erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14249
Karar No: 2017/6067
Karar Tarihi: 18.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14249 E.  ,  2017/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, mağdur ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 743,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/514
Karar No: 2018/10411
Karar Tarihi: 12.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/514 E.  ,  2018/10411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın, 11/09/2011 günü ...'a çarpması sonucu ...'un sol ayak bileğinin kırıldığını, davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 11/09/2011 tarihindan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, maddi tazminat ile ilgili olarak herhangi bir delil veya belge sunulmadığından buna ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir. Davalılar SGK vekili tarafından temyize konu edilen manevi tazminat miktarı anılan yasanın yürürlüğünden sonra

verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/727
Karar No: 2024/5869
Karar Tarihi: 11.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/727 E.  ,  2024/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/49 E., 2016/140 K.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2021/17451 Esas, 2023/7234 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.01.2024 tarihli ve KD-14-2016/294736 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yüksek Daire kararında temyiz incelemesine konu Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 2015/49 E., 2016/140 K. sayılı dosyasına ilişkin 2016/140 olması gereken karar numarasının 2016/160 yazılmak suretiyle yazım hatası/maddi hata yapıldığı belirlendiğinden, incelenen karar kısmında yer alan "2016/160" numarasının çıkartılarak Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin karar numarasının "2016/140" olarak yazım hatasının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtiraza konu ilamın karar başlığında yer alan karar numarasının "2016/140" şeklinde yazılması gerekirken yazım hatası sonucu "2016/160" olarak yazıldığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2021/17451 Esas ve 2023/7234 Karar sayılı ilamının incelenen karar başlığı altında numara karşısında yer alan "2016/160" ibaresinin çıkarılarak yerine "2016/140" ibaresi yazılması suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, ilamdaki diğer kısımların aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/12960
Karar No: 2018/9739
Karar Tarihi: 03.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/12960 E.  ,  2018/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, tasfiye, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında erteli 10 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde TCK'nun 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2. Suça konu kaçak akaryakıtın müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükümde hak yoksunluğunun uygulandığı cümlenin tamamen çıkartılarak yerine "kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında TCK'nun 53/4. maddesi gereğince TCK'nun 53/1. fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına" cümlesinin eklenmesi

2. Hüküm fıkrasından tasfiyeye ilişkin kısmının çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9901
Karar No: 2007/203
Karar Tarihi: 25.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9901 E.  ,  2007/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca emsal olarak değerlendirmeye esas alınan 217 Ada 5 ve 6 numaralı parsellerin satışına ilişkin belgelerin incelenmesinden emsal satışların Belediyece açık arttırma yoluyla taşınmaz satışlarına ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Açık arttırma ile oluşan fiyat genellikle taşınmazın değerini en iyi ve gerçekçi biçimde belirleyen bir fiyat olduğundan, bilirkişilerce emsal kabul edilerek dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de emsal taşınmazların açık arttırma yolu ile ihalelerinin yapıldığı 6.2.2002 tarihi esas alınıp değerlendirme tarihine endekslenerek değerinin bulunması gerekirken ihale sonucu tapudaki işlem tarihi olan 12.11.2004 gününe endekslenmesi suretiyle değer belirlenmesi,

2-Geri çevirme kararı üzerine Belediye Başkanlığından gelen yazıda bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 5 ve 6 parsel numaralı taşınmazların imar düzenlemesi sonucu oluştuğu, dava konusu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu bildirilmiştir.

Bu durum karşısında, dava konusu taşınmazın somut emsallerle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10840
Karar No: 2013/28339
Karar Tarihi: 03.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/10840 E.  ,  2013/28339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı anne tarafından; bozmaya uygun karar verilmediği, davalı baba tarafından ise; reddi gerektiği gerekçeleriyle temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-1-Davacının katılma yoluyla temyiz talebinin incelenmesi sonucunda; hükmün davalı tarafından temyizine ilişkin dilekçe davacıya 1.4.2013 tarihinde tebliğ edilmiş; davacı yasada öngörülen on günlük süre (HUMK. m. 433/2) geçtikten sonra, 15.4.2013 tarihli temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde bulunmuş ise de davacının süresinde bulunmayan katılma yoluyla temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Toplanan delillerden tarafların aynı şehirde yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda velayet hakkı annede bulunan müşterek çocuk ile baba arasında, babalık duygularını tatmine elverişli ve çocuk yönünden de baba sevgi ve şefkatini tadacak nitelikte sömestr tatili ile yaz tatillerinde uzun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, bu yön düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiş ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HUMK md 438/7)

SONUÇ: Davacının katılma yoluyla temyiz dilekçesinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle REDDİNE, davalının temyizi yönünden; hükmün yukarıda 2-b bendinde gösterilen sebeplerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci paragrafında ".... dini bayramların 2. günü saat 09:00 dan 3.günü saat 17:00 a kadar..." sözcüklerinden sonra "....sömestr tatillerinin 2. günü saat 10.00'dan 9. günü saat 17.00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 15. günü saat 17.00'a kadar..." sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2013 (Salı)
Esas No: 2006/3679
Karar No: 2006/5845
Karar Tarihi: 01.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3679 E.  ,  2006/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Söke İcra Mahkemesi

Tarih : 17.01.2006

No : 311-5

Hasımsız olarak açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.nin Manisa İl Özel İdaresindeki istihkakının paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde işçi alacağı niteliğinde bulunan alacaklarına yasa ile tanınan imtiyazın dikkate alınmadığını bildirerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinde düzenlenen imtiyazların ancak aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara karşı ileri sürülebileceği, davacının ilk hacze iştirak hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının ilk hacze iştirak hakkı bulunmadığı gibi esasen alacağın hizmet sözleşmesinden kaynaklanan işçi alacağı olmayıp, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2019/5263
Karar No: 2019/10465
Karar Tarihi: 22.10.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5263 E.  ,  2019/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtayca da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde davacı erkeğin serbest çalıştığı, gelir sahibi olduğu ve temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davacıdan 218.50 TL. temyiz başvuru harcı ve 44,40 TL. temyiz maktu karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2019 (Salı)
Esas No: 2018/3596
Karar No: 2019/1304
Karar Tarihi: 15.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3596 E.  ,  2019/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Bir kimseyi fuhşa teşvik etmek, fuhuş için aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/2, 43/1 ve 52. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 3.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2016 tarihli ve 2014/983 esas, 2016/783 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30/04/2018 gün ve 35453 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında;

“Dosya kapsamına göre, mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesine göre temel ceza 2 yıl hapis ve 6 gün adlî para cezası olarak belirlenip, aynı Kanun’un 43. maddesi gereğince ¼ oranında artırım yapılarak 2 yıl 6 ay hapis ve 7 gün adlî para cezasına hükmedildiği halde, 7 gün adlî para cezası karşılığı yerine, hükmün 4. bendinde, sanığa verilen 180 gün adlî para cezasının karşılığı olarak 3.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni hukuka aykırılık durumlarının incelenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 61/8. maddesinde “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur. " hükmü yer almaktadır.

Gerekçeli kararda sanık hakkında fuhuş suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın alt sınırdan belirlendiği belirtilmesine karşın, fuhuş suçu açısından adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden 6 gün adli para cezasına hükmedildiği görülmektedir.Bu itibarla, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında temel cezanın belirlenmesi hususunda çelişkiye düşülmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/20216
Karar No: 2011/6561
Karar Tarihi: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20216 E.  ,  2011/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9273
Karar No: 2017/13928
Karar Tarihi: 04.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9273 E.  ,  2017/13928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, mağdurun görev yaptığı özel hastaneye ait suça konu eşyaları çaldığından bahisle yürütülen soruşturma ve kovuşturma aşamalarında, suçun işlendiği yerin denetime olanak verecek şekilde belirlenmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, açıktan yada depodan hırsızlık olması halinde işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmayacağı, hırsızlık suçu bakımından ise bahsedilen eylemin açıktan gerçekleşmesi halinde suç vasfının TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilerek, öncelikle suçun işlendiği yerin mağdur beyanı veya gerekmesi halinde mahalinde keşif icra edilmek suretiyle tespit edilip, sonucuna göre sanığın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından hukuki durumunun tartışılması gerektiği düşünülmeksizin eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Eylemin açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğunun belirlenmesi halinde hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11777
Karar No: 2013/13362
Karar Tarihi: 20.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11777 E.  ,  2013/13362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten ,

Sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.