Esas No: 2023/7889
Karar No: 2023/5185
Karar Tarihi: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7889 E.  ,  2023/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/601 E., 2023/860 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çocukla kişisel ilişki kurulması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönlerinden kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; yargılama gideri ve vekâlet ücretine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: tarafların boşandığını, ortak çocuk arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/1433 Esas, 2022/1154 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, davacı taraf dava ve duruşmalarda kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca takdir edilen vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, davada adli yardım talebi kabul edildiğinden alınması gereken yargılama giderinin davalıdan alınarak hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili davanın kabulü yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli ve 2022/2233 Esas, 2022/1636 Karar sayılı kararıyla; tüm dosya kapsamı nazara alınarak baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edilmesi ve süresinin yerinde olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı tarafından davanın kabulü, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 08.12.2022 tarihli kararı ileyapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların boşanmalarına ilişkin Konya 2. Aile Mahkemesinin 2017/309 Esas sayılı dosyasında mahkemece "... babanın müşterek çocuğun velâyeti tedbiren anneye verilmesine rağmen uzun zamandan beridir yanında tutması ve annesi ile görüştürmemesi nedeni ile baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine yer olmadığına..." karar verildiği, baba tarafından bu karara karşı istinaf ve temyiz talebinde bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği ve ardından kararın temyiz incelemesi sonucu onanarak 09.02.2021 tarihinde kesinleştiği, babanın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği, yine çocuk teslimine muhalefet nedeniyle hakkında tazyik hapsine karar verildiği, babanın boşanma aşamasında çocuğu tedbiren verilen kişisel ilişki kararına rağmen anneye teslim etmemesi nedeniyle kendi kusurundan kaynaklanan sebeplerle kişisel ilişki kurulmamasına sebep olduğu, çocuk ile kişisel ilişki kurulması mahkemenin de gerekçesinde belirttiği üzere baba için bir hak olduğu kadar çocuk için de bir gereklilik olduğu, çocuğun üstün yararı gereği baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulması doğru ise de davanın açılmasına davalı annenin sebep olmadığı, kimsenin kendi kusurundan faydalanamayacağı; hal böyle iken mahkemece yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılması gerekir iken yargılama giderleri ve vekâlet ücreti hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kesinleşen yönlerden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderleri ve vekâlet ücretlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, alınması gereken ve suçüstünden karşılanan harç ve masrafların davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, davalı lehine vekâlet ücretine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı yan müşterek çocuğu göstermediği için iş bu dava ikame edildiği, bu sebeplerle dava açılmasına sebebiyet veren davalı aleyhine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerekirken müvekkil aleyhine hükmedilmesinin ve çocuk ile baba arasında Konya Çocuk Gözlem Merkezinde kişisel ilişki tesisisinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; vekâlet ücreti ve kişisel ilişkinin yeri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocukla kişisel ilişki kurulması davasında bozma ilamına uygun hüküm kurulup kurulmadığı, davacı aleyhine hükmedilen yargılama harç ve giderleri ile vekâlet ücretinin doğru hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 323, 326, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.