Esas No: 2018/1252
Karar No: 2018/3862
Karar Tarihi: 07.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1252 E.  ,  2018/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan müşteki sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29/1 ve 62. (ikişer kez) maddeleri gereğince iki defa 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine; müşteki sanık ...'ın, anılan Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1 ve 62. (ikişer kez) maddeleri gereğince iki defa 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; müşteki sanık ... ve ...'nın, anılan Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1, 62, 50 ve 52/2. (ikişer kez) maddeleri gereğince iki defa 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına; müşteki sanık ... ve ...'nin, anılan Kanun'un 86/1 (iki kez), 86/2 (üç kez), 87/3, 86/3-e (üç kez) ve 87/1-d-son maddeleri gereğince 1 yıl 12 ay hapis, 6 yıl hapis, 4 ay hapis ve iki defa 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına; müşteki sanık ...'in, anılan Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1, 62, 50 ve 52/2. (üçer kez) maddeleri gereğince üç defa 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; müşteki sanık ...'ün, anılan Kanun'un 86/1 (iki kez), 86/2 (iki kez), 87/3, 86/3-e (üç kez) ve 87/1-d-son maddeleri gereğince 1 yıl 12 ay hapis, 6 yıl hapis ve iki defa 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; müşteki sanık ...l'ün, anılan Kanun'un 86/1 (üç kez), 86/2 (üç kez), 87/1-d-son (iki kez), 87/3 ve 86/3-e (üç kez) maddeleri gereğince 1 yıl 12 ay hapis, iki defa 6 yıl hapis, 4 ay hapis ve iki defa 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; müşteki sanık ...'ün, anılan Kanun'un 86/1 (iki kez), 86/2 (iki kez), 87/3, 86/3-e (üç kez), 87/1-d-son ve 62. (dört kez) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve iki defa 5 ay hapis ve 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl 8 ay hapis ve iki defa 5 ay hapis cezalarının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, dair Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2009 tarihli ve 2008/778 Esas, 2009/225 sayılı kararının bir kısım müşteki sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine, müşteki sanıklar ..., ... ve ... yönünden temyiz talebinin reddine, müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden hükmün bozulmasına ilişkin Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17/04/2012 tarihli ve 2011/855 Esas, 2012/16191 sayılı ilamını müteakip, müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden devam eden kovuşturma sonucunda karar verilmesine yer olmadığına dair Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2015 tarihli ve 2012/1079 Esas, 2015/609 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 23.01.2018 tarih ve 2017/12619 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.01.2018 tarih ve 2018/6836 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ve ... yönünden Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli ve 2008/778 Esas, 2009/225 sayılı kararının yapılan incelemesinde;

Müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17/04/2012 tarihli ve 2011/855 Esas, 2012/16191 Karar sayılı bozma ilamında, sanıkların hangi müştekiye karşı eylemlerini ne şekilde gerçekleştirdiklerine dair yeterli açıklama ve bilgiyi içermeyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170. maddesine aykırı şekilde düzenlenen iddianameye dayanılarak yargılamaya devamla hüküm tesis edildiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, gerek haklarındaki hükümleri temyiz etmeyen gerekse temyiz etmelerine karşın temyiz talepleri reddedilen müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in, haklarındaki hükümlerin bozulmasına karar verilen müşteki sanıklar ile aynı konumda bulundukları ve bahse konu iddianameye dayanılarak adı geçen müşteki sanıklar yönünden hangi müştekiye karşı eylemlerini ne şekilde gerçekleştirdikleri tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde;

2) Müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2015 tarihli ve 2012/1079 Esas, 2015/609 sayılı kararının yapılan incelemesinde,

Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda haklarında Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17/04/2012 tarihli ve 2011/855 Esas, 2012/16191 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verilen müşteki sanıklar hakkında yapılan kovuşturma sonucunda, ancak tahdidi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde sayılan hüküm çeşitlerinden birisinin verilebileceği gözetilmeksizin, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli ve 2008/778 Esas, 2009/225 sayılı kararı ile Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2015 tarihli ve 2012/1079 Esas, 2015/609 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-a maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 07.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.