Esas No: 2021/15878
Karar No: 2024/6650
Karar Tarihi: 16.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/15878 E.  ,  2024/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/29 Esas, 2018/440 Karar

SUÇ : Halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2017 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 213 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile aynı Kanun'un 218 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli kararının; sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 19.12.2018 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; somut olayda "açık ve yakın tehlike" oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın, FACEBOOK isimli sosyal medya hesabından elinde silahla bir fotoğraf paylaşıp fotoğrafın alt kısmına '' başkanlık sistemine hayır diyenleri tıpkı 15 Temmuz gibi sokaklarda bekliyor olucaz...#BİRUMUTTURYAŞAMAK '' şeklinde cümle yazmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. Açık kaynak araştırmasına göre; söz konusu sosyal medya hesabı herkese açıktır.

2. Mahkemesince; sanığın basın yoluyla halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 213 üncü maddesi "(1) Halk arasında endişe, korku ve panik yaratmak amacıyla hayat, sağlık, vücut veya cinsel dokunulmazlık ya da malvarlığı bakımından alenen tehditte bulunan kişi, iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Suçun silahla işlenmesi halinde, verilecek ceza, kullanılan silahın niteliğine göre yarı oranına kadar artırılabilir." şeklindedir.

2. İşbu suçun mağduru toplumu oluşturan herkestir. Maddedeki anlamıyla halk tabiri, belirli bir yerde veya çevrede yaşamayan belirsiz sayıdaki kişilerdir.

3. Bu açıklamalar ışığında; oluş, tüm dosya kapsamı, açık kaynak araştırma raporu ve sanığın yargılama konusu paylaşımı kendisinin yaptığına dair aşamalardaki ikrarları birlikte değerlendirilmiştir. Bu cihetle; sanığın, FACEBOOK isimli sosyal medya hesabından silahla paylaştığı fotoğrafın alt kısmına yaptığı "olay ve olgular" bölümünde detaylandırılan paylaşımı ile belirsiz sayıdaki kişilere yönelik olarak silahla, aleni şekilde ve yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılmaktadır. Ayrıca; madde metninin ve gerekçesinin incelenmesinde; kamu güvenliği yönünden "açık ve yakın tehlike"nin ortaya çıkması bu suçun unsuru olarak düzenlenmemiştir. Açıklanan nedenlerle; sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2018/29 Esas, 2018/440 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz

incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.