Esas No: 2021/30949
Karar No: 2024/8760
Karar Tarihi: 09.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/30949 E.  ,  2024/8760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2262 E., 2021/1490 K.

SUÇ : 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesi uyarınca sanık müdafiin duruşma talebi uygun görülmeyerek yapılan incelemede;

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'na bildirim yapıldığına, ancak katılma talebinde bulunulmadığından muhakeme şartının gerçekleşmediğine ve rapor tarihi ile şikâyet süresi arasındaki 6 aylık sürenin kaçırıldığına, eylemin kül halinde basit zimmet suçunu oluşturduğuna, alınan bilirkişi raporlarının eksik olduğuna ve müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi

gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

....'un hesabından usulsüz şekilde para çekildiğini anlaması üzerine Türkiye İş Bankası Mersin ... Şubesi'ne hitaben yazdığı dilekçe üzerine yapılan soruşturmada; Türkiye İş Bankası Mersin ... Şubesi'nde gişe memuru olarak çalışan sanığın 28.04.2012- 05.06.2015 tarihleri arasında 41 ayrı işlem ile çeşitli banka müşterilerine ait hesaplardan 882.135 TL, 54.500 Euro, 35.000 USD Doları, 12.000 İngiliz Sterlini, 15.000 İsviçre Frangı ve 600 gram altını zimmetine geçirdiği, zimmete geçirilen toplam paranın 1.291.717,05 TL olduğu, ancak sanığın 254.135,00 TL'sini iade ettiği ve bakiye 1.037.582,05 TL'nin zimmete geçirildiği olayda, sanık hakkında 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na (5411 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, 2006-2015 yılları arasında Türkiye İş Bankası ....Şubesinde çalışmaya başladığını, 2009 yılından itibaren ise, .... Şubesinde gişe görevlisi olarak çalıştığını ve üzerine atılı suçlamayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Türkiye İş Bankasının 15.04.2016 tarihli yazısında, sanığın 01.11.2006-14.09.2008 ve 13.07.2009-10.06.2015 tarihleri arasında bankada görev yaptığı ve ... Şubesi'nde ise 13.07.2009-05.06.2015 tarihleri arasında memur unvanıyla gişe görevlisi olarak görev yaptığı bildirilmiştir. Sanığın görev tanımına ilişkin 01.11.2006-24.09.2009 tarihleri arasında geçerli olan (EK:1) ve 25.09.2009 tarihinden itibaren geçerli olan (EK:2) banka mevzuatı dosya arasında bulunmaktadır.

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun 11.02.2019 tarihli dilekçesinde, İş Bankası tarafından 22.12.2015 tarihinde sanıktan şikâyetçi olunduğu, mahkemece kamu davasına katılma taleplerinin kabul edildiği ve böylelikle muhakeme şartının gerçekleşmesi nedeniyle ayrıca bir başvuruya gerek olmadığı bildirilmiştir.

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2016/88 Esas, 2018/115 Karar sayılı kararı ile sanığın zincirleme biçimde işlediği nitelikli banka zimmeti suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 2.056.960,2 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine, hak yoksunluklarına, 1.037.582,05 TL miktarındaki banka zararının ödettirilmesine, ödettirilmesine karar verilen banka zararı üzerinden nisbi harç ve nisbi vekâlet ücreti tahsiline karar verilmiştir.

Anılan karara yönelik olarak sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 24.12.2018 tarihli ve 2018/862 Esas, 2018/838 Karar sayılı kararı ile muhakeme şartı olmasına rağmen ilk derece mahkemesi tarafından Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumundan dava konusu olaya ilişkin mütalaa alınmadan kovuşturmanın sonuçlandırılması nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2019/11 Esas, 2019/136 Karar sayılı kararıyla bozma ilâmının gereği yerine getirilerek sanığın zincirleme biçimde işlediği nitelikli banka zimmeti suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 2.056.960,2 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine, hak yoksunluklarına, 1.037.582,05 TL miktarındaki banka zararının ödettirilmesine, ödettirilmesine karar verilen banka zararı üzerinden nisbi harç ve nisbi vekâlet ücretine

karar verilmiştir.

Anılan karara yönelik olarak sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarihli ve 2020/2262 Esas, 2021/1490 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilirkişi raporları, banka soruşturma raporu, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, 96303 vadeli mevduat sahibi .....nın hesabından 30.000,00 TL para çekme işleminin; 98872 vadeli mevduat sahibi ....'ın hesabından 10.000,00 TL para çekme işleminin; 98928 vadeli mevduat sahibi ....'nin hesabından 18.000,00 TL para çekme işleminin; 5065 vadesiz mevduat sahibi .....'ün hesabından 40.000,00 TL para çekme işleminin; 99090 vadeli mevduat sahibi ....'ın hesabından 30.000,00 TL para çekme işleminin; 74792 vadesiz mevduat sahibi .....'ün hesabından 50.000,00 TL para çekme işleminin; 99303 vadeli mevduat sahibi....'in hesabından 40.000,00 TL para çekme işleminin; 99343 vadeli mevduat sahibi ....'ın hesabından 36.000,00 TL para çekme işleminin; 93660 vadeli mevduat sahibi.... hesabından 30.000,00 TL para çekme işleminin; 95697 vadeli mevduat sahibi ....'un hesabından 60.000,00 TL para çekme işleminin; 99550 vadeli mevduat sahibi ....'in hesabından 90.000,00 TL para çekme işleminin; 100054 vadeli mevduat sahibi ....'in hesabından 10.000,00 TL para çekme işleminin; 100066 vadeli mevduat sahibi ....'nın hesabından 9.000,00 TL para çekme işleminin yapıldığı; 100079 vadeli mevduat sahibi ....'ün hesabından 40.000,00 TL para çekme işleminin; 181624 vadesiz mevduat sahibi ....'in hesabından 20.000,00 TL para çekme işleminin; 100140 vadeli mevduat ....'ın hesabından 48.741,20 TL para çekme işleminin; 100125....'ün vadeli hesabından 10.000,00 TL para çekme işleminin; 100113 ...'ın vadeli hesabından 18.000,00 TL para çekme işleminin; 21563 ....'ın vadeli DTH hesabından 8.017,20 TL para çekme işleminin; 100100 ....'ın vadeli hesabından 20.000,00 TL para çekme işleminin;100093 ...'in vadeli hesabından 18.000,00 TL para çekme işleminin; .....'in 29.973,00 TL para çekme işlemi ve....'ın 19.922,00 TL para çekme işleminin nitelikli zimmet olduğu tespit olunmakla, Türkiye İş Bankası Mersin .... Şubesi'nde gişe memuru olarak çalışan sanığın 28.04.2012-05.06.2015 tarihleri arasında 41 ayrı işlem ile çeşitli banka müşterilerine ait hesaplardan 882.135 TL, 54.500 Euro, 35.000 USD Doları, 12.000 İngiliz Sterlini, 15.000 İsviçre Frangı ve 600 gram altını zimmetine geçirdiği, zimmete geçirilen toplam tutarın 1.291.717,05 TL olduğu, ancak sanığın 254.135,00 TL'sini iade ettiği olayda, sanığın ikrar mahiyetindeki savunmaları ile dosya kapsamında yer alan delillerden üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşıldığından sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak,

Sanığın zimmetine geçirdiği toplam 1.291.717,05 TL'nin 466.928,65 TL'nin basit zimmet, 824.788,40 TL'sinin ise nitelikli zimmet olduğu ve sanık tarafından 254.135,00 TL'nin iade edildiğinin anlaşılması karşısında, adlî para cezasının tayini yönünden; 5411 sayılı Kanun'un 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan zarardan sanık tarafından iade edilen tutar düşülmek suretiyle sanığın 1.711.960,2 TL

adlî para cezası ile cezalandırılması gerekirken 2.056.960,2 TL adlî para cezası ile cezalandırılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hükmün nitelikli zimmet miktarının üç katına ilişkin uygulama yapılan bendinde yer alan "2.056.960,2 TL ADLİ PARA CEZASI'' ibaresi çıkarılarak yerine ''1.711.960,2 TL ADLİ PARA CEZASI'' ibaresinin eklenmesine ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 70.877,00 TL nispi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.