erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/14075
Karar No: 2014/12529
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14075 E.  ,  2014/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 1997/507-2013/432

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı/karşı davalı SGK vekiline, davalı/karşı davacı H.. T..'e ve davalı B.. K..'ya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı/karşı davacı H.. T.. tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı/karşı davalı SGK vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16115
Karar No: 2017/24065
Karar Tarihi: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16115 E.  ,  2017/24065 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/1586
Karar No: 2018/1631
Karar Tarihi: 07.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1586 E.  ,  2018/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.02.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4927
Karar No: 2006/8040
Karar Tarihi: 30.10.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4927 E.  ,  2006/8040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 117 parsel sayılı 25000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. İtirazı tapulama komisyonunda reddedilen Hazine taşınmazın Hazine yeri olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığının ve tesbit gününe kadar 20 yılı aşkın süreyle davalının zilyetliğinde olduğunun tutanak içeriğini doğrulayan yerel bilirkişi sözleri ve ziraatçi bilirkişi raporları ile saptanmasına biran için taşınmazın metruk dere yada çay yatağı olduğu düşünülse bile koşullarının varlığı halinde bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılabileceğine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23814
Karar No: 2014/30742
Karar Tarihi: 18.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23814 E.  ,  2014/30742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/113-2014/739

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının borçlular hakkında çeke dayalı olarak başlattığı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine karşı borçlu H.. S..’ın borçtan şahsen sorumlu olmadığına yönelik olarak icra mahkemesine yaptığı başvurusu, İİK.nun 169. maddesi kapsamında borca itiraz olup, itirazı kabul edildiğine göre aynı yasanın 169/a-5. maddesi gereğince icra takibinin durdurulması yerine iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

2- Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip alacaklısı banka, çeki lehdarın cirosu ile iktisap eden yetkili hamildir. Takibe konu çekte borçlu H.. S..’ın keşideci A. Müh. Elek.İnş. San Tic. Ltd. Şti yetkilisi olduğu ve çek ön yüzünde matbu imza yetkilisi adı soyadı yazan bölümüne el yazısı ile ismini yazarak keşideci şirket adına imzaladığı, yalnızca bir adet imzası olup şahsını sorumlu kılacak başka imzası da bulunmadığına göre borçtan şahsen sorumlu olmadığı açıkça anlaşıldığı halde aleyhine takip yapan alacaklının ağır kusurlu olduğu kabul edilmelidir.

O halde mahkemece, istemi de bulunduğu halde borca itirazı esasa ilişkin nedenlerle kabul edilen borçlu H.. S.. lehine 169/a-6. maddesi uyarınca takip konusu alacağın %20’si oranında tazminata hükmedilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı ve borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 1. nolu bentte geçen nedenlerle alacaklı yararına, 2 nolu bentte geçen nedenlerle borçlu H.. S.. yararına İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/18669
Karar No: 2011/1116
Karar Tarihi: 02.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/18669 E.  ,  2011/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK’nun 231/12 madde ve fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların itirazı kabil kararlardan olduğu,temyizen incelenmesinin mümkün bulunmadığı, mahkemenin vermiş olduğu karara karşı yapılan itiraz üzerine Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 28.08.2008 tarih ve 2008/799 Değişik İş nolu kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın ortadan kaldırılması niteliğinde olduğu nazara alındığında;bu karar üzerine mahkemenin yeniden değerlendirme yaparak yeni bir hüküm tesis etmesi gerektiği ve yeniden verilen karara karşı temyiz isteminde bulunulması halinde temyizen inceleme yapılmasının mümkün olduğu gözetildiğinde temyize konu bir kararın bulunmaması sebebiyle dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,02.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3817
Karar No: 2014/6149
Karar Tarihi: 18.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3817 E.  ,  2014/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi; davacının tacir olduğu ve uyuşmazlığın faturaya bağlı alacaktan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, her iki tarafın tacir olmadığı ve uyuşmazlığın ticari dava olmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, davalının tacir olmadığı, uyuşmazlığın her iki tarafın da ticari işletmesinden kaynaklanmadığı ve davanın mutlak ticari dava niteliğinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre Borçlar Kanunundan kaynaklanan alacak davası niteliğinde olan uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31483
Karar No: 2016/9822
Karar Tarihi: 19.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31483 E.  ,  2016/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Mağdur ile sanık arasındaki boşanma olayı da gözönünde tutulduğunda husumet bulunduğu, sanığın olay günü önceden temin ettiği bıçak ile mağdura adliye çıkışında saldırıp yaraladığı, mağdurun adli raporunda "Kişinin vücudunda 3 adet kesici delici alet yaralanması tarif edilmiş olup aksiller bölgede tarif edilen kesici delici alet yaralanmasının göğüs boşluğuna nafiz olduğu, batında tarif edilen yaralanmalardan birinin de USG bulgularına göre omentumun kesi hattına uzandığı anlaşıldığı cihetle batına nafiz olduğu, diğer kesilerin ise yüzeyel cilt cilt altı olduğu anlaşılmakla, kişide aksiller bölgede göğüs boşluğuna nafiz olduğu ve batın bölgesinde batın boşluğuna nafiz olduğu anlaşılan her iki yaralanmanın ayrı ayrı yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu" belirtildiği olayda; taraflar arasındaki husumetin niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, hayati tehlike yaratan darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen yaraların ve izlerin yeri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği, sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2)Taraflar arasında boşanma nedeniyle çıkan tartışma sonucu yaşanan olayda, sanığın aşamalarda ısrarla mağdurun küfrettiğini ve tehdit ettiğini belirtmesi gözönüne alındığında, taraflardan ve tanıklardan bu hususlar özellikle sorularak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2841
Karar No: 2019/5056
Karar Tarihi: 29.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2841 E.  ,  2019/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 11/02/2019 tarihli iade kararı üzerine mahkemece davacı-karşı davalı kadın vekiline temyiz nispi peşin harç noksanlığının giderilmesi için meşruhatlı ihtarda bulunulmuş, davacı-karşı davalı vekil tarafından ilgili baronun adli yardım ile ilgili kararı dosyaya ibraz edilmiştir. İbraz edilen bu yazı ekinde, kadın vekilinin mahkeme ya da dairemize ilişkin bir adli yardım talebi bulunmadığı gibi, yargılamanın hiç bir aşamasında da bu yönde bir talepleri olmadığı; mahkemece verilmiş bir adli yardım kararı bulunmadığı görülmüştür. O halde; mahkemece yapılması gereken, harç eksiliğinin giderilmesi için hazırlanacak muhtıranın davacı-karşı davalı asıla tebliğ edilmesi, harcın yatırılması halinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2019 (Pzt.)
Esas No: 2016/10798
Karar No: 2017/23968
Karar Tarihi: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10798 E.  ,  2017/23968 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2012/27370
Karar No: 2013/20284
Karar Tarihi: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27370 E.  ,  2013/20284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmadığına; Cumhuriyet Savcısının müsadere kararı verilmemesine, yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 220,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 180,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahke- menin takdiri doğrultusunda “Sanığa verilen 9 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.