erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/18582
Karar No: 2008/17474
Karar Tarihi: 22.12.2008

2. Hukuk Dairesi 2007/18582 E., 2008/17474 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/18582 E., 2008/17474 K.**

**- DAVADAN FERAGAT

- TEMYİZ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 91 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm 27.07.2007 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Mahkemelerin yasada gösterilen istisnalar dışında hükümlerini kendilerinin kaldırmaları mümkün değildir. İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup kaldırma yetkisi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ve Yargıtay Kanunu'nun 1. maddesine göre münhasıran Yargıtay'a aittir.

Davacı 10.05.2006 tarihinde boşanma davası açmış, mahkemece 19.06.2006 tarihinde boşanmaya karar verilmiştir. Karar taraflara tebliğe çıkmış ve davacı 27.07.2007 tarihli dilekçe ile hüküm kesinleşmeden davasından feragat etmiştir.

Mahkemece 27.07.2007 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin feragat dilekçesi üzerine kendi kararını kendisinin kaldırması isabetsizdir. Feragat dilekçesinin bir temyiz dilekçesi gibi işleme tabi tutularak boşanma dosyası Yargıtay'a gönderilmelidir. Yargıtay "feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmek üzere kararın bozulmasına" karar verdikten sonra yerel mahkeme tarafından davanın feragat nedeniyle reddine karar verilebilir. Bu nedenle ek kararın bozularak kaldırılmasına ve davacı kadıhın feragat dilekçesi dikkate alınarak boşanma istemi konusunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle 27.07.2007 tarihli ek kararın bozplarak kaldırılmasına, boşanma hükmünün feragat konusunda bir karar verilmek üzere (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmeline, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açıli olmak üzere, 22.12.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2144
Karar No: 2006/2096
Karar Tarihi: 07.03.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2144 E.  ,  2006/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi   : Ankara 7.  İş Mahkemesi

Tarih               : 23.11.2005

Davacı davalılardan işverene ait işyerinde 2.1.1994-5.7.1999 tarihleri arasında sigortalı işçi  olarak çalıştığının tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalı kurumlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa zaptın 23.11.2005 günlü oturumda tefhim edilen kısa kararı ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve Kararın incelenmesinden açıkca anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde  karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazların kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 7.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4171
Karar No: 2018/1031
Karar Tarihi: 15.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4171 E.  ,  2018/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 148/1,31/3,62 maddeleri gereğince sanığın 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, cezanın ertelenmesine yer olmadığına, cezanın paraya ve diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasası’nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, 18 yaşından küçük mağdura vekil görevlendirilmesi nedeniyle vekile ödenen avukatlık ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından zorunlu vekil ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3958
Karar No: 2013/4395
Karar Tarihi: 11.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3958 E.  ,  2013/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 10.12.2010 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 20.12.2010 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7160
Karar No: 2021/10428
Karar Tarihi: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7160 E.  ,  2021/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerine verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, ödenmemişse üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilen 71.519,00.-TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihi olan 27.09.2021’e kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın;

1- Hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan ( karar tarihi olan 12.02.2021) ibaresinin çıkarılmasına yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 27.09.2021 ) ibaresinin yazılmasına ,

2- Hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan (71.519,00 TL bedelin ise ) ibaresinden sonra gelen ( karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak üzere Türkiye Vakıfbank ... Şubesi'ne müzekkere yazılmasına, kararın kesinleşmesi ile hak sahibi davalıya ödenmesine) cümlesinin çıkartılıp, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesi için Türkiye Vakıfbank ... Şubesine müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına, Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8949
Karar No: 2017/384
Karar Tarihi: 23.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/8949 E.  ,  2017/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait kitap-kırtasiye dükkanının davalı tarafından sigortalandığını, belediye tarafından yapılan kanalizasyon çalışmaları nedeniyle tahliye imkanı bulamayan yağmur sularının sigortalı dükkana dolduğunu, dükkandaki rafların devrilip tüm kitap ve malzemelerin hasar gördüğünü, davacının işyerini kapatmak zorunda kaldığını, davalıya yapılan başvuruya olumsuz yanıt verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, sigorta bedeli olan 65.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hasarın belirlenmesine ilişkin yaptırdığı tespiti kabul etmediklerini, davacının sebepsiz zenginleşme amaçlı taleplerinin reddi gerektiğini, davacının zararı ispatla yükümlü olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 55.028,30 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.844,88 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15793
Karar No: 2015/684
Karar Tarihi: 20.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/15793 E.  ,  2015/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2011/376-2013/231

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı annesi .................'nın 797 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki B Blok 1 nolu bağımsız bölümü mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı torununa satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, muvazaalı işlem yapılmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan temlikin muvazaalı olmadığı, gerçek satış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.01.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat.............. ile temyiz edilen vekili Avukat .................. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ................ tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, mahkemece, 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan satış işleminin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 3.40.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1669
Karar No: 2017/2739
Karar Tarihi: 15.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1669 E.  ,  2017/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2014/165 esas, 2015/653 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.12.2016 tarih ve 2016/4325 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.01.2017 tarih ve 2016/402026 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereğince hükmedilen 120 gün adli para cezasından aynı Kanun’un, 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim işlemi neticesinde 100 gün adli para cezasına, 52/2. maddesi gereğince de günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanması sonucunda 2.000,00 Türk lirası hükmedilmesi yerine, 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayininde,

2) Kayden 09/06/1993 doğumlu olup suç tarihi olan 20/04/2010 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

3) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2014/165 esas, 2015/653 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 31/3. maddesi gereğince cezasında 1/3 indirim yapılarak 80 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62.maddesi gereğince hükmedilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 66 gün adli para cezası cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1320 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün taksitlendirmeye ilişkin paragrafından “hapse çevrileceğinin ve” ibarelerinin çıkartılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3423
Karar No: 2020/4364
Karar Tarihi: 11.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3423 E.  ,  2020/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/1114 Esas - 2017/782 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 117 parsel sayılı taşınmazın kuru arazi niteliğinde kabulü ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden 2016 yılı ... İlçe Tarım Müdürlüğü verileri ile bağ niteliğindeki arazide %5 kapitalizasyon faizi uygulamak suretiyle bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve hükmün faize ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Davacı idare harçtan muaf olduğu gibi davalı tarafından yatırılan istinaf başvuru harcının davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği düşünülmeksizin davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2018/1054 Esas - 2019/106 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının; (E) bendindeki (98,10 TL istinaf başvuru harcı,) ile (toplam 112,10 TL) ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3528
Karar No: 2018/3589
Karar Tarihi: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3528 E.  ,  2018/3589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.10.2017 gün ve 2017/152 Esas, 2017/125 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince gerçekleştirilen soruşturma ve kovuşturma evrelerine ait işlemleri içeren dava dosyasının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) kaydedilmemesi nedeniyle bilhassa kovuşturmaya ilişkin olup ıslak imza atılmayan duruşma tutanakları ile gerekçeli kararda elektronik imza bulunup bulunmadığı hususunda tereddüt yaşandığından, varsa imza eksiklikleri de giderilmek suretiyle dava dosyasının sisteme aktarım işlemi yapıldıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9651
Karar No: 2019/9339
Karar Tarihi: 30.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/9651 E.  ,  2019/9339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BALIKESİR 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

04/11/2015 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, duruşmaya katılan Cumhuriyet savcısı tarafından, bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 20/11//2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 30/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.