Esas No: 2020/11739
Karar No: 2024/5179
Karar Tarihi: 09.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11739 E.  ,  2024/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/72 E. 2016/283 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan beraat hükmünün; mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca, "yüklenen suç açısından failin kast ve taksirinin bulunmaması" gerekçe gösterilerek, beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; Dosya kapsamında yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda tali kusur derecesinde olsa da sanığın taksir ile hareket ettiği belirlendiğinden, üzerine atılı taksirle öldürme suçundan sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü sanık ...'ın kullandığı traktör ile, ölen ...'un isteği üzerine olsa da tehlikeli olacak şekilde yolcu koltuğu bulunmamasına rağmen ölenin traktörün demirden imal edilen basamağında ayakta durması ve el yordamıyla dikiz aynası ile sürücü koltuğundan tutunması suretiyle seyahatine izin vererek hatır taşımacılığı yaptığı esnada traktörün demir basamağının kırılması sonucu ...'un düşmesine ve tekerlek altında kalarak ölümüne sebebiyet verdiği olayda, dosya içerisinde mevcut bulunan kaza tespit tutanağı ve Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 07/01/2016 tarihli raporu doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu belirtilmiş, esas mahkemece sanığın taksir düzeyinde kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1.maddesindeki taksirle öldürme suçundan, beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, mahalli Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile;

Olay günü sanık ...'ın kullandığı traktör ile, ölen ...'un isteği üzerine olsa da tehlikeli olacak şekilde yolcu koltuğu bulunmamasına rağmen ölenin traktörün demirden imal edilen basamağında ayakta durması ve el yordamıyla dikiz aynası ile sürücü koltuğundan tutunması suretiyle seyahatine izin vererek hatır taşımacılığı yaptığı esnada traktörün demir basamağının kırılması sonucu ...'un düşmesine ve tekerlek altında kalarak ölümüne sebebiyet verdiği olayda, dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporu ile uyumlu kaza tespit tutanağı ve Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 07/01/2016 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın tali kusuru ile yolcunun ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmakla, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi yerine dosya içeriği ve alınan rapora aykırı biçimde, yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.