Esas No: 2022/10921
Karar No: 2023/7614
Karar Tarihi: 06.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10921 E.  ,  2023/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2017/794 Esas, 2019/808 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci

maddesinin birinci fıkrasının (a) ve son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/1561 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin, katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve son bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, haksız tahrike, eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ... ile sanık ...'ın asansör kabin imalatı üzerine ortak şirket kurdukları, işlerin iyi gitmemesi üzerine sanık ile katılanın aralarında ortaklığı sonlandırma veya başkasına devir etme hususunda konuştukları, olay günü işyerindeki ofiste bu sebeple aralarında tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın mutfağa gidip aldığı bıçakla geri dönerek, katılanın sol bacağına bıçakla vurmak suretiyle yaraladığı, katılanın duyu ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, sanığa ve katılana ait adlî 22.08.2017 tarihli adlî muayene raporları, bilirkişi raporu, diğer deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Konya Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 21.11.2017, 25.03.2019 tarihli raporlarında, katılanın sol peroneus sinirinin yaralanmasına bağlı düşük ayağa neden olan arızasının, yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbî bir müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, duyu ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

İlk derece mahkemesince katılanın ortak olarak işlettiği iş yerinin mali düzeninin bozulmasına sebebiyet vermesi nedeniyle sanık tarafından eylemin haksız tahrik altında gerçekleştirildiği kabul

edilmiş ise de, bu durumun hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, sanık tarafından herhangi bir yasal yola başvurulmadığı, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde bu sebeple aralarında tartışma yaşandığını ancak olay öncesinde katılanın kendisine küfür veya hakarette bulunduğuna dair herhangi bir beyanının bulunmadığı, yaralama olayından sonra katılanın bacağının kan içerisinde olduğunu gördüğünü, kendisine karşı ''sana gününü göstereceğim, bu borçlarla kalmayacaksın, seni içeri bile attıracağım'' şeklinde tehdit ettiği iddia edilmiş ise de, bu hususun katılan tarafından kabul edilmediği gibi sanığın katılanın söylediğini iddia ettiği bu sözlerin de yaralama eyleminden sonrasına ait olduğu, dolayısı ile katılanın sanığa yönelik olay öncesinde haksız tahrik oluşturan herhangi bir eyleminin söz konusu olmadığı, ayrıca suçu kabul etmeyen sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmaması nedeniyle İlk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan yeniden mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katlanın aşamalarda değişmeyen beyanları ile uyumlu adlî muayene raporlarına, yaralanmanın yeri ve niteliğine ve bilirkişi raporuna göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik inceleme bulunmadığı, katılandan sanığa olay öncesinde yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sayılı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/1561 Esas, 2021/27 Karar kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.