erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/16270
Karar No: 2017/2395
Karar Tarihi: 27.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16270 E.  ,  2017/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Maddi tazminat talebinin reddi, 500 TL manevi

tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında hükme iştirak eden Cumhuriyet savcısının adı, soyadı ve sicilinin CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı olarak gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, 25.02.2014 olan dava tarihinin ''2014'' olarak yazılması ise mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, manevi tazminat miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14236
Karar No: 2015/12470
Karar Tarihi: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14236 E.  ,  2015/12470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Ticaret ve ... 11. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hizmet sözleşmesinin sona ermesi ve haksız rekabet nedeniyle cezai şartın tahsili istemine karşı açılan menfi tespit davasıdır.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın davacı işveren ile davalı işçi arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İş Mahkemesince ise, taraflar arasındaki iş akdinin sona erdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde geçerli olan 6102 sayılı TTK’nın 54 ve devamı maddelerinde haksız rekabete ilişkin hükümler düzenlenmiştir.

Dava, davalıdan 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesinde düzenlenen işçinin rekabet yasağından kaynaklanan cezai şartın tahsili istemine karşı açılan menfi tespit davasıdır. 6102 sayılı TTK'nın 4/1-c maddesi uyarınca, 6098 sayılı TBK'nın 444 maddesinden kaynaklanan davalar tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardır. Bu itibarla, davacı tarafca haksız rekabet oluşturduğu iddia olunan eylemin iş akdinin sona ermesinden sonra meydana geldiğinin ileri sürülmüş olmasıda nazara alınarak davanın asliye ticaret mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12369
Karar No: 2010/1591
Karar Tarihi: 17.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12369 E.  ,  2010/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... Aksoy ile davalı Müflis S.S. Özgamze Konut Yapı Koop. İflas İdaresi vek.Av.A.Osman Toprak aralarındaki kayıt-kabul davası hakkında Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 16.7.2009 gün ve 570-340 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme kararı davalı Müflis S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi İflas İdare memuru Av. ...’a 12.10.2009 günü tebliğ edilmiş olup, Ankara İflas Müdürlüğü’nün 08.06.2009 gün ve 2006/1 sayılı yazısından, adı geçenin iflas masasını münferiden temsile yetkili olduğu anlaşılmıştır. Davalı vekilince İcra ve İflas Kanunu’nun 164/I nci maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra, 27.10.2009 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı yanın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.2.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresi konusunda İcra ve İflas Kanununda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. İcra ve İflas Kanununda iflas davası ile ilgili kararların tebliğinden itibaren 10 gün içinde (İİK.m.299), konkordatonun bir alacaklı yönünden feshi talebi üzerine verilen kararların tebliğinden (İİK.m.307), tamamen feshi talebi üzerine verilen kararların tefhiminden (İİK.m.308/2) itibaren 10 gün içinde temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır. İcra ve İflas Kanunu’nun 363. maddesinde öngörülen 10 günlük temyiz süresi icra mahkemesi kararlarıyla ilgilidir. İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresinin ne olacağının genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu durumda HUMK.’nun 432. maddesi uyarınca temyiz süresi tebliğ ile başlamalı ve 15 gün olarak kabul edilmelidir. Temyiz süresi 15 gün içinde yapıldığı için temyiz itirazlarının incelenmesi gerektiğinden temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2021/18449
Karar No: 2021/3921
Karar Tarihi: 30.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18449 E.  ,  2021/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

1-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12 maddesinde “Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı karara Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir.….” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından 18.02.2019 tarih 2018.E.92820-K.2019/11352 sayılı karar ile başvuru sahibinin fazlaya dair haklarını saklı tutarak yaptığı 94.500,00 TL'lik başvurusunun reddine karar verilmiştir. Anılan karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12 maddesinde belirtildiği gibi hakem heyeti kararlarına karşı itiraz taleplerinin Komisyon tarafından teşkil edilen itiraz hakem heyetince incelenmesi gereklidir. Ancak, dosyada itiraz hakem heyeti kararı bulunmamaktadır.

Dosyanın incelenmesinde, hakemin başvuru sahibine mail olarak verdiği 17.03.2019 tarihli cevapta;

"2018.E.92820 dosya kararının kaldırılması talebi,

Konu dosya ile ilgili talebiniz incelenmiş, tahkim yargılamasında talebinize uygun bir usul bulunmadığından talebiniz uygun görülmemiştir.

5684 sayılı kanunun 30/12.maddesi hükmü gereği kararın bildirim tarihinden itibaren 10 gün içinde sigorta tahkim komisyonu nezdinde itiraz yolu açıktır." bilgisini içeren mail çıktısı bulunmakta olup, hakem kararı niteliğinde olmayıp, temyizi kabil değildir.

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için yukarıda açıklanan nedenlerle Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince bir karar verilmesi gerektiğinden, Hakem Heyetince verilen kararın öncelikle, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince davacının var ise itirazı hakkında bir karar verilmesi, kararın temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için,

2-Dosya içeriği ve UYAP üzerinden yapılan incelemede, davacı vekiline ait temyiz dilekçesi olarak,

"İlgili dilekçesi ve ekleri; diğer UYAP döküman ekine sadece 5 ayrı dosya eklenme sınırı olduğundan eklenememiştir. İşbu dosya ekinde asıl istinaf dilekçesinin Ek'lerinin devamı şeklindedir. Ekler UYAP döküman formatına dönüştürüldüğünde ekler, alt ve üst bilgiler ile diğer özel yazı şekilleri tam anlaşılır olmadığından dilekçe ve ekleri EK' te gönderilmiştir." şeklinde dilekçeden başka bir temyiz dilekçesi var ise gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2647
Karar No: 2018/4004
Karar Tarihi: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2647 E.  ,  2018/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.07.2017 gün ve 2017/148 Esas, 2017/215 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 07.07.2017 tarihli celseye ait duruşma tutanağında üye hakim...'ın (....) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28383
Karar No: 2015/38577
Karar Tarihi: 26.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/28383 E.  ,  2015/38577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4-2011/352285

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2011/326 (E) ve 2011/420 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin, sanık S.. B..'nin müşteki H.. D..'a yönelik tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyizi hakkında görüş içermediği,

Anlaşıldığından, sanık S.. B.. müdafinin temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6580
Karar No: 2022/10101
Karar Tarihi: 13.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6580 E.  ,  2022/10101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek uzlaştırma işlemi uygulanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1517
Karar No: 2015/800
Karar Tarihi: 28.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1517 E.  ,  2015/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16.05.2013

NUMARASI : 2013/132 E-2013/152 K.

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine denilerek önceki karara atıf yapılmakla” yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine. 28.01.2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/3595
Karar No: 2016/13675
Karar Tarihi: 20.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/3595 E.  ,  2016/13675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan müşteki sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 43/1, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 79. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/374 esas, 2015/607 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2016 gün ve 39019 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince sanığın cezasından kanunda belirlenmeyen 1/3 oranında arttırım yapılması sonucu hatalı olarak 140 gün adli para cezası bulunması gerekirken yine hatalı olarak 150 gün adli para cezası bulunmasını takiben yapılan indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması sonucunda sanık aleyhine sonuç doğuracak nitelikte yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında alenen hakaret suçundan, TCK’nın 125/1 ve 125/4. maddeleri gereğince 105 gün adli para cezası verilerek, suçun tek fiille birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle adli para cezasından TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması ile 140 gün adli para cezası yerine 150 gün adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

TCK'nın 43. maddesi uyarınca belirlenen 1/3 oranı, maddede yazılı “1/4 inden 3/4 üne kadar artırılır” hükmüne nazaran kanuni sınırlar dahilinde olsa da, 105 gün üzerinden 1/3 artırımla 140 gün yerine 150 gün belirlenmesi suretiyle sanık hakkında, sonuç cezanın 116 gün yerine 125 gün olarak fazla belirlenmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... 79. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/374 esas, 2015/607 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanık hakkında TCK'nın 125/1 ve 125/4. maddeleri gereğince 105 gün olarak belirlenen adli para cezasından, TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırımla sanığın 140 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezadan TCK’nın 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 116 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak, 2320 TL olarak belirlenmesine,

3- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 20.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10493
Karar No: 2010/739
Karar Tarihi: 10.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/10493 E.  ,  2010/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kardeşi ...'ı öldürmekten, kardeşi ...'ı da yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2007 gün ve 212/417 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmediği anlaşılmakla;

Şikayetçi Ceren Sahra Özay’a, CMK.nun 291. maddesi (CMUK 310.md.) uyarınca hükmün tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine bir beyanda bulunulması suretiyle temyiz isteminde bulunulabileceğini gösteren meşruhatlı bildirimde bulunularak, tebligatı gösteren belge ve verilirse temyiz dilekçesi ile ve bu halde ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın Dairemize iadesi için mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 10.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/13818
Karar No: 2013/27925
Karar Tarihi: 28.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13818 E.  ,  2013/27925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka ve Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davalı vekili Avukat ...'in temyiz dilekçesinde imzası mevcut değildir. Güvenli elektronik imzayı ihtiva ettiğine ilişkin de bir bilgi bulunmamaktadır. Bu dilekçenin üzerinde "UYAP'tan alındı" (14.05.2013) notu düşülmüş ise de, elektronik ortamdan alınan fiziki örneklerin incelemeye esas alınabilmesi için "aslının aynı olduğu" belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi gerekir. (...m.445/3) Böyle bir tasdik şerhi de bulunmamaktadır. Bu haliyle davalı vekilinin temyiz dilekçesi incelemeye esas alınamaz. Bu bakımdan;

1-Ya temyiz dilekçesinin "aslının aynı olduğu" belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi,

2-Veya dilekçedeki imza noksanlığının ilgili avukata tamamlattırılmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.28.11.2013(Prş.)
Esas No: 2013/1519
Karar No: 2015/809
Karar Tarihi: 28.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1519 E.  ,  2015/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kelkit Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2013/9 E-2013/51 K.

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 28.01.2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.