Esas No: 2022/13200
Karar No: 2023/3035
Karar Tarihi: 11.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13200 E.  ,  2023/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/261 Esas, 2014/31 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, takdiri indirim maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,

2. Hükmün Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Ceza Dairesinin 27.04.2015 tarihli ve 2014/36341 Esas, 2015/14830 Karar sayılı kararı ile "orta (2.) derece kemik kırığı için 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/4) artırım yapılarak fazla ceza tayini, sanığın eşinin tanık olarak dinlenmesi gerektiği" belirtilerek bozulmasına karar verildiği,

3. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/249 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, takdirî indirim maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 04.04.2016 tarihinde kesinleştiği,

4. Sanığın denetim süresi içinde 29.01.2020 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği, bu suçtan 3000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 26.10.2020 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine yapılan yargılamada Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, takdirî indirim maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrikin oranına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, ceza miktarına,

2. Katılanın temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulama alanı bulunmadığına, eksik incelemeye ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın eşi ...'ın çocuğunu okula bırakıp çıktıktan sonra akrabaları olan katılan ...'in iddiaya göre ...'ı eve bırakmak için ısrar ettiği, ...'ın ısrar sonrası oradan ayrıldığı, durumu eşi olan sanığa anlattığı, sanığın katılana olanları sorduğunda tartıştıkları, sanığın kafa atarak katılanı burunda orta (2.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan anlatımları, adli raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin; haksız tahrikin oranına, lehe hükümlere, katılanın; haksız tahrike, eksik incelemeye yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, uygulamada isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası gereği hükmün aynen açıklandığı, lehe hükümlerin bu nedenle tekrar uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşılmakla; anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık müdafinin temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığına, vesaireye yönelen temyiz sebebi yönünden;

a. Sanık hakkında temel ceza belirlendiği sırada katılanın raporunda yer almayan "eylemin kalıcı sinir hasarına" neden olduğu belirtilerek dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile teşdit uygulanması,

b. Katılanın raporunda kemik kırığının derecesinin orta (2.) derece olduğu belirtilmesine rağmen, uygulama sırasında 1. derece kırığa neden olduğu kabulüne yer verilmesi,

c. Uygulama sırasında takdirî indirim hükümlerine dair kanun maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, haksız tahrik hükümleri ile yapılan indirim sonrası bulunan 1 yıl 2 ay cezasından takdirî indirim hükümleri gereği (1/6) indirim yapılarak cezanın 11 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 2 ay hapis cezası olarak tayini ile fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2-a-b-c) numaralı bentlerinde açıklanan "uygulama hataları" nedeniyle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.