Esas No: 2021/7313
Karar No: 2024/2815
Karar Tarihi: 28.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7313 E.  ,  2024/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/547 E., 2015/8 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER: Beraat, temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Sanık hakkında kurulan hüküm ile katılan ile katılan mağdure vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hüküm ile ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Katılan ile katılan mağdure vekilinin tefhim edilen karara karşı 20.02.2015 tarihinde 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre içerisinde temyiz yoluna başvurduğu gözetilerek, vaki temyiz isteminin süreden reddine dair verilen ek kararın kaldırılmasından sonra asıl hükme yönelik yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2013 tarihli ve 2013/106 Esas, 2013/286 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

2. İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2013/547 Esas, 2015/8 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; 20.03.2015 tarihli ve 2013/547 Esas, 2015/8 Karar sayılı ek kararı ile katılan ile katılan mağdure vekilinin temyiz başvurusu hakkında, "süreden sonra yapılan temyiz talebinin reddine" karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek kararın onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan İle Katılan Mağdure Vekilinin Asıl ve Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği

Asıl kararı süresinde temyiz ettiklerine, tanık Sena’nın sanığın sevgilisi olması sebebiyle taraflı beyanda bulunduğuna, katılanın alkollü olarak eve gitmemek için sanığın kahve içme teklifini kabul ettiğine, sanığın zorla katılana saldırdığına ve katılanın bacağında morluklar oluştuğuna, katılanın bu olay nedeniyle intihar girişiminde bulunduğuna, tedavi gördüğü hastane kayıtları incelendiğinde bu hususun ortaya çıkacağına, tüm tanıklar dinlenmeden gelen belgeleri incelemek için talep ettikleri süre verilmeden Mahkemece eksik inceleme araştırma sonucu karar verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan mağdurenin aşamalardaki tutarlı ifadeleri ve suç tarihinden bir gün sonra alınan Bakırköy Prof.Dr.Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin katılan mağdurenin vücudunda çok sayıda yeni ekimotik alan olduğuna dair raporu, tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın belirlenecek lehe kanuna göre çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Katılan ile katılan mağdure vekilinin tefhim edilen kararı süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşıldığından Tebliğnamede ek kararın onanması görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2013/547 Esas, 2015/8 Karar sayılı kararına yönelik katılan ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.03.2024 tarihinde karar verildi.