erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/20903
Karar No: 2016/6914
Karar Tarihi: 04.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20903 E.  ,  2016/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/617-2015/220

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9927
Karar No: 2015/4501
Karar Tarihi: 11.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9927 E.  ,  2015/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ... aleyhine 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre başlattığı icra takibinde borçlu adına kayıtlı taşınmazın haczedildiğini, ...10. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1728 esas sayılı dosyasında taşınmazın 135.162,42 TL bedelle satışının yapıldığını, sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrımadığını, oysa müvekkilinin alacağının amme alacağı niteliğinde olup imtiyazlı olduğunu, bu nedenle öncelikle müvekkili kurum alacağının ödemesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... A.Ş. vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Şikayet olunan ..., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi kurumun alacağının prim alacağı olup, 5510 sayılı Yasa'nın 88/18 maddesinin yollamasıyla 6183 sayılı 21/ı maddesi uyarınca satış tutarının alacaklılar arasında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6674
Karar No: 2020/3819
Karar Tarihi: 22.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6674 E.  ,  2020/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şoför olan sanığın, öğrenci servis aracıyla katılanın ikamet ettiği köydeki öğrencileri bekledikleri yerden alarak hareket ettiği, servise yetişmek için koşturan katılanın açık olan kapıdan hareket halindeki araca binmeye çalıştığı, katılanın geldiğine ilişkin arkadaşlarının uyarıda bulunması üzerine sanığın aracı durdurduğu sırada katılanın kafasını kapının üst demir kısmına çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, katılanın hareket halindeki araca binmeye çalıştığı, sanığın da durumu uyarılar üzerine anlar anlamaz fren yaparak durmaya çalıştığı, sanığın alabileceği başkaca bir önlem bulunmadığı, katılanın kendi kusurlu hareketiyle yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu alınması gerektiği yönündeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin katılanın geldiğini gördüğü halde durmayıp, binmesi için yavaş yavaş gittiği, yaralanmanın da araca bindikten sonra katılan ayakta iken sanığın birden durması nedeniyle meydana geldiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4627
Karar No: 2018/5893
Karar Tarihi: 11.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/4627 E.  ,  2018/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

mahkeme : EREĞLİ (Konya) Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Sanık hakkında TCK'nın 188/3, 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen “4 yıl 8 ay hapis cezası ve 333 gün karşılığı adli para cezası ” üzerinden TCK'nın 62. maddesi uyarında 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın “3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ve 277 gün karşılığı adli para cezası ” yerine hesap hatası sonucu “3 yıl 14 ay 12 gün hapis ve 299 gün karşılığı adli para cezası olarak belirtilmesi ve ardından sonuç para cezasının “5540 TL” yerine “5980 TL” olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-)Gün olarak belirlenen adli para cezası, paraya çevrilerek sonuç adli para cezası belirlenirken TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

3-) Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı'nca alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve uyuşturucu maddelerin TCK 54/4 yerine 54/2. fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-) Hükmün 3. paragrafında yazılı bulunan "3 yıl 14 ay 12 gün hapis ve 299 gün karşılığı adli para cezası" ibaresi çıkarılarak yerine "3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ve 277 gün karşılığı adli para cezası" yazılması ve yine hükmün 4. paragrafında yazılı bulunan " 299 gün karşılığı 5980 TL adli para cezası " ibaresi çıkarılarak yerine " 277 gün karşılığı 5540 TL Adli para cezası " ibaresinin yazılması,

2-) Hükümde adli gün cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bölüme “5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince”ve “adli para cezasının taksitlendirmeye ilişkin bendinin cümle başına “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince” ibarelerinin, eklenmesi”

3-) Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında “...esrar maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce alınan tanık numunenin” ibaresinin eklenmesi ve "54/2" ibaresinin çıkartılarak yerine "54/4" ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3323
Karar No: 2022/2514
Karar Tarihi: 31.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2018/3323 E.  ,  2022/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle, TCK’nın 62, 53. maddeleri

gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/03/2019 tarihli ve 2016/13-1281-2019/216 sayılı kararı ile benzer nitelikteki birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

İncelenen dosyada; sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığa usulüne uygun olarak 22/01/2018 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün sanık tarafından CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 02/02/2018 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; hükmün yasa yolu kısmında temyiz süresinin “tebliğden itibaren 15 gün” olarak belirtilmesi sebebiyle, sanığın bu yanılgılı bildirimden kaynaklı olarak temyiz hakkını süresinde kullanmasının engellendiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’in 09/04/2020 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302. maddesinin 2. fıkrası gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 31/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1730
Karar No: 2011/4809
Karar Tarihi: 13.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1730 E.  ,  2011/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Alaplı Sulh Hukuk ve Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi; kadastro tutanağı düzenlendiğini belirterek, Kadastro Mahkemesi ise, dava edilen yerin paftasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakıldığını gerekçe göstererek karşılıklı olarak görevsizlik kararı vermişlerdir.

Somut olayda, 08.11.2010 günlü bilirkişi... 'ın raporu ve eki krokisinde kırmızı renkle gösterilen 12.13 m2 lik uyuşmazlık konusu yerin yol boşluğunda bulunduğunun belirlendiği, yol hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

3402 Sayılı Yasanın 16/B-son maddesinde "yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir" hükmüne yer verilmiştir. 3402 Sayılı Yasanın 26. maddesinde ise, “Kadastro Mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

O halde; dava konusu edilen 12.13 m2 lik yerin yol olduğu, kadastro tutanağı düzenlenmediği ve paftasında gösterildiği anlaşıldığından 12.13 m2 lik kısma yönelik uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Alaplı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11180
Karar No: 2009/1012
Karar Tarihi: 12.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11180 E.  ,  2009/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İcra ve İflâs Kanunu’nun 142,III hükmüne göre, “İtiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikâyet yoliyle icra mahkemesine arzolunur.” Anılan kanun hükmü uyarınca sıra cetveline şikayetin icra mahkemesine yapılması isabetli olup, mahkemece şikayetin icra dairesine yapılması gerektiği şeklindeki gerekçesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, şikâyet konusu 1.sıradaki alacak rehinle temin edilmiş olup, 6183 sayılı Kanunun 21/2 hükmü uyarınca, vergi alacağının rehinle temin edilmiş alacağa garameten iştirak etmesi mümkün olmadığından şikayetin reddedilmesi sonucu itibarıyla doğrudur. Mahkeme kararının gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru olan kararın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438’inci maddesinin son fıkrası uyarınca gerekçesinin bu şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili, satışı yapılan taşıtın bedelinin 1.sıradaki alacaklı ile garameten paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken vergi alacağı için pay ayrılmadığını belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinin tanzim görevinin ilk haczi koyan icra dairesine ait olduğu, bu nedenle davacının itirazını icra dairesine yapması gerekirken mahkemesine başvurmasının hukuki sonuç doğurmayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, 12.02 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Esas No: 2012/9479
Karar No: 2012/14121
Karar Tarihi: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9479 E.  ,  2012/14121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28160
Karar No: 2015/1322
Karar Tarihi: 27.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/28160 E.  ,  2015/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1a-4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen tüm; katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında, hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın dolu olan tüfeğini azami dikkat göstererek yanından ayırmaması ve güvenli bir şekilde, bulundurması gerektiği, ölenin giysilerinin tüfeğin üzerinde bulunması nedeniyle, tüfeği alırken dolu olduğunu düşünerek, önce dikkatli bir şekilde tüfeğin üzerindeki giysileri alması, tüfeğin tetiğini, namlusunu ve kabzasını görünür hale getirmesi gerektiği, sanığın bu hususlara riayet etmeden, tedbirsiz ve dikkatsiz bir şekilde, tetiğin tam olarak yerini görmeden el yordamıyla, giysilerin arasından dolu ve atışa hazır olduğunu bildiği tüfeği çekmeye çalışmasının, olaya sebebiyet verdiği anlaşılmakla, asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanığın, taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak, hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, yazılı şekilde ceza tayini ve somut olayda sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/19668
Karar No: 2020/11220
Karar Tarihi: 21.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/19668 E.  ,  2020/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.400,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli ve 2017/198 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16.04.2020 tarihli ve 2020/5884 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2020 tarihli ve...sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 120 gün karşılığı adli para cezası üzerinden, anılan Kanun’un 86/3-e maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapıldığında bulunan 180 gün adli para cezası üzerinden, aynı Kanun'un 29. maddesi gereği 1/4 oranında indirim yapıldığında 135 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, sanığa fazla ceza tayini ile 145 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 112 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.240,00 Türk lirası yerine, 2.400,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli ve 2017/198 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e. maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4220
Karar No: 2007/3804
Karar Tarihi: 18.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4220 E.  ,  2007/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan, dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ.

Kadastro sırasında 111 ada 4 parsel sayılı 1318.35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satış, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ..., adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde taşınmazına bitişik yolun kendisine ait olduğu ve 111 ada 4 nolu parselden kendisinin ayırıp bıraktığı, yol boşluğu olmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ve yol boşluğu bırakılan fen bilirkişinin raporunda "A" ile sarıya taralı olarak gösterilen 124.74 metrekarelik kısmın en son parsel numarası verilerek davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro tesbiti sırasında dava konusu taşınmazla ilgili tutanak düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Kadastro mahkemelerinde davaya bakılabilmesi için davaya konu olan taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmiş olması zorunludur. HUMK.nun 7.maddesi gereğince mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olup, re'sen gözetilmesi gerekir. Bu nedenle mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dava dosyasının görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 18.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.