erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/15753
Karar No: 2024/14600
Karar Tarihi: 03.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/15753 E.  ,  2024/14600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/1040 E., 2018/832 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108-152 sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de kanuni olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30'', "600 TL" ve "600 TL" ibareleri çıkartılarak yerlerine, sırasıyla ''5'', "100,00 TL" ve "100,00 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINADava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9159
Karar No: 2014/5288
Karar Tarihi: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9159 E.  ,  2014/5288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/28900
Karar No: 2022/567
Karar Tarihi: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28900 E.  ,  2022/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8078
Karar No: 2014/11156
Karar Tarihi: 10.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8078 E.  ,  2014/11156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 2. Aile ve ... 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında kardeşi görünen oğlu ...'in anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesi'nce, davacı her ne kadar velayetin kendisine verilmesini talep etmiş isede,davanın özü itibariyle nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda,davacı, ...'nun, gerçekte oğlu olduğunu, evlilik dışı oğlu olması nedeni ile kardeşi gibi basının hanesine yazıldığını, şimdi ise gerçek annesi ... ile evlendiğini belirterek,nüfus kaydındaki anne ve baba adının düzeltilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12234
Karar No: 2017/6274
Karar Tarihi: 07.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12234 E.  ,  2017/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde tensip zaptı, birinci ve ikinci celselere ait duruşma tutanakları ile gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu eksikliğin giderilmesinin ardından yokluğunda verilen hükümlerin müşteki ...'e tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılmadığından, gerekçeli kararın adı geçen müştekiye tebliğ edildiğini gösteren belge var ise dosyaya eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükümlerin müşteki tarafından temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5984
Karar No: 2020/11754
Karar Tarihi: 17.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/5984 E.  ,  2020/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimanın düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme gün adli para cezası ile doğrudan verilen gün adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

2- Hüküm kısmında hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK'nın 52/2. madde ve fıkrası olarak karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasından "karşılığı 600 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölümün çıkartılarak "TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri gözönüne alınarak günlüğü 20 TL.den 600 TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine ve hükmün 4. fıkrasından "...olmak üzere toplamda 6500 TL." ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/25851
Karar No: 2024/12271
Karar Tarihi: 23.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/25851 E.  ,  2024/12271 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarihli ve 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak sanığı fazla ceza verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,, hükmün 1.paragrafındaki "30 gün" olarak belirtilen adli para cezasının " 5 gün", 2.paragrafındaki "25 gün" olarak belirtilen adli para cezasının " 4 gün", 4. Paragrafındaki ve sonuç cezanın belirlendiği paragraftaki " 500 TL" adli para cezasının "80 TL" olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/112
Karar No: 2019/3786
Karar Tarihi: 27.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/112 E.  ,  2019/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın

53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz

dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19467
Karar No: 2015/9138
Karar Tarihi: 28.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19467 E.  ,  2015/9138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 50/4, 52/2-4, maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Tesisleri A.Ş.'ye ait .. İli ... Köyü sahilinde yapılmakta olan... Otel inşaatının kaba inşaat ve diğer işlerinin sözleşme ile ... Ltd Şti'ye verildiği, ... Ltd Şti'nin de duvar işçiliğini alt taşeronluk sözleşmesi ile ...' a verdiği, olay günü inşaatın 5 katında duvar ustalarına el arabası ile harç taşıyan işçi ...'in merdiven boşluğundan düşerek hayatını kaybetmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

İnşaat mühendisi olan sanıklar ... ile ...'in ayrı ayrı savunmlarında söz konusu inşaatın şantiye şefi olmadıklarını, sanık ...'ın ... Ltd Şti'ye teknik danışmanlık yaptığını, sanık ...'in de ... Ltd Şti de saha mühendisi olup, iş ve işçi güvenliği ile ilgili bir sorumluluğunun bulunmadığını beyan ettikleri, sanık ...'ın ise kendisinin taşeron olmadığını, ... ltd Şti'de usta olarak çalıştığını bildirdiği anlaşılmakla,

Öncelikle maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için, mahkemece hangi sanığın görevinin ne olduğunun, şirkete ait resmi defter, iş bölümün evrakları ve ... AŞ'ye teslim edilmiş şirket çalışanlarını gösterir evraklardan faydalanılarak denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi, hangi sanığın hangi eyleminden dolayı kusurlu olduğu belirlenerek sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, mahkemece sanık...ın söz konusu ... firmasının sahibi, sanık ...'in şantiye şefi ve sanık Satılmış'ın alt taşeron olduğundan bahisle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen netice ceza 3 yıl olarak belirlenip beher günü 20 TL'den paraya çevrilirken, hesap hatası sonucu 1095 gün karşılığı 21.900 TL yerine 1080 gün karşılığında 21.600 TL'ye hükmedilmesi,

2-TCK'nın 53/6. maddesinde "belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, şantiye şefliğinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı gözetilmeden, sanık ...'in 2 yıl süreyle şantiye şefliğinden yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafileri ile mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15165
Karar No: 2015/3847
Karar Tarihi: 19.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15165 E.  ,  2015/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/11/2013 gün ve 2012/78-2013/220 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/05/2014 gün ve 2014/2940-2014/9750 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, terlik ve ayakkabı üretim ve pazarlaması işi yapan müvekkilinin ... nezdinde yaptığı ''...'' ibareli 2005/45573 sayılı tescil başvurusunun, davalının 2005/39422 sayılı ''...'' ibareli markası nedeniyle reddedildiğini, ancak davalının bu markayı 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine aykırı olarak 5 yılı aşkın süredir kullanılmadığını belirterek davalı markasının ayakkabı ve terlik ürünlerinin dahil olduğu, ayak giysileri yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3545
Karar No: 2014/4742
Karar Tarihi: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3545 E.  ,  2014/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2760
Karar No: 2011/4916
Karar Tarihi: 21.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/2760 E.  ,  2011/4916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan mahkümiyetine dair, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.06.2009 gün ve 2009/23 Esas, 2009/237 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire, lehe yasa karşılaştırmasında, “önceki yasada uygulanarak verilen ceza asgari hadden tayin edilmiş ise, yeni yasada da mutlak suretle asgari hadden tayin edilmeli ya da indirimler en üst oranda uygulanmış ise, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmasında da aynı oranda indirim yapılmalıdır” şeklindeki matematiksel bir ölçü konulması, cezanın kişiselleştirilmesi ilkesine aykırı olacağına, Yargıç’ın her somut olayda, sanığın eylemdeki etkinliğini, meydana gelen zarar ile yargılama sürecindeki tutumunu ve sair halleri gözetilip 765 sayılı TCY.nın 29 ve 5237 sayılı TCY.nın 61. maddelerinde belirtilmiş olan şahsileştirme yöntemiyle hükmünü kurmakta özgür bulunduğuna, ancak gerek lehe yasanın belirlenmesinde, gerekse temel cezanın tayin edilmesinde ve indirim maddelerinin uygulanmasında bir çelişki ve zafiyet yaratılmamış olması da gözönünde bulundurulması gerektiğine dair, Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 06.11.2007 gün ve 190-228 sayılı kararı ile 30.12.2008 gün 2010/1-223 esas, 2011/4 sayılı kararları içeriğine, mahkemenin ceza tayini sırasında gösterdiği gerekçelere göre, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi sanık müdafiin temyiz itirazlarıda yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13961
Karar No: 2015/14799
Karar Tarihi: 16.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/13961 E.  ,  2015/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/510-2014/483

Davacı C.. R.. vekili Avukat E..K.. tarafından, davalı T.. M.. aleyhine 18/09/2012 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30'uncu maddesi uyarınca davalı idare tarafından davacıya verilen idari para cezası nedeniyle ödenen paranın istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenmesi gerektiğinden dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.