erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/25802
Karar No: 2013/11331
Karar Tarihi: 25.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25802 E.  ,  2013/11331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-d, 62/1, 52/2-4, 53/6, 51/1-3.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- 277 promil alkollü sanık, sevk ve idaresindeki otomobili ile seyrederken karşı yön şeridine girerek katılan yönetimindeki motosiklet ile kafa kafaya çarpıştıkları olayda, sanığın tam kusurlu olduğu ve bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

2- Katılanın yaralanmasına ilişkin 28.09.2007 tarihinde Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından hazırlanan raporda, sağ kaş orta hatta 1 cm lik kesi, sağ diz patella üzerinde kururis orta hat 1/3 üst seviyedeki alanda çok sayıda boyları 5-10 cm arası değişen sıyrıklar, sol kruris ön yüzde 1 adet sıyrık, sol dizde üzerinde 1 adet sıyrık tarif ve tespit edildiği, yaşamsal tehlike olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, sabit iz açısından olay tarihinden 6 ay sonra şahsın görülerek muayene edilmesi gerektiği şeklinde görüş bildirilmesi üzerine, katılanın muayene edilerek 30.01.2009 tarihinde düzenlenen kesin raporda ise, sol kaş proksimalinde glabellada yukarıdan aşağıya uzanan 1,5 cm'lik nedbe dokusu görüldüğüne göre, yüzde sabit izin oluştuğu şeklinde görüş bildirildiği, bu haliyle yüzdeki yaralanmanın nerede oluştuğuna dair tereddüt oluştuğundan bu hususta yeniden rapor alınmadan hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında TCK'nın 89/1, 2-d, 52/2-4. maddeleri gereğince adli para cezasına hükmedilerek söz konusu adli para cezasının TCK'nın 51. madde gereğince ertelenemeyeceğinin belirtildiği, ancak devamında sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilerek, hükmün içerisinde çelişki yaratılması ve ayrıca hükmün gerekçesinde de Taksirle Yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-d maddeleri gereğince sanığın cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesine 4 ay süre ile el konulmasına, sanığa hükmedilen cezanın

miktarı, geçmişteki hali, daha önceden başka bir suçtan mahkum olmamış olması dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın ertelenmesine karar verildiği belirtilerek, gerekçe ile hüküm arasında da çelişki yaratılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6239
Karar No: 2020/9581
Karar Tarihi: 14.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6239 E.  ,  2020/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mahkemece verilen 01.10.2015 tarihli ve 2015/161 Esas-2015/549 Karar sayılı hükmün sanık tarafından sanık lehine temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün sanık lehine ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle ceza miktarının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği belirtilerek bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında “3 ay 10 gün” hapis cezasına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde sanık hakkında “1 yıl 5 ay 15 gün” hapis cezasına karar verilmesi nedeniyle kazanılmış hakka dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması ve sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2) Dairemizin 19.03.2019 tarih ve 2018/8956 Esas ve 2019/5726 Karar sayılı bozma ilamı ile " İddia, savunma, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; ilk haksız hareketi oluşturan fiilin kimin tarafından yapıldığının belirlenemeyip, olayın taraflar arasında karşılıklı kavga şeklinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas - 367 Karar sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, karşılıklı kavgada ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususunun tespit edilememesi nedeniyle, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesi ile kararın bozulduğu ve bozma ilamımıza uyulmasına karar verildiği halde, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21792
Karar No: 2013/1865
Karar Tarihi: 12.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/21792 E.  ,  2013/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipotek bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

İpotek alacaklısı davacı ..., borçlu ... aleyhine dava açtıktan sonra; davaya konu ipotek tesisine ilişkin dağıtım cetvelinin ... Belediye Encümeninin 02.03.2010 tarihli kararı ile iptal edilmesi üzerine, 25.05.2010 gün ve 10/812 sayılı karar ile yeni düzenlenen dağıtım cetvellerinin onandığı, bu yeni dağıtım cetvelinde de taşınmazın son malikinin, ...olduğu anlaşılmakta ise de;

Davacı ... lehine ipotek tesis edilip edilmediği mevcut evraktan anlaşılamamaktadır.

Bu hususun ... Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4668
Karar No: 2016/6717
Karar Tarihi: 29.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4668 E.  ,  2016/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 20.10.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinden anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7332
Karar No: 2015/21661
Karar Tarihi: 17.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7332 E.  ,  2015/21661 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, boşanma ve velayet dışındaki bölümler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, dava dilekçesinde boşanma talebi ile birlikte ziynetlerin iadesini de istemiştir. Davacı, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. Bunun için, birlikte dava edilen taleplerin tamamının aynı yargı çeşidi içinde yer alması ve taleplerin tümü bakımından ortak yetkili mahkemenin bulunması zorunludur (HMK m 110). Böyle bir durumda kuşkusuz, bağımsız nitelikteki talepler harca tabı ise bunun gerektirdiği maktu veya nispi peşin harcın da davacı tarafından yatırılmış olması, eksiklik halinde tamamlanması gereklidir. Ne var ki, somut davada davacı, dava dilekçesinde "adli yardım" talebinde de bulunmuş, ancak bu talep hakkında mahkemece olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiştir. Adli yardım kararı kapsamı sınırlandırılmamışsa bundan yararlanana, karar ve ilam harçları da dahil yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağlar (HMK m.335/1). Dolayısıyla adli yardımdan yararlanan taraf, karar ve ilam harcının peşin bölümünü yatırmakla yükümlü değildir. Öyleyse mahkemece; davacı kadının adli yardım talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi, sonucuna göre, adli yardım talebinin kabul edilmesi halinde ziynetlere ilişkin davanın esasına girilmesi, adli yardım talebini reddedilmesi halinde ise, talep edilen ziynetlerin değeri üzerinden nispi harcı tamamlaması için usulüne uygun olarak süre verilmesi, harç tamamlandığı takdirde, ziynetlere ilişkin davanın esasına girilmesi, harç tamamlanmaz ise Harçlar Kanununun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.11.2015 (Salı)

....
Esas No: 2012/28957
Karar No: 2013/22319
Karar Tarihi: 01.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28957 E.  ,  2013/22319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK.nun 165/1, 62/1 maddeleri uyarınca belirlenen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi ve gün miktarı ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle adli para cezanın miktarının bulunması sırasında uygulama maddeleri olan TCK.nun 50/1.a, 52/1.maddelerinin hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK’nın adli para cezası başlıklı 52.maddesinin 1.fıkrasında “adli para cezası beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 61/8. maddesinde yer alan “adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur” biçimindeki düzenleme uyarınca, adli para cezasına hükmedilirken kanundaki sınırlar arasında temel cezanın gün birimi olarak belirlenmesi, artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde belirlenen gün miktarı karşılığında doğrudan adli para cezasının belirlenmesi ve indirim miktarının adli para cezası üzerinde yapılarak, sonuç cezanın 4 gün karşılığı 80 TL olarak belirlenmesi yerine, 83 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek TCK’nın 52/1 ve 61/8.maddelerine aykırı davranılması ve fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin, doğrudan hükmedilen 5 gün adli para cezasına ilişkin indirimin uygulandığı bölümün çıkarılarak, yerine “Sanık hakkında hükmedilen 5 gün karşılığı adli para cezasından, suç konusunun değeri mağdurun şikayetçi olmaması göz önüne alınarak, TCK 62. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına ve 4 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi gereği günlüğü takdiren 20 TL'den hesaplanarak sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/52
Karar No: 2009/2056
Karar Tarihi: 10.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/52 E.  ,  2009/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz istemine ilişkin davada Ankara 22. Asliye Hukuk ile Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamından; davacının sözleşme gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle sözleşmenin feshi ve ödenen miktarın tahsilini istediği, yargılama devam ederken davalı şirketin iflası nedeniyle dava alacak davası olarak açıldığı halde bu kez dava sıra cetveline itirazla birlikte kayıt kabul davasına dönüştüğü anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/02/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7439
Karar No: 2010/4791
Karar Tarihi: 20.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7439 E.  ,  2010/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, ticari satıştan kaynaklanan faturalara dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın asıl alacak yönünden iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, takibin dayanağı irsaliyeli faturalardaki teslim alan imzasının müvekkili şirket temsilcisi ...’a ait bulunmadığını, taraflar arasındaki ticari ilişkiyi gösteren başka bir belgenin olmadığını, faturalar altındaki imza sahipleri ... hakkında müvekkili şirketin malları izinsiz bir şekilde işyerinden çıkarmaları sebebiyle karakola şikayette bulunulduğunu ve bunların işten çıkarıldığını, bu kişilerin tanık olarak dinlenmesine muvafakatlarının bulunmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde malların davalı şirketin çalışanı olan şahıslara teslim edildiği her ne kadar davalı bu kişilerin şirketi zarara uğratmaları nedeniyle işten çıkarıldığını savunmuş ise de, davalı ile çalışanları arasındaki iç ilişkinin davacıyı ilgilendirmeyeceği gerekçeleriyle davanın kabulüne davalının 1.783.48 TL’ye yaptığı itirazın iptaline, hükmedilen miktarın %40’ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/174
Karar No: 2017/10059
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/174 E.  ,  2017/10059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/21084
Karar No: 2014/14994
Karar Tarihi: 17.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21084 E.  ,  2014/14994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/225926

Mahkemesi : Bayramiç Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/05/2013

Numarası : 2012/108- 2013/119

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.77 Promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın,soruşturma aşamasında suçunu samimi şekilde ikrar ettiği ancak kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ikrarından döndüğü , sanığın arkadaşı tanık E.. S..’ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında çelişkili beyanlarda bulunduğu , ilgili kolluk tarafından düzenlenen 10/03/2013 tarihli resmi tutanağın tutanak tanığı H.. A.. tarafından doğrulandığı ancak tüm bunlara rağmen çelişkili ifadeler veren sanık M.. Ö..’un ve tanık E.. S..’ın beyanlarına öncelik verilerek sanığın atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.