erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/13177
Karar No: 2015/35387
Karar Tarihi: 12.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/13177 E.  ,  2015/35387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/121504

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2012/438 (E) ve 2014/96 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk F.. K.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3168
Karar No: 2014/5221
Karar Tarihi: 13.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3168 E.  ,  2014/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1) Sanık ...'nun 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesinin delaletiyle 81/1, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2) Sanık ...'nun 5237 sayılı TCK'nun 37 maddesi delaletiyle 81/1, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’nun maktul...'yi kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin niteliği ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı inceleme sırasında eksik incelemeye, iştirakin derecesine, ceza miktarına vesaireye yönelen, sanık ... müdafîinin haksız tahrikin derecesine vesaireye ilişen, katılan Nuran vekilinin suçun niteliğine, haksız tahrik bulunmadığına, takdiri indirime vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

T.C. Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücreti ile mağdura baro tarafından atanan vekil ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücreti ile mağdura baro tarafından atanan vekil ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıklardan tahsiline karar verilen, sanık ...’ya atanan zorunlu müdafii ücreti 160,00 TL, kovuşturma aşamasında katılan ...'na atanan zorunlu vekil ücreti 498,00 TL'den ibaret yargılama giderlerinin hükümden çıkartılarak, "toplam 706,00 TL" olarak tesbit olunan miktarın "48,00TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/11/2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Nurhüda Aydin'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 20/11/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2016/817
Karar No: 2016/6309
Karar Tarihi: 15.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/817 E.  ,  2016/6309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık (Değişen vasfa göne dolandırıcılık)

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve temyiz dışı sanıkların ...’da bulunan şikayetçinin güvenlik danışmanlığını yürüttüğü ... Alışveriş merkezine geldikleri, temyiz dışı sanık ...’in market alışveriş reyonunun hemen çıkış bölümünde dışarıdaki kısımda kaldığı, temyiz dışı sanık ... ile sanık ...’in marketin içerisine girdikleri, sanık ...’in alışveriş merkezinden toplam 587 TL değerinde alkollü içecekleri alıp alışveriş sepetine doldurduğu, kasada parasını ödeyerek bu içkileri dışarıda bekleyen sanık ...’ya teslim ettiği ve kasa fişi ile birlikte ...’in bilahare tekrar mağazanın içine döndüğü, sanık ... ile birlikte mağazadaki güvenlik görevlilerini takip ettikleri, sanık ...’nın da ...’in aldığı alkollü içeceklerin aynısını miktar ve marka olarak aldığı, sanık ...’in Nalan’ın parasını ödememiş olduğu içinde alkollü içeceklerin bulunduğu alışveriş sepeti ile birlikte çıkış yapmış gibi göstermek isterken sanık ...’ın güvenlik görevlisinin dikkatini başka yöne çekerek oyaladığı, sanık ...’in aldığı bu eşyaları iade etmek istediğini belirterek elindeki fişi görevliye gösterdiği, ...’e parasının alışveriş merkezi tarafından iade edildiği olayda,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan hapis ve 100 gün adli para cezasının, TCK'nın 62. maddesi uyarınca hapis cezasında indirim yapılırken, gün para cezasında indirim yapılmayarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''100 gün'' ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “83 gün” ve “1660 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8481
Karar No: 2022/3886
Karar Tarihi: 25.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/8481 E.  ,  2022/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı ve Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından 05.02.2020 ve 20.06.2021 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen ilk derece mahkemesince verilen karar davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz incelemesi için gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı gerekçesiyle davalıya muhtıra gönderilmiş, davalı tarafından süresi içerisinde temyiz başvuru harcının yatırılmadığı, mahkemenin 05.02.2020 tarihli ek kararla temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına karar verildiği, işbu ek kararın davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Yargıtay ...Hukuk Dairesinin ... tarihli ... Karar sayılı ilamı ile davalının adli yardım talebinin reddi ile eksik temyiz harcının tamamlanması için dosyanın iadesine karar verildiği, davalı vekiline ek kararın temyiz incelemesi için gerekli harç ve giderlerin yatırılması için muhtıranın ... tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, süresinde davalı tarafından temyiz başvuru harcının yatırılmadığı, mahkemenin... tarihli ek kararla temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına karar verildiği, işbu ek kararın davalı vekiline ... tebliğ edildiği, davalı tarafından 20.06.2021 tarihli ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince dosyanın hangi amaçla Dairemize gönderildiğinin anlaşılamadığı, işbu dava dosyasına dair Dairemizce yapılacak bir işlem olmadığından, dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 25.04.2022 (Pzt.)
Esas No: 2014/31641
Karar No: 2014/26012
Karar Tarihi: 06.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/31641 E.  ,  2014/26012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı verilen 08/10/2013 tarihli hükmü, CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 21.10.2013 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6247
Karar No: 2016/6644
Karar Tarihi: 04.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/6247 E.  ,  2016/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Yoksulluk Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından vekalet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmuş ise de; mahkemeden adli yardım talebinde bulunduğu, adli yardım talebinin tensiben kabul edildiği, adli yardım kararının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 335/3 maddesi gereğince karar verildikten sonra hükmün kesinleşmesine kadar tüm giderlerden geçici muafiyet sağlayacağının anlaşılmasına göre yapılan incelemede:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma ve ferilerine ilişkin dava sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiş ve yoksulluk nafakası yönünden bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş, davacı kadın, bozma sonrası yapılan yargılama sırasında 15.10.2015 tarihli dilekçe ile yoksulluk nafakası talebinden feragat ettiğini bildirmiş ve sonraki celsede duruşmaya katılmadığı gibi mazeret de bildirmemiştir. Davalı erkek ise duruşmayı takip etmeyeceğini beyan etmiştir. Mahkemece, davacının yoksulluk nafakası talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Davacı davasını takip etmediğine, davalı da takip etmeyeceğini bildirdiğine göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi, süresi içerisinde yenilenmemesi durumunda ise Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, davaya devamla yazılı şekilde feragat nedeni ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2016 (Pzt.)
Esas No: 2012/20168
Karar No: 2014/1994
Karar Tarihi: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/20168 E.  ,  2014/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/31314

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2011/241 (E) ve 2011/570 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, devam ediyorsa buna ilişkin beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi, ayrıca şikayet dilekçesine ekli belgelerden borçlu şirketin yetkili temsilcisinin E. E. olduğunun anlaşılması karşısında bu kişinin sanık olarak kabulü ile karar verilmesi gerekirken tüzel kişi hakkında karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12177
Karar No: 2024/616
Karar Tarihi: 18.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/12177 E.  ,  2024/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1264 E., 2023/897 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1264 Esas, 2023/897 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 09.08.2023 ve 08.01.2024 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/1116
Karar No: 2017/7487
Karar Tarihi: 21.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1116 E.  ,  2017/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/01/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebligat yapılmasında dikkat edilmesi gereken husus; davalının tebligat adresinden geçici olarak mı ayrıldığı, yoksa sürekli olarak mı ayrıldığı konusunun netleştirilmesidir. Muhataba çıkan tebligat evrakında belirtilen adres, aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresi ise bu durumda; belirtilen adresten geçici olarak ayrılmışsa; Tebligat Kanunu 21/1.madde hükümlerine göre, sürekli olarak ayrılmışsa Tebligat Kanunu 21/2. madde hükümlerine göre tebligat yapılacaktır.

Dosya içerisindeki davalı ...’e ait gerekçeli karar tebliğine ilişkin tebligat evrakının incelenmesinde; “muhatabın çarşıda olduğunu ve sürekli bu adreste oturduğunu beyan eden 12 numarada oturan komşusunun imzadan imtina ettiği” şerhi ile muhtara bırakılarak tebligatın yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hali ile tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılmış olup, tebliğ evrakında haber verilen komşunun kim olduğu belirtilmemiş, yalnızca kapı numarasının yazılması ile yetinilmiştir. Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 tarihli, E:12-765, K:730 sayılı kararında belirtildiği üzere böyle bir durumda tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve fakat bulamadığı belgelenmemiş, yapılan işlem tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kalmıştır.Somut olayda, davalı adına Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebligat, muhatabın çarşıda olduğunu beyan eden ve kendisine haber verilen komşunun ismi belirtilmediğinden usulüne uygun değildir. Bu nedenle gerekçeli kararın davalı ...'e Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği gereğince usulüne uygun tebliği sağlanarak temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için yeniden gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6789
Karar No: 2020/20100
Karar Tarihi: 22.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/6789 E.  ,  2020/20100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin, sanığın yokluğunda verilen 21.04.2015 tarihli hükme yönelik infaz durdurma ile birlikte eski hale getirme talebinde bulunması üzerine mahkemece 11.12.2015 tarihinde sanık müdafiinin eski hale getirme ve infazın durdurulması taleplerinin reddine dair ek karar verildiği, sanık müdafiinin ek kararı temyiz ettiği, bunun üzerine itiraz merciince ek kararın hukuka uygun olduğundan bahisle sanık müdafiinin itirazının reddine dair ek karar verildiği, eski hale getirme talebi hususunda karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, eski hale getirme talebinin reddine dair ek karar ile itiraz merciince verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek söz konusu ek kararların kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün duruşmada bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı ve bu adrese gönderilen tebligat parçasının 20.05.2015 tarihinde iade edilmesi üzerine adres kayıt sisteminde mevcut bulunan adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 24.06.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin bu hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 04.01.2016 tarihinde temyiz ettiği ve eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla sanığın eski hale getirme ile vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 22.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15969
Karar No: 2012/647
Karar Tarihi: 23.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15969 E.  ,  2012/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.05.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera vasıflı taşınmaza davalının elatmasının önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsiline ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tecavüzün sona erdiği, eski hale getirme için hiçbir masraf yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava; Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı adına Hazine tarafından açılmıştır. Mera ve yaylaya elatmanın önlenmesini isteme hakkı kural olarak Hazine ile yararlanan köy veya belediye tüzel kişiliklerine aittir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların hukuki durumu belirlenmiş, 5. maddede mera, yaylak ve kışlak olarak tahsis edilecek yerler sayılmış, 6. maddede ise mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdit işlemlerinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilerek komisyonun kurulma ve çalışma şekli hükme bağlanmıştır. Anılan yasanın 4/1 maddesinde meraların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu ve bunlardan yararlanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olabileceği hüküm altına alınmış olduğundan, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan meralar hakkında Hazinenin mülkün sahibi olması sıfatıyla dava açma hakkının varlığını kabul etmek gerekir. Mera Kanununun 6. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdidinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilmiş olup Bakanlığın yetkisi tespit, tahsis ve tahdidin değiştirilmesi ile sınırlı olduğundan anılan Bakanlığa genel mahkemede mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma ya da sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı açık bir hükümle tanınmamıştır. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur. (Hukuk Genel Kurulu 2006/7 - 134 Esas, 2006/140 Karar)

Davacının, meraya elatmasının önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili davası açma hakkı olmadığından davanın aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi gerekirken, değişik bazı gerekçelerle reddedilmiş olması doğru değil ise de hüküm davanın reddine ilişkin bulunduğundan karar HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile HUMK’nun 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesi DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 23.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.