erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/14265
Karar No: 2017/4813
Karar Tarihi: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14265 E.  ,  2017/4813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2015/16802
Karar No: 2016/213
Karar Tarihi: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16802 E.  ,  2016/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2015

NUMARASI : 2015/1508-2015/1216

TALEP EDEN : A.. M..

HÜKÜMLÜ : S.. K..

VASİ : A.. K..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara Batı 3. Sulh Hukuk ve Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hükümlünün yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi talebine ilişkindir.

Hükümlü S.. K.., Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.10.2014 tarih ve 2014/6 E. - 2014/206 K. sayılı ilâmı ile kısıtlanarak, kendisine babası A.. K.. vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 06.10.2015 tarihli dilekçesi ile hükümlünün adres değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesi 08.10.2015 tarihli ek karar ile hükümlünün yerleşim yerinin "K.. Mah. ... Sk. T.. S.. ..-..Blok No:.. Altındağ/ANKARA" olarak değiştirilmesine izin vermiş ve 14.10.2015 tarihli ek karar ile hükümlünün yerleşim yeri adresinin "K.. Mah. .. Sk. T.. S.. ..-.. Blok No:.. Altındağ/ANKARA" olarak değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlü cezaevinde iken adres değişikliği söz konusu olamayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.10.2014 tarih ve 2014/6 E. 2014/206 K. sayılı ilâmı ile kısıtlandığı ve vasinin talebi nedeniyle hükümlünün adres değişikliğine izin verildiği anlaşılmıştır. Hükümlünün cezaevinden tahliye olmadan yeni yerleşim yeri edinmesi ve bu sebeple ikametini değiştirmesi mümkün olmayacağı anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7118
Karar No: 2009/9626
Karar Tarihi: 14.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/7118 E.  ,  2009/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı kadın, temyize cevap dilekçesi ile hükmü temyiz etmiş ise de, davalı kocanın temyiz dilekçesinin davacı vekiline 28.2.2008 tarihinde tebliğ edildiği, cevapla beraber temyiz dilekçesinin 11.3.2008 tarihinde verildiği, 10 günlük temyiz süresinin geçirildiği (HUMK.md.433/2) anlaşılmakla temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı kocanın müşterek çocuğun velayeti, çocuk yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakalarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davanın devamı süresince müşterek çocuk Serhat'ın davalı baba yanında kaldığı, bakım ve iaşesinin baba tarafından karşılandığı toplanan delillerden anlaşılmıştır. O halde baba yanında kalan çocuk yararına davacı kadına tedbir nafakası verilmiş olması usul ve yasaya yakırı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK.md.438/7)

SONUÇ:Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının 4. paragrafının hükümden çıkartılmasına yerine "kadının çocuk yararına talep ettiği tedbir nafakası isteğinin reddine, kararın kesinleşme tarihinden itibaren 150 YTL. iştirak nafakasının davalı kocadan alınarak davacıya verilmesine" sözlerinin yazılmasına, yukarıda 2/b bendinde açıklanan nedenlerle hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, diğer yönlerinin 2/a bendinde gösterilen sebeplerle ONANMASINA, davacı kadının katılım yolu ile verdiği temyiz dilekçesinin 1. bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2009 (Prş.)
Esas No: 2018/8636
Karar No: 2018/6735
Karar Tarihi: 13.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/8636 E.  ,  2018/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 05.03.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27557
Karar No: 2016/2626
Karar Tarihi: 22.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27557 E.  ,  2016/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait ... isimli işyerinde müdür olarak çalışan sanığın, işyerine gelen hediye kontörleri kendisine ve tanıdıklarına göndererek katılanı zarara uğrattığı şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “100 gün” ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“ ve “100 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4542
Karar No: 2015/7431
Karar Tarihi: 09.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4542 E.  ,  2015/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörüldüğü, anılan madde uyarınca hapis cezası alt sınırdan belirlenerek hüküm kurulduğu halde, para cezasıyla ilgili hüküm kurulurken aynı Kanun'un 52/1 maddesi uyarınca para cezasının alt sınırı beş gün adli para cezası olduğu gözetilmeden ve gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 60 gün adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına indirilmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14349
Karar No: 2015/2460
Karar Tarihi: 24.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14349 E.  ,  2015/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2013 gün ve 2009/77-2013/102 sayılı kararı bozan Daire’nin 26/02/2014 gün ve 2013/10316-2014/3595 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, toptan meyve sebze ticareti yapan müvekkilinin 10 yıldır davalı banka ile çalıştığını, bankacılık işlemlerini ise yanında sigortalı olarak çalışan diğer davalı aracılığı ile takip ettiğini, müvekkilinin 2007 yılında kullanmış olduğu ticari kredinin teminatı olarak bir taşınmazında 120.000 TL bedelle davalı banka lehine ipotek tesis ettiğini, bu kredi borcunu ödediğini, 2009 yılında davalı bankadan aranılarak “kredi borcunu ödememesi halinde ipoteğin paraya çevrileceğinin” bildirilmesi üzerine banka kayıtlarında yapılan incelemede, davalı ...’ın müvekkilinin yazılı ve sözlü bir talimatı olmaksızın davalı bankadan kredi kullandığının tespit edildiğini, bankanın sorumluluğu kabul etmemesi üzerine müvekkilinin kredi borcunu kapatmak için ipotekli taşınmazını haricen satarak kredi borcunu ödemek zorunda kaldığını, davalı bankanın, müvekkiline ait hesaptan kredi çekerek müvekkilini borçlandıran davalı ...’tan işlemleri yaparken vekalet aramadığını, gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, bu nedenle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 100.000 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2140
Karar No: 2017/4954
Karar Tarihi: 25.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2140 E.  ,  2017/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya içeriğine göre Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine dair verilen karara itiraz üzerine Dairemizce itirazın ve adli yardım talebinin kabulüne karar verildiği ancak, sehven mahal mahkemesine gönderilerek, mahkemesince de dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.Şu durumda dosyanın sehven Dairemize gönderildiği anlaşılmakla temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2806
Karar No: 2019/10771
Karar Tarihi: 16.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2806 E.  ,  2019/10771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) UYAP kayıtlarına göre mahkumiyet kararının verildiği 12.11.2015 tarihli oturumda Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve savunmasının alındığı 25.06.2013 tarihli oturumda duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanığın, son celseye katılması sağlanmadan yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak, savunma hakkının kısıtlanması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14477
Karar No: 2015/3299
Karar Tarihi: 24.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14477 E.  ,  2015/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın, 31.8.2011 tarihinde müvekkillerinin desteğinin yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, baba ... ve anne ... için ayrı ayrı 10.000'er TL maddi tazminatın kaza, 20.000'er TL'den toplan 40.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 29.3.2013 tarihinde talebini, davacı ... için 14.388,24 TL, baba ... için 16.052,40 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek ıslah doğrultusunda, anne için 14.388,24 TL, baba için 16.052,40 TL maddi tazminatın kaza; 6.000'er TL'den toplam 12.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar için takdir olunan manevi tazminatların düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 24.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14459
Karar No: 2017/4815
Karar Tarihi: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14459 E.  ,  2017/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2012/14331
Karar No: 2014/6744
Karar Tarihi: 15.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14331 E.  ,  2014/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.