erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/4808
Karar No: 2021/495
Karar Tarihi: 27.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2019/4808 E.  ,  2021/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 14,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/20129
Karar No: 2015/12847
Karar Tarihi: 23.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/20129 E.  ,  2015/12847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, davalılar ...ve Başbakanlık .. vekilleri tarafından temyiz edilip, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı ... vekili ... tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 23.06.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av... ile davalı ... vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Umut İnşaatta 13.09.2005 tarihinden itibaren bu şirketin ...ndan alınan yol, konut ve içme suyu adlı ihale projelerinde kepçe operatörü olarak çalıştığını, 10.05.2011 tarihinde iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, ....nın verdiği ihaleye .. ortak girişim olarak girdiklerini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece karar başlığında .... ve ... yazılmak suretiyle aynı davalının adının iki kere yazılması hatalıdır.

2-....’nın ihale makamı olduğu, 4857 Sayılı Yasa 36.maddeye göre sadece ödenmeyen son 3 aylık ücret alacağından sorumluluğu bulunduğu halde Mahkemece taraflar arasında gerekçesi açıklanmadan asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilerek tüm alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması da hatalıdır.

3-Davalılar ..İş Ortaklığının hangi projelerde iş aldığı, aralarında organik bağ bulunup bulunmadığı, davacının hangi projelerde hangi tarihlerde hangi çalışma gün ve saatlerine bağlı olarak çalıştığı, feshe bağlı alacaklardan hangi şirket veya şirketlerin sorumluluğu bulunduğu tüm ihale evrakları, işyeri sicil kayıtları, sigorta hizmet döküm cetvelleri (tanıkların da) ve ticaret sicil kayıtları getirilerek denetime elverişli ve somut bir şekilde ortaya konulmadan eksik araştırma ile davalıların sorumluluklarına karar verilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar ...ve .. yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretlerinin davacıdan alınarak davalılar .. verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılar .. iadesine, 23/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12981
Karar No: 2021/4133
Karar Tarihi: 02.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12981 E.  ,  2021/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.11.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14.01.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık amacıyla sokak üzerinde park halinde olan kilitli aracın kapısını açmaya çalışması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-b, 35, 31/2. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık zamanaşımının, suçun işlendiği 23/01/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/816
Karar No: 2006/6932
Karar Tarihi: 04.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/816 E.  ,  2006/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Bursa 4. Aile Mahkemesi

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* yoksulluk nafakası konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 ,  II. Cilt,  Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2009/1387
Karar No: 2009/4839
Karar Tarihi: 23.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/1387 E.  ,  2009/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gülnar Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kayrak Köyü 101 ada 718 parsel sayılı 2539 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Ş.. S.. adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, orman iddiasıyla dava açmış, M.. S.. harçlı dilekçe ile davaya müdahil olmuştur. Mahkemece, Orman Yönetiminin davasının reddine, müdahilin davasının kabulüne ve dava konusu parselin müdahil M.. S.. adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/12173
Karar No: 2014/2638
Karar Tarihi: 14.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12173 E.  ,  2014/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 25. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.03.2013 tarih ve 2011/209-2013/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı anonim şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 1993 yılında yapılan genel kurul ve sonrasında şirket hissedarlarının bir kısmı hakkında usulsüz ihraç kararları verildiğini, şirketin sermaye yapısının değiştirilip usulsüz işlemler yapıldığını, bu durumun ... Asliye 7.Ticaret Mahkemesi' nin 1996/365 E, 2003/915 K sayılı kararı ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığı müfettişlerinin 24.11.2000 tarihli raporunda belirtildiğini, 21.03.2005 tarihli genel kurulunda gündemin 6.maddesinde söz alan davacının "şirketin faaliyet döneminde çalışmalarından haberdar olmadığını, sermayenin artırılmasının ihtara rağmen rüçhan hakkının kullanılacağına dair ihtarının dikkate alınmadığını, mevcut hazırun cetvelinin gerçek sermaye yapısını yansıtmadığını...." belirterek itiraz ettiğini, genel kurul kararlarının iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, 12.03.2005 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin usul ve yasalara uygun idare edildiğini, davacının ileri sürdüğü sebeplerin genel kurul kararlarının iptalini gerektirir nitelikte olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, mahkeme kararı ile davalı şirkete ortak olduğuna karar verilen kişilerin genel kurula katılmalarının toplantı ve karar nisabını etkilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7075
Karar No: 2019/990
Karar Tarihi: 04.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7075 E.  ,  2019/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık ...’nin faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, şirketin işleri ile ... ve ...’in ilgilendiğini savunması, sanık ...’in de suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak şekilde asıllarının ve örneklerinin kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması ve sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan şirket veya kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4- Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/1434
Karar No: 2013/2597
Karar Tarihi: 23.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/1434 E.  ,  2013/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Beyanı hükme esas alınan bilirkişi ...'nın kimliğinin tespit edildiği ve yemininin yaptırıldığı 18.06.2008 tarihli tutanaktaki imza eksikliklerinin, mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Dava konusu akaryakıt, park halinde durmakta olan ... plakalı kara tankerinde ele geçirilmiş olup, belirtilen tanker, kamyon parkı olarak kullanılan olay yerine park edilip, içerisine kaçak akaryakıt konulduktan sonra, hareket ettirilmediğinden, aracın suç konusu akaryakıtın naklinde kullanılmadığı gözetilerek, sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde müsaderesine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan “Suçta kullanılan ... plakalı tankerin 5015 sayılı Yasanın ek 5/1 maddesi gereğince ZORALIMINA” ibarelerinin, hükümden çıkartılması, bunun yerine "... plaka numaralı kara tankeri olay yerine park edilip, kaçak akaryakıt konulduktan sonra, hareket etmediğinden, aracın suç konusu akaryakıtın naklinde kullanılmaması nedeniyle, ... plakalı tankerin sahibine iadesine," ibaresinin yazılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/32215
Karar No: 2021/4237
Karar Tarihi: 03.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32215 E.  ,  2021/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.09.2015 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.02.2016 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-b ve 116/1 maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının sanık hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 22/12/2009 gününden 17/09/2020 olan karar tarihine kadar gerçekleşmiş olması nedeniyle açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7148
Karar No: 2012/26661
Karar Tarihi: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7148 E.  ,  2012/26661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece 17.02.2012 tarihinde tefhim edilen karar davalı tarafın yokluğunda verilmiş olup, 15.03.2012 tarihinde davalı tarafça temyiz edilmiştir. Mahkemece, 16.04.2012 tarihli ek karar ile temyiz giderlerinin yatırılmaması sebebi ile davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına ilişkin verilen bu ek kararın temyizi kabil olmakla birlikte davalı tarafa tebliğ edilmemiştir. Her ne kadar 17.04.2012 tarihli 2. ek karar ile 16.04.2012 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vererek dosya Yargıtay'a gönderilmiş ise de, temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına ilişkin verilen 16.04.2012 tarihli ek kararın mahkemece kendiliğinden kaldırılması usulen mümkün olmadığından ve bu karar davalı tarafça temyiz edilmediği takdirde kesinleşeceğinden, öncelikte davalı tarafın temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına ilişkin verilen 16.04.2012 tarihli ek kararın davalı vekiline tebliği hususundaki usuli işlemlerin ikmali ve ilgili tebliğ evrakının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.