Esas No: 2019/9587
Karar No: 2019/19767
Karar Tarihi: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9587 E.  ,  2019/19767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında, olay günü saat 00.10 sıralarında hastane güvenliğinin kendisini arayarak hırsızlık olayını haber verdiğini belirttiğinin, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 19:44’ten itibaren başladığının anlaşılması karşısında, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının suça sürüklenen çocuk lehine gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği halde, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

b- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c- UYAP’tan yapılan inceleme ile suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 01.03.2018 tarih, 2017/629 Esas ve 2018/181 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen ...Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 21/06/2016 tarihli raporu doğrultusunda ceza ehliyeti bulunmadığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi,

d- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar varsa da, atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde belirtilen “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” nesnel koşulunun bulunmadığı, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen şekilde “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “suça sürüklenen çocuk hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği için tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

e- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin ''TCK'nın 116/2-4'' maddesi yerine, ''116/2-h'' olarak gösterilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.