erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/36634
Karar No: 2015/1706
Karar Tarihi: 26.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36634 E.  ,  2015/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık... hakkında 25.03.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... Sulh Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 gün, 2013/338 esas, 2013/694 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz aşamasında yapılan masraflar da gözetilerek yargılama giderinin infaz aşamasında terkini mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suçun oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanık lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre; temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinde yürürlükte olmayan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki “25 gün adli para cezası” yerine “450 TL adli para cezası” ibaresinin ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan “20 gün adli para cezası” yerine “375 TL adli para cezası” ibaresinin ilavesi ve 5237 sayılı Yasanın 52/2. maddesi gereğince 400 TL adli para cezasının belirlendiği bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2218
Karar No: 2015/2301
Karar Tarihi: 31.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2218 E.  ,  2015/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 406. maddesi uyarınca ...'ün kısıtlanmasına ilişkindir.

..., 22.08.2014 havale tarihli dilekçe ile; babası ...'e kendisinin veya mahkemece belirlenecek kişinin vasi tayin edilmesi isteğinde bulunmuştur.

........... Sulh Hukuk Mahkemesi ;"...kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin ..... Mahallesi ...... Sok. 10/2 ... /...... olduğundan, TMK'nın 411. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu...." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi;"..kısıtlı adayının zabıta araştırmasıyla belirlenen adresinin ..... Mah. ..... sok. .... sitesi D blok ......... ...../..... olduğu, yetkili mahkemenin Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın; 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir”. 19/1. maddesinde ise “ Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak mernis (adrese bağlı kayıt sistemindeki) adreside yerleşim yeri olarak kabul edilir. Ancak, somut olayda kısıtlı adayının adresi zabıta araştırmasıyla belirlendiğinden TMK'nın 19 ve 411. maddeleri uyarınca yetkili mahkeme, kısıtlı adayının zabıta araştırmasıyla belirlenen sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri olan ...... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK'nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince .......Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.03.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/6561
Karar No: 2024/2402
Karar Tarihi: 25.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6561 E.  ,  2024/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.10.2023

HÜKÜM/KARAR : Ret / Ek Karar Dilekçesi Süreden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tirebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/35 E., 2022/242 K.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.10.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 23.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar davacı asıla 05.06.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 22.09.2023 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.03.2024 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13780
Karar No: 2019/2689
Karar Tarihi: 17.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13780 E.  ,  2019/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Köy Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1 -3402 sayılı Kanun 4.maddesine göre davacı tarafından kadastro teknisyenlerince tespit edilen sınıra itiraz edilip edilmediği, itiraz edilmiş ise ne karar verildiği, verilen kararın tebliğ edilip edilmediğine ilişkin belgeler ve alınacak cevabi yazıların birlikte dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 17/04/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5524
Karar No: 2018/816
Karar Tarihi: 07.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/5524 E.  ,  2018/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 28849 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında ... olarak yazılan baba adının ... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı ... Sicili Müdürlüğü davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılama devam ederken davacının, ... Tapu Müdürlüğüne başvurması üzerine idare tarafından verilen 04/05/2012 tarihli karar ile tapu kaydındaki baba adının ... olarak değiştirildiği davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacı davasını açtığı 15.09.2011 tarihinde haklı olduğundan, davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi doğrudur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/331
Karar No: 2016/1521
Karar Tarihi: 11.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/331 E.  ,  2016/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, anne ve babasına ait olan evdeki eşyaları tutuşturarak yangın çıkardıktan sonra, duman çıkan bölgeye alkol dökerek alevlerin hızlanmasını sağladığı,polis ve itfaiye marifetiyle yangının söndürüldüğü sırada mağdurların evlerine de sirayet ederek hasar görmesine ve zarar görmesine sebep olduğunun iddia edildiği olayda;

Sanığın asıl kastının kendi anne ve babasına ait olan eve yönelik olduğu, alevlerin yayılması üzerine yangının diğer şikayetçilerin evlerine sirayet ettiği dikkate alındığında, anne ve babasına yönelik eyleminin, şahsi cezasızlık sebebi gerektiren 5237 sayılı Kanunun 167/1-b maddesi kapsamında kaldığından, diğer şikayetçilere yönelik eylemi nedeniyle TCK’nın 21/2 maddesinde yer alan olası kast hükümlerinin uygulanması tartışılarak hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4435
Karar No: 2013/4221
Karar Tarihi: 05.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/4435 E.  ,  2013/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 09.02.2012 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22395
Karar No: 2018/9201
Karar Tarihi: 13.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22395 E.  ,  2018/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Mahkemece, davalı kadının ev hanımı olduğu, geliri olmadığı belirtilerek boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; kolluk araştırma tutanağında ev hanımı olduğu düzenli bir geliri ve mal varlığı bulunmadığı bildirilen davalı kadının yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre emekli olduğu ve emekli maaşı aldığı beyan edilmiş olup, mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmamıştır.Yine mahkemece erkeğin sosyal ekonomik durumunun araştırması için kolluğa yazılan müzekkereye bila ikmal cevap verilmiş ancak mahkemece yeniden araştırma yapılmamıştır. Bu sebeple, her iki tarafın usulünce ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak; davalı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi ve gerçekleşecek sonucuna göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.09.2018 (Prş.)
Esas No: 2016/2965
Karar No: 2017/13208
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2965 E.  ,  2017/13208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/7670
Karar No: 2013/28917
Karar Tarihi: 11.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7670 E.  ,  2013/28917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel (ortasında boşluk bulunan) yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli plastik parçalarının üzerine veya bu plastikten parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun, metal küre vb. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış, fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup, dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde saçma ve kurşun küre geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3277
Karar No: 2019/4355
Karar Tarihi: 15.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3277 E.  ,  2019/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine,

Hüküm: TCK.nin 81, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, duruşmalı inceleme talebinin CMK.nin 299. maddesi gereğince KABULÜNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen esastan red kararına yönelik katılan ... vekili, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/11/2016 gün ve 2016/30 esas, 2016/27 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin; haksız tahrik bulunduğuna ve TCK.nin 62. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, katılan vekilinin; suçun vasıflandırılmasına, nitelikli adam öldürme olarak TCK.nin 82. maddesinden hüküm kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığına TEVDİİNE, 15/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

15/10/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ...'ın yokluğunda 17/10/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2010/34438
Karar No: 2012/1100
Karar Tarihi: 25.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/34438 E.  ,  2012/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/54160

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2008

NUMARASI : 2006/25 (E) ve 2008/518 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

765 sayılı TCK.’nun 1.maddesinde düzenlenen suçta ve cezada yasallık ilkesi gereğince kanunda yazılı cezalardan başka bir ceza ile kimse cezalandırılamaz.

Oluş ve kabule göre; sanığın eylemine uyan aynı yasanın 491/ilk maddesinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı hapis cezasının alt sınırı 6 ay, üst sınırı ise 3 yıl hapis olarak düzenlenmiştir.

Cezada yasallık ilkesi uyarınca temel ceza belirlenirken yasada öngörülen alt ve üst sınırın aşılması mümkün değildir. Bu açık ilkeye karşın yasada yazılı üst sınır aşılarak temel cezanın 4 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle ceza hukukunun temel ilkesi olan 765 sayılı TCK.’nun 1.maddesinde düzenlenen 'suçta ve cezada yasallık' ilkesine açık bir şekilde aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2093
Karar No: 2018/11447
Karar Tarihi: 29.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2093 E.  ,  2018/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 1 ay cezası adli para cezasına çevrilirken, sonuç ceza olarak 15.200 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 15.100 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4-1a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.