erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/7959
Karar No: 2022/1956
Karar Tarihi: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7959 E.  ,  2022/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/341 E. - 2019/927 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/341 Esas-2019/927 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, Küçükbalıklı Mahallesi 3166 ada 20 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma tazminat bedelinin taraflar arasında görülüp kesinleşen Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/69 Esas-2017/50 Karar sayılı davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davada vekille temsil olunan davacı lehine asıl ve ek davada hükmedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2 maddesi gereğince hesaplanacak nispi vekalet ücretinden, asıl davada takdir edilen vekalet ücretinin mahsup edilerek bakiyeye karar verilmesi gerekirken fazla vekalet ücreti takdir edilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/341 Esas-2019/927 Karar sayılı sayılı kararının hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yer alan (16.460,11) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (15.080,11) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16071
Karar No: 2016/5906
Karar Tarihi: 05.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16071 E.  ,  2016/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece 14/09/2015 tarihli ek kararla HUMK 434. maddesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava; icra takibine konu edilen bonoda tahrifat yapıldığı iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece 14/09/2015 tarihinde verilen ek karar ile davalı tarafın muhtıraya rağmen eksik temyiz harcını tamamlamadığı gerekçesiyle davalı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekiline temyiz harç ve masrafların yatırılması için çıkartılan muhtıra gereğinin yerine getirilmediği ve Avukatlık Kanunu 41. maddeye göre davalı vekilinin çekilme dilekçesinin davalı asile tebliğ edilemediği dikkate alınarak yerel mahkemece davalının temyiz isteminden vazgeçildiğine yönelik olarak kurulan ek kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 14/09/2015 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine,

05/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2286
Karar No: 2021/2536
Karar Tarihi: 01.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/2286 E.  ,  2021/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2325
Karar No: 2022/1055
Karar Tarihi: 09.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2325 E.  ,  2022/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.06.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12074
Karar No: 2014/13483
Karar Tarihi: 26.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/12074 E.  ,  2014/13483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkeme kararına karşı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde; "aynı eylemden dolayı hem beraat hem idari para cezası uygulanması kararı verilemeyeceği" belirtmesi karşısında, Üst Cumhuriyet Savcısının beraat kararına karşı temyiz, idari para cezası kararına karşı itiraz talebinde bulunduğu kabul edilerek ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27/7 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede;

I- Beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde, usul ve yasaya uygun olarak kararın ONANMASINA,

II- İdari para cezasına yönelik itirazın incelenmesinde,

Hükümden önce 14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle değişik 1111 sayılı Askerlik Kanunun 89. maddesi uyarınca, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 63. maddesinin 1.fıkrasında düzenlenen suçları barışta ilk kez işleyenlerin eylemleri idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesi uyarınca mahkemece verilen idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye verilen İDARİ PARA CEZASININ KALDIRILMASINA, 26.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2993
Karar No: 2016/4493
Karar Tarihi: 08.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2993 E.  ,  2016/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27, HMK m. 297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların adı, soyadı, doğum tarihi ve yeri ile baba ve ana adları ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.03.2016(Salı)
Esas No: 2014/9607
Karar No: 2017/4591
Karar Tarihi: 30.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9607 E.  ,  2017/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün, suç tarihinde Artvin İl Özel İdaresi Yol ve Ulaşım Hizmetleri müdür vekili olarak görev yaptığı, katılan ...'in yazılı rızası alınmadan ve köy ihtiyar heyeti tarafından kamu yararına kamulaştırma kararı alma yönünde herhangi bir uygulama yapılmadan arazisinden yol geçirilmesi suretiyle T.C. Anayasasının 35. maddesinde düzenlenen mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddia edilen olayda; görevi kötüye kullanma suçunun düzenlendiği TCK'nın 257. maddesi genel, tali ve tamamlayıcı bir hüküm olup kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan haller dışında görevin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız bir menfaat sağlanması ile oluşacağı nazara alındığında, sanığın eyleminin TCK'nın 154/1. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz veya TCK'nın 261. maddesinde düzenlenen kişilerin malları üzerinde usulsüz tasarruf suçunu oluşturabileceği dikkate alınarak davaya bakmanın, delillerin takdir ve tartışılmasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden karar tarihinde faaliyette bulunan sulh ceza mahkemesinde yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6587
Karar No: 2014/3975
Karar Tarihi: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6587 E.  ,  2014/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19559
Karar No: 2017/10205
Karar Tarihi: 07.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19559 E.  ,  2017/10205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalıya kasko sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu aracın özel bir firmada 7.500,29 TL'ye tamir ettirildiğini, davalı tarafça peşinatın rizikodan sonra ödendiğinden bahisle ödeme yapılmadığını, davalının rizikoyu öğrendikten sonra peşinat ile iki taksiti tahsil ettiğini, sözleşmeyi feshetmediğini, peşinat ve taksitleri müvekkiline iade etmediğini, sözleşmeyi ayakta tutma iradesi gösterdiğini beyanla, 7.500,29 TL hasar bedelinin ödeme tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, peşinatın riziko gerçekleştikten sonra ödendiğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun doğmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından davalı hakkında açılan alacak davasının kabulüne, 7500,29 TL'nin 16/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 387,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/106
Karar No: 2012/5253
Karar Tarihi: 12.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/106 E.  ,  2012/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Çekişmeli parsellerle ilgili olarak 2008/153 Esas sayılı dosyada verilen tefrik kararından sonra 2009/72 Esasa kaydedilen iş bu dosyada tensip tutanağı ve gerekçeli karara esas kısa karara rastlanmadığından, tensip tutanağı ve kısa karara ilişkin duruşma tutanağının dosyaya eklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/21148
Karar No: 2021/8131
Karar Tarihi: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21148 E.  ,  2021/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

23/12/2015 tarihli ek karar ile 05/12/2013 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği tespit edilerek, sanığa 31/12/2015 tarihinde temyiz talebinin süreden reddine dair ek kararın tebliğ edildiği ve sanığın süresinde verdiği temyiz dilekçesinin 05/12/2013 tarihli ek karara yönelik olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, "Tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü gereği, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet kararının sanığın hazırlıkta ve sorgu sırasında bildirdiği adrese gönderildiği, ancak bu adresten tebligat parçasının iade edilmesi üzerine adres kayıt sisteminde mevcut bulunan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 31/07/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı, sanığın bu hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 02/12/2013 tarihinde temyiz ettiği, yasal süresi geçtikten sonra yapılan temyiz talebi dolayısıyla Gaziosmanpaşa 5.Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair 05/12/2013 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle ek kararın istem gibi ONANMASINA, 13/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/8559
Karar No: 2007/8374
Karar Tarihi: 15.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8559 E.  ,  2007/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf senedinin 9. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasa metnine uygun olarak “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup Belediye Başkanı, Mal müdürü, ilçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe Üst Görevlisi, varsa ilçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü Vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-3294 Sayılı Yasanın 5263 Sayılı Yasa ile değişik 9. maddesinin (c) bendinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları yapacakları tüm muameleler dolayısıyla her türlü harçtan muaf tutulmuş olup, bu muafiyet vakfın doğrudan yapacağı işlemleri kapsamaktadır. Vakfın yargı harcından bağışık tutulabilmesi için bunun yasada açıkça belirtilmiş olması gerekir. Anılan yasa maddesinde vakfın yargı harcından bağışık tutulmadığı gözetilerek davacı vakıftan 492 Sayılı Harçlar Yasasına bağlı 1 Sayılı Tarifede öngörülen başvurma ve karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15995
Karar No: 2020/1528
Karar Tarihi: 04.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15995 E.  ,  2020/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılan;

1- Dava konusu taşınmazların yerini gösteren ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu ve krokisi eklenmek suretiyle dava konusu taşınmazların imar planı içerisinde bulunup bulunmadığının ve imar planı içerisinde bulunuyorlarsa imar planının onaylandığı tarihin ... ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorulması,

2- Davacı ... bayisi olduğu belirtilen ... adına, 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince belgesizden tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nden sorulması, alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6021
Karar No: 2022/12582
Karar Tarihi: 26.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/6021 E.  ,  2022/12582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tayin edilen 304 gün adli para cezası, TCK’nun 52/2. maddesi gereğince gün karşılığı adli para cezasına çevrilerek, daha sonra CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca infaz edilecek cezanın 6.000 TL olduğunun belirtilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince bozulmasına, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 322.maddesi uyarınca; hüküm fıkrasının TCK’nun 62. maddesinin uygulandığı (2) no’lu bendinden sonra gelmek üzere “Sanığa verilen gün para cezasının sanığın ekonomik şahsi ve sosyal durumu nazara alınarak TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL üzerinden hesaplanmak suretiyle 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, (4) no’lu bendindeki “304 gün adli para cezası” ibaresi çıkartılarak yerine “ 304 gün adli para cezası karşılığı 6.080 TL adli para cezası” ibaresinin yazılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.