Esas No: 2024/6335
Karar No: 2024/6508
Karar Tarihi: 14.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6335 E.  ,  2024/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/108 E., 2023/598 K.

SUÇ : Kasten yaralamaya yardım etme

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sakarya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/108 Esas, 2023/598 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 39. maddeleri uyarınca 90 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın, istinaf edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 04.09.2024 tarihli ve 2024/4685 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2024 tarihli ve KYB-2024/92109 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının onaylı sureti Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2024 tarihli ve KYB-2024/92109 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1) Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/3. maddesinde yer alan 'tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur' ve aynı Kanun'un 86/2. maddesinde yer alan 'Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.' şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, 12.12.2021 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan dolayı mahkumiyetine karar verilen sanığın adli sicil kaydında, tekerrüre esas alınan 24.09.2021 tarihinde kesinleşen Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/258 esas, 2021/429 sayılı kararı ile verilen hapis cezasından çevrilmiş 3.000,00 Türk lirası adli para cezasının bulunması karşısında, sanığın eylemine uyan aynı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında öncelikle 6 ay hapis cezası seçilerek bir ceza tayin edildiği, ancak anılan Kanun'un 39/1. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim uygulanırken, 3 ay hapis cezası yerine hatalı uygulama ile 90 gün adli para cezasına hükmedilmek suretiyle ceza tayin edilmesinde,

2) Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 'adlî para cezası başlıklı' 52. maddesinde yer alan '(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir. (4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.' şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece gün adlî para cezasına hükmedilmesi sonrası infaza elverişli olacak şekilde her bir gün karşılığı para cezası miktarı belirtilmeyerek hükmün eksik kurulmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu dava dosyasında; mükerrir olan hükümlünün şikâyetçi Kaan'a yönelik kasten yaralamaya yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 58/3. maddelerine göre seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesinin ardından 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi uyarınca netice cezanın 90 gün adlî para cezası olarak belirlenmesi, Kanun’a aykırı olup (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2. Bununla birlikte, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci ve (7499 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi hâli) ikinci fıkralarında yer alan; "(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." şeklindeki düzenleme gereği Mahkemece, netice ceza olarak belirlenen 90 gün adlî para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle adlî para cezasının hesaplanması gerektiği dikkate alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır. Hükümlü hakkında netice cezanın gün para cezasında bırakılması, Kanun’a aykırı olup (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralamaya yardım suçundan verilen Sakarya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/108 Esas, 2023/598 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca hükümlünün kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.