erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9359
Karar No: 2016/8255
Karar Tarihi: 12.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/9359 E.  ,  2016/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nın 58/3. maddesinde, "Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" ve ayrıca TCK'nın 50/2. maddesinde ise "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde; hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" denilmesi karşısında, mahkemece hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında hükmolunan 150 gün adli para cezasının TCK 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrildiğinin yazılmasına rağmen sonuç cezasının 3000 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 4500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin çıkarılmasıyla yerine “3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına“ ibarelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri haricinde usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16635
Karar No: 2017/24644
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16635 E.  ,  2017/24644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/23358
Karar No: 2014/2669
Karar Tarihi: 13.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23358 E.  ,  2014/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından davalı-davacı (koca)'nın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının fiziksel şiddet gördüğünün kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın tam, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti davacı-davalı anneye verilen müşterek çocuk ile davalı-davacı baba arasında kurulan kişisel ilişkide, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, ayın hangi hafta sonları şahsi münasebet kurulacağının belirtilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yazılı olan "ortak çocukla baba arasında 1.6.2013 günü sabah 10.00 ile 2.6.2013 günü akşamı saat 18.00'e kadar bu ilişkinin her iki haftada bir tekrar edilmesine" sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, yerine "müşterek çocuk ile davalı-davacı baba arasında her ayın l. ve 3. haftası Cumartesi günleri 10.00 ile Pazar günleri 18.00 saatleri arasında" sözcüklerinin yazılmasına, temyiz edilen hükmün, bu bölümlerinin düzeltilmiş, şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın İhsan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Arzu'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi..13.02.2014 (Per.)
Esas No: 2015/3455
Karar No: 2015/17084
Karar Tarihi: 24.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3455 E.  ,  2015/17084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, zayi belgesi verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; davacı dernek tarafından tutulan bir kısım dernek defterlerinin kaybedilmesi nedeniyle zayi belgesi verilmesi istenmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı maddenin 1. fıkrasında ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan, ilgililerin ileri sürülebileceği herhangi bir hakkının bulunmadığı ve hakimin re'sen harekete geçtiği hâllerden bir veya bir kaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanacağı; 383. maddesinde ise, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça sulh hukuk mahkemesi olduğu; "görevin belirlenmesi ve niteliği" başlıklı 1. maddesinde de, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzenini ilgilendirdiği; 114/1-c maddesinde, mahkemenin görevli olmasının dava şartı olduğu; 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesinde dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinde kayıp belgesi almak için dava açılması gerektiği bunu yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Dava, Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesine göre, kayıp belgesi verilmesi istemiyle ... olarak açılmış olup maddede görev konusunda herhangi bir düzenleme bulunmadığından ve dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında kaldığından, davanın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, sulh hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi yerine esastan reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12408
Karar No: 2022/2856
Karar Tarihi: 16.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12408 E.  ,  2022/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesinde “tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği’’ düzenlemesine yer verildiği; somut olayda, sanığın yokluğunda verilen hükmün 18.01.2011 tarihinde sanıkla aynı konutta ikamet eden ve yeğeni olduğunu belirten şahsa yapıldığı, ancak UYAP sisteminden yapılan incelemede tebligat tarihinde sanığın İzmir (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda bulunduğu, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanığın eski hale getirme talebinin yerinde ve öğrenme üzerine yaptığı 04.05.2017 tarihli temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 08.12.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri

gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, adli emanetin 2009/4869 sırasında kayıtlı iki adet bıçağın TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, 16.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4169
Karar No: 2020/6505
Karar Tarihi: 11.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4169 E.  ,  2020/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında yaralama eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/2,86/3-a-e maddesi uyarınca tayin olunan "225 gün adli para" cezasından TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "187 gün adli para" cezası yerine, hesap hatası yapılarak "192 gün adli para" cezasına, tayin olunan hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden paraya çevrilmesi sırasında sonuç cezanın “3.740 TL adli para cezası” yerine, hesap hatası yapılarak "3.840 TL adli para cezasına" karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, kurulan mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesinin uygulandığı kısımdaki "192 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, TCK'nin 50/1-a maddesinin uygulandığı kısımdaki "3.840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24807
Karar No: 2017/25807
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24807 E.  ,  2017/25807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/29444
Karar No: 2015/38472
Karar Tarihi: 25.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/29444 E.  ,  2015/38472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/146021

MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/179 (E) ve 2012/34 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar E.. T.., Ş.. T.., H.. T.., S.. D.. ve G.. U.. hakkında yaralama suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı; yalnızca itiraz yolu açık olup itirazın reddi kararı ile bu kanun yolunun tüketildiği, kesin nitelikteki itirazın reddi kararının temyiz yoluna tabi olmadığı,

Anlaşıldığından, katılan sanıklar G.. U.., S.. D.. ve K.. T.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanıklar S.. D.. ve G.. U.. hakkında aynı dava dosyasında tehdit ve hakaret suçlarından beraat, yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında, sanıklara vekalet ücreti verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b)Katılan sanık olarak yargılanan ve yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen K.. T.. hakkında katılan sıfatıyla vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan sanıklar G.. U.., S.. D.. ve K.. T.. müdafii ile katılan sanıklar E.. T.., H.. T.., Ş.. T..’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan

noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, “kararın vekalet ücretine ilişkin bölümünde yer alan onikinci ve onüçüncü fıkraların karardan çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20797
Karar No: 2016/14400
Karar Tarihi: 01.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20797 E.  ,  2016/14400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayet ve ortak çocuk ile arasında düzenlenen kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişki düzenlenirken, çocuğun yararının yanında, analık ve babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine de özen gösterilmeli, görüşme süresi yeterli olmalıdır. Tarafların ... ilinde oturdukları anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilerek, çocuk ile davalı baba arasında daha uygun süreli ve çocuğun baba yanında yatıya kalacağı şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 3. bendinden ikinci paragrafın hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine "Velayeti anneye bırakılan ortak çocuk 2011 doğumlu ... ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü saat 10.00 ile takip eden Pazar günü saat 17.00 arasında, dini bayramların 2. günü sabah saat 10:00 ile akşam 17:00 saatleri arasında ve her yıl 1 Temmuz saat 10.00 ile 20 Temmuz günü saat 17.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün açıklanan şekilde DÜZELTİLMEK suretiyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

03.11.2016 (Prş.)
Esas No: 2010/12938
Karar No: 2012/4575
Karar Tarihi: 23.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12938 E.  ,  2012/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.06.2010 tarih ve 2010/247-2010/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı ...’ın müvekkili şirketin ortağı olduğunu, dava dışı ... isimli şahsın müvekkilinden giyim eşyası alıp, karşılığında davalıya ait toplam 89.204,00 YTL tutarındaki çekleri verdiğini, ilk çekin 13.09.2004 tarihinde bankaya ibrazında, banka tarafından çekin sahte kimlikle alınmış olduğu söylenerek çekin teslim alındığını, diğer çeklerin de istenmesi üzerine çeklerin bankaya ibraz edildiğini, çeklerin üzerine "hamilin rızasına binaen teslim alındığı ve hiçbir işlem yapılmadığı" şerhinin düşüldüğünü, çeklerin müvekkillerinin elinden alınması nedeniyle alacağını tahsil edemediğini, zarara uğradığını, zararın doğmasında sahte kimlikle çek karnesi veren davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili şirketin zararı olan 82.135,00 YTL, ...’ın ise 7.069,00 YTL olmak üzere toplam 89.204,00 YTL’nın en yüksek banka faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çek hesabının nüfus cüzdanı sureti, vergi levhası, imza sirküleri, ikametgah belgesi gibi gerekli belgelere göre açıldığını, çek hesabı açılırken gereken dikkat ve özenin gösterildiğini, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, öncelikle cirantalara karşı takip yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 7.069,20 TL alacağın 18/10/2004 dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak davacı ...'a ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 314,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.