erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/29321
Karar No: 2013/26633
Karar Tarihi: 25.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29321 E.  ,  2013/26633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay günü 18:00 sıraları sanığın, idaresindeki araçla akaryakıt istasyonuna girip gaz pompasına çarpması sonrası araçtan indiğinde pompa görevlisi tanık ... ve akaryakıt istasyonu sahibi ...'ın sanığın ayakta duramayacak şekilde alkollü olduğunu beyan ettikleri, yine sanığa ait doktor raporunda da sanığın yüksek derecede alkollü olduğunun tespit edilmesi karşısında sanığa atılı suçun unsurlarının oluştuğu ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4248
Karar No: 2021/6118
Karar Tarihi: 16.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4248 E.  ,  2021/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen nafaka, maddi-manevi tazminat, reddedilen manevi tazminat, velâyet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velâyeti davalı-davacı anneye verilen ortak çocuk ile davacı-davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkide, ortak çocuğun yaşı nedeni ile yatılı kişisel ilişki kurulmamış ve “Aynı şehirde oturmaları hali" ve “Farklı şehirde oturmaları hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar farklı şehirlerde yaşıyor olsalar bile, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse "ayrı şehir-aynı şehir ayrımına" gidilmesinin önemi bulunmamaktadır. Ayrıca ortak çocuğun yaşı dikkate alındığında, baba ile kurulan kişisel ilişkinin artık yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle, ayrı şehir-aynı şehir ayrımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının 3. bendinin kişisel ilişkiyi düzenleyen kısmının hükümden çıkarılmasına, yerine “Velayeti davalı-davacı anneye verilen 26.02.2018 doğumlu ortak çocuk Miray Öz ile davalı baba arasında, her ayın l. ve 3. haftasonu Cumartesi günü 10:00 ile takip eden Pazar günü 17:00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü 10.00 ile 3. günü 17.00 saatleri arasında, her yıl babalar günü 10.00 ile 17.00 saatleri arasında, yarıyıl tatilinin ilk günü saat 10.00’dan takip eden 7. günü saat 17.00 arasında, her yıl 1 Temmuz saat 10:00 ile 31 Temmuz saat 17:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.16.09.2021 (Prş.)
Esas No: 2013/9158
Karar No: 2015/79
Karar Tarihi: 13.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9158 E.  ,  2015/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6162
Karar No: 2010/11463
Karar Tarihi: 23.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6162 E.  ,  2010/11463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda bulunmayan, gerekçeli kararda yer verilen hususlara ilişkin, gıyabi hükmün,davacı üçüncü kişi vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde HUMK’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3736
Karar No: 2010/8146
Karar Tarihi: 29.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/3736 E.  ,  2010/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :4.2.2010

DAVACI(ALACAKLI) :...

DAVALI(BORÇLU) :...

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece alacak kabul edilirken konusuz kaldığından bahisle tahliye hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; hükme esas alınan ve davaya dayanak yapılan 1.11.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında çekişme bulunmamaktadır. Davacı kira sözleşmesine dayanarak 1.11.2008 tarihinde başlayan yeni dönemdeki kira alacaklarının ve sözleşmede kararlaştırılan akdi vekalet ücretinin tahsilini istemektedir. Davalılardan ... bu kira sözleşmesinin müteselsil kefilidir. Kira sözleşmesinin özel şartlar 11. maddesinde kefilin sorumluluğunun uzayan dönemde de geçerli olacağı belirtilmişse de ne kadar süreyle ve hangi miktar için kefilin sorumlu olacağı belirtilmediğinden ve Borçlar Kanunu’nun 484. maddesi gereği kefilin sorumluluğu bir yılla sınırlı bulunduğundan takibe konu dönemdeki alacaklardan kefil ... sorumlu tutulamaz. Bu nedenle adı geçen kefil davalı hakkında ki davanın reddi gerekirken kabulü doğru değildir.

Davacı 11.11.2008 tarihinde ödenmeyen 2008 yılı onbirinci ay kirası ile sözleşmenin özel şartlar 3. maddesindeki muacceliyet koşuluna istinaden dönem sonuna kadar olan kira paraları ile ayrıca sözleşmenin 3/2. maddesinde düzenlenen takibe konu miktarın %30’u oranındaki akdi vekalet ücretinin tahsilini istemiştir. Yargılama sırasında 9.6.2009 tarihli celsede davacı vekili taşınmazın tahliye edildiğini bildirmiş mahkemece, taşınmazın tahliye edildiği kabul edilmişse de hangi tarihte tahliye edildiği üzerinde durulmamıştır. Alacaklı sözleşmedeki muacceliyet koşuluna istinaden kira alacağı ve akdi vekalet ücreti talebinde bulunduğundan mahkemece taşınmazın hangi tarihte tahliye edildiği saptanarak tahliye tarihinden sonraki alacak yargılamayı gerektirdiğinden ancak bu tarihe kadar alacak ile akdi vekalet ücretine hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Öte yandan 11.11.2008 tarihinde yapılan icra takibinde ödeme emri 14.11.2008 tarihinde tebliğ edilmiş tahliye istemini içeren dava 28.11.2008 tarihinde yasal otuz günlük süre beklenmeden açılmıştır. Bu durumda tahliye isteminin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde tahliye talebi konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10548
Karar No: 2024/11238
Karar Tarihi: 11.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10548 E.  ,  2024/11238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/504 E., 2024/960 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/429 E., 2024/5 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı, Dairemizce yapılan değerlendirmede "...davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilince adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmiş olup itirazı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9773
Karar No: 2008/12959
Karar Tarihi: 19.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9773 E.  ,  2008/12959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İmranlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2008

Erzurum 3. İcra Müdürlüğü'nün 2006/5405 E. sayılı takip dosyasının aslı ile İmranlı İcra Müdürlüğü'nün 2006/21 Tal. sayılı dosyasında gazete ilamı yapılmış ise buna ilişkin gazete suretininde eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21825
Karar No: 2017/13255
Karar Tarihi: 30.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/21825 E.  ,  2017/13255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takibin dayanağı olan bononun aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı fotokopisinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7048
Karar No: 2017/4450
Karar Tarihi: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7048 E.  ,  2017/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2021/17863
Karar No: 2022/1219
Karar Tarihi: 03.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/17863 E.  ,  2022/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.09.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının Beykoz 4. Asliye Ceza mahkemesinin 2014/1141 E. 2017/997 K. Sayılı kararı neticesi 30.09.2017 tarihinde kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 30.09.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 289/1. maddesinde öngörülen muhafaza görevini kötüye kullanma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, süreyi kesen son işlem olan 23.03.2011 tarihli mahkumiyet kararından 09.07.2020 tarihli mahkumiyet kararına kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15603
Karar No: 2010/17896
Karar Tarihi: 02.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/15603 E.  ,  2010/17896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 50, 52. maddeleri uyarınca 600,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına dair (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/07/2007 tarihli ve 2006/636 esas, 2007/472 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/04/2010 gün ve 2010/4533/24861 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/05/2010 gün ve 2010/100771 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûm Olduğu suçun kasıtlı suç olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Yasanın 53/6.maddesi uyarınca, sürücü belgesinin, taksirli suçtan mahkumiyet halinde geri alınmasına karar verilebileceği ve aynı Kanunun 179.maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu gözetilmeden, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına hükmolunması karşısında, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 11.07.2007 gün ve 2006/636, 2007/472 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan “5237 sayılı TCK.’nın 53/6.maddesine göre trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özene uymayan sanığın, 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 02.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/36
Karar No: 2007/158
Karar Tarihi: 29.01.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/36 E.  ,  2007/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

-K A R A R-

Davada Orman İdaresi taraf olmamakla beraber taşınmazın sınırında orman bulunması, yörede 6831 sayılı yasaya göre Orman Kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılmış olması nedeni ile bu işlemlerin ve delillerin takdiri yönünden temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 20. Hukuk Dairesine ait olmakla dosyanın anılan Daireye GÖNDERİLMESİNE 29.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/12746
Karar No: 2022/12924
Karar Tarihi: 19.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12746 E.  ,  2022/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı, Dairemizce yapılan değerlendirme de "davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilince adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmiş olup itirazı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

19.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.