erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/7084
Karar No: 2010/4238
Karar Tarihi: 13.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7084 E.  ,  2010/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalı işveren nezdinde 19.6.2006-17.7.2006 tarihleri arası çalıştığının tesbitini karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 19.06.2006 ile 17.07.2006 tarihleri arasında davalı belediyede çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının, 19.06.2006 ile 17.07.2006 tarihleri arasında davalı ... işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından, puantaj kayıtlarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri dinleyerek bir sonuca ulaşmak gerekirken, yetersiz tanık beyanına dayanarak karar vermek usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14455
Karar No: 2014/12559
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14455 E.  ,  2014/12559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2011/294-2012/676

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı SGK vekiline ve TK 35'e göre tebliğ edilen davalı M.K.'na gerekçeli kararın belirtilen şekilde adresi tespit edilip yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11977
Karar No: 2020/298
Karar Tarihi: 09.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11977 E.  ,  2020/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü kalorifer peteği döşemekte olan müteveffa işçinin, Toki inşaat sahasında bulunan ve kaba inşaatı devam eden binanın asansör boşluğunda hiç bir koruma önlemi bulunmaması nedeniyle, 6. kattan asansör boşluğuna düşüp ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin ustabaşı olan müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine, kusur tespitine, katılan vekilinin tayin edilen cezaya, sanıkların kusur durumlarına göre cezalandırılması gerektiğine, erteleme kararının usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3190
Karar No: 2018/8778
Karar Tarihi: 29.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/3190 E.  ,  2018/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f-son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri ve 204/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'ın Hayvancılık San ve Tic. Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkilisi olduğu, sanık ...'nın ise bu şirkette müdür olarak çalıştığı, sanık ...'ın açıkça çek düzenlemeye yetkili kılınmamış olsa da, sanık ... tarafından sanık ...'a verilen vekaletname ile her türlü evrakı imzalamaya yetkili kılındığının anlaşıldığı, sanıkların suç tarihinde katılan firmadan almış oldukları mal karşılığında, sanık ...'ın şirketinin çek hesabına ait 11/04/2009 tarihli, 15.000TL bedelli, no’lu suça konu çekin sanık ... tarafından, katılan şirkete diğer sanık ...'nın bilgisi ve talimatı ile yetkisiz kişilere keşide ettirilerek verildiği, katılan tarafından çekin bankaya ibrazında keşideci imzasının yetkili imzasına benzemediği tespit edildiğinden çekin ödenmediği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, suça konu çek, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından mahkemece sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre mükerrrir olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19282
Karar No: 2013/19575
Karar Tarihi: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19282 E.  ,  2013/19575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3-5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 30,00-TL olmak üzere 240,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 30,00-TL olmak üzere 180,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahke- menin taktiri doğrultusunda “Sanığa verilen 6 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 30 TL'den paraya çevrilerek 180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6287
Karar No: 2015/238
Karar Tarihi: 22.01.2015

**9. Ceza Dairesi         2014/6287 E.  ,  2015/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 09.12.2009 tarihli ve 2009/198 esas, 2009/571 sayılı kararının infazı sırasında, 6411 sayılı Kanunun 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesine eklenen 4. maddesi gereğince hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine ilişkin... İnfaz Hakimliğinin 07.03.2013 tarihli ve 2013/539-541 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli ve 2013/201 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; Açık Ceza infaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 8/l-(e) maddesinin "Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler, ... açık kurumlara ayrılamaz." şeklindeki düzenlemesinin hükümlünün firar ettiği esnada infaz edilmekte olan münferit veya içtimalı cezasının kalan kısmının infazına ilişkin olduğu, oysa hükümlünün halen infaz edilmekte olan ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.12.2009 tarihli ve 2009/198 esas, 2009/571 sayılı, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2013 tarihli müddetnamesine bağlı cezasının firar ettiği esnada infaz edilmekte olan cezalardan biri olmadığı ve anılan yönetmelik hükümlerinin halen infaz edilmekte olan cezası açısından uygulanamayacağı gözetilerek Cumhuriyet başsavcılığınca yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Bakanlığının 30.05.2013 tarih ve 2013/8779/34521 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2013 tarih ve 2013/199354 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarih ve 2013/201 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3143
Karar No: 2019/5541
Karar Tarihi: 19.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/3143 E.  ,  2019/5541 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.05.2016 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/11/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6296
Karar No: 2017/154
Karar Tarihi: 10.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6296 E.  ,  2017/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; sanığın trafik ekiplerinin yaptığı kontrol uygulamasında yapılan alkol ölçümünde 1.39 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14232
Karar No: 2014/12535
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14232 E.  ,  2014/12535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2010/115-2013/228

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12459
Karar No: 2010/2547
Karar Tarihi: 09.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12459 E.  ,  2010/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz Edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Tebligat Yasasının 12 ve 13, Tebligat Tüzüğünün 17 ve 18. maddeleri tüzel kişilerce yapılacak tebligat hususunu düzenlemiş olup, anılan madde hükümlere göre tebligatın tüzel kişinin selahiyetli mümessillerine yapılması tebligat yapılacak kimselerin herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğin tüzel kişinin o yerdeki memur ve müstahdemlerinden birine yapılması gerekir.

Olayımızda, davaya temel teşkil eden temerrüt ihtarnamesi davalı kiracı ... Halıcılık ve Mağazacılık San. ve Tic.A.Ş.'ne "aynı adreste birlikte çalışanı ... imzasına tebliğ edildi" şerhiyle tebliğ edilmiş ise de şirketin yetkili müdür veya mümessilinin işyerinde bulunmama sebebi açıklanmadığı gibi tebliğ yapılan kişinin zatı da belirtilmemiştir.

Bu nedenle bu tebligat 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 12 ve 13. Tebligat Tüzüğünün 17 ve 18. maddelerine uygun olmadığından borçlunun temerrüde düşürüldüğünden bahsedilemez. Mahkemece bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken, ihtara konu borç süresinde ödendiğinden bahisle davanın reddi doğru değil ise de sonuç itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin bu şekilde düzeltilerek HUMK.'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmiş haliyle ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 09.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3260
Karar No: 2007/3141
Karar Tarihi: 24.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3260 E.  ,  2007/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 127 ada 1 parsel sayılı 1584.56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ...oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde adına tespit edilen 1 parseldeki baba adının yanlışlıkla Murat olarak yazıldığından taşınmazın tespit tutanağının malikhanesindeki baba adının ... olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile 127 ada 1 parselin davacı ... oğlu ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.9.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/2666
Karar No: 2014/23120
Karar Tarihi: 22.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2666 E.  ,  2014/23120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/40311

MAHKEMESİ : Halfeti Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2011/48 (E) ve 2012/140 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Tapulama harici köy boşluğu ve parsel numaralı köy tüzel kişiliğine ait tarlaya tacavüzün iddia ve kabul olunması karşısında; no'lu parsel yönünden sanığın eyleminin TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı ve söz konusu eylemin 5841 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik karşısında atılı suçu oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde Tapulama harici köy boşluğuna tecavüzden tayin edilen cezanın 1154 no'lu parsele de tecavüzü nedeniyle TCK.nun 43. maddesi uyarınca art- tırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.