erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/943
Karar No: 2021/14038
Karar Tarihi: 28.06.2021

**(Kapatılan)19. Ceza Dairesi         2020/943 E.  ,  2021/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ...'un anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2017 tarihli ve 2016/482 esas, 2017/85 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/12/2019 gün ve 94660652-105-7-10715-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/01/2020 gün ve KYB-2020/1426 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın katılanın bilgisi dışında nüfus cüzdanı fotokopisi ve kimlik bilgilerini kullanıp müşteki adına imza atarak sahte cep telefonu abonelik sözleşmesi düzenlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, sanığın üzerine atılı bulunan suçlamayı kabul etmediği ve dosyada mevcut 24/02/2016 tarihli uzmanlık raporu ile sözleşmede bulunan imzaların müştekiye ait olmadığı anlaşılmakla birlikte sanığın imza ve yazı örneklerinin alınmayarak sanığa ait değerlendirmeyi içeren bilirkişi raporunun temin edilmediği, keza sanığın, emniyet tarafından yapılan bir operasyonda kendisine ait kaşe ve evrakların ele geçirildiğini, işlemleri yapanın ...isimli şahıs ve... isimli iş yeri olduğunu belirtmesine rağmen bu doğrultuda da herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, ilgili işyerinde çalıştığı bildirilen kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilerek sözleşme aslı ile ilgili bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanık aleyhine herhangi bir delil elde edilemeden, sadece sözleşmenin üzerinde sanığın sahibi olduğu bayinin kaşesi bulunduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Sanığın eyleminin 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi atfı ile 63/10. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; atılı suçun alt ve üst sınırları göz önüne alındığında 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereği ön ödemeye tabi suçlardan olduğu anlaşılması karşısında önödeme işlemleri yapılmadan karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin (2) numaralı maddesinin içeriği yerinde görüldüğünden, Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2017 tarihli ve 2016/482 esas, 2017/85 sayılı kararının CMK’nin 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, bozma nedenine göre kanun yararına bozma isteminin (1) numaralı maddesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 28/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2340
Karar No: 2015/706
Karar Tarihi: 21.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/2340 E.  ,  2015/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/508-2014/820

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 21/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/15738
Karar No: 2014/11875
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15738 E.  ,  2014/11875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2011/867-2013/443

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı işveren vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı taraf olan davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10342
Karar No: 2021/2841
Karar Tarihi: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10342 E.  ,  2021/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 20.01.2016 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 05.02.2016 tarihinde temyiz eden sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 16.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10169
Karar No: 2011/4960
Karar Tarihi: 11.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/10169 E.  ,  2011/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL'nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL'nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında 6831 Sayılı Yasanın 91/2. maddesi uyarınca tayin olunan 440 TL adli para cezası ve buna bağlı olarak tayin olunan 513 TL, 1539 TL, 1282 TL adli para cezalarına dair ibarenin hüküm fıkrasından çıkartılması sanığın neticeten 957 TL para cezasının infazının yapılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19,90 TL temyiz harcının sanıktan alınmasına, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5921
Karar No: 2014/8550
Karar Tarihi: 29.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5921 E.  ,  2014/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/162-2013/216

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.03.2014 gün ve 2013/8255 Esas, 2014/1502 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ilama dayalı ve İİK'nın 206. maddesine göre imtiyazlı olan işçilik alacağının sıra cetvelinde paylaştırmaya dahil edilmediğini ileri sürerek, şikayetçinin alacağının imtiyazlı olarak birinci sırada sıra cetveline kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, işçi alacaklarının iflasta imtiyazlı olduğu, haciz tarihi önce olan adi alacakların önüne geçemeyeceği, İİK'nın 100. maddesine göre hacze iştirak koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 03.03.2014 tarih ve 2013/8255 Esas, 2014/1502 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayetçi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, şikayetçi vekilinin HUMK'un 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2. maddesi, "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." hükmünü içermektedir. Bu nedenle Dairemizce, mahkemece, ret sebebi ortak olan şikayet olunanlar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesinin doğru olmadığı, kararın bu nedenle şikayetçi yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesinin, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediği belirtilip, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına karar verildiği anlaşıldığından, Dairemizin anılan onama kararı kaldırılarak, hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin, diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karar düzeltme itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 4 nolu bendinin 2. ve 3. satırındaki "ayrı ayrı" ibarelerinin çıkarılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 29.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8148
Karar No: 2010/371
Karar Tarihi: 27.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8148 E.  ,  2010/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve yağma suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1, 31/3, 62, 149/1, 31/3, 62, 71 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (MANİSA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/04/2009 gün ve 69/167 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü hakkında 765 Sayılı TCK uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 SayıLı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Uyarlama yargılaması niteliği itibariyle lehe yasanın belirlenmesine ilişkin olup, hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırıysa da, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki "Karar aşamasına kadar soruşturma ve koğuşturma safhalarında Devlet ödeneğinden harcanan bozmadan önce 16 TL. bozmadan sonra 4 adet davetiye gideri 18 TL olmak üzere 34 TL yargılama giderinin 5271 sayılı CMK.nun 324.maddesi uyarınca sanığa yüklenmesine," ibaresinin çıkartılmasına, ilgili bölüme "yargılama giderinin hazine üzerine bırakılmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK. 322. Maddesindeki yetkiye istinaden DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/2386
Karar No: 2024/4228
Karar Tarihi: 20.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2386 E.  ,  2024/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1298 E., 2024/432 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/132 E., 2021/94 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan ilamsız icra takibine kısmi itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasında, davalı asıl borçlu müflis için verilen ve kesinleşen iflas kararı uyarınca bu davalı yönünden sıra cetveline kayıt kabul davasına dönüştüğü, tarafların incelenen ticari defter ve belgeleri ile alınan bilirkişi raporlarından davacının davaya konu icra takibinin yapıldığı tarih itibariyle müflis şirketten toplam 1.061.818,26 Türk Lirası alacaklı olduğu, iflas tarihinden sonra davacının sıra cetveline 614.953,26 Türk Lirası alacak için başvuruda bulunduğu ve eldeki itiraza konu 500,000,00 Türk Lirası alacağının takip tarihinden iflas tarihine kadar olan işlemiş faizi ile birlikte toplam 565.630,14 Türk Lirası olduğu gerekçesiyle davalı müflis şirket yönünden bu miktar alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulüne, diğer davalı ipotek borçlusunun ipotekli taşınmazının yargılama sırasında icra takibi devam ettiğinden ve satışı yapıldığından bu davalı yönünden davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili ve davalı iflas idaresi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı iflas idaresi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; eldeki davanın icra takibine konu alacağa davalılarca yapılan kısmi itiraza ilişkin ilişkin olduğu, üzerinde ipotek tesis edilen taşınmazın satılmış olması nedeniyle davalı ... yönünden davanın konusuz kaldığı gözetilerek davalı iflas idaresi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı iflas idaresi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı davalı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/22516
Karar No: 2014/11873
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22516 E.  ,  2014/11873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2010/644-2013/829

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1171
Karar No: 2015/7941
Karar Tarihi: 28.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1171 E.  ,  2015/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin ağır yaralandığını , ayağındaki kırık nedeni ile bir daha sağlıklı yürüyemeyeceğini açıklayıp 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin kusurunun bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmişti.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 512,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 28.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.