erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5934
Karar No: 2013/7224
Karar Tarihi: 17.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5934 E.  ,  2013/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Hukuk ve 1.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın nesebin düzeltilmesi talebini içerdiği ve yargılama görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın gerçek durumu göstermeyen yanlış nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur .

Somut olayda davacı, ...,...'ın çocuğu olduğu halde, ...,...'nın evli olmamaları nedeniyle, nüfus kayıtlarına ...'nın babası ... ve annesi olan ...'nin çocuklarıymış gibi kaydedildiğini bildirerek, nüfus kaydındaki ...,... üzerindeki kaydının iptali ile gerçek anne adının ... , baba adının ise... olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Dava, anne ve babasının birlikte değiştirilmesine yönelik olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda, uyuşmazlığın Mersin 1. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Mersin 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14337
Karar No: 2012/8741
Karar Tarihi: 12.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/14337 E.  ,  2012/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8031
Karar No: 2015/23291
Karar Tarihi: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/8031 E.  ,  2015/23291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanların fiili taksim sonucu kullanımlarında olan taşınmazın kıyısında bulunan sögüt agaçlarının sanıklar tarafından kesildiği iddia edilen somut olayda, katılanların kendilerine ait olduğunu iddia ettikleri söğüt ağaçlarının taşınmaz sınırları içerisinde bulunduğu, bu parselin katılanlar ve sanıkların babalarından intikalen geldiği ve taşınmaza ilişkin taraflar arasında fiili paylaşım bulunduğu ancak sanıkların taşınmazın dere kenarında bulunan söğüt ağaçlarına ilişkin fiili bir paylaşım da bulunmadıklarını ve bu söğüt ağaçlarının müşterek olduğunu beyan etmeleri karşısında, taraflar arasında halen hisseli taşınmaza ve üzerindeki muhdesatın aidiyetine ilişkin uyuşmazlığın bulunduğu, sözkonusu uyuşmazlığın hukuk mahkemelerinde çözümü gereken hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu bu sebeplerle yüklenen suç açısından sanıkların kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3680
Karar No: 2017/5848
Karar Tarihi: 15.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3680 E.  ,  2017/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki 774 ada, 14 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27049
Karar No: 2013/37625
Karar Tarihi: 27.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27049 E.  ,  2013/37625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun Ziraat Bankası  Erciş Şubesindeki hesabında bulunan Doğrudan Gelir Desteğine  05.05.2011 tarihinde haciz konulması üzerine, adı geçenin anılan ödemelerin haczedilemeyeceğini ileri sürerek, haczin kaldırılması istemi ile İcra Mahkemesine başvurduğu görülmüştür.

Tarımda mevcut destekleme politikalarının  değiştirilerek çiftçilere doğrudan gelir desteği sağlanması ve kayıt sisteminin oluşturulması amacı ile ülke çapında uygulama yapılmasına ilişkin 13.12.2001 tarihli ve 2001/3405 sayılı kararnameye eklenen 1. maddeye göre (çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemeleri diğer kamu kurum ve kuruluşlarının alacaklarına mahsup edilemeyeceği) düzenlenmiştir. Bu açık hüküm karşısında 2001 yılına ilişkin çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

Ancak sonraki yıllara ilişkin ödemelerin yasal dayanağını teşkil eden Bakanlar Kurulu Kararlarında haczedilmezliğe ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir. Çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemeleri 25.04.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5488 sayılı Tarım Kanunu’nun 19.maddesinde düzenlenmiş olup, bu kanunda da anılan ödemelerin haczedilemeyeceğine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır.

Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanununda açık hüküm bulunması zorunludur. Doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczedilemeyeceği yönünde 2001 yılına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararından sonraki Bakanlar Kurulu Kararlarında ve 5488 sayılı Tarım Kanunu’nda her hangi bir hüküm bulunmaması dikkate alınarak, Hukuk Genel Kurulu’nun 09.04.2008 tarih ve 2008/12-310 esas sayılı kararı gereğince Dairemizin yeniden oluşan görüşü nedeniyle  çiftçilere yapılan doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczinin mümkün olduğu sonucuna varılmıştır.

O halde, Mahkemece, borçlunun haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1171
Karar No: 2019/5452
Karar Tarihi: 20.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1171 E.  ,  2019/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Turhan vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ak aleyhine 18/02/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/04/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine ve temyiz edenin sıfatına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10474
Karar No: 2010/11388
Karar Tarihi: 03.11.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/10474 E., 2010/11388 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/10474 E., 2010/11388 K.**

**- KADASTRO HARİCİ BIRAKILAN YERİN TESCİLİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastro çalışmasında tespit harici bırakılan yerin Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı H…

…, husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Kadastro Yasasının 18. maddesi uyarınca hazine adına tescili gereken yerlerden olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı H…

… H…

… Ş…

… vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi Süleyman Yumma'nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

KARAR

Dava, kadastro harici bırakılan yerin 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18. maddesi hükmü gereğince tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu yerin genel kadastro sırasında tespit harici bırakıldığı sabittir. Mahkemece bilirkişi raporları doğrultusunda taşınmazın niteliği belirlenerek davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davalılardan H…

… H…

…'ın daha önce Malatya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/1198 esas sayılı dava dosyası ile aynı taşınmaz hakkında Tapu Sicil Müdürlüğü ve belediye aleyhine zilyetliğe dayalı olarak açtığı tescil davasının yargılaması sırasında davadan feragat ederek mülkiyet iddiasından vazgeçtiği ve davanın bu nedenle reddedilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18/1 maddesi hükmü uyarınca bu tür davalar hasımlı açılabileceği gibi hasımsız açılmasına da yasal olarak mani bir sebep bulunmamaktadır. Zira, gerek 3402 Sayılı Yasanın 14. ve gerekse 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 713/1. maddesi hükmü uyarınca hazinenin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmak suretiyle tescil isteme olanağının bulunmadığı tartışmasızdır.

Somut olaya gelince; davalı H…

… H…

…, hakkında açılan eldeki davada husumet itirazında bulunmuş ve mülkiyet iddiasında bulunmadığını savunmuştur.

Hal böyle olunca; davalılardan H…

… H…

… aleyhindeki davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı H…

… H…

…'ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9102
Karar No: 2010/5019
Karar Tarihi: 01.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9102 E.  ,  2010/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi, ... 12.İcra Müdürlüğünün 2007/15771 Esas sayılı dosyasından, 16.04.2008 tarihinde haczedilen Loder İş makinesini finansal kiralama yolu ile satın aldığını belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili,iş makinesinin borçlunun elinde haczedildiğini ve borçlu elinde bulunmasını gerektiren nedenleri izah edemediğinden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, davacının dava konusu iş makinesini Türkiye Finans Katılım Bankası AŞ den kiraladığı ve kiracı sıfatı ile bu davayı açamayacağından sıfat yokluğu nedeniyle davanın reddine karar vermiş hüküm davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, davacı 3.kişinin dava konusu iş makinesini 15.03.2007 tarihinde 24 ay vadeli olarak kiraladığı ve yargılama sırasında son taksiti 16.03.2009 tarihinde ödediği ve 26.03.2009 tarihinde de sözleşme konusu makinenin kiralayan şirket tarafından davacıya devir edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının kiracı sıfatından söz edilemez. Ancak, dava konusu iş makinesi 2918 sayılı Yasa’ya nın 22/c-2 maddesi ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 29/a 4-2 maddesi uyarınca özel veya tüzel kişinin üyesi bulunduğu Ticaret ve Sanayi odasına tescili zorunlu araçlardandır.aynı yönetmeliğin 35/c maddesi tescilli olmayan araçların satış ve devirlerinin geçerli olması için sahiplik belgesi esas alınarak noterlerce yapılacağı öngörülmüştür.

Somut olayda, dava konusu iş makinesi tescile tabi olan araç niteliğinde olmasına rağmen sahiplik belgesi esas alınarak noterce yapılacak devir işlemi ile mülkiyeti kazandığı iddia ve ispat edilememiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu iş makinesinin mülkiyetini anılan yasa ve yönetmeliği uygun olarak kazanamadığından bahisle davanın reddine karar vermesi gerekirken sıfat yokluğundan reddine karar vermesi isabetsiz ise de sonuç itibari ile doğru olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişi'den alınmasına 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5757
Karar No: 2012/8686
Karar Tarihi: 10.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/5757 E.  ,  2012/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9159
Karar No: 2020/2996
Karar Tarihi: 02.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/9159 E.  ,  2020/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/1-2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosu gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, hakkında mahkumiyet hükmü kesinleşen ... ile birlikte kendi aralarında altın alışverişi yapar gibi davranışlar sergiledikleri, o sırada dikkatini çeken katılanın sanık ve ...’in yanına gittiği, katılana küçük altın adı altında sarı renkli çakmağı 1.700 TL'ye sattıkları, daha sonra katılanın satın aldığı çakmağın altın olmadığını anladığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 6. fıkrasında yer alan, "Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye veya bunların kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde, uzlaştırma yoluna gidilmeksizin soruşturma sonuçlandırılır." şeklindeki, düzenleme dikkate alındığında,

Somut olayda uzlaştırmacı tarafından sunulan raporda sanığın kayıtlı telefonu olmadığından ulaşamadığı, teklif için çağrı yapmak amacıyla adresine davetname gönderildiği, sanığın adreslerinde bulunamaması nedeniyle uzlaşma davetiyesinin sanığa teslim edilemediği gerekçesiyle uzlaşma sağlanamadığı yönünde rapor düzenlenmiş ise de, Dairemizin 2015/10074 E., 2017/12737 K. sayılı bozma ilamının tarihinin 31/05/2017, mahkemece dosyanın uzlaştırma bürsuna gönderilme tarihinin 30/06/2017 olduğu, uzlaştırma raporunun düzenlenme tarihinin 28/04/2017 olarak yazıldığı, 02/05/2017 tarihinde ise onaylandığının, sanığın da 24/05/2017-20/02/2018 tarihleri rasında cezaevinde hükümlü olduğu, uzlaştırma raporu ekinde sanığa çıkarılan davetnamenin yer almadığı, sanığın da 08/02/2018 tarihli oturumda uzlaştırma davetnamenin kendisine ulaşmadığını, zaten 2017 yılı mayıs ayından beri cezaevinde bulunduğunu, katılan ile uzlaştırmanın sağlanmasını istediğini beyan etttiği, temyiz dilekçesinde de bu hususu vurguladığının anlaşılması karşısında; sanık ceza infaz kurumunda ise Segbis vasıtasıyla, ya da yoksa vasisine uzlaşma teklifinin yapılması değilse son bildirdiği adresine teklif davetnamesinin gönderilmesi, gözetilmeksizin, sanığa ulaşılamadığından bahisle uzlaşma sağlanamadığına dair rapora itibar edilerek, yazılı şekilde mahkumiyet hükmünün tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13829
Karar No: 2014/21468
Karar Tarihi: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13829 E.  ,  2014/21468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/120-2013/285

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer arttırıcı unsur oranının %100 oranında olacağı gözetilmeden daha düşük oranda kabulüyle az bedel tesbiti,

2-Dava konusu taşınmaz baraj gövdesi içinde kaldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2053
Karar No: 2024/4472
Karar Tarihi: 04.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/2053 E.  ,  2024/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2013/496 E., 2014/292 K.

SUÇ : Fuhuş

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 20.05.2014 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair UYAP ile dosya kapsamında belgeye rastlanılmadığından, sanığın 08.01.2024 tarihli başvurusunun 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz mahiyetinde olduğunun kabulüyle ve aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin de bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 24.03.2014 tarihli kararıyla sanığın fuhuş suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 20.05.2014 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yüzüne okunmadığına, kendisini savunamadığına, bu nedenle kendisine savunma ve temyiz hakkının verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 10.04.2014 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.05.2014 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.