Esas No: 2022/9680
Karar No: 2024/2706
Karar Tarihi: 22.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9680 E.  ,  2024/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1398 E. 2021/567 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bendleri 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları gereği hükmedilen hapis cezasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, aleyhe istinaf başvurusunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle netice ceza 3 yıl 9 ay ve 4 ay hapis cezası olarak belirlenmiş ise de; bu hususun infaza ilişkin olduğu, Bölge Adliye

Mahkemesince sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının artırılmış olduğu, kararın bu haliyle 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli ve 2018/475 Esas, 2019/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bendleri 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca, 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kazanılmış hak nedeniyle 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 26.02.2021 tarihli ve 2020/1398 Esas, 2021/567 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kazanılmış hak nedeniyle hapis cezasının 3 yıl 9 ay ve 4 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın beraat etmesi gerektiğine, suçun kasten öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilemeyeceğinden bahisle suç vasfına;

B. Sanığın temyiz sebepleri; suç işleme kastı olmadığına, hedef gözetmediğine, ceza miktarının fazla olduğuna, suçun taksirle işlendiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ..., katılan ..., tanıklar ..., ..., ..., ... , ... ve ...'ün ... yolu üzerinde bulunan mandırada birlikte alkol alıp eğlendikleri, mağdur ... ile İhsan 'ın saat 24:00 sıralarında evlerine gitmek üzere mandıradan İhsan'a ait araçla ayrıldıkları, aracı ...'nın kullandığı, ön koltukta tanık ...'ın, arka sağ koltukta İhsan'ın, sol arka koltukta sanık ...'in oturduğu, yolculuk sırasında araç içerisinde katılan ... ile sanık ... arasında alkolün de etkisiyle sebebi tam olarak belirlenmeyen bir nedenle tartışma yaşandığı, katılan ...'nın sanık ...'e sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, saat 00:30 sıralarında ...'nın evinin yakınında aracı durdurup işini halledip geri dönmek üzere evine doğru yürüdüğü, sanık ...'in de araçta bulunan av tüfeğini alarak araçtan indiği, etkili mesafeden ...'nın bacağına doğru arkadan bir el ateş ettiği, seken saçmalardan birinin aynı istikamette mağdur ...'nın evinin önünde beklemekte olan mağdur ...'ın sağ bacağına isabet ettiği, Mağdurun sol femur distal uçta 10 cm'lik toplu saçma girişi yapan yaralanması ile doku ve kas kaybı yanında, femoral arter ve ven hasarına bağlı olarak hayati geçirdiği, sol bacağında meydana gelen damar ve sinir hasarının sol alt ekstremitede sürekli işlev kaybına neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları, Kırşehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 03.03.2016, 06.11.2017 tarihli adli muayene raporları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, tutanaklar ve nüfus ile adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde ilk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçuna sebebiyet verdiğinin tespitiyle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın av tüfeğiyle mağduru bacağından yaraladığı olayda, suçta kullanılan tüfeğin öldürmeye elverişli olması, yakın mesafeden ateş edilmiş olması, mağdurda meydana gelen yaralanmanın boyutu gözetildiğinde sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan tüfeğin öldürmeye elverişli olması, yakın mesafeden ateş edilmiş olması, mağdurda meydana gelen yaralanmanın boyutu gözetildiğinde sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde ve buna bağlı olarak belirlenen yaptırımda

bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamın yasal yerinde ve yeterli gerekçe ile uygulanmamasına karar verildiği, hükmedilen ceza miktarı gözetildiğince lehe hükümlerin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 26.02.2021 tarihli ve 2020/1398 Esas, 2021/567 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.