erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/9080
Karar No: 2012/12760
Karar Tarihi: 17.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9080 E.  ,  2012/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, müşterek çocuklarını eylül 2009 tarihinde davalı kurumun kreşine kaydettirdiklerini, her biri 810,00 tl’ den 12 adet sıra bononun verildiğini, çocuklarının 28.02.2010 tarihinde zatüre geçirdiğini, acil olarak hastaneye kaldırıldığını, yapılan tetkiklerde çocuğun davalı şirkete ait kreşten zatüre mikrobu kaptığının tespit edildiğini, doktorun da enfeksiyon kapma riski nedeniyle çcuğun kreşe gitmesini sakıncalı gördüğünü, çocuklarının kaydının silinmesi için ihtarname gönderdiklerini, ödenmeyen 6 adet bonodan dolayı borçlu bulunmadıklarının tespiti ile bonoların iptaline, her bir davacı için ayrı için ayrı ayrı 3.000’ er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne, 810,00 TL’ den 6 adet bononun iptaline, davacının maaşından kesilen 610,00 TL’ nin kesinti tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, her bir davacı için 2.000’ er TL manevi tazmiantın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, çocuklarının zatüre mikrobu kaparak hastaneye acil olarak kaldırıldığını, doktorun, çocuğun kreşe gitmesini uygun görmediğini belirterek ödenmeyen senetlerden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini ve diğer taleplerini içerir eldeki davayı açmış bulunup, 2012/9080-12760

taleplerinin kabul edilmesi için çocuklarının bu kurumdan mikrop kaparak hastalandığının kanıtlanması gerekir. Mahkemece bu konu gereği gibi araştırılmadan, yalnızca bir tanığın beyanı ile çocuğun mikrobu bu kreşten kapmış olduğunu kabul ederek yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Kabule göre, davalı şirketin kreşinde eğitim-öğretim süresi 9 ay olarak belirlenmiş olmasına ve davacının bu süre için ödemesi gereken toplam ücretin ay bazında değil de taksit bazında 12 eşit taksitte ödenmesi kararlaştırılıp bu taksitlerin karşılığı 12 adet sıra bono alınmasına ve yine kabule göre çocuğun 7 ay boyunca eğitim öğretime devam etmesine rağmen, konusunda uzman bilirkişi raporu ile davanın kabul edilmesi halinde kalan borcun ne kadar olduğu hesaplanmadan yazılı şekilde sanki 6 aylık eğitimden vazgeçiliyormuş gibi 6 adet bononun iptaline ve bu miktardan borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, Bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 13,50 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5970
Karar No: 2016/11066
Karar Tarihi: 22.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5970 E.  ,  2016/11066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davası hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) gönderme kararı ve ... Asliye Ticaret Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tasarrufun iptali istemine ilişkindir

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla), davanın ticaret mahkemesi sıfatıyla görüldüğü ve ... ilinde ....'nın 24/07/2015 tarihli kararı ile 03/08/2015 tarihinden itibaren müstakil ticaret mahkemesinin faaliyete başlamış olduğu gerekçesiyle gönderme kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise davanın mutlak ticari dava olmadığı ve genel hükümlere göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş görevsizlik kararı bulunmamaktadır. Davanın ticaret mahkemesi sıfatıyla görüldüğü asliye hukuk mahkemesince, ... ilinde ...'nın 24/07/2015 tarihli kararı ile 03/08/2015 tarihinden itibaren müstakil ticaret mahkemesinin faaliyete başlamış olduğu gerekçesiyle gönderme kararı verilmiştir. Oysa, olumsuz görev uyuşmazlığından sözedilebilmesi için karşılıklı görevsizlik kararı verilmesi ve bu kararların kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında, bu aşamada merci tayinini gerektiren sebep bulunmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; şu aşamada merci tayinini gerektiren durum bulunmadığından dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 22/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/17337
Karar No: 2009/3324
Karar Tarihi: 26.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/17337 E.  ,  2009/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.8.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Karı-kocadan her biri, evlenmenin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmekten kaçınan ve bu amaçla diğerini terk eden veya haklı bir neden olmadan evine dönmeyen tarafa karşı boşanma davası açabilir.Dava hakkı olan tarafın isteği üzerine hakim, diğer tarafı iki ay içinde eve dönmesi konusunda uyarır. (TMK. mad. 164) Görüldüğü gibi uyarıda bulunma konusunda karı-koca arasında bir ayrım yapılmamıştır.Diğer yönden istek halinde hakimin uyarı isteğini yerine getirmek zorunda olduğu 27.3.1957 gün ve 10/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile de vurgulanmıştır.

O halde somut olayda davacı kocanın uyarı isteğinin yerine getirilmesi, kadına gerekli uyarının yapılması konusunda karar oluşturulması gerekirken yasal dayanağı olmayan gerekçelerle ihtar isteğinin ret edilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.26.02.2009 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Davaya hakkı olan eşin istemi üzerine hakim “esası incelemeden” yapacağı ihtarda terk eden eşe iki ay içinde ortak konuta dönmesi gerektiği ve dönmemesi halinde doğacak sonuçlar hakkında uyarıda bulunur. (TMK. m. 164/2.)Ancak boşanma davası açmak için belirli sürenin dördüncü ayı bitmedikçe ihtar isteminde bulunulamaz. (TMK. m. 164/2.)

Davacının ihtar istem dilekçesinde dört aylık süre bitmeden ihtar isteminde bulunulduğu açık ve seçik olarak bellidir.

Yasa koyucunun hakimi mekanik bir tebliğ aracı saydığı kabul edilemez. (TEKİNAY s. 239). İhtar isteminde bulunan eşin dilekçesinde terkin üzerinden dört ay geçmediği açıkça beyan edilmişse ihtar kararı verilmemelidir. (FEYZİOĞLU s. 285, TEKİNAY s. 234) Başka bir anlatımla ihtar istemi reddedilmelidir. (GENÇCAN-Boşanma 2008, s. 197)

Redde mahkum bir dava için ihtar istemini gerçekleştirmek ne davacıya bir yarar sağlar ne de usul ekonomisine uygundur.

İçtihadı Birleştirme Kararı (YİBK. 27.3.1957 , 10-1) usule değil esasın incelenmesine yöneliktir. Yerel mahkemenin kararı “usulün” incelenmesine ilişkindir. Yerel mahkeme hakimi davacı eşi gereksiz bir hukuki işlemi gerçekleştirmekten ve gereksiz yol giderini karşılamaktan alıkoyduğu gibi mahkemesini de usul ekonomisi kurallarını uygulayarak redde mahkum bir davadan kurtarmıştır.

Yerel mahkeme hakimi ile aynı görüşü paylaştığım için değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılma olanağım yoktur.
Esas No: 2017/873
Karar No: 2019/3653
Karar Tarihi: 17.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/873 E.  ,  2019/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sırasında onsekiz yaşını doldurmamış sanık hakkında 5395 sayılı ... Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmamışsa da; temyiz inceleme tarihi itibariyle sanığın onsekiz yaşını doldurması nedeniyle telafisi mümkün olmadığından ve sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak “22.07.2013” yerine “30.06.2013,08.07.2013, 22.07.2013, 29.08.2013, 09.10.2013” olarak yazılması,

2) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 17.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7055
Karar No: 2019/4970
Karar Tarihi: 10.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7055 E.  ,  2019/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal” olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davalıların vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacı vekiline tebliği ile tebligat parçasının dosyaya eklenmesine,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılardan ... İnş. Ltd. Şti. vekiline ait duruşma talebinin tebligat eksikliği giderildikten sonra değerlendirilmesine, 10/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/2684
Karar No: 2015/4198
Karar Tarihi: 17.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2684 E.  ,  2015/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yanında işçi olarak çalışan sanığın, bir müşterinin getirdiği parayı daha sonra katılana vermeyip mal edindiği iddia ve kabul edilen somut olayda anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "6 GÜN", "5 GÜN" ve "100 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2810
Karar No: 2015/4110
Karar Tarihi: 15.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2810 E.  ,  2015/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın şikayetçiden aldığı 50.000 dolar karşılığında verdiği bono üzerine yetkili olmadığı halde şirket kaşesini basarak imzaladığı, senedin icra takibine konması üzerine sanığın yetkisinin bulunmadığı belirtilerek takibe itiraz edildiği, böylelikle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

1- Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre hakkında katılma kararı verilen ...'nun hükümden önce, 12/08/2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mirasçılarının tespit edilerek davadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilmesi,

2- Kabule göre de;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 gün olarak tayin edilmesi,

b-TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,15/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1171
Karar No: 2014/21697
Karar Tarihi: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1171 E.  ,  2014/21697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/362482

MAHKEMESİ : Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2011/1354 (E) ve 2012/823 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

S.. P.., S.. E.., C.. E.. ve K.. E..'ın temyiz dilekçelerinin içeriğine göre hükümleri sadece sanık olarak temyiz ettikleri belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların TCK'nin 86/2. maddesine göre temel cezaları belirlenirken alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi gösterildiğinden ve uzaklaşma gerekçesi isabetli görüldüğünden tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Kavganın başlangıcına ilişkin iki tarafın karşılıklı birbirlerini suçlayan beyanlarına göre ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tam olarak belirlenememesi nedeniyle sanıklar lehine TCK'nin 29. maddesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık Kadir'in katılanlar İsmail, Duran, Sezer ve Birol'u yaralamadan TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenen 4 ay hapis cezasından TCK'nin 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 10 gün hapis cezası yerine 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3) Sanık Sezer'in katılan Cafer'i yaralamadan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; katılan Cafer'in yargılamadaki beyanında kendisine hakkında CMK'nin 231. maddesi uygulanan D.. P..'ın vurduğunu beyan ettiği anlaşılmakla sanık Sezer'in katılan Cafer'i yaralamadan katılanın soruşturma aşamasındaki beyanları ile yargılamada alınan beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemiyorsa hangi beyana neden üstünlük tanındığının tartışılması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

4) Sanık Sami ve Cafer'in katılan Sezer'i, sanık Sami'nin katılan Duran'ı yaralamadan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; katılan Sezer'in yargılamadaki beyanında kendisine hakkında CMK'nin 231. maddesi uygulanan S.. S.. ve sanık Kadir'in; katılan Duran'ın yargılamadaki beyanında kendisine sanıklar Cafer ve Kadir'in vurduğunu beyan ettiği anlaşılmakla sanıklar Sami ve Cafer'in katılan Sezer'i yaralamadan, sanık Sami'nin katılan Duran'ı yaralamadan katılanların soruşturma aşamasındaki beyanları ile yargılamada alınan beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemiyorsa hangi beyana neden üstünlük tanındığının tartışılması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/350
Karar No: 2015/1092
Karar Tarihi: 30.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/350 E.  ,  2015/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait şirkette tır şöförü olarak çalışan sanığın, kendisine teslim edilen aracın mazotunu alarak hizmet nedeniyle güveni kullanma suçunu işlediği iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve şikayetçi beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "6 gün", “5 gün” ve "100 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2993
Karar No: 2011/2866
Karar Tarihi: 10.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2993 E.  ,  2011/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Tescil davasında Orman İdaresi taraf olup, uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastro çalışmaları yapılmış olduğuna ve hüküm Orman İdaresi tarafından da temyiz edilmiş bulunduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.