Esas No: 2025/1437
Karar No: 2025/2815
Karar Tarihi: 10.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/1437 E.  ,  2025/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/353 E., 2024/425 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, olay tarihinde maruz kaldığı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayamayan on altı yaşı içerisindeki mağdurun anal bölgesine cinsel organını sokma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise eylemle sınırlı olduğu kabulüyle beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, on sekiz yaşını tamamlamamış ve zihinsel engelli olan katılan mağdura karşı işlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararının yetersiz olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olmasına karşın verilen beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz istemi

Özetle, dosya arasında katılan mağdura ait raporların çelişkili ve yetersiz olduğuna, sanığın katılan mağdurun yaşı konusunda hata yaptığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle, sanığın hile ile beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak kişiye karşı cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama süresindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususları içeren takdiri indirim hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağı bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılıp gösterilmeden, "sanık hakkında yargılanma sürecinde işlediği suçtan pişman olduğuna yönelik müspet bir kanaat edinilemediğinden" şeklindeki yetersiz gerekçeyle cezada takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan mağdurun soruşturma aşamasında sanığın sırtının ağrıdığını söyleyerek elindeki poşetlere yardım etmesini istemesi, yargılama aşamasında ise sanığın kendisini ikna etmesi üzerine sanığın evine girdiği şeklindeki beyanları, sanığın ise kapının açık olması nedeniyle katılan mağdurun evine girdiği şeklindeki savunması, mağdurda hafif-orta derecede mental reterdasyon olduğu anlaşıldığından ancak ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle desteklenmesi halinde beyanlarına itibar edilebileceğine dair Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Adli Tıp Kliniği'nin 07.06.2023 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan mağdurun beyanlarından hangisine ne şekilde üstünlük tanıdığı irdelenmeden gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 230/1. maddesine muhalefet edilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafii, katılan mağdur vekili ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.