erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9926
Karar No: 2017/3419
Karar Tarihi: 23.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9926 E.  ,  2017/3419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.10.2015 gün ve 2014/10880 Esas, 2015/6329 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı borçlu aleyhine tazminat davası açıldığını, dava açıldıktan sonra satışa konu bağımsız bölüm üzerine davalı lehine 29.12.2004 tarihinde 65.000,00 TL bedelli ipotek tesis edildiğini, mahkemece yapılan yargılamada müvekkili lehine tazminata hükmedildiğini, bedelin tahsili amacıyla Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5790 E. sayılı dosyası üzerinden takip başlatıldığını, borçlu adına kayıtlı taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde davalı ipotek alacaklısı ...'nın 1. sırada, müvekkilin ise 2. sırada yer aldığını, müvekkilinin ilama dayalı alacağının dava açma tarihinin ipotek tesis tarihinden önce olduğunu, ipotek tesis işleminin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5790 E. sayılı dosyası üzerinden düzenlenen 10.08.2012 tarihli derece kararına gerek sıra, gerekse alacağın gerçekte var olmadığına ilişkin itirazlarının kabulü ile, davalı tarafın sıra cetvelinden silinmesine, sıra cetvelinin yeniden düzenlenerek, müvekkilinin alacağının 1. sıraya konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın 7 günlük yasal süre içinde açılmadığını, müvekkili ile asıl ... arasında yapılan ipotek tesis işleminin muvazaalı olmadığını, davacı tarafın iddialarını yazılı delillerle ispatı gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin 25.09.2014 tarih ve 2012/475 E., 2014/607 K. sayılı ilamı ile davanın kabulüne dair verilen kararı davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine, Dairemizin, 07.10.2015 tarih ve 2014/10880 E., 2015/6329 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8237
Karar No: 2014/40
Karar Tarihi: 02.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/8237 E.  ,  2014/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 52, 50/1-a, 52-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 61/9. maddesindeki adli para cezasının alt sınırının suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamayacağına ilişkin düzenlemenin maddede seçimlik ceza öngörülmesi durumunda uygulanabileceği, TCK'nın 289/1. maddesinde ise adli para cezasının seçenek olarak öngörülmediği gözetilmeden, mahkemece cezanın asgari hadden tayin edileceğinin kabul edilmesine rağmen hükmedilen temel adli para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine TCK'nın 61/9. maddesine yanlış anlam verilerek 90 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün para cezası 5 gün olarak belirlenip TCK'nın 52. maddesi gereğince de gün para cezasının günlüğü 20.00 TL hesabı ile çevrilerek sonuç adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16158
Karar No: 2012/2525
Karar Tarihi: 09.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16158 E.  ,  2012/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ... tarafından ihale ile alınan orman kesim işinde çalışırken diğer davalı ...’ın kesilmiş olan ağaçları traktörle çektiği esnada ayağının ağacın altında kalarak ezildiğini, davalıların meydana gelen kaza nedeni ile kusurlu olduklarını ileri sürerek, uğramış olduğu maddi ve manevi zararlar nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 3.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davada görevli mahkemenin İş Mahkemesi olduğu kabul edilerek, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu gereğince, kural olarak iş sözleşmesi gereğince çalışan işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlıklarda İş Mahkemesi görevlidir. Ne var ki, İş Kanunu kapsamında bulunmayan işlerin sayıldığı, 4857 Sayılı İş Kanununun 4.maddesinin (b) bendinde, 50’den az işçi çalıştıran tarım ve orman işlerinin yapıldığı iş yerlerinde ve işletmelerinde İş Kanunu hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülmüştür. Bu durumda davacının çalıştığı işyerinde ancak 50’den fazla işçinin çalışması durumunda, davada görevli mahkemenin İş Mahkemesi olduğu, aksi halde ise uyuşmazlığın çözümünün genel mahkemeye ait olduğu kabul edilmelidir. Dava konusu olayda ise davacının orman işçisi olarak çalıştığı işyerinde kaç işçinin çalıştığı anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece açıklanan bu husus araştırılarak, sonucuna göre mahkemenin görevli olup olmadığına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile görevsizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25346
Karar No: 2016/880
Karar Tarihi: 26.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/25346 E.  ,  2016/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında... İş Mahkemesi'nden verilen 29.11.2013 günlü ve 2010/218-2013/818 sayılı hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin 09.06.2015 tarihli geri çevirme kararıyla,

1-Hükme esas alınan .... İş Mahkemesi'nin 2005/213 Esas, 2007/252 Karar sayılı dosyasının kesinleştirildikten sonra gönderilmesinin istendiği,

2-Sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik tespit kararında 01.06.2006 tarihinde kontrol muayenesi öngörüldüğünden, sigortalının kontrol muayenesi sonucunda iş göremezlik oranında bir değişiklik olup olmadığı sorularak değiştiği takdirde, değişen ilk peşin değer cetveli Kurum'da celbedilerek, gelir kesildiği takdirde fiili ödeme miktarı sorularak cevabi yazı gönderilmesinin istendiği anlaşılmıştır.

Geri çevirme sonrası dosyaya eklenen Kurum cevabi yazısında fiili ödeme miktarına dair bir açıklama bulunmadığından, gelir kesildiği takdirde fiili ödeme miktarı sorularak cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12052
Karar No: 2011/821
Karar Tarihi: 04.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12052 E.  ,  2011/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk ve Küçükçekmece 3.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalılar ... ile... üzerine kayıtlı olan çocukların anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Küçükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi talebini içerdiği belirtilip, bu tür davalara bakmak görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nesebe yönelik olmayıp, sadece nüfusta yanlış beyana dayalı kaydın düzeltilmesine ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava ile davalılar ... ve...'nın evlilik dışı birlikteliklerinden olan ... ve...'ın, anılan davalıların evlenememeleri üzerine, ...'ın anne ve babası olan diğer davalılar ... ile ...'in üzerlerine kayıt edildiği belirtilip, ... ve ...'ın davalılar ... ve ... üzerindeki nüfus kaydının iptali ile anne ve baba adının ... ve ... olarak düzeltilmesine karar verilmesi istenmiştir.

Davada nüfusta ... ve ...'ın evlilik içinde doğum nedenine dayalı olarak nüfusa tescil edilen ... ile ...'ın gerçek babalarının ... olmadığı da iddia edildiğinden dava soybağının reddi ve buna ilişkin olarak nüfusta kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir. Soybağının reddine ilişkin hükümlerin inceleneceği mahkemede Aile Mahkemesi olduğundan uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Küçükçekmece 3.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27147
Karar No: 2013/1387
Karar Tarihi: 29.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27147 E.  ,  2013/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yatırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1) Münavebe ürünleri olarak alınan kavun için; kavun hasadının yoğun olarak yapıldığı Temmuz-Ağustos-Eylül ayları ortalaması olan 1,15 kg/TL birim fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği gözetilmemesi,

2) Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz üzerinde .... lehine tesis edilmiş irtifak hakkı bulunduğu anlaşıldığından, söz konusu irtifak hakkı nedeniyle değer kaybı olacağı gözetilip, hesaplamada dikkate alınması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu fazla bedele hükmedilmesi,

3) Dava konusu taşınmazın mutlak koruma alanında kalan 6.723,18 m2'lik bölümünün bedeline hükmedilmesi gerekirken, tamamının bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2015/23387
Karar No: 2015/26075
Karar Tarihi: 30.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/23387 E.  ,  2015/26075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı S... adına Avukat E.. ile davalılar A... adına Avukat S. ve E.. aralarındaki dava hakkında Denizli 3. İş Mahkemesinden verilen ...... tarihli ve ....... esas, ........ sayılı kararın Dairenin ...... tarihli ve ..... esas, ..... karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir. Süresi içinde davalı A.. avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesi hükmünce iş mahkemelerinin kararlarına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği cihetle davalı A... vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/13151
Karar No: 2021/2151
Karar Tarihi: 25.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/13151 E.  ,  2021/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi ... mahallesi 14935 ada 39 (eski 2563) parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1143
Karar No: 2011/10216
Karar Tarihi: 12.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1143 E.  ,  2011/10216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ferizli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.07.2009 tarih ve 2009/6 - 2009/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 18/11/2008 tarihli ortaklar kurulu kararıyla şirketin faaliyetine devamında fayda görülmediğinden tasfiyesine karar verildiğini ve tasfiye memuru olarak ...'ün atandığını, kararın toplantı ve karar yeter sayısına riayet edilmeden alınmış olduğunu, ...'ün şirket ortağı olduğundan tasfiye işlemlerini adil bir şekilde yürütemeyeceğini ileri sürerek tasfiye kararının iptalini, aksi halde şirket ortağı olmayan üçüncü bir kişinin tasfiye memuru olarak atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket tasfiye memuru, şirket sermayesinin 400 pay olup, toplam 392 paya sahip 7 ortağın tasfiye kararında imzasının bulunduğunu, toplantı ve karar yeter sayısının sağlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davalı şirketin 400 paya ayrılmış sermayesinin bulunduğu, toplam 392 paya sahip 7 ortağın tasfiye kararına iştirak etmesi suretiyle kararın TTK’nun 549/2. maddesine uygun olduğu gerekçesiyle tasfiye kararının iptaline yönelik davanın esastan reddine, tasfiye memurunun değiştirilmesine yönelik talebin de husumetin tasfiye memuru olan ...'e yöneltilmemiş olması nedeniyle pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/492
Karar No: 2011/1908
Karar Tarihi: 04.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2011/492 E.  ,  2011/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

( Tüketici Mahkemesi S. )

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin olarak açılan davada Burdur Sulh Hukuk ve Burdur 2. Asliye Hukuk ( Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla ) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, banka kredi kartı sözleşmesinden doğan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Burdur Sulh Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla ) ise, banka kredi kartı borcundan kaynaklanan uyuşmazlığın 5464 sayılı Banka Kredi Kartları Kanunu'na göre genel görevli mahkemelerde çözümlenmesi gerektiğini belirterek, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır. Dava kart çıkaran kuruluş tarafından açılmıştır. 1 Mart 2006 tarihinde yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kredi Kartları Kanunu’nun 44/2. maddesi “Kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun görev ve yetkiye ilişkin hükümleri uygulanır” hükmünü getirmiştir. Bu madde hükmü ile, kart çıkaran kuruluşlar tarafından açılan davanın genel mahkemelerde görüleceği belirtilmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın, dava değerine göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Burdur Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4289
Karar No: 2012/8588
Karar Tarihi: 07.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/4289 E.  ,  2012/8588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz eşyaların ve düğünde takılan takıların iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama usullerine dair Kanunun 4.maddesinde 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395 md.) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı ve geçici 1. maddesi ile de daha önce açılan davalarında Aile Mahkemelerine devri gerektiği hükme bağlanmıştır.

Olayımıza gelince; çeyiz eşyalarının takıların iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, bağımsız Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde ise Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekmektedir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanunun 226. maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu maddenin Türk Medeni Kanununun 2. kitabında yer aldığı ve Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24110
Karar No: 2016/7773
Karar Tarihi: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24110 E.  ,  2016/7773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Emsal Taşınmazın arsa emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın arsa emlak vergi değeri arasında fahiş bir fark bulunduğundan yapılan emsal incelemesi inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerektiğinden, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.