erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/2127
Karar No: 2021/3684
Karar Tarihi: 18.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2127 E.  ,  2021/3684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4. Sulh Hukuk ve Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin “Temüklü Mah. ... Sok. No:8 Kuluncak/Malatya” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının bakım merkezine yerleştirilmeden önceki adresinin “... Mah. ... Sok. No:12 Yıldırım/Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının halen bakımevinde kaldığı anlaşılmakla, bakım kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının kuruma yerleştirilmeden önceki yerleşim yeri adresi de “... Mah. ... Sok. No:12 Yıldırım/Bursa” olduğundan uyuşmazlığın Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5180
Karar No: 2021/4278
Karar Tarihi: 30.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/5180 E.  ,  2021/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2016/45-2019/204

Dava, davalı Kurumca 26.03.2012 tarihli kararla diğer davalı ...’in tespit edilen “Astım” arızasının mesleki olduğuna dair alınan kararın iptali ile davalıdaki hastalığın mesleki olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, mahkemece verilen 04.11.2014 tarihli karar, Dairemizin bozma ilamı ile “….davalı ...’deki arızanın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda öncellikle davalı hakkında Kurum nezdinde bulunan tüm sağlık raporlarının temini ile kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan davalı ...’de belirlenen hastalığın mesleki olup olmadığına ve başlangıcına ve kazanma gücü kaybı oranına dair rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumundan alınacak rapora göre karar verilmesi; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmesi..” gereklerine işaret edilerek araştırma ve değerlendirme yapmak üzere bozulmuştur.

Bozma sonrasında mahkemece 5510 sayılı Yasanın 95. maddesi hükümlerine uygun şekilde prosedür işletilmiş ve Adli Tıp 2.Üst Kuruldan 03.01.2019 tarihli rapor aldırılmış ve yazılı şekilde davanın reddine dair karar verilmiş ise de, rapordaki “davalıdaki Astım hastalığının mesleki olmadığına, bu nedenle değerlendirmeye alınmadığına ve fakat işitme kaybının mesleki olduğuna” dair belirleme karşısında, davacının talebinin de dikkate alınması suretiyle alınan rapor içerikleri gözetilerek bir esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının davacı ve davalılardan ...'a iadesine, 30.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16452
Karar No: 2014/1239
Karar Tarihi: 28.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16452 E.  ,  2014/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARAEREĞLİSİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2010/189-2013/33

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Ş. H. B.'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece yapılan araştırma ve özellikle işlem tarihi olan 4.11.2010 tarihinde Ü.. T..'ün hukuki ehliyete haiz olmadığının Adli Tıp Kurumu'nun 28.3.2012 tarihli raporu ile sabit olduğu gözetilerek davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, Türk Medeni Kanunun'nun 28. maddesi gereğince kişilik ölümle sona erer. Diger taraftan kamu düzenine ilişkin bulunan sicil tutma ilkesi gözetildiğinde hakimin doğru sicil tutmakla yükümlü bulunacağı da tartışmasızdır. O halde mahkemece yargılama sırasında ölen Ü.. T..'e ait veraset ilamına göre tüm mirasçıları adına payları oranında tescil hükmü kurulması gerekirken ölü kişi adına tescil kararı verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2. bendinin hükümden çıkarılmasına yerine “ Tekirdağ ili M.ereğlisi ilçesi Sultanköy Bağlar mevkii 4461 parsel sayılı taşınmazın davalı T.. V.. adına olan kaydın iptali ile ölü davacı Ü.. T..' ün veraset ilamındaki mirasçıları adına miras payları oranında kayıt ve tesciline" cümlesinin yazılmasına davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3263
Karar No: 2018/7114
Karar Tarihi: 18.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3263 E.  ,  2018/7114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-a, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/05/2009 tarihli ve 2008/575 Esas, 2009/811 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.03.2018 tarih ve 2018/1662 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2018 tarih ve 2018/21221 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemece temel cezanın alt sınırdan belirlenmiş olmasına göre, sanığın kasten yaralama olarak belirlenen eylemini cezai yaptırıma bağlayan 5237 sayılı Kanunun 86/2. maddesinde seçimlik ceza olarak öngörülen gün adli para cezasının alt sınırının aynı Kanunun 52/1. maddesi uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, suçun işlendiği 01/09/2006 tarihinden sonra 19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanunun 61/9. maddesine eklenen “Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz” hükmü nazara alınarak temel cezanın 5 gün yerine, 120 gün adli para cezası olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/05/2009 tarihli ve 2008/575 Esas, 2009/811 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak 7 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (3/4) indirim yapılarak 1 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 1 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20

Türk Lirasından çevrilerek 20 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3668
Karar No: 2015/1127
Karar Tarihi: 04.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3668 E.  ,  2015/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yediemin olarak teslim edilen bir kısım mahçuzların eski ev sahibi olan ve malların kendisine ait olduğunu iddia eden ... isimli şahsın işyerinde bulunduğunun tespit edilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Hükmün esasına oluşturulan kısa karar karşısında, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yanlış yazılan sanık adının “...” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5076
Karar No: 2018/10955
Karar Tarihi: 30.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5076 E.  ,  2018/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6442
Karar No: 2021/4575
Karar Tarihi: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/6442 E.  ,  2021/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7-1 cümlesi yollamasıyla

TCK'nın 314/2, 220/7-2 cümlesi, 3713 sayılı

Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca

mahkumiyetine dair hüküm

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asya'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, dosya içerisinde bulunan 25.06.2018 tarihli bilirkişi raporu da dikkate alındığında katılım hesabı açma tarihlerinin örgüt üyelerinin talimat dönemine denk gelmeyen ve para yatırma işlemlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin bankacılık işlemi sonucu olduğu anlaşılan, örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2451
Karar No: 2014/2264
Karar Tarihi: 10.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2451 E.  ,  2014/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BULANCAK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2013/3-2013/69

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, Şeyhmusa Köyü çalışma alanında bulunan, ... ada 6 parsel sayılı 5.030,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı K.. D.., 187 ada 7 parsel sayılı 5.140,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı Asım Dündar, ... ada 18 parsel sayılı 1.492,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı U.. D.., ... ada 19 parsel sayılı 427,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılar Eşref ve Asım D., 187 ada 20 parsel sayılı 5.565,12 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı E.. D.., ... ada 21 ve 133 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 16.512,08 metrekare ve 916,39 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı H.. D.., ... ada 22 ve ... ada 1 parsel sayılı sırasıyla 675,12 metrekare ve 2.031,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı Tezgin Dündar adına tapu kaydına, bağışa ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. İtirazı Komisyonca reddedilen davacılar F.. K.. ve arkadaşları çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli ... ada 6, 7, 18, 19, 20, 21 ve 22, ... ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, "Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin 12/1. maddesi uyarınca 4.407,13 TL vekalet ücretinin davacılardan" alınanarak davalılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı F.. K.. ve arkadaşlarının vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 31/3. maddesi uyarınca davanın önemi, vekilin sarf ettiği emek, tarafların davada iyi niyetle hareket edip etmedikleri hak ve eşitlik kuralları göz önünde tutularak takdiren vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti tayin edilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22944
Karar No: 2013/15362
Karar Tarihi: 03.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22944 E.  ,  2013/15362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elbistan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.6.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişki kurulurken analık ve babalık duygularından önce çocukların yararı dikkate alınmalıdır. Taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşen boşanma kararında yer alan kişisel ilişkiye dair düzenleme kişisel ilişkiden beklenen amaca uygun değildir. Velayeti anneye verilen 2010 doğumlu A.O.ile baba arasında her hafta Pazar günü şeklinde kurulan ilişki, davacı annenin velayet görevini yerine getirmesini engelleyeceği gibi davacıyı her haftasonu Pazar günleri eve bağlı hale getirecektir. Ayrıca müşterek çocuğun bir takım sağlık sorunlarının bulunduğu toplanan deliller ile sabittir. Bu husus dikkate alındığında yaz ayında kurulun kişisel ilişki de amaca aykırı olacak şekilde uzun sürelidir. Açıklanan nedenlerle müşterek çocuk ile baba arasında ayın 2 hafta sonu Pazar günleri ve Temmuz ayında daha kısa süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken mahkemece davanın tümüyle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2013 (Pzt.)
Esas No: 2011/12791
Karar No: 2011/15853
Karar Tarihi: 27.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12791 E.  ,  2011/15853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükmü temyiz eden davacı ... adına gerekçeli karar tebliğ olunun Av. ... ...’in davacı ...’den alınma vekâletnamesinin dosyada bulunmadığı gözlenmiştir. Vekâletname örneğinin Av. ... ...’ten istenip dosyaya konulması, Av. ... ... temyize konu davada ... süre vekil sıfatıyla davayı takip etmesi nedeniyle, vekâletname örneğinin sunulmaması halinde ve gerektiğinde ilgili noterliklerden, davacı ...’in Av. ... ...’i vekil tayin ettiği vekâletname bulunup bulunmadığı sorularak varsa onaylı vekâletname örneği veya cevabi yazının dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/13488
Karar No: 2022/16024
Karar Tarihi: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13488 E.  ,  2022/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Murisin terekesinin tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada Bursa 1. Sulh Hukuk ve Aydın 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince (Tereke Mahkemesi sıfatıyla), murisin ikamet adresinin “..... Kapı No:1 Efeler/Aydın” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Aydın 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, müteveffanın ölmeden önceki adresinin tespiti amacıyla Mustafakemalpaşa İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevabi müzekkere ve tutanakta müteveffanın vefat etmeden önce ikamet ettiği adresin "...... Mustafakemalpaşa/Bursa" adresi olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 589. maddesi ile "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." düzenlemesine, aynı Kanun'un 19/1. maddesinde ise "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamında yapılan kolluk araştırması sonucuna göre murisin ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin "Mustafakemalpaşa/Bursa" olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunu’nun 36/3. maddesi gereğince; Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.