erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2286
Karar No: 2013/3036
Karar Tarihi: 20.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2286 E.  ,  2013/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2011 tarih ve 2010/82-2011/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli, yükseltilmiş zeminlerde kullanılan ayak tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek davalı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tescilli tasarımının yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tasarımının yeni ve ayırt edici olduğu ancak 554 Sayılı KHK'nın .... maddesinde yer alan tasarım tanımına uygun düşmediği, davalı tasarımının nihai kullanımda görünür olması şartını yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7406
Karar No: 2014/4300
Karar Tarihi: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7406 E.  ,  2014/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/98483

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30.11.2010

NUMARASI : 2010/20 Esas, 2010/709 Karar

SUÇ : Fuhuş

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 21.11.2013 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, ölüp ölmediği hususu mahallinde araştırma yapılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4326
Karar No: 2014/3693
Karar Tarihi: 17.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4326 E.  ,  2014/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosikletin, davalının maliki olduğu aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, vücudunda kemik kırıkları oluştuğunu ve defalarca ameliyat olmak zorunda kaldığını belirtip, manevi olarak derin üzüntü içinde bulunduğunu bildirerek 30.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, manevi tazminat miktarının çok yüksek olduğunu ileri sürüp, davacının güvenlik için gerekli donanım tedbirlerini almaması nedeniyle kazanın sonuçlarının ağırlaştığını ve müvekkilinin kusurlu bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 12.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 667,88 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/12603
Karar No: 2007/861
Karar Tarihi: 31.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12603 E.  ,  2007/861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Nazilli  Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 06.06.2006
Esas No: 2012/16922
Karar No: 2012/20637
Karar Tarihi: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16922 E.  ,  2012/20637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5647
Karar No: 2017/12197
Karar Tarihi: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5647 E.  ,  2017/12197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2017/1289
Karar No: 2017/10533
Karar Tarihi: 14.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/1289 E.  ,  2017/10533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın küçük yaya murise tam kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşleri olduğunu, elem çektiklerini beyanla, davacı anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 20.000’er TL manevi, davacı kardeşler için ayrı ayrı 10.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirkete ait aracın davalı sürücüsünün olayda kusursuz ya da az kusurlu olduğunu, davacı anne babanın çocuğunun gözetiminde yeterli özeni göstermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların davasının kısmen kabulü ile baba ... ve anne ... için ayrı ayrı 20.000,00 TL, kardeşler ..., ..., ..., ..., ... ve ...için ayrı ayrı 7,500,00 TL olmak üzere toplam 85.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilde tekerrüre yer verilmeyecek şekilde müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin

reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.354,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı... Ltd. Şti.'nden alınmasına 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13633
Karar No: 2016/2902
Karar Tarihi: 08.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/13633 E.  ,  2016/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin olay günü çalıştığı şirkete ait araçla tek taraflı olarak kaza yaptığını, davalı kurum tarafından standartlara uygun olmadan yaptırılmış, gerekli onarımları yapılmamış olan ucu açık ve parçalı bariyerin müvekkilinin ayağını kestiğini, olayın meydana gelmesinin tamamen davalının kusuru olduğunu, müvekkilinin söz konusu kaza nedeniyle %43 oranında işgücü kaybına uğradığını ve sürekli sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla iş gücü kaybı ve protez bedeli olarak 10.000,00 TL maddi tazminat ile 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın yargı yolu bakımından reddolunması gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek esas yönünden de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden idare mahkemelerinin görevli olması sebebiyle HMK 114/1-b, 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08.03.2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Esas No: 2018/1404
Karar No: 2018/5322
Karar Tarihi: 30.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/1404 E.  ,  2018/5322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 16.11.2015 tarih 2015/3317 Esas 2015/14827 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16664
Karar No: 2012/24132
Karar Tarihi: 27.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16664 E.  ,  2012/24132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8791
Karar No: 2014/13662
Karar Tarihi: 03.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8791 E.  ,  2014/13662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/46028

MAHKEMESİ : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28.12.2012

NUMARASI : 2012/159 Esas, 2012/309 Karar

SUÇ : Irza geçmeye teşebbüs

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 13.12.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. Maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/18353
Karar No: 2020/1939
Karar Tarihi: 04.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18353 E.  ,  2020/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca verilen cezasının, mağdurun yüzünde sabit iz oluşması nedeniyle 5 yıla çıkartılmasına karar verilen paragrafında, uygulama maddesinin TCK’nin 87/1-son maddesi olarak gösterilmesi yerine, TCK’nin 87/1-c maddesi olarak belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın kardeşi olan mağdura karşı yüzde sabit ize neden olan kasten yaralama eylemini silahtan sayılan sert bir cisim ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, aynı olayda iki nitelikli halin TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan sonuca etkili olarak uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenememesi sebebiyle, TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, sanıklar hakkında (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Esas No: 2010/3904
Karar No: 2010/7946
Karar Tarihi: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/3904 E.  ,  2010/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.12.2009 tarih ve 2008/607-2009/849 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkillerinin oğlu ve kardeşi olan İbrahim Doğan’ın 27.01.2008 tarihinde meydana gelen tren kazasında vefat ettiğini,TTK 806 maddesi gereğince davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek anne ve baba için destekten yoksun kalma tazminatı 5.000’er YTL, manevi tazminat 35.000’er YTL,kardeş için 15.000 YTL manevi tazminatın davalıdan 27.01.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş,sonradan maddi tazminat talebini ıslahla 34.975 YTL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili,açılan davayı kabul etmediklerini,maddi tazminat hesabında yaş, meslek,sosyal ve ekonomik durumun dikkate alınmasını istemiştir.

Mahkemece,iddia,savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,davalının TTK 806 maddesi gereğince yolcuları gidecekleri yere sağ salim ulaştırmakla mükellef olduğu,BK 47 madde gereğince davacıların maddi tazminat talep haklarının bulunduğu,olay nedeniyle üzüntüye uğradıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacılar anne ve baba yönünden toplam 34.975,00-TL destekten yoksunluk tazminatı ile anne için 25.000,00-TL, baba için 25.000,00-TL, kardeş için 10.000,00-TL olmak üzere toplam 60.000,00-TL manevi tazminatın 27.01.2008 olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı,davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,86 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3218
Karar No: 2014/4533
Karar Tarihi: 15.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3218 E.  ,  2014/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/309527

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/06/2010, 2009/244 (E) ve 2010/136 (K)

SUÇ : Silahla tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Abdullah'ın mağdurlar Erkan ve Göktuğ’u silahla tehdit suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdire ilişen sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, korkutmak amacı ile mağdurların oturduğu masaya doğru aynı istikamete birkaç el ateş etmek sureti ile onları tehdit ettiği olayda, eylemin birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlendiği anlaşıldığı halde, TCK.nun 106/2-a maddesi ile belirlenen ceza üzerinden aynı Kanunun 43/2. maddesi gözetilerek 43/1. madde gereğince arttırım yapılması gerektiği düşünülmeden her iki mağdura silahla tehdit suçundan ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.