erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/17955
Karar No: 2023/763
Karar Tarihi: 07.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17955 E.  ,  2023/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/719 Esas, 2016/358 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın yokluğunda verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince

yapılan tebligatında, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden, tebligatın, isim ve imzadan imtina eden komşuya haber verilmesi nedeniyle usulsüz olduğu, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin 30.09.2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/2198
Karar No: 2015/2758
Karar Tarihi: 22.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2198 E.  ,  2015/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup ayıplı ifa nedeniyle bedelde indirim yapılarak yükleniciden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davalının tahkim ilk itirazı üzerine kabulü ile mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 11.01.2013 tarihli ....Konut Projesi İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesinin anlaşmazlıkların çözümü başlıklı 9. maddesinde “Taraflar arasında meydana gelecek ihtilâfların öncelikle tarafların her birinin ayrı ayrı tayin edeceği birer hakemden oluşan iki kişilik hakem heyetince çözülmesi esastır. 30 gün içinde bu yolla anlaşma sağlanamaması durumunda ihtilafların hallinde İstanbul Mahkemeleri ve İcra Daireleri yetkilidir.” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Geçerli bir tahkim şartı ya da anlaşmasından söz edebilmek için tarafların tahkim iradeleri, sözleşmede karışıklığa yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirtilmelidir. Kural olarak bir uyuşmazlığın çözümlenmesi görevi yetkili mahkemelere ait olduğundan tahkim iradesinin açık ve kesin olmaması halinde tahkim şartı ya da anlaşması geçersiz olur.

Eldeki davada kararlaştırılan tahkim şartında 30 gün içinde bu yolla (tahkim) anlaşma sağlanamaması halinde ihtilâfların hallinde İstanbul mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olacağı belirtildiği, bu şekliyle uyuşmazlığın çözümünde tek yetkili olarak hakem heyeti kabul edilmediği, mahkemede de dava açma yetkisi verildiği, tahkim iradesi açık ve kesin olmadığından geçersizdir.

Bu durumda mahkemece tahkim şartının gerçersiz olması sebebiyle tahkim ilk itirazı reddedilerek, işin esasına girilip taraf delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davanın görev yönünden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14583
Karar No: 2012/289
Karar Tarihi: 12.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/14583 E.  ,  2012/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : TCK 204/1, 43/1, 53/1-2, 63 m. uyarınca 1 yıl 13 ay 15 gün hapis.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 tarihli ve 2010/11-98, 143 sayılı kararında da belirtildiği gibi 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinden farklı olarak, 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde bulunan, "değişik zamanlarda" ifadesi nedeniyle zircirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için aynı suçun aynı kişiye karşı mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gerekli olup, somut olayda, suça konu çeklerin, farklı tarihlerde düzenlenip verildiğine ilişkin kanıt bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, "5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım" çıkartılarak sonuç hapis cezasının 2 yıl 6 aya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12240
Karar No: 2014/15271
Karar Tarihi: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12240 E.  ,  2014/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/1441-2014/350

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden tarafça sunulacak gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince karşı tarafa tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2003/1390
Karar No: 2003/1194
Karar Tarihi: 27.02.2003

16. Hukuk Dairesi 2003/1390 E., 2003/1194 K.

**16. Hukuk Dairesi 2003/1390 E., 2003/1194 K.**

**- KADASTRO MAHKEMESİNİN GÖREVSİZLİĞİ

- KADASTRO TESBİTİNE İTİRAZ

- TAPU İPTALİ VE TESCİL

- YENİLEME TUTANAĞI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 27 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 7 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 22 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Davacılar vekili tarafından, davalılara ait ve 374 ada, 117 ve 118 sayılı parsellerin tevhidi suretiyle oluşan 374 ada, 213 sayılı parselin tevhid işlemi sırasında davacılara ait 374 ada 213 sayılı parsele tecavüzlü hale geldiğinden sözedilerek davalılar aleyhine açılan tapu iptali, tescil ve men'i müdahale davasının Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılaması sırasında dava konusu parsellerle ilgili olarak "yenileme tutanağı" tanzim edilmesi nedeniyle dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; çekişmeli taşınmazların yenileme tesbitinde olduğu gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar 15.1.2001 tarihli dava dilekçesiyle 374 ada 103 numaralı parselin maliki olduklarını, davalıların ise, aynı yerde bulunan 213 numaralı parselin maliki olduklarını, bu 213 sayılı parselin 117 ve 118 sayılı parsellerin tevhidiyle oluştuğunu, tevhid sırasında kendilerine ait parselin 12 metrekarelik bölümünün davalılara ait parsele katıldığını iddia ederek bu miktar kadar yerin tapusunun iptalini, vaki elatmanın önlenmesini istemişler ve Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmışlardır. Yargılama sırasında bu yerlerde "yenileme kadastrosu" yapıldığından sözedilerek Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş ve dosya Kadastro Mahkemesine devredilmiştir. Yenileme Kadastrosu başlamadan önce bu yerde mülkiyet ihtilafı yaratılmıştır. Yenileme Kadastrosu ile mülkiyet ihtilaflarının çözümlenmesi sözkonusu değildir. Bu durumda mülkiyet ihtilafının Asliye Hukuk Mahkemesinde karara bağlanması gerekir, ihtilafın Kadastro Mahkemesince çözümlenmesi görev yönünden mümkün değildir. Bu yön dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi ve dosyanın görev yönünden Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu nedenlerle (BOZULMASINA), 27.2.2003 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/2579
Karar No: 2020/975
Karar Tarihi: 06.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2579 E.  ,  2020/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.06.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7513
Karar No: 2010/9315
Karar Tarihi: 26.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7513 E.  ,  2010/9315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Çay bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8970
Karar No: 2014/252
Karar Tarihi: 17.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8970 E.  ,  2014/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/711-2012/683

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetveline konu taşınmaz üzerine müvekkili tarafından 13.03.2006 tarihinde haciz konulduğunu ve 22.02.2008 tarihinde satış talep edildiğini, taşınmazın 14.04.2008 tarihinde ihale edildiğini, ancak borçlunun şikayeti üzerine ihalenin feshedildiğini, daha sonra müvekkili tarafından 23.02.2009 tarihinde yeniden satış talebinde bulunulduğunu, iki yıllık satış isteme süresi içinde taşınmazın başka bir dosyadan satılması halinde satış talep edilmemiş olsa bile haczin düşmeyeceğini ileri sürerek, 26.11.2012 tarihli sıra cetvelinin iptali ile satış bedelinin müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Şikayet dilekçesi, şikayet olunana tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan incelemede, şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasından taşınmaza 13.03.2006 tarihinde haciz konulduğu ve iki yıllık hak düşürücü süre içerisinde satış talebinde bulunulduğu, yine aynı süre içerisinde satış talebinin geri alınmasına müteakiben 22.02.2008 tarihinde taşınmazın satışına yönelik yeniden talepte bulunulduğu, işbu talep üzerine yapılan ihalenin feshedildiği, ancak 22.02.2008 tarihli satış talebinden sonra davacı alacaklının satış talebini geri almadığı, ihalenin feshedilmesi sebebi ile satışın gerçekleştirilmemiş olmasının, satış talebinin ve haczin düşmesi sonucunu doğurmayacağı, şikayetçinin haciz tarihinin 13.03.2006 olarak kabulü ile sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile 26.11.012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisininde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22315
Karar No: 2016/7987
Karar Tarihi: 18.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22315 E.  ,  2016/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18343
Karar No: 2015/495
Karar Tarihi: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18343 E.  ,  2015/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Tüketici Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2013/1770-2014/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, eşi ile birlikte davalı tarafından işletilen.... ile...’dan...’a yolculuk yaptığını ancak yolculuğun sonunda valizinin kaybolduğunu ileri sürerek, kaybolan eşyaların bedeli olan 6.985,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının paket tur sözleşmesi ile seyahat yapmadığı, uyuşmazlığın taşıma hukukundan kaynaklandığı, yolcu taşıma sözleşmesine aykırılık ilkesine dayanan işbu davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle, davacının dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli nöbetçi.... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/32
Karar No: 2014/1319
Karar Tarihi: 22.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/32 E.  ,  2014/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/138958

MAHKEMESİ : İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2009/251 (E) ve 2011/611 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

15.08.2007 tarihinde bir bankanın bilişim sistemine internetten bağlanılarak 88.232.187.181 IP. numarasından WEB aracılığıyla katılanın kimlik bilgileri beyan edilerek kredi kartı başvurusu yapıldığı, yapılan başvurunun sistem tarafından onaylan- masının ardından, düzenlenen kredi kartının belirttiği adresde sanığın teslim edildiği ve kartla alışveriş yapıldığı gibi ATM'den nakit para çekildiği, Türk Telekom Adana İl Müdürlüğünün 15.05.2009 tarihli yazısına göre bahse konu IP numarasının kredi kartının talep edildiği gün ve saatte sanık Ö.. K..'e tahsis edildiğinin bildirilmesi üzerine açılan davada; sanığın internet cafe işletmecisi olup işyerine 30 adet bilgisayar bulun- duğu, gelen müşterilerden hangisinin bu işlemi yaptığını bilmediği gibi başvuru, teslim ve kullanımla ilgisinin olunmadığını savunması, katılan Turan'ın da kart başvurusu yapmadı- ğını ve teslim almadığını beyan etmesi karşısında; suça konu kartın teslimine dair teslimat detayındaki imzanın kime ait olduğuna, alış veriş yapılması sonucu düzenlenen slipin bankadan ve işyerinden sorulup imzalanmış ise bu imzanın kimin eli ürünü olduğu araştırılıp, alışveriş edilen işyeri sahibinin de tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması, bankadan nakit avans çekilen ATM'lerde ve varsa sanığın işyerindeki kamera görün- tülerinin istenmesi, incelenerek sonucuna göre tüm deliller değerlendirilip hukuki duru- mun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül-

müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/769
Karar No: 2025/1931
Karar Tarihi: 24.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/769 E.  ,  2025/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/49 E., 2024/1728 K.

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin İptali (Mutlak Butlan Sebebiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/468 E., 2023/698 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve davacı-davalı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz yoluna başvurmayan ... ve İlçe Nüfus Müdürlüğüne tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın;

1. Temyiz yoluna başvurmayana tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Karar tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek

a) Temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, suretiyle belirtilen usûli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.