erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/21701
Karar No: 2013/19649
Karar Tarihi: 19.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/21701 E.  ,  2013/19649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 28.03.2012 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükümde temyiz süresinin bu tarihten başlayacağı, ayrıca müdafiine gereksiz olarak yapılan tebligat temyiz süresini yeniden başlatmayacağı cihetle, müdafiinin yasal süresinden sonra 06.06.2012 tarihinde yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/12435
Karar No: 2015/11390
Karar Tarihi: 02.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/12435 E.  ,  2015/11390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2014

NUMARASI : 2014/789-2014/784 D.İŞ

İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/12/2014 tarih ve 2014/789-2014/784 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden banka vekili, karşı tarafın keşideci veya avalist olduğu senetlerin bankaya ciro edildiğini, senetlerin vadesinin geldiği halde ödemediğini ileri sürerek taşınır ve taşınmaz malları ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine teminatsız olarak karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 28.02.2013 tanzim tarihli senetlerde karşı tarafın kefil olarak gözüktüğü ancak senet içeriğinden kefaletin müteselsil kefalet olduğunun anlaşılamadığı, 6098 sayılı TBK'nın 585. maddesi uyarınca borçluya başvurulmadan kefile başvurulamayacağı, borçluya başvuru yapıldığına dair belge ibraz edilmediği gerekçesiyle bu senetler yönünden talebin reddine, diğer senetler yönünden ise ihtiyati haciz talebinin teminatsız kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, bonoda kefil olarak gösterilen karşı taraf/borçlu hakkında, yukarıda yazılı gerekçeyle, 28.02.2013 tarihli senetler yönünden ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ancak, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 701/3 maddesi gereğince, muhatap veya düzenleyenin imzaları hariç olmak üzere poliçenin ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Hamilin, keşideciye ve onun lehine aval verene karşı ihtiyati haciz isteyebilmesi için, bononun vadesinin gelmesi gerekli ve yeterlidir. Bu durumda, 28.02.2013 tarihli senetlerin kefil hanesinde isim ve imzası bulunmakla, aval veren sıfatına sahip olan borçlu hakkında bahsi geçen senetler yönünden de talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün ihtiyati haciz isteyen banka yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) yararına BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1911
Karar No: 2010/1664
Karar Tarihi: 09.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1911 E.  ,  2010/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında boşluk niteliği ile tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27903
Karar No: 2015/38377
Karar Tarihi: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27903 E.  ,  2015/38377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık.... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan "1.222.00 TL zorunlu müdafii giderinin" çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunün hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13888
Karar No: 2015/30464
Karar Tarihi: 22.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13888 E.  ,  2015/30464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 12.09.2013 günlü oturumda yüzüne karşı tefhim olunan hükmü yasal süresinden sonra 07.10.2013 tarihinde temyiz etmiş olması nedeniyle, vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13048
Karar No: 2024/19034
Karar Tarihi: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13048 E.  ,  2024/19034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.04.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/5517 E., 2023/3434 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.04.2024 tarihli ve 2023/5517 Esas, 2023/3434 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 29.04.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16592
Karar No: 2015/40725
Karar Tarihi: 14.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16592 E.  ,  2015/40725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7207
Karar No: 2009/8131
Karar Tarihi: 30.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7207 E.  ,  2009/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.07.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın 109 ada 49 parsel yönünden kabulüne dair verilen 07.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, genel yola çıkışı olmayan 109 ada 50 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalılara ait 109 ada 47, 48, 49, 51, 52 ve 53 parsel numaralı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar ..., ... ve ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı parseli yararına, davalılar ... ve ...’e ait 109 ada 49 parsel üzerinden 09.09.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda 5 numaralı seçenek olarak gösterilen ... renkle boyalı kısımdan geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hüküm; davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Somut olaya gelince; hüküm altına alınan geçit yeri birçok meyve ağacının sökülerek yok edilmesine neden olacaktır. Bu durum komşuluğun olağan katlanma sınırlarını aşar. Bu nedenle geçit yeri olarak belirlemeye ilişkin hüküm doğru olmamıştır.

Seçenekler arasında yer alan ve değerlendirmeye tabi tutulduğu anlaşılan davacı parseli batı bitişiğindeki 48 numaralı parsel maliki davacının kardeşi ...’un 48 numaralı parselin güney sınırı boyunca geçide rıza gösterdiği anlaşıldığından bu bölümün genel yola erişimini sağlayacağı anlaşılan 49 parselin batı sınırı boyunca güneydeki yola bağlantısını sağlayacak şekilde geçit seçeneği üzerinde durulmalı, uygunluğu seçilecek bilirkişilerce denetlendirilerek sonucuna göre “fedakarlığın denkleştirilmesi” prensibine uygun olarak geçit hakkı kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13269
Karar No: 2016/4697
Karar Tarihi: 17.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13269 E.  ,  2016/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2013/164-2014/173

.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili hakkında takibe konu edilen senetlerin davalı .... ile yapılan kömür alışverişi karşılığı verildiğini, senetlerin arkasında kömür alımı karşılığı verildiğinin yazılı olduğunu, davalı ....'nin göndermesi gereken kömürü göndermediği gibi gönderilen numunenin de satışa uygun olmadığının İl Çevre Müdürlüğü yazısından anlaşıldığını, bu nedenle senetlerin bedelsiz kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespiti ile %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, bonoyu nakit alacağı karşılığında diğer davalı şirketten aldığını, davacı ile diğer davalı şirket arasındaki ticari ilişkinin tarafı olmadığını, sözleşmeyi kabul etmediğini, senet arkasında yazılı ibarenin yazılmamış sayıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davalı şirketin davacı tarafından dosyaya sunulan sözleşmedeki imza ve kapsamı hakkında yapılan isticvap davetiyesine usulüne uygun tebligata rağmen riayet etmediğinden sözleşme kapsamı ve imzanın kabul edilmiş sayıldığı, bonoların sözleşme kapsamında şirkete verildiğinin sözleşme kapsamı ve bono metinlerinden anlaşıldığı, satışa konu kömür numunelerinin uygun olmadığının İl Çevre ve Şehirlik Müdürlüğü yazısından anlaşıldığı, buna göre bonoların davalı şirket yönünden bedelsiz kaldığının sabit olduğu, bonoları lehtar davalı şirketten ciro yolu ile devralan davalı ....'in bonoların tanzim edildiği tarihte davalı şirketin %99,75 oranında hisse sahibi ve şirket müdürü olduğu, bonoları iyiniyetle devraldığı ve bedelsiz kaldığını bilmemesinin mümkün olmadığı, davalı ....'in bonoları davalı şirketten nakit alacağı nedeniyle devraldığı, daha sonra da şirket hisselerinin devri nedeniyle devraldığı yönündeki savunmalarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10152
Karar No: 2006/17149
Karar Tarihi: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/10152 E.  ,  2006/17149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı TTK Genel Müdürlüğü aralarındaki tazminat davası hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 16.05.2006 gün ve 311-326 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacının meslek hastalığına dair Sağlık Bakanlığı ......Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nce verilen ayrıntılı hey’et raporu eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

R.S.
Esas No: 2020/5676
Karar No: 2020/9838
Karar Tarihi: 08.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/5676 E.  ,  2020/9838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM :TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2 ve 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Gürçeşme belediye başkanı olarak görev yaptığı dönemde belediye bütçesinden satın alınarak demirbaşa kaydedilen cep telefonunu kullandığı, belediye başkanlığı görevi sona erdiği halde söz konusu cep telefonunu belediyeye teslim etmesi gerekirken, iade etmeyip uhdesinde tutarak yarar sağladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, suç tarihinde kamu görevlisi olması ve suça konu malın zilyedliğinin görevi nedeniyle kendisine devredildiğinin iddia edilmesi karşısında, sanığa isnat edilen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 247/1. maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18009
Karar No: 2012/16088
Karar Tarihi: 05.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/18009 E.  ,  2012/16088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karşılıksız yararlanma suçundan sanığın yüzünde kurulan 24.02.2009 tarih ve 2008/457 E-2009/216 K sayılı hükmün, 1412 Sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 27.04.2009 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19790
Karar No: 2016/227
Karar Tarihi: 13.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19790 E.  ,  2016/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/294521

MAHKEMESİ : Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

EK KARAR TARİHİ : 04/11/2014 ve 18/12/2014

NUMARASI : 2014/212 (E) ve 2014/431 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 08/04/2014

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yüzlerine karşı verilen 22/10/2014 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, aynı gün temyiz inceleme başvurusunda bulundukları, sözkonusu başvuru ile ilgili olarak sanık Cuma hakkında 04/11/2014, sanık Hasan hakkında ise 18/12/2014 tarihli ek kararlarla temyizin reddine karar verildiği, ek kararın Cuma'ya 10/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği, diğer sanık Hasan'ın ise öğrenme üzerine başvurduğu, sanıkların 13/11/2014 tarihinde ek kararı temyiz ettikleri, hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 04/11/2014 ve 18/12/2014 gün ve 2014/212 E., 2014/431 K. sayılı ek kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10153
Karar No: 2006/17147
Karar Tarihi: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/10153 E.  ,  2006/17147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı TTK. Genel Müd. aralarındaki tazminat davası hakkında 1. İş Mahkemesinden verilen 02.05.2006 gün ve 25/290 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.27.12.2006

K A R A R

Davacının meslek hastalığına dair Sağlık Bakanlığı...Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nce verilen ayrıntılı hey’et raporu eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.