Esas No: 2021/1607
Karar No: 2023/16486
Karar Tarihi: 27.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/1607 E.  ,  2023/16486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin Kararı ile Sanık Hakkında

1.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrası ikinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin lehe hükümlerin uygulanmadığı, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, yeğeni olan şikayetçinin telefonuna gönderdiği mesajda "...ulan oğlum bunu yapana erkeğin o...usu derler, erkeksen karşıma çık." demek suretiyle tehdit ve hakaret ettiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, sanığın savunmalarında mesajı gönderdiğini kabul etmesi, mesaj tespit tutanağı ve şikayetçi beyanı, adli sicil kaydı gözetildiğinde sanığın bozma dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Duruşmada adli sicil kaydı okunmayan sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun' un 58 inci maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ıncı maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mesaj tespit tutanağında sanığın "Ulan oğlum eğitimli insana yakışır mı yaptıkların bir daha gözden geçir, eğer biraz vicdan sahibi iseniz rahatsız olacağınızdan eminin hakkımı istemek suç mu ...' in telefonunda beni arayan sen değil miydin peşinden ...'in telefonundan yine sen aramadın mı beni, hem tehdit hem hakaret edecen hem de tezgah kurup suç duyurusunda bulunuyorsun bunu yapana da erkeğin o...pusu derler, erkeksen çık karşıma." demesi ve aralarında miras nedeniyle anlaşmazlık bulunduğunu savunması karşısında olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu ve hakaret suçundan aynı Kanun'un 129 uncu maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Hükümden sonra 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu belirlendiğinden hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023. tarihinde karar verildi.