erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/1980
Karar No: 2012/3822
Karar Tarihi: 30.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1980 E.  ,  2012/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracını satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, alacaklı oldukları takip dosyasında, borçlu şirkete yapılan tebligatın tarihinin 25.01.2010 olmasına rağmen, 13.04.2010 olarak yazılarak, alacaklarına üçüncü sırada yer verildiğini, satış bedelinden dosyalarına para gönderilmediğini, oysa şikayet olunan alacaklıların takip dosyaları ile kesinleşme tarihlerinin aynı olduğunu, satıştan elde edilen paranın garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli düzenlenmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan şirket vekili, şikayet olunan ...' un takip dosyasındaki alacağının hayali olduğunu,bununla ilgili dava açtıklarını, davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasından araca 20.01.2010 tarihinde haciz konulduğu, her hangi bir satış istemediği, bu yüzden haczin düştüğü, ayrıca araç hacizlerinde trafik kaydında bulunan haciz tarihlerinin dikkate alınması gerektiği, ilk haczin ... 8. İcra Müdürlüğünün 2010/2462 sayılı dosyasından 19.01.2010 tarihinde konulduğu, takiplerin aynı tarihte kesinleşmesinin haczin sırasına bir etkisinin bulunmadığı, araç üzerinde ilk haczi koyduranın öncelik hakkına sahip olduğu, bu nedenle şikayetçinin İİK' nun 100. maddesinde düzenlenen hacze iştirak koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8019
Karar No: 2018/4170
Karar Tarihi: 10.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/8019 E.  ,  2018/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/son, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen cezanın fazla olduğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise hükmedilen cezanın adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ve kusur durumuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a. maddesi yerine TCK'nın 50. maddesi olarak gösterilmesi, adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/14087
Karar No: 2020/8836
Karar Tarihi: 16.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14087 E.  ,  2020/8836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun katılan ... dışında kalan müştekilere karşı bir eylemi bulunmadığından, diğer müşteki ve katılanlara karar başlığında yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26/04/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14/07/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07/05/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3603
Karar No: 2020/19386
Karar Tarihi: 22.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/3603 E.  ,  2020/19386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının ölüm sebebiyle düşürülmesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın yargılama devam ederken vefat etmesi nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi karşısında, katılan ... İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

Hükümden katılan ... İdaresi lehine takdir olunan dilekçe yazım ücretine ilişkin bendin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2312
Karar No: 2011/5821
Karar Tarihi: 04.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2312 E.  ,  2011/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bir bölümüne 1965 yılında el atıldığı, davacı tarafça da 30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. maddesi hükmü gereğince uzlaşmak istenilmediği anlaşıldığından işin esasının incelenmesinde;

Yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydı 1968 yılında yapılan tapulama sonucu davacı adına oluşturulmuştur.

Mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporundan, 3000 m²'lik taşınmazın 295 m²'lik bölüm dışında kalan kısmına tamamen el atıldığı anlaşılmış olup, taşınmazın tamamı imar planında yolda kaldığından imar durumu da gözetilerek tüm bedeline hükmedilmesi gerekirken, aksi düşünce ile el atılan 295 m²'lik bölüm bedelinin tahsiline karar verilmesi,

2-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, taşınmaza soyut ve genel deyimlerle değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2507
Karar No: 2017/4979
Karar Tarihi: 03.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2507 E.  ,  2017/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/12/2015 tarih ve 2014/488-2015/1248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İrtibat Büro Müdürlüğü'nde Şube Müdürü olarak görev yapan davalının, çalıştığı dönemde 5.287,86 TL'yi zimmetine geçirdiğini, zimmete konu alacaklarının tahsili amacıyla fazlaya dair hakların saklı tutulmasıyla 3.964,97 TL için icra takibi yapıldığını, davalının takibe itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 14.02.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 95,99 TL takip öncesi işlemiş faiz alacaklarından vazgeçmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kasa devir belgesini imzalı bir şekilde davacıya teslim ettiğini, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, suçlamalara sebep olan firmaların bu ödemelerini banka üzerinden davacıya yaptığını, bir kısım çeklerin de davacıya teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının çalıştığı ... İrtibat Büro Müdürlüğü kasasının 28/02/2008 tarihinde davacı firmanın bölge müdür yardımcısı, irtibat büro çalışanı ve davalı tarafından tanzim edilen kasa teslim tutanağında devir eden AÜ faturalar süspanda bulunan PÖ ve ÜA tahsilat faturalarının tek tek görülerek, dökümleri ile kontrol edildiği, tutanak ile müşteriye tahsilat için teslim edilen faturalar için müşteri ile görüşülerek mutabık kalındığı, nakdin sayıldığı, bilgilerin doğruluğunda görüş birliği sağlandığı ve bu veriler üzerinden devir teslimin gerçekleştirildiği, ertesi gün ise iş akdinin İş Kanunu'nun 17 maddesi gereğince feshedildiği, davalının bir nevi ibra edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9023
Karar No: 2020/1565
Karar Tarihi: 05.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9023 E.  ,  2020/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, dava dışı borçluya ait aracın satıldığını, Adana 13. İcra Müdürlüğünün 2014/9214 Esas sayılı dosyasından yapılan 28.08.2015 tarihli sıra cetvelinde 1.sırada araç üzerinde rehin hakkı bulunan alacaklıya rehin bedeli ödendikten sonra geriye kalan 6.663,98 TL nin şikayet olunanın dosyasına ödendiğini, şikayet olunanın dosyasında araç üzerindeki haczin düştüğünü ileri sürerek 28.08.2015 tarihli sıra cetvelinin iptali ile rehinden arta kalan 6.663,98 TL nin müvekkil dosyasına ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkil dosyasında 25.12.2014 tarihinde haciz yapıldığını, yasal süresinde satış talebinde bulunulduğunu ve satış avansı yatırıldığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre şikayet olunan dosyasında 25.12.2014 tarihinde haciz yapıldığı, yasal süresi içinde satış talebinde bulunularak satış avansı yatırıldığı, şikayetçi dosyasında ise ilk hacizden sonra yasal süresinde satış talebinde bulunulmadığı ve satış avansı yatırılmadığı için ilk haczin düştüğü, sonraki 30.03.2015 tarihli haczin önceki haczi ayakta tutmayacağı ve yeni bir haciz olarak sıralamaya gireceği, bu nedenle Adana 13. İcra Müdürlüğünün 2014/9214 E sayılı dosyasından düzenlenen 28.08.2015 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/610
Karar No: 2019/11685
Karar Tarihi: 02.07.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/610 E.  ,  2019/11685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, duruşma açılıp, yeniden hüküm kurulmuş ise de, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230/1. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanığın mülkiyeti katılana ait dere yatağında bulunan kesilmiş ağaçları çalma şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 02.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3772
Karar No: 2013/8405
Karar Tarihi: 24.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3772 E.  ,  2013/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü 153 ada 1 ve 154 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 52989,02 ve 29561,14 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmış, mahkemece kısa kararda davanın reddine, 153 ada 1 ve 154 ada 1 sayılı parsellerin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, gerekçeli kararda ise davanın reddine, 123 ada 4 ve 5 sayılı parsellerin kararda adı geçen kişiler adına tesciline karar verilmiş, davacı vekilinin tavzih talebi üzerine ise 19/04/2013 tarihli tavzih kararı ile, davanın reddine 153 ada 1 ve 154 ada 1 sayılı parsellerin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm, bir kısmı davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda “1- Davanın reddine, 2- ... Köyü 153 ada 1 parselin tespit gibi tesciline, 3- ...Köyü 154 ada 1 parselin tesbit gibi tesciline” dendiği halde, gerekçeli kararda “1- Davanın reddine, 2- ... Köyü 123 ada 4 parselin 3475,65 m² yüzölçümü, fındık bahçesi niteliği ile tamamı 3 pay kabul edilerek 2 payın ... adına tesbit ve tesciline, 3- ...Köyü 123 ada 5 parselin 3901,28 m² yüzölçümü, fındık bahçesi niteliği ile İbrahim oğlu... adına tesbit ve tesciline” denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).

Ayrıca, tavzihe konu karar açıklanan nedenle bozulduğundan, mahkemece yapılan tavzih de ortadan kalmış olup, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki bu nitelikteki çelişki tavzih yoluyla değiştirilemez.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 24/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/11479
Karar No: 2016/9791
Karar Tarihi: 17.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/11479 E.  ,  2016/9791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.080,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarihli ve 2015/453 esas, 2015/836 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/05/2016 gün ve 2434-2016-kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2016 gün ve 2016/215906 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gibi doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hapisten çevrilen 150 gün karşılığı adli para cezası ile doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının toplanarak sonuç olarak bulunan 154 gün karşılığı para cezasının paraya çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Mağdura ait suça konu aracın satımı konusunda sanık ile mağdurun anlaştığı, bu anlaşma kapsamında sanığın 10.000 TL peşin para vererek suça konu aracı götürmesine rağmen, yaptıkları anlaşmaya aykırı bir şekilde aracın devrini almadığı gibi aracın geri kalan parasını da ödemediği, sanığın bu surette zilyetliği kendisine devredilen aracı alarak zilyetliğin devri amacı dışında kullanmak suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuş ise de,

1) Sanık ile mağdur arasındaki anlaşmazlığın satışa konu aracın trafik kaydının devredilmemesinden kaynaklanan hukuki nitelikte bir ihtilat olduğu, sanık hakkında suç unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verildiği,

2) Ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözönüne alınmadan, sonuçta adli para cezası tayin edilen sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği

Anlaşıldığından, bu hususlarla ilgili olarak da kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.