Esas No: 2006/11180
Karar No: 2010/6191
Karar Tarihi: 10.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11180 E.  ,  2010/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Mağdurlar ... ve ...'ya yönelik eylemlerin incelemesinde:

Sanıkların yaşı nedeniyle bazı oturumların gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak anlatılması suretiyle CMK’nun 185.maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı bulunmadığından, 5237 sayılı TCK'nun 150. Maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının; 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2.maddesine aykırı biçimde "yargılama giderinin sanıklardan zincirleme bir biçimde alınarak hazineye irad kaydına" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmalarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘yargılama giderinin sanıklardan tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Mağdur ...'e yönelik eylemin incelemesinde:

1- Sanıkların yaşı nedeniyle bazı oturumların gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak anlatılması suretiyle CMK’nun 185.maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCY.nın 150.maddesinin uygulanmasında; 5237 sayılı TCK.nun 150/2.maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” karamının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşullar gerçekleşmemesine karşın, aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

3-Sanıklar hakkında etkin pişmanlık nedeniyle TCK.'nun 168/3.maddesi gereğince uygulama yapılırken, 1/3 den fazla indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmaması,

4- Yaşı küçük sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanıklar savunmanlarının lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşın, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesinin uygulama olanağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... Savunmanlarının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.