Esas No: 2020/839
Karar No: 2020/4165
Karar Tarihi: 01.07.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/839 E.  ,  2020/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/4615 Esas, 2019/4543 Karar sayılı hükmü, sanık müdafi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2020 tarihli ve 2019/9-425-2020/4 sayılı ilamında belirtildiği üzere; ''CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe için öngörülen (7) günlük sürenin; aynı Kanunun 34. maddesinin ikinci fıkrası, 231. maddesinin ikinci fıkrası ile Anayasamızın 40. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bir "Kanun yolu süresi" olmayıp temyiz başvurusunda temyiz nedenlerinin gösterilmemiş olması durumuna ilişkin istisnai bir mahiyet taşıması, mahkemelerin iç işleyişine yönelik olmaması, düzenlemenin yer aldığı kanun maddesinin içeriği itibarıyla ilgilisi bakımından karışık ve dağınık olmayıp açık, belirli ve öngörülebilir bir nitelikte olması, ilgilisinin (15) günlük temyiz süresi içerisinde temyiz nedenlerini bildirir dilekçe verebilmesine engel bir düzenlemenin olmaması, mevzuatımızda yer alan yargısal başvuru sürelerinin tümünün ilgilisine mahkemece bildirilmesi gerektiğine dair bir hükmün bulunmaması, örneğin; 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun bireysel başvuru usulünü düzenleyen 47. maddesinin beşinci fıkrasındaki "Bireysel başvurunun, başvuru yollarının tüketildiği tarihten; başvuru yolu öngörülmemişse ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren otuz gün içinde yapılması gerekir. Haklı bir mazereti nedeniyle süresi içinde başvuramayanlar, mazeretin kalktığı tarihten itibaren onbeş gün içinde ve mazeretlerini belgeleyen delillerle birlikte başvurabilirler. Mahkeme, öncelikle başvurucunun mazeretinin geçerli görülüp görülmediğini inceleyerek talebi kabul veya reddeder." hükmü uyarınca, anılan fıkra kapsamında geçen yargısal başvuru sürelerinin ilgilisine bildirilmesi gerektiğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı da gözetildiğinde, istisnai ve sınırlayıcı hüküm içeren düzenlemelerin kıyas yoluyla genişletilmesinin mümkün olmaması nedeniyle ek dilekçe için öngörülen (7) günlük sürenin, mahkeme kararlarının sonuç bölümünde gösterilmesi zorunlu olan, hükme karşı başvurulabilecek kanun yolu süresi olmadığı, dolayısıyla temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe için öngörülen bu sürenin ilgilisine bildirilmeyişinin mahkemeye erişim hakkına orantısız bir müdahale olarak görülemeyeceği ve ilgilisine bildirilmesi hususunda zorunluluk bulunmadığı'' kabul edilmektedir.

5271 sayılı CMK'nın ''Temyiz gerekçesi'' başlığını taşıyan 295. maddesinin 1. fıkrasında; ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.'' hükmü; CMK'nın ''Temyiz isteminin reddi'' başlıklı 298. maddesinde ise; ''Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebepleri içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddedir.'' amir hükmü bulunmaktadır.

Tüm bu düzenlemeler gereğince yapılan incelemede; sanık müdafisinin, yüzüne karşı 03.12.2019 tarihinde verilen hükme karşı süresi içerisinde verdiği 10.12.2019 tarihli ve herhangi bir temyiz gerekçesi içermeyen temyiz başvuru dilekçesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini istemesi üzerine; gerekçeli kararının sanık müdafisine 23.12.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafisinin CMK’nın 295. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesini CMK’nın 295. maddesinde öngörülen yedi günlük süreden sonra verdiğinden süresinde olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

2-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İngiliz vatandaşı olup olaydan bir süre önce tatil amaçlı Marmaris'e gelen sanık ... ile inceleme dışı sanık ... 'ın dosyada mevcut kamera kayıtları ile beyanlara göre, olay gecesi yoğun bir şekilde alkol aldıktan sonra sabaha karşı 03.00-04.00 sıralarında Marmaris Belediye Limanında kıçtan karaya bağlı durumda bulunan, kendilerine ait olmayan ve çadır ile tenteleri kapalı, aynı zamanda giriş kapısı da kilitli olan ''...'' isimli tekneye girdikleri, sanık ...'ın kendi ikrarı ile de sabit olduğu üzere ... isimli sanığın tekneden bir süre sonra çıktığı ve sanık ...'ı da çıkması konusunda uyardığı, sanık ...'ın buna rağmen tekneden çıkmamakta ısrar ettiği, bir süre teknede kalan sanığın teknenin içinde bulunan televizyonu sökerek tekneden ayrıldığı, sanık tekneden ayrıldıktan 6 dakika sonra teknede yangın başladığı, yangının salon bölümünün yangının başlangıç noktası olduğunun teknik bilirkişi raporları ile tespit edildiği, yangının bu teknenin sağında ve solunda bulunan iki ayrı tekneye de sirayet ettiği, bu teknenin sağında bulunan ''...'' isimli teknede başlayan yangında teknenin kamara bölümünde bulunan 1 kişinin öldüğü, sanıktan şikayetçi olan bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanık ... aşamalardaki beyanlarında, muhtemelen teknede iken sigara içmiş olabileceğini belirttiği, teknik bilirkişi raporlarına göre, insani unsurlardan tedbirsizlik sonucu (sigara, kibrit vb. yanıcı ve hızlandırıcı materyaller marifetiyle) çıktığı düşünülen yangının teknenin salon bölümünde başladığı, sonrasında diğer bölümlere ve diğer yatlara sirayet ettiği, tekneye giren şahısın alkol içmek amaçlı teknenin barı ve tezgah üzerinde bulunan alkol içeren şişeleri devirmiş ve/veya dökmüş olacağı, yanan bir cismin sigara ve/veya çakmağın alev almaya neden olduğu, yangının ani büyüme sebebi olarak tekne teşrifatında kullanılan yanma ısısı düşük ve petrol türevi malzemelerin neden olduğu; sanığın televizyon ile birlikte tekneden ayrıldıktan sonra tekneden aldığı televizyonu dava dışı şahıslara verdiği, sabah saatlerinde yakalanan sanığın saat 07.16 da alınan adli raporda 1.45 promil alkollü olduğunun belirlendiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/4615 Esas, 2019/4543 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.