erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/9657
Karar No: 2018/584
Karar Tarihi: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9657 E.  ,  2018/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 11.07.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2642
Karar No: 2018/2830
Karar Tarihi: 26.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2642 E.  ,  2018/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Davacı vekilinin UYAP sistemi üzerinden mahkemeye gönderdiği 15.12.2016 tarihli vekillikten çekilme dilekçesinin ve gerekçeli kararın davacıya tebliğ edilmediği görülmektedir.

Davacı ...’a yöntemince gerekçeli karar ve aşamalarda istifa eden vekilinin istifa dilekçesinin 7201 sayılı yasanın 10. maddesi dikkate alınarak öncelikle dava dilekçesinde belirttiği ... No:14 ... adresine tebliğ edilmesi,aksi durumda davacının adres kayıt sistemindeki adresine gerekçeli karar ve istifa eden vekilin istifa dilekçesinin 7201 sayılı yasanın 21/2. maddesine göre tebliğ edilerek tebligat parçası eklendikten ve temyiz süresi geçtikten sonra, gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilip gönderilmek üzere,dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19513
Karar No: 2014/3034
Karar Tarihi: 05.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19513 E.  ,  2014/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Sulh Hukuk Mahkemesi ve Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi istenmekle gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi, davalının üyeliği devrettiği iddiası bulunup öncelikle üyeliğin devam edip etmediğinin tartışılacağı ve Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; dava tarihinde geçerli olan 1086 sayılı HUMK uyarınca dava değerinin sulh hukuk mahkemeleri için belirlenen sınırın altında olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava, birikmiş kooperatif aidatı alacağının kooperatif üyesi olan davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davalının üyeliği devrettiği savunması bulunmaktadır. Bu haliyle uyuşmazlık 1163 sayılı Kooperatifler Yasasından kaynaklanmaktadır.

1163 Sayılı Kooperatifler Yasası'nın 17. maddesinde kooperatiften çıkan ortakların hakları, 99. maddesinde ise bu yasadan doğan uyuşmazlıkların ticari dava olduğu olduğu hususları düzenlenmiş, ise de yasanın uygulanmasından doğan davaların mutlak ticari davalardan olduğu konusunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Bu halde görevli mahkemenin dava tarihi itibariyle dava değerine göre belirlenmesi gerekir.

Dava tarihi ve değeri itibariyle uyuşmazlık Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanında bulunduğundan uyuşmazlığın İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5879
Karar No: 2016/8684
Karar Tarihi: 06.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5879 E.  ,  2016/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasına yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan kararın deneme süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu "hükmün açıklanmamasına yer olmadığına" dair mahkemenin ek kararının 5271 sayılı Yasanın 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığından, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğu, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, sanığın başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, dosya hakkında inceleme yapılması için itiraz merciince gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17676
Karar No: 2018/6163
Karar Tarihi: 14.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17676 E.  ,  2018/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanunun'nun 119. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar tek tek sayılmıştır. 119. maddenin (1.) fıkrasının e bendinde "davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin", f bendinde ise, "iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin" belirtilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Tarafların dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırmaları gerekir. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur (HMK m. 194). Somut olayda taraflar dilekçeler aşamasında tanık deliline açıkça dayanmamıştır. Bu sebeple davacı kadının tanıklarının beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulamaz. O halde davacı kadının boşanma davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2018(Pzt.)
Esas No: 2015/1315
Karar No: 2015/3208
Karar Tarihi: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1315 E.  ,  2015/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasındaki yönetim hizmet sözleşmesinin mutlak butlan nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

HMK.’nın 22/II. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/09/2014 günlü kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, yargı yeri belirleme olanağı bulunmayan dosyanın, davanın niteliği de gözetilerek, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı İş Bölümü Kararı uyarınca temyiz incelemesinin Dairemizin görevi dışında olup ... Dairesine ait olduğu düşünüldüğünden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 01/04/2015 tarihli ve 6644 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 60/3. maddesi uyarınca görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE 17.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19927
Karar No: 2010/19831
Karar Tarihi: 16.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/19927 E.  ,  2010/19831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca 120 gün adlî para, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 52. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 yeni Türk lirasından hesaplanarak 2.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair DİDİM (YENİHİSAR) Sulh Ceza Mahkemesinin 09/04/2008 tarihli ve 2006/644 esas, 2008/343 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.05.2010 gün ve 2010/5594-30894 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve 2010/127126 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık hakkında sonuç olarak, 2.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 15/06/2005 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği ve para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK.’nun 61.maddesinin 9. fıkrasının sonradan yürürlüğe girmesi karşısında, suç tarihi itibariyle, adli para cezasının alt sınırının, anılan Kanunun 52/1.maddesi uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, hükmün gerekçesinde alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde temel cezanın 120 gün adli para cezası olarak belirlenmesi ve sonuç olarak fazla adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DİDİM) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 09.04.2008 gün ve 2006/644, 2008/343 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının, alt sınırdan 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK.'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 TL.’den hesaplanarak sanığın, 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer hususlarının aynen korunmasına, 16.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7786
Karar No: 2015/4710
Karar Tarihi: 24.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/7786 E.  ,  2015/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki günlü geri çevirme kararı gereği gibi yerine getirilmemiştir.

Gelen yazı cevabında istenilen vergi kayıtlarının yalnızca hudutları belirtilerek gönderilmiş olup anılan kim ya da kimler adına kayıtlı olduğuna dair bir açıklama bulunmamaktadır. O halde; davacıların tutundukları 20.10.1966 tarihli noter senedinde belirtilen "14 hesap 79, 80, 113, 60, 82 nolu vergi kayıtlarının" kim ya da kimler adına kayıtlı olduğu, yılı, numaraları, yönleriyle birlikte getirtilmesi, gelen yazı cevabının ilgili hakim tarafından denetlenilmesi, geri çevirme kararının gereği gibi yerine getirilmemesi halinde ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulacağının bilinmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/15569
Karar No: 2021/4505
Karar Tarihi: 24.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/15569 E.  ,  2021/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç uydurma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 02.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 29.12.2015 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12757
Karar No: 2017/24092
Karar Tarihi: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12757 E.  ,  2017/24092 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2010/39692
Karar No: 2012/8649
Karar Tarihi: 04.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/39692 E.  ,  2012/8649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/115677

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2008

NUMARASI : 2006/708 (E) ve 2008/815 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

03/12/2005 tarihli suç tutanağı ile sanığın evinde bulunan elektrik sayacının içerisindeki akım güçlerini kısa devre yapmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiği, incelenen tüketim ekstresinden suç tarihi sonrası tüketimin suç tarihine oranla yüksek oranda artış gösterdiğinin anlaşılması karşısında subut bulan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraatine karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2557
Karar No: 2006/3757
Karar Tarihi: 30.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2557 E.  ,  2006/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 9.5.2001 gününde verilen dilekçe ile köy boşluğuna yapılan müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava köy boşluğu ve köy yoluna elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Taşınmaz malın ayni ile ilgili bu tür davalarda dava değeri 1000 YTL'yi geçmese bile verilen nihai kararlar Yargıtay incelemesine tabidir. Zira H.U.M.K. nun 427/4.maddesindeki kesinlik sınırı taşınır mal ve alacak davalarında uygulanır. Mahkemenin verdiği 5.9.2005 tarihli karara karşı davalı süresinde harcını ödeyerek temyiz isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay'ın ilgili Dairesine gönderilmesi gerekirken temyiz isteminin dava konusunu kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilerek reddedilmesi yasaya aykırı ve mahkemenin 27.9.2005 tarihli ve 2001/164-2005/389 sayılı ek kararı yoklukla malüldür.

Davalının süresinde verdiği dilekçedeki temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçelerle usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/8152
Karar No: 2016/5386
Karar Tarihi: 27.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8152 E.  ,  2016/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın fatura tahsilatı yapan iş yeri işlettiği, katılandan... ’a ait elektrik faturasını tahsil etmesine rağmen ilgili kuruma ödemediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.