erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/6271
Karar No: 2015/5987
Karar Tarihi: 18.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6271 E.  ,  2015/5987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/361-2014/113

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, Kayseri 6. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6493 E. sayılı dosyasından yapılan 19.01.2012 tarihli sıra cetvelinde müvekillerinin işçilik alacaklarının imtiyazlı olmasına rağmen bu hususun gözardı edildiğini, davalılar B. Hırdavat Ltd. Şti. ve Katırcıoğlu'nun alacaklarının muvazaalı olduğu ve hacizleri düştüğü halde sıra cetvelinde pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı B. Hırdavat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, süresinde muvazaa iddiasını kabul etmediklerini, ayrıca hacizlerinin düşmediğini, davanın süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı K. Demir Çelik ve Sac Tic. San. Ltd. Şti. vekili, borçlu-davalı Ç..A.Ş. ile aralarındaki ticari ilişki nedeniyle takibe konu çeklerin müvekkiline verildiğini, alacaklarının muazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı – borçlu Ç. Çelik Kapı San. Tic. A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalıların borçlu-davalı şirket olan Ç.. A.Ş.'den takiplerine konu alacaklarının gerçek bir alacak olduğu, muvazaalı olmadığı, davacıların dayandığı ilamlarda davaların açılış tarihleri de nazara alındığında sıra cetvelinin usulüne uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1510
Karar No: 2024/7492
Karar Tarihi: 18.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1510 E.  ,  2024/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR: Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, zincirleme şekilde silahla tehdit, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, düzeltilerek esastan reddi kararları

EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer bulunmamasına dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/1685 Esas, 2023/1806 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafileri, katılan ... vekili, katılanlar Oğuzhan ve Döndü vekili tarafından temyizi ve 22.11.2023 tarihli ek kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemesi neticesinde;

Sanık ...'in temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarihli ek kararının sanığa ceza infaz kurumu aracılığıyla 28.11.2023 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın ek karara yönelik ceza infaz kurumu aracılığıyla süresi içerisinde gönderdiği 04.12.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu ancak sanık müdafiinin bu temyiz istemi yönünden tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname'de görüş bildirilmeyen sanık ...'in ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği göz önüne alınarak, bu yönde ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/4185
Karar No: 2009/1525
Karar Tarihi: 05.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/4185 E.  ,  2009/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av.... ile davalı SGK vekili Av.... aralarındaki tespit davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 25.12.2007 gün ve 383/481 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde,"Yargıtay Kanunu"nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, 10.Hukuk Dairesinin 2006/20937 Esas 2007/5521 Karar sayılı 10.4.2007 tarihli bozma ilamına uyularak verilen kararın temyizine ilişkin olup, 30.1.1995 gün ve 1995-15 sayılı protokol gereğince, 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 10.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22634
Karar No: 2014/29920
Karar Tarihi: 22.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/22634 E.  ,  2014/29920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/193710

MAHKEMESİ : Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2012

NUMARASI : 2011/750 (E) ve 2012/459 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mevcut ruhsatlı binanın zemin katında ve bodrum katında taşıyıcı beton perde duvarına pencere ve kapı boşluğu açarak ruhsata tabi esaslı tadilat yaptığı ve 06/03/2012 tarihli bilirkişi raporunda, bu tadilatın binanın taşıyıcı unsurunu etkilediği belirtildiği halde, müsnet suçtan mahkumiyeti yerine yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan O.. B.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/40556
Karar No: 2012/1927
Karar Tarihi: 23.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/40556 E.  ,  2012/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL’nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında 6831 Sayılı Yasanın 91.maddesi uyarınca tayin olunan adli para cezalarının,765 Sayılı TCK nun 59.maddesi uyarınca tayin olunan adli para cezasının ve 647 Sayılı Yasanın 72.maddesinin yer aldığı (7)no.lu bendin hüküm fıkrasından çıkarılmaları suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4462
Karar No: 2022/7287
Karar Tarihi: 17.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4462 E.  ,  2022/7287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/205-2021/1045

İlk Derece

Mahkemesi :... 1. İş Mahkemesi

No :2018/196-2018/414

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derce mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1176
Karar No: 2014/5645
Karar Tarihi: 16.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1176 E.  ,  2014/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/217-2013/236

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak iflas sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla ilk sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-İlk sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

c-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

ç)-Davacının masaya başvuru evrakının okunaklı tasdikli suretleri ve varsa iflas masasının kararının tasdikli suretleri ,

d-İlk sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

e-İlk sıra cetvelinin tasdikli sureti,

f-İflas idare memurlarının isimleri ile iflas masasını münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi, için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30288
Karar No: 2014/486
Karar Tarihi: 15.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2012/30288 E.  ,  2014/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2011/377310

Mahkemesi : Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 16/09/2011

Numarası : 2011/578 - 2011/647

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 2.00 Promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8900
Karar No: 2021/10614
Karar Tarihi: 02.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8900 E.  ,  2021/10614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-) 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafinin hazır bulunmadığı duruşmada savunması alınarak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması,

2-) Sanığın başka suçtan Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olması ve duruşmalardan vareste tutulma talebi bulunmaması nedeniyle son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4253
Karar No: 2020/8794
Karar Tarihi: 15.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4253 E.  ,  2020/8794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08/11/2008 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14/05/2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK’nın 142/1-a ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 09.09.2008 tarihinden, 07.01.2016 olan karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/14281
Karar No: 2025/4521
Karar Tarihi: 19.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14281 E.  ,  2025/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

2- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ...

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; önceki geri çevirme ilamı ile " incelenen dava dosyasının eklerinin olduğu anlaşılmış ise de dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından ilgili eklerin işbu dosyaya eklendikten sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi" gerektiği belirtilerek dosyanın mahalline geri çevrildiği, geri çevirme gereği düzenlenen 25.10.2024 tarihli Temyiz Formu ile "İncelenen dava dosyasının eklerinin olduğu ve dosya içerisinde bulunmadığı gerekçesi ile iade edilmiş ise de bir önceki formda belirtilen bir adet dosya, 2022/48 Esas sayılı ana dosya olup dosyanın ekleri bulunmamaktadır." denilerek dosyanın tekrar Daireye gönderildiği anlaşılmış olup, dosya kapsamında yapılan incelemede dava dosyası kapağında "Ekleri altta rafta" şeklinde not düşüldüğü, Dairemizin 2021/6955 Esas sayılı dosyasından yapılan tevzi işlemi ile açıklama olarak dosyanın 2 klasör ekinin bulunduğu hususunun notlandığı, buna karşılık ibraz olunan dosya içerisinde dava ve cevap dilekçeleri ile davacıya ait hizmet döküm cetveli, dönem bordroları gibi Kurum kayıtlarının bulunmadığı anlaşıldığından yeniden geri çevirmeye mahal bırakılmaksızın dosyanın ekleri dikkatlice araştırılıp dosyaya eklenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8991
Karar No: 2015/15749
Karar Tarihi: 05.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8991 E.  ,  2015/15749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.02.2015

No : 2014/177-2015/74

Dava, 15.12.1991- 27.12.2003 tarihleri arasında eksik bildirilen prime esas kazançlarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda uyuşmazlık, sigortalıya ödenen bayram harçlıklarının mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77. maddesi uyarınca sigorta primine esas kazanca dahil edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Tahakkuk dönemleri itibarıyla yürürlükte bulunan ve davanın da yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın “Prime esas ücretler” başlıklı 77. maddesi; “Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında: a) Sigortalıların o ay için hakettikleri ücretlerin, b) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin, c) İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamı esas alınır. Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” düzenlemesini içermektedir. Anılan madde de bahsedilen “ayni yardımlardan” amaç, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan yardım niteliğinde olmasıdır. Yardımın ayni veya parasal olarak yapılmasının bir önemini bulunmamaktadır. Somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilmeli ve prim hesabında dikkate alınmamalıdır. Bu anlamda sigortalılara ödenen “bayram harçlığı” anılan yasa hükmü kapsamında ayni yardım özelliğinde olması nedeniyle, sigortalının (ücret) gelirine dahil değildir ve prime esas kazanca dahil edilmez.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne yönelik hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı H.. B..'na iadesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.