Esas No: 2021/6665
Karar No: 2023/8570
Karar Tarihi: 18.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6665 E.  ,  2023/8570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/496 E., 2015/172 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizin 2021/11616 sırasında kayıtlı İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/385 Esas, 2015/364 Karar sayılı dosyası ile birlikte yapılan değerlendirmede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2015 tarihli ve 2014/496 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararı ile, sanığın; çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.10.2018 tarihli ve 14-2015/200422 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Görgü tanığı olan eşinin dinlenmeden karar verildiğine, tanık beyanlarına itibar edilmediğine, hastalığı ve yaşı sebebiyle suçu işlemeye elverişli olup olmadığının araştırılmadığına bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...2012 yılı Kasım ayında kış mevsimini geçirmek amacıyla geldiği ve bu ikamette kaldıkları sırada dünür hısımlarının defaatle misafirlik amacıyla bahse konu ikamete gelip gittikleri, tarihi tam olarak belli olmayan bir günde yine misafirlik amacıyla oğlunun küçük baldızı olan 05/10/2004 doğumlu mağdur ...'nun geceyi burada geçirmek için kaldığı ve o gece mağdure, sanık ve sanığın eşinin aynı odada farklı çekyatlarda yattıkları esnada, sanığın mağdurun yanına yatarak mağdureyi öpmek ve dokunmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, ertesi gün yine mağdureyi yanına çağırarak cinsel organını çıkartıp mağdureye gösterdiği ve mağdureye dokunmak-kendisine dokundurtmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, akabinde mağdurenin, rahatsızlanıp bahse konu eylemleri sayıklaması ile durumu ailelerin öğrenmesi üzerine, sanığın, ailesi tarafından Prof. Dr. Mazhar ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine tedavi amaçlı yatırıldığı, yapılan tedavi esnasında sanığın 10/01/2013 tarihinde doktorlarca alınan beyanında; mağdurenin kendisini öptüğünü, bu sebeple kendisinde cinsel etkilenme olduğunun belirttiği, ancak sonraki savunmalarında atılı suçlamayı reddettiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Temyiz incelemesine konu Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/496 Esas, 2015/172 Karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 2012 yılı Kasım ayı, iddianame düzenleme tarihinin ise 03.03.2014 günü olduğu, aynı sanık ve aynı mağdure hakkındaki İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/385 Esas, 2015/364 Karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 2010 yılı Ağustos ayı, iddianame düzenleme tarihinin ise 11.02.2014 günü olduğu nazara alındığında sanığın mağdureye yönelik eylemleri yönünden hukuki ve fiili kesintinin gerçekleşmemiş olması karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözönüne alınarak her iki olaya ait tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2015 tarihli ve 2014/496 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.