erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/7733
Karar No: 2022/15789
Karar Tarihi: 10.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7733 E.  ,  2022/15789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davacı idare vekilinin tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 No.lu bendindeki (kısım üzerinden) ibaresinden sonra gelen tüm ifadenin çıkarılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına ) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28728
Karar No: 2014/39786
Karar Tarihi: 02.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/28728 E.  ,  2014/39786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/32573

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/301 (E) ve 2012/510 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında bıçakla yüzde sabit ize neden olan kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/2-son maddeleri gereğince verilen “8 yıl hapis cezasının” TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilmesiyle "5 yıl 4 ay hapis" cezası yerine yazılı şekilde “ 5 yıl 6 ay hapis” cezası olarak belirlenmesi, sonuç ceza doğru hesaplandığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Dairemizin 13.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan “2 yıl hapis” cezasının, atılı eyleminin “8 yıldan” az olamayacağından bahisle sanık aleyhine bozulduğu, bozma kararı sonrası sanığın duruşmada bozmaya karşı diyecekleri tespit edilmeden yokluğunda müdafii huzurunda yargılamaya son verildiği anlaşılmakla;

Yeniden kurulan hükümde tayin olunan ceza bozmaya konu olan cezadan daha ağır olduğu halde sanığın duruşmada bozmaya karşı savunması alınmayarak CMUK’un 326/2 maddesine aykırı davranılması,

2) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/26779
Karar No: 2015/32960
Karar Tarihi: 12.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/26779 E.  ,  2015/32960 K.**

**"İçtihat Metni"**

A.. Ş.. vekili avukat Y.. A.. ile 1-B.. Oto A.Ş vekili avukat U.A.. P.. 2-H..-S.. OTo Ltd. Şti. vekili avukat S.. Ç.. aralarındaki dava hakkında Mersin 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 01.11.2013 tarih ve 2013/170-601 sayılı hükmün Dairenin 16.04.2015 tarih ve 2014/20263 2015/12403 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31091
Karar No: 2018/4718
Karar Tarihi: 18.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31091 E.  ,  2018/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4442
Karar No: 2014/12889
Karar Tarihi: 10.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4442 E.  ,  2014/12889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/846 Karar no:2013/856

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 10.06.2014 (Salı)

KARŞ OY YAZISI

Davalının velayet hakkını kötüye kullandığı ve savsakladığı kanıtlanmamıştır. Küçük Zafer tarafların boşandığı 2009 yılından bu yana davalı anne yanında kalmaktadır. Bulunduğu ve alıştığı ortamdan ayrılması ve bu durumun lehine olacağı toplanan delillerle ispatlanamamıştır. Kaldı ki davacının şoför olduğu ve geceleri çalıştığı, küçüğe kimin tarafından bakılacağı da anlaşılamamaktadır. Ayrıca uzman tarafından düzenlenen raporda da küçüğün anne ve baba yanında da mutlu olduğu, babasının yanında kalması halinde anneyi özleyeceğini ifade ettiği belirtilmiştir. Velayetin değiştirilmesi koşulları oluşmadığı gibi, çocuğun baba yanında kalmasının onun yüksek menfaatine olacağı da kanıtlanmamıştır. Davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır. Bu sebeple sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz.
Esas No: 2010/16226
Karar No: 2011/2616
Karar Tarihi: 17.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16226 E.  ,  2011/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13479
Karar No: 2014/14555
Karar Tarihi: 06.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13479 E.  ,  2014/14555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2806
Karar No: 2015/6225
Karar Tarihi: 25.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2806 E.  ,  2015/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı ...'nın 165. maddesi gereğince temel cezanın tayini sırasında, hapis cezasının 6 ay olarak alt sınırdan tayin edilmesine rağmen adli para cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak 30 gün adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

5237 sayılı ...'nın 165. maddesi gereğince adli para cezasının 5 gün olarak tayinine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına hükmedilmesine ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 TL den 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sonuç olarak sanığın 5 ay hapis cezasından çevrilen 3,000 TL ve doğrudan hükmolunan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2905
Karar No: 2018/7621
Karar Tarihi: 05.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/2905 E.  ,  2018/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan beraate ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların katılana ait olan iş makinesini, katılanın bu makineyi kiraladığı Ünsal'ın kendilerine olan borçları nedeniyle alıkoydukları ve mülkiyet sahibi katılanın yanlarına gelip makinesini istemesi üzerine acil kullanmaları gerektiğini belirtip 2 ay sonra vermek konusunda katılanla anlaşmalarına rağmen süre sonunda teslim etmedikleri ve katılanın makineyi bularak kolluk güçlerine haber verip yediemine teslimini sağladığı iddia edilen olayda;

1)Sanık ... açısından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın diğer sanık ile iştirak halinde bu makineyi katılana iade etmesi gerekirken etmeyerek alıkoyup kullandığına dair her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından beraate dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

1)Sanık ... açısından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın makineyi kiracı Ünsal'ın kendisine olan borcu nedeniyle alıkoyduğu bir dönemde; katılanın yanına gelerek ruhsatı gösterip aracın sahibi olduğunu belirtmesi üzerine 2 ay kullanmak için süre istediği ve bu sürenin sonunda teslim edeceğine dair imzasını kabul etiği yazılı belge verdiği halde makineyi bu sürenin sonunda teslim etmediği ve katılanın kendi çabası ile makineyi bulduğu nazara alındığında sanığın hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkralarına gereğince uzlaştırma kapsamına alınan güveni kötüye kullanma suçunu gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 05/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/1853
Karar No: 2021/1659
Karar Tarihi: 05.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1853 E.  ,  2021/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- İlk derece mahkûmiyet: Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi 02/04/2019 gün ve 2018/408 E. 2019/170 K.

2- İstinaf taleplerinin düzeltilerek esastan reddi (sanık ... hakkında)

3- İstinaf taleplerinin esastan reddi (sanık ... hakkında)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süreleri, kararların nitelikleri ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/4546
Karar No: 2022/10776
Karar Tarihi: 27.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4546 E.  ,  2022/10776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4. delaletiyle 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar ... ile ... vekilinin TCK'nın 50. maddesinin uygulanmaması gerektiğine dair, katılan ... vekilinin eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin, sanık müdafinin bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına ve ceza miktarı hakkında temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahal dışı, yağmurlu havada, aydınlatmanın bulunmadığı, tehlikeli virajlı, eğimli, iki yönlü asfalt kaplama karayolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, şerit tecavüzü yaparak karşı şeride geçtiği esnada, karşı yönden gelen sürücü ... idaresindeki otomobille çarpışmasıyla meydana gelen ve sanığın seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, seyir hızını hava ve yol durumuna göre ayarlaması, direksiyon hakimiyeti ile aracını şeridi dışına çıkarmamaya özen göstermesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmeyerek tam kusuruyla ...'in vücudunda kırık oluşacak şekilde yaralanmasına, otomobilde yolcu ...'ün ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına ve bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekilinin, katılanlar ... ve ... vekilinin, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8043
Karar No: 2017/15806
Karar Tarihi: 12.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8043 E.  ,  2017/15806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir.Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 837 parsel sayılı taşınmaza değer biçilirken, farklı mahallede bulunan taşınmazın, emsal alınması suretiyle hesaplama yapan ve dava konusu taşınmazın Belediye Başkanlığınca bildirilen emlak rayiç bedelinin altında m2 birim değeri belirleyen bilirkişi kurulu raporu inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2693
Karar No: 2015/9512
Karar Tarihi: 07.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2693 E.  ,  2015/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Maddi ve Menevi Tazminat-Ziynet Eşyalarının İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmadan sonra açılan maddi ve manevi tazminat ile ziynet eşyalarının iadesine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.05.2015(Prş.)