erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/8694
Karar No: 2024/13650
Karar Tarihi: 06.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/8694 E.  ,  2024/13650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/127 E., 2020/154 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/20 E., 2018/303 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle aynı Kanun’un 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK’nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım niteliğinde kabul edilen en son eylem tarihi olduğu gözetilerek, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “12.09.2014” yerine “04.01.2018” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10541
Karar No: 2013/4444
Karar Tarihi: 15.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10541 E.  ,  2013/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ... ile bu suça fer'an iştirak etmekten sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2009 gün ve 2007/58 Esas, 2009/91 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... ile mağdurenin hükümden sonra 07.05.2009 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus aile kayıt tablosu ile anlaşıldığından, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10528
Karar No: 2020/1091
Karar Tarihi: 20.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10528 E.  ,  2020/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Dosya içeriğine ve mağdurun aşamalardaki beyanına göre, olay günü sanıkların, mağdur ...’in kasiyer olarak görev yaptığı markete geldikleri, sanıklardan ...’nın, 5.40 TL değerinde ürünleri alarak kasadan geçirdiği, bu esnada kasada sırada bekleyen diğer sanıklar ... ve ...’ın mağdura sürekli sorular sorarak bu şekilde mağdurun dikkatini dağıttığı, sanık ...’nın 100 TL para uzattığı, mağdurun bozuk para istediği, sanığın 100 TL’yi iki 50’lik yapmasını istediği esnada parayı mağdura vermediği, daha sonra cebinden iki adet 50 kuruş çıkararak mağdura verdiği, daha sonra mağdurun elinden 50 TL’yi aldığı ve 45 TL. daha vereceksin dediği, diğer sanıkların da mağdura sürekli sorular sormaya devam ettiği, bu suretle hileli ve baskın davranışlarıyla mağduru yanılgıya düşürerek 95,00 TL menfaat elde etmeleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanıklar hakkında aynı Kanun’un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

3- Sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/750 Esas – 2009/81 Karar sayılı ilamına konu suçun TCK'nın 157/1 maddesinde yazılı dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3666
Karar No: 2012/4134
Karar Tarihi: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3666 E.  ,  2012/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18726
Karar No: 2015/3762
Karar Tarihi: 18.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18726 E.  ,  2015/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/05/2014 tarih ve 2012/197-2014/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1990'lı yılların başından bu yana kullandığı tescilli ve herkesçe maruf hale gelmiş "..." ve "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının ise “...” alan adı ile yayın yaptığını ve bu şekilde müvekkili şirketin unvanından yararlanarak, müvekkilinin başta marka hakları olmak üzere mali ve manevi haklarına tecavüz ettiğini zira, “...” denilince akla ilk müvekkilinin haber merkezi geldiğini, davalının kötüniyetli olarak, müvekkilinin tanınmışlığından yararlanıp, çıkar sağlamak amacıyla hareket ederek aynı zamanda haksız rekabette de bulunduğunu ileri sürerek, tecavüzün tespiti, men ve ref'i ile “...” alan adıyla faaliyette bulunan internet sitesi yayının durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın 1 yıl içerisinde açılmaması nedeniyle zamanaşımına uğradığını, aynı zamanda davacının sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığını, davacıya ait “...” ibareli bir marka tescilinin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, yayın kanalı olan “...” isimli kanalla bağlantılı “...” ibareli markanın sektörde ilk sahibi olduğu, “...” ibaresini yeşil, sarı, mavi ve kırmızı renklerden oluşan logo ile birlikte tescil ettirerek ana haber bültenlerinde kullandığı, davalının ise, şekli farklı olsa da aynı renkleri ve davacının logosunu çağrıştıracak surette oluşturduğu logoyla birlikte marka ibaresini aynen alıp, “....” şeklinde gerek internet alan adında gerekse sayfa içeriğindeki başlıklarda kullanarak davacının tescilli markasına tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının tecavüzünün

men ve ref'ine, tecavüzlü sayfaların kaldırılması mümkün olmayan davalının “....” adlı internet sitesine Türkiye'den erişimin engellenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7034
Karar No: 2013/8942
Karar Tarihi: 23.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7034 E.  ,  2013/8942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Dava dilekçesinde, davacıların ölü .... mirasçıları olduklarının tespiti ve nüfus kayıtlarında ... olarak geçen baba adlarının ... ... olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların ölü ... 'ın çocukları olmasına rağmen onun nüfus kaydında görünmediklerini bildirerek, davacıların babalarının ... 'ın olduğunun ve ... ...'ın mirasçıları olduğunun tespitini, nüfus kaydının düzeltilmesini istemiş, mahkemece kanıtlanamaması ve hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle dava reddedilmiştir.

1-Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 301/1, 303/2 maddelerine dayalı olarak, çocuk tarafından açılan babalığın tespitine ilişkindir. Aynı yasanın 303/2. maddesinde ''Çocuğa doğumdan sonra kayyım atanmışsa, çocuk hakkında bir yıllık süre, atamanın kayyıma tebliği tarihinde; hiç kayyım atanmamışsa çocuğun ergin olduğu tarihte işlemeye başlar'' hükmüne yer verilmiştir. 303/2. madde hakkında Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı; mahkemenin karar tarihinden sonra 08.02.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Öte yandan Anayasanın 153.maddesi uyarınca kanun, kanun hükmünde kararname veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmi Gazete'de yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez. İptal kararları geriye yürümez. İnceleme tarihi itibariyle Türk Medeni Kanunu'nun 303/2 . maddesi hakkındaki iptal kararı yürürlüğe girdiğinden ve yasada çocuk için hak düşürücü süre bulunmadığından mahkemece bu husus gözönünde bulundurularak tarafların delilleri toplanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Türk Medeni Kanunu'nun 301/2. maddesinde babalık davası Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye ihbar edilir hükmü gereğince dava Cumhuriyet Savcısı ve Hazineye ihbar edilerek katılımlarından sonra işin esasına girilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

3-Baba olduğu iddia edilen ... 'ın mezarı tespit edilememiş ise de, baba ... ...'ın kardeşleri ve davacılar arasında DNA testi yapılarak iddia ile ilgili sonuç alınıp alınamayacağı araştırılarak olanaklı olduğu takdirde DNA testi sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28651
Karar No: 2014/10004
Karar Tarihi: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28651 E.  ,  2014/10004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2011/488-2013/318

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezine uzak mesafede Belde Belediyesi hudutlarında olmasına karşın, ilçe merkezinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12936
Karar No: 2014/17625
Karar Tarihi: 12.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12936 E.  ,  2014/17625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/303552

Mahkemesi : Isparta 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 17/10/2012

Numarası : 2009/660 - 2012/978

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kadın doğum uzmanı olarak çalıştığı Özel Isparta Hastanesi'nde, şikayetçi N.. S..'nin gebelik takibini yaptığı, doğum yaklaştığında tahmini bebek ağırlığının 3.500 gr olduğunu söyleyerek şikayetçiyi normal doğuma yönlendirdiği, doğum sırasında bebeğin 4.360 gr olduğunun anlaşıldığı ve bebeğin omuz sıkışması geçirerek sol kolunda organ işlev kaybı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; Hacettepe Üniversitesi akademik heyetince düzenlenen 05.06.2012 tarihli raporda, bebek ağırlığının 4000 gramın üzerinde olması halinde omuz distosisi riskinin 7 kat arttığının belirtildiği, Süleyman Demirel Üniversitesi Adli Tıp Anabilim dalınca düzenlenen 04.03.2009 tarihli raporda; doğum öncesinde annenin ve bebeğin takiplerini yapan kadın hastalıkları ve doğum uzmanının. 4.360 gr. Doğan bir bebeğin bu durumunu doğum öncesinde ultrasonografik tetkik ile belirleyip veya bir radyolog tarafından belirlenmesini sağlayıp, aileye olası komplikasyonlar ve doğum yöntemleri hakkında bilgi vermesi gerektiği, iri bebeğin doğum öncesinde tespitinin yapılmaması nedeniyle sanığın kusurlu olduğunun belirtildiği de dikkate alınarak; dosyanın Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilerek, doğum öncesinde bebeğin gerçek kilosunun ultrason veya başka bir yöntemle tespitinin mümkün olup olmadığı, tespitinin mümkün olması halinde 4.360 gr. ağırlığındaki bebeğin normal doğum yöntemi ile dünyaya getirilmesinde, omuz distosisi riski konusunda tıbbi sakınca olup olmadığının sorularak, sanığa yüklenebilecek kusur olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7339
Karar No: 2014/13256
Karar Tarihi: 26.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7339 E.  ,  2014/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, hırsızlık suçunu işlemek için yakınanın ikamet ettiği apartmanın merdiven boşluğuna girdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19543
Karar No: 2010/20566
Karar Tarihi: 08.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/19543 E.  ,  2010/20566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.2.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK. md. 118-395, 5133 s.K.md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 8.7.2003 tarihinde aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatayıla davaya bakmak görevi 4787 sayılı Kanunun 2.maddesi gereğince o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir. Karardan sonra 3.11.2008 tarihinde Düzce'de müstakil Aile Mahkemesi kurulmuştur. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerekir. Bu açıklama karşısında dosyanın görevli Aile Mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2010 (Çrş)
Esas No: 2011/20605
Karar No: 2014/5997
Karar Tarihi: 01.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20605 E.  ,  2014/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekilllerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklar ... ve ...'den alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7711
Karar No: 2014/5287
Karar Tarihi: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7711 E.  ,  2014/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.