erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/6368
Karar No: 2014/21966
Karar Tarihi: 24.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6368 E.  ,  2014/21966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/129771

MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2010

NUMARASI : 2009/282 (E) ve 2010/186 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; sanık S.. D..'nin,....Ortopedik Özürlüler Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğinin yönetim kurulu başkanı olduğu, sanık Z.. U..'in ise dernek genel sekreteri olduğu, her ikisinin parasal konularda harcama yetkisinin bulunduğu, dernekte yapılan denetimler sonucunda alındı belgesi kayıt defterinin hiç tutulmadığı, ayrıca 2007 yılına ait 10/06/2008 tarihli beyannamede, 2007 yılında 2008 yılına devreden kasa mevcudunun 10.682.12 TL olarak beyan edildiği, ancak bu miktar paranın kasada ve banka hesaplarında bulunmadığı, bu eylemlerden dolayı dernek başkanı olarak sanık S.. D..'nin sorumluluğunun bulunduğu, derneğin işletme defteri gelir gider belgeleri, banka hesabına göre 03/07/2008 tarihli hesap ekstresine göre derneğin 12.346.66 TL parası bulunması gerekirken bu miktar paranın bulunmadığı, her iki sanığın harcama yetkisine sahip olduğu ve bu paraları kendi menfaatlerine birlikte harcadıkları iddia edilen somut olayda; sanık S.. D.. hakkında aynı konuyla ilgili Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinde 2007/81 Esas, 2008/152 Karar ve 27.11.2008 tarihli karar verildiğinin bu kararın da Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2010/3941 Esas, 2012/10480 Karar ve 18.10.2012 tarihli kararıyla bozulduğunun anlaşılması karşısında; bahsi geçen bu kararın akibetinin sorularak karar verilip verilmediğinin araştırılması, karar verilmiş ise onaylı suretlerinin dosyaya konulması, verilmediği takdirde fiili ve hukuki bağlantı nedeniyle her iki dosyanın birleştirilmesine karar verilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan 100 gün adli para cezasının TCK.nun 62. maddesi ile 1/6 oranında indirilmesi sonucu 83 gün yerine 87 gün olarak ve netice cezanın 1.660 TL apc yerine 1.740 TL apc olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. D.. müdafii, sanık Z.. U..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2295
Karar No: 2012/4005
Karar Tarihi: 16.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2295 E.  ,  2012/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.07.2009 gün ve 2006/582-2009/192 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.11.2011 gün ve 2009/13990-2011/15859 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Araştırma Fonunca desteklenen "Bahçesaray'da Sosyal Yapı Araştırması" adlı projeyi hazırladıklarını, projenin akademik eser niteliğinde olduğunu, aynı adlı raporu 24.12.1998 tarihinde Üniversiteye sunduklarını, daha sonra bu eserin 2005 yılında "Yeryüzü Gezegeni, Bahçesaray'da Tarih ve İnsan" adıyla kitap haline getirildiğini, bu yayından sonra, davalılardan ...'nın söz konusu kitaptan intihal yapmak suretiyle, önce Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'ne yüksek lisans tezi sunduğunu, daha sonra davalı Vakıf tarafından bu tezin "Bahçesaray Adında Bir Gezegen" adıyla kitap haline getirilip 2003/Kasım ayında yayınlandığını öğrendiklerini, kendilerine ait esere atıf dahi yapılmadığını, iktibas sınırlarının aşıldığını ileri sürerek müvekkilleri haklarına tecavüzün ref'ine ve mali haklara tecavüz nedeniyle 1.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş , 02.07.2007 tarihli dilekçesi ile de manevi tazminat istemlerinin FSEK 70. maddesine maddi tazminat istemlerinin ise 68. maddesine dayalı olduğunu beyan etmiştir.

Davacı vekili, 19.09.2008 havale tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 1.821 TL'na yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/13990 E,2011/15859 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalılar vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13512
Karar No: 2013/13154
Karar Tarihi: 18.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13512 E.  ,  2013/13154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen katılan vekiline tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/8704
Karar No: 2024/20591
Karar Tarihi: 19.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8704 E.  ,  2024/20591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.12.2023

SAYISI : 2021/3593 E., 2022/1010 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Sanık tarafından dosyaya sunulan 04.12.2023 tarihli dilekçe ile temyiz hakkının tarafına verilmesini talep ettiği, bu dilekçenin 01.12.2023 tarihli ek kararın tebliğ edildiği gün ile aynı gün verildiği anlaşılmakla; 04.12.2023 tarihli dilekçenin ek karara ilişkin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile yapılan inceleme neticesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.12.2023 tarihli ve 2021/3593 Esas, 2022/1010 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, yokluğunda verilip 23.05.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 22.11.2023 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.12.2023 tarihli ve 2021/3593 Esas, 2022/1010 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11699
Karar No: 2017/10945
Karar Tarihi: 30.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/11699 E.  ,  2017/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdurun yol kenarında park halinde bulunan aracının arka koltuğundaki sazı çalmak için temyiz dışı sanık ... ile birlikte aracın arka camına buji fırlatırken polis ekiplerince yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK’ya göre 493/1, 522 ve 5237 sayılı TCK’ya göre ise 142/1-b ve 35. maddesine uyan suçları oluşturduğu, her iki suç için zamanaşımı yönünden yapılan karşılaştırmada 5237 sayılı TCK’nın lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.06.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.01.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 35. maddelerinin gerektirdiği cezanın miktar ve türü itibariyle aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık sürenin 10.02.2005 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8244
Karar No: 2012/12859
Karar Tarihi: 17.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/8244 E.  ,  2012/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/06/2010 gününde verilen dilekçele ile meraya el atmadan kaynaklanan tazminat ve müdahalenin meni istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı ...'nün, davacı Dikme Köyü tüzel kişiliğine ait meraya el atmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 17/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4555
Karar No: 2012/10717
Karar Tarihi: 24.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4555 E.  ,  2012/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6525
Karar No: 2013/5047
Karar Tarihi: 25.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/6525 E.  ,  2013/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, gerçeğe aykırı bilirkişilik yapma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık ...'ın gerçeğe aykırı bilirkişilik yapma eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ... ve ...'un eylemlerine ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kadastro çalışmaları sırasında sanık ...'nin 118 Ada 51, 64 ve 202 parsel, 116 Ada 19 parseldeki 4 taşınmazı, Sanık ...'in 118 Ada 46 ve 93 parseller ile 121 Ada 3 parselde bulunan toplam 3 adet mera vasfında olan taşınmazı kendi adlarına tarla olarak tescil ettirdikleri,

... adına tescil edilen 118 Ada 52 ve 64 parsellerde muhtar olarak sanık ..., bilirkişi olarak da sanıklar ..., ...'in, 118 Ada 202 parselde bilirkişi olarak sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin 116 Ada 19 parselde bilirkişi olarak ..., ..., ...'ün imzalarının bulunduğu,

... adına tescil edilen 118 Ada 46 ve 93 parseller ile 121 Ada 3 parselde muhtar olarak sanık ...'nin bilirkişiler olarak da sanıklar ..., ... ve ...'nin imzalarının bulunduğu,

Sanık ...'nin muhtar olup görevi kötüye kullanma suçu açısından zararın tescil ile meydana geldiği, diğer sanıkların da yeminli bilirkişi olarak görevli olup sanıkların belirtilen yerleri kendi adlarına tescil ettirmelerini sağladıklarının sabit olması karşısında, eylemlerin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 43. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, "sanık ... bakımından zararın oluşmadığı, diğer sanıklar bakımından da kasıtlı olarak taşınmazların sahipleri haricinde başkaları adına tespitini sağladıkları yönünde delil elde edilememesi" biçimindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8772
Karar No: 2020/2750
Karar Tarihi: 19.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8772 E.  ,  2020/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Köyü 1683 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İlk karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip 3’er aylık vadeli hesaba yatırılmasına yönelik hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde fark bedelin depo edilmesine ve bu bedele yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

2-Faiz başlangıç tarihi (04.04.2011) olduğu halde, hükümde (04.04.2012) olarak gösterilmesi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca bozma kararı sonrası oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4872
Karar No: 2016/1997
Karar Tarihi: 30.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4872 E.  ,  2016/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 25.03.2015 tarihinde ... Noterliğinde düzenlenen kooperatif hisse devir sözleşmesi ile davalı kooperatif üyesi olan ...' ndan kooperatif hissesi devraldığını, ... Noterliğinden gönderilen 25.03.2015 tarihli ihtarname ile davalı kooperatife üyelik kaydının yapılması için talepte bulunduğunu, ihtarnamenin kooperatife 26.05.2015 tarihinde tebliğ edildiğini kooperatifçe 10.06.2015 tarihli cevap yazısı ile 09.06.2015 tarih ve 92 sayılı yönetim kurulu kararı ile talebinin red edildiğini, davalı kooperatif yönetiminin hiçbir gerekçe göstermeksizin müvekkilinin üyelik talebinin reddetmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek müvekkilinin ortaklığı ile ilgili alınan 09.06.2014 tarih ve 92 sayılı yönetim kurulu kararının iptali ile müvekkilinin üyeliğinin tespitine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hisse devreden üyenin kooperatife olan borcun ödenmediğini, davacının kooperatif üyelerini yanlış yönlendirmek suretiyle, kooperatifi yıpratmaya çalıştığını, bu nedenle kooperatife kayıt edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının davalı kooperatifin üyesi olan ...'ndan üyelik hakkını devraldığı, ana sözleşmenin 10. maddesine göre kooperatife ortak olabilmek için gerekli şartları taşıdığı, davacının üyeliğe kabulü için gerekli işlemlerin yapılması yönünde davalı kooperatife ihtarda bulunduğu, davacının kooperatif üyeliğine kabul edilmemesinin kabul edilebilir hukuki dayanağı bulunmadığı bu nedenle davacının davasının kabulü ile davacının devir yolu ile üye olma isteğinin reddine ilişkin davalı kooperatif yönetim kurulunun 09.06.2014 tarih ve 92 sayılı kararının iptali ile devir yolu ile davacının davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.