erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/3344
Karar No: 2013/7738
Karar Tarihi: 15.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3344 E.  ,  2013/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 6 parsel sayılı taşınmazın tapulama çalışmaları esnasında miras bırakan babası ... adına tespitinin yapıldığını, ne var ki, baba adının yazılmadığını ileri sürerek, ....'ün baba adının " ..." olarak tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/22707
Karar No: 2008/2005
Karar Tarihi: 12.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/22707 E.  ,  2008/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ..... aralarındaki istihkak davası hakkında Göksun İcra Mahkemesinden verilen 21.6.2006 günlü ve 11/20 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Geri çevirme yazımızda Göksun İcra Müdürlüğünün 2005/1016 E. sayılı dosya aslının veya okunaklı onaylı örneğinin celbi istenmiş istenmiş ancak adı geçen dosyanın temyiz incelemesi için Göksun Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/77 E. sayılı dosyası içerisinde olduğu bildirilmiş olmakla ilgili Sulh Hukuk dosyası temyiz incelemesinden dönmüş ise dosyasından aslının veya okunaklı tüm örneğinin dönmemiş ise ilgili Yargıtay Dairesine yazı yazılarak adı geçen icra dosyasının okunaklı tüm örneğinin temin edilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/187
Karar No: 2017/25919
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/187 E.  ,  2017/25919 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2016/1664
Karar No: 2016/4787
Karar Tarihi: 21.09.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/1664 E.  ,  2016/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan; TCK'nın

314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2,

35, 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı

Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında 22.12.2009 tarihli mahkumiyet hükmünün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.01.2013 tarih ve 2012/1628 esas, 2013/495 sayılı ilamıyla sanık aleyhine bozulduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 tarihli ve 2010/1-22/42 sayılı kararında da belirtildiği üzere, bozma sonrasında 1412 sayılı CMUK'nın halen yürürlükte olan 326/2. maddesi hükmü uyarınca sanığın dinlenmesinde ve aleyhe bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Kabule göre de;

a-Silahlı terör örgütüne yardım etmeye teşebbüs suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

c-Gerekçeli karar başlığında suç adının “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “Terör örgütü propagandası yapmak” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7660
Karar No: 2016/3078
Karar Tarihi: 17.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7660 E.  ,  2016/3078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik . dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı;

1-TCK'nın 207/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası

2-TCK'nın 157/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80 TL adli para cezası

2-Sanık ... müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, katılanın %5 hissesi bulunduğu....San. ve Tic. Ltd. Şirketinde %95 hissesi olduğu ve şirketin muhasabe işlerini yürüten sanık ... ile birlikte hareket ederek hissesini para vereceğini vaad ederek sanık ...'a muvazaalı olarak devrettikleri ve daha sonra sanık ...'ı şirkete müdür olarak atadıkları ve atamaya dair 18/12/2006 tarihli ortaklar kurulu kararında katılanın yerine imza atmak suretiyle dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesinde düzenlenen "Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında; kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında," suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/541
Karar No: 2007/2444
Karar Tarihi: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/541 E.  ,  2007/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İlköncü Kent Site Yön..... ile davalı ... aralarındaki davada Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 1.5.2006 günlü ve 2005/1280 Esas 2006/755 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.1.2007 gün ve Hukuk-2006/323511 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda asıl alacakla gecikme tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemler reddedilmiş iken gerekçeli kararda asıl alacağın %40’ı oranında icra tazminatının da davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kararın bozulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427. Maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16913
Karar No: 2015/16244
Karar Tarihi: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16913 E.  ,  2015/16244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/284373

Mahkemesi : Serik(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2014/270 - 2014/509

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; suç saatinin 19:15 olduğu, saat 23:33'de yapılan alkol ölçümünde sanığın 0.43 promil olduğunun saptandığı, aradaki geçen zaman dilimi gözetildiğinde 100 promilden fazla alkollü olarak araç kullandığının kabulü gerektiği, bu kapsamda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/18440
Karar No: 2020/13945
Karar Tarihi: 27.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/18440 E.  ,  2020/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2014 tarihli ve 2013/457 esas, 2014/45 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/02/2020 gün ve 2020/20037 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 125/1 ve 125/4. maddelerinin uygulanması neticesinde tayin olunan 105 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında bulunacak olan 93 gün adli para cezası üzerinden yine aynı Kanun'un 52/2. maddesinin uygulanması sonucunda 1.740,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken neticeten 1.860,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1,4 maddeleri gereğince 105 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu ceza miktarı üzerinden aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucunda 87 gün yerine 93 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle 1.740 TL adli para cezası yerine 1.860 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2014 tarihli ve 2013/457 esas, 2014/45 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 125/1,4. maddeleri uyarınca, belirlenen 105 gün adli para cezasından TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 87 gün adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 87 gün adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 1.740 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21911
Karar No: 2022/124
Karar Tarihi: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21911 E.  ,  2022/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30/01/2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının 10/11/2015 tarihinde kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 01/11/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 31/2 maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddeleri gereğince hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 26/04/2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/16808
Karar No: 2009/2869
Karar Tarihi: 23.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/16808 E.  ,  2009/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Olayları açıklamak taraflara hukuki nitelendirme hakime aittir.

Sağ kalan eş eski yaşantısını devam ettirebilmesi için, ölen eşine ait olup birlikte yaşadıkları konut üzerinde kendisine katılma alacağına mahsup edilmek, yetmez ise bedel eklenmek suretiyle intifa veya oturma hakkı tanınmasını isteyebilir. (TMK. m. 240/1)

Davacı dava dilekçesinde aile konutunun katılma alacağına mahsup edilerek intifa veya oturma hakkı isteminde bulunduğuna göre delillerin bu çerçevede değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken davanın aile konutu şerhi verilmesine ilişkin olduğundan söz edilerek yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2009 (Pzt.)
Esas No: 2007/547
Karar No: 2007/2441
Karar Tarihi: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/547 E.  ,  2007/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İlköncü Kent Site Yön..... ile davalı .... arasındaki davada Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 1.5.2006 günlü ve 2005/1277 Esas 2006/752 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.1.2007 gün ve Hukuk-2006/323518 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda asıl alacakla gecikme tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemler reddedilmiş iken gerekçeli kararda asıl alacağın %40’ı oranında icra tazminatının da davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kararın bozulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427. Maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12910
Karar No: 2015/13271
Karar Tarihi: 17.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12910 E.  ,  2015/13271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2014

NUMARASI : 2014/993-2014/1492

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, mirasbırakan halası M.. Y..'nun paydaşı olduğu 799 ada 19 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında mirasbırakanın baba adının sehven “Hasan” yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtta mirasbırakanın baba adının “Ümmet” olarak düzeltilmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, Tapu Sicili Tüzüğünün 75. maddesi hükmü gereğince öncelikle tapu müdürlüğüne başvurma zorunluluğuna ilişkin prosedürün yerine getirilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....................'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.