erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/140
Karar No: 2010/1346
Karar Tarihi: 08.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/140 E.  ,  2010/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1,31/3,62. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (KIRŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/06/2009 gün ve 52/71 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK. nun 450/4, 55/3, 59/2, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin hükümlüye yaşı nedeniyle 5237 sayılı TCK nun 31/3. maddesi ile belirlenen cezanın fazla olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nu na göre hüküm kurulduğu halde suç eşyasının 5237 sayılı TCK.nun 54 maddesi yerine 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi ile müsaderesine karar verilmesi, kesinleşen hükümdeki vekalet ücreti yerine 1250. TL vekalet ücretine hükmedilmesi yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki müsadere ile ilgili uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK nun 54. maddesi olarak, vekalet ücretinin de 550.TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13282
Karar No: 2012/25658
Karar Tarihi: 29.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13282 E.  ,  2012/25658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3 yollamasıyla 179/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, sanığın olay günü 212 promil alkollü bir şekilde kullandığı aracı ile seyir halinde iken park halindeki bir araca çarpması şeklinde meydana gelen olayda atılı suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla tebliğnamedeki, sanığın aldığı alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek durumda olup olmadığı hususunun tıbbi bulgular ya da sanığın dışa yansıyan davranışları dikkate alınmak suretiyle saptanması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle, bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suçu işlemediğine, uzlaşma yapılması ve cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28599
Karar No: 2016/3748
Karar Tarihi: 20.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28599 E.  ,  2016/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık suçuna yardım etme

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların dolandırıcılık suçuna yardım ettiklerinin iddia edildiği olayda, sanık ...'ın kimliğinin kullanılarak onun ismiyle hat alınıp kullanıldığı, dolayısıyla suç işleyen ve yardım eden olarak sanık ...'ın eylemlerle bağlantılı olmadığı anlaşılmış, sanık ...'nın ise oto tamirhanesi olduğu, kimliği tespit edilemeyen olayın sanığı olduğu bildirilen kişinin aracını, Kamuran'ın işyerine hasarlı olup olmadığını tespit için götürdüğü, aracı kontrol dışında da sanık ...'ın suça iştirakine ilişkin bir delil bulunmadığı nedenine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı suçun sübuta ermediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4882
Karar No: 2014/13523
Karar Tarihi: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4882 E.  ,  2014/13523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2009/1067-2013/837

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı M. AŞ vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/40911
Karar No: 2017/3117
Karar Tarihi: 21.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40911 E.  ,  2017/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur sanıklar ..., ..., ..., ...’un soruşturma evresindeki beyanları ile 29/05/2013 tarihli tespit tutanağında, ...'ya ait bahçe giriş kapısının üst sağ bölümünde darbeden dolayı boyasında onbeş cm'lik kazıntı olduğu, aynı kapının orta kısmında ayak izine benzer toz izi olduğu, ikamet giriş kapısında kapı çalma tokmağı üzerinde üç adet boyları onbeş cm'lik çizik olduğu, kapı tokmağı alt kısmında bir cm'lik alanda kapı boyasının kazınmış olduğu ve 29/05/2013 tarihli olay yeri basit krokisine göre de; ikamet iç kapıda ezikler olduğunun tespit edilmesi karşısında yerinde görülmeyen ve yetersiz gerekçeyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3739
Karar No: 2011/3826
Karar Tarihi: 14.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3739 E.  ,  2011/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-a,29,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/07/2010 gün ve 135/161 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak tasarlayarak öldürme suçundan yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 07/02/2006 gün ve 2006/10-11-12 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama davasında hükümlünün, hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu bulunduğu dikkate alınarak, kesinleşme öncesindeki yargılama giderlerinin tahsil edilebilmesi için kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin uyarlama hükmünde aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye istinaden hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "kesinleşen hükümde yer alan 10 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak müdahile verilmesine ve 6,49 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye irat kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/6925
Karar No: 2013/2189
Karar Tarihi: 18.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/6925 E.  ,  2013/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, bu suça yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e,53,58 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında kasten yaralamaya yardım suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 39,53 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten yaralama, sanık ...'in kasten yaralamaya yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/6375
Karar No: 2015/6712
Karar Tarihi: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/6375 E.  ,  2015/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2012/739-2013/578

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili ve davalı Ö.. S.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

UYAP üzerinden yapılan incelemede, davalı Ö.. S..'in hükmü temyiz ettiği ve buna yönelik olarak 19.12.2013 tarihinde temyiz harcı ve masraflarını yatırdığı anlaşılmıştır. Ancak anılan davalının temyiz dilekçesine dosya içerisinde rastlanamadığından ilgilisinden temini ile Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/13362
Karar No: 2014/13453
Karar Tarihi: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13362 E.  ,  2014/13453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2013/73-2013/46

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılan davalı M.. G..'A yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyasyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12671
Karar No: 2013/644
Karar Tarihi: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12671 E.  ,  2013/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21/05/2012 gün ve 2012/2121 - 2012/7698 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde Orman Yönetimi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygundur. Kaldı ki; dava konusu taşınmazı davacının dava tarihine kadar tapu kaydına dayanarak kullandığı kuşkusuzdur. Tapu kaydı henüz ayakta iken kullanımın haksız olduğundan ve elatmanın varlığından söz edilemez. Bu nedenle, davacı ... Yönetimi vekilinin bu yöndeki karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 219.00.- TL. para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 50.45.- TL. red harcının düzeltme isteyenden alınmasına 04/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5683
Karar No: 2019/2069
Karar Tarihi: 14.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/5683 E.  ,  2019/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2018/34859

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve 2014/477 esas, 2014/1123 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’un 151/1. maddesi gereğince hükmedilen 180 gün adlî para cezasından, anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığında 120 gün yerine 150 gün adlî para cezasının belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün yerine 125 gün adlî para cezasının tespitini takiben, paraya çevirme işlemi neticesinde aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 2.500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.04.2018 gün ve 1896 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2018 gün ve KYB/2018-34859 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince hükmedilen 180 gün adli para cezasından, anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince yapılan indirim neticesinde 120 gün adli para cezası yerine, 150 gün adli para cezasına hükmedilerek hesap hatası yapıldığı, bu hatayı takiben aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 100 gün adli para cezası ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca paraya çevirme işlemi neticesinde de 2.000.00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 2.500.00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılı'ğının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 04.12.2014 gün, 2014/477 esas 2014/1123 sayılı kararın CMK.nun 309. Maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. Fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nun 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 180 gün adli para cezasından, TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim ile hükmolunan 150 gün adli para cezasının 120 gün ;TCK.nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile hükmolunan 125 gün adli para cezasının 100 gün adli para cezasına indirilmesine ,100 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesaplanarak 2000 TL adli para cezasına çevrilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,hükümdeki sair hususların aynen korunmasına dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2467
Karar No: 2020/4108
Karar Tarihi: 05.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2467 E.  ,  2020/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15/11/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 27/07/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07/09/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.