erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/16922
Karar No: 2014/18118
Karar Tarihi: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16922 E.  ,  2014/18118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/872-2014/441

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili;Müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesinde " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin tahsiline karar verilmesin istemiş,14/02/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle davacı M.. E.. yönünden dava değerini 1.492,18 TL'ye;M.. Ü.. yönünden 2.175,98 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar ile ile davalı arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu

İçin, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14342
Karar No: 2014/7156
Karar Tarihi: 29.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14342 E.  ,  2014/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14714
Karar No: 2014/3408
Karar Tarihi: 11.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/14714 E.  ,  2014/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İcra Müdürlüğünün 2007/8396 sayılı dosyasından, davacıya ait işyerindeki malların 20.10.2008 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlunun alacaklılardan mal kaçırma amacı ile işyerini davacıya devir ettiğini, işyeri devrinin İİK'nun 44.madde koşullarına uygun devredilmediği gibi BK'nun 179.maddesi gereğince de davacının borçlardan sorumlu olacağından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dava konusu haczin takip talebinde yeralan ve borçlunun ticaret sicilde kayıtlı olan adresinde yapıldığını, borçlu ve davacı arasında düzenlenen 04.06.2007 tarihli satış sözleşmesinin alacaklılardan mal kaçırma amacına yönelik olduğu gibi İİK'nun 44.madde koşullarına uygun devir yapılmadığı ve BK'nun 179.maddesi gereğince de davacının borçlardan sorumlu olacağından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve davacı 3.kişinni borcun doğumundan sonra işyerini devir alması danışıklı olmakla birlikte BK'nun

179 (YBK'nun 202) maddesine göre de işyerini devir alan davacının sorumluuğu bulunduğundan aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.İİK'nun 97/13. maddesi gereğince davanın reddi halinde alacaklı yararına tazminat takdir edilmesi için teminat karşılığı takibin taliki kararı verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, 22.10.2008 tarihinde teminat karşılığı takibin durması kararı verilmiş ancak teminatın yatırılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, tazminat takdiri için gerekli teminat koşulunun gerçekleştiğinden söz edilemeyeceğinden alacaklı lehine tazminat takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlıkğın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nin geçiçi 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açaklanan nedenlerle, davacı 3.kişi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2.bendindeki ibarelerin hükümden çıkartılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 11.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14566
Karar No: 2014/12552
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14566 E.  ,  2014/12552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/4-2013/268

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2536
Karar No: 2010/7884
Karar Tarihi: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2536 E.  ,  2010/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.07.2010 tarih ve 2001/170-2006/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında imzalanan 05.10.2000 tarihli sözleşme ile davalılardan ... Ltd.Şti’nin müvekkillerine devri konusunda anlaşma yapıldığını ancak davalılarca sözleşmedeki edimlerin yerine getirilmediğini ileri sürerek, anılan sözleşmenin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, sözleşmede şirket adına imzası bulunan ...’nun sözleşme tarihi itibariyle yetkili müdür olmadığı ve sözleşmede de hisselerini devreden ortakların imzaları bulunmadığından sözleşmenin geçerli olmadığı, geçersiz bir sözleşmeni feshinin de istenemeyeceği gerekçesiyle davalılardan ... ve ... yönünden davanı esastan reddine, şirket hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine ve davacılardan ...’nın davasını takip etmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8451
Karar No: 2008/9402
Karar Tarihi: 16.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8451 E.  ,  2008/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.07.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, genel yola çıkışı olmayan 273 ada 198 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalıya ait 273 ada 200 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı parseli yararına, davalıya ait 273 ada 200 parsel üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesis edilmelidir.

Somut olayda; bilirkişilerin raporuna göre davalının üzerinde petrol istasyonu olan 197 parsel ile 200 parsel sayılı taşınmazı bir bütün olarak kullandığından, mahkemenin hükmüne dayanak 31.10.2006 tarihli bilirkişilerin 2 numaralı krokilerinde belirtilen geçit yerinin kabulü halinde bu parsellerin bütünlüğü bozulmaktadır. Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince davalıya ait 200 parselin kuzeyi ile bu parselin batısından ayrıca 200 parselin kuzeyi ile 200 ve 201 parselin ortak sınırından yahut 200 parselin kuzeyi ve 201 parselin doğu sınırından verilebilecek geçit alternatifleri araştırılarak sonucuna göre en uygun geçit yeri üzerinden “fedakarlığın denkleştirilmesi” prensibine uygun olarak geçit hakkı kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 16.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/3262
Karar No: 2012/5071
Karar Tarihi: 05.04.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/3262 E.  ,  2012/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

1-Dava konusu taşınmazın dayanağı olan ve 1316 (1900) tarihli tapu kaydında kayıt maliki ...'nın vefatı ile çocukları ..., ... ve ...'nin kaldığı ...'ın da vefatı ile çocukları ... ve ... kaldığı anlaşıldığından "davacı taraftan ... oğlu ... ile ... çocukları ... ve ...'ın kimlik bilgilerinin ilgili yerden sorularak bu kişilere ait nüfus kayıtlarının istenmesi,

2-... Merkezi ... Mahallesi 16 Cilt, 54 Hanede BSM:1'de nüfusa kayıtlı ... ve ...'den olma ...'in anne, baba ve tüm kardeşlerini gösterir nüfus aile kaydının,

3-... Mahallesi 16 cilt, 54 hanede BSN:2'de nüfusa kayıtlı ... ve ...'den olma ...'in annesi görünen "..." anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kaydınında ilgili yerden temini ile evrak arasına konulduktan sonra yeniden Daireye gönderilmek üzere MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/15140
Karar No: 2014/18055
Karar Tarihi: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15140 E.  ,  2014/18055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/833-2014/442

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili;müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesine göre " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş; 14/02/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı M.. E.. yönünden 1.307,17 TL'ye,davacı A.. A.. yönünden 1.667,38 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek

ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 203.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/285
Karar No: 2025/2595
Karar Tarihi: 17.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/285 E.  ,  2025/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/754 E., 2024/2055 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Düşürülme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin reddi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2024/754 Esas, 2024/2055 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen ve 26.09.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 08.10.2024 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8722
Karar No: 2016/5894
Karar Tarihi: 04.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8722 E.  ,  2016/5894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında suç adının resmi belgede sahtecilik, suç tarihinin ise 19.08.2008 olarak mahalinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın, ...'na üç veya dört adet hatır çeki verdiğini, bu çeklerin rızası dışında başka şahıslara verildiğini savunması ve 18.04.2011 havale tarihli dilekçesinde de ...'ın şirketinde müdür olarak yetkili kişi olduğunu belirtmesi, tanık ...'in ise suça konu çeki sanığın talimatı doğrultusunda düzenleyip imzaladığını, iş yerinde bulunan ödeme defterine ve çek koçanına kime hangi tarihte verildiğini yazdığını beyan etmesi ve sanık tarafından 27.06.2008 tarihinde çekle ilgili ödemeden men talimatı verildiğinin anlaşılması karşısında; tanık ...'ın beyanları okunmak suretiyle çekin düzenlenmesi konusunda talimatı olup olmadığı sanıktan sorularak, gerektiğinde iş yeri ödeme defteri de incelenerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.