erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/9122
Karar No: 2019/6514
Karar Tarihi: 08.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/9122 E.  ,  2019/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede “Bolu Abant gölü tabiat parkı sahası içinde yer alan Bolu-Abant karayolu bakım çalışmalarını yapan ve şüpheli ...'nün şirketi olan Kartal Yol Yapı İnşaat Taahhüt Ltd. şirketi tarafından yol yapımı sırasında Abant deresine doğru inşaat, moloz, ve hafriyat artıklarının atılması sonucu heyelan oluşturduğu ve dere yatağına zarar verdiğini, ağaçların kuruduğundan" bahisle açılan davada, olay mahalline yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen teknik bilirkişi raporunda da “Bolu-Abant yol yapım-genişleme-asfalt çalışmaları esnasında çıkan harfiyatın yolun alt kısmında bulunan ormanlık alana, kontrolsüz olarak itilmek suretiyle döküldüğü, bu işlem esnasında ağaçların bir kısmının kırılma-sökülme-devrilme sonucu hayatiyetlerini tam olarak yitirdiği, bunların 32 adet karşılığı 5.909 m3 dikili hacimde olduğu, diğer kısmının ise kısmen yana devrildiği, kısmen diplerinin hafriyat ile dolduğu, köklerin toprak ile ilişkisinin olumsuz etkilenmesi sonucu kısa sürede kuruyarak hayatiyetlerinin son bulacağı, bunun önlenmesinin ise mümkün olmadığı, bu şekilde olanların 54 adet karşılığı 11.402 m3 dikili gövde hacminde olduğu, bu işlemlerden etkilenen ağaçların toplamının 86 adet karşılığı 17.311 m3 dikili gövde hacminde olduğu, tespiti yapılan ağaçların tamamının Abant Tabiat Parkı sınırları içerisinde kaldığı,” şeklinde belirtilen eylemin 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10768
Karar No: 2022/2798
Karar Tarihi: 17.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10768 E.  ,  2022/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili tarafından davadan feragat edildiği bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13599
Karar No: 2017/10570
Karar Tarihi: 05.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13599 E.  ,  2017/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4270
Karar No: 2016/9201
Karar Tarihi: 05.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4270 E.  ,  2016/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, velayetin kaldırılmasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.05.2016(Prş.)
Esas No: 2020/361
Karar No: 2020/1169
Karar Tarihi: 08.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/361 E.  ,  2020/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza DairesiSUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2018 gün ve 2018/675 esas, 2018/727 sayılı kararı ile;

1- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası,

2- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nin 81, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

İstinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin, duruşmalı inceleme taleplerinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay, sanık ... hakkında; maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK’nin 81, 39/2-c, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılan ... vekili tarafından

istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22.02.2019 gün ve 2019/530 esas, 2019/588 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, suçun olası kastla işlendiğine, sanık ... müdafiinin, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın yardım sayılabilecek bir eyleminin bulunmadığına, katılan ... vekilinin, sanıkların suçu tasarlayarak işlediklerine, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünce gibi, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/10433
Karar No: 2021/12966
Karar Tarihi: 01.07.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10433 E.  ,  2021/12966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I)Sanık hakkında bozma kararına uyularak kurulan hükümde TCK'nın 149/1-h, 150/2, 35, 62, 52/1-2-4. maddelerine göre hesaplanan 3.000 TL adli para cezası ile TCK'nın 149/1-d-h, 150/2, 35, 62, 52/1-2-4. maddelerine göre hesaplanan 3.740 TL adli para cezası bozma öncesinde 20 taksit olduğu, bozma sonrası verilen kararda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hak oluşturacağının gözardı edilmesi suretiyle belirlenen sonuç 3000 TL Adli para cezası ile 3740 TL Adli para cezasının 5 taksit olarak uygulanması,

II)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2018 tarih, 2015/8-656 Esas ve 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, adli para cezalarının 5 eşit taksitte ödenmesine ilişkin kısımların çıkartılarak yerine ‘TCK’nın 52/4. fıkrası gereğince sanığa verilen 3000 TL adli para cezasının birbirini takip eden 20 ayda 20 eşit taksitte sanıktan tahsiline’ ve ‘TCK’nun 52/4 fıkrası gereğince sanığa verilen 3740 TL adli para cezasının birbirini takip eden 20 ayda 20 eşit taksitte sanıktan tahsiline’ ibaresi eklenmek suretiyle, ayrıca hüküm fıkrasından " taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmının tamamının

muhacir olacağı ve ödenmeyen adli para cezasının TCK'nın 52/7 maddesi gereğince ve 5275 Sayılı Yasanın 106 maddesi nazara alınarak hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" cümlesinin çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/07/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4814
Karar No: 2022/14978
Karar Tarihi: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4814 E.  ,  2022/14978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda arsa vasfındaki Hatay İli, Reyhanlı İlçesi, Bayır Mahallesi 2954 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli, 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-)1.bendinin 1-2 fıkrasının (A) paragrafında yer alan (kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal) kelimelerinin yazılmasına, (karar tarihi olan 30.09.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 31.10.2022) ibaresinin yazılmasına, (kararın kesinleşmesinin ardından) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b-)1. bendinin 4. fıkrasında yer alan (kararın kesinleşmesinden sonra) ibaresinin çıkarılarak, yerine (derhal ) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13796
Karar No: 2022/8375
Karar Tarihi: 07.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13796 E.  ,  2022/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde davadan feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... ...., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra,18/03/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8.Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 07/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3084
Karar No: 2015/14497
Karar Tarihi: 11.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3084 E.  ,  2015/14497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2014

NUMARASI : 2014/453-2014/637

Taraflar arasındaki hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince temyiz edilmiş olması üzerine mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın da temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili bankadan tahsil edilen kredi kartı aidatının iadesi talebi ile Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğunu, hakem heyeti kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek S.. T... Sorunları İlçe Hakem Heyetinin 1004399 karar sayılı 27/05/2014 tarihli kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı açılan davanın mesnetsiz ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı ile davacı arasındaki sözleşmenin iltihaki bir sözleşme olmadığı, bankaların gördükleri hizmetin uygun bir karşılığını istemek hakkına sahip oldukları bu nedenle S...T..Sorunları İlçe Hakem Heyeti Başkanlığının 27/05/2014 tarih ve 1004399 sayılı kararının yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, hakem heyeti kararının iptaline kesin olarak karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bu temyiz üzerine HUMK 427. maddesi gereğince temyiz edilen kararın miktar itibarıyle kesin olması ve temyizinin kabil olmaması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş bu ek karar da davalı vekilince temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin ek karara yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1981
Karar No: 2013/6923
Karar Tarihi: 18.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1981 E.  ,  2013/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi [ Kartal 1. As. Huk. (Kad.Mah. sıf.)]

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosundan kaynaklanmaktadır. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 18/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/11956
Karar No: 2013/11324
Karar Tarihi: 25.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11956 E.  ,  2013/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi

Hüküm : Taksirle öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 85/2,

62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet, Yardım veya

bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan;

Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine, yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan beraatine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yeterince inceleme yapılmadığına, sanığın kusuru bulunmadığına, alt hadden ceza verilmesi gerektiğine, sanığın kaza tespit tutanağının şüphelere dayanılarak düzenlendiğine, şüphelerin giderilmediğine, katılanlar vekilinin az ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında beraat kararı verilirken yüklenen filiin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi yerine, sanığın bu suçun unsurları itibariyle oluşacak biçimde işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek şüpheden uzak kanıt elde edilemediği gerekçesiyle CMK.223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında "sanığın bu suçun unsurları itibariyle oluşacak biçimde işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek

şüpheden uzak kanıt elde edilemediğinden CMK.223/2-e maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin çıkarılarak yerine “sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.