erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/539
Karar No: 2016/5662
Karar Tarihi: 10.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/539 E.  ,  2016/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.04.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 10.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5092
Karar No: 2018/8797
Karar Tarihi: 01.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/5092 E.  ,  2018/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1- ..., vekili avukat ... 2...... aralarındaki dava hakkında ... 3 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27/12/2017 gün ve2016/68-2017/594 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı ... Pekcan vekili, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları tamamlanmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Kanun’un 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Aynı Kanun’un 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, 336. maddesinin 2. fıkrasında “ Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” hükmü yer almıştır.

Somut olayda; davalının adli yardım talebinin değerlendirilmesine ilişkin HMK 336/2 maddesinde gösterilen belgeleri eklemediği anlaşılmakta olup, bu haliyle davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer yandan; temyiz eden davacı tarafından hüküm temyiz edilmiş olduğu halde temyiz harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. 26.01.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B. kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK. nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının adli yardım talebinin HMK 337. maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15103
Karar No: 2012/939
Karar Tarihi: 23.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/15103 E.  ,  2012/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.2.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa, 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrası gereğince;1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmiştir.

Davacılar tarafından açılan davada, küçük M.'yi evlat edinmelerine karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne ve M.K.'ın davacılar tarafından evlat edinilmesine izin verilmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmadığı anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 315. maddesi gereğince evlatlık ilişkisi mahkeme kararı ile kurulacağından, mahkemece M.K.'ın davacılar tarafından evlat edinilmesine şeklinde karar verilmesi gerekirken, evlat edinilmesine izin verilmesine şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4'üncü maddesinin birinci bendinde, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işlerde aile mahkemelerinin görevli olduğuna ilişkin hüküm getirilmiş bulunduğundan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden itibaren evlat edinme davalarında görevli olan asliye hukuk mahkemesinin görevi, aile mahkemelerinin kuruluşuyla sona erdiğinden mahkemece davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken bu hususa dikkat edilmemiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.

23.01.2012 (Pzt.)
Esas No: 2015/5614
Karar No: 2016/6391
Karar Tarihi: 21.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5614 E.  ,  2016/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, 5809 Sayılı Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın sahibi olduğu...isimli işyerinde müştekinin kimlik bilgileri kullanılarak telefon hattı alındığı iddiası ile açılan davada, aşamalardaki suçlamayı redde yönelik savunmalarına nazaran, sözleşmenin sanığın işyerince düzenlendiği, imzanın müştekiye ait olmadığının tespit edildiği de dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, suça konu cep telefonu abonelik sözleşmesindeki imza ve yazıların iş yerinde çalışanlar ile sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra eylemin sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst ve O yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9750
Karar No: 2022/6268
Karar Tarihi: 20.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/9750 E.  ,  2022/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'ne ait raporda, tabancanın, ateşli silah fişeklerinin istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel (ortasında boşluk bulunan) yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan, kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, bu sebeple, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli plastik parçaların üzerine veya bu plastik parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun metal küre vb. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi, buna karşın, sanıkta, özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın, suça konu silahın, kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3425
Karar No: 2020/4717
Karar Tarihi: 04.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3425 E.  ,  2020/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismari (mağdurlar ..., ... ile ... yönelik), çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetin yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı (mağdur sayısınca) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Yargılamanın açık olarak yürütüldüğü dosyada 21.11.2013 günlü hüküm duruşmasında zabta açık duruşmaya başlandığı yazıldıktan sonra kısa hüküm açıklandığı bölüm ile sonradan hazırlanan gerekçeli kararda hükmün gizlice okunup usulen anlatıldığının belirtilmesi suretiyle son oturumun yapılış şekli hususunda çelişki oluşturularak 5271 sayılı CMK'nın 221/1-b. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelemeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12483
Karar No: 2021/17460
Karar Tarihi: 25.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12483 E.  ,  2021/17460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.02.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 04.12.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz sayılan zaman diliminde gerçekleşen hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenerek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27.06.2008 tarihinden, 30.06.2016 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15490
Karar No: 2014/15226
Karar Tarihi: 30.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15490 E.  ,  2014/15226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıların ortak alanlara müdahalesinin önlenmesi ile eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki;

05.06.2014 tarihli geri çevirme kararında ..... dışında davalılar ... ve ...'e mahkeme kararı ile davacı taraf temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası'nın 35. maddesince yapılan tebligatların usulsüz olduğu belirtilerek adı geçenlere usulüne uygun tebligat yapılması gereği belirtilmiş olup, mahkemece geri çevirme kararı sonrasında sadece davalı ... 'na tebligat yapılmıştır.

Davalılar ... ve ...'e mahkeme kararı ile davacı taraf temyiz dilekçesi Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre yapılmıştır. Tebligat Kanunu'nun 35/2 maddesinde, adresini değiştiren kimsenin yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükme bağlandığından, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir. Tebligatlar Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre 6099 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra yapıldığından usulsüzdür. Gerekçeli karar ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalılar ... ile ...'ün kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresleri tespit edilerek, bu adreslere tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesi, tebligatların geçerliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7312
Karar No: 2015/11346
Karar Tarihi: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7312 E.  ,  2015/11346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.04.2014 gün ve 2014/9595 Esas, 2014/13802 Karar sayılı kararı ile “…davacının, ...'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren ... öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı işyerinin ...’ne ait olduğunu, bakanlığa ait tüm işyerlerindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiğini, emsal karar bulunduğunu, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Davacının ücreti, ...'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ödenmekte ise de, iş görme edimini davalı Bakanlığa ait okulda yerine getirdiği, Bakanlığın işçisi olduğu, Bakanlığın aynı iş kolunda birden fazla işyeri bulunduğu, bu işyerlerinde toplam çalışan sayısının otuz işçinin üzerinde olduğu, bu nedenle Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesi de geçerli nedenle feshedilmediğinden, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi isabetli bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle

1-Maddi hataya dayalı Dairemizin 29/04/2014 gün ve 2014/9595 Esas, 2014/13802 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/234
Karar No: 2007/1691
Karar Tarihi: 01.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/234 E.  ,  2007/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili ile davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan dolayı reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Mahkemece dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olarak kabulünde ve yöntem olarak değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-İlçe Tarım Müdürlüğünün 24.2.2006 gün ve 236 sayılı yazısında tarımsal sulama yapılmayan alanlarda münavebeye alınan ürünler içerisinde haşhaş ürününe yer verilmemiştir. Uygulamada da haşhaş ürünü ancak sulu tarım arazilerinde ekilebildiğine göre kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye haşhaş ürününün de dahil edilmesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım

./..

2007/234-1691 -2-

arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %6,5 olarak kabulü,

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday, arpa ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8943
Karar No: 2020/21135
Karar Tarihi: 23.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/8943 E.  ,  2020/21135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin, kendisi hakkında yaralama, sanık ... hakkında ise hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararlarına yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Katılan ... vekilinin temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun da bu doğrultuda değerlendirildiği,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun da bu doğrultuda değerlendirildiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.