erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/28608
Karar No: 2014/1430
Karar Tarihi: 23.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28608 E.  ,  2014/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/106091

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2011/279 (E) ve 2012/23 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Şikayet dilekçesinde, sanıklar hakkında İİK'nun 331. maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebinin de bulunduğu gözetilmeyerek bu konuda bir karar verilmemiş ise de, bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle; öncelikle sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadıklarının Ticaret Sicil Memurluğundan sorulması, şirketin yetkili temsilcisi olmalarının anlaşılmasından sonra borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/18779
Karar No: 2018/3933
Karar Tarihi: 10.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18779 E.  ,  2018/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalıları 1- ... 2- ... 3- ... 4- ... 5- ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02/06/2016 gün ve 2015/139 E. - 2016/332 K. sayılı hükmün davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- KARAR -

(1) Hükmü katılma yoluyla temyiz eden davalı ... vekili adli yardım talebinde bulunarak temyiz başvuru harcını ve maktu temyiz harcını yatırmadan temyiz talebinde bulunmuş ise de, HMK'nun 336/2. maddesinde öngörülen müvekkilinin gelir kaynaklarına ve zorunlu giderlerine ilişkin dayanak belgeleri mahkemeye sunmadığından dayanaksız olan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz eden davalı ... vekilinin adli yardım talebi reddedildiğinden Dairemizin bu kararına karşı itiraz edilmez veya itiraz reddedilirse temyiz incelemesi yapılabilmesi için temyiz başvuru harcı ile maktu temyiz harcının yatırılması gerektiğinden, bunların ikmali için 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davalı ... vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek, sonucuna göre işlem yapılması,

(2) Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... İcra Müdürlüğünün 2014/12480 esas sayılı icra takip dosyasında borçlular ..., ..., ..., ...’e gönderilen ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligat parçalarının aslı ya da onaylı örneklerinin eklenmesi,

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin adli yardım isteminin reddine, Dairemizin bu kararına karşı Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (1) ve (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1874
Karar No: 2010/6678
Karar Tarihi: 10.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1874 E.  ,  2010/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN : Ankara Asliye 8.Ticaret Mahkemesi' nin 2003/296 E. sayılı dosyası

BİRLEŞEN : Ankara 11.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/66 E. sayılı dosyası

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.11.2007 gün ve 2002/718 - 2007/538 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.10.2009 gün ve 2008/6431 - 2009/10915 sayılı kararı aleyhinde davalı ..., ... ve ... Proje İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki 4 payının, şirket müdürü olan davalılardan ... tarafından müvekkilinin imzasını içermeyen sahte vekaletname ile eşi olan diğer davalıya düşük bedelle satıldığını ileri sürerek, devir işleminin iptalini, şirketin mal varlığının tespiti ile devir tarihindeki alacağın davalı şirketten tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu hisse devrinin, imzası davacıya ait olan ve davalı ...' a yöntemince verilen vekaletname ile yapılmış ise de, devrin TTK.'nun 334.maddesinde anlamını bulan şirketle mukavele yapma yasağı kapsamında olduğu, hisseyi devralanın davalı ...' nın davacıya vekaleten hisseyi devreden davalı ...'ın eşi olduğu, BK.'nun 32.maddesi karşısında eşin üçüncü kişi sayılmaması nedeni ile işlemin iptali gerektiği, bu konuda vekaletnamede özel bir yetki ve icazet bulunmadığı, üstelik devir bedeli olarak gösterilen meblağın devralan tarafça değil devreden tarafça davalıya gönderilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile hisse devir senedinin iptaline, zarara ilişkin tazminat istemi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davalı ..., ... ve ... Proje İnş. Tur. Tic. Ltd Şti vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 26.10.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı ..., ... ve ... Proje İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ..., ... ve ... Proje İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ..., ... ve ... Proje İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4889
Karar No: 2019/11432
Karar Tarihi: 04.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4889 E.  ,  2019/11432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili, sanık müdafii ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki çöp kamyonu ile kontrolsüz kavşakta gündüz vakti geçiş önceliği kuralını ihlal ederek kavşak içinde motorsiklet ile asli kusurlu olarak çarpması sonucunda bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde bir kişinin de nitelikli şekilde yaralandığı olayda, mahkemece sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, cezanın alt hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın veya trafik düzenin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolasıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; sanığın kamyon şoförlüğü ile geçimini temin ettiği göz önüne alındığında, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle asgari hadden fazla uzaklaşılarak geri alınmasına karar verilmek suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

2-Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında kanun maddesinin hükümde gösterilmemesi,

3-Katılanlardan sadece ...’nin kendini bir vekil ile temsil ettirdiğinin anlaşılması karşısında, karar tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre 1500-TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup sanık müdafinin, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2194
Karar No: 2024/5996
Karar Tarihi: 26.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2194 E.  ,  2024/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 25.02.2014

EK KARAR TARİHİ : 10.01.2024

SAYISI : 2014/10 E., 2014/99 K.

SUÇ : Kasten yaralama

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.01.2024 tarihli ve 2014/10 Esas, 2014/99 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

25.02.2014 yüzüne karşı verilen karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulu Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.01.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.01.2024 tarihli ve 2014/10 Esas, 2014/99 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/22132
Karar No: 2014/7559
Karar Tarihi: 10.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22132 E.  ,  2014/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan "... ile ... oğlu .....'ın " maliki olduğu 8 parça taşınmazda sehven baba adının " ...", anne adının ise " ..." olarak yer aldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlarda davacının baba adının yanlış yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1482
Karar No: 2006/6725
Karar Tarihi: 20.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1482 E.  ,  2006/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :2.7.2004

Nosu :771-604

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...’in müvekkilinin Adana Bölge Müdürü, davalı ... ’nin müdür yardımcısı diğer davalı ...’in de Antakya Bayii olduğunu, davalı ... Vatan’ın diğer davalıların bilgisi dahilinde müvekkilini aracı kılarak Niğde Tarım Açık Cezaevi Müdürlüğüne bayilik sözleşmesine aykırı satış yaptığını müvekkilinin komisyon alacağını tahsil edememesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürmüş ve işlemiş faizi ile birlikte toplam 35.308.972.972.TL. sinın 17.745.125.217.TL: ye 9.4.1999 tarihinden itibaren işleyecek aylık %10 +KDV faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre somut olayda davalıların kusurunun bulunmadığı davalı ... Vatan’ın davacıyı zarara uğratmadığı bilakis davacının komisyon alacağını kazanmasına sebep olduğu ayrıca davacı ...’in aynı sebepden dolayı açtığı menfi tesbit davasının kabul edildiği ve bu hükmün kesinleştiği, hal böyle olunca davalı ... yönünden kesin hüküm bulunduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2014/16770
Karar No: 2014/18104
Karar Tarihi: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16770 E.  ,  2014/18104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/869-2014/427

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili;Müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesinde " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin tahsiline karar verilmesin istemiş,13/02/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı S.. K.. yönünden 1.298,45 TL'ye;davacı G.. B.. yönünden 1.393,07 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek

ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 285,40 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7885
Karar No: 2017/3258
Karar Tarihi: 18.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7885 E.  ,  2017/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuiryet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, sanığın olaydan önce 1 duble rakı içtiğini beyan ettiği, kazadan 2,5 saat sonra kan alınarak yapılan ölçümde de ETOH-M değerinin 274,8 mg/dl çıktığı, böylelikle sanığın alkollü olarak araç kullandığı ve güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinin kabulü gerektiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14411
Karar No: 2014/12548
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14411 E.  ,  2014/12548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2010/266-2013/184

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/949
Karar No: 2008/650
Karar Tarihi: 14.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/949 E.  ,  2008/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ.

Kadastro sırasında 201 ada 84 parsel sayılı 2117,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1967 doğumlu ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde “...” olan baba adının tutanağın ilgili sütununa sehven “...” olarak yazıldığını bildirerek, baba adının “...” olarak düzeltilmesi istemiyle ve Tapu Sicil Müdürlüğünü davalı göstererek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı 1938 doğumlu ... oğlu ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Müdürlüğünü temsilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.