erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/932
Karar No: 2024/3317
Karar Tarihi: 09.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/932 E.  ,  2024/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/46 E., 2021/180 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

1- İlk Derece Mahkemesince; sıra cetveline şikayette, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu, şikayet olunanın haczinin ayakta olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, şikayet olunanın haciz tarihinden itibaren 1 yıl içinde ortaklığın giderilmesi davası açtığı ve sonraki haczin ilk hacizden vazgeçme anlamına gelmediği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Daire kararına karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 22.12.2020 tarihli, 2018/1139 Esas, 2020/4447 Karar sayılı ilamıyla, şikayet olunanın 18.01.2013 tarihinde koyduğu haczin düştüğü, 11.06.2014’teki haczinin ise şikayetçinin haczinden sonra olduğunun anlaşılmasına göre şikayetin kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, şikayetin kabulüne dair karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; bozma ilamı doğrultusunda mahkemesince şikayetin kabulüne karar verildiği gözetilerek, şikayet olunan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1660
Karar No: 2012/9745
Karar Tarihi: 10.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1660 E.  ,  2012/9745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2010 gün ve 2010/1 Esas, 2010/32 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra sanık tarafından dosyaya sunulan Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2012 gün ve 2011/351 Esas, 2012/207 sayılı Kararı ile mağdurenin doğum tarihinin 20.09.1994 olarak düzeltildiği, bu durum UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) aracılığıyla alınan mağdureye ait nüfus kayıt örneğinden de anlaşılmakla buna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13349
Karar No: 2019/15587
Karar Tarihi: 24.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/13349 E.  ,  2019/15587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturma aşamasında, suça konu el yazısı ile yazılmış ve .... adına imzalanamış şikayet dilekçesi üzerinde yaptırılan yazı ve imza incelemesi sonucunda İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 06.06.2013 tarihli ekspertiz raporunda yazıların ve imzanın kuvvetle muhtemel sanığa ait olduğunun tespit edildiği; kovuşturma aşamasında ise yaptırılan imza incelemesi sonucu, İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan 28.05.2014 tarihli raporda sadece suça konu belgedeki Mustafa Yılmaz'a adına atılan imzanın ... açısından teşhise yeterli olmaması nedeniyle ...'ın el ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirilmiş olması karşısında; söz konusu belgedeki el yazısı metninin sanığa ait olup olmadığına yönelik bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/909
Karar No: 2015/2636
Karar Tarihi: 23.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/909 E.  ,  2015/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2013/142-2014/518

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanın malik olduğu 13 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında adının "Selvinaz", baba isminin "Kerim" ve doğum tarihinin "1934" yılı olarak yanlış yazıldığından, nüfus kaydına uygun olarak tapu kaydında isim ve baba adının ......... ve doğum tarihinin de 01.07.1912 olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın malik hanesine ...........ibaresinin eklenmesine, ancak doğum tarihi tapu sicilinde bulunması zorunlu unsurlardan olmadığından davacıların mirasçılarının doğum tarihinin tapu kütüğüne eklenmesine yönelik taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .......... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, tapu kayıt düzeltme istemleri nüfus kaydına uygun olarak tapu kayıt maliklerinin isimlerinin düzeltilmesine ilişkin davalar olup, usul ekonomisi de gözetilmek suretiyle nüfus kaydına uygun şekilde kayıt oluşumunda bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2015/11499
Karar No: 2016/8172
Karar Tarihi: 23.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/11499 E.  ,  2016/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığının 5510 sayılı Kanunun Geçici 39. maddesi gözetilerek belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun Geçici 39. maddesidir. Anılan maddenin 1. fıkrasında “Son tahsis talep tarihi veya ölüm tarihi 2000 yılı Ocak ayı başından önce olup, 506 sayılı Kanunun mülga hükümleri uyarınca gösterge sistemine göre bağlanan malullük, yaşlılık ve ölüm aylıkları ile bu tarihten önce malullük veya yaşlılık aylığı almakta iken bu tarihten sonra ölen sigortalıların ölüm aylıkları, bu madde hükümlerine göre yeniden hesaplanır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere, bu madde çerçevesinde yaşlılık aylıklarının yeniden hesaplanabilmesi için son tahsis talep tarihinin 01.01.2000 tarihinden önce olması gerekmektedir.

Eldeki davaya konu somut olayda, davacıya 15.02.1993 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince bağlanan yaşlılık aylığı, davacının 02.12.2009-30.03.2010 tarihleri arasında tüm sigorta kollarına tabi çalışması nedeni ile kesilerek 31.03.2010 tarihli tahsis talebi üzerine 01.04.2010 tarihinden itibaren yeniden bağlandığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, son tahsi talep tarihi 01.01.2000 tarihinden sonra olan davacının yaşlılık aylığının 5510 sayılı Kanunun Geçici 39. maddesi hükümleri çerçevesinde hesaplanmasının mümkün olmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4354
Karar No: 2024/16489
Karar Tarihi: 10.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/4354 E.  ,  2024/16489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiniin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu haksız tahrik altında işlediğine, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/3589
Karar No: 2019/10210
Karar Tarihi: 17.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3589 E.  ,  2019/10210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen 17/12/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine,

8.503,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3789
Karar No: 2015/813
Karar Tarihi: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3789 E.  ,  2015/813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2011/461-2012/374

Davacı S.. B.. vekili Avukat Sonay tarafından, davalı S.. T.. aleyhine 02/05/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/57888
Karar No: 2010/19198
Karar Tarihi: 14.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/57888 E.  ,  2010/19198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum vekilinin yüzüne karşı verilen kararda temyiz süresinin hükmün tefhimi yerine tebliği tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmek suretiyle katılan kurum vekilinin yanıltıldığı anlaşılmakla; katılan kurum vekiline hükmü temyiz edip etmeyeceği hususu meşruhatlı davetiye ile tebliğ edilerek verdiği taktirde temyiz dilekçesiyle birlikte incelenmek üzere dosyanın Dairemize iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3713
Karar No: 2010/5246
Karar Tarihi: 29.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/3713 E.  ,  2010/5246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 1.8.2008 gününden başlayarak aylık 1.875 TL. olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde kira parasının 1.8.2008 gününden başlayarak aylık 1.875 TL. olarak tespiti istenilmiş, mahkemece kira bedelinin ... doları üzerinden belirlenmiş olması ve 6570 sayılı Yasanın geçici 7/2-4.maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki kira sözleşmesi 15.8.2004 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli olup, aylık kira bedeli 500 USD olarak kararlaştırılmıştır.

18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kira süresi sona erip sözleşme 6570 sayılı Yasanın 11.maddesi uyarınca yenilendiğinde yeni dönemde sözleşmenin diğer hükümlerinin yenilenmesine karşın, kira parasına ilişkin şart yenilenmemekte ve kira parası belli olmayan bir sözleşme haline gelmektedir. Mahkemece kira sözleşmesindeki bu boşluğun "hak ve nesafet" kurallarına uygun bir kira parası takdiriyle doldurulması gerekmektedir.

Sözleşmedeki kiranın yabancı para üzerinden ödenmesine ilişkin hükmün yeni dönemde diğer hükümler gibi yenilenmediği ve sözleşmenin tarafı olan davacının da yeni dönem kira parasının ... Lirası üzerinden tespitini talep ettiği gözetildiğinde BK.nun 83.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hakimin sözleşmedeki bu boşluğu doldurup, kira parasını ... Lirası cinsinden belirlemesi gerekmektedir.

Öte yönden; 18.2.2000 tarihinde yürürlüğe giren 4531 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanuna Bir Geçici Madde Eklenmesi Hakkında Kanun ile 6570 sayılı Yasaya eklenen geçici 7.madde 2000 ve 2001 yıllarına ilişkin kira paralarının artışı ile ilgili olup, somut davada uygulama olanağı yoktur. Bu durumda az yukarıda anlatılan esaslar doğrultusunda inceleme yapılmak suretiyle bir hüküm tesisi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3362
Karar No: 2013/8232
Karar Tarihi: 23.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3362 E.  ,  2013/8232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık müdafinin temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği Manisa ruh sağlığı hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 03.03.2011 tarihli sağlık kurulu raporunda "Delüzyonel bozukluk" isimli akıl hastalığına düçar olduğu belirtilen sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılıp hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Sanığın katılan ... hakkında suç duyurusunda bulunduğu iftira suçuna konu Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/81545 sayılı soruşturma dosyasının aslı ya da onaylı sureti getirtilip temyiz denetimine olanak sağlayacak biçimde dosya içerisine konulması ve suç kastının belirlenmesi bakımından tüm delillerin birlikte değerlendirilerek hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3091
Karar No: 2014/14016
Karar Tarihi: 19.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3091 E.  ,  2014/14016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eğil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2013

NUMARASI :Esas no:2011/119 Karar no:2013/43

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2014 (Prş.)
Esas No: 2014/1954
Karar No: 2015/2356
Karar Tarihi: 15.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1954 E.  ,  2015/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/163599

MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/02/2013, 2011/127 (E) ve 2013/20 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa soruşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 172,00 TL lik kısmın çıkarılmasına, ve yargılama gideri toplamının “253,50 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1410
Karar No: 2019/5064
Karar Tarihi: 06.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1410 E.  ,  2019/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/07/2014 gününde verilen dilekçe ile ölüm ve cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl ve birleşen dava, ölüm ve cismani zarar nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar murisleri Hasan'ın davalı ...'ın aracında yolcu olarak bulunduğunu, davalının tam kusuru ile meydana gelen trafik kazasında murisin vefat ettiğini, bu olay nedeni ile derin bir üzüntü yaşadıklarını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; asıl davanın davacıları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, birleşen davanın davacısı ... yönünden ise hüküm tesis edilmemiştir. Birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların yargılama safhalarının müşterek sürdürülmesi sonucunu doğurup, birleşen her dava ayrı ayrı hükme bağlanmalıdır. Davaların birbiri içinde erimesi, tek bir davaya dönüşmesi söz konusu değildir. Birleştirmeye konu davalar bağımsız kimliklerini korurlar. Her davanın ayrı ayrı hükme bağlanması zorunludur.

Şu durumda birleşen Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/630 esas 2014/519 karar sayılı dosyası ile ilgili olarak herhangi bir hüküm tesis edilmemiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.