erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/21891
Karar No: 2017/83
Karar Tarihi: 16.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/21891 E.  ,  2017/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin- 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği ile tebligat parçasının dosyaya eklenmesi,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, duruşma talebinin tebligat eksikliği giderildikten sonra değerlendirilmesine, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29492
Karar No: 2014/23237
Karar Tarihi: 19.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29492 E.  ,  2014/23237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/252270

Mahkemesi :Kumru Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :16.04.2013

Numarası :2012/154 - 2013/160

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü gündüz saat 13:40 sıralarında bulutlu havada, meskun mahal dışında, bölünmemiş, 2 yönlü, 7 metre genişliğindeki yüzeyi ıslak, asfalt kaplama, hafif eğimli, korkuluklu sert virajlı yolda idaresindeki kamyonetle seyir halinde bulunan sanığın, ani fren tedbirine başvurmasıyla birlikte aracın direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve şerit ihlali yaptığı, karşı yönden idaresindeki kamyonetle seyreden katılan M.. O..'ın aracına tam kusurlu olarak çarptığı olayda; aracın hızına dair mekanik bir tespit yapılmadığı gibi kaza tespit tutanağında kazaya etken araç kısımlarında da herhangi bir işaretlemenin yapılmamış olması, sanığın aracın ön frenlerinin tuttuğuna dair aksi kanıtlanmayan savunması ve karşıdan gelen aracın dönemeci biraz içerden alarak kendi şeridine girmesi üzerine bu araca çarpmamak için ani fren tedbirine başvurmuş olması şeklindeki beyanı nazara alındığında, neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket ettiğine dair delil bulunmayan, objektif olarak öngörülebilecek neticeyi dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışıyla öngöremeyen sanık hakkında tayin olunan temel cezada bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

3- Sanığın sürücü belgesinin suç tarihinde geçerli olup olmadığı araştırılarak, onaylı örneği dosyaya getirtilmeden, yazılı şekilde geri alınmasına karar verilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8796
Karar No: 2017/2452
Karar Tarihi: 27.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8796 E.  ,  2017/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine .... İcra Müdürlüğünün 2014/3810 esas sayılı takip dosyası ile 20.01.2014 vade, 20.12.2013 tanzim tarihli 3.750.000,00.- TL bedelli bonodan dolayı kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibine geçildiğini, müvekkilinin davalı alacaklıya karşı hiçbir borcu bulunmadığı gibi davalı alacaklı ile müvekkili arasında herhangi bir hukuki ilişkinin de olmadığını, dava konusu bono üzerinde müvekkili adına atılmış bulunan imzanın müvekkiline ait olmadığından müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline, alacağın % 20'sinden az olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bononun sahte olmayıp davacının eli ürünü olduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, takibe ve davaya konu bononun başka amaçla imzalanmak üzere hazırlanan belgenin imza attırılmak istenen bölümünün kesilerek boşluk oluşturulduğu, bir bölümü üst belgedeki boşluğa denk gelecek şekilde belgenin altına başka bir belgenin yapıştırıldığı, her iki belge birbirinden ayrıldıklarında üst belgedeki imzanın denk geleceği bölümün kesilip boşluk haline getirildiği, başka üst belgeye imza attığını düşünen kişinin bu yöntemle gerçekte üst belgenin altına saklanan belge üzerine imza atmasının sağlandığı, dolayısıyla üst belgeye imza atan davacının bono düzenleme kastı olmadığı halde hile ve desise kullanılarak ve üst belgeye attığı imza kullanılmak suretiyle keşidecinin iradesi sakatlanmak suretiyle bono oluşturulmak suretiyle borçlandırıldığı, benimsenen ... Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi'nin 01.02.2016 tarihli raporu gereğince davanın kabulüne, alacağının bulunmadığını bildiği veya bilmesi gereken bir durumda olduğu halde, icra takibine girişen alacaklının davacı-borçlu aleyhine takip yapmakta kötü niyetli olduğu anlaşıldığından asıl alacak miktarı üzerinden %20 kötü niyet tazminatı ödemesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4601
Karar No: 2018/14429
Karar Tarihi: 14.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/4601 E.  ,  2018/14429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları....'nin maliki olduğu 40 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının yer almadığını ileri sürerek, taşınmazın mirasbırakanları ... oğlu ... ....'ye ait olduğunun tespiti ile tapu kaydına baba adının eklenmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle taşınmazın tapu kaydının malik hanesinin .... oğlu... olarak tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9060
Karar No: 2014/2683
Karar Tarihi: 07.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9060 E.  ,  2014/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013 (Ek Karar 22.07.2013)

NUMARASI : 2012/31-2013/218

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekilince temyizi üzerine mahkemece 22.07.2013 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.820,00 TL’dir

Temyize konu edilen miktarın 803,11 TL olması nedeniyle 20.05.2013 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 22.07.2013 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 22.07.2013 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13697
Karar No: 2017/24192
Karar Tarihi: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13697 E.  ,  2017/24192 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2014/9407
Karar No: 2016/6700
Karar Tarihi: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9407 E.  ,  2016/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat ve birleşen tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil şirkete “Kobi Paket Sigorta Poliçesi” ile sigortalı olan işyerinde çıkan yangında işyerinde emtiada ve demirbaş ve dekorasyonda hasar oluştuğunu, bodrum kattan geçen elektrik dağıtım kablosunun aşırı akım nedeniyle ısınarak kumaş deposu olarak kulanıldığı, bodrum katında bulunan raflara dizili kumaşları tutuşturması sonucunda yangının meydana geldiğini, sigortalıya 350.451,00 TL ve sigortalı işyerinin temizliğini ve dekorasyon işlerini yapan dava dışı ... firmasına 30.227,00 TL olmak üzere toplam 380.678,00 TL ödeme yapıldığını, zarardan elektrik dağıtım kablosunun bakım ve onarımını yapmayan davalının sorumlu olduğunu, rücu haklarının doğduğunu belirterek toplam 380.678,00 TL'nin ödeme tarihlari olan 12.05.2011 ve 18.05.2011 tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekil şirketin kiracısı olduğu sigortalı işyerinde çıkan yangının sebebinin işyerinin bodrum katından geçen davalıya ait elektrik kablosunun olduğunu, abonelik hatlarını denetlemeyen ve gerekli bakımları yapmayan davalının zaradan sorumlu olduğunu, zararın 934.293,62 TL olduğunu, dava dışı sigorta şirketinden toplam 380.678,00 TL tahsil ediliğini belirterek bakiye 553.615,62 TL'nin KDV de dahil edilerek avans faizi ile brilikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, iş bu dava asıl dava ile birleşmiştir.

Davalı ... vekili, yangının davalının kulanımındaki elektrik kablosunun aşırı akım yüklenmesinden ısınarak kısa devre yapmasından kaynaklandığını, zarardan gerekli özenli kullanımı göstermeyen davacının sorumlu olduğunu, müvekil şirketin sorumlu olmadığını, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Asıl davanın kabulüne, 350.451,00 TL'nin ödeme tarihi olan 12.05.2011 tarihinden, 30.227,00 TL'nin ödeme tarihi olan 18.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile brilikte davalıdan tahsiline, Birleşen davanın kabulüne, 553.615,62 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile brilikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 47.826,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ....'den alınmasına 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2334
Karar No: 2022/6398
Karar Tarihi: 31.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2334 E.  ,  2022/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 30/06/2021 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 06/08/2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 31.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8923
Karar No: 2009/21806
Karar Tarihi: 16.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/8923 E.  ,  2009/21806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı anne, velayeti kendisine bırakılan ...ile birlikte ..’da, davalı baba ise Türkiye’de yaşamaktadır. Tarafların ayrı ülkelerde oturmaları ve tarafların ve çocuğun yaşama şartları dikkate alındığında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun menfaatine uygun düşmediği anlaşılmaktadır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK. md. 438/7)

SONUÇ. Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının 2. maddesinin tamamının hükümden çıkartılmasına, yerine ikinci madde olarak “20 Temmuz saat 10.00 ile 20 Ağustos saat 16.00 saatleri arasında müşterek çocuk ...ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına” sözlerinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.12.2009 (Çrş.)
Esas No: 2011/6708
Karar No: 2011/7218
Karar Tarihi: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6708 E.  ,  2011/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2011
Esas No: 2013/17137
Karar No: 2014/10590
Karar Tarihi: 02.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17137 E.  ,  2014/10590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/128228

Mahkemesi : Köyceğiz Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 05/03/2013

Numarası : 2012/359 - 2013/80

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, saat 00:15'te trafik ekiplerinin dur ikazına uymadan yoluna devam eden, ters yönlü yola girerek kolluk görevlilerinden kaçmaya çalışan sanığın saat 01:45 te yakalandığı, saat 02:00'da yapılan ölçüm sonucunda 0.92 Promil alkollü olduğu tespit edildiği, vücuttaki alkol düzeyinin geçen her saatte 0.15 promil azaldığı bilindiğine göre, olay sırasında yaklaşık 1.18 promil allkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.