erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/10005
Karar No: 2014/12874
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10005 E.  ,  2014/12874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2014/36-2014/425

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22270
Karar No: 2021/9091
Karar Tarihi: 10.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22270 E.  ,  2021/9091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dairemize elektronik ortamda Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden gönderilen dosyanın incelenmesinde, soruşturma evresinde görüntülü ifadesi alınan mağdureye ait ifade CD'si ile doğum tutanağının dosya içerisinde bulunmadığı tespit edilmekle, temyiz denetimine imkan sağlanması açısından anılan CD ile doğum tutanağını da içeren fiziki dosyanın temininden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4002
Karar No: 2012/11994
Karar Tarihi: 06.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4002 E.  ,  2012/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle yol ve dere yatağı olarak terkinine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

İl Tarım Müdürlüğünün 16.11.2011 tarihli yazısına ekli olarak gönderilen ve ... ili Merkez İlçe ve köylerinde yaygın olarak uygulanan münavebe sistemine göre taşınmazın net gelirinin belirlenmesinde buğday ürününün de dikkate alınması gerekirken bu ürün gözardı edilerek yapılan değerlendirme sonucu fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13867
Karar No: 2014/30
Karar Tarihi: 13.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/13867 E.  ,  2014/30 K.**

* YETKİ İTİRAZI HAKKINDA KARAR VERİLMEDEN HÜKÜM TESİS EDİLMESİ

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 116

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 117

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 164

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kesin yetki kuralının söz konusu olmadığı hallerde mahkemelerin yetkisine yönelik itirazlar, ilk itirazlardan olup (6100 s. HMK. d. 116/1-a) bu husus, mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır (6100 s. HMK. md. 117/3). Hakim, ön sorun hakkındaki kararını taraflara tefhim veya tebliğ eder (6100 s, HMK. md.164/3). Görüldüğü gibi yetki itirazı hakkında verilen ara kararın ilgilisine tebliğinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Davalı vekili süresi içinde verdiği dilekçesi ile yetki itirazında bulunmuş, mahkemece bu itiraz ile ilgili karar verilmeden yargılamaya devam edilmiştir. Belirtilen yasal kurala uyulmadan yetki itirazı ile ilgili olumlu ya da olumsuz karar verilmeden davalının yokluğunda hüküm kurulması savunmayı ve davanın sonucunu etkileyen önemli bir usul hatası olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.01.2014 (Pzt.)
Esas No: 2014/9923
Karar No: 2014/12873
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9923 E.  ,  2014/12873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2014/98-2014/449

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21516
Karar No: 2021/21025
Karar Tarihi: 09.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/21516 E.  ,  2021/21025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/02/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11/09/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçlarından eylemine uyan ve TCK'nın 116/1-4 ve 125/1 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, 17/02/2008 olan suç tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nazara alınmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA,bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçlarından açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22330
Karar No: 2021/8358
Karar Tarihi: 12.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22330 E.  ,  2021/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 24.05.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/31457
Karar No: 2015/38969
Karar Tarihi: 02.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/31457 E.  ,  2015/38969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/8935

MAHKEMESİ : Denizli(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2010/73 (E) ve 2011/192 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık S..'ün, boşandığı eşine ait olan borcu kendisinden isteyen E.. ve B..'ün saldırısından korunmak amacıyla bıçak aldığını, sanık E..'in de borçlu S..'den alacaklarını istediklerinde bıçakla saldırıya uğradıkları için taş attığını ve hakaret ettiğini savunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, TCK'nın 29 ve 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar hakkında, CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,

Kanuna aykırı, sanıklar E.. Ö.. ve S.. D..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9971
Karar No: 2014/12867
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9971 E.  ,  2014/12867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2014/57-2014/487

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12184
Karar No: 2011/11830
Karar Tarihi: 27.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/12184 E.  ,  2011/11830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa verilen para cezalarının taksitlendirilmesine karar verilirken CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak uygulanan yasa maddelerinin gösterilmemesi,

2- 6136 sayılı yasaya aykırılık suçunda temel adli para cezası belirlenirken aynı yasanın 13/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası yanında suç tarihi gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 4, 5. maddeleri uyarınca doğrudan 450 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyip, hükmün 1. fıkranın 1. bendinde 5 gün adli para cezası verilip 2. bendinde TCK 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 30 TL den 150 TL adli para cezasına çevrilip 450 TL' ye yükseltilmesi ve aynı fıkranın 4. bendinde TCK 62. maddesi uygulaması ile belirlenen 10 ay hapis cezasının aynı yasanın 52/2 maddesi uyarınca 30 YTL ile çarpılmak suretiyle 9000 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyip 5. bendinde 10 ay hapis cezasının TCK 50/1-a maddesi uyarınca 300 gün adli para cezasına çevrilmesi ve 5237 sayılı TCK.da cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

3- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunda hükmün 2. fikrasının 2. bendinde TCK 62. maddesi uygulaması ile belirlenen 5 ay hapis cezasının aynı yasanın 52/2 maddesi uyarınca 30 TL ile çarpılmak suretiyle 4500 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyip 3. bendinde 5 ay hapis cezasının TCK 50/1-a maddesi uyarınca 150 gün adli para cezasına çevrilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün her iki suç için taksitlendirme yapılan fıkralarına “5237 sayılı TCK.nun 52/4 maddesi uyarınca” ibaresi eklenmesi; 6136 sayılı yasaya aykırılık suçu için kurulan hükmün 1. bendinden “5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi ile 2. ve 3. bentleri çıkartılıp yerine 1 .fikranın 1. bendinde “1 yıl hapis” ibaresinden sonra gelmek üzere ve "450 TL adli para cezası ile cezalandırılması” ibaresinin eklenmesi, hapis cezasının adli para cezasına çevrilip adli para cezalarının içtima ettirildiği 6. bendinden “sanığın sonuç olarak 9.375 YTL” ibaresi kaldırılıp yerine “9000 YTL” ibaresi konulmak ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu için kurulan hükmün 3. bendi çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19132
Karar No: 2012/23779
Karar Tarihi: 13.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19132 E.  ,  2012/23779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkındaki Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.01.2008 tarih 2001/131 E,2008/19 K sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.06.2008 tarih 2008/114436 sayılı onama isteyen tebliğnamesi ile dosyanın dairemize gönderildiği, dairemizin 29.11.2011 tarih 2011/4634 E, 2011/6661 K . sayılı ilamı ile Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.06.2005 tarih 2001/131 E,201/138 K. sayılı kararı ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na iadesine karar verildiği, bu konuda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 10.01.2012 tarihli ek tebliğname düzenlenerek dosyanın yeniden dairemize gönderildiği, dairemizce Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.06.2005 tarih 2001/131 E, 2001/138 K sayılı kararına hasren yapılan inceleme sonucunda ,dairemizin 17.04.2012 tarih 2012/2707 E, 2012/9300 K sayılı ilamı ile anılan mahkemenin kararının BOZULMASINA karar verildiği, , bu aşamadan sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca mahalline gönderilen dosyanın, Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2012 tarih 2001/131 sayılı yazısı ile dairemizin iade kararından sonra sehven kendilerine gönderildiği düşüncesi ile yeniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.06.2005 tarih 2001/131E, 2001/138 K. sayılı kararı ile ilgili olarak yeniden ek tebliğname düzenlenerek dosyanın dairemize gönderildiği görülmüş olup daha önceden aynı konuda verilen karar ile ilgili olarak dairemizce yapılacak bir işlem bulunmaması karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/11/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/1483
Karar No: 2019/3140
Karar Tarihi: 12.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1483 E.  ,  2019/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, hakaret, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 02.04.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.