erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/4005
Karar No: 2022/10151
Karar Tarihi: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4005 E.  ,  2022/10151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, 2019 yılı verileri esas alınarak ve objektif değer artışı yeniden belirlenerek yapılan hesaplama sonucu kamulaştırma bedelinin tespitinde ve fark bedelin derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/198
Karar No: 2020/2044
Karar Tarihi: 26.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/198 E.  ,  2020/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın temyiz başvurusu üzerine bozma kararı verilen evvelki hükümde; sanık hakkında neticeten 6000 TL ve 80 TL adli para cezasına, sanığın temyizi üzerine bozulan ve birleşen dosyada ise neticeten 1 yıl 2 ay hapis ve 1000 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, bozma sonrası hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezasının CMUK’nin 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak ilkesine aykırılık teşkil etmediği gözetilmeden, hükmün devamına bozma öncesi verilen kararın sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek “sanığa 6000 TL ve 80 TL adli para cezası tayinine ve adli para cezasının ödenmemesi halinde, sonuç ceza olan 1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezasının infaz edilmesine” denilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu kabul edilmek suretiyle hükmedilen 6000 TL ve 80 TL adli para cezasının ödenmemesi halinde sanığın 1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, sanığın adli para cezasını ödememesi halinde dahi sonuç hapis cezasının bozma sonrası hükümde verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasını geçemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin son cümlesinde yer alan “adli para cezalarının ödenmemesi halinde, sonuç ceza olan 1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezasının infaz edilmesine” ibaresinin çıkartılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2583
Karar No: 2018/3985
Karar Tarihi: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2583 E.  ,  2018/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2017 gün ve 2017/112 Esas, 2017/101 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan 14.06.2017 tarihli gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4787
Karar No: 2024/20184
Karar Tarihi: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4787 E.  ,  2024/20184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 07.12.2023

EK KARAR TARİHİ : 22.01.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/2410 E., 2023/3276 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Ret, ek kararın onanması

Suça sürüklenen çocuğun 14.12.2023 ve 29.01.2024 tarihli temyiz dilekçelerinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin 22.01.2024 tarihli ek kararının münhasıran hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.01.2024 tarihli ve 2020/2410 Esas, 2023/3276 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.01.2024 tarihli ve 2023/2410 Esas, 2023/3276 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kumluca 2. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/16881
Karar No: 2009/16151
Karar Tarihi: 10.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/16881 E.  ,  2009/16151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle borcun 04.07.2003 keşide tarihli bono ile doğmuş olması, borçlu Kadir Yaz’ın borcunun şahsi borç olması, davacı üçüncü kişi konumundaki şirketin borcun doğumundan sonra 25.08.2004 tarihinde kurulması nedeniyle borçlu Kadir Yaz’ın borcu nedeniyle davacı şirket aleyhine haciz işlemi yapılamayacağından davalı alacaklının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6485
Karar No: 2015/2449
Karar Tarihi: 04.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6485 E.  ,  2015/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2012/1108-2014/45

Davacı B.. A.. vekili Avukat Ceren tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 02/11/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4396
Karar No: 2022/10150
Karar Tarihi: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4396 E.  ,  2022/10150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, 2019 yılı verileri esas alınarak ve objektif değer artışı yeniden belirlenerek yapılan hesaplama sonucu kamulaştırma bedelinin tespitinde ve fark bedelin derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7789
Karar No: 2014/12717
Karar Tarihi: 12.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7789 E.  ,  2014/12717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Emirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2012/414-2014/62

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.10.2012 gününde verilen dilekçe ile davacı, komşu taşınmazın köye ait bir taşınmaz olduğu ileri sürülerek tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy tüzel kişiliği temsilcisi, 2.. ada ..ve .. parsel sayılı taşınmazların tapulama faaliyetleri sırasında Hüseyin oğlu M.. M.. ve M.. M.. adına tespit gördüğünü, bu taşınmazların köy boşluğu olduğunu, tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu .. parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitine dayanak 04.08.1958 tarih 1 numaralı tapu kaydında taşınmazın batısı “boşluk” okumaktadır. 8 parsel ve komşu parseller ise zilyetlikle iktisap koşulları oluştuğundan davalı ve diğer kişiler adlarına tescil edilmişlerdir. Tarım İl Müdürlüğünce dava konusu taşınmazların mera olmadığı, tahsis kararı bulunmadığı bildirilmiştir. Nitekim mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan zirai bilirkişi raporunda da taşınmazlar üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet bulunmadığı, arsa vasfında olduğu, halihazırda üzerlerinde peyzaj amaçlı 2 adet iğde, 1 adet elma ağacı mevcut olduğu belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın mera niteliği taşımadığı, civarında mera vasıflı herhangi bir taşınmaz da bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/15643
Karar No: 2016/423
Karar Tarihi: 18.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15643 E.  ,  2016/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/09/2014 tarih ve 2014/123-2014/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşi ile davalının yurt dışında inşaat işi yaptıklarını, bu işin finansmanını müvekkilinin sağladığını, işin bitimi ile birlikte davalıdan elde edilen gelirden kendi hissesine düşen kısmının ödenmesinin talep edildiğini ancak davalının herhangi bir ödeme yapmadığını ileri sürerek 20.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın ... Ltd. ortağı olan davacının şirketin diğer ortağı olan davalıdan, kâr payından alacağının tahsili istemine ilişkin olmakla mutlak ticari dava olduğu, görevli mahkemenin Ticaret mahkemeleri olduğu gerekçesiyle görevsizliğine ve dosyanın görevli...Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10991
Karar No: 2018/1935
Karar Tarihi: 15.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10991 E.  ,  2018/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tedbir Nafakası - Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından bağımsız tedbir nafakası talebinin reddi, boşanma davası, kusur belirlemesi ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ortak çocuklardan ...'ın karar tarihinden sonra 15.02.2017 tarihinde ergin olduğunun anlaşılmasına göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Ayrı yaşamada haklı olan davacı-davalı kadının bağımsız tedbir nafakası davasının kabulü ile kadına boşanma davasında hükmedilen tedbir nafakası (TMK m. 169) ile mükerrer olmayacak şekilde uygun miktarda tedbir nafakası takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir (TMK m. 197)

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2018 (Per.)
Esas No: 2011/9144
Karar No: 2012/4823
Karar Tarihi: 08.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9144 E.  ,  2012/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönüde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2224
Karar No: 2019/13678
Karar Tarihi: 26.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/2224 E.  ,  2019/13678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 10.10.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4443
Karar No: 2021/5801
Karar Tarihi: 01.06.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/4443 E.  ,  2021/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda numarası yazılı 25/12/2020 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararının ve 14/01/2021 tarihli istinaf talebinin reddine dair ek kararının temyizen tetkikinin davacılar tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... İcra Hukuk Mahkemesinin 30/10/2014 tarih ve 2014/153 E.- 226 K. sayılı kararının temyiz incelemesi sonucu, Dairemizin 28/06/2008 tarih ve 2018/8821 E. - 6941 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, davacılar vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine, Dairemizin 06/12/2018 tarih ve 2018/13545 E.- 13006 K. sayılı ilamı ile istemin süre aşımından reddine karar verildiği, ilamın 06/12/2018 tarihinde kesinleştiği, davacılar vekilinin 16/12/2020 tarihli tavzih talepli dilekçesinde özetle; mahkeme kararının hüküm fıkrasında '' Davacının davasının kabulü ile ; ... 2. İcra Dairesinin 2014/3867 E. sayılı icra dosyasından davacı borçlu aleyhine yapılan icra takibinin iptaline ibaresinin tashihen veya bunun mümkün olmaması halinde tavzihen ... 2. İcra Dairesinin 2014/3867 E. sayılı icra dosyasından davacı borçlu aleyhine yapılan icra takibinin manevi tazminat kalemi yönünden iptaline şeklinde düzeltilmesini” talep ettiği, mahkemenin 25/12/2020 tarihli ek kararı ile tavzih talebinin reddine karar verildiği, davacıların istinaf talebinde bulunması üzerine aynı mahkemenin 14/01/2021 tarihli ek kararında istinaf talebinin reddine karar verildiği, tavzih talebinin değerlendirilmesine ilişkin ek karar ve istinaf talebinin reddine ilişkin ek karar için temyiz talebinde bulunduğu görülmüştür.

SONUÇ: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun 25/12/2020 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararının ve 14/01/2021 tarihli istinaf talebinin reddine ilişkin ilişkin ek kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 59,30 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 01/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2043
Karar No: 2011/3037
Karar Tarihi: 09.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2043 E.  ,  2011/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Şikâyet ...’nca satılan mal bedelinin tamamının sıra cetveli yapılmaksızın anılan kuruluş tarafından alıkonulması işleminin iptali istemini içermektedir.

Dosya içerisinde düzenlenmiş bir sıra cetveli bulunmadığı ve şikâyetin İcra Mahkemesi'nce incelenerek sonuçlandırıldığı gözetildiğinde hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın hükmü temyizen incelemekle görevli Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.