Esas No: 2016/14728
Karar No: 2019/12788
Karar Tarihi: 12.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14728 E.  ,  2019/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reeddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Savunma hakkı, Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınmıştır. Söz konusu madde hükmüne göre, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi hükmünde de, davanın taraflarının, müdahillerin ve yargılamanın diğer ilgililerinin, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği düzenlenmiştir.

Dosya içeriğinden; davalı tarafın 17.09.2014 e-imza tarihli cevap dilekçesinde tanık deliline dayandığı, 20.09.2014 e-imza tarihli tanık listesinde bildirdiği 3 tanık için davetiye tebliğ edildiği ancak mahkemece ikisinin dinlenildiği, dinlenilmeyen ... ile ilgili herhangi bir ara karar kurulmadığı, davalı vekilinin 16.09.2015 tarihli beyan dilekçesiyle tüm tanıklar dinlenilmeden dosyanın bilirkişi incelemesine gönderildiğinden bahisle bu durumdan rücu edilmesini talep ettiği görülmektedir. Usulüne uygun olarak bildirilen tanığın davetiye de tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir gerekçe gösterilmeden dinlenilmemesi hatalı olup davalı tarafın dinlenilmeyen tanığının dinlenmesinden sonra değerlendirilme yapılması gerekir.

3-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında izin hakkının bulunduğunun tespitini istemesinde hukuki menfaati vardır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf son yıla ait yasal iznini kullanamadan iş akdinin feshedildiğini ileri sürerken davalı taraf davacının kullanmadığı yıllık izinlerinin ücretinin ödendiğini, izin belgesi ve maaş bordroları ile sabit olduğunu savunmuştur. Mahkemece gerekçeli kararda, 14 günlük yıllık iznin kullandırıldığı ya da sözleşmenin feshinden sonra izin ücretine dönüşen ücretin ödendiği hususunun işveren tarafından ispat edilemediği belirtilmiştir. Davalı tarafın cevap dilekçesinde yıllık izin ücretlerinin ödendiği savunulmuş olup banka dekontlarının celbi talep edilmiş olmasına rağmen bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadığı görülmektedir.

Bu nedenle, fesih tarihinden sonra davalı tarafından yıllık izin ücreti ödemesi yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.