Esas No: 2009/3897
Karar No: 2009/5910
Karar Tarihi: 25.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3897 E.  ,  2009/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2008

Taraflar arasında birleştirilerek  görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 8 parsel sayılı taşınmaza, komşu parsel malikleri davalıların taşkın yapı yapmak, beton direk ve kafesli tel çekmek suretiyle müdahalede bulunduklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalılar B... Ö... Ve R... Ö.. , davanın reddini savunmuş, açmış oldukları ve asıl dava ile birleştirilmesine karar verilen davada da; taşkın inşaat nedeniyle temliken tescil veya taşan kısım üzerine irtifak hakkı tesisi, olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı N.. K.. , davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur. Mahkemece, davalı Necmi yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalı Bayram yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "Hal böyle olunca, "köy senedi" başlığını taşıyan harici satış sözleşmesinin mahallinde yapılacak keşif ile çekişmeli taşınmaz ve elatılan bölüme ait olup olmadığının saptanması, aidiyetinin belirlenmesi halinde harici satış bedeli üzerinden, davalı taraf yararına hapis hakkı tanınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilmek suretiyle, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davada elatmanın önlenmesi yanında taşkın yapının yıkımı da istenildiğine göre, davalının yanında diğer paydaşın da davada yer alması gerekeceğinin düşünülmemesi de isabetsizdir" gerekçesiyle bozulmuş, bozma i1amına uyularak yapılan yargılama sonunda; davalı N... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalılar Bayram ve Ruses yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ve birleşen davanın davacıları B... Ö... Ve R... Ö..  vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteğinin değerden reddiyle gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım, birleşen dava temliken tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Necmi yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalılar Bayram ve Ruses yönünden elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 381. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, mahkemece kısa kararda yer almadığı halde, gerekçeli kararda birleşen davanın davacıları B... Ö... Ve R... Ö.. 'in taleplerinin reddine denilmek suretiyle kısa karar ile çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.