Esas No: 2022/15307
Karar No: 2024/3903
Karar Tarihi: 27.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15307 E.  ,  2024/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/876 E., 2022/182 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli ve 2018/229 Esas, 2020/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/876 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uygulanırken üst hadden ceza tayini yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sebebiyle eksik ceza tayini ile katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturacak herhangi bir eylem bulunmadığı halde haksız tahrik indirimi uygulanması aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüs ve haksız tahrik indirimlerinin azami hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay tarihinde, Çorlu 1. Zırhlı Tugay Komutanlığında görevli olan sanık ile tanıklar ... ve ...'un 04:00 - 06:00 saatleri arasında cephanelik bölgesinde nöbetçi oldukları, katılanın ise sanık ve tanıkları nöbet yerine götüren nöbet değiştirici devriye onbaşısı olduğu, katılanın, sanık ve müşteki tanıkları nöbet yerlerine götürürken sanığın, tanıklara elindeki atışa hazır halde bulunan silahı doğrultarak "silahlarınızı ve mühimmatlarınızı yere bırakın, sizinle bir sorunum yok, bıraktıktan sonra tel örgülerin yanına geçin, çömelin ve kıpırdamayın, kıpırdarsanız veya ses çıkarırsanız silah seri atışa hazır, ikinizi de vururum." demesi üzerine korkan tanıkların sanığın talimatlarına uydukları, sanığın tanıkların yere koyduğu mühimmatları tel örgülerin dışına fırlatmasının ardından silahını katılana yönelterek "bana geldiğimden beri çok şey çektirdin, hepiniz bana kötü davrandınız, arkadaş olarak görmediniz, bunların başında da sen geliyorsun, bugün kendi kendime seni vurmak için 10 kere yemin ettim" diyerek silahını 6 kez ateşlediği, mermilerden iki adedinin batın ve sağ bacağına isabet eden katılanın hayati tehlike geçirmesine, parsiyel ince bağırsak rezeksiyonu ve siyatik sinir hasarı nedeniyle sol bacakta hafif kuvvet kaybı ve hipoestezi sebebiyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralayarak kışlanın tel örgülerinden atlayarak kaçtığı, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek buna uygun uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bölge adliye mahkemesince teşebbüsün derecesi ve haksız tahrike ilişkin yapılan eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/876 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince yapılan eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.