Esas No: 2021/4887
Karar No: 2024/15811
Karar Tarihi: 08.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4887 E.  ,  2024/15811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/712 E., 2016/91 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 09.05.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/712 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca atılı suçun kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğundan bahisle beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; kolluk güçleri tarafından önleme arama kararına istinaden uygulama yapıldığına, bu kapsamda sanığın içinde bulunduğu aracın durdurulduğuna, kimlik kontrolü sırasında sanık ...'ın cebinde bulunan 3 çıkı halindeki uyuşturucuyu yere attığına, bu durumun görevli polisler tarafından görülmesi üzerine, sanığın uyuşturucuları rızası ile polislere teslim ettiğine, bu durumun 09.05.2015 tarihli yakalama ve muhafaza tutanağı ile sabit olduğuna, sanığın bu tutanağı imzaladığına ve herhangi bir itirazı kayıt düşmediğine, sanığın uyuşturucuyu kendi rızası ile polislere teslim ettiğine, herhangi bir zorlama ya da araçta arama yapılarak ele geçirilmediğine, dolayısıyla ele geçirilen uyuşturucuların yasak bir yöntemle ele geçirilmediğine, delil olarak değerlendirilmelerinin gerektiğine, beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü Kütahya Kaçakçılık ve Organize İşler Şube Müdürlüğü Ekipleri tarafından Kütahya Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/582 D.İş sayılı önleme kararına göre; dosyası soruşturma aşamasında tefrik edilen Gürkan'ın kullandığı aracın şüphe üzerine durdurulduğu, araç içerisinde bulunan şahısların dışarı çıkarıldıkları sırada suç ve suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda, sanık ...'ın,

araçtan inince jelatine sarılı 3 çıkı halindeki sentetik kannabinoid maddesini korktuğundan paspas üzerine attığını beyan ettiği ve kendi rızası ile 3 çıkı sentetik kannabinoid maddesini görevlilere teslim ettiği, somut olayda dosya içerisinde bulunan önleme araması kararına dayanılarak sanığın bulunduğu araçta yapılan arama üzerine suç konusu uyuşturucu madde ele geçirildiği, adli arama kararı olmadığından yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, bu arama sonucunda elde edilen suçun maddi konusu aynı zamanda delili bulunan uyuşturucu maddenin hukuka aykırı yöntemler ile elde edilmesi nedeni ile hükme esas alınmasının mümkün olmadığı, adli arama kararı alınması gerektiren olayda adli arama kararı alınmadan arama yapılmasının hukuka aykırı olduğu, adli arama kararı veya yazılı adli arama emri alınmadan yapılan hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında, suçun maddi konusu ve suçun delili olarak hükme esas alınamayacağı ve bu nedenle müsnet suçtan sanığın beraatine karar verildiği gerekçesiyle karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın iddianame gereği Mahkemece savunmasının alındığı 17.02.2016 tarihi olduğu ve temyiz inceleme tarihi itibarıyla dava zamanaşımı süresinin dolmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının zamanaşımı süresini durduran bir işlem olmadığı, belirlenmiştir.

09.05.2015 tarihli olay tutanağına göre; saat 21.40 sıralarında devriye gezen ekibin, daha önce hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan işlem yapılan Gürkan isimli şahsın kullandığı aracın seyir halinde görmeleri üzerine, önleme arama kararına istinaden, içinde üç şahsın olduğu aracı durdurdukları, şahısların kimlik kontrollerinin yapıldığı ve araç içinden çıkarıldıkları, şahıslara üzerlerinde ya da araçlarında herhangi bir suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda, ön yolcu koltuğunda oturan sanık ...'ın araçtan inmeden önce kendisinin oturmuş olduğu koltuğun ön tarafında bulunan paspas üzerine jelatine sarılı 3 çıkı halindeki suça konu uyuşturucu maddeyi korktuğundan dolayı paspas üzerine attığını beyan ederek kendi rızası ile görevlilere teslim ettiğinin belirtildiği, sanığın da savunmasında polislerin araçtan indirdiklerini, uyuşturucu maddeyi bulacaklarını anlayınca kendi rızası ile paspas üzerindeki bonzai maddesini teslim ettiğini belirttiği, diğer iki şahsın da alınan beyanlarında sanığın uyuşturucu maddeyi polislere teslim ettiğini doğruladıkları, uyuşturucu maddenin araçta herhangi bir arama yapılmadan sanık tarafından teslim edildiği, dolayısıyla ayrıca bir arama kararı ya da yazılı arama emri alınmasına gerek bulunmadığı, suçun delili ve konusunu oluşturan suç konusu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği ve sanığın eyleminin sübut bulduğu, bu kapsamda da, sanık hakkında,

09.05.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 29.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, zamanaşımı süresi içinde, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devamla sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/712 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.