erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5949
Karar No: 2013/14368
Karar Tarihi: 14.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/5949 E.  ,  2013/14368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceği hükümde gözetildiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın suç tarihinden önce Tokat Dr. Cevdet Akyan Devlet Hastanesinin 07.10.2005 tarih ve 13406 sayılı raporuna göre hafif mental ratardasyon hastalığı ve Manisa Askeri Hastanesinin 29.11.2007 tarih ve 2130 sayılı raporunda da oligofrenik zeminde uyum bozukluğu hastalığının bulunduğunun belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi zorunluluğu,

2- Suç tarihinde güneşin saat 18.48’de batıp 06.10’da doğduğu, müştekinin sabahleyin saat 08.00’de hırsızlığı öğrendiğinin ve sanığın da eylem saati konusunda açıklamada bulunmadığının anlaşılması karşısında; eylemin gece işlendiğine dair delillerin neler olduğu karar yerinde değerlendirilmeden, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143 ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan aynı yasanın 116/4. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16033
Karar No: 2011/1436
Karar Tarihi: 27.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16033 E.  ,  2011/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunun yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7006
Karar No: 2022/10020
Karar Tarihi: 12.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7006 E.  ,  2022/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05/07/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE; davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,
Esas No: 2018/3035
Karar No: 2019/12782
Karar Tarihi: 23.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3035 E.  ,  2019/12782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/09/2015 tarih ve 2014/413 E., 2015/273 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kural olarak işyerleri; sahibi ya da çalışanlarının iznine ihtiyaç duyulmaksızın, zımni bir rızanın varlığı kabul edilerek herkesin girebileceği ve sunulan hizmeti alabileceği, lokanta, dükkân, mağaza, manav, kasap, alışveriş merkezi, tiyatro, kahvehane, hastane, banka şubesi, sinema, okul gibi yerlerdir. Belirtilen yerlere halka açık bulundukları sırada veya mesai saatleri içinde girilmesi suç teşkil etmeyecektir. Ancak girildikten sonra işyeri sahibi ya da çalışanların çıkılması konusundaki uyarılarına rağmen içeride kalınmaya devam edilmesi veya kapandıkları ya da çalışmaya ara verdikleri saatte, örneğin; öğle saatlerinde veya açılmadan önce girilmesi durumunda, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu oluşacaktır. Açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olmayan şirket binası, doktorun muayenehanesi, avukatlık bürosu, işyerlerinin üretim yapılan atölyesi veya lokantaların mutfak kısmına girilmesi konusunda kural olarak işyeri sahibinin rızasının bulunmadığı varsayılır. Bu nedenle açık bir rıza bulunmadan söz konusu yerlere girilmesi, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturabilecektir. Öte yandan işyerinin bir bölümünün sahibi veya çalışanları tarafından konut olarak kullanılması ve ilgililerin rızaları dışında belirtilen yerlere girilmesi ya da uyarılara rağmen çıkılmaması durumunda ise, işyeri dokunulmazlığının ihlali değil, konut dokunulmazlığının ihlali suçu oluşabilecektir.

Bu doğrultuda; sanığın okulun kapalı olduğu saatte okul bahçesine girerek, basketbol potalarını çaldığının kabul edilmesi karşısında, belirli bir görevin ifa edilmesi nedeniyle okul binasının ve bahçesinin de diğer kamu binaları gibi TCK’nın 116/2. maddesi kapsamında iş yeri olarak değerlendirilmesi gerekmekte olup, bahçenin işyeri niteliğinde olan okulun eklentisi niteliğinde, etrafının çevrili ve kapısının olup olmadığı keşif yapılarak şüpheye yer bırakmayacak biçimde belirlenmeden, eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/25033
Karar No: 2022/690
Karar Tarihi: 04.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25033 E.  ,  2022/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsama alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Uzlaşmanı sağlanamaması halinde ise,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak sair hususlar incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1240
Karar No: 2017/5300
Karar Tarihi: 16.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1240 E.  ,  2017/5300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63. ve 5237 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında verilen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde TCK'nın 49/2. maddesi atfıyla 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 50/4. ve 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Hükmün 8 numaralı fıkrasında ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği konusundaki ihtaratın TCK'nın 52/4. maddesine göre yapılmasına rağmen ayrıca Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesine de infazı kısıtlar biçimde yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5 numaralı fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine ve yine hükmün 8 numaralı fıkrasından “ ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin 3. fıkrası gereğince” ibaresinin çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4476
Karar No: 2015/2160
Karar Tarihi: 24.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4476 E.  ,  2015/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7986
Karar No: 2020/6578
Karar Tarihi: 15.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/7986 E.  ,  2020/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Van Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre; akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti bulunmayan sanığın müdafii bulunmasına rağmen, zorunlu müdafii huzurunda sorgusu yapılmadan, sanık hakkında karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 147 ve 191. maddelerine muhalefet edilmesi,

3) 5237 sayılı TCK'nin 32/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 57/1. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, TCK'nin 57/2. maddesi gereğince "hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası sanık hakkında yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına" karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sank müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 15.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14648
Karar No: 2014/24664
Karar Tarihi: 04.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14648 E.  ,  2014/24664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/712 Karar no:2013/1016

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından; kocanın kabul edilen boşanma davası, bu dava nedeniyle davalı-davacı (koca) lehine hükmedilen vekalet ücreti, reddedilen manevi tazminat isteği ve maddi tazminatın miktarı yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; davacı-davalı (kadın)'ın kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri ile, maddi manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı (koca)'nın tüm, davacı-davalı (kadın)'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, davacı-davalı (kadın)'ın boşanmaya neden olan olaylarda ispatlanmış bir kusuru bulunmamaktadır. Bu halde, davalı-davacı (koca)'nın açtığı boşanma davasının reddi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece davacı-davalı (kadın)'ın manevi tazminat talebi reddedilmiş ise de Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-davalı (kadın)'ın ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, davalı-davacı (koca)'nın annesinin eşine yönelik “siz alevisiniz, pissiniz, imansızsınız, Allah'a inanmazsınız” hakaretlerine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Davalı-davacı (koca)'nın bu eylemi kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK.m.4, TBK. 50,51,52,58) dikkate alınarak davacı-davalı (kadın) yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentte gösterilen sebeplerle davacı-davalı (kadın) yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-davalı (kadın)'ın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Ali'ye yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Sema'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.12.2014 (Prş.)
Esas No: 2018/4581
Karar No: 2019/14417
Karar Tarihi: 14.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4581 E.  ,  2019/14417 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/9 ve 44/1-b maddelerine aykırı davranmak kabahatinden dolayı ... hakkında Merzifon Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 22/09/2016 tarihli ve IB 275302 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanağıyla uygulanan 2.614,00 Türk lirası idari para cezası ile 22/09/2016 tarihli ve 1336 sıra numaralı sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geçici olarak geri alınması tutanağının iptaline yönelik başvuru hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Merzifon Sulh Ceza Hakimliğinin 10/10/2017 tarihli ve 2017/651 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/06/2018 gün ve 13023 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2018 gün ve KYB-2018-59435 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; itiraz eden hakkında düzenlenen trafik idari para cezası ve sürücü belgesinin geri alınması tutanağının anılan Hakimliğin 10/10/2017 tarihli ve 2017/596 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirildiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığı kararı verildiği, Merzifon Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/596 değişik iş sayılı kararının incelenmesinde karara konu trafik idari para cezası tutanağının 22/09/2016 tarihli ve IB 275303 sıra numaralı ve 1,058,00 Türk lirası tutarında, sürücü belgesinin geri alınması tutanağının ise 22/09/2016 tarihli ve 1337 sıra numaralı olduğu ancak anılan Hakimliğin 2017/651 değişik iş sayılı kararına konu trafik idari para cezası tutanağın ise 22/09/2016 tarih ve IB 275302 sıra numaralı, sürücü belgesinin geri alınması tutanağının ise 22/09/2016 tarihli ve 1336 sıra numaralı olması karşısında anılan kararlara esas ceza tutanaklarının farklı olduğu cihetle, Mahkemesince itiraz konusu hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz vekili tarafından idari para cezası ile birlikte sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınması kararına da itiraz edildiği, Merzifon Sulh Ceza Hakimliğinin 10/10/2017 tarihli ve 2017/651 değişik iş sayılı kararı ile her iki talebin de reddine karar verilmesine karşın, idari para cezasının miktarı esas alınmak suretiyle kararın kesin nitelikte olduğu belirtilmiş ise de; muteriz hakkında aynı zamanda sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına karar verilmiş ve bu karara da itiraz edildiği anlaşılmış olmakla, yapılan yargılama sonucunda verilen kararın kesin nitelikte olmayıp itiraza tabi olduğu, kabahatli, yasa yolu konusunda yanıltıldığından kanun yararına bozulması talep edilen kararın usulünce kesinleşmediği ve bu haliyle kanun yararına bozma yoluna gelinebilecek bir kararın bulunmadığı anlaşıldığından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20307
Karar No: 2012/24358
Karar Tarihi: 01.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/20307 E.  ,  2012/24358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, zaptedilen dava konusu bandrolsüz kitapların 5846 sayılı yasanın 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanunun 71/1. maddesi delaletiyle TCKnun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 01.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15910
Karar No: 2022/3747
Karar Tarihi: 02.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15910 E.  ,  2022/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra sunduğu dilekçe ile davalı taraf ile haricen sulh olduklarını bildirmiştir.

Bu durumda sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek, bu konuda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.