erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/6422
Karar No: 2022/2310
Karar Tarihi: 24.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6422 E.  ,  2022/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Somut olaya ilişkin kolluk tarafından düzenlenen olay yeri inceme tutanağında doğal yollardan çıkmayan yangının aynı yönden birden fazla noktadan çıkarıldığının belirtildiği, olay yeri krokisinde ise, sözkonusu tarladaki hayvanların kaçmasını engelleyecek doğal ve yapay herhangi bir engelin (uçurum, nehir, çit, duvar vs.) bulunduğuna dair tespitte yapılmadığının anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği dikkate alındığında, katılana yönelik eylemi olası kastla gerçekleştiren sanık hakkında TCK’nın 21/2. maddesiyle indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 151/2. maddesiyle uygulama yapılırken aynı yasanın 151/1. maddesinin gösterilmesi gerektiği düşünülmeden 5271 sayılı CMK’nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

3- Kabule göre; sanık hakkında kurulan hükümde teşdit uygulaması yapılırken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde yer alan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak, aynı Kanun’un 3. maddesindeki "Eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi" ilkesi çerçevesinde değerlendirme yapılıp bir belirleme yapılması gerekirken, hangi somut nedenlere dayandığı denetime olanaklı belirtilmeksizin soyut ve yetersiz gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle temel ceza belirlenerek, adalet ve hakkaniyet ölçülerine aykırı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1802
Karar No: 2019/7548
Karar Tarihi: 16.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/1802 E.  ,  2019/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ..., katılan ... vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanların aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanları ile sanığın savunmasına göre katılanların, sanığın oturduğu apartmanın içine girerek dairenin önüne geldiği, ısrarla kapıyı çaldığı ve kapıya vurduğu, daha sonra polislerin gelmesi üzerine sanığın çatıdaki merdiven boşluğuna saklandığının anlaşılması ve apartman boşluğunun konutun eklentisi olması karşısında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun oluştuğu gözetilmeden sanığın beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7511
Karar No: 2013/5464
Karar Tarihi: 02.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/7511 E.  ,  2013/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; TCK.nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, mağdurun sanığa yönelik karşılıklı hakaret ve basit yaralamadan ibaret ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak makul oranda bir ceza indirimi yapılması gerektiğine ilişen eleştiri düşüncesi, yapılan uygulamada bir isabetsizlik görülmediğinden benimsenmemiştir.

2-a) Sanığın mağdura zırh denilen kesici aletle kafa ve yanak bölgesine toplam üç darbe vurarak sol temporal arter kesisine, yüzde sabit ize ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda; TCK.nun 61. Maddesi gözönüne alınarak, 1 ile 3 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir temel ceza tayini yerine yazılı biçimde 1 yıl hapis cezası belirlenmesi,

b) Sanığın eyleminin mağdurun yüzünde sabit iz dışında mağdurun hayati tehlike geçirmesine de neden olması karşısında, sanık hakkında yapılan uygulamada, TCK.nun 87. maddesinin 1. fıkrasının "c" bendi yanında "d" bendinin de gösterilmemiş olması,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike

ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin cezanın yaptırım seçeneklerine çevrilmemesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4195
Karar No: 2017/13440
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4195 E.  ,  2017/13440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/1709
Karar No: 2014/10991
Karar Tarihi: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1709 E.  ,  2014/10991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1255
Karar No: 2012/6803
Karar Tarihi: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1255 E.  ,  2012/6803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın Irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... Kurulu yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Dava konusu taşınmazın, EPDK'nun 26.08.2010 tarihli ve 2704 sayılı kamulaştırma kararı ile mülkiyet ve irtifak hakkı kamulaştırması yapılan listede bulunduğu ve ... Elektrik Dağıtım A.Ş. yararına, 16.03.20011 tarihinde acele el koyma kararı verildiği ve bedelinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca, 15.03.2011 tarihinde bloke edildiği, aynı yasanın 8.maddesi uyarınca uzlaşma çalışmalarının halen devam ettiği anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kararını alan davalı idare tarafından, Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca alınan acele elkoyma kararından itibaren makul sürede Kamulaştırma Bedelinin Tespiti ve irtifak hakkının tescili davasının açılmadığı anlaşıldığından, açılmış alan Kamulaştırmasız el atma davasında işin esasına girilmesi, işbu dava devam ederken idare tarafından kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın idare adına tescili davası açılması halinde bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçelerle davanın husumet nedeniyle reddi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7571
Karar No: 2019/2043
Karar Tarihi: 12.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7571 E.  ,  2019/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in 01/05/2012 tarihinde katılana ait halı vb. malzemelerin yıkanmasına ilişkin işyerini yazılı sözleme ile kiraladığı, katılanın sözleşmede yazan sanayi tipi dalgıç su motoru ile malzeme listesinde yazılı 2 adet çelik masa, 3 adet Arçelik marka derin dondurucu, 1 adet piknik tüpü, 1 adet büyük tüp, 1 adet el arabası, 1 adet plastik hortum, 1 adet vakumlu motor, ½ galvaniz boru, halı asma eşiği içi seyyar ve yangın söndürücüyü sanığa teslim ettiği fakat sanığın kira sözleşmesi ve malzeme teslim tutanağında yazılı malzemeleri katılana iade etmeden işyerini terk ederek sanığın atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçundan sanığın kastının gözlemlenemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçundan sanığın kastının bulmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna ve uygulamalara aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4080
Karar No: 2018/5123
Karar Tarihi: 12.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4080 E.  ,  2018/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararda ve 13.11.2012, 15.01.2013, 28.03.2013, 22.05.2013 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin; 13.11.2013, 15.01.2013 günlü duruşma tutanaklarında üye hakim...a'nın, 13.11.2013 tarihli duruşma tutanağında üye hakim...'ın; 15.01.2013 günlü duruşma tutanağında ise üye hakim ...'ın ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6581
Karar No: 2015/6841
Karar Tarihi: 27.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/6581 E.  ,  2015/6841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğü'ne izafeten ... İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 06/01/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idarece, davalının Devlet ormanı sınırları içinde kalan yerde işgal ve faydalanma eylemi gerçekleştirdiği belirtilerek ağaçlandırma giderinin tazmini talep edilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; 23/06/2005 tarihinde tanzim edilen suç tutanağı uyarınca yapılan soruşturma sonucu, davalının orman içindeki boşluk alanı tarla olarak kullandığı iddiası ile davalı hakkında kamu davası açılmış, bilirkişi raporuna göre, arazi üzerinde ağaç ve fidan kesme ve sökme eylemleri olmadığı, orman boşluğunun kullanıldığı, eylemin işgal ve faydalanma olduğunun belirtildiği, Domaniç Sulh Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucu eylem "işgal ve faydalanma" olarak değerlendirilerek mahkumiyete ve hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine karar verildiği, kararın Yargıtay Ceza Dairesinde onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dava konusu edilen tazminat tutarı işgal edilen ve faydalanılan sahanın yeniden ağaçlandırılması için gerekli olan ağaçlandırma giderine ilişkindir.

Şu durumda, dava konusu yerde davalı tarafından herhangi bir ağaç kesilmediği ve orman örtüsünün tahrip edilmediği anlaşıldığından ağaçlandırma gideri istemine ilişkin olan davanın reddi yerine kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7557
Karar No: 2013/9440
Karar Tarihi: 20.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7557 E.  ,  2013/9440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İhtiyati tedbir isteyen davacı vekili tarafından, ihtiyati tedbir istenen davalı aleyhine 11.10.2012 gününde verilen dilekçe ile ihtiyati tedbirin kaldırılması istenmesi üzerine; istemin kısmen kabulüne dair verilen 22.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi aleyhine ihtiyati tedbir istenen davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışlar sonucu oluşan zarar nedeni ile tazminat istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında mahkemece, davalı şirkete ait araçlar ile 154 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İstem, ihtiyati tedbirin kaldırılması isteğine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nın 389. maddesinde düzenlenen ihtiyati tedbir, kesin hükme kadar devam eden yargılama boyunca, davacı veya davalının (dava konusu ile ilgili olarak) hukukî durumunda meydana gelebilecek zararlara karşı öngörülmüş, geçici nitelikte, geniş veya sınırlı olabilen hukukî korumadır.

Taraflar arasında çekişmeli olan şey veya yargılama konusunu oluşturan hak veya şey aynı zamanda tedbirin konusu hakkı da oluşturur. Kanun burada "uyuşmazlık konusu hakkında" diyerek bu hususa vurgu yapmıştır (m. 389/1). Ancak, burada özellikle dikkat edilmesi gereken husus, diğer geçici hukukî korumaların alanına giren konularda ihtiyati tedbire karar verilmemesidir.

Diğer taraftan ihtiyati haciz, ihtiyati tedbirin özel bir çeşidi olmakla beraber özellikle konusu ve tabi olduğu hükümler bakımından ihtiyati tedbirden farklıdır. İhtiyati haciz sadece para alacaklarına ilişkin dava veya takiplerde söz konusu olduğu halde ihtiyati tedbir kural olarak paradan başka şeylere ilişkin davalarda ve aynı çekişmeli olan menkul ve gayrimenkul mallarla ilgilidir. İhtiyati hacizde haczedilen mallar açılan veya açılacak davanın konusunu oluşturmadığı halde, ihtiyati tedbirde üzerine tedbir konulan mallar taraflar arasında çekişmeli olduğundan davanın konusunu oluşturur.

Somut olayda dava, bir miktar tazminat alacağının tahsiline ilişkin olduğuna göre böyle bir davada ancak İcra İflas Kanununun 257. maddesindeki şartların varlığı halinde ihtiyati hacze karar verilebilir. Mahkemece anılan hususlar nazara alınmadan ihtiyati haciz gibi ihtiyati tedbir kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8269
Karar No: 2019/19056
Karar Tarihi: 04.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/8269 E.  ,  2019/19056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işten haksız çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, ücret, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, feshin haklı sebebe dayandığını, davalının bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın işçinin mesaisi arttıkça prim alacağı artmakta ise bir anlamda yüzde usulü ile çalışması söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının satış üzerinden prim aldığı, fazla mesai ile priminde arttığı görülmektedir. Bu çalışma sistemine göre davacının yaptığı fazla mesainin zamsız kısmının ödendiği sadece zamlı kısmının ödenmediği kabul edilerek fazla mesai hesabının 1,5 katsayı yerine 0,5 katsayı ile yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10447
Karar No: 2014/7638
Karar Tarihi: 05.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10447 E.  ,  2014/7638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.