erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18339
Karar No: 2013/31986
Karar Tarihi: 19.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/18339 E.  ,  2013/31986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... kartı üyelik sözleşmesine istinaden davalının kefil olduğu üçüncü kişinin imzaladığı bireysel ürün ve hizmet sözleşmesinden doğan borcun ödenmemesi üzerine başlatılan takibe haksız şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece kısa karar ile davanın reddine hükmedilmiş, gerekçede ise hem takibe itirazın haklı olduğu hem de davanın İcra İflas Kanununda öngörülen 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı belirtilerek davanın reddine karar vermek gerektiği açıklanmıştır. 6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

2013/18339-2014/31986

Usule ilişkin ret sebebi varken esasa girilip değerlendirme yapılması mümkün bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da davanın hak düşürücü süreye uyulmadığı gerekçesi ile usulden mi yoksa esastan mı reddedildiğinin yazılmamış olması açık çelişki yaratmakta olup bu yönden usul ve yasaya uygun olmayan hükmün bozulması gerekir.

2- Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9797
Karar No: 2021/2892
Karar Tarihi: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9797 E.  ,  2021/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan ve değerlendirme tarihi olan 2017 yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre yapı sınıfları, bu yapı sınıflarına uygun birim fiyatları ve yaşları belirlenip buna göre yıpranma payı düşülerek, KDV eklenmeksizin değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda tespit edilen yapı bedeline KDV eklenmesi suretiyle bilimsel olmayan yöntemle hesap yapan rapor doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Fark bedele 11.03.2015 tarihinden son karar tarihi olan 07.01.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7254
Karar No: 2010/8125
Karar Tarihi: 12.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7254 E.  ,  2010/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 2058, 2003, 2151, 4665, 4424, 4678, 4687, 4693, 2909, 2096 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında murislerinin yanlış yazılan adının düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

HUMK’nun 388. maddesi gereğince hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

HUMK’nun 389. maddesinde de kararda iki tarafa yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür.

Hüküm fıkrası, kararın esası olup kanunda “hüküm” kelimesi yalnız hüküm fıkrası için kullanılmıştır. Bu nedenle, hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalıdır. Hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır.

Somut olay da, hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. ve 3. fıkrasında taşınmazların tapu malikinin baba adının “..." olarak tashihine karar verilmiş, ancak taşınmazlarda birden fazla malik bulunmasına rağmen hangi malikin baba adının tashihine karar verildiği yazılmamıştır. Hüküm HUMK.nun 388 ve 389. maddelerine aykırı tesis edilmiş ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Ayrıca mahkemece, dava konusu 4693 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş, 4424 parsel sayılı taşınmada ise “... kızı ...’nin” adının “... kızı ...” olarak düzeltilmesine karar verilmesine rağmen 4424 parselin tapu malikleri arasında ... kızı ... isminde kimsenin bulunmadığı gözden kaçırılmıştır.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu infazı olanaksız şekilde hüküm tesisi yasaya uygun düşmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 12.07.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/21915
Karar No: 2007/16568
Karar Tarihi: 28.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21915 E.  ,  2007/16568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :20.04.2005
Esas No: 2011/6602
Karar No: 2012/7154
Karar Tarihi: 21.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6602 E.  ,  2012/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Dikili Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.03.2008 gün ve 2008/87 Esas, 2008/83 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından sanığın nüfus kaydının getirtilmemesi, bu kayıt Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3943
Karar No: 2014/22325
Karar Tarihi: 11.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3943 E.  ,  2014/22325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/203 Karar no:2013/886

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davası ile, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.11.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı A.. Y.. ile vekili Av. S A..ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı S.. Y.. vekili Av. C.. Ç..Ç..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın kadın tarafından bağımsız olarak açılan ve birleştirilen nafaka davasının kabulü suretiyle tayin edilen nafakaya yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların boşanma davalarına ilişkin temyiz itirazları ile kocanın dava süresince kadına tahsis edilen konutun kira bedelinin 1/2'sinden sorumlu tutulmasına ilişkin temyizine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların karşılıklı olarak başkalarının yanında birbirlerini küçük düşürücü söz ve davranışlarda bulundukları ve karşılıklı olarak birlikte yaşamaktan kaçındıkları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikde bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında taraflar dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanma ve karşı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanma davalarının reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kocanın dava süresince kadına tahsis edilen konutun kira bedelinin 1/2'sinden sorumlu olacağına ilişkin Türk Medeni Kanununun 169. maddesi çerçevesinde alınan tedbir kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan ve incelenmeyen bölümü haricindeki kısımlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin Serkan'dan alınıp Aybike'ye verilmesine ve 1.100,00 TL. vekalet ücretinin de Aybike'den alınıp Serkan'a verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2014 (Salı)
Esas No: 2010/14070
Karar No: 2012/2451
Karar Tarihi: 28.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14070 E.  ,  2012/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (kredi kartının kötüye kullanılması)

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 504/3, 80, 522. maddeleri gereğince 9 ay 10 gün hapis ve 161 YTL adli para cezası ile cezalandırılması

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

765 sayılı TCK.nun 504/3 maddesi uyarınca tayin olunan temel adli para cezasının aynı yasanın 19. maddesi uyarınca 440 liradan az olamayacağının ve teselsül nedeniyle yapılan uygulamada nisbi nitelikte olan adli para cezasının arttırılamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki hapis cezası yanında tayin olunan adli nisbi para cezasına ilişkin olarak TCK.nun 504/3, 80 ile 522. maddelerinin adli para cezalarına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “TCK.nun 504/3. maddesi uyarınca 440 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 80. maddesi uyarınca adli para cezasının arttırılmasına yer olmadığına, aynı Yasanın 522. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 146 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/12414
Karar No: 2021/16765
Karar Tarihi: 22.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/12414 E.  ,  2021/16765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, alacak istemine istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hükmün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün, Dairemizin 03.02.2021 tarihli, 2020/3639 esas ve 2021/3432 karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3. maddesi gereğince 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/5. maddesi gereğince ise, ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

Dairemizin 03.02.2021 tarihli, 2020/3639 esas ve 2021/3432 karar sayılı bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle 6100 sayılı Kanun’un 373/5. maddesi gereğince Dairemizce yapılan incelemede; öncelikle Dairemiz bozma kararının 3 numaralı bendi yönünden İlk Derece Mahkemesince herhangi bir direnme gerekçesi yazılmadığı ve Dairemiz kararına neden katılınmadığının açıklanmadığı belirlenmekle birlikte hususta değerlendirme yapma yetkisinin Hukuk Genel Kuruluna ait olduğu anlaşılmıştır. Esasa gelince; dosya kapsamındaki muvazaa araştırmasının yeterli olmadığı ve özellikle davacının yaptığı işin yardımcı iş kapsamında olup olmadığı hususunda araştırma yapılması gerektiği, ayrıca işyeri devri kurallarına göre davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğünün sorumluluğunun devir tarihine kadar olan dönem ve devir tarihindeki ücretle sınırlı olduğu, devirden sonra gerçekleşen feshe bağlı olan ihbar tazminatı ile izin alacakları yönünden ise sorumluluğunun bulunmadığı, belirtilen sebeplerle Dairemizin anılan kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9694
Karar No: 2013/14022
Karar Tarihi: 26.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/9694 E.  ,  2013/14022 K.**

* MÜSTEHCENLİK

* ÇOCUKLARIN KULLANILMASI

* GÖRÜNTÜLERİN DEPOLANMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 226

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık C.. B..’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2010 gün ve 2010/104 Esas, 2010/266 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 226/3-c-2. maddesi gereğince hapis ve adli para cezasına birlikte hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik ceza belirlenmesi ve sanığın tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın çocuk pornografisine ilişkin görüntü indirdiğinin Avusturya İnterpolü tarafından ihbar edilmesi üzerine başlatılan soruşturmada, sanığın iş yerinde usul ve yasaya uygun olarak yapılan arama sonucu bilgisayarına el konulduğu, el konulan bilgisayar üzerinde yapılan incelemede 507 adet çocuk pornografisi ile ilgili müstehcen görüntüyü bilgisayarında depoladığının anlaşıldığı, bu eylemin TCK.nın 226/3-c 2. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu, görüntü sayısı gözetildiğinden sanığın bilinçsiz şekilde görüntüleri indirdiği şeklindeki savunmasının inandırıcılıktan uzak olduğu anlaşılmıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1671
Karar No: 2009/1791
Karar Tarihi: 27.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1671 E.  ,  2009/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

İHBAR EDEN :

... mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Bafra 2 Asliye Hukuk (Aile) ile Antalya 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan ... mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, malların korunması istenen ... Hakan Yaldız’ın anne ve babasının boşanması sonucu, velayeti baba ...’a verildiğinden, velayeti kullanan babanın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, baba ...’ın ikamet ettiği bildirilen Antalya adresinin boş olduğu bildirildiğinden, boşanma kararında belirtilen Bafra adresi ile anılan kişinin yerleşim yeri olarak adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde kayıtlı bulunan ... Sokak, No : 131 Bafra/Samsun adresine göre, uyuşmazlığın Bafra 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bafra 2. Asliye Hukuk. (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3034
Karar No: 2007/3238
Karar Tarihi: 25.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3034 E.  ,  2007/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 229 ada 59 parsel sayılı 10051 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan men'i müdahale davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin eşit hisselerle davacı ... ile davalı ... adlarına tescliline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillere göre Davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, Mahkemece, çekişmeli parselin eşit hisselerle Davalı ... ile kardeşi ... ’a ait olduğu, ... ’un gayri resmi eşi ... tarafından 1997 yılında ... ... hissesinin Davacı ...’a satıldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, Mahkemenin kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Nizalı parsel ile ilgili tespitten önce açılmış bir dava bulunduğundan, çekişmeli parselin malikhanesi açık bırakılmıştır. Malikhanesi açık bırakılan parselle ilgili yargılamada 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 30/2. maddesi gereğince taşınmazın gerçek malikinin resen araştırılıp belirlenmesi ve lehine tescil hükmü oluşturulması gerekir. Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarca, çekişmeli parselin ... ...’a ait olduğu, ... ...’un gayri resmi eşi Makbule Dağ tarafından taşınmazın tamamının 1997 yılında 7.12.1997 tarihli satış senedi ile Davacı ... ’a satıldığı beyan edilmiştir. Dosyada mevcut veraset ilamının incelenmesinden ... ’un 11.12.1993 yılında öldüğü, tek mirasçısının ... olduğu anlaşılmaktadır. ... ...’un gayri resmi eşi ....’ın yasal mirasçı olmaması nedeniyle taşınmazı 7.12.1997 tarihli satış senedi ile davacı ...’a satması hukuken sonuç doğurmayacağı gibi satış tarihi ile tespit tarihi nazara alındığında davacı ... lehine zilyetlikle mülk edinme şartları da gerçekleşmemiştir. Hal böyle olunca davalı ... adına tescile karar verilen çekişmeli taşınmazın yarı payının ... ... mirasçısı İsmihan Dağ adına tescile karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA 25.9.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.