erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/14587
Karar No: 2011/295
Karar Tarihi: 19.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14587 E.  ,  2011/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ... bölümü nedeniyle mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili firmanın taşımacılık yapan davalı firmaya ve otobüs sahibine akaryakıt satışı yaptığını, müvekkilinin birikmiş alacaklarını davalılardan talep etmesine rağmen uzun süre ödeme alamadığını, borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline ve %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, tarafların tacir ve dava konusu borcun ticari ilişkiden kaynaklandığını, davanın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, müvekkillerinin gıda işi yaptığını, davacı ile bir ilişki ve ticari alışverişinin olmadığını, müvekkillerinin davada taraf sıfatı olmadığından davanın husumet yönünden ve esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı yanın süresinde ilk itiraz olarak işbölümü itirazında bulunduğu, tarafların tacir olduğu, davanın aralarındaki ticari ilişkiden kaynaklandığı gerekçesiyle işbölümü itirazının kabulüyle dosyanın talep halinde yetkili ve görevli ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince lehlerine hükmedilen vekalet ücretinin eksik olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

TTK.nun 5/3.maddesi uyarınca; "Ticari bir davanın hukukmahkemesi, ticari olmayan bir davanın ticaret mahkemesi tarafından görülmesi hükmün bozulması için yalnız başına kafi bir sebep teşkil etmez." Buna göre işbölümü sebebiyle gönderme kararları asıl kararla birlikte temyiz edilebilirse de kural olarak tek başına temyiz yeteneği bulunmamaktadır.

Ancak, YİBK.nun 24.04.1967 tarih 12/3. sayılı kararında da açıkça belirtildiği üzere; "Gönderme kararında yargılama giderlerine ve bu arada avukatlık parasına hükmedilmemesi gerekirken, yanlışlıkla hükmedilmişse, yargılama gideri ve avukatlık parasıyla ilgili bölüm, gönderme kararından ayrı olarak temyiz edilebilir."Nitekim, davalılar vekili de lehlerine hükmedilen vekalet ücretinin eksik olduğu gerekçesiyle hükmü temyiz etmiştir. Belirtilen YİBK. kararı uyarınca hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünün temyizi kabildir.

Mahkemece, gönderme kararının niteliği ile bağdaşmayacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, temyiz edenin sıfatı nedeniyle aleyhe bozma yapılamayacağından davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15848
Karar No: 2016/20235
Karar Tarihi: 03.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/15848 E.  ,  2016/20235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ... ili .... ilçesi 2. Bölge ... Köyü.... mevkii, ... parsel nolu taşınmazdaki... nolu dubleks konut niteliğindeki taşınmazın satışıyla ilgili davalı ...'a vekaletname verdiklerini, bu vekaletnameye istinaden davalının bu taşınmazı 20.09.2011 tarihinde .. .. isimli şahsa 150.000 TL bedelle sattığını, tapuda devir ve temlik işlemleri yapıldığını, alıcının satış bedelini ...'ın ... Bankası A.Ş. .... Şubesindeki hesabına 21.09.2011 tarihinde yatırdığını, bir çok kez taşınmaz bedelini istenmelerine rağmen davalı tarafından para verilmediğini belirterek 150.000 TL'nin 20.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacılardan ... eşi olduğunu, söz konusu bedelle öncelikle davacılardan ... borçlarını ödediğini, bakiye kalan parayı da yine davacılardan... verdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davacılar ..., ... ve ... yönünden açılan davanın KABULÜ ile; satış bedeli olan 149.000,00 TL'nin bu davacılara düşen (her bir davacı için 37.500,00 TL) toplam 112.500,00 TL'nin 20/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak bu davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekili, 20.11.2014 tarihli dilekçesiyle; adli yardım talebi mahkemece karşılanmadığından harçtan muaf tutulması ve kararın temyiz edilmesi için bu konuda karar verilmesi için dilekçe vermiş; mahkemece 24.11.2014 tarihli ek kararla talep Yargıtay’a yapılacağından reddedilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334/3 maddesinde kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı hükmü mevcuttur. Ancak davalı vekilinin dava esnasında sunduğu cevap dilekçesiyle adli yardım talebinin olduğunu beyan etmiş olmasına rağmen mahkemece davalı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

Oysaki davalı vekili mahkemeden adli yardım talebinde bulunmuştur. Mahkemenin bu talep konusunda öncelikle bir karar vermesi gerekir. Bu yönün gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5388
Karar No: 2015/22867
Karar Tarihi: 30.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5388 E.  ,  2015/22867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/181886

MAHKEMESİ : Amasra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2011/89 (E) ve 2012/51 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2.maddesine göre belirlenen 4 ay adli para cezası üzerinden TCK'nin 86/3-a. maddesine göre (1/2) oranında artırım yapılarak 6 ay adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 8 ay adli para cezasına hükmedilmesi ve sonraki indiriminde bu miktar üzerinden yapılması sureti ile fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 86/2.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından ''... 8 ay adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi çıkarılarak yerine ''...6 ay adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi eklenerek, yine hükmün, TCK'nin 62.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından ''... 6 ay 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi çıkarılarak yerine ''...5 ay adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi eklenerek, adli para cezasının miktarının belirlenmesine ilişkin hüküm fıkrasından ''..... 200 tam birim sayısı ile çarpılması sonucu 4.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına '' ibaresi çıkarılıp yerine ''...150 tam birim sayısı ile çarpılması sonucu 3.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ''ibaresi eklenmesi sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3827
Karar No: 2013/7270
Karar Tarihi: 22.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/3827 E.  ,  2013/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı ... Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti.'de 23/11/2001 tarihinde işe başladığını, işe başlarken müvekkili ve diğer işçilerden şirket sahibi olan ...tarafından imzalı boş senet alındığını, müvekkilinin yaklaşık 7 sene çalıştıktan sonra işten çıkarıldığını, bunun üzerine dava dışı şirket aleyhine işçi alacakların tahsili amacıyla dava açıldığını, bu aşamada davalı ... tarafından müvekkili aleyhine bonoya dayalı icra takibi yapıldığını, bu kişi ile müvekkili arasında bononun verilmesini gerektirecek herhangi bir hukuki veya ticari ilişki bulunmadığını, bu bononun işe girdiği sırada davalı şirket yetkilisine verdiği imzalı boş bono olduğunu belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davacı davaya konu senedi ... Nakliyat Tic. Ltd. Şti.'ye ait iş yerinde işe başlar iken boş olarak verdiğini iddia ettiğinden davaya konu uyuşmazlığın iş akdinden ve iş akdinin başlangıcı sırasında verilen senetten kaynaklandığı gerekçesiyle davanın iş mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu senedin dava dışı şirkette işe girerken şirket yetkilisine boş olarak verildiğini, ancak sonradan davalının ismi lehtar hanesine yazılarak aleyhine takibe geçildiğini iddia etmiş, davalı ise senedin davacıya satılan mobilya karşılığında düzenlendiğini savunmuştur. Senedin ihdas hanesinde herhangi bir ibare bulunmamaktadır. İddiaya göre işveren olduğu bildirilen dava dışı şirket davada taraf değildir.

6762 sayılı TTK'nın 592. maddesi uyarınca açığa senet düzenlenmesi mümkün olup bu durumda senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının davacı yanca yazılı delil ile kanıtlanması gerekir. Hal böyle olunca somut olay bakımından davanın açıklanan bu ilkeler çerçevesinde genel mahkemede görülmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9727
Karar No: 2024/12910
Karar Tarihi: 06.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/9727 E.  ,  2024/12910 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, suç tarihide nazara alınarak aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6801
Karar No: 2020/1137
Karar Tarihi: 19.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6801 E.  ,  2020/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın ilk sırada yer aldığını, oysa haciz yenilemekle ilk haczinin düştüğünü ve bu nedenle şikayetçinin ilk sırada yer alması gerektiğini, buna ilişkin olarak düzenlenen ilk sıra cetveline yönelik dava açıldığını ve şikayetin kabul edildiğini, buna rağmen icra müdürlüğünün aynı hatayı tekrarladığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikaye olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi vekilinin bu davada ileri sürdüğü itirazlar taraflar arasında görülen ve kesinleşen Gazipaşa İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/25 Esas - 2015/32 Karar sayılı dosyasında karşılandığı, icra hukuk mahkemeleri kararları her ne kadar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez ise de bir icra hukuk mahkemesinin verdiği karar diğer icra hukuk mahkemesi açısından kesin hükmün sonuçlarını doğuracğı, aynı içeriğe ilişkin verilen önceki karar kesin hükmün sonuçlarını doğuracak nitelikte mahkemeyi bağlayıcı olacağı, icra müdürlüğünce hazırlanan 26.01.2016 tarihli sıra cetveli Gazipaşa İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/25 Esas - 2015/32 Karar sayılı kararına uygun olarak hazırlandığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilil tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 19.12.2005 günlü ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 56. maddesi gereğince davacıdan harç alınmamasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4169
Karar No: 2019/4385
Karar Tarihi: 17.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/4169 E.  ,  2019/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit - istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel Mahkemenin temyize konu kararının hüküm fıkrasında nisbi karar harcına hükmedilmemiştir. Davalının temyizi üzerine, karar harcının 1/4'ü oranındaki nispi temyiz harcı alınır. Somut olayda gerekçeli kararda herhangi bir harca hükmedilmediğinden davalı vekili maktu temyiz harcı yatırarak kararı temyiz etmiştir. Dairemizce yapılan ön inceleme sırasında hataen temyiz harcının eksik olduğu değerlendirilerek, DET (Dosya Eksiklik Talep) yazısı ile UYAP üzerinden yerel mahkemeye müzekkere yazılarak, yerel mahkeme tarafından davalıya muhtıra tebliğ edilmeden eksik harcın tamamlattırılması istenilmesine karşı mahkemece davalıya muhtıra tebliğ edildiği ve harcın tamamlanmadığı yönünde bilgi verildiği görülmüştür. Dairemizce davalıdan nispi temyiz harcı yatırılması istenilmesi ve mahkemece davalıya muhtıra çıkarılması sonuca etkili olmadığından davalı vekilinin temyiz talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece verilen 18.12.2014 tarihli karar, Dairemizin 2015/6895 esas ve 2016/15451 karar sayılı ve 05.12.2016 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma kararı ile yerel mahkemenin bu kararı tamamen şekli anlamda ortadan kalktığı halde bozmaya uyulduktan sonra verilen temyiz incelemesine konu kararda bozma kapsamı dışında kalan hususların kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve bozmada işaret edilen kötüniyet tazminatına yönelik talebin kabulü yönünde karar vermekle yetinilmiştir. Dairemizce yerel mahkeme kararının herhangi bir bölümü onanmış olmadığından kazanılmış haklar saklı kalmak ve bunlara dikkat etmek koşuluyla mahkemece HMK'nın 297/2 maddesine uygun yeni bir hüküm kurulması gerekir. Mahkemece bu hususa riayet edilmemiş olduğundan verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14125
Karar No: 2013/16989
Karar Tarihi: 02.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14125 E.  ,  2013/16989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin öğrenci olduğunu, herhangibir gelirinin olmadığını, geçiminin annesi tarafından karşılandığını ileri sürerek 150 TL, bu sebeple iştirak nafakasının 500 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iştirak nafakasının davacının 18 yaşını ikmal etmesiyle kalktığı anlaşıldığından aylık 200 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar Mahkemece, davacının talebi yoksulluk nafakası hukuki nitelendirilmesi yapılarak hüküm tesisi cihetine gidilmiş ise de; dava niteliği itibari ile yardım nafakası talebine ilişkindir.

Nitekim yoksulluk nafakası TMK.nun 175.maddesinde düzenlenmiş olup, bu düzenlemeye göre “Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer tarafın mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm uyarınca eşler birbirlerinden yoksulluk nafakası talebinde bulunabilmektedirler.

TMK'nın 364/1 maddesi gereğince; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

.../...

-2-

Tüm bu maddeler ışığında, okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Somut olayda; ergin olan davacının okuduğu tesbit edilmiş olup, takdir edilen nafaka miktarı hakkaniyete uygun bulunmuştur. Ancak, hükmedilen nafakanın niteliği yoksulluk değil, yardım nafakasıdır. Nafakanın nitelendirilmesinde yapılan bu yanlışlık mahal mahkemesince her zaman düzeltilebileceği için bozma sebebi yapılmamıştır.

Mahkeme kararının hüküm kısmında yer alan "yoksulluk" ibaresinin çıkarılarak "yardım" şeklinde yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 8.70 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

....
Esas No: 2016/286
Karar No: 2016/5406
Karar Tarihi: 03.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/286 E.  ,  2016/5406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.09.2013 gününde verilen dilekçe ile kabul beyanının hile nedeniyle iptali istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 28.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/6559
Karar No: 2014/3895
Karar Tarihi: 25.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6559 E.  ,  2014/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15531
Karar No: 2018/10535
Karar Tarihi: 05.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15531 E.  ,  2018/10535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca temel cezası olarak belirlenen 121 gün adli para cezasının, TCK'nin 86/3-a maddesi uyarınca (1/2) oranında artırıldığında “181 gün adli para cezası” yerine “183 gün adli para cezası”, yine TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirildiğinde “150 gün adli para cezası” yerine “152 gün adli para cezası” olarak belirlenmesi, akabinde TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den “3000,00 TL adli para cezası” ile cezalandırılması yerine “3040,00 TL” adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hesaplama hatası yapılması sonucunda sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükmün TCK’nin 86/3-a maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılan paragrafından “183 gün adli para cezası” ibaresinin çıkartılarak yerine “181 gün adli para cezası” ibaresinin eklenmesine, TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılan paragrafından “152 gün adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak yerine “150 gün adli para cezası” ibaresinin eklenmesi, yine TCK’nin 52/2. maddesinin uygulandığı paragrafından “152 birim gün” ve “3040” TL ibaresinin çıkartılarak yerlerine “150 birim gün” ve “3000,00-TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.