Esas No: 2020/27467
Karar No: 2023/46
Karar Tarihi: 09.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/27467 E.  ,  2023/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/473 Esas, 2015/611 Karar sayılı kararı ile atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 223 inci maddesinin 2.fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilerek kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden vekalet ücretinin katılandan alınarak sanıklara verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanıkların bağırdıkları sabit olmasına, ilk defa böyle bir olay nedeni ile şikayetçi olması ve sanıklar üzerine yürümesine rağmen yaralamaya teşebbüs suçundan suç duyurusunda bulunulmaması, vekalet ücretinin Hazineye yükletilmesi gerektiği gerekçeleri ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memuru olan sanıkların ... Polis Meslek Yüksekokulu Müdürü ...'i makamında üzerine yürüyerek ve el kol hareketleri yaparak "Müdür müdürlüğünü bil biz gaziyiz siz kim oluyorsunuz, gazilere nasıl davranılacağını öğren konuşma ne oldu müdürsen müdür dikkat et." şeklinde tehdit içeren sözler söyleyerek vurmak amacıyla üzerine yürüdüğü iddiası ile açılan davada sanıkların atılı suçları işlediği, tutulan 22/05/2015 tarihli rapor içeriği ve dinlenen tanık beyanları ile sabit olmadığından sanıklar lehine şüphe oluştuğu kabul edilerek beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik katılanın temyiz sebepleri yönünden sanıklar tarafından üzerine atılı suçları işlediği, sanıklar hakkında yaralamaya teşebbüs suçlarından suç duyurusunda bulunulması gerektiği, şeklinde ileri sürdüğü temyiz nedenlerinin yerinde görülmediği yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen vekalet ücretinin katılana yükletilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer alan, “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, beraat eden sanıklar lehine hükmedilen vekâlet ücretinin Hazineden alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde katılandan tahsiline karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerel mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine; “Sanıklar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1.500 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden tahsili ile sanıklara verilmesine.” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.