erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/3617
Karar No: 2013/3699
Karar Tarihi: 19.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/3617 E.  ,  2013/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'ya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın müvekkillerinin murisi ... 'un kullandığı bisiklete çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, sigortaya yapılan başvuru sonucu kısmi ödeme yapıldığını belirterek, anne ve baba için 5.000'er TL destekten yoksun kalma tazminatının müracaat tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kaza nedeniyle davacılara tazminat ödemesi yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, anne için 4.442,21 TL, baba için 3.480,41 TL destekten yoksun kalma tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 421,19 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... AŞ'den alınmasına 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2542
Karar No: 2018/15167
Karar Tarihi: 25.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2542 E.  ,  2018/15167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezası para cezasına çevrilen sanık hakkında TCK.nun 53 maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunmayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün çıkarılması ve yerine ''TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak adli para cezasının gün karşılığının 20 TL takdirine, sanığın neticeten hapis cezasından çevrilmiş 300 gün karşılığı 6000 TL ve doğrudan doğruya adli para cezası olarak verilmiş 25 gün karşılığı 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,'' ibareleri eklenmek ve hükümden ''TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması'' suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24172
Karar No: 2016/4639
Karar Tarihi: 24.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24172 E.  ,  2016/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Katılanın kızı olan olayın tek görgü tanığı 10 yaşındaki ...'ın, soruşturma aşamasında sanıklar ... ve ...'in katılanın önünü kestiklerini ve sanıkların katılanı tekme ve tokat ile darp ettiklerini beyan etmesine rağmen, kovuşturma aşamasında sanık ...'in katılana herhangi bir fiziki müdahalede bulunmadığını, ancak ''vur'' der gibi işaretler yaptığını, sanık ...'in de katılanı taş, tekme ve tokatla dövdüğünü beyan ettiği nazara alındığında, olayın tek görgü tanığı olan ...'ın çelişkili ifadeleri, katılanın beyanları ve sanığın savunmaları karşısında, sanık ...'in mahkumiyetine elverişli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil olmamasına rağmen sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Kabule göre de, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin ekindeki özürlü sağlık kurulu raporu dikkate alındığında sanığın, TCK'nin 32/1-2. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili

olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunda tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden heyet raporunun alınması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7245
Karar No: 2016/3324
Karar Tarihi: 24.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7245 E.  ,  2016/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2013 gün ve 2013/379-2013/127 sayılı kararı onayan Daire’nin 10.02.2015 gün ve 2014/3479-2015/1618 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin... firmasındaki 25 payını 250.000 TL karşılığında 21.12.2011 tarihinde davalıya devrettiğini, aynı gün yapılan protokolle 150.000 TL'nin peşin kalanın ise 4 taksitte ödenmesine karar verildiğini, bu kapsamda peşin olarak 30.000 TL, ayrıca davacının eşine 100.000 TL ödeme yapıldığını, bakiye 120.000 TL'nin ödenmediğini, yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hisse devir bedelini ödediklerini, 150.000 TL'nin peşin olarak verildiğini, kalan kısmında davacıya ödendiğini, 25.04.2012 tarihli belge ile ibra edildiklerini, noter devir senedinde hisse bedelinin nakden alındığının belirtildiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 25.04.2012 tarihli ibranamenin dava konusu 21.12.2011 tarihli hisse devrine ilişkin olmadığı, hisse devir bedelinin tamamının ödenmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptaline, icra inkar tazminatının tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10/02/2015 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14335
Karar No: 2012/8812
Karar Tarihi: 13.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/14335 E.  ,  2012/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9409
Karar No: 2012/1828
Karar Tarihi: 13.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/9409 E.  ,  2012/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 09.04.2002 günü itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kitaplar, bilirkişi raporuna göre izinsiz çoğaltma yoluyla elde edildiği anlaşıldığından hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı Kanunun 71/1. maddesi delaleti ile 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine, 13.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13526
Karar No: 2016/13662
Karar Tarihi: 10.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13526 E.  ,  2016/13662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, 29.04.2016 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya tarafların birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hakim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir (HMK m. 304-1).

Tavzih ise yeterince açık olmayan veya icrasında duraksama uyandıran yahut birbirine aykırı fıkralar ihtiva eden hükümlerin, açıklanması, tereddüt veya aykırılığın giderilmesi için kararı veren mahkemeye tanınan bir yoldur. Hükümde unutulan veya gösterilmemiş olan bir hususun tavzih (HMK m. 305) yoluyla hükme ilave edilmesi mümkün değildir. Taraflara tanınan haklar, yüklenen borçlar tavzih yoluyla sınırlandırılıp, genişletilemez (HMK m. 305/2).

Somut olayda, hükmün 3. fıkrasında dava tarihinden itibaren karar kesinleşinceye kadar geçerli olmak üzere müşterek çocuk için aylık 300 TL iştirak nafakasının yıllık ÜFE artış oranıyla davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair hüküm kurulduğu, davacı vekilinin talebi üzerine, 29.04.2015 tarihli şerh ile gerekçeli kararın arka sayfasına "maddi hata düzeltilmesi" başlığı altında "hüküm kısmının 3. bendinde yanlışlıkla iştirak nafakasının karar kesinleşinceye kadar verileceği yazıldığı, ancak iştirak nafakasının karar kesinleştikten sonra da devam edeceği anlaşılmakla maddi hatanın bu şekilde düzeltildiği tastik olunur" şeklinde karar verildiği görülmüştür.

Kararın hüküm fıkrasıyla ilgili tarafların arasındaki nafakaya ilişkin uyuşmazlık, maddi hata niteliğinde olmayıp, bu eksiklik hükmün tashihi (HMK m. 304) yoluyla giderilemez.

Hükmün tavzihi (HMK m. 305) yoluyla da taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Bu husus ancak temyiz konusu yapılabilir.

Bu sebeple mahkemece talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüyle maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin (maddi hata düzeltilmesine ilişkin şerh) yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen 29.04.2015 tarihli ek kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.10.2016 (Pzt.)
Esas No: 2011/14174
Karar No: 2012/421
Karar Tarihi: 16.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14174 E.  ,  2012/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın bilgisi ve rızası dışında CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca resen atanan zorunlu müdafiin yüzüne ve sanığın yokluğunda verilen 25.01.2007 tarihli kararın sanığa usulünce tebliği ile tebligatı gösteren belge ve verilirse temyiz dilekçesi ile bu durumda düzenlenecek ek tebliğnamenin Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8308
Karar No: 2016/7352
Karar Tarihi: 27.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8308 E.  ,  2016/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK' nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin ve her saat ortalama promil miktarının 0.15 mg azaldığının bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

Sanığın duruşma sırasında alınan beyanında saat 19.30 da alkol aldığı, kazanın 22.30 sıralarında meydana geldiği, alkol ölçümünün 23.05'de yapıldığı ve 0,99 promil alkollü olduğunun tespiti karşısında, olay anı itibariyle sanığın 100 promilin üstünde alkollü olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerine görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı kanunun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1302
Karar No: 2011/5774
Karar Tarihi: -

6. Hukuk Dairesi 2011/1302 E., 2011/5774 K.

**6. Hukuk Dairesi 2011/1302 E., 2011/5774 K.**

**- FESHİ İHBAR NEDENİYLE TAHLİYE

- UYUŞMAZLIK**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 272 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 254 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 262 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, 01.07.1999 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesiyle, miras bırakanına ait binanın duvarı ve çatısının baz istasyonu olarak kullanılmak üzere, davacılar tarafından davalıya kiralandığını, 12.08.2009 tarihinde keşide edilen ihtarname ile on gün içinde kiralananın tahliyesinin istediğini, ancak sonuç alınamadığını belirterek davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, Borçlar Kanunu 262. maddesi gereğince davanın süresinde açılmadığını, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.07.1999 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralayan, davacılardan H…

… U…

… olup, kiralanan yer taşınmazın çatısı ve duvarıdır. Kiralananın bu haliyle Borçlar Kanunu'nun adi kira hükümlerine tabi bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin kabulü de bu doğrultudadır. Borçlar Kanunu kapsamındaki taşınmazlara ilişkin süreli kira sözleşmeleri, süre sonunda sona erer. Bu durumda, tahliye davasının İ.İ.K.'nun 272. maddesi uyarınca akdin sonunda ve bir ay içinde açılması ya da icra takibi yapılarak tahliye istenmesi mümkündür. Süre bitiminden önce veya bir aylık dava açma süresi içinde fesih iradesi kiracıya bildirilirse davanın kira süresinin bitiminden itibaren bir ay içinde açılması zorunlu değildir. Bu durumda akit süresiz hale gelmeyeceğinden Borçlar Kanununun 262. maddesi koşulları aranmaz. Borçlar Kanununa tabi süreli kira sözleşmesinin sonunda, tahliye davası açıldığında, başka bir sebep aranmaksızın tahliyeye karar verilir.

Davacılar tarafından 14.08.2009 tarihinde davalıya tebliğ ettirilen sözleşmenin yenilenmeyeceğini ilişkin ihtarnamenin, bu sözleşmenin son bulduğu 01.07.2009 tarihinden itibaren bir aylık sürede tebliğ edilmediğinden süre koruyucu nitelikte olmadığının kabulü gerekir. Bu itibarla, 18.09.2009 tarihinde açılan davanın süre yönünden reddi gerekirken, olayımızda uygulama olanağı bulunmayan Borçlar Kanunu 254. maddesine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 3.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/14415
Karar No: 2011/21994
Karar Tarihi: 17.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/14415 E.  ,  2011/21994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2006 gün ve 2001/159 Esas, 2006/44 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.