erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/10739
Karar No: 2019/13391
Karar Tarihi: 16.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10739 E.  ,  2019/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.04.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 06.10.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti temyiz dışı suça sürüklenen çocuk... ile birlikte müştekinin iş yerine gelip, suça sürüklenen çocuğun müştekiyi oyalarken temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’nın müştekinin cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 27.10.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18866
Karar No: 2023/10717
Karar Tarihi: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18866 E.  ,  2023/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/261 E., 2021/350 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, basit yargılama usulü uygulanarak 6 ay hapis cezası ile 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 30.03.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25.10.2021 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.11.2021 tarihli ve 2021/132240 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.11.2021 tarihli ve KYB-2021/132240 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“sanığın mahkûmiyetine esas 6136 sayılı Kanunu'na muhalefet suçundan hüküm kurulurken anılan Kanun’un 13/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 250/4. maddelerinin uygulanması neticesinde tayin olunan 6 ay hapis ve 15 gün adli para cezasından 6 ay hapis cezasının, hükümde 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu'nun 50/1-a maddesi gereği 180 gün adli para cezasına çevrilmesi ve doğrudan verilen 15 gün adli para cezası ile toplanmak suretiyle 195 gün adli para cezasına hükmolunarak sonuç cezanın anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 3.900,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda (5237 sayılı Kanun) cezaların içtimaı düzenlenmediği halde hükümlü hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hapis cezasından çevrilme para cezasının toplanması suretiyle sonuç olarak 3.900,00 TL adli para cezasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca hükümden cezaların toplanmasına ilişkin dördüncü fıkranın çıkarılarak yerine "Sanık hakkında hükmedilen 15 gün adli para cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilerek 300,00 TL olarak belirlenmesine" ibaresinin yazılmasına, hükmedilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.

...
Esas No: 2013/2263
Karar No: 2014/12372
Karar Tarihi: 10.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2263 E.  ,  2014/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısı, yüzüne karşı tefhim edilen hükümle ilgili olarak 25.03.2011 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesini mahkemeye sunmasına karşılık söz konusu temyiz dilekçesinde yöntemine uygun hâkim havalesi bulunmadığı, dilekçede yazı işleri müdürü tarafından yapılan havale tarihinin temyiz süresinden sonraya ait bulunduğu ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan temin edilen dosya gönderme formunda da O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizine yer verilmediği görülmekle, anılan temyiz dilekçesiyle ilgili mahkeme temyiz defterinde kayıt bulunup bulunmadığının temyiz defteri üzerinde inceleme yapılarak tutanakla tespiti ile tutanağın ve şayet varsa temyiz defterindeki kayda ilişkin bölümün tasdikli suretinin gönderilmesi için dosyanın iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2671
Karar No: 2019/13464
Karar Tarihi: 03.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2671 E.  ,  2019/13464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davaların kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 1871 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/4081
Karar No: 2025/10330
Karar Tarihi: 02.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/4081 E.  ,  2025/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/553 E., 2023/506 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.04.2025 tarih ve 94660652-105-07-13906-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2025 tarihli ve KYB-2025/44804 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2025 tarihli ve KYB-2025/44804 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca 90 gün adli para cezası belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında, sonuç olarak 75 gün adli para cezası yerine, 93 gün adli para cezası tespit edilerek, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince yapılan paraya çevirme işlemi sonunda, 1.500,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.860,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 90 gün adli para cezasına hükmedildiği 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu 75 gün yerine 93 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52 nci maddesi uyarınca günlüğü 20 TL karşılığı 1860 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hakaret suçundan sanık hakkında Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2022/553 Esas, 2023/506 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 90 gün olarak belirlenen adli para cezasından, 62 nci maddesiyle 1/6 oranında indirim uygulamak suretiyle sanığın 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20 TL karşılığı 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/5966
Karar No: 2019/12096
Karar Tarihi: 04.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/5966 E.  ,  2019/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.06.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2826
Karar No: 2022/11145
Karar Tarihi: 15.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2826 E.  ,  2022/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden esastan reddine; davalı yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazların 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine; davalı yönünden kabulü ile kamulaştırma bedelinin yeniden tespit edilerek derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 15/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9113
Karar No: 2016/6415
Karar Tarihi: 23.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9113 E.  ,  2016/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanığın, TCK'nın 155/2, 52/2,4, 51 maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 7.300,00 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan tarafından kendisine verilen vekaletname uyarınca maaş hesabından para çekerek kullandığı ve yine katılana ait ticari takside 4 ay süreyle çalışarak kazandığı paraları katılanın hesabına aktarmayarak uhdesinde tuttuğu anlaşıldığından üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında dört ay içinde katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 365 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3001
Karar No: 2020/1913
Karar Tarihi: 29.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3001 E.  ,  2020/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-Mersin Özel Akdeniz Ağız ve Diş Sağlığı Hiz. San. Ltd. Şti., ihbar olunan AXA Sigorta A.Ş. adına ... arasındaki davadan dolayı Mersin 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 05.04.2017 gün ve 2015/406 E.-2017/270 K. sayılı hükmü bozan Dairemizin 22.05.2019 gün ve 2017/2329 E.-2019/2441 K. sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 384,00 TL para cezası ile bakiye 20,80 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalılara yükletilmesine, 29.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31709
Karar No: 2017/6779
Karar Tarihi: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31709 E.  ,  2017/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekili ve sanık uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, kollukta düzenlenen matbu form üzerinde uzlaşmayı kabul etmediklerine dair seçeneği imzalamışlarsa da, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13165
Karar No: 2020/8639
Karar Tarihi: 12.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/13165 E.  ,  2020/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Esenbal mahallesi 1233 parsel taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün ecrimisil ve vekalete ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8691
Karar No: 2015/14769
Karar Tarihi: 01.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8691 E.  ,  2015/14769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORTAKÖY(AKSARAY) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2013/373-2014/480

Taraflar arasındaki çeyiz senedinden doğan eşya ve ziynet iade davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı S.. S.. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 211,30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.