Esas No: 2024/4876
Karar No: 2025/2994
Karar Tarihi: 30.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4876 E.  ,  2025/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/768 Esas, 2024/1016 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/217 E., 2022/54 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...” ve “...” ibarelerini ilk olarak 2016 yılında marka olarak tescil ettirdiğini ve 2016 59753 ve 2016 59749 sayılı bu markalar üzerinde büyük yatırımlar yaptığını, davalının davaya konu “... ... & ... ...&...” ibareli marka başvurusunun “...” ibaresini esas unsur olarak ihtiva ettiğinden müvekkilinin tescilli “...” ve “...”lu markalarıyla iltibas yaratma ihtimalinin kuvvetli olduğunu, bu işarette kullanılmış yan unsurların “tarçın & kıtır karamel & krema tadına ulaşmış tatlı” anlamına gelen tanımlayıcı bir kelime öbeği olduğunu ve bu yüzden de davalının markasının esas unsuru olamayacağını, ayrıca taraf markalarının birebir aynı emtiada kullanılacağını, bu emtiaların hitap ettiği tüketici kitlesinin dikkat/özen seviyesinin düşük olduğunu, taraf markalarının karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğunu ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2021-M-4498 sayılı kararının iptaline, 2020/42842 sayılı "... ... & ... ... &..." ibareli markanın 30. sınıfa giren tüm emtia açısından iptaline, tescil edilmişse hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzer olmadığını, zira davalının markasında kullanılmış olan kelime unsurlarının ve genel kompozisyonun markaların görünümlerini farklı kılmaya yettiğini, taraf markalarında “...” ve “...” ibarelerinin bulunmasından hareketle markaların benzer olduğunu söylemenin mümkün olmadığını, taraf markalarının bütüncül algı çerçevesinde farklı ticari kaynaklardan gelen birbirinden farklı markalar olarak algılanabilecek türden markalar olduklarını, bu nedenlerle taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen YİDK kararının yerinde ve doğru olduğunu, zira dava konusu edilen markanın kendine özgü bir tasarıma sahip olduğunu, davacının markalarında geçen “...” ve “...” ibarelerinin markasal hüviyette zayıf/ayırt edicilikleri düşük kelimeler olduklarını, zira “...”ün, kakao meyvesi içerisinde bulunan çekirdeklerin özünü oluşturan bir madde olduğunu ve bitter çikolatanın, yüksek miktarda kakao flavanolünden dolayı acı bir tada sahip olduğunu, davacının “... ...” markasını taşıyan ürünlerinin paket tasarımında da flavanolden esinlenilmiş olduğunu, davalının markasında geçen “...” ibaresinin ise Latince’de “altın, sarışın” anlamlarına gelen ve “flavus” kökeninden türeyen bir isim olduğunu, yani taraf markalarının işitsel ve kavramsal açılardan da benzemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karşılaştırılan işaretlerin/markaların görsel, işitsel ve kavramsal açılardan ve genel görünümleri itibariyle benzer olmadığı, karşılaştırılan işaretlerde geçen “...”, “...” ve “...” ibarelerinin davaya konu gıda ürünleri bakımından markasal hüviyette ayırt ediciliği düşük/zayıf bir ibareler olduğu, davacının bu ibarelere markasal anlamda korunması gereken ilave bir ekonomik değer kattığının yeterli nitelikte/nicelikte/içerikte delil ile ispat edilemediği, davalının markasının kapsamına alınmak istenilen tüm emtia açısından emtia ayniyeti şartının gerçekleştiği, karşılaştırılan markalar arasında karıştırılma ihtimalinin/iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarında bulunan esas unsurların birbirinden farklı olduğu ve bütünsel açıdan markalar arasında farklılık bulunduğu gibi karşılaştırılan işaretlerde geçen “...”, “...” ve “...” ibarelerinin davaya konu gıda ürünleri bakımından ayırt ediciliği düşük ibareler olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.