erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/27063
Karar No: 2018/20327
Karar Tarihi: 13.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/27063 E.  ,  2018/20327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinca ilk derece mahkemesi kararının kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin davalı idare vekilince temyiz yoluna başvurulmasına dair verilen gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen kararı karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 2545 ada 5/A parsel sayılı taşınmaza dava tarihindeki değerinin biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370. maddesi gereği ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5480
Karar No: 2017/9890
Karar Tarihi: 06.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/5480 E.  ,  2017/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece tensiben verilen karar gereği 04/12/2005 tarihli yazı ile Baro Başkanlığından sanığa müdafii tayin edilmesinin istendiği, bunun üzerine Kars Bölge Barosunun 26/12/2005 tarihli yazısı ile Av. ...'ın sanık müdafii olarak tayin edildiğinin bildirildiği, sanığın savunmasını adı geçen müdafinin huzurunda yaptığı, bozma ilamı öncesinde sanığı temsilen davayı takip eden müdafii tarafından temyiz isteminde de bulunulduğu, bozma ilamından sonra Av. ...'ın yanı sıra Av. ...'nin de sanık müdafii olarak davayı takip ettiği, ancak, dosya içerisinde Av. ...'nin baro tarafından görevlendirildiğine ya da Av. ... tarafından yetkilendirildiğine veya bozma ilamına karşı talimat mahkemesinde savunma yapan sanığın Av. ...'nin kendisini temsilen davayı takip ettiğini bildiğine ilişkin herhangi bir bilgi - belge bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz süresinin, hükmün, Av. ...'nin yüzüne karşı tefhim edildiği 04/03/2014 tarihi yerine, gerekçeli kararın Av. ...'a tebliğ edildiği 17/04/2014 tarihinde başladığı ve 18/04/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu değerlendirilip, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hususu ile sınırlı şekilde temyiz isteminde bulunulduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanun ile değişik 13. maddesinin, “Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır” şeklindeki açık hükmü karşısında, baro tarafından görevlendirilen müdafiye ödenecek ücretin yargılama giderlerinden sayıldığı ve mahkemece sanığın beraatine hükmedildiğinden, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla; hükümde düzeltme ya da değişiklik yapılması yoluna gidilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık müdafinin, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6652
Karar No: 2013/2911
Karar Tarihi: 05.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/6652 E.  ,  2013/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK nun 61/8 maddesi uyarınca sanık hakında öncelikle gün adli para cezasının belirlenmesi ile artırım ve indirimler gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı sonucu belirlenmesi gerekirken sonuç adli para cezası olarak belirlenen 6750 TL üzerinden indirim yapılması sonucu, adli para cezasının 5610 TL yerine, 5625 TL olarak fazla tayini ile yine sanık hakkında verilen hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında verilen her iki hükümden "Sanığa verilen adli para cezaları toplanarak toplam 11.235 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılmasına ve "sanığa verilen 225 gün karşılığı adli para cezasından TCK 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü TCK'nın 52/2.maddesi gereği 30 TL karşılığı 5610 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" yazılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Esas No: 2014/2492
Karar No: 2014/9492
Karar Tarihi: 29.04.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/2492 E.  ,  2014/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Dosyada davacının sigortalı çalıştığı dönemleri gösteren hizmet döküm cetveline rastlanılmamıştır. İlgili ... İl Müdürlüğünden davacının hizmet döküm cetveli istenerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9499
Karar No: 2019/145
Karar Tarihi: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9499 E.  ,  2019/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 11.09.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17309
Karar No: 2022/2385
Karar Tarihi: 10.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/17309 E.  ,  2022/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece resen ele alınan dosyada sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 01.02.2012 tarihinde kesinleştiği halde denetim süresinin dolmasını beklemeden ve sanıkların bu süre içinde suç işleyip işlemedikleri konusunda herhangi bir kolluk araştırması yapmadan 30.01.2017 tarihli ek karar ile düşme kararı verdikten sonra, 10.02.2017 tarihli ek karar ile sanıklardan ...'in denetim süresi içinde suç işledikleri halde sehven düşme kararı verildiğinden düşme kararının kaldırılmasına karar verdiği, 06.04.2018 tarihli ek kararla resen ele alınan dosyada 10.02.2017 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğundan kararın itiraz yoluna gidilmek üzere Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın bildirilmesi ile o yer Cumhuriyet Savcısının 16.04.2018 tarihinde karara itiraz ettiği, itirazı incelemek üzere dosyayı ele alan mahkeme 27.04.2018 tarihli ek karar ile 30.01.2017 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verdiği daha sona resen duruşma açarak 13.11.2018 tarihli karar ile 30.01.2017 tarihli ek kararın temyize tabi olduğundan hüküm kurulmasına yer olmadığı ve o yer Cumhuriyet Savcısının 16.04.2018 tarihli temyiz talebini değerlendirmek üzere Yargıtay'a gönderilmesine karar vermişse de, mahkemece 30.01.2017 tarihinde verilen düşme kararının hüküm niteliğinde olduğu, bu karar ile dosyadan el çektikten sonra verilen 10.02.2017, 06.04.2018, 27.04.2018 ve 13.11.2018 tarihli ek kararların hukuken yok hükmünde olduğu, ancak 30.01.2017 tarihinde verilen hükme karşı Cumhuriyet Savcısı tarafından da yasal bir aylık süre geçtikten sonra 16.04.2018 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8.

maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince Cumhuriyet Savcısının yasal süreden sonra yaptığı temyiz isteminin REDDİNE, 10.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17779
Karar No: 2014/7918
Karar Tarihi: 15.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17779 E.  ,  2014/7918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurumca gönderilen ödeme emrinin iptaliyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ... Laboratuar ve Sağlık Hizmetleri AŞ.'nin prim borçlarından dolayı gönderilen ödeme emirlerinin iptali ile davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden önce ve sonrası için ayrım yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6183 sayılı Yasa'nın 58/5. maddesi "itirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağı % 10 zamla tahsil edilir." açık hükmüne rağmen davanın kısmen reddi sonunda, davacının reddedilen miktar üzerinden 6183 sayılı Yasa'nın 58/5. maddesi gereğince % 10 tazminatla sorumlu tutulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan; 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmüne göre davalı kurum lehine tam maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, belirtilen yönlerden düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak “Reddolunan miktardaki amme alacağının 6183 sayılı Yasa’nın 58/5. maddesi gereğince alacağın % 10 zamla tahsiline,” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine,

2) Hüküm fıkrasının 8. bendindeki “660,00 TL” ibaresinin silinerek, yerine “1.320,00 TL” ibaresinin yazılmasına,

3) Hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3623
Karar No: 2022/15192
Karar Tarihi: 21.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3623 E.  ,  2022/15192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması, sanığın savunmasının müdafii hazır bulundurularak alınması gerektiği gözetilmeden, kısa kararın açıklandığı 04/05/2016 tarihli duruşmada müdafii hazır bulunmaksızın yargılamaya devam edilerek sanığın ek savunmasının alınması ve hükmün açıklanması suretiyle aynı Kanun’un 188/1. ve 289/1-e. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın 04/05/2016 tarihli kısa kararın açıklandığı oturumda hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebini de içerdiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 50/1. maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumları, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, aynı maddede sayılan seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 21/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6712
Karar No: 2009/12802
Karar Tarihi: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6712 E.  ,  2009/12802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı adına kayıtlı olan taşınmazın tapu kaydının iptaline ve maliye hazinesi adına tesciline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemenin davanın kabulü ile taşınmaz malın bedelinin tespitine ve tapu kaydının iptali ile maliye hazinesi adına tapuya tesciline dair verilen kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve davalının adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile maliye hazinesi adına tescili istemine ilişkin olup; HUMK’un 427. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen taşınır mal veya alacak davası niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, mahkemece davalı vekilinin temyiz itirazlarının tespit edilen kamulaştırma bedelinin miktarına bakılarak reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle mahkemenin, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 02.03.2009 gün ve 2008/15-2008/35 ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra davalı vekilinin dava ile ilgili temyiz itirazları yönünden yapılan inceleme sonunda:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistikî bilgilere dayandığı bilinen İlçe Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi harcamalar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4259
Karar No: 2013/6323
Karar Tarihi: 18.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4259 E.  ,  2013/6323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/314548

MAHKEMESİ : Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/11/2012, 2012/237 (E) ve 2012/234 (K)

SUÇ : Çocuğunu öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

UYAP işletim sisteminden alınan 12.11.2013 tarihli nüfus kayıt örneğinden, hükümlü H.. S..'ın 20.12.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, H.. S.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 18/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/27069
Karar No: 2018/20334
Karar Tarihi: 13.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/27069 E.  ,  2018/20334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karaşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi kararının kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin kararına karşı davalı idare vekilince temyiz yoluna başvurulmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 21240 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dava tarihindeki değerinin biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/30803
Karar No: 2021/997
Karar Tarihi: 26.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30803 E.  ,  2021/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezasından, aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 4 ay hapis ve 3 gün adli para cezası yerine, hesap hatası sonucu 4 ay 3 gün hapis cezasına, devamında aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 10 gün hapis ve 2 gün adli para cezası yerine, hesap hatası sonucu 3 ay 12 gün hapis cezasına hükmedilip, hapis cezası TCK’nın 50/1-a ve 52/2 maddelerinin uygulanması ile 102 gün karşılığı, günlüğü 20,00 TL’den 2.040,00 TL adli para cezasına çevrilerek hükümde karışıklığa sabep olunması ve hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 4 ay hapis ve 3 gün adli para cezasına, devamında aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim 3 ay 10 gün hapis ve 2 gün adli para cezasına; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen gün adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL’den hesaplanarak 40,00 TL adli para cezasına; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince 100 gün adli para cezasına çevrilmesine ve TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL’den hesaplanarak 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesine” karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.