erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/6719
Karar No: 2012/11945
Karar Tarihi: 26.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6719 E.  ,  2012/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Alaca Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2008 gün ve 2007/104 Esas, 2008/75 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanığın 15.12.2009 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın DÜŞMESİNE, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4300
Karar No: 2014/18563
Karar Tarihi: 15.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4300 E.  ,  2014/18563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

Davacılar murisi ...’in vefatı nedeniyle ... tarafından ödeme yapılmış olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup, müteveffanın sosyal güvencesinin belirlenerek, ...’lu olup olmadığı, yapılan ödemenin peşin sermaye değerli rücuya tabi bir ödeme niteliğinde olup olmadığının ... ile yapılacak yazışmayla tespit edilerek, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6149
Karar No: 2011/8402
Karar Tarihi: 26.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/6149 E.  ,  2011/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/65084

...'yı kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (MUĞLA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2007 gün ve 201/240 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık müdafiinin temyiz başvurusunun kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşıldığından, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü de temyiz kapsamında görerek onanması yönünde görüş bildiren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir. Sanık müdafiinin temyizi üzerine inceleme kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme hasren yapılmıştır.

2- Sanığın, mağdura tabanca ile sağ uylukta üç, sol uylukta iki, sol ayakta bir ve sağ kolda iki isabetle toplam 8 el ateş ederek, sağ uyluk orta kısmında femoral arter ve ven lezyonlarına neden olup, hayati tehlike de doğuracak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; 5237 sayılı TCK nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, 9-15 yıl aralığında makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken, alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, cezanın ertelenmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/609
Karar No: 2010/995
Karar Tarihi: 22.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/609 E.  ,  2010/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,29,62,53/1. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/06/2009 gün ve 154/148 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59/2, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda müsadere, vekalet ücreti ve kesinleşen hükümden önceki yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesi ile tanınan yetki kullanılarak;

a) "Emanetin 1998/72 sırasında kayıtlı suçta kullanılan bıçağın 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi gereğince müsaderesine, emanetin 1998/73 sırasında kayıtlı bıçağın suç teşkil etmediği anlaşıldığından hükümlüye iadesine"

b) "Müdahiller kendilerini vekille temsil ettirdiğinden 32.TL vekalet ücretinin hükümlü ...'tan tahsili ile müdahil asillere verilmesine,"

c) "Kesinleşen hükümden önce yapılan 94.TL yargılama giderinin

hükümlü Korkuttan alınarak Hazineye irad kaydına" ibarelerinin hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 22/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/6538
Karar No: 2021/3726
Karar Tarihi: 28.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6538 E.  ,  2021/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 07.06.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12517
Karar No: 2015/7538
Karar Tarihi: 06.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12517 E.  ,  2015/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, saat 19:00 sıralarında, sanığın idaresindeki ticari yolcu minibüs ile meskun mahalde, gündüz vakti, çift yönlü bölünmemiş yoldan, üç yönlü “T” kavşağa geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kabedip karşı yol şeridine geçmesi sonucu, karşı istikametten gelen, motosiklete çarparak, motosiklette bulunan 2 kişinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanık her ne kadar asli kusrulu ise de; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, asgari hadden çok fazla uzaklaşılmak suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2- TCK'nın 50/4 maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kayıdına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında, sanığın kişilik ve sosyal ekonomik durumu da dikkate alınarak, tayin edilen hapis cezasının TCK 50/1-a maddesi gereğince paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ancak mahkemece güvenlik tedbirlerine karar verilmesinde de TCK'nın 3. maddesinde düzenlenen adalet ve orantılılık ilkesinin gözetilmesi gerektiği nazara alınmaksızın şoförlükle geçimini temin eden sanık hakkında sürücü belgesinin asgari hadden uzaklaşmak suretiyle geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23794
Karar No: 2014/24934
Karar Tarihi: 03.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/23794 E.  ,  2014/24934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17096
Karar No: 2013/217
Karar Tarihi: 09.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17096 E.  ,  2013/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.09.2012 tarih ve 2012/311 Esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir talep eden davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nun 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir isteyen davacılar vekili, davalı ...’nin % 61,5 hissesini 2011 yılında diğer davalılara devrettiklerini, müvekkillerinin ise % 38,5 paya sahip olduğunu, 23.08.2012 tarihli yönetim kurulu kararıyla davacıların genel müdürlük ve diğer görevlerinden azledildiğini, oysa anasözleşmenin 7. maddesine göre yönetim kurulu üyelerinin 6 kişiden oluştuğunu, bunlardan ikisinin B grubu pay sahiplerinden meydana geleceğini, bu bağlamda yönetim kurulu üyesi olan davacıların olumlu oyu olmadan genel müdürün azledilemeyeceğini, imza yetkilerinin değiştirilemeyeceğini, kararın tescili durumunda telafisi imkansız zararlar doğacağını ileri sürerek, yönetim kurulu kararının tescilinin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ihtiyati tedbir talebinin reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan inceleme sonucunda, yönetim kurulu kararını tescili durumunda telafisi imkansız zarar oluşma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbir talep eden davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati tedbir talep eden davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati tedbir talep eden davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden ihtiyati tedbir talep eden davacılardan alınmasına, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24117
Karar No: 2015/33178
Karar Tarihi: 16.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/24117 E.  ,  2015/33178 K.**

**"İçtihat Metni"**

M.. S.. vekili avukat A.. Y.. ile S.. A.. vekili avukat D.. B.. K.. aralarındaki dava hakkında İstanbul 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 22/04/2014 tarih ve 2013/12-2014/711 sayılı hükmün Dairenin 26/03/2015 tarih ve 2014/48611-2015/9602 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7148
Karar No: 2020/398
Karar Tarihi: 14.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7148 E.  ,  2020/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.11.2017 gün ve 2017/138 Esas, 2017/268 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ile müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ve müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ve müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5699
Karar No: 2016/6599
Karar Tarihi: 15.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/5699 E.  ,  2016/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın üzerine atılı yağma suçuna kalkışma eylemini çay ocağında işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı eylemin TCK 149/1-d maddesinde belirtilen suçu oluşturmasına rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5102
Karar No: 2018/9039
Karar Tarihi: 19.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5102 E.  ,  2018/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : SENDİKA AİDAT ALACAĞI

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı alınması gerekmektedir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından maktu harç yatırılarak temyiz edilmiş ise de, nispi temyiz harcının tahsil edilmediği ve bu yönde muhtıra da çıkarılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda;

1-Nispi temyiz harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca davalı vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni sürenin beklenilmesi ve bu yöndeki usuli eksikliğin giderilmesi,

2-Gerekçeli kararın taraflara yöntemince tebliği,

Anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8926
Karar No: 2013/12903
Karar Tarihi: 25.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8926 E.  ,  2013/12903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2-4, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesindeki yaptırımın hapis ve gün para cezası olarak öngörülmesi ve mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesi karşısında temel gün para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine TCK'nın 61. maddesinin 9. fıkrasına yanlış anlam verilerek 6 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün adli para cezasının 5 gün olarak belirlenerek, TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ile 4 gün karşılığı adli para cezasına, sonuç adli para cezasının ise aynı Kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek 80,00 TL adli para cezasına indirilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13128
Karar No: 2013/9189
Karar Tarihi: 17.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13128 E.  ,  2013/9189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçtan mahkûmiyetine, sanık ...'in ise beraatine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2006 gün ve 2005/130 Esas, 2006/69 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gereğine uyulmamış ise de; sanığın eylemine karşılık gelen 5237 sayılı TCK hükümlerinin en lehe tatbikinde dahi sanık aleyhine sonuç doğurduğu açıkça belli olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığa iftira etmelerini gerektirecek bir neden bulunmayan tanıklar Gazi ve İsmet'in özde değişmeyen anlatımları, beyanların ayrıntılı içerikleri, tanık Kamuran'ın soruşturma evresinde etkiden uzak şekilde Cumhuriyet Savcısına verdiği beyanı ve dosya içeriğine göre, akıl hastası olan mağdureyi harman yerinden çağırıp dere içerisine götürerek ırzına geçtiği sübut bulan sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.