erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/16588
Karar No: 2016/8004
Karar Tarihi: 20.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16588 E.  ,  2016/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.04.2016 (Çrş.)
Esas No: 2024/4112
Karar No: 2025/1452
Karar Tarihi: 13.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/4112 E.  ,  2025/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/442 E., 2024/314 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/57 E., 2022/648 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, davanın reddi ve kabul edilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davacı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5678
Karar No: 2016/1501
Karar Tarihi: 10.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5678 E.  ,  2016/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 26/12/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; U.. ili, Merkez, B... köyünde bulunan müvekkiline ait eski 651 ve 652 (yeni 230 ada 8 ve 9) sayılı parsellere bitişik ve doğusunda kalan, tescil harici bırakılan taşınmazın yirmi yıldan fazladır müvekkili tarafından kullanıldığı halde 26/11/2013 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu işleminde orman sınırları içine alındığı iddiasıyla orman kadastrosuna itiraz ve tescil isteminde bulunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraz ve tescil davasıdır.

Yörede 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre 1971 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 26/11/2013 tarihinde ilân edilen eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen daha önce sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ile daha önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonu ile 2/B uygulama çalışmaları vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın hükme dayanak orman bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazların orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 1971 yılında kesinleşen orman kadastrosunda orman içinde bırakıldığı, (A) harfi ile gösterilen bölümün dere yatağı niteliğinde bulunduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/02/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/6342
Karar No: 2010/16237
Karar Tarihi: 14.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6342 E.  ,  2010/16237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 10. fıkrasına göre kamulaştırılan taşınmazın hak sahibinin adresi ve kim olduğunun tespit edilemediği durumlarda, mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılması için gerekli tedbirler alınması gerekirken, mahkemece bu konuda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün ikinci fıkrasının “Kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen ve TC Ziraat Bankası Bozkır Şubesine Bloke edilmiş olan 15.374,40 TL nin üçer aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılmasına ve hak sahibinin müracaatı üzerine nemasıyla beraber hak sahibine ödenmesine” şeklinde değiştirilmesine, hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17550
Karar No: 2015/2989
Karar Tarihi: 05.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17550 E.  ,  2015/2989 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/06/2014 tarih ve 2011/29-2014/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın .... Havalimanı Şubesi'nde açtırdığı hesaba yatırdığı 85.000 TL'nın davalının Tekirdağ Şubesi'nden kimliği belirsiz kişiler tarafından çekildiğini ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı ... isimli şahısla birlikte müvekkili bankayı dolandırdığını, hesaptan para çekilirken davacıya ait kimliğin ibraz edildiğini, davacının kimliğini ve kimlik bilgilerini parayı çeken şahsa verdiğini, parayı çeken şahsın havalimanı şubesine paranın yatırıldığını ve miktarını bildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ceza mahkemesi karar gerekçesi ve sanık ...'in beyanları dikkate alındığında, davacının...l'le işbirliği yaparak kendisinin davalı bankanın havalimanı şubesine yatırdığı 85.000 TL'yi ... 'nden çektikleri, davacının paranın ... tarafından çekilmesine rızasının bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10548
Karar No: 2015/31127
Karar Tarihi: 05.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10548 E.  ,  2015/31127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/114739

MAHKEMESİ : Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2011/261 (E) ve 2013/355 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar S.. K.. ve H.. K.. hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir" hükmü gereğince, sanıklara verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, sanıklar müdafiinin temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanıklar S.. K.. ve H.. K.. hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanıklar O.. A.. ve H.. Y.. hakkında kasten yaralama, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Mağdur S.. G..'ü hayati tehlike geçirecek ve organlarından birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaralayan sanıklar hakkında TCK’nin 86/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla nitelikli hal bulunması sebebiyle alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde alt sınırdan ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA; 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/8714
Karar No: 2025/1137
Karar Tarihi: 06.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8714 E.  ,  2025/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2024/260 E., 2024/407 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından tazminat miktarları, yoksulluk nafakası miktarı ve kişisel ilişki süreleri yönünden adli yardım talepli olarak, davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının kabulü, karşı boşanma davasının reddi, kabul edilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı- karşı davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı karşı -davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Ayten'e yükletilmesine,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Ersin'e yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6318
Karar No: 2017/9151
Karar Tarihi: 21.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/6318 E.  ,  2017/9151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş görmezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir ve geçici iş görmezlik ödeneği nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. ve 76. maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Somut olayımızda, 04.08.2010 tarihli iş kazası sonucu %24 oranında sürekli iş göremez olan sigortalıya 7.278,10 TL geçici iş görmezlik ödeneği ve 23.428,74 TL ilk peşin sermaye değerli gelir ödenmiştir. Kurumca hazırlanan borç bildirim belgesinde borç aslının 12.328,89 TL olup toplam borç ise 12.335,89 TL dir. Kurumun 05.07.2013 tarihli S. Aras Turizm A.Ş.'ye göndermiş olduğu yazıda ise geçici iş görmezlik ödeneği 7.278,10 TL olup yasal faizi 1.382,90 TL, genel sağlık sigortası

kapsamında kurumca ödenen 5.627,30 TL olup yasal faizi 1.708,48 TL şeklinde düzenlen kurum alacağının toplam 15.996,78 TL olduğu, davalı 13.08.2013 tarihli banka dekontunda 12.335,89 TL ödeme yaptığı dosyadan anlaşılmaktadır. Davalının ödeme iddiasına göre geçici iş görmezlik ödeneği ile Kurumun yazısındaki geçici iş görmezlik ödemelerinin dönemleri araştırılıp mükerrer talep olup olmadığı belirlenerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/6397
Karar No: 2022/9079
Karar Tarihi: 14.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/6397 E.  ,  2022/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/05/2021 tarihli 2019/266 esas ve 2021/204 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 05/01/2022 tarih, 2021/3827 esas ve 2022/37 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde :

Hükmün mecburi müdafii olarak tayin edilen sanık müdafii Av. ... tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın temyizden vazgeçme hususunda vekaletnameli müdafilerine yetki verdiğine dair beyanını içeren 08.02.2022 tarihli dilekçesi üzerine, vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunan sanık müdafii Av. ...'nın 21.02.2021 ve 25.03.2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede:

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteğinin CMK'nın 302/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/1493
Karar No: 2011/3025
Karar Tarihi: 07.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1493 E.  ,  2011/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalılardan ...'e dava dilekçesinin ve mahkemenin gerekçeli kararının ilan yoluyla tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Kamulaştırma bedelinden bu kişinin payına düşen miktarın kendisinin başvurusuna kadar bankada üçer aylık vadeli hesaplarda tutulması gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 4. satırındaki "ödenmesine" kelimesinden sonra gelmek üzere "kamulaştırma bedelinden davalı ...'in payına düşen 9827 TLnın kendisinin bu parayı almak için başvurusuna kadar bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına" sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14205
Karar No: 2014/15352
Karar Tarihi: 03.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14205 E.  ,  2014/15352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erdemli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :2.7.2004

NUMARASI :Esas no:2004/365 Karar no:2004/714

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 47 21 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2014 (Per.)