erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/5148
Karar No: 2010/8290
Karar Tarihi: 30.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5148 E.  ,  2010/8290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kadıköy 2.İcra Mahkemesi

Tarih : 10.12.2009

Nosu : 681-1652

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili borçlu ...’nin üçüncü şahıs ATM Dış Tic. AŞ.deki alacağının dağıtımı için yapılan 9.4.2009 tarihli işlemin hatalı olduğunu, alacağın 16.3.2009 günü muaccel olması nedeniyle haczin bu tarih itibariyle dikkate alınması gerektiğini; aynı hatayı içeren 13.2.2009 tarihli sıra cetveline yönelik itirazdan feragat ettiklerini ancak değişik tarihlerde muaccel olan alacakların tek kalemde gelen para gibi dağıtılmasının doğru olmadığını ileri sürerek tebliğ ve muacceliyet tarihlerinin tesbiti için yeni sıra cetveli düzenlenmesi için işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre her taksit alacağı için yeni bir birinci haciz ihbarnamesi gönderilmesine yer olmadığı, bir haciz işlemi ile gelecek paralar üzerinde de borç ödeninceye kadar haczin devam edeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 30.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11153
Karar No: 2013/11342
Karar Tarihi: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11153 E.  ,  2013/11342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Küçük hakkında 6284 sayılı Kanun uyarınca tedbir kararı verilmesine ilişkin davada Bursa 3. Aile ve Bursa 3. Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilmen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 18 yaşından küçük suç şüphelisi hakkında 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddet'in önlenmesine dair yasa uyarınca tedbir kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Bursa 3. Aile Mahkemesi, suça sürüklenen çocuk ile ilgili tedbir kararının alınmasında Çocuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Bursa 3. Çocuk Mahkemesi ise, 6284 sayılı yasa uyarınca talep edilen tedbir nedeniyle Aile Mahkemesi'nin görevli olduğu yönünde hüküm kurmuştur.

Annesine şiddet uyguladığı iddiası ile hakkında tedbir istenen küçük için 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin önlenmesine dair yasanın 5.1 maddesi uyarınca tedbir kararı verilebileceği ve aynı maddenin 3. bendinde 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nda yer alan tedbirleri uygulama konusunda Aile Mahkemesi'nin yetkili olduğunun düzenlenmiş bulunmasına göre uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 3.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8094
Karar No: 2014/5629
Karar Tarihi: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8094 E.  ,  2014/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9486
Karar No: 2012/1434
Karar Tarihi: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9486 E.  ,  2012/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

: 1-...

: 2-...

: 3-...

: 4-Mustafa Böceci

VEKİLİ: : Av. ...

DAVALILAR : 1-... VEKİLİ: Av. ...

2-... VEKİLİ:Av. ...

3-Ergo İsviçre Sigorta A.Ş. VEKİLİ: Av. ...

4-Ak Sigorta A.Ş.

Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2010 tarih ve 2003/844-2010/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı seyahat şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C..........l tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı seyahat şirketine ait ve davalı ...'nın kullandığı, davalı ...Ş.'ye zorunlu trafik, davalı İsviçre Sigorta A.Ş.'ye zorunlu koltuk sigortası ile sigortalı otobüste yolculuk yaptığı sırada otobüs sürücüsünün aşırı sürati ve dikkatsizliği sonucu yapılan kazada yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde sürücünün kusurlu olduğunu ileri sürerek 5.000.00 TL maddi, 5.000.00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı seyahat şirketi vekili, müvekkilinin basiretli bir tacirden beklenen tüm yüküm ve ödevleri yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre meydana gelen kazada davacının %52 meslekte kazanma gücünü kaybettiği, davalı sürücünün %100 kusurlu olduğu, davalı seyahat şirketi vekilinin tedavi belgeleri asılları sunup harcamaların müvekkili tarafından sarf edildiğini bildirdiği ancak söz konusu harcama belgelerinde davacının da isminin yazılı olduğundan sunulan belgelerdeki tedavi harcamalarının davacı tarafından karşılandığının değerlendirildiği, davacının kaza önceki elde ettiği kazancının asgari ücretin bir buçuk katı olduğunun kabul edildiği gerekçesiyle 10.000 TL manevi tazminatın davalı seyahat şirketi ve davalı ...'dan, 12.189.86 maddi tazminatın davalılar seyahat şirketi, Ak Sigorta A.Ş. ve ...'dan müştereken ve müteselsilen, 13.000 TL zorunlu koltuk ferdi sigortasının davalı İsviçre Sigorta A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı seyahat şirketi temyiz etmiştir. .../...

2010/9486

2012/1434

S.2

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı seyahat şirketi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı seyahat şirketi vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 988,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

1.318,00 H

330,00 PH

988,00 BK

13/02/2012 Y.K
Esas No: 2024/4282
Karar No: 2024/11572
Karar Tarihi: 25.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/4282 E.  ,  2024/11572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/124 Değişik İş, 2021/448 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairenin 31.10.2022 tarihli ve 04.12.2023 tarihli geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından;

1- İtiraz Hakem Heyeti ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/16 ıncı maddesi gereğince Sigorta Tahkim Komisyonunca davacı vekiline tebliğine dair belgenin,

2- Davacının temyiz harcı yatırdığına ilişkin belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

I. Temyiz eden davacının tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

II. Ayrıca ;

1. Temyiz eden davacı vekiline tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Bu belirlemeye göre temyizin süresinde olmadığı sonucuna varıldığı takdirde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilerek ilgiliye tebliğ edilmesi,

3. Temyiz isteminin süresinde olduğu sonucuna varılması veya temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın bir hafta içinde temyiz edilmesi hâlinde temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi suretiyle belirtilen usûli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin tekrar yazışmaya mahal verilmeden ve gerekli dikkat ve özen gisterilerek yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye 3. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12857
Karar No: 2017/2508
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12857 E.  ,  2017/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yapılan aramada 626 adet Öteki ... isimli kitap ile aynı esere ait 37 adet kapak,15 adet ... isimli kitap, aynı esere ait 20400 forma ile 2050 adet kapak, ... isimli esere ait 16 adet kapak, ... isimli esere ait 5 adet kapak ile İngilizce 1 esere ait 8 adet aydınger ile basılan kitapların sanık ... tarafından kargo yoluyla İzmir, Adana, Malatya ve Eyüp/İstanbul’a gönderildiğine ilişkin kargo makbuzları bulunması karşısında, suçun konusu ve önemine göre TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza uygulaması yapılırken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiği gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

1- Sanık ...’nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde ise;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümlerden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/204
Karar No: 2018/4237
Karar Tarihi: 10.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/204 E.  ,  2018/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/768
Karar No: 2012/6774
Karar Tarihi: 08.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/768 E.  ,  2012/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı kadastro müdürlüğü tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ..... köyü 116 ada 3 parsel sayılı 92,21 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine 2/B madde ve davacı gerçek kişi lehine kullanım şerhi verilerek Hazine adına tarla niteliğiyle tespit edilmiştir. Davacı, tutanağın beyanlar hanesine lehine kullanım şerhi verildiğini ancak baba adı “....” olmasına rağmen hatalı olarak “.....” yazıldığı iddiasıyla tutanağın beyanlar hanesinde lehine verilen kullanım şerhinde “.....” olarak yazılan baba adının “...” olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptaline ve .... köyü 116 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın beyanlar hanesinin “1980 yılından beri ... oğlu, ...’in kullanımındadır” şeklinde şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı kadastro müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Kural olarak; kadastro davaları lehine tespit ya da kadastro komisyonlarınca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişilere karşı açılır. Dava, tutanağın beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhindeki baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Davanın saptanan bu niteliğine göre husumetin taşınmazın tespit maliki olan Hazineye yöneltilmesi zorunludur. Ancak; dava kadastro müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılmıştır. Davacının asıl dava etmek istediğinin kadastro müdürlüğü değil Hazine olduğu belirgin olup, ortada belirgin bir biçimde temsilcide yanılma hali bulunduğundan bu durumun mahkemece re'sen gözetilmesi ve davanın usulünce gerçek hasma yönlendirilmesi için davacı tarafa olanak sağlanması ve kadastro müdürlüğünün davada taraf sıfatı bulunmadığından kadastro müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (HGK. 2010/7-70-86 sayılı kararı ).

Kabule göre ise, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptaline karar verilmesi gerekirken, tutanağının iptaline karar verilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kadastro müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 08/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/15799
Karar No: 2016/5992
Karar Tarihi: 03.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15799 E.  ,  2016/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı 20.05.2015 tarihinde usulüne uygun tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28.05.2015 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE) 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21090
Karar No: 2021/18186
Karar Tarihi: 24.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/21090 E.  ,  2021/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ... haklarında yapılan duruşma sonunda; müsnet suçlardan mahkumiyetlerine ilişkin Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.06.2015 tarih 2015/103 esas 2015/288 karar sayılı hükümlerin sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24.11.2020 tarih ve 2020/5071-2020/12040 karar sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.06.2021 tarih ve 2021/66742 sayılı yazısı ile verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 24.11.2021 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.06.2021 tarih ve 2021/66742 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 24.11.2020 tarih ve 2020/5071 esas 2020/12040 karar sayılı onama kararları kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinin tatbik edilmesi sebebiyle aynı kanunun 58/5. maddesi gereğince tekerüre esas alınamayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarından “ Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin kısımlar çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4176
Karar No: 2024/9598
Karar Tarihi: 25.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/4176 E.  ,  2024/9598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1822 E., 2024/1247 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2024/1822 Esas, 2024/1247 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/32
Karar No: 2013/8224
Karar Tarihi: 30.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/32 E.  ,  2013/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ... vekilinin 20.01.2012 tarihli temyiz dilekçesinin kapsamı değerlendirildiğinde; sanık ... hakkında öldürme, sanıklar ... ve Uğur hakkında öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin de temyiz edildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, tebliğnamede hakkında görüş bulunmayan sanık ... hakkında öldürme, sanıklar ... ve Uğur hakkında öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat hükümleri ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/12/2013 günü oybirliği ile karar verildi.