erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/21063
Karar No: 2014/28917
Karar Tarihi: 08.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/21063 E.  ,  2014/28917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2011

NUMARASI : 2010/224-2011/5

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 920,00 m2, somut emsal olarak alınan taşınmaz 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 25,00 TL/m2 olduğu belirtilmesine karşın dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 30 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, mümkün olmadığı takdirde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10201
Karar No: 2014/6810
Karar Tarihi: 15.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10201 E.  ,  2014/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12651
Karar No: 2017/3227
Karar Tarihi: 17.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12651 E.  ,  2017/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında ; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Sanık ... hakkında ; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve Sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık ...'nun mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kusura, ceza miktarına ve sanık hakkında erteleme ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması isteğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ...'ın mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 53/6. maddesinde "belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, sanığın icra etmiş olduğu şirket yönetim kurulu başkanlığı ve genel müdürlük görevlerinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen meslekler olmadığı gözetilmeden, sanığın 6 ay süreyle mesleğinden yasaklanmasına karar verilmesi,

2-Sanık ...'ın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün, (1). bendinden TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanık ... hakkında hükmedilen hak yoksunluğuna ilişkin paragrafın çıkarılması; yine hükmün (1). bendine "Sanık ...'ın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi gereğince verilen cezadan mahsubuna" şeklinde yeni bir paragraf eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/8979
Karar No: 2009/10484
Karar Tarihi: 22.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8979 E.  ,  2009/10484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu ... Köyü 102 ada 1 numaralı parselin 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılan çalışma sonucu orman olarak sınırlandırılıp orman niteliğiyle Hazine adına kadastro tespit tutanağının düzenlenip düzenlenmediğinin, düzenlenmiş ise kısmi ilana çıkırtılıp çıkarılmadığının, çıkartılmışsa hangi tarihler arasında kısmi olarak askı yoluyla ilan edildiğinin ve yine kadastro tutanağının hangi nedenle 3402 Sayılı Yasanın 5 nci maddesine göre kadastro mahkemesine devredildiğinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6067
Karar No: 2013/8502
Karar Tarihi: 27.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6067 E.  ,  2013/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FETHİYE 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydındaki beyanlar hanesinde  bulunan baba isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, tapu müdürlüğünü hasım göstermek suretiyle 241 ada 5 parsel sayılı taşınmaz kaydında bulunan “parsel içerisindeki ağaçları M..oğlu T..Ç. kullanmaktadır” şerhinde lehine şerh bulunan ve miras bırakanı olan T..Ç..'in baba adının S..olarak düzeltilmesini istemiştir.

Getirtilen çap kaydından, davaya konu  241 ada 5 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda, mülkiyet hakkı sahibi Hazinenin yer almadığı bir davada kayıtta bulunan şerhte düzeltme yapılmasının hukuken mümkün olmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, kayıt maliki olan Hazinenin davada yer alması gerekirken bu husus göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2013/20117
Karar No: 2013/18759
Karar Tarihi: 02.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/20117 E.  ,  2013/18759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal. mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıkdan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıkdan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden yargılama giderlerine ilişkin bölümden “Sanığın sarfına sebebiyet verdiği soruşturma safhasındaki zorunlu müdafii ücreti olan 91,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına,” ibaresinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5055
Karar No: 2020/5652
Karar Tarihi: 18.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/5055 E.  ,  2020/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile harç, tescil ve iade edilmesi gereken bedel yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5344
Karar No: 2018/12807
Karar Tarihi: 05.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5344 E.  ,  2018/12807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16660
Karar No: 2012/13940
Karar Tarihi: 16.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/16660 E.  ,  2012/13940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :152-240

Davacı, davalı işveren nezdinde 1994-2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının davalı işyerinde kesintisiz çalıştığı iddiasına dayalı 1994-2004 tarihleri arasında hizmet akdi ile geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile; davacının 01.01.1994-01.05.2004 tarihleri arasında 3720 gün davalı işveren nezdinde hizmet aktine göre geçen çalışmasının tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı ... oğlu ...'ın 1989/3. döneminden itibaren davalı işyerinde çalıştığı, 1994/2-2004/1. dönem çalışmalarının aynı işyerinde çalışan dava dışı ... oğlu ...'ın hizmet cetvelinde yer aldığı, dava dışı ...'ın davalı işyerinde 26.08.1991 tarihinden sonra 657 sayılı Kanuna tabi devlet memuru olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının eksik bildirilen çalışmalarının tesbiti ile, davadışı sigortalının hizmet cetvelinde, davacının ismi ile görünen çalışmaların davacıya aidiyetine karar verilmesi gerekirken, bu çalışmalar yönünden yeniden tesbit kararı verilmesi, diğer taraftan, davacının hizmet cetvelinde görünen ve hukuki yararı ile birlikte ayrıca talebi bulunmayan 1994/1. dönem yönünden, hüküm kurulması da, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. A bendinin silinerek, yerine, “Davacının davalı işverene ait 39474... nolu işyerinde 1994/2-2004/1. dönemi tarihleri arasında, davadışı ... oğlu ... isimli kişiye ait 47010185.... sigorta sicil numaralı hizmet cetvelinde davacıya ait çalışmaların davacı ... oğlu ...'a ait olduğunun tesbitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/442
Karar No: 2015/12355
Karar Tarihi: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/442 E.  ,  2015/12355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/152-2014/438

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup Uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmaz kapama meyve bahçesidir. Öncelikle meyve ağaçlarının yaşları belirlenip İl Tarım Müdürlüğünden bu ağaçların bulundukları yaşları itibarıyla dekara verim miktarı, değerlendirme yılı hasat döneminde toptan kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorulup net geliri belirlendikten sonra, bu gelirin kapitalizasyon faizine bölünmesi suretiyle birim fiyatının bulunması ve daha sonra ağaçların taşınmazda kapladığı alan belirlenerek buna göre bahçenin toplam değerinin bulunması gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

2)Bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alınarak objektif değer artırıcı ursunurun % 100 oranında uygulaması gerekirken daha az alınarak eksik bedelin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3603
Karar No: 2014/5090
Karar Tarihi: 25.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/3603 E.  ,  2014/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 61/9. maddesindeki adli para cezasının alt sınırının suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamayacağına ilişkin düzenlemenin maddede seçimlik ceza öngörülmesi durumunda uygulanabileceği, TCK'nın 289/1. maddesinde ise adli para cezasının seçenek olarak öngörülmediği gözetilmeden, mahkemece cezanın asgari hadden tayin edileceğinin kabul edilmesine rağmen hükmedilen temel adli para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine TCK'nın 61/9. maddesine yanlış anlam verilerek 90 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün para cezası 5 gün olarak belirlenip TCK'nın 52. maddesi gereğince de gün para cezasının günlüğü 20.00 TL hesabı ile çevrilerek sonuç adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29205
Karar No: 2014/28766
Karar Tarihi: 30.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/29205 E.  ,  2014/28766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8104
Karar No: 2017/4918
Karar Tarihi: 08.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8104 E.  ,  2017/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, kasten yaralama

Hüküm : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu bakımından; TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kasten yaralama suçu bakımından; TCK'nın 86/2-3-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05/06/2017 günü Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 22/07/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.