Esas No: 2020/4994
Karar No: 2023/3194
Karar Tarihi: 21.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4994 E.  ,  2023/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/103 E., 2015/698 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarih, 2015/103 Esas ve 2015/698 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 52 nci maddesi uyarınca, günlüğü 20 TL den paraya çevrilerek 15.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.09.2020 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Sanığın asli kusurlu olmadığına, cezanın fazla olduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."...Olay tarihinde müteveffa ... 'in Nazilli ilçesi İsabeyli mahallesinde dolmuşa bindiği sırada dolmuş şoförü olan sanığın tedbirsiz ve dikkatsizliği sonucu düşerek yaralı olarak kaldırıldığı hastanede vefat ettiği, olay sebebi trafik bilirkişi tarafından 02/02/2015 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporuna göre, kazanın oluşumunda ... sürücüsü sanığın birinci derecede asli kusurlu olduğu, müteveffanın ise tali kusurlu olduğunun belirtildiği, Mahkememizce olay yerinde keşif işlemi icrası neticesinde hazırlanan 05/09/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanığın indirme ve bindirme kurallarına riayet etmemek kuralını ihlal ettiğinden bu kazanın oluşumunda birinci derecede asli kusurlu olduğunu, müteveffanın ise tali kusurlu olduğu bildirilmiştir. Ayrıca somut olayda kusur durumlarının belirlenmesi amacı ile dosyanın gönderildiği adli tıp kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 26/11/2015 tarihli raporuna göre, sanığın asli müteveffanın tali kusurlu olduğu belirtilmesi karşısında sanığın olay günü tedbirsiz ve dikkatsiz davranarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmış, somut olayda sanığın kusur durumu da gözetilerek hakkında verilen mahkumiyet hükmü için temel cezadan uzaklaşılarak, sanığın eylemine uyan TCK 85/1, 62/1, 50. maddeleri gereğince aşağıdaki şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindedir

2.Sanığın savunması "İsabeyli Birlik Münibüsünde şoför olarak görev yaparım, olay günü de sıram gelince bende yolcu olmak için durağa yaklaştım, müteveffa gelerek bana kaç dakikanın olduğunu sordu, bende yaklaşık 10 dk kadar var dedim, çantasını araca koyup koymadığını hatırlamıyorum ancak kendisi sigara içmek için dışarıda bekledi, daha sonra da ben "abla sen istersen öne bin, ineceğin yere gelince daha rahat inersin" dedim ve böylelikle araca ön kısmına bindi, ineceği yere gelince benim durmam ile birlikte kapıyı açmam bir oldu ve bayan araçtan düştü, bende hemen aracı durdurup müdahele ettim, kesinlikle ... hareket halinde iken kapıyı açmadım, aracımı durdurdum, sonra açtım, benim bu olay nedeniyle herhangi bir kusurum yoktur, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum" şeklindedir.

3.Tanık Bediha Kütük Beyanında; "Araçta şöförün arkasındaki koltukta pencere kenarında otoruyordum. hemen yanımda ölen oturuyordu. Bayan dallıca yolunda ineceğini söyledi. Bu arada ... durağa yaklaştı biraz hızını düşürdü. Kadın bir yandan kalktı sanık da bir yandan kapıyı açtı. ... tam olarak durmamıştı. Aracın kapısı açılmıştı. Ölende sanırım inebilirim düşüncesi ile ayağını attı araçta hareket halinde olunca ölen kafa üstü düştü. Yüzü yukarıya düşecek şekilde düştü. Belki tam tersi düşse kurtulabilirdi, ölen ayağını attı ve düştü. Artık acelesimi vardı yoksa inebilirim diyemi düşünerek adımını attı bilemiyorum. ancak ... hareket halindeydi ondan eminim tarafsız olmaya çalışıyorum. Beyanım da bu haliyle doğrudur, bana aittir" demiştir.

4.Tanık .... 03.01.2015 tarihli ifadesinde ''...Şoförün arkasındaki koltuktaki bayan araçtan inmek istediğini söyledi ve kapıya yöneldi. Şoför kapının düğmesine bastı otomatik kapı açıldı. Bayan ... durmadan araçtan atladı ve yere düştü... ... durağa doğru yanaşıyordu yavaşlamıştı tam durmak üzereydi..." demiştir.

5.Tanık ... 02.01.2015 tarihli ifadesinde ''...Kral İncir işletmesine yaklaştığımızda önde oturan bayan inmek için ayağa kalktı. Otobüs yavaşlamaya başladı ancak tam durakta durmadan inmeye başladı... Otobüs şoförü durmaya yakın kapıyı açmıştı ki bayan hemen kapı açılınca inmek için merdivenlerden indi..." demiştir.

6.Tanık ..... 02.01.2015 tarihli ifadesinde ''...Şoför durağa yaklaştı ve durmak için yavaşladı, kapıyı açtı. Daha tam durmadan ... isimli şahıs acelesi varmış gibi otobüsten atladı ..." demiştir.

7. Kaza tespit tutanağında ve Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin kusur raporunda, ve bilirkişi raporlarında, sanığın indirme ve bindirme kurallarına riayet etmemek kuralını ihlal ettiğinden bu kazanın oluşumunda birinci derecede asli kusurlu olduğunu, müteveffanın ise tali kusurlu olduğu bildirilmiştir.

8.Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiş ve sabıkasız olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85/1. maddesi uyarınca, hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 62 maddesi gereğince 1/6 indirimi sırasında 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle ve aynı Kanunun 50/4-1-a ve 52/2 maddeleri gereği günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 15.200 TL yerine hesap hatası yapılarak 15.100 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Sanık Müdafiinin Kusura ve Cezanın Fazla Olduğuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Sanığın idaresindeki ticari otobüs ile olay tarihinde, saat 10.50 sıralarında , meskun mahal dışında içinde yolcular ile birlikte seyir halinde iken, yolcu indirmek için sağda bulunan durağa yaklaşırken, şoför koltuğununu arkasında oturan, ölen yolcu ...'in durakta inmek istediğini söylemesi üzerine, tanık yolcuların kollukta verdiği ifadelerine göre, ölenin ayağa kalkıp kapıya doğru yöneldiği, bu esnada şoförün hızını yavaşlattığı, ancak tam olarak durmadan, otomatik kapıyı açtığı anda, ölenin inmek için merdivenlerden aşağıya hamle yapması ile yere düştüğü ve başını yere çarpması neticesinde öldüğü olayda; dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporları ve İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporunda, sanığın" sevk ve idaresindeki otobüs ile seyir halinde iken aracındaki yolcuları indirmek için tam olarak durma pozisyonuna geçmeden hareket halindeyken aracının kapısını açarak kazanın meydana gelmesine zemin hazırladığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğu" yönündeki görüşlerinin olaya uygun olduğu, bu nedenle mahkemenin oluş ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

2.Re'sen Gözetilecek Sebepler Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarih, 2015/103 Esas ve 2015/698 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.