Esas No: 2023/7391
Karar No: 2025/1725
Karar Tarihi: 05.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7391 E.  ,  2025/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/872 E., 2023/886 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstinaf bozması üzerine verilen Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2022/212 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2023/872 Esas, 2023/886 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) ve 303/1-(a) maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulandığı fıkralara "TCK'nin 35/2. maddesi'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kasten yaralama suçunun oluşacağına, gönüllü vazgeçme, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ...'a karşı eylem yönünden haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın bıçakla husumet beslediği katılanların hayati bölgelerini hedef alarak birden fazla kez vurduğu ve katılanların yaralanmaları sonucu hayati tehlike geçirdiği olayda sanığın eylemine uyan suç vasıflarının isabetli olarak belirlendiği, gönüllü vazgeçme hükümlerinin yasal şartlarının somut olayda oluşmadığı, katılan ...'dan sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranında isabetsizlik olmadığı, katılan ...'dan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2023/872 Esas, 2023/886 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan Kurum vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.