erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/575
Karar No: 2006/4193
Karar Tarihi: 03.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/575 E.  ,  2006/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklılardan F.Ç. İle ilgili olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Erzurum İcra Mahkemesinin 18.03.2004 tarih ve 2003/463 E. - 2004/103 K. sayılı kararı ile alacaklılardan sadece F.Ç.  hakkında hüküm tesis edilmiş ve bu karar borçlu vekili tarafından temyiz edilmemiştir. Hüküm adı geçen yararına da bozulmadığına göre alacaklı F.Ç.  için 6.995.183.388.TL. alacak miktarını aşacak şekilde karar verilmesi yasaya aykırıdır.

2-F.Ç. dışındaki diğer alacaklılarla ilgili olarak yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, Anayasanın 46.maddesi uyarınca kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranının takip dayanağı ilamın kesinleşmesinden sonra uygulanması mümkündür. Kesinleşme tarihine kadar ise (01.01.2004 - 01.05.2005 tarihleri arasında Bütçe Kanunlarında yazılı faiz oranlarının uygulanması da gözetilerek) 3095 Sayılı Yasanın 1.maddesine göre faiz hesaplaması yapılması zorunludur. O halde, Mahkemece F.Ç. dışındaki alacaklılar için faizi, Anayasanın 46.maddesi ile değişikliğin yürürlük tarihi olan 17.10.2001 tarihinden itibaren hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2254
Karar No: 2024/2907
Karar Tarihi: 23.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2254 E.  ,  2024/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 22.03.2024

SAYISI : 2014/103 E., 2022/1139 K.

DAVA TARİHİ : 08.04.2010

KARAR : Temyiz süresinin geçmesi sebebiyle 22.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz başvurusu süresinde olmadığından reddine

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; mahkemece 28.06.2022 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş, mahkemece temyiz süresinin geçmesi sebebiyle 22.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun süresinde olmadığından reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Mahkemenin 22.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 437 nci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresinin sekiz gün olduğu ve bu sürenin, ilamın usulen taraflardan her birine tebliği ile işlemeye başlayacağı belirtilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde ise anılan Kanun’un 432 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca, kararı veren mahkeme tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği belirtilmiştir.

Mahkeme tarafından verilen asıl karar, davalıya 04.03.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre olan 8 günlük süre geçirildikten sonra 18.03.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 22.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18844
Karar No: 2013/11731
Karar Tarihi: 21.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18844 E.  ,  2013/11731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... Üniversitesine ait Konukevinde çalıştığını, konukevinde 08.00-16.00, 16.00-24.00, 24.00-08.00 şeklinde üç vardiya bulunduğunu haftalık nöbet çizelgelerinden görüleceği üzere dönem dönem bu vardiyalarda haftanın 6 günü çalıştığını bu çalışmanın haftalık TİS ile belirlenen 40 saatlik çalışma süresini aştığını, yine ulusal bayram ve genel tatil günlerinde iş yoğunluğu dolayısıyla hafta tatiline denk gelen günlerde de çalışmasını sürdürdüğünü ancak TİS gereği ödenmesi gereken ücretlerin ödenmediğini belirterek 2007-2010 yılları arasındaki fazla çalışmalarının, ulusal bayram-genel tatil ücreti ve hafta tatiline denk gelen çalışmalarının karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının davalı kurumdaki çalışmasının 08.00-16.00, 16.00-24.00 saatleri arasında iki vardiya usulüne göre yapıldığını imza çizelgelerinden çalışma saatlerinin net bir şekilde belirlendiğini, gece 24.00'de konaklama dışındaki hizmetleri sona erdiğinden bu saatten sonraki çalışmanın kesinlikle yapılmadığını, ancak bazı zamanlarda konukevinin balo salonunda düğün ve benzeri etkinlikler yapıldığında personelin bu organizasyonun sahibinden de ücret aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücreti alacağının olup noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davalı tarafça ibraz edilen deliller arasında "uygundur görüşü" bulunan ve davacı tarafça imzaya itiraz edilmeyen fazla çalışma karşılığı izin talep dilekçeleri bulunmakta ise de mahkemece bu dilekçeler incelenmeksizin ve davacıya dilekçelere karşı diyecekleri sorulmaksızın davacının fazla mesai ücret alacağının hesaplanması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; dilekçelere karşı davacıdan diyecekleri sorularak, denetlemeye elverişli bilirkişi raporu da aldırılarak davacının fazla mesai ücret alacağının bulunup bulunmadığının belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Eksik inceleme ve araştırma hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/272
Karar No: 2007/835
Karar Tarihi: 02.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/272 E.  ,  2007/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 5.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 9.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydı malik hanesindeki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uyumlu hale getirilmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, kayıt malikinin gerçekte ....., oğlu 1887 doğumlu ... olduğunun tespiti ile 20095 ada 7 parsel malikine ait kimlik bilgilerinin iddia edildiği üzere düzeltilmesine karar verilmiş, hükmü davalı ... Sicil Müdürlüğü temyiz etmiştir.

20095 ada 7 parsel sayılı taşınmaz 1558 parselden gelmektedir. 1558 parselin 30.9.1953 tarihli tapulama tutanağı edinme sütununda ise taşınmazın atasından ve ceddinden taksimen Dere köyünden ...’a kaldığı bu kişinin de 24 sene evvel öldüğü belirlenerek, malikinin “Ölü ....., mirasçıları” yazıldığı görülmektedir.

Davacı kayıt malikinin gerçekte dedesi olan ... olduğunu ...’ın dedesinin lakabı olduğunu ileri sürerek istemde bulunmuştur. Davacının dedesi olduğunu bildirdiği ... nüfus kayıt örneğine göre 1959 yılında ölmüştür. Ne var ki, aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli ve resmi belge niteliğindeki 1558 parselin edinme sütununda malik olarak saptanan ...’ın 1929 yılında öldüğü yazılıdır. Davacının ileri sürdüğü iddia biçimini tapulama tutanağı özellikle malikin ölüm tarihleri itibariyle doğrulamadığından mülkiyet nakline sebebiyet verilmemesi açısından davanın reddi gerekir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3093
Karar No: 2014/11151
Karar Tarihi: 30.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3093 E.  ,  2014/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/190553

MAHKEMESİ : İznik Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2013/29 (E) ve 2013/92 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça konu silahı taşıdığını beyan eden sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasındaki suçu oluşturup oluşturmadığı hususunda delilleri takdir ve tartışma konusunun 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının ortasında boşluk bulunacak şekilde dairesel yapıda olduğu, bu haliyle bu boşluktan özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı hususu üretici firmadan sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kap- samında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 30.04.2014 gününde oy- birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/98
Karar No: 2025/1934
Karar Tarihi: 13.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/98 E.  ,  2025/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/113 E., 2014/115 K.

SUÇ : Sanıklardan Bahattin hakkında zimmet, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, Ramazan hakkında zimmete yardım, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, kamu görevlisini resmi belgede sahteciliğe azmettirme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı Kararı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1. maddesine göre zimmet ve zimmete yardım suçlarından doğrudan zarar görmeyen Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının bu suçlar, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçu yönünden ise S.S. Bartın Minibüsleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinin kamu davasına katılma ve aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği anılan suçlardan verilen hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin zimmet ve zimmete yardım, S.S. Bartın Minibüsleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekilinin ise nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçları yönünden temyiz istemlerinin ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin katılanlardan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve bu suça azmettirme ile S.S. Bartın Minibüsleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekilinin ise zimmet, zimmete yardım, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve bu suça azmettirme suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19346
Karar No: 2014/6651
Karar Tarihi: 08.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/19346 E.  ,  2014/6651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC.Anayasa'sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekilllerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'den alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10123
Karar No: 2010/1083
Karar Tarihi: 24.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/10123 E.  ,  2010/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ..., ..., ... haklarında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 37/1,82/1,62.maddeleri gereğince hükümlülüklerine dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/06/2009 gün ve 32/151 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlüler müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlüler Mithat, ... ve Durhan hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/3-4-8, 59, 31, 33.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden hükümlü ... müdafiinin fazla ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda müsadere ve kesinleşen hükümden önceki yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesi ile tanınan yetki kullanılarak;

a)"Emanette kayıtlı suça konu eşyaların TCK.nun 54/1.maddesi gereğince müsaderesine, suç teşkil etmeyen video kasetlerinin dosyada delil olarak muhafazasına,

b)"Kesinleşen hükümden önce yapılan 874.TL yargılama giderinin hükümlülerden alınarak hazineye irad kaydına," ibarelerinin hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve

re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/26363
Karar No: 2019/452
Karar Tarihi: 17.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26363 E.  ,  2019/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

...... arazisi niteliğindeki ...... Köyü 118 ada 2 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2)Münavebeye esas alınan ürünlerin ve ağaçların değerlendirme tarihi olan 2016 yılı ......... Müdürlüğünden resmi verileri getirtilip, bilirkişi raporu denetlenerek, sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 2015 yılı verilerine göre belirleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

3)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında tespit edilen metrekare birim fiyatına Kamulaştırma Kanununun 11. maddesi gereği objektif değer artırıcı unsur ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16649
Karar No: 2014/11932
Karar Tarihi: 05.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/16649 E.  ,  2014/11932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/143552

MAHKEMESİ : Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2011/510 (E) ve 2011/770 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-UYAP üzerinden temin edilen 30.04.2014 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, sanık Alaattin Biçar'in hüküm tarihinden sonra 15.04.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında hakkında açılan kamu davasının, 5237 Sayılı TCK.nun 64 ve 5271 Sayılı CMK.nun 223/8.maddeleri uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2-Katılanın yaklaşık 2 aydır park halinde bulunan BMC marka çekici ile bu çekiciye bağlı bulunan dorsenin 22.04.2011 tarihinde çalındığının anlaşıldığı, aralarında sanıkların da bulunduğu birçok kişi hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, örgüte üye olma ve hırsızlık suçlarından yürütülen soruşturma sırasında sanık A.. Ç.. tarafından işletilen, sanık A.. B.. adına kayıtlı H.. Hurdacılık adlı işyerinde 26.04.2011 tarihinde yapılan aramada branda ile kapatılmış vaziyette numaraları sökülmüş olarak müştekiye ait çekicinin motor ve şanzıman aksamının ele geçirildiği, sanıklardan A.. Ç..'ın bu aracı Y.. K..'dan satın aldığını Y.. K..'ın ise savunmasında, aracı Y.. D..'in A.. Ç..'a satmasına aracılık ettiğini belirttiği, aracı sanık A.. B..'in oğlu sanık S.. B.. ve M.. A..'ın parçaladığı, sanık savunmaları ve telefon dinleme kayıtlarına göre de adı geçen işyerinde sık sık kamyon parçalama işlerinin yapıldığı yine telefon dinleme kayıtlarına göre A.. Ç..'ın S.. B..'e “karanlık çökünce gelin” demesi, A.. Ç..'ın, Y.. K..'a aracı soranlara “Manisa plakasını söyle, Torbalı'dan aldım dersin, adam kendisi söktü, kendi arabası de” şeklinde sözler söylemesi, yine A.. Ç..'ın Muhammet Akçan'a “işin varmı, dükkanda sökülecek var” şeklinde sözler söylemesi, sanıklar M.. A.. e S.. B..'in de aracı söktüklerini kabul etmeleri karşısında tüm sanıkların fikir birliği yaparak müştekiye ait hırsızlık suçuna konu kamyonu kabul edip parçaladıklarının anlaşılması karşısında sanıklar A.. Ç.., Y.. K.., S.. B.. ve M.. A..'ın eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.