erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8213
Karar No: 2016/8743
Karar Tarihi: 20.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/8213 E.  ,  2016/8743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, talep konusu dönemde davacının çalışmadığını kendi işçileriyle temizlik işlerinin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ... Başkanlığında 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmalarının devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda da görüldüğü üzere bu dönemde, ...‘den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmalarının bildirildiği de görülmekte olup mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Yapılacak iş, ....’nin kayıtları incelenerek davacının dava konusu dönemde çalışmasının olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, davacının çalışması yoksa bu süre dışlanarak hizmet süresi belirlenip alacakları bu hizmet süresine göre hesaplanıp çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

3-Kabul şekline göre de, ücret alacağının bilirkişi raporunda 1.115,65 TL olarak hesaplanmasına ve mahkeme gerekçesinde de davacının 1.115,65 TL brüt ücret alacağına hak kazandığı belirtilmesine rağmen 1.155,65 TL brüt ücret alacağına hükmedilmesi suretiyle hüküm ve gerekçe arasında çelişki yaratılması da doğru olmamıştır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2741
Karar No: 2024/9959
Karar Tarihi: 21.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/2741 E.  ,  2024/9959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/26 E., 2023/526 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

EK KARAR : Temyiz isteğinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararı ile mağdure vekilinin temyiz başvurusu hakkında, temyiz talebinin reddine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle ek kararın usul ve hukuka aykırı olduğuna, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi uyarınca asıl kararı temyizine hak ve yetkisi bulunduğuna ve asıl karar yönünden de hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurenin, 14.09.2023 tarihli oturumda suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını ve katılma talebinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, mağdureye tayin edilen zorunlu vekilin 5271 sayılı Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 315. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararında mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/1852
Karar No: 2024/5747
Karar Tarihi: 23.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/1852 E.  ,  2024/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/296 E., 2021/670 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Olay günü, İl Denetim Komisyonu üyelerince yapılan denetimde, sanığa ait stantta yapılan denetimde bandrolsüz ve sahte bandrollü olduğu anlaşılan kitapların ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bandrol yükümlülüğüne tabi olup yasal yollardan çoğaltılmamış en çok satan vizyon kitaplarını bandrolsüz ve sahte bandrollü olarak satışa arz ederek üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Olay tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 17.06.2021 tarihli ve 2020/3926 Esas, 2021/6868 Karar sayılı ilâmıyla, "5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır”hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye ( bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığa ait tezgah üzerinde yapılan denetimde sahte bandrollü ve bandrolsüz kitap ele geçirildiği nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 71/1, 81/13 maddeleri uyarınca hüküm kurulması," nedeniyle hükmün bozulması ve Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verilmesine rağmen sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca hüküm kurulup, kazanılmış hakları da gözetilerek hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, bozma ilâmını etkisiz kılacak şekilde anılan Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/18981
Karar No: 2011/3516
Karar Tarihi: 02.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18981 E.  ,  2011/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2004/12714
Karar No: 2005/10324
Karar Tarihi: 26.10.2005

11. Hukuk Dairesi 2004/12714 E., 2005/10324 K.

**11. Hukuk Dairesi 2004/12714 E., 2005/10324 K.**

**- KASKO SİGORTA RÜCU DAVASI

- TAM KUSUR**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 50 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 51 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 141 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 88 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.07.2004 tarih ve 2003/470-2004/246 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı sigorta vekilinin, TTK'nun 1301 nci madde hükmüne dayalı olarak davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonunda, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sürücü ve işletene karşı TTK.nun 1301 nci maddesine dayalı kasko sigorta rücu davasıdır.

Bilirkişi raporuna göre, davalılardan Yaşar,tam kusurlu bulunmuş olup, mahkeme ise,tam kusura göre belirlenen meblağı, davalılar arasındaki toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre bölerek, hüküm tesis etmiştir.

Oysa, dava dilekçesinde, tam kusur anlatımına yer verilmiş ise de, talep sonucu bölümünde, müteselsilen tahsil isteminde bulunulmuş olup, böyle bir davanın kusura dayalı olarak açılmadığının kabulü gerekir. Tek bir olaya bağlı aynı haksız eylemden değişik hukuki nedenlerle sorumlu olanlardan her biri, BK.nun 50 nci ve 51 nci maddeleri uyarınca, zarardan müteselsilen sorumludurlar. Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri, aynı Kanunun`

`un 141 nci maddesine göre, borcun tamamından sorumludurlar. Nitekim, 2918 sayılı KTK.nun 88/1 nci maddesinde, trafik olayı nedeniyle müteselsil sorumluluk öngörülmüştür. Sorumluların iç ilişkide kusur oranına göre birbirlerine rücu hakkı da esasen mevcuttur. Davacının selefi sigorta ettirenin müterafik kusuru bulunsa idi, ancak o takdirde, aynı Kanun`

`un 86/2 nci maddesi uyarınca,zarar miktarından bu kusur oranına göre indirim yapılması mümkün olacak idi.

Davacı selefinin müterafik kusurunun bulunmadığı somut olayda belirlenen ve temyize getirilmeyen 1.001.736.983 lira miktarın tamamından, mahkemece, davalıların müteselsilen sorumlu tutulmaları gerekirken, zarar gören 3 cü kişi olan selefi ve dolayısıyla davacı halefi bağlamayan ve davalılar arasındaki iç ilişkiyi ilgilendiren sözleşme esas alınarak, yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28055
Karar No: 2014/1246
Karar Tarihi: 28.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28055 E.  ,  2014/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 08/12/2011 tarihli kararın, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 28/12/2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1748
Karar No: 2020/4492
Karar Tarihi: 29.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1748 E.  ,  2020/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarih ve 2018/278 - 2019/291 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10182
Karar No: 2017/4934
Karar Tarihi: 08.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10182 E.  ,  2017/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama, Yardım Bildirim Yükümlülüğünü Yerine Getirmeme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/3-b-son, 62, 52, 63, 98/1, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, sanık hakkında yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan 11.03.2015 tarihinde verilen 1.500 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;

2-Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10949
Karar No: 2015/9404
Karar Tarihi: 15.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10949 E.  ,  2015/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza

SUÇ :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2875
Karar No: 2009/4085
Karar Tarihi: 13.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2875 E.  ,  2009/4085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, daha önce kamulaştırılan ve kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu ve dere yatağı olarak tescil dışı bırakılan 134 m2lik kesimin Kamulaştırma Yasasının 36.maddesi uyarınca tescili istemine ilişkindir.

Yargıtay uygulamalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 36.maddesi hükmünün, kamulaştırılan yerin daha sonra herhangi bir nedenle gerçek ve tüzel kişiler adına yeniden tapu tesis edildiği hallerde ve ayrıca daha önce yapılan kamulaştırma ile kroki kapsamında bulunup da yeniden gerçekleştirilen kadastro çalışmaları sonucu tescil harici bırakılan yerler hakkında da uygulanabileceği kabul edilmektedir.

Öte yandan aynı yasanın 37.maddesinde de bu Yasadan doğan tüm anlaşmazlıkların taşınmaz malın bulunduğu yer Asliye Hukuk Mahkemesinde görüleceği belirtilmiştir. Açıklanan bu hususlar göz önünde bulundurularak mahkemece işin esasına girilip tüm deliller toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yasa hükümleri dikkate alınmadan dava konusunun değerine göre dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23337
Karar No: 2014/16965
Karar Tarihi: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23337 E.  ,  2014/16965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın, ... Konut Yapı Kooperatifinin başkanı olduğu, kooperatife ait inşaatın mutfak tezgahı mermerlerini yapıp, monte etmek işini hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve ölen ...’ın kardeşi olan sanık ... adına kayıtlı ... isimli işyerine verildiği, ölenin bu işyerinde işçi olarak çalıştığı ve olay günü saat 08.45 de inşaat alanına takılacak mermerlerin getirildiği ve ölenin mermerleri 11.kata çıkardığı, aşağıya inerken 4.kat asansör boşluğundan düşerek öldüğü olayda; hükme esas alınan 05.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda, asansör boşluğu etrafında yalnızca güvenlik şeridinin olduğu, düşmeyi önleyici bariyerlerin olmadığı, sanığın iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli önlemleri almadığından asli kusurlu olduğu yönündeki rapor oluş ve dosya kapsamına uygun olmakla, asli kusurlu sanık hakkında temel cezanın asgari haddin bir miktar üzerinde tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir yılın 365 gün yerine 360 gün kabulü nedeniyle 12.100 TL. yerine 12.000 TL adli para cezası olarak eksik tayini,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 5 nolu bendinde yer alan “12000” ibaresi çıkartılıp yerine “12100” ibaresi yazılmak ve sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.