erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/494
Karar No: 2018/630
Karar Tarihi: 19.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/494 E.  ,  2018/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanığın ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 53/1-2-3, 58, 54. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2015 gün ve 2014/149-2015/15 E.-K. sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 06.11.2017 gün ve 2016/2264- 2017/3729 karar sayılı ilamı ile ONANMASINA karar verildiği, Dairemizin onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca söz konusu eylemin yaralama suçunu oluşturacağı gerekçesiyle itirazda bulunulduğu;

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla işlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında” Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Yasaya eklenen Geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. Fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen onama kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19/02/2018 gününde, heyetimizden Başkan ... ve Üye ...'in karşı itirazın kabulü gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.
Esas No: 2022/6985
Karar No: 2024/3388
Karar Tarihi: 30.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6985 E.  ,  2024/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1466 Esas, 2022/1062 Karar

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi 2013/638 E.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2013/748 E., 2020/437 K.

Taraflar arasındaki hisse devir bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleşen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davaların birleştirilmesi halinde ise birleşen her bir dava bağımsızlığını koruduğundan temyiz kesinlik sınırının her bir dava özelinde ayrıca belirlenmesi gerekir.

Somut olayda davacı vekili ıslah dilekçesiyle, asıl davada, müvekkili ... için 50.496,30 TL, diğer müvekkili ... için ise 6.312,04 TL hisse devir bedelinin davalılardan tahsilini istemiş, birleşen davada ise toplam 79.194,17 TL hisse devir bedelinin davalılardan tahsilini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusu ise Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Davacılar vekili hem asıl hem de birleşen davada reddedilen tutarlar bakımından temyize başvurmuş ise de temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple; davacılar vekilinin asıl ve birleşen davalara ilişkin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/154
Karar No: 2010/2190
Karar Tarihi: 10.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/154 E.  ,  2010/2190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17.3.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından (MK. md. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 08.07.2003 tarihinde aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir. Karardan sonra 03.11.2008 tarihinde Düzce'de müstakil Aile Mahkemesi kurulmuştur. Görev kamu düzenine ilşkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerekir. Bu açıklama karşısında dosyanın görevli Aile Mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi 10.02.2010 (Çrş.)
Esas No: 2013/38044
Karar No: 2014/34112
Karar Tarihi: 26.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/38044 E.  ,  2014/34112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/164697

MAHKEMESİ : Eceabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2012

NUMARASI : 2011/143 (E) ve 2012/45 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, içinde bulunduğu aracın aşırı hız yapması nedeniyle görevli olan katılan tarafından durdurulup evrakların istenmesi üzerine söylediği "sen kim oluyorsun”, “amacın ne”, “derdin ne" şeklindeki sözler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık F.. S..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16633
Karar No: 2011/21909
Karar Tarihi: 20.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16633 E.  ,  2011/21909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3557
Karar No: 2022/2307
Karar Tarihi: 01.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/3557 E.  ,  2022/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NEVŞEHİR 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 02/05/2016 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 01/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/25246
Karar No: 2014/23922
Karar Tarihi: 26.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/25246 E.  ,  2014/23922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle aile konutuna yönelik hukuki işlemlerin davalılar arasında el ve işbirliği içinde gerçekleştirildiğinin anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 12.11.2014 (Çrş)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Taşınmazın tapu kütüğünde "aile konutu" olduğuna ilişkin bir şerh mevcut değildir. Konut üzerinde hak sahibi olan koca, konutun satışı için ...'u vekil tayin etmiş, ... da, bu vekaletle taşınmazı 19.10.2011 tarihinde davalı ...'a satış suretiyle devretmiştir. Bu devir işleminin davacı eşin "açık rızası" alınmaksızın gerçekleştirildiği tartışmasızdır. Rızası gereken davacı eş, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine dayanarak kocasının "vekili" eliyle gerçekleştirdiği bu devir işleminin geçersizliğini ileri sürebilir. Devralan, iyiniyetli değilse yapılan devir işlemi iptal edilir. İyiniyetli ise Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin sağladığı korumadan yararlanır ve kazanımı korunur. Ne var ki, davadan önce devralan... da, bu taşınmazı iki gün sonra 21.10.2011 tarihinde diğer davalı ...'e satmıştır. Davalı ..., kendisine bu taşınmazı devreden ....'ın mülkiyeti gerçekte kazanmamış olduğunu, onun üzerindeki tescilin "yolsuz "olduğunu biliyor ise, bu tescile dayanamaz (TMK md. 1024/1). Olayda bildiği kabul edilmiştir. Hal böyle olmakla birlikte, ancak böyle bir tescil yüzünden ayni hakkı zedelenen kimse iyiniyetli olmayan üçüncü kişilere karşı tescilin yolsuz olduğunu ileri sürebilir (TMK md. 1024/3, 1025). Kanun, taşınmaz üzerinde ayni hakkı bulunmayanlara yolsuz tescilin düzeltilmesini isteme hakkı tanımamıştır. Davacının taşınmazda ayni bir hakkı bulunmamaktadır. Davacı, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesinin kendisine tanıdığı "olur" verme hakkına dayanarak üçüncü kişiye geçmiş olan taşınmazın tapu kaydının iptalini isteyemez. Bu bakımdan davanın reddi gerekir. Bu yön gözetilmeden kabul kararı verilmesi doğru bulunmamıştır. Bu sebeple sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Esas No: 2022/1654
Karar No: 2022/10915
Karar Tarihi: 28.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1654 E.  ,  2022/10915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulüne göre verilen karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine karar kaldırılarak genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Olay tarihinde, sanığın sevk ve idaresinde bulunan otomobili ile meskun mahalde, tek yönlü yolda, yağışlı havada ve virajlı yolda, saat 17:45 sıralarında seyir halinde iken, Katılanın içinde bulunduğu ve emniyet şeridinde park halinde bulunan otomobile direksiyon hakimiyetini kaybederek arkadan çarpması sonucu, katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; olaydan 1 saat 48 dakika sonra alınan alkol raporunda 0.70 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, geriye dönük olarak saat başı 0.15 promil alkol eklenmesi suretiyle kaza anında 0.97 promil alkollü olduğu gözetilmekle;

Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, somut olayda sanığın kaza esnasında 0.97 promil alkollü olduğunun tespit edildiği dikkat alındığında sanık hakkında alkollü ... kullanmak nedeniyle bilinçli taksir şartlarının oluşmadığı, ayrıca sanığın alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ve dışa yansıyan davranışlarına ilişkin bir tespite de yer verilmediği gibi kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair delil bulunmadığı anlaşılmakla; kazanın tek başına alkolün etkisiyle meydana gelmediği ve bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/37381
Karar No: 2021/5405
Karar Tarihi: 20.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/37381 E.  ,  2021/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, hakaret tehdit

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Dolandırıcılık, tehdit, hakaret suçlarından sanık ...’ın, tehdit suçundan sanıklar ..., ...’in beraatine ilişkin hükümler ile hakaret suçundan sanık ...’ün beraatine ilişkin hüküm vekalet ücreti talebi ile sınırlı olarak katılan sanıklar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki sanık ...'ın katılan sanık ...'ten daire satın aldığı, tapu müdürlüğüne gidilerek devir işleminin yapıldığı, devir işlemi öncesinde müşteki sanık ...’in arabada çanta içindeki paraları saydığı, ancak devir işlemi bitince müşteki sanık ...'in parayı katılan sanık ...'a vermeyerek işyerine gittiği, bu şekilde ...'ı dolandırdığı; akabinde katılan sanıklar ... ve ...'in, katılan sanık ...'in işyerine geldikleri ve tartışmaya başladıkları, katılan sanık ...'in tabancasını göstererek "bunlar şerefsiz, bunlar eşkıya, size katliam yapacağım" diyerek hakaret edip tehdit ettiği, bu şekilde katılan sanık ...’e karşı tehdit ve hakaret suçlarını işlediği; katılan sanık ... ve müşteki sanık ...'in de birlikte hareket ederek katılan sanıklar ... ve ...'i kastederek katılan sanık ...'in "onlar da geliyor, gelince şimdi göreceksiniz" demek suretiyle tehdit suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine yönelik soyut iddialar dışında mahkumiyetlerine yeterli şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabulü ile, müşteki ve katılan sanıkların savunmaları, tanık beyanları ve dosya kapsamı itibariyle müşteki ve katılan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri ile 1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5 maddesi uyarınca, sadece beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilebileceği cihetle, hakkında tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, hakaret suçundan beraat hükmü verilen sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan sanıklar ... ve ... vekilinin, tüm sanıkların planlı şekilde dolandırıcılık suçunu işlediklerinin subuta erdiğine ve cezalandırılmaları gerektiğine, hakaret suçundan beraat eden sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12364
Karar No: 2010/16375
Karar Tarihi: 20.12.2010

18. Hukuk Dairesi 2010/12364 E., 2010/16375 K.

**18. Hukuk Dairesi 2010/12364 E., 2010/16375 K.**

**- KAT MÜLKİYETİNE DAYALI TAHLİYE**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 18 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 19 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 22 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacılar vekili dava dilekçesinde,kat mülkiyetli anataşınmazda davalılardan H... Ö... malik, diğer davalı şirketin ise kiracı olduğu dükkan niteliğindeki dört numaralı bağımsız bölümü kiracının mutfağı fırına çevirmek suretiyle kullandığını, söz konusu dükkanda sürekli yemek pişirildiğini,yemek kokularının çevreye rahatsızlık verdiğini belirterek davalılar arasındaki kira sözleşmesinin feshi ile kiracı şirketin tahliyesini de istemiş, mahkemece bu bağımız bölümün işyeri mutfağı olarak kullanımının önlenmesi ve bu hususun verilen sürede yerine getirilmediği takdirde kiracının tahliyesine karar verilmiştir.

Yerinde yaptırılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda dört nolu bağımsız bölümün sanayi tipi büyük mutfak şeklinde kullanıldığı, mutfağın havalandırma kanallarının binanın sol bahçesinin sonunda bittiği, kanalların projede yer almadığı ve yemek kokularının kanallardan etrafa yayılmasının mümkün olduğu açıklanmıştır. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin ikinci fıkrasında her kat malikinin kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar vermeyecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapabileceği öngörülmüştür. Davacıların dava dilekçesindeki istemleri arasında bulunan bağımsız bölümlere ve ortak yerlere yayılan kokunun giderilmesi için onaylı mimari projeye uygun herhangi bir önlem alınıp alınamayacağı, alınabilir ise bunların nelerden ibaret olduğu verilen rahatsızlığın başka önlemlerle giderilip giderilemeyeceği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak anataşınmazın ortak yerlerinde projeye aykırı olarak yapılan havalandırma kanallarının projeye uygun hale getirilmesine, gürültü, ses ve kokunun giderilmesi için alınması gereken önlemlere hükmedilmesi, alınacak önlemlerle rahatsızlık verici durumun giderilememesi halinde dükkandaki faaliyetin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken Kat Mülkiyeti Yasasının 18. ve 22. maddesi birlikte incelendiğinde rahatsız edici durumlar nedeniyle bağımsız bölümün tahliyesi öngörülmediği bu hususun ancak aynı Yasa'nın 24. maddesi ile sınırlı olduğu gözardı edilerek kiracının tahliyesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14404
Karar No: 2012/8936
Karar Tarihi: 17.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/14404 E.  ,  2012/8936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10146
Karar No: 2020/6244
Karar Tarihi: 02.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/10146 E.  ,  2020/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanığın İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.04.2010 tarih, 2008/60 esas ve 2010/116 sayılı kararı ile hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü verilen ...'a 12.12.2007 tarihinde uyuşturucu madde satışı yaptığı kabul edilen olayla ilgili olarak dosya içerisinde olay tutanağı ile söz konusu olayda ele geçirilen maddelerle ilgili Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Polis Laboratuvarından alınmış ekspertiz raporunun ve Şarköy Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15.11.2007 tarihli, 2007/209 karar sayılı iletişimin tespitine dair kararının dosyada bulunmadığı; bahsi geçen belge asıllarının veya onaylı suretleri ile suça konu maddelerin "uyuşturucu madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin uzmanlık raporu var ise aslı ya da denetime imkan verecek şekilde onaylı suretinin dosya arasına konulması, yok ise Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/109 adli emanet sırasında kayıtlı maddelerin temini ile "uyuşturucu madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin uzmanlık raporu aldırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.