Esas No: 2024/3839
Karar No: 2025/2187
Karar Tarihi: 27.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3839 E.  ,  2025/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/320 Esas, 2024/581 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/277 E., 2021/290 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2020/30395 sayılı “... EĞİTİM VADİSİ” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) kararı ile dava dışı şirket adına tescilli 2016 29241 sayılı “EĞİTİM VADİSİ” ibareli marka mesnet gösterilerek 16 ve 41. sınıfta reddedildiğini, müvekkili şirketin “... EĞİTİM VADİSİ” ibareli markaya yaptığı yatırım, harcadığı emek ve sermaye ile ayırt edicilik kazandırdığını, “eğitim” ve “vadi” ibarelerinin ayırt ediciliği olmayan, zayıf ibareler olduğunu, müvekkili şirketin dava konusu marka başvurusunun kendine has bir logo içerdiğini, davalı Kurum nezdinde “vadi” ve “eğitim” ibareli birçok başvurunun tescil edildiğini, hukukta belirlilik ve eşitlik ilkesi gereği müvekkili şirket başvurusunun da kabulü gerektiğini, redde mesnet gösterilen markanın tek başına marka niteliğini taşımadığını, markaların tüketiciler tarafından karıştırılması ihtimali bulunmadığını, müvekkili şirket markası ile redde mesnet marka arasında ayniyet ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik içermediğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvuru markasının "... EĞİTİM VADİSİ" şeklinde, mesnet markanın da "şekil+eğitim vadisi" ibare ve görselini içermesi karşısında esasen yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak değerlendirilmemesi gerektiği, mesnet markada belirgin olarak yer alan şekil unsurunun başvuru markasında bulunmadığı, mesnet markanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nın (SMK) 5/1-ç hükmüne göre başvuru açısından mutlak ret sebebi oluşturmayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının başvuru konusu yaptığı "... EĞİTİM VADİSİ" ibareli marka ile davalının redde mesnet aldığı "şekil+eğitim vadisi" ibareli marka arasında SMK'nın 5/1-ç hükmünde anlamında benzerlik olmadığı, zira marka başvurusunun mutlak sebeple reddi için markalara konu işaretlerin ya tamamen aynı ya da ilk bakışta farkedilemeyecek ölçüde yüksek benzerliğe sahip olması gerektiği, başvuru markasında yer farklı kelime ile mesnet alınan markada bulunan şekil unsuru karşısında her iki markanın SMK'nın 5/1-ç hükmü bağlamında benzer kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.