erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/17644
Karar No: 2016/16272
Karar Tarihi: 21.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/17644 E.  ,  2016/16272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. ve özellikle bu Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca: adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davalı vekiline gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatalarda tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. m. 23/7, m. 24/5). Bu haliyle davalı vekiline yapılan tebligatlar geçersizdir.

2-.... Kurumunun 18.03.2016 tarihli yazısında davalı ...'ün hükümlü olduğu belirtilmektedir. Davalının kısıtlanıp kısıtlanmadığı, kendisine vasi tayin edilip edilmediği araştırılarak vasi tayin edildiğinin anlaşılması halinde gerekçeli karar vasiye tebliğ edilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalı vekiline tebliği; 2. bentte gösterilen sebeplerle davalıya vasi tayin edildiğinin anlaşılması halinde gerekçeli kararın vasiye tebliği sağlanarak temyiz ve katılma yoluyla temyiz süreleri de beklenmek suretiyle gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2016 (Çrş.)

....
Esas No: 2016/10631
Karar No: 2017/1677
Karar Tarihi: 03.04.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/10631 E.  ,  2017/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Belge ve yalan şahadet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 22.03.2004 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.02.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.02.2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 19.08.2011'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının (durma süreleri hariç), 22.03.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1887
Karar No: 2018/6577
Karar Tarihi: 21.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/1887 E.  ,  2018/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 29.03.2016 tarihinde başlatılan ilamlı icra takibinde borçlu idarenin, ilamda idare aleyhine hükmedilen tüm asıl ve ferilerden, idare lehine hükmedilen vekalet ücreti mahsup edilerek kalan miktarın takipten önce 22.03.2016 tarihinde alacaklı vekili hesabına yatırıldığını, takip alacaklısına borcunun kalmadığını ileri sürerek icra emrinin iptalini talep ettiği, mahkemece yapılan hesaplama sonucu şikayetin kısmen kabulüne, eksik kalan asıl alacak miktarının 5.022,90-TL, bu miktar için işlemiş faiz alacağının 137,47-TL, toplam alacak miktarının 5.160,37-TL olmak üzere icra emrinin düzeltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 33. maddesinde; ''İcra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. İtfa veya imha iddiası yetkili mercilerce re'sen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icra geri bırakılır.'' düzenlemesi mevcuttur.

Borçlunun ilam konusu borcun ödendiğine yönelik başvurusu İİK'nun 33/1. maddesine dayalı olarak yapılmış itfa itirazı niteliğindedir.

Somut olayda mahkemece yapılan hesaplamada borçlu idarenin sunduğu “ödeme emri belgesi” başlıklı belgeye göre 22.03.2016 tarihinde 446.020,29 TL ödeme yapıldığı esas alınarak sonuca gidildiği görülmekte ise de icra dosyasında bulunan banka ödeme dekontunda borçlu idarenin alacaklı vekili hesabına 23.03.2016 tarihinde 419.036,97 TL ödeme yaptığı görülmekte olup nitekim borçlu idarenin sunduğu “ödeme emri belgesi başlıklı” belgede de 446.020,29 TL'nin bütçe gideri tahakkuk toplamı olarak gösterildiği ve kesinti toplamı sonrası ödenmesi gereken miktarın 419.036,97 TL olarak yer aldığı görülmektedir.

O halde mahkemece, bu durum gözetilerek hesaplama yapılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının ve borçlunun temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16233
Karar No: 2017/7627
Karar Tarihi: 17.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/16233 E.  ,  2017/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.01.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 29.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 17.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/20229
Karar No: 2017/7329
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20229 E.  ,  2017/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2020/5128
Karar No: 2021/159
Karar Tarihi: 11.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/5128 E.  ,  2021/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/01/2020 tarihli ve 2018/364 esas, 2020/74 sayılı kararını kapsayan dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince tayin edilen 90 gün adli para cezasından anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında, 75 gün adli para cezası yerine 87 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında da bu hatalı hesaplama sonucu 75 gün adli para cezası karşılığı 1.500,00 Türk lirası yerine, 87 gün karşılığı 1.740,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle, fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu ceza miktarı üzerinden TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucunda 75 gün yerine 87 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle 1.500,00 TL adli para cezası yerine 1.740,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edildiği anlaşılmıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık Resul Gökçe hakkında, Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/01/2020 tarihli ve 2018/364 esas, 2020/74 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca belirlenen 90 gün adli para cezasından TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 75 gün adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 75 gün adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 1.500,00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8173
Karar No: 2015/9485
Karar Tarihi: 26.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/8173 E.  ,  2015/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2015

NUMARASI : 2013/253-2015/13

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 03.05.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 15.09.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. İ.. Ö.. geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/2709
Karar No: 2022/1921
Karar Tarihi: 03.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2709 E.  ,  2022/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.10.2018 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4689
Karar No: 2018/230
Karar Tarihi: 10.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/4689 E.  ,  2018/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 10.04.2017 gün ve 2015/26287 - 2017/4087 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci, 23'ncü ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur.

Karar düzeltme dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmiş ise de tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip iken isim vermekten de imtina ettiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalı tarafa yapılan karar düzeltme dilekçesinin tebliği geçersizdir. Buna göre bahsedilen usullere uygun biçimde davalı tarafa karar düzeltme dilekçesinin tebliği sağlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 10.01.2018(Çrş.)

....
Esas No: 2017/1149
Karar No: 2018/2704
Karar Tarihi: 26.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/1149 E.  ,  2018/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine, itirazın iptâli, icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı, icra takibine itiraz dilekçesinde alacağın 8.468,13 TL’sini kabul etmiş olup, kabul edilen kısım ile ilgili icra takibi kesinleşeceğinden, davacının bu kısım yönünden takibe devam etmesi mümkün olmasına rağmen kabul edilen kısımla ilgili itirazın iptâli davası açmasında hukuki yararı bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, davacı takip konusu alacağın tamamı için itirazın iptâlini istediğinden takipte kabul edilen 8.468,13 TL yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, davalının cevap dilekçesinde kabul ettiği 8.726,51 TL ile icra takibinde kabul ettiği 8.468,13 TL arasındaki fark olan 258,38 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi ve kalan kısım ile ilgili istemin kanıtlanamamış olması sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabul karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28828
Karar No: 2013/5765
Karar Tarihi: 07.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28828 E.  ,  2013/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yazılım programına ihtiyaç duyduğunu ve verilen teklif uyarınca davalı şirket ile anlaşmaya varıldığını, buna göre tahakkuk esaslı muhasebe proğramı ile analitik bütçe proğramı satın alınarak, tahsilat ve su endeks proğramlarının da bedelsiz olarak kurulacağı konusunda anlaşmaya varıldığını, anlaşmaya göre bilgisayar yazılım proğramının belediyenin tüm bilgisayarlarına yükleneceğini ve aksaksız işleyecek şeklinde kurulumunun yapılacağını bu hususta bilgilendirme seminer çalışmasıda yapılacağını, bu anlaşmalara rağmen davalının tam kullanıma açık olmayan tanıtım proğramını iki bilgisayara yüklemek dışında başka bir iş yapmadığını, anlaşma uyarınca ilk taksit olan 3000 TL.yi gününde ödediğini ve buna rağmen satın aldığı mal ve hizmeti almadığını, anlaşmaya aykırı davranması sebebiyle sözleşmesi feshedilen davalıya ödenen tutarı iade etmesi için İskenderun 2.noterliğince düzenlenen 13.07.2006 tarih ve ... yevmiye no.lu ihtarnamenin keşide edildiğini ancak yanıt alınamadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000 TL.nin ödeme tarihi olan 05.06.2006 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, sözleşme gereğince edimlerini tam olarak ifa ettiğini, buna ilişkin olarak düzenlenen iş emirlerinin davalı çalışanlarınca imzalandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafın edimini sözleşme gereğince ifa etmemesi iddiası ile feshedilen sözleşmeden dolayı, fesih öncesi ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davacıya ait biligisayarlar üzerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmış, sözleşmeye konu programların yüklendiğine ilişkin 23.12.2008 tarihli, uzmanlığı belli olmayan bilgisayarcı bilirkişi tarafından hazırlanan yetersiz incelemeye dayalı rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, dosya içerisinde bulunan 20.4.2006 ve 8.6.2006 tarihli davalı tarafça hazırlanıp davacı çalışanlarınca imzalandığı anlaşılan iş emri formlarının davacıyı bağlayıcı nitelikte olduğu, davalının sözleşme gereğince yüklendiği edimini ifa ettiğinin, sözleşme feshedilmiş ise de artık geçmişe dönük olarak verilen hizmet bedelinin iadesinin istenmesinin mümkün olmadığının gözetilmesi ve davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 7.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.