erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/30850
Karar No: 2021/25999
Karar Tarihi: 02.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30850 E.  ,  2021/25999 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sair tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 62/1, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 380,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2020 tarihli ve 2020/693 esas, 2020/800 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2.cümle ve 62/1. maddeleri gereğince hükmolunan 25 gün adli para cezasından, 5271 sayılı Kanun’un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 18 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılıp 19 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun’un 52/2. maddesinin uygulanması sonucunda 360,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 380,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu somut olayda; sanığın sair tehdit suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 106/1-2. cümlesi uyarınca temel cezasının 30 gün adli para cezası olarak belirlendiği, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanarak 25 gün adli para cezası belirlenmesinin ardından CMK'nın 251/3 maddesi gereğince basit yargılama usulü uygulandığından 1/4 oranında indirim yapılması sırasında 18 gün adli para cezası yerine 19 gün adli para cezası belirlenmesi nedeniyle TCK’nın 52/2. maddesi uygulaması ile günlüğü 20 TL’den olmak üzere sonuç cezanın 360 TL adli para cezası yerine 380.00 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi sureti ile sanık aleyhine durum oluşturulduğundan kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

III- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Sair tehdit suçundan sanık ... hakkında, Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2020 tarihli ve 2020/693 esas, 2020/800 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,

2) Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 106/1-2.cümlesi uyarınca, belirlenen 30 gün adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle 25 gün adli para cezası, CMK'nın 251/3 maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle 18 gün adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 18 gün adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 360.00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

3) İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına TEVDİİNE, 02/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4261
Karar No: 2014/11888
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4261 E.  ,  2014/11888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2009/653-2013/1285

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden taraf vekilleri tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı taraf vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/28939
Karar No: 2022/4527
Karar Tarihi: 14.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28939 E.  ,  2022/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Hakaret ve yaralama eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanığın mağduru hangi sözlerle tehdit ettiğinin belirlenmesi için tanık Hikmet Türkyılmaz yöntemince dinlenmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Kabule göre de;

Sanığın, mağdura yönelik söylediği kabul edilen "ayaklarından bağlarım çarşının sonuna kadar sürüklerim" şeklindeki sözlerin takibi şikayete tabi olmayan TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10505
Karar No: 2021/3675
Karar Tarihi: 24.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10505 E.  ,  2021/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.04.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.09.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun açık alandaki köy düğününde müştekinin çantasından cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 141/1 ve 31/2 maddelerinde tanımlanan basit hırsızlık suçunu oluşturduğu bu suçun tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 05.06.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7759
Karar No: 2019/6015
Karar Tarihi: 30.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7759 E.  ,  2019/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.10.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili, dava konusu 1678 ada 15 parsel sayılı taşınmazdaki imar düzenlemesine karşı idari yargıda dava açtıklarını, davanın Ordu İdare Mahkemesinin 2013/1669 Esas sayılı dosyasında derdest olduğunu ve sonucunun dava konusu taşınmazdaki mülkiyet durumunu etkileyeceğini belirterek, anılan davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazdaki imar işlemlerinin iptali için Ordu İdare Mahkemesinin 2013/1669 Esas sayılı dosyası ile dava açılmıştır. İmar planının iptali için idari yargıda dava açılmışsa, açılan bu davanın sonucunun beklenmesi gerekir. Bu dava sonunda pay ve paydaş durumunun değişebileceğinden ortaklığın giderilmesi davası etkilenecektir. İdari yargıda açılan idari işlemin iptali davası 6100 sayılı HMK'nın 165/1. maddesi gereğince görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davası için bekletici mesele teşkil eder. Mahkemece, 01.07.2015 tarihli duruşmada Ordu İdare Mahkemesi dosyasının bekletici mesele yapılmasının eldeki davaya hukuki bir yarar sağlamayacağı gerekçesiyle bekletici mesele talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/18585
Karar No: 2011/6811
Karar Tarihi: 18.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/18585 E.  ,  2011/6811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Orman tahdit alanı içinde bulunan yerde işgal ve faydalanma suçuna ilişkin hükmün incelemesinde;

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya toplanan delillere gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Ormandan ağaç kesmek suçuna ilişkin hükmün incelemesinde 5237 sayılı TCK'nunda nispi para cezaları öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Kanunun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 TL'nın altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile T.C. Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 TL'nın altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağının gözetilmeden para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi uyarınca tayin edilen 1.588 TL. para cezasının karardan kaldırılmasına, içtima sonucu tayin edilen adli para cezasının 6875 TL. adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 79,96 TL. temyiz harcının sanıktan tahsiline, 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15720
Karar No: 2014/11880
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15720 E.  ,  2014/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/354-2013/591

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline ve davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10753
Karar No: 2015/14001
Karar Tarihi: 10.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10753 E.  ,  2015/14001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/269560

MAHKEMESİ : Besni Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2009/1002 Esas, 2010/666 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğinde yer alan; Besni Devlet Hastanesinde doktor olarak görev yapan sanığın, olay tarihinde 146 promil alkollü olarak araç kullanan ve ayakta durmakta zorluk çeken sürücü M.. K.. hakkında "trafikte aşırı derecede tehlike arz etmez" şeklinde adli rapor düzenlediğine ilişkin isnadın sübutu halinde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturabileceği nazara alınarak delillerin takdiri ve tartışılması ile davaya bakma görevinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/25239
Karar No: 2021/3436
Karar Tarihi: 23.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/25239 E.  ,  2021/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.07.2009 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05.08.2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, öğretmenin arabasını yakması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 151/1, 152/2-a, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 11 yıl 3 aylık uzatılmış zamanaşımı süresinin, 10.02.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15833
Karar No: 2014/11879
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15833 E.  ,  2014/11879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2009/408-2012/571

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3871
Karar No: 2018/7114
Karar Tarihi: 19.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/3871 E.  ,  2018/7114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan vekilinin suçların unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın hazineye ait dere yatağında dikili bulunan ağaçları kesip götürmek suretiyle oluşan eyleminin TCK.nun 141. maddesinde düzenlenen açıktan hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.