erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2566
Karar No: 2018/3948
Karar Tarihi: 29.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/2566 E.  ,  2018/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Hazine, ...

SUÇ : Tefecilik, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre tefecilik suçundan kurulan hükme yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanığın her iki katılana da faiz karşılığı para verdiği kabul edilmesine rağmen, suç ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesinti de gerçekleşmemesine göre sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken iki ayrı tefecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen açığa imzanın kötüye kullanılması suçu söz konusu değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3-Tefecilik suçundan hüküm kurulurken ceza bireyselleştirilmesinde, karar gerekçesinde teşdiden uygulama yapıldığı belirtildiği halde hapis cezasının alt sınırdan, adli para cezasının ise asgari hadden uzaklaşılarak hüküm kurulması suretiyle çelişkiye neden olunması,

4-Açığa imzanın kötüye kullanılması suçunda eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, farklı tarihlerde gerçekleştiren sanığa, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden iki ayrı mahkumiyet kararı verilerek fazla ceza tayini,

5- Her iki suç yönünden de Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirdiğinden ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10314
Karar No: 2013/10275
Karar Tarihi: 03.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10314 E.  ,  2013/10275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 14/07/2011 tarihli kararın katılan vekilinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 22/07/2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/374
Karar No: 2016/8948
Karar Tarihi: 04.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/374 E.  ,  2016/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1769
Karar No: 2012/2218
Karar Tarihi: 20.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1769 E.  ,  2012/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.07.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 22 parsel sayılı taşınmaz lehine 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit irtifakı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince geçidin 7, 23 ve 8 parsel sayılı taşınmazların ortak sınırından kurulmasının mümkün olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece 22 parsel sayılı taşınmaz lehine 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit irtifakı kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 20.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/8904
Karar No: 2017/12696
Karar Tarihi: 18.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/8904 E.  ,  2017/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmekle, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare tarafından üçüncü bir kişiye satışı yapılan, bilahare gerçekleştirilen devir işlemi ile hak sahibi olduğu taşınmaz nedeniyle, satış sözleşmesinin " Alıcının İade ve Devir Yetkisi " başlıklı 5. maddesine dayanılarak kendisinden komisyon adı altında 434,19 TL tahsilat yapıldığını, sözleşmedeki bu düzenlemenin haksız şart olduğunu, bu gerekçe ile tüketici hakem heyetine müracaat ettiğini, ancak talebinin kabul görmediğini ileri sürerek; ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları ilçe Hakem Heyeti'nin 01.06.2015 tarihli kararının itirazen iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı idare, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, temyiz yasa yolu kapalı olmak üzere kesin olarak karar verilmiş; hüküm Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına temyiz edilmiştir.

Dava, davalı idare tarafından imal edilen taşınmazın devri nedeniyle devir komisyonu adıyla alınan bedelin iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyetince verilen ret kararının iptali istemine ilişkindir. Davacı eldeki davada, "komisyon" adıyla kensidisinden tahsil edilen 434,19 TL nin iadesini amaçlamakta olup, dosya kapsamından tahsilatın dava dışı banka tarafından 29.12.2011 tarihli dekontla yapıldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nun ( Hukuk Muhakemeleri Kanunu ) 114/d maddesi hükmünde; taraf ve dava ehliyetine sahip olunması, dava şartı olarak düzenlenmiştir. Mahkemece, bu düzenlemenin istek olmaksızın resen gözetileceği açıktır. Somut olayda, iadesi talep edilen tahsilatın, davalı banka tarafından gerçekleştirildiği gözetildiğinde, davalı Toki'ye husumet yöneltilemeyeceği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davanın esası yönünden inceleme yapılıp karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma talebinin bu nedenle kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile, ... 1.Tüketici Mahkemesi'nin 24.12.2015 tarih 2015/1350-3109 sayılı kararının sonuca etkilili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3074
Karar No: 2022/4027
Karar Tarihi: 22.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3074 E.  ,  2022/4027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davalı şirketin ehliyetinin sınırlandırılıp sınırlandırılmadığı hususunda tereddüt hâsıl olmakla; mahkemece, davalı şirketin ticaret sicil kayıtları getirtilerek, davalı şirketin iflas edip-etmediği ve sicilden terkin edilip edilmediği araştırılarak, gıyabi hükmün, tasfiye halinin devam etmesi halinde, şirketi temsile yetkili tasfiye memurlarına usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlandıktan ve temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, gerektiğinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 22.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2221
Karar No: 2011/1355
Karar Tarihi: 27.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2221 E.  ,  2011/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 16.11.2005 tarihli sözleşme ile ...'den kooperatife ait ... Mahallesi, ... Sokak, D blok 2 numaralı daireyi satın alarak davalı kooperatife üye olduğunu, daha sonra bu üyeliğini dava dışı ...' e devrettiğini, devrin davalı kooperatifçe üyelik defterine işlenmediğini, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olarak tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, usulünce yapılan ve üyeliği sona erdiren bir işlemin de bulunmadığını ileri sürerek, davacının davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının üyeliğini dava dışı ...' e, ...' in de dava dışı...' a devrettiğini ve halen davacının talebine konu dairede...'ın kiracısının oturduğunu savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatif nezdindeki üyeliğini dava dışı ...'e devrettiğini davalı kooperatife tarihsiz dilekçe ile bildirdiği, davacının söz konusu devirden sonra toplantılara çağrılmadığı, bu sebeple dava tarihi itibariyle davacının üyeliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, üyeliğin tespitine ilişkindir. Kooperatif üyesi ...'nun kendi hissesini tarihsiz devir sözleşmesiyle dava dışı ...'e devrettiği, ... tarafından da 06.06.2007 tarih ve 21844 yevmiye nolu noter hisse devir sözleşmesi ile...'a devredildiği anlaşılmaktadır. Devredilen şahıslar davada taraf olarak gösterilmemiştir. Bu durumda davacının hissesini devrettiği iddia edilen ... ve...'ın bu dava ile hakları etkileneceğinden savunma haklarının kısıtlanmaması bakımından bu şahıslar aleyhine de dava açılması hususunda mahkemece, davacı tarafa makul bir süre verilmesi, süresinde dava açılması halinde davanın işbu dava dosya ile birleştirilerek her iki dosyanın delilleri birlikte toplanıp değerlendirildikten sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12931
Karar No: 2012/276
Karar Tarihi: 19.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12931 E.  ,  2012/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili davalı ... ’nın müvekkillerine olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazları oğlu olan diğer davalıya sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davalıların baba oğul olmaları ve taşınmazların düşük bedelle satılmaları nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalıların baba oğul olmaları nedeniyle aralarındaki tasarrufların İİK.nun 278/II-1 ve 280/1-2 maddeleri uyarınca iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekili ile davalı

... ’nın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 584,00 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 19.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11199
Karar No: 2016/11639
Karar Tarihi: 26.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/11199 E.  ,  2016/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Hilvan Asliye Hukuk mahkemesince hükme bağlanan dava, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan taşınmaz ve muhdesat bedellerinin tahsili isteğine ilişkindir.

04.12.2014 gün ve 6572 Sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 27.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişikliğe göre; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca Adıyaman, Ağrı, Amasya, Ankara, Ardahan, Artvin, Bartın, Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Bolu, Çankırı, Çorum, Diyarbakır, Düzce, Edirne, Erzincan, Erzurum, Gaziantep, Giresun, Gümüşhane, Hakkari, Iğdır, İstanbul, Karabük, Kars, Kastamonu, Kırıkkale, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, Mardin, Muş, Ordu, Rize, Sakarya, Samsun, Siirt, Sinop, Sivas, Şanlıurfa, Şırnak, Tekirdağ, Tokat, Trabzon, Tunceli, Van, Yalova, Yozgat, Zonguldak Mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyizen incelenme görevi 01.02.2015 tarihinden itibaren Yargıtay 5.Hukuk Dairesine verilmiştir.

6644 Sayılı Yargıtay Kanunu İle Hukuk Muhakemelerİ Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesinde yapılan ve 11.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren değişikliğe göre mahkeme tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi, bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna göndermesi gerektiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 26/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22261
Karar No: 2014/33410
Karar Tarihi: 19.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/22261 E.  ,  2014/33410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/170425

MAHKEMESİ : Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2011/618 (E) ve 2012/123 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3. maddesinde ruhsat gerektirmeyen yapım işlerinin "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar" biçiminde açıklanması ve somut olayda, sanığın birinci katı 1999, ikinci katı ise 2003 yılında bitirdiğini, 2006 yılında boya ve badana işlerini yaptığını savunması ve dava konusu yere ait su aboneliklerinin Pınarlı Belediyesi tarafından 18/04/2004 ve 19/09/2004 tarihlerinde yapıldığının anlaşılması karşısında; sanığın suça konu binayı TCK'nın 184. maddesinin yürürlüğe girdiği 12/10/2004 tarihinden önce yaptığı ve boya ve badana işlerinin yapımı nedeniyle ise atılı suçun oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.