erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/25814
Karar No: 2022/2758
Karar Tarihi: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25814 E.  ,  2022/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-(1) no.lu bozmaya uyulması ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/602
Karar No: 2015/331
Karar Tarihi: 21.04.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/602 E.  ,  2015/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nunda ek iddianame ile ilgili açık bir düzenleme bulunmamakta olup bu uygulamanın aynı Kanunun duruşmaların bir oturumda bitirilmesini amaçlayan sistemine uygun düşmediği, ek iddianame talebinin yeni CMK’ndaki hakimlerin tarafsızlığını sağlamaya yönelik hükümler ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Kararları ve Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 27.6.2006 tarih ve 315 sayılı kararı ile de benimsenen Birleşmiş Milletler Bangalar Yargı Etiği İlkeleri nazara alındığında hâkimlerin dava konusu ve taraflarla ilgili tarafsız olması ilkesine ters düştüğü, ek iddianame talebi ile mahkeme baştan iddianamenin düzenlenmesini istemekle bir nevi suçun sübuta erdiğini belirterek baştan sanığın mahkumiyetine dair görüşünü ortaya koyar nitelikte görüş belirtmiş olduğu ve ek iddianame uygulamasının, iddianamenin kabulü ile hakim önüne gelen iddianamede gösterilen suça ilişkin olarak fiil ve fail hakkında karar verilmesini öngören CMK’nun 225. maddesine açıkça aykırılık oluşturduğu, bu maddeye göre hükmün konusunun iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin yargılama olduğu, bununla beraber mahkeme hakimlerinin yargılama esnasında sanıkların iddianamedeki suçtan başka suç işlendiklerini ya da aynı fiili başka kişinin işlediğini düşünüyorlarsa, bu konuda sadece Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunabilecekleri, iddianame düzenleyip düzenlememek görevinin savcının takdirinde olduğundan ek iddianame düzenlenmesi talebinin yapılamayacağı cihetle; sanık ... hakkında 29.04.2009 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının 10.09.2009 günlü celsesinde verilen ara karar ile sanık ... hakkında aynı eylem nedeniyle ek iddianame düzenlenmesi talebi üzerine yukarıda belirtilen ilkelere uyulmadan Cumhuriyet savcılığınca adı geçen sanık hakkında düzenlenen 14.09.2009 tarihli ek iddianameye dayanarak yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 21.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/8956
Karar No: 2015/13682
Karar Tarihi: 05.08.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8956 E.  ,  2015/13682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/232986

Nitelikli yağma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, nitelikli tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık S.. G.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2015 gün ve 2015/280 E. 2015/178 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/08/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7007
Karar No: 2012/14720
Karar Tarihi: 01.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7007 E.  ,  2012/14720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2011 tarih ve 2009/192-2011/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.06.2003 tarihinden itibaren Konya ilinde kitap kırtasiye işi yaptığını, işletmesine Servet Kırtasiye adını verdiğini, bu adı 16.06.2003 tarihli Türkiye Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Gazetesinde tescil ettirdiğini, davalının ise müvekkili ile aynı unvanı kullanmakta olduğunu, ayrıca müşterilerine müvekkilinin işletmesinin diğer şubesi olduğu, kendilerinin de ana bayiilik yaptığı gibi yanıltıcı ifadelerde bulunduğunu, davalının korsan kitap satışı yaparak müvekkilinin itibarını zedelediğini ileri sürerek, davalının fiillerinin haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ve haksız rekabetin men' ine, haksız rekabet oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, müvekkilinin uğramış olduğu zararın tazmini için 4.000,00 TL manevi, 4.000,00 TL maddi olmak üzere fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline, mahkeme kararının ilgililere tebliğ edilmesi ve yurt çapında neşredilen gazetelerden biri ile ilanının yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın esasına ilişkin olarak haklarının saklı kalarak davanın görev yönünden reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının Servet Kırtasiye davalının da Servet Kitapevi unvanını kullandıkları, davacının 16.01.2003 tarihinde, davalının ise 24.01.2008 tarihinde bu unvanlarını tescil ettirdikleri, tarafların kayıtları üzerinde yapılan incelemede ise tarafların birbirleri ile alışveriş yaptığı, böylece davacının davalının Servet Kitapevi unvanını kullanmasından haberdar olduğu, bir noktada zımni muvafakat ettiği, unvanın tescilinden iki yıl geçtikten sonra haksız rekabet iddiasının MK 2 maddesinde yer bulan objektif iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı gibi temelde de davacının kırtasiye işi davalının ise kitap satışı yaptığı gerekçeiyle, davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalıya ait ticaret unvanının sicilde tescilli olması nedeni ile tescilli unvanın kullanımının haksız rekabet oluşturmayacak olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9578
Karar No: 2015/8810
Karar Tarihi: 01.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9578 E.  ,  2015/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15729
Karar No: 2015/1135
Karar Tarihi: 02.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15729 E.  ,  2015/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2014 tarih ve 2013/271-2014/136 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,......'nin davalı ve aile bireylerine ait iken müvekkilince hisselerinin satın alındığını, davalının 2007 ila 16.07.2010 tarihine kadar ....'nin genel müdürlüğünü yaptığını, hisse devir sözleşmesinde 2 yıl boyunca rekabet etmeme yükümlülüğü öngörüldüğü halde davalının müvekkili ile aynı alanda faaliyet gösteren ....'ni kurdurduğunu, resmi olarak ortaklığını ya da yöneticiliğini yapmadığını, ancak şirketi arka planda davalının yönettiğini, davalının, müvekkilinin müşterilerini ayartarak ...'ye aktardığını, müvekkilinin 2 bölge müdürünün de aralarında bulunduğu bir kısım personelinin davalının faaliyetleri sonucu ...'de çalışmaya başladığını, davalının müvekkili hakkında haksız, gerçeğe aykırı ve yanlı beyanlarda bulunduğunu, müvekkiline ait ticari sırları ...'de paylaştığını ileri sürerek eylemlerin hisse devir sözleşmesinin 9.8, 9.9 ve 9.10 maddelerine aykırılık taşıdığının tespitini, rekabet etmeme şartının ihlali için 100.000 USD, sır saklama ve gizlilik taahhüdünün ihlali için de 100.000 USD cezai şartın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin .... ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, dava dilekçesinde iddia edilen hususların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kaynağı belli olmayan görgüye de dayanmayan tanık beyanlarına itibar edilerek davalının ...'nin fiili kurucusu ve ortağı olduğunun kabul edilemeyeceği, hisse devir sözleşmesinin 9.8, 9.9, 9.10 maddelerinde yer alan yükümlülüklerin ihlal edildiğinin kanıtlanamadığı, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13168
Karar No: 2014/12811
Karar Tarihi: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13168 E.  ,  2014/12811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/382453

MAHKEMESİ : Uludere Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2010

NUMARASI : 2008/115 (E) ve 2010/1 (K)

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-CMK'nun 195.maddesi gereğince çıkarılan meşruhatlı davetiyenin sanık S.. S..'ın daha önce tebligat yapılmamış olan adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesinin usule uygun olmadığı gözetilmeksizin, sanığın savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanık S.. S..'ın eyleminin suç tarihi itibariyle 4926 sayılı kanunun 34. maddesi uyarınca ön ödemeye tâbi bulunduğu ve Cumhuriyet Başsavcılığınca usulüne uygun ön ödeme ihtarı yapılmadan kamu davası açılmış olduğu cihetle, mahkemesince sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Sanıklara atılı bulunan toplu kaçakçılık suçu nedeniyle gümrüklenmiş değerinin 4.5 katı üzerinden müteselsilen sorumlu olmak üzere ön ödeme önerisinde bulunulup sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, soruşturma aşamasında, müteselsil sorumlu oldukları ihtar edilmeksizin yapılan ön ödeme teklifinin yerine getirilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50.maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31/03/2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1108
Karar No: 2013/1661
Karar Tarihi: 30.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1108 E.  ,  2013/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın imar planı uygulaması işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına ve daha önce kararın temyiz incelemesinin Yüksek 15. Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12261
Karar No: 2010/4486
Karar Tarihi: 26.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12261 E.  ,  2010/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 tarih ve 2003/763-2008/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Türkiye’deki telif hakları dava dışı IDG Yayıncılık AŞ’ne ait olan kitabın müvekkillerince çevirisini yapıldığını ve “Acemiler için internet” ismiyle 1997 yılında yayımlandığını, davalıların ise müvekillerinden izin almaksızın kendilerince yapılan tercüme aynen kullanılarak 1999 yılında “Amatörler için internet” ismiyle yayınlayarak işleme eser üzerindeki müvekkillerini haklarını ihlal ettiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olarak FSEK 68. maddesi uyarınca 16.200,00 TL telif ücreti tazminatı ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan yayıncı şirket vekili, davanın bir yıllık zamanaşımı süresinde açılmadığını, kitabın tercümesini diğer davalı yaptığı için müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini ve tazminat taleplerinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın uzamış zamanaşımı süresine tabi olması nedeniyle zamanaşımı definin yerinde olmadığı, yabancı dilde hazırlanan kitabın tercümesini yapan davacıların işleme eser üzerinde mali haklarının bulunduğu ve davacıların tercümesinin izinsiz olarak davalılarca kullanıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6.458,40 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve FSEK’nun madde hükmü uyarınca taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi bulunması nedeniyle davanın 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunmasına, işleme eser sahibi davacıların yabancı firmadan yayın haklarını devir almadan da bu davayı açmalarının mümkün bulunmasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılardan Dünya Yayıncılık A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 525,92 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8893
Karar No: 2014/12008
Karar Tarihi: 24.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/8893 E.  ,  2014/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/848-2014/53

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9443 Esas sayılı dosya aslı ile Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/922 E., 2013/242 K. sayılı dosya aslının,

2-Bursa 12. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3454 Esas sayılı dosyasında borçlu E.. U.. adına çıkartılan icra emri tebligat parçası aslının; taraflarla olan ilgisi belirlendikten sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16482
Karar No: 2025/2547
Karar Tarihi: 27.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/16482 E.  ,  2025/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/185 E., 2014/276 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde;sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın İngiltere de yayınlanan bir dergide taşınmaz satışı ilanı vermesi üzerine İngiliz vatandaşı olan katılanın Türkiye ye gelerek sanık ile görüştüğü ve taşınmazı beğenmesi üzerine aralarında akdedilen 16.11.2005 tarihli adi satış sözleşmesi neticesi katılana yabancılara satış hususunda izin alınması gerektiğinden bu villanın tapusunu veremediği, katılanın sanığa müteaddid defalarda toplamda 65,000 ingiliz poundu ödediği, inşaatın eksiklikleri tamamlandığında villanın katılana 2006 yılı Eylül ayında teslim edildiği, katılanın villanın tapusunu talep etmesi üzerine sanık ile katılanın Manavgat 6. Noterliğinin 18.09.2008 tarihli 08731 yevmiye numaralı Kooperatif Hisse Devir Sözleşmesi ile hak ve hisse devir işlemi yapıldığı somut olayda, Noterlik bir kamu hizmeti olmasına rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde olmadığı, somut olayda sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalan ve 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna temas ettiği belirlenerek ve suç tarihinin suça konu kooperatif hisse devir sözleşmesinin düzenlendiği tarih olan 18.09.2008 tarihi olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 18.09.2008 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.