erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3967
Karar No: 2018/10690
Karar Tarihi: 06.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3967 E.  ,  2018/10690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Eşe karşı kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/11/2008 tarihli ve 2007/115 Esas, 2008/1353 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde yeni suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanunun 86/2, 86/3-a, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Mahkemenin 10/07/2014 tarihli ve 2014/403 Esas, 2014/836 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.04.2018 tarih ve 2018/1663 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2018 tarih ve 2018/35133 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanunun 61. maddesine 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 1. maddesi ile eklenen 9. fıkra ile “Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz” şeklindeki düzenleme getirilmiş olup, anılan Kanunun yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlar yönünden hükmedilecek adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı Kanunun 52/1. maddesi gereğince 5 gün olarak belirlenmesi gerektiğinden, 26/05/2006 olan suç tarihine göre temel cezanın 5 gün adli para cezasının çok üzerinde 150 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/07/2014 tarihli ve 2014/403 Esas, 2014/836 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi itibarıyla 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak 7 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 100 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5300
Karar No: 2024/17463
Karar Tarihi: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5300 E.  ,  2024/17463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.01.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/2028 E., 2023/2422 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.01.2024 tarihli ve 2023/2028 Esas, 2023/2422 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 26.01.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 75. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7883
Karar No: 2018/19325
Karar Tarihi: 12.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/7883 E.  ,  2018/19325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 35/1-2 (dört kere) ve 52/2. maddeleri uyarınca dört kere 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ....21. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2018 tarihli ve 2015/323 Esas, 2018/497 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 26.10.2018 tarih ve 2018/14032 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.11.2018 tarih ve 2018/88058 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Sanık hakkında, anılan kararda katılanlara yönelik hakaret, tehdit ve yaralama suçlarından dolayı verilen cezalarından, sanığın duruşmadaki olumlu tutumu, geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri takdiri indirim nedeni sayılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı hâlde, aynı kararda katılanlar...,...,... 'a yönelik basit yaralama suçundan hükmolunan cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e (dört kere) maddesi gereğince belirlenen dört kere 180 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 35/1-2 ve 62/1. maddesi gereğince 2/3 ve 1/6 oranında indirim yapıldığında 50 gün adli para cezası yerine, 120 gün adli para cezası tayinini meteakip anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 2.400,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ....21. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2018 tarihli ve 2015/323 Esas, 2018/497 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 4 kez ayrı ayrı 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak 4 kez ayrı ayrı 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 35. maddesi

-1-

gereğince cezasında (2/3) indirim yapılarak 4 kez ayrı ayrı 60 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 4 kez ayrı ayrı 50 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 4 kez ayrı ayrı 1.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-2-
Esas No: 2015/19063
Karar No: 2015/9167
Karar Tarihi: 21.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/19063 E.  ,  2015/9167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/230941

MAHKEMESİ : Samsun 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/800 (E) ve 2014/130 (K).

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 25.01.2007 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.02.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 25.06.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.02.2010'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 09.05.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık dava zamanaşımının (durma süreleri de çıkarılarak) suç tarihi olan 25.01.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk L.. D..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1937
Karar No: 2017/3160
Karar Tarihi: 22.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1937 E.  ,  2017/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35/1-2 ve 62/1-2. maddeleri gereğince 1 kez 150 gün adli para ve 2 kez 112 gün adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2013 tarihli ve 2012/1129 esas, 2013/764 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle,hükmün açıklanarak anılan Kanun’un 86/2, 86/3-e, 35/1-2 ve 62/1-2. maddeleri gereğince 1 kez 150 gün adli para ve 2 kez 112 gün adli para cezalan ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2016 tarihli ve 2016/317 esas, 2016/404 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.01.2017 tarih ve 2016/12958 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.02.2017 tarih ve 2017/7432 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, belirlenen gün sayısının takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasının tayini gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2016 tarihli ve 2016/317 esas, 2016/404 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın mağdur ...’e karşı eyleminde hükmolunan 150 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 3000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın mağdur Derya’ya karşı eyleminde hükmolunan 112 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20

Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 2240 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 22.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3087
Karar No: 2014/6754
Karar Tarihi: 27.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3087 E.  ,  2014/6754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/584-2013/450

-KARAR-

Heyetçe incelenmesine gerek görülen,

1)Bursa 13. İcra Dairesi'nin 2012/6814 takip sayılı icra dosyalarının tomar halinde aslı ya da onaylı örneklerinin ilgili İcra Müdürlüğünden celbi ile dosya içerisine konularak,

2) a-Bursa İli, Nilüfer İlçesi, 3134 ada, 7 parsel sayılı, 2.724,55 m² alanlı, arsa vasıflı, A Blok 2. Kat 8 nolu bağımsız bölümle ilgili 15.01.2009 tarihli satış işleminin eki belgelerin ( akit tablosu, vs.) onaylı örneğinin,

b-Bursa İli, Nilüfer İlçesi, 3134 ada, 7 parsel sayılı, 2.724,55 m² alanlı, arsa vasıflı, A Blok 2. Kat 8 no'lu tapu kaydındaki bağımsız bölüme Bursa 18. İcra Müdürlüğü'nün 07.09.2012 tarih ve 2012/6814 Esas sayılı yazısı üzerine konulan 11.09.2012 tarih ve 23781 yevmiye sayılı haciz şerhi ile 14.09.2012 tarih ve 24214 yevmiye sayılı haczin terkini işlemlerinin dayanağı belgelerin onaylı örneğinin

İlgili Tapu Sicil Müdürlüğü' nden celbedildikten sonra dosya içerisine konularak,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize tekrar gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1 ve 2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/729
Karar No: 2011/5137
Karar Tarihi: 16.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/729 E.  ,  2011/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2005 gün ve 2005/22 Esas, 2005/57 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Projesi sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ... ile mağdure Neslihan Fidan’ın hükümden sonra 04.01.2008 tarihinde evlendikleri anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan, 765 sayılı TCK.nun 434. maddesi uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve bu itibarla sanık müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/238
Karar No: 2019/5992
Karar Tarihi: 07.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/238 E.  ,  2019/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/06/2018- 2017/292 (E) ve 2018/162 (K) sayılı mahkûmiyet hükümleri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süreleri, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki tahliye talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın - Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5337
Karar No: 2024/17464
Karar Tarihi: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5337 E.  ,  2024/17464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.02.2024

EK KARAR SAYISI : 2019/436 E., 2020/612 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.02.2024 tarihli ve 2019/436 Esas, 2020/612 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 14.02.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17854
Karar No: 2014/25936
Karar Tarihi: 02.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17854 E.  ,  2014/25936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal” olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildği buna karşılık temyiz eden davalılar vekillerinin sunduğu temyiz dilekçelerinin davacılar vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılardan ... Systems S.R.L. vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3768
Karar No: 2019/6722
Karar Tarihi: 02.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3768 E.  ,  2019/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti veya sağlama

Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2017 tarih 2017/352 esas ve 2017/411

karar sayılı ilamına yönelik istinaf isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği suç vasfına ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine; dosyanın Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.