erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/10807
Karar No: 2017/23970
Karar Tarihi: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10807 E.  ,  2017/23970 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/13983
Karar No: 2014/12445
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13983 E.  ,  2014/12445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/1054-2013/168

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve Ç.T.H. A.Ş vekillerince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5504
Karar No: 2018/7579
Karar Tarihi: 17.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5504 E.  ,  2018/7579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yosun kılma suçundan beraat, kasten yaralama suçundan düşme ve kasten yaralama suçundan iki kez mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...’in onbeş yaşını ikmal ettiği 09.05.2012 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaşı nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ve katılanlar Sercan ile Mahmut vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise; katılanların aşamalardaki anlatımları, hastane raporları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, evinde yaşanan hırsızlık olayı ile ilgili olarak şüphelendiği katılanları gezdireceğini söylemek suretiyle kullanmış olduğu araca davet ettiği, katılanları bir köy evinin bahçesine götürerek ellerini ve ayaklarını bağladığı ve mağdurları darp ettiği, bu haliyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 109/2, 109/3-f, maddeleri gereğince mağdur sayısınca cezalandırılması yerine, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6045
Karar No: 2014/9520
Karar Tarihi: 17.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6045 E.  ,  2014/9520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/238194

Mahkemesi : Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 10/07/2012

Numarası : 2011/560 - 2012/869

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, CMK'nın 231 maddesinin uygulanması gerektiğine; katılanlar vekilinin, az ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, Ş.. K..'ın sevk ve idaresinde bulunan D..A.Ş. ait beton mikseri ile E.. İnşaat Firması'nın müteahitliğini yaptığı inşaata, hazır beton getirerek yol içerisinde kurulu bulunan beton pompasına boşaltılmasından sonra, araç etrafını kontrol etmeden hareket ettiği anda, yol üzerinde bulunan beton mikserinin sağ önünde bulunan yaya K.. K..'a, sağ ön tekeri ile çarpması ile meydana gelen olayın, trafik kazası niteliğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; D.. A.Ş. Şantiye tesis sorumlusu olan sanık Z.. M.. ile E.. İnşaat firması yetkilisi olan S.. K.. haklarında atfedilecek kusur bulunmadığı gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen ve olayı iş kazası olarak nitelemesi nedeniyle sanıklara kusur izafe eden bilirkişi raporlarına itibarla, sanıkların beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca tebliğnadeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Maktulün evinin karşısında devam eden hastane inşaatının şantiye tesis ve firma

sorumlusu olan sanıkların, inşaata beton basmak amacıyla yol içerisine koydukları pompa cihazına yanaşan ve hazır beton aktarma işi bittikten sonra hareket eden şirket şoförünün, aracın yanında duran maktulün üzerinden geçerek ölümüne neden olduğu olayda, inşaatın bulunduğu yolun Ulaştırma Koordinasyon Merkezi'nden izin alınarak kapatılmadığını bildikleri halde, meskun mahalde bulunan inşaat sahasına mikser kamyonu gibi özellikli araçların giriş çıkışlarında gerekli önlemleri almamak, gözcü bulundurmamak suretiyle üzerlerine düşen dikkat ve özeni göstermemeleri nedeniyle kusurlu olduklarını düşündüğümüzden, mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekçesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Esas No: 2010/136
Karar No: 2010/5415
Karar Tarihi: 13.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/136 E.  ,  2010/5415 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/281880

MAHKEMESİ :(KARAMAN) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :09.06.2009 - 166/159

SUÇ :Kasten öldürme ve kasten yaralama

B.. E..'yı kasten öldürmekten, S.. E..'yı kasten yaralamaktan sanık M.. K.., S.. E..'yı kasten yaralamaktan sanık H.. K.., S.. E.. ile S.. E..'yı ayrı ayrı kasten yaralamaktan sanık H.. K..'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (KARAMAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.06.2009 gün ve 166/159 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafi ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık Mehmet Ali duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık Mehmet Ali hakkında duruşmalı, C.Savcısı ile diğer sanıkların temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur-sanık Soner’in, mağdur-sanık Mehmet Ali’yi “kasten yaralama” suçu yönünden; CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, itirazın merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

2- Aynı eylemden yargılanan sanıklar Mehmet Ali, Ahmet ve Hakan arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafi atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, CMK’nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafi, müdahil vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen kısmen de resen temyize tabi hükümlerin, değişik gerekçeyle, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alındığında, sanık Mehmet Ali müdafinin tahliye talebinin reddine, 13.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

13.07.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. K.. müdafi Avukat ... yokluğunda 15.07.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2012/2585
Karar No: 2012/10422
Karar Tarihi: 29.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2585 E.  ,  2012/10422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa hükmedilen adli gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında ve para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan yasa maddelerinin yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli gün para cezasının para cezasına çevrildiği bölümünden “54/2” ibaresinin çıkarılıp yerine “52/2” yazılması ve para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden “4 madde” ibaresinin çıkarılıp yerine “52/4. madde ve fıkrası” yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4444
Karar No: 2011/11102
Karar Tarihi: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4444 E.  ,  2011/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/19259
Karar No: 2007/13908
Karar Tarihi: 22.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19259 E.  ,  2007/13908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Finike A.H.

TARİHİ :27.06.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* muvazaa, iki taraflı işlemler için söz konusu olup, tek taraflı irade beyanı niteliğinde olan ölüme bağlı tasarruflarda, muvazaadan bahsedilemeyeceğine, vasiyetname de muhtevi olduğu şartlar bakımından kanuna aykırılığın da bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S.K. md.17)

Davacı, mirasbırakanın davalılara ölüme bağlı tasarrufla ( vasiyetle ) yaptığı kazandırmanın saklı payına tecavüz ettiğini ileri sürerek tasarrufun tenkisini de istemiştir. 27.01.2004 tarihli islah dilekçesiyle bu talebini kademeli davaya dönüştürmüş, tenkis isteğinden vazgeçmemiştir. Vasiyetname ile yapılan kazandırmalar, mutlak tenkise tabidir. ( TKM. md. 466 ) Delillerin bu çerçevede değerlendirilerek hasıl olacak sonuç uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davacının bozmanın kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE , temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2007 pzt.
Esas No: 2013/13985
Karar No: 2014/12444
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13985 E.  ,  2014/12444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2009/656-2013/171

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2072
Karar No: 2014/3116
Karar Tarihi: 14.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2072 E.  ,  2014/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet,

HÜKÜM : 1- Sanık ... için, 5237 sayılı TCK.'nun 81/1, 29, 62/1, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... için

a) Kasten öldürmeye yardım suçu nedeniyle; 5237 sayılı TCK.'nun 81/1, 39/1-2-c, 62/1, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.'nun 62/1, 52/2, 53/1,63 ve 54 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası, CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

3- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; kasten öldürmeye yardım suçu nedeniyle; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 39/1-2-c, 29, 62/1, 63 ve 54 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6'şar yıl 3'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...in maktul...'i kasten öldürme, sanıklar... ve...'ın kasten öldürmeye yardım, sanık ...’in kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar... ve... müdafiilerinin bir nedene dayanmayan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, sair hususlara, sanık... ve müdafiinin eksik incelemeye, ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine, sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerde, tekerrüre esas alınan... Ağır Ceza Mahkemesinin 23/04/2001 tarih ve 2001/115-229 sayılı ilamında sanığın 18 yaşından küçük olması nedeniyle hakkında 765 sayılı TCK.nun 55/3. maddesinin uygulandığı bu nedenle bu ilamın 5237 sayılı TCK.nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkındaki hükümlerde TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Sanığın ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/06/2003 tarih ve 92/160 sayılı hükmü ile almış olduğu hapis cezasının 29/11/2004 tarihinde kesinleşerek 18/03/2007 tarihinde yerine getirildiği, bu ilam nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK.nun 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 14.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.