erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/10912
Karar No: 2009/12535
Karar Tarihi: 09.11.2009

4. Hukuk Dairesi 2009/10912 E., 2009/12535 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/10912 E., 2009/12535 K.**

**- CEZA ZAMANAŞIMI SÜRESİ

- İFTİRA SUÇU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 285 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 60 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı C…

… F... Ç…

… ve diğerleri vekili Av. S…

… T…

… tarafından, davalı A…

… B…

… ve diğeri aleyhine 11/04/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalıların şikayet dilekçeleri üzerine haklarında soruşturmalar yapıldığını, sahtecilik suçundan dolayı takipsizlik, güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı da beraet kararı verildiğini, suçlamaların haksız ve kötü niyetli olduğunu belirten davacılar, kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istemişlerdir. Yerel mahkemece, dava konusu edilen eylemler yönünden Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği benimsenerek istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 60/2. maddesi gereğince zarara yol açan eylemin, aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu (uzamış) ceza zamanaşımı süresidir. (Uzamış) ceza zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için ceza davası açılması gerekmediği gibi cezalandırma kararı verilmesine de gerek yoktur. Ceza mahkemesince suç öğelerinin oluşmadığı veya suç sayılan eylemi sanığın gerçekleştirmediği gerekçesiyle beraet kararı verilmesi durumu dışında, eylemin suç oluşturup oluşturmadığının hukuk yargıcı tarafından saptanması gerekir.

Somut olayda, şikayetlerle ilgili olarak başlatılmış bir ceza soruşturması ya da ceza mahkemesi kararı bulunmadığından, dava konusu edilen açıklamaların aynı zamanda suç oluşturup oluşturmadığının mahkemece değerlendirilmesi gerekir. Dava konusu edilen eylemler 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 285/1. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturabilecek niteliktedir ve uygulanacak ceza zamanaşımı süresi de Türk Ceza Yasası'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıldır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16283
Karar No: 2021/12480
Karar Tarihi: 15.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/16283 E.  ,  2021/12480 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarihli ve 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "600 gün", "500 gün" ve "10.000 TL" adli para cezası terimlerinin çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7197
Karar No: 2018/3164
Karar Tarihi: 20.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7197 E.  ,  2018/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kastının bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Adli para cezalarına mahkumiyet halinde TCK'nın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılmak ve yine hükmün 6. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 50 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 1.000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4706
Karar No: 2020/6676
Karar Tarihi: 22.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/4706 E.  ,  2020/6676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2017 tarih

ve 2017/169 - 2017/451 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması ile

CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Temyiz edenler : Sanık müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik olan sair temyiz talebinin reddi ile;

1-)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; “Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı”nın kabul edildiği gözetilmekle;

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun ilgili birimlerden getirtilmesi, tespit ve değerlendirme raporunun temin edilememesi halinde sanığın teknik olarak bu programı kullandığının tespiti açısından HİS (CGNAT) ve HTS kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-)FEM dershanesinde çalışma kaydı ve ... Eğitim Kültür Derneğine üyeliği olan sanığın örgütün kriptolu iletişim ağı olan ByLock iletişim sistemini kullandığının teknik verilerle tespit edilememesi halinde; 03.03.2014, 19.10.2014 tarihlerinde örgüt liderinin talimatı doğrultusunda anılan örgütle irtibatlı ...da katılım hesabı açmaktan ibaret eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı nazara alınarak sanığın hukuki durumumun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15670
Karar No: 2012/6250
Karar Tarihi: 17.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15670 E.  ,  2012/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2010 tarih ve 2009/501-2010/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket nezdinde akaryakıt istasyonum garantide paket sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan müvekkiline ait işyerinde meydana gelen hırsızlık sebebiyle meydana gelen zararın davalı tarafça ödenmediğini belirterek 8.750,00 TL zararın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlığın ticari nitelikte bulunması ve davanın mutlak ticari dava olması dolayısıyla görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğunu, zararın sigorta teminatı dışında kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın sigortacının edimine yönelik olduğu, TTK m. 1263 vd. düzenlendiği, davanın 4077 sayılı yasadan kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, dosyanın görevli asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla Edremit Asliye Hukuk Mahkemesi gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16237
Karar No: 2015/28533
Karar Tarihi: 14.09.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/16237 E.  ,  2015/28533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/411183

MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2011/19 (E) ve 2011/487 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın 31.08.2007 tanzim tarihli, 5.000 TL bedelli 30.12.2007, 30.01.2008, 28.02.2008 ödeme günlü bonoları müşteki L.. B.. adına tanzim edip cirolayarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında;

1- Mahkemece sadece 30.12.2007 ödeme günlü bononun hükme esas alınıp 30.01.2008, 28.02.2008 ödeme günlü bonolar hakkında hüküm kurulmamış olması,

2- Sanığın "müştekiye işyerini 15.000 TL bedelle devretmesi sebebiyle tanzim edilmiş şekilde suça konu bonoları kendisine getirdiğini" iddia etmesi, soruşturma aşamasında beyanları alınan H.. S..'in "müştekinin üç senedi yanında düzenleyip imzaladığını ve sanığın yanına gidip senetleri verdiklerini", ciranta H.. S..'ın ise "müştekiyi telefonla aradığında senedin kendisine ait olup yılbaşında öderim dediğini" ifade etmeleri karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla H.. S.. ve H.. S..'ın tanık sıfatıyla celp edilip ayrıntılı beyanlarının alınması, tanık Hasan'ın beyanına binaen düzenlenme ve sanığa teslim edilme aşamalarında bonoların sahtesi ile değiştirilmesi ihtimalinin araştırılması, sanığın ve müştekinin istiktab suretiyle alınacak yazı ve imza örnekleriyle, suç tarihinden önce resmi kurumlar nezdindeki yazı ve imzalarını taşıyan belge asılları getirtilip suça konu bonoların önyüzündeki tanzim ile ilgili yazıların ve keşideci imzasının sanığın ve müştekinin eli ürünü olup olmadığı hususunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu 30.12.2007 ödeme günlü bono ile ilgili icra takip dosyası getirtilip incelenerek, borca itiraz veya ödeme durumu bulunup bulunmadığının belirlenmesi, icra dosyasının denetime olanak verecek şekilde onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması sonrasında ayrıntılı gerekçe ile sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

3- 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

14.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2334
Karar No: 2018/5765
Karar Tarihi: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2334 E.  ,  2018/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1711
Karar No: 2011/1011
Karar Tarihi: 13.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1711 E.  ,  2011/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 15.02.2011 gün ve 2009/9033 esas 2011/1703 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatifin 19.01.1997 tarihli genel kurulunda alınan karar gereği müvekkilinin peşin ödemeli ortak olduğunu, buna göre müvekkilinden hiçbir aidat istenemeyeceğini, ancak 19.06.2005 ve 02.04.2007 tarihli genel kurullarda peşin ödemeli ortakları da kapsayacak şekilde aidat alınmasına karar verildiğini, bu kararlar ile müvekkilinin kazanılmış haklarının ortadan kaldırıldığını ileri sürerek mutlak butlan ile batıl olan anılan genel kurullarda aidat ödenmesine ilişkin alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yasal süresinde açılmadığını, talep edilen miktarın kooperatif ile arsa sahipleri arasındaki davanın giderleri için kararlaştırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın bir aylık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 15.02.2011 tarih ve 2009/9033 E. 2011/1703 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 185.00TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 13.10. 2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3898
Karar No: 2012/5690
Karar Tarihi: 26.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3898 E.  ,  2012/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/466
Karar No: 2014/4094
Karar Tarihi: 14.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/466 E.  ,  2014/4094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirizlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18594
Karar No: 2015/25321
Karar Tarihi: 23.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18594 E.  ,  2015/25321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Erbaa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2009

NUMARASI : 2008/444-2009/99

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde yer alan ön koşullar yerine getirilmeden dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre, davalılardan H.. T.. ve K.. E.. yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Davalılardan S.. Ü..'a dava dilekçesinin tebliğine ilişkin belge dosyada bulunmadığı gibi, davalılardan H.. E.., E.. Y.., H.. M.., M.. Ü.., S.. T..'e yapılan tebligatların ise, usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda davalılardan H.. E.., E.. Y.., H.. M.., M.. Ü.., S.. T.. ve dava dilekçesi tebliğ edilmeyen davalı S.. Ü..'ın (ölü olduğu tespiti halinde sunulacak veraset belgelerine göre mirasçılarının) Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesi uyarınca davaya dahil

edilmesinden sonra açık adresleri aynı Kanunun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde belirtilen tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırma ile belirlenip, Tebligat Kanunu hükümlerine göre dava dilekçesi ve ekleri davalıya tebliğ edilip, taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.