Esas No: 2013/13657
Karar No: 2015/28278
Karar Tarihi: 08.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13657 E.  ,  2015/28278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/243465

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

NUMARASI : 2010/215 (E) ve 2011/300 (K)

SANIK : N.. Ş..

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler,internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Somut olayda; Finansbank İvedik Şubesine ait keşidecisi Selçuk Zabitoğlu olan 28/12/2008 tarihli 16,250 TL bedelli çekin ciro silsilesi suretiyle O.. Ş.. tarafından ciro edilerek katılan M.. K..'ya verildiği, M.. K..'nın da ciro ettiği çekin bankaya ibrazında karşılığının çıkmadığı bu nedenle çekin M.. K.. tarafından O.. Ş..'e iade edildiği, O.. Ş..'in babası olan sanık N.. Ş.. tarafından daha önce ciro silsilesinde imzası olmadığı halde M.. K..'nın cirosundan sonra N.. Ş..'in imza atarak kendi imza ve cirosunu diğer ciro imzaları arasına sıkıştırdığı ve bu surette kendisine bir hak doğurtarak bu çeki Ankara 23. İcra Müdürlüğü'nün 2009/11975 esas sayılı dosyası üzerinden takibe koyduğu, sanığın hak sahibi olmadığı halde ciro imzaları arasına sonradan ciranta olarak imza atarak sahtecilik suçunu işlediği, çeki İcra Müdürlüğünde takibe koyarak kamu kurumunu araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçuna teşebbüste bulunduğu iddia edilen olayda, katılan bankaya çeki ibraz ettiğini belirtmekte ise de, çekin arka yüzündeki görüntü ve İş Bankası Akay Şubesinin 11.08.2009 tarihli yazısından çekin karşılıksız kalması üzerine ibraz eden İkra PVC Ltd. Şirketine iade edildiği anlaşılmakta olup 11.06.2009 tarihli Temlik Sözleşmesiyle suça konu çek sanık N.. Ş..'e yetkili hamil olan İkra PVC tarafından devredildiği, çekin ibrasında karşılıksız kalmasını müteakip cirolar T.T. Kanununda geçerli bir ciro olarak kabul edilmemekte alacağın temliki hükümlerine tabi olduğu belirtilmekte olduğundan bu haliyle sanığın resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçu kastı bulunmadığı ihtilafın hukuki nitelikte olduğu anlaşılmakla sanığın beraatına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.