erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/29762
Karar No: 2019/12559
Karar Tarihi: 25.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/29762 E.  ,  2019/12559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15988
Karar No: 2014/12360
Karar Tarihi: 18.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15988 E.  ,  2014/12360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince; hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkartılması ile diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18674
Karar No: 2014/13006
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18674 E.  ,  2014/13006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/143-2013/535

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4209
Karar No: 2020/4213
Karar Tarihi: 01.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4209 E.  ,  2020/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-17/10/2014 tarihinde hacizli malların muhafazası için borçlunun adresine gidildiğinde, 01/11/2012 tarihinde haczedilerek yediemin sıfatıyla sanığa teslim edilen malların yerinde bulunmadığı tespit edilmiş ise de; olay tarihinde yürürlükte bulunan İİK'nun 106 ve 110. maddeleri gereği hacizli menkul malların haciz tarihinden itibaren 6 aylık süre içerisinde satışının istenmemesi halinde haczin başka bir işleme gerek kalmaksızın kalkacağı ve bu nedenle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun hukuka aykırılık öğesinin oluşmayacağı dikkate alınarak, icra takip dosyasının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı veya onaylı örneğinin dosya içerisine alınıp incelenerek, süresinde satış istenip istenmediğinin belirlenmesi, bununla birlikte, 01/11/2012 tarihinde yapılan haciz esnasında, sanığın istihkak iddiasında bulunmuş olduğunun aynı tarihli haciz tutanağında yer alması karşısında; istihkak iddiasına ilişkin herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığı, işlem yapılmış olması halinde, istihkak iddiasının sonuçları araştırılıp, mahcuzların kime ait olduğunun tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de;

2-Haczin yapıldığı tarihte iş yerinde işçi olarak çalıştığını ancak suç tarihinden evvel iş 0yerinden ayrıldığını ve mahcuzların akıbetini bilmediğini beyan eden ve İcra Müdürlüğü'ne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılan sanığın eyleminin TCK'nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8567
Karar No: 2017/17084
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8567 E.  ,  2017/17084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/352
Karar No: 2019/6056
Karar Tarihi: 21.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/352 E.  ,  2019/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Dolandırıcılık suçundan, sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suç tarihinin, hisse devir sözleşmesinin yapıldığı 09/01/2009 tarihi olmasına rağmen, kararda 2007 tarihi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2004-2005 yılları arasında ... Konut Yapı Kooperatifi’nin yönetim kurulu başkanı olarak görev yapan sanık ...’in, genel kurul kararınca kooperatiften ihraç edilmesine ve kooperatifte yer alan taşınmazlar üzerinde herhangi bir hakkı olmamasına rağmen, emlakçılık yapan diğer sanık ... ile iştirak halinde hareket ederek, kooperatifte bulunan ve arsa sahibine ait olan suça konu ... numaralı daireyi sanık ...’e aitmiş gibi, 09/01/2009 tarihinde .... Noterliği’nin ... yevmiye numaralı kooperatif hisse devir sözleşmesi ile katılana sattıkları, katılanın kooperatif hisse bedeli olan 110.000 TL'yi sanık ...’e verdiği, katılanın daha sonra bu dairenin sanıklara ait olmadığını öğrendiği, bu surette sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik her hangi bir delile dayanmayan soyut savunmaları, katılanların tüm aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanları doğrular içerikteki tanık anlatımları, ... Konut Yapı Kooperatif Başkanlığı’nın yazısı, hisse devir sözleşmesi, ödeme belgeleri ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanıkların hileli eylemlerle katılanları kandırmak suretiyle haksız menfaat temin ettikleri anlaşıldığından, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanunun ile uzlaşma kapsamına alınan “dolandırıcılık” suçundan mahkumiyetleri yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat hükümleri verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6976
Karar No: 2013/9562
Karar Tarihi: 25.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/6976 E.  ,  2013/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/2559

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2012/29 (E) ve 2012/470 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9399
Karar No: 2021/15689
Karar Tarihi: 04.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9399 E.  ,  2021/15689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.02.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.04.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168/1 31/3, maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 29.10.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18831
Karar No: 2014/13005
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18831 E.  ,  2014/13005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2011/305-2013/781

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35019
Karar No: 2016/6550
Karar Tarihi: 21.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35019 E.  ,  2016/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin teknik eleman hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalardan ... Sos Hiz İnş. Turizm Gıda Oto. Taş. San ve Tic Ltd Şirketine,... Sos. Hiz. Kurye Dağ. Taş. İnş. Yat. San. Tic Ltd Şirketine, ... İnş. Proje Taah. Elek. Klima Sis. Tur. Gıda İth. San. Tic. Ltd Şirketine, ... Turizm ve İnş Tem Bil Sis Oto Med. Gıda Haz San ve Tic Ltd Şirketine yazı yazılarak, davacı ile 2009-2013 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi, yazı cevabı ile birlikte dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1888
Karar No: 2018/15282
Karar Tarihi: 06.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/1888 E.  ,  2018/15282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyizin reddine dair 17.04.2015 tarihli Ek kararın sanık ...'a 20.04.2015 tarihinde İzmir 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından tebliğ edildiği ancak sanığın Ek kararı temyiz etmediği anlaşılmakta ise de; ek kararın tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak ek kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesine uygun yapılmadığı da gözetilerek; 17.04.2015 tarihli Ek kararın UYAP sisteminde yapılan sorgulamaya göre halen başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumu adresinde CMK'nın 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılarak sanığa tebliği ile temyiz dilekçesi vermesi halinde dilekçesinin dosyaya eklenip ek tebliğname de düzenlenerek temyiz incelemesi için Dairemize iade edilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1310
Karar No: 2014/4848
Karar Tarihi: 26.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1310 E.  ,  2014/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbilreri nedeniyle tazminat

Hüküm : 2364,02 TL maddi, 4500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2008 tarih, 2008/75 esas, 2008/100 karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinden; sanığın (davacının) Uyuşturucu ticareti yapmak suçundan 13.11.2007-01.04.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, beraatine hükmedildiği, kararın temyiz edilmeksizin 09.04.2008 tarihinde kesinleştiği, davanın 07.05.2008 tarihinde, CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma öncesi 24.09.2008 tarihli ilk kararda davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilerek 2600 TL manevi tazminata ve davanın kısmen kabul edildiğine dikkat edilmeden davalı lehine 1100 TL vekalet ücretine hükmedildiği kararın sadece davalı tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla vekalet ücretinin davalı lehine kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden bozma sonrası davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ile davacı lehine 2600 yerine 4500 TL manevi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki manevi tazminat miktarının 2600 TL'ye indirilmesi, hüküm fıkrasına "1100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.