Esas No: 2024/2216
Karar No: 2025/4117
Karar Tarihi: 09.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/2216 E.  ,  2025/4117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2014 tarihli ve 2014/21099 Esas sayılı iddianamesi ile, ... Grup Başkanlığı (2) Nolu Rapor Değerlendirme Komisyonunun 13.01.2014 tarihli mütalaası ile ekindeki vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporuna uygun olarak, ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olan ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.nin farklı tarihlerde ortağı ve müdürü olan sanıklar hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında, yüklenen suçu işlemediklerini, sahteliği iddia olunan faturaları düzenlemediklerini, ...'in kandırması sonucu adı geçen şirkete ortak olduklarını beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; ... isimli kişinin duruşmaya çağrılıp 5271 sayılı CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... isimli kişi de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ...'e ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2. Kabule göre de;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359. maddesinde, 15.04.2022 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önce, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, söz konusu değişiklikten sonra ise, sahte fatura düzenleme suçunun, birden fazla takvim yılında aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı dikkate alınarak; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde, 15.04.2022 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5. maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un söz konusu değişiklikten önceki ve sonraki hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un tespit edilmesi ve her iki Kanun'la ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak gerekçeli kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, lehe Kanun'un belirlenmesine yönelik herhangi bir karşılaştırma ve değerlendirme yapılmadan ve sanıkların hangi takvim yılından sorumlu oldukları belirtilmeksizin, denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Aleyhe temyiz bulunmadığından sanıkların kazanılmış haklarının SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.04.2025 tarihinde karar verildi.