erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/26013
Karar No: 2016/8106
Karar Tarihi: 30.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/26013 E.  ,  2016/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Sanık ... hakkında ... Devlet Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanınca düzenlenen 12.02.2015 tarih ve 26467322/01-214 saylı rapora göre “zeka geriliği + atipik psikoz” tanıları olup TCK 32. maddesi kapsamında değerlendirilmesi uygun olduğuna ilişkin raporu ve daha önce ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/406 Esas, 2010/504 sayılı kararında da, TCK'nin 32/1 ve 57/1. maddeleri gereğince akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulandığı gözetilerek, sanığın 09.09.2014 tarihinde bıçakla basit yaralama suçunu işlediği sırada cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden veya en yakın Akıl ve Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesi veya Üniversite hastanelerinden Sağlık Kurulundan rapor alınarak akıl hastalığı tespit edilirse, istemi aranmaksızın CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca kendisine bir müdafii görevlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA; 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14768
Karar No: 2018/8843
Karar Tarihi: 03.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/14768 E.  ,  2018/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın... Hazır Beton AŞ. yetkilisi olarak gösterdiği hayali ... adı ile katılan ...’e faks çektiği, katılanı yanıltıp 22 adet oto lastiği alıp karşılığında çalıntı çek vermek suretiyle kendisine menfaat sağladığı ve bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında; suça konu çekle ilgisinin olmadığını, ... isimli kişinin yanında işçi olarak çalıştığını, çeki de bu kişinin verdiğini belirtmişse de; bu kişiye ait kimlik ve adres bilgilerinin tespitine yarar her hangi bir somut bilgi veremediği, savunmaları ile ilgili her hangi bir delil sunamadığı, dinlenen tanık ...’nın lastiklerin geleceğini söyleyip, çeki veren kişinin sanık olduğunu beyan ederek, sanığı teşhis ettiği, 04/05/2016 tarihli bilirkişi raporunda 14.500 TL bedelli çek aslı üzerindeki "keşideci" bölümünde ve "kaşe izi" üzerindeki ciranta mahiyetinde tersim olmuş imzanın sanık ... elinden çıkmadığı, tetkik konusu çek muhtevasında yer alan yazı ve rakamların da sanık ... eli mahsulü olmadığı,27/05/2016 tarihli bilirkişi raporunda; çek aslı üzerindeki imzaların keşideci... İnş.ve Tic.Ltd.Şti yetkilileri tanık ... veya ... e ait olmadığı ve tetkik konusu çekin ilk nazarda dikkatleri çekip kolaylıkla anlaşılabilecek özellikte ve nitelikte sahtecilik emare ve izlerini içermemesi ve bu bağlamda da normal bir kambiyo senedi gibi tedavül etme özelliği taşıması cihetiyle "iğfal kabiliyetini haiz olduğu yönünde görüş ve kanaatlerin bildirildiği, katılan beyanları, banka yazıları ve dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığın katılan ...’ün firmasından aldığı mal karşılığında aldatıcılık kabiliyetini haiz, unsurları tamam olan çalıntı çeki vererek çek bedeli kadar haksız yarar sağlamak şeklindeki eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği, usul yasaya aykırı karar verildiği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9450
Karar No: 2013/2020
Karar Tarihi: 28.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9450 E.  ,  2013/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hakaret suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2008 gün ve 2007/120 Esas, 2008/32 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanığın adına kayıtlı gözüken ... numaralı telefon hattına ait abonelik sözleşmesinin aslı ile sanığa ait yazı ve imza örnekleri temin edilip, mevcut imza ve yazı örnekleri karşılaştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4808
Karar No: 2022/17948
Karar Tarihi: 29.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/4808 E.  ,  2022/17948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi ve istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 286/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerin temyiz edilebileceği, aynı Kanun'un 286/2-a maddesinde ise, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceğinin düzenlenmiş olması karşısında; sanık hakkında tayin olunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, hükmün niteliği itibari ile temyiz edilemez olması nedeniyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nın 296/1. maddesine göre reddine dair ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ayrıca 5271 sayılı CMK.nın 286/2-b maddesi uyarınca 7188 sayılı Yasa ile değişik CMK.nın 286/3. maddesi kapsamında bulunmadığından, ek karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nın 298. maddesine göre REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1799
Karar No: 2009/1785
Karar Tarihi: 27.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1799 E.  ,  2009/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfusta baba adı tashihine ilişkin davada Bakırköy 4. Asliye Hukuk ve Bakırköy 7. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta baba adı tashihi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Bakırköy 7. Aile Mahkemesinin verdiği 20.01.2009 günlü görevsizlik kararının, taraflara tebliğe çıkartılıp, kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan kararın tebliğe çıkartılıp temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Sonuç: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 27.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6521
Karar No: 2019/566
Karar Tarihi: 15.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6521 E.  ,  2019/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın nedensiz temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen taksitli adli para cezasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/4 maddesinin gösterilmemesi ile taksitlerin hangi aralıkta ödeneceğinin belirtilmeyerek infazda tereddüt oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin eklenmesi ve yine 4. fıkrasındaki “sanığın adli para cezasını” ibaresinden sonra gelmek üzere “aylık eşit taksitler olmak üzere” ibaresinin çıkarılarak “TCK'nın 52/4 maddesi gereğince birbirini takip eden aylarda ödenmek üzere” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5680
Karar No: 2018/11704
Karar Tarihi: 05.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5680 E.  ,  2018/11704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 111 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, alkol ölçüm cihazının arızalı olduğuna yönelik bir kanıt bulunmaması karşısında, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4257
Karar No: 2017/9953
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4257 E.  ,  2017/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2017/12310
Karar No: 2018/5469
Karar Tarihi: 14.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/12310 E.  ,  2018/5469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeni ile tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat", "suç, suç yeri, suç tarihi" ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, "28/02/2013" olan dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahkemece davacı lehine tazminat isteme şartlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak, ONANMASINA, 14/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14703
Karar No: 2016/268
Karar Tarihi: 12.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14703 E.  ,  2016/268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde uyarınca gün para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki ''60 gün adli para cezası'' ibaresi çıkartılarak yerine "450 TL adli para cezası" ibaresinin, TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölümden "50 gün adli para cezası'' ibaresi çıkartılarak yerine ''375 TL adli para cezası'' ibaresinin yazılması, hükmedilen 50 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 1000 TL adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 4.fıkranın hükümden çıkarılması ve 5. fıkradaki "1000 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "375 TL" yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10289
Karar No: 2018/7046
Karar Tarihi: 15.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10289 E.  ,  2018/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/07/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebligat yapılmasında dikkat edilmesi gereken husus; davalının tebligat adresinden geçici olarak mı ayrıldığı, yoksa sürekli olarak mı ayrıldığı konusunun netleştirilmesidir. Muhataba çıkan tebligat evrakında belirtilen adres, aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresi ise bu durumda; belirtilen adresten geçici olarak ayrılmışsa; Tebligat Kanunu 21/1.madde hükümlerine göre, sürekli olarak ayrılmışsa Tebligat Kanunu 21/2. madde hükümlerine göre tebligat yapılacaktır.

Dosya içerisindeki davalı ...’e ait gerekçeli karar tebliğine ilişkin tebligat evrakının incelenmesinde; “muhatabın çarşıda olduğunu ve sürekli bu adreste oturduğunu beyan eden 13 numarada oturan komşusunun imzadan imtina ettiği” şerhi ile muhtara bırakılarak tebligatın yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hali ile tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılmış olup, tebliğ evrakında haber verilen komşunun kim olduğu belirtilmemiş, yalnızca kapı numarasının yazılması ile yetinilmiştir. Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 tarihli, E:12-765, K:730 sayılı kararında belirtildiği üzere böyle bir durumda tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve fakat bulamadığı belgelenmemiş, yapılan işlem tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kalmıştır.

Somut olayda, davalı adına Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebligat, muhatabın çarşıda olduğunu beyan eden ve kendisine haber verilen komşunun ismi belirtilmediğinden usulüne uygun değildir. Bu nedenle gerekçeli kararın davalı ...’e Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği gereğince usulüne uygun tebliği sağlanarak temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için yeniden gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.