erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/2701
Karar No: 2009/3621
Karar Tarihi: 25.03.2009

1. Hukuk Dairesi 2009/2701 E., 2009/3621 K.

**1. Hukuk Dairesi 2009/2701 E., 2009/3621 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ TALEPLE BAĞLILIK**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 683 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 737 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 74 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 679 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, komşusu olan davalının taşınmazın sınırına beton döküp kolon atarak ev yapmak için inşaat başlattığını ileri sürüp sınırına yapılan elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, kendi arazisine fındık harmanı için beton dökerek harman yeri yaptığını, davacının parseline müdahalesinin olmadığını, ev yapmak amacıyla temel atmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yapının davacıya ait parsel üzerindeki fındık ocaklarına zarar oluşturacağının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S.... A.......'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre;çekişme konusu 679 parsel sayılı taşınmazın davacıya, buna komşu 673 parselin ise davalıya ait olduğu, davalının kendi mülkiyet alanına ve 679 parsel sınırına tecavüz olmaksızın bitişik olarak yapılandığı anlaşılmaktadır.

Davacı, gerek dava dilekçesinde, gerekse Cumhuriyet Savcılığına yapmış olduğu şikayet dilekçesinde davalının yaptığı inşaatın kendi sınırına 3 m uzağına yapması gerekirken sınıra yaptığını ileri sürmek suretiyle eldeki davayı açtığı görülmektedir.

İddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimine göre davalının yapmış olduğu binanın davacıya ait taşınmaza fiilen bir tecavüzü bulunmadığı ve Türk Medeni Kanununun 737 ve takip eden maddelerinde öngörülen komşuluk hukukundan kaynaklanan bir zararın da varlığı ileri sürülmediği sadece yapının sınıra 3 m uzakta yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki, Türk Medeni Kanununun 683.maddesinde de öngörülen mülkiyet hakkı sahibine taşınmazı kanunların elverdiği ölçüde tasarruf etme, kullanma ve yararlanma hakkını bahşeder. Davalının kendi mülkiyet alanına bina yapma eyleminin (fiilinin) mülkiyetinin kullanılmasını teşkil edeceği açıktır.Diğer taraftan binanın 3 m geride yapılma keyfiyeti ise imar mevzuatından kaynaklanmaktadır. İmar mevzuatına aykırılık ise idareyi ve idari yaptırımı gerektirir Öyle ise istek ve iddia olmadığı halde HUMK.'nun 74.maddesi hükmü gözardı edilerek ziraat bilirkişi raporunda belirtilen komşuluk hukukuna ilişkin zarar ve giderim tarzının mahkemece karar altına alınması doğru değildir.

O halde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3476
Karar No: 2013/6551
Karar Tarihi: 25.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/3476 E.  ,  2013/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Sanayi Ticaret A.Ş. avukatı ve ihbar olunan tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, 14.10.2003 tarihinde emekli olduğunu belirterek, askerlik borçlanmasının ve harcırah alacağının ödenmesi istemi ile ...Alkollü İçkiler San. Tic. A.Ş' ye dava açmıştır.

Dava dilekçesi belirtilen davalıya tebliğ edilmiş ancak anılan davalı, işyerini 27.02.2004 tarihinde ... San.Tic. A.Ş devrettiklerini, davanın bu davalıya yöneltilmesini talep etmiştir. Bu şirkete dava dilekçesi tebliğ edilmemiş ancak anılan şirket davaya cevap vermiş, kendisine ıslah dilekçesi tebliğ edilmiş ve mahkemece her iki şirkette davalı gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün sadece davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizce özetle: davacı işçi henüz özelleşmemiş kamu kurumu işyerinde çalışırken emekli olduğundan askerlik borçlanmasından kaynaklanan fark kıdem tazminatı ve emekli olduğu tarihteki bütçe kanuna göre 500. 00 TL harcırah alacağının hüküm altına alınması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen kararda yine iki davalı gösterilerek kabulüne karar verilen alacakların davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü ... San. A.Ş ve ...Gayrımenkul A.Ş temyiz etmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı işçinin 14.10.2003 tarihinde emekli olduğu, bu tarihte çalıştığı işyerinin ünvanı ...Alkollü İçkiler A.Ş olduğu, işyerinin 27.02.2004 günlü hisse satış sözleşmesi ile ... A,Ş ye devredildiği ancak davacının bu devirden önce emekli olduğu gibi, devir sözleşmesinde devirden önce emekli olan işçilerin alacaklarından devralan bu şirketin sorumlu olacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, bunun dışında yargılama sürerken davalının ...A.Ş olarak isim değiştirdiği, 03.02.20012 tarihinde ise yeniden isim değiştirerek Gayrımenkul A.Ş. isimini aldığı anlaşılabilmektedir.

Böyle olunca; kararda davalı olarak gösterilen ... A.Ş nin taraf sıfatı olmadığı gibi, hükmolunan alacaklardan sorumluğu da bulunmamaktadır.

Asıl davalının ise yargılama aşamasında birtakım ünvan ve isim değişiklikleri geçirdiği anlaşıldığından, tam ünvanının belirlenerek kararda bu ünvanı ile yazılı olması gerekmektedir. Belirtildiği şekli eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24363
Karar No: 2014/18740
Karar Tarihi: 25.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24363 E.  ,  2014/18740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/219025

Mahkemesi : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 31/05/2012

Numarası : 2012/129 - 2012/222

Suç : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın aşamalarda yaptığı aksi ispatlanamayan savunmasında, suça konu sikkeleri, yakalandığı tarihten bir hafta kadar önce orman içerisinde bulduğunu beyan etmesi karşısında, geçerli bir mazereti olmaksızın, 2863 sayılı Kanun'un 4/1 maddesinde öngörülen üç günlük bildirim süresi içinde yetkili makamlara bildirimde bulunmayarak, aynı Kanun'un 67/1 maddesinde düzenlenen “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçunu işlediği gözetilmeksizin, sanık tarafından daha önceki dönemlerde müzeye yapılan eser teslimleri gerekçe gösterilmek suretiyle beraat hükmü tesisi,

2- Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarınca soruşturma aşamasında düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2262
Karar No: 2024/3675
Karar Tarihi: 23.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2262 E.  ,  2024/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/467 E., 2023/284 K.

HÜKÜM/KARAR: Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/488 E., 2019/1064 K.

1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasında alacağa konu faturanın davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmemiş olduğu, taraflar arasındaki sözleşmelere göre davacı şirketin ‘Hesapal’ isimli yazılımın tüm telif ve lisans haklarını davalı şirkete ücretsiz olarak devrettiği, ‘Hesapal’ yazılımının geliştirilmesi ya da bu yazılıma destek hizmeti verilmesi konusunda taraflar arasında imzalanan bir sözleşme bulunmadığı, fatura içeriğinde yer alan yazılım hizmetinin de verildiğinin davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından davacı şirket ile dava dışı ... Teknoloji A.Ş. ile imzalamış oldukları sözleşme ile ‘Hesapal’ isimli yazılımı birlikte kurdukları, davalı ...Ş. üzerinden geliştirilmesi ve pazarlanması hususunda sözleşme imzaladıkları, davacı şirketin ‘Hesapal’ isimli yazılım üzerindeki tüm haklarını kurulan yeni şirket olan davalı şirkete devir ettiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının ‘Hesapal’ isimli yazılım üzerinde haklarını devir ettiği, devirden sonra yazılım hizmeti verdiğini ispatlayamadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/16152
Karar No: 2013/13472
Karar Tarihi: 13.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16152 E.  ,  2013/13472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.02.2012

KARŞI OY YAZISI

Dava, mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali (TMK. Mad. 145/4) istemiyle aynı Kanunun 146/1. maddesindeki yetkiye dayanarak Cumhuriyet savcısı tarafından açılmıştır.

Mahkemece duruşma günü davayı açan Cumhuriyet savcılığına usulüne uygun tebliğ edilmemiş, anca davayı açan Cumhuriyet savcısı en son 02.12.2012 tarihli duruşmaya katılmış, daha sonraki duruşmalara, duruşma günlerinden haberdar olduğu halde taraflar katılmamıştır. Hal böyleyken mahkemece tarafların yokluğunda yargılamaya devam edilerek 31.01.2012 tarihli oturumda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin, davanın davacısı sıfatında bulunan Cumhuriyet savcısının duruşmalara “katılımını sağlamak” gibi bir görevi bulunmamaktadır. Mahkemenin görevi duruşma gününü davacıya usulüne uygun şekilde tebliğ etmektir.

Cumhuriyet savcısı, açmış olduğu hukuk davasının duruşmasında hazır bulunmak zorundadır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 70. maddesinde de “Cumhuriyet savcısı, kanunda açıkça öngörülen hallerde, hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır” hükmüne yer verilmiştir. Cumhuriyet savcısı, açmış olduğu bir hukuk davasının duruşmasına gelmezse, davalı/davalılar, dosyanın işlemden kaldırılmasını (HMK.mad. 151/1) veya tahkikata Cumhuriyet savcısının yokluğunda devam edilmesini isteyebilir.

Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6217 sayılı Kanun 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi ve Türk Medeni Kanununun 138. maddesinde değişiklik yapmış; bu hükümlerde yer alan “Cumhuriyet savıcısı” ibaresini kanun metninden çıkarmıştır. Bu yasayla yapılan değişikliğin Cumhuriyet savcısının açtığı evliliğin iptali davasında uygulama imkanı yoktur.

Cumhuriyet savcısının açtığı hukuk davasının duruşmalarına gelmemesinin müeyyidesi, davanın Cumhuriyet savcısının yokluğunda görülmesi veya davalının isteği üzerine, dosyanın işlemden kaldırılmasıdır. Yoksa, mahkemenin, duruşmaya gelmeyen Cumhuriyet savcısını duruşmaya getirmek için zor kullanma yetkisi söz konusu değildir. (Prof. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul .2001 sh. 856)

Mahkemece taraflar duruşmaya katılmadığından davanın işlemden kaldırılması ve yasal süresi içerisinde yenilenmemesi halindede açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken tarafların yokluğunda yargılamaya devam edilerek esastan karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Hükmün bu sebeple bozulması gerekir.

Yukarıda gösterilen sebeple, sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum.
Esas No: 2013/5298
Karar No: 2013/12146
Karar Tarihi: 31.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5298 E.  ,  2013/12146 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

İnceleme konusu davada, temyiz denetimine konu olan tutar 33,90 TL olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması Olanaksızdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 29.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

.....
Esas No: 2006/14507
Karar No: 2007/8479
Karar Tarihi: 22.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/14507 E.  ,  2007/8479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi        : Bakırköy 2.İcra Mahkemesi

Tarih        : 29.06.2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık İİK.99.maddesine göre alacaklı yanca açılan 3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Dava konusu haciz; borçlunun takip ödeme emri tebliğ adresi ve dava konusu yapılmayan 13.06.2003 tarihli haczin uygulandığı adreste yapılmıştır. Davalı 3.kişi 22.01.2002-30.04.2004 tarihleri arasında borçlu şirketin sigortalı işçisi olarak çalışmıştır. Borç 26.07.2000 tarihli  senetten kaynaklanmaktadır. Borcun doğumu takipler hatta yapılan hacizden sonra borçlunun borca bütün halini bilebilecek durumda olan borçlunun işçisi olan davalı 3.kişinin haciz adresini Devlet H.M. Genel Müdürlüğünden 01.07.2004 tarihinde kiralaması danışıklı olup alacaklılardan mal kaçırmaya yöneliktir. Kiralayanın bu devir ve danışık olgusunun dışında ve resmi bir kuruluş olan Devlet H.M. Genel Müdürlüğünün olması sonuca etkili değildir. Davalı 3.kişi daha önce borçlu yanca pastane, kitapevi ve kuruyemiş ve şekerleme olarak işletilen 3 aynı işyerini kiralamıştır. 30.04.2004 tarihine kadar borçlunun işçisi olarak çalıştığı gözetildiğinde mevcut bu durum davalı 3.kişinin alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla haciz adresini kiraladığının açık kanıtıdır.

Öte yandan borçlu ile davalı 3.kişi arasındaki ilişki ticari işletme devri niteliğinde bulunduğundan İİK.'nun 44 ve BK.179. maddelerinin uygulanması gerektiği açıkça ortadadır.

Anılan maddelerde öngörülen koşulların yerine getirildiği iddia ve isbat edilmemiştir. Gerçekten borçlunun devri kayıtlı olduğu Ticaret siciline bildirerek ilan ettiği ve mal beyanı verdiğine ilişkin dosyada hiç bir kanıt yoktur. Bu durumda devir alacaklının haklarını etkilemeyeceği gibi devir alan davalı da BK. 179.maddesi uyarınca işletmenin borçlarından sorumlu bulunduğundan davanın kabulü gerekirken reddi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davacı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/17168
Karar No: 2009/20497
Karar Tarihi: 01.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/17168 E.  ,  2009/20497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce l. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :22.05.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından (MK. md. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 08.07.2003 tarihinde aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir.  Karardan sonra 03.11.2008 tarihinde D'de müstakil Aile Mahkemesi kurulmuştur. Görev kamu düzenine ilşkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerekir. Bu açıklama karşısında dosyanın görevli Aile Mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.01.12.2009
Esas No: 2013/1804
Karar No: 2013/23333
Karar Tarihi: 09.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/1804 E.  ,  2013/23333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığınının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/12/2007 tarihli, 2007/213 Esas ve 2007/325 sayılı kararına konu suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, söz konusu ilam esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2009 tarihli, 2008/711 Esas ve 2009/181 sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 aylık hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü yerine Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2009 tarihli, 2008/1465 E. ve 2009/315 sayılı kararı ile verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili bölümdeki “ Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/711 Esas, 2009/181 Karar sayılı ilamı, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/213 Esas, 2007/325 karar sayılı ilamları“ ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “ Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2009 tarihli, 2008/1465 E. ve 2009/315 K. sayılı ilamı” ibaresi eklenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 116/1 maddesi uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanunun 116/4 maddesiyle cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/12/2007 tarihli, 2007/213 Esas ve 2007/325 sayılı kararına konu suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, söz konusu ilam esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2009 tarihli, 2008/711 Esas ve 2009/181 sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 aylık hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü yerine Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2009 tarihli, 2008/1465 E. ve 2009/315 sayılı kararı ile verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.