erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/1188
Karar No: 2013/6280
Karar Tarihi: 08.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1188 E.  ,  2013/6280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkil şirket yetkilisi ...n ve dava dışı ...'nın davalı şirket yetkilileri ile makine yağının satışı ve taşınması konusunda anlaştıklarını, davalı şirket yetkililerine daha sonra gönderilecek makine yağı karşılığında sadece senet verildiğini, daha sonra davalı tarafın senede itibar etmeyip çek talep etmesi üzerine senedin iadesi karşılığında 50.000,00 TL tutarlı çek gönderildiğini, ancak makine yağının gönderilmediğini ve çekin takibe konu edildiğini belirterek müvekkilinin takibe konu çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; madeni yağ alıcısının davacı değil müvekkili şirket olduğunu, yağ bedelinin davacı tarafa anlaşma sırasında elden ödendiğini, ancak yağın gönderilmediğini, müvekkilinin yağ alımından vazgeçtiğini ve bedeli geri istediğini, davacı tarafın da buna karşılık farklı zamanlarda bir senet ve çek gönderdiğini, borcun ödenmeyeceği anlaşılınca alacağın tahsili amacıyla söz konusu senet ve çeke dayalı olarak icra takipleri başlatıldığını, takiplerin kesinleştiğini, davacı şirket yetkilisinin her iki icra dosyası için verdiği mal beyanında borcu taksitler halinde ödeyeceğini belirterek borcun varlığını kabul ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; taraflar arasındaki yağ alımına ilişkin ticari ilişkinin akıbetinin tespit edilemediği, çekin illetten mücerret olduğu, davacının çek karşılığında mal alımı yapılmadığını, çekin bedelsiz olduğunu ispat etmesi gerektiği, davacının dava konusu çek nedeniyle borçlu olmadığını aynı kuvvet ve mahiyette bir delil ile ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17085
Karar No: 2018/4662
Karar Tarihi: 19.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/17085 E.  ,  2018/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.03.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 15.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 147 ada 10 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 147 ada 10 sayılı parsel lehine, 147 ada 11 sayılı parsel aleyhine geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olaya gelince; geçit ile yükümlendirilen 147 ada 11 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 2.462,94 m2’dir. Bilirkişinin raporuna ekli krokide “B” harfi ile gösterilen ve bilirkişinin en uygun güzergah olduğunu bildirdiği yerin bulunduğu 147 ada 13 sayılı parselin yüzölçümü ise 15.924,11 m2’dir. Yukarıda sözü edildiği üzere özünü komşuluk hukukundan alan geçit davalarında genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi uyarınca 147 ada 11 sayılı parselin geçit ihtiyacı yüzölçümü daha büyük olan 147 ada 13 sayılı parselde aranmalıdır. Geçit tesisi davalarında davacının sübjektif arzusunun önemi yoktur. Başka bir ifadeyle söylemek gerekirse eldeki davada, geçit yüküne tahammül etmesi gereken taşınmazın yüzölçümü daha fazla olan 147 ada 13 parsel sayılı taşınmazdır.

Bütün bu yönler bir yana bırakılarak istemin yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Mehmet Yılmaz vekilinin temyiz talebinin kabulü ile temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3017
Karar No: 2021/3791
Karar Tarihi: 24.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3017 E.  ,  2021/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı erkeğin açtığı “Evlilik birliğinin temelinden sarsılması” hukuki nedenine dayalı boşanma davası ile davalı-davacı kadının aynı hukuki nedene dayalı birleşen boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesi tarafından davalar kabul edilerek boşanmanın ferilerine hükmedilmiş ve ortak çocukların velayeti anneye verilerek baba ile kişisel ilişki kurulmuştur. Davacı-davalı erkek, diğer istinaf nedenlerinin yanında, kişisel ilişkinin yetersiz olduğundan bahisle istinaf kanun yoluna başvurmuş ve bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Velayeti anneye bırakılan ortak çocuklarla baba arasında yazın, Temmuz ayında kurulan 20 günlük kişisel ilişki yetersizdir. Yaz tatilinde babalık duygularını tatmine elverişli, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli ve daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz olunan bölge adliye mahkemesinin kişisel ilişkiye yönelik esastan ret kararının kaldırılmasına; ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının 2/a bendindeki “Ayrıca her yıl 1 Temmuz sabah saat 9.00’dan, 20 Temmuz akşam 17.00’ye kadar” bölümün çıkarılması ile yerine “ayrıca her yıl 1 Temmuz sabah saat 9.00’dan, 31 Temmuz akşam 17.00’ye kadar” ifadesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, diğer bölümlerinin ise birinci bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Kemal'e geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.24.05.2021 (Pzt.)
Esas No: 2023/13449
Karar No: 2024/6247
Karar Tarihi: 22.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13449 E.  ,  2024/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.01.2022

EK KARAR SAYISI : 2019/744 E., 2020/204 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.01.2022 tarihli ve 2019/744 Esas, 2020/204 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 18.01.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20163
Karar No: 2017/5945
Karar Tarihi: 18.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20163 E.  ,  2017/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın, davalılardan... yönünden kabulüne, ... yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'ın davalılar ile yaptığı araç satış sözleşmesine istinaden 10.000 TL peşin ödeme yapıldığını, kalan kısım için keşidecisi davacı... Ltd.Şti, lehtarı davalı ... olan toplam 46.000 TL tutarlı 3 adet çek verildiğini, davalıların sözleşmeden doğan edimi ifa etmeyerek kararlaştırılan tarihte aracın resmi devrini yapmadıklarını, müvekkilinin satış bedeli olarak ödenen meblağın ve bedelsiz kalan çeklerin iadesini talep etmiş ise de, davalıların iadeyi gerçekleştirmediklerini ileri sürerek, çekler nedeniyle davalılara borçlu olunmadığının tespiti ile çeklerin iadesine ve 10.000TL 'nin 23/03/2010 tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmede araç sahibi olarak görünen davalı ...'ın isticvap beyanında, imzayı ve akdi ilişkiyi inkar ettiği, sözleşmede satıcı olarak görünen diğer davalının ise çıkartılan isticvap davetiyesine uymayarak sözleşmedeki imzayı kabul etmiş sayıldığı, Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nden gönderilen kayıtlara göre, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin konusunu oluşturan... plakalı araç dava dışı... adına kayıtlı olup, devrin gerçekleşmediğinin sabit olduğu, mevcut delil durumuna göre davacıların sözleşmede ödendiği belirtilen 10.000 TL'nin ve bilgileri yazılı çeklerin iadesini istemekte haklı olduğu gerçekçesiyle davanın ... yönünden kabulüne, dava konusu çekler nedeniyle davacıların davalı ...'e borçlarının bulunmadığının tespitine, 10.000 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacı ...'a verilmesine, ... yönünden, sözleşmede taraf olmadığından ve araçla ilgisi ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tescilli araçların noter dışı satış ve devirleri Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesi uyarınca geçersiz olup geçersiz satışlarda herkesin verdiğini geri alacağının anlaşılmasına göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8116
Karar No: 2014/13485
Karar Tarihi: 27.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8116 E.  ,  2014/13485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 26.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, 236 ada 69 parsel sayılı taşınmazın 400 metrekaresinin 2981 sayılı Yasa uyarınca kendisine tahsis edildiğini, imar uygulaması ile 236 ada 181 parsel numarasını aldığını, bu taşınmazın tamamının adına tescil edilmesi gerekirken 1337/2400 payının davalı Belediye adına, 1063/2400 payının diğer davalı S.. C.. adına kaydedildiğini, davalı S.. C.. adına kayıtlı 1063/2400 hissenin tapusunun iptali ile adına tesciline, bu mümkün değilse dava tarihindeki rayiç bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı, 07.03.2014 tarihli dilekçe ile davalı S.. C..’ye karşı açtığı davadan feragat ettiğini; 07.04.2014 tarihli dilekçe ile de feragat beyanını geri aldığını bildirmiştir.

Mahkemece, davalı...yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, davalı Belediye yönünden ise aynı davanın daha önce açılmış ve hâlen görülmekte olması nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava şartları, 6100 sayılı HMK’nın 114/1. maddesinde düzenlenmiş; derdestlik de anılan maddenin “ı” bendinde dava şartları arasında sayılmıştır.

Somut olaya gelince; davacı tarafından... Belediyesine karşı .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/321 Esas sayılı dosyasında açılan tapu iptali ve tescil davasında 236 ada 181 parsel sayılı taşınmazın davalı... adına kayıtlı 1337/2400 hissesinin; görülmekte olan davada ise davalı S.. C.. adına kayıtlı 1063/2400 hissenin dava konusu edildiği anlaşılmaktadır. Her iki davada aynı parseldeki farklı paylara yönelik olarak tapu iptal ve tescil istenildiğinden derdestlik söz konusu değildir.

Bu parsel yönünden de davanın esastan sonuçlandırılması gerekirken dava şartı yokluğundan reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9484
Karar No: 2014/19282
Karar Tarihi: 01.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9484 E.  ,  2014/19282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2011/441-2013/19

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezi hudutlarında olmasına karşın, emsal taşınmazların kılavuz beldesinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22532
Karar No: 2018/10108
Karar Tarihi: 27.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22532 E.  ,  2018/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadına kusur olarak yüklenen hakaret vakıasına yönelik tanık ifadesinde yer ve zaman belirtilmediği için bu eylemin kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, davalı kadının yasal süresinden sonra davaya cevap verdiği bu sebeple davacı erkeğe de kusur yüklenemeyeceği, diğer tanık anlatımlarının ise soyut olduğu anlaşılmaktadır. TMK'nun 166/1-2 maddesine göre boşanmaya karar verebilmek için davalının az da olsa kusurlu bulunması gerekir. Kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanmadığına göre davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2018 (Prş.)
Esas No: 2015/36842
Karar No: 2017/12773
Karar Tarihi: 19.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/36842 E.  ,  2017/12773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davacı, davalı ...Ş. ye 22.02.2014 tarihinde alış veriş yapmak amacıyla gittiğini, alış veriş yaparken çantasını alışveriş sepetine koyduğunu reyonları bakarken çantasının çalındığını, çantanın çalındığının güvenlik kameraları incelendiğinden tespit edildiğini ancak çalan kişinin kimliğinin saptanamadığını, çanta içerisinde 12.580 USD (27.322,00 TL) değerinde özel tasarım ziynet eşyası, cep telefonu, 500,00 TL nakit para, ve bir kısım özel eşyalarının olduğunu, çalınan eşyaların bulunamadığını, davalının güvenli bir şekilde alışveriş yapmasını ve gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamayarak hırsızlık olayının gerçekleşmesinde kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla maddi zararları karşılığı toplam 28.512,00 TL ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, alışveriş yapmak için davalı şirkete ait iş yerine gittiğinde alışveriş sepetine bıraktığı çantasının çalınması sonucu davalı tarafından iş yerinde gerekli güvenlik önlemlerinin alınmaması nedeniyle hırsızlık olayının gerçekleşmesinde kusurlu olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi zararlarının tazmini amacıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, çantasını korumak için gereken dikkat ve özeni göstermediği ve bu nedenle oluşan zararın tazmininden davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacının alışveriş yapmak amacıyla davalıya ait alış veriş merkezine gittiği, alışveriş sırasında alışveriş sepetine çantasını bıraktığı, alışveriş yaparken çantasının kimliği belirlenemeyen kişi tarafından çalındığı mahkemenin de kabulündedir. Her ne kadar davacı gerekli önlemleri almadan çantasını alışveriş sepetine bırakarak alışverişe dalmakla kusurlu ise de, sıradan bir iş yeri olmayan davalının alış veriş için mağazasına gelen müşterilerinin mal güvenliğini, özellikle muhafazasına terk edilen çanta ve içerisindeki eşyalarını asgari özen ölçüsünde korumak ve kollamak yükümlülüğü bulunmaktadır. Hal böyle olunca tarafların meydana gelen olayda kusurları saptanmalı kusur oranında indirim yapılmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönü göz ardı ederek kusurun tamamını davacıya yüklemek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.