Esas No: 2023/3416
Karar No: 2025/2873
Karar Tarihi: 14.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/3416 E.  ,  2025/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/562 E., 2022/1786 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/434 Esas, 2021/413 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca

10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 21/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/562 Esas, 2022/1786 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının;

a. Mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b. Mağdur ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan hükme yönelik kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın her iki mağdura yönelik eyleminde öldürme ya da yaralama kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, taksir hükümlerinin gerekçesiz olarak uygulanmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin gerekçesiz olarak uygulanmadığına ve kararda tartışılmadığına, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurlardan sanığa yönelen ve etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranışın bulunmadığı, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması, gönüllü vazgeçme hükümlerinin yasal koşullarının oluşmadığı, takdiri indirim hükümleri dışında sanık lehine uygulanabilecek başkaca hükmün bulunmadığı, sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmasının isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... ile mağdur ...'ın tanık ...'ın oğulları oldukları ve aralarında mal paylaşımı sebebiyle husumet ve geçimsizlik bulunduğu, olay günü mağdur ... ile mağdur ...'ın Mevlüt'ün evinin önünde hayvan alım satımı yapan ve cambaz olarak tabir

edilen tüccarı beklemek için oturdukları sırada tanık baba ...'ın bahçesine gitmek için elinde tüfek ile dışarıya çıktığı, mağdur ...'in babasına hitaben ''ineğin parasını annem alacak senin burda yerin yurdun yok" dediği ve tanık ...'ün de mağdur ...'e hitaben ''Allah’ından bul'' şeklinde söz söylemesi üzerine taraflar arasında tartışma başladığı, tartışma seslerini duyan sanık ...'in babasının yanına geldiği, tartışmaya müdahil olduğu ve babasının elinde bulunan tüfeği almak istediği sırada aralarında tüfeğin karşılıklı olarak çekiştirilmesi sırasında ard arda iki kez patladığı, ilk patlama neticesinde mağdur ...'in kafasının sağ arka parietal bölge ile temporal bölge bitişiğinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı, ikinci patlama neticesinde mağdur ...'ın sağ gözüne isabet eden saçma tanesi sebebiyle işlev kaybı, yüzde sabit eser, yaşamını tehlikeye sokacak biçimde ve vücudunda orta (3.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının anlaşıldığı olayda, karşılıklı çekiştirme sırasında tüfeğin patladığı, ateşli silah kullanma hususunda uzmanlığı olmayan sanık ...'in elindeki tüfek çekiştirilirken ateş alabileceğini öngörebileceği ancak dosya kapsamındaki deliller dikkate alındığında sanığın mağdur ... ile yanında duran ve aralarında husumet bulunmayan mağdur ...'in ölmesini kabullendiğini söylemenin mümkün olmadığı gibi tüfek tanık Mevlüt'ün elindeyken sanığın tüfeği almak için çektiği esnada tüfeğin irade dışı olarak ateş almasının da mümkün olduğu, tüm bu açıklamalar gözönüne alınarak dikkatsiz ve özensiz şekilde hareket eden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 22/3. maddesi delaletiyle 89/4. maddesine göre bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sorumlu tutulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemlerin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulü ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/562 Esas, 2022/1786 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.