Esas No: 2011/4796
Karar No: 2012/9873
Karar Tarihi: 17.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4796 E.  ,  2012/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından, kadının boşanma davası ile fer'ileri ve velayet yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, velayet, kişisel ilişki, nafakalar, maddi tazminat miktarı, manevi tazminat ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.04.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı D. H. ile vekili Av. S. S. ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı S. M. H. ile vekili Av. A.G.C.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Mahkemece davacı-karşı davalı kocanın ağır kusurlu bulunduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların karşılıklı olarak birlik görevlerini yerine getirmedikleri anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur. Hal böyle iken davacı-karşı davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değilse de, davacı-karşı davalı kocanın aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, kadının davasının kabulü ile boşanma kararı verilmesi bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup, davacı-karşı davalı kocanın, davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

b-Davacı-karşı davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu ve Türk Medeni Kanunun 174/1. madde koşulları gerçekleşmediğine göre, davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

c-Toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kadının hastanede fizyoterapist olarak çalıştığı, düzenli ve yeterli geliri bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun175. madde koşulları gerçekleşmemiştir. Hal böyleyken, yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b-c bentlerinde açıklanan sebeplerle davacı-karşı davalı koca yararına BOZULMASINA, hükmün davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik kısmının yukarıda 2/a bendinde açıklanan sebeple gerekçesinin düzeltilmesi suretiyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin D.'den alınıp S. M.'e verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Dehen'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran S. M.'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.04.2012 (Salı)