Esas No: 2024/12650
Karar No: 2024/3045
Karar Tarihi: 03.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12650 E.  ,  2024/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/282 E., 2021/1101 K

SUÇ :Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Hükmün açıklanması)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Keşan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 17.09.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Keşan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.10.2012 tarihli, 2012/512 Esas ve 2012/604 Karar sayılı kararı ile sanığın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak suçundan, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

3.Keşan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.04.2014 tarihli, 2012/512 Esas ve 2012/604 Karar sayılı ek kararı ile, sanığın hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeni ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak suçundan, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 6000 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

4.İlgili karara karşı sanık tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 20. Ceza Dairesinin, 2015/4714 Esas, 2017/370 Karar sayılı kararı ile,

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçeleri ile bozma kararı verilmiştir.

5.Bozma üzerine yapılan yargılamada, Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/74 Esas ve 2017/280 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen iş bu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

6.Sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine, Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli, 2021/282 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın atılı suçtan, basit yargılama usulü gereği, 5271 sayılı Kanun Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3-son cümlesi uyarınca 1/4 indirim de yapılmak suretiyle 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri,

Tedavi olduğu için hakkında hükmolunan cezayı kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, olay tarihinde, başka suçtan dolayı yakalanan sanığın üst aramasında esrar maddesi ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2.Suç tarihinde, hakkında yapılan şikayet nedeni ile kolluk güçleri tarafından yakalanan sanığın, Keşan İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde yapılan üst aramasında pantolonunun sağ cebinde esrar olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiğine dair olay tutanağı dosyada mevcuttur.

3.Keşan Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/308 Değişik İş sayılı kararı ile suça konu maddeye el konulmasına karar verilmiştir.

4.İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile ele geçen yeşil renkli toz maddenin esrar olduğu ve netinin 2 gram olduğu belirlenmiştir.

5.Sanığın yüzüne karşı verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın 23.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği, kararın infazı için Edirne Denetimli Serbestlik Müdürlüğü çağrı yazısının, 22.01.2013 tarihinde doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğ edildiği ve 10 gün içinde başvurulmaması nedeni ile 12.02.2013 tarihinde dosyasının kapatıldığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile; hakkında yapılan şikayet nedeni ile olay tarihinde kolluk güçleri tarafından yakalanan sanığın, yapılan üst aramasında, İstanbul Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğünün raporu ile belirlendiği üzere, net 2 gram toz esrar ele geçirildiği sabit olmakla birlikte,

Hakkında hükmolunan denetimin infazı için Edirne Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen çağrı yazısının sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adresi bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebliğ usulsüz olduğundan, mahkemece bundan sonraki yapılan işlemlerin hukuken yok hükmünde olduğu ve sanık hakkında denetimli serbestliğin sonlandırılmasına karar verme şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, Keşan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.10.2012 tarihli, 2012/512 Esas ve 2012/604 Karar saylı kararının infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında genel usullere göre yargılama yapılmasına rağmen, hüküm açıklanırken cezasında, basit yargılama usulü uygulandığı gerekçesiyle indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli, 2021/282 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.

...