Esas No: 2023/6463
Karar No: 2024/3797
Karar Tarihi: 23.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6463 E.  ,  2024/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/704 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından Eskişehir 1. İnfaz Hakimliğinin 24.09.2021 tarihli ve 2021/8404 Esas, 2021/8404 Karar sayılı içtima kararı ile 36 yıl 63 ay 70 gün hapis cezasına hükümlü ...'in, Eskişehir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bu cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, hükümlünün infaza konu cezalarının tamamı 18 yaş öncesinde işlemiş olduğu suçlara ilişkin olsa da, çocuk eğitimevinde cezasını infaz etmekte iken firar etmesi sebebiyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiğinden, çocuk eğitimevinde devam etmekte olan bir infazı bulunmadığından Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 7 nci maddesinden yararlanamayacağı gerekçesiyle reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 24.01.2022 tarihli ve 2022/1755 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikayetin, hükümlünün infaz ettiği cezalara ilişkin suçların tamamının çocuk yaşta işlenmiş olduğu, cezasının infazına başlandığında hükümlünün 18 yaşından küçük olduğundan açık ceza infaz kurumuna ayrılması gerektiğinden bahisle kabulü ile anılan kurul kararının kaldırılmasına dair Eskişehir 1. İnfaz Hâkimliğinin 04.03.2022 tarihli ve 2022/1023 Esas, 2022/2499 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2022/704 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-26-16200-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/65352 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/65352 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 15/3 üncü maddesinin "Haklarında tutuklama kararı bulunanlar ile 11 inci madde kapsamına girenler hariç olmak üzere, bu tesislerde bulunan çocuk hükümlüler kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilmezler." şeklinde,

Anılan Kanun'un 11/1 inci maddesinin "Çocuk tutukluların ya da çocuk eğitimevlerinden disiplin veya diğer nedenlerle kapalı ceza infaz kurumlarına nakillerine karar verilen çocukların barındırıldıkları ve firara karşı engelleri olan iç ve dış güvenlik görevlileri bulunan, eğitim ve öğretime dayalı kurumlardır." şeklinde,

Anılan Kanun'un 46/8 inci maddesinin "Kapalı ceza infaz kurumuna iade: Çocuğun, eyleminin nitelik ve ağırlığına göre çocuk kapalı ceza infaz kurumlarına, bulunmadığı hâllerde kapalı ceza infaz kurumlarının çocuklara ayrılan bölümlerine altı ay, bu fıkrada sayılan disiplin eylemlerinin ikinci veya daha fazla tekrarı hâlinde ise bir yıl süre ile iadesidir. Çocuk, bu fıkra dışında işlenen disiplin suçları ve disiplin cezalarından dolayı çocuk kapalı infaz kurumuna iade edilemez. Kapalı ceza infaz kurumuna iadeyi gerektiren eylemler şunlardır" şeklinde olduğu ve anılan maddenin (d) bendinin firara teşebbüs etmek veya firar etmek eylemini düzenlediği,

Dosya kapsamına göre, hükümlünün 04.07.2017 tarihinde eğitimevinden firar etmesi nedeniyle Ankara Çocuk Eğitimevi Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 02.03.2020 tarihli ve 2020/105 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 46/8-d maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iade disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Her ne kadar İnfaz Hakimliğince hükümlünün infaz ettiği tüm cezalara ilişkin suçların çocuk yaşta işlenmiş olduğu, cezanın infazına başlandığında da hükümlünün 18 yaşından küçük olduğu, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesini gerektiren bir karar veya tutuklama halinin bulunmadığı, hükümlünün cezasının infazının açık kurumda yapılması gerektiğinden bahisle İdare ve Gözlem Kurulu kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-c maddesinin " Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı... kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki ve,

5275 sayılı Kanun'un 48/5 inci maddesinin "Çocuk hükümlüler hakkında verilen disiplin cezaları; a) Uyarma ve kınama cezaları kararla birlikte, b) Onarma, tazmin etme ve eski hâle getirme cezası yedi gün sonunda, c) Harcamalarına sınır koyma cezası otuz gün sonunda, d) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası otuz gün sonunda, e) Teşvik esaslı ayrıcalıkları geri alma cezası otuz gün sonunda, f) İznin ertelenmesi cezası altmış gün sonunda, g) Kapalı ceza infaz kurumuna iade cezası altmış gün sonunda, h) Odaya kapatma cezası doksan gün sonunda, Kendiliğinden kalkmış sayılır. (a) bendi hariç,

bu fıkradaki diğer süreler karar tarihinden, firar hâlinde infaz tarihinden itibaren başlar." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

İnfaz Hakimliğince hükümlü hakkındaki disiplin cezasının infaz edilip edilmediği ve infaz edilmiş ise 5275 sayılı Kanun'un 48/5 inci maddesinin (g) bendi uyarınca disiplin cezasının infaz edildiği tarihten itibaren 60 günlük sürenin gerçekleşip gerçekleşmediği, ayrıca anılan Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması için Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu tarafından verilmiş iyi hal kararının bulunup bulunmadığı gözetilmeden, hükümlünün cezasının açık ceza infaz kurumunda infaz edilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen infaz hakimliği kararına karşı yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün 04.07.2017 tarihinde eğitimevinden firar etmesi nedeniyle Ankara Çocuk Eğitimevi Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 02.03.2020 tarihli ve 2020/105 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 46/8-d maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iade disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, firar eden hükümlü hakkında yakalandıktan sonra infaza başlandığı tarihteki yaşı dikkate alınmaksızın İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.03.2022 tarihli ve 2022/704 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.