erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/23643
Karar No: 2015/3754
Karar Tarihi: 10.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/23643 E.  ,  2015/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mağdura yönelik Kasım 2009’da gerçekleştirilen nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunduğu takdirde, kısa karara itibar edileceğinden, sanık hakkında yağma suçundan hükmün özünü oluşturan kısa kararda TCK' nın 168/3. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda, sözü edilen madde uygulamasının gösterilmemesi yerinde tamamlanması olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiş; ayrıca TCK 168/3.maddesinin, 31/3.maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61.maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mağdura yönelik Ekim 2009’da gerçekleştirilen yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmün gerekçesinde, dosya içeriğine ve uygulamaya uygun düşmeyecek şekilde sanığın eyleminin tamamlanmış olmasına rağmen teşebbüs aşamasında kaldığının belirtilmesi ve verilen sonuç cezanın iki yılın altında olması, sanığın daha önceden sabıkasının bulunmaması, eyleminden doğan zararı giderdiği ve ileride bir daha suç işlemekten çekineceği hususunda olumlu kanaat oluşması gerekçesiyle, sanık hakkında bu eylem nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında ve hükmün özünü oluşturan kısa kararda eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkin herhangi bir uygulama maddesinin gösterilmemesi ve sanığın ileride yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmadığından söz edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturularak CMK'nın 230 ve 232.maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3062
Karar No: 2014/13537
Karar Tarihi: 02.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3062 E.  ,  2014/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelen- mesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONAN- MASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle; temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 4...5 maddeleri uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinden sonra, 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca fazla tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkın- da 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanın- da tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki ''30 gün adli para cezası'' yerine ''450 TL adli para cezası'' ibaresinin, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki "25 gün adli para cezası'' yerine ''375 TL adli para cezası'' ibaresinin yazılması ve 5237 sayılı 52/2. madde ve fıkrası gereğince 25 gün para cezasının 500 TL adli para cezasına çevrildiği bölümün hükümden çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZETİLEREK ONANMASINA), 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7373
Karar No: 2014/11713
Karar Tarihi: 15.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/7373 E.  ,  2014/11713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/01/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine dair verilen 24/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının temyiz dilekçesiyle yaptığı adli yardım talebi 6100 sayılı HMK 334. maddesi uyarınca değerlendirilerek; davanın niteliği, değeri nazara ve özellikle davacının kendi beyanına göre elde ettiği geliri ve malvarlığı göz önüne alındığında, davacının yargılama giderlerini karşılayamayacak derecede yoksul olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, temyiz harç ve masrafları için istenen Adli Yardım talebinin reddine karar verilmiştir.

2-İlk bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz harç ve masrafları ile ilgili adli yardım talebi reddedildiğine göre;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. Maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Davacının temyiz harç ve masrafları ile ilgili Adli Yardım talebinin ilk bentte açıklanan nedenle reddine; dosyanın (2) bentte gösterilen nedenle ve bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5754
Karar No: 2014/4597
Karar Tarihi: 30.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5754 E.  ,  2014/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zile Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi : 25.06.2013

Numarası : 2012/247-2013/195

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalının inşaatı için proje çizildiğini, bu çizim karşılığında 28.12.2011 tarih 001943 sayılı faturanın düzenlendiğini, ancak fatura bedelinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattığını, yapılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise davaya yazılı olarak cevap vermemiş, yargılama sırasında 25.06.2013 günlü duruşmada düzenlenen faturanın kapalı olduğunu, kapalı faturanın da borcun ödendiğine karine teşkil ettiğini belirterek davanın reddini istemiş, mahkemece; fatura bedelinin ödendiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, taraflar arasında sözlü eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Davacı bu sözleşmenin yüklenicisi, davalı ise iş sahibidir. Davacı yüklenici tarafından işin yapılıp teslim edildiği konusunda bir ihtilâf bulunmamakta olup, ihtilâf iş bedelinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır. Davacı, 28.12.2011 tarih 001943 sıra numaralı serbest meslek makbuzunun aslını ibraz ederek, bu makbuzda belirtilen iş bedelinin ödenmediği gerekçesiyle icra takibi yaptığını iddia etmektedir.

Davaya dayanak oluşturan ve davacı tarafından dosyaya sunulan 28.12.2011 tarih ve 001943 sıra numaralı belge, fatura niteliğinde olmayıp 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 236 ve 237. maddelerinde düzenlenen "serbest meslek makbuzu" niteliğindedir. Sözü edilen Vergi Usul Kanunu'nun 236. maddesinde, serbest meslek erbabının, mesleki faaliyetlerine ilişkin her türlü tahsilat için iki nüsha serbest meslek makbuzu düzenleyeceği ve bir nüshasının müşteriye verileceği düzenlenmiştir. Yasanın bu hükmü uyarınca, davacı tarafından serbest meslek makbuzunun düzenlenmesi kendisine ödemenin yapıldığını göstermekte olup, bu makbuz bedelinin ödenmediğini ispat külfeti davacı taraftadır. Davacı ise, makbuz bedelinin ödenmediğini yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Bu sebeple, açılan davanın tümden reddine karar vermek gerekirken kabulü yolunda hüküm kurulması doğru olmamış, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple mahkeme kararının temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25702
Karar No: 2015/10024
Karar Tarihi: 05.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25702 E.  ,  2015/10024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çınar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2012/35-2014/103

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30154
Karar No: 2013/2762
Karar Tarihi: 24.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/30154 E.  ,  2013/2762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

17.11.2009 tarihinde usulüne uygun olarak katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 24.02.2010 günü temyiz eden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8138
Karar No: 2022/10170
Karar Tarihi: 08.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8138 E.  ,  2022/10170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen ve hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK m.166/1) dayalı olarak karşılıklı açılan boşanma davalarında, ilk derece mahkemesince davacı- karşı davalı kadının, davalı-karşı davacı erkeğe göre ağır kusurlu olduğu belirtilerek her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı kadının istinaf kanun yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesince esastan ret kararı verilmiş olup, karar davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince, kusur belirlemesi yönünden yapılan incelemede davacı-karşı davalı kadına, “üçüncü kişilere çocuk sahibi olamadıklarını, erkeğin tıbbi durumunu anlatarak ... odası sırlarını başkaları ile paylaştığı” vakıası kusur olarak yüklenmiş ise de; tarafların bu yönde tedavi gördüklerinin bilindiği, bu vakıanın eşler arasında kalması gereken sır niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle, davacı-karşı davalı kadına bu vakıanın kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmış olup, oluşan diğer kusurlu davranışlara göre tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata karar verilemez. Davalı-karşı davacı erkek yararına Türk Medeni Kanunu' nun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde davalı-karşı davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebepler ile bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 08.12.2022 (Prş.)
Esas No: 2013/5661
Karar No: 2013/7963
Karar Tarihi: 24.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5661 E.  ,  2013/7963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, asıl davada davalılar aleyhine 24.12.2010 gününde, birleştirilen davada davalı aleyhine 09.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; ikinci kademedeki tazminat isteminin kabulüne dair verilen 14.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil , ikinci kademede tazminat isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ikinci kademedeki tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında açıklandığı üzere;

“Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Aynı yasanın  “Hükmün kapsamı” başlıklı 297/2. maddesi gereğince;

“Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

Ve, “Hükmün yazılması” başlıklı 298/2. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince, tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. Kısa kararda davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, gerekçeli kararda ise davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla gerekçeli karar ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 24.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/5404
Karar No: 2015/581
Karar Tarihi: 26.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5404 E.  ,  2015/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2494
Karar No: 2017/8860
Karar Tarihi: 14.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2494 E.  ,  2017/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, eksik incelemeye yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa verilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında verilen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde; kısa süreli olduğundan bahisle adli para cezasına çevrilerek yasal dayanak maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi

2-Hükmolunan adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4 numaralı fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11794
Karar No: 2015/12186
Karar Tarihi: 08.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/11794 E.  ,  2015/12186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakfın dağılmasına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı vakfın amacının gerçekleşmesinin imkansız hale geldiğini ileri sürerek vakfın dağılmasına karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. HMK.nun 294.maddesinin 3. fıkrasında ise “hükmün tefhiminin herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle hükme bağlandığından; sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Somut olayda, taraflara tefhim edilen kısa kararda "4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 116. maddesi uyarınca ....'nın dağılmasına (sona ermesine), ... Vakfın sona ermesi halinde vakfın borçlarının ödenmesinden sonra kalan kısmın ödedikleri aidatlarla orantılı olarak vakıf üyelerine dağıtılmasına," denildiği halde gerekçeli kararda "4721 sayılı TMK'nun 116. maddesi uyarınca ....'nın dağılmasına (Sona ermesine), ... Vakfın sona ermesi halinde vakıf senedinin 35. maddesi uyarınca mal varlığının borçları ödendikten sonra kalan kısmın ödedikleri aidatlarla orantılı olarak vakfın üyelerine ödenmesine," şeklinde hüküm kurularak çelişki yaratıldığından, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmak olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.