erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/16219
Karar No: 2015/12676
Karar Tarihi: 07.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16219 E.  ,  2015/12676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli ve üst Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-) Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere, Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki Cumhuriyet savcılarının yargı çevresindeki Asliye Mahkemelerinin hükümlerine karşı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı, 29/01/2014 tarihinde verilen hükme karşı 04/03/2014 tarihli dilekçeyle yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-) Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 228 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1489
Karar No: 2021/11079
Karar Tarihi: 27.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1489 E.  ,  2021/11079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan temlik alan davacı ... vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 30/12/2019 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 27/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/423
Karar No: 2013/3133
Karar Tarihi: 18.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/423 E.  ,  2013/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ve sanık müdafiinin yüzüne karşı 19/10/2012 tarihinde verilen kararın, sanık müdafii tarafından 30/10/2012'de süresinde temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9573
Karar No: 2006/9360
Karar Tarihi: 12.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9573 E.  ,  2006/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**
Esas No: 2013/8387
Karar No: 2013/9968
Karar Tarihi: 27.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8387 E.  ,  2013/9968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.12.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satılarak giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMK.'nun 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu itibarla, paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olayda; dava dilekçesi ve duruşma gününün davalıya Tebligat Kanununun 16. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle öncelikle anılan madde uyarınca geçerli tebligatın ne şekilde olacağının irdelenmesi gerekmektedir.

Tebligat Kanununun 16. maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.

Eldeki davada davalılar ... ve ... çıkarılan tebligat incelendiğinde; dava dilekçesinin Tebligat Kanununun 16. maddesine göre

tebliğ edildiği, davalıların tebligat adreslerinin farklı olmasına rağmen 02.05.2012 tarihinde çıkartılan tebligatlara "kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmadığı için muhatapla aynı konutta oturan yeğeni ...imzasına tebliğ edildiğinin" yazıldığı, duruşma gününün de 7201 sayılı Tebligat Kanununun 16. maddesine göre tebliğ edildiği, davalıların tebligat adreslerinin farklı olmasına rağmen 11.06.2012 tarihinde çıkartılan tebligatlara "kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmadığı için muhatapla aynı konutta oturan yeğeni ... imzasına tebliğ edildiğinin" yazıldığı görülmüştür. Bir kişinin birden fazla adreste ve aynı günde sakin olarak gösterilmesi hayatın olağan akışına uygun değildir.

Bu durumda tebligat işleminin kanuna uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Davalılar ... ve ...'e usulüne uygun tebligat yapılmaksızın yokluklarında yargılama yapılarak 6100 sayılı HMK’nun 27. maddesi hükmüne aykırı şekilde hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 27.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/20451
Karar No: 2024/17025
Karar Tarihi: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20451 E.  ,  2024/17025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/1305 E., 2022/3054 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.11.2022 tarihli ve 2022/1305 Esas, 2022/3054 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 21.11.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/17276
Karar No: 2010/29811
Karar Tarihi: 13.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17276 E.  ,  2010/29811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı çeklerin arka yüzleri ile okunaklı onaylı örnekleri ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11519
Karar No: 2013/12495
Karar Tarihi: 04.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11519 E.  ,  2013/12495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, traktörünün çalışmasına engel olması nedeniyle tarlası ile katılanın tarlası arasındaki boşlukta bulunan çalıları temizlemek amacıyla tutuşturduğu, her iki tarla arasında bulunan ve bir kısmı katılanın arazisinde kalan meşe ve erik ağaçlarının ateşten etkilendikleri, kısmen yandıkları, yine katılanın buğday ekili tarlasının da kısmen zarar gördüğünün iddia edildiği olayda,

İddianame anlatımı, nitelendirme ve temyizin kapsamına göre, ... Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/29130
Karar No: 2012/15508
Karar Tarihi: 26.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/29130 E.  ,  2012/15508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç delillerini yok etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kısa kararın bulunduğu 10.07.2008 tarihli oturuma ait tutanağın 1. ve 2. sayfası ile 27.05.2008 tarihli oturuma ait tutanağın zabıt katibi tarafından imzalanmadığı, bu nedenle resmi belge niteliği taşımadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın eksik işlem giderildikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26.06.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Asıl karar olan kısa kararın verildiği 10.7.2008 günlü oturuma katılan katibin, kararın ilk iki sayfasında imzası bulunmamaktadır. 5271 sayılı CYY’nın 219/1 nci maddesindeki düzenlemeye göre, “Duruşma için tutanak tutulur. Tutanak, mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır”.

Diğer yandan, “Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabilir” (CYY, m.222/1).

“Duruşma tutanağının başlığı” altında da, “zabıt kâtibinin adı ve soyadı”nın yer alacağı belirtilmektedir (CYY, m.220/1-c).

Tüm bu düzenlemeler, hukukumuzda tutanak, hem yargılama, hem de diğer delillerin kayıt altına alınması bakımından büyük öneme sahiptir.

Tutanağın bu şekilde sıkı kayda bağlanmasının nedeni, delil olarak kullanılmasıdır. Eğer tutanak, maddedeki bu özellikleri taşımıyorsa, delil gücü olmaz ve hükümde esas alınamaz. Tutanağın içeriğinin doğru olup olmadığı konusu kamu düzeninden olup, re’sen dikkate alınması gerekmektedir.

Tutanağın hukuka uygun olmaması delil olarak kullanılamayacağını (CYY, m. 206/1-a) ve hükme esas alınamayacağını göstermektedir (CYY,m.217/2).

Somut olayımızda, esas karar olan kısa kararın verildiği, mütalaanın yer aldığı, 10.07.2008 günlü duruşma tutanağının ilk iki sayfasında katip imzasının olmaması karşısında, bu tutanağın delil gücü bulunmamaktadır. Delil gücü bulunmayan tutanağın, duruşma tekrarlanmaksızın imzalatılması suretiyle eksikliğinin giderilmesinin bu tutanağa delil gücü vermesi mümkün değildir.

Bu nedenle, temyiz incelemesi sırasında, esasa etkili ve hükme esas alınan imzasız belgelerin imza eksikliği tamamlattırılarak hukuka uygun hale getirilmesinin, esas mahkemesinin karar vererek el çektiği evrakları tamamlamak suretiyle eksikliğini gidermesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, yüksek çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir. 26.06.2012
Esas No: 2014/7599
Karar No: 2014/12351
Karar Tarihi: 09.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7599 E.  ,  2014/12351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yaşlılık ve hastalığı nedeniyle kısıtlı adayının vesayet altına alınması talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27862
Karar No: 2015/39107
Karar Tarihi: 01.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27862 E.  ,  2015/39107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Başka suçtan aynı yer cezaevinde hükümlü bulunan sanık ...'ın, 14.10.2010 tarihli karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Kayden suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık... hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3-Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1677
Karar No: 2019/7598
Karar Tarihi: 17.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1677 E.  ,  2019/7598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/527-2018/433

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamından sonra davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde bir önceki bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediği, bozma ilamında bilhassa belirtilen husus hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmayan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple özellikle titreşim yaratarak sigortalının düşmesine sebep olduğu belirtilen kepçe operatörünün davranışı değerlendirilerek, davaya konu olayda kusurunun bulunup bulunmadığı konusunda, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve dosya içinde bulunan diğer kusur raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi de bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle davacı kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Belediye Başkanlığı'na iadesine, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/16904
Karar No: 2019/10003
Karar Tarihi: 13.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16904 E.  ,  2019/10003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20.04.2015 tarihinde temyiz eden müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 13/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/19719
Karar No: 2024/17024
Karar Tarihi: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19719 E.  ,  2024/17024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.10.2022

EK KARAR SAYISI : 2021/252 E., 2021/931 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.10.2022 tarihli ve 2021/252 Esas, 2021/931 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 07.10.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.