erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/33890
Karar No: 2014/17339
Karar Tarihi: 14.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/33890 E.  ,  2014/17339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı 18.09.2012 verilen hükme karşı yasal süresinden sonra 26.09.2012 tarihinde temyiz başvurusunda bulunan Sanık ... vasisinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/21244
Karar No: 2020/20549
Karar Tarihi: 21.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/21244 E.  ,  2020/20549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen Hayrabolu Devlet Hastanesi'nin 01.07.2010 tarihli raporunda hafif mental retardasyon nedeniyle cezai ehliyetinin olmadığı ve Tekirdağ Devlet Hastanesi'nin 29.08.2013 tarihli raporunda hafif mental retardasyon ve organik olmayan psikoz hastalıkları mevcut olup, akıl sağlığının yerinde olmadığı, öte yandan ATK 4. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 30.04.2010 tarihli raporunda hafif derecede zeka geriliği denilen akıl zayıflığı sebebiyle cezai sorumluluğunun tam olmadığı, bununla birlikte ...,... Müdürlüğü'nün 22.05.2015 tarihli raporu ile ATK 3. Adli Tıp ihtisas Kurulu'nun 25.09.2013 tarihli raporunda hafif derecede zeka geriliği nedeniyle cezai ehliyetinin tam olmadığı, ATK 4. Adli Tıp ihtisas Kurulu'nun 06.11.2015 tarihli raporunda ise sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi karşısında; sanık hakkında düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek, Adli Tıp Genel Kurulu'nda muayenesi yapıldıktan sonra, suçu işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK'nın 32/1-2. maddesi kapsamında rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11053
Karar No: 2014/873
Karar Tarihi: 20.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/11053 E.  ,  2014/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanıklara atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanıklar hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 12 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanıkların 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Esas No: 2013/16041
Karar No: 2014/5433
Karar Tarihi: 20.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16041 E.  ,  2014/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 11/07/2013 tarih ve 2012/336-2013/285 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin müflis hissedarı ve müdürü olduğunu, şirketin iflasına karar verildiği tarihe kadar çok sayıda proje gerçekleştirdiğini, söz konusu şirket tarafından yapılan işleri, davalıların internet sitelerindeki iş referansları arasına kendileri yapmışcasına koyduklarını, davalıların müvekkilinin tanınmışlığından yararlandıklarını, zira müvekkilinin şirketinin piyasada isim yaptığını ileri sürerek, haksız rekabetin durdurulmasını ve 20.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı husumet yönünden ve esastan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şirket müdürünün davayı şirket adına açtığı, dava dilekçesi ekindeki vekaletnamenin de şirket adına davacı müdür tarafından verildiği, davanın kendi adına açıldığı beyan edilmiş ise de, davacının internet sitesinde yer alan projeleri tamamladığı iddiasında bulunmadığı, açıkça bu işlerin şirket tarafından gerçekleştirildiğini belirttiği, iflasına karar verilen şirket yönünden davayı takip yetkisinin iflas idaresine ait olduğu, davacının davayı takip yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3969
Karar No: 2021/8046
Karar Tarihi: 31.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3969 E.  ,  2021/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)4 numaralı bendinde geçen (üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde gereği için bankaya yazı yazılmasına,) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

b)5 numaralı bendinde geçen (karar kesinleşme) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 31.05.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2684
Karar No: 2022/3928
Karar Tarihi: 25.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2684 E.  ,  2022/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararı ve Bakım Tedbiri Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından 22.07.2015 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Korunma kararı kaldırılan ..., temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Korunma kararı kaldırılması istenen adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödenmesi gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, korunma kararı kaldırılanın adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece ilgili kurumun talebi üzerine, hakkında korunma kararı alınan çocuğun yasal temsilcisine tebligat yapılmadan, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. 2828 sayılı Kanun uyarınca alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek, korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu nedenle davanın, hakkında korunma kararı alınmış olan çocuğa, ergin değilse yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi gerekir. Korunma kararı kaldırılması istenen ... 17.05.1999 doğumlu olup karardan sonra ergin olmuştur. Bu bakımdan mahkemece yapılacak iş davanın korunma kararı kaldırılması istenene husumet yöneltilerek görülmesi, tarafların gösterdiği delillerin toplanıp değerlendirilerek, korunma kararının kaldırılması istenenin ergin olduğu da gözetilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar vermekten ibarettir. Bu husus gözetilmeden eksik hasım ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre hükmün esasıyla ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.25.04.2022(Pzt.)
Esas No: 2019/475
Karar No: 2019/19195
Karar Tarihi: 27.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/475 E.  ,  2019/19195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 356.maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, davacı idare vekili yönünden reddine, davalı vekili yönünden ise kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 356.maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 37 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, davacı idare vekili yönünden reddine, davalı vekili yönünden ise kısmen kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/1114 Esas - 2017/293 sayılı kararı ortadan kaldırılıp duruşma yapılarak, dava konusu taşınmaz üzerindeki havuz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedeline eklenmek suretiyle HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalle adının gerekçeli kararda sehven yanlış yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin 2017/1415E-2018/1616K sayılı ilamının hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki (Yazıhan mahallesi) kelimelerinin çıkartılmasına yerine (... mahallesi) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/32276
Karar No: 2016/5124
Karar Tarihi: 16.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/32276 E.  ,  2016/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan, “533,00 TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, "yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/27181
Karar No: 2018/2425
Karar Tarihi: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27181 E.  ,  2018/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3812
Karar No: 2014/6751
Karar Tarihi: 27.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3812 E.  ,  2014/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/82700

MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2011/136 (E) ve 2011/199 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, dosyaya faturasını ibraz ettiği suça konu aynı özellikleri taşıyan 07/04/2005 tarihinde satın aldığı motosikleti olduğu, bu motosikleti verdiği arkadaşı M. S.'nın bu motosiklet ile trafik kazası yaparak öldüğü, sanığın bir müddet emniyet parkında bekleyen motorsikleti tamir etmesi için 22/04/2009 tarihinde vefat eden S. L.'ye verdiği, yapılan kontrolde, motor numarasının kendi motosikleti ile aynı olmasına karşın, şasi numarasının çalınan motosiklete ait olduğunun belirlendiği, suçu işlemediğini, belki tamir sırasında şasinin değiştirilmiş olabileceğini bildirmesi ve suça konu motorsikletin yaklaşık 15 ay sonra ele geçirilmiş olması da nazara alınarak, sanığın bildirdiği tarihlerde, sanığa ait motosiklet ile Mustafa Sarıboğa isimli şahsın kaza yapıp yapmadığının, ayrıca öldüğü bildirilen S. L.i'nin motosiklet tamiri ile uğraşıp uğraşmadığının zabıta marifetiyle tespiti ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

Sanığın suça konu motosikleti çaldığına dair cezalandırılmasına yeterli delil ve emare bulunmayıp, bu haliyle sanığın eyleminin TCK'nın 165. maddesindeki hırsızlık malını bilerek kabul etme suçunu oluşturmasına karşın, hırsızlıktan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6375
Karar No: 2009/5680
Karar Tarihi: 18.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6375 E.  ,  2009/5680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada İpsala Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi ile Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk ... ’in babası ...’in vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...’in yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

İpsala Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından, zabıta araştırması ve adrese dayalı nüfus kaydına göre sağ kalan eşin adresinin Çerkezköy’de olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince, sağ kalan eşin ikamet ettiği bildirilen Kapaklı Beldesinin büyük bir yerleşim yeri olması, adresin yetersiz oluşu ve yetkisizlik kararı veren mahkemece adres tam olarak belirlendikten sonra ilgili mahkemeye gönderilmesi gerektiği belirtilerek yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki, zabıta araştırmasıyla sağ kalan eşin Kapaklı Beldesi Çerkezköy, Tekirdağ adresinde ikamet ettiği bildirilmiş, adresin yetersiz olduğu gerekçesiyle veli ...’e ulaşılamadığı belirtilmiştir. Davanın sürüncemede kalmaması ve çocuğun haklarının korunması bakımından Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince, sağ eşin yerleşim yeri tespit edilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.