Esas No: 2023/12844
Karar No: 2024/4231
Karar Tarihi: 08.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12844 E.  ,  2024/4231 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/313 E., 2023/301 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1.Malkara Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2011 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli ve 2011/200 Esas, 2013/191 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 20.03.2019 tarihli ve 2015/9483 Esas, 2019/8378 Karar sayılı kararı ile "Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103. maddesinde öngörülen hapis cezasının miktarı itibarıyla davaya bakma ve delillerin tayini ile suç vasfını belirleme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olacağı nazara alınarak 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2019/313 Esas, 2023/301 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında kız kardeşinin kızı olan mağdurenin boynuna kolunu atarak sarılıp yanaklarından öpmesi, elini mağdurenin şalvarının üstünden eliyle ileri geri hareketlerle mağdurenin cinsel organına elini sürtmesi, mağdurenin elini tutarak kendi pantalonunun üstünden cinsel organına sürttürmesi şeklindeki eylemine uyan çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiin Temyiz İstemi

Eksik kovuşturmaya, sübuta, savunmanın aksine beraat yerine mağdurenin çelişkili beyanı ile şüphe giderilip somut kesin delil elde edilmeden verilen cezaya, lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemine uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2019/313 Esas, 2023/301 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.05.2024 tarihinde karar verildi.