erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/12114
Karar No: 2022/1128
Karar Tarihi: 08.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12114 E.  ,  2022/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/221 - 2018/583 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : Sanık hakkında TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia, kabul ve tüm dosya kapsamında göre sanığın yardım suçuna esas alınan (hesabın açıldığı ve paranın çekildiği tarih) hesap hareketleri incelendiğinde sanığın aksi kanıtlanamayan savunması dışında örgütsel talimat ile örgüte yardım amacıyla yatırıldığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, ispat edilemeyen müsnet suçtan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16571
Karar No: 2024/14808
Karar Tarihi: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/16571 E.  ,  2024/14808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/360 E., 2014/559 K.

SUÇLAR : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan ve Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın ve Cumhuriyet savcısının temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 31.08.2017 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1243
Karar No: 2018/4494
Karar Tarihi: 25.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1243 E.  ,  2018/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 07.01.2010 tarihinde 32.000,00 TL nakit ve 36.091,67 TL tutarında beş adet çek karşılığı olmak üzere toplam 68.091,67 TL parayı davacıdan borç olarak aldığını ve geri ödememesi üzerine başlatılan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sahibi olduğu şirkette davalının uzun yıllar çalışmasına karşın keyfi olarak işten çıkartıldığını, işçilik alacaklarına karşılık kendisine davaya konu çeklerin verildiğini, bunun haricinde davalının davacıdan borç para almadığını, davaya dayanak yapılan borç para verildiğine yönelik delil olarak gösterilen 07.01.2010 tarihli belgede yer alan imzanın davalıya ait olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, benimsenen adli tıp raporu ve toplanan delillere göre, 07.01.2010 tarihli makbuzdaki imzanın davalı eli ürünü olmadığı, davalının borç para almadığı ile ilgili yemin de ettiği, davaya konu çekler yönünden ise davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve kabul edilen asıl alacak üzerinden davalının % 20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince; çek, bir ödeme aracıdır ve kural olarak mevcut bir borcun ifası için verilir. Davacı davaya konu çekleri davalıya borç vermek amacıyla verdiği iddiasını kanuni delillerle ispatlamalıdır. Mahkemece, ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek davalının çeklerin bedelinden dolayı borçlu olmadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/26
Karar No: 2021/725
Karar Tarihi: 04.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/26 E.  ,  2021/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 27.05.2013 günü davacıların oğlunun kullandığı motosiklete davalıların sürücü ve trafik sigortacısı olduğu aracın asli kusurla çarpması sonucu davacıların oğullarının ölümüne sebep olduğunu belirterek davacı anne ... için 25.000,00 TL ve baba ... için 25.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, anne ... için 75.000,00 TL, baba ... için 75.000,00 TL, kardeş ... için 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsilini talep etmiş; yargılama sırasında sadece manevi tazminata yönelik taleplerinin olduğunu belirtmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacılar vekili temyizi üzerine, Dairemizin 07.02.2019 gün ve 2016/5188 E. 2019/1115 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; maddi tazminata ilişkin davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı anne için

13.500,00 TL, davacı baba için 13.500,00 TL, davacı kardeş için 6.750,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.05.2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulüyle davacılar için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 04/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13934
Karar No: 2024/21804
Karar Tarihi: 27.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13934 E.  ,  2024/21804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :08.07.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/3118 E., 2024/576 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.07.2024 tarihli ve 2022/3118 Esas, 2024/576 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 08.07.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz. İşlr. Md. Y.
Esas No: 2016/12611
Karar No: 2017/3139
Karar Tarihi: 06.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12611 E.  ,  2017/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine dair İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2016 gün ve 2015/35 Esas, 2016/320 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı veren mahkeme heyetinde yer alan (...) sicil numaralı Daire Üyesinin hükümde ıslak imzası bulunmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre kararın elektronik imza ile de imzalanmadığının anlaşılması karşısında, anılan imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4182
Karar No: 2014/9021
Karar Tarihi: 07.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4182 E.  ,  2014/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... Belediyesi vekili, ... Belediyesi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, imar işleminin iptali sebebiyle kadastral mülkiyet durumunun ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 1.Hukuk Dairesinin 13.12.2012 tarihli ve 2012/7816-15058EK sayılı bozma ilamına uyularak tapu kayıtlarının illetini teşkil eden idari işlemin idari yargı yerinde iptal edilerek tapu kayıtlarının dayanaksız hale geldiği ve kaydın yolsuz tescil durumuna düştüğü gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ile davalılardan ... ve ... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İmar uygulamasının dayanağı olan idari işlemin iptal edilmesi ile tapu sicili dayanaksız kalarak yolsuz tescil durumuna düşecektir. Dayanaksız kalan tapu kaydının iptal edilerek kadastral parselin geometrik ve hukuki durumunun ihyası şeklinde karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, kök parselin ihyasına karar vermek gerekirken kök parselden geldiği saptanan taşınmaz parçalarının ayrı ayrı ada ve parsel numaraları ile Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru değildir. Ancak, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin tüm bir kısım davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün 2.fıkrasının hüküm sonucundan çıkarılarak yerine "2-Diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile; 31.08.2010 tarihli bilirkişi raporunda gösterilen, imar sicilinde park olarak görünen 1560m2'lik kısım üzerinde imar öncesi kadastral hak durumuna dönülerek ... Köyü, 1215 nolu kök parselin ihyası ile Hazine adına tesciline” ibaresinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcı istek halinde bir kısım davalılara iadesine 07.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/8900
Karar No: 2014/15332
Karar Tarihi: 20.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8900 E.  ,  2014/15332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/204-2013/635

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili; tarafların 3 yıllık evli olduklarını, davalının müşterek konutu terk ettiğini, davacıyı ve müşterek çocuğu arayıp sormadığını, geçim ve iaşelerine hiçbir katkıda bulunmadığını, davacının mecburen ailesinin yanına dönmek zorunda kaldığını ileri sürerek davacı için aylık 500,00 TL müşterek çocuk için aylık 300,00 TL tedbir nafakasının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, evi davacının terk ettiğini, çocuğa nafaka vermek isteğini ancak davacıya nafaka vermek istemediğini savunmuştur.

Mahkemece, müşterek konutu davalının terk ettiği ve davacının ayrı yaşamada haklı olduğu hususlarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK'nun 327/1 maddesine göre, çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından sağlanır.

Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder .(TMK.md.328/1)

Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir .(TMK.md.329/1)

Nafaka takdir edilirken, tarafların ekonomik, sosyal ve mali durumları ile davacı ile çocukların ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacı ev hanımı olup, gelirinin olmadığı, ailesi ile birlikte kaldığı, müşterek çocuğun 2011 doğumlu olup, davacı olan annesi ile yaşadığı, davalının ise araç muayene teknisyeni olup 1.300 TL maaş aldığı anlaşılmıştır.

Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin ana ve baba tarafından birlikte sağlanmak zorunda olduğu, müşterek çocuğun da davacı annede bulunduğu da gözetilerek, çocuk lehine uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, tarafların gerçeklesen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına ve özellikle davalının gelirine göre müşterek çocuk lehine tedbir nafakası takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4980
Karar No: 2018/6678
Karar Tarihi: 13.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4980 E.  ,  2018/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 04.04.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzası bulunmadığı gibi iş bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen mahkemenin 19.10.2011 gün ve 2011/590 Esas, 2011/614 Karar sayılı dosyasının da UYAP'a kaydedilmemesi nedeniyle dosyadaki ıslak imza atılmayan gerekçeli kararda elektronik imza bulunup bulunmadığı hususunda tereddüt yaşandığından, varsa imza eksiklikleri de usulüne göre giderilmek suretiyle birleşen dava dosyasının sisteme aktarım işlemi yapıldıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13812
Karar No: 2013/401
Karar Tarihi: 15.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13812 E.  ,  2013/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, tapu kaydına “... ve ... oğlu ... ... köyü nüfusuna kayıtlı” şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin, “... ve ... oğlu .... köyü nüfusuna kayıtlı” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-“Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin anne adı ve nüfusa kayıtlı olduğu yer bulunmamaktadır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Tapu kaydının dayanak kayıtlarında yapılan anne adı ve nüfusa kayıtlı olduğu yerle ilgili yanlışlığın düzeltilmesine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekir ise de idari yoldan tapu kayıtlarında işlem yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacı ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Mahkemece açıklanan şekilde tespit hükmü kurulması isabetli olmuş, fakat hüküm fıkrasının devamında tespit hükmüne ilaveten baba adı düzeltilmesi yanında anne adı ve nüfusa kayıtlı olduğu yerin de düzeltilmesi şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu yanlışlık kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca, hüküm fıkrasının birinci bendinin, son satırından “tapu kayıtlarının bu kimliğe göre düzeltilmesine,” cümlesinin çıkartılarak yerine, “tapu kaydında davacının “Bahri” olarak yazılı bulunan baba adının “Bekir” olarak düzeltilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün HUMK'nun 438/VII maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.