Esas No: 2014/43195
Karar No: 2015/1870
Karar Tarihi: 22.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/43195 E.  ,  2015/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/300331

MAHKEMESİ : Yunak Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2013/180 (E) ve 2013/287 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanıklar hakkında yaralama suçlarından ve sanık M.. S.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararlarına karşı yapılan itirazların, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararlarının ONANMASINA,

B)Sanıklar M.. S.. ve H.. A.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık M.. S..'ın cezasından haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken TCK'nın 29. maddesinin hükümde gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık M.. S..'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık M.. S..'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasının ilgili bendine, “TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam etmesine,” ibaresinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık H.. A.. hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanık H.. A..'in baştan itibaren tüm aşamalardaki savunmalarında, olay tarihinde olay yerinde olmayıp, Adana ilinde bulunduğunu belirtmesi, müşteki H.. Ç..'nun 07.06.2011 günü kollukta alınan ifadesinde, sanıklardan Ö.. K..'un elinde satıra benzeyen bir bıçak bulunduğunu ifade edip sanık Halil'in eyleminden söz etmemesine karşın, sonraki beyanlarında sanık Halil'in elinde sustalı bıçak olduğuna dair anlatımlarda bulunması, olayın tek görgü tanığı olan S.. Ç..'in ise elinde bıçak olan şahsı tanımadığını ifade ederek eşgali ile ilgili beyanlarda bulunması ve yüzleştirme yapılmadığının anlaşılması karşısında, tanık ile sanığın yüzleştirmesi de yapıldıktan sonra, müştekinin aşamalardaki anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde, tüm deliller birlikte ve yöntemince takdir edilerek hangisine hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

b)Kabule göre de; TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. A..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.