erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5548
Karar No: 2017/13149
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5548 E.  ,  2017/13149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/8572
Karar No: 2014/8022
Karar Tarihi: 14.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8572 E.  ,  2014/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2012/152-2013/40

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, hafta tatili, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının dini bayramlarda çalışma yapıp yapmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece dinlenen husumeti olmayan davacı şahitleri bayramlarda çalışılmadığını, çalışıldığı takdirde maaşına yansıtıldığı beyan etmiştir. Davalı işveren davası olan davacı şahidi bayramlarda çalışıldığını, davalı işveren şahidi bayramlarda nöbetleşe çalışıldığını beyan etmişlerdir. Bu durumda çelişkili şahid beyanlarıda karşısında dini bayramlarda çalışılıp çalışılmadığı, çalışılıyorsa ücrete yansıtılıp yansıtılmadığı konusunda davacı çağrılıp isticvap edilmeli, şahit beyanlarına karşı diyecekleri sorulmalı, dosyaya sunulan izin belgeleriyle birlikte şahit beyanları ile birlikte beyanları değerlendirilip dini bayramlarda çalışma yapılıp yapılmadığı, ücrete yansıtılıp yansıtılmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Bu hususa dikkat edilmeden verilen karar hatalı olmuştur.

3-Somut olayda davalı işveren tarafından davacının kullandığı yıllık izine ilişkinizin belgeleri dosyaya sunulmuştur. Söz konusu işveren kayıtlarına göre davacının yetmişsekiz gün yıllık izin kullandığı sabit olmasına rahmen bilirkişi tarafından kullanılmadığı tespit edilen yetmişiki gün yıllık izinden söz konusu kullanılan izinler düşülmeden karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15126
Karar No: 2018/12149
Karar Tarihi: 10.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/15126 E.  ,  2018/12149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.04.2015 gün ve 2013/498 Esas, 2015/255 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

- KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu, 16, 39, 43, 50, 112, 1842 ve 1843 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitine ve kayıt malikleri adına tesciline dayanak olan ilk tesisinden itibaren tüm kayıt ve belgelerin, kadastro tutanakları ile eski ...... kayıtlarının tam ve okunaklı örneklerinin, (16, 39, 43, 1842 ve 1843 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas 21.07.1982 tarih 155 sıra nolu, 21.07.1982 tarih 154 sıra nolu, 21.07.1982 tarih 156 sıra nolu, 31.07.1981 tarih 32 sıra nolu, 22.07.1974 tarih 36 sıra nolu dayanak ...... kayıtları ile ayrıca dava konusu 50 ve 112 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında belirtilen tespite esas dayanak kayıtlarının (vergi kaydı, satış senedi v.s.), mirasbırakan ...... Çetinkaya tarafından kadastro tespitinden evvel yapılmış bir temlik varsa temlike esas tüm kayıtların, dava konusu parsellere ait ...... kütük sayfalarının, çekişmeli 1842 ve 1843 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına tesciline esas 06.11.1986 tarih ve 1482 yevmiye numaralı işlem ile 02.09.1986 tarih ve 1134 yevmiye numaralı işleme ilişkin tüm dayanak belgelerin ilgili ...... Müdürlüğünden temini ile evrakına eklenmesi, istenen kayıt ve belgelerin eksiksiz gelip gelmediğinin mahkeme hakimince denetlenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5894
Karar No: 2021/12802
Karar Tarihi: 26.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/5894 E.  ,  2021/12802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı ... ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde ..., ... ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında, sanık hakkında 1072 sayılı kanuna muhalefet suçundan dava açılması sağlanıp her iki dava birleştirildikten sonra, sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2369
Karar No: 2024/7066
Karar Tarihi: 04.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2369 E.  ,  2024/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Silahla tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)106/2-a, 43/1, 29 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay 25 gün hapis ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/279 Esas, 2021/310 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07.03.2024 günlü ve 94660652-105-59-31967-2023-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.04.2024 günlü ve 2024/30965 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Mahkemesince sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 43/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası belirlendikten sonra, aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine, 2 yıl 1 ay hapis cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında sonuç olarak 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına yerine, 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 1 yıl 10 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında sonuç olarak 1 yıl 6 ay 22 gün yerine 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile silahla tehdit suçundan sanık ... hakkında Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/279 Esas, 2021/310 sayılı hükmün 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince, sanık ... hakkında silahla tehdit suçu ile ilgili hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun’un 29. ve 62. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarında yer alan “2 yıl 1 ay” ve “1 yıl 8 ay 25 gün” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “1 yıl 10 ay 15 gün” ve “1 yıl 6 ay 22 gün” ibarelerinin yazılması ve sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası olarak belirlenmesine, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9793
Karar No: 2013/9760
Karar Tarihi: 22.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9793 E.  ,  2013/9760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu 125 ada 23 ve 31 parsel sayılı taşınmazların dayanağı olan 01.04.1986 tarih 2 ve 4 sıra, 3.7.1937 tarih 7 sıra, 6.4.1973 tarih 6 sıra tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin ve eski yazı olan geldilerinin tercümesi yaptırılarak bilgisayar ya da daktiloda yazılmış şekilde getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1185
Karar No: 2009/3173
Karar Tarihi: 28.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1185 E.  ,  2009/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı Aka Grup Yapı Malz. Ve İnş.Ltd.Şti. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili gelmedi. Davalı-k.davacı vekili avukat Hasan Aşkın .... Davacı-k.davalının temyiz dilekçesinin süresi dışında, davalı-k.davacının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı-k.davacı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 03.05.2005 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemenin asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin usulüne uygun olarak harcı yatırılmış ve temyiz defterine kaydedilmiş temyiz istemi olmadığından ve bu arada temyiz süresi dolduğundan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 19.08.2003 tarihinde yüklenicinin işten el çektirildiği, 03.09.2003 tarihinde yapılan tesbitte de şantiye alanında malzeme bulunmadığı belirlendiğinden sevk irsaliyeleri de tesbit tarihini taşıdığından davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-İİK’nın 67. maddesi uyarınca haksız itirazdan dolayı %40 oranında inkâr tazminatına karar verilebilmesi için, alacak miktarının likid (bilinebilir) mahiyette olması gerekir. Dava konusu olayda, alacak miktarı yargılama sonucunda belirlendiğinden likid mahiyette değildir. Davacı yararına inkâr tazminatına karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir. Ancak bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının kabulüne, mahkeme kararının hüküm kısmında “Asıl davada (4) numaralı, 1.917,00 TL inkâr tazminatı ödenmesine” dair cümlenin çıkarılmasına, yerine “yasal şartları oluşmadığından inkâr tazminatı isteminin reddine” cümlesinin yazılmasına, hükmün değişik bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 625,00 TL vekâlet ücretinin davacı-karşı davalı şirketten alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı-karşı davacı şirkete verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 15,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı Aka Grup Yapı Malz. ve İnş.Ltd.Şti.den alınmasına, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3639
Karar No: 2014/1959
Karar Tarihi: 19.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3639 E.  ,  2014/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5370
Karar No: 2017/13148
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5370 E.  ,  2017/13148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2021/5879
Karar No: 2021/12801
Karar Tarihi: 26.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/5879 E.  ,  2021/12801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında, sanıklar hakkında 1072 sayılı kanuna muhalefet suçundan dava açılması sağlanıp her iki dava birleştirildikten sonra, sanıkların aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10043
Karar No: 2016/10663
Karar Tarihi: 22.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10043 E.  ,  2016/10663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 109 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, alkol ölçüm cihazının arızalı olduğuna yönelik bir kanıt bulunmaması karşısında, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.