erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/16214
Karar No: 2015/4994
Karar Tarihi: 09.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16214 E.  ,  2015/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/02/2013 gün ve 2012/12-2013/17 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/04/2014 gün ve 2013/17452-2014/7381 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı şirkete ait emtianın Kazakistan’da bulunan şirkete satılarak Derince Limanı'ndan davalı sorumluluğundaki gemiye yüklenerek Ukrayna Llichevsk Limanı'na, daha sonra da Kazakistan’a taşındığını, taşıma sırasında oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 12.679,40 USD’nin döviz faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, konşimento gereğince yetkili mahkemenin taşıyanın iş merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olduğunu, taşıyan şirketin adresinin Ukrayna Odessa olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, ayrıca davanın esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8514
Karar No: 2014/16439
Karar Tarihi: 08.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8514 E.  ,  2014/16439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/02/2014

Numarası : 2012/982-2014/58

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde overlokçu olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisinin, rapor sonrası işe gelmeyerek sonlandırdığını, fazla mesai yapmadığını, kıdem ve ihbar tazminatını hak etmediğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işveren tarafından haklı neden olmadan iş akdinin feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdinin kim tarafından feshedildiği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı, astım hastası olması nedeniyle ilaç yazdırmak üzere işverenden izin istediğini, ancak kendisine izin verilmediğini ve işyerinden kovulduğunu iddia etmiştir. Davalı ise, davacının ilaç yazdırmak için izin istediğini, bu izin verildiğini ve davacının rapor alıp sonra işe gelmediğini, iş akdini sonlandırmadığını savunmuştur. Dinlenilen davacı tanıkları, ”Davacı astım hastasıydı, tozlu ortam olduğu için rahatsızlanıyordu sürekli ilaç yazdırması gerekiyordu işten çıktığı gündü, rahatsızlandı izin istedi, izin vermediler bölüm şefiyle tartıştılar kendisi fenalaştı bu sırada davacıyı kovdular, davacı hastaneye gidip rapor aldı” diye beyanda bulunurken; davalı tanıkları, “Davacı işten çıktığı gün izin istedi ilaç yazdıracağını söyledi, izin verdim gitmiş ve bir haftalık rapor almış sonrasında işe dönmedi” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Davacının 11.10.2012-20.10.2012 arası raporlu olduğu sabittir. Dava tarihi, 23.10.3012 dir. Bu durumda, davacının raporunun işveren tarafından kabul edildiği ve davacının rapor bitimini takip eden ikinci iş gününde dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davalı tanıklarının beyanlarının olayın oluşuna daha uygun olduğu gözetilmeden, davacı tanıklarının, iş akdinin işverence feshedildiğini iddia eden ancak, kovulan bir işçinin işyerine neden rapor sunduğu hususunu açıklamaya yeterli olmayan beyanlarına itibarla davanın reddi yerine, yazılı şekilde kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2984
Karar No: 2022/13619
Karar Tarihi: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2984 E.  ,  2022/13619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorlu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince el atılan alan yönünden kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Seymen Mahallesi 111 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun el atılan alan yönünden kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/38466
Karar No: 2025/2277
Karar Tarihi: 22.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38466 E.  ,  2025/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/389 E., 2021/1335 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/410 E., 2020/56 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek yardım etmek

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesi delaletiyle 5/1, TCK'nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

a-Sanığa temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2. maddesi" olarak gösterilmesi gerekirken atıf maddesi olarak sadece TCK'nın 220/7. maddesinin gösterilmesi,

b-İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararında suç adının "silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine "örgüte bilerek isteyerek yardım etme" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14891
Karar No: 2023/2521
Karar Tarihi: 15.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14891 E.  ,  2023/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

KATILANLAR :....

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanlar vekilinin 07.11.2022 havale tarihli dilekçesi ekinde sunduğu belgelere göre, sanık hakkında her üç katılan firma yönünden geçerli şikâyetlerin bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin aramanın yapıldığı tarih olan 05.08.2015 yerine 03.08.2015 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7395
Karar No: 2024/12032
Karar Tarihi: 08.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/7395 E.  ,  2024/12032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 19.09.2011 tarihinde kesinleşmesi sonrasında sanığın denetim süresi içerisinde 12.03.2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile hüküm açıklanarak sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanığın aşamalarda kapalı alan fobisinin olduğu yönünde, dosyada dinlenilen tanıkların da sanığın astım hastası olduğu yönünde beyanda bulunmaları karşısında, sanığın astım hastası olup olmadığının ve sanığın konulduğu bölgenin insan sağlığı açısından zararlı olup olmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 265/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 31.05.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1.1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/41430
Karar No: 2014/43101
Karar Tarihi: 24.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/41430 E.  ,  2014/43101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun beşer kez 86/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca beşer defa 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına dair (kapatılan) ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2011 tarihli ve 2009/2 esas, 2011/35 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.10.2014 tarih ve 2014/18293 – 63251 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2014 tarih ve 2014/364686 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olduğu gözetilmeden, sonuç olarak adli para cezasına mahkum edilen sanıklar hakkında anılan maddede yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında ..., ..., ... ve ...'yı iki kez yaralamaktan ve ...'i bir kez yaralamaktan dokuz ayrı hüküm kurulduğu halde, tebliğnamede beş hükme yönelik görüş bulunduğu, diğer dört hükme yönelik görüş bildirilmediği, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında da, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olduğu gözetilmeden, sonuç olarak adli para cezasına mahkum edilen sanıklar hakkında anılan maddede yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesinin de kanun yararına bozma sebepleri yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3654
Karar No: 2014/4971
Karar Tarihi: 26.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3654 E.  ,  2014/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Karar : Sanığın ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2013 tarih ve 2013/527 esas, 2013/557 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik itirazının reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nce 25.11.2013 tarihinde 2013/527 esas ve 2013/1557 karar sayı ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın bu kararı 11.12.2013 tarihinde temyiz ettiği, kararın itiraza tabi olması nedeniyle, itiraz mercii olan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nce 16.12.2013 tarihinde 2013/452 değişik iş sayı ile sanığın itirazının esastan reddedildiği, sanığın 09.01.2014 tarihinde bu kararı da temyiz ettiği, Bursa 1, Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 10.01.2014 tarihinde verilen ek kararla, merci kararının kesin olduğu gerekçesiyle sanığın temyiz isteğinin reddedildiği, sanığın 9.2.2014 tarihinde bu ret kararını da temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Temyiz isteğinin CMUK'nın 315. maddesi gereğince reddine karar verme yetkisinin temyiz edilen kararı veren mahkemeye ait olması ve bu nedenle Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin, sanığın Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.12.2013 tarih ve 2013/452 değişik iş sayılı ret kararına yönelik temyiz isteğinin CMUK'nın 315. maddesi gereğince reddine dair 10.01.2014 tarihli ek kararının hukukî değer taşımaması karşısında; sanığın Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.12.2013 tarih ve 2013/452 değişik iş sayılı ret kararına ilişkin temyiz isteği incelenmiştir.

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup, itiraz üzerine merci tarafından verilen kararlar da CMK'nın 271. maddesinin 4. fıkrası gereğince kesin nitelikte olduğundan, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanığın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25
Karar No: 2013/6609
Karar Tarihi: 02.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/25 E.  ,  2013/6609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK’nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK’nın 220/7, 314/3. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri

Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... ... yönünden duruşmalı, diğer sanıklar yönünden ise duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ...’un örgüte yardım ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden yüklenen suçtan beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 314/2. maddesinden tayin olunan cezanın önce anılan Kanunun 220/7. maddesinin 2. cümlesi uyarınca indirilmesi ardından da 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Terör örgütünün hiyerarşik yapısı içinde yer aldıkları belirlenemeyen sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın iddia ve kabul edilen dosya kapsamı ile de doğrulanan eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozma sebebine göre de;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında; sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile sanık ... ... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

02.05.2013 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nun huzurunda, duruşmada sanık ... ...'un savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ün yokluğunda, 22.05.2013 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Esas No: 2016/17782
Karar No: 2020/3165
Karar Tarihi: 18.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/17782 E.  ,  2020/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; " Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmak için yeterli olmadığı belirtildikten sonra, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, 3 ziraat mühendisi, jeolog ve fen bilirkişilerinin katılımı ile mahallinde yeniden keşif yapılarak, taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı hususları belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 221,35 metrekare yüzölçümündeki bölümün kadastro tespitinin iptali ile davacılar ... ve müşterekleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, dava, kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olup, bu tür davalarda TMK'nın 713. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre Hazine ve ilgisi bakımından diğer kamu tüzel kişileri yasal hasım durumunda olduklarından, yargılama gideri ve harç ücreti yanında avukatlık ücretinden de sorumlu tutulamayacakları halde, davalılar aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olduğu gibi, çekişmeli taşınmaz bölümü hakkında tescil hükmü kurulması ile yetinilmesi gerekirken taşınmaz kadastro dışı olduğu halde "kadastro tespitinin iptaline" karar verilmesi dahi isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.