erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/2047
Karar No: 2013/6840
Karar Tarihi: 18.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2047 E.  ,  2013/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, ölen eşinin "..." olan soyadının babasının soyadı olan "..." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir. Taraflara tefhim edilen kısa kararda "davanın idari işlemden kaynaklandığı anlaşılmakla 5490 sayılı Nüfus Kanunu 59. maddeleri uyarınca davanın reddine" karar verildiği halde, gerekçeli kararda "davanın idari işlemden kaynaklandığı anlaşılmakla 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 15, 31, 35. maddeleri uyarınca reddine" karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönler incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16978
Karar No: 2013/17881
Karar Tarihi: 25.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16978 E.  ,  2013/17881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.06.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava 11.10.2011 tarihinde açılmış, davalı davaya süresinde cevap vermemiştir. Mahkemece, dilekçeler safhasının tamamlanmasından sonra 21.01.2012 tarihinde ön inceleme duruşması yapılmış ve tahkikata geçilmiştir. Ön inceleme duruşmasında davalı herhangi bir talepte bulunmamış, ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra 9.5.2012 günü verdiği dilekçe ile tazminat istemiştir. Ön inceleme duruşmasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez veya değiştirilemez (HMK. md. 141/1 - son cümle). İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır ( HMK. md. 141/2). Şu halde açıklanan hükümlere göre, ön inceleme duruşmasının tamamlanmasından sonra davalı savunmasını ancak diğer tarafın açıkça onay vermesi halinde veya ıslahla genişletilebilir. Davalının ön inceleme duruşmasının tamamlanmasından sonra ki maddi tazminat talebine diğer tarafın açık bir muvafakati bulunmamaktadır. Bu yönde davalının bir ıslahı da yoktur. O halde, davalının maddi tazminat isteğiyle ilgili karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde maddi tazminata hükmolunması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlere ilişkin temyiz itirazlarının yukarıda l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.06.2013 (Salı)
Esas No: 2013/17014
Karar No: 2014/12267
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17014 E.  ,  2014/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/904-2013/503

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2325
Karar No: 2014/4003
Karar Tarihi: 12.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2325 E.  ,  2014/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, yüzüne karşı okunan kararın tefhim olunduğu tarihden itibaren bir haftalık süre geçtikten sonra kararı temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 12.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/18053
Karar No: 2014/19586
Karar Tarihi: 13.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18053 E.  ,  2014/19586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :08.10.2013

NUMARASI :Esas no:2011/168 Karar no:2013/301

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı H. E.Deposi Ticaret A.Ş temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 13.10.2014 (Pzt.)

İpotek 11.06.2010 tarihinde tesis edilmiştir. Aynı tarihli ipotek tesisine muvafakat belgesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı adli tıp raporu ile tespit edilmiş ise de, bu belgenin davalı şirket yetkililerinin el ve işbirliğiyle sahte olarak düzenlendiği iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda ipotek tesisinden öce taşınmazın tapu kütüğünde aile konutu olduğunu gösteren o taşınmazın üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerine karşı ileri sürülebilecek ve onların iyiniyetini bertaraf edebilecek bir şerh bulunmadığına göre, sahtelikten davalı şirket etkilenmez. Davalı şirketin "tacir" olarak basiretli hareket etme yükümlülüğü, kendisine getirilen muvafakat belgesindeki imzanın rızası gereken eşe ait olup olmadığını araştırmaya kadar ulaşmaz. Taşınmazın tapu kütüğünde konutla ilgili bir şerh, işlem öncesinde mevcut olmadığına göre davalı şirket iyiniyetli sayılmalı ve Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi gereğince kazanımı korunmalıdır. Öyleyse davanın reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Hükmün açıklanan sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk kararına katılmıyorum.
Esas No: 2021/1726
Karar No: 2022/12350
Karar Tarihi: 15.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/1726 E.  ,  2022/12350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...'nün karı koca olan müşteki sanık ... ve müşteki ...’ın birlikte ikamet ettikleri eve gece vakti girmek suretiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçunu ve evin içerisindeki salon kapısını kırarak mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; 5271 sayılı CMK'nın 251/8. maddesi gereğince basit yargılama usulü uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Katılan sanığın hüküm tarihinde Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 18/11/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 15.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22855
Karar No: 2014/12827
Karar Tarihi: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22855 E.  ,  2014/12827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/11154

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2012/55 (E) ve 2012/1159 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

2.BCF plakalı araç hakkında müsadere talebiyle açılan bir dava bulunmadığı gibi ek savunma da verilmediği gözetilmeden dava konusu edilmeyen araç hakkında müsadere kararı verilmesi,

3.CMK'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanık O.. C..'un savunmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği gözetilerek, “eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde CMK'nın 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilerek, bu zararı ödemediğinden bahisle sanık O.. C.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasara aykırı, sanıklar O.. C.., A.. D.. ve S.. A..’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklar O.. C.. ve S.. A..'nun aşamalarda değişmeyen savunmalarında, ele geçen sigaralarla bir ilgileri olmadığını, araçta yolcu olarak bulunduklarını beyan etmeleri ve bu hususun sanık A.. D.. tarafından da doğrulanması karşısında, sanıklar O.. C.. ve S.. A..'nun atılı suçu işlediklerine dair savunmalarının aksine mahkumiyetleri için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanıkların beraatleri ile hükmü temyiz etmeyen sanık S.. T..'a da teşmiline karar verilerek yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun sübuta ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2014/28404
Karar No: 2015/12937
Karar Tarihi: 17.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28404 E.  ,  2015/12937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Aile Konutu Üzerindeki İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın "aile konutu" olduğu hususunda taraflar arasında bir çekişme bulunmamaktadır. Taşınmaz üzerinde hak sahibi (koca) tarafından, Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesi gereğince davacı eşin "açık rızası" alınmadan, ... A.Ş. lehine 28.02.2002 ve 22.09.2005 tarihlerinde ipotek tesis ettirildiği, bankanın da 58042 nolu temlik beyanı ile alacaklarını davalı şirkete devrettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davalı şirket, davacının kötü niyetli olduğunu, ipotek tesisinden önce taşınmaz üzerinde aile konutu şerhinin bulunmadığını, tapuya güven ilkesi gereği kazanımın korunması gerektiğini ileri sürmüştür. Davalı şirket tacirdir. Her tacir ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli hareket etmekle yükümlüdür (e. TTK. m. 20/2, 6102 s. TTK m. 18/2). Bu yükümlülüğü alacağına teminat olarak gösterilen taşınmazın hukuki ve fiili durumunu bilmeyi de gerektirir. Başka bir ifade ile, taşınmazın tapu kütüğüne aile konutu olduğuna dair şerh bulunmasa bile, taşınmazın "aile konutu" ve kendisiyle akdi ilişkiye giren şahsın da evli olduğunu davalı banka bilebilecek durumdadır. Bu özeni göstermemiş ise, iyi niyet iddiasında bulunamaz (TMK.m.3/2) Vakıa ve karinelerden iyi niyet iddiasında bulunamayacak durumu belirmiş olanın kötü niyetli olduğunun diğer tarafça ispat edilmesine de lüzum yoktur. Davacının dava hakkını dürüstlük kuralına aykırı olarak kullandığını kabule yeterli bir delil ve sebep de bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu hukuki duruma göre davacının açık rızası alınmadan tesis edilen ipotek sebebiyle davalı şirketin kazanımı korunamaz. O halde isteğin kabulü ile ipoteklerin iptaline karar verilmesi gerekirken, davalı şirketin kötü niyetinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.06.2015 (Çrş)
Esas No: 2015/12390
Karar No: 2018/6758
Karar Tarihi: 04.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12390 E.  ,  2018/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinin incelenmesi görevi Dairemize ait olmakla, öncelikle davalı ... vekilinin adli yardım talebinin incelenmesi gerekmiştir. Hükmü temyiz eden davalı ..., adli yardım talepli temyiz talebinde bulunmuş ise de; HMK'nun 336/2. maddesi gereği, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorunda olduğu halde, temyiz dilekçesi ekinde mağduriyetini yeterince belgelendirmediğinden, adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

2-Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalı ...’in temyiz dilekçesi, süresinde temyiz defterine kaydedilmiş; ancak, davalı tarafından temyiz yoluna başvuru harcı ile nisbi temyiz karar harcı yatırılmamıştır. 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı ...’e eksik kalan nisbi temyiz karar harcı ile temyiz

yoluna başvuru harcını ikmal etmesi için HUMK'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılarak süre verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde aynı madde gereğince bir karar verilmesi ve belirtilen işlemler tamamlandıktan sonra, diğer davalının da temyiz talebi bulunduğundan dosyanın Dairemize tekrar gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5420
Karar No: 2018/14990
Karar Tarihi: 26.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5420 E.  ,  2018/14990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar 26/12/2013 tarihli önceki hükümde direnilerek beraat kararı verilmiş ise de; söz konusu direnme kararında gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu, bu durumun Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 25/10/2016 gün, 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı kararı) yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın Dairemizce yapılan incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.12.1986 tarih, 477/634 Esas ve Karar, 21.09.1992 tarih, 225/236 Esas ve Karar ile 12.06.2001 tarih, 177/119 Esas ve Karar sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20528
Karar No: 2010/5171
Karar Tarihi: 29.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20528 E.  ,  2010/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Kısa kararda 11.871,98-TL bedele hükmedildiği halde, gerekçeli kararda 10.000,00-TL bedele hükmedildiğinden, kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7–l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir.

Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12835
Karar No: 2013/15691
Karar Tarihi: 11.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/12835 E.  ,  2013/15691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümle, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 289/1. maddesinde hapis ve adli para cezasının birlikte uygulanmasının öngörüldüğü TCK'nın 61/9. maddesinin ise seçimlik ceza öngörüldüğü hallerde adli para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırının altında olamayacağı şeklindeki hükmü gözetilmeden mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesi karşısında hükmedilen temel adli para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine TCK'nın 61/9. maddesine yanlış anlam verilerek 90 gün olarak fazla tayini,

2- 5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaı müessesesi olmadığı halde, tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi sonucu tayin edilen 37 gün para cezası ile doğrudan hükmolunan 37 gün para cezasının toplanarak günlüğü 20.00 TL'den paraya çevrilmek suretiyle toplam 1.480.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün para cezasının 5 gün olarak belirlenip, hükmün 1. fıkrasında yer alan "90 gün" ibaresinin "5 gün", 2. fıkrasında yer alan "45 gün" ibaresinin "2 gün", 3. fıkrasında yer alan "37 gün" ibaresinin "1 gün" olarak düzeltilmesi, hükmün 5. fıkrasının 1. bendi çıkartılarak yerine "Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik (aylık gelir) durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler gözetilerek hükmedilen gün para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi uyarınca bir günü 20,00 TL'den paraya çevrilerek 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek, günlüğü TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla 20,00 TL'den olmak üzere 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.