erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12017
Karar No: 2014/14157
Karar Tarihi: 30.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/12017 E.  ,  2014/14157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı .. tarafından, davalı ... aleyhine 18/10/2010 gününde verilen dilekçe ile sıra cetveline itiraz istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 09/04/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/12/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili ve karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 30/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin verdiği kredinin ödenmemesi üzerine borçlu ve kefiller aleyhine icra takibi başlattığını, takip öncesi alınan ihtiyati haciz kararına istinaden borçlulardan taşınmazına haciz konulduğunu, ancak bu haciz işleminden önce davalı tarafından aynı taşınmaza ikinci dereceden ipotek tesis edildiğini ve taşınmazın ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan icra takibi sonucu satılarak bedelinin 1. ve 2. derece ipotek alacaklılarına verildiğini, davalının ipoteğinin muvazaalı olduğunu iddia ederek davacının alacağının davalıya ödenen paydan karşılanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Dava, BK 18. maddesine dayalı muvazaa nedeniyle davalı yararına konulan ipoteğin geçersiz olduğu iddiasına dayanmaktadır. Eldeki davanın sonucu taşınmazının üzerine davalı yararına ipotek koydurmuş olan Hıfzı Yenigün'ü de etkileyecektir. Bu nedenle davalı ile zorunlu dava arkadaşı durumundadırlar. (İİK 282. maddesi kıyasen burada da uygulanmalıdır. )

Şu durumdade davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken, yalnızca ipotek alacaklısı davalı gösterilerek davanın sonuçlandırılmış olması usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, Daire çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum.30/10/2014
Esas No: 2006/7108
Karar No: 2006/8300
Karar Tarihi: 30.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7108 E.  ,  2006/8300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra (2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde) ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4876
Karar No: 2020/959
Karar Tarihi: 06.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4876 E.  ,  2020/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

3. Hukuk Dairesi

Davacı ... Org. Deri Teks. Gıd. İnş. Tur. Kuy. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Tur. Yat. İşl. ve İnş. A.Ş. arasındaki menfi tespit davasına dair Kemer Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 05/05/2016 günlü ve 2015/110 Esas- 2016/123 Karar sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 17/04/2019 günlü ve 2017/6884 Esas- 2019/3505 Karar sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 450.00 TL para cezası ile 20,80 TL bakiye karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 06/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/16282
Karar No: 2014/12831
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16282 E.  ,  2014/12831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2011/293-2013/324

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı işveren ve davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/29751
Karar No: 2016/227
Karar Tarihi: 12.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29751 E.  ,  2016/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/58621

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 21. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/1246 (E) ve 2013/1689 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Oluşa ve dosya içeriğine göre, tarafların aralarında işyerindeki konumları nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay öncesinde katılanın, sanığın odasına girerek odada bulunan kızı Ege'ye "annesinin kendisiyle uğraşmamasını, annesinin babasını aldattığını ve bunu babasına söyleyeceğini" beyan ettiği, akabinde sanığın katılanın yanından geçerken duyacağı şekilde "insanın babası boşuna terk etmez" dediği, bunun üzerine katılanın bölüm başkanı H.. T..'nin yanına gittiği, sonrasında sinirli bir şekilde sanığın odasına girerek tartışmaya başladıkları, bu sırada bölüm başkanı tanık H.. T..'nin de odaya tarafları ayırmak için girdiği, sanığın tartışma sırasında eline geçirdiği bir vazo ile katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığının adli rapor içerikleri, katılanın beyanı ve tanıklar hasta S.. Ö.., dekan S.. H.. M.. ve S.. Ç..'ın beyanları ile sabit olmasına rağmen, tanık H.. T..'nin dosya ve rapor kapsamına uymayan beyanları esas alınarak sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 12/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4723
Karar No: 2014/6964
Karar Tarihi: 14.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4723 E.  ,  2014/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2010

NUMARASI : 2008/740-2010/101

Dava dilekçesinde, 20.07.2008 tarihli olağanüstü toplantıda alınan kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, 20.07.2008 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptalini ve karar alınmadan site giriş kapısı için uzaktan kumanda bedeli toplanması nedeniyle hakim müdahalesi istemiş, mahkemece davaya konu edilen toplantıda alınan kararların onaylı karar defterine işlenmediği, genel kurul toplantı tutanağı başlıklı belgenin sadece divan heyeti tarafından imzalandığı, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca alınan kararların toplantıya katılan tüm kat maliklerince imzalanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve 20.07.2008 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptaline ve davacının hakim müdahalesine ilişkin talebi hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, iptali istenen kat malikleri kurulu toplantısına davacının katıldığı ve hazırun cetvelini imzaladığı toplantı tutanağına göre katılanların oy birliği ile divan heyetinin oluşturulduğu, divan heyetine toplantı tutanaklarına imza atma yetkisinin oyçokluğu ile verildiği, bu toplantıda alınan kararların ayrı bir kağıda yazılarak altının divan heyetince imzalandığı ve toplantı tutanağının içeriğinin karar defterine yazıldığı anlaşıldığına göre, 634 Sayılı Yasanın 32/4 maddesinde belirtilen şekil şartlarına uyulmadığından söz edilerek kat malikleri kurul toplantısı ve alınan kararların iptali istenemez. Buna göre mahkemece iptali istenen kat malikleri kurulu kararının Kat Mülkiyeti Yasası hükümleri çerçevesinde değerlendirilip toplantı ve alınan kararların incelenerek tarafların tüm delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle iptale karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9903
Karar No: 2018/5275
Karar Tarihi: 04.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9903 E.  ,  2018/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 28/08/2008 tarihli ekspertiz raporunda, suça konu sürücü belgesinin tümüyle sahte olduğunun belirtilmesi; 08/10/2009 tarihli oturumda, adli emanette kayıtlı suça konu sürücü belgesi getirtilerek yapılan mahkeme gözleminde, sürücü belgesindeki resim üzerinde soğuk mühür izinin olduğu ve bu hali ile aldatma niteliği bulunduğunun tespit edilmesi; dosya içerisinde mevcut belge aslı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde de, sürücü belgesi üzerinde soğuk damganın bulunduğu, sahteliğin ilk bakışta dikkat çekmediği ve belgenin aldatma niteliği bulunduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması gerekirken TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

2)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı uyarınca uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 54. maddesiyle ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Adli emanetin 2008/3073 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin delil olarak dosyada saklanmasına" ibaresinin yazılması; TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine ''Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/26235
Karar No: 2013/11636
Karar Tarihi: 06.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26235 E.  ,  2013/11636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/219661

MAHKEMESİ : Iğdır 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2008

NUMARASI : 2006/485 (E) ve 2008/152 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasını alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-) Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3-)TCK.nun 125/3-a maddesine göre belirlenen hapis cezasının, aynı yasanın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca bir günü 20 TL karşılığı para cezasına dönüştürülürken 7300 TL yerine 7200 TL adli para cezası şeklinde eksik ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. S..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/20894
Karar No: 2021/4963
Karar Tarihi: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20894 E.  ,  2021/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01/04/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08/12/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1 ve 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık uzamış dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 19/02/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/372
Karar No: 2012/16945
Karar Tarihi: 09.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/372 E.  ,  2012/16945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Mahkemece verilen kararın gerekçesinde, davacının davalı işyerinde bilirkişi raporunda belirtilen "01.01.2006-15.05.2006 tarihleri arasında" çalıştığının tespitine karar verilmesi gerektiği belirtilmişse de, hüküm kısmında "01.01.2006" tarihi yerine "01.11.2006" olarak yazılı olduğu anlaşılmış olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükümdeki "01.11.2006" tarihi tamamen silinerek yerine "01.01.2006" tarihinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan Bilgin Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 09/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.