Esas No: 2023/7120
Karar No: 2024/3263
Karar Tarihi: 08.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7120 E.  ,  2024/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/105 E., 2023/655 K.

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2020/137 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 30/2, 81/1, 21/2, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/105 Esas, 2023/655 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; olası kast hükümlerinin uygulanamayacağına, sanığın eylemini doğrudan kastla işlediğine, kabule göre de olası kastla az ceza verildiğine, yargılama giderlerinin fazla hesaplandığına,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; savunma ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile torunu olan maktulün ikamet ettikleri İstanbul'dan Tekirdağ'a birlikte geldikleri, sanığın aldığı bağ evi ve tarla ile ilgilenmek üzere bağ evine gittiği, maktulün de yüksek lisans öğrencisi olması nedeniyle dedesine bağ evine gelmeyeceğini söyleyerek yanından ayrıldığı, sanığın bağ evinde akşam saatlerinde tek başına uyuduğu, saat 23:30 civarlarında maktulün dedesinin bağ evine geldiği, bağ evinin dışında telefon ışığını gören sanığın korktuğu, yaşı nedeniyle kullandığı işitme cihazının kulağında takılı olmadığı, gelen şahsın kim olduğunu duyamadığı, gözüne de ışık gelmesi nedeniyle gelen şahsın kötü niyetli biri olabileceği düşüncesi ile ruhsatlı tabancası ile karşıdan gelen şahsa hedef gözeterek birden fazla el ateş ettiği, vücuduna üç mermi isabet eden maktulün tedavi gördüğü hastanede olay tarihinden 6 gün sonra ateşli silah mermi çekirdeği isabetine bağlı iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığın uzaktan gelen şahsın torunu olduğunu bilmediği, gece vakti olması, olay yerinin aydınlatmanın bulunmadığı ıssız bir alan olması, sanığın işitme cihazının takılı olmaması nedeniyle torununun sesini duyamamış olması hususları nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesi gereği şahısta hata hükümlerinin uygulama olanağı bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 81/1 maddesi gereği kasten öldürme suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiş, sanığın savunma hakkı ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine dair dosya kapsamında iş ve işleme rastlanmamış, meşru savunma koşullarının da oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya içeriğine göre; sanığın kalmakta olduğu bağ evinde tek başına bulunduğu sırada dışarıdan ses

duyması üzerine kapıya yöneldiği, daha önce yaşadığı tartışmalar nedeniyle korkup tabancasını yanına aldığını beyan ettiği, yaşı nedeniyle kullandığı işitme cihazını uyurken çıkardığı için olay anında kulağında işitme cihazının bulunmadığı, bağ evinin kapısından dışarıdan tarla içinden gelmekte olan şahsa seslendiği, "gelen şahsın ışık tuttuğunu, ses vermediğini, ses verse bile işitme cihazı takılı olmadığı için duymamış olabileceğini" beyan ettiği, telefonun ışığıyla şahsın yaklaşması sonucu şahsa hedef gözeterek birden fazla el ateş edip öldürdüğü olayda; sanığın gelen kişiyi görüp ateş ettiğine dair beyanları, birden fazla el ateş etmesi dikkate alınarak sanığın eylemini doğrudan kastla işlediği anlaşıldığından, kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen cezadan indirim yapılarak olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Yargılama giderlerinin toplamının 964,79 TL yerine 1314,79 TL olarak fazla hesaplanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numarada açıklanan "olası kast hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığının gözetilmemesi" ve "yargılama giderlerinde hesap hatası" nedenleriyle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/105 Esas, 2023/655 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.