek hükümlülerin ceza infaz kurumuna başvuruda bulunmaması gerektiğinin ifade edildiği, diğer yandan 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/4. maddesinde "105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler." yer alan şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, 7456 sayılı Kanun ile getirilen 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 10. düzenlemesinden önce hakkında 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiş Covid izninde bulunan hükümlünün, Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin 12.06.2023 tarihli tebliğ yapılmayan kararı da nazara alındığında ceza infaz kurumuna ve/veya denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesini gerektirecek bir durumunun söz konusu olmadığından hükümlün açık ceza infaz kurumuna iade edilmesinin hukuka aykırı olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

(4) 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 10 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 08.06.2023 tarihli ve 2023/2-8701 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 08.06.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere açık ceza infaz kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 24.12.2023 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 12.06.2023 tarihli ve 2023/4688 Esas, 2023/4744 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, 5275 sayılı Kanunu'nun geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "......105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır." hükmü gereğince

izinli sayıldığı, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır." hükmü uyarınca izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönme zorunluluğu olduğu görülmekte olup, dönme zorunluluğu olmadığına ilişkin kanun yararına bozma isteminde yapılan açıklama ve değerlendirmenin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır.

6. Ancak, hükümlünün cezasının infazına başlandığı tarih ve Covid-19 izninin bittiği tarih dikkate alındığında, hükümlünün izne gönderildiği sırada Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenip hükümlüye tebliğ edilmesi gereken, izin bitim tarihi ile teslim olması gereken tarihi içermesi gereken izin belgesinin aslı yada onaylı suretinin ve izin belgesinin hükümlüye tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgelerin dosya içerisine alınması ve hükümlünün yokluğunda denetimli serbestlik kararı verilmiş olması ve denetimli serbestlik kararının kendisine tebliğ edilmemiş olma ihtimaline binaen izin bitim tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediğinin ve müracaat etti ise ne gibi işlem yapıldığının araştırılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

7. Ayrıca Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükümlünün 31.07.2023 tarihine kadar Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiğine dair “12.06.2023 tarihli ve 2023/10030 sayılı Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin” hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.02.2024 tarihli ve 2024/508 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2025 tarihinde karar verildi.