Esas No: 2022/12852
Karar No: 2023/4034
Karar Tarihi: 07.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12852 E.  ,  2023/4034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1702 E., 2022/1933 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul ... 15. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/839 E., 2021/77 K.

Taraflar arasındaki kira ilişkisinden kaynaklı temerrüt nedeniyle tahliye talebi konulu davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacının davasının kabulü ile akdin feshine ve davalının takibe konu mecurdan tahliyesine karar verilmiştir.

Kararın borçlu/kiracı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu/kiracı tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;

1. 01.04.2019 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile "Batı Mah. Hatboyu Cad. No:31 Pendik/İST" adresindeki dükkan aylık 25.000 TL kira bedeli ile borçluya kiraya verildiği,

2. Kira sözleşmesinin ilk sayfasında "kira karşılığının ne şekilde ödeneceği" başlıklı bölümde kira bedellerinin her ayın dördüncü günü mesai bitimine kadar peşinen ödeneceği kararlaştırıldığı,

3. Buna rağmen davalı/borçlu 2019 yılı Kasım ayından başlayarak 2020 yılı Haziran ayı dahil toplam 8 aylık kira bedelini ödemediği, işbu sebeple davalı/borçlu aleyhine ... 9. İcra Müdürlüğünün 2020/8358 Esas sayılı dosyası ile haciz ve tahliye talepli icra takibi başlatıldığı,

4. Anılan takipte ödeme emrinin 23/06/2020 tarihinde borçlu tarafa tebliğ edilmiş olmasına karşın otuz günlük ödeme süresi içerisinde herhangi bir ödeme yapılmadığı gibi icra dosyasına itirazda da bulunulmadığı şikayetleri ile borçlu/kiracının anılan mecurdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalıya/Borçluya usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı, dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edildiği, davalı tarafın duruşmaya katılmadığı ve yazılı bildirimde de bulunmadığı, yargılamanın davalı tarafın yokluğunda devam ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı alacaklının haciz ve tahliye istemli kira alacaklarının tahsili için, icra takibine geçtiği, davalının itirazda bulunmaması nedeniyle takibin kesinleştiği yasal 30 günlük süre içinde ödemede bulunmaması nedeniyle de borçlunun temerrüde düştüğünün sübuta erdiği gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile akdin feshine ve davalının takibe konu mecurdan tahliyesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu/kiracı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu vekili istinaf dilekçesinde;

1. Davacı şirketin şikayete konu taşınmazı ayıplı olarak teslim ettiği ve taşınmaz için ciddi masraf yapıldığı,

2. Anılan taşınmaz için işletme ruhsatı alınamadığı, işletmeye açılamaması ve yapılan masraflar ve pandemi koşulları nedeni ile kiraların aksamaya başladığı,

3. Fakat 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 2. Maddesiyle " 1/3/2020 tarihinden 30/6/2020 tarihine kadar işleyecek iş yeri kira bedelinin ödenememesi kira sözleşmesinin feshi ve tahliye sebebi oluşturmaz." şeklinde yasal düzenleme yapıldığı, işbu yasal düzenlemeye aykırı olarak borçlu şirket aleyhine 01.03.2020 ve 30.06.2020 dönemi kiralarını da kapsayacak şekilde "Adi Kiraya ve Hasılat Kiralarına Ait Takip" yolu ile icra takibi başlatıldığı ve iptali gerektiği,

4. Ayrıca MK. 2/2 hükmü karşısında açık bir şekilde Hakkın Kötüye Kullanılması yasağı kapsamına giren bir tutum olduğu, böyle bir düzenleme olmamış olsaydı dahi Covid 19 Salgını karşısında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Aşırı İfa Güçlüğü" başlıklı 138. Maddesi karşısında borçlu şirket adına TBK.138.madde gereğince Uyarlama Davası açacaklarından borçlu şirketin ekonomik mahvına sebebiyet verilmesi adına söz konusu Tahliye Kararını kaldırmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takibin konusunu 2019 yılı Kasım Bakiye kira bedeli ile Aralık ayı kira bedeli ve 2020 yılı Ocak- Şubat- Mart- Nisan- Mayıs- Haziran ayları kiralarının oluşturduğu, kiralananın iş yeri niteliğinde olduğu, anılan yasa maddesi uyarınca takibe konu edilen 2020 yılı Mart-Nisan- Mayıs- Haziran aylarında işleyen kira alacakları yönünden tahliyeye karar verilemez ise de, 2019 yılı Kasım- Aralık ile 2020 yılı Ocak- Şubat aylarına ilişkin kira bedelleri yönünden tahliyeye karar verilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu/kiracı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu vekili temyiz dilekçesinde; yargılama devam ederken davacı/kiralayan/alacaklı ile borçlu/kiracı/davalı arasında hem kira borçları hem de tahliye konusunda anlaşma sağlandığı, borçlu şirketin de anlaşmaya uygun olarak ödemelerini yaptığı ve ayrıca ibraname de imzalandığı, belirtilerek temyiz taleplerinin kabulü ile BAM kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira ilişkisinden kaynaklı temerrüt nedeniyle tahliye talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 269/a ile 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici 2. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı/borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.