erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/30299
Karar No: 2013/29102
Karar Tarihi: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/30299 E.  ,  2013/29102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, dava dışı işçiye ödenen işçilik alacaklarının rücuen tahsili istemine ilişkin olup, davacısı ve davalısı aynı olan benzer dosyadaki kararın temyiz incelemesinin 23. Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi 23. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 23.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4949
Karar No: 2016/12089
Karar Tarihi: 04.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4949 E.  ,  2016/12089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliği ile tebligat parçasının dosyaya eklenmesi yönünden,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı vekilinin duruşma talebinin tebligat eksikliği giderildikten sonra değerlendirilmesine, 04/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/722
Karar No: 2016/1999
Karar Tarihi: 01.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/722 E.  ,  2016/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 26.12.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yaptırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3982
Karar No: 2012/5311
Karar Tarihi: 10.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3982 E.  ,  2012/5311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12332
Karar No: 2015/28368
Karar Tarihi: 14.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12332 E.  ,  2015/28368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunduğu anlaşılmakla; TCK'nin 50/2. maddesi uyarınca hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmiş ise bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtilmesine karşın, TCK'nin 86/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin ve TCK'nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında 6000 TL. adli para cezası yerine 3000 TL adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesi mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olduğundan bozma nedenleri olarak görülmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanık hakkında 6 ay olarak belirlenen temel ceza TCK'nin 86/3 maddesi uyarınca 1/2 oranla arttırılırken, 9 ay yerine 12 ay hapis cezası belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanığa TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada TCK'nin 86/3-a maddesi gereğince ½ artırım yapılarak 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasında TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın TCK'nin 50/1-a, 52. maddeleri gerğince adli para cezasına çevrilmesi sonucu sonuç cezanın “4500 TL. adli para cezası” olarak değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12718
Karar No: 2009/13446
Karar Tarihi: 24.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12718 E.  ,  2009/13446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 21.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar, murislerine ait 127 parsel 29 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında “... ... oğlu, ...” ve “... ... kızı, ...” olarak yazılı kimlik bilgilerinin “... ... oğlu, ...” ve “... kızı, ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydında hatalı yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Tapu sicilindeki yanlışlıklardan kaynaklanan davalarda yasal hasım, kayıtları tutmakla görevli ve sorumlu tapu sicil müdürlükleridir. Bu nedenle dava doğrudan tapu sicil müdürlüğüne yöneltilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.3.1999 tarihli ve 1999/14-165-149 sayılı kararı da bu yöndedir.

Uygulamada davaların sıkça “Tapu Sicil Müdürlüğüne izafeten Hazine” hasım gösterilerek açıldığı görülmektedir. Hazine vekili, 4353 sayılı kanunun 18.maddesine göre kanuni temsilci sıfatıyla idareyi temsil eder. Bu nedenle “Tapu Sicil Müdürlüğüne izafeten Hazine” hasım gösterilerek dava açıldığında, davanın husumet yokluğundan reddi yerine dava dilekçesinin doğru hasım olan “Tapu Sicil Müdürlüğüne” tebliğinin sağlanması ve bundan sonra davaya devamla bir hüküm kurulması gerekir.

./..

2009/12718-13446 -2-

Somut olayda, “Tapu Sicil Müdürlüğüne izafeten Hazine” hasım gösterilerek 127 parsel 29 numaralı bağımsız bölüm tapu kaydında kimlik bilgilerinin nüfus kayıtları ile uyumlu hale getirilmesini istemiştir. Dava dilekçesi tapu sicil müdürlüğüne tebliğ edilmeksizin yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru görülmediğinden yukarıda değinildiği şekilde dava dilekçesinin yöntemine uygun şekilde tebliği sağlandıktan sonra yargılamaya devamla bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, davacılar, 127 parsel 29 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında 1/2 paydaş ...’ün, “... ...” olarak yazılı baba adının nüfus kayıtları ile uyumlu biçimde “...” olarak düzeltilmesini istemiştir. Ancak, yargılama sırasında ...’ün nüfus kaydındaki baba adı idari kayıt düzeltme ile “... ...” olarak düzeltilmiştir. Mahkemece, bu husus dikkate alınmadan ...’ün baba adının da düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 24.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/19850
Karar No: 2010/6172
Karar Tarihi: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19850 E.  ,  2010/6172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2015/7656
Karar No: 2015/11890
Karar Tarihi: 30.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/7656 E.  ,  2015/11890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesine göre, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Tavzihle hükümdeki müphem veya muğlak yönlerin düzeltilmesi sağlanabilirse de hüküm fıkrasının değiştirilmesi veya hükme yeni bir fıkra eklenmesi mümkün değildir. Hükmü tavzih yolu ile değiştiren mahkeme kararı, 6100 sayılı Kanun'un 305/2 maddesine açıkça aykırılık oluşturduğundan yerinde olmayan tavzih kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendi ve dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, davacıların murisi olan mütevefa işçinin davalı şirketin İrlanda şantiyesinde 27.02.2004-04.05.2005 tarihleri arasında çalıştığını ve iş sözleşmesinin işverence feshedilip kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini beyanla işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili, davanın .'ne açılması gerektiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, iddia edilen ücretin aşırı olduğunu, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur. karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda davacı lehine brüt 1.295,93 TL kıdem tazminatı ile 2.068,63 Euro ihbar tazminatı alacağına karar verildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında brüt 3.424,26 TL kıdem tazminatı ile 3.379,73 Euro ihbar tazminatı alacağına hükmedilerek kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi meydana getirildiği anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ./..

10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma sebebidir. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2313
Karar No: 2016/12087
Karar Tarihi: 04.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2313 E.  ,  2016/12087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği ile tebligat parçasının dosyaya eklenmesi yönünden,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı vekilinin duruşma talebinin tebligat eksikliği giderildikten sonra değerlendirilmesine, 04/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.-
Esas No: 2015/29884
Karar No: 2015/33440
Karar Tarihi: 25.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29884 E.  ,  2015/33440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2015/55-2015/133

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 26/12/2000 tarihinde usta makastar, kesimci olarak işe başladığını, 05/08/2008 tarihine kadar sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığını, 28/12/2007 tarihinde firmanın isim değiştirdikten sonra işlerine devam ettiklerini, ancak en son kriz bahane edilerek işleri fason olarak dışarı veren patronlarının işlerine son verdiklerini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirket tarafından davacının iş akdinin, işletme içi ve işletme dışı sebeplere bağlı olarak 05/08/2008 tarihinde feshedildiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek istendiğini ancak davacı tarafından kabul edilmediğini, işyeri sicil dosyasında mevcut davacı imzasını taşıyan bordrolardan anlaşılacağı üzere davacının en son brüt 639,22 TL ücret aldığını, davacı izinleri kullandığını, davalı işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatının ödenmek istendiğinin yapılacak faiz hesabında indirime gidilmesi gerektiğini, yargılama harç ve masrafların davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, davalı Soner hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hakkındaki dava husumet yokluğu nedeniyle reddedilen davalı S.. S..’in kendisini vekille temsil ettirdiği gözetilmeksizin lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi hükmü uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasında 10 numaralı bentten sonra gelmek üzere;

“11-Hakkındaki dava husumet yokluğu nedeniyle reddedilen davalı S.. S.. lehine belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine” bendinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden .. San. Tic. Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 25/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/14083
Karar No: 2011/259
Karar Tarihi: 18.01.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14083 E.  ,  2011/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.04.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemine ilişkindir.

Davalı 438 sayılı parselin malikleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiş, ... sayılı parsel yararına taşınmazın bilirkişi krokisinde kırmızı renkle gösterilen bölümünden ve 438 sayılı parsel üzerinden geçit irtifakı tesis edilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Denilebilir ki bu tür davalarda, dava konusu üzerinde davacının tasarruf yetkisi yoktur ve daima hakim tarafından komşuluk hukukunun genel ilkeleri gözetilmeli, geçit komşulara en az zarar verecek alternatif bulunarak kurulmalıdır.

2010/14083 - 2011/259

Somut olaya gelince; davacı, maliki olduğu ... sayılı parsel için ... sayılı parsel aleyhine ... m genişlikte geçit irtifakı kurulmasını istemiştir. Mahkemece, başkaca alternatifler üzerinde durulmadan ve bu konuda yeterli bir araştırma yapılmadan davacının talebi doğrultusunda karar verilmiştir. Üstelik geçit eninin ne olduğu bilirkişi raporu ve krokisinde gösterilmiş de değildir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, yerinde yeniden keşif yapılarak ... sayılı parsel için geçit kurulabilecek tüm alternatifleri belirlemek, bu alternatifler içerisinden komşulara en az zarar veren güzergahı tespit etmek, isteği bu şekilde karşılamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerektirmiştir.

Kabule göre de; bu tür davalarda, davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin (bu arada dava harçlarının) davacı üzerinde bırakılması gerekirken davalılara yükletilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.