Esas No: 2020/1882
Karar No: 2021/9946
Karar Tarihi: 07.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1882 E.  ,  2021/9946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Nitelikli Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1-İlk derece Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 gün, 2018/531 Esas ve 2019/25 sayılı kararı ile verilen;

a-) Sanık ... hakkında;

CMK'nin 223/2-b maddesi uyarınca beraat,

b)- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 82/1-b, 29,62 53, 63, maddeleri gereğince 17 yıl 6 ay hapis cezası, hak yoksunlukları ve mahsup kararınnın istinafı üzerine

2- İstinaf başvurusunun esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesi'nin 13/12/2019 tarih ve 2019/646 esas, 2019/2467 sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesi'nin 03/12/2019 gün ve 2019/646 E. 2019/2467 K. sayılı kararının, sanık ... müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesi'nin 03/12/2019 gün ve 2019/646 E. 2019/2467 K. sayılı kararıyla ilk derece mahkemesi tarafından verilen sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararına yönelik “istinaf başvurusunun esastan reddi” kararlarının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin suçun sübutuna ve vasfına, katılanlar vekillerinin haksız tahrik ve takdiri indirim sebebi bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Kabule ve dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...'in birlikte çalıştıkları mobilya imalathanesinde yoğun olarak tiner kullanıldığı, maktulün tiner bağımlısı olup zaman zaman sanıkların iş yerine gelerek tiner istediği, olay günü maktulün sabah saatlerinden itibaren iş yerine gelerek tiner talep ettiği, kendisine bir miktar tiner verilmesine rağmen öğleden sonra yine geldiği, tiner verilmeyince gidip tekrar geldiği, maktulün ısrarlı taleplerinden bunalan sanıkların polis çağırdıkları, gelen kolluk ekibinin maktulü alıp götürdüğü, akşam vakti iş yerini kapatan sanıkların iş yerinin önünde tanıklar ... ve ... ile birlikte alkol almaya başladıkları, gece saat 23:00 sularında maktulün tekrar gelerek benzer taleplerde bulunması üzerine sanıklarla maktul arasında tartışma ve kavga çıktığı, kavga sırasında sinirlenen ...'in iş yerinde bulunan tiner tenekesini getirerek maktulün üzerine boşalttığı, sanık ...'in de üzeri tinerle ıslanmış halde uzaklaşmaya başlayan maktulün arkasından yaklaşarak çakmakla onu tutuşturduğu, maktulün alev alarak yanmaya başlaması üzerine sanıklar ve tanıkların olay yerinden kaçtıkları anlaşılmıştır.

Sanık ...'in aksi kanıtlanamayan savunmaları ve tanıklar ... ve ...'ın sanık ...'in maktulü yaktıktan sonra ...'e tepki gösterdiğine dair savunmayı destekleyen beyanlarına göre, sanığın maktulün üzerine tiner döktüğü sırada yanmasını amaçlamadığı, sanık ...'in ani bir kasıt ve kararla maktulü tutuşturduğu bu nedenle ...'in maktulün öldürülmesi eyleminde iştirak iradesi bulunmadığı kabul edilmiştir. Ancak; İşi gereği yoğun olarak tiner kullanan ve bu maddenin yanıcı ve parlayıcı özelliğini bilen sanığın maktulü tinerle ıslatması şeklindeki eylemi sırasında herhangi bir surette ateşe temas etmesi durumunda tutuşarak yanabileceğini ve bu nedenle ölebileceğini objektif olarak öngörebilecek durumda olduğu nazara alındığında her ne kadar bu yönde bir kastı bulunmasa da, maktulün ölümünde taksir derecesinde kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nin 85/1 maddesi gereğince cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme ve yerinde görülmeyen gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup katılanlar vekillerinin temyiz gerekçeleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 sayılı CMK’nin 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi

gereğince Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.