Esas No: 2023/15509
Karar No: 2024/21289
Karar Tarihi: 25.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15509 E.  ,  2024/21289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/17 E., 2021/2759 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ : 05.01.2019

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp yeni hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Bölge Adlîye Mahkemesi tarafından verilen 25.11.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/2759 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adlîye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adlîye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenle İzmir Bölge Adlîye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/2759 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve vasisinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II. Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası verildiği, sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adlîye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği anlaşılmakla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın psikoljik rahatsızlığı olduğundan beraat ya da güvenlik tedbirine karar verilmesinin gerektiği, sanık vasisinin temyiz isteminin ise sanığın ağır ilaçlar kullanması nedeniyle kendini savunamayacak durumda olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık vasisinin temyiz dilekçesinde sanığın psikiyatrik tedavi gördüğünü belirterek, dilekçe ekinde sunduğu Medicalpark Hastanesi tarafından düzenlenen ilaç raporunda da sanığın “organik olmayan psikoz, tanımlanmamış” şeklinde tanı konulduğu ayrıca...Devlet Hastanesinin 10.11.2021 tarihli raporunda da "sanığın psikotik bozukluk tanısıyla takiplerinin mevcut olduğu, daha önce Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünün" belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince temyize konu suçları işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adlî Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekirken eksik kovuşturma ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile sanık vasisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, dava dosyasının, Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.