erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/5075
Karar No: 2015/5004
Karar Tarihi: 12.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5075 E.  ,  2015/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde şikayetçi...'ın ... plaka sayılı aracı, sanığın da işçi olarak çalıştığı ... otoparkına bıraktığı, sanığın aracı, şikayetçinin izni ve bilgisi olmaksızın otoparktan çıkarıp sürdüğü esnada tanık ...'ın aracına çarpmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

1-Şikayetçi ve tanık ... beyanlarında sanığın kullandığı aracın tenteneli olduğunu ve gezmeye müsait bir araç olmadığını ve söz konusu aracın otoparkın kalabalık olması nedeniyle muhtemelen çıkacak bir araca yol vermek için sanığın bu aracı çıkartmış olabileceğini ifade etmeleri karşısında sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine ilişkin bir delil bulunmayıp unsurları itibariyle oluşmayan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5537
Karar No: 2014/16196
Karar Tarihi: 09.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/5537 E.  ,  2014/16196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 11.03.2013 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03.04.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteğinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3426
Karar No: 2015/830
Karar Tarihi: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3426 E.  ,  2015/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2009/236-2013/147

Davacı H.. K.. vekili Avukat Ömer tarafından, davalılar S.. A.. vd aleyhine 21/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın, davalı G.. A.. yönünden reddine, davalı S.. A.. yönünden kısmen kabulüne dair verilen 07/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. A.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı S.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıda meydana geldiği belirtilen meslekte kazanma gücü kaybının tespiti için, Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nden rapor alınmıştır. Adli Tıp Uzmanı tarafından hazırlanan 15/11/2011 tarihli raporda; mevcut yaralanmadan dolayı davacının genel beden gücünden kayıp oranının % 2,2 olduğu yönünde mütalaada bulunulmuştur.

Davaya konu olay ile ilgili, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/739 Esas sayılı dosyası üzerinden taraflar hakkında kamu davası açılmıştır. Ceza dosyasında da, Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nden davacının yaralanması ile ilgili sağlık raporu alınmıştır. 30/12/2011 tarihli bu raporda ise; meydana gelen yaralanmanın, davacının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olmadığı bildirilmiştir.

Mahkemece, 15/11/2011 tarihli sağlık raporu esas alınarak yapılan hesaplamaya göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak raporlar arasında oluşan bu çelişki giderilmeden hüküm verilmesi doğru değildir. 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası’nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’ndan alınacak SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğü’ne uygun bir rapor ile davacının sürekli iş göremezlik halinin mevcut olup olmadığını, var ise oranının belirlenmesi gerekmektedir. İlgili yasal düzenleme de gözetilerek, Adli Tıp İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alınarak çelişkinin giderilmesi ve varılacak sonuca göre karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/586
Karar No: 2013/749
Karar Tarihi: 17.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/586 E.  ,  2013/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın inşaat işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına ve kararın temyiz incelemesi Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığınca yapılmış olmasına göre kararın karar düzeltme incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın karar düzeltme incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/998
Karar No: 2010/10194
Karar Tarihi: 23.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/998 E.  ,  2010/10194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 06.04.2009

Nosu : 724-330

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketten optik çerçeve satın ve teslim alan davalının, fatura bedelini ödemediğini iddia ederek 1.646.10.-YTL.nin fatura tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsiline ve davalının % 40 inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının davacıya 1.646.10.-TL.borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Alacaklı yararına icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için mutlaka açılıp, kısmen de olsa kabul ile sonuçlanmış bir itirazın iptali davası bulunmalıdır. Somut olayda açılan davanın İİK.nun 67.maddesi anlamında itirazın iptali davası olmayıp, genel hükümlere göre açılmış bir alacak davası olduğu gözden kaçırılarak alacaklı davacı yararına icra inkar tazminatına hükmolunması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Esas No: 2015/3383
Karar No: 2015/4015
Karar Tarihi: 14.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3383 E.  ,  2015/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ikinci el araç almak istediği ve ... adlı internet sitesinde gördüğü satılık bir araç ilandaki cep telefon numarasını aradığı, sanığın 150 TL kapora istemesi üzerine, katılanın bu meblağı yatırdığı ve daha sonra katılanın sanığa ulaşamadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;

İnternet üzerinden satılık araç ilanı veren sanığın, katılanın kendisini araması üzerine sözde kapora adı altında katılandan para alarak haksız menfaat temin etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin, TCK'nın 158/1-g maddesinde düzenlenen “Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine 14.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/18081
Karar No: 2014/18496
Karar Tarihi: 15.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18081 E.  ,  2014/18496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/36-2014/369

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı S.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin maliki ve sürücüsü olduğu araca 23/03/2012 tarihinde davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpması nedeniyle araç hasarı meydana geldiğini ve davacı sürücü Sezgin’in yaralandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı malik Müzekka için 1.000 TL maddi tazminatın, davacı Sezgin için 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 1.255,50 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücünün % 75, davacı sürücü Sezgin’in %25 oranında kusurlu olduğu, araçtaki hasar miktarının 1.674 TL olduğu gerekçesiyle davacı Müzekka için 1.255,50 TL hasar tazminatının davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin şartları bulunmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı S.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak,

hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. Maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı Sezgin’in kaza nedeniyle sağ ayak bileğinde yumuşak doku yaralanması şeklinde yaralandığı dosya içerisinde bulunan Adli Tıp Kurumu Eskişehir Şubesi raporunda sabittir. Buna rağmen mahkemece davacı Sezgin’in basit tıbbi müdahale ile iyileşecek biçimde yaralanması nedeni ile manevi tazminata hükmolunmasını gerektirecek yasal neden bulunmadığı gerekçesiyle manevi tazminatın reddi doğru bulunmamış, davacı Sezgin için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı S.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı S.. Y..'a geri verilmesine 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7131
Karar No: 2016/6968
Karar Tarihi: 11.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7131 E.  ,  2016/6968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/440
Karar No: 2015/1133
Karar Tarihi: 30.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/440 E.  ,  2015/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın, katılan ...'a ait ...Ticaret isimli işyerinde pazarlama elemanı olarak çalıştığı, bu kapsamda aldığı malların satışlarından elde edilen parayı işyerine teslim etmesi gerekirken toplam 31.523,89 TL parayı işyerine teslim etmeyerek maledindiği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını

gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 GÜN", " 50 GÜN" ve "1000 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4240
Karar No: 2016/385
Karar Tarihi: 20.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/4240 E.  ,  2016/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2014

NUMARASI : 2012/301-2014/251

DAVACI : S.. T.. vek.Av. D.. D..

DAVALI : A.. B.. vek.Av. A.. A..

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket yetkili temsilcisi S..S..ve vek. Av. Ö..T.. ile davalı vek.Av. F.. S..Ş..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı şirket yetkili temsilcisi ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı yanca müvekkilinden borç para istenmesi üzerine toplam 182.280,00 TL bedelli iki adet çekin keşide edilerek verildiğini, davalı lehdarın bu çek bedellerini tahsil ettiği halde borcunu ödemediği gibi gönderdiği cevabi ihtarda bu çekleri müvekkiline verdiği borca karşılık teminat amacıyla aldığını savunduğunu, oysa bu savunmalar doğru olmayıp davalının borç verdiğine yönelik savunmasını kanıtlamakla yükümlü bulunduğunu, alacağın tahsili için müvekkilince başlatılan takibe davalının itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirket yetkilisinden alacağı mala karşılık dava dışı K.. Ş..'den aldığı parayı ona teslim ettiğini, yapmış olduğu bu ödemenin teminatı için toplam 182.280,00 TL bedelli iki adet çekin davacı yanca keşide edilerek müvekkiline teslim edildiğini, ancak mal tesliminin gerçekleşmemesi üzerine talep olunmasına rağmen yapılan ödemenin müvekkiline iade edilmediğini, bu durum karşısında müvekkilinin iki adet çeki K.. Ş..'e ciro etmesi sonucu K.. Ş..'in çek bedellerini tahsil ettiğini, davacının iddia ettiği gibi müvekkilinin davacıdan borç para almasının söz konusu olmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yanca takibe konu iki adet çekin ödünç ilişkisi nedeniyle davalıya verildiğine dair iddialarını usulüne uygun yazılı delillerle kanıtlanamadığından bahisle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6401
Karar No: 2015/4138
Karar Tarihi: 29.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6401 E.  ,  2015/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

TMAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme- bu suça yardım- 6136 sayılı Yasaya aykırılık

1- Sanık .... müdafıinin yasal süreden sonra yapmış bulunduğu duruşmalı inceleme isteminin reddine,

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....'nun kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanıklar ..... ve .....'in kasten öldürme, sanık.....'ın kasten öldürmeye yardım

suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, sanıklar ... ve ...'m öldürme suçlarında cezayı azaltıcı tahrik, sanık ...'in öldürme suçunda cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi, sanık....'in öldürmeye yardım suçunda takdiri indirim sebebinin niteliği, sanık ...in 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiilerinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede meşru savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafıinin sübuta, ceza miktarına vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, sanığın fail olarak değil suça yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye, sanık.... müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrik hükmünün uygulanmaması, sanıkların ayrıca delilleri yok etmek, tehdit suçlarında cezalandırılmaları gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan ve ceza miktarı itibariyle kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanıklar ... ve....'in tahliye istemlerinin REDDİNE, 29/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/06/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ..... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 02/07/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2015/4539
Karar No: 2016/116
Karar Tarihi: 12.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4539 E.  ,  2016/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 155/2, 62/1, 51 maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis ve 820 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avukat olan sanığın, vekili olduğu katılan ...'ın tanık ...'dan olan alacağı nedeniyle Suluova İcra Müdürlüğü nezdinde başlattığı icra takibinde, tanık tarafından kendisine verilen parayı almasına rağmen katılana iade etmeyerek uhdesinde bulundurmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın kovuşturma aşamasında zararı kısmen giderdiğine dair belge ibraz etmesi karşısında, TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması bakımından katılandan kısmi ödemeye rızası olup olmadığının sorulmaması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinden 50 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.