erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/20928
Karar No: 2013/13565
Karar Tarihi: 15.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20928 E.  ,  2013/13565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1942 doğumlu ...'ın oğlu olan katılan ...'ın beyanına göre, sırt ve göğüste ağrı nefes darlığı yakınmalarıyla, tedavisi için saat 14.30 da gittiği özel klinikte, pratisyen hekim olan sanık tarafından, beyanına göre sol karın bölgesindeki ağrı şikayeti üzerine, çekilen ultrason ve elle muayene sonrasında, taşlı kolesistit tanısıyla, ameliyat olması gerektiği söylenerek ve ilaç yazılarak hastanın ayakta tedavisinin sona erdirildiği, aynı gün ilaçları kullanan ...'ın saat 21.00 de evde iken hayatını kaybettiği, yapılan otopside ölüm nedeninin kalp kası rüptürüne bağlı olarak kalp tamponad hastalığı olduğunun tespit edildiği,

22.11.2007 tarihinde soruşturma dosyasını inceleyen adli tıp uzmanının “ölenin taşlı kese septomlarına ek olarak iskemik kalp hastalığı veya myokard enfarktüsü şikayetleri ilede başvurmuş olması gözetilerek bunlar ekarte edilmeden taşlı kese tedavisine gidilmesinin kusur yönünden değerlendirimmesi gerektiği” şeklindeki raporu sonrasında İstanbul Adli Tıp Kurumu'nun 3. Adli Tıp ihtisas Kurulu'nun 13/02/2008 tarihli "1942 Doğumlu ... ın yapılan otopsiye göre kalp kası rüptürü sonucu kalp tamponadından öldüğünün bildirildiği gerekli tetkikler yapılarak tanı koyulup tedavi başlaması halinde dahi kişinin ölümü ile sonuçlanabilecek nitelikte ağır bir tablonun başlangıç döneminde ve tıbbi belgelere göre sağ bel bölgesinde ağrı, kişinin yakının ifadesine göre sırt ağrısı, göğüs ağrısı, nefes darlığı yakınmaları ile 30/08/2007 tarihinde baş vurduğu hekimin ultrasonografi yaparak otopside tesbit edilen safra kesesi taşını gördüğü, buna yönelik tedavi verdiği, ancak belirtilen yakınmalar olan kişide ayırıcı tanıda kalp hastalığı düşünülerek buna yönelik tekiklerinde yapılması gerektiği hekimin eyleminde eksiklik olduğu” yönündeki ve Yüksek Sağlık Şurası'nın 7-8 Ocak 2010 tarih 284 toplantı sayılı 12401 karar sayılı "Dosyadaki bilgi, bulgu ve belgeler değerlendirildiğinde hastaya konulan taşlı kolesistit ve dispepsitit ve dispepsi tanıları doğru olmakla birlikte, bu hastalıkların ayırıcı tanısında yer alan koroner kalp hastalıklanın da ayrıca tanıda düşünülmesi gerektiği, hastanın erken tanı

konulsa bile ölümle sonuçlanabilecek bir hastalığın başlangıcında başvurduğu, bu durumda doktorun ayırıcı tanıya uygun tahlil ve incelemeyi yapmadığı ve tanıyı koyamadığı cihetle eyleminde eksiklik olduğuna, ancak bu eksiklikle ölüm arasında illiyet bağı kurulamayacağı" yönündeki raporları ve tüm dosya kapsamı yapılan yargılamada suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin kusur durumuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8066
Karar No: 2016/11980
Karar Tarihi: 23.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/8066 E.  ,  2016/11980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında arttırım oranının 1/4 olarak hesaplanmasına karşın, oranın yazım hatası olarak 2/4 yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiş, tekerrüre esas alınan Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1676 Esas ve 2009/1283 Karar sayılı ilamında da sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2880
Karar No: 2007/260
Karar Tarihi: 23.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2880 E.  ,  2007/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili avukat Mesut Sevim ile davalı vekili avukat Alev Yalçın .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, eksik ve ayıplı işler bedelleriyle, ödenen cezanın ve gecikme nedeniyle kira bedellerinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı ...’nun 3 numaralı dubleks villayı dava dışı ... Mimarlık İnşaat San. ve Tic.Ltd.Şti.’den satın aldığı anlaşıldığından, adı geçen davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 2 numaralı villa asıl sözleşmenin altındaki “anlaşma protokolü” başlıklı belgeyle ... tarafından ...’tan satın alınmıştır. Daha sonra 2 numaralı dubleks villanın tapu kaydı ...’nun rızası ile diğer davacı ...’na devredilmiştir. Dava konusu 2 numaralı villanın maliki davacı ...'dur. Bu villanın “anlaşma protokolü” başlıklı belgeden davalı ... tarafından satıldığı anlaşılmaktadır. Davalı ...’un 03.03.2005 günlü oturumdaki imzalı beyanı da satışın ... tarafından yapıldığını doğrulamaktadır. Bu durumda 2 numaralı villanın maliki ...’nun davasının davalı ...’a yönlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak, 2 numaralı villa yönünden de davalı ...’un davada husumet ehliyeti bulunmadığı belirtilerek, pasif husumet yokluğu nedeniyle 2 numaralı villa hakkındaki istekler yönünden de davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı ...’nun 3 numaralı villaya ilişkin temyiz itirazlarının reddine 2.bent uyarınca kararın 2 numaralı villa yönünden davacı ... yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacı ...’ndan alınarak davalı ...’a verilmesine, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...’tan alınarak davacı ...’na verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...'ndan alınmasına, 23.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14745
Karar No: 2018/4239
Karar Tarihi: 29.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14745 E.  ,  2018/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe yüklenen sadakat yükümlülüğünü ihlal vakıasının güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığının, yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın 31.07.2015 tarihli dava dilekçesinde boşanma, velayet ve nafaka talep etmiş, tazminat talep etmemiştir. Ön inceleme duruşmasından sonra tahkikat aşamasında vekili aracılığıyla sunduğu 15.01.2016 havale tarihli dilekçesi ile de Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez, iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükümlerini düzenlemiştir. Açıklanan sebeplerle davacı kadının, dilekçelerin karşılık verilmesi aşaması tamamlandıktan sonra tahkikat aşamasında verdiği 15.01.2016 tarihli dilekçesinde yer alan maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında mahkemece karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken davacı kadın lehine yazılı şekilde maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2018(Prş.)
Esas No: 2015/25392
Karar No: 2015/23844
Karar Tarihi: 13.07.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/25392 E.  ,  2015/23844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Osmancık Asliye Hukuk mahkemesince hükme bağlanan dava, kamulaştırma kanunundan kaynaklanmaktadır.

04.12.2014 gün ve 6572 Sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 27.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişikliğe göre; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca Adıyaman, Ağrı, Amasya, Ankara, Ardahan, Artvin, Bartın, Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Bolu, Çankırı, Çorum, Diyarbakır, Düzce, Edirne, Erzincan, Erzurum, Gaziantep, Giresun, Gümüşhane, Hakkari, Iğdır, İstanbul, Karabük, Kars, Kastamonu, Kırıkkale, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, Mardin, Muş, Ordu, Rize, Sakarya, Samsun, Siirt, Sinop, Sivas, Şanlıurfa, Şırnak, Tekirdağ, Tokat, Trabzon, Tunceli, Van, Yalova, Yozgat, Zonguldak Mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyizen incelenme görevi 01.02.2015 tarihinden itibaren Yargıtay 5.Hukuk Dairesine verilmiştir.

6644 Sayılı Yargıtay Kanunu İle Hukuk Muhakemelerİ Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesinde yapılan ve 11.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren değişikliğe göre mahkeme tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi, bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna göndermesi gerektiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 13.7.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12276
Karar No: 2014/23797
Karar Tarihi: 25.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12276 E.  ,  2014/23797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; davalı (koca) ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilebilmesi için hakimin taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması gerekir. Hakim tarafların ve çocukların menfaatlerini göz önünde tutarak bu anlaşmada gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Bu değişikliklerin taraflarca da kabulü halinde boşanmaya hükmolunur. 07.02.2014 tarihli protokolde ve 18.02.2014 tarihli oturumda taraflar müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verilmesini kabul etmişler, ancak küçük ile baba arasında kurulacak kişisel ilişki konusunda bir düzenleme yapmamışlar ve konuyu hakimin takdirine bırakmışlardır. Kişisel ilişki, anlaşmalı boşanmada hakim tarafından re'sen düzenlenmiştir. Hakim tarafından bu hususta taraflardan kabul ettikleri bir düzenleme istenmesi, kabul edilen düzenlemeyi uygun bulması veya gerekli gördüğü değişikliğin taraflarca kabulü halinde buna uygun kişisel ilişki düzenlemesine gidilmesi gerekirken, kişisel ilişkiye dair düzenleme konusunda tarafların beyanı alınmaksızın hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 25.11.2014 (Salı)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince; anlaşmalı boşanma kararı verilebilmesi için hakiminin bizzat tarafları dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması gerekir.

Oysa, taraflar müşterek çocuk Beyzanur Kaya ile baba arasında kurulacak kişisel ilişki hususunda anlaşamamışlardır. Kişisel ilişkiyi hakim re'sen düzenlemiştir. Hakim Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde düzenlenen anlaşmalı boşanma koşulları oluşmadığı halde, anlaşmalı boşanmaya karar vermiştir. Bu durum kanunun açık hükmüne aykırılık teşkil etmektedir. Kanunun açık hükmüne aykırılık hallerinde Yargıtay iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olmadan temyiz edilen kararı bozabilir (HUMK.md.439/son).
Esas No: 2015/6399
Karar No: 2015/6699
Karar Tarihi: 17.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6399 E.  ,  2015/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/255361

MAHKEMESİ : Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2011/95 (E) ve 2012/355 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 2010 yılı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait işyerinde tezgahtar ve kasiyer olarak çalıştığı, çalıştığı dönem içerisinde farklı tarihlerde kasadan yaklaşık 23.000 TL civarında para alarak atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

a- Hükmün tefhim edildiği 14/06/2012 tarihli oturumda hazır olan sanığa savunma hakkı ve son sözün verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

b- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 80 gün olarak tayin edilmesi,

c- Kararda suç adının “kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkındaki hırsızlık” yazılması suretiyle hataya düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13501
Karar No: 2015/19983
Karar Tarihi: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13501 E.  ,  2015/19983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2015

NUMARASI : 2014/324-2015/238

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ağır metal(kurşun) zehirlenmesine maruz kalan sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin 5.000,00 TL manevi tazminatın 02.06.2009 hastane yatış tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair kurulan hükmü davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 25.12.2013 tarih 2013/15678 Esas 2013/24816 Karar sayılı ilamıyla Kurumca davacıda oluşan hastalığın meslek hastalığı olarak kabul edilip edilmediği, kabul edildi ise davacı da oluşan iş gücü kaybı yasal prosedür çerçevesinde tespit eilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasay aykırı olduğundan bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak araştırma yapılmış, SGK Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik merkezi Sağlık Kurulu'nun 05.03.2015 tarihli kararı ile ağır metal etkilenmesi sonucu davacıda sistemleri etkileyen bir bulgu mevcut olmadığı, meslek hastalığı bulunmadığına karar verilmiştir. Davacı vekili 14.05.2015 tarihli oturumda uliyetin tespiti için ayrıca dava açmayacağını bildirmiş, işverenin kusurlu olduğunu, kurşun zehirlenmesi nedeniyle çalışanların 35 gün süre ile hastanede yattıklarını belirtmiş, bu nedenle davanın kabulünü talep etmiştir. Mahkemece, davacı vekilinin bozmaya ilişkin olarak maluliyet tespiti davası açmayacağını bildirmesi ve maluliyet olduğuna ilişkin davasını ispatlayamaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı taraf maluliyet tespiti davası açmayacağını bildirdiğine göre davaya konu rahatsızlık sebebiyle davacının hastanede yatması ve isitrahatli sayılması bir vakıa olup bu durum Kurumun 26.03.2015 tarihli evrakından (hastalık ile ilgili 12.06.2009-11.08.2009 tarihleri arasında istirahatli sayıldığından 936,34 TL geçici iş görmezlik ödemesi yapıldığını bildirir) ve diğer belgelerden de sabittir. Hal böyle iken mevcut durum değerlendirilerek uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar vermek usul ve yasaya aykırı olup bozma bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12058
Karar No: 2020/1386
Karar Tarihi: 03.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12058 E.  ,  2020/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Mahkemece verilen ilk karar sonucu dava konusu taşınmaz davacı idare adına tescil edilmiş ise, idare adına oluşan tapu kaydının iptali ile yeniden davalı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Mahkemece verilen ilk karar sonucu dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili yapılmış ise, idare adına oluşan tapu kaydının iptali ile yeniden davalı adına tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14
Karar No: 2015/12511
Karar Tarihi: 26.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/14 E.  ,  2015/12511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUMLUCA KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .. Köyü çalışma alanında bulunan 281 ada 3 parsel sayılı 2816,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli 281 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın davalarını ispatlayamadığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı tarafa keşif sonrası sunulan bilirkişi raporları duruşmada tebliğ edildiği, talep ettiği halde bilirkişi raporlarına karşı beyanda bulunmak üzere süre verilmediği gibi davacı tarafın, dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı, bu tanıklarının isimlerini ise 22.06.2007 havale tarihli dilekçesinde bildirdiği ve tanıklarının dinlenilmesinden vazgeçmediği halde, mahkemece, davacı tarafın tanıkları dinlenilmeden hüküm kurulmuştur. Öte yandan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişisi ayrı ayrı dinlenilmemiş, tespit bilirkişi beyanı mahalli bilirkişi beyanlarını tekrar ederim şeklinde zapta geçirilmiştir. Hal böyle olunca, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için mahalli bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, her iki tarafın tanıkları yöntemine uygun şekilde dinlenilmeli, taşınmaz üzerinde taraflardan hangisinin ne şekilde zilyetliğinin bulunduğu yöntemine uygun olarak sorulmalı, davacı tarafından dava konusu yerin davalı murisi tarafından kayın pederine satıldığı ve kayın pederi tarafından kendisine hibe olunduğu iddia edildiğine göre bu husus sorularak açıklığa kavuşturulmalı, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde yöntemince, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı, ayrıca davacı yanın temyiz dilekçesinden taraflar arasında ceza dosyası da bulunduğu anlaşıldığından bu dosya getirilerek tanık beyanlarında bu husus da gözönüne alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir hüküm tesis edilmelidir. Belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.