erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/13549
Karar No: 2012/14572
Karar Tarihi: 19.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13549 E.  ,  2012/14572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.06.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek 26 sayılı parsel lehine, 23 ve 25 parseller aleyhine geçit irtifakı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 23 sayılı parsel maliki davalı ... temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal

sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda; aleyhine geçit kurulan 23 sayılı parselin yüzölçümü bitişiğindeki 22 ve 25 sayılı parsellerden daha küçüktür. Dosya içerisindeki daha önce açılmamış sayılmasına karar karar verilen Bekilli Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/59 esas 2000/7 karar sayılı dosyası içerisindeki 23.09.1999 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde kırmızı renkle gösterilen seçenekten geçit kurulması daha uygundur. Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince 22 ve 25 sayılı parseller üzerinden geçit kurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/15965
Karar No: 2008/17321
Karar Tarihi: 04.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15965 E.  ,  2008/17321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki velinin izin talebi istemine ilişkin davada İzmir 4. Sulh Hukuk ile İzmir 10. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, veliye izin verilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının velayeti altındaki çocukların ihtiyaçlarını karşılamak için bankadan kredi alabilmek için izin istediği saptanmıştır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 Sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde “22.11.2001 tarihli 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işlerin” aile mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; Türk Medeni Yasasının 327. maddesinde, çocuğun bakımı ve eğitimi için gerekli giderlerin ana ve baba tarafından karşılanacağı, çocuğun özel durumu olağanüstü harcamalar yapılmasını gerektirdiğinde veya olağandışı herhangi bir sebebin varlığı halinde, hakimin izniyle çocuğunu mallarından onun bakım ve eğitimi ve yetecek belli bir miktarın sarfedilebileceği, Aynı Yasanın 356/2. maddesinde de, çocuğun bakımı, yetiştirilmesi ve eğitimi için zorunluluk varsa hakim ana ve babaya belirlediği miktarlarda çocuğun diğer mallarına da başvurma yetkisini tanıyabileceğine ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; Türk Medeni Yasasının ikinci kitabının ikinci kısmında düzenlenen maddelerin uygulanmasında Aile Mahkemesi görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 10. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7812
Karar No: 2008/10034
Karar Tarihi: 17.07.2008

5. Hukuk Dairesi 2008/7812 E., 2008/10034 K.

**5. Hukuk Dairesi 2008/7812 E., 2008/10034 K.**

**- EMSAL KARŞILAŞTIRMASI

- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ

- KAPİTALİZASYON FAİZİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Kapitalizasyon faizinin %4 oranında alınması gerekirse de, dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının daha yüksek alınması gerektiğinden, yüzde ikibuçuk olarak kabul edilen kapitalizasyon faiz oranı, bozma nedeni yapılmamıştır.

Arazi niteli ğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçil-mesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA), 5018 sayılı Yasa uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmamasına 17.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4789
Karar No: 2011/8797
Karar Tarihi: 29.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/4789 E.  ,  2011/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Dairemiz Üyesi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle davalı işveren şirketin organizasyon şemasına göre davacının davalıya ait işletmede teknik genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığı ve gerektiğinde f grubunda şirketin temsil ve ilzama yetkili olduğu anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Yasasının 18. maddesinde işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcılarının iş güvencesi hükümlerinden yararalanamayacağı belirtilmiştir. Davacı dosyadaki bilgi ve belgelerle sabit olduğu üzere işletmede işletmenin bütünü sevk ve idare eden genel müdürün yardımcısı yani işveren vekili yardımcısı olduğuna göre feshin geçerisizliği ile işe iade isteminde bulunamaz.

Mahkemece iş güvencesinin ön koşullarından olan bu yön gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru bulunmamıştır.

Belirtilen nedenlerle 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 20/3 maddesi gereğince temyiz konusu hükmün bozularak ortadan kaldırılıp aşağıda belirtilen şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 29.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/13635
Karar No: 2019/16922
Karar Tarihi: 25.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13635 E.  ,  2019/16922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... hakkında Tekirdağ Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.06.2014 tarihli raporda “sağ hemitoraks arka aksiller hatta yaklaşık 3 cm lik bir adet, toraks 9. kot düzeylerinde toraksa nafiz kesici delici alet yarası, bu yaraya yakın 2 cm lik bir adet ve 10 cm aşağıda orta hatta yakın 1 cm lik bir adet yüzeyel kesici delici alet yarası olduğu, toraksa nafiz kesici delici alet yarası, hemopnömotoraks, tüp torakostomi nedeniyle kişinin yaşamını tehlikeye soktuğunun” belirtilmiş olması karşısında, yaralanmaların yeri ve niteliği, katılan ...’ın 23.09.2013 tarihli ilk beyanı ile 30.01.2014 tarihli duruşmadaki “yeğenim ... beni sırtımdan 5 kez bıçakladı, elimi sırtıma attığımda büyük kan akışını görüp yaralandığımı farkedince kaçmaya başladım, arkama dönüp baktığımda yeğenim Haydar beni yeniden bıçaklamak için elinde bıçakla koşuyordu, arabaya binmekten vazgeçtim yürümeye çalıştım gözlerim karardı, .... peşimden geliyordu, arkama dönüp yeter artık ölüyorum vs dedim aracıma binip uzaklaştım” şeklinde beyanda bulunması göz önüne alınarak, suç vasfının tayini açısından her bir yaralanma yönünden ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığına dair rapor aldırılarak sonucuna göre, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı yönünden görev hususunun da değerlendirilmesi ile sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... ile sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10204
Karar No: 2015/29337
Karar Tarihi: 09.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/10204 E.  ,  2015/29337 K.**

**"İçtihat Metni"**

S.. O.. vekili avukat S.. E.. ile T.C. Yapı Kredi Bankası S.. M.. K.. Şubesi vekili avukat A.. E.. aralarındaki alacak davası hakkında Bursa 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 22/12/2014 gün ve 2014/255-2014/2640 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 1.300 TL alacağın tahsilini istemiş, mahkemece 22.12.2014 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1923
Karar No: 2021/3098
Karar Tarihi: 13.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1923 E.  ,  2021/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, eksik inceleme, boşanma hükmü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkek tarafından, ilk derece mahkemesinin kararı "Eksik inceleme, boşanma hükmü, kusur belirlemesi, nafakalar ve maddi tazminata" yönelik olarak istinaf kanun yoluna müracaat edilmeyerek kesinleştiğinden bu hususlara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı erkeğin "Kadın yararına hükmedilen manevi tazminata" yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen davalı erkeğin kusurlu davranışları kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmez. Somut olayda Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları davacı kadın yararına gerçekleşmemiştir. O halde, davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddine karar verilecek yerde, yazılı şekilde isteğin kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı erkeğin "Eksik inceleme, boşanma hükmü, kusur belirlemesi, nafakalar ve maddi tazminata" yönelik temyiz dilekçesininn yukarıda (2). bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda (3.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.04.2021 (Salı)
Esas No: 2016/8347
Karar No: 2017/3728
Karar Tarihi: 09.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8347 E.  ,  2017/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hüküm kurulduğu sırada; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla sanığın 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 1000TL adli para cezasına çevrilmesine denilmek suretiyle sonuç ceza açıklanmayarak hükmün eksik bırakılması,

2- Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “1000TL adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "1000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine, ayrıca aynı bendin devamına" ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5162
Karar No: 2021/2245
Karar Tarihi: 02.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5162 E.  ,  2021/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22/08/2015 yerine 21/08/2015 olarak yazılması,

2- Sanığa yüklenen fiilin; Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliği’nin 25/08/2015 tarih 2015/3395 D. İş sayılı düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kararın tebliğinin sanık yerine tebliğ tarihinde sorumlu müdür olmayan Harun Reşit Çümen adına çıkartılmış olması nedeniyle suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile CMK 223/2-a madde gereğince beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, suç tarihi gerekçeli karar başlığında 22/08/2015 olarak değiştirilmek ve hükmün birinci paragrafndaki “yüklenen eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile CMK 223/2-a madde” ibaresi karardan çıkartılarak yerine “yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması, nedeni ile 223/2-b maddesi” ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5321
Karar No: 2021/10407
Karar Tarihi: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5321 E.  ,  2021/10407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, ödenmemişse üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilen 366,30 TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

a- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (iş bu karar kesinleştiğinde ) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile derhal ) ibaresinin yazılmasına,

b- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan (iş bu kararın kesinleşme) ibarelerinin çıkartılmasına, yerine ( Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 27.09.2021 ) İbaresinin yazılmasına,

c- 10. Bendinden hükümden çıkarılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.