erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1429
Karar No: 2018/1981
Karar Tarihi: 26.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/1429 E.  ,  2018/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kantin işletmeciliği yapan sanık ile katılan şirket arasında ariyet sözleşmesi yapıldığı, buna göre, katılan şirketin kullanıp daha sonra iade etmesi için sanığa üç adet derin dondurucu teslim etmesine rağmen sanığın söz konusu dolapları katılan şirkete iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın söz konusu dolapları teslim aldığını inkar etmediği gibi bu eşyaları şirkete teslim etmek istemesine rağmen kimsenin gelip almadığını, daha sonra bir süre cezaevinde olması nedeniyle de dolapları şirkete iade edemediğini, fakat dolapların yerinde durduğunu belirttiği, tanık olarak dinlenen kantinin yeni işletmecisi de beyanında, sanıktan sonra kantinin kendisi tarafından işletildiğini ve söz konusu dolapların da kantinde olduğunu, defalarca katılan firmayı aramasına rağmen dolapların gelip teslim alınmadığını belirttiği dikkate alınarak sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanıkla katılan arasında hukuki bir ihtilaf bulunduğu ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/14402
Karar No: 2009/13952
Karar Tarihi: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14402 E.  ,  2009/13952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3-.....Vekilleri Av...... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 236-442 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 308,90-YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2195
Karar No: 2013/21678
Karar Tarihi: 24.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/2195 E.  ,  2013/21678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların karşılıklı boşanma davasında verilen 01.06.2011 tarihli hükmün davacı-davalı tarafından her iki davaya yönelik olarak, davalı-davacı tarafından ise tazminat miktarlarına yönelik olarak temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2012 tarih 2011/210138 esas 2012/16116 karar sayılı kararı ile davalı-davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminatın çokluğu yönünden bozulmuş, temyize konu diğer yönler ise onanmıştır. Hükmün, temyize konu edilen ve onanan kısımları taraflarca karar düzeltme yoluna da başvurulmadığına göre karar düzeltme süresi sonunda kesinleşmiştir. Kesinleşen konularda yeniden yargılama yapılamaz ve karar verilemez. O halde yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası kesinleşmiş olup yalnızca yeni yapılan yargılama giderlerine hükmedilebileceği ve Dairemiz kısmen onama kısmen bozma ilamında temyiz harcının miktarı ve kime yüklendiği de hüküm altına alındığına göre mahkemece kesinleşmiş olan bu konularda yeniden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi yoluna gidilmiştir (HUMK md 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3, 4 ve 5 nolu bentlerinin tümüyle hükümden çıkarılmasına hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2013 (Salı)
Esas No: 2023/4484
Karar No: 2024/1836
Karar Tarihi: 29.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4484 E.  ,  2024/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2085 E., 2023/1907 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/339 E., 2021/1112 K.

1- İlk derece mahkemesince sıra cetvelindeki sıraya şikayette 01.03.2021 tarihli sıra cetvelindeki paylaşıma konu edilen paranın ilk sıra cetvelinde Kahramankazan Vergi Dairesi Müdürlüğüne ayrılan 4.660.604,89 TLsi paydan geriye icra müdürlüğüne iade edilmiş 1.496.076,99 TL’nin yani aynı paranın kısmi olarak iade edilmesine yönelik para olduğu yönünde hazırlanan raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, itiraza konu sıra cetvelinde doğru bir şekilde paylaştırmanın yapılmış olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; şikayetçinin kamu alacağına ilişkin takiplerinden konulan iki haczin şikayet olunanın hacizlerine iştirak ettiğinin anlaşılmasına göre şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, şikayetçi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.05.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9853
Karar No: 2013/7087
Karar Tarihi: 25.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/9853 E.  ,  2013/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2013 gün ve 2013/235 E, 2013/187 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/661
Karar No: 2014/7027
Karar Tarihi: 27.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/661 E.  ,  2014/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14403
Karar No: 2009/13948
Karar Tarihi: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14403 E.  ,  2009/13948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3-.... Vekilleri Av.... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 235/44 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 478,18’YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/36716
Karar No: 2014/39952
Karar Tarihi: 03.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/36716 E.  ,  2014/39952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 24.02.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.04.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/32
Karar No: 2021/124
Karar Tarihi: 20.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2021/32 E.  ,  2021/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Şikayetçi vekili, borçlu adına kayıtlı aracın satışı sonunda düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından diğer alacaklılara ödenme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olmadığı gerekçesi ile sıra cetveline dahil edilmediğini ileri sürerek 24.06.2015 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin kabulüne dair verilen kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 20.02.2020 tarihli ve 2016/8505 E. ve 2020/1560 K sayılı ilamı ile muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığınca belirlenen tarifenin uygulanacağına ilişkin belirlemenin genel mahkemelere ait olduğu, bu nedenle, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda uyuşmazlığın bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV'den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkin olduğu, yediemine ödenen ücretin sıra cetveline ödenen kadar olup olmadığının genel mahkemede çözümlenmesi gerektiği ve Adalet Bakanlığınca belirlenen tarifenin uygulanacağına ilişkin belirlemenin de genel mahkemelere ait olması gerektiği gerekçesiyle şikayetin görev nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, 20/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5926
Karar No: 2016/203
Karar Tarihi: 12.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/5926 E.  ,  2016/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas kabul edilen Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2007 gün .... Esas - ....Karar sayılı ilamının elektrik hırsızlığı suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesine göre hükmolunan adli para cezasına ilişkin olması, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK'nın 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında; elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağı hükme bağlanmış olması karşısında, bu husus araştırılarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve....sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve .... E., .... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4559
Karar No: 2016/1244
Karar Tarihi: 29.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4559 E.  ,  2016/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili olduğu banka ile borçlu dava dışı ... arasında kredi sözleşmesinin düzenlendiğini, borçlunun sözleşme hükümlerine uymaması üzerine aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapıldığını, yapılan bu takipte fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğunu, ipotekli taşınmazının 51.200,00 TL bedelle satıldığını, satıştan sonra icra müdürlüğünce ipotek kapsamındaki en son borç durumu bankadan sorulduğunu, müvekkil bankaya 54.800,00 TL borcu olduğunun bildirilmesi üzerine paranın tamamı müvekkil bankaya ödendiğini, davalının bu işlemi şikayet etmesi üzerine, Mersin 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/480 E.2014/91 K.sayılı kararı ile icra müdürlüğünce paranın paylaştırılması işleminin iptaline karar verildiğini, bu mahkeme kararı kesinleşmeden icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenerek davalıya pay ayrılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, satışından elde edilen bedelin paylaştırılması için İİK.100 ve 141.maddeleri uyarınca düzenlenen sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada bulunan ipotek alacaklılarına paranın paylaştırılmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/21257
Karar No: 2010/6250
Karar Tarihi: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21257 E.  ,  2010/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2021/4526
Karar No: 2022/541
Karar Tarihi: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/4526 E.  ,  2022/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.