erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/5660
Karar No: 2011/2620
Karar Tarihi: 20.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5660 E.  ,  2011/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 366 ada 16 parsel sayılı 544,29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, aynı ada 24 parsel sayılı 5442,23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise sınırındaki taşınmazın dayanağı tapu kaydının taşınmaz yönünü kuru dere okuması, eylemli olarak ise ... bulunması nedeniyle tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ...Ş. tapu kaydına dayanarak, davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 366 ada 24 parsel sayılı taşınmaza yönelik, davacı ... ise satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 366 ada 15 ve 24 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 366 ada 16 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı ..., aynı ada 24 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise davacı ... ile ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacıların taşınmazlar üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliklerinin bulunmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harçların mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın hükmü temyiz eden davacılardan ayrı ayrı alınmasına, 20.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2005/11545
Karar No: 2006/100
Karar Tarihi: 23.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11545 E.  ,  2006/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 12.7.2005 gün ve 2005/6127-7094 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, pafta 29 ada 1183, parsel 116 da kayıtlı 16 numaralı bağımsız bölümün yarı hissesini kendisinin ödeyerek eşi ... birlikte aldıkları ancak tapunun muvazaalı bir şekilde eşinin amcası davalı üzerine kaydedildiğinden tapu kaydının iptali ile 1/2 hissesinin davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce dava Medeni Kanunun 2. kitabında yer alan uyuşmazlıklara ilişkin bulunduğundan davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerekeceğinden bahisle bozulmuştur.

Nizalı taşınmazın tapu maliki ...'tir. Davacının eşi ...in tapu kaydıyla bir ilgisi bulunmamaktadır. Zaten dava tapu malikine muvazaalı olarak doğrudan satın alma nedeniyle açılmıştır. Uyuşmazlığın Medeni Kanunun 2. kitabı ile ilgisi olmadığı gibi Aile Mahkemesinde değil genel mahkemelerde görülmesi gerekir.

İşin esasına gelince, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.7.2005 tarih 2005/6127-7094 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 4.10.2004 tarih 2004/336-559 sayılı kararının ONANMASINA, 23.1.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3590
Karar No: 2018/14160
Karar Tarihi: 10.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3590 E.  ,  2018/14160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk...'in temyiz inceleme tarihi itibarıyla ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.12.2018 (Pzt.)
Esas No: 2023/12827
Karar No: 2024/9587
Karar Tarihi: 10.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12827 E.  ,  2024/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin kesin nitelikteki kararlarına karşı 5271 sayılı CMK’nın 308/A maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz hakkı bulunduğundan, sanık ...'ın merciide ve kanun yolunda yanılması kanun yoluna başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağından gereğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılması için dosyanın İNCELENMEKSİZİN MAHALLİNE İADESİNE,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.01.2023 tarihli ve 2019/3437 E., 2019/2188 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 25.01.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ...'un temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4474
Karar No: 2015/23024
Karar Tarihi: 06.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4474 E.  ,  2015/23024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. 168/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para ve 1.100,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-a-b-d-e. maddesinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı maddenin (c) fıkrasındaki haklardan şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 tarihli ve 2009/204 esas, 2009/429 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03.02.2015 gün ve 2014/2738/7793 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2015 gün ve 2015/45604 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre:

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kısa süreli hapis cezasından çevrilme 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile birlikte 1.100 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, yasa koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61. maddesindeki ölçütlere göre gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak yazılı şekilde para cezası tayin edilmesinde,

2-5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılma kararı verilebilmesi için hapis cezasına mahkûmiyetin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara 6. Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 gün ve 2009/204 esas, 2009/429 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasına ilişkin önceki uygulamanın çıkartılarak yerine, 5 ve 1 gün adli para cezası ve TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir günü 20 TL hesabıyla paraya çevrilerek 20 TL adli para cezası olarak eklenmesine, ve TCK'nın 53/1. maddesine ilişkin uygulamanın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, infazın buna göre yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 06/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4891
Karar No: 2013/7296
Karar Tarihi: 09.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4891 E.  ,  2013/7296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar vekili,159 parsel sayılı taşınmazın davacı ...'a, 161 parsel sayılı taşınmazın davacı ...'a, 160 parsel sayılı taşınmazın dahili davalı ...'a ait olduğu, çekişme konusu 162 parsel sayılı taşınmazın ise sözkonusu taşınmazların müşterek methali olduğu, müşterek methal olan 162 nolu parseli davalının duvarla çevirerek tasarruf ettiğini ve kullanımlarına engel olduğunu ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece ''.. çekişme konusu taşınmazın taraflara ait 3 ayrı parselin müşterek methali olarak tahsis edildiği ve müşterek methal olan bu taşınmaza, parsel maliklerinin sahip oldukları pay oranında malik olacakları, ortak kullanıma amade kılacak şekilde hüküm kurulmasının gerekeceğinden, mutlak surette elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasının doğru olmadığı ayrıca davacıların elatmanın önlenmesi isteği yanında yıkım istekleri de bulunduğu halde yıkım konusunda olumlu ve olumsuz bir karar verilmemiş olmasının da isabetsiz olduğu..''gerekçesiyle bozulmuş olup hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 197,00 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17941
Karar No: 2012/29643
Karar Tarihi: 10.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17941 E.  ,  2012/29643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erzin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :07.03.2011
Esas No: 2014/16649
Karar No: 2015/15885
Karar Tarihi: 20.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16649 E.  ,  2015/15885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/262153

Mahkemesi :Tarsus 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.05.2014

Numarası : 2014/130- 2014/318

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada Tarsus İlçe Emniyet Müdürlüğüne bağlı polislerin görevini ifa ettikleri sırada sanığın sevk ve idaresinde bulunan aracın durumundan şüphelendikleri, seyir halinde bulunan araç sürücüsüne anons ederek dur ihtarı yaptıkları, ancak sanığın durmayarak D-400 karayolu üzerinden ters istikamette yaklaşık 50 metre gittikten sonra 2 km ileride Duatepe D-400 karayolu yan yolda durdurulduğu, yakalanmasından sonra polis ekiplerinin 02.02.2014 günü saat 03:00 de alkol testi yaptıkları ve 134 promil alkollü olduğunun tespiti üzerine doktor raporu alınması için hastaneye sevk olduğunda aynı gün saat 03:40 da hastanede yapılan alkol testinde 76 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6112
Karar No: 2016/6054
Karar Tarihi: 23.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6112 E.  ,  2016/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

Hüküm : Sanıkların TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri

delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5,

TCK 62, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Terör örgütlerinin amaç suçun işlenmesi yolunda güven, disiplin ve sıkı irtibata önem veren iş bölümüne dayalı, hiyerarşik düzene sahip yapılar olarak istihbarat, gizlilik, güvenlik ve denetim konularında duyarlı oldukları, işleyiş ve yapılanma itibariyle bu özellikleri gösteren yapılar olduğu dikkate alındığında terör örgütlerine yeni eleman temin etme, barındırma, gönderme veya ulaşımını sağlama gibi faaliyetlere ilişkin organizasyonun örgütsel yapı dışında değerlendirilemeyeceği ve bu eylemlerin salt yardım düzeyini aşmamış eylemlerden nitelik itibariyle farklılık arz ettiği, bu bağlamda sanıkların silahlı PKK terör örgütü üyesi kişilere sınır geçişlerinde rehberlik etmeleri, askeri operasyonlar ve devlete yardım eden kişiler konusunda bilgi vermeleri şeklindeki isnada konu eylemlerinin sübutu halinde silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından, silahlı terör örgütüne yardım suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla anılan Kanunun 314/2. maddesinden temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220/7. maddesinin 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20059
Karar No: 2013/23475
Karar Tarihi: 03.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/20059 E.  ,  2013/23475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/164-2013/285

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3’üncü Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1820,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3’üncü maddesi gereğince 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda; Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü’nün 2003/1607 sayılı takibine konu alacak miktarından iptale konu toplam tutar olan 413,77 TL tutarın, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/24716
Karar No: 2014/6971
Karar Tarihi: 26.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24716 E.  ,  2014/6971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Turhal Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :04.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/253 Karar no:2013/510

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı O.. T.. tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava,aile konutu şerhi konulmasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2014 (Çrş)