Esas No: 2014/8091
Karar No: 2018/1817
Karar Tarihi: 12.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/8091 E.  ,  2018/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Resmi Belgede Sahtecilik, Özel Belgede Sahtecilik, 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet, Suç Eşyasının Kabul Edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'a yönelik yağma, sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının kabul edilmesi, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Yağma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesi ile uygulama yapılırken (c) ve (d) bentleri yerine (a) ve (c) bentlerinden hüküm kurulması; nitelikli hal sayısı ve temel cezanın belirlenmesinde gösterilen gerekçe dikkate alındığında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden; adli sicil kaydında hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve savunmanları ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında suç eşyasının kabul edilmesi, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, resmi belgede sahtecilik, yakınan ...'a yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Yağma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesi ile uygulama yapılırken (c) ve (d) bentleri yerine (a) ve (c) bentlerinden hüküm kurulması nitelikli hal sayısı ve temel cezanın belirlenmesinde gösterilen gerekçe dikkate alındığında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden, sanığın savunmasında suça konu tabancayı satın aldığını beyan etmesi karşısında, eylemin 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında yer alan suçu oluşturduğu gözetilmeden, 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ...'nın adli sicil kaydında yazılı olan İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2002 gün 10-215 sayılı kararına konu olan yağma suçundan hükmedilen 9 yıl 2 ay hapis cezası yerine, 28.01.2006 tarihinde infaz edilen ve temyiz incelemesine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 58/1-2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık süre geçtikten sonra 17.05.2011 tarihinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınmasına olanaklı olmayan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.10.2000 gün ve 42-383 sayılı kararına yer verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden sanık hakkında tekerrür ile ilgili bölümün çıkartılması, "5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince, sanık hakkında, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2002 gün 10-215 sayılı kararına konu olan yağma suçundan hükmedilen 9 yıl 2 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına; ancak, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesi gereğince aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20.12.2000 gün ve 42-383 sayılı ilamına konu olan 3 yıl hapis cezasının esas alınarak belirlenmesine" tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Sanıklar ...'ın sahte plaka oluşturmak, sahte kimlik kartlarını ve sahte tanıtım kartlarını kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik, ayrıca ...'nın polis yardımlaşma derneği kartını kullanmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı,

Sanık ...'ın 25.08.2011 tarihinde şüphe üzerine yakalandığında üzerinde Mehmet Öztürk adına düzenlenmiş polis kimliği bulunduğu, sanığın serbest bırakıldığı, sanık hakkında bu belgeden dolayı sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı, Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/779-902 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, sanıklar Sanık ... ve ... 16.11.2011 tarihinde yakalandıklarında, sanık ...'nın üzerinde kendi adına düzenlenmiş polis kimlik kartı bulunduğu, sanık ...'ın üzerinde ise sahteciliğe konu bir belge bulunmadığı,

Yapılan yargılama sonucu sanık ...'ın sahte polis kimliği kullanmak suretiyle sahte resmi belge suçunu işlediği, yine sanığın hırsızlık malı olduğunu bildiği aracı sahte plaka ile kullandığı, sanık ...'nın sahte polis derneği kimliği taşıdığı iddiasıyla mahkumiyetlerine karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

1-Polis yardımlaşma derneği tanıtım kartı ve polis haberleri gazetesi tanıtım kartının sanık ...'ın üzerinden elde edildiği düşünülmeden bu belgelerden sanık ...'nın sorumlu tutularak özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ...'ın sahte kimlik kartı kullandığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu ve hangi sahte belgeye dayanıldığı karar yerinde gösterilip tartışılmadan, genel geçişli ifadeler ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

3-Kabule göre de,

a-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

b-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ...'nın adli sicil kaydında yazılı olan İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2002 gün 10-215 sayılı kararına konu olan yağma suçundan hükmedilen 9 yıl 2 ay hapis cezası yerine, 28.01.2006 tarihinde infaz edilmesi ve temyiz incelemesine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 58/1-2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık süre geçtikten sonra 17.05.2011 tarihinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınmasına olanaklı olmayan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.10.2000 gün ve 42-383 sayılı kararına yer verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve savunmanlarının temyiz itirazları ve kısmen tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2-b nolu bozma sebebi yönünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.