erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/1850
Karar No: 2011/3809
Karar Tarihi: 31.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1850 E.  ,  2011/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazine adına kayıtlı 882 (43) nolu kadastral parselin içinde bulunduğu taşınmazlarda önce Seyhan Belediyesi daha sonrada Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından imar uygulamaları yapıldığını, yapılan imar düzenlemelerinin bir kısmının idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek, 882 kök parsel sınırı üzerine oluşturulan 4804 ada 1 nolu imar parselinin 882 kadastro parseline isabet eden kısmının tapusunun iptali ile hazine adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar ile dahili davalı, davanın reddini savunmuşlar, bir kısım davalılar ise bir savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın idari tasarrufla Seyhan Belediyesi sınırlarından çıkarılıp Çukurova Belediyesine dahil edildiği, Seyhan Belediyesinin taraf sıfatı kalmadığı gerekçesiyle bu davalı yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar ve dahili davalı aleyhine açılan davanın ise imar düzenlemesine ilişkin idari işlemlerin ayakta olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22
Karar No: 2021/2510
Karar Tarihi: 25.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22 E.  ,  2021/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın faiz karşılığı ödünç para verdiği gerekçesiyle tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin gerektiği ancak tarafların ve tanıkların beyanları ile iddianame anlatımı dikkate alındığında, ölen müşteki ...’ın oğlu tanık ...’ın beyanında sanığın oğlundan 3.000 TL para aldıklarını, faiz talebinde bulunulmadığını, müşteki ...’e ise sanık ve oğlu ...’un borç para vermeden boş senet imzalattıklarını beyan etmeleri karşısında; müşteki ...’ın oğluna para verilmesi sırasında faiz ödenmesi hususunda anlaşma olmadığı, bu suretle somut olayda faiz karşılığı ödünç para verme ögesinin bulunmadığı ve yine sanığın müşteki ...’e de borç para vermediği ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, yüklenen suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5495
Karar No: 2011/15499
Karar Tarihi: 04.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5495 E.  ,  2011/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31387
Karar No: 2017/10393
Karar Tarihi: 08.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31387 E.  ,  2017/10393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.01.2009-31.12.2010 tarihlerini kapsayan toplu iş sözleşmesinin eklerinden 2/A ve 2/B cetvelleri dosyaya sunulan toplu iş sözleşmesinde bulunmadığından söz konusu cetvellerin ve davacılar murisi ...’in sendika üyeliklerine ilişkin kayıtların temini ile dosyaya eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/11914
Karar No: 2008/13348
Karar Tarihi: 11.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11914 E.  ,  2008/13348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.10.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, adına kayıtlı taşınmazlarda "..." olan baba adının "..." olarak ve yargılama aşamasında verdiği 14.04.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile de anne adının düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davacının baba isminin düzeltilmesine ilişkin istemi kabul edilmiş, anne isminin düzeltilmesine yönelik istemi reddedilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- "Mülkiyet hakkının tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı ve edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibaret olup, yerel mahkemece anne isminin düzeltilmesine yönelik isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, davalı kendini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan reddedilen kısım yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama

yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının; yukarıda (1). bentte yazılı nedenlerle reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle kabulü ile yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasına 6. bent olarak "Davalı taraf kendini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan verilen red kararı gereğince hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 500.00 YTL. Avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 11.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/8807
Karar No: 2014/14273
Karar Tarihi: 15.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8807 E.  ,  2014/14273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

ı

Mahalli mahkemece verilen sanık müdafinin temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 30.12.2013 tarihli ek kararın ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3424
Karar No: 2016/466
Karar Tarihi: 18.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3424 E.  ,  2016/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat, Tazminatın Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde, sanığın kiracısı olduğunu iddia ettiği 10 numaralı işyeri sahibi olan takip borçlusu ...ile sanığın savunmasında işyerini devraldığını ve devirle birlikte beş yıllık kira bedelini ödediğini bidirdiği diğer takip borçlusu .... dinlenilmeden, bu şahıslarda devirle ilgili belge olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat ve tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1539
Karar No: 2017/7733
Karar Tarihi: 14.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/1539 E.  ,  2017/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 20/12/2010 günü saat 16:00 sıralarında ... sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın ... caddesinde kaldırımda duran müvekkilini ağır derecede yaraladığını, müvekkilinin kaza sırasında yaralanması sonucu başkasının yardımına muhtaç hale geldiğini, müvekkilinin yürüme fonksiyonunu kaybettiğini ve yatalak hale geldiğini beyanla müvekkili için 50.000,00 TL manevi tazminat ile olay tarihi olan 20/12/2010 tarihinden bu yana işleyecek faizi ile vekalet ücreti ve dava masraflarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin dava konusu trafik kazası ile ilgili herhangi bir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin, park etmek üzere manevra yaptığı sırada arkasını kontrol ettiğini, ancak davacının kör noktada bulunması ve aracın arka kısmının kapalı olması nedeniyle davacıyı göremediğini, davacının ilerleyen yaşı nedeniyle düşmeden kaynaklanan hasarı kazanın şiddeti ile orantılı olmadığını, davacının tedavi masraflarının tamamının sigortası tarafından karşılandığını, söz konusu talep edilen tazminat tutarının çok yüksek olduğunu beyanla davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti vekili; müvekkili şirket sürücüsünün diğer davalı ...'in arabayı geri geri park ederken bütün dikkat ve ihtimamı gösterdiğini, kendisine bu konuda yüklenecek herhangi bir kusur veya sorumluluğun söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20/12/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... Ltd. Şti vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ... vekili ile davalı ... Ltd. Şti vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 683,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 14/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1381
Karar No: 2014/12400
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1381 E.  ,  2014/12400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2009/45-2013/573

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekili ve gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. Maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davacı vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davacının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18592
Karar No: 2017/5582
Karar Tarihi: 21.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/18592 E.  ,  2017/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı dava dilekçesinde; köy boşluğu olarak 2006 yılında Hazine adına tespit edilen taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescil edilmesi istemiyle Hazine ve Hizan Orman İşletme Şefliğine karşı dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın 30 günlük askı ilan süresinden sonra açıldığı ve bu türlü davalara bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu gerekçesi ile davanın görev nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kadastro Mahkemelerinin görevi çekişmeli taşınmaz hakkında tutanak düzenlemekle başlar. Dosya içeriğinden ve dava dilekçesinden uyuşmazlık konusu yerin hakkında tespit tutanağı düzenlenmeyen yol boşluğu olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemenin görevsizlik kararı yerinde olmakla birlikte hükmün gerekçesi doğru değildir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesinin DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18143
Karar No: 2017/25021
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18143 E.  ,  2017/25021 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2020/6009
Karar No: 2021/3888
Karar Tarihi: 01.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6009 E.  ,  2021/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Sanığın, müştekinin sorumlu müdür olarak çalıştığı marketten toplam 38,85 TL değerinde ve her biri 700 gr olan 3 paket kaşar peynirini çalmaya teşebbüs ettiği olayda, çalınmaya teşebbüs edilen eşyanın değerinin az oluşu nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen sanık hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden, 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

3- Sanık hakkında hüküm kurulurken tayin edilen temel cezadan 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinde ifadesini bulan teşebbüs hükümlerine göre indirim yapıldığı sırada uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31388
Karar No: 2017/10392
Karar Tarihi: 08.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31388 E.  ,  2017/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.01.2009-31.12.2010 tarihlerini kapsayan toplu iş sözleşmesinin eklerinden 2/A ve 2/B cetvelleri dosyaya sunulan toplu iş sözleşmesinde bulunmadığından söz konusu cetvellerin ve davacının sendika üyeliklerine ilişkin kayıtların temini ile dosyaya eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9324
Karar No: 2013/10989
Karar Tarihi: 20.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/9324 E.  ,  2013/10989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hapis cezası ile birlikte 5 gün adli para cezasına hükmedildiği, TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 4 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, sanığa verilen 5 gün karşılığı adli para cezasından TCK.nun 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü TCK.nun 52/2.maddesi gereği 20 TL karşılığı 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.