Esas No: 2023/2472
Karar No: 2023/12542
Karar Tarihi: 19.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2472 E.  ,  2023/12542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/66 E., 2016/459 K.

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.il Gerede Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarihli ve 2013/2615 Soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/66 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği; yeterli delil olması ve suçun sabit olması nedeniyle sanığın cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, katılana ait iletişimin tespiti kayıtları incelendiğinde 30.11.2013 tarihinde sanığın katılanı aradığına dair arama ve mesaj kayıtlarının tespit edildiği, 0 507 ... .. .. numaralı hattın sanığın kullanımında olduğuna dair ihtilaf bulunmadığı, katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek aralarında herhangi bir husumet bulunmadığı, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, katılanın sevgilisi olduğu iddia edilen şahsı ses tonundan tanıyabileceği, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçlamadan kurtulmaya yönelik beyanda bulunduğu, kaldı ki sanık adına kayıtlı aynı numara ile daha önce de farklı bir mağdura yönelik benzer eylemler gerçekleştirildiği, iddiası ile ilgili dava açıldı ise de bahse konu iddiaların sadece yoruma dayandığı ceza hukukunda kuvvetli şüphenin dahi ceza vermeye yetmeyeceği, kesin ve somut delil olmadan cezalandırma gibi bir durumun ceza hukukunun amacına ters düştüğü, dosya kapsamında katılanı tehdit eylemini duyan veya gören kimsenin olmadığı anlaşıldığından, sanığında bu hususu inkar ettiği dikkate alınırsa ''Şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Olaya ilişkin katılan ve tanık beyanları tespit edilmiştir.

3. Katılanın telefonuna ilişkin iletişim tespiti kayıtları dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/66 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.