erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/11494
Karar No: 2012/10617
Karar Tarihi: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11494 E.  ,  2012/10617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alenen cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ... ve ...'ın, ayrıca ırza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2006 gün ve 2005/62 Esas, 2006/173 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

O Yer Cumhuriyet Savcısının 03.05.2006 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğinden sadece alenen cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz incelemesinin bu hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan alenen cinsi münasebette bulunma suçunun tâbi olduğu 765 sayılı TCK.nın 419. maddesinde öngörülen cezanın miktarına nazaran 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 14.10.2000 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12081
Karar No: 2018/11117
Karar Tarihi: 22.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/12081 E.  ,  2018/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

''02.04.2008'' olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-TCK'nın 53/6. maddesinde belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, inşaat mühendisi olduğu anlaşılan sanığın çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile mesleğini yapmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmasına karar verilmesi;

2-TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden ve ayrıca adli emanetin 2008/269 sırasında kayıtlı beton numunesi, demir parçası, birket ve harç numunesi ile taş ve harç numunesinin dosyada fiilen saklanması mümkün olmadığından, Adli Emanet Yönetmeliği'ne göre tasfiyesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması; hükmün müsadere ile ilgili bölümü de hükümden çıkarılarak yerine ''Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2008/269 sırasında kayıtlı emanetteki eşyaların Adli Emanet Yönetmeliği'ne göre tasfiyesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1848
Karar No: 2008/2988
Karar Tarihi: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1848 E.  ,  2008/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2007

Davacılar, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan % 12,00 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 07.06.2007 gün ve 1175 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, Meslek hastalığına neden olabilecek çalışması 12.07.1996 tarihinde sona erdiği anlaşılan davacının sürekli iş göremezlik oranının % 12,00’ye ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6133
Karar No: 2018/12337
Karar Tarihi: 18.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/6133 E.  ,  2018/12337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine esas uygulama maddesinin TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen taksitli adli para cezasında taksitlerin hangi aralıkta ödeneceğinin belirtilmeyerek infazda tereddüt oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek ve yine 4. fıkrasında bulunan “10 eşit” ibaresinden önce gelmek üzere “birbirini takip eden aylarda ödenmek üzere” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19619
Karar No: 2015/23871
Karar Tarihi: 16.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/19619 E.  ,  2015/23871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın müşteki ... adına birden fazla ... hattı çıkartılan ... İletişim isimli işyerinin kendisine ait olmadığını, kendisinin ... bayisi olduğunu savunması karşısında, müşteki adına düzenlenmiş hatlara ait sözleşmelerin asıllarının getirtilip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılıp, sözleşmelerdeki yazı ve imzaların müşteki ve sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması, sözleşmelere ekli nüfus cüzdanlarının arka sayfasındaki bilgilerin de ...'e ait olduğu anlaşılmakla bu kişinin tanık olarak dinlenmesi, suç tarihinde ... İletişim isimli işyerinin kim tarafından işletildiğinin araştırıldıktan sonra tüm delillerin değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2021/7321
Karar No: 2022/2567
Karar Tarihi: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/7321 E.  ,  2022/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12582
Karar No: 2016/17803
Karar Tarihi: 19.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/12582 E.  ,  2016/17803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince yapılan inceleme sonucunda dava konusu taşınmazın m² birim bedelinin belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 1947 tarihli 1946/2-1947/8 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozmadan sonra müddeabihin ıslah yolu ile arttırılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası dosyaya sunulan ıslah dilekçesi ile talep edilen miktar esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesi

2-Bozma ilamında taşınmazda meydana gelen değer kaybı oranının yüzde 2.20 olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilmiş olmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda değer kayıp oranının yüzde 3,68 alınması neticesi fazlaya hükmedilmesi,

3-Bozma ilamında yapı bedellerine ilişkin bozma yapılmadığı gözetilmeksizin, bozma öncesi toplam yapı bedeli 102.354.12-TL olmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 116.700,52-TL kabul edilmesi neticesi yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

4-Tapu kaydında yeralan haciz şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/32442
Karar No: 2021/30080
Karar Tarihi: 23.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/32442 E.  ,  2021/30080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebeplerine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında suça sürüklenen çocuk müdafisinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan değerlendirmede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi kararına yönelik;

Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyizinin; hükmün usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğu, iddianameye konu sözün kişinin onur ve saygınlığını objektif olarak zedeleyecek nitelikte olmadığından atılı suçun oluşmadığı ve sanığın suç kastının bulunmadığı, cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle kararın bozulması talebine yönelik olduğu,

Anlaşılmakla, kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Tekirdağ Çocuk Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1782
Karar No: 2008/2991
Karar Tarihi: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1782 E.  ,  2008/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri  tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi   tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan % 38,20 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 18.05.2006 gün ve 787 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, Meslek hastalığına neden olabilecek çalışmaları 1971 yılında sona erdiği anlaşılan davacının sürekli iş göremezlik oranının % 38,20’ye ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6173
Karar No: 2017/831
Karar Tarihi: 07.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6173 E.  ,  2017/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; aracı ile seyir halinde iken yol kontrolünde yapılan alkol ölçümünde 122 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17753
Karar No: 2015/3220
Karar Tarihi: 02.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/17753 E.  ,  2015/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca iddianame düzenlenmiş ve mahkeme tarafından kurulan hükümde ise TCK'nın 142/1 yazılmış ise de, kararın verildiği duruşma tutanağında 141 olarak paraf edilerek düzeltilmesi karşısında hüküm fıkrasında TCK'nın 141/1 yerine 142/1 yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş olup, Tebliğname'deki bu yazım hatasının 142/1-e olduğu ve sanıklar hakkında ek savunma verilmemesi nedeniyle bozulması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 02.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13255
Karar No: 2019/19668
Karar Tarihi: 04.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13255 E.  ,  2019/19668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın, dosyaya içerisindeki Bitlis Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 05.05.2011 tarihli raporda; sanıkta "sınır mental retardasyon" olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

Sanığın katılanı yaşamsal tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nin 61. ve TCK'nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkeleri dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nin 307/4. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.