erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/465
Karar No: 2010/4114
Karar Tarihi: 05.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/465 E.  ,  2010/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59. maddeleri gereğince 1 Yıl 11 Ay 10 Gün Hapis Cezası ile cezalandırılması

Sanık müdafiinin kovuşturma aşamasında sunduğu dilekçelerinde; sanığın, “Balıklı Rum Hastanesi”nde yatarak tedavi gördüğünü, cezai ehliyeti olmadığını belirtmesi ve bunu destekleyen “... Depresyon ve Alkol Kötüye Kullanımı” tanısıyla tedavi gördükten sonra ayakta tedavi görmek üzere taburcu edildiğine ve halen bu rahatsızlığı nedeniyle ilaç tedavisine devam edildiğine dair uzman doktorlarca düzenlenen rapor fotokopileri sunması karşısında; CMK.nun 74.maddesi uyarınca, sanığın Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak, suç tarihinde 5237 Sayılı TCK.nun 32. maddesi (765 sayılı TCK. nun 46.mad.) anlamında “işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azalmış” olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6819
Karar No: 2019/10818
Karar Tarihi: 05.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/6819 E.  ,  2019/10818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Kaldırılması veya Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın 03.07.2019 tarihinde temyiz dilekçesi vermiş ve temyize ilişkin talepleri yanında temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 - 340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının kişisel ilişki yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2019 (Salı)
Esas No: 2010/12048
Karar No: 2011/841
Karar Tarihi: 04.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12048 E.  ,  2011/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Edremit Sulh Hukuk ve Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 13.02.2010 günlü Emniyet Müdürlüğü adres araştırma tutanağında kısıtlı adayının yerleşim yerinin ..., ..., ... adresi olduğunun bildirilmesi ve karar tebligatının anılan adreste yapılmış olması nedeniyle, uyuşmazlığın Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16050
Karar No: 2014/11863
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16050 E.  ,  2014/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/282-2013/412

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline ve davalı şirket vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline ve davalı şirket vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4330
Karar No: 2016/10339
Karar Tarihi: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4330 E.  ,  2016/10339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 24.12.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "...... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi hâkimini 07.12.2015 tarihinde reddettiklerini, ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davalarının 22.12.2015 tarihli duruşmasında mahkeme hâkiminin reddi hâkim talebini kendisi inceleyeceğinden hiç gerekmediği halde (hâkim suçlamakla bir yere varılmaz, o hâkim benim çok iyi dostum, sağlam ve tecrübeli bir hâkimdir. Böyle davranmakla dava kazanamazsınız, anladım anladım durumu anladım, zaten kafamda bi kanaat oluştu) şeklinde hesap sorar ve azarlar şekilde konuşmak suretiyle hâkimin reyini belli ettiğini, tarafsız olmadığını, ayrıca davalının usûlsüz olarak ıslah yoluyla sonradan delil sunduğu halde, mahkeme hâkimince itiraz edilmediğini, hâkimin tarafsızlığından şüphe edildiğini..." belirterek reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, davacının 1.000,00.-TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ret talebinin, kötüniyetli yapılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde, talepte bulunanlar hakkında verilecek para cezasının nev'inin, disiplin para cezası olduğu HMK'nın 42/4. maddesinde düzenlenmiş olmasına rağmen, mahkemece hükmedilen para cezasının türünün belirtilmemiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılanmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün 2. bendinin üçüncü cümlesinde yer alan "1.000,00.- TL" ibaresinden sonra "Disiplin" kelimesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10.11.2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/472
Karar No: 2021/719
Karar Tarihi: 02.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/472 E.  ,  2021/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.07.2018 tarih ve 2015/371 E.-2018/298 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına ilişkin kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, 30.11.2020 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin miktar itibarıyle reddine karar verilmiş,bu ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; demuraj fatura alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurularak 68.826,24 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline kesin olarak karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.11.2020 tarihli ek kararla, kararın HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olduğundan bahisle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bu kez ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.592,72 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14322
Karar No: 2013/879
Karar Tarihi: 24.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14322 E.  ,  2013/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi ve eski hale iadesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ..........vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin ....09.2012 tarihli geri çevirme kararı gereği tam olarak yerine getirilmeden dosya gönderilmiştir. Mahkeme kararı davalı .......'e Tebligat Kanunu'nun .... maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; adreste bulunmama nedeni belirlenmemiş, beyan sahibinin imzası ya da imzadan kaçındığına dair açıklamaya yer verilmemiş olduğundan geçersizdir. Bu defa gerekli özen gösterilerek mahkemece yöntemine uygun olarak davalı Sandra Ateş'e mahkeme kararının tebliğ edilmesi, geri çevirme kararı gereğinin yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4928
Karar No: 2014/6792
Karar Tarihi: 25.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4928 E.  ,  2014/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 07.06.2012 tarihli karar, davacı-davalı koca tarafından nafakalar, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmiş, Dairemizce 21.03.2013 gün ve 2012/20750 esas ve 2013/7888 karar sayılı ilam ile karar sadece, davacı-davalı koca lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği yönünde bozulmuş, davacı-davalı kocanın diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve hükmün bu bölümleri onanarak kesinleşmiştir. Bozma kapsamı dışında kalan ve kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın, davacı-davalı koca lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 5. bendin tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2014 (Salı)
Esas No: 2010/4995
Karar No: 2013/1346
Karar Tarihi: 22.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/4995 E.  ,  2013/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2010/199002

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 01/04/2008, 2006/132 (E) ve 2008/103 (K)

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içeriğine göre; sanığın idaresindeki halk otobüsü ile eğimli yolda seyir halinde iken karşı istikametten gelen cenaze taşıyan araç konvoyu ile karşılaştığı, sanık ile konvoydaki araçlardan inen şahıslar arasında yol verme meselesi yüzünden çıkan tartışma sonucunda, içinde katılanın da olduğu kalabalığın otobüse ve sanığa saldırdıkları, otobüsün camlarını kırdıkları, sanığı sopa ve bıçak darbesiyle yaraladıkları, bu sırada ayağı frende olan sanığın, güvenli araç kullanma hakimiyetini kaybettiği, otobüsün hareket ettiği, ön tarafta bulunan maktulün aracın altında kaldığı ve alt batın travmasına bağlı kemik kırıkları ile iç Kanama sonucu öldüğü olayda, Adli Tıp Kurumu Trafik ihtisas Dairesinin raporunda da belirtildiği üzere, sanığın aldığı darbeler sonucu, hız ve direksiyon kumandalarını kaybettiği şartta, aracın seyir kontrolünü sağlaması ve yayaya çarpmayı önlemek için herhangi bir tedbir alması mümkün görülmediğinden kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/26643
Karar No: 2014/10003
Karar Tarihi: 24.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26643 E.  ,  2014/10003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı temyiz dilekçesinden sonra 25.06.2013 tarihli dilekçesiyle kanun yolu başvurusunun gerektirdiği giderlerle ilgili adli yardımdan yararlandırılmasını istemiştir. Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebini inceleme ve bu hususta karar verme, kanun yolu incelemesini yapacak mercie aittir (...md.336/3). Bu husus nazara alınmadan, adli yardım talebinin mahalli mahkemece incelenmesi ve karara bağlanması doğru değil ise de, mahkemece verilen "adli yardım talebinin kabulüne" ilişkin karar, bu talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması karşısında Dairemizce de uygun görülmekle, bu husus sonuca etkili bulunmadığından bozma yapılmamış, yanılgıya değinilmekle yetinilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardım talebi sebebiyle başlangıçta alınmayan temyiz ilam harcının ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.04.2014 (Per.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra Başkan Vekili...'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (...md.299). 6.5.2014
Esas No: 2013/10023
Karar No: 2014/12111
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10023 E.  ,  2014/12111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/471-2013/77

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı taraf vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.