erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/4873
Karar No: 2015/15100
Karar Tarihi: 02.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/4873 E.  ,  2015/15100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; alacaklı tarafından icra mahkemesine müracaat ile hesap tablosunun yeniden yapılmasının talep edildiği, mahkemece konusu kalmayan davanın esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın reddine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4562
Karar No: 2020/714
Karar Tarihi: 19.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/4562 E.  ,  2020/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... 2-... AŞ vekili Avukat ...

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... AŞ aleyhine 07/10/2015 gününde verilen dilekçe ile basın ve yayın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/06/2016 günlü kararın Yargıtayca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı asıl tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

HARÇ

54,40 TL. OH.
Esas No: 2016/10967
Karar No: 2017/13583
Karar Tarihi: 22.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10967 E.  ,  2017/13583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki Küçüksazye köyü 125 ada 305 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/17832
Karar No: 2020/15468
Karar Tarihi: 04.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/17832 E.  ,  2020/15468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2018 tarih ve 2017/208 Esas, 2018/177 Karar sayılı kararı

2) Sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/04/2019 tarih ve 2018/1779 Esas, 2019/1220 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarih ve 2018/1779 Esas, 2019/1220 Karar sayılı kararının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ve katılan vekili

tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarih ve 2018/1779 Esas, 2019/1220 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4966
Karar No: 2020/14420
Karar Tarihi: 07.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4966 E.  ,  2020/14420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen ve 20.10.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.11.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 07.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10944
Karar No: 2018/6606
Karar Tarihi: 12.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10944 E.  ,  2018/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen cezanın fazla olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6105
Karar No: 2015/6857
Karar Tarihi: 27.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/6105 E.  ,  2015/6857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Bakanlığı ve diğeri aleyhine 28/05/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; İçişleri Bakanlığı'na karşı açılan davanın yargı yolu bakımından görevsizliğine, diğer davalıya karşı açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacıların yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29572
Karar No: 2018/3345
Karar Tarihi: 19.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/29572 E.  ,  2018/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı .... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 1.066.240 TL asıl alacak üzerinden ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibine başlanıldığı ve borçluya örnek 9 nolu ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borcun 858.140 TL üzerindeki kısma itiraz ettiği, borçlu şirket adına kayıtlı ... İli ... İlçesi 160 ada 369 parsel sayılı taşınmazın ... . İcra Müdürlüğü'nün 2000/1508 Talimat sayılı dosyasında 16.11.2009 tarihinde ihale edilip satış bedelinin 6.268.303,25 TL olarak dosyaya geldiği, 25.03.2011 tarihli sıra cetveli ile dosyaya gelen bedelden 1. sıra ipotek alacaklısı olan alacaklı ....'ye 1.163,272,42 TL ödeme yapıldığı, borçlu şirketin takip konusu alacağın 858.140 TL'lik kısmını kabul ettiğinden alacaklıya fazla ödenen 210.491,77 TL'nin iadesi için muhtıra çıkarılması taleplerinin, icra müdürlüğünce; alacaklı tarafın açtığı ... . Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 07.10.2010 tarihli, 2007/703-2010/540 sayılı itirazın iptali davasının kabulüne karar verildiği gerekçesi ile reddedildiği, borçlu şirketin itirazın iptali kararının henüz kesinleşmediğinden bahisle icra müdürlüğü işleminin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın iptali kararının kesinleşmeden infaz edilebileceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği, mahkeme kararının Dairemizin 28.04.2015 tarih, 2015/8821 E.-2015/11463 K. sayılı ilamı ile bilirkişi incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; itirazın iptali kararının kesinleşmeden infaz edilemeyeceği sonucuna göre hesaplama yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak, şikayetin kabulü ile borçlu tarafça fazla ödenen 192.269,24 TL'nin alacaklı vekilinden istenmesi için muhtıra çıkarılmasına karar verildiği, mahkeme kararının alacaklı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Kural olarak itirazın iptali kararının infazı için kesinleşmesi gerekmez. Dolayısıyla, borçlunun itirazının iptaline karar verilmiş olduğundan, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak şikayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken, itirazın iptali kararının kesinleşmeden infaz edilemeyeceği yönündeki bilirkişi raporunun hükme esas alınarak, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı ....'nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11875
Karar No: 2015/9489
Karar Tarihi: 07.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11875 E.  ,  2015/9489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2000/16-2013/979

Davacı T.. B.. vekili Avukat Yılmaz tarafından, davalılar O.. Ö.. ve diğerleri aleyhine 27/01/2000 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar O.. Ö.. vekili ile davalı H.. M.., S.. S.. ve A.. K.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan kurum zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, karar, davalılar O.. Ö.., H.. M.., S.. S.. ve A.. K.. tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, dava dışı şirketin sahte çiftçilik belgelerine dayanarak ve gerçekte satışı yapılmayan gübre miktarları için devletten destekleme primi aldığını, davalıların İl ve İlçe Tarım Müdürlüğü görevlileri olup yeterli denetim yapmayarak kurum zararına sebebiyet verdikleri iddia ederek, oluşan zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, görevlerinin sadece beyan edilen tarım arazisine çiftçi belgesinde gösterildiği kadar gübre miktarı düşüp düşmediğini genelgeye göre belirlemek olduğunu, ziraat odası tarafından hazırlanan belgelerin sahteliğini denetleme gibi bir görevleri olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların haksız filleri dolayısıyla hazinenin zararından sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; hukuk ve ziraat mühendisi bilirkişilerden alınan raporun idare müfettişleri tarafından düzenlenen inceleme raporundan alıntılar yapılarak düzenlendiği davalıların her birinin sorumluluğunun yasal mevzuat yönünden de incelenerek değerlendirilmediği anlaşılmakta olup rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Ayrıca, dava dışı şirket ya da çiftçilerden tahsilat yapılıp yapılmadığı ve şirket tarafından verilen teminat mektubu akıbetide araştırılmadan hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Şu durumda mahkemece, haricen tahsilat yapılıp yapılmadığına dair usulünce araştırma yapılması ve konusunda uzman bilirkişilerden; davalıların görev ve sorumlulukları, hangi davalının hangi belgelerde imzası olduğu ayrıca idarenin genel işleyişi yönünden talebe konu zarara sebebiyet veren belgelerin sahteliğini denetleme görevleri olup olmadığı, dava dışı ziraat odası çalışanlarının eylemleri de değerlendirilerek, ayrıntılı, açık ve denetime imkan verecek nitelikte rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile istemin aynen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25066
Karar No: 2017/19230
Karar Tarihi: 18.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25066 E.  ,  2017/19230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili 08.09.2017 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir.

Davacı vekilinin davadan feragati nedeniyle bu hususda karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/188
Karar No: 2018/1681
Karar Tarihi: 05.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/188 E.  ,  2018/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 14.12.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…” düzenlemesi getirilmiştir.

Eldeki davada, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı işverenler ...'nin % 40, ... 'nin % 40, kazalı sigortalının % 20 kusurlu olduğunun kabulü ile karar verilmiş ancak olay hakkında ceza dosyası olup olmadığı araştırılmamıştır.

Mahkemece, olay hakkında ceza dosyası olup olmadığı araştırılarak, mevcut ise ceza dosyası gözetilip kesinleşmişse mahkum olanlara kusur verilmesi gerektiği gözetilmeli, hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiş olması halinde, çelişki nedeniyle konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alınmalı davalıların işverenlik sıfatı ve kusurları yönünden Kurum lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.