Esas No: 2024/1362
Karar No: 2025/4587
Karar Tarihi: 11.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1362 E.  ,  2025/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1571 E., 2023/1447 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2023 tarihli ve 2022/306 Esas, 2023/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 58 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.11.2023 tarihli ve 2023/1571 Esas, 2023/1447 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik hükmün yargılama giderlerine ilişkin mahsus bölümüne; “Katılan ... Bakanlığının kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ....'ne göre belirlenen 17.400 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine" ilişkin hüküm fıkrasının eklenmesi ve hüküm tekerrüre ilişkin 8. paragrafının tamamen kaldırılarak yerine "Sanığın Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/897 Esas, 2020/621 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6-7-8. maddeleri gereğince 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi gereğince cezasının infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere Denetimli Serbestlik Tedbiri Uygulanmasına" ibaresinin eklenerek, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim, haksız tahrik indirimi ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

2.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlamanın bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tasarlamanın yasal koşullarının oluşmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, uygulanabilecek başka lehe hükmün bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, otopsi raporunda kişinin ölümünün "kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar ve iç organ yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama" sonucunda meydana geldiğinin tespit edildiği, olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, darbe sayısı,

darbelerin maktülün hayati bölgelerine isabet ettiği dikkate alındığında sanığın ortaya çıkan kastı öldürmeye yönelik olup suç vasfının kasten öldürme olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince hükmün tekerrüre ilişkin 8. paragrafının tamamen kaldırılarak yerine "Sanığın Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/897 Esas, 2020/621 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6-7-8. maddeleri gereğince 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi gereğince cezasının infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere Denetimli Serbestlik Tedbiri Uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde İlk Derece Mahkemesince aslında 2. kez tekerrüre esas alınan Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/460 Esas, 2020/224 Karar sayılı ilamının doğru belirlendiği, ancak bu ilamda belirtilen 1. Kez tekerrüre esas alınan ilamın Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/435 Esas, 2010/952 Karar sayılı ilam yerine Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/90 Esas, 2018/305 Karar sayılı ilam olarak Mahkemesince hatalı olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.11.2023 tarihli ve 2023/1571 Esas, 2023/1447 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkranın ilgili bölümünden "Sanığın Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/897 Esas, 2020/621 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6-7-8. maddeleri gereğince 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi gereğince cezasının infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere Denetimli Serbestlik Tedbiri Uygulanmasına" ibaresinin çıkarılması ve yerine "Sanığın Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/460 Esas, 2020/224 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6-7-8. maddeleri gereğince 2. Kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi gereğince cezasının infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere Denetimli Serbestlik Tedbiri Uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2025 tarihinde karar verildi.