erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8814
Karar No: 2017/9250
Karar Tarihi: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8814 E.  ,  2017/9250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2757
Karar No: 2012/7081
Karar Tarihi: 06.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2757 E.  ,  2012/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6191
Karar No: 2019/443
Karar Tarihi: 16.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6191 E.  ,  2019/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 30.03.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin resmen tasfiyesi istenmesi üzerine davanın reddine dair verilen 17.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun madde 612 uyarınca iflas hükümlerine göre tasfiye isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 07.11.2013’de ölen mirasbırakan ...’dan alacaklı olduğunu, mirasın en yakın mirasçılar tarafından reddedildiğini, terekenin resmi tasfiyesinin yapılmasını istemiştir.

Mahkeme, davanın 3 aylık süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mirasbırakan 07.11.2013 tarihinde evli ve çocuklu olarak vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1137 Esas 2014/66 Karar sayılı ilamı ile reddolunmuştur.

Ölenin en yakın mirasçıları tarafından reddedilen miras, Sulh Hakimi tarafından iflas hükümlerine göre resmi tasfiye yoluna gidilir. (20.09.1959 t. 4/10 sayılı YİBK)

4721 sayılı TMK'nin 612. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddini tespit ve tescil edip başka mirasçı bulunmadığını gören mahkemenin terekeyi resen iflas hükümlerine göre tasfiye etmesi gerekir.

Alacaklı, her ne kadar terekenin iflas yoluyla tasfiyesini talep etmişse de ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1137 Esas, 2014/66 Karar sayılı dosyası üzerinden borçlu (murisin) en yakın mirasçılarının tamamı tarafından miras reddedilmiş olduğundan alacaklının TMK m. 612 uyarınca mirasın reddini tespit eden mahkemeyi harekete geçirmeye yönelik bir talep olup, bu dava dosyasından ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1137 Esas sayılı dosyasına gönderme kararı verilerek o dosya üzerinden mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilmesi gerekirken yasal dayanağı bulunmayan hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeksizin karar verilmiş olması nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1558
Karar No: 2015/80
Karar Tarihi: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1558 E.  ,  2015/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2.İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2013/87 E-2013/208 K.

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa karar ve gerekçeli karar kurulmamıştır, yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" davanın kısmen kabulüne, denilmekle yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar ve gerekçeli karar usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14.01.2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/15296
Karar No: 2008/3178
Karar Tarihi: 27.03.2008

3. Ceza Dairesi 2006/15296 E., 2008/3178 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/15296 E., 2008/3178 K.**

**- AĞAÇLANDIRMA SAHASI

- İŞGAL VE FAYDALANMA

- MİLLİ PARK ALANI

- ORMAN SINIRI DIŞINA ÇIKARMA**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 25 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 3 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman yüksek mühendisi bilirkişinin raporunda, dava konusu yerin 1968 yılında kesinleşen orman tahdidine göre orman sayılmayan alanda kalıp 1976 yılında da 2536 parsel no ve tarla vasfıyla Maliye Hazinesi adına tapu kütüğüne kaydedilerek itirazsız olarak kesinleştiği; 2536 nolu parselin Maliye Bakanlığı'nın 11.07.2003 tarihli onayıyla milli park olarak kullanılmak üzere Orman Bakanlığı'na tahsis edilip tahsis tarihinden sonra orman vasfı kazandığı, hem milli park hem orman sahası olduğu; sanığın sahayı 2005 yılı 2. ayında sürüp etrafını tel örgüyle çevirerek 200 adet zeytin fidanı diktiği belirtilmiş ise de, dava konusu parsele ait tapu kaydının celp edilip tahsisle ilgili tapuya şerh verilip verilmediğinin; yerin milli park olarak ayrılmasına ilişkin tahsis işleminin, Yargıtay CGK'nın 03.04.2001 tarih, 2001/3-38 E. ve 2001/48 K. sayılı kararı gereğince mahallinde ilan edilip edilmedi ğinin; ağaçlandırma amacıyla tahsis edilen yerlerin orman niteliğinde sayılması gerektiği gözönüne alınarak sahanın tahsisinin ağaçlandırmaya yönelik olup olmadığının; bu amaçla da tahsis edilmişse buna uygun ağaçlandırma çalışmaları yapılıp yapılmadığının; milli park olarak tahsisin hangi kanuna göre yapıldığının, kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sayılmayan alanda kalan suça konu yerin 6831 sayılı Orman Kanu-nu'nun 3-25. maddeleri uyarınca orman rejimi altına alınıp alınmadığının, dolayısıyla orman vasfı kazanıp kazanmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) 6831 sayılı Kanun'un 111. maddesinin tatbikinde, cezanın 2 misli (1x2=2) olarak hükmolunacağının gözetilmeden fazla ceza tayini,

3) Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 sayılı Orman Kanunu'nda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6076
Karar No: 2025/1705
Karar Tarihi: 11.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6076 E.  ,  2025/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/184 Esas, 2024/518 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

BİRLEŞEN DAVA : Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/959 E.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile yeniden esasa girilerek asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, karara karşı asıl ve birleşen davada davacı vekili ve asıl ve birleşen davada davalı şirket vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 374. ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtay'ın 23.05.1956 tarihli ve 8/9 sayılı İçtihatları Birleştirme kararında da yargılamanın iadesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi bulunduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen nihai nitelikteki kararın, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Mahkemece evvelce verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş olmasının HMK'nın geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, bir başka söyleyişle, bu durumun yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile davanın reddine dair nihai hükmün 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı açıktır.

Değinilen düzenlemeler karşısında, 10.07.2024 tarihli Mahkeme kararı HMK'nın 341. ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yolu incelemesine tabi bulunduğundan, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 11.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10622
Karar No: 2019/8127
Karar Tarihi: 10.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10622 E.  ,  2019/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif bünyesinde 2013 yılından beri inşaat ustası olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı yasanın 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir.Aynı yasanın 47. maddesinde ise; Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödeneceği hükme bağlanmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda imzalı ücret bordrolarına yansıyan ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının işçi tarafından kullanıldığı kabul edilerek, bordroya yansıtılmayan dönem için hesaplama yapılmıştır. Ancak bordrolara bakıldığında ödemenin zamsız ücret üzerinden tahakkuk ettirildiğinin anlaşılması karşısında, sözü edilen alacakların yeniden hesaplanması gerekmektedir. Buna göre hafta tatilinde çalışıldığında, çalışılmasa da ödenmesi gereken 1 yevmiyenin yanı sıra 1.5 yevmiyeye; genel tatil gününde çalışıldığında, çalışılmasa da ödenmesi gereken 1 yevmiyenin yanı sıra 1 yevmiyeye daha hak kazanılacağı kabulüne göre hesaplama yapılmalıdır.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3994
Karar No: 2012/5310
Karar Tarihi: 10.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3994 E.  ,  2012/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1954
Karar No: 2008/5065
Karar Tarihi: 14.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1954 E.  ,  2008/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 692/5. maddesi gereğince çekin kambiyo senedi vasfını taşıyabilmesi için (keşide yeri) unsurunu ihtiva etmesi gerekir çekte (keşide yeri) ayrıca belirtilmemiş ise aynı kanunun 693/3 maddesi gereğince çek keşidecisin adı ve soyadının yanında yazılı olan yerde keşide edilmiş sayılır. Takip dayanağı belgede keşide yeri ayrıca gösterilmediği gibi keşidecinin adı ve soyadının yanında yazılmış bir yer ismi de bulunmamaktadır.

Alacaklı vekilinin cevap dilekçesinde öne sürdüğü ve keşidecinin vergi kimlik bilgileri yanında Maçka-Trabzon olarak gösterilen yerin keşide yeri olarak kabulü gerektiği yönündeki beyanı, yasanın yukarıda açıklanan hükmünü ortadan kaldıracak nitelikte kabul edilemez.

Öte yandan karar gerekçesinde yer verilen ve keşide yerinin mutlaka keşidecinin ad ve soyadının yanına yazılması zorunluluğu bulunmadığı ve çekin herhangi bir yerine yazılabileceğine işaret eden Dairemiz içtihadının, inceleme konusu olaya münhasır ve keşide yeri açıkça gösterilen çeklere ilişkin olup somut olayda uygulanma olanağı yoktur

O halde, dayanak belge kambiyo senedi vasfını taşımadığından şikayet kabul edilerek İİK.nun 170a/2. maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yasaya uygun düşmeyen kabulle sonuca gidilip yazılı şekilde istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17704
Karar No: 2017/9914
Karar Tarihi: 03.07.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17704 E.  ,  2017/9914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

Sıra cetveli yapılmadan ihale bedelinin tamamının alacaklıya ödenmesine dair icra müdürlüğü işleminin iptaline yönelik şikayet hakkında mahkemece karar verilmesine yer olmadığına dair karara ilişkin temyiz itirazı yerinde değil ise de;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ''Taleple Bağlılık İlkesi'' başlıklı 26. maddesinin birinci fıkrasında; ''Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir'' hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 297. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi gerektiği, aynı maddenin 2. fıkrasında da; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu ifade edilmiştir.

Somut olayda; borçlu vekili, icra mahkemesine yaptığı başvuruda; diğer istemleri yanında ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesini ve diğer öne sürdüğü iki nedenden ötürü takibin iptalini de talep etmiş, mahkemece, ihalenin feshi isteminin kabulüne, bu kabule göre de sair taleplere ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece, borçlu vekilinin, ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesi ve takip talebi ekinde bulunan hapis hakkı kullanılmasına dair mahkeme kararında, 16 KD 230 plaka sayılı araçla ilgili karar bulunmamasından ve alacak miktarının takipteki kadar olamayacağına yönelik itiraz hakkının usulsüz tebligatla elinden alınmasından kaynaklı takibin iptali talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.