erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/6418
Karar No: 2018/733
Karar Tarihi: 29.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/6418 E.  ,  2018/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında 13.07.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve TCK.nun 289/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ANKARA (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.01.2013 gün ve 2009/1393 esas, 2010/860 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/419 esasında kayıtlı başka bir davanın açıldığı ve karar verildiği anlaşılmakla; bu davanın mükerrer açılıp açılmadığının tespiti bakımından anılan dosyanın aslı ya da onaylı süreti getirtilip incelenerek gerekirse davaların birleştirilmesi yoluna da gidilip, suçun aynı eyleme ilişkin olup olmadığının belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Hacizli malları satış günü satış mahallinde hazır etmeyen sanığın, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın haczedilen malın sahibi olmadığı halde, sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK.nun 289/1...ikinci cümle gereğince indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

3- Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

4- Sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmasına dair talebinin TCK.nun 62. maddesini de kapsadığı anlaşılmakla, anılan hükmün uygulanmasına dair olarak gerekçesi açıklanarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4663
Karar No: 2016/217
Karar Tarihi: 14.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/4663 E.  ,  2016/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Ek karar onama

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15978
Karar No: 2014/2765
Karar Tarihi: 13.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15978 E.  ,  2014/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/153723

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2011/307 Esas, 2012/337 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde Osmaniye C Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan arkadaşına annesi tarafından gönderilen kıyafetin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 64/2. maddesine uygun olmaması nedeniyle içeri alınmayacağı kendisine bildirilen sanığın, şikayetçi görevlilere hitaben sarf ettiği “Bunu almak zorundasınız, kafanıza göre uygulama yapmayın, benim tepemi attırmayın, ben kanun tanımam, eski mahkumum, ya alacaksınız ya da sonuçlarına katlanacaksınız, ayağınızı denk alın, sizinle dışarıda görüşürüz” biçimindeki sözlerin, hangi görevin yaptırılmamasına yönelik direnme niteliğinde olduğu denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden ve TCK'nın 106. maddesinde yer alan tehdit suçu tartışılmadan dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1040
Karar No: 2014/12396
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1040 E.  ,  2014/12396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/258-2013/1267

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılardan B.. İ..ile M. Elektrik Dağıtım Aş vekillerine gerekçeli kararın Yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan temyiz eden davalılar vekillerinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma istemlerinin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10095
Karar No: 2011/12646
Karar Tarihi: 25.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10095 E.  ,  2011/12646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 31.08.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 293 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalıya ait 292 sayılı parselden geçit hakkı tesisini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 292 sayılı parselden 4 metre eninde geçit hakkı tanınmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacının paydaş olduğu 293 parsel sayılı taşınmaz geçit ihtiyacı içindedir. Ancak mahkemece geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken, komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzusuna göre degil, objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında bir tarım aracının geçeceği genişlikte ( emsaline göre 2,5-3m. ) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir.

Somut olayda 292 sayılı parselin güney sınırından B harfli yerden geçit kurulmuştur. Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereği 291 ile 292 parsel sayılı taşınmazların ortak sınırından geçit hakkı kurulabileceği alternatifi değerlendirilmemiştir.

Mahkemece bu alternatif diğerleri ile kıyaslanarak uygun görüldüğü takdirde 291 parsel malikleri aleyhine davacıya dava açmak üzere süre verilip, davalar birleştirilmesi ve sonucuna göre bu karar verilmelidir.

Ayrıca tarım arazilerinde bir tarım aracının geçeceği genişlik 2,5-3 metreyi geçmeyeceğinden bu hususun da gözardı edilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/6771
Karar No: 2015/10977
Karar Tarihi: 11.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6771 E.  ,  2015/10977 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/84-2014/87

DAVACI : R.. K..

DAVALI : Ö.. Ş..

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada Bakırköy 5. Asliye Hukuk ve Bakırköy 4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine aykırılık ve ayıplı ifa nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın tüketici işleminden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Tüketici Mahkemesince ise, davalı arsa sahibinin tüketici olarak sayılamayacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3/1-l maddesinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12135
Karar No: 2017/1867
Karar Tarihi: 06.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/12135 E.  ,  2017/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin beyanı, adli muayene raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde çocuk yaşta olan mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini ellerini kelepçeleyip, ayaklarını zincirlemek suretiyle zorla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, cebir kullanılarak gerçekleştirilen eylemin TCK'nın 109/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek aynı Kanunun 109/2, 109/3-e, 109/3-f maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde aynı maddenin birinci fıkrası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, mahkum olduğu 1 yıl 8 aylık hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ait bir hizmette bulunmaya ilişkin güvenlik tedbirleri ile aynı fıkranın ''e'' bendinde söz edilen ve uygulanıp uygulanmaması takdire bırakılan hak yoksunluklarına ilişkin olanlar hariç anılan maddenin uygulanması zorunlu olduğu halde bu hususta bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17340
Karar No: 2011/22094
Karar Tarihi: 21.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/17340 E.  ,  2011/22094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/809
Karar No: 2014/12395
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/809 E.  ,  2014/12395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2009/296-2013/455

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline gerekçeli kararın ve davalı H. İnşaat Sanayi Turizm Tic.Ltd.Şti vekilinin temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı H. İnşaat Sanayi Turizm Tic.Ltd.Şti vekiline duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11211
Karar No: 2019/4395
Karar Tarihi: 09.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11211 E.  ,  2019/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, 01.07.2014 tarihinde davalı sürücü ...'nün, sevk ve idaresindeki, davalı şirket nezdinde sigortalı 06 YVO 43 plakalı araç ile seyretmekte iken müvekkiline çarparak müvekkilinin yaralanmasına sebep olduğunu, müvekkilinin yaralanmasının BTM ile giderilemeyecek derecede sağ ayakta kırıklar olduğunun tespit edildiğini, tedavi sürecinde bir çok masraflar yaptığını, maddi açıdan zor durumda kaldığını beyanla, şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tüm davalılardan alınarak davacıya ödenmesi, müvekkili için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki diğer davalıdan davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1672
Karar No: 2018/2141
Karar Tarihi: 27.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/1672 E.  ,  2018/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı ile çekişmeli 118 ada 40 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 27.10.1981 tarih ve 6 sıra nolu tapu kaydı ile 29.11.1952 tarih ve 34 sıra nolu tapu kaydının tüm tedavülleri istenildiği halde anılan tapu kayıtları tüm tedavülleriyle birlikte gönderilmemiş, Dairemizin geri çevirme kararı gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

Çekişmeli 118 ada 40 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 27.10.1981 tarih ve 6 sıra nolu tapu kaydı ile 29.11.1952 tarih ve 34 sıra nolu tapu kaydının tüm tedavülleri ile getirtilerek dosyasına konulması, geri çevirme kararı gereğinin eksiksiz olarak yerine getirildiğinin yetkili hakim tarafından denetlenmesi, yargılamanın uzamasına neden olabilecek bu gibi davranışların yasal sorumluluğu gerektirdiğinin dikkate alınması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.