erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/22997
Karar No: 2016/5862
Karar Tarihi: 13.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/22997 E.  ,  2016/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/12/2010 tarihli 2010/242 Esas, 2010/1416 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma suçlarından beraat kararı verildiği, anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici madde 2/1-2 fıkraları gereği yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosyanın iadesi sonrası yapılan yargılama sonucu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/02/2013 tarihli 2012/486 Esas, 2013/158 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında elektrik hırsızlığı yönünden yeniden değerlendirme yapılması amacıyla dosyanın iade edildiğinden mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan ise ceza verilmesine yer olmadığına kararı verildiği, bu kararın temyiz edilmemesi üzerine mahkemece sanık hakkında Antalya 2 . Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/12/2010 tarihli 2010/242 Esas, 2010/1416 Karar sayılı kararıyla mühür bozma suçundan verilen ve katılan vekili tarafından 12/04/2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilen beraat kararının incelenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay'a gönderildiği gözetilerek yapılan incelemede;

İddianamede açıklanan eyleme, hükmün konusuna, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 29.01.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 24.01.2014 gün ve 1 sayılı iş bölümü kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 11. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/347
Karar No: 2013/28321
Karar Tarihi: 09.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/347 E.  ,  2013/28321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 31/3, 62, 50/1-a-3, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre, suça sürüklenen çocuğun, duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi içerisinde olduğu mağdureyle seviştikleri sırada, kamera sistemi çalışır taşınabilir telefonuyla çekim yapıp, elde ettiği mağdurenin yarı çıplak görüntülerini, onun bilgisi dışında, bluetooth sistemi aracılığıyla arkadaşının telefonuna gönderdiği olayda,

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 16/1 ve 5237 sayılı TCK'nın 26/2. maddelerine göre, 15 yaşını tamamlamış mağdurenin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere açıkladığı rızası çerçevesinde görüntülerini kaydeden suça sürüklenen çocuğun eyleminde TCK'nın 134/1. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluşmayacağı anlaşılmakla,

Mağdurenin cinsel ve fiziksel mahremiyetini içeren görüntülerini, onun rızası dışında, ifşa eden suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 134/2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8918
Karar No: 2019/5046
Karar Tarihi: 15.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8918 E.  ,  2019/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, tedbir kararı uygulanması gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin alkollü vaziyette araç kullanmaktan ibaret bulunduğu gözetilmeksizin TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/2 oranında artırılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, TCK'nın 61/2. maddesi gereğince, belirlenen temel ceza üzerinden öncelikle bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması,

3- TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ancak mahkemece güvenlik tedbirlerine karar verilmesinde de TCK'nın 3. maddesinde düzenlenen adalet ve orantılılık ilkesinin gözetilmesi gerektiği nazara alınmaksızın sanık hakkında sürücü belgesinin asgari hadden fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19899
Karar No: 2014/19999
Karar Tarihi: 22.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/19899 E.  ,  2014/19999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu çekişme konusu 7 parça taşınmazın tapu kayıtlarında soyadının yazılmadığını ya da “Karga” olarak yazıldığını, öte yandan aynı tapu kayıtlarında baba adının “...” veya “...” olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtlarda soyadının “...”, baba adının ....” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14506
Karar No: 2021/11776
Karar Tarihi: 05.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14506 E.  ,  2021/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5833 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13394
Karar No: 2015/21332
Karar Tarihi: 10.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/13394 E.  ,  2015/21332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

UYAP kayıtlarının tetkîkinden; davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin karar verildiği ancak bu ek kararın davacı tarafa tebliğ edilmediği izlenimi edinilmekle,

Bu tebligatın yapılıp yapılmadığının araştırılması, şayet tebliğ yapılmış ise tebligat parçasının eklenerek gönderilmesi, tebligat yapılmamış ise tebligat işleminin yapılıp temyiz süresi beklenerek dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2175
Karar No: 2011/2857
Karar Tarihi: 05.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2175 E.  ,  2011/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/29445

MAHKEMESİ :(BURSA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :08.07.2010 gün ve 233/227

SUÇ :İzinsiz silah taşımak

İzinsiz silah taşımak suçundan sanık B.. S.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 765 sayılı Yasanın 59 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (BURSA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.07.2010 gün ve 233/227 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü Barış hakkında, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. Maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş,

Ancak;

Hükümlü hakkında 6136 Sayılı Kanunun 13/1 ile 765 Sayılı TCK. nun 59. Maddesi uyarınca kurulan ve onanarak kesinleşen 25.10.2001 tarihli hükmün, hükümlü lehine olduğunun anlaşılması halinde, uyarlama isteminin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde infazda tereddüt doğuracak nitelikte yeniden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olduğundan, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 05.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/12663
Karar No: 2016/8497
Karar Tarihi: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12663 E.  ,  2016/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararının süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalı tarafından sunulmayan delilerin mahkemece toplanıp toplanmayacağı ve fazla mesai alacağından hakimin yapacağı takdiri indirim oranı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “.. Somut olayda davacının fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanmıştır. Fakat gerek dosya içerisinde bulunan tanık beyanlarında belirtildiği ve gerekse Dairemizce aynı işyerinde çalışan işçinin aynı mahkemede açmış olduğu 2013/205 E. 2013/759 K. sayılı dava dosyasının incelemesinde görüldüğü üzere, davalı işyerinde 2010 yılından itibaren işyeri giriş-çıkışlarının kart sistemi ile kontrol edildiği anlaşılmaktadır. Yapılacak iş; işyeri giriş-çıkış kayıtları davalı işyerinden getirtilerek, kayıtların ait olduğu dönemler bu kayıtlara göre, kayıt olmayan dönemler ise tanık beyanlarına göre hesaplanmalı ve hakkaniyet indirimi sadece tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplama yapılan döneme ait miktarlar üzerinden yapılmalıdır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, fazla mesai ve genel tatil ücreti yönünden eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Hesaplanan fazla mesai ücretine mahkemece yapılan takdiri indirim oranına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda mahkemece fazla mesai ücreti; bilirkişi tarafından hesaplanan miktar üzerinden %50 oranında takdiri indirim uygulanarak hüküm altına alınmıştır. Yukarıda belirtildiği üzere uygulanacak takdiri indirim miktarı hakkın özünü ortadan kaldıracak mahiyette olmamalıdır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeksizin fazla miktarda takdiri indirim yapılmış olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2650
Karar No: 2012/4388
Karar Tarihi: 27.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2650 E.  ,  2012/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin 19.07.2009 tarihli genel kurulunda ortak alanlara sığınak yapılmasına karar verdiğini, ancak sığınak yapılmasına karar verilen alanların kooperatif mülkiyetinde olmadığını ileri sürerek, 19.07.2009 tarihli genel kurulda alınan kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sığınak yapılmasına karar verilen parsellerin davalı kooperatif ortaklarının ortak yeri olduğu ve maliklerinin de kooperatif üyesi oldukları, iptali istenen kararın yok hükmünde veya mutlak butlanla batıl olmasını gerektirecek herhangi bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4339
Karar No: 2022/12788
Karar Tarihi: 20.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4339 E.  ,  2022/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-İflas kararı objektif bir cezalandırılabilme şartı olup, sanıkların hileli iflas suçundan cezalandırılabilmesi için mutlaka kesinleşmiş iflas kararının bulunması ve denetime imkan verecek şekilde kesinleşme şerhi içeren onaylı suretinin dosya içerisine alınması gerekmekte olup, sanıkların yetkilisi oldukları AGS Tekstil Ür. San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında verilen İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 12/10/2005 tarihli 2004/517 Esas ve 2005/644 Karar sayılı iflas kararının denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanıkların tutmak zorunda olduğu defter ve belgeleri üzerinde denetime elverişli bilirkişi incelemesi yaptırılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıkların muhasebe kayıt ve defterleri ile gerekli belgelerin temini ile defterler üzerinde Ticaret, İcra ve İflas Hukuku ile Ceza hukuku konularında uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak; TCK'nın 161, 162. maddelerinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan, ticari defterler incelenmeden alınan mevcut bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/06/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6471
Karar No: 2013/9593
Karar Tarihi: 10.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6471 E.  ,  2013/9593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanının malik olduğu 7 ve 1314 parsel sayılı taşınmazlarda malikin baba adının yanlışlıkla ''...'' olarak yazıldığını, gerçekte '...'' olduğunu ileri sürerek, tapu kayıt malikinin baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak ''...'' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Sicil Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/638
Karar No: 2018/1242
Karar Tarihi: 27.06.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/638 E.  ,  2018/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "menfi tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.07.2010 gün ve 2007/247 E- 2010/249 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 14.09.2011 gün ve 2011/572 E.- 2011/10757 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikdârdır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizin 2007/247 Esas 2010/249 Karar sayılı kararına 6100 sayılı HMK'nın 373/5 maddesi gereğince direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.06.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/527
Karar No: 2019/5645
Karar Tarihi: 20.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/527 E.  ,  2019/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, sanık ...'nun, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Sanığa yüklenen görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin verilen hükme yönelik yapmış olduğu temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkında yapılan yargılamada kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan açılan kamu davasında “..yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kanaat hasıl olduğundan..” diyerek kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde, görevli memura direnme suçundan verilen hükmün “..yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kanaat hasıl olmadığından..” bahisle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek iki hüküm arasında gerekçesi itibarı ile çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.