erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/785
Karar No: 2019/1389
Karar Tarihi: 19.12.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2019/785 E.  ,  2019/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Hacıbektaş Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 24.12.2015 tarihli ve 2015/100 E., 2015/201 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 19.11.2018 tarihli ve 2017/10854 E., 2018/11715 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 tarihli ve 1610-668 sayılı; 24.05.2017 tarihli ve 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizin 2015/100 esas 2015/201 karar sayılı kararında direnilmesine," denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine 19.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/13739
Karar No: 2018/4137
Karar Tarihi: 09.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13739 E.  ,  2018/4137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.12.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08.04.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde mağdurun ... Camii karşısına park ettiği motosikletini çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-e, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 24.08.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3128
Karar No: 2015/2919
Karar Tarihi: 09.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3128 E.  ,  2015/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki " itirazın iptali " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.05.2015 gün ve 2009/274 E- 2013/238 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 31.03.2014 gün ve 2014/2113 E.- 2014/5781 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece “direnilmesine” denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır. .

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin

harcın yatırana geri verilmesine, 09.12.2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/14012
Karar No: 2017/7879
Karar Tarihi: 11.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/14012 E.  ,  2017/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1-... 2-... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 02.04.2015 gün ve 2014/541 E. - 2015/342 K. sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalılar vekili temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz harcı yatırmış,müvekkillerinin mali durumlarının elverişli olmaması nedeniyle adli yardım talebinde bulunarak nispi harcı yatırmamış ise de dilekçesi ekinde sunmuş olduğu belgeler müvekkillerinin mali durumlarının tespiti için yeterli değildir, özelikle müvekkillerinin gelir kaynaklarına ve zorunlu giderlerine ilişkin herhangi bir belge sunmamıştır.

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı 6100 sayılı HMK 336/3 maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” hükmüne yer verilmiştir.

1-Hükmü temyiz eden davalılar vekili, HMK 336/2 maddesinde öngörülen belgeleri mahkemeye sunmadığından dayanaksız olan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yasal itiraz süreleri beklenildikten sonra, gerekli temyiz harcı yatırılmadan temyiz incelemesi yapılamayacağından nisbi temyiz harcının yatırılabilmesi için HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5113
Karar No: 2015/11187
Karar Tarihi: 01.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5113 E.  ,  2015/11187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/167665

MAHKEMESİ : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03.04.2015

NUMARASI : 2015/59 Esas, 2015/121 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın savunmalarına, 22.01.2015 tarihli ön inceleme tutanağında sanıktan ele geçirilen tabancanın kurusıkı tabanca olduğu ve 6136 sayılı Kanunda tanımı yapılan ateşli silahlar kapsamına girmediğinin belirtilmesine, Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 12.02.2015 inceleme tarihli ‘’inceleme konusu tabancanın namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, ancak katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, çapına uygun özel şekil ve nitelikteki kurşun küre ve saçma taneleri ihtiva eden sonradan “ateşli silah fişeği” niteliği kazandırılmış fişekleri patlattığı, mekanik aksamında, özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin bulunmadığı ve 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliğe haiz ateşli bir silah olarak mütalaa edilmesi gerektiğini’’ belirten uzmanlık raporuna ve tüm dosya içeriğine göre, söz konusu tabanca üzerinde inceleme yapılıp 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınıp, söz konusu tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra delillerin takdirinin gerekeceği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4745
Karar No: 2020/3904
Karar Tarihi: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/4745 E.  ,  2020/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 28.04.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6873
Karar No: 2020/3834
Karar Tarihi: 23.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6873 E.  ,  2020/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki düzeltilerek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Olay günü 08.30 sıralarında yerleşim yeri dışı, 50 km hız sınırı olan, iki yönlü, iki şeritli, 9 m genişliğe sahip, virajlı, asfalt, tepe üstü olan yolda, hava açık ve zemin kuru iken; katılan ..., yönetimindeki tescilsiz motosiklet ile çift yönlü köy yolunu takiben seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde, solundaki arazi yoluna dönüşü sırasında, karşı istikametten gelen sanık sürücü ...'in kullandığı kamyonet ile istikametine göre sol şeritte yolun sağ kenarına 6.4 mesafede çarpışması sonucu, katılanın hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı olayda;mahkemece tepe üstünün de bulunduğu kaza mahalline geldiğinde yola gereken dikkatini vermeyip hızını ve sürüşünü yol şartlarına göre ayarlamayan ve karşıdan gelip dönüş yapan araca dikkatsiz şekilde çarpması nedeniyle tali kusurlu olan sanığın cezalandırılmasına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, sanığa fazla ceza verildiğine ve verilen cezanın ertelenmediğine, katılan vekilinin ise kusura, sanığın ehliyetinin iptalinin gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13002
Karar No: 2014/21606
Karar Tarihi: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13002 E.  ,  2014/21606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12848
Karar No: 2018/11233
Karar Tarihi: 18.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12848 E.  ,  2018/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/992
Karar No: 2010/1045
Karar Tarihi: 23.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/992 E.  ,  2010/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek, yağma ve izinsiz silah taşımak suçlarından ... hakkında verilen hükmün kesinleşmesi üzerine 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 87/4, 31/3, 62, 149/1, 35, 31/3, 62, 6136 sayılı Kanunun 15/1, 55/3, 59. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/12/2007 gün ve 730/374 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A- Hükümlü hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmü, katılanların temyiz yetkileri bulunmadığından, vekillerinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B- Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 452/1, 55/3, 59; 497/1, 61, 55/3, 59.maddeleri gereğince kurulup, temyiz edilmeden kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Kasten yaralama sonucu öldürmek suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Yağmaya teşebbüs suçu yönünden, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 23/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/12234
Karar No: 2017/17329
Karar Tarihi: 21.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/12234 E.  ,  2017/17329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : NüfusDiğer Kayıtların Düzeltilmesi İstemli

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada temyiz isteminin süreden reddine dair kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 16.02.2017 gün ve 2017/521 Esas, 2017/2007 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davacının babaannesi ...'nın kız kardeşi 1912 doğumlu ...'in "..." olan anne adının "...." olduğunun tespiti ile nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, 24.10.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş, bu defa ek kararın davacı tarafından temyiz edilmesi sonucu mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı, 10.04.2017 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme isteğinde bulunarak, onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucu; mahkemenin davanın reddine dair kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, temyiz isteminin 24.10.2016 tarihli ek karar ile sürenin geçmiş olduğu gerekçesi ile reddedilmiş, iş bu ek karar 05.11.2016 tarihinde davacıya tebliğ edilmiş, davacının ek karara yönelik temyiz dilekçesinin 16.11.2016 tarihinde havale edilerek temyiz defterine kaydedildiği görülmüştür.

Bu durumda 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 432/son maddesi hükmünde öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacının ek karara yönelik temyiz isteminin sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken ek kararın incelenerek onanmasına karar verildiği yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından onama kararının kaldırılarak temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 16.02.2017 tarih ve 2017/521-2007 sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, davacının ek karara yönelik temyiz isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 432/son maddesi uyarınca SÜRE YÖNÜNDEN REDDİNE, karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/392
Karar No: 2019/789
Karar Tarihi: 06.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/392 E.  ,  2019/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.11.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.