erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17021
Karar No: 2014/13215
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17021 E.  ,  2014/13215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2011/267-2013/452

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2594
Karar No: 2021/18995
Karar Tarihi: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2594 E.  ,  2021/18995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.01.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.03.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekiye ait anahtarı üzerinde park halindeki motosikleti çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 141/1, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 17/07/2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/222
Karar No: 2009/99
Karar Tarihi: 14.04.2009

**Ceza Genel Kurulu         2008/7-222 E.  ,  2009/99 K.**

* KABAHATLAR KANUNU

* YENIDEN DEĞERLENDIRME ORANI

* HAFIF HAPIS CEZASI

* HAFIF PARA CEZASI

* EHLIYETSIZ ARAÇ KULLANMAK

* HAFIF HAPIS CEZALARININ IDARI PARA CEZASINA DÖNÜŞTÜRÜLMESI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* KABAHATLER KANUNU (5326) Madde 17

* TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5252) Madde 7

* VERGİ USUL KANUNU (213) Madde 298

* KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU (2918) Madde 36

**"İçtihat Metni"**

Ankara Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 05.04.2008 gün ve 501644 sayılı Trafik Suç Tutanağı ile C.... I...’ın, 2918 sayılı Yasanın 36. maddesine aykırı davrandığından bahisle mevcutlu olarak getirilmesi üzerine, Ankara C.Başsavcılığınca 10.04.2008 gün ve 2226-2033 sayı ile ilgilinin yeniden değerleme oranı da dikkate alınmak suretiyle sonuçta 760 YTL. idari para cezasıyla cezalandırılmasına, peşin ödeme halinde 1/4 oranında indirim uygulanarak idari para cezasının 570 YTL olarak uygulanmasına, itirazı kabil olarak karar verilmiş, sanığın itirazı üzerine evrakı inceleyen Ankara 6. Sulh Ceza Mahkemesince 11.04.2008 gün ve 780-778 sayı ile Ankara C.Başsavcılığınca verilen idari yaptırım kararının usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle itirazın reddine karar verilmiştir.
Esas No: 2015/40483
Karar No: 2015/23099
Karar Tarihi: 24.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/40483 E.  ,  2015/23099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/09/2015

Numarası : 2014/278-2015/569

Hükmün davalı S.. Ş..'ni temsilen iflas idaresi memurlarına tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesine, tebliğ edilmemiş ise mahkemece İstanbul Anadolu 3.İcra Dairesi müdürlüğünden davalı S.. Ş..'nin iflas idaresi memurlarının isim ve adreslerinin sorularak , cevap geldiğinde iflas memurlarına hükmün yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10209
Karar No: 2015/10348
Karar Tarihi: 12.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10209 E.  ,  2015/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2004/272-2013/81

Mahkemece verilen karar davalı E.. Ö.. tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiş, Dairemizin 05.03.2015 tarih ve 2013/10439 - 2015/2980 karar sayılı ilamı ile davalı E.. Ö.. vekilinin adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalı E.. Ö.. vekili Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın işbölümü yönünden bir karar verilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17006
Karar No: 2014/13214
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17006 E.  ,  2014/13214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/117-2013/455

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2603
Karar No: 2021/18996
Karar Tarihi: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2603 E.  ,  2021/18996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.01.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.03.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekinin işyerinde bulunan kasasından para çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 15/08/2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17826
Karar No: 2018/6875
Karar Tarihi: 10.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17826 E.  ,  2018/6875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vd vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10/04/2018 günü temyiz eden davacı idare ve davalı ... vd vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalının yokluğunda duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çay bahçesi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 109 ada 7 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değidir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazın niteliği, konumu ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 250 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük alınmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden bir kısım davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 10/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14406
Karar No: 2015/2561
Karar Tarihi: 19.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14406 E.  ,  2015/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/10/2013

NUMARASI : 2006/182-2013/397

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin tenfizi davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken hükmü temyiz eden S.. B.. vekilinin temyizden feragat yetkisini içeren vekaletnamesine rastlanılamamıştır. Sözü geçen belgenin, dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5546
Karar No: 2022/6249
Karar Tarihi: 26.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5546 E.  ,  2022/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.12.2017 gün ve 2015/5635 E. - 2017/1093 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi adli yardım talepli olarak davalı ... (Özel) tarafından talep edilmiş, Dairemizin 30/05/2022 tarih ve 2022/3020 -2022/4168 K. sayılı kararı ile davalı ... (Özel) adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalı ..., Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 26/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17541
Karar No: 2014/13217
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17541 E.  ,  2014/13217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2011/254-2013/545

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18170
Karar No: 2016/6454
Karar Tarihi: 12.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18170 E.  ,  2016/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan bozmaya uyularak yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı Halim Aksak vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/729
Karar No: 2008/2455
Karar Tarihi: 13.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/729 E.  ,  2008/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava iflas idaresince kabul edilen alacağın iflas sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınması ve kabul edilmeyen 47.645.341.48 YTL’ nin masaya imtiyazlı alacak olarak kaydı istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, tahsilde tekerrür etmemek üzere 18.768.931.39 YTL davacı alacağının masaya kaydına, sıraya ilişkin itirazın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanın temyiz itirazı, müvekkili banka alacaklarının 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’ nun geçici 13. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 136. ve İcra ve İflas Kanununun 206. maddesi kapsamında imtiyazlı olduğu noktasındadır.

Mahkemece davacının yargılamanın başından beri ileri sürdüğü bu hususun reddi iki ayrı gerekçeye dayandırılmıştır. Bunlardan birincisi Bankacılık Kanunu’ nun 136. maddesinde düzenlenen imtiyazın yalnızca davacı tarafından girişilen üç ayrı icra takibinde uygulanan ihtiyati haciz kararlarına konu ve masaya dahil olacak mal ve hakların tasfiye sonunda masaya girecek bedelleri üzerinde bir imtiyaz hakkı bulunabileceği, ikinci olarak da rehin ve ipotek alacaklısı sıfatıyla İİK.’ nun 185. maddesinden doğan hakların saklı tutulmuş olmasıdır.

1-Bankacılık Kanunu’ nun 136. maddesi kural olarak TMSF alacaklarının güvence altına alınmasına ilişkin olup, bu hükmün davacı banka alacakları bakımından uygulanması aynı Yasanın geçici 13. maddesindeki şartların varlığına bağlıdır. Davacının iflas sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınması gerek üçüncü sıradaki garame paylarını ve gerek dördüncü sıraya isabet edecek parayı etkileyeceğinden, geçici 13. maddenin “ üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak” şartını sağlamayacağı açık olduğundan bu yöne ilişkin red kararı sonucu itibariyle yerindedir.

2- Davacı alacaklarının bir kısmı rehin ve ipotekle teminat altına alınmıştır. Bu durumda mahkemece teminatlı alacakların belirlenerek sıra cetvelinde rüçhanlı sıraya yazılmasına karar verilmesi gerekirken, infazda sorun yaratacak şekilde, bir kısım hakların da saklı tutulması suretiyle bu kalem istemin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle rehin ve ipotekle temin edilen alacakların rüçhanlı sıraya kaydına yönelik talebin reddine dair verilen hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3079
Karar No: 2020/6781
Karar Tarihi: 19.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/3079 E.  ,  2020/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 3. ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 10,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 19/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.