erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/30762
Karar No: 2014/4650
Karar Tarihi: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30762 E.  ,  2014/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmamaları nedeniyle fiilin faili olmadıklarının anlaşılması karşısında, sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/12932
Karar No: 2025/7140
Karar Tarihi: 22.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/12932 E.  ,  2025/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/3083 E., 2021/868 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk derece mahkemesince sanığın, TCK'nın 142/1-a, 62, 53, 58 maddelerinden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, bu hükmün o yer Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ile sanık tarafından istinaf edilmesi akabinde bölge adliye mahkemesince duruşmalı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak aynı Kanun'un 142/2-d, 62, 53 maddelerinden sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, " kendisinin engelli olduğu, dalgın ve dikkat eksikliğinin olduğu ve bu şekilde rahatsızlığı olan birinin hırsızlık suçunu işleyemeyeceğine, savunma hakkının kısıtlandığına, pişman olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8224
Karar No: 2011/13979
Karar Tarihi: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8224 E.  ,  2011/13979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16942
Karar No: 2015/15177
Karar Tarihi: 28.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/16942 E.  ,  2015/15177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2015

NUMARASI : 2014/197-2015/323

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, miras bırakanları “Mustafa oğlu .....................'in kayden malik olduğu 184 parsel (imar uygulaması ile 8710 ada 3 parsel olan) sayılı taşınmazın sicil kaydında sehven baba adının yazılı olmadığını, imar uygulaması sırasında da Mustafa yerine baba adının hatalı olarak ''Hıfzullah'' yazıldığını ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen 02/04/2013 tarihli karar Dairece; “...dava konusu yapılan imar parselinin geldiği 184 nolu kadastral parselin tespiti sırasında revizyon gören tapu kaydı ile eklerinin getirtilmediği, dayanak Kartal Gezici Arazi Kadastro Hakimliği'nin 1958/75 Esas, 1960/165 Karar sayılı dosyasının ilgili tapu müdürlüğünden istenip incelenmediği, davacıların miras bırakanları .......................'in anne, baba, kardeşleri, annesinin babası, anneannesi ile teyzelerini gösterir nüfus kayıtlarının getirtilip kadastro tutanağındaki bilgilerle denetlenmediği, davaya konu taşınmazın kime ait olduğu, kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiği, kullanan kişi veya kişilerin davacılar ve miras bırakanları ile irtibatlarının veya ilgilerinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, sicil kaydında yer aldığı şekilde ................... adında kaç kişinin kaydının bulunduğunun nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, davacıların bildirdikleri tanıkların beyanlarının alınmadığı...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ......................'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10804
Karar No: 2009/1245
Karar Tarihi: 17.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10804 E.  ,  2009/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Müflis Türkiye İmar Bankası T.A.Ş. İflas İdaresi vek. Av. İrem Akın ile davalı ... vek. Av.... arasında görülen dava hakkında İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 06/12/2006 gün ve 2004/480-2006/545 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 01/07/2008 gün ve 11226-7349 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4430
Karar No: 2020/19791
Karar Tarihi: 16.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/4430 E.  ,  2020/19791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4 ve 5 fıkralarının çıkartılarak yerlerine "Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının TCK.nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek 3.000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesaplanarak 80 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin yazılmasına,

Hükmün 6. paragrafında sırasıyla yer alan "3080.00 TL" ve "sanığa verilen 3.080.00 TL adli para cezasının" ibareleri çıkartılmak ve aynı paragrafta yer alan "cezasının" ibaresinin "cezalarının" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21850
Karar No: 2017/24983
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21850 E.  ,  2017/24983 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2012/8351
Karar No: 2012/14882
Karar Tarihi: 12.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/8351 E.  ,  2012/14882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlünün kaçması, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 294/8, 58, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 292/1, 293/1, 62 , 50/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : 1- Sanık ..., 2- Sanık ... ve müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında hükümlünün kaçması suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 tarih ve 2012/6-249-1 sayılı kararında da belirtildiği üzere, gerekmediği halde zorunlu müdafiin atanmış ve sanığın bunu kabul etmiş ya da bu atamaya karşı herhangi bir itirazda bulunmamış olduğu durumlarda; vekaletnameli müdafiye yapılan tefhim ve tebliğde olduğu gibi, zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğin de kendisine bağlanan tüm hukuksal sonuçları doğuracağını kabul etmek gerekeceği, başka bir deyişle böyle durumlarda ayrıca asile tebliğat yapılmasına gerek olmayacağı, sanık müdafiinin gerekçeli kararın tebliğ edildiği 05.05.2011 tarihinden bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği bilahare sanığa yapılan tebligatın temyiz hakkı yönünden yeni bir süre başlatmayacağı anlaşıldığından, sanık ... ve müdafinin yasal süresinden sonra olan temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında mükerirlere özgü infaz rejimine ilişkin uygulama sırasında hükmün gerekçe kısmında belirtildiği halde hüküm fıkrasında sanığın adli sicil kaydında yer almayan İyidere Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/29 Esas ve 32 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden sanığın tekerrüre esas "İyidere Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/29 Esas ve 32 karar sayılı ilamı” ibaresinin çıkarılarak yerine “Digor Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/75 esas ve 2007/33 karar sayılı ilamı” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20471
Karar No: 2019/8462
Karar Tarihi: 24.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/20471 E.  ,  2019/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 18.07.2016 tarihli 2016/İHK-1781 sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili başvuru dilekçesinde, 17.4.2015 tarihinde davacıların oğlu ... 'ın yolcu olarak bulunduğu ... plakalı aracın, davalıya sigortalı ... plakalı çekici ile çarpışması sonucunda vefat ettiğini, kaza sırasında yolcu olup kusurunun bulunmadığını, davalı sigortacının zarardan %100 sorumlu olduğunu beyanla, baba ... için 20.500,00 TL, anne ... için 20.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile baba ... için 33.460,00 TL, anne ... için 32.367,00 TL'nin, 29.5.2015 tarihinden avans faizi ile davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş, anılan karara itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince faize yönelik itiraz dışındaki sair itirazların reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12.maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri

hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahiplerinin taleplerinin kısmen kabulü ile; baba ... için 33.460,00 TL, anne ... için 32.367,00 TL'nin tahsiline karar verdiğine göre; anılan madde uyarınca kabul edilen miktarlar yönünden karar kesin nitelikte olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3957
Karar No: 2016/18200
Karar Tarihi: 18.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3957 E.  ,  2016/18200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayetçi vekilinin 17.10.2012 tarihli dilekçesi ile borçlu şirket yetkilisi olan sanık hakkında mahkemeye bilgi verdiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen ''ticareti usulüne aykırı terk etmek'' suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25100
Karar No: 2017/25809
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25100 E.  ,  2017/25809 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.