erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/13523
Karar No: 2011/15197
Karar Tarihi: 08.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/13523 E.  ,  2011/15197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın Görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen 29.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede yenileme kadastro çalışmalarının başlaması ve taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmiş olması sebebi ile dava dilekçesinin reddi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Yenileme Kadastrosu sırasında eski 1900 m2 yüzölçümündeki 526 parsel sayılı taşınmaz 244 ada 14 parsel sayısı ile, eski 2580 m2 yüzölçümündeki 525 parsel sayılı taşınmaz 13 parsel sayısı ile sulh hukuk mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek miktar haneleri açık bırakılmak suretiyle yenilemeye tabi tutulmuştur.

2859 sayılı Tapulama ve Kadastro Paftalarının Yenilenmesi Hakkında Kanunun 1. maddesinde teknik nedenlerle yetersiz kalan,uygulama niteliğini kaybeden veya eksikliği görülen ve en az bir mevki veya ada biriminde zemindeki sınırları gerçeğe uygun şekilde göstermediği tespit edilen paftaların yenilenebileceği öngörülmüş, anılan Kanun'un 4/1 maddesinden yenileme işleminin yalnız teknik çalışmaları kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı hükme bağlanmıştır.Kanunun bu açık hükmü karşısında, yenileme işleminin teknik bir çalışma olarak kabulü zorunludur. Mülkiyete ilişkin olarak sulh hukuk mahkemesine açılan dava nedeni ile tutanakların miktar hanelerinin açık bırakılmasının yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

2859 sayılı Paftaların Yenilenmesine İlişkin Kanunda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5 ve 27. maddelerine benzer hüküm bulunmadığı gibi 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerinin uygulanacağına ilişkin genel bir hükme de yer verilmemiştir. Yenileme kadastrosu sırasında mülkiyet ve mülkiyete ilişkin haklarla ilgili inceleme konusu yapılmadığından, sulh hukuk mahkemesine açılan ve konusu mülkiyet olan davanın kadastro mahkemesine aktarılması mümkün değildir.

Mahkemece bu hususlar nazara alınmadan yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 08.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3347
Karar No: 2019/11331
Karar Tarihi: 03.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3347 E.  ,  2019/11331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait A2-E sınıfı sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 5 nolu bendinin çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesine göre sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri gözetilerek günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması ve 7 nolu bendindeki "A2" ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/991
Karar No: 2020/3823
Karar Tarihi: 25.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/991 E.  ,  2020/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu aleyhine yapılan takip sonucu, borçlunun emekli ikramiyesi ve izin parasının haczedildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin ikinci sırada yer aldığını, paranın tamamının davalı dosyasına ödendiğini, davalı alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini ve davalının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ihtiyati haciz kararı aldığını dosyada taşınmaz haczi yaptıklarını alacağın gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, dosya kapsamına göre; davalının ihtiyati haciz kararı aldığı, dava dışı borçlunun davacıya olan kredi borcu nedeniyle bu tarihte temerrüt halinde olmadığı, kredi taksitlerini bir süre daha ödemeye devam ettiği, davalı dosyasında yapılan takip işlemleri de değerlendirildiğinde davalının alacağının muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince, davalının alacağının dayandığı senedin, davacının dava dışı borçluya kredi verdiği tarihinden sonra düzenlendiği, ispat yükünün davalıda olduğu, davalının dava dışı borçluya borç verdiğine ilişkin senet dışında alacağını başka bir delil ile ispat edemediği, her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak 30.01.2017 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacının alacaklı olduğu dosyaya tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/26864
Karar No: 2014/10528
Karar Tarihi: 07.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26864 E.  ,  2014/10528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Suruç Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/380 Karar no:2013/363

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesinde; davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK md. 119/1-e). Mahkeme, davacının ön inceleme aşaması tamamlanana kadar usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıaları kendiliğinden inceleyemez. Dava sebebi ve dayanağı vakıalar açık ve somut şekilde ispata ve karşı tarafın savunmasına elverişli olarak ortaya konmalıdır. Davacı, ön inceleme aşaması tamamlanana kadar, davalının kendisine fiziksel şiddet uyguladığı vakıasını ileri sürmemiştir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava dilekçesinde ileri sürülen ve boşanma sebebi olarak gösterilen vakıalar ise kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 07.05.2014 (Çrş)

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" nedenine dayalı olarak boşanma davasını açmıştır. Toplanan delillerden, davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı kanıtlanmıştır. Davacıya uygulanan şiddet, evlilik birliğini temelinden sarsan ve boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranıştır. Davacının dava dilekçesinde, bu vakıadan bahsetmemesi, "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" nedeni ile açılan boşanma davalarında delil olarak değerlendirilememesi usul ve yasaya aykırıdır. Davacı, davalı eşin kendisine şiddet uyguladığını kanıtladığına göre, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı iddiasını da kanıtlamış olmaktadır. Sayın çoğunluğun, davacının kanıtlanan bu vakıasının usul kanununu gerekçe göstererek kabul etmemesi Anayasa ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde belirtilen "ispat hakkını" zedelediğinden sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyor ve kararın dayandığı delillere, kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve yasaya uygun kararın onanmasını düşünüyorum.
Esas No: 2014/11673
Karar No: 2014/18432
Karar Tarihi: 25.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11673 E.  ,  2014/18432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/885 Karar no:2014/109

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlilik dışı doğan 2007 doğumlu Emirhan ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına ilişkindir.

Davacı babanın kişisel ilişki talebine ilişkin davasının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320. maddesi uyarınca basit yargılama usulüne göre incelenmesine karar verildikten sonra ilk celse tarafların bildirdiği tanıkların dinlenme talebi reddedilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/3. maddesinin uygulanmasında hataya düşülmüştür. Şöyle ki; çocukla davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yararına olup olmadığı yönünde ilgili uzmandan rapor alınmaması ve tarafların sunduğu delillerin toplanmaması suretiyle eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.09.2014(Prş.)
Esas No: 2013/14649
Karar No: 2013/18282
Karar Tarihi: 08.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/14649 E.  ,  2013/18282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/08/1993-01/07/2002, 01/06/2003-01/11/2004 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak davacının davacı ...'in davalı işveren ... Aş 'ye ait şirkette 01/08/1993 tarihinden 01/11/2004 tarihine kadar aralıksız nidasız, geçen ve sigortalı hizmet süresi ile birleştirilmesi gereken çalışma süresinin bilirkişi Av. ...'ın raporunda belirtildiği üzere 1950 gün olduğunun tespitine, tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı talebini iki tarih aralığı ile sınırlandırmış ise de mahkemece tek tarih aralığı için bilirkişi raporuna atıfta bulunularak infaza elverişli olmayan şekilde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıdaki olgular dikkate alınmaksızın ve hüküm fıkrasının açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmayıp, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı H.M.K.'nın 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmayarak düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek yerine “Davacı ...'in davalı işveren ... Aş 'ye ait şirkette 01/08/1993-01/07/2002, 01/06/2003-01/11/2004 tarihleri arasında Kurum’a bildirilen süreler hariç sigortalı çalıştığının tespitine”rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ... San. A.Ş'ye yükletilmesine,

08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7306
Karar No: 2015/6128
Karar Tarihi: 05.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7306 E.  ,  2015/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/737
Karar No: 2015/5850
Karar Tarihi: 14.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/737 E.  ,  2015/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/544-2014/696

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili şirket alacağının tahsili amacıyla borçlu şirket aleyhine İstanbul 13.İcra Müdürlüğünün 2013/4368 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, borçlu şirketin 3.şahıslar nezdindeki 115.859,69 TL alacağı üzerine haciz konulduğunu, alacaklı G. Kağıtçılık A.Ş'nin başlattığı ve usulsüz işlemlerle kesinleştirdiği İstanbul 3.İcra Müdürlüğünün 2013/2916 esas sayılı dosyası ile 3.kişilerdeki hak ve alacaklar usulsüz işlemlerle haciz edildiğini ve sıra cetveli tanzim edilirken şikayet olunan G. Kağıtçılık A.Ş birinci sıraya alındığını, bu derece kararının usule ve esasa aykırı olduğunu ileri sürerek derece kararında 1.sırada gösterilen davalı alacaklının takibi kesinleşmediğinden sıra cetveli derece kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan alacaklı G. Kağıtçılık Mat. San. Ve Tic. A.Ş vekili, şikayetçinin itiraz ve şikayetinin yersiz ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, İstanbul 3.İcra Müdürlüğünün 2013/2916 esas sayılı icra takibinin 18/02/2013 tarihinde kesinleştiği, İstanbul 13.İcra Müdürlüğünün 2013/4368 esas sayılı dosyasının da tebliğ tarihi 15/02/2013 olmakla, 2013/2916 sayılı dosyanın icra-i haczi kesinleşmeden 2013/4368 sayılı dosyanın icra-i haczi 15/02/2013 tarihinde tebliğ edildiği, 1.derecede ve ilk sıra İstanbul 3.İcra Müd.nün 2013/2916 esas sayılı dosyası olduğu, 2.sırada İstanbul 13.İcra Müdürlüğü'nün 2013/4368 esas sayılı dosyası olduğu, düzenlenen sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/18259
Karar No: 2019/22510
Karar Tarihi: 09.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/18259 E.  ,  2019/22510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04.12.2018 tarihli ve 2018/68634 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kısmen kabulüne, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın şüpheliler ... ve ... yönünden basit yaralama suçundan kaldırılmasına ilişkin merci Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.04.2019 tarihli ve 2019/125 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.11.2019 tarihli ve 2019/8399 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2019 tarihli ve 2019/107573 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.02.2019 tarihli ve 2018/105972 Soruşturma, 2019/4228 Esas, 2019/3346 sayılı iddianame ile aynı olay nedeniyle şüpheliler ... ve ... hakkında basit yaralama suçundan kamu davası açıldığı ve Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından şüpheliler hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, basit yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmediği gözetilmeden, Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından şüpheliler ... ve ... haklarında basit yaralama suçundan iddianame düzenleyerek kamu davası açılmasına karar verilerek hatalı değerlendirme yapıldığı cihetle, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2018 tarihli ve 2018/68634 soruşturma numaralı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kapsamına göre şüpheliler ... ve ... hakkında müştekiyi basit yaralamadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmediği ve Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2019 tarihli, 2018/105972 soruşturma, 2019/4228 Esas, 2019/3346 iddianame numaralı iddianamesi ile basit yaralama suçundan kamu davası açıldığı halde; itiraz merciince şüpheliler ... ve ... haklarında basit yaralama suçundan iddianame düzenlenerek kamu davası açılmasına karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.04.2019 tarihli ve 2019/125 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (a) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.