Esas No: 2023/9494
Karar No: 2024/3764
Karar Tarihi: 22.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9494 E.  ,  2024/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/277 E., 2023/70 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/263 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi tedbiri altına alınmasına, karar verilmiştir.

2. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/263 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2020/1287 Esas, 2021/10214 Karar sayılı ilamı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2021/277 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, Adli Tıp raporunun yeterli olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü katılan ...' ın olay yeri olan çay ocağında otururken sanık ...'in koşarak içeriye girip hiç bişey söylemeden elinde bulunan koyun kırkma makasını katılanın başının sol tarafına vurduğu, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve kafa kemiğinde meydana gelen kırık nedeniyle hayati fonksiyonlara (2) ve (3). derecede etkileyecek nitelikte yaraladığı olayda, sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, göz önüne alındığında, mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Eksik inceleme yönünden; sanık ... hakkında Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 10.03.2016 tarihli raporu ile TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında ceza ehliyetinin bulunmadığının bildirildiği, gözlem altında tutulduktan sonra sanık hakkında aldırılan bu raporun kurul tarafından oy birliğiyle verildiği, Dairemizin bozma ilamı üzerine Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 16.01.2023 tarihli raporunda ise gözlem altına alınan sanığın atılı suça ilişkin cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin mütalaaların yer aldığı ve bu şekilde raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla; sanığın Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilerek, bizzat muayenesi yapıldıktan sonra bu Kurul'ca düzenlenecek raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2021/277 Esas 2023/70 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.