erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/18914
Karar No: 2017/1921
Karar Tarihi: 13.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18914 E.  ,  2017/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yine, nispi harca tabi davalarda, kararı temyiz eden her bir davalının ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ile birlikte karar ve ilam harcının 1/4'nü (nispi temyiz karar ve ilam harcı) peşin olarak yatırması gerekir. Dosya kapsamından kararı temyiz eden davalıların her ikisinin de temyiz başvuru harcı ve nispi temyiz harcının 1.229,58'er TL'lik kısmını yatırarak hükmü temyiz ettiği, dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada nisbi temyiz harcının kalan kısmının da yatırıldığına dair makbuzlarla h

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Davalı ... İşl. AŞ. tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin davacı tarafa ve davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmesi,

2-Mahkemece varsa yatırılmış temyiz harçlarına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, duruşma talebinin noksan giderildikten sonra değerlendirilmesine, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/26461
Karar No: 2020/585
Karar Tarihi: 14.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/26461 E.  ,  2020/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde ise,

a) Olay tutanağı ve görgü tanıklarının beyanlarına göre, aynı işyerinde çalışan sanık ve müştekinin iş meseleleri nedeniyle aralarının açık olduğu ve bilinmeyen bir nedenden dolayı olay günü tartıştıkları, müştekinin telefonda sanığa küfür ettiği ve teras katta ise belinden çıkardığı bir cisim ile sanığın üzerine yürüdüğü, sanığın bunun üzerine belinden çıkardığı silah ile yere doğru ateş ettiği, müştekinin elindeki cisim ile sanığın üzerine gelmeye devam etmesi üzerine ise ayağına doğru ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında koşulları oluştuğu halde haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak fazla ceza tayini,

b) Sanık hakkında TCK'nın 86/3-e maddesine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 87/3. maddesine göre 1/2 oranında artırım yapılırken, 1 yıl 15 ay yerine, 2 yıl 3 ay hapis cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16157
Karar No: 2012/6684
Karar Tarihi: 24.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16157 E.  ,  2012/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/04/2010 tarih ve 2009/1235-2010/261 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan emtianın davalı tarafça taşınması sırasında hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 14.222,09 TL rucu tazminatının faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın mutlak ticari dava olup, ticaret mahkemesinin görevli olduğunu belirterek işbölümü itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işbölümü itirazı üzerine gönderilen dosya kapsamına göre, Sultanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin gönderme kararının 14.07.2009 tarihinde tefhim edildiği, 10 günlük süreden çok sonra 28.09.2009 tarihinde gönderme talebinde bulunulduğu gerekçesiyle HUMK'nun 193/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3319
Karar No: 2014/7485
Karar Tarihi: 14.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3319 E.  ,  2014/7485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZCE 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/706-2012/308

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; davalının kullandığı elektrik bedellerini ödemediğini iddia ederek, tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanıyla; kendisinin Hamidiye Mahallesinin yeni muhtarı olduğunu, abonelik adresi olarak bildirilen adresin muhtarlık adresi olduğunu, ancak asıl abonelik adresinin bir kıraathane olduğunu daha sonra buranın kreşe çevrildiğini, yeniden muhtar seçilemeyince de aboneliği muhtarlık adresine çevirdiğini, davaya konu bedellerin muhtarlık adresi değil kıraathane ve kreşe ait olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı kurum ile davalı arasında herhangi bir abonelik ilişkisinin bulunmadığı gibi davalının enerji kullandığı ileri sürülen adreste davalının oturmadığı, enerjinin davalı tarafından kullanıldığı davacı tarafından ispat edilemediğinden açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacı S.. S..'a ait 23.01.2012 tarihli cevabi yazıya bakıldığında; davaya konu aboneliğin ilk olarak dava dışı Mehmet İnan ile 20.11.1984 tarihinde imzalandığını, 10.10.2002 tarihinde Mehmet İnan'ın verdiği dilekçe ile aboneliğin başka bir adrese taşındığını ancak daha sonra davacı kurumun bilgisi dışında bilinmeyen bir tarihte aboneliğe ait sayacın davaya konu muhtarlık adresine taşındığı, Hamidiye Muhtarlığı ile davacı kurum arasında abonelik sözleşmesinin olmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda anılan S.. S.. cevabi yazısı ile davalının beyanları birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar muhtarlık ile davacı kurum arasında bir abonelik sözleşmesi olmasa da takibe konu dönemde, davaya konu aboneliğe ait sayacın muhtarlık adresinde kullanıldığı ve davalının da muhtar olduğu dolayısıyla fiili kullanıcı olduğu göz önünde bulundurularak konusunda uzman bilirkişiler tarafından alınacak rapor ile borcun miktarı hesaplanmak suretiyle varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın yukarıdaki gerekçelerle reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16112
Karar No: 2012/21070
Karar Tarihi: 10.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16112 E.  ,  2012/21070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın uygulanmasına yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme kararının 26.04.2010 tarihinde hükümlünün yüzüne karşı okunmasına rağmen hükümlünün yasal süreden sonra 2.7.2010 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla hükümlünün temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,10.10.2012. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2114
Karar No: 2021/4755
Karar Tarihi: 05.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2114 E.  ,  2021/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harca ilişkin bentlerin düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harca ilişkin bentlerin düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Avcılar İlçesi, ... Mahallesi 2026 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harca ilişkin bentleri düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5658
Karar No: 2010/5976
Karar Tarihi: 09.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/5658 E.  ,  2010/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

...ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Osmaneli Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 17/214 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, miras yolu ile intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Hazine üzerindeki tapu kaydının kısmen iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 114 ada 1 parsel sayılı taşınmaz; öncesinde Hazine adına idarî yoldan tescil edilen 19.12.1991 tarih, 1 sıra no'lu tapu kaydı ile aynı ada 2 parselle bir bütün halinde tapuya kayıtlı iken, İçişleri Bakanlığı Jandarma Genel Komutanlığına karakol binası yapılmak üzere tahsisi nedeniyle ifraz edilerek 04.05.1992 tarih, 1 sıra no ile arsa vasfıyla Hazine adına tapuya tescil edilmiştir. Dayanak tapu kaydının davalı taşınmaz yönü davacı ile birlikte dava dışı Ahmet Yıldırım tarlasını okumaktadır. Çekişmeli taşınmaz başında 19.10.2009 tarihinde yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişiler ile davacı tanıkları, dava konusu taşınmazın davacının dedesinden babasına, ondan da davacıya kaldığını, yaklaşık 50 yıldan bu yana eklemeli olarak davacı ve miras bırakanlarının zilyetliğinde bulunduğunu, bir-kaç yıl öncesine kadar hububat ekilerek kullanılmakta iken, son yıllarda domates gibi sebzeler yetiştirildiğini söylemişlerdir. Ziraat Mühendisinin dosyada mevcut 04.10.2009 tarihli raporu kapsamıyla da tanık ve yerel bilirkişi anlatımlarının doğrulandığı görülmüştür.

Hal böyle olunca, dayanak tapu kaydının idarî yoldan Hazine adına tapuya tescili tarihine kadar davacı yararına eklemeli zilyetlik yolu ile kazanma süresi ve koşulunun gerçekleştiği, tapu kaydındaki tahsise uygun olarak nizalı yere karakol binasının makul bir sürede yapılmadığı anlaşıldığına göre; davacının istemi dikkate alınarak belirlenen taşınmaz bölümünün ifrazının mümkün olup olmadığının sorulması, ifrazın mümkün olduğunun bildirilmesi halinde tapu kaydının iptali ile ifrazen, aksi takdirde paylı olarak davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddedilmiş olması doğru olmamıştır.

Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan yerel mahkeme hükmünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 8,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13415
Karar No: 2015/270
Karar Tarihi: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13415 E.  ,  2015/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2013/719-2014/338

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalı ile 25.12.2012 tarihinde boşandıklarını, müşterek çocuklar A..ve G..'ın velayetlerinin kendisine verildiğini, her bir çocuk lehine aylık 200,00' er TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen zaman içerisinde çocukların ihtiyaçlarının arttığını ve hükmedilen nafaka miktarının yetersiz kaldığını ileri sürerek, aylık 200,00'er TL olan iştirak nafakasının her bir çocuk için ayrı ayrı aylık 500,00 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verildikten sonra, kısa kararda "dava tarihinden itibaren velayetleri davacı annede olan müşterek çocukların her biri için 200,00 'er TL olan iştirak nafakasının her çocuk için 70,00'er TL artırılarak aylık 270,00'er TL'ye yükseltilmesine, nafakanın bundan sonra her yıl üretici fiyat endeksi oranında artırılmasına" ilişkin hüküm kurulduktan sonra, gerekçeli kararda davanın kısmen kabulü ile birlikte müşterek çocuklar A.. ve G.. için hükmedilen aylık 200,00'er TL iştirak nafakasının aylık 70.00'er TL artırılarak 270,00'er TL'ye çıkartılmak sureti ile 11.09.2013 tarihinden geçerli olmak üzere davalı babadan alınarak velayeten davacı anneye verilmesine karar verilmiş olup, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1572
Karar No: 2018/3689
Karar Tarihi: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1572 E.  ,  2018/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 24.02.2014 yerine 2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/5386
Karar No: 2006/6746
Karar Tarihi: 15.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5386 E.  ,  2006/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında İmrenler Köyü 734 parsel sayılı 85.850 m2 yüzölçümündeki taşınmaz T.Evvel 928 tarih 15 ila 18 sıra numaralı tapu kayıtları uygulanarak ... tarla niteliği ile Halime ... adına tespit edilmiştir. Halime ...’in hasımsız olarak açtığı dava sonucunda ... ... Arazi Kadastro Mahkemesinin 1956/95-1957/123 sayılı ilamıyla T. evvel 928 tarih 15 ila 18 sıra numaralı tapu kayıtlarının 151.950 m2 yüzölçümlü alanı kapsadığı gerekçesiyle taşınmazın 151.950 m2 yüzölçümlü olarak Halime ... adına tapuya tesciline karar verilmiş ve karar temyiz edilmeksizin 11.08.1957 tarihinde kesinleşmiş, taşınmaz satış ve mahkeme kararı yoluyla davalılara geçmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır. Mahkemece, H.Y.U.Y.’nın 5219 Sayılı Yasa ile değişik 8. maddesi uyarınca dava dilekçesinde belirtilen değer itibariyle davanın görev yönünden reddine karar verilerek dava dosyası Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın değeri, dava dilekçesinde 1.000.000.000.- TL olarak belirtilmiş ise de taşınmaz başında yapılan keşifte dava tarihi itibariyle bir dönümünün değerinin 500.000.000.-TL olduğu belirlenmiştir. Bu durumda, çekişmeli taşınmazın toplam yüzölçümü itibariyle değeri 75.975.000.000.-TL’dir. Hal böyle iken, H.Y.U.Y.’nın 5219 Sayılı Yasa ile değişik 8. maddesi uyarınca davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesine aittir. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında istek olmaksızın resen gözetilmelidir. Bu nedenle, mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 15.05.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.