erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/4141
Karar No: 2012/6119
Karar Tarihi: 22.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4141 E.  ,  2012/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan zeytin ürününün sulu şartlarda 2011 yılı itibariyle dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8327
Karar No: 2008/8970
Karar Tarihi: 07.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8327 E.  ,  2008/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.03.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, genel yola çıkışı olmayan 5710 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalıya ait 5171 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı parseli yararına, davalıya ait 5171 parsel üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır.

Somut olayda, davacının geçit ihtiyacı içinde bulunduğu tartışmasızdır. Bilirkişi raporunda sözü edildiği üzere davalıya ait 5171 parselin kuzeyi ve 5169 parselin güneyinin eğim farkı nedeniyle fazla masraf gerektirdiği anlaşıldığından, 5171 parselin güneyi ile 5172 parselin kuzeyinden veya bunların ortak sınırından geçit alternatiflerinin araştırması, başka türlü geçit söz konusu olmayacaksa fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi gereği zaten küçük olan 5171 parseli ikiye bölme yerine aynı parselin 5169 parsel ile olan sınırından veya 5169 parselin güneyindeki kısımdan geçit hakkı kurulması sağlanarak davacının fazla denilen masrafa katlanması gerekirken, davalıya ait parseli ikiye bölecek şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 07.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/18417
Karar No: 2015/9797
Karar Tarihi: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18417 E.  ,  2015/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

...Devlet Hastanesinde intaniye uzmanı olarak görev yapan sanıkların, ... isimli hastayı 05/08/2004 -06/03/2007 tarihleri arasında bir çok kez ayrı ayrı muayene etmelerine rağmen, hastada mevcut karaciğer kanserini teşhise yarayacak en az 6 aylık aralarla alfafetoprotein ve ultrasanografı takiplerinin gelişebilecek hepatoselluler kanser açısından bakılması gerekmesine rağmen bunların yapılmadığı,... Üniversitesi Tıp Fakültesinde 30/03/2007 tarihinde yapılan bilgisayarlı tomografi ile karaciğer kanseri teşhisi konduğu ve 11/10/2007 tarihinde karaciğer kanseri nedeniyle ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin sanıkların kusursuz olduklarına, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içerisinde mevcut ... Kurumuna ait raporlarda sanıkların eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı bildirilmiş ise de; sanıkların bu eylemleri ile meydana gelen ölüm olayı arasında uygun illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespiti için, ... Kurumundan veya Yüksek Sağlık Şurasından, sanıkların eksiklik olarak belirlenen işlemleri zamanında yapmış olmaları halinde hastanın, kanser hastalığına yakalanıp yakalanmayacağı veya ölüm olayının meydana gelip gelmeyeceği konusunda rapor alınarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20462
Karar No: 2015/7483
Karar Tarihi: 20.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20462 E.  ,  2015/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.10.2014 gün ve 2011/87 Esas 2014/84 Karar sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemenin 10.04.2014 tarih, 2011/87 Esas, 2014/84 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği, mahkemenin 30.10.2014 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verdiği, iş bu ek kararın davalı vekiline 04.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin iş bu ek kararı 18.11.2014 tarihinde temyiz ettiği, HUMK'nun 432 maddesine göre temyiz isteminin reddi kararlarının temyiz süresinin 7 gün olduğu, ek kararın süresi içinde temyiz edilmediği anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 30.10.2014 tarihli ek kararı temyiz talebinin REDDİNE,

peşin harcın istek halinde iadesine, 20.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1365
Karar No: 2010/2263
Karar Tarihi: 16.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1365 E.  ,  2010/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre, özellikle davacının (nafaka alacaklısının) üniversitede okuduğu ve ihtiyaçları nazara alındığında; takdir edilen yardım nafakası miktarı az olup, TMK’nun 4. maddesi kapsamında hakkaniyete uygun değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ikinci maddesindeki “aylık 250.00 TL yardım nafakası takdirine” ifadesinin çıkartılarak yerine “aylık 350.00 TL yardım nafakası takdirine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 9.85 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16423
Karar No: 2016/7151
Karar Tarihi: 10.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/16423 E.  ,  2016/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hırsızlık suçunu işlemek için müştekinin müdür olarak çalıştığı işyerinin girilmesi mutat olmayan yerlerden olan, soyunma odası olarak kullanılan ve çalışanların şahsi eşyalarını bıraktığı dolapların bulunduğu ofis kısmına, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Kurumu'ndan alınan rapor için ödenen 75,00 TL adli tıp giderinin Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre, yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin ve bu giderin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenleme ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri de dikkate alınarak, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılıp, yerine ''3 davetiye bedeli 21,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuk ...'dan alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10237
Karar No: 2012/5974
Karar Tarihi: 29.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10237 E.  ,  2012/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9747
Karar No: 2015/18670
Karar Tarihi: 09.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9747 E.  ,  2015/18670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan davada suçtan zarar gören köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden şikayetçinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/10634
Karar No: 2006/84
Karar Tarihi: 23.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10634 E.  ,  2006/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 3.9.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak, özellikle tarım alanların nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu miktarı aşan bir yol verilecekse bunun gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut Olayda; saptanan geçit eninin ne olduğu anlaşılamamaktadır. Şayet, geçit 3 m.den fazla enindeki bir yerde kurulmuşsa bu miktarı aşan yol verilmesinin gerekçeleri karar yerinde gösterilmelidir. Bundan ayrı, az yukarıda sözü edildiği üzere uygun geçit güzergahı saptanırken fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı hiçbir zaman gözardı edilmemelidir. Bu yüzden geçidin sadece 1552 parselden verilmesi,

bu parseli büyük ölçüde değer kaybına uğrattığından burada genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi ihlal edilmiştir. Geçit 1582 ve 1583 parsellerden ortak olarak kurulmalıdır.

Kabule göre de; geçit hakkının kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmaması gerekirken ve davalı vekili yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken bu hususunda gözetilmemesi yanlıştır. Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararanın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.1.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21125
Karar No: 2014/3961
Karar Tarihi: 26.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21125 E.  ,  2014/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı temyiz başvurusu sırasında Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi uyarınca adli yardım talebinde bulunmuştur. Davalının temyiz dilekçesine eklediği belgelerden adli yardım talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığı görülmekle, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi gereğince bu talebinin kabulüne, temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyetine karar verilip, temyiz talebinin incelenmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 339. maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulü sebebiyle alınmamış olan aşağıda dökümü gösterilen ilam harcının ve temyiz başvuru harcının temyizde haksız çıkan davalıdan tahsiline, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.02.2014 (Çar.)
Esas No: 2006/14374
Karar No: 2007/2169
Karar Tarihi: 19.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14374 E.  ,  2007/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dünürü olan davalının kendisini de yanına alarak yaptığı alışverişler nedeniyle borçlarını ödememesi üzerine kendisinin ödemek zorunda kaldığını, ödediği bu paranın tahsili için davalı aleyhine takip yapıldığını, ancak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, borçları kendisinin ödediğini savunarak davanı reddini dilemiştir.

Davanın reddine dair 10.5.2006 tarihli kararın davacı temyizi üzerine dairemizce bozulması sonucu, dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 1900.00 YTl.lık kısma vaki itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Mahkemenin 20.7.2007 tarihli kısa kararında davacı lehine %40 inkar tazminatına hükmedildiği halde gerekçeli kararın gerekçe kısmında belirtilmesine rağmen hüküm bölümünde davacı lehine inkar tazminatına hükmedilmediği anlaşılmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki gerekçeli kararın hüküm kısmının, duruşmada tefhim edilen kısa kararla uygun olması zorunludur. Oysaki mahkemece tefhim edilen kısa kararda icra inkar tazminatına hükmedilmiş, ancak gerekçeli kararın hüküm kısmında ise bu konuda her hangi bir karar verilmemiştir. Bu haliyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmakta olup, 10.4.1992 gün 1991/7 E, 1992/4 K. sayılı İBK.da da belirtildiği üzere bu husus usul ve yasaya aykırıdır. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bu aykırılığın ilk kararla bağlı olmaksızın giderilebilmesi için hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde 25.80 YTl.nın davacıya, 25.80 YTL.nın davalıya iadesine, 18.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5447
Karar No: 2021/493
Karar Tarihi: 10.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/5447 E.  ,  2021/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5712
Karar No: 2015/8134
Karar Tarihi: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5712 E.  ,  2015/8134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanun'unun 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.”, (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

19/01/2015 tarih ve 2015/8 tarihli Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararına göre, tebliğname tarihi 28/06/2014 tarihinden önce olan dosyalarda, görev hususunda iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme dikkate alınacağı belirtildiğinden incelenen dosya içeriğine göre, iddianamede anlatılan özel eğitim kurumunda müdür ve öğretmen olan sanıkların "resmi belgede sahtecilik" suçunun cezası TCK'nın 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; "nitelikli dolandırıcılık" suçunun cezası ise aynı Kanun'un 158/1-e-son maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanun'unun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi (21.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/9998
Karar No: 2012/5971
Karar Tarihi: 29.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9998 E.  ,  2012/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.