erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/14269
Karar No: 2017/4666
Karar Tarihi: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14269 E.  ,  2017/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2005/1189
Karar No: 2006/1619
Karar Tarihi: 26.04.2006

1. Ceza Dairesi 2005/1189 E., 2006/1619 K.

**1. Ceza Dairesi 2005/1189 E., 2006/1619 K.**

**- HÜKMÜN GEREKÇESİ

- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Murat'ı kasten öldürmekten sanık Muzaffer'in yapılan yargılanması sonunda:Hükümlülüğüne ilişkin (S. Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 10.12.2004 gün ve 115/150 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutunda, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğinin tayin olunmasında isabetsizlik bulunmadığından sanık müdafiinin suç vasfına yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)Sanığın, tanık Barış ile konuşması sırasında olay yerine gelen maktülün, ne konuşuyorsunuz lan siz burada "dediği, sanığın da " sana ne lan sen belamısın" diyerek karşılık vermesi üzerine kavga ettikleri, sanığın bunun üzerine maktülü bıçaklayarak öldürdüğü tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanması gerekirken yetersiz gerekçe ile sanığa yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b)Hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi hükümleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün (BOZULMASINA), 26.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/10782
Karar No: 2014/12876
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10782 E.  ,  2014/12876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2013/1838-2013/1952

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1077
Karar No: 2022/11427
Karar Tarihi: 22.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1077 E.  ,  2022/11427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu arazi niteliğindeki Osmangazi İlçesi, İsmetiye Mahallesi, 4045 ada, 861 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının %4 uygulanması gerekirken, bu oranın %5 kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2015 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü'nden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar, onarım, bakım, amortisman, faiz ve sigorta gibi diğer sabit masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Dava konusu eski ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın 1844,42 m² olduğu, 1718,64 m²’lik kısmı kamulaştırılmak suretiyle ifrazen ... parsel numarasını aldığı, arta kalan 125,50 m²'lik bölümün yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu ile kamulaştırma amacı dikkate alındığında kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından bu kısmın tamamının bedeline hükmedilmesi gerekirken, arta kalan alan bulunmadığı gerekçesiyle değer azalışı hesaplanmaması,

4) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra oluşan fark bedele 05/10/2015 tarihinden karar tarihi olan 17/06/2016 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerektiği halde, tüm bedele faiz işletilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün, 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4160
Karar No: 2014/5466
Karar Tarihi: 12.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4160 E.  ,  2014/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/1234 Karar no:2013/1386

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle, 22.03.2011 olan dava tarihinin karar başlığında 16.09.2013 olarak gösterilmesinin yerinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Bozmadan önce verilen ilk hükümle müşterek çocuk lehine verilen tedbir nafakası Dairemizin kısmen onama kararı ile kesinleşmiş olup, yeniden tedbir nafakasına hükmedilemeyeceği gibi, mahkemece daha önce davalı-karşı davacı kadın lehine vekalet ücreti takdir edildiğine göre, yeniden vekalet ücreti de takdir edilemez. Ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 ve 4.bentlerinin hükümden tamamen çıkarılmasına, 2. bendin yerine “müşterek çocuk U.. E..için boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren geçerli olmak üzere 600 TL. iştirak nafakasının davacı-karşı davalı kocadan alınarak davalı-karşı davacı kadına ödenmesi” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, hükmün diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2014 (Çrş.)
Esas No: 2012/9225
Karar No: 2012/15962
Karar Tarihi: 10.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9225 E.  ,  2012/15962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz, yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz, yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Dere koruma alanında kalıp, kulanımı engellenen arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak; resmi birim fiyatları esas alınarak üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10763
Karar No: 2013/17315
Karar Tarihi: 24.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10763 E.  ,  2013/17315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumundan davacının geri çevirme tarihine kadar olan süredeki çalışmasını gösterir hizmet cetvelinin istenerek, ayrıca 31.03.2010 tarihinden sonraki çalışmalarına ilişkin hizmet cetvelinde görülen işyerlerinin işverenlerinin isimlerinin ve işyerlerinin adreslerinin sorularak verilecek cevabın eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9954
Karar No: 2014/12868
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9954 E.  ,  2014/12868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2014

NUMARASI : 2014/44-2014/468

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/13203
Karar No: 2008/8012
Karar Tarihi: 21.05.2008

10. Ceza Dairesi 2006/13203 E., 2008/8012 K.

**10. Ceza Dairesi 2006/13203 E., 2008/8012 K.**

**- İSTİNABE

- UYUŞTURUCU MADDE TİCARETİ YAPMAK

- ZORUNLU MÜDAFİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 188 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 150 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 196 ]

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık Bengi hakkında (Ankara Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nce yapılan yargılama sonunda, 30.05.2006 tarih ve 2005/456 esas, 2006/186 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği; hükmün sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma isteğiyle dava dosyasının teb-liğname ekinde 08.11.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-

Yargılama tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereğince görevlendirilen zorunlu müdafiinin, 28.02.2006 tarihli oturuma katılamayacağına ilişkin mazereti hakkında bir karar verilmediği, müdafiinin duruşma gününden haberdar edilmediği, Cumhuriyet Savcısının esas hakkında görüş bildirerek hükmün tefhim edildiği 12.10.2006 tarihli son oturumda da sanık müdafiinin bulunmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-

Sanık hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 5 yıl olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesi uyarınca istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün sair yönleri İncelenmeksizin isteme ayları olarak (BOZULMASINA), 21.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6003
Karar No: 2012/11516
Karar Tarihi: 13.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/6003 E.  ,  2012/11516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, kira parasının sözleşmedeki artış şartlarına göre eksik ödendiğini belirterek, kira farkının tahsilini istemiştir. Davalı kira sözleşmesindeki şartları uygulamadıklarını, kira parasını sonraki dönemlerde aralarında sözlü olarak belirlediklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kira sözleşmesindeki artış şartı uygulanmayarak kiraların tarafların anlaşması ile belirlendiği ve kira paralarının tahsili esnasında ihtirazı kayıt konulmadığını, kiralananın tahliyesinden sonra geriye dönük kira farklarının tahsilinin hakkın kötüye kullanımı olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.06.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kira bedeli aylık 500 TL olarak belirlenmiştir. Kira sözleşmesinin özel şartlar 6. maddesi “ödeme her ayın 3. gününe kadar kiralayanın banka hesabına yatırılacaktır. Bir ayın kirası kısmen veya tamamen ödenmemesi halinde veya geç ödenmesi haline sözleşme süresi sonuna kadar işlememiş aylara ait kira bedelleri muaccel olur. Kiracı geciken ve muaccel olan kira bedellerinin gecikmenin ve muacceliyetin başladığı günden itibaren aylık %10 gecikme tazminatı ve yasal faizi ile birlikte ödemeyi kabul eder. Kiralayanın, kiracının sözleşmeye aykırı olarak ödeme süresi geçtikten sonra yaptığı ödemeleri kabul etmiş olması sözleşmenin ödeme süresine ilişkin hükmünün zımnen değiştirilmesini kabul ettiği anlamına yorumlanamaz ve kiracı bu yönde bir savunma ileri süremez, “7. maddesinde ise “kira sözleşmesi, sonraki yıllarda tarafların susması ile yenilendiği takdirde, yeni kira dönemi için kira parası; ilk kira döneminde belirlenen kira parasına, Devlet İstatistik Enstitüsü'nün geçmiş yıl için açıkladığı TÜFE oranına 10 eklenmek suretiyle bulunacak rakam oranında arttırılarak ödenecektir. 3. kira döneminde kira parası 1.500 TL olacaktır.” şeklinde düzenlenmiştir. Tarafların serbest iradeleriyle sözleşmeye konulan bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar. Bu durumda mahkemece, sözleşmenin 6 ve 7. maddelerine göre hesaplanacak bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu hususlar göz ardı edilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1817
Karar No: 2020/10784
Karar Tarihi: 03.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/1817 E.  ,  2020/10784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın gayri resmi şekilde birlikte yaşadığı müşteki ... ile tartıştıkları, bu tartışmadan sonra müşteki ... evden ayrılarak babası ...'ın evine gittiği, evin önünde iken ...'ı telefonla arayarak "hanımımı gönderin, siz kimsiniz, bana ... derler, hepinizi öldürürüm, karını dağa çıkarırım, devlet bana birşey yapamaz, benim raporum var" diyerek tehdit içerici sözleri söyledikten sonra elinde bulundurduğu av tüfeği ile ...'ın bulunduğu eve doğru ateş etmekten ibaret eylemin belirli bir kişiye yönelik olması nedeniyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturmayıp, TCK.nın 106/2-a maddesi kapsamında silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince CMUK. 326/son maddesinden doğan kazanılmış hakları saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 03.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15398
Karar No: 2014/21650
Karar Tarihi: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15398 E.  ,  2014/21650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosya içinde davacıya ait Alman hizmet cetvelinin bulunmaması nedeniyle SGK Yurtdışı İşçi Hizmetleri Daire Başkanlığı’ndan davacıya ait Alman hizmet cetvelinin gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.