Esas No: 2017/8742
Karar No: 2017/21463
Karar Tarihi: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8742 E.  ,  2017/21463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... Turistik Mağ. Tic. A.... ve Çağrı Turizm Tic. A.... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin çalıştığı davalı ... Tic. A....’nin davalı ... Tur. Tic. A.... ile birleşip faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin davalı şirket nezdinde halı dokuyucu olarak 15.07.1993 tarihinden 2002/Temmuz ayına kadar çalıştığını beyanla kıdem tazminatı, fark ücret, genel tatil, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar ... Turizm Ticaret A.... ve ... Turistik Mağazacılık Ticaret A.... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davacının açmış olduğu ve kesinleşen hizmet tespiti davalarına göre 15.07.1993-31.07.2002 arası davalı ...... işyerinde, 01.10.2002-30.11.2004 arası davalı ...... işyerinde çalıştığı hususunun tartışmasız olduğu mahkemece mübrez belgeye istinaden davalılar arasında işyeri devri olduğu kabulü ile davalıların müşterek ve müteselsilen bu iki dönemden sorumlu olduğunun kabul edildiği ancak söz konusu belgenin düzenleme tarihi belirtilmeyen ve davacı işçinin imzasını taşımayan iş sözleşmesi devri sözleşmesi olduğu, davacının kesinleşen hizmet tespiti davalarına göre davalı ...... işyerindeki çalışmasının 31.07.2002 tarihinde sona erdiği ve 01.10.2002 tarihinde davalı ...... işyerindeki çalışmasının yeni bir iş sözleşmesine dayalı olduğu, yine davacının dava dilekçesindeki talebinin de 2002/Temmuz yılına kadar olduğu, davalılar arasında işyeri devri bulunduğuna dair kabulün isabetli olmadığı gibi davacının talebi ve dosya kapsamına göre dava konusu alacakların taleple bağlı kalınarak 31.07.2002 tarihine kadar hesaplanması gerektiği ve davalılar arasında işyeri devri olmadığının anlaşılmasına göre dava konusu alacaklardan sadece davalı ......’nin sorumlu tutulması gerektiği halde mahkemece hatalı değerlendirme yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.