erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/32537
Karar No: 2018/9525
Karar Tarihi: 27.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/32537 E.  ,  2018/9525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1336
Karar No: 2017/5093
Karar Tarihi: 13.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1336 E.  ,  2017/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 52/2-4. 63.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ticari minibüs şoförü olan sanığın duraktan öleni yolcu olarak aldığı, minibüsün kapısı açık olarak seyrettiği sırada, ölenin durakta inmek istediği ve yavaşlayan minibüsün açık olan kapısından yere düştüğü, minibüsün ölenin üzerinden geçtiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 gün ve 9/189-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; aracın kapısı açık olarak gidilmesinin yaralanma ve ölümlere yol açabileceğinin sanık tarafından da öngörülmesi gereken bir husus olduğu, buna rağmen hatalı yöntemle ilgili geçmiş deneyimlerinin şanslı sonuçlanması gibi nedenlerle sanığın bu riski göze aldığı anlaşıldığından, olayda bilinçli taksirin unsurlarının bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesi gereği tayin edilen 3 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması ile "2 yıl 11 ay" yerine " 3 yıl" hapis cezası tayini ve paraya çevrilmesi sonrası sonuç adli para cezasının 21.200TL yerine, 21.900.-TL olarak fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 2. paragrafındaki ''3 yıl” yerine “ 2 yıl 11 ay”; 4.paragrafındaki “21.900-TL” yerine “ 21.200-TL” ile 6. paragrafındaki “ödenmeyen adili para cezasının hapse çevrileceğine” ibaresinin çıkartılarak yerine “ödenmediği takdirde adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına“ kelimelerinin ilave edilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6773
Karar No: 2014/558
Karar Tarihi: 17.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/6773 E.  ,  2014/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Hükmün aynen infazına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2007 gün, 2007/86-380 sayılı kararı ile sanığın TCY'nın 141, 143, 35/2. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında Bursa 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/153-2006/683 sayılı kararındaki hükümlülüğü nedeniyle TCY'nın 58/7.maddesinin uygulanmasına karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeden kesinleşmesinden sonra, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 12.2.2008 tarihli yazısıyla 5728 sayılı Yasanın değerlendirilmesinin istendiği, Mahkemece 22.2.2008 tarihli ek kararın verildiği, Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2009 tarihli yazısıyla hükmün infazında tereddüt oluştuğundan mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının Bursa 8.Asliye Ceza Mahkemesinden olmak üzere 5275 sayılı Yasanın 98 ila 101.maddeleri gereğince talep olunduğu ve Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2009 gün, 2007/86-380 sayılı ek kararının verildiği, sanığın 12.2.2009 tarihli dilekçeyle “09.01.2009 tarihli kararın uygun görülürse temyizini” istediği, itirazı inceleyen Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.3.2009 tarihli kararıyla ek kararın temyize tabi olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verildiği ve dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sanığın 12.2.2009 tarihli dilekçesindeki isteminin 09.01.2009 tarihli ek karara yönelik olup, 25.4.2007 tarihli kararla ilgili her hangi bir istemde bulunmadığının anlaşılması ve 5275 sayılı Yasanın 101.maddesinin 3.fıkrasına göre 09.01.2009 tarihli ek kararın itirazı olanaklı olduğundan ve 5271 sayılı CMK'nun 264.maddesine göre kabul edilebilir bir başvuru olması koşuluyla Yasa yolunun veya merciinin belirlenmesindeki yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli Mahkemeye iletilmek üzere tebliğnameye aykırı olarak, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8247
Karar No: 2010/16125
Karar Tarihi: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8247 E.  ,  2010/16125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Kısmen arazi, kısmen kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazı niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1841
Karar No: 2018/9534
Karar Tarihi: 27.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/1841 E.  ,  2018/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.08.2013 yerine 29.05.2013 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile katılan vekilinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5196
Karar No: 2012/11764
Karar Tarihi: 03.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5196 E.  ,  2012/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2010 tarih ve 2006/212-2010/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yayın ve mali haklarına sahip olduğu ''Lezzet'' dergisinin muhtelif sayılarında yayınlanan fotoğrafların izin alınmaksızın ve bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından Nisan 2003 yayın tarihli ''Lezzet Soframız'' isimli yemek kitabında aynen yayınlandığını belirterek FSEK m.68 kapsamında 32.250 USD +KDV tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kitabın diğer davalılar tarafından hazırlanarak ve görsel tasarımı dava dışı Salih Koca tarafından yapılarak müvekkiline teslim edildiğini, Salih Koca ile müvekkili arasında telif haklarının devrine ilişkin sözleşme de imzalandığını, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu fotoğrafların eser niteliğinde olduğu, davalı şirketin yayıncısı, diğer davalıların yazarları oldukları kitapta izin alınmaksızın ve bedeli ödenmeksizin dava konusu fotoğraflar kullanılarak davacının eserden kaynaklanan mali haklarına tecavüzde bulunulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.870 USD tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7808
Karar No: 2017/4815
Karar Tarihi: 22.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7808 E.  ,  2017/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... ve savunmanının yüzüne karşı verilen karara karşı, sanık savunmanınca yasal süresi geçtikten sonra 15.04.2014 tarihinde temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla, sanık savunmanının temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 22.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/4016
Karar No: 2010/6855
Karar Tarihi: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4016 E.  ,  2010/6855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 9625 m² olup, emsal taşınmaz ise 390 m² dir. Bu nedenle, emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcnın istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma hacının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2016/8399
Karar No: 2018/9545
Karar Tarihi: 27.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8399 E.  ,  2018/9545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5423
Karar No: 2015/28241
Karar Tarihi: 13.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5423 E.  ,  2015/28241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/104743

MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/435 (E) ve 2013/7 (K)

S

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık M.. Ç..'in 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 151/1, 265/1, 171/1-c, 53, 58, 63. ve 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddeleri uyarınca, diğer sanıklar S.. Ç..'in TCK'nin 265/1, 58. maddeleri ve S.. Ç..'in 265/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açıldığı, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2012 tarih ve 2012/1840 esas 2012/1852 sayılı kararı ile Görevsizlik kararı verilerek, sanıkların eylemlerinin sabit olması halinde TCK'nin 82/1.g, 151/1, 265/1, 171/1-c, 53, 58 ve 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı cezalandırılmaları için dosyanın görevli ve yetkili Ankara Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine dair karar verildiği, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/01/2013 tarih ve 2012/435 esas 2013/7 sayılı kararı ile, sanıklar S.. Ç.. ve S.. Ç..'in sübut bulmayan memura direnme suçundan ayrı ayrı beraatlerine, sanık M.. Ç.. hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 62. maddeleri, görevli memura direnme suçundan TCK'nin 265/1, 265/4 ve 62. maddeleri, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan TCK'nin 170/1-c ve 62. maddeleri, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan aynı yasanın 13/1, TCK'nin 62. ve 52/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan kamu davasının düşürülmesine dair karar verildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesi Yüksek Başkanlığı'na hitaben Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/04/2013 tarih ve 2013/104743 sayılı tebliğnamesinin tanzim edildiği, Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesi Başkanlığı'nın 23/10/2014 tarih ve 2013/2163 esas – 2014/4775 sayılı kararı ile ek tebliğname düzenlenilmesinin istenildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 13/11/2014 tarihli ek tebliğname düzenlendiği, Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 05/02/2015 tarih ve 2014/6167 esas 2015/456 sayılı kararı ile Dairemizin görevli olduğundan bahisle Görevsizlik kararı verilmiş ise de;

Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararı, hüküm ve temyizin kapsamına, tebliğname tarihine, Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından ek tebliğname talep edilmesine, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı gereğince temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay (1.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yüksek Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29540
Karar No: 2016/2652
Karar Tarihi: 06.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/29540 E.  ,  2016/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın yanında kimliği tespit edilemeyen iki şahıs ile birlikte, tehditle mağdurdan hafıza kartı bulunan cep telefonu ile kitap, defter ve montu bulunan çantasını alıp yağma eylemini tamamladığı, suça konu telefonun içerisinden hafıza kartını alarak cep telefonunu ve çantanın içerisinde bulunan montu ve çantayı alıp içerisindeki kitap ve defterleri hiçbir etki olmadan geri verdiğinin anlaşılması karşısında; eylem sırasında suça konu eşya içinde yer alan cep telefonu ile kitap ve defterlerin geri verilmesinin TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade niteliğinde olduğu dikkate alınıp, TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca mağdurdan kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorularak, sonucuna göre aynı maddenin 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulama olanağının takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,

2- TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin

Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, zorunlu savunmanlara ödenen avukatlık ücreti ile işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığına ilişkin rapor için harcanması zorunlu kamu masrafının ve istihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin, 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle, bilirkişiye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4882
Karar No: 2019/3507
Karar Tarihi: 25.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/4882 E.  ,  2019/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 09.06.2016 tarihli hükme yönelik yasal süresinde olmayan temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin reddi ile 16.02.2017 gün ve 2016/317 Esas - 2016/279 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.