erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/19949
Karar No: 2015/29311
Karar Tarihi: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/19949 E.  ,  2015/29311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/150120

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2010/1557 (E) ve 2012/799 (K)

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç adının “açığa imzanın kötüye kullanılması” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca suça uygulanacak cezanın belirlenmesinde gözönünde bulundurulması gereken hususlar açıklanmıştır. Somut olayda ilgili suç tanımında belirlenen cezanın alt ve üst sınırları arasında ceza tayin edilirken, cezanın

belirlenmesine ilişkin madde hükmünde gösterilen ölçütler dikkate alınacaktır. Bir suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkı kullanılacaktır. Ayrıca temel ceza belirlenirken aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasında "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklinde ifade edilen "orantılılık" ilkesi de gözetilecektir. Somut olayda ise, açığa imzanın kötüye kullanılması nedeniyle sanık hakkında cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanıklar hakkında sabıkasız oluşları ve yargılama sırasında gösterdikleri pişmanlık dolayısı ile tekrar suç işlemeyecekleri yönünde oluşan kanaat ile TCK 51. madde uyarınca cezalarının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile haklarında başkaca takdiri indirim nedeni kabul edilmediğinden TCK 62. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9354
Karar No: 2013/6360
Karar Tarihi: 10.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/9354 E.  ,  2013/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/440
Karar No: 2009/944
Karar Tarihi: 10.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/440 E.  ,  2009/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin eğitim kurumunda bulunmasının zorunlu olduğunu bildirerek kitap sattığını, müvekkilinin sözleşmeden caymasına karşın yapılan ödemelerin iade edilmediğini ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, yapılan ödemelerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 Sayılı Yasa’ya göre değil Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanunu hükümlerine göre değerlendirilmesinin gerektiğini, bu nedenle Sulh Hukuk Mahkemesi’nin görevli olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının işyerinde kullanmak üzere davalıdan kitap aldığı, davacının tüketici olmadığı gibi davalının da 4077 Sayılı Yasa’nın 3. maddesindeki tüketici tanımı içinde kabul edilemeyeceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3575
Karar No: 2015/17026
Karar Tarihi: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3575 E.  ,  2015/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2013/84-2014/462

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır. Mahkemece davanın Cumhuriyet Savcısı ve Hazineye ihbarı sağlanmadan yargılamanın sonuçlandırılması,

2-Davalı tarafın temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu raporların da değerlendirilmesi suretiyle Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor aldırılması gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/597
Karar No: 2019/9376
Karar Tarihi: 25.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/597 E.  ,  2019/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1-2, 50/1-a, 4, 52/1-2-4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın şantiye şefi olarak çalıştığı işyerinde, işçi ...’ın çatı katında bulunan havalandırma boşluğundan zemin kata düşmesi neticesinde hayatını kaybettiği olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, şantiye şefi olan sanığın iş sağlığı ve güvenliğine uyulup uyulmadığı konusunda denetimde bulunma ve aykırı bir durum gördüğünde giderme yükümlülüğünün bulunduğu ancak çatı katında bulunan havalandırma boşluğunun etrafında yeterli güvenlik önlemlerinin alınmamış olmasıyla ve bu konuda işçilerin uyarılıp gerekli dikkat ve özeni gösterip göstermedikleri konusunda denetlemeyen sanığın üzerine düşen denetim yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmakla, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece sanık hakkında daha önce aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gerekçe gösterilerek CMK 231. maddesinin uygulanmamış olmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmadığından bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7512
Karar No: 2016/8082
Karar Tarihi: 21.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/7512 E.  ,  2016/8082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Ankara 19. Asliye Hukuk mahkemesince hükme bağlanan dava, kamulaştırma kanunundan kaynaklanmaktadır.

04.12.2014 gün ve 6572 Sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 27.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişikliğe göre; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca

Adıyaman, Ağrı, Amasya, Ankara, Ardahan, Artvin, Bartın, Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Bolu, Çankırı, Çorum, Diyarbakır, Düzce, Edirne, Erzincan, Erzurum, Gaziantep, Giresun, Gümüşhane, Hakkari, Iğdır, İstanbul, Karabük, Kars, Kastamonu, Kırıkkale, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, Mardin, Muş, Ordu, Rize, Sakarya, Samsun, Siirt, Sinop, Sivas, Şanlıurfa, Şırnak, Tekirdağ, Tokat, Trabzon, Tunceli, Van, Yalova, Yozgat, Zonguldak Mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyizen incelenme görevi 01.02.2015 tarihinden itibaren Yargıtay 5.Hukuk Dairesine verilmiştir.

6644 Sayılı Yargıtay Kanunu İle Hukuk Muhakemelerİ Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesinde yapılan ve 11.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren değişikliğe göre mahkeme tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi, bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna göndermesi gerektiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9301
Karar No: 2013/6357
Karar Tarihi: 10.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/9301 E.  ,  2013/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/843
Karar No: 2021/3838
Karar Tarihi: 21.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2019/843 E.  ,  2021/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 117 ada 179 parsel sayılı 268,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, umumi harman yeri vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacı ..., satınalma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 117 ada 179 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 08.12.1993 tarih 1993/8774 Esas, 1993/13698 Karar sayılı ilamı ile onanarak, 22.02.1994 tarihinde kesinleşmiş ve taşınmaz, ... adına 21.04.1994 tarihinde tapuya tescil edilmiştir. Bilahare davacı ..., kararda yalnızca ad ve soyadının yer aldığını, açık kimlik bilgilerinin bulunmadığını belirterek, tavzih yoluyla kimlik bilgilerinin kararda gösterilmesini talep etmiştir. Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, 22.02.1993 tarih ve 1990/90 Esas, 1993/84 Karar sayılı kararın 2 numaralı hüküm fıkrasında "... adına" ibaresinden önce gelmek üzere "25888772894 T.C. Kimlik nolu" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün tavzihine karar verilmiş; iş bu tavzih kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 305. maddesinde; hükmün, yeterince açık olmaması veya icrasında tereddüt uyandırması veyahut birbirine aykırı fıkralar içermesi halinde, icrası tamamlanıncaya kadar tavzih istenebileceği, hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği düzenlenmiştir. Somut olayda, tavzih istemine konu 22.02.1993 tarih, 1990/90 Esas, 1993/84 Karar sayılı ilamın infaz edilerek tapuya tescil işleminin yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, hüküm infaz edilerek (icrası tamamlanarak) taşınmaz hakkında davacı adına tapu kaydı oluşturulmuş olduğu gözetilerek, tavzih talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, talebin kabulü ile hükmün tavzihine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile 04.01.2019 tarihli tavzih kararının BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9999
Karar No: 2012/8100
Karar Tarihi: 10.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/9999 E.  ,  2012/8100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçların zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Melekli Belediyesi'nin duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve ilgili belediyenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Hazine ve Melekli Belediyesine haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE 10/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18030
Karar No: 2017/192
Karar Tarihi: 12.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/18030 E.  ,  2017/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları....'in mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla maliki olduğu 1094 parsel sayılı taşınmazını 19/04/1976 tarihinde, 1089 parsel sayılı taşınmazının ½ payını ise ara malik ... üzerinden davalı oğlu ....'e satış suretiyle devir ettiğini, davalı ...'in de çekişme konusu 1089 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payını eşit oranlarda çocukları olan davalılar .... ile ....'e muvazaalı olarak satış suretiyle devir ettiğini, çekişmeli taşınmazlar dışında murisin diğer taşınmazlarını da davalı ...'e devrettiğini ileri sürerek, çekişme konusu 1089 ve 1094 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar .... ve ...., iddianın yersiz olduğunu, babaları olan ....'den, çekişme konusu 1089 sayılı parselin 1/2 payını 12/07/2011 tarihinde bedeli karşılığında temlik aldıklarını, temlikin gerçek olduğunu bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ..., iddianın yersiz olduğunu, çekişmeli 1094 sayılı parseli bedeli karşılığında muris ....’dan 1976 yılında, diğer çekişmeli 1089 sayılı parselin 1/2 payını ise bedeli karşılığında daha önce muris ....’dan satın alan davalı ...'den 1987 yılında temlik aldığını, temliklerin gerçek olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., çekişmeli 1089 sayılı parselin ½ payını....'ten bedeli karşılığında temlik aldığını, ancak ailesinin adı geçen taşınmazı almasına olumsuz bakması nedeniyle kısa süre sonra diğer davalı ...'e bedeli karşılığında devir ettiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle çekişme konusu 1094 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan, çekişme konusu 1089 sayılı parselin ise 08/10/1987 tarihinde yapılan temlike konu 1/2 payın davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacıların miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ile davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan, 170.172.-TL bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalılardan alınmasına, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10953
Karar No: 2013/12017
Karar Tarihi: 05.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10953 E.  ,  2013/12017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle “taşınmaz üzerinde bulunan ev ve ahırdan oluşan muhdesatın miras bırakan ... tarafından davalı ...’a satıldığı ve zilyetliğinin devredildiğinin dosya kapsamı ile belirlendiği, tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların mülkiyetinin zilyetliğin devri ile karşı tarafa geçeceği göz önüne alındığında muhdesatı devreden murisin asli zilyet durumuna geçen davalının izni ve isteği ile evde oturmasının mevcut hukuki durumu değiştirmeyeceği, bu nedenle de davacının bu bölüme ilişkin davasının reddi ile taşınmaz üzerinde bulunan ve fen bilirkişisi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen muhdesatın davalı ...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın eşit paylarla ... mirasçıları ... adlarına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan ve fen bilirkişisi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen muhdesatın davalı ...’a ait olduğunun beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar yukarıda yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de verilen karar usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Kısa kararda davanın kısmen kabul kısmen reddi şeklinde hüküm kurulmuş olup gerekçeli kararın hüküm kısmında ise davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş, gerekçe bölümünde ise, kısa kararda davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği, ancak kararın esasen ret hükmünde olduğu, davanın reddine yazılması gerekirken sehven kısmen kabul, kısmen ret yazıldığı belirtilmiştir. Bu suretle kısa karar, hükmün gerekçe kısmı ile hüküm kısmı arasında çelişki yaratılmıştır. HMK'nın 297 ve 298. maddeleri gereğince kararın gerekçesi ile hüküm sonucunun birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durumda, kısa karar ve gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekir. Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10979
Karar No: 2011/1907
Karar Tarihi: 04.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/10979 E.  ,  2011/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Vize Asliye Hukuk ( Aile ), Bakırköy 3.Aile ve Küçükçekmece 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuklar ...,...'ın anne ve babasının boşanması sonucu, velayetlerinin önce anne ... verildiği, daha sonra dosyada bulunan nüfus kayıtları ve Çorlu Aile Mahkemesinin 2008/896 esas, 2009/89 karar sayılı ilamı ile velayetlerinin anneden alınarak baba ...'a verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda velayeti kullanan babanın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kaydında gösterilen adrese göre velayet kendisinde olan baba ...'ın , ...,... İstanbul adresinde ikamet ettiği belirlendiğine göre, uyuşmazlığın Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.