erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10537
Karar No: 2016/4901
Karar Tarihi: 02.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10537 E.  ,  2016/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2015

NUMARASI : 2014/355-2015/529

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/06/2015 tarih ve 2014/355-2015/529 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında anlaşma gereği davalıların işlettikleri çayevini müvekkillerine 20.000,00 TL karşılığı devrettiklerini, çayocağı yerinin kiracısı durumunda bulunan davalıların taşınmaz sahibinin bilgisi ve rızası olduğunu beyan ile müvekkillerini yanıltarak bu devir işlemini yaptığını ve çayevi içindeki ocak, masa, sandalye vb eşyalar ile birlikte kullanıma hazır ve ayıpsız bir işyeri devri iddiası ile iş bu anlaşmayı yaptıklarını, devir almalarından 30 gün sonra yer sahibinin müvekkillerine ihtarname çekerek taşınmazı boşaltmalarını istediklerini ve müvekkillerinin yeri boşaltmak zorunda kaldıklarını, davalıların akde fesat karıştırdıkları gibi devir yasağını bile bile hile ve desise ile müvekkillerini aldatarak işyeri devri yapılıp sözde malzeme ve hava parası olarak müvekkilerinden 20.000,00 TL aldığını ileri sürerek, 20.000,00 TL hak ve alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsımanı göre, bina malikinin bu devre muvafakat etmediği, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin ifa olanağı kalmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, taraflar arasındaki sözleşmenin feshine, 20.000,00 TL 'nin 03/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan olarak davacılara verilmesine, bedel ödendiği takdirde malzelmelerin davalılara iadesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.021,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/197
Karar No: 2014/2061
Karar Tarihi: 07.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/197 E.  ,  2014/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2011 gün ve 2011/369-2011/227 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.09.2013 gün ve 2012/17484-2013/15781 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'in, diğer müvekkili şirkete ait hisselerinden 3.500 TL'sini 11.05.2004 tarihinde davalıdan devraldığını, sözleşmede davalının devir tarihine kadar olan vergi harç ve benzerinden sorumlu olduğunu kabul ettiğini, devir sonrasında müvekkili şirketin devirden önceye dayalı vergi borcunun çıktığını ve bunun ödendiğini, davalının ödenen miktardan hissesi oranında sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 13.958 TL alacağın 10.08.2006 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin kendi borcunu ödediğini ve davacı şirketin davaya dayanak yapılan sözleşmenin tarafı olmadığını, diğer davalı ...'in de ödemeyi yapan kişi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin vergi borcunu yine davacı şirketin kendisinin ödediği, şirket ortağı davacının hissesini devreden eski ortak davalıdan rücuen talep edebileceği kendi ödediği bir kamu borcunun söz konusu olmadığı, kaldı ki davacı ortak tarafından ödeme yapılmış olsaydı dahi davalıya ortak olduğu dönemdeki kamu borcunu hissesi oranında rücu edebilmesinin ancak şirketten tahsil imkanının kalmadığının ispatlanmasına bağlı olacağı gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın aktif husumet yokluğundan diğer davacı yönünden de esastan reddine dair verilen kararın davacılar vekillince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1563
Karar No: 2020/7348
Karar Tarihi: 16.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1563 E.  ,  2020/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ..., 05.11.2015 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden sanık ...’ın temyiz talebine hasren yapılan incelemede ;

1-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması, sanığın ortağı olduğu ... Ltd. Şti. ile ilgili olarak düzenlenen 2013/A-825/21 sayılı vergi tekniği raporunda, şirketin sanıklara devir tarihinden itibaren gerçek bir faaliyetinin olmadığı ve düzenlediği faturaların sahte olduğuna dair yeterli tespit yapıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanığın, ... Ltd. Şti. isimli şirketi 16.10.2008 de devraldığı ve bu tarihten itibaren düzenlediği faturaların sahte olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; şirketin devir tarihinden itibaren KDV beyannamesi ve Bs formlarını vermediği, şirketten mal alışı bildiren firmaların bildirimlerinin de devir tarihinden önceki alışlara ilişkin olduğunun belirtilmesi karşısında; suçun sübutu ve suç tarihinin belirlenmesi açısından sanığın yetkilisi olduğu şirketin 16.10.2008-31.12.2008 tarihleri arasında düzenlediği fatura olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b) Kabule göre ; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/17196
Karar No: 2009/20501
Karar Tarihi: 01.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/17196 E.  ,  2009/20501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce 1. Asliye  Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :15.4.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından (MK. md. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 08.07.2003 tarihinde aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir.  Karardan sonra 03.11.2008 tarihinde Düzce'de müstakil Aile Mahkemesi kurulmuştur. Görev kamu düzenine ilşkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerekir. Bu açıklama karşısında dosyanın görevli Aile Mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2009
Esas No: 2018/2935
Karar No: 2018/3995
Karar Tarihi: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2935 E.  ,  2018/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.01.2017 gün ve 2016/248 Esas, 2017/16 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-üçüncü-dördüncü celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18794
Karar No: 2017/12990
Karar Tarihi: 01.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/18794 E.  ,  2017/12990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.07.2016 tarihinde temyiz eden sanık ...’ın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16632
Karar No: 2011/21908
Karar Tarihi: 20.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16632 E.  ,  2011/21908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2267
Karar No: 2015/7850
Karar Tarihi: 05.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2267 E.  ,  2015/7850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA (KAPATILAN) 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/587-2013/440

Taraflar arasında görülen davada Bursa (Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 tarih ve 2012/587-2013/440 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin dava dışı M.-G. Makine San. ve Tic. Ltd. Şti.'deki hisselerini noterde tanzim edilen 22.11.2012 tarihli “L.Şirket Hisse Devir Sözleşmesi (Ortak İçi)” ile devraldıklarını ancak daha sonra şirketin hisselerinin ayıplı olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek, hisse devir sözleşmesinin iptali ile her bir davacı için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL devir bedelinin istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacıların aldıkları hisselerin ayıplı sayılabilmesi için sadece davaya konu hisselerin devrine ilişkin tasarrufun iptalinin talep edilmesinin yeterli olmayıp, hisselerin iptaline karar verilmesinden sonra bu hisseler davalıya aitmiş gibi paraya çevrildikten sonra geriye satış bedeli olan 50.000,00 TL'den az bir para kalması gerektiği, davacıların hissedarı oldukları ve daha sonra davalıya ait hisseleri de satın aldıkları dava dışı M.-G. Makine San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin, davalının yetkilisi olduğu dava dışı P.Kauçuk Lastik Kaplama San. Tic. A.Ş. lehine kefaletinin olmasının şirket içi devri yapılan hisselerin ayıplı sayılmasına sebebiyet vermeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3442
Karar No: 2011/3816
Karar Tarihi: 30.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3442 E.  ,  2011/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile...ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen ....06.2007 gün ve .../310 sayılı hükmün ...’ca incelenmesi davalılardan ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; 103 ada ... ve 106 ada ... parsel sayılı taşınmazlarda davacının miras hakkı bulunmasına rağmen kadastro çalışmaları sonucunda taşınmazların davalılar adına tespit ve tapuya tescil edildiğini bildirerek, taşınmazların tapusunun iptali ile hakkı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Kaboğlu, kadastronun kesinleştiğini açılan davayı kabul etmediğini, davalı ..., davacının taşınmazda hakkı bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuşlardır. Diğer davalılar yargılamaya iştirak etmemiş ve cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, 106 ada ... parsele ilişkin davanın feragat nedeni ile reddine, 103 ada ... parsel sayılı taşınmazın ortak muris ... Yarıcı'ya ait iken ölümü ile aralarında davacının da bulunduğu mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından, özellikle, taraflar tanık deliline dayanmışlardır. Ne var ki, yapılan keşif sırasında davalı tanıkları dinlenmemiştir. Maddi olaylardan sayılan zilyetliğin her türlü delille kanıtlanması mümkün bulunmaktadır. Yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK.nun 258. maddesi hükmü uyarınca yeniden keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmaları, aynı Kanunun 259. maddesi uyarınca ve mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde dinlenilerek, taşınmazın öncesinin ne ve kime ait olduğunun, kimler tarafından ne şekilde kullanıldığının, uyuşmazlık konusu olan bu yerin tespit tarihine kadar kimler tarafından zilyet ve tasarruf edildiğinin, zilyetliğin ne şekilde intikal ettiğinin, zilyetliğin ve kullanma hakkının kimde bulunduğunun kendilerinden sorulup belirlenmesi, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde aynı Kanunun 265.maddesi hükmü gözönünde tutularak çelişkinin giderilmesine çalışılması gerekir. Mahkemece, bu hususa dikkat edilmeden ve davalı ...'nın bildirmiş olduğu tanıkları dinlenmeden; başka bir anlatımla T.C. Anayasasının 36. maddesi uyarınca davalıya tanınan savunma hakkı kısıtlanarak ya da savunmasını ispat imkanı tanınmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, mahallinde 27.04.2007 tarihinde keşif yapılmasına ilişkin ara kararına rağmen tarafların yazılı muvafakatları olmadan ....04.2007 tarihinde keşif yapılmış olmasının sebebi ve gerekçesi de anlaşılamamıştır.

Açıklanan nedenlerle davalı ...'nın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 177,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5536
Karar No: 2022/597
Karar Tarihi: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5536 E.  ,  2022/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesince 2017/323 E. - 2018/405 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/323 E. 2018/405 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki Osmangazi ilçesi, Soğukkuyu mahallesi, 641 ada, 29 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak; üzerindeki yapıya ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Aynı kamulaştırma kapsamında Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/379 Esas-2018/52 Karar sayılı dosyasında dava konusu taşınmaza yakın konumdaki 641 ada 27 parsel sayılı taşınmaza aynı değerlendirme tarihi itibariyle 2.739,00 TL/m² değer biçildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek 2020/11625 Esas sayılı ilam ile onandığı gözetildiğinde, dava konusu taşınmaz ile adı geçen parselin eksik ve üstün yönleri kıyaslanarak bu bedelden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/323.. Esas - 2018/405.. Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.