erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/25033
Karar No: 2014/5805
Karar Tarihi: 12.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/25033 E.  ,  2014/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dâhil idarelerin bu Kanunun 1 ve ...sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece hüküm fıkrasının harca ilişkin (2) numaralı bendinde, 224,65 TL bakiye karar harcının davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına, yine (...) numaralı bendinde, yargılama giderleri içinde belirtilen harç miktarlarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının (2)ve (...) nolu bentlerinin silinerek yerine;

"2-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan peşin alınan 116,60 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

...Davacı tarafından yapılan toplam 604,80 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2295
Karar No: 2013/5282
Karar Tarihi: 30.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2295 E.  ,  2013/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/119988

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 08/02/2012, 2011/50 (E) ve 2012/8 (K)

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürme, kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara azmettirme, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Şaban hakkında maktul Candan'ı kan gütme saikiyle öldürme, mağdur Mustafa'yı kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, mağdur Hasan'ı olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık Kenan hakkında maktul Candan'ı kan gütme saikiyle öldürme, mağdur Mustafa'yı kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı kan gütme saikiyle öldürme ve kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs eylemlerinin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aralarında akrabalık ilişkisi bulunan sanıklar Şaban ve Kenan arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafıi tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 152.maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Şaban ve Kenan müdafıinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin CMUK.nun 321. madde uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA); 30.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

30.09.2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .. huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Ş.. K.. ile K.. K.. müdafii Avukat ..., yokluğunda 03.10.2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2022/26361
Karar No: 2024/16881
Karar Tarihi: 05.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/26361 E.  ,  2024/16881 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/190 E., 2020/1426 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/144 E., 2018/131 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararındaki müsadereye ilişkin hükmü kaldırılması ile yerine ele geçen materyallerin sanığa iadesine yönelik hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

a. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve istiyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 314/3 maddesinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin olarak son eylem tarihi olan 24.12.2014 yerine 17.04.2017 olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7801
Karar No: 2014/3956
Karar Tarihi: 11.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7801 E.  ,  2014/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2185
Karar No: 2011/7685
Karar Tarihi: 07.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2185 E.  ,  2011/7685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşyaların iadesi davasına dair karar davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ziynet ve çeyiz eşyalarının iadesi istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne kararı verilmesi üzerine hüküm davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde;4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabındaki üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK’nun 118-395 mad.) kaynaklanan bütün davalara aile Mahkemesinde bakılacağı hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; Dava eşler arasında görülen kişisel malların iadesi istemine ilişkindir.Eşler arasında görülen kişisel eşyaların iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın aile mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim Ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226 ncı maddesinde düzenlenmiş olup,davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2.kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi olarak davanın incelenerek karar verilmesi gerekirken Asliye Hukuk Mahkemesince yargılama yapılıp karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3054
Karar No: 2014/6805
Karar Tarihi: 18.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3054 E.  ,  2014/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/207658

MAHKEMESİ : Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2011/329 Esas, 2012/292 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık K.. A.. hakkında kurulan hükme yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklardan K.. A..'nın kazanç karşılığı ödünç para verdiği, katılan S.. Ş.. ve N. S.'dan aldığı senetleri ciro yoluyla A.. Ç..'e devrettiği, bu sanığın katılan ve Nebi Sarı hakkında icra takibi başlatıp bu yolla senetlerdeki meblağları tahsil ettiği, mahkemece kabul edilen eylemde TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde A.. Ç.. hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Sanık savunmaları, katılanın aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, icra dosyası içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre, katılan S.. Ş..'e 2009 ve 2010 yıllarında iki kez ve Nebi Sarı'ya da 2010 yılında bir kez olmak üzere kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verdiği anlaşılan sanık K.. A..'nın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda ve birden fazla gerçekleştirildiği, hakkında yasal koşulları oluştuğu gözetilmeden TCK'nın 43/1-2. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17265
Karar No: 2014/5023
Karar Tarihi: 25.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17265 E.  ,  2014/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK.nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işlenmesindeki özellikler, suç konusunun önem ve değeri, sanıkların kastı ve amacı" nazara alınarak hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykıırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "TCK.nun 165/1.maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1740
Karar No: 2013/14326
Karar Tarihi: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1740 E.  ,  2013/14326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılan şirketin ... mağazasında sorumlu müdür olarak görev yaptığı, mağazada yapılan satışlardan elde edilen gelirlerin belli bir periyot aralığıyla şirketin merkezde bulunan ana kasa hesabına yatırılması gerektiği ve bu işlemden sanığın sorumlu olduğu, ancak 2006 şubat ayından başlayarak para yatırılmasında düzensizlikler olduğunun anlaşılması üzerine söz konusu mağazaya merkezden denetim elemanlarının gönderildiği, yapılan denetim neticesinde sanığın merkez ana kasa hesabına yatırması gereken 54.866 TL'yi yatırmadığı, sorumlu olduğu kasada açık bulunduğunun anlaşıldığı ve sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve

inandırıcı delilin mevcut olmaması karşısında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle mahkeme tarafından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3050
Karar No: 2016/9890
Karar Tarihi: 07.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/3050 E.  ,  2016/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan sözleşme gereği davalıdan bir adet tablet, dvd, cd ve kitap satın aldığını, ancak bütçesini aştığından 7 gün içerisinde iade hakkını kullanarak satın aldığı malları kargo ile iade ettiğini ileri sürerek sözleşmenin iptaline ve sözleşme bedeli 3.640,00 TL'nin tarafına iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacı ile davalı şirket arasında akdedilen kapıdan satış sözleşmesinin iptaline, sözleşmede belirlenen ürün bedeli olan 3640 TL'nin davacıya iadesine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı ile imzalamış olduğu sözleşmeden süresinde bildirimde bulunmak suretiyle caydığını ve malları iade ettiğini bildirerek sözleşmenin iptaline ve sözleşme bedeli olarak ödediği 3.640,00 TL'nin iadesine karar verilmesini istemiştir. Davacının sunmuş olduğu sözleşmeye göre taraflar arasında taksitli satış yapılmış olup, Mahkemece, her ne kadar sözleşmenin iptaline ve 3.640,00 TL'nin davacıya iadesine karar verilmiş ise de; davacı bu bedeli ödediğini yasal delillerle ispatlayamamıştır. O halde Mahkemece, davacının bu sözleşme nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile yetinilmesi ve bu yönde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde 3.640,00 TL'nin iadesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5186
Karar No: 2020/6541
Karar Tarihi: 17.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/5186 E.  ,  2020/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri yollamasıyla

TCK'nın 314/2, 220/7, 62, 53, 58/9, 3713 sayılı

Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan tutuksuz olarak yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütüne yardım etme” suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafii hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

2)Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "27.04.2009" olarak yazılmaması,

b)Temel cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi,

c)Tayin olunan temel cezanın TCK'nın 220. maddesi 7. fıkrası uyarınca indirilmesinden sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

d)Ancak örgüt mensubu suçlu hakkında uygulanabilen ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-j maddesinde tanımlanıp tahdidi olarak sayılan; suç örgütü kuran, yöneten, örgüte katılan/üye olan veya örgüt adına suç işleyenlerden olmadığı için örgüt mensubu sayılmayan, hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden sanık hakkında verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 17/1. maddesi delaleti ile 5275 sayılı Kanunun 107/4 ve 108. maddeleri gereğince infaz edilmesi gerekmekte ise de şartları oluşmadığı halde TCK'nın 58/9. maddesinin tatbik edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8633
Karar No: 2020/1727
Karar Tarihi: 04.03.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8633 E.  ,  2020/1727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.