Esas No: 2024/410
Karar No: 2024/5568
Karar Tarihi: 01.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/410 E.  ,  2024/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/375 E., 2023/914 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.06.2021 tarihli kararı ile "İlgili bankadan getirtilen sözleşme aslı ve teslim belgelerinin yazı, imza bakımından sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılması ayrıca sanığın, müşteki ile eşi ...’nın kendisinden alışveriş yaptıklarını, ...’nın, kendisine olan borcuna karşılık kredi kartı ile telefon faturalarını ödediğini savunması karşısında; müştekiye ve tanık ... Karaca’ya sanığın savunmalarının doğru olup olmadığı kredi kartının sair kullanımlarının da müştekinin eşi ... tarafından yapılıp yapılmadığı müştekiye de sorularak araştırıldıktan sonra; suçun sübutu halinde sahte kredi kartı üretmek eyleminin TCK.nın 245/2, ayrıca sahte oluşturulan kartı birden fazla kullanmak eyleminin ise aynı maddenin 245/3.,43 fıkralarındaki suçu oluşturacağı da dikkate alınarak tüm delillerin yeniden değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan banka vekilinin temyiz isteği; suçun sübut bulduğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; katılan adına Yapı Kredi Bankasına başvurarak çıkartılan kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Bozma sonrası alınan beyanı karşısında müştekinin eski eşi S.K. hakkında sahte kredi kartı üretmek suçundan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245 inci maddesinin ikinci fıkrası, ayrıca sahte oluşturulan kartı birden fazla kullanmak suçundan aynı kanunun 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddeleri uyarınca mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Katılan ... adına Yapı Kredi Bankası tarafından kredi kartı düzenlenip, ...'in adresinde teslim tarihindeki eşi S.K.'ya teslim edildiği, katılanın adına düzenlenen kredi kartını hiç teslim almadığını, başkasının teslim alıp kullandığını beyan etmesi üzerine soruşturma başlatıldığı, kredi kartı ile sanık ...'ın kullandığı, 0506\*\*\*\*13 numaralı GSM hattının fatura ödemesinin yapıldığı, sanık ile katılan ve onun eski eşi arasında olay tarihlerinde iş ilişkisi bulunduğu hususlarında herhangi bir tereddüt bulunmadığından oluşa göre sabit kabul edilmiştir. Katılana ait kredi kartı ile sanığın telefon faturası ödemesi yapılması nedeniyle sanık hakkında başkasına ait kredi kartını izinsiz kullandığına ilişkin kuvvetli şüphe oluşmuş ise de katılanın hiç eline geçmediğini söylediği kredi kartını teslim tarihinde eşi olan S.K.'nın teslim alması ve S.K. ve katılanın sanık ile aralarında iş ilişkisi bulunması karşısında sanığın savunmasındaki alacağına karşılık katılanın eşi S.K.'nın kendisi için kredi kartı ile bu ödemeyi yaptığına dair beyanının aksini gösterir somut delil bulunmadığı, kredi kartı abonelik sözleşmesindeki imzaların sanığa ait olduğunun tespit edilemediği, tanık S.K.'nın sanık ile aralarında iş ilişkisi olduğu ve kredi kartının da bu kapsamda verildiğini beyan ettiği, katılanın bozma sonrası alınan ifadesinde kredi kartının o tarihte eşi olan tanık S.K. tarafından çıkartılıp teslim alındığını ve tanık S.K. tarafından kullanıldığına dair beyanda bulunduğu, S.K hakkında suç tarihinde aynı suçtan şahsi cezasızlık hali nedeniyle ek takipsizlik kararı verildiği, sanık ...'in üzerine atılı başkasına ait banka veya kredi kartını izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılmasına yeterli herhangi bir somut delil elde edilemediği anlaşılmakla; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin suçun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2021/375 Esas, 2023/914 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname 'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.