erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/18306
Karar No: 2016/14357
Karar Tarihi: 29.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/18306 E.  ,  2016/14357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

25.05.2003 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderinin "üçüncü kişi" sıfatıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair işbu davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun," Kasdı veya suç sayılır hareketi ile sigortalının, eşinin veya çocuğunun hastalanmasına sebep olan kimseye, bu kanun gereğince hastalık sigortasından yapılan her türlü giderler tazmin ettirilir." şeklindeki 39. maddesidir. Anılan düzenleme gereği, üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, kusurlu bir hareketinin varlığı halinde, rücu alacağından sorumludur.

Dava dosyası incelendiğinde, hükme esas alınan kusur raporunda, sigortalının %62,5, davalı ...’in %25 ve sigortalının kullanmış olduğu araçta yolcu konumunda bulunan müteveffa... ’ın %12,5 oranında kusuru bulunduğu belirtilmiş ise de, mevcut olayın meydana gelmesinde yolcu konumunda bulunan ... ’ın ne gibi bir etkisi olduğu hususunun tartışılmadığı anlaşılmakla, yolcu... ’ın kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun olup olmadığı hususunun tartışılması gerektiğinden, tarafların kusuru yönünden, konusunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasa uyarınca trafik kazalarından kaynaklı tedavi giderleri istenemeyeceğinden, bu hususta kusuru bulunmayan davacı Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca araştırma yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 29.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/5186
Karar No: 2010/1083
Karar Tarihi: 16.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5186 E.  ,  2010/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine ve ...aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Gaziantep 3.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 25.06.2009 gün ve 451/311 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 3098 parsel üzerinde müvekkili ...'in 20 seneyi aşkın süre zilyet olduğunu, taşınmazın maliki olarak bulunan... oğlu ...'in uydurma bir isim olduğunu, tapu kaydından gerçek malikin kim olduğunun anlaşılamadığını açıklayarak TMK.nun 713/2.maddesine göre dava konusu 3098 parsele ilişkin tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili,... oğlu ...'in tanınmadığını, TMK.nun 501. maddesine göre, mirasçı bırakmadan ölen kimselerin mirasının Devlete kalacağını açıklayıp davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

24.11.1960 tarihinde yapılan tapulama çalışmaları sırasında, dava konusu 3098 parsel vergi kayıt maliki Sülo oğlu Süleyman'ın zilyetliğinde iken taşınmazı tapulama tespitinden 8 yıl önce 200 lira bedelle... oğlu ...'e sattığı ve ...'in de nizasız fazılasız malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğu belirlenerek ...adına tespit edilip tapuya tescil edilmiştir.Tapulama tutanağı muhtar ve mahalli bilirkişilerce de imzalanmıştır. Tapulama tutanağı tapunun eki belgelerinden olup, tapu kütüğü kapsamındadır. Dolayısıyla artık kayıt maliki...'ın tapu kütüğünden kim olduğu anlaşılamayan kişi olarak vasıflandırılması mümkün değildir. Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkansız olmasıdır. (Yargıtay HGK.nun 10.04.1991 T. 1991/8-51 -194 K. sayılı ilamı) Kütükteki bilgi ve belgelerden gerekli dikkati gösteren herkesin malikin kim olduğunu anlayamayacağı ve malik sütununun boş bırakılması, malik adının müphem ve yetersiz gösterilmesi, malik adının silinmiş ve yenisinin yazılmamış olması gibi hallerde malikin tapu kütüğünden anlaşılamadığı sonucuna varılır. Görülmekte olan davada kayıt malikinin kim olduğu kütükten anlaşıldığına göre, davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13308
Karar No: 2024/20839
Karar Tarihi: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13308 E.  ,  2024/20839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.06.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/948 E., 2024/808 K.

KATILANLAR : ......

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.06.2024 tarihli ve 2024/948 Esas, 2024/808 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca,on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 25.06.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1782
Karar No: 2013/5396
Karar Tarihi: 25.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1782 E.  ,  2013/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine 25/09/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine ise yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24899
Karar No: 2016/3829
Karar Tarihi: 29.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24899 E.  ,  2016/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar ve ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyulmuş ise de gerekleri yerine getirilmemiştir.Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarına Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz il merkezinde bulunduğu dikkate alındığında; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, hükümet konağı, adliye ve belediye binası gibi ilçenin merkezi yerlerine uzaklığı, emsallere olan mesafesini de gösterir işaretlenmiş krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3671
Karar No: 2012/4133
Karar Tarihi: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3671 E.  ,  2012/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7907
Karar No: 2019/50
Karar Tarihi: 14.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7907 E.  ,  2019/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : 1-... 2-...

DAVA TÜRÜ : Torunla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, babaanne ve dede ile torunu arasında kişisel ilişki kurulması isteğine ilişkindir. İlk derece Mahkemesince davacılar ve torunları Taha Toprak arasında her ayın 1. Cumartesi günü saat 10:00 ile Pazar günü saat 16:00, dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 3. günü saat 16:00, her yıl Ağustos ayının 1. günü saat 10:00 ile 8. günü saat 16:00'ya kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, karara karşı davalı anne tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince davalı annenin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu çocuk Taha Toprak 12.12.2009 doğumlu olup, anne ve babası boşanmış; boşanma kararı ile velayet davalı anneye bırakılmış, velayetin kullanılması kendisine bırakılmayan baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir.

Kanuna göre olağanüstü haller mevcutsa, çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde diğer kişilere özellikle hısımlarına çocukla kişisel ilişki kurulması hakkı tanınabilir (TMK m. 325/1). Boşanma kararı ile kendisine kişisel ilişki hakkı tanınmış olan baba Rusya'da yaşamaktadır. Davacılar ve davalı anne ile torun Muğla'da yaşamaktadır. Babanın yurt dışında çalışıyor ve yaşıyor olması TMK'nun 325/1. maddesindeki olağanüstü hal kavramı içine girmez. Boşanma kararı ile baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki yeterli olup, babanın yurt dışından gelememe sebebine ilişkin bir olağanüstü hal, davacılar tarafından kanıtlanmamıştır. Davacılar, babaya tanınan kişisel ilişki süresi içinde torunlarını görme ve aile bağlarını koruma ve geliştirme imkanına sahiptir. O halde, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Bu itibarla ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 03.10.2018 tarihli kararının kaldırılmasına, Muğla Aile Mahkemesi'nin 25.01.2018 tarihli kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 03.10.2018 tarihli 2018/2798 esas, 2018/3579 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, Muğla Aile Mahkemesinin 25.01.2018 tarihli, 2016/634 esas ve 2018/39 karar sayılı kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2019 (Pzt.)
Esas No: 2015/8797
Karar No: 2019/11541
Karar Tarihi: 09.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8797 E.  ,  2019/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdur hakkında Bursa Dörtçelik Çocuk Hastalıkları Hastanesinde görevli pratisyen doktor tarafından düzenlenen 12.09.2011 tarihli, 595 sayılı ilk raporda yapılan cinsel muayenede anüs etrafının hiperemik bulunduğunun belirtilmesinin ardından Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığında görevli adli tıp uzmanınca hazırlanan 13.09.2011 tarihli ikinci raporda ise mağdurda akut ya da kronik livata bulgusu saptanmadığının belirtilmesi karşısında, 12.09.2011 tarihli ilk raporu tanzim eden doktorun temin edilerek raporda geçen bulguya ilişkin dinlenmesinden ve aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurun maddi gerçeğin ortaya çıkartılması açısından, 5271 sayılı CMK'nın 210/1 ve 236/2. maddeleri gereğince temin edilerek beyanının alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek suça süreklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında olay günü işlediği iddia edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarıyla ilgili olarak eylemlerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığında görevli uzman doktor tarafından düzenlenen 13.09.2011 tarihli raporda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin görüş belirtilmemesi karşısında anılan hususta ek rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/550
Karar No: 2020/3815
Karar Tarihi: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/550 E.  ,  2020/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi olan ... açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyetinin gerçekleşmiş olacağı, açığa imza atandan aldığı kağıdı faile veren sanık ...’in eyleminin de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştirak niteliği kazanacağı ve yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK'nin 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 204/1. maddesindeki “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık ...’in eyleminin TCK'nin 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 204/1. maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz taleplerinin reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkralarından çıkarılması ve yerine ''Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' ibarelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28860
Karar No: 2015/45716
Karar Tarihi: 03.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28860 E.  ,  2015/45716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.