Esas No: 2024/13667
Karar No: 2024/9148
Karar Tarihi: 28.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13667 E.  ,  2024/9148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2381 E., 2021/525 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2019 tarihli ve 2019/329 Esas ve 2019/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan davanın reddine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/2381 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve yerine sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, tekerrür hükümleri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

Uyuşturucu kullanmayı bıraktığını, lehine olan hususların ... kalmasına, aleyhine olan hususların gözden geçirilerek beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında cezalandırılması istemiyle kamu davası eçılmış ise de Yargıtay yerleşik kararları ile denetim süresi içerisinde yeniden aynı suçu işlerse ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması gözetilerek dava dosyası ile Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2019 tarihli ve 2019/88 Esas, 2019/206 Karar sayılı dosyalarındaki yargılamaya konu olayın aynı olması açılan davanın mükerrer dava olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

İddia, sanık savunmaları, olaya ilişkin tutulan tutanak, ele geçirilen maddenin uyuşturucu olduğuna dair KPL raporu ve dosya kapsamı itibariyle; 22.02.2019 tarihinde, denetimli serbestlik kararı bulunan sanığın devlet hastanesinde bulunduğu sırada sara nöbeti geçirdiği, hastane polisinin sanığın uyuşturucu almış olabileceği şüphesi üzerine soruşturma başlatıldığı ve usulüne uygun olarak yaptırılan tahlilde sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği hususu sabit olmakla, Uyap üzerinde yapılan incelemede, sanığın 27/07/2014 tarihinde işlediği, kullanmak suçundan Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı verildiği ve Denetimli serbestlik yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle 06/01/2016 tarihli İddianameyle, Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/60 Esasına kamu davası açıldığı ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği kararın kesinleştiğinden, erteleme kararı verilmeden doğrudan dava açıldıktan sonra, istinaf incelemesine konu 22.02.2019 tarihindeki kullanımının ihlal niteliğinde olmadığı, eylemin suç teşkil ettiği ve hakkındaki davalara ilişkin suç ve iddianame tarihleri itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında kalmadığı, müstakil nitelikte olduğu ve sübuta erdiği gerekçesiyle sanığın cezalanıdrılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, inceleme konusu 22.02.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 08.04.2019 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan dava açılmasına dayanak olan kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilen dava dosyasının onaylı örneğinin dosya arasına alındığı görülmekle yapılan incelmede;

Sanık hakkında 27.07.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 21.11.2014 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları verildiği, denetimli serbestlik tedbirini ihlal etmesi nedeniyle iddianame düzenlenerek Manisa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği ve 06.05.2016 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği, istinaf edilmeksizin 08.09.2018 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiştir.

Ancak 21.11.2014 tarihli erteleme kararının içeriğinde, sanığın bu kararlara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin itiraz süresinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 21.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiği, 5271 sayılı Kanun'un 223 maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/2381 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîre İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.