erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/7534
Karar No: 2016/8628
Karar Tarihi: 23.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7534 E.  ,  2016/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.27 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9752
Karar No: 2014/10984
Karar Tarihi: 04.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9752 E.  ,  2014/10984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, dava konusu taşınmazlarda malik olduklarını, tapu kayıtlarında ..., ... ve ...'in baba adları "...." olduğu halde "...." olarak yazıldığını, ayrıca "..."in soyadının "...." olarak yazıldığını ileri sürüp, nüfus kaydına uygun şekilde baba adlarının "...", ....nin soyadının ise "....." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6065
Karar No: 2020/2545
Karar Tarihi: 08.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6065 E.  ,  2020/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyada sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davada şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekili, şikayet olunanın alacaklı olduğu İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2014/29633 E. sayılı takip dosyasında 16.01.2015 ve 10.032015 tarihlerinde sıra cetvelleri düzenlendiğini, sıra cetvellerinde 1. sırada şikayet olunanın yer aldığını ve tüm bedelin şikayet olunana verildiğini, bedeli paylaşıma konu üçüncü şahıslarda borçlu lehine doğmuş alacaklar üzerinde müvekkilinin haciz tarihinin şikayet olunanın haciz tarihinden önceki tarihli olduğunu ileri sürerek, asıl ve birleşen dosyalarda sıra cetvellerinin iptalini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan vekili, asıl ve birleşen dosyada şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın takip dosyasında borçluya ödeme emrinin 20.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu takip dosyasında ihtiyati hacizden sonra açılan icra takibinde ödeme emri tebliğinden sonra borçlu tarafından süresinde itiraz edilmemesi nedeniyle ihtiyati haczin kendiliğinden itiraz süresinin dolmasından sonra kesin hacze dönüşeceği, söz konusu takip dosyasında takibin kesinleşme tarihinin 26.11.2014 tarihi olduğu, şikayetçinin takip dosyasında şikayet dışı borçlunun ödeme emrine itiraz süresinden feragatının 3. şahısları tesir etmeyeceği, bu nedenle kesinleşme tarihinin 16.12.2015 tarihi olduğu, sıra cetvellerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davalarda şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takiplerde takibin kesinleşme süresinin 10 gün olduğunun dikkate alınmamasının sonuca etkili bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7176
Karar No: 2015/9861
Karar Tarihi: 25.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7176 E.  ,  2015/9861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı asilin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm, davacı vekiline 02.02.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz ise, 19.01.2012 tarihinde vuku bulmuştur. Davacı vekiline, temyiz posta masrafının yatırılması için verilen kesin süreye rağmen posta masrafının yatırılmaması dolaysıyla 12.04.2012 tarihinde ek kararla temyiz talebinin reddine dair karar verilmiş olup söz konusu ek karar davacı vekiline 31.01.2013 tarihinde tebliğ olmuştur. Davacı asil tarafından, 18.03.2015 tarihinde yeniden temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de aynı tarihli ek kararla süre aşımı nedeniyle temyiz talebi reddedilmiş olup davacıya ek karar 18.03.2015 tarihinde tebliğ olmuştur. 2. Ek karar ise, davacı tarafından 23.03.2015 tarihinde yani süresinde temyiz edilmiştir.

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, süre aşımından dolayı temyiz talebinin reddine dair karar verilen 2. Ek kararın yerinde olması nedeniyle, 18.03.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12947
Karar No: 2010/27170
Karar Tarihi: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12947 E.  ,  2010/27170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 276.maddesinde aynen; "tahliyesi istenen yerde kiracıdan başka bir şahıs bulunur ve işgalde haklı olduğuna dair resmi bir vesika gösteremezse derhal tahliye olunur.

Şu kadar ki, bu şahıs resmi bir vesika gösterememekle beraber daireye ibraz olunan mukavele tarihinden evvelki bir zamandan beri orayı işgal etmekte bulunduğunu beyan eder ve bu beyanı icra müdürü tarafından mahallinde yapılacak tahkikatla teeyyüt ederse müdür tahliyeyi tehirle üç gün içinde keyfiyeti tetkik merciine bildirir.

İcra Mahkemesi tarafları dinleyerek icabına göre tahliyeyi emreder veya taraflardan birinin yedi gün içinde mahkemeye müracaat etmesi lüzumuna karar verir. Bu müddet içinde mahkemeye müracaat edilirse, davanın neticesine göre hareket olunur. 36.madde hükümleri burada da uygulanır. Dava etmeyen taraf iddiasından vazgeçmiş sayılır..."  düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu durumda, İİK.nun 276/3.maddesine göre Mahkemece duruşma açılıp, tarafların beyan, belge ve delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre ve yukarıdaki ilkeler esas alınarak bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1320
Karar No: 2022/4006
Karar Tarihi: 27.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1320 E.  ,  2022/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, davacı-karşı davalı yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminat ile miktarları, reddedilen tazminat talepleri ve kişisel ilişki ve velâyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı-karşı davacı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı-karşı davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı-karşı davacı erkeğe yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 27.04.2022 (Çrş.)
Esas No: 2019/1950
Karar No: 2022/19573
Karar Tarihi: 23.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1950 E.  ,  2022/19573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : ...

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ..., Cumhuriyet savcısı

1)Sanıkların, sahte gayrimenkul gösterme tutanağı ve komisyon sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların aşamalardaki ısrarlı savunmalarında, suça konu belgede yazılı bulunan arsa malikini tanıdıklarını, belirtilen arsayı katılana gösterdiklerini, hatta alıcı ve satıcı tarafından kendilerine 2.000.TL tellaliye ücreti ödendiğini beyan etmeleri, sanık ...'nın arsa maliki tanık ... tarafından alıcının kredi işlemleri için kendisine üzerinde "...beyin dikkatine" ibaresi bulunan arsa tapusunu, katılan ...'ın ise arsanın alımı için yaptığı kredi başvurusuna ilişkin banka yazısını faks yoluyla gönderildiğini beyan edip buna ilişkin faks çıktılarını dosyaya sunmuş olması, yine tanık ...'ın arsanın satış işlemlerinin yapıldığı gün sanık ...'yı tapuda gördüğünü beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanıklar ile arsanın önceki maliki ... arasında suç tarihi ve öncesine ilişkin görüşme olup olmadığının tespiti bakımından anılan tarihlere ilişkin HTS kayıtlarının ilgili kurumdan istenmesi, savunma doğrultusunda katılan ve tanıklar ... ile ...'ın yeniden ayrıntılı beyanlarına başvurulması, bilhassa katılan tanık ...'ye arada herhangi bir sözleşme olmamasına rağmen kredi başvurusuna ilişkin banka cevabi yazısı ile tapu fotokopisinin fax yolu ile sanıklara neden gönderildiğinin, sanıklara herhangi bir ödeme yapıp yapmadıkları hususlarının sorulması, ayrıca taraflar arasında devam etmekte olan Gebze 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/424 Esas sayılı dava dosyası da celp edilip incelenerek esasa etkili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında, sanıklar hakkında "sanıkların denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi suretiyle infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ..., sanık ... ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/19930
Karar No: 2014/7639
Karar Tarihi: 14.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19930 E.  ,  2014/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 28929 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında '....' olması gereken baba adının '...' yazıldığını ileri sürerek baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıt maliki ... oğlu ... ile davacının aynı kişi olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15133
Karar No: 2014/18050
Karar Tarihi: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15133 E.  ,  2014/18050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/796-2014/426

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili;Müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesinde " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin tahsiline karar verilmesin istemiş,11/12/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı M.. D.. yönünden 1.585,29 TL'ye;davacı E.N. yönünden 1.630,53 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan 2014/15133-18050

bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15369
Karar No: 2015/12834
Karar Tarihi: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15369 E.  ,  2015/12834 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında şirket adına mesul müdür tarafından reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 04.09.2015 tarihli dilekçe ile özetle, "...davanın muvazaaya dayalı tapu iptali ve tescil davası olup, mahkemenin tedbir taleplerinin reddine yönelik kararına karşı yaptıkları itirazlar kapsamında bu güne kadar inceleme yapmamış olması karşısında davalının taşınmazın davalı olduğuna ilişkin şerhe yönelik itirazlarının akabinde alelacele murafaa günü tayin etmiş olmasına ve duruşmada da davanın esasını etkiler şekilde haksız ve hukukî olmayan şekilde şerhi kaldırmış olmasının mahkeme hâkiminin reyini belli ettiği..." gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin reddine, davacı şirketin 500.00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/32848
Karar No: 2014/27207
Karar Tarihi: 18.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32848 E.  ,  2014/27207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 18/12/2013 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26/12/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/16384
Karar No: 2008/17215
Karar Tarihi: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16384 E.  ,  2008/17215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki ismin düzeltilmesi istemine ilişkin davada Bafra 2. Asliye Hukuk ile Bafra Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapuda isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının babası ... oğlu ...'ın paydaşı olduğu ... İlçesi ... Köyü 138, 195 ve 241 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydına yanlışlıkla ... oğlu ... ... olaraka yazıldığını, baba isminin ... olarak tesciline karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; tapuya tescil edilen tapu kaydında yazılı olan baba adının düzeltilmesi istendiğine göre uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk mahkemesi görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.