erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/1938
Karar No: 2018/7361
Karar Tarihi: 27.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/1938 E.  ,  2018/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan sözleşme gereği üyelerin aidat ve doğalgaz tüketim ve katılım payının ödemek zorunda olmasına rağmen ödemediğini, bu bedelin tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattığını, başlattığı takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, işletmesinin doğalgaz kullanmaya ihtiyacı olmadığını ve davacının keyfi davrandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile takibin devamına, icra inkar tazminat talebinin redddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün 2. bendinde yer alan “Davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak miktarı üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6906
Karar No: 2020/5520
Karar Tarihi: 10.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6906 E.  ,  2020/5520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın oturduğu binaya girerek 4. katta bulunan evin kapısını tekmelemesi şeklinde gelişen olayda, katılanın evinin eklentisi niteliğindeki apartman boşluğuna girilmesi ile konut dokunulmazlığını bozma suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6749
Karar No: 2013/2561
Karar Tarihi: 11.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6749 E.  ,  2013/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 52, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesi ile adli para cezasının taksitlendirilmesine yasal dayanak oluşturan TCK 52/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “ Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 730 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 14.600-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendi eklenmek, taksitlendirmeye ilişkin 3.bendinde cümle başına “TCK'nın 52/4 maddesi gereğince” ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1685
Karar No: 2013/2038
Karar Tarihi: 28.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1685 E.  ,  2013/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2011 gün ve 2010/620 Esas, 2011/710 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın hükümden sonra 24.03.2012 tarihinde öldüğü, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölümü nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4682
Karar No: 2012/6690
Karar Tarihi: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4682 E.  ,  2012/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir..

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/18897
Karar No: 2010/1208
Karar Tarihi: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18897 E.  ,  2010/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18825
Karar No: 2014/717
Karar Tarihi: 16.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18825 E.  ,  2014/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/625 Karar no:2013/427

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından kadının kabul edilen davası ile kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve kişisel ilişki düzenlemesi yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kocanın kabul edilen davası ile kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; ana ve babanın aynı şehirde oturdukları anlaşılmaktadır. Mahkemece, belirtilen farklı yerde oturma durumu gözetilerek velayet kendisine verilmeyen baba ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişkiye yönelik düzenleme; günümüzdeki ulaşım imkanlarıda dikkate alındığında babalık duygularının tatmini ve çocuğun sağlıklı gelişimi bakımından yetersiz olduğu gibi; hükmün infazı bakımından Temmuz ayındaki kişisel ilişkinin başlangıç ve bitim saatinin hükümde gösterilmemesi de doğru değildir. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendindeki müşterek çocuk ile davacı-karşı davalı baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümünün tamamının hükümden çıkartılmasına, yerine "velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile davacı-karşı davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar akşamı saat 17.00'ye kadar, her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan- 15 Temmuz akşam saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişkiye ilişkin bölümünün bu şekliyle DÜZELTİLEREK, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Aynur'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Şahin'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2014 (Per.)
Esas No: 2012/18515
Karar No: 2012/20338
Karar Tarihi: 28.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/18515 E.  ,  2012/20338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın Yargıtay 3. Hukuk Dairesince verilen bozma ilamı üzerine yapılmış bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 28/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/517
Karar No: 2014/867
Karar Tarihi: 21.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/517 E.  ,  2014/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında boşluk olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7803
Karar No: 2019/8905
Karar Tarihi: 15.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7803 E.  ,  2019/8905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, danışmanlık tedbiri uygulanmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ceza verilmesine yer olmadığına ve danışmanlık tedbiri uygulanmasına ilişkin karar temyize kabil olup Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.07.2015 tarihli, 2014/544 E 2015/744 K sayılı itirazın değerlendirilmesi kararı ile Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14/07/2015 tarihli itirazın reddine ilişkin kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu nazara alınarak bu kararların kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 05/06/2014 tarihli Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen rapor ile “suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerine sahip olduklarının” belirtildiği, 12/02/2015 tarihli ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Adli Tıp Bilirkişi Kurulu Raporunda suça sürüklenen çocukların 28.05.2014 tarihinde işledikleri hırsızlık filleri ile ilgili olarak , işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadıkları ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin de yeterince gelişmediğinin oy birliğiyle kabul edildiğinin belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibariyle üzerlerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı, varsa önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve ayrıca 12/02/2015 tarihli ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Adli Tıp Bilirkişi Kurulu Raporu’na hangi nedenle üstünlük tanındığı da gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15075
Karar No: 2011/16426
Karar Tarihi: 30.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/15075 E.  ,  2011/16426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.01.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacıya ait 169 parsel lehine bilirkişilerin 08.06.2011 tarihli rapor ve krokisinde 2 no'lu güzergah olarak belirtilen ve bedeli depo edilen 170 parsel aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı 170 parsel maliki ... temyiz etmiştir.

Davacı, 169 parselin maliki olduğunu, taşınmazının ana yola bağlantısı olmadığını belirterek, davalılara ait 168 ve 170 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı tesisi için dava açmıştır. Mahkemece, davacının istemi kabul edilerek, 170 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı tesisine karar verilmiştir. Dosyada mevcut bilirkişi heyetinin 08.06.2011 tarihli raporunun incelenmesinde; davalılardan ... ve diğer davalılar ..., ..., ... ve ...'e ait 168 parsel sayılı taşınmazın 170 parsele göre daha büyük olduğu görülmektedir. Tapu kayıtlarının incelenmesinde de geçit hakkı tesis edilen 170 parsel sayılı taşınmazın 7220m2, 168 parselin ise 35.320m2 olduğu anlaşılmaktadır. Geçit isteği geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit yeri objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi heyet raporunda; 168 parsel sayılı taşınmazdan geçit yeri olarak belirlenen 1 no'lu seçeneğin uygun güzergah olarak neden belirlenmediği açıklanmamıştır. Mahkemece, fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince 168 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün büyük olması nedeniyle buradan verilecek geçit hakkının uzunluğundan başka uygun güzergah olarak belirlenmemesinin bir nedeni yoksa, bu parselden geçit hakkı tesisi gerekirken bu husus gözardı edilerek daha küçük parsel olan 170 parselden geçit hakkı tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2325
Karar No: 2012/4159
Karar Tarihi: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2325 E.  ,  2012/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1158
Karar No: 2016/2337
Karar Tarihi: 26.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/1158 E.  ,  2016/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

14. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/1158

KARAR NO: 2016/2337 Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Sivaslı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : ....

DAVACILAR : ..... v.d.

DAVALILAR : .... v.d.

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.02.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardaki ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, satıştan elde dilecek bedelin tapu kaydındaki ve muris ....'ın veraset ilamındaki mirasçılık belgesindeki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi ve davada yapılan yargılama gideri, harç ve vekalet ücretlerinin taraflardan hisseleri oranında alınmasına karar verildiği halde elde edilecek satış bedelinden masraflar çıkartıldıktan sonra arta kalan paranın veraset ilamındaki payları oranında paydaşlar arasında dağıtılmasına karar verilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde çelişkili hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün 3. fıkrasının hüküm sonucundan çıkartılarak yerine "3- Satış bedelinin taraflara tapudaki ve veraset ilamındaki payları oranında dağıtılmasına," cümlesinin yazılmasına, 5. ve 6. fıkralarında yer alan "payları oranında" sözcüklerinin ve 7. fıkrasında yer alan "hisseleri oranında" kelimelerinin çıkartılarak yerlerine "satış bedelinin dağıtılmasındaki payları oranında" ibaresinin yazılmasına hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.