erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/922
Karar No: 2011/4291
Karar Tarihi: 22.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/922 E.  ,  2011/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakan Aslar vekili avukat ... ile SGK ... İl Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2009 tarih ve 262-593 sayılı hükmün Dairenin 21.10.2010 tarih ve 5414-13538 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 185.00 (Yüzseksenbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 23.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/451
Karar No: 2016/6236
Karar Tarihi: 04.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/451 E.  ,  2016/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Katılana mesaj gönderilen ve sanık adına kayıtlı olan numaraya ait sözleşme aslı getirtilerek, sözleşme üzerindeki yazı ve imzalar ile sanığın usulüne uygun şekilde alınacak yazı ve imza örneklerinin karşılaştırılması, suça konu hattı suç tarihi öncesi ve sonrasında arayan numaralar ile aranan numaraların TİB'den getirtilmesi, suça konu hattı arayan veya suça konu hatla aranan kişilere GSM hattını sanığın kullanıp kullanmadığının sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme neticesinde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16245
Karar No: 2016/1696
Karar Tarihi: 11.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16245 E.  ,  2016/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 08.11.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... geçit bedeli talep etmediklerini, davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir. Davalılardan ... davayı kabul etmediğini beyan etmiştir. Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü davalılardan ... temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Ayrıca, bu tür davalarda uygulanan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince öncelikle yüzölçümü daha büyük olan parseller üzerinden geçit kurulması tercih edilmelidir.

Bu durumda mahkemece, 55 sayılı parselin maliklerinin taşınmazlarından geçit kurulmasına bir itirazları olmadığına göre 45 sayılı parselden sonra 55 sayılı parselin güneye doğru daralan bölümünde geçitin bu parselin batı sınırına bitişik olarak ve daha sonra da kalan kısmının 44 sayılı parselden (ve bu parselin içerisinden) güneyinden geçilerek genel yola ulaşacak şekilde geçit kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden Dairemizin yukarıda belirtilen ilkerine aykırı olarak 43 no'lu parselin ikiye bölünerek ekonomik kullanım bütünlüğünü bozacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/21234
Karar No: 2010/6262
Karar Tarihi: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21234 E.  ,  2010/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2012/8221
Karar No: 2014/5697
Karar Tarihi: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8221 E.  ,  2014/5697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/201
Karar No: 2015/1224
Karar Tarihi: 05.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/201 E.  ,  2015/1224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ile sanığın kahvehanede tanışarak arkadaş oldukları, sanığın şikayetçiye... ile bağlantısının olduğunu, ...'ya gidip geldiğini, isterse kendisini de götürebileceğini söylediği, şikayetçinin bu teklifi kabul ettiği, sanığın şikayetçiden gidiş masrafı olarak 500 TL para aldığı, ancak sonrasında şikayetçinin sanığa bir daha ulaşamadığı, bu suretle sanığın hileli davranışlarla şikayetçiyi hataya düşürüp kendisine yarar sağladığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “60 gün” ve “1.200 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22092
Karar No: 2013/13409
Karar Tarihi: 02.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/22092 E.  ,  2013/13409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.1.2013 tarih 2013/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

İnceleme konusu karar, meslek hastalığı nedeniyle tazminat talebine ilişkin olup, belirgin şekilde Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararı gereği Dairemizin inceleme kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay (21) Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı dava dosyasının Yargıtay (21) Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/37157
Karar No: 2014/28928
Karar Tarihi: 03.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/37157 E.  ,  2014/28928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan tanıklık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince karar tarihinde 2.000,00 liraya kadar olan hükümlerin temyizi mümkün olmadığından sanığa yalan tanıklık suçundan verilen 2.000,00 TL adli para cezasına yönelik temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2- Ceza Genel Kurulu'nun 15/07/2008 tarihli, 2008/3-174 E. ve 2008/191 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, cezaların toplanmasının, koşullu salıvermenin hesaplanması amacına yönelik ve infaz aşamasına ait bir uygulama olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanması sırasında, hapis cezasına ek olarak verilen 50 gün adli para cezası ile 5 aylık (150 günlük) hapis cezası toplanarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanığın TCK'nın 165. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanun'un 50/1-a maddesi uygulanarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine, aynı kanun'un 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den olmak üzere sanığın 3000 TL ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2014 günündü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28811
Karar No: 2016/5755
Karar Tarihi: 19.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/28811 E.  ,  2016/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/04/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10425
Karar No: 2012/12147
Karar Tarihi: 18.10.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/10425 E.  ,  2012/12147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.04.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 331 ada 19 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalılara ait 20 ve 48 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 331 ada 19 parsel sayılı taşınmaz lehine, 18 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...'nın temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davalı ... adına kayıtlı 331 ada 18 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün, davacıya ait 19 parsel sayılı taşınmazın kuzey doğusunda bulunan 13 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünden daha küçük olduğu görülmektedir. Bu durumda 331 ada 18 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit kurulması fedakarlığın denkleştirilmesi prensibine uygun değildir. Davacıya ait 331 ada 19 parsel sayılı taşınmaz yararına, 13 parsel sayılı taşınmaz üzerinden, bu alternatifin uygun olmadığı belirlendiği takdirde 18 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinden geçit kurulup kurulmayacağı araştırılmalıdır.

Mahkemece açıklanan bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatıran davalı ...'ya iadesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/21235
Karar No: 2010/6263
Karar Tarihi: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21235 E.  ,  2010/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2014/30697
Karar No: 2018/21079
Karar Tarihi: 05.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/30697 E.  ,  2018/21079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece, kendisine müdafii atandığından haberdar olmayan sanığa, müdafiinin temyiz isteminin kabul edip etmediği sorularak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin, temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten, gerekirse EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN SONRA Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Esas No: 2006/4524
Karar No: 2007/1832
Karar Tarihi: 13.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/4524 E.  ,  2007/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(3.kişi)  vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne  karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere  göre davacı İ.K.'nın tüm  davacı N.K.'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Uyuşmazlık İcra İflas Kanunu'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı 3. kişilerin istihkak davasına ilişkindir.

Haciz borçlu ile davacı 3. kişiler anne ve babanın birlikte oturduğu evde uygulanmıştır. Bu durumda İcra İflas Kanun'nun 97/a. maddesi hükmünce mülkiyet karinesi borçlu  dolayısıyla alacaklı yararınadır.Ancak H.U.M.K.'nun 511. maddesi gereğince bu yasal karinenin aksinin davacı yanca Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun'da yazılı her türlü güçlü kanıtla isbat edilmesi olanaklıdır.  Davacı hacizli mallardan Arçelik 3340 otomatik çamaşır makinasına ilişkin olarak 29.09.2003 tarihli fatura sunmuştur. Davacı N.'nin eşi İ.'in bir firmada Genel Müdür olarak çalıştığı tartışmasız olduğuna göre faturası sunulan otomatik çamaşır makinası bedelinin davacı   İbrahim tarafından verilerek faturanın diğer davacı eş adına düzenlenmesi  hayatın olağan akışına uygundur. Bu durumda Arçelik otomatik çamaşır makinası yönünden  isteğin kabulü gerekirken davacı N.K.'nın işi ve geliri olmadığı gerekçesiyle reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davacı 3. kişi N.K.'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı(3.kişi)ya yükletilmesine, 13.02.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.