erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/9787
Karar No: 2007/3925
Karar Tarihi: 13.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/9787 E.  ,  2007/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :09.02.2006

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*ziynetler konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istek¬ler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölüm¬le¬ri¬nin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına ay¬kı¬rı¬dır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2015/13477
Karar No: 2015/15120
Karar Tarihi: 09.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/13477 E.  ,  2015/15120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/117293

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2012/463 (E) ve 2012/893 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mühürde sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.04.2014 gün, 2013/25129 sayılı tebliğnamesi ile sanık R.. Ö.. hakkındaki temyize konu hükümlere yönelik görüş bildirilmesinden sonra, sanık S.. Ö..'ün 26.03.2015 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin düzenlenme tarihinden sonra hükmü temyiz ettiği anlaşılan sanık S.. Ö..'ün temyiz istemi hususunda ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1467
Karar No: 2018/3999
Karar Tarihi: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1467 E.  ,  2018/3999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamada katılan mağdure... ile tanık....'nin istinabe yoluyla ifadelerinin alındığı İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince düzenlenen 14.07.2014 günlü, 2014/146 Tal sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14016
Karar No: 2015/29803
Karar Tarihi: 12.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14016 E.  ,  2015/29803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/254809

Mala zarar verme suçundan sanık M.. Ö..'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/2 ve 52/2 maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/289-497 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/07/2015 tarih ve 2015/14035/44805 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/07/2015 tarih ve 2015/254809 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçundan 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; suçun işlendiği 26/03/2006 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/2. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 61. maddesinin 9. fıkrasında yer alan “Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda, bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırının, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırının da hapis cezasının üst sınırından fazla olamayacağına” dair düzenlemenin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmaması karşısında, adli para cezasının alt sınırının, anılan yasanın 52. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 5 gün olması ve alt sınırdan uzaklaşıldığına dair herhangi bir ibarenin bulunmamasına karşın, temel cezanın 120 gün adli para cezası olarak fazla hükmolunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen, 11.11.2014 tarih ve 2014/289-497 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin verdiği yetkiye ve bozma nedenine göre; sanığın, mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca, mahkemenin adli para cezasının tercih edilmesi yönündeki takdiri gözetilerek, adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu bulunan adli para cezasının 4 gün olarak belirlenmesine, TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı, takdir edilen 20,00 TL'den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14646
Karar No: 2016/2383
Karar Tarihi: 29.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14646 E.  ,  2016/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya göre, sanığa ait kuru-sıkı tabancanın Kriminal Polis Laboratuvarının raporunda ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığının ancak, özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğunun belirtilmesi, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emareden bahsedilmemesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının raporunda ''ortasında boşluk bulunan, gaz ayırım parçasının içerisinden geçebilecek çapta saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen fişekleri de atabilecek özellikte bulunup, mevcut haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunu, fabrikasyon üretiminin bu şekilde yapılıp yapılmadığının üretici firmadan sorulması gerektiğini'' belirtmesi, Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın da söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına dair yazısı ile sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması, mağdurun olay yerinden personeli tarafından bulunup kendisine verildiğini belirterek polise teslim ettiği 7.65 mm çaplı boş kovanın sanık tarafından ele geçirilemeyen tabanca ile atıldığına dair bir delilin bulunmaması karşısında; sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu bildiği ve olay yerinde ateş etmediği yönündeki savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna ve olay yerinden ele geçen 7.65 mm çaplı boş kovanın sanık tarafından başka bir tabanca ile atıldığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7239
Karar No: 2021/8916
Karar Tarihi: 25.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7239 E.  ,  2021/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurlar ... ve ... vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve Ceren Doğan hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçundan verilen düşme kararını temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Mağdurlar ... ve ...'ün suç ve karar tarihinde 15 yaşından küçük olması nedeniyle, mağdurlar adına şikayet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin yasal temsilcilerine ait olduğu, mağdurların velileri olan anneleri ... ve ...'ün 05.02.2015 tarihli duruşmada, sanıklardan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarih ve 2013/287 Esas - 2014/273 sayılı kararı gereğince, usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz hakkı bulunmaması nedeniyle mağdurlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1918
Karar No: 2012/3135
Karar Tarihi: 05.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1918 E.  ,  2012/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21/09/2011 gün ve 2011/6685-2011/10334 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli 253, 254, 287 ve 292 parsellerin kalan hisselerininde Or-köy tarafından gerçek kişilere satılıp satılmadığı sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosyada yer alması; Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/9113
Karar No: 2018/4005
Karar Tarihi: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9113 E.  ,  2018/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkûmiyetine dair Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2017 gün ve 2016/274 Esas, 2017/10 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 15.12.2016 ve 24.01.2017 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/21257
Karar No: 2010/2295
Karar Tarihi: 08.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21257 E.  ,  2010/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 443/4.maddesi gereğince gayrimenkule ve buna ilişkin ayni haklara dair hükümler kesinleşmedikçe icra edilemez. Bu nedenle aynı ilamda yazılı eklentilerin de infazının istenebilmesi için ilamın kesinleşmesi zorunludur. Buna karşılık, gayirmenkulün aynına ilişkin olmayan (gayrimenkul üzerindeki kişisel "şahsi" haklara ilişkin olan) ilamların icraya konulabilmesi için bunların kesinleşmelerine gerek yoktur. Yani, bu ilamlar kesinleşmeden icraya konulabilir.

Somut olayda takip konusu Üsküdar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24/02/2009 tarih ve 2008/145 Esas, 2009/35 Karar sayılı ilamının incelenmesinde; davaya konu taşınmazla ilgili olarak taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, imar durumuna göre inşaat yapılması mümkün olmadığından, akdin mutlak butlanla batıl olduğu ve taşınmazda borçlunun fuzuli şagil konumunda bulunduğundan bahisle müdahalenin men'inin talep edildiği; borçlunun haksız işgalci olduğundan bahisle mahkemece müdahalenin menine karar verildiği görülmektedir. Bu durumda, taşınmazın aynı ihtilaflı olmadığından ilamın infazı için kesinleşmesine gerek bulunmamaktadır. O halde, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, ilamın taşınmazın aynı ile ilgili bulunduğu ve kesinleşmeden icra takibine konulamayacağından bahisle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2225
Karar No: 2015/19096
Karar Tarihi: 09.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2225 E.  ,  2015/19096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık... müdafinin, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine ve erteleme hükümlerinin uygulanması istemine ilişkin tüm, sanık.... müdafiinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık... idaresinde bulunan çöp kamyonu ile, gece vakti olay mahalli çok yönlü ışık kontrolsüz kavşağa geldiğinde, kendisine hitaben sola dönüş yasağı bulunan kavşaktan, orta refüj boşluğunu geçerek kontrolsüz şekilde 10 metre genişliğindeki 2 şeritli yola girmek üzere sola manevra yaptığı sırada, yoluna düz devam eden diğer sanık ...’nın idaresindeki motosikletin ön kısmına sanığın idaresindeki kamyonetin sağ ön köşe kısmı ile çarpması neticesinde, motosiklette yolcu olarak bulunan 1 kişinin ölümüne neden olduğu olayda,

1-Sola dönüş yasağı bulunan yola soldan giren sanık .... eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilerek, sanığın bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olmak suçundan TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri ile cezalandırılması yerine, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2- Kendi şeridinde nizami olarak seyri sırasında, sanık ...'ın idaresindeki kamyonete çarpması ve ölümle sonuçlanan olayda, sanık ...’nın dikkatsiz, tedbirsiz veya hızlı araç kullandığına dair bir tespit bulunmadığı gibi sanık ...’in seyir istikametine göre, orta refüj boşluğundan kendi şeridine yasak olmasına rağmen bir aracın girmesi eyleminden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar haklarındaki hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5054
Karar No: 2019/2119
Karar Tarihi: 13.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5054 E.  ,  2019/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 155/2, 43/1,62/1, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceren Seyahat Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde kasa sorumlusu olarak çalışan şüpheli ...' ın 25.02.2012 tarihinde ve öncesinde şirket adına tahsil etmiş olduğu 20.000,00 TL' yi kendi hesabına aktarmak suretiyle mal edindiği, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15033
Karar No: 2013/6847
Karar Tarihi: 20.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15033 E.  ,  2013/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 31/2, 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen 250 gün adli para cezasından, TCK'nın 31/2, 62. maddeleri gereğince indirim yapılarak sanığın 104 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sonuç adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesaplanmasına karar verilip neticede 2080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, her ne kadar karar tarihi itibariyle sonuç adli para cezasının 2000 TL'nin altında olduğundan kesin olduğu düşünülebilir ise de, sonuç adli para cezasının hesaplanmasında doğru uygulama yapılması halinde hükmün temyize tabi olacağı anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 51. maddesinde yalnızca özgürlüğü bağlayıcı cezaların ertelenmesi öngörülmesine karşın sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda suça sürüklenen çocuk kusurlu olmakla birlikte, olay sonucunda bir kişinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmış olması ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2- Hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 31/2, 62. maddeleri gereğince verilen 104 gün karşılığı adli para cezasının, aynı yasanın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesaplanmasına karar verildiği; netice adli para cezasının 2080 TL olarak hesaplanması gerekirken hesap hatası yapılarak 1500 TL adli para cezası ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1816
Karar No: 2017/6205
Karar Tarihi: 13.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1816 E.  ,  2017/6205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Erteleme, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin 18.07.2013 havale tarihli temyizden vazgeçme dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiği gözetilerek, sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte buluna 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükümden ... lehine dilekçe yazım ücreti verilesine ilişkin bendin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.