erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/24263
Karar No: 2013/8180
Karar Tarihi: 02.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24263 E.  ,  2013/8180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında “güveni kötüye kullanma” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ... ile sanık ...'in aile dostu oldukları, ortak olarak...Çiftlik Tarım Ürünleri Gıda Ltd. Şirketi adı altında hazır kurulmuş olan bir şirketi satın alarak....Nahiyesinde bir süt fabrikası kurma konusunda anlaştıkları, tarafların Dünya Bankası'ndan hibe kredi almak üzere proje hazırlattıkları, sanık ...'in bu süreçte gerekli olan paranın konut kredisi çekerek karşılayabileceklerini daha sonra alınacak hibe kredi ile konut kredilerini kapatabileceklerini söylediği, bunun üzerine katılan ... adına kayıtlı daire üzerinden sanık ...'in kızı diğer sanık ..... adına...Şekerbank Şubesinden ipotek karşılığı 30.000 TL kredi çekildiği, evin tapusunun sanık ... adına yapıldığı, aynı şekilde sanık ...'in de ticari ilişki nedeniyle kendi adına kayıtlı bulunan dairesini anlaşmalı şekilde katılan ... adına satış yapacağını söylediği, ancak sanık ...'in daha sonra ortaklıktan ayrıldığını, büyük işlerle uğraşamayacağını söyleyerek kendi adına kayıtlı dairenin satışını yapmaktan vazgeçtiği, katılan ...'ın kendi dairelerinin durumunu sorduğunda, sanıkların “taksitlerini ödeyin borç biterse evinizin tapusunu veririz” dedikleri, ancak daha sonra sanık ...'in ev bizim diyerek Zile Asliye Hukuk Mahkemesine tahliye davası açarak katılanları kendi evlerinden tahliye ettirdiği iddiası ile açılan kamu davasında; mahkemece katılanlar ile sanıklar arasında uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, ilgili bankadan çekilen kredide borçlu olarak sanıklardan ...'ın görüldüğü, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri yönünde cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri ile beraat kararı verilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5186
Karar No: 2019/3659
Karar Tarihi: 28.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/5186 E.  ,  2019/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davanın adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı erkeğin kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2019 (Per.)
Esas No: 2015/7736
Karar No: 2018/3977
Karar Tarihi: 29.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7736 E.  ,  2018/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma ve tehdit suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait ... denizcilik isimli şirkette çalışırken şirket adına tahsil ettiği 2.200 TL parayı katılana vermeyip mal edindiği ayrıca katılanı tehdit ettiği iddia edilen olayda; sanığın aldığı paranın bir kısmını alacağına mahsuben aldığını,bir kısmıyla tanık ...’in maaşını ödediğine ve kalan kısmını da katılana elden verdiğine dair savunmasının aksine ve tehdit suçunu işlediğine dair çelişkili katılan ve tanık ... beyanlarından başka dair delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılan beyanında sanığın “sana gününü göstereceğim, artık benden kork, düşmanınım artık'' dediğini beyan ettiği, tanık ...’ın ise sanığın ''ayağın taşa takılırsa benden bil'' dediğini beyan ettiği gözetilerek tehdit suçu yönünden çelişkili beyanlar haricinde delil elde edilemediğinden tebliğnamedeki tehdit suçunun oluştuğuna dair düşüncesine iştirak edilmemiştir..

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediğine dair delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sanığın suçu işlediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7454
Karar No: 2014/11492
Karar Tarihi: 11.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7454 E.  ,  2014/11492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen "... Mahallesi, ... Yolu Sokak, No:38/ A .../ ..." adresin,... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 14.01.2014 tarihli cevabi yazısı ile ceza evi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ise " ... Mahallesi,...Sokak,... No:12 ..." adresi olduğu hükümlünün 24.07.2013 günlü vasi istem dilekcesi ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ...2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15245
Karar No: 2024/22039
Karar Tarihi: 30.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15245 E.  ,  2024/22039 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/965 E., 2023/111 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3.maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; kararın yargılama esnasında gerekli dikkat ve özen sarf edilmeksizin verildiği ve tek bir celsede dakikalar içerisinde hüküm kurulmasının yargılamanın sağlığı açısından olumsuz bir durum teşkil ettiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/903
Karar No: 2021/1092
Karar Tarihi: 01.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/903 E.  ,  2021/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu aleyhine ilamsız takip başlatıldığını, ancak borçlunun itirazı üzerine mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmiş olmasına rağmen sıra cetveli düzenlenirken itirazın kaldırılması davasından kaynaklanan icra inkar tazminatı, yargılama gideri ve vekalet ücretinin sıra cetvelinde yer alan alacak miktarına dahil edilmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri ayrı ayrı şikayetin reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince şikayet sebeplerinin yerinde olduğundan bahisle şikayetin kabulüne dair verilen karara karşı şikayet olunan İzmir Vergi Dairesi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusu usulden reddedilmiştir. Diğer şikayet olunan ... vekilinin ise katılma yoluyla istinaf yoluna başvurusunu inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak şikayetin reddine karar verilmiştir.

Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 348/1. maddesi katılma yoluyla istinafa başvuru koşullarını düzenlemiştir. Maddenin yazılışından ve yine kanunun 347/1. maddesindeki “istinaf dilekçesinin karşı tarafa tebliği” ibaresinden katılma yoluyla istinaf dilekçesinin ancak karşı tarafın dilekçesi ile doğan bir hak olup, davalılardan birinin istinaf dilekçesi üzerine katılma yoluyla istinaf kanun yoluna başvurulamayacağı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, şikayetçi tarafından karara karşı istinaf talebinde bulunulmadığından şikayet olunan ...’ın diğer şikayet olunan İzmir Vergi Dairesinin istinaf dilekçesine cevap yazarak yaptığı istinaf başvurusunun reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 17.10.2019 gün, 2019/1729 Esas, 2019/1943 Karar sayılı kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, HMK 373/2. maddesi gereğince dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/10285
Karar No: 2013/9012
Karar Tarihi: 30.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10285 E.  ,  2013/9012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Katılan ... tarafından suça konu senedin imzalanıp sanığa verilmesi karşısında; sanık yönünden eylemin TCK'nun 209/1. maddesindeki suçu ve 24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca aradaki anlaşmaya aykırı olarak senedin kullanıldığı ya da sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının “HUMK’nun ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatının gerektiği” yönündeki karara göre sonucu itibariyle doğru olan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16073
Karar No: 2014/11864
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16073 E.  ,  2014/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2013/212-2013/464

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2756
Karar No: 2021/2639
Karar Tarihi: 01.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2756 E.  ,  2021/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2017 gün ve 2016/872 Esas, 2017/983 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01/03/2018 gün ve 2018/662 Esas, 2018/513 Karar sayılı kararı

3) Temyiz isteminin kesinlikten reddine dair ek karar; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28/12/2018 günlü ek kararı

4) 28/12/2018 tarihli kesinlikten redde dair ek karara yönelik temyiz isteminin süreden reddine dair ek karar; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 30/04/2019 günlü ek kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 30.04.2019 gün ve 2018/662 Esas, 2018/513 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 08.01.2019 tarihinde tebliğ edilen 28.12.2018 tarihli ek kararı, 5271 sayılı CMK’nin 296/2. maddesi gereğince yedi günlük yasal temyiz süresinden sonra 02.04.2019 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine dair 30.04.2019 tarihli ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/38647
Karar No: 2017/18848
Karar Tarihi: 06.07.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/38647 E.  ,  2017/18848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

B- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın, katılana söylemiş olduğu " yılan, pis suratlı, namussuz, yalancı, hayvan, şerefsiz, sahtekar, fazla sevindirmeyeceğim, pis suratları ne olacak, zannetmesin ki yanına kar kalacak, hak ettiğinin kat kat karşılığını bulacak, kendisi, bir kaç kişi ve dostu ile görüşeceğiz, er geç karşılaşacağız" şeklindeki sözlerin, TCK’nın 106/1. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinde tanımlanan, takibi şikayete bağlı sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan aynı madde ve fıkranın birinci cümlesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, bir numaralı bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11479
Karar No: 2013/680
Karar Tarihi: 14.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/11479 E.  ,  2013/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 335 Lira nisbi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına 14.01.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı Mahkeme tarafından bilirkişi tarafından belirlenen CİF değere göre bulunacak gümrüklenmiş değer üzerinden sanığa yeniden ön ödeme ihtarında bulunulup bulunulmayacağına dayanmaktadır.

Anayasa Mahkemesinin 30.12.2008 tarih ve E.2006/47, K.2008/144 sayılı kararı ile 4926 sayılı kanunun 34/son maddesinde ki "Bu maddenin uygulanmasında para cezasına esas alınacak değer, gümrük idaresince belirlenen değerdir." ibaresi iptal edilmiştir.

Yargıtay 7.Ceza Dairesi uygulamasında tarafsız bilirkişi tarafından belirlenen cif ve gümrüklenmiş değerin, önceden gümrük idaresinin cif değerine göre bulunan gümrüklenmiş değerden az olması halinde sanığa yeniden ön ödeme yapılmasını kabul etmektedir.

İptal kararından sonra tarafsız bilirkişi tarafından belirlenen değerin sanığın aleyhine veya lehine olmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır. Sorun, sanığın yeni bir hak kazanıp kazanmadığı olmalıdır. Sanık Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile yeni bir hak kazanmıştır.

Bu hak gereği de sanığa, tarafsız bilirkişinin belirlediği cif değer ve buna bağlı olarak bulunan gümrüklenmiş değere göre yeniden ön ödeme ihtarı yapılması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun kararına bu yönden katılmıyorum.