erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/2088
Karar No: 2010/7840
Karar Tarihi: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2088 E.  ,  2010/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aydın Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 tarih ve 2006/564-2008/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 08.08.2006 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların usul, yasa ve anasözleşmeye aykırı olduğunu, gündemin 3. maddesinde konuşma izni verilen kişinin adının yazılmadığını, tutanağın 2.sayfasında söz alan ...’in ortak olmayıp eşinin ortak olduğunu, gündemin 3. maddesinde ek bütçe ilgili görüşme yapılmadığını, ... ve ... tarafından verilen tekliflerin görüşmeye açılmadığını, oya sunulmadığını, gündemin 4. maddesinde eski yöneticiler hakkında açılan davaların açılmamış sayılmasına ve yeni dava açılmamasına karar verildiği halde tutanağa dava açılmasına şeklinde yazıldığını, divan heyetinde bulunan katiplerin oy sayımı yaptığını, genel kurula çağrı yazılarında vekaleten oy kullanacakların vekaletname ve kimlik fotokopilerinin istendiğini, hazırun cetvelinde 10. sırada kayıtlı kişilerin müşterek ortak olduğunu, ortaklardan ...’nin toplantıya katıldığını ve 15. sıradaki...vekili olarak oy kullandığını ileri sürerek, genel kurulda alınan tüm kararların iptalini, tüm kararların iptali mümkün olmadığı takdirde usul ve yasaya uygun olmayan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurulun yasa ve iyiniyet kurallarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarını ispatlayamadığı, genel kurulun usulüne uygun yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9201
Karar No: 2014/296
Karar Tarihi: 09.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9201 E.  ,  2014/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2011/404-2011/338

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli K.. H.. K.. 1968, 1970, 1973, 2038, 2039, 2050, 2058, 2059, 2060, 2061, 2066 ve 2067 sayılı parseller 1987 yılında 2981 sayılı Kanun hükümleri gereğince İl Özel İdaresi adına tapuya tescil edilmişlerdir.

Hazine tarafından 24/11/2011 tarihinde Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada bu yerlerin kesinleşen 2/B alanında kaldığı ileri sürülerek davalı adına olan tapuların iptali ve Hazine adına tapuya tescilleri istenmiştir.

Mahkemece; 28/11/2011 tarihinde davaya 3533 sayılı Kanun gereğince kıdemli hâkim tarafından bakılması gerektiği gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin Isparta 2 Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna, dosyanın kesinleşmeksizin görevli mahkemeye gönderilmesine, harç ve masrafların ve ihtiyati tedbir isteminin görevli mahkemede dikkate alınmasına karar verilmiştir.

Dosya, bu karar üzerine Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesine devredilmiş ve 2011/411 Esasına kaydedilmiştir. Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, 22/01/2013 tarihli oturumda Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/404 Esas 2011/338 Karar sayılı ve 28/11/2011 tarihli kararının taraflara tebliğ edilerek temyiz edilmemesi durumunda dosyanın mahkemeye gönderilmesine, temyiz edilmesi durumunda temyiz sonucu beklendikten sonra sonucuna göre işlem yapılması için 1. Asliye Hukuk Mahkemesine müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı taraflara tebliğ edilmiş; süresi içinde Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28/11/2011 tarih ve 2011/404 Esas 2011/338 Karar sayılı karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; 3533 sayılı Kanunun 4. maddesinde düzenlenen katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından hâkem sıfatıyla çözümlenir." hükmü gereğince bir karar verilmesi gereklidir. Bu durum karşısında davaya, 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından genel mahkeme sıfatıyla bakılması zorunludur. Değinilen yön gözetilmeden kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 09/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17668
Karar No: 2015/31843
Karar Tarihi: 22.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17668 E.  ,  2015/31843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/220109

MAHKEMESİ : Kestel(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/16 (E) ve 2011/102 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, 13.01.2011 tarihinde talimatla alınan savunmasında, iddianame ya da görevsizlik kararı okunmadan savunması alınarak CMK’nın 147 ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

2-Mağdurlar S.. S.., A.. S.. ve H.. Ç..’in görevli mahkemede dinlenmemiş olması karşısında, görevsiz mahkemede ve soruşturma aşamasında alınan ifadelerinin CMK’nın 7 ve 217/1. maddelerine aykırı olarak hükme esas alınması,

3-Nüfus kayıtlarına göre sanığın, Aynur isimli kişi ile evli olduğu, 21.11.2012 tarihinde boşandığı ve tanık T. M. ile 22.03.2013 tarihinde evlendiği dikkate alındığında, tanık T. M.’nın 08.03.2010 tarihli talimat duruşmasında, sanığın nikahsız eşi olduğu gerekçesi ile yeminsiz dinlenmesi sureti ile CMK’nın 54. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık A.. T..’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16633
Karar No: 2014/12846
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16633 E.  ,  2014/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2011/409-2013/268

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16770
Karar No: 2017/25140
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16770 E.  ,  2017/25140 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2011/27722
Karar No: 2013/12985
Karar Tarihi: 15.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27722 E.  ,  2013/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/270532

MAHKEMESİ : Göle Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2009

NUMARASI : 2008/229 (E) ve 2009/122 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 2 aylık hapis cezasının 5237 sayılı TCY.nın 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL esas alınarak adli para cezasına çevrilmesi sırasında 8.500 TL yerine, hesap hatası sonucu 8400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/33146
Karar No: 2021/4471
Karar Tarihi: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33146 E.  ,  2021/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.07.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.03.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti müştekinin sorumlusu olduğu mağazadan kazak çalacağı esnada yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarıyla eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2, maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, 16.11.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1425
Karar No: 2012/5638
Karar Tarihi: 21.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1425 E.  ,  2012/5638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Cengilli Köyü 111 ada 216 parsel sayılı 10302,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Hazine adına tapu kaydının oluştuğu tarihe Kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının lehine gerçekleştiği gerekçesi ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden veya mera olabileceği iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşımazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kısmen vergi kaydı kapsamında kaldığı, mera haritası dışında kalan bölümünde ise davalı taraf yararına edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Toprak tevzi komisyonunca yapılan çalışma sonunda düzenlenen belirtmelik tutanağı ve eki belgelere göre 508 tevzi parselinden ifraz sureti ile oluşan 1771 sayılı tevzi parseli vergi kaydı kapsamı, 1770 sayılı tevzi parseli ise onaylı dağıtım cetveli ile davalının babası ... Orak’a tevzi edilen yer kapsamında kalmaktadır. Ancak vergi kaydı mera sınırı itibari ile değişir nitelikte olup bu nedenle 1770 ve 1771 sayılı parsellerin miktar fazlası meradan kazanıldığı kabul edilmek sureti ile zilyetlik ile edinilemez. Bu nedenle tevzi haritası ve kadastro paftasının çakıştırılması yapılarak mera kapsamında kalan taşınmaz bölümünün belirlenmesi gerekir. Ancak dosyada mevcut olan ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen harita, taşınmazın hali hazırdaki fiili zemin durumu ile tevzi haritasının çakıştırılması sureti ile oluşturulması nedeni ile yetersiz olup hüküm vermeye elverişli değildir. Hal böyle olunca mahkemece teknik bilirkişilerden toprak tevzi haritası ve kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek çakıştırılması sureti ile taşınmazın toprak tevzi haritasındaki konumunu açıkça gösterecek şekilde yeniden rapor alınmalı, tevzi 1770 ve 1771 sayılı tevzi parsellerinin davacı adına tesciline, bu parsellerin haritaları dışında kalan bölümün ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10003
Karar No: 2022/15183
Karar Tarihi: 30.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10003 E.  ,  2022/15183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen karara karşı davacı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine, fer-i müdahil Kurum'un istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derce mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8710
Karar No: 2009/10983
Karar Tarihi: 08.06.2009

2. Hukuk Dairesi 2008/8710 E., 2009/10983 K.

**2. Hukuk Dairesi 2008/8710 E., 2009/10983 K.**

**- BOŞANMA DAVASI

- TERK**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 164 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 166 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı koca terk hukuki sebebine dayanarak boşanma davası açmış, mahkemece ilk celse davalının davayı kabul beyanına dayanılarak Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi gereğince tarafların boşanmalarına karar veril-miştir. Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi, ancak aynı yasanın 166. maddesine dayanılarak açılmış davalarda gerçekleşebilir. Türk Medeni Ka-nunu'nun 166. maddesine dayalı açılmış bir dava olmadığı ve usulüne uygun ıslah da bulunmadığı halde, Türk Medeni Kanunu'nun 184/3, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 95/2. maddelerince davalının davayı kabulünün hukuki sonuç doğurmayacağı gözetilmeden boşanmaya karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece taraflara delilleri için süre verilip, bildirdiklerinde toplanarak davanın Türk Medeni Kanunu'nun 164. maddesi çerçevesinde değerlendirilerek sonucu uyarınca karar vermek gerekirken, yazılı şekilde Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün ( BOZULMASINA ), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.