Esas No: 2024/589
Karar No: 2025/3973
Karar Tarihi: 15.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/589 E.  ,  2025/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3054 E., 2023/2353 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/281 Esas, 2022/253 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/3054 Esas, 2023/2353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık ve katılan ... vekilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/3054 Esas, 2023/2353 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Sanık ile katılanın evli oldukları ve 4 yaşında bir çocuklarının olduğu, olay tarihinde katılanın 22 haftalık gebe olduğu ve alışveriş için markete gittiği, eve döndüğünde sanığın katılana neden geç kaldığı ve başkaları ile neden konuştuğu gerekçesi ile kızmaya başladığı, katılanın konuştuğu kişinin annesi olduğunu başkası ile konuşmadığını anlatmasına rağmen sanığın sakinleşmediği, aldığı uyuşturucunun etkisiyle katılana fiziksel şiddet uyguladığı ve bıçak çekerek kendini aşağı at yoksa ben seni atarım diye tehdit ettiği, katılanın sanığın tehditlerinden korkarak pencereden aşağı kendini sarkıttığı ve bir anda gücünün tükenmesi ile boşluğa düştüğü, katılanın aşağı düştüğünü gören sanığın 4 yaşındaki oğlunu komşusuna bırakarak duyduğu pişmanlık nedeniyle eve girerek vücudunu jiletlediği, katılanın komşularının yardımı ile hastaneye götürüldüğü ve kurtarıldığı sübut bulmuştur.

Sayın çoğunluk sanığın beraatine ilişkin kararın onanmasına hükmetmiş ise de bu karara katılmıyoruz şöyle ki; katılanın intihar etmesi için bir neden bulunmamaktadır. Olay tarihine kadar da bu yönde bir eğilimi olduğuna dair bir bulgu yoktur. Aksine 4 yaşında çocuğu olan ve hamile olan bir annenin canına kıymak istemesi hayatın olağan akışına uymamaktadır. Katılanın olay günü marketten döndüğünde sanıkla aralarında bir tartışma çıktığı sabittir. Katılanın tedaviden hemen sonra ilk verdiği ve itibar edilmesi gereken beyanına göre sanığın katılanı aşağı atlaması için tehdit ettiği ve bıçak çektiği, katılanın kapıldığı korku ve panikle kendisini aşağı sarkıttığı ve tutunamayarak aşağı düşerek ağır şekilde yaralandığı, sonraki beyanlarının sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olabileceği, eşinin düştüğünü gören sanığın aşağı inip eşine yadım etmek veya yardım istemek yerine eve girerek kendisini jiletlemesinin de olaya sebebiyet vermekten dolayı duyduğu vicdan azabını gösterdiği bu nedenle sanığın TCK 84/4 ikinci cümle delaletiyle 82/1-d, 35 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğini düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyoruz. 20.05.2025