erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/8789
Karar No: 2024/10057
Karar Tarihi: 02.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8789 E.  ,  2024/10057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/318 E., 2020/74 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tehdit mağdurun iç dünyasındaki huzuru, dengeyi bozarak belli bir konuda karar verirken serbest iradesini ortadan kaldırmaya yönelik manevi cebirdir. Yani mağdura failin istediklerini yapmaması halinde kanunda sayılan kötülüklerden birisini yapacağının bildirilmesidir. Mağdurun iç dünyasını etkileyerek istediği bir hususu yerine getirmeye zorlamadır. Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez. Tehdit, mutlaka sözlü olmayabilir, sözlü, yazılı veya işaretlerle de yapılabilir. Herhangi bir alet, silah vs kullanılarak veya kullanmadan da yapılabilir. Yani yapılış şekli ve hangi araçla yapıldığının suçun sübutu açısından önemi yoktur. Sadece basit tehdit yada nitelikli tehdit belirleme açısından önemlidir. Tehditte önemli olan bir kötülük yapılacağını failin bir şekilde mağdura ulaştırmasıdır. Tehdidin ima ile bile iletilmesi yeterlidir. İşaretle de tehdit edilebilir. Ancak dikkat edilmesi gereken husus bu hareketin orta seviyedeki herkes tarafından tehdit olarak algılanması gerekir. Yoksa mağdurun korkaklığından dolayı öyle algılanması yetmez.

Bu açıklamalar doğrultusunda, sanık tarafından katılana gönderilen mektup içeriği incelendiğinde, tehdit suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tehdit suçundan beraat hükmü yerine, mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2756
Karar No: 2017/3371
Karar Tarihi: 20.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2756 E.  ,  2017/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, davalı banka tarafından farklı isimler adı altında toplam 7000. TL kesinti yapıldığını ileri sürerek bu kesinti için icra takibine başvurduğunu, davalının takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün 1 numaralı fıkrasında yer alan “ İcra inkar tazminatı hükmedilmesine yer olmadığına ” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3006
Karar No: 2014/6195
Karar Tarihi: 05.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/3006 E.  ,  2014/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılanların yasal olanağı bulunmayan duruşmalı inceleme istemi ile ... Hazinesi vekilinin yokluğunda verilen hüküm, 20/12/2013 tarihinde tebliğ edildiği halde CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 30/12/2013 tarihinde temyiz edildiğinden, süresinde yapılmayan temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317 ve 318. maddeleri uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız ve katılanlar ... ve ...'in temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında tüm suçlardan, sanık ... hakkında ise tefecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Kızlarının hastalığının tedavisi için paraya ihtiyaç duyan katılanların suç tarihinde akrabaları olan sanıktan 5.000 TL borç istedikleri, sanığın posta havalesi yoluyla istenen tutarı gönderdiği, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarında, bir süre sonra tekrar borç istemeleri üzerine katılanlara elden 3.000 TL daha verdiğini belirttiği, bu borca ilişkin olarak sanığın katılanlardan aldığını belirterek icraya koyduğu 12/03/2007 tanzim, 30/03/2007 ödeme tarihli 8.000 TL tutarındaki senette bulunan borçlu ve kefil katılanlara ait imzaların onların eli ürünü olmayan, takliden atılmış, sahte imzalar olduklarının dosya kapsamındaki grafoloji uzmanı bilirkişi raporuyla saptanması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 204/1 ve 211. maddeleri kapsamında bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15737
Karar No: 2017/12410
Karar Tarihi: 03.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15737 E.  ,  2017/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki Hünerli Mahallesi 135 ada 4 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20820
Karar No: 2016/14407
Karar Tarihi: 01.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20820 E.  ,  2016/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi ile ortak çocuklar lehine hükmedilen nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 119/1-e maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25/1). O halde, mahkemece ancak tarafların dilekçelerinde dayandıkları vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir.

Mahkemece davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı kadına kusur olarak yüklenen “Kayınvalidesini muska yapmakla suçlaması ve müşterek konuttaki eşyalara zarar vermesi” vakıalarına davalı erkek cevap dilekçesinde dayanmamıştır. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan vakıalar davacı kadına kusur olarak yüklenemez. Davacı kadının eşinin yüzünü çizdiği olaydan sonra da evlilik birliği devam ettiğine göre kadına yüklenen bu kusurlu davranışta hükme esas alınamaz. Mahkemece taraflara yüklenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre de tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Hal böyle iken davacı kadının daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak yoksulluk nafakası (TMK m.175) talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.11.2016 (Prş.)
Esas No: 2021/12015
Karar No: 2021/16331
Karar Tarihi: 09.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/12015 E.  ,  2021/16331 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından her ayın 15. günü itibariyle temerrüdün meydana geldiği değerlendirilerek, bilirkişi raporunda bu doğrultuda gösterilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de; kısa çalışma primi yönünden Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dosya kapsamına göre davalı vekilinin davacıların davalı İdareye başvuruda bulundukları 29.05.2019 tarihi itibariyle temerrütün gerçekleştiği yönündeki kabulü gözetilerek, bu alacağa 29.05.2019 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmının kısa çalışma prim alacağına ilişkin fıkrasının hükümden tamamen çıkartılarak, yerine; “Brüt 3.341,47 TL kısa çalışma primi alacağının 29.05.2019 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine”, ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 09/12/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1069
Karar No: 2014/923
Karar Tarihi: 21.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1069 E.  ,  2014/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/33822
Karar No: 2011/40891
Karar Tarihi: 08.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/33822 E.  ,  2011/40891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama ve Hakaret

HÜKÜM : 1- Kasten yaralama suçundan Beraat

2-Hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 27.10.2009 tarihinde verilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresinden sonra 23.11.2009 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3285
Karar No: 2021/3795
Karar Tarihi: 09.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/3285 E.  ,  2021/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte

bilerek ve isteyerek yardım etmek

Hüküm : TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle

TCK’nın 314/2, 220/7, 53/1, 58/9, 62/1, 63, 3713

sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin, örgüte yardım olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik olmadığı saptanarak yapılan incelemede;

1-İhbar tutanağı, olay ve yakalama tutanağı, tanık beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre; PKK terör örgütüne katılmaya karar veren dosya tanığı ...'ı, Hakkari’ye götürürken yakalanan sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etmeye teşebbüs etme suçunu oluşturacağı, eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle TCK’nın 35.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabul ve uygulamaya göre ise;

a-Sanık hakkında öncelikle temel ceza tayin edilip TCK'nın 220/7. maddesi gereğince indirim uygulanması ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince artırım yapılması sonrasında TCK’nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

b-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı

iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Tayin edilen temel cezadan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5. maddesi uyarınca artırım yapılırken 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesiyle yetinilmesi,

d-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2140
Karar No: 2011/5117
Karar Tarihi: 17.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2140 E.  ,  2011/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6, 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olması gerektiği halde 489 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 459/2 maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para, sanığa verilen adli para cezasının sanığın kazadaki kusuru dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince 1/8 oranında indirilerek 393 TL adli para, sanığa verilen adli para cezasının 765 sayılı TCK'nın 59. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 327 TL adli para, sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca içtima ettirilerek sanığın neticeten 2427 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3329
Karar No: 2019/11603
Karar Tarihi: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3329 E.  ,  2019/11603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas - 2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi hükmüne göre adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmakla birlikte, hapis cezasının ertelenmesinin düzenlendiği TCK'nın 51. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.