erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/11807
Karar No: 2010/5211
Karar Tarihi: 05.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11807 E.  ,  2010/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava dilekçesinde, kat mülkiyetli anataşınmazın ortak yerlerinden davacı tarafa ayrılmış kısma el atıldığı ve ortak yerdeki duvarın yükseltilmesine kapı boşluğun kapatılmasına karşı çıkıldığı ileri sürülerek ortak yerlere el atmanın ve muarazanın giderilmesi ile ortak yerdeki duvarın yükseltilmesine ve davalıların kat mülkiyetinden doğan borç ve yükümlülüklerini yerine getirmelerine karar verilmesi istenilmiş, mahkemece yönetim planında "ortak yer yoktur" şeklindeki düzenleme nedeniyle dava konusu yer ortak yer olmadığından iki bağımsız bölüm arasındaki duvarın yükseltilmesine, üzerine harpuşta yapılmasına duvarla merdiven arasındaki kapının kapatılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 4. maddesinde ortak yerlerin sözleşme ile belirtilebileceği ve a, b ve c bentlerinde sayılan yerlerin mutlak ortak yerlerden olduğu hükmü dikkate alındığında yönetim planının 2. maddesinde yer alan "ortak yer yoktur" şeklindeki düzenleme herhangi bir hüküm ifade etmez.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle bilirkişi raporları içeriğinden kat mülkiyetli anataşınmazın ortak yerinde olup yükseltilmesi ve kapı boşluğu olarak açık bırakılan kısmının da kapatılması istenilen duvarın onaylı mimari projede yer almadığı halde fiilen yapılmış olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasında tüm kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat onarım ve tesisler yapılamıyacağı hükme bağlanmıştır. Ancak davacının bu duvarın yıkılması yönünde herhangi bir istemi olmayıp mevcut olan bu duvarın yükseltilmesini ve kapı boşluğunun kapatılmasını istemektedir. Duvar projeye aykırı olduğuna göre davacının duvarın kendi isteğine göre değiştirilmesini hakimden istemesine yasal olanak bulunmamaktadır.

Bu nedenle davacının fiilen var olan duvarda değişiklik yapılması yönündeki istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13676
Karar No: 2011/20365
Karar Tarihi: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13676 E.  ,  2011/20365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10395
Karar No: 2017/17970
Karar Tarihi: 10.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10395 E.  ,  2017/17970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ecrimisil ve değer azalışı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Van ... yönünden husumetten reddine ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ecrimisil ve değer azalışı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde ve davalı .... den tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas bilirkişi raporunda 63.749,59TL kanal, yol ve kanal ile doğal dere arasında kalan kısım bedeli hesaplandığı, davacının bu kısım için 5.000,00TL talep ettiği anlaşıldığı halde talep aşılarak 8.000,00TL kamulaştırmasız el atma tazminatı üzerinden tam kabul hükmü kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı .... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Davalılardan...' den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29323
Karar No: 2014/9953
Karar Tarihi: 02.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/29323 E.  ,  2014/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/504-2013/236

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, profesyonel futbolcu olduğunu ve dünya çapında tanındığını, takım arkadaşı ile yaşadığı bir olay sonrasında 05.04.2012 tarihinde kontrol amacı ile davalı hastanenin Bahçelievler şubesine gittiğini,hastanede bulunduğu sırada çekilen güvenlik kamera görüntülerinin 09.04.2012 tarihinde Kanaltürk adlı televizyonda yayınlanan " Telegol " adlı programda yayınlandığını ve taraflar arasında iyiniyetle çözüme kavuşturulan olayın kamuoyunun dikkati çeker hale getirildiğini, davalı hastanede çekilen görüntülerin özel hayatına ilişkin olduğunu ve davalının sır saklama yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini, hasta haklarına aykırı davrandığını, yayınla ağır elem ve kederin meydana geldiğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı şirkete ait hastanede,davacının tedavi sonrası asansörden çıkıp otoparka giderken güvenlik kamerası ile çekilen görüntülerinin ulusal yayın yapan bir televizyon kanalında yayınlandığı taraflar arasında ihtilaf konusu olmadığı gibi dosya kapsamı ile de sabitttir.Hastane tarafından elde edilen güvenlik amaçlı bu görüntülerin,hiçbir haklı ve geçerli sebep olmaksızın davacının izni ve rızası

dışında paylaşılması kişilik haklarının ihlali mahiyetindedir. Sözkonusu görüntülerin,güvenlik amaçlı olarak alındığının anlaşılmasına göre,hastanenin önce kişilik, daha sonra hasta hakları göz önüne alındığında elde ettiği görüntüleri saklanma mükellefiyeti bulunulup, bunun kanuna uygun sebepler dışında,rıza olmaksızın paylaşılması doğru değildir. Kaldı ki, davalının sağlık kuruluşu olduğu ve kamunun haber alma hakkının korunması yönünde de bir yükümlülüğünün bulunmadığı karşısında, kişilik hakları ihlal edilen davacının haline münasip bir tazminata hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9444
Karar No: 2022/3633
Karar Tarihi: 01.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9444 E.  ,  2022/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 23/11/2020 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip ek karar verilmesi için davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, davalının temyiz incelemesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/231
Karar No: 2014/3540
Karar Tarihi: 18.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/231 E.  ,  2014/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 21.02.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 22.03.2013 günü temyiz eden katılanın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1408
Karar No: 2011/2752
Karar Tarihi: 10.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1408 E.  ,  2011/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAYCUMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakan M.'nin 6 parça taşınmazdaki paylarını 16.9.2002 tarihinde ve satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, ancak yapılan işlemin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve miras payları oranında tescil, olmazsa tenkis isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalı, ididaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve pay oranında tescil, olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, mahkemece kısa kararda “çekişme konusu 6 parça taşınmaz hakkında tapu iptali ve davacıların miras payları oranında tescile” karar verilmişken, gerekçeli kararda 1463 sayılı parsel hakkında hüküm kurulmaksızın diğer 5 parça taşınmaza ilişkin pay oranında iptal ve tescile” hükmolunmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzereHUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7509
Karar No: 2011/7736
Karar Tarihi: 20.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7509 E.  ,  2011/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine, davacılardan ... vekili ile ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Gördes ilçesi, ... köyü, ... mevkii 108 ada 217 parsel sayılı 22503,73 m² yüzölçümlü taşınmaz, tarla niteliği ve 04.05.1971 tarih 2 sıra, 07.04.1951 tarih 9 ve 10 sıra, 12.07.1943 tarih 20 sıra nolu tapu kayıtlarına, 108 ada 265 parsel sayılı 23626,38 m² yüzölçümlü taşınmaz, tarla niteliği ve 17.07.1964 tarih 6 sıra, 20.09.1967 tarih 17 sıra, 23.09.1975 tarih 2 sıra, 11.11.1999 tarih 1 sıra nolu tapu kayıtlarına göre tutanakların edinme sebebinde ...'nın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinde olduğu belirtilmiş ise de; Kadastro Mahkemesinin 2006/17 Esasında, davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu savıyla dava açılmıştır. Kadastro Mahkemesinde davacı ... Yönetimi, 12/09/2006 havale tarihli dilekçesinde ... ... Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4/3 maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosunda davalılara ait taşınmazın orman sınırları dışında bırakılmasına ilişkin işlemin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Aynı parsele ilişkin olarak ..., adına tescili talebi ile, ... ve arkadaşları vekili de taşınmazın muris ......'dan kalan tapulu yerlerden olduğu iddiasıyla veraset ilamındaki payları oranında mirasçılar adına tescili talebi ile ayrı ayrı dava açmışlardır. Kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davaları ile malik hanesi boş olarak bırakılan kadastro tespit tutanağı aslı birleştirildikten sonra mahkemece, ... ile ... ve arkadaşlarının davalarının reddine, Orman Yönetiminin davasının Kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından nitelendirmeye, ... vekili ile ... Sert ve arkadaşları vekili tarafından esasa ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılıp 15.08.2006 – 13.09.2006 tarihleri arasında ilan edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz eden gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9789
Karar No: 2018/1804
Karar Tarihi: 12.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/9789 E.  ,  2018/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve Davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, .... ili, Merkez İlçesi .... Köyü ..... Mevkiinde kendilerine ait 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazlar bulunduğunu, bu taşınmazlarına ulaşmak için kullandıkları ve yine köy halkının da köy su deposuna, tarla ve bahçelerine gidiş yolu olarak kullandıkları, davalıların da sahibi oldukları 44 parsel sayılı taşınmaza ulaşmak için kullandıkları 388,10 metrekarelik köy içi kadim yolu bulunduğunu, davalının kadim köy yolunu da içine alan köy boşluğunu adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalı adına kayıtlı 518 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptaline, köy boşluğu ve köy yolu olarak tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ... vekili, müvekkili tarafından dava konusu taşınmazın 1999 yılında usulüne uygun olarak Maliye Hazinesinden satın alındığını, satın alındığı tarihten bu yana da dava konusu parsel içerisinde kalan yolun ulaşıma kapatılmasının söz konusu olmadığını, davanın reddini istemiştir. Davalı Hazine vekili, tapu iptaline konu taşınmazın mülkiyetinin hazineye ait olmadığını, hazinenin dava konusu parselin davalıya satışı davalı ile hazine arasında bir işlem olup davacıyı hiçbir şekilde bağlamadığını, davanın hazine yönünden husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek, Fen Bilirkişisi ... ... ve .......nin 24.05.2012 tarihli raporunda belirtilen ve ekli krokisinde davalıya ait 518 parsel içerisinde kalan (A) harfi ile gösterilen alanın davalı adına kayıtlı olan tapusunun iptali ile yol olarak haritasında gösterilmesine, karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Somut olayda, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, dava konusu çekişmeli bölümün kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak bırakıldığı, daha sonra Hazine tarafından tapu ihdas edilmek suretiyle davalı ...'a satıldığı, anlaşılmaktadır. Ne var ki, kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın kuzeyinin yol olarak bırakıldığı, çekişmeli taşınmazın ve çevresindeki taşınmazların yol ihtiyaçlarının belirlendiği ve buna göre kadastro paftasının oluşturulduğu açıktır. Çekişmeli yerin kadim yol olduğu iddiası kanıtlanamadığından davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.03.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5496
Karar No: 2023/9228
Karar Tarihi: 18.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5496 E.  ,  2023/9228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2020/2161 E., 2021/242 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.04.2021 ve 19.11.2021 tarihli ve 2020/2161 Esas, 2021/242 Karar sayılı ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.11.2021 tarihli ve 2020/2161 Esas, 2021/242 Karar sayılı ek kararın da temyiz edildiğinin belirlendiği; ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.09.2022 tarih ve 2-2021/75751 Tebliğname numaralı Tebliğnamede bu hususta bir görüş belirtilmediğinin anlaşılması karşısında bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28
Karar No: 2014/15418
Karar Tarihi: 23.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/28 E.  ,  2014/15418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 4 - 2011/380632

Mahkemesi : Tarsus 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22/04/2011

Numarası : 2008/737 - 2011/424

Suç : Görevi kötüye kullanma

Görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 11.02.2008 tarih ve Yüksek Sağlık Şurası'nın 18-19.03.2010 tarihli raporlarına göre; 22.11.2005 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeni ile yaralanan katılanın, aynı gün getirildiği Tarsus 70. Yıl Devlet Hastahanesinde Ortopedi ve Travmatoloji doktoru olan sanık tarafından muayenesi yapıldıktan sonra "sağ acetabulum, femur kırığı ve dolaşım bozukluğu tanısı" ile yatışının yapıldığı, ayağı alçıya alınan katılanın 25.11.2011 tarihinde kalp damar uzmanının muayenesi sonrasında "alt ekstremite dolaşım bozukluğu" nedeni ile Çukurova Tıp Fakültesi Hastahanesine sevkedildiği ve buradaki tedavisi sırasında katılana sağ diz altı amputasyonu yapıldığı, mevcut arter ve ven yırtığının fark edilmemiş olması, katılanın yeterince takibinin yapılmamış olması ve kalp damar cerrahi konsültasyonunun geç yapılması nedenleri ile sanık doktorun, mesleğinin gerektirdiği objektif özen ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirmemek suretiyle katılanın yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla; sanığın sabit olan taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken; 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçu ile ilgili madde gerekçesinde açıkça belirtilen, “Görevi kötüye kullanma suçu, genel, tali ve tamamlayıcı bir suç tipidir. Bu nedenle, görevin gereklerine aykırı davranışın başka bir suçu oluşturmadığı hâllerde, kamu görevlisini bu suça istinaden cezalandırmak gerekir. Buna karşılık, görevle bağlantılı yükümlülüğün ihmali sonucunda şayet bir kişi ölmüş veya yaralanmış ise, kişi artık görevi kötüye kullanma suçundan dolayı cezalandırılamaz. Bu durumda, ihmalî davranışla işlenmiş öldürme veya yaralama suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekir.” ifadeleri de nazara alınmayıp, eksik incelemeyle ve yanılgılı değerlendirme sonucunda, yasal ve yeterli olmayan gerekçeler ile yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.