Esas No: 2022/5853
Karar No: 2023/344
Karar Tarihi: 09.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/5853 E.  ,  2023/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 21.Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/494 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89/1, 89/2-b, 62, 51/1-3 ncü maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2.... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/494 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2019/10997 Esas, 2021/7319 Karar sayılı ilâmıyla;

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Basit yargılama usulü'' şeklindeki düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 21.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/990 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89/1, 89/2-b,62,51/1-3 ncü maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.07.2022 tarihli ve 2022/88993 sayılı, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Sanığın meydana gelen olayda kusurlu olmadığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Olay tarihinde sanık ...'un kullandığı .plaka sayılı kamyonet ile . İlçesi . Mahallesi .Caddesindeki .Kavşak içerisinde sola doğru dönüş yaptığı esnada yol üzerinde yürüyen katılan ...'e aracın sol aynasıyla çarpması neticesinde katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve (4) ağır derecede vücutta kırık oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, sanığın tali kusurlu olarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği bu kapsamda taksirle yaralama suçunu işlediği anlaşılmakla, buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği, öncelikle beraatine karar verilmesini, ancak mahkeme mahkumiyet kararı verirse hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istediğini beyan etmiştir.

3.Soruşturma aşamasında yaptırılan keşif ve 23.03.2015 tarihli trafik bilirkişi raporuna, kovuşturma aşamasında düzenlenen 02.11.2015 tarihli trafik bilirkişi raporuna ve 29.12.2015 tarihli Adli Tıp ... Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sanık sürücü ...'un yönetimindeki kamyonet ile seyri sırasında olay mahalli kavşağa geldiğinde, sola manevra yaparak ada etrafından dönüşe geçmeden önce görüşü alanını yeterince kontrol altında tutması gerekirken, bu hususa riayet etmemiş olup, sol tarafını yeterince kontrol etmeden harekete geçtiği, sol tarafından gelip taşıt yolu üzerinden yürümekte olan ve istikamet şeridine giren yayayı fark etmeyip yayaya çarptığı, kazada dikkat ve özen hükümlülüklerine aykırı davranışları ile tali kusurlu olduğu; müşteki yaya ...'in kavşak alanı içerisine girmeden önce kavşak içerisinde beklemekte olan sürücü yönetimindeki, kamyonetin varlığını dikkate alıp trafik akışını yeterince kontrol etmesi gerekirken bu hususa riayet etmemiş olup, kamyonetin harekete geçebileceğini dikkate almayıp tedbirsiz şekilde kavşak alanı içerisine girerek taşıt yolu üzerinde yürüdüğü, kamyonetin hareket alanı içerisine girdiği ve bu suretle dönüş için harekete geçen kamyonetin çarpmasına maruz kaldığı anlaşıldığından, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla asli kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Kusur Yönünden

Soruşturma aşamasında yaptırılan keşif ve 23.03.2015 tarihli trafik bilirkişi raporunun, kovuşturma aşamasında düzenlenen 02.11.2015 tarihli trafik bilirkişi raporunun ve 29.12.2015 tarihli Adli Tıp ... Trafik İhtisas Dairesi raporunun oluş, dosya kapsamı ve birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 21.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/990 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararında "sanık hakkında 3 ay hapis cezası olarak belirlenen temel cezadan 5237 Sayılı Kanun'un 89 ncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılması sonucu 4 ay 15 gün hapis cezası yerine 4 ay hapis cezası tayin edilmiş ise de, aynı Yasa'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu belirlenen ceza miktarında, hesap hatası bulunmadığı ve sonuç ceza doğru belirlendiğinden bu husus sonuca etkili görülmemekle bozma nedeni yapılmamış olup" sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.