erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/1614
Karar No: 2020/4133
Karar Tarihi: 08.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1614 E.  ,  2020/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline karşı itiraz davasında mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1079
Karar No: 2016/994
Karar Tarihi: 02.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1079 E.  ,  2016/994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davalı tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5357
Karar No: 2020/3906
Karar Tarihi: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5357 E.  ,  2020/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 27.04.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22323
Karar No: 2017/25612
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22323 E.  ,  2017/25612 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2011/24944
Karar No: 2013/10688
Karar Tarihi: 06.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24944 E.  ,  2013/10688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, temizlik robotları satan katılan şirketin alt bayii olduğu, ürünleri spot diye tabir edilen işyerlerine sattığı, ancak bir kısmını hayali kişilere bir kısmını ise eski müşterilere satmış gibi gösterip, satış sözleşmesi ve senetler düzenlediği, tahsil ettiği paraları ise uhdesinde tuttuğu şeklinde gerçekleşen eylemde;

1- Resmi belgede sahtecilik suçu ile ilgili olarak; sahtecilik suçlarında belgenin aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığını belirlemek görevi mahkemeye ait olduğundan, suça konu senetlerin asıllarının getirtilip incelenerek, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve gerekçeli kararda aldatma yeteneğinin tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçu ile ilgili olarak; sanığın savunmasında amacının senetleri gününde ödemek suretiyle borçlarını döndürmek olduğunu söylemesi karşısında vadesi iddianame tarihine kadar olan senetlerin ödenip ödenmediğinin bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle şirketin muhasebe kayıtlarından araştırılıp sonucuna göre sanığın kendisine alt bayilik sözleşmesi nedeni ile tevdii edilen ürünleri devir amacı dışında kullanıp kullanmadığının ya da devir olgusunu inkar edip etmediğinin belirlenip hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/36025
Karar No: 2013/21968
Karar Tarihi: 26.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/36025 E.  ,  2013/21968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/76682

MAHKEMESİ : Kocaali Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2010

NUMARASI : 2009/125 (E) ve 2010/37 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCK.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCK.nun 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2463
Karar No: 2019/5457
Karar Tarihi: 19.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2463 E.  ,  2019/5457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/151
Karar No: 2008/74
Karar Tarihi: 15.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/151 E.  ,  2008/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Kadastro Mahkemesine hitaben verdiği 24.1.2007 tarihli dava dilekçesi ile kadastro sırasında adına tespit gören 107 ada 34 ve 107 ada 93 parsel sayılı taşınmazlar arasında yol bırakıldığı, ancak bu yolun zeminde mevcut olmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; fen bilirkişi raporunda taralı olarak gösterilen, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak bırakılan 361.16 metrekarelik kısma ilişkin kadastro işleminin iptaline, son parsel numarası altında davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, adına tespit gören parseller arasında yol bırakıldığı ancak bu yolun zeminde mevcut olmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak bırakılan ve fen bilirkişi raporunda taralı olarak gösterilen kısmın davacı adına tesciline karar verilmiş ise de, mahkemenin kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Kadastro sırasında, fen bilirkişi raporunda taralı olarak gösterilen kısım için tutanak düzenlenmemiş, bu yer yol boşluğu olarak bırakılmıştır. Tutanak düzenlenmeyen taşınmazlarla ilgili çekişmeleri çözmek Kadastro Mahkemesinin görevi dışındadır. Mahkemece bu yön gözönünde bulundurularak dava hakkında mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8259
Karar No: 2015/1068
Karar Tarihi: 22.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8259 E.  ,  2015/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürlüğü'nden sahil yolu yürüyüş ve gezinti alanının “beton baskı işininin” ihale ile ... Mühendislik firmasına verildiği, sanık ...'ın bu firmada şantiye şefi olarak, sanık ...'nun da Belediye park ve bahçeler müdür yardımcısı olarak görev yaptıkları; olay tarihinde mağdurun özürlü aracı ile ... İlçesi ...Yolu yaya kaldırımı üzerinde seyir halinde olduğu sırada, belediyece yaptırılan beton baskı kaplama işi sahasında yolda açılan aydınlatma direği çukuruna özürlü aracının düşmesi sonucu her iki femurda kırık olacak şekilde yaralandığı olayda; 14.05.2012 tarihli kolluk ifadesinde ...Mühendislik firmasında şantiye şefi olduğunu beyan eden, ancak 05.02.2013 havale tarihli itiraz dilekçesinde olay tarihinde bu firmada çalışmadığını, ... Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği'nde tam zamanlı inşaat teknikeri olarak çalıştığını ifade eden sanık ...'ın sorumluluk ve statüsünün belirlenip buna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi, söz konusu alanın aynı zamanda yaya trafiğine açık olduğu da gözetilerek inşaatı denetleme görevi bulunan sanık ...'nun ve varsa yapı alanında gerekli uyarı işaret ve levhalarının bulundurulmasını sağlamayan ve güvenlik önlemlerini almayan başkaca görevlilerinde bulunup bulunmadığı saptanıp, buna göre tüm sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/21450
Karar No: 2011/3766
Karar Tarihi: 07.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21450 E.  ,  2011/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idarenin dava konusu taşınmazda el attığı 66,67 m²'lik kısımdaki davacı hissesinin iptaliyle TEDAŞ adına tesciline karar verilmesi gerekirken, el atılan kısmın tapusunun iptaline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinde yazılı 66,67 m² rakam ve kelimesinden sonra gelmek üzere (kısımda davacı payının iptaliyle davalı TEDAŞ adına tapuya tesciline, davacının diğer kısımdaki hissesinin aynen korunmasına) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2103
Karar No: 2020/4557
Karar Tarihi: 24.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/2103 E.  ,  2020/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, hükmün Dairemizce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, davacı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26415
Karar No: 2015/6486
Karar Tarihi: 19.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26415 E.  ,  2015/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/142372

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/1501 (E) ve 2013/154 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık M.. Ö.. hakkında müşteki S.. A..'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık S.. Ö.. hakkında müşteki S.. A..'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın savunmalarında 'kendisine hakaret eden müştekiyi eliyle ittirdiğini' kabul etmesi, müştekinin beyanı ve beyanıyla uyumlu adli raporu ve sanığın eşi olan diğer sanık M.. Ö..'un aynı yöndeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın elle vurarak müştekiyi yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.