Esas No: 2022/5460
Karar No: 2024/8343
Karar Tarihi: 05.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5460 E.  ,  2024/8343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1548 E., 2021/2230 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2018 tarihli iddianamesiyle sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle dava açılmıştır.

2.Balıkesir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2020 tarih ve 2018/912 Esas, 2020/84 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarih ve 2020/1548 Esas, 2021/2230 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılması ile sanıkların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna, beraat hükmünün hukuka aykırı olduğuna, re'sen dikkate alınacak nedenlerle usule, kanuna ve hakkaniyete aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ... ile katılan ... arasında ... ilişkisi bulunduğu, olay tarihinde sanık ...'ın katılana aldığı hediyeleri vermek üzere katılan ile buluştukları sırada sanık ...'nın sevk ve idaresindeki araçla katılana yaklaştığı ve sanık ...'ın katılanı zorla araca bindirerek hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanıkların fikir ve ... birliği içerisinde katılana karşı cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede; "... katılan ile sanık ...'ın aralarında ... ilişkisi bulunması, her ne kadar katılan bir aydan beri tanışıp birkaç kez mesajlaştıklarını beyan etse de, Haziran ayının başından itibaren aralarında yüzlerce mesajlaşmanın bulunması, daha önce sanık ...'tan kontör ve kolye talebinde bulunması ve sanık ...'ın bu talepleri karşılaması, olay tarihinde sanıklar ile bir araya gelene kadar katılan ile sanık ... arasındaki telefon trafiğinin devam ettiğini HTS kayıtlarından anlaşılması, her ne kadar katılan sanıkların kendisinin telefonunu aldıklarını iddia etmiş ise de; katılanın sürekli görüştüğü bir erkek şahsa sanık ile bir arada bulunduğu saat 14:20'de mesaj atması ve sanıklar ile bir arada bulunduğu 13:27 - 14:43 saatleri arasında internetini sürekli kullandığının GPRS kayıtlarından anlaşılması, katılanın olayda 3 kişinin bulunduğu ve cep telefonu ile kolyesinin yağmalandığını iddia etmesine karşın tanık beyanına göre olay yerinde sanıklar haricinde başka bir kimsenin bulunmaması, katılanın telefonunun kendisinde ve kolyesinin aracın içerisinde bulunması karşısında sanıkların kolye hediye etmek amacıyla bir araya geldikleri ve katılanın bağırması üzerine korkup kaçtıklarını savunmaları ve jandarma tarafından arandıklarında gelmeleri karşısında sanıkların atılı eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunda sanıklar lehine çok kuvvetli şüphenin bulunması ve şüpheden sanık yararlanır şeklindeki evrensel hukuk kuralı da gözetilerek atılı suçu işlediklerine dair her türlü kuşkudan uzak, somut inandırıcı ve kesin delil bulunmayan sanıkların beraatı yerine yazılı gerekçeler ile mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı..." olduğu gerekçesiyle sanıklar hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararları kaldırılarak sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, sanıkların savunmaları, katılanın anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Bölge Adliye Mahkemesince kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan kurum vekilinin, eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna, beraat hükmünün hukuka aykırı olduğuna, re'sen dikkate alınacak nedenlerle usule, kanuna ve hakkaniyete aykırı kararın bozulması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarih ve 2020/1548 Esas, 2021/2230 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.