Esas No: 2016/5922
Karar No: 2019/8290
Karar Tarihi: 09.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/5922 E.  ,  2019/8290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar M.. G.., D.. Y.. hakkında CMK’nın 223/2-c maddesi gereğin beraat

Diğer sanıklar hakkında TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar..., ... ve ...’ın mahkumiyetlerine, sanıklar ... ve ...’in ise beraatlerine ilişkin hükümler sanıklar ... ve ... ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I)Sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sanıkların kusurlu olduklarına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

(II)Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...’ın kusur durumuna, CMK’nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise hükmedilen cezaların yetersiz olduğu ile adli para cezasına çevrilmesine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’ın 50/4 maddesinin, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar Serkan ve Yalçın ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2 ve 3 ile numaralandırılan bölümünün 5. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle ve yine hükmün 4 ile numaralandırılan bölümünün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.