erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/1430
Karar No: 2013/1840
Karar Tarihi: 25.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1430 E.  ,  2013/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış parasının .... sıradaki davalıya ödenmesine karar verildiğini, davalı ... haczinin daha sonra olduğunu ve düştüğünü, alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ilk haczin müvekkilinin haczi olduğunu, kısmi ödeme yapıldığını, borcun vergi ve aracın aynından kaynaklandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savuma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, araç üzerindeki ilk haczin davalı ... dairesinin haczi olduğu, davacının koyduğu hacizlerin süresinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğü, vergi dairesinin alacağının muvazaalı olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 2011/598 Esas, 2011/644 Karar ve ....09.2011 tarihli ilamıyla bedeli paylaşıma konu araç üzerine davalı ... dairesince ....03.2005 tarihinde haciz konulduğu, aracın aynından doğan verginin öncelikle ödendiği, uzman bir bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak davalının haciz tarihi itibariyle ( aracın aynından doğan vergiler hariç ), dava dışı borçlu olan vergi alacağının belirlenmesi ve bu tutara, satış tarihine kadar işleyecek faizin eklenmesi ile hesaplanacak alacak kadarının davalıya, artan bir meblağ olursa bunun da davacının satış tarihi itibariyle haczi düşmemiş bulunan dosyalarına paylaştırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, benimsenen ........2012 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ödenmesi gereken miktardan sonra davacıya ödenebilecek para kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17506
Karar No: 2014/12107
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17506 E.  ,  2014/12107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2012/432-2013/432

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18188
Karar No: 2012/19498
Karar Tarihi: 20.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18188 E.  ,  2012/19498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; konut dokunulmazlığını ihlal suçundan beraatine, hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Dikili Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.07.2007 tarih 2007/90 esas ve 2007/193 karar sayılı hükmün sanık müdafiince temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 11.07.2012 tarih ve 2011/13329 E 2012/16097 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçu bakımından hükmün onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.08.2012 tarih ve 6-2007/290644 sayılı yazısı ile verilen kararın bozulması yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2012/330-968 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2012 tarih ve 6-2007/290644 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 11.07.2012 tarih ve 2011/13329 E 2012/16097 K sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Uyap sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 07.10.2010 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20427
Karar No: 2017/9097
Karar Tarihi: 11.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20427 E.  ,  2017/9097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosla incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın işlettiği bakkaliye dükkanının mahasebe işlerini yapması için anlaştığı sanığın, katılanın vergi ve harçları yatırmak için 800 TL para alıp yatırmadığı katılana Maliye tarafından 669, 87 TL'lik vergi borç cezası çıktığı iddia edilen olayda; sanığın, kayıtlı muhasebeci olmadığı muhasebeci .... adına işlem yaptığını savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından, öncelikle sanık ile katılan arasındaki muhasebe işlemlerinin yapılmasına ilişkin sözleşmeler var ise birer suretinin dosyaya konulmasının temini, iddia konusu yıllara ilişkin sanığa ödenmesi için verdiği ancak Vergi Dairesine ödenmeyen borçların sorularak, sanığa vermiş olduğu paraları ne şekilde verdiğinin sorulup, ellerinde buna dair belgeler var ise getirtilerek yeterli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra, Serbest Muhasebecilerin 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/A maddesinde belirtilen görevler arasında "vergi borcunu yatırmak" gibi bir görevin olmadığı, ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliğinin Mecburi Meslek Kararları'na ilişkin 26.01.1996 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isin altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmüne göre; sanığın, vergi ve SSK prim borcunu yatırmak üzere katılanlardan ve şikayetçilerden aldığı paraları kurumlara yatırmayarak özel işlerinde kullandığının sübutu halinde, şikayete ve uzlaştırmaya tabi olan 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule görede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve Esas 2014/140, Karar 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmaması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18015
Karar No: 2016/13927
Karar Tarihi: 18.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/18015 E.  ,  2016/13927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık her ne kadar suça konu motosikleti hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilen ve temyize gelmeyen sanık ...’dan satın aldığını söylemiş ise de; sanık ...’ın aşamalardaki ifadesinde sanık ...’ın savunmasını doğrulamadığı ve sanık ...’ya motosiklet satmadığını söylemesi karşısında mahkemenin sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki “1” numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, müştekinin evinin önüne ayakları üzerine kaldırıp kontak anahtarını kapatarak park ettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17503
Karar No: 2014/12105
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17503 E.  ,  2014/12105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/589-2013/395

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10879
Karar No: 2015/24413
Karar Tarihi: 28.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10879 E.  ,  2015/24413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ile sanığın yakın arkadaş ve aile dostu oldukları, sanığın aynı zamanda ... işçi olan katılanın tekstil üzerine olan iş yerinde 10 yıldan fazla bir süredir sigortalı işçi olarak çalıştığı, ancak son bir yıldır sanığın katılanın kendisine duyduğu güvene aykırı olarak katılan adına olan Yapı Kredi ve ... Malatya Şubeleri'nce verilen çek karnelerindeki çeklerden bir çoğunu katılanın imzasını taklit ederek tanzim edip kendi şahsi borçlarını ödemek için piyasaya verdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, katılan ve sanığın çok eskiden arkadaş oldukları, suç tarihinden önce yaklaşık 10 yıldır sanığın katılanın sahibi olduğu ... Giyim isimli iş yerinin gayri resmi ortağı olduğu, katılanın aynı zamanda ... işçi olması nedeniyle iş yerinde genelde sanığın bulunduğu, müşteriler ile genelde sanığın alış veriş yaptığı, bu alış verişler sırasında aldığı ürünler karşılığında katılanın bilgisi dahilinde katılana ait çekleri de düzenleyip imzalayarak verdiği, yıllardır bu şekilde çalıştıkları, katılanın başından beri kendi adına olan çeklerin sanık tarafından düzenlenip imzalanarak alınan ürünler karşılığında verildiğini bildiği, buna rıza gösterdiği, alış veriş yapan şahısların da yıllardan beri bu durumu bildikleri, son zamanlarda işlerin kötüye gitmesi nedeniyle sanığın bu şekilde düzenleyip piyasaya verdiği çeklerin bir kısmının ödenmemesi nedeniyle katılanın sanıktan şikayetçi dolduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçların unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20070
Karar No: 2022/9006
Karar Tarihi: 17.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20070 E.  ,  2022/9006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, tarafların sulh olduğuna dair dilekçesini ve ekinde “İbraname-” başlıklı belgeyi dosyaya sunmuştur.

Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden taraf vekillerinin vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine İŞLEMSİZ OLARAK İADESİNE 16/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5444
Karar No: 2013/3887
Karar Tarihi: 05.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5444 E.  ,  2013/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacıya geç ödenen yaşlılık aylıklarının faizi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılama sonunda, davacıya 01.01.1996 tarihinden bağlanan yaşlılık aylığının kesilmesi üzerine, Dairemizin 2008/ 13080 – 2009/ 16917 sayılı düzelterek onama ilamı ile 01.8.2005 tarihinden itibaren yeniden bağlandığı, birikmiş aylıkların 2010 yılında ödendiği anlaşılmakla, davacının bu sebeple faiz alacağına sahip olduğuna dair mahkeme kabulü isabetli ise de;

Yapılan hesaplamada, yeniden aylık başlangıç tarihinin 01.7.2005 olarak alınması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine;

“Davanın kısmen kabulüne,

5.836 TL faiz alacağının davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Davalı taraf harçtan muaf olduğundan ilam harcı alınmasına yer olmadığına,

Peşin harç ile ıslah harcının karar kesinleştiğinde, talep halinde davacıya iadesine,

700 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya, 400 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

220,30 TL yargılama giderinin takdiren 200 TL'sinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, kalanının davacı üzerinde bırakılmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTilEREK ONANMASINA, 05.03.2013gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3062
Karar No: 2017/10455
Karar Tarihi: 23.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3062 E.  ,  2017/10455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki savunmasında, tutanağa konu iş yerinin, tapuda kendisi adına kayıtlı iken ve 2010 yılından önce kendisi işlettiği halde, 2010 yılından sonra kendisi Kayseri'ye taşınırken iş yerini tanık ...'e kiraladığını, sonrasında iş yerini satmak amacıyla Aydın'a geldiğini, sonradan öğrendiğine göre, 2010 yılında iş yerini kiraladığı tanık ...'in, kendisinden habersiz olarak iş yerini soyadını bilmediği Mehmet isimli kişiye kiraladığını, en son iş yerini sattıktan sonra burayı tanık ...'ın işletmeye başladığını, suç tarihinde işyerini kendisinin işletmediğini, sadece kayıtlarda adına göründüğünü söylemesi, Aydın Tapu Müdürlüğünün 13/06/2012 tarihli yazısında, iş yerini sanığın 25/07/2011 tarihinde ...'a sattığının, yine Efeler Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 07/03/2012 tarihli yazısında, 02/01/2003 ile 10/07/2011 tarihleri arasında sanığın ve 01/08/2011 tarihinden sonra ise ...'ın faaliyet gösterdiğinin tespit edilmesi ile 12/04/2012 tarihli celsede tanık ...'in ifadesinde, iş yerinin sahibinin sanık olduğunu, kendisinin burayı 2009-2010 yılları arasında 14 ay çalıştırdıktan sonra soyadını hatırlamadığı...isimli kişiye işletme hakkını devrettiğini, onun da 5-6 ay çalıştırıp tanık ...'ya devrettiğini söylemesi ile aynı celse dinlenen tanık Mehmet'in de ifadesinde, 2010 yılının ağustos ayında iş yerini işletmeye başlayıp 2011 yılının haziran ayında sanığın, iş yerini tanık ...'a satmasından sonra işletmeyi bıraktığını, sonra burayı tanık ...'ın işlettiğini söylemesi ile tanık ...'ın da 15/03/2012 tarihli celsede ifadesinde, iş yerini sanıktan kendi akrabasının 25/07/2011 tarihinde tapuda satışını almasından sonra kendisinin 01/08/2011 tarihi itibariyle işletmeye başladığını ve tapuda devir işlemleri sırasında iş yerini Mehmet isimli kişinin işlettiğini söylemesi ile her ne kadar kaçak su tutanağındaki sanığın ismi altındaki imzanın, sanığın kollukta alınan ifadesindeki ve tanık ... ile aralarında yaptıkları kira sözleşmesindeki ismi altındaki imzaya benzemekte ise de sanığın açıkça bu imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi karşısında, sanığın yeteri kadar imzası alınarak kaçak tutanağındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı da belirlendikten sonra tanıklar ... ve ... hakkında da suç duyurusunda bulunularak ek iddianame ile dava açılması halinde her iki dava birleştirilip sonucuna göre, iş yerini suç tarihinde kimin veya kimlerin işlettiği şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.