erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/7625
Karar No: 2020/7378
Karar Tarihi: 22.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7625 E.  ,  2020/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığa ait iş yerinin önünde bulunan çöp torbalarından sızan sıvı yağın zemini kaygan hale getirmesi nedeniyle yoldan geçen müştekinin kayarak düşmesi neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın, komşu esnafların da çöplerini aynı noktaya bıraktığına, kendi iş yerinin sıvı yağlarını biriktirerek geri dönüşüm için başka bir firmaya verdiğine, sızan yağın hangi iş yerine ait olduğunun belli olmadığına ancak kendi iş yerine ait olamayacağına dair tüm aşamalarda vermiş olduğu beyanları ile kolluk tarafından düzenlenen tutanak ve tespite göre de başka iş yerlerince de çöp poşetlerinin bırakıldığı, buna göre de çöpün sanığa ait iş yerine ait olduğuna ilişkin kesin bir delil olmadığı hususu göz önünde bulundurulduğunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince verilen beraat kararının yerinde olduğu değerlendirilerek tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20679
Karar No: 2015/1036
Karar Tarihi: 15.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/20679 E.  ,  2015/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/7228

MAHKEMESİ : İskenderun(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2012

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların savunmalarında geçen S. madencilik yetkilileri C.Ç., S. Y.ve B. A. dinlenerek , sanıkların kendi adlarına çalışıp çalışmadıklarının sorulması olay yerinde keşif icrası ile ormana müdahale edilen alanın ne kadar olduğu ve bu alana ilişkin maden ruhsatının olup olmadığı bilirkişi marifetiyle tespit edildikten sonra sonucuna göre bu hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6718
Karar No: 2022/1549
Karar Tarihi: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/6718 E.  ,  2022/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'in temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14859
Karar No: 2019/14485
Karar Tarihi: 25.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/14859 E.  ,  2019/14485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanığın, mağdura hitaben ''senin a..na korum, adam değilsin, öbür ayağını da ben kırarım'' diyerek tehdit ettiği şeklinde iddianame düzenlenerek açılan davada, sanığın eyleminin takibi şikayete bağlı olmayan TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile, şikayetten vazgeçildiği ve objektif olarak ciddi mahiyet arzetmediği gerekçesiyle düşme kararı verilmesi,

B-Bozma kararına uyularak, eylemin TCK 106/1-1.cümlesindeki tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16562
Karar No: 2022/8162
Karar Tarihi: 21.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16562 E.  ,  2022/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7, maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18.01.2016 yerine 15.01.2016 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/11360
Karar No: 2025/1383
Karar Tarihi: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11360 E.  ,  2025/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.06.2024

EK KARAR SAYISI : 2021/156 E., 2021/2770 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.06.2024 tarihli ve 2021/156 Esas, 2021/2770 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyi isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 04.06.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9563
Karar No: 2010/11306
Karar Tarihi: 08.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/9563 E.  ,  2010/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.11.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. (TMK md. 168) Davacı kadının, ortak konuttan ayrılıp Batman iline ailesinin yanına döndüğü, daha sonra ailesi ve çocukları ile birlikte Bursa'ya yerleştiği, ortak çocukların davacı kadın yanında Bursa'da okula devam ettikleri, gerçekleşen bu olgular karşısında, davacı kadının sürekli kalma niyeti ile Bursa ilini yerleşim yeri olarak seçtiğinin kabulü gerektiği halde, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.08.06.2010(Salı)
Esas No: 2006/10937
Karar No: 2007/1114
Karar Tarihi: 09.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10937 E.  ,  2007/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 7. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı Hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Hazine vekili dava dışı ...’ya ait taşınırların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, bedeli paylaşıma konu taşınırların 16.08.2002, 20.10.2004 ve 25.11.2005 günlerinde, bu borçlunun yöneticisi olduğu .... Teks. Konf. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.nin borçlarına karşılık haczedildiğini; bu nedenle satış bedelinin kendilerine ödenmesi gerektiğini ayrıca yedieminlik ücretinin de yasaya aykırı biçimde hesaplandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce yediemin ücret hesabının doğru olduğu, birden çok işlemle haczedilen malların tek bir ihalede satıldığı, Hazine’nin satıştan önce ayrı satış talebi olmadığı ve malların tümü birlikte satıldığından, hangi malın kaç liraya satıldığının belli olmadığı ve paylaştırmanın garameten yapılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Mercii kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 09.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8429
Karar No: 2009/4215
Karar Tarihi: 09.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/8429 E.  ,  2009/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25.10.2007
Esas No: 2021/6591
Karar No: 2022/1548
Karar Tarihi: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/6591 E.  ,  2022/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Gerekçeli karar başlığında suç adının "tehdit" yerine, "silahla tehdit" olarak yazılması,

2-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13348
Karar No: 2015/18849
Karar Tarihi: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13348 E.  ,  2015/18849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi

Tarihi : 07.11.2015

No : 2013/28-2015/6

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı S... Y... E... San. ve Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı S.. Y... E... San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/16858
Karar No: 2017/4181
Karar Tarihi: 02.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/16858 E.  ,  2017/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 79,70 TL yatırıldığı, maktu temyiz karar harcı yerine de maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı tarafa temyiz yoluna başvurma harcının ve maktu temyiz karar harcının (sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici .... maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/19831
Karar No: 2014/16454
Karar Tarihi: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19831 E.  ,  2014/16454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının yönetimindeki araçla, karayolundan karşıya geçirilmeye çalışılan, müvekkiline ait büyükbaş hayvan sürüsüne çarparak 4 hayvanın telef olmasına, 4 hayvanın da ayaklarında kırık olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, davalının olayda kusurlu bulunduğunu belirterek şimdilik 2.000 TL'nın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, olay mahallinin yerleşim yeri dışında karayolu olduğunu, davacı tarafın hayvan geçirilmesi yasak olan karayolunda karşıdan karşıya hayvan sürüsünü geçirmeye çalıştığını, iddia edildiği gibi 4 tane çoban olmadığını, sadece davacının oğlunun hayvanlara çobanlık yaptığını, havanın karanlık olduğunu, hiç bir önlem alınmadan hayvanların geçirildiğini, hayvanlar koyu renkli olduğundan farkedilmediğini, müvekkilinin hızı az olduğundan fren yapmasına rağmen kazayı engelleyemediğini, viraj dönüşünde kaza olduğunu, müvekkili hızlı olsaydı 600-700 kg hayvana çarptığında, kendisinin sağ olarak kazadan kurtulamayacağını, davacının olayda kusurlu bulunduğunu, kaza sonucu sadece 4 tane hayvanın yaralandığını, telef olan hayvan olmadığını, davacının zararının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/14514
Karar No: 2010/7072
Karar Tarihi: 30.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/14514 E.  ,  2010/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve alıkoyma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; eylemleri reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma niteliğinde görülerek bu suçlardan mahkümiyetine dair, Karabük Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2005 gün ve 2005/242 Esas, 2005/225 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında suç tarihinde 15 yaşını bitirdiği anlaşılan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. madde dikkate alınarak sanığın kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında yer aldığının ve şikayete bağlı bulunan bu suçtan dolayı suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan mağdurenin 29.04.2003 tarihli C.Savcılığındaki beyanında şikayetçi olmadığının anlaşılmasına göre sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.