erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/636
Karar No: 2015/16600
Karar Tarihi: 03.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/636 E.  ,  2015/16600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesindeki zorunluluğa rağmen mahkemece barodan kendisine vekil atanmamış olması nedeniyle davaya katılma hakkını kullanamayan mağdur ..., aynı Kanunun 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yerel mahkemece barodan atanan vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Oluşa ve dosya içinde bulunan olay anını gösterir kamera görüntüsüne göre; meskun mahalde gündüz vakti sanığın idaresindeki motosiklet ile yolun sağ tarafına yakın mesafede yavaş bir hız ile ilerlediği sırada kendisine göre yolun sağındaki dere yatağı üzerinde bulunan beton köprü üzerinden birden yola koşarak çıkan mağdur çocuğa çarpmamak için fren yapıp direksiyonu sola çevirerek ayaklarını yere koymasına rağmen kısa mesafede aniden yola çıkan çocuğa motosikletin ön tekerleğinin hafifçe sürtünmesine engel olamayan sanığın kısa bir zaman aralığında ve kısa bir mesafede kendi seyir şeridi olan sağ şeride giriş yapan yayanın varlığını tedbir alabileceği kadar yeterli bir mesafeden öngörmesi ve bu kadar kısa bir mesafede gelişen zararlı sonucu önlemesi mümkün olmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması,

Kabule görede;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle cezasının TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, hangi mahkeme ilamının tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2009/7293
Karar No: 2010/3260
Karar Tarihi: 04.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/7293 E.  ,  2010/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'nu kangütme saikiyle taammüden öldürmekten sanıklar ... ile ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (KASTAMONU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2009 gün ve 187/37 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ... ile müdahilin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını algılayarak, davranışlarını yeterince kontrol edebileceğine dair Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 11.06.2007 tarihli rapor hüküm kurmaya yeterli görülmekle, 5395 sayılı Yasanın 35. Maddesi uyarınca sanık hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesi gerektiği yönündeki tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .... ve ...'nun maktuller ... ve ...'ı tasarlayarak ve kangütme saiki ile öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede sübuta, suç vasfına, sanık ... müdafiinin suç vasfına, tahrikin varlığına ve sair nedenlere ilişen, müdahil Vasfiye vekilinin takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

CMUK.nun 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; 15-18 yaş grubu içerisinde olan sanık ... hakkında kurulan hükümde; 2/A ve B bendlerindeki 5237 sayılı TCK.nun 31. Maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "31/2 ibaresinin 31/3" olarak değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA) 04.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

04.05.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat Halil Uluay’ın yokluğunda 06.05.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2012/20692
Karar No: 2013/2154
Karar Tarihi: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20692 E.  ,  2013/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde birim gün üzerinden bulunan para cezasından TCK.nun 62. maddesi ile indirim yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunma- dığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkras- ının 1. paragrafında yer alan ve ''sanığın ekonomik ve şahsi hali gözönüne alınarak takdi- ren günlüğü 20 TL'den'' olmak üzere ''600 TL'' ibaresinin çıkarılmasına, 2. paragrafta yer alan ''500 TL'' adli para ibaresinin çıkartılarak ''25 gün adli para'' ibaresinin yazılmasına 3. paragrafta yer alan ''6500 TL'' ibaresi yerine ''6000 TL'' yazılması ve ''sanığın ekonomik ve şahsi hali gözönüne alınarak TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 25 birim gün sayısının takdiren günlüğü 20 TL'den çarpılarak sanığın 500 TL adli para cezası ile cezalandırıl- masına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10988
Karar No: 2012/17912
Karar Tarihi: 01.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10988 E.  ,  2012/17912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3921
Karar No: 2020/4309
Karar Tarihi: 29.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3921 E.  ,  2020/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Feragat ve kabul, 6100 sayılı Kanun'un 307 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. 22/7/2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanunla değişen 310/2-3. maddesiyle; feragat veya kabulün, hükmün verilmesinden sonra yapılması halinde, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmeyeceği ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verileceği; feragat veya kabulün, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması halinde ise, Yargıtayca temyiz incelemesi yapılmaksızın dosyanın feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderileceği hüküm altına alınmıştır. Somut olayda, davacı erkeğin 17.12.2019 tarihli dilekçesi ile yargılama giderlerinden feragat ettiği anlaşılmaktadır. Bu dilekçede kimlik tespiti yapılmadığı da gözetilerek, öncelikle feragat dilekçesinin davacı erkeğe ait olup olmadığı hususu araştırıldıktan sonra feragat konusunda ek karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2020 (Salı)
Esas No: 2013/2063
Karar No: 2013/21777
Karar Tarihi: 27.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2063 E.  ,  2013/21777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK.'nın 89/1-2-c-e, 62, 52/4, 53/6. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, olayın öngörülemez olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Özel OSM Ortadoğu Hastanesinin hasta durum değerlendirme raporunda, yüzde sabit iz açısından 6 ay sonra plastik cerrahi uzmanı tarafından değerlendirilmesi gerektiği, iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine, duyu veya organlarından birinin işlevini yitirmesine, konuşma veya çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına neden olabilecek bir durumun mevcut olduğu, onsekiz ay sonra göz muayenesi ile kontrol değerlendirmesinin uygun olacağı ibarelerinin yer aldığı da dikkate alındığında, kati ve ayrıntılı olmayan ayrıca içerik olarak da yetersiz olan rapor ile yetinilerek katılanın yaralanmasının niteliğine ilişkin olarak Adli Tıp Şube Müdürlüğü ya da tam teşekküllü bir üniversite hastanesinden kati rapor alınmadan yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi yerine 52/4. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ceza miktarı itibarı ile kazanılmış hakkının gözetilmesi koşuluyla BOZULMASINA, 27.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/984
Karar No: 2008/735
Karar Tarihi: 15.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/984 E.  ,  2008/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 126 ada 7 parsel sayılı 40,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle . Köyü Tüzel Kişiliği adına su deposu vasfı ile tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 126 ada 7 parselin ve kendisi adına tespit edilen 126 ada 2 parselin doğusunda yol olarak bırakılan kısmın adına tescili için Köy Tüzel Kişiliğini davalı göstermeden Hazineye karşı dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve Fen Bilirkişisi raporunda "A" ile gösterilen ve yol olarak bırakılan kısmın davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda çekişmeli 126 ada 7 sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda 7/B ile gösterilen kısmının ve davacı adına tespit edilen 126 ada 2 parselin doğusunda “A” ile gösterilen yolun kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı adına tesciline karar verilmiş; gerekçeli kararda ise, 126 ada 7 parselin 7/B ile gösterilen kısmına ilişkin hüküm kurulmamıştır. Bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar hakkında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. 10.04.1992 gün, 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Kabule göre yol olarak bırakılan taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmediğinden bu tür davalara bakmak görevi kadastro Mahkemesine ait değildir. Tutanak düzenlenmeyen taşınmazlara ilişkin davalara bakmak görevi genel mahkemelere ait olup, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 7.maddesi gereğince Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkindir ve bu hususun re’sen gözetilmesi gerekir. Bu taşınmaz yönünden Mahkemenin görevsizliğine dosyanın Genel Mahkemelere gönderilmesine karar verilmek gerekirken, bu husus gözardı edilerek işin esasına girilerek karar verilmesi de isabetsizdir. Davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S/KŞ.
Esas No: 2010/11350
Karar No: 2011/22058
Karar Tarihi: 08.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/11350 E.  ,  2011/22058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1) Suç tarihinde yürürlükte olan 6831 sayılı Kanunun 91/1 maddesi uygulandığında, 5237 sayılı TCK'nunda nispi para cezası öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Yasasının 91/1 maddesindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL'nin altında kalıp 5335 sayılı Yasa ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı Yasanın 2 maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL'nin altında kalan para cezasıları hesaba alınamayacağından, sanık hakkında para cezası tayin edilemeyeceği gözetilmeyerek adli para cezası tayini yasaya aykırı ise de suç tarihindeki 6831 sayılı kanun hükümleri uygulandığında sanıkların nüfusu kayıtlı oldukları yerin suçun işlendiği "..." köyünden farklı yer olması, kaldı ki "..." köyünün de orman bitişiği köy olması nedeni ile sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/son maddesi ile de ceza artırımı yapılması gerektiğinden 5728 sayılı Kanun ile özel nitelikli 6831 sayılı kanuna getirilen değişikliklerin lehe olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi gerekmesi,

2) Sanık hakkındaki kamu davasının 1.6.2005 tarihinden sonra açılmış olmasına ve CMK'da kamu davasında şahsi hak talebiyle ilgili bir düzenleme bulunmamasına ve 5320 sayılı Kanuna 5347 sayılı Kanun ile eklenen geçici 1 madde aksi yorumundan ağaçlandırma gideri ve buna bağlı olarak harca hükmedilemeyeceği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Zaptolunup yediemine alınan emval bilahare satıldığından satış parasının orman idaresi adına gelir kaydı yerine elde imiş gibi emvalin müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 8.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5274
Karar No: 2015/762
Karar Tarihi: 29.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5274 E.  ,  2015/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10689
Karar No: 2012/17911
Karar Tarihi: 01.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10689 E.  ,  2012/17911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5716
Karar No: 2012/9696
Karar Tarihi: 19.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/5716 E.  ,  2012/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/157911

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/12/2010, 2010/59 (E) ve 2010/229 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sair yönlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A-Samsun Ruh Sağlığı Ve Hastalıkları Hastanesinin 05.01.2010 tarihli raporunda, "işlediği iddia olunan adam öldürmeye teşebbüs fiili ile ilgili olarak TCK.nun 32/1 maddesinden istifade edebileceği" belirtildiği halde Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi'nin 02.07.2010 tarihli ve 4. İhtisas Kurulu'nun 18.08.2010 tarihli raporlarında, "sanığın işlemiş olduğu suça karşı cezai ehliyetinin tam olduğunun" belirtilmesi karşısında raporlar arasında çelişki bulunması gözönüne alınarak sanığın ceza ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan bizzat muayene ettirilerek rapor alındıktan sonra hukuki durumunun takdiri gerekeceği gözetilmeden eksik soruşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

b-Mağdur hakkında, Adli Tıp Uzmanı'nca 21/05/2010 tarihinde düzenlenen raporda; yüz bölgesindeki ekimoz şeklinde tanımlanan yumuşak doku arızasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun ancak fotoğraflardan yüzde sabit iz açısından değerlendirme yapılmasının sakıncalı olduğunun bizzat şahsın muayenesi gerektiğinin açıklanması karşısında, yüzde sabit iz açısından mağdurun bizzat muayene ettirilerek rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekeceği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), kurulan hükümde sanık aleyhine temyiz bulunmadığından, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına, 19/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.