Esas No: 2012/16777
Karar No: 2013/9836
Karar Tarihi: 04.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16777 E.  ,  2013/9836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ortak gider alacağına yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının AVM’deki mağazada kiracı olduğunu, kira sözleşmesinde kiracılar tarafından ödenecek ortak gider katılım payının m2 başına aylık 9 USD+KDV’yi geçmeyeceğinin kararlaştırıldığını, ancak kira sözleşmesinin imzalandığı tarihten bu yana ortak gider harcamalarının sürekli artış gösterdiğini, bunun bir yansıması olarak kiracılardan talep edilen ortak gider tutarının her zaman için sözleşmedeki azami miktarı aştığını, bu kapsamda davalının 2005, 2006, 2007, 2008 yıllarında yansıtılan ortak gider borçlarını itiraz etmeden ödediğini, Nisan/2008 ayından itibaren ise yansıtılan ortak gider bedellerine itiraz etmeye başladığını, 2008/Nisan, Mayıs ortak gider borcuna ilişkin ihtilafın ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/1143 esas 2009/401 sayılı kararı ile kiraya veren lehine sonuçlandığını, belirterek 2008/Haziran-2009/Şubat dönemi ortak gider farklarının ödenmesi için davalı hakkında başlatılan icra takibine itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, sözleşme hükmünün uygulama ile değiştirilemeyeceğini, sözleşmede ortak gider borcunun hiçbir zaman m2 başına 9 USD+KDV’yi aşmayacağının kararlaştırıldığını, davacının sözleşmedeki açık düzenlemeye rağmen ortak gider kalemlerine zam geldiği gerekçesi ile artış talep edemeyeceğini savunmuştur. Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduktan sonra, taraflar arasında önceki dönem ortak gider alacaklarına ilişkin kesinleşmiş yargı kararı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 31.12.2003 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel koşullar 10. maddesinde; kiralanan mahaller ile ortak yerlere ait genel gider, bakım giderleri, temizlik, reklam, tanıtım vs. giderlerinin, kiralananın metrajına göre kiracılar tarafından ödeneceği, ancak bu bedelin hiçbir zaman m2 başına aylık 9 USD+KDV’yi geçemeyeceği kararlaştırılmıştır. Davacı, ortak giderin aylık 9 USD+KDV’den fazla olamayacağına ilişkin sözleşme hükmünün uzun süreli

uygulama ve kesinleşmiş yargı kararı ile değiştiği iddiasındadır. Nitekim aynı iddia doğrultusunda kiraya veren tarafından Nisan ve Mayıs/2008 ayı ortak gider alacağı için ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan davada mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, karar 23.12.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Farklı dönem ortak gider alacağına yönelik anılan dosyada verilen karar, taraflar arasında kesin hüküm oluşturmaz ise de yapılan tespit ve belirleme eldeki dava için kuvvetli delil oluşturacaktır. Şu durumda 9 USD üzerinde ortak gider talep edilmesinin yasaya uygun olduğuna ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde ise de, kiracıya yansıtılabilecek ortak giderlerin hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporu hüküm vermeye elverişli değildir. Alışveriş merkezi bünyesinde nelerin ortak gider olarak kabul edilebileceği sözleşmenin 16/1.maddesinde belirtilmiştir. Anılan madde uyarınca davacı tarafından gerçekleştirildiği saptanan ortak gider harcamalarına ait belgeler bilirkişi tarafından incelenerek, aynı maddenin ikinci fıkra hükmü uyarınca bu giderlerin tamamı, gayrimenkulde mevcut toplam kiralanmış mağaza ve depo alanlarına bölünerek pay edilmesi ve kiralananın metrajına göre davalının ödeyeceği tutarın hesaplanması gerekmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu yönde bir hesaplama yapılmış değildir. Bu nedenle davaya konu alacağa ilişkin olarak tarafların ve Yargıtay’ın denetimine elverişli rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.