erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/5044
Karar No: 2014/2857
Karar Tarihi: 06.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5044 E.  ,  2014/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5553
Karar No: 2016/6825
Karar Tarihi: 30.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/5553 E.  ,  2016/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet, silahla yaralamaya teşebbüs, silahla yaralama

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ... hakkında,

a-6136 sayılı Kanun'un 13/1, TCK'nın 62, 52/2, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası, 500 TL adli para cezası,

b- TCK'nın 86/2, 86/3-e, 35/2, 62/1, 50/1-a, 52/2, maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası,

c-TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 50/1-a, 52/2, maddeleri uyarınca 11.340 TL adli para cezası,

2- Sanık ... hakkında,

a-6136 sayılı Kanun'un 13/1, TCK'nın 62, 52/2, 50/1-a, 52/2, 58 maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası, 500 TL adli para cezası

b- TCK'nın 86/2, 86/3-e, 35/2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 58. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası

c- TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 50/1-a, 52/2, 58. maddeleri uyarınca 11.340 TL adli para cezası

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında,

a-6136 sayılı Kanun'un 13/1, TCK'nın 31/3, 62, 52/2, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası, 320 TL adli para cezası

b-TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2, 58. maddeleri uyarınca 7.600 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkeme kararındaki nitelendirme ve temyiz kapsamına göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı gereğince gereğince temyiz incelemesinin (8.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/10884
Karar No: 2013/11089
Karar Tarihi: 10.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10884 E.  ,  2013/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Kadıköy 2. Sulh Hukuk, İstanbul 11.Sulh Hukuk, İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre,“vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen 15.03.2013 tarihli beyan tutanağında hükümlünün, ceza evine girmeden önceki adresini “.... Caddesi No:196/1 Okmeydanı/İstanbul” olarak beyan etmesine göre kısıtlı adayı hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin Okmeydanı/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın, İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.’nın 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince İstanbul 11.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10124
Karar No: 2014/14300
Karar Tarihi: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10124 E.  ,  2014/14300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2008/493-2012/1112

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/150
Karar No: 2018/520
Karar Tarihi: 28.03.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/150 E.  ,  2018/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 15.01.2015 gün ve 2013/36 E- 2015/11 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 23.11.2015 gün ve 2015/5125 E.- 2015/12355 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "1-Yargıtay 11. HD'nin 2015/5125 Esas 2015/12355 Karar sayılı ilamı konusunda mahkememizce verilen ilk karar doğrultusunda direnilmesine," denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 28.03.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/15543
Karar No: 2010/219
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15543 E.  ,  2010/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/29147
Karar No: 2020/11582
Karar Tarihi: 16.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/29147 E.  ,  2020/11582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 19.06.2019 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 04.07.2019 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11173
Karar No: 2022/9371
Karar Tarihi: 14.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/11173 E.  ,  2022/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu silahın sanığın kalmakta olduğu Akın dinlenme tesislerindeki odasında ele geçirilmiş olması karşısında silahın taşındığı ve eylemin 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmediğinden suç vasfında yangılgıya düşülerek aynı Yasanın 13/3. maddesinden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 14.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/489
Karar No: 2014/12518
Karar Tarihi: 15.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/489 E.  ,  2014/12518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/165997

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2011/605 (E) ve 2013/159 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa dosya kapsamına ve sanığın yaşadığı yörenin sosyal ve ekonomik koşulları, eğitimi ve kültürel durumu, olayın oluş biçimine göre yangının sanığın kusuruyla çıktığının kabul edilemeyeceği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında alınan 14.12.2012 tarihli Adli Tıp raporunda; sanığın işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığının belirtilmesine göre sanığın TCK.nun 32/2. maddesi kapsamında olduğunun anlaşıldığı ve bu haliyle cezasın- dan kanunda belirtilen oranlarda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, ceza veril- mesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2994
Karar No: 2013/26909
Karar Tarihi: 19.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/2994 E.  ,  2013/26909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/11728

MAHKEMESİ : Gümüşhane Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2009

NUMARASI : 2009/108 (E) ve 2009/193 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.nın 50/2. maddesi). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/1. maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11286
Karar No: 2014/14299
Karar Tarihi: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11286 E.  ,  2014/14299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/394-2012/460

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/15469
Karar No: 2020/11598
Karar Tarihi: 16.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/15469 E.  ,  2020/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü ve tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 17.09.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 30.09.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3282
Karar No: 2019/1063
Karar Tarihi: 19.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3282 E.  ,  2019/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, hacizli aracın satıldığını ve sıra cetveli düzenlendiğini, icra müdürlüğünce ihale bedelinin otopark rehin alacağını dahi karşılamaması nedeni ile ... borcu dahil diğer tüm alacakların paylaştırma haricinde bırakılmasına karar verildiğini alacaklarının rüçhanlı alacak olduğunu bundan dolayı öncelikle ..... ödenmesi ve aynı zamanda fahiş bir rakam olan yediemin ücreti miktarının da yeniden tespitinin gerektiğini ileri sürerek sıra cetveline itirazlarının kabulü ile yediemin ücreti miktarının ve alacaklarının rüçhanlı alacak olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödenmeyen otopark ücretinin tahsili için hapis hakkının kullanılarak icra takibi yapıldığını, takibe herhangi bir itirazın bulunmaması sonucu kesinleştiğini, alacaklarının muhafaza masraflarının ödenmemesinden kaynaklandığı ve satış masraflarından öncelikle karşılanması ve ödenmesi gereken miktar olduğunu müvekkilinin alacağının miktarını oluşturan ücretin ......tarifesine tabi olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre rehne konu aracın satış bedeli anılan muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması ve aracın vergi borcunun ödenmesi yönünde işlem yapılması olanaklı olmadığı motorlu taşıt vergisinin rüçhanlı alacak olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Şikayete konu uyuşmazlık aracın aynından kaynaklanan ...... mi yoksa aracın muhafaza masrafı olan yedieminlik ücretinin mi önce ödeneceği hususunda toplanmaktadır. Her iki alacakta önceliği olan alacaklardır. Ancak bedeli paylaşıma konu olan aracın muhafazası ile ilgili masraflar aracın aynına ilişkin .... önce ödenir. Aracın muhafazasına ilişkin bu bedel ... .... yayınlanan ... ... .. Ücretten fazla olamaz. Bu durumda .. ...nlığının . depoları ile ilgili tarife uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK’nun 138. maddesi uyarınca ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde bu bedel belirlendikten sonra sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

....

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.