erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/34261
Karar No: 2016/16053
Karar Tarihi: 21.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34261 E.  ,  2016/16053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29 maddeleri uyarınca belirlenen cezada TCK'nin 62. maddesince (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7737
Karar No: 2018/9159
Karar Tarihi: 03.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7737 E.  ,  2018/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumunun iş bilirkişisine tespit ettirilmediğine, sanığın ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a. maddesi şeklinde gösterilmesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyon ile yaptığı sadece bu sınıf sürücü belgesinin geri alınması gerekirken, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sanığa ait "E, G ve K1" sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (4) numaralı fıkrasında yer alan “50/1-a” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle” ibaresinin eklenmesi, hükmün (9) numaralı fıkrasında yer alan “E, G ve K1” ibaresinin çıkarılarak yerine “E” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6192
Karar No: 2019/3050
Karar Tarihi: 14.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6192 E.  ,  2019/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Tıp Kurumu ...İhtisas Kurulunun 27.07.2017 tarihli "sol hemitorakstaki 2 adet kesinin trajelerinin ayrı ayrı tanımlanmadığı, ancak bunlardan en az bir tanesinin vücut boşluklarına geçmiş olduğu, solda göğüs ve karın boşluklarına geçerek sol akciğer, diafragma ve dalak lezyonlarına neden olan bu yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığına" dair raporu, suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araç, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı ve yeri, katılanın bıçaklandıktan sonra yere düşmesi ile sanığın eylemini sonlandırarak kaçıp gittiğine dair iddia ve kabul karşısında,

Sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, darbe sayısı, yaralanmanın yeri ve niteliği, kullanılan vasıtanın elverişliliği dikkate alındığında; sanığın fiiline bağlı olarak ortaya çıkan kastının kasten öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10966
Karar No: 2012/14039
Karar Tarihi: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10966 E.  ,  2012/14039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3109
Karar No: 2016/2667
Karar Tarihi: 27.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/3109 E.  ,  2016/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında 26.11.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme çerçevesinde edimini yerine getirdiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescili, gecikme tazminatı istemlerinde bulunmuştur.

Mahkemece, görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar vermiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasada tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6035
Karar No: 2017/13162
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6035 E.  ,  2017/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2005/11761
Karar No: 2006/2062
Karar Tarihi: 02.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11761 E.  ,  2006/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bursa 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlunun üçüncü kişideki istihkak alacağına müvekkili tarafından haciz konulduğunu, mahcuz paranın paylaştırılması ile ilgili olarak düzenlenen sıra cetvelinde davalı alacaklıya garamaten pay ayrıldığını, müvekkilinin işçi alacağının önceliği bulunduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davacının alacağının iş kazasından kaynaklanan tazminat alacağı niteliğinde olduğu, İİK.nun 206.maddesinde 1.sırada öngörülen işçi alacaklarından bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı alacaklı, borçlu şirket aleyhine 22.2.2005 tarihinde takibe geçmiş olup, takip borçlusunun üçüncü kişideki alacağına 23.2.2005 tarihinde uyguladığı ihtiyati haciz 10.3.2005 tarihinde kesin hacze dönüşmüştür. Aynı alacak üzerine davacı alacaklı da 31.3.2005 tarihinde haciz uygulamıştır.

Davacının alacağı ilama dayanmakta olup ilama esas davanın açılış tarihi (8.9.2003) davalının takip tarihinden (22.2.2005) önce olduğundan 31.3.2005 tarihli haciz önceki hacze İİK.nun 100/2.maddesi uyarınca iştirak eder.

Davacı alacaklının alacağı İİK.nun 206.maddesinde birinci sırada öngörülen alacaklardan olmadığından davalı alacaklıya karşı önceliği bulunmamaktadır.Düzenlenen sıra cetveli ve icra mahkemesinin şikayetin reddine ilişkin kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın ONANMASINA, aşağıdaki yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 2.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8132
Karar No: 2019/12385
Karar Tarihi: 03.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/8132 E.  ,  2019/12385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Davanın reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itirazın mercii tarafından değerlendirildiği anlaşılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve katılan ... Ak'ın yargılama aşamasında adli yardım talebinde bulunması üzerine kendisine vekil atandığının, bu suretle vekil ataması usul ve yasaya uygun olduğundan vekilin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin vekalet ücretine yönelik olduğu, sanık hakkında yargılandığı aynı davada tehdit ve hakaret suçlarından davanın reddi, özel işaret ve kıyafetlerin usulsüz kullanılması suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, davanın reddi kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmadığından sanık ... müdafinin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 223.maddesinin 7. fıkrasında "Aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir" hükmü yer almaktadır. Mükerrer davadan bahsedilebilmesi için, sanık hakkında açılan her bir davanın tarafları, suç tarihleri ve olayının aynı olması gerekmektedir.

Somut olayda, Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/638 esas sayılı dosyası ile yargılama yapılıp karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bahse konu dava dosyasında, sanık hakkında 06.04.2014 tarihi ve öncesindeki eylemleri nedeniyle 14.04.2014 tarihinde iddianame düzenlenerek yargılamasının yapıldığı, yapılan yargılamada suça konu mesajların 10.03.2014 -31.03.2014 tarihleri arasında gönderildiği tespit edilerek ./..

-2-

hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, tehdit suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; incelemeye konu dosyada ise, sanığın 07.03.2014 katılanı silahla tehdit ,08.03.2014 tarihinde ise mesaj göndermek suretiyle hakaret ve tehdit ettiğinin iddia edilerek 12.06.2014 tarihinde iddianame düzenlendiğinin ve eylemlerin farklı nitelikte olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı katılan ... Ak vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8714
Karar No: 2017/5117
Karar Tarihi: 13.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8714 E.  ,  2017/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 3000 TL adli para cezası

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın 243 promil alkollü olarak kullandığı araçla trafik kazasına da sebebiyet vererek alkolün etkisiyle emniyetli bir biçimde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullandığı kabul edildiği halde sanığın 179/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilerek kanun maddesinin yanlış gösterilmesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine dair ihtaratın yapılmayarak TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması, taksitlerin hangi aralıkla ödeneceğinin belirtilmeyerek infazda tereddüte neden olunması ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (1) olarak numaralandırılan hüküm fıkrasında bulunan “TCK'nın 179/2. maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 maddesi” ibaresinin eklenmesine , hükmün 1 numaralı bendinin 3. ve 4. bendinin çıkarılarak yerine “sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, neticede sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine ve hükmedilen adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince aylık 20 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/33297
Karar No: 2014/791
Karar Tarihi: 17.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2012/33297 E.  ,  2014/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, tapunun 135 pafta, 6542 ada, 6 parselde kayıtlı, 209 Sokak No: 10 adresinde bulunan, 2. grup korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli binanın kapısı üzerinde yer alan "1902" tarihli inşa kitabesini, kapı tokmağı ve kulplarını söktüğü iddiasıyla hakkında dava açıldığı, sanığın aşamalardaki tutarlı savunmasında, söz konusu gayrimenkulü satın aldığında gayrimenkul üzerinde 1902 tarihi kazılmış bir kitabe ve iki kanatlı kapı üzerinde kapı tokmağı olup olmadığını görmediğini, bu yeri harap bir halde aldığından dolayı gayrimenkul üzerindeki bu tip malzemelere dikkat etmediğini, 27/08/2007 tarihinde söz konusu gayrimenkule hırsızlar girdiğinden polis karakoluna müracaat ettiğini, kimliğini tespit edemediği şahısların hırsızlık amacıyla gayrimenkulün camlarını kırıp içeri girdiklerini, fakat suç duyurusunda bulunulan kapı tokmağının veya gayrimenkulde mevcut diğer parçaların bu hırsızlar tarafından çalınıp çalınmadığını bilemediğini beyan ettiği, sanığın 27/05/2006 tarihinde Konak Hatay Karakolu'nda müşteki sıfatıyla verdiği ifadesinde, dava konusu evi üç ay kadar önce satın aldığını, tarihi niteliği olması nedeniyle tadilat yapamadığını ve kapısını zincirle kilitlediğini, zaman zaman binayı kontrol ettiğini, 27/05/2006 günü saat 22:30 sıralarında kontrol ettiğinde, kapıları sabitlemede kullandığı zincirlerin ve üç camın kırılmış olduğunu belirttiği, dosya kapsamında mevcut müşteki ifade verme tutanağında da kolluk kuvvetleri tarafından bu durumun tespit edildiği, sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu tarihten önce, taşınmaza zarar verildiğine dair emniyete müracaatının olduğu, bu itibarla mahkemece beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın savunmasına itibar edilemeyeceğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.