erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/25650
Karar No: 2015/3844
Karar Tarihi: 09.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25650 E.  ,  2015/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.03.2015 (Pzt.)
Esas No: 2013/27259
Karar No: 2015/45824
Karar Tarihi: 09.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27259 E.  ,  2015/45824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınanı dövdükten sonra, ellerini ve ayaklarını bağladıklarının anlaşılması karşısında, haklarında kişi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların, yakınanı döverek cep telefonunu ve kol saatini aldıktan hemen sonra, sanık ...'in, suça konu kol saatini yakınana geri verdiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 168.maddesinin 4.fıkrası uyarınca, yakınana, kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre, TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların, yağma suçunu “konutta” işlediği halde, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin (d) bendinin uygulanmaması,

3-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olacak biçimde, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/3. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanıklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunmasına, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/479
Karar No: 2018/1430
Karar Tarihi: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/479 E.  ,  2018/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bursa 1. İş ve Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bursa 1. İş Mahkemesince Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 11.10.2016 tarih, 2016/33288 - 2016/16246 E. K. sayılı olan bozma ilamına uyulmuş, B taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığı gibi uyuşmazlık da iş sözleşmesinden kaynaklanmamaktadır. 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanununun 20/son maddesinde idari para cezalarının genel esaslara göre tahsil edileceği düzenlenmiştir. Buna göre uyuşmazlığın çözümünde genel hukuk mahkemeleri görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından, davada 4857 sayılı Kanunun 92/3 fıkrasında ön görülen bütün koşulların mevcut olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

6100 sayılı HMK'nın 23/2. maddesinde, “Yargıtayca verilen merci tayini kararları ile temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve ve yetkiye ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda Bursa 1. İş Mahkemesince verilen uyuşmazlığın idari işleme dayandığı, davalı kurum tarafından tahakkuk ettirilen idari para cezalarına karşı yargı yolunun idari yargı olduğu gerekçesiyle idare mahkemesi görevli olduğundan davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 7. Hukuk Dairesince somut olayda taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığı gibi uyuşmazlık iş sözleşmesinden de kaynaklanmamaktadır. 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanununun 20/son maddesi idari para cezalarının genel esaslara göre tahsil edileceğini düzenlemiştir. Buna göre uyuşmazlığın çözümünde genel hukuk mahkemeleri görevlidir. Mahkemece genel hukuk mahkemelerinin görevli olduğu yönünde görevsizlik kararı verilmesi gerekirken idare mahkemesinin görevli olduğu " denilerek bozulmuştur. Bu durumda davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu özel dairenin kabulündedir. Özel Dairenin bozma kararının mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği vardır.

O halde uyuşmazlığın Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/19719
Karar No: 2017/8396
Karar Tarihi: 29.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19719 E.  ,  2017/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK.nun 155/2, 62/1, 52/2, 53/1, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın katılan şirkette pazarlama elemanı olarak çalıştığı, farklı tarihlerde toplam 24.920 TL değerinde madeni yağın sanığa teslim edildiği, sanığın teslim aldığı madeni yağlardan bir kısmını sattığı halde paralarını müşteki şirkete vermediği, diğer kısmını da başkalarına satmadığı halde satmış gibi gösterdiği bu şekilde sanığın bizzat teslim aldığı madeni yağların sattıklarının parasını, satamadıklarını da müşteki şirkete iade etmediği iddia edilen olayda; sanık savunması, tanık ifadeleri, katılan beyanı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın suç kastının olmadığına ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2953
Karar No: 2006/5569
Karar Tarihi: 25.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2953 E.  ,  2006/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalı borçluya ait taşınmazın satışından sonra ipotekli alacakların ödendiği, ancak bu işleme karşı şikayet yoluna gidildiği; artan paranın da hacizli alacaklılara paylaştırılması için ... İcra Müdürlüğü’ne aktarıldığı, müvekkili banka alacaklarının 5020 sayılı yasa ile 4389 sayılı Bankalar Kanunu’na eklenen Ek 5 nci madde uyarınca imtiyazlı olduğu dikkate alınmaksızın anılan icra müdürlüğünce yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davacı alacağının ipotek kapsamında ayrıldığı, bunun dışında bir alacağı bulunsa bile ihale tarihi itibariyle imtiyazlı sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bedeli paylaşıma konu taşınmazın tapu kaydında davacı yanca 28.03.2002 tarihli haciz şerhi bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece davacı bankanın anılan haczinin sıra cetvelinde yer alıp alamayacağı ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi uyarınca kendisine pay isabet edip etmeyeceği irdelenmeden eksik incleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 25.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11973
Karar No: 2012/12372
Karar Tarihi: 12.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11973 E.  ,  2012/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazilere kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değeri biçilir.

Somut olayda mahkemece, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın narenciye bahçesi olduğu kabul edilerek narenciyeye göre belirlenen m² değeri üzerinden yapılan hesaplama uyarınca belirlenen kamulaştırma bedeline hükmedilmiştir.

Narenciye bazı ürünlerin (portakal, mandalina, limon vs.) ortak adı olup, müstakil olarak böyle bir ürünün verileri bulunmamaktadır. Kamulaştırma bedelinin tespitinde; Yasanın yukarıda belirtilen ilkesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda kamulaştırılan taşınmazda hangi ürünler yetişiyorsa bu ürünler esas alınarak taşınmazın değeri belirlenmelidir. Birden fazla ürünün yetişmesi halinde ise, bilirkişi kurulunca her bir ürünün taşınmazda kapladığı alan belirlenerek oranı bulunmalı, bu alanda yetişen ürünlerin değerlendirme tarihindeki dekara ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve dekara masrafını gösterir gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verileri getirtilip hesaplama yapılarak taşınmazın değeri tespit edilmeli, irtifak nedeniyle taşınmazda oluşacak değer kaybı da hesaplanarak bu şekilde tespit edilecek kamulaştırma bedeline hükmedilmelidir. Mahkemece açıklanan bu hususlara dikkat edilmeden verisi olmayan narenciyeye göre bedel tespit edilmiş olması,

2-Kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hazine adına tesciline karar verilmesi,

3-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesinde yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün karar tarihi itibariyle 492 sayılı Harçlar Yasasının 13.maddesinin (j) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalkmış olduğu halde davacı idarenin harçtan muaf olduğu belirtilerek harç alınmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/14125
Karar No: 2019/2655
Karar Tarihi: 28.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/14125 E.  ,  2019/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Zimmet, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma,

dolandırıcılık, açığa imzanın kötüye kullanılması,

özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Eylemlerin kül halinde zimmet ve özel belgede

sahtecilik suçlarını oluşturduğunun kabulüyle

mahkumiyet

Bakanlığı vekili

EK TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama, bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesine göre Tarım ve Orman Bakanlığının, tarımsal kredi kooperatifleri ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkı olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafi ile suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4963
Karar No: 2023/8748
Karar Tarihi: 11.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4963 E.  ,  2023/8748 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2019/1831 E., 2021/1104 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.04.2021 tarihli ve 2019/1831 Esas, 2021/1104 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle,İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 30.04.2021 tarihli, 2019/1831 Esas ve 2021/1104 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3810
Karar No: 2010/12818
Karar Tarihi: 11.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/3810 E.  ,  2010/12818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : ...: 1-765 s. TCK'nın 350/1-3 maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası,

2-5237 s. TCK'nın 158/1-j,35,52 ,53,63 maddeleri gereğince 8 ay hapis ve 800 YTL adli para cezası, ...: Beraat, ...: Beraat

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 Sayılı Kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan ve atanan müdafii ile hiç yüz yüze gelmeyen sanık ...'e yokluğunda verilen gerekçeli karar ile müdafiinin temyiz dilekçesi ve Yargıtay C.Başsavcılığının 03.02.2009 gün, 2006/269373 sayılı tebliğnamesi tebliğ edilerek, belgesi ile verilmesi halinde sanığa ait temyiz dilekçesinin de eklenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/12372
Karar No: 2008/12221
Karar Tarihi: 22.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12372 E.  ,  2008/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karabük 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :15.2.2007
Esas No: 2016/4493
Karar No: 2018/9344
Karar Tarihi: 25.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/4493 E.  ,  2018/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre Orman İdaresi vekili 26/04/2013 havale tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebini bildirmiş olmasına rağmen bu hususta bir karar verilmediği görülmekle; suçtan zarar görme ihtimaline binaen müşteki idarenin CMK'nın 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Orman muhafaza memurlarının Samanlık astarı ormanını kontrolleri esnasında el testeresi ile yeni kesilmiş, emvalleri kaçırılmış 1.30 çapları 18-22 cm arası 12 adet kayın ağacı dip kökü tespit etmeleri üzerine ayak izlerinden kaçırılan emvallerin Akkaya köyüne getirildiğinin, yapılan araştırmada sanığa ait evde bulunduğunun, Cumhuriyet Savcılığı'ndan alınan arama izni ile sanığın evinde yapılan aramada ele geçen emval ile ormanlık alanda bulunan dip köklerin birbirine uygun olduğunun suç tutanağından anlaşılması ve emvalleri samanlık astarı ormanından kesip getirdiğini tutanak tanıkları Adil Döndü ve Hüseyin Aydın'a beyan eden sanığın anılan tutanağı imzalaması karşısında sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden yerinde görülmeyen beraat kararı verilmesi,

2-Yed'iemine alınan orman emvali hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4006
Karar No: 2018/10691
Karar Tarihi: 06.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/4006 E.  ,  2018/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-a ve 62. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2017 tarihli ve 2017/400 Esas, 2017/770 sayılı kararına yönelik itirazın, sanık hakkında daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğundan bahisle kabulüne ilişkin mercii Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2018 tarihli ve 2018/339 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02.05.2018 tarih ve 2018/3806 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2018 tarih ve 2018/37999 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, mercii Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/8. maddesinde yer alan, “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak, sanığın Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/262 sayılı kararına ilişkin denetim süresi içerisinde, Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2017 tarihli kararına konu suçun işlendiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2017 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/262 sayılı ek kararı ile uzlaşma sağlandığından bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesine bir engel bulunmadığı gözetilmeyerek, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2018 tarihli ve 2018/339 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.