Esas No: 2013/2545
Karar No: 2014/1173
Karar Tarihi: 31.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2545 E.  ,  2014/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, asgari geçim indirim, kıdem, ihbar tazminatı, hafta tatili, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram genel tatili ve ücret alacaklarının ödeitlmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 20.06.2008-05.01.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde ustabaşı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, aylık net 3.500,00 TL ücret aldığını, 08:00 ile 19:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, Cumartesi günleri 13:00'e kadar çalıştığını, sezonun yoğun olduğu dönemlerde 22:00-23:00 saatlerine kadar çalıştığını, bu dönemde pazar günleride çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının ustabaşı olmadığını, son ücretinin brüt 1.250,00 TL olduğunu,işyerinde hafta için 08:30-19:00 cumartesi günü 08:30-12:00 saatleri arasında çalışıldığını, haftalık ara dinlenmelerle birlikte 43 saat çalışıldığını, 10. ve 11. ayların deri sektöründe sezon olarak tabir edildiğini ve bu dönemde yoğun çalışma olduğunu, bu dönemde yapılan fazla mesai ücretinin ödendiğini, 01.03.2009-30.08.2009 tarihleri arasında ekonomik kriz nedeniyle kısa çalışma yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, dinlenen davacı tanıklar beyanlarına göre davacının haftalık sekiz saat fazla çalışmasının bulunduğu gerekçesi ile hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Davacı hafta içi saat 08:00 ile 19:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, yoğun dönemlerde bu çalışmasının 22:00-23:00 saatine kadar uzadığını, Cumartesi günleri ise saat 13:00'e kadar çalıştığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının hafta içi 08:30-19:00 saatleri arasında cumartesi günleri 08:30-12:00 saatleri arasında çalıştığını,ara dinlenmeler ile birlikte davacının fazla çalışmasının bulunmadığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının hafta içi 08:30-19:00 saatleri arasında, Cumartesi günleri 08:30-17:00 saatleri arasında çalıştığı belirlenerek hesaplama yapılmıştır. Bilirkişinin cumartesi çalışma saatleri bakımından davacının talebini aşarak hesaplama yaptığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle Cumartesi çalışma saatleri bakımından davacının beyanı dikkate alınarak fazla çalışma süresinin belirlenmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca mahkemece talep aşılarak hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı taraf 01.03.2009-30.08.2009 tarihleri arasında ekonomik kriz nedeniyle işyerinde kısa çalışma yapıldığını ve bu dönemde fazla çalışmanın sözkonusu olmadığını beyan etmiştir. Mahkemece davalı işyerinde kısa çalışma yapılıp yapılmadığı bakımından bir araştırma yapılmamıştır. Hal böyle olunca mahkemece davalı işyerinde kısa çalışma yapılıp yapılmadığının araştırılması, kısa çalışma yapılmış ise yapılan günlerde fazla çalışmanın yapılmayacağı dikkate alınarak karar verilmesi gerekli iken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 31.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.