Esas No: 2023/1328
Karar No: 2024/4370
Karar Tarihi: 28.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1328 E.  ,  2024/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/48 Esas, 2022/1557 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/302 E., 2020/180 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2002 yılından bu yana “mobilya bağlantı sistemleri ve aksesuarları” alanında üretim ve satış faaliyetlerini sürdürdüğünü, ürünlerini 34 ülkeye ihraç ettiğini, 2018/76401 sayılı "KMS+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin "KMŞ" ibareli markasına dayalı olarak başvuruya yaptığı itirazın, Markalar Dairesi Başkanlığınca kabul edilerek başvurunun reddine karar verildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararının yerinde olmadığını, zira müvekkilinin "KMS" ibaresi üzerinde 06 ve 20. sınıf mallar yönünden 2005/18039 sayılı markasından kaynaklanan müktesep hakkının mevcut olduğunu, müvekkilinin marka başvurusunda kullanılan görselin davalı markasından ziyade müvekkilinin 2005/18039 sayılı markasına yaklaştığını, müvekkilinin eski tarihli markası ile yeni marka başvurusunun esas unsurlarının aynı olduğunu ve tescil kapsamına alınmak istenen malların da aynı bulunduğunu, bu durumun Yargıtay’ın belirlemiş olduğu müktesep hak şartlarını karşıladığını, müvekkilinin "KMS" markasını ilk tescil ettirdiği tarihten beri kullandığını, davaya konu başvurunun, müvekkilinin seri markalarının devamı niteliğinde olduğunu ve seri marka olarak kabul edilmesi gerektiğini, "KMS" ibaresi üzerinde müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğunu, bu ibareyi 2002 yılından beri ticaret unvanının özü, 2005 yılından beri de tescilli marka olarak kullandığını, davalı firmanın ise markasını 2018 yılında, ticaret unvanını da 2017 yılında tescil ettirdiğini, müvekkilinin iştigal alanının mobilya ve mobilya aksesuarları iken davalı firmanın iştigal alanının plastik ve plastik malzemenin ithalatı ve ihracatı olduğunu, sonuç olarak gerek tescil, gerek kullanım, gerekse ticaret unvanı açısından müvekkilinin "KMS" ibaresi üzerinde gerçek hak sahibi olduğunun tartışmasız bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve dava konusu başvurunun tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, davacı yararına müktesep hak koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının görsellerinin farklı olmadığını, bu görsellerde "KMS" ibaresinin ortak olduğunu, müvekkilinin markasındaki "Ş" harfinin davacının markasında yer alan "S" harfi ile görsel, işitsel ve algısal yönden yüksek derecede benzediğini, tüketicilerin markalarda benzemeyen unsurlardan ziyade benzer unsurları hatırlama eğiliminde olduklarını ve her iki marka sahibi firmanın arasında bağlantı olduğunu düşüneceklerini, somut olayda davacının eskiye dayalı markasından doğan müktesep bir hakkının da bulunmadığını, zira yeni başvurusunun önceki markanın zaman içinde değişikliklere uyarlanması için yapılmış bir başvuru olma niteliğinden yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer oldukları, markaların esaslı unsurlarının ilk iki harfinin aynı olduğu, son harflerinin ise fonetik açıdan birbirine çok yakın iki harf olan "s" ve "ş" harflerinden oluştuğu, her iki markanın da bilinen bir anlamının olmadığı, redde mesnet marka kapsamında bulunan şekil unsurunun iltibas tehlikesini bertaraf etme gücünün bulunmadığı, bu nedenle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının somut olayda meydana geldiği, davacının önceki tarihli 2005/18039 sayılı "KMS" ibareli markasının "Mobilya kulpları, mobilya ve koltuk ayakları, dekoratif paneller, askılar, mobilya süsleri" emtiası bakımından fiili olarak kullanıldığı, bu emtianın, davacıya ait marka başvurusu kapsamında bulunan "Metal mobilya bağlantıları ve tekerlekleri. Metal malzemelerden yapılmış mobilyalar için kulplar. Metal malzemelerden yapılmış mobilyalar için ayaklar.Ahşap veya sentetik malzemeden mamul panolar, resimler, tablolar için çerçeveler. Ahşap veya sentetik malzemelerden mamul hırdavat (nalburiye) eşyası, mobilya bağlantıları, açma kapama tertibatları. Tahta, mantar, kamış, bambu, hasır, boynuz, kemik, fildişi, balina kemiği, istiridye kabuğu, kehribar, sedef, lületaşı, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları: biblolar, duvara asılan süsler. Ahşaptan, ahşap yerine geçen maddelerden veya sentetik malzemelerden, plastik malzemelerden yapılmış mobilyalar için kulplar ve ayaklar. Mobilyalar için metalden olmayan bağlantılar, tertibatlar ve parçalar, raf bağlantı elemanları, kapaklar için kollar, çekmece rayları, mobilya tekerlekleri." emtiasına karşılık geldiği, bu emtikamış, bambu, hasır, boynuz, kemik, fildişi, balina kemiği, istiridye kabuğu, kehribar, sedef, lületaşı, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları: biblolar, duvara asılan süsler. Ahşaptan, ahşap yerine geçen maddelerden veya sentetik malzemelerden, plastik malzemelerden yapılmış mobilyalar için kulplar ve ayaklar. Mobilyalar için metalden olmayan bağlantılar, tertibatlar ve parçalar, raf bağlantı elemanları, kapaklar için kollar, çekmece rayları, mobilya tekerlekleri." emtiası bakımından YİDK kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yoluyla sunduğu istinaf dilekçesinde; müvekkilinin önceki tarihli tescilli markalarıyla paralel kelime unsurlarını birebir kullandığını ve seri marka yaratmaya çalıştığını, somut olayda müvekkilinin yeni tarihli markasının sadece yazım tarzını değiştirmesinin müvekkilin önceki marka tescilinin esas unsurunun KMS ibaresi olduğu gerçeğini ortadan kaldırmadığını, mahkemenin müvekkilinin müktesep hakkı olduğuna ilişkin kararı yerinde olmakla birlikte ürün ürün inceleme yaparak aynı ürün çeşidinden olan bazı emtia açısından söz konusu hakkın doğmayacağını belirtmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile redde dayanak markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davacı başvurusunun önceki markasından ziyade redde dayanak markalara yaklaştığını, diğer taraftan başvuru sahibinin önceki tarihli 2005/18039 sayılı markası kapsamında; “mobilya kulpları, mobilya ayakları, dekoratif paneller, askılar, mobilya süsleri” emtiası yer almaktayken, mahkemece bu emtia dayanak alınarak daha geniş kapsamlı bir müktesep hak değerlendirmesi yapıldığını, bu emtia dışındaki ürünler içinde kazanılmış hakkın kabul edildiğini, oysa ki kazanılmış hakkın ancak önceki tarihli marka kapsamındaki ürünlerle sınırlı olması gerektiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru üzerinde davacının önceki tarihli 2005/18039 sayılı "KMS" ibareli markasından kaynaklanan müktesep hakkının bulunduğu, her ne kadar davalı TÜRKPATENT tarafından, müktesep hak değerlendirmesinde önceki markanın kapsamının aşıldığı bir istinaf nedeni olarak ileri sürülmüş ise de dosya kapsamında alınan ek raporda açıklandığı üzere önceki markanın kapsamında yer alan malların, dava konusu başvuruda yer alan davanın kabul edildiği mallara karşılık geldiği, bu nedenle anılan istinaf itirazının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir

2. Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.