erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/10858
Karar No: 2012/28199
Karar Tarihi: 24.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10858 E.  ,  2012/28199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa 22.10.2009 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmün, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 25.08.2010 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1474
Karar No: 2011/2747
Karar Tarihi: 07.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1474 E.  ,  2011/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mümkün değilse köy orta malı olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile tapunun kısmen iptali ve köy orta malı olarak özel siciline tesciline dair verilen 21.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... oğlu ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 119 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 329,53 m2'lik bölümünün köy boşluğu olduğu halde kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazın içerisinde tespit görerek 22.03.2001 tarihinde senetsizden davalıların murisi adına tescil edildiğini belirtmiş, davaya konu yerin tapu kaydının iptal edilerek köy boşluğu olarak bırakılmasını ve köy tüzel kişiliği adına kaydedilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya konu yerin zilyedi olduklarını, kadastro tespitinin doğru olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 119 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile 22.06.2010 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokisinde A harfi ile gösterilen 329,53 m2'lik kısmının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi gereğince köy orta malı olarak tespiti ile özel siciline tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

3402 sayılı Yasanın 16/B maddesi mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerlerini orta malları niteliğinde kabul etmiş, tutanakların düzenlenip

kesinleşmeleri halinde mülkiyet sicillerine değil de ayrı şekilde tutulacak özel sicile yazılacağını öngörmüştür. Kamunun kadimden beri yararlandığı yerlerden sayılan bu tür taşınmazlar 16. maddenin ana başlığında yazıldığı gibi "kamu malları"ndan sayılırlar. Kamu mallarının öncelikli olarak temsilcisi Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği'dir. Somut uyuşmazlıkta; davaya konu taşınmazın köy boşluğu, köy orta malı olduğu iddiası ile tapu iptali ve tescil istenildiğinden bu tür bir yer için gerçek kişi davacının aktif dava ehliyeti yoktur.

Dava açma ehliyeti bulunmadığından davacının açmış olduğu davanın reddi gerektiği halde yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 07.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/8764
Karar No: 2010/10318
Karar Tarihi: 13.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8764 E.  ,  2010/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY(TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastroca davalıların murisleri adına tespit edilen 2 parsel sayılı taşımazın, tespite itiraz sonucu hükmen kök murisleri adına tescil edildiğini, tescil kararı kesinleşmeden taşınmaz ifraz edilerek 3, 7, 10 ve 13 nolu ifraz parsellerinin davalılar adına tescilinin sağlandığını ileri sürerek, tapu iptal ve miras payları oranında adlarına tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı N. davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların sabit olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Nazire vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda "davanın kabulüne" şeklinde hüküm kurulmasına karşın gerekçeli kararda Nazire hakkındaki davanın kabulüne, davalı Ayşe hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22522
Karar No: 2014/4045
Karar Tarihi: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/22522 E.  ,  2014/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz başvurusunu inceleme yetki ve görevi Yargıtay'ın ilgili Dairesi olduğundan Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.05.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2010 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararında, Anayasanın 36 ve CMK'nın 232. maddelerine aykırı olarak kanun yolu, başvuru süresi ve merciinin belirtilmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin 06.05.2013 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda beyan ettiği adresine 22.04.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, hükümden sonra vekaletname ibraz eden sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra 04.02.2010 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla ;

Temyiz isteminin reddine dair 19.02.2010 gün ve 2008/174 E. , 2009/59 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/582
Karar No: 2016/2588
Karar Tarihi: 09.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/582 E.  ,  2016/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 28/11/2013 tarihli karara yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 08/01/2014 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14002
Karar No: 2014/12486
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14002 E.  ,  2014/12486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/324-2012/351

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebliğat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3939
Karar No: 2012/210
Karar Tarihi: 20.01.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3939 E.  ,  2012/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin korunması

... ile ... aralarındaki zilyetliğin korunması davasının kabulüne dair ...... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 04.11.2010 gün ve 363/334 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılında ...... isimli kişilerden kiralayarak zilyet olduğunu bilahare Levent Bahadır’ın kendisine 151 dönüm arazi sattığını ve böylece kiraladığı yerlerde malik sıfatını aldığını, davalının dava konusu ...... mevkiinde bulunan 1 parsel sayılı taşınmazda paydaş olması nedeniyle ...... Kaymakamlığına başvurarak kendisini men ettirdiğini açıklayarak zilyetliğinin korunmasını ve tecavüzün def’ini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline yapılan tebligatın usulsüz olduğunu ileri sürmektedir.

Davalı ...’a duruşma günü ve dava dilekçesi tebliği Tebligat Kanununun 21.maddesine göre yapılmıştır. Davalı ...’a yapılan dava dilekçesi tebliğ mazbatasından tebliğ memurunun yaptığı işlemin anlaşılması mümkün değildir. Tebliğ memurunun yazısının okunması ve anlaşılması imkansız durumdadır. Tebligat Kanununun 21 ve tüzüğün 28.maddesine göre “…tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazarak altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir…” Davalı ...’a çıkarılan duruşma günü ve dava dilekçesi tebliğine ilişkin mazbatada davalının adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı ve muhtar gibi kişilerin beyanları bulunmamaktadır. Bu kişilerin beyanları bulunmadığı gibi bulunmama sebebi açıklatılmamış ve imzaları da alınmamıştır. Sonradan bilirkişi raporunun tebliğine ilişkin tebligat mazbatasında da aynı şekilde imza eksikleri bulunmaktadır.

T.C.Anayasasının 36.maddesine göre herkes yargı mercileri önünde iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. Davalının bu dava kapsamında savunma hakkını kullanabilmesi için öncelikle aleyhine açılan davadan ve sebeplerinden haberdar olması ve buna göre savunma yapması ve delillerini bildirmesi gerekir. Dosyada bulunan tebligat parçasından davalının davadan haberdar olduğu söylenemez. Mahkemece, bu durum gözden kaçırılarak hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.ya 31.03.2011 tarih 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde yollamasıyla HUMK. 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 54,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 20.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/14552
Karar No: 2018/18206
Karar Tarihi: 06.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/14552 E.  ,  2018/18206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının babasının ... isimli kişi olduğunun tespitine, davacının baba hanesine tescilinin yapılmasını ve nüfus kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davacının doğum tarihinin 22.05.1973, ...'ın ölüm tarihinin ise 01.06.1972 olduğu, her iki tarih arasında 11 ay 21 günlük sürenin bulunduğu bu nedenle resmi kayıtlarla çeliştiği, taraflarca resmi kayıtların düzeltilmesine dair açılmış bir davanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı ...'nin 22.05.1973 doğumlu olarak 23.05.1991 tarihinde nüfusa yazıldığı, tescil tarihine göre kişinin doğum tarihinden farklı bir tarih yazdırılmasının mümkün olduğu anlaşıldığından kişinin doğum tarihi ile baba olduğu iddia edilen kişinin ölüm tarihi arasında 11 ay 21 günlük fark olması davanın reddi için yeterli değildir.

Soybağının tespitine ilişkin davalar kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Açıklanan bu hususlar dikkate alınarak, öncelikle baba olduğu iddia edilen kişi ile, ulaşılamadığı takdirde müteveffanın çocukları ile DNA testi yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/34627
Karar No: 2013/27960
Karar Tarihi: 27.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/34627 E.  ,  2013/27960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müdafiinin ve kendisinin yüzüne karşı verilen kararı, 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 18/06/2012 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2376
Karar No: 2016/2801
Karar Tarihi: 17.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2376 E.  ,  2016/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VE MÜŞTEREKLERİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan 135 ada 6 parsel sayılı 449.74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 135 ada 6 parsel sayılı taşınmazın köy boşluğu ve arsa vasfı ile Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerindeki evin davacı ... tarafından yapıldığının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli 135 ada 6 parsel sayılı taşınmazı,...Köy Tüzel Kişiliğinden satın aldığını ve üzerine ev yaptığını belirterek kadastro tespitinin iptali ile adına tescilini talep etmiş, davalıların bir kısmı çekişmeli taşınmazın davacıya ait olduğunu, kendilerinin hakkı olmadığını belirterek davayı kabul etmiş, diğer davalılar cevap vermemiş, yargılamaya da katılmamıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın boş arazi iken davacının burayı 1999 yılında Köy Tüzel Kişiliğinden satın aldığı, taşınmaz üzerine ev inşa ettiği, davalılar adına yapılan tespitin gerçeği yansıtmadığı, ancak münhasıran köyün kullanımında olmayan, devletin hüküm ve tasarrufunda olan Hazineye ait köy boşluklarının satışına izin veren sözleşmelerin geçersiz olduğu, davacının da tespit tarihinden önce 20 yıllık zilyetliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazın köy boşluğu-arsa vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu uyuşmazlık, davacı ... ile dava konusu 135 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespit malikleri davalı ... ve müşterekleri arasındadır. Lehine hüküm kurulan Hazine davada taraf olmadığı gibi, mahkemece re'sen hareket edilebilecek haller de somut olayda mevcut değildir. Çekişmeli taşınmaz üzerindeki evin davacı tarafından yapıldığı sabit olduğu gibi, bir kısım davalılar tarafından da dava usulünce kabul edilmiştir. Hal böyle olunca; mahkemece dava konusu taşınmazın öncesi ve niteliği tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli, tasarruf durumu kesin olarak saptanmalı ve ihtilaf davanın tarafları arasında değerlendirilerek hüküm kurulmalıdır. Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek, davada taraf olmayan Hazine lehine hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ...'in temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

D/G
Esas No: 2021/19009
Karar No: 2021/5260
Karar Tarihi: 22.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19009 E.  ,  2021/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili ve davalı vekili dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair ayrı ayrı 23.06.2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip ek karar verilmesi için davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.