Esas No: 2017/10447
Karar No: 2018/4797
Karar Tarihi: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/10447 E.  ,  2018/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında işlenen suçtan: Beraat

2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında işlenen suçtan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında işlenen suçtan: Beraat

2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında işlenen suçtan: Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın; sanık ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ...‘nın savunmasında, ... isimli kişinin yanında çalıştığını, 2006 yılında bu şahsın kendisinin vergi borçları olduğu için üzerine şirket kurmayı teklif ettiğini, noter ve vergi dairesine giderek birtakım belgelere imza attığını, 2008 yılında ...‘in bulduğu diğer sanık ...‘a hisselerini devrettiğini, şirket yetkilisi olduğu dönemde şirket işleriyle ilgilenmediğini, muhasebe ve fatura işlerini ...‘in takip ettiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesine karşın, tanık olarak beyanına başvurulan ...‘in 2006 yılından sonra sağlık problemleri nedeniyle İzmir ilinde yaşamaya başladığını, olayların sanığın iddia ettiği şekilde gerçekleşmediğini bildirerek sanığın savunmasını doğrulamadığı; sanık ...‘ın savunmasında, sanık ...‘yı piyasadan tanıdığını ve sanığın kendisine şirket müdürlüğü teklif ettiğini, sanıkla birlikte notere giderek şirket hisselerini devraldığını, şirket belgelerinin kendisine teslim edilmediğini, sahte fatura düzenlemediğini, 28.04.2014 tarihli temyiz dilekçesinde de, vergi dairesinin şirketin devrinden sonra vergi borçları nedeniyle faaliyete izin vermediğini, şirket işlerinin sanık ... tarafından yürütüldüğünü bildirmesi karşısında, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması, sanıkların farklı dönemlerde yetkilisi oldukları şirket tarafından düzenlenen herhangi bir faturanın dosya içerisinde mevcut bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenledikleri iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediklerinin tespit edilmesi,

2-Suça konu faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturalar sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, başka kişilere ait olduğunu beyan etmeleri halinde; bu şahısların CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları bulunduğu hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b)Sanıkların bildirdikleri kişi yada kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu şahıslara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların, sanıkların bildirdikleri kişi yada kişilerden herhangi birisine ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya sanıkların bildirdikleri kişi yada kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştiraklerinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

b)Sanık ... yönünden; hükmolunan erteli hapis cezalarının uzun süreli olduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

c)Tüm sanıklar yönünden; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.