erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/14203
Karar No: 2020/848
Karar Tarihi: 15.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14203 E.  ,  2020/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının sadece hırsızlık suçundan kurulan hükmü aleyhe temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre, tanık ...’nın 24/02/2013 günü gündüz saat 11.00 sıralarında çalıştığı ... isimli işyerine geldiği sırada sanığı depodan aldığı bir adet aküyle uzaklaşırken gördüğü, sanığın da tanığı görmesi üzerine kaçmaya başladığı ve aküyü deponun yaklaşık 10 metre arkasında dere kenarında yere atarak kaçtığı ayrıca depoda yapılan sayımda, bulunan akünün dışında bir adet daha akünün olmadığının tespit edildiği olayda, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/2435
Karar No: 2025/4706
Karar Tarihi: 07.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/2435 E.  ,  2025/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1708 E., 2024/1811 K.

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2015/384 E., 2023/119 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davacı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10472
Karar No: 2010/6230
Karar Tarihi: 01.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/10472 E.  ,  2010/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Biga Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.06.2009 tarih ve 2005/243 - 2009/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar, davalı kooperatifin ortakları olduklarını, 11.07.2004 ve 26.06.2005 tarihli genel kurullarda ortak sayısının 1/4'ünün katılımı olmadan toplanarak kararlar alındığını ileri sürerek, iki genel kurulda alınan kararların batıl olduğunun tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin 1995 yılında yapılan genel kurulunda tasfiye kararı aldığı, ancak daha sonra 2002 yılında yapılan genel kurul ile tasfiye kararından dönüldüğü, bu nedenle genel kurul toplantılarının yapılabilmesi için ortak sayısının 1/4’ünün katılımının şart olduğu, davaya konu her iki genel kurulun da 1/4 ortağın katılımı ile toplanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 11.07.2004 tarihli ve 26.06.2005 tarihli genel kurul kararlarının mutlak butlan ile batıl olduklarının tesbitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11599
Karar No: 2009/5135
Karar Tarihi: 17.03.2009

6. Ceza Dairesi 2008/11599 E., 2009/5135 K.

**6. Ceza Dairesi 2008/11599 E., 2009/5135 K.**

**- ETKİN PİŞMANLIK

- KREDİ KARTININ KÖTÜYE KULLANILMASI

- ONSEKİZ YAŞINDAN KÜÇÜK VE SABIKASIZ SANIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 245 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 168 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

KARAR : Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunda, soruşturma sırasında yapılan iade nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 168/3. maddesinin uygulanması sırasında cezanın 1/3 oranından daha fazla indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

2- Kredi kartının kötüye kullanılması suçu nedeniyle, sanık B..... Ö. hakkında;

a ) 19.12.2006 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 06.12.2006 gün ve 5560 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 245. maddesine eklenen 5. fıkra uyarınca aynı Yasanın 168. maddesinin uygulama olanağı bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi,

b ) Suç tarihinde 18 yaşından küçük ve sabıkasız olan sanık hakkında belirlenen cezanın üç yıldan az olması karşısında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

SONUÇ : Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.... G. ve B..... Ö. savunmanları ile sanık B..... Ö.'un kanuni temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14310
Karar No: 2017/9470
Karar Tarihi: 15.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14310 E.  ,  2017/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)6360 sayılı Kanun uyarınca davalı ... köyünün tüzel kişiliği kaldırılmış olup dava konusu taşınmazların bağlı bulunduğu ilçe belediyesi ve ... Büyükşehir Belediyesi tüzel kişiliğine gerekçeli kararın tebliğ edilip temyiz süresi beklendikten sonra tebligat evraklarının,

2)Dava konusu taşınmazların imar uygulamasına tabi tutulup tutulmadığının ilgili birimlerden sorulmak suretiyle araştırılarak alınacak yazı cevabının dava dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6960
Karar No: 2025/3349
Karar Tarihi: 08.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6960 E.  ,  2025/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2027 E., 2024/758 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/556 E., 2023/406 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından davanın ve fer'îlerinin kabulü, nafakaların miktarı ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı kadının temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Melek'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20369
Karar No: 2012/18928
Karar Tarihi: 08.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/20369 E.  ,  2012/18928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Eyüp 3. As. C.M)

SUÇ : Hırsızlık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, Uyap kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen 05.11.2012 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 07.03.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7425
Karar No: 2012/8802
Karar Tarihi: 05.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7425 E.  ,  2012/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 12. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, evlilik dışı doğan ve tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 337. Maddesinde "Ana ve baba evli değilse velâyet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velâyet kendisinden alınmışsa hâkim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velâyeti babaya verir." denmekte olup, aynı Yasanın 404. maddesinde "Velâyet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır. Görevlerini yaparlarken vesayeti gerektiren böyle bir hâlin varlığını öğrenen nüfus memurları, idarî makamlar, noterler ve mahkemeler, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yetkisizlik kararının dayanağı olan kısıtlı adayı küçüğün nüfus kayıt sistemindeki adresinde yapılan zabıta araştırması ile kısıtlı adayının sözkonusu adreste oturmadığının anlaşıldığı, buna karşın yapılan zabıta araştırmasında kısıtlı

adayı ...'in “Dere mahallesi Türkiye ... İşletmeleri ... No:19 ..." adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17614
Karar No: 2022/17223
Karar Tarihi: 29.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17614 E.  ,  2022/17223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1) 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği halde, “aynı yasanın 7. maddesindeki ihtarın yapılmasına” şeklinde karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4412
Karar No: 2014/15308
Karar Tarihi: 03.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4412 E.  ,  2014/15308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.05.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/362 Karar no:2013/291

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve "kararın temyiz edilmemiş sayılmasına" dair 14.06.2013 tarihli ek karar, "ek kararın temyiz edilmemiş sayılmasına" dair 12.07.2013 tarihli ikinci ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı, “temyiz harç ve giderlerini yatırması için” muhtıra tebliği üzerine, mahkemeye verdiği 07.06.2013 tarihli dilekçesi ile “cezaevinde olduğunu” belirterek "talep edilen giderleri karşılayamayacağını, bu giderleri karşılayamadığı için dosyasının temyiz mahkemesine gönderilmesinin engellenemeyeceğini ileri sürerek, dosyasının temyiz itirazlarını incelemek üzere Yargıtay’a gönderilmesini” istemiştir. Bu dilekçedeki açıklamaları, adli yardımdan yararlandırılması talebi niteliğindedir. Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebini inceleyip bu hususta karar verme yetkisi, kanun yolu incelemesini yapacak olan mercie aittir (HMK.md.336/3). Bu hususta yerel mahkemenin karar verme yetkisi bulunmamaktadır. Kanun yollarına başvuru sırasındaki adli yardım talebiyle ilgili bir karar verilmedikçe de, kanun yoluna başvuran tarafın, bu başvurunun gerektirdiği harç ve giderleri yatırma yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu bakımdan, bu taleple ilgili henüz bir karar verilmemişken, yerel mahkemenin “temyiz harç ve giderlerinin kesin süre içinde yatırmadığından" bahisle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ve bu kararın temyizi üzerine aynı gerekçe ile “ek kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” karar vermesi usul ve kanuna aykırıdır. Bu sebeple yerel mahkemece verilen “kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” dair 17.06.2013 tarihli ek kararın, bunun da temyiz edilmemiş sayılmasına" dair 12.07.2013 tarihli ikinci ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına, hükmü temyiz eden davalının 07.06.2013 tarihli dilekçesindeki adli yardım talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması sebebiyle kabulüne, davalının temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilmesi gerekmiş, davalının temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardım talebinin kabulü sebebiyle alınması ertelenmiş olan aşağıdaki dökümü gösterilen temiyz harç ve giderlerinin davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2014 (Prş.)
Esas No: 2008/7830
Karar No: 2010/12429
Karar Tarihi: 27.10.2010

8. Ceza Dairesi 2008/7830 E., 2010/12429 K.

**8. Ceza Dairesi 2008/7830 E., 2010/12429 K.**

**- HAKSIZ TUTUKLAMA NEDENİYLE TAZMİNAT

- KORUMA TEDBİRLERİ NEDENİYLE TAZMİNAT

- TUTUKLULUK SÜRESİNİN MAHSUBU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 141 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 144 ]

**"İçtihat Metni"**

Haksız olarak tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Kanun gereğince tazminat isteğinde bulunan Ercan hakkında yapılan inceleme sonunda: 4.776.00 TL maddi, 10.000.00 TL manevi tazminat ile 900 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair (Bursa Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi) nden verilen 20.10.2006 gün ve 2005/224 esas, 2006/479 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebiiğname ile 26.05.2008 günü Daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve tehditle senet tahsilatı yapmak, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık ve silahla etkili eylem suçlarından 09.05.2003 günü tutuklanan 26.05.2004 tarihinde tahliye olan davacı sanığın çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve tehditle senet tahsilatı yapmak suçundan 10.09.2004 tarihinde beraat etmiş ise de; adli sicil kaydına göre 05.05.2003 tarihinde işlediği 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık ve silahla etkili eylem suçundan toplam 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren üç ayrı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu an-laşılmakla; davacı sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinin tutukluktan

mahsup edilip edilmediği araştırılmadan eksik soruşturmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.