Esas No: 2022/14259
Karar No: 2024/2650
Karar Tarihi: 18.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14259 E.  ,  2024/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1231 E., 2021/2006 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/620 Esas, 2021/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü

fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 01.09.2021 tarihli ve 2021/1231 Esas, 2021/2006 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, sanığın cezai sorumluluğunun bulunmadığına, cezai ehliyet hususunda aldırılan raporun yetersiz olduğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına, cezasının silah nedeniyle artırılmasının, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, katılanın çalıştığı Pendik Velibaba Mahallesi Yakacık Caddesindeki Akaryakıt istasyonuna aracı ile geldiği, istasyon içerisindeki katılanın yanına yaklaşarak "bana bir şey mi dedin birader, kime el kol hareketi yapıyorsun" dediği, katılanın el, kol hareketi yapmadığın, yanlış anlama olabileceğini söylemesine rağmen ısrarcı olarak tartışması nedeni ile sanıktan uzaklaşmasını istediği ancak sanığın olaydan sonra ele geçirilemeyen silahtan sayılan muşta diye tabir edilen demir parçası eline takılı olduğu halde katılana saldırarak yüzüne vurduğu, katılanın sol orbita medial duvarda kırığa ve sol görmede azalmaya neden olan yaralanması nedeniyle hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, tanık anlatımları, katılanın yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun, 05.07.2019 tarihli mütalaası, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu görüşünü içeren İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin, 27.01.2021 ve 4. İhtisas Kurulunun, 26.03.2021 tarihli raporları, kamera kayıtları, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19.11.2017 yerine 20.11.2017 olarak hatalı gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, sanığın cezaî ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılanın beyanı ile uyumlu adli rapor içeriği, kamera kayıtları ve tanık ...'ın anlatımı uyarınca sanığın eylemini silahtan sayılan muşta ile işlediğinin sabit olduğu, bu itibarla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanmasında isabetsizlik görülmediği, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği ve sanık lehine uygulanabilecek lehe yasa hükmünün bulunmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak edilmemiş ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 01.09.2021 tarihli ve 2021/1231 Esas, 2021/2006 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.