erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17891
Karar No: 2014/17046
Karar Tarihi: 01.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17891 E.  ,  2014/17046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın suçun oluşmadığına, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı, adli para cezasına çevrilirken ve adli para cezası taksitlendirilirken uygulanan yasa madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, adli para cezasına çevrildiği bölüme, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği ibaresinin ilavesi ve hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 12 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 10 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca gün- lüğü 20 liradan hükmolunan 200 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi ve hükme adli gün para cezasının taksitlendirildiği bölüme para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca taksitlendirildiği ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4399
Karar No: 2019/4301
Karar Tarihi: 16.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4399 E.  ,  2019/4301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayete yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Denizli 3. İcra Müdürlüğünün 2008/6897 Esas sayılı icra takip dosyasına 07.11.2014 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, 3. ve 2. derecede olan şikayet olunan dosyalarında yapılan işlemlerin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia,savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde şikayetçinin 4. sıraya yerleştirilmesi ve para yetmediğinden pay verilmemesi şeklinde düzenlenmiş olmasında yasaya aykırı bir durum ve dolayısıyla haklılığının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13538
Karar No: 2014/10140
Karar Tarihi: 18.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13538 E.  ,  2014/10140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece oluşa uygun kabule göre, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez mağdureye yönelik cinsel istsimarda bulunduğu kabul edildiği halde, TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin ve 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük mağdura barodan atanan zorunlu vekile ödenen ücretin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan, 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4202
Karar No: 2013/6403
Karar Tarihi: 21.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4202 E.  ,  2013/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ....03.2013 gün ve 2013/1057 Esas, 2013/1805 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışı tarihi itibariyle üzerlerinde müvekkilinin alacaklı olduğu dosyalar için de konulmuş hacizler bulunduğu halde, bu hacizler dikkate alınmadan şikayet olunanın dosyasında ihale bedelinin derece kararı yapılmaksızın ipotek alacaklısına ödenmesine dair 07.09.2011 tarihli kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan kararın iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ihalelerden elde edilen gelirlerin şikayet olunanın takip dosyasındaki ipotek alacağını dahi karşılamadığı, rehin ve ipotek alacağının önceliği bulunduğundan şikayetçi tarafın iştirakinin mümkün olmadığı, bu nedenle anılan sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 2013/1057 Esas, 2013/1805 Karar sayılı ve ....03.2013 tarihli ilamıyla, kararın onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5926
Karar No: 2024/15914
Karar Tarihi: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5926 E.  ,  2024/15914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 29.08.2024

SAYISI : 2015/639 E., 2016/109 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip, usulüne uygun olarak 11.03.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23.08.2024 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 29.08.2024 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINADava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/522
Karar No: 2017/1933
Karar Tarihi: 09.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/522 E.  ,  2017/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2- S. S. .. .. Motorlu Taşıyıcılar Koop. Başkanlığı aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 19.10.2016 günlü ve 2015/224-2016/712 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi, davalı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Davacı vekilince 15.03.2001 tarihine kadar çalışma iddiasına yer verildiği ve açılmamış ayılmasına karar verilen işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyanın temini ile dosya arasına konularak temyiz incelenesi yapılmak üzere dosyanın tekrar dairemize gönderilmesine, bu nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12064
Karar No: 2015/14073
Karar Tarihi: 07.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12064 E.  ,  2015/14073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda 27/02/2014 tarihli karar ile atılı elektrik hırsızlığı suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, katılan vekilinin kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeni ile kararı temyiz ettiği, mahkemece temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay’a gönderilmesi gerekirken dosyayı yeniden ele alarak 28/10/2014 tarihli karar ile zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verildiği, temyize konu edilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile mahkemenin dosyadan el çekmesi nedeniyle dosyayı yeniden ele alarak karar verilmesi olanaklı olmadığından bu karardan sonra verilen düşme kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin 27/02/2014 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik 25/04/2014 tarihli temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeni ile duran zamanaşımı hesaba katılmadan suç tarihi olan 30.07.2003 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı

Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12170
Karar No: 2024/7666
Karar Tarihi: 24.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/12170 E.  ,  2024/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/837E., 2022/327K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Projesi ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 08.12.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/176
Karar No: 2017/10060
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/176 E.  ,  2017/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/1226
Karar No: 2018/1699
Karar Tarihi: 13.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1226 E.  ,  2018/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK'nın 209/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 3. bendinde, "daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28/06/2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkumiyet kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme hükmündeki nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10411
Karar No: 2023/1208
Karar Tarihi: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10411 E.  ,  2023/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine miktar yönünden dilekçenin reddine karar verilmiş, karar düzeltme aşamasından geçen karar 08.10.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı idare vekili 04.01.2019 havale tarihli tavzih dilekçesinde özetle; kullanım hakkı T.C. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken davacı idare adına tescil kararı verildiğinden kararın tavzih edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 24.12.2019 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz istemi, davacı idarenin hüküm kurulurken hatalı olarak davacı idare adına tescil yönünden karar verilmesi nedeniyle Tapu Müdürlüğünde infaz edilemediği iddia edilen ve kesinleşen kararın tavzihi isteminin reddine yönelik Mahkemenin ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yöntemimi ve Kontrol Kanunu’nun 45 inci maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davalı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının

düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin 24.12.2019 tarihli ek karara karşı temyiz isteminin kabulüne,

2. Mahkemenin 24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 No.lu bendindeki (davacı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na ait olmak üzere Hazine) kelimelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9508
Karar No: 2014/11978
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9508 E.  ,  2014/11978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2011/408-2012/379

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.