erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/4997
Karar No: 2022/5402
Karar Tarihi: 05.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4997 E.  ,  2022/5402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.03.2022 tarih ve 2020/850 E.- 2022/328 K. sayılı kararı davalı vekilince adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, Dairemizin 06.06.2022 tarih ve 2022/3279-2022/4474 E.K. sayılı kararı ile davalıların adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalılar vekili Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 05/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12955
Karar No: 2011/18851
Karar Tarihi: 03.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/12955 E.  ,  2011/18851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1380 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Suçta kullanılan ağın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29.maddesi uyarınca Sulh Ceza Mahkemelerince verilen idari cezaya bağlı bulunan müsadere davasına ilişkin kararlara karşı yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilmesi mümkün olup, kararın temyizi kabil olmadığından, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/550
Karar No: 2017/1856
Karar Tarihi: 06.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/550 E.  ,  2017/1856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada...9. Asliye Hukuk ve...4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... 9. Asliye Hukuk Mahkemesince, dava konusu olan ...3.Noterliğinin 23/12/2013 tarih 29503 yevmiye sayılı Düzenlenme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesine dayalı uyuşmazlıkta arsa sahibi olan davacıların yüklenici aleyhine eser sözleşmesine dayalı olarak açtıkları iş bu dava 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kalmaktadır. 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 73.maddesi bu kanunun uygulanmasıyla ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 4. Tüketici Mahkemesi ise davacıların arsa sahibi, dava konusu sözleşmenin kat karşılığı inşaat ve gayri menkul satış sözleşmesi olduğu ancak taraflar arasında tüketici satıcı ilişkisi olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3/1-(l) maddesi "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini" tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesinde ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Bu durumda, davalılar, 6502 sayılı Kanunun 3/1-(k) maddesi uyarınca tüketici sayılamayacağından, eldeki davada uyuşmazlığın, HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince...9. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16569
Karar No: 2011/1761
Karar Tarihi: 31.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/16569 E.  ,  2011/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2007 gün ve 2007/83 Esas, 2007/745 Karar sayılı hüküm ile 28.04.2009 tarih ve 2007/83 Esas, 2007/745 sayılı eski hale getirme isteminin reddine dair Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre sanığa gerekçeli kararın gönderildiği tebliğ işleminin, sanığın müşteki tarafından bildirilen ve sanıkla bağı kurulamayan adresine yapılmış olması itibariyle usulsüz olduğu, bu hususun CMK.nun 40/1. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinden olduğu, bu itibarla 21.06.2007 tarihli hükme yönelik sanık müdafiin 21.04.2009 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilip; mahkemenin 28.04.2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair Ek Kararı kaldırılarak işin esasına ilişkin inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1872
Karar No: 2017/99
Karar Tarihi: 17.01.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/1872 E.  ,  2017/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 06.10.2015

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "06/10/2015" yerine ''2015'' olarak yazılması, Mahkemece düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 188/3. maddesi gereğince temel adli para cezası ''18 gün adli para cezası'' olarak belirlendiği halde TCK'nın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılırken ''22 gün adli para cezası'' yerine ''225 gün adli para cezası'', TCK 'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken ''18 gün adli para cezası'' yerine ''187 gün adli para cezası'' na hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince giderilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “225 adli para cezası”, 3. paragrafında yer alan ''187 adli para cezası'' ve 5. paragrafında yer alan ''3740 adli para cezası ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla ''22 gün adli para cezası'', ''18 gün adli para cezası'' ve ''360 TL adli para cezası'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kaldığı süreye göre sanığın salıverilme isteğinin reddine, 17/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16786
Karar No: 2014/12019
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16786 E.  ,  2014/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2009/89-2013/432

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalıya, temyiz eden davalı tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3559
Karar No: 2014/13335
Karar Tarihi: 10.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3559 E.  ,  2014/13335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2012

NUMARASI : 2012/57-2012/175

Ticaret sicili memurluğundan, Ö.Ç. S. Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti.'nin kuruluşundan itibaren, tarihleri ayrı ayrı belirtilecek şekilde, şirketi kimlerin temsil ve ilzama yetkili olduğu, ayrıca davacının istifa ve şirket hisslerini devretme tarihinden sonra Ö.Ç. S. Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. adına ticaret sicili memurluğu ile yazışmaları yetkili olarak kimin yaptığı sorularak gelen yazı cevapları da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14106
Karar No: 2014/22444
Karar Tarihi: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/14106 E.  ,  2014/22444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın annesi olan mağdur ...'nun 10.09.2009 tarihli oturumda, suç tarihinde oğlunun uyuşturucu tedavisi gördüğünü, ilaç aldığını, ilacın etkisi ile bu olayı gerçekleştirmiş olabileceğini ileri sürdüğü, ancak ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin herhangi bir delil ve belge ibraz etmediği gibi, olay sonrası yakalanıp 31.07.2009 günü doktor raporu alınan sanığın, genel durumunun iyi, şuurunun açık olduğu belirtilmiş olup herhangi bir uyarıcı veya uyuşturucu maddenin etkisi altında olduğundan bahsedilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığının araştırılması yönünde tebliğnamede bozma isteyen görüşe katılınmamıştır.

Yağma suçunun konutta işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 2 adet adli tıp gideri 60 TL, 1 adet davetiye gideri 4,50 TL olmak üzere toplam 64,50 TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/18013
Karar No: 2021/20100
Karar Tarihi: 29.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/18013 E.  ,  2021/20100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22/10/2013 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının 15/06/2015 tarihinde kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 17/11/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 43/1 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24/03/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1645
Karar No: 2016/5245
Karar Tarihi: 29.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/1645 E.  ,  2016/5245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2(b), 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi esnasında Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınarak dosyaya eklenen güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra, 17.09.2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 64/1. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesi gerekeceğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4996
Karar No: 2022/5401
Karar Tarihi: 05.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4996 E.  ,  2022/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 23.02.2022 tarih ve 2022/124 E.- 2022/299 K. sayılı kararı davalılar vekilince adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, Dairemizin 09.05.2022 tarih ve 2022/2786-2022/3618 E.K. sayılı kararı ile davalıların adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalılar vekili Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 05/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21689
Karar No: 2014/11860
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21689 E.  ,  2014/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2013

NUMARASI : 2012/299-2013/318

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.